metin üstündağ

15 şubat 1965 yılında erzincan’da doğdu

8 yaşından beri istanbul’da geziyor

yazar - çizer - şair - baba - editör ve iflâh olmaz bir hayal - hayat meneceri

dünya o yürürken biraz aksıyor

* SEL YAYINCILIK

* SEL YAYINCILIK

Babıali Caddesi, 20 / 1 Cağaloğlu - İstanbul

Tel./Faks: 0212 511 10 05

Şube: İstiklal Caddesi, Elhamra Pasajı 258 / 10

Beyoğlu - İstanbul Tel.: 244 15 06

http://www.selyayincilik.com

E-mail: posta@selyayincilik.com

ISBN 975-570-160-5

SEL YAYINCILIK: 159

HASAR TESPİT ÇALIŞMALARI

metin üstündağ

Kapak ve iç tasarım:

Fikret Özdemir

Birinci Baskı: Mayıs 2002

Baskı: Yaylacık Matbaası

Cilt: Sistem Matbaacılık

metin üstündağ

Hasar Tespit Çalışmaları

tespitler, saptamalar,

tökezlemeler,

yürek çarpıntıları

şubat 1999 - eylül 2001

başlamak

seçilemiyor..

bitmek,

belki

beylikler oğulluklar

imparatorluklar sonrası

cumhuriyet kurulmuş..

çetelerle kartellerle

hanedanlıklarla

devam ediyor

bahane ve mazeretler

onları üretenlerden

daha uzun yaşıyor

at, avrat,

cep telefonu

‘bir arkadaşıma bakıp

çıkacağım’ gibi

yaşıyoruz dünya’da

halk da hep

halklılığına

sığınıyor

ama

beni türk

hâkimleri’ne

emanet

ediniz

sıfır ile

dört işlem’e

girmeye

çalışmak

yalnızlık

genişlikle

derinliğin

çelişmesi

yalnızlık

insanın

en mat ve

en malt hâli

yalnızlık

vincent van gogh’un

arles’teki odası

şimdi bütün dünya..

yürek tokluğu’na

sevişiyoruz

18 ağustos 1999

hakkını vererek

bayağı ve âdi

olmak da

zor artık

tencere

yuvarlanmış

kapağı..

anılarını

yazıyor

sırtındaki

barcode izinden

tanıdım..

kardeşiz biz

ensemiz

boza pişirilmeye

omzumuz

baş koyup ağlamaya

yahut

tabut taşımaya

yarıyor

bu gece

eve gitme..

bana sap

iyi insanlar

birer birer öldükçe

jokerleri alınmış

iskambil destesi’ne

dönüyor güzelim hayat

kalp ne

hissedeceğini

nereden

nasıl akıl

ediyor

zaman

bırakmış

geçmesini

insanlara

bakıyor

içimizdeki

çocuk da

piç çıktı

insan mı hünerli

olta mı akıllı

balık mı aç

gidiş - dönüş

arası

bir bilet’im

ben

bir

doğu bilimi:

‘tahammül’

dostlar beni

satırlasın

habire ve hiç durmadan

bir hiçliği uyarmak

bizimkisi

bir nebze sevilmek

sevişmek umudu ile

yüzümüze gülen herkese

haybeden bize miras bırakacak

mısırlı meçhul amcamız

gibi davranıyoruz

dış mihraklar: 1

iç mihraklar: 2

(ilk yarı sonucu)

dünün ne çok

çocuğu var..

bugünün ne çok

tasası endişesi..

yarının ne çok

ölüsü olacak

cari’ler

carsin gaari

kambiyo’lar da

kamsin

toprak duası’na

çıkmış bulutlar

durgun göle fırlatılan taşın

yüzeye çizdiği her daire

elin mi kolun mu gölün mü

gözün mü taşın mı

hayal gücünün mü

kimin diliyle kimden kime

sarfedilen bir cümle

iyi

akıllı olmuyor

çoğu defa

sayı ile değil

söz ile

kendine gel

hiçkimse

hissetmiyorsa

içlenmenin

manası ne

iki nokta

arasındaki

en kısa yola

rüşvet

adı veriliyor

yamyam da

bir çeşit

hümanist

değil mi

nereye çekersen

oraya gider

kelimeler

kimi tuttuğunu

seviyor..

kimi tutulduğunu

ne ile kim ile

didişiyorsan

o biraz sensin

vakit varken

biraz vakit

öldürelim

bari

aydınların

asıl görevi

yakınmak

değil

yanmaktır

bir ses

sahibini arıyor

bir göz

eski baktıklarını

hayatın

devamlılık

yazarı

zayıf

altı rakam’la

kaçırdım

milli piyango’da

büyük ikramiye’yi

memleket

ne kullanıyor

bilmiyorum amma

çoğu zaman

kafası iyi

imla kuralları’nı

bürokratik engeller

olarak

algılayanlar var

yalnızlık kelimesi

ne çok ağızda

insan

düşünen hayvan

değil

peşinen

hayvan’dır

hepimiz piyonuz

şu satranç oyununda..

çocukluğumuz hariç

her şey ego lego

en büyük erdem

bizim erdem!

(hiç olur mu ya)

pusula’yı çinliler

bulmuş ama

yolunu kaybedenler

hep biz oluyoruz

hayatta

postmodernist

halkı

yeldeğirmeni

sanıyor

padişah

insan kılığı’na

girmiş

tebdil - i kıyafet

geziyor

neden

doğru insanlar

bize aşık

olmuyor

taşı sıksak

sorun çıkarıyoruz

hüzün çıkarıyoruz

tasa çıkarıyoruz..

taşı sıkmasak

olay çıkarıyoruz

yaşıyorsak her an

giriş - gelişme - sonuç

olabilir

potansiyelleri

içlerinde

patlayanlardan

kork

hâlâ folklorik

bir unsur gibi

algılanıyor

doğu’da:

bir ayrılık

bir yoksulluk

bir ölüm

madde

çok

hâlsiz

çoban da

koyunlara

olmuş

bodyguard

duvar gölgesi

ağaç gölgesi’nin

yerini tutmuyor

basit

asittir

yakar

halk bir

moda’dır

sorunların

kendilerinden çok

onları

dile getirenleri

tartışıyoruz

hep saptama

hep tespit..

hep ülser

hep gastrit

saat dokuzu

oooooof

yalnızlık

geçiyor

mumların

eriyen

kısımlarıdır

külleri

bülbül’ün

gül’e

aşık olması

sapkınlık mıdır

toprak

hep aynı mı

sever

çocuklarını..

yulaf

kıskanmaz mı hiç

buğday’ı

amber

koku olmadan

önce

bir balıkmış

sisifus

ferhat’a

rastladı mı

acaba

içimde

birileri

tetris

oynuyor

ruhumda

metro inşaatı

var

uyan çünkü’m

sabah olmuş

çözüm hep

iki kişilik..

sorun ise

çok kalabalık

çoğul ünsüz

ölümlere

alıştık

tekil ünlü

ölümler

sarsıyor

biraz

sensiz

bir eksiğiz..

(seninle iki eksik)

para

insanın bulduğu

ve uğrunda

insanlığını kaybettiği

kir mevhum

ne yana

dönersen

dön

orası

dün

can

sıkıntısı’nı da

özelleştirin

faşizm bile

sürükleyici değil

yaratıcı

olmayınca

hırsızlama

yaşamaklar

polisiye

anılar

bırakır

yaşamak

her durumda

ilk son’a

girmektir

tarihin

tekerrür

etmesi de

faydalıdır bazen

bilhassa

sevişirken

özgül

ağırlığımızı

çalmışlar

içimizdeki

manevi boşluk

sit alanı

ilân edilmiş

biz kimi

unutmak için

sevmemiştik

ya

insan

toplumsal bir

darlıktır

hep tekrar

hep tekrar

sıkıntı

bis yapıyor

haydi

çabuk ölelim

cennette

iyi açığı

varmış

kaderimi

dostoyevski

yazmış ah

ben iflah

olmam

en geride kalan

en çok kıç

görendir

problem

ne kadın

ne erkektir

çoğu zaman

problem

bakış açısı

algılama biçimi

yetişme tarzı

vizyon ve

zihniyettir

almak ve vermek

yalnız orgazma

mahsus

söz ak

sakallıdır

söz

anlayanı

varsa

ağırdır

laf

bir zamanlar

gedikpaşa’da

oturuyormuş

damıtarak

değil

dağıtarak

anlamaya

çalışıyoruz

seçme ve seçilme

özgürlüğü’nü

karpuz - kavun

sergilerinde

doyasıya

kullanabiliyoruz

ancak

veni vidi..

vıdı vıdı

dır dır

çin seddi

yıkılır da

önyargılar

yıkılmaz

gerçek

en meşhur

doğru

seçeneğidir

anılar hep

yaşlılıkta

anlatılır..

çünkü

şahitlerin

çoğu ölür

yolların da

anıları var..

yayan gidenler

bilir

köylü

yüzüklerin

efendisi’dir

aç insan

günde üç öğün

gurur yer

onur içer

derin devlet

boyu

geçiyor mu

hep

aynı heptir

ama hiç

aynı hiç

olmayabilir

hayat felsefem

bu hayata felsefe

dayanmayacağı

yönündedir

rövanşında

gibiyiz hep

bir şeylerin

kendimi ömrüme

hatırlatmak zorunda

kalıyorum çoğu zaman

insanlar genellikle

bir yerlerde çakılı

duran insanların

peşinden koşuyorlar

zen’de

zorlama

yoktur

tarihi günler

yaşıyoruz..

çünkü biz

hâlâ yaşıyoruz

hayatta ille de

üç şey’e mi

önem vermek

gerekiyor

olta girmemiş

deniz

yürek değmemiş

duygu

kaldı mı

kristof

kolomb’u

kim keşfetti

peki

eğer bir sorun

burada yoksa

henüz hiçbir yerde

keşfedilmemiştir

sesinizin

televizyonunu

biraz

kısar mısınız

lütfen

bu sorun

daha evvel

yapıldı

çürümüşlük

kokuşmuşluk..

size

çalışıyoruz

dünya

mecburen

alıştığımız

bir yerdi

dünya’ya gelerek

bir merakımı daha

gidermiş oldum

zaman nezlesi

oldum

çır çır gidiyor

ömrüm

ünlü olmak

mimli olmak

artık

bir dirhem et..

dokuz sütuna

manşet

yarın

keskin bıçak

bazı

şeyler var

hayal gücü’me

gidiyor

on yedi

yaşımdan beri

maç sayısı

atıyorum

hayata

kapı

acı acı

çalıyor

sokakta tanışsak

parkta sevişeceğiz..

sırılsıklam yalnızız

dünya

dönebileceği

gibi değil

döndüğü gibi

işte

zorunlulukla

toslaşmak

tesadüf

herkes

parazit

ise

balina

kim

ihmal sonucu

dünya’ya

düşmüş gibiyiz

kendimizi

vererek

yaşayamıyoruz

hangi aşka

hizmet

bu sevda

ben yanlış

yaşamadım

hayat önümden

böyle aktı

okuyup

doktor mühendis

avukat olacağıma

üfleyip

aşık oldum

yalnızca

gözlerimizle

ağlamayalım

lütfen

çocukların büyümesini

taksitlerin bitmesini

trafiğin açılmasını

baharın gelmesini

bekliyoruz..

bak o vakit nasıl

yaşayacağız

ana dilimiz gibi

iki yabancı dil

biliyoruz:

İLGİSİZCE ve

ANLAMAZCA

duvarlara vura vura

buluyor asıl hâlini

kalp ile kafa

en yoğun

ayrılırken

birleşiliyor

düello geleneği

olmayan bir ülke’de

eleştirmen olmak

haksızlık değil mi

bir ömür boyunca

kimi ansiklopedi hazırlar

kimi ansiklopedi okur

kimi ansiklopedide

bir madde olur

kimi de benim gibi

bunları yazar durur işte

sanat uzun

hayat kalın..

her şey ticaret

ticaret şey her

günler

birbirlerini

kovalar gibi

geçiyor

noter huzuru’nda

tanışıyoruz

noter huzuru’nda

çalışıyoruz

noter huzuru’nda

sevişiyoruz

huzursuzluğumuz

noter huzuru’nda

anne bak

kral salak!

insan

olacağına

varır

geceleri

bir kurt böler

uykumu

ah! üstüne

basmışım

kendi ömrümün

öyle bir zamanda

gel ki.. zaman

bizi unutsun

zaman bizi

boş geçsin

bugün doğan çocukları

bırakacak avlular..

kız: yenicami avlusu

oğlan: cibali karakolu avlusu

fransız ihtilali’nden

bize ne yahu biz de tüm

siyaset hesapları

alman usulü

at binenin

kılıç.. usananın

efsanesi ve

mucizesi olan

insanları

seviyoruz hep

yani burada ve

şimdi olmayanları

çoktan çıktık

biz kadrajdan

içim içime sığıyor

bir şekil oldum

galiba sana

eski tas

eski hamam..

yeni dünya

düzeni

bütün

biyografi’leri

kaderden ibaret

insanlar var

zorluk derecesi

yüksek aşkları

severim ben

yine akşam oldu..

artık vakit

likittir

internet’te

platonik

her şey

düşünüyorum

öyleyse..

war’ım

bilgisayar

ne bildiğini

biliyor mu

kendi dilinde

aşık olmana

kimse yasak

koyamaz

birileriyle

hemfikir

hemzaman

hemduygu

olmayı

yalnızca

hemşehri

olmaya yeğlerim

söz uçar

yazı penguen

efsane aşklarda

intihar

üçüncü şahıs

gibi

seyirci

olmak için

yeşilçam’dan

kaçan kızlar da

var mıydı

acaba

kendi beyniyle

düşünen

kendi kalbiyle

seven insan

çok az dünyada

başarı

gayrettepe’de

ikâmet ediyor

kendilerini

sırtlayamayan

hayat daha

sıkılmadan

ömürlerinden

çıkanlar

var

boşluğu

doldurunca

boşluk hissi

dolmuyor ki

ben doğarken

olmuşum

kapılara güvenme

içeri başka

dışarı başka

açılırlar

kaş göz

gerisi..

90 60 90

hiç

‘soru bankası’

hortumlanmıyor

ama

ilkbahar

yaz

sonbahar

tırs

kadın mutfakta

düşünüyor

erkek tuvalette

ring

yatak odası

kimi var bir ömürden

on hayat çıkarıyor

kimi var bir hayatla

başı dertte

his teatisi’nde

bulunalım mı

AAA!.

bu geçen

benim hayatım

boşluğundan

tanıdım

dikili bir

bonsai’m

bile yok

bir akşam

yengeyi de alıp

beni anlamaya

gelsenize

her elini

sıktığına

bir parmak

hediye et

anlattıklarının

çeyreğine

yaptıklarının

tümüne inan

intihar da

bir nevi

happening

değil mi

aslında memleketin

en mühim problemi

güçlü final eksikliği..

sanatta - hayatta

ve yatakta

ankara’ya

gittiğiniz vakitler

meclis binası’nın

civarında

birkaç tur atın

milletvekilleri

halk görsün

soyu tükenen

etik ve ahlaki

değerler de

klonlansın lütfen

zamanla

sınırlanan

bir şey

tamamen

özgür

olamaz

lütfen şehrimizi

temiz tutalım..

şehir dışında

yaşayalım

kuzey vargın

yılmaz güney

doğu perinçek..

batı cephesi’nde

yeni bir şey yok

dediğimiz dedik

yediğimiz madik

yurtta sus

cihanda sus

lep demeden

liberalizm

yaşasın

özgürlük ve

onun yerli

işbirlikçileri

şimdiki kalbim

olsaydı

sever miydim

hiç ben seni

sapsız balta

bir metal

yığını

en büyük

define

içimizdeki

kalbi

bir karış

havada

hevesimiz

kokuyor

olmamışlıktan

bir ömür

milyarlarca

saniye eder

yukarısı da mermer

aşağısı da

iki kişi çıkılsa da yola

biri hep önce ve

yalnız gider

bazı

şeyler var

en fazla iki kişi

yaşanıyor

kimse

kimsede

ömür boyu

kalmıyor

bendeki amerika’yı

sen yeniden

keşfetsene

erkekler traş olmuş

temiz pak giyinmişler

ya bayram var

ya da mühim birinin

cenaze namazı

herkesi ağlatan

gaddar film:

ÖLÜM

ölümün

büyük hayatı

kimin

aklımda

son bir soru

italik:

ÖLÜM

ORUCU

BOZAR MI

boş boş

konuşmaktan

dili kas yapmış

bazı insanları

içimde

şüphe var..

ta 15 Şubat

1965’ten kalma

hayata

son ütücü

olarak

atılmak

nasıl bir duygu

acaba

dönüşmeyen bilgi:

geyik muhabbeti

coşku

teorisiz

kaçan kovalanır

kovalanan kaçar..

aşk hep bekâr

sineğin yağını

çıkarırken bile

duyarlı olanlar

seviliyor

evlilik aşkı

öldürmüyor..

süründürüyor

duygu

yaşlanıyor

düşünce

oluyor

arzu’daki

u

hiç bitmiyor

bazen hayat

peynirsiz

çıkmaz bir

labirent

ölsen de

kurtulamıyorsun

hayattan

ölüm de bir

yaşama biçimi

aslında

ağırlığı

olan

düşüyor

yükseldikçe

çoğalıyor

alçaklar

yükseklere

ine ine

çıkılıyor

bizi

doğru kılacak

üç yanlış

arıyoruz

ana hakkı

ödenmez

telif hakkı’yla

karagöz’üm

efkarlanma

gül gayri

imza: hacivat

aşk bulur

nesne’sini..

keder bizi

adam eder

son nefesimi

öyle büyük

çekeceğim ki içime

ciğerlerim

patlayacak

dünyadan

ünlem

amuda kalktı..

soru işareti

intihar etti

seviyorsun diye

takdir bekleme

ben senden

daha uzağa

düşerim

sevgilim

aklımızda

kalanlar

aklımızı

alanlar

yerli yersiz

‘ben de

sizden biriyim’

demeyen

sizden biriyim

ben de

zamana

yenilmemek

için

zaman olmak

gerek

hayatta

hayat olduğu

hayattayken

pek anlaşılmıyor

canım

hiçkimseye

canım demek

istemiyor

diline biber

sürülmüş

zaman

yedi cüce’m var

bir pamuk prenses

bir de şato

ayarlayabilirsem

şahane bir masal

donatacağım

kendime

kafam iyiydi

gördüm

kalbim iyiydi

sevdim

gerisi deja vu

çıngarcılar belediyesi

toplu cinnet şöleni’ne

hoş geldiniz

güneşin üstünde

eski bir şey

yok

ot da çiçek

koku alana

şu okyanus

dedikleri

hepten su

israfı be

fazla durmayacağım

birisine bıkıp

çıkacağım

herkes

kendi kendisini

rezil etme

özgürlüğünü

sonuna dek

kullanıyor

uzun süre

birlikte

yaşayanlar

televizyon’a

benziyor

hata

koleksiyonu

yapıyoruz

hiçbir deli

kendisini

ne mevlana

ne yunus emre

sanıyor

hayat

üzerimizde

doğaçlama

geçiyor

biraz

peter sellers

olsa da

gülsek

rakı

su ile

ıslanıyor..

su

rakı ile

uslanıyor

çocuk

biriktiriyoruz

gecenin

koynunda

biz neyi

beceremiyoruz

anlamıyorum

birbirimizi

becerirken

kalemlerin

az olduğu bir yerde

her şey: kalemtraş

herkes: silgi

gece

ruh hâli’ne

göre

geçiyor

gündüz

insanlık hâli’ne

göre

zaman belki

zaman zaman

boş geçiyor ama

asla

es geçmiyor

biçim ile içerik

artık evlensinler

ya

on dakika ara’sında

gibiyim sanki

üç dakikalık

kısa bir filmin

çocukluğumdan

kalmayım..

düş’üm

zonkluyor

klaket

görülmesin

montajlarken

ömrümü

müzik

ihtiyarlamaz

akıl canı

acıtır

deve de

hörgücünü

kambur

olarak

görür mü

hiç

asıl romantik

olması gereken

akşam güneşi

yerine

sabah güneşi

değil mi

bu hayatın hayatında

küçük bir ayrıntının

hayatıyız biz

baba: biçim

anne: içerik

zaman: kötü

hayat: idare

ruh bedende altyazı

kaybolan mürekkeple

yazılan

doruk da

bir durakmış

15 yaşından sonra

hayat

sırf tekrar ya

türkler için

hayat

bir kullanımlık

aynı akşamda

iki kere

hüzünlenemezsin

farkından

sonra başlar

hayat

ikili denizlerde

daha kolay

boğulunur

müşteri gibisin

acıtıyorsun

her gün

yeni bir şey

öğreniyoruz

hayatta

fakat

her öğrendiğimiz

yeni bir şey

yeni bir gün etmiyor

doğa’ya karşı

yapılan sporlar

bizde neden

geç gelişmiş

bu hayat da

orjinal değilmiş

kuzey kore

taklidi’ymiş

sayılar

kadınların

otuzunu

geçemez

‘güzel’

tüm kadınların

göbek ismi

onlar ermiş

muradına..

biz de çıkalım mı

seninle

durmazsan

çökelemezsin

en dibe

kaderin

cirit atar

çevrende..

sen ona

rastlamazsan

o gelir sana

toslar

belki de

zar

sensindir..

yuvarlan

dur hayatınla

bazı şeyler var

ayakta

iyi anlaşılmıyor

bu görmüş

bu yakalamış

bu dövmüş

bu da okuldan gelmiş:

‘amman ya

bana ne ya

şahit felan yazarlar’

demiş

göz göz

olmuş

vitrinler

hayat ile

tüm ilişkimi

büyükelçilik

düzeyi’ne

indirdim

panik atak

bir zamanda

kontratakt

bir hayat

yaşadığımız

şekil verilmiş

çeşitli minyatür

süreler toplamı

anılar

mağlup

orduların

galip

generali de

olur mu hiç

imla kuralları

alın yazıları

için de

geçerli mi

titanic batmasaydı

sıradan bir

zengin gemisi

olarak mı anılacaktı

iyi ama

ya kurbağa testi

yapılan ilk kurbağa

kurbağa prens idiyse

dünya

gaileo’suz da

dönüyor

arazi olmaya

arazi yok

boşluğa

düşmeye de

boşluk

hayatın

protokolü

ömrümüze

kapalı

havada

bulut yok

bu ne

istikrarsızlık

12 eylül 2001

utanınca

kızarmak ile

kızarınca

utanmak

ayrı şeylerdir

hamaset yapmadan

kavga etmeden

hislenmeden

pislenmeden

iki dakika’lığına

teknik konuşalım ya

türkçeye

çevrilince

sıkılmasın

bazı kavram

ve kelimeler

sanatçılar

ışığı alınlarında

ilk hissedenlerdir..

çünkü genellikle

sabaha kadar

içmişlerdir

her insandan

bir hikaye geçer..

şiir her insanda

alışık durmaz

sanatçı

çığ’ından

sorumlu

olmalı

üçün biri’ni

seçerken bile

ikilem’de

kalıyoruz

bu ülke

dünyanın

bekleme

odası mı

gurur

türkiye’ye

çok teessüf

ediyor

türkiye

naiftir

naif

kalacak

tanrı niçin

bu kadar insan

yaratıp

az insana güzel rol

dağıtmış ki acaba

ayna da kendisini

suretten daha fazla

önemsiyor

neyse biraz da

neşeli şeylerden

susalım

seviyeli

bir ilişkimiz var

muassır

medeniyetler’le

hep şok halinde

yaşıyoruz..

bir anımız

normal geçse

şok geçirip

kendimize geleceğiz

sivas’tan sonra

acaba

ateşi yeniden

bulabilecek miyiz

akmaz

asla

mutluluk

damlar

durur

şııp

şııp

dört mevsimi

bir arada yaşıyoruz..

hatta üşenmeyip

dört mevsimi bir arada

ölüyoruz

tutunamamak mı

tutunamayanlar’ı

oynamak mı

şimdi bütün

mesele bu

mezarlıklarda bile

fırsat eşitliği

yok

cinayet

gibi

aydınlanıyor

bazı yüzler

kimi

avlayanına

dönüyor

kimi

anlayanına

hüzün de

gözlerimize

olmuş

pimapen

beynimizin

yalnızca yüzde on’unu

peynir ekmek’le

yiyebiliyormuşuz

henüz

çekip gitmek

no mümkün..

başka bir

mümkün yok ki

beni fazla

afife almayınız

jale hanım

geçmişten

elbise olsa

çocukluğa

dar gelir

dün gece

rüyamın önüne

sakallı nur yüzlü

bir ihtiyar oturdu

hiçbir şey seçemedim

nihayet

şans yüzümüze

güldü..

ama kıçıyla

suni

katkılarından

dolayı

herkese

teşekkür ederim

ufukta evvela

bir geminin dumanı

görülür..

sonra bacası

sonra gemiyi

ilk terkeden fareler

sonra ilticacılar

sonra herkes

zamanın kendisine

ne yararı var

olacaksa

kaliteli

düşmanlar’ımız

olsun

her insan

bulunduğu

yaşından

ortalama

9 ay 10 gün

daha eskidir

kendi

ömrümüzün

artığı gibiyiz

zaman beklemez

hayat iplemez

kendini göze al

hiç

yakalanmadınız

diye

hırsız

değil misiniz

yani

neden

bazı insanlar

tanrı’nın kulları

gibi değil de

hısım akrabaları

gibi davranıyorlar

denizde kum

biz de yara

beleş

duygularla

hislenmeyiniz

sıcak su da

yangın

söndürür

menekşe

ismine

muhtaç değil

saksı

içindekiyle

mağrur

memlekette

1 saat

180 dakika’da

geçiyor

herkes birbirine

stand up malzemesi

gözüyle bakıyor

tatminsiz

başkasında da

kendisine

doymuyor

memleketin ruh hâli

çoğu zaman şöyle:

arzu film sunar

erler film döver

biz koşuyoruz

zaman

ipi göğüslüyor

hep

başkalarının

etinden

habersiz

aşk

yapıyorlar

bazen

bu ülkede

kendimi

bir suç kadar

hafif

hissediyorum

bu hayat

benim için

çok büyük bir

komplo oldu

hayat

tutuyor beni

kusuyorum

yaşarken

o kadar yorulduk

o kadar yıldık ki

yarın devrim olsa

telimiz kıpırdamaz

ne kadar

saptarsan

sapta

hayat

gelmiyor

ipe sapa

aslında yakınacak

fazla bir şeyimiz de yok

memleket de olmasa

müsait bir yerde

unutur musunuz

beni lütfen

her

yenilmek

bir midir

sözlükten

firar etmiş

serseri sözcükler

yaşıyor - yazıyor

şimdi bizi

böyle

durabilirsek

sessiz

nefessiz

on yıl sonra

efsaneyiz

isminin

neresindesin

balkanlar’ın

ve

ortadoğu’nun

en

ortaasya’dan

gelen halkı

biziz

bahaneler

çözüm

yenilgiler

teori

ne kafa

ne kol gücü

varsa yoksa

iman gücü

muhafız gücü

memlekette

fikirlerden

ziyade

mizaçlar

çarpışıyor

kirli savaş

oluyor da

kirli barış

olmuyor mu

yani

gelecek

başkası değil

benzerleri

aslında tüm mesele

hayat son bulduğunda

boş bir kafatası olmamak

hamlet’in avucunda

yeni bir

piramit’e

taş taşıyoruz

hep kendisi

gibigillerden

bahsediyor

televizyon

göçebe de

yani şimdi

nasıl

yoğunlaşsın ki

kötü ve sahipsiz

karikatür balonları gibi

sürtüyoruz ortalıkta

artık en ufak

sorunlar bile

gözümde

memleket kadar

büyüyor

siz hâlâ

annenizin rahmine mi

dönmek istiyorsunuz

başka istanbul

yeni bir ortaasya

yok

bâki kalan

bu kubbede

hoş ve yüklü bir

bakiye imiş

yarınlar

güzel günlere

engebe

hayat burada

bitiyor arkadaşlar..

bundan sonrasına

katırlarla

devam edeceğiz

11 eylül 2001