1. BÖLÜM

Şarnilar Hasani yüksek bir bar taburesinin üzerine oturmuş sıkıntılı gözlerle çevresini inceliyordu. New York’un en çılgın diskoteği Arena’da yılın en çılgın gecelerinden biri yaşanıyordu. “Egzotik Gece” adı altında düzenlenen parti oldukça kalabalıktı. Üç bin metrekarelik bir hangarın diskoteğe çevrilmesi ve buna eklenen özel odalardan oluşan Arena, sadece ünlü ve zenginlerin girebildiği özel bir kulüp niteliği taşıyordu.

Arena, egzotik geceye uygun olarak dekorunu tamamen yenilemişti. Dans pistinin, barın ve oturma yerlerinin çevresine içinde yırtıcı kuşların barındığı dev kafesler yerleştirilmiş, yapay egzotik bitkiler her yanı sarmıştı. Kulakları sağır edici müziğin etkisiyle en az bin kişi dans pistinde deli gibi tepiniyordu. Davetliler de geceye uygun olarak akla hayale gelebilecek en garip kılıklara bürünmüşlerdi. Elektrik mavisi ipek bir kumaş giymiş olan Şarnilar Hasani göğüslerini ve bacaklarını cömertçe sergiliyordu. Görünüşte üzerindeki kıyafet Hintlilerin milli giysisi olmasına rağmen genç kadın yarı yarıya çıplak gibiydi. Boynu, kulakları ve ayak bilekleri paha biçilmez mücevherlerle sarılmıştı. Olağanüstü mavilikteki gözleri loş ışıkta bile kedigözü gibi parlayarak bütün dikkatleri üzerinde topluyordu. Şarnilar Egzotik Gece’nin davet sahibi olan Tony Abruzzo’ya döndü.

Buradan sıkıldım, Tony. Gitmek istiyorum.

Tony Abruzzo jet sosyetenin en önde gelen çapkınlarından biriydi. Bu geceyi kendisine elli milyon dolar kazandıracak bir iş anlaşmasını kutlamak amacıyla düzenlemişti. Arena’da düzenlediği bu gecenin yankıları sayesinde önünde yeni ufuklar açılabileceğinden emindi.

Neden sevgilim? Eğlendiğini sanıyordum.

Peki, biraz daha kalalım.

Bu sırada yanlarından Jamaikalı zenci şarkıcı Grace Jones ve taş devri insanlarını andıran sevgilisi geçmişti. Gecenin davetlilerinin çoğu jet sosyete mensubu milyarderler, ünlü şarkıcılar, film yıldızları ve mankenlerdi. Arena herkesin elini kolunu sallayarak kolayca içeri dalabileceği bir yer değildi. Ünlü olmayanlar Arena’ya girebilmek için kapıda duran Charlie’ye en az elli dolar bahşiş bırakmak zorunda kalıyorlardı. Düzenlenen her partide dekoru değiştirilen Arena’da her türlü çılgınlık, hatta sapıklık normal karşılanıyordu. Diskoteğin müdavimleri burada rahatsız edilmeden istedikleri kadar uyuşturucu kullanabiliyorlardı. Arena’nın bir diğer özelliği içeri kesinlikle fotoğrafçı alınmamasıydı. New York polisi bile Arena’da olup bitenler karşısında eli kolu bağlı kalıyordu. Herkesin ünlü, zengin ve güçlü olduğu bu diskotek, bazıları için gerçek bir yeryüzü cenneti, bazıları içinse tam bir cehennemdi.

Müziğin gürültüsü yüzünden konuşma olanağı olmadığından herkes küp gibi içip, kokain çekiyordu. Dans edenler ya da oturanlar, uluorta sevişir gibi öpüşüyorlardı. Tony Abruzzo içkisini yudumlarken ellerini Şarnilar

Hasani’nin bacakları üzerinde dolaştırıyordu. Elini tam bacaklarının arasına sokacağı sırada Şarnilar yerinden doğrulup ayağa kalkıvermişti. Tony Abruzzo birkaç saniye sonra sevgilisinin sarışın bir erkekle dudak dudağa öpüştüğünü gördü.

Mark! Ne tesadüf! Demek sen de buradasın?

Seni özlemiştim Şarni.

Şarnilar Hasani, Mark adındaki bu mankenle Paris Regine’de tanışmıştı. George V Oteli’nin kral dairesinde geçirdikleri müthiş aşk gecesi Şarnilar Hasani’nin aklından çıkmamıştı. “Mad Max” adlı filmin kahramanları gibi tepeden tırnağa siyah derilere bürünmüş olan yakışıklı mankenin de o geceyi hâlâ hatırladığı belli oluyordu.

Şarni, Mark’ı elinden tutup Tony Abruzzonun yanına sürükledi.

Sevgilim, sana Mark’ı tanıştırayım.

Partiniz çok iyi gidiyor, Bay Abruzzo.

Eğlendiğinize sevindim.

Tony Abruzzo bu beklenmedik davetliyle tanıştırılmaktan memnun olmuş gözükmüyordu. Bu gece belki de Şarnilar’la olan ilişkisinin sonuydu. Kadını parasıyla elinde tutamayacağını biliyordu. Şarnilar kendisinden daha zengindi. Üstelik her erkeğin başını döndürebilecek kadar da güzeldi. Uzun siyah saçları, lacivertle mavi arası gözleri ve biçimli vücuduyla en ünlü mankenleri bile cebinden çıkarırdı.

Ben biraz dans edeceğim. Sonra görüşürüz, Tony.

Tony Abruzzo içinden okkalı bir küfür savurdu. Zaten bağırsa bile bu gürültüde kimse ne söylediğini anlamazdı. Şarnilar ve Mark kalabalık dans pistinde çoktan gözden kaybolmuşlardı. Tony sırtını piste dönüp cebinden minik bir hap kutusu çıkardı. Kutudaki kokaini barın üzerine döküp bir miktarını burnuna çekti. Üzüntülü anlarda en yakın dostu çocukluğundan beri kokain olmuştu. Hemen yanı başında biten Nazi subayı kılığına bürünmüş bir zencinin kokainine ortak olmasına bile sesini çıkaracak hali yoktu.

Disko müziğin etkisiyle tek vücut olan Mark ile Şarnilar çevrelerindekilerin farkında bile olmadan dans ediyorlardı. Terleyen vücutlardan fışkıran parfüm kokusu pistin her yanını sarmıştı. Yanlarında dans eden çiftler arasında Mick Jagger ve manken sevgilisi Jerry Hail, İtalyan film yıldızı Clio Goldsmith, Prenses Stephanie, Caroline Kennedy inip çıkan yüzlerce omuz ve baş arasında kaybolmuş gibiydiler. Arena’da ünlü ya da zengin olmak, güneşin her sabah doğması kadar doğal bir şeydi.

Mark kollarını Hasani’nin boynuna dolamış, bakışlarını büyülenmiş gibi genç kadının gözlerine dikmişti. Onun gibi bir kadını milyarder sevgilisinin kolundan çekip almak gururunu okşamıştı.

İyi ki sana rastladım. Yoksa Tony’nin yanında sıkıntıdan ölebilirdim.

Tony’nin bu kadar kolay peşini bırakacağını sanmıyorum.

İsterse bırakmasın. Ben kimsenin malı değilim.

Birden Şarniların sağ kulağındaki elmas küpelerden biri fırlayıp yere düştü. Mark t kollarını Şarnilar’ın boynundan çekip yerde f küpeyi aramaya başladı. Binlerce tepinen ayak arasında küpe kaybolup gitmişti.

Özür dilerim. Bulmamız çok zor olacak.

Üzülme, değmez!

Şarnilar bir ay önce Bulgari’den satın aldığı bir çift küpe için üç yüz elli bin dolar ödemişti. Hiçbir şey olmamış gibi dansa devam etmesi karşısında Mark yüzündeki şaşkınlığı gizlemeyi başaramamıştı.

Burada dans etmek Metro’ya binmekten beter. Evime gidelim.

Sen nasıl istersen, Şarni. Tony’ye veda edecek miyiz?

Boş ver! Şu anda kokain komasına girmiştir. Bizi tanımaz bile…

Mark Şarnilar Hasani’nin New York’taki evini gözünün önüne getirmeye çalıştı. Belki de yaşamının en güzel gecesi başlamıştı. Kalabalığı yararak el ele Arena’yı bir baştan sona geçmek zorunda kalmışlardı. Gecenin ilerleyen saatleriyle birlikte davetliler daha da coşmuş, ahlak kurallarını çiğnemek için adeta birbirleriyle yarışa başlamışlardı. Arena’daki son moda, kadınların çıplak göğüsleri üzerine şampanya döküp yalamaktı. Ünlü bir film yıldızı da bu modaya uymaya kalkınca, önünde kalabalık bir erkek kitlesi oluşmuştu. Şarnilar bir an önce dışarı çıkmak için koşar adımlarla ilerlemeye çalışıyordu.

Sonunda çıkışa yaklaşabilmişlerdi. James Bond filmlerinden esinlenerek yapılmış bir yeraltı tünelini geçtikten sonra kapıya ulaştıklarında Şarnilar derin bir nefes aldı.

Kendimi mahşerin dört atlısından biri gibi hissediyorum.

Tam zamanında çıktık. Kalabalık ve gürültüden kusacak hale geldim. Araban nerede sevgilim?

Hudson Caddesi’ne bıraktığımı hatırlıyorum.

Şarnilar şoförü izinli olduğu için arabayı kendisi kullanmıştı. Gece mavisi Rolls Royce, Arena’nın yüz elli metre uzağında olan Hudson Caddesi’nde park edilmişti. Cadde sabahın üçünde her zamankinden sessiz ve boştu.

Şarnilar arabanın ön kapısını açmak üzereyken, birdenbire arkasında üç adam belirdi. Ortalık karanlık olduğu için yüzleri seçilmiyor, sadece cüsseleri belli oluyordu. Adamlardan ikisi çok uzun boylu, üçüncü ise kısa boylu ve çok geniş omuzluydu. Uzun boylu adamlardan birinin elinde keskin tarafı pırıl pırıl parlayan bir bıçak vardı. Adam çevik bir hareketle Şarnilar’ın kolunu kavradı. Kadın bir çığlık attı.

Bırak kolumu. Defol git!

Neler olduğunu anlamayan Mark öne doğru bir hamle yaptığı anda karnına yediği tekmeyle ikiye katlanmıştı. Beklemediği bir anda canı öylesine yandı ki, ağzını açacak hali bile kalmadı.

Eli bıçaklı adam Şarnilar’ı ite kaka Rolls Royce’un beyaz vizon kaplı koltuklarının üzerine yatırmıştı. Şarnilar sivri bıçağın ucu yumuşak teni üzerinde dolaşırken, başına gelebilecekleri hesaplamaya çalışıyordu. Silahlı saldırı ve ırza tecavüz New York’ta günlük olağan hadiseler gibi kabul ediliyordu. Tecavüze uğrayan ilk kadın değildi, ne de sonuncu olacaktı. Ancak şimdilik tecavüz en iyi ihtimaller arasındaydı. Aklına gelebilecek en kötü ihtimalleri kafasından uzaklaştırmaya çalışıyordu. Kısa boylu adam da öbür kapıdan yanına gelmişti. Kapı kapanır kapanmaz ilk olarak yanağında bir tokat saklamıştı. Şarnilar kanın tuzlu tadını dudaklarında hissetti. Gittikçe paniğe kapılmaya başlamıştı. Adamlar belki de kendisini kaçırmaya karar vermişlerdi. Ancak böyle olsa, çoktan Hudson Caddesi’ni terk etmiş olmaları gerekirdi.

Kısa boylu adam cebinden garip bir alet çıkardı. Şarnilar dikkatle bakınca bunun bir limon sıkacağı olduğunu gördü. Dayanacak gücü kalmamıştı. Elinde limon sıkacağı olan adam ön koltuğa doğru eğilip radyonun düğmesine bastı. Sesi sonuna kadar açınca, Şarnilar’ın çığlıkları iyice bastırılmıştı.

Rolls Royce’un dışında iki büklüm yerde kıvranan Mark ayağa kalkmak için çabalarken birden gözlerinin önünde bir çift basket ayakkabısı gördü. Adamı Ś bacağından yakalayıp yere çekmek için yaptığı hamle boşa gitmişti. Mark çenesine yediği tekmeyle yeniden yere yuvarlandı. Düşmanının elinde bir tabanca vardı. Yakışıklı manken canlı ı olarak son defa bıyıklı bir adamın kendisine silahını doğrulttuğunu gördü. Bir saniye sonra beyni üst üste sıkılan üç kurşunla paramparça olmuştu. Akan kanı kaldırımı kızıla boyamaya devam ediyordu. iki adamın arasında sıkışmış olan Şarnilar bütün gücüyle bu olayın bir blöf olduğunu, bu adamların kendisini sadece korkutmak istediklerini tekrarlıyordu kendi kendine.

Size istediğiniz kadar para verebilirim.

Üzerimdeki bütün mücevherleri alın. Beni i bırakın, yalvarırım!

Genç kadının sesi titriyor, gözyaşları | gözlerini yakıyordu. Mark’ın işini halletmiş | olan üçüncü adam arabanın kapısında gözükmüştü.

Sen çekil. Bu karının işini ben |j göreceğim. Bana limon sıkacağını ver! . \

Peki şef! iriyarı, bıyıklı adam Şarnilar’ın yanına oturdu. Leş gibi ter ve soğan kokuyordu. Genç kadın korkusuna rağmen tiksintisini gizlememişti. Ancak bu tiksinti adamın sadist hislerini daha çok harekete geçirdi. Şarnilar’ın kollarından tutan adama döndü:

Karıyı çok iyi kavra. Bu anı hep hatırlamasını istiyorum.

Yüzünde korkunç bir ifade beliren bıyıklı adam limon sıkacağını Şarnilar’ın iyice görebileceği şekilde gözlerinin önüne getirmişti.

Limonu delerek rahatça suyunu çıkaran alet Şarnilar’ın sol gözünün birkaç milimetre yakınındaydı. Diğer adam kadının kollarını sıkıca kavramıştı. Bıyıklı adam Şarnilar’ın hiç beklemediği bir anda limon sıkacağını sol gözüne batırıp çıkarmıştı. Yuvasından çıkan gözün yerinden oluk gibi kan fışkırmış, Rolls Royce’un beyaz vizon kaplı koltukları bir kan gölüne dönüşmüştü. Radyodan gelen sonuna kadar açık müzik, Şarnilar’ın canhıraş feryadını kolayca bastırıyordu. Kadın şuurunu yitirip olduğu yere yığıldığında bıyıklı adam bir kahkaha attı.

Cezanı buldun işte! derken, zevkin doruğuna ulaşmıştı.

Walter Cortney Arena’nın kapısından çıktığında dikkatle etrafına göz attı. Görevi Şarnilar Hasani’nin güvenliğini temin etmekti. Arena’nın kalabalığı ve gürültüsü yüzünden kadının ortadan kaybolduğunu yeni fark edebilmişti. Şarnilar Hasani’nin arabasını Hudson Caddesi’ne park ettiğini biliyordu. Yüz metre kadar yürüdükten sonra arabanın aynı yerde durduğunu görerek rahat bir nefes aldı. Kadın belki diskoteğin karanlık bir köşesinde keyfine bakıyor olabilirdi. Arkasını dönüp yürümek üzereyken “Defol buradan” diyen bir ses duydu. Kendisine meydan okuyan ses kısa boylu, geniş omuzlu ve kabak kafalı birine aitti. Walter Cortney, Şarnilar Hasani’nin arabasının hafifçe aralık kapısını görünce ortalıkta bir şeyler döndüğünü sezdi. Çevik bir hareketle belinden tabancasını çıkarıp kabak kafalıya çevirdi.

FBI adına konuşuyorum. Ellerini kaldır!..

Walter Cortney cümlesini tamamlamaya fırsat bulamadan beyninin arkasında korkunç bir sızı hissetti. İkinci kurşun kafatasını delip geçmişti. FBI ajanı can çekişmeden anında öldü.

Şarnilar Hasani polis arabalarının sirenlerini duymakta zorluk çekiyordu. Çektiği dayanılmaz acı yüzünden ölüm kalım savaşı veriyordu. Hudson Caddesi’ndeki silah seslerini duyan Arena’nın kapıcısı Charlie sonunda polisleri haberdar edebilmişti. Polis arabası

Rolls Royce’un tam karşısında fren yaptığında t farları ortalığı gündüz gibi aydınlatıyordu. Arabadan atlayan polis ilk olarak Walter Cortney’i fark etmişti. Adamın kimliğini cebinden çıkarıp arkadaşına seslendi:

Hey! Yerde yatan adam FBI ajanıymış!

Bu sırada arkadaşı kanlar içinde yatan

Mark’ın üzerine eğilmişti. Arabadan gelen iniltiyi duyan iki polis aynı anda Rolls Royce’a döndüler, temkinli adımlarla Rolls’un arka kapısına yaklaştılar. Uzun boylu olanı ayağıyla arka kapıyı ittiğinde az kalsın dehşetten donup kalacaktı. Arabanın arka koltuğunda yüzü kan çanağına dönmüş baygın bir kadın yatıyordu. Görüntünün en korkunç yanı kadının sol gözünün haliydi. Genç polis midesinin bulandığını hissederek arkadaşına döndü:

Çabuk bir ambulans çağır. Sanırım kadın hâlâ yaşıyor, ama hali felaket. Bu kadar güzel bir kadına bu vahşet nasıl yapılır…

Diğer polis daha cesurdu. Elindeki fenerle arabanın içini araştırırken beyaz halı üzerinde garip bir yuvarlak fark etmişti. Cisme doğru eğilip kanlı yuvarlağı eline aldığında neyi tuttuğunu anladı. Yuvarlak kanlı cisim arabada baygın yatan kadının gözüydü.

2. BÖLÜM

New York’ta ılık bir sonbahar günü yaşanıyordu. Manhattan’ın göğe yükselen dev gökdelenleri arasından sızan güneş ışınları sanki yeniden yazın müjdesini verir gibiydi. Arena’nın yüz elli metre uzağında öldürülen FBI ajanı Walter Cortney’in şefi, Gerald Mac Carthy ve yardımcısı Doug Frankenheimer Queen Bulvarı yakınlarındaki cenaze töreninden dönerken oldukça düşünceliydiler. İkisi de siyah bir Ford’un arka koltuğunda oturuyordu. Gerald uzun süre konuşmadan boş gözlerle caddeyi seyrettikten sonra Doug Frankenheimer’a döndü:

Arena’nın kapıcısından ne haber, Doug?

Cenaze töreninden dönüşte arkadaşlar onu büronuza getireceklerdi.

Mükemmel. Bakalım ötecek mi?

FBI’ın New York’taki önemli adamlarından biri olan Yüzbaşı Gerald, Walter Cortney’in ölüm nedenini bulmakla görevlendirilmişti. Şarnilar Hasani saldırıdan sonra katilleri bölük pörçük tarif etmişti. Kadının korku içinde olduğu belliydi. Şimdilik tek bilinen ipucu saldırganlardan birinin o gece Arena’ya sızmayı başarmış olmasıydı. Bunu aydınlatacak tek kişi kulübün kapısında duran Charlie’ydi. Saldırganlardan birinin içeri girebilmek için Charlie’ye yüklü bir bahşiş bırakması ihtimal dahilindeydi. Gerald ellerini gri saçları üzerinde gezdirdi. Walter Cortney gibi iyi bir ajanın boşu boşuna ölmesini kabul edemiyordu…

Yüzbaşı Mac Carthy karşısında duran adamı dikkatle inceledi. Charlie yanı başında duran iki koruma görevlisi arasında sorgusunu beklerken yüzünde küstah bir ifade vardı. Adam iriyarı, sarışın ve bıyıklıydı. Mac Carthy adamı sorgulamadan önce dosyasını incelemişti. Charlie’nin asıl adı Leonard Gabrisky idi. Daha önce esrar satıcılığı ve şiddet eylemlerinden iki kez hapse girmiş, her defasında da kefaletle yakayı sıyırmıştı.

Bay Gabrisky sizi buraya neden çağırdığımızı biliyorsunuz. Arena’nın yakınlarındaki bir cinayeti araştırıyoruz. Daha doğrusu iki cinayeti… Ölenlerden biri FBI ajanıydı. Bu nedenle konuya daha büyük titizlikle eğiliyoruz. Saldırganlar üç kişiymiş. Aralarından birinin sizin yardımınızla Arena’ya sızdığını sanıyoruz.

Charlie bu suçlama üzerine oturduğu sandalyeden ok gibi fırladı:

Hey! Ne oluyor? Ben kulübe girip çıkan herkesi nasıl hatırlayabilirim? Arena’ya her gece binlerce kişi girip çıkıyor. Hem silah seslerini duyduğumda polisi arayan benim.

Bana bak Charlie! Burada senin numaraların sökmez. Şimdi sana üç robot portre göstereceğim. Bu portreleri Bayan Hasani’nin tarifine göre ressamımız çizdi. Resimlere iyi bak. Bu herifleri hatırladığından eminim. Çünkü bu adamların hiçbirinin tipi Egzotik Gece’ye davet edilmeye uygun değil. Ayrıca davetiyesi olmayanı içeri almadığını biliyoruz.

Charlie birkaç dakika robot portreleri dikkatle inceledikten sonra Yüzbaşı Mac Carthy’ye döndü:

Davetiyeleri iki kişilikti. Onlar üç kişi geldiler. Aralarında uzun boylu olanı garip aksanlı bir İngilizce konuşuyordu. İngilizcesi mükemmel sayılırdı, ama yine de aksanından yabancı olduğu anlaşılıyordu. Davetiyesi olmayan arkadaşı için bana yüz dolar bahşiş bıraktı. Kabul edersiniz ki, böyle bir bahşişi kim olsa geri çevirmez.

Hallerinde bir gariplik yok muydu?

Asıl bu sorunuz çok garip. O gece Arena’ya gelenler arasında garip olmayan tek kişi yoktu ki.

Sende davetli listesi var mı?

Üzerimde yok. Ne zaman isterseniz kulüpten aldırtabilirsiniz.

Gidebilirsin Charlie. Sana yeniden ihtiyacım olabilir. Sakın numara yapmaya kalkma.

Charlie odadan çıktıktan sonra Mac Carthy bir sigara yaktı. Washington’dan gelen bir emirle Şarnilar Hasani adında milyarder bir kadını koruma görevi New York’taki FBI bürosuna verilmişti. İşin ilginç yanı Şarnilar Hasani’nin neden ve kimlerden korunacağı açıklanmamıştı. Gerald hırsla biraz önce yaktığı sigarayı tablada söndürdü. Bu işi çözümlemede en iyi iki adamını görevlendirecekti. Sekreterine Doug Frankenheimer ve Gedeon Shubert’i bürosuna çağırmasını söyledi.

Gri Chevrolet 86. ve 87. Sokaklar arasında kalan Metropoliten Müzesi’nin bulunduğu 50. Cadde’de durdu. Arabadan inen Doug Frankenheimer ve Gedeon Shubert önünde durdukları otuz katlı kırmızı tuğla apartmana baktılar. Burası çok lüks apartmanların bulunduğu New York’un en pahallı mahallelerinden biriydi.

Burada bir daire iki milyon dolardan fazla eder, dedi Doug Frankenheimer.

Belki de daha fazla, diye cevap verdi Gedeon Shubert. Şimdiden para biriktirmeye başlarsan önümüzdeki bin yıl içinde sen de böyle bir dairede oturabilirsin…

Apartmandan içeri girip kapıcıya FBI’ın kartını gösterdiler.

Bay Gholam Sultani sizi bekliyor mu?

Hayır. Ona sürpriz yapacağız!

Ama randevunuz yoksa sizi bırakamam.

Kapıcı peşlerinden koşarken iki FBI ajanı çoktan asansöre binmiş, on altıncı katın düğmesine basmışlardı. On altıncı kata vardıklarında asansörden iner inmez koridorun sonundaki dairenin kapısının açık olduğunu gördüler. Kapıda kendilerini bekleyen yaşlı uşak davetsiz misafirlerin geldiğini kapıcının telefonuyla öğrenmişti. Yaşlı uşak zorluk çıkarmadan ikisini XV. Louis tarzı döşenmiş geniş bir salona aldı. Evin sahibi Gholam Sultani birkaç saniye sonra salona girip ajanları selamladı. Doug fazla açıklamaya gerek duymadan cebinden üç saldırganın robot portresini çıkarıp Gholam Sultani’ye uzattı.

Bu adamları tanıyor musunuz?

Gholam Sultani fotoğraflara dikkatle baktıktan sonra geri uzattı.

Hayır tanımıyorum. Neden soruyorsunuz?

Bu adamlar iki kişinin katili. Bir kadına da işkence yapıp gözünü çıkardılar.

Yaşlı İranlı aldığı cevap karşısında bembeyaz kesilmişti. Kendini zorlayarak cevap vermeye çalıştı:

Baylar, özür dilerim. Bu… Bu adamları hiç görmedim. İki polis gözlerini hafifçe titreyen yaşlı adama dikmişlerdi. Dışarı adım attıkları anda Gholam Sultani’nin hemen avukatına telefon edeceğini biliyorlardı, İranlı iradesi dışında zorla sorguya çekilebilecek sıradan bir yabancı değildi. Üstelik Amerikan pasaportu taşıyordu. Ancak her haliyle gerçeği sakladığı ortadaydı.

Hudson Caddesindeki olayın üzerinden bir hafta geçmiş ve bu arada Arena’da düzenlenen Egzotik Gece’ye katılan bütün davetliler hakkında kısa tutanaklar kaydedilmişti. Davetliler listesinde Şarnilar Hasani dışında İran’la yakın ilgisi bulunan tek kişi Gholam Sultani’ydi.

Doug Frankenheimer otoriter bir ses tonuyla yaşlı İranlıya döndü:

Bay Sultani, bu adamlar sekiz gün önce Arena’da düzenlenen bir geceye sızmayı başaran üç İranlıdır…

İranlı gülerek Doug’a karşılık verdi:

Arena benim gibi yaşlıların barınabileceği bir yer değil. Ben yetmiş yaşında, köşesine çekilmiş bir ihtiyarım.

Olabilir, dedi Doug ısrar ederek. Bu adamlardan ikisinin elinde sizin adınıza gelmiş bir davetiye vardı. Eğer davetiyeyi bu adamlara siz vermediyseniz, yanınızda çalışan personeli de sorguya çekmek zorunda kalacağız.

Baylar, size tekrar ediyorum: Yanılıyorsunuz. Bu davetiye bana gelen mektuplar arasından çalınmış olabilir. Posta kutum geçen hafta zorlanmıştı.

Değil FBI ajanları, küçük bir çocuk bile Gholam Sultani’nin samimi konuşmadığını anlayabilirdi. Doug sesini daha da ciddileştirerek İranlıya baktı:

Çok özür dilerim Bay Sultam, ama sanırım bizimle merkeze kadar gelmek zorunda kalabilirsiniz. Adınızın da karıştığı bu iş sandığınızdan çok daha ciddi.

Doug Frankenheimer son cümlenin özellikle üstüne basmıştı. Ses tonunun ciddiliği etkisini göstermekte geç kalmadı, Yaşlı İranlı birkaç dakika süren sessizlik sırasında karşısındaki adamların işin ucunu bırakmayacaklarını kavramıştı.

Baylar, bu yaştan sonra FBI sorgulamalarına dayanacak gücüm yok. Size her şeyi anlatacağım.

Doug ve Gedeon birbirlerinin yüzüne bakarak sessizce anlaştılar. Doug yeniden söze girdi!

Bu adamlara ilk nerede rastladınız?

İki hafta önce evime girdiler.

Onları daha önceden tanıyor muydunuz?

Özellikle birini. Adı Ardeşir Nassiri’ydi.

Gedeon Shubert yaşlı İranlının bütün söylediklerini küçük bir deftere kaydetmeye başlamıştı. En azından isimlerin belirlenmesi ilk önemli adım olacaktı.

Bize Ardeşir Nassiri’den bahsedebilir misiniz?

Ardeşir de benim gibi Baas mezhebinin üyesiydi. Ancak rejim değiştikten sonra Ayetullahların yanına geçti. Bu arada bizim tarikatta Şah yanlısı olanları teker teker ortadan kaldırdı. Kısa zamanda Ayetullahların gizli polisi Savama’da önemli bir göreve atandı. Ancak size yemin ederim, onun New York’ta olduğundan haberim yoktu.

Ya diğerleri.

Kafası kazınmış olanı Perviz Baghay’dır. Onu yakından tanımam, ama hakkında biraz bilgim var. Daha önce Şah’ın gizli polis örgütü Savak’ın üyesiydi. Rejim değiştikten sonra o da mollaların yanına geçti. En büyük özelliği her türlü işkencenin uzmanı olmasıdır. Mollaların elinde daha iyi bir işkence uzmanı bulunmadığı için yaşamasına izin verildi…

Üçüncü adam kimdi?

Aralarında en uzun boylu olanı ve aynı zamanda da en tehlikelisi… Adı Hürmüz Sansar. Fanatik bir Humeyni hayranıdır. Rejim değişikliğinden sonra mollalar onu “Dini Polis” ilan ettiler. Şah yanlısı generallerin kızlarının ırzına geçmesiyle ünlüdür. Tebriz’de onun adını duyanlar korkudan taş kesilir.

Doug Frankenheimer duydukları karşısında tiksintiyle yüzünü buruşturdu. Gholam Sultani saldırganları tarif ederken bir yandan da Humeyni rejimine olan tepkisini kusuyor gibiydi.

Bu adamlarla görüşmeyi nasıl kabul ettiniz?

Gholam Sultani konuşmaya devam edebilmek için derin bir nefes aldı.

Siz bu adamların ne kadar gaddar olabileceklerini hayal bile edemezsiniz. Harlem’deki zenciler bile bu adamların yanında melek kabul edilebilir. Evime geldikleri zaman Hürmüz Sansar cebinden bir çakı çıkararak en değerli tablolarımdan birini parçaladı.

Yaşlı İranlı birkaç adım atıp bir koltuğun arkasında duran tabloyu aldı ve Doug ile Gedeon’a gösterdi. Değerli Renoir tablosu paramparça olmuştu.

Eğer kendilerini dinlemezsem evimdeki bütün tabloları paramparça edeceklerini söylediler. Tehditlerini yerine getireceklerinden emin olabilirsiniz.

Onların yukarı çıkmasına izin vermeyebilirdiniz.

Ardeşir Nassiri kapıcının telefonunda bana önemli bir mesaj getirdiğini söyledi. İran’a ithal edeceğim mallarla ilgili birtakım kâğıtlar imzalamam gerektiğini belirtti.

Anlayamadım, dedi Frankenheimer. Hâlâ Humeyni’yle ne ilginiz kalmış olabilir? Sizi İran’dan sürdürenlerin başında Humeyni yok muydu?

Gholam Sultani’nin yüzünde acı bir tebessüm belirmişti:

İran’dan sürülürken bütün mal varlığıma ve bankalardaki paralarıma el konuldu. Yaşamak için artık çalışmak zorundayım. Şimdilik evimdeki değerli antikaları satarak yaşamımı sürdürmeye çalışıyorum. Ancak bir süre sonra elimde hiçbir şey kalmayacak. İrana birtakım mallar satabilirsem, biraz rahatlayabileceğimi umuyorum.

Anlıyorum Bay Sultani. Şimdi bu üç adamın evinize neden geldiğini anlatır mısınız?

Nereden öğrendiğini bilmiyorum, ama Ardeşir Nassiri Arena’daki parti için oğluma bir davetiye geldiğini haber almış. Oğlum yaşamını Londra’da sürdürüyor. Dolayısıyla partiye katılamazdı. Bizim aile hâlâ zengin sanıldığı için çeşitli davetler almaya devam ediyoruz.

Davetiyeyi Ardeşir Nassiri’ye verdiniz mi?

İstemeyerek vermek zorunda kaldım diyebilirim. Eğer reddedersem İran’a satacağım mallardan ümidimi kesmemi söylediler. Hatta oğlumun hayatını tehlikeye attığımı da eklediler. Dediklerini yapacaklarını biliyorum. Şah’ın kız kardeşinin oğlunu nasıl öldürdüklerini size hatırlatabilirim.

FBI ajanlarının aklından benzer olaylar gelip geçti. Şah’ın birçok devlet adamının ailesi dünyanın çeşitli yerlerinde kimliği bilinmeyen caniler tarafından vahşice katledilmişti.

Hürmüz istedikleri davetiyeyi kendilerine verirsem geleceğim açısından çok yararlı bir iş yapacağımı söyledi. Humeyni’ye durumumu aktaracağını belirtti. İran’da hâlâ ailemden birçok kişi yaşıyor. Humeyni’nin adamlarına yardım etmem belki bir gün ülkeme geri dönebilmemi sağlayabilirdi.

Davetiyeyi neden istediklerini açıkladılar mı?

Hayır. Ben de sormaya cesaret edemedim. Bu tür adamların işine burnumu sokmak başıma bela açabilirdi…

Doug Frankenheimer kısa bir süre düşündü, sonra Gholam Sultani’ye baktı:

Size son bir sorum daha var. Şarnilar

Hasani’yi tanıyor musunuz?

Hayır, ama Hasani soyadını taşıyan bir Ayetullah tanıyorum. Belki oğluyla ilgili olabilir. Mustafa Hasani’nin oğlunu çok güzel bir kadınla evlendirdiğini duymuştum, ama kadını ne gördüm ne de tanıdım.

Doug ve Gedeon ayağa kalktılar. Doug dostça elini uzatarak yaşlı İranlıya güven vermeye çalıştı.

Size kartımı uzatıyorum. Bu adamlar yeniden size ulaşmaya çalışırlarsa beni kartımda yazılı numaradan arayabilirsiniz. Güvenliğinizi üstleneceğimize FBI adına söz veriyorum.

Gholam Sultani kendini zorlayarak gülümsemeye çalıştı:

Teşekkür ederim. Bir şey olursa sizi arayacağıma söz veriyorum.

İki adam salondan çıktıklarında umutsuzca koltuğuna çöktü. Humeyni karşısında FBI’ın ne kadar güçsüz olduğunu Amerikalılar hâlâ anlayamamışlardı. Kendisini sorguya çeken polislere gerçeğin bir kısmını söylemişti. Arena’nın yakınındaki saldırının nedenini şimdi çok daha iyi anlamıştı. Bundan sonra olacakları düşündüğünde elinde olmadan titredi. Onun için Humeyni, Tanrı‘nın yeryüzüne gönderdiği şeytandan farksızdı.

Doug Frankenheimer öğleden sonra Gholam Sultani’nin evinde öğrendiği bütün bilgileri telefonla Yüzbaşı Mac Carthy’ye aktarmıştı. Kaleminin ucunu emerek Doug’un anlattıklarını dinleyen Mac Carthy “Ben seni sonra ararım” diyerek telefonu kapadı. Sonra sekreterini arayarak CIAnin New York bürosunu bağlamasını söyledi.

Birkaç dakika sonra yeniden telefona sarılarak yardımcılarından birini odasına çağırttı.

Beni iyi dinle, On kişilik bir ekip Amerikan Göç Bürosu’nun bütün fişlerini inceleyecek. O üç İranlı Amerika’ya doğal yollardan sızdılar. Eğer isimlerle resimler tutmuyorsa bunları Gholam Sultani’ye gösterin. Bay Sultani’nin dairesinin kapısına gece gündüz bekleyecek dört kişilik bir ekip istiyorum. Ayrıca telefonuna da dinleme aygıtı yerleştirilsin. Hata yapan olursa bundan sonra görevini Alaska’daki büromuzda devam ettirir. Anlaşıldı mı?

Aynı anda telefon çaldı. Sekreter “CIA New York bürosu” diyerek hattı Yüzbaşı Mac Carthy’ye bağladı.

3. BÖLÜM

Doug büronun kapısını kapayıp dosyaların arasına gömülmüş olan Yüzbaşı Mac Carthy’ ye yaklaştı.

Yeni haberler var mı, şef?

Hem de nasıl. Gel, otur! Elimde Şarnilar Hasani’nin dosyası var. Kadının kaç milyon dolar değerinde olduğunu bir tahmin et bakalım.

Zenginlerin servetleri hakkında pek fikrim yok. Ama çok parası olduğuna eminim.

Kadının serveti tam iki yüz elli milyon dolar.

Doug Frankenheimer duyduğu rakam karşısında ıslık çalmaktan kendini alamadı.

Peki, ama bu servete nasıl sahip olmuş?

Mac Carthy önünde duran dosyada yazılı olanları özetlemeye başladı:

Şarnilar Hasani’nin asıl soyadı Buton’ muş. Babası ‘ İngiliz, annesi ise Hintli. Humeyni’ye en yakın mollalardan birinin oğlu ile evlenmiş. Kocası Hüseyin Hasani’yle Londra’da tanışmışlar. Hüseyin Hasani’nin işi İran ordusu için silah ve tank almak. Ancak Tahran’da patlayan bir bomba genç adamın ölümüne neden oluyor ve güzel karısı da dul kalıyor.

Ve tabii büyük bir servete konuyor, diye ekledi Doug.

Hüseyin Hasani’nin bütün parası İsviçre ve Panama bankalarında yatıyor. İki yüz elli milyon dolarlık servetin tek mirasçısı ise

Şarnilar Hasani: Kadın dul kaldığı günden beri çılgınca bir hayat sürüyor. Hatta bir defasında Rolls Royceunun sigara tablası dolu olduğu için kadın hemen yeni bir araba satın almış. New York, Paris, Londra başta olmak üzere, dünyanın her yerinde evleri var. İki yüz elli milyon dolarlık servet dışında diğer yatırımları da yılda kendisine yirmi milyon dolarlık ek gelir sağlıyor.

Şarnilar Hasani’nin güvenliğinden ben sorumlu olmak isterdim…

Çok geç! Dedi Mac Carthy. CIAnin iki ajanı gece gündüz kadının peşinden ayrılmıyor.

Şarnilar Hasani tek gözlü bile olsa önemini koruyor. Saldırıdan sonra neler söyledi?

Şu anda durumu iyi, ama konuşmaya korkuyor. Kendisine saldıranları hiç tanımadığını söyledi. ÜÇ iranlının mücevherlerinin peşinde olduğunu sanıyor ya da öyle sanmamızı istiyor. Yalan söylediğinden eminim Bu işin içinde bir bit yeniği var. Dosyada başka neler var?

Uluslararası Jet sosyetenin en önde gelen isimlerinden biri. Dünyanın bütün gece kulüplerinde tanınıyor. Çok seyahat ediyor ve sık sık sevgili değiştiriyor. Erkeklere karşı büyük bir zaafı var.

Bir gözünü bu yüzden kaybetmedi ya? Bence İranlılar kadından intikam aldılar.Ben de aynı fikirdeyim, ama önce o üç İranlıyı yakalamamız gerek. Araştırmalar iki gündür sürüyor, ama daha sonuç alınamadı, ölü ya da diri o üç caniyi ele geçireceğiz…

Prens Malko Linge Danimarka’dan döndüğünden beri bütün vaktini Liezen’deki şatosunun onarım çalışmalarına ve sevgilisi Alexandra’ya ayırıyordu. Şatonun kulelerinden birinin yeniden eski haline gelebilmesinin kaça patlayacağını hesaplarken Alexandra kollarını Malko’nun boynuna doladı.

Bir gün olsun şu lanet olası şatonla ilgilenmesen olmaz mı?

Şimdi bitiyor, inşaat malzemesi fiyatları dolardan bile daha hızlı yükselmeye başladı…

MonteCarlo’da gözlerini senden ayırmayan o kadın şimdi burada olsa, eminim Liezen Şatosu’nu çökmeye terk ederdin. Öyle bir kadın insana inşaat malzemesi fiyatlarını bile unutturabilir…

Başlama yine, Alexandra! Kadın gözlerini belki benden ayırmadı, ama onu doğru dürüst hatırlamıyorum bile. Hem biliyorsun, gözüm senden başkasını görmez.

Malko, sen yalan söylemek konusunda tam bir dahisin. Belki şu anda o karının vücut ölçüleri geçiyordur kafandan…

Aynı anda çalışma masası üzerinde duran telefon çalmaya başlamıştı.

İzin verirsen telefona cevap vereceğim.

Canın ne isterse onu yap, dedi Alexandra çalışma odasından çıkarken.

Malko ahizeyi kaldırdığında bir kadın sesiyle karşılaştı.

Alteslerini Viyana’dan arıyorum. Bay John Lucas sizinle görüşmek istiyor.

John Lucas, CIAnin Viyana bürosu şefiydi. Malko’nun burnuna yeni göreve tayin edileceğinin kokusu gelmeye başlamıştı. Asıl sorun, Alexandra’yı ikna edebilmekti. Kadının yanında birkaç gün bile kalamadan yeni bir görev alması kuşkusuz büyük bir kavganın daha patlamasına neden olacaktı.

Gedeon Shubert elinde birkaç dosyayla Yüzbaşı Mac Carthy’nin borusuna daldı. FBI ajanının yüzünde heyecanlı bir ifade vardı.

Müjde, şef! Onları bulduk!

Üçünü de mi?

Evet. Üçünü de…

Gedeon kâğıtları Mac Carthy’nin çalışma masasının üzerine bıraktı. Aranan üç İranlıyla ilgili dosyalarda Amerika’ya nasıl sızabildikleri yazılıydı. Ardeşir Nassiri ve Hürmüz Sansar Amerika’ya öğrenci pasaportuyla girebilmişlerdi. Perviz Baghay ise Birleşmiş Milletler delegasyonuna bağlı İranlı bir diplomat olarak Amerika’ya sızmıştı.

Gedeon Shubert dosyadaki adresleri işaret ederek:

Şu anda üçü de New York’ta olmalılar, dedi.

Kontrol ettirdiniz mi?

Henüz değil.

Hemen Birleşmiş Milletler delegasyonunu arayıp Göçmen Bürosu’ndan olduğunuzu söyleyin. Ülkeye ne zaman girdiklerini belirlemenizi istiyorum. Ben adreslerle ilgileneceğim. Ayrıca, üç kişilik bir komando ekibi hazırlansın. Herifler arandıklarından habersiz olabilirler. Şansımız yaver giderse, hiç olmazsa birini evinde yakalayabiliriz.

Gedeon Shubert hemen Birleşmiş Milletleri arayıp Perviz Baghay’ı sordu. Aldığı cevapta adamın birkaç gün önce İran’a döndüğü söylendi. Birkaç saniye yüzüne kapanan telefon ahizesiyle şaşkın şaşkın bekleyen İP Gedeon hemen ülkenin sınır karakollarının aranmasını istedi.

Harekete geçmeden önce İranlıların kesinlikle ülkeden ayrılıp ayrılmadıklarını tespit etmeliyiz, şef!

Haklısın Gedeon, diye cevap verdi yüzbaşı.

İki adam sabırsızlıkla dosyalarda belirlenmiş adreslerin doğrulanmasını beklemeye başladılar. Hudson Caddesi’ndeki olayın üzerinden on gün geçmişti. Bir saat süren uzun bir beklemeden sonra nihayet FBI araştırma merkezinden Robert Collen’in telefonuyla Mac Carthy sonucu öğrendi.

Ardeşir Nassiri ve Hürmüz Sansar ortadan toz olmuşlar. Amerika’dan hangi yolla çıktıkları bilinmiyor. Bugün öğleden sonra Manhattan’ın güneybatısında bir apartman dairesinde büyük bir patlama olmuş. Olay yerine koşan polisler dairenin Hürmüz Sansar’a ait olduğunu belirlemişler. Dairenin içinde tek bir eşya bile yokmuş. Bulunan tek şey, Humeyni’nin duvara asılı dev bir posteriymiş. Haberler çok kötü. Maalesef elimiz kolumuz bağlandı. Yapabileceğimiz bir şey varsa emirlerinizi bekliyoruz, yüzbaşım…

Teşekkürler, Robert! Yeni bir gelişme olursa seni yeniden ararım.

Gerald Mac Carthy ahizeyi kırarcasına telefonun üzerine çarptı…

4. BÖLÜM

Fransız Havayollarına ait Concorde, Kennedy Havaalanı‘nın 70 numaralı pistine inerken Malko oldukça düşünceliydi. Liezen’ den ayrılmadan önce Alexandra’yla yaptıkları kavga kafasını kurcalıyordu. New York’a uçacağını söylediği zaman, Alexandra cevap olarak kafasına kıymetli bir Rönesans vazosu atarak cevap vermişti. Sevdiği kadının gönlünü alabilmek için dönüşte çok pahalı bir armağan getirmek zorunda kalacaktı.

Malko CIAnin Viyana bürosu şefi John Lucas’ın telefonundan sonra hemen Viyana’ya hareket etmiş, Viyana’daki ön görüşme sırasında da New York’ta önemli bir görevi yerine getirmesi gerektiğini öğrenmişti.

Tatlı sesli bir hostesin alana iniş anonsundan sonra Malko yerinden kalkıp el çantasını aldı. Merdivenlerden inerken çam yarması iki adamın üzerine doğru geldiğini gördü. Gözlerini hafifçe kısarak kendisine doğru yürüyen adamlara baktığında büyük bir sürprizle karşılaştı.

Chris! Milton! Nereden çıktınız siz?

Sizi yeniden görmek ne büyük bir zevk prens hazretleri! Dedi Chris.

Chris ve Milton yan yana geldiklerinde yürüyen bir dağı andırıyorlardı. İki dev hararetle Malko’nun elini sıktılar. Malko Chris ve Milton’un bellerindeki tabancaları hemen fark etmişti.

Elko Krizantem’den ne haber? Diye sordu Milton

Her geçen gün daha da azıtmaya başladı. Karşısına kim çıkarsa canına okuyor.

Elko Krizantem Malko’nun hem en yakın dostu, hem de en büyük yardımcısıydı.

Beni nereye götürüyorsunuz çocuklar?

Chris Jones beceriksiz bir tavırla esrarengiz bir gülümseme yerleştirdi dudaklarına.

Doğrusu bilmiyoruz. Bunu ancak patron açıklayabilir. Seni World Trede Center binasının restoranında bekliyor.

Ya siz?

Biz cezalıyız. Siz Fransız yemekleri yerken biz hamburgerle yetineceğiz…

Malko eski arkadaşlarına cezalarının ne olduğunu sormadı. Chris ve Milton dev cüsselerine rağmen kimi zaman çocuktan farksız olurlardı. Gümrükten geçmeleri çok kolay olmuştu. CIA kartını gören gümrük memuru Paris’ten gelen Malko’yu büyük bir nezaketle karşılamıştı. Chris Jones’un kullandığı her tarafı dökülen bir Otomobil ile New York’un merkezine doğru ilerlerken, Malko uzaktan görünen Manhattan’ın gökdelenlerini izliyordu. New York’a geri gelmekten çok memnundu. Ancak görevinin ne olduğunu bilmediği için New York’un tadını çıkarıp çıkaramayacağını bayağı merak ediyordu.

World Trade Center binasının 108’inci katından görünen New York manzarası nefes kesiciydi. Malko oturduğu yerden, yeniden restore edilmekte olan Hürriyet Heykeli’ni bile görebiliyordu. Karşısında oturan CIAnin New York bürosu sorumlusu Emil Kauffman konuya girmek için Fransız konyağı ile kahvenin gelmesini beklemişti. Kahvelerini içerken Emil Kauffman cebinden bir mikro teyp çıkarttı ve düğmesine bastı:

Şimdi söylenenleri dikkatle dinleyin.

Malko bütün dikkatini teybe yöneltmişti.

Birkaç saniye süren parazit dalgasından sonra teypten kötü bir aksanla İngilizce konuşan bir erkek sesi duyuldu: “İRAN DEVRİMİNDEN ÇALDIĞINIZ PARALARI GERİ VERMEK İÇİN SADECE ON GÜNÜNÜZ VAR. SÖZÜNÜZÜ TUTMAZSANIZ BAŞINIZA GELECEKLERDEN BİZ SORUMLU DEĞİLİZ”.

Emil Kauffman teybin düğmesine basıp kaseti susturdu.

Söylenenlerden bir şey anladınız mı?

Hayır. Ne demek oluyor bu tehdit?

Sesin sahibi Humeyni’nin en önemli ajanlarından Ardeşir Nassiri’ye ait. Çok tehlikeli biri. Elinde İranlılardan oluşan bir komando birliği var. Amerika’ya sahte bir pasaportla girip çıkmış.

Tehdidini kime yöneltiyor?

Hedefi Şarnilar Hasani. Kadın genç bir Ayetullahın dul eşi. Şarnilar Hasani bir ay önce New York’ta saldırıya uğradı. Saldırganlar kadının bir gözünü çıkarttılar.

Emil Kauffman cebinden bir resim çıkarıp Malko’ya uzattı. Resmi inceleyen Malko gözlerine inanamıyordu. Alexandra’nın delice bir kıskançlık krizine neden olan kadının resmiydi elinde tuttuğu. Birkaç ay önce Monte Carlo’da Kızılhaç balosunda karşılaşmışlar, ama hiç konuşmamışlardı. Onun gibi bir kadının başına böyle bir felaket gelmesi

Malko’yu üzmüştü.

Fotoğrafa çok uzun süre baktınız. Şarnilar Hasani’yi daha önceden tanıyor muydunuz?

Pek sayılmaz. Sadece Monte Carlo’da karşılaşıp hiç konuşmadan gülümsemiştik.

Aslında, Şarnilar gece boyunca gözlerini Malko’dan ayırmamıştı. Kadın ertesi gün Monaco’dan ayrılmasa Alexandra’nın tatili kısa kesmek için ısrar edeceğinden emindi.

Bu konuşmayı sekiz gün önce banda aldık. Şarnilar Hasani’nin yattığı hastane odasına yerleştirdiğimiz dinleme cihazları sayesinde adamın kimliğini tespit edebildik. Ancak konuşma çok kısa sürdüğü için yerini tespit edemedik. Ayrıca başka bir ülkeden de arıyor olabilirdi…

Bana Şarnilar Hasani hakkında biraz daha bilgi verebilir misiniz?

Tabii, dedi Kauffman. Şarnilar Hasani bir İngiliz pilotuyla bir Hintli kadının kızı. İngiltere’de öğrenimini tamamladıktan sonra mankenliğe başlamış. 1980 yılında moda dergilerinin paylaşamadığı bir mankendi. Bir gün babası genç kızı Persepolis’i görmesi için Tahran’a götürüyor. Dönüşte genç bir Ayetullah la tanışıyor. Hüseyin Hasani’nin görevi Avrupa ülkelerinden İran için silah satın almak. Hüseyin Hasani aynı zamanda babasının Humeyni’ye yakınlığıyla da tanınıyordu. Genç Ayetullah ünlü mankene deli gibi aşık oluyor ve sonunda evleniyorlar.

Buraya kadar her şey yolunda gitmiş, dedi Malko.

28 Temmuz 1981’de İslam Partisi merkezinde patlayan bir bomba sonunda Hüseyin Hasani hayatını kaybetti. Şarnilar Hasani bu sırada Londra’da bulunduğu için kurtulmuş. Bu arada Hüseyin Hasani’nin babası da hayatını kaybedenler arasında yer alıyordu. Şarnilar Hasani dul kaldıktan sonra milyarderleri bile kıskandıracak bir yaşam sürmeye başladı. İngiliz gizli haber alma servisi kadının birdenbire aşırı hızlı bir hayat sürmesini araştırmaya başladı.

Bu iş gittikçe ilginçleşiyor, dedi Malko.

Hem de nasıl. Sonunda Hüseyin Hasani’nin İran Devrim ordusunu dolandırdığı ortaya çıktı. Iraklılara karşı koyabilmek için Humeyni’nin yeni tanklara ihtiyacı vardı. Avrupa’da öğrenim gördüğü için silah satın alma işini en iyi yürütebilecek kişi Hüseyin Hasani’ydi. Hüseyin Hasani silah ve tank satın alabilmek için Devrim ordusunun bütçesinden tam 252 milyon dolar çekmiş ve bu parayı Zürih’te bir bankaya yatırmış. İşbirliği yaptığı yüksek rütbeli bir ordu mensubunun yardımıyla işi akla gelebilecek en mükemmel şekilde kalıbına uydurmuş. Hüseyin Hasani’yle işbirliği yapan bu adamın çoktan kurşuna dizildiğini öğrendik.

Bu işten kârlı çıkan tek kişi Şarnilar Hasani.

Pek sayılmaz. Kadın bir gözünü kaybetti. Hâlâ çok güzel, ama artık tek gözlü.

Bu bilgileri nasıl edinebildiniz?

Şarnilar Hasani New York’a gelmesinden bir süre sonra avukatı aracılığıyla FBI’ın Washington merkezini arayıp can güvenliğinin korunmasını istemiş. Ancak kadına yapılan saldırı sırasında adı Walter Cortney olan FBI ajanı da hayatını kaybetti. Bundan Şarnilar

Hasani’ye yöneltilen tehdit dolu mektup ve telefonların ciddi olduğu ortaya çıkıyor. Sizin anlayacağınız, FBI olayı ciddiye almamasını pahalı ödedi. Eğer Şarnilar Hasani zamanında ciddi bir korumaya alınsaydı iki kişi ölmeyecek, kadın da bir gözünü kaybetmeyecekti.

Şarnilar Hasani şu anda ne yapıyor?

Size komik gelecek, ama bilmiyoruz. FBI işi beceremeyince, Washington görevi CIAye bıraktı. Biz de Chris Jones ve Milton Brabeck’i görevlendirdik. Ancak o aptallar kadını gözden kaçırdılar. Şarnilar Hasani bizimkileri Park Avenue yakınlarında bir kuaför dükkânındayken ekmiş. Chris ve Milton kadını dükkânın ön kapısında beklerken o arka kapıdan sıvışıp uzaklaşmış…

Malko, Chris ve Milton’un neden cezalı olduklarını nihayet anlamıştı.

Şarnilar Hasani’nin böyle davranmasının nedeni var mı? Kadın önce korunmak istiyor, sonra kendini koruyanların elinden kaçıyor. Çok esrarengiz bir durum… Hem saldırganlar hem de kurban iz bırakmadan ortadan kayboluyorlar.

Bu durumda iki seçenek kalıyor, dedi Emil Kauffman. Kadın iyi korunduğundan emin değildi, ya da kendisine saldıran İranlılarla anlaşma yolunu seçti.

Evet, ama Şarnilar Hasani’nin iz bırakmadan ortadan kaybolması kadının artık korunmak istemediğini de gösteriyor. Korunmak istemeyen birini korumak için neden çaba gösteriyorsunuz?

Emil Kauffman konyağından bir yudum alıp yeniden konuşmaya başladı:

Şarnilar Hasani bizi çok özel bir şekilde ilgilendiriyor. Hüseyin Hasani ölmeden önce Zürih’teki bir banka kasasına Humeyni ve üst düzeydeki Ayetullahlarla ilgili çok önemli belgeler koymuş. Bu belgelerin Humeyni’nin işbirliği yaptığı devlet adamlarıyla ilgili olduğunu sanıyoruz. Genç adam Iran devrimiyle ilgili bütün bildiklerini bu kasada saklıyordu. Ölümünden sonra bu kasayı sadece dul eşi Şarnilar Hasani açabildi. Kasanın şifresini sadece kadın biliyor. Eğer belgeler ortaya çıkarsa çok kişinin yüreği ağzına gelecek. İranlılar kadının üzerine oturduğu servetten çok bu belgelerin peşindeler. Tabii, Amerikalılar da… Belgelerin ortaya koyacağı gerçek büyük bir skandala yol açabilir…

Şimdi daha iyi anlıyorum. Biz CIA adına Şarnilar Hasani’yi koruyacağız, o da bize Zürih’teki belgeleri geri verecek’…

Belgelerin içinde Amerikalı silah tüccarlarıyla ilgili bilgiler olduğunu sanıyoruz. Amerika Birleşik Devletleri İrana silah ambargosunu sürdürüyor, ama Iran ordusu hâlâ Amerikalılardan aldığı silahlarla savaşıyor.

Şarnilar Hasani’nin nerede olduğunu haber almak için ne yapıyorsunuz?

Şimdilik FBI ile işbirliği içindeyiz. FBI ile CIA birbiriyle kedi köpek gibi geçinir, ama bu defa birlikte çalışmak zorunda kaldık.

Bu durumda ben ne yapacağım?

Şimdilik bekleyin. Kadının izini bulur bulmaz sizi arayacağız. Bu arada size Park Avenue’deki Mayfair Regent Oteli’nde çift odalı bir daire ayırttık. Bizden haber gelene kadar keyfinize bakabilirsiniz. Milton ve Chris de sizinle beraber gelecek. Şarnilar Hasani’den belgeleri alabilmek için kadınları tavlamaktaki bütün maharetinizi göstermek zorundasınız.

Umarım, görünce beni hatırlar…

Malko! Bu ne güzel sürpriz! New York’ta olduğunu bilmiyordum…

Amerika’ya gelir gelmez aradığım ilk kadın sensin, Gina. Görüyorsun, ben eski dostlarını unutmayan bir erkeğim…

Harika! Yarın akşam beraber olabiliriz. Kocam bir iş seyahati için Avrupa’ya gidiyor. Bu gece serbest değilim, ama yarın akşam sabaha kadar seninle olmaya hazırım. Regine’ de yer ayırt. Seni öpüyorum. Carlo yanıma gelmek üzere… Kapatmak zorundayım…

Gina Rossi, Malko’nun tanıdığı en ateşli İtalyan kadınıydı. New York’a her gelişinde kadını aramadan edemezdi. Malko ertesi akşamı düşünerek yatağına uzandı. Üzerinde elbisesiyle uyuyakalmıştı. Birkaç saat sonra telefonun ziliyle yataktan fırlayıp ahizeye uzandı:

Ben Emil Kauffman. Tatiliniz uzun sürmediği için özür dilerim. Yarın sekiz otuz uçağıyla Virgin Gorda’ya uçuyorsunuz. Milton ve Chris sizi havaalanında bekliyor olacak. Size bol şans dilerim!..

Malko aldığı habere hiç sevinememişti. Gina Rossi’yle geçireceği gecenin iptal olması, gün içinde aldığı en kötü haberdi…

5. BÖLÜM

Aceleyle valizini hazırlayan Malko bir yandan da Virgin Gorda’yı düşünüyordu. | Bakire Takımadaları içinde Virgin Gorda tabiatı ve iklimiyle insanın bütün sorunlardan uzaklaşabileceği bir tatil cennetiydi. Malko özel olarak imal edilmiş yassı tabancasını valizin en altına yerleştirdi. Virgin Gorda’ya tatil geçirmek için değil 250 milyon dolar değerinde genç bir dulu ikna etmek ve korumak için gidiyordu. Eğer üç İranlı cani Ś hâlâ Şarnilar Hasani’nin peşindeyseler, Virgin Gorda’da sıcaklık mevsim tahminlerinin üzerinde olacaktı. Malko New York’ta bırakmak zorunda kaldığı Gina’yı düşünerek içini çekti ve valizini alıp çıktı.

Malko havaalanında kendisini bekleyen Chris ve Milton’u görünce kendini gülmekten alamadı. İki dev havai stili desenli gömlekleri ve beyaz bermuda şortlarıyla tipik Amerikalı turistlere benzemeye çalışmışlardı. Ama, goril oldukları bakışlarından bile kolayca anlaşılıyordu.

Malko bekleme salonunun pencerelerinden dışarıya baktığında, New York’un birkaç saate kadar yağmura boğulacağını düşündü. Görevini aklından çıkarmayı başarabilse New York’un karanlık bulutlarından uzağa uçtuğuna sevinebilirdi. Uçağın kalkış saati 8.30 olarak belirlenmişti: Ama uçak ancak iki saat rötarla 10.25’te havalanabildi. Bütün yolcular kemerlerini çözdükten sonra Malko yan koltukta uyuklamaya başlayan Chris’i koluyla dürttü:

Chris, Şarnilar Hasani’nin izi nasıl bu kadar çabuk bulunabildi?

FBI ve CIA işbirliğinin ortak bir başarısı diyebiliriz. Kadın dinlenmek üzere Virgin Gorda’ya uçmuş. Bizimkilerin söylediğine göre, Little Dix Bay otelinin kral dairesini kiralamış. Bunun dışında bir yat ve bir de sürat teknesi kiraladığını biliyoruz.

Şarnilar Hasani gibi bir kadının bir turist grubuyla tatile çıkacağını düşünmüyorsun ya?

Onu bilemem, ama karı bizi gördüğüne hiç memnun olmayacak…

Bakalım, göreceğiz! dedi Malko bulutları seyrederek.

CIA, Malko ve goriller için Şarnilar Hasani’nin kaldığı Little Dix Bay otelinde iki oda ayırmıştı. Malko valizini odasına bıraktıktan sonra otelin sahildeki barına inip tropikal bir içki ısmarladı ve sahilde güneşlenenleri seyretmeye başladı. Tatil için Virgin Gorda’ya gelenlerin hemen hepsinin yaşı yetmişin üzerindeydi. Plajda canlılık yerine büyük bir sakinlik vardı. Buna karşılık, tabiat nefes kesecek kadar güzeldi. Palmiye ağaçları, beyaza yakın sarılıktaki kumlar ve zümrüt yeşili deniz, seyredende bir kartpostal manzarası hissi uyandırıyordu. Yarım saat sonra Chris ve Milton bara geldiklerinde Malko yine gülmesini tutamadı. İki goril ancak körlerin takabileceği siyahlıktaki gözlükleriyle dikkat çekmemeye çalışıyorlardı! Ancak, bara girer girmez en ilgisiz turistleri bile güldürdüler.

Ben Şarnilar Hasani’nin nerede olduğunu öğreneyim. Birazdan dönerim, dedi Malko.

Sonra, otel resepsiyonundaki sarışını tepeden tırnağa gözden geçirdi. Kız hem çok güzel, hem çok ilgiliydi:

Selam.Ben Şarnilar Hasani’nin yakın bir arkadaşıyım. Ona bir sürpriz yapmak istiyorum, ama nerede olduğunu bilmiyorum.

Bayan Hasani’nin sürat motoru şu anda limanda demirli. Leydi her gün yatıyla değişik bir koyda güneşleniyor. Yatına kadar Excalibur adlı sürat motoruyla gidip geliyor. Limana inmek istiyorsanız size bir taksi çağırayım.

Teşekkürler. Taksi gelene kadar ben de arkadaşlarımı bulayım, dedi Malko.

Otelden Virgin Gorda’nın merkezi sayılan limana gitmek taksiyle üç dakika bile sürmemişti. Limandaki birbirinden lüks son model sürat tekneleri ile yatlar adaya gelenlerin cebinden paranın taştığının kanıtı sayılabilirdi. Milton, Chris ve Malko taksiden inip doğruca limanın iskelesine doğru yürümeye başladılar. Tahta iskeleye demirlenmiş yüzlerce tekne arasında Excalibur’u bulmak kolay olmayacaktı.

Ancak, beş dakika bile geçmeden Şarnilar Hasani’nin sürat teknesini görmekte gecikmediler. Yirmi metre uzunluğundaki kırmızı ve siyah renkli teknenin üzerinde en az elli santim boyundaki harflerle Excalibur yazılıydı.

Şarnilar Hasani’ye de ancak bu boyda bir sürat motoru yakışırdı, dedi Chris. Excalibur’un arka tarafında beyaz tişörtlü zenci bir gemici sigara içiyordu. Malko adama doğru yaklaştı:

Günaydın. Ben Şarnilar Hasani’nin arkadaşıyım. Sanırım bu tekne ona ait.

Evet, Sör.

Şu anda kendisi nerede?

Taylor Körfezi’nde. Yatıyla açıldı.

Yatının adı neydi?

Stormy Weather.

Tamam yanılmamışım. Beni ve arkadaşlarımı Bayan Hasani’nin yanına götürebilir misiniz? Bizi görünce çok memnun olacak.

Özür dilerim, Sör. Kesin emir aldım. Leydi kimseyi görmek istemiyor. Ayrıca yakın arkadaşlarının geleceğini de haber vermedi.

İşin güzel yanı da bu işte. Müthiş bir sürpriz olacak.

Üzgünüm Sör, ama emirler böyle. Zenci gemici sigarasını denize atıp Malko’ ya sırtını döndü. Dümene doğru yürürken Malko Excalibur’un içine atlamıştı bile.

Size hayır adedim. Çabuk çıkın buradan. Gemici daha sözünü tamamlarken Milton ve Chris de teknenin içine atlamışlardı. Bir anda iki dev adamla burun buruna gelmek zenciyi şaşırtmıştı. Milton gemiciye dönüp bir vahşi gibi dişlerini gösterdi:

Bizi bayanın yanına götür, yoksa seni yerim…

Sizin yüzünüzden başım belaya girecek. Ne laf anlamaz adamlarsınız…

Tekneyi benim kullanmamı ister misin? Dedi Malko.

Hayır olmaz. Sizinle başa çıkılmaz. Stormy Weather’a ulaşınca beni zorladığınızı söyleyeceğim.

Haydi, motoru çalıştır. Zaten çok vakit kaybettik…

Zenci gemici kaptan köşküne girip motorları çalıştırmak üzere kontağı çevirdi. Malko adamın bir numara çevirmemesi için hemen peşinden gitti.

Bizi boşuna oyalamadan doğru Taylor Körfezi’ne götüreceksin. Eğer vaktinde oraya varmazsak Chris ve Milton’un sana verecekleri dersi ömrünün sonuna kadar unutamazsın.

Zenci gemici iki dev Amerikalıyı görünce Malko’nun şaka yapmadığını anlamıştı. Excalibur arkasında beyaz köpükler bırakarak zenci gemicinin kumandasında limandan ayrıldı. Sürat teknesi çırpıntılı denizin üzerinde yağ gibi kayıyordu. Tekne açığa çıktıktan sonra burnunu güneye çevirdi. Malko teknede bulunan yol haritasından doğru yönde ilerlediklerinden emin olmuştu. Uzaktan bakıldığında Virgin Gorda’nın manzarası en duygusuz insanı bile büyüleyecek kadar güzeldi. Açık denizde adım başı demirlemiş duran yatlara rastlıyorlardı. Yirmi dakika kadar zümrüt rengi deniz üzerinde yol aldıktan sonra, zenci gemici Malko’ya eliyle Stormy Weather’i işaret etti.

Birkaç dakikaya kadar Bayan Hasani’nin yatına varmış olacağız.

Malko Taylor Körfezi açıklarına demirlemiş yatlar arasında kolaylıkla Stormy Weather’i seçebilmişti. Elli metre uzunluğundaki yat gözden kaçacak gibi değildi. Stormy Weather, Virgin Gorda limanından kiralanabilecek en görkemli yattı. Şarnilar Hasani’nin milyonlarca doların zevkini en iyi şekilde çıkardığı belli oluyordu.

Zenci gemici Excalibur’a yanaşmak üzereyken, gürlemeyi andıran kalın bir ses Malko’nun irkilmesine neden oldu.

Burada ne arıyorsun, aptal herif? Sana bu saatte gelmeni kim söyledi? Hem bunlar da kim oluyor?

Benim suçum yok, kaptan. Bayan Hasani’yi görmek istediklerini söylediler. Ne yapabilirdim ki?

Bizi zor kullanmaya mecbur etti, diye ekledi Malko. Adım Prens Malko Linge. Bayan Hasani’ye haber verin lütfen.

Kaptan “bekleyin” diyerek gözden kayboldu. Birkaç dakika sonra yeniden ortaya çıktığında yüzü ilk karşılaştıkları andan daha sert ve kararlıydı.

Tom, bu adamları derhal geri götür!

Excalibur yatın bir metre yakınındaydı.

Malko gözüyle yata atlayıp atlayamayacağını kestirdi. Aynı anda Milton ve Chris de Malko’nun yata atlama emrini bekliyorlardı. Malko sürat teknesiyle yat arasında az bir mesafe kaldığı sırada, Stormy Weather’a atladı. Malko’yu Milton ve Chris takip etti. Ancak Geminin güvertesinin ıslak zemini üzerinde ayağı kayan Chris yere düştü. Stormy Weather’in kaptanı dikkatini Chris’e kaydırdığı an, Malko adamın kollarını arkasından yakaladı.

Bana bak kaptan, biz buraya kavga çıkarmaya gelmedik. Eğer mesele çıkarmak istiyorsan şu iki goril bir işaretimle seni silindir gibi ezer.

Chris Jones ayağa kalktıktan sonra tabancasını kaptana çevirdi. Excalibur’da olup biteni izleyen zenci gemici ise donup kalmıştı.

Malko kaptanı etkisiz hale getirip üstünlük sağladığı anda bir kadın sesine doğru başını çevirdi.

Demek korsanlık yirminci yüzyılda bile devam ediyor!

Mandy, sen ha! Her şey aklıma gelirdi de, sana burada rastlayacağımı tahmin etmezdim.

Mandy Brown’ın üzerinde sadece varla yok arası bir bikininin altı vardı. Kadının göğüsleri tamimiyle çıplaktı. Uzun siyah saçları rüzgârın etkisiyle göğüsleri üzerinde uçuşuyordu.

Kaptanı serbest bırakabilirsin. İlk anda seni reddetmemizin nedeni başka birinin de Malko Linge adını kullanma korkusuydu.

Malko kaptanın kollarını serbest bıraktı. Chris’in elinde hâlâ tabancası duruyordu. Malko Chris’e tabancasını cebine koymasını işaret etti.

Mandy Brown çıplak ayaklarının üzerinde yükselerek Malko’nun dudaklarına uzun bir hoş geldin öpücüğü kondurdu. Mandy’yi Honolulu’da tanımıştı. Mandy o zamanlar gece kulüplerinde striptiz yaparak hayatını kazanıyordu. Bir gece, gösterisini izleyen milyarder bir Suudi Arabistanlı kadına aşık olmuş ve evlenme teklif etmişti. Malko bundan sonrasını bilmiyordu. O zamandan beri de Mandy Brown’i ilk kez görüyordu.

Beni nasıl buldun Malko? Çok değişmiş miyim? Ne dersin?

Cevabımı tahmin edebilirsin. Yine çok güzelsin, Mandy…

Gel sana yatı gezdireyim. Seni yeniden gördüğüme ne kadar memnun olduğumu anlatamam. Sıkıntıdan patlamak üzereydik. Yatta üç kadınız. Tabii gemicileri, aşçıyı ve kaptanı saymazsak. Sonunda onların eline kalacağız bu gidişle…

Üç kadın mı dedin? Kimler var?

Ben, Saba adında bir Suudi Arabistanlı, Linda ve…

Şarnilar Hasani, dedi Malko. Etti dört kadın…

İyi tahmin ettin. Onu daha önceden tanır miydin?

Evet, ama tahmin ettiğin nedenle onu aramıyorum. Bu önemli bir iş…

Gelin size mayo, havlu gibi şeyler vereyim. Yol arkadaşların hiç de fena değil. Aptal görünüşlü devlere bayılırım. Şimdiden hangisini seçeceğime karar veremedim.

Mandy ve Malko önde, arkalarında Chris ve Milton güvertede ilerleyerek kamaralara inen merdivene yaklaştılar. Birden Malko durdu.

Yelkenin arka tarafında bir kadın var. Bu Şarnilar olabilir mi? Sadece sırtını görebildim.

Bilmiyorum. Olabilir. Tekne o kadar büyük ki, herkesin nerede güneşlendiğini takip edemiyorum, diye cevap verdi Mandy.

Malko yatın kıç tarafında kalan yelkene doğru birkaç adım attı. Saçları omuzlarına dökülen bir kadın sırtını dönmüş, açık denizi seyrediyordu.

Bayan Hasani?

Birdenbire nereden çıktığı belli olmayan bir motor Stormy Weather’ın kıç kısmına yaklaşmaya başladı. Malko motordaki adamın elinde bir silah olduğunu fark ettiğinde çok geç kalmış, adamın kadına doğrulttuğu tabancanın kurşunları çoktan hedefini bulmuştu bile. Motor geldiği hızla geri dönüp birkaç mil açıkta demirlemiş bir yata doğru uzaklaşıyordu. Kurşunu yiyen kadın boş bir çuval gibi denize düştüğünde Malko hiç beklemeden denize atladı. Şarnilar Hasani’yi kurmak için sarf edeceği son çabaydı denize atlayışı.

Malko denize atladıktan sonra birkaç kulaçta kadını yakaladı. Ancak beklemediği bir sürprizle karşılaşmıştı. Az önce vurulan kadın Şarnilar Hasani değildi. Monte Carlo’ da ilk karşılaşmalarından bu yana Şarnilar Hasani’nin yüzü beynine kazılmış gibiydi. Bir an neye sevinip neye üzüleceğini bilemedi. Peşinden denize atlayan Milton’un yardımıyla vurulan kadını yata çıkarmayı başardı. Mandy silah seslerinden sonra çığlık çığlığa bağırarak ağlamaya başlamış, yatın bütün mürettebatı da güvertede toplanmıştı. Malko suni teneffüs için artık çok geç olduğunu anladı. Kurşunlar hedeflerine vardıkları anda kadını öbür dünyaya göndermişlerdi.

Yatımdan defolmanız için size bir dakika veriyorum!

Malko üzerine eğildiği cesetten başını kaldırdı. Dünya güzellik kraliçesini bile tahtından edecek güzellikte vücudu olan bir kadın elinde tuttuğu altın tabancayı Malko’ya doğrultmuştu. Kadının beline kadar uzanan siyah saçları yüzünün sol yanına örtüyor, altın renginde tek parça mayo vücudunu ikinci bir ten gibi sarıyordu. Görünen sağ gözün lacivertle mavi arasında olağanüstü bir rengi vardı. Kusursuz bir burun ve dolgun dudaklar yüze değişik bir anlam veriyordu. Özellikle çıkık elmacık kemikleri kadının güzelliğine egzotik bir hava katıyordu. Rüzgâr kadının saçlarını geriye doğru savurduğunda, Malko kanının donduğunu hissetti. Şarnilar Hasani tam karşısında duruyordu. Ancak bir gözünün üzerinde eski İsrail Başbakanı Moşe Dayan’ınki gibi siyah bir bant vardı…

6. BÖLÜM

Malko elinde tabancayla bir heykel gibi hareketsiz duran Şarnilar Hasani’ye baktı. Kadının her halinden sinirlerinin çelik tel gibi gerilmiş olduğu belli oluyordu. Malko böyle durumda olan insanların sonradan pişman olabilecekleri bir iş yapmalarına birçok kez şahit olmuştu. Şarnilar Hasani tabancanın horozunu kaldırmış, ateş edip etmemesi an meselesine kalmıştı. Malko vakit kazanarak kadını ikna edebileceğini düşündü.

Ben buraya kadar sizi öldürmeye değil, korumaya geldim. Beni Virgin Gorda’ya gönderenler CIAdir… Ayrıca, Milton ve Chris’i daha önceden tanıyorsunuz. New York’ta sizi korumakla görevlendirilmişlerdi.

Size yatımdan defolup gitmenizi emrettim! dedi Şarnilar Hasani titrek bir ses tonuyla.

Malko göz ucuyla Chris ile Milton’a baktı. Her iki adam da bu beklenmedik durum karşısında çaresiz kalmışlardı. Ani bir hareket her an kadının tetiği çekmesine neden olabilirdi. Birden Mandy bir adım öne fırladı.

Şarni, inan bana bu adamlar dost. Kötü bir niyetleri yok…

Bu iş seni ilgilendirmez, diye cevap verdi Şarnilar Hasani kuru bir sesle.

Malko kadını vazgeçirebilmek için son çareye başvurmaya karar verdi. CIAnin adı bir işe yaramamıştı.

Şarnilar, diye söze girdi, sizinle daha önce Monaco’da düzenlenen Kızılhaç balosunda karşılaşmıştık. Siz Prenses Caroline’in masasının arkasında, İtalyan arkadaşlarınızla birlikteydiniz. Yanımda bir hanım arkadaşım olduğu için sizinle tanışma fırsatı bulamamıştım…

Şarnilar Hasani kısa bir süre durakladı, ama yerinden kımıldamadı. Birkaç dakika önce yatında misafir ettiği yakın arkadaşı Laura öldüğü için beyninin içinde bin bir çeşit şüphe dolanıyordu. İlk anda Laura’nın Malko ile gorilleri tarafından öldürüldüğünü sanmıştı.

Nasıl olur? Siz o Avusturyalı prens misiniz?

Evet. Adım Malko Linge

Peki, bu adamlarla işiniz ne? Onlar sizi korumamda yardımcı olacaklar. Hayatınızın tehlikede olduğunun farkındasınız. Biraz önce öldürülen arkadaşınız size olan benzerliğinin kurbanı oldu. Aslında size ateş açılmıştı.

Şarnilar Hasani biraz yumuşamış gözükmesine karşılık tabancasını hâlâ elinde tutuyordu.

Yine de bir gariplik var. Ölüm tehditleri aldığım için daha önce FBI’a başvurmuştum, ama Hudson Caddesi’nde o caniler gözümü oyarken hiçbir şey yapamadılar. Tam sizin geldiğiniz anda yakın bir arkadaşım vuruluyor, siz yine eliniz kolunuz bağlı duruyorsunuz. Artık Amerikalılara güvenmemi bekleyemezsiniz, değil mi?

Yatınıza girerken tam bir karışıklık yaşadık. Kaptanınız, mürettebat hepsi çevremizi sarmıştı. Aniden ateş açıldığı için maalesef arkadaşınızı kurtaramadık. Kuş gibi Ś uçarak adamların peşine takılmamızın imkânsız olduğunu siz de kabul edersiniz. Mandy Brown Şarnilar Hasani’ye döndü:

Malko’nun sözlerine güvenebilirsin, Şarni. Onu iyi tanırım. Yanındaki adamlar da CIAnin seni korumak için ayarladığı güvenlik görevlileri… Lütfen şu tabancayı indir artık.

Peki. Bir hata yapmadığımı umarım, dedi Şarni. içeri gelin, Bay Linge.

Bana Malko diyebilirsiniz.

Malko, Şarnilar Hasani’nin peşinden yürüyüp yatın salonuna indi. Salon aşırı lüks, hatta abartılı bir tarzda döşenmişti. Şarni U şeklinde bir kanepenin ucuna oturdu, tabancasını yakınında duran kristal camlı bir sehpaya bıraktı. Malko tabancayı incelediğinde en az on bin dolar olduğunu düşündü.

Şu işi baştan konuşalım, dedi Malko. Öldürülen arkadaşınızın adı neydi?

Laura Dyer. Yeni tanıdığım, ama çok sevdiğim biriydi. Ona ateş açan ya Laura’yı ben sandı, ya da bana gözdağı vermek istiyordu.

Aslında, bir gözünüzü oyarak sizi yeterince korkuttular zaten…

Beyazlar giymiş bir kamarot Malko ile Şarnilar’ın ne içeceklerini sordu. Malko bir Rus votkası, kadın ise bir Fransız konyağı söyledi. Kristal bardaklar içinde yapılan servisten sonra kamarot aynen geldiği gibi sessizce ortadan kaybolmuştu. Malko votkasından bir yudum aldı. Şarni gözlerini Malko’dan hiç ayırmamıştı.

Adınızın Malko Linge olduğunu biliyorum, ama göreviniz tam olarak nedir?

CIA başı sıkıştığı zaman bana başvurur.

Bu defa sizinle irtibat kurmam istendi. CIAnin amacı sizi korumak…

Artık Amerikalılara güvenim kalmadı. Onlar dünyanın en ikiyüzlü insanları. Verdikleri hiçbir sözü tutmazlar…

Başınıza gelen olaydan neden sadece Amerikalıları sorumlu tutuyorsunuz? Size saldıranlar İranlıydı.

Meseleyi yine baştan almak zorundayım. Uzun süreden beri tehdit telefonları alıyordum. Ayrıca birçok tehdit mektubu da geldi. Ancak bunların hepsi tehditti. Adamlar niyetlerini belli eden bir hareket yapmamışlardı. New York’a gelmemden birkaç gün sonra garip bir yemek teklifi aldım. Adam Amerika Birleşik Devletleri sivil savunma bürosunda çalışan bir görevli olduğunu söyledi. Amacı kocamın Zürih’te bir kasaya gizlediği belge ve dokümanları ele geçirmekti. Dokümanları Amerikan hükümetine verdiğim takdirde her türlü tehdide karşılık geniş güvenlik tedbirleri alınacaktı. Ayrıca, bana ömür boyu geçerli olacak bir Amerikan pasaportu sağlanacaktı.

Siz ne yaptınız?

Düşünmek için süre istedim. Güvenliğim FBI tarafından sağlanacaktı. Daha sonra adamın bana verdiği numarayı aradım. Karşı tarafta onu tanıyan kimse yoktu. Bana sahte bir isim vermiş de olabilirdi. Beni yeniden aradığı zaman kendisiyle işbirliği yapmayacağımı bildirdim. Adam yine de FBI’ın beni korumaya devam edeceğini söyledi. Bu konuşmanın ardından sekiz gün geçmeden Hudson Caddesi’nde saldırıya uğradım. Biri | arkadaşım, biri FBI’ın ajanı olmak üzere iki adam öldürüldü. Benim gözümü çıkardılar.

Artık kime inanacağımı bilmiyorum. FBI beni koruyacağını söylüyor, sonra İranlıların karşısında çaresiz kalıyor. Tehdit telefonlarının çok ciddi olduğunu Amerikan hükümeti de biliyordu. Sanıyorum Zürih’teki dokümanlar Amerikalılar için de tehlike teşkil ediyordu. Beni öldürmek isteyenler Amerikalı da olabilirdi. Tekneye girdiğinizde size hemen güvenemezdim.

Bu arada bir FBI ajanının da öldürüldüğünü unutuyorsunuz?

Bu palavra olabilir. Amerikalılar onlara güvenmem için sahte bir cinayet bile düzenleyebilirler.

Öldürülen ajanın hâlâ yaşamadığı ne malűm? Şimdi işin içine bir de CIA girdi.

Sizi temin ederim ki, saldırganların üçü de gizlice Amerika’ya sızmış fanatik canilerdi. Hepsinin de Humeyni’nin adamı olduğu tespit edildi.

Ben yine de İranlıların bana saldırmaları için Amerikalılar tarafından tutulduğunda ısrar ediyorum. Kocam öldüğünden bu yana çok güvenilir aracılar sayesinde İranla olan ilişkimi sürdürdüm. Yine bu aracılar sayesinde Humeyni’ye bir mesaj iletebildim. Mesajımda başıma gelenleri açıklayıp olup bitenden onu sorumlu tuttuğumu, ama hâlâ dimdik ayakta durduğumu da belirttim. Humeyni’den gelen masajda bana saldıranların kesinlikle kendisi tarafından gönderilmediği yazılıydı. Üstelik mesajı bizzat kendisi imzalamış.

Bu bir şey ifade etmez ki, diye cevap verdi Malko. Diplomatlar ve siyasetçiler nefes alır gibi yalan söylemeye alışıktır.

Olabilir, ama bana neden yalan söylesin?

Malko salonun penceresinden dışarı baktı. Hava yavaş yavaş kararmaya başlamıştı. Deniz bir örtü kadar hareketsizdi.

Gerçeği ortaya çıkarabilmenin tek yolu, o canileri bulabilmek. Eminim yine ortaya çıkacaklardır. Artık ben ve arkadaşlarımın sizinle beraber kalmasına izin veriyor musunuz? Eğer yeniden atağa geçerlerse kendi yöntemlerimizi kullanacağız.

Karşılığında ne istiyorsunuz? CIA hiçbir işi karşılık beklemeden yapmaz…

Tek bir amacımız var, o da sizi korumak. Eğer samimi olduğuma inanırsanız bu konuşmanın gerisini getirebiliriz.

Şarnilar Hasani acı acı gülümsedi.

En azından yalancı birine benzemiyorsunuz, Malko. Kalmanıza izin veriyorum. Mandy sizi yeniden gördüğüne çok sevindi.

Sonunda uzlaşmamıza sevindim. Güvenliğiniz açısından şimdilik Little Dix Bay oteline dönmeniz uygun olmaz. Sizi Stormy Weather üzerinde korumamız daha kolay olacak. Benim ve arkadaşlarımın bagajları otelde kaldı. Excalibur’u limana gönderip eşyalarımızı aldırmamız gerek. Ayrıca uzun süre yatta kalacağımız için yiyecek stoğu yapmak zorundayız.

Bunlar değil. Sahil korumayı arayıp Laura’nın cesedini aldırtmalıyız.

Bu işleri Chris ve Milton halledebilirler. Şimdilik dinlenmeye çekilebilirsiniz. Heyecanlı dakikalar yaşadınız…

Şarnilar Hasani ayağa kalkmıştı. Yüzünde daha sakin ve güvenli bir ifade vardı. Malko kadını ikna edebildiği için kendini tebrik etti. Hiç de kolay olmamıştı bu iş!

İki saate kadar yemek hazır ol. Yemekte size bir arkadaşımı daha tanıtacağım. Adı Saba.

Kadın arkasını dönüp salonun kapısından çıktığında, Malko artıları ve eksileri karşılaştırdı. Mandy, Saba ve Şarni… Üç Amazonla aynı tekne üzerinde günlerce yaşamak zevkli olacaktı. Oysa, ölüm çevrelerinde kol geziyordu…

Taylor Körfezi’ne gecenin karanlığı basmıştı, ama yusyuvarlak ay ortalığı gündüz gibi aydınlatıyordu. Hava çok sıcak olmasına karşılık tatlı tatlı esen rüzgâr Stormy Weather’ in güvertesinde akşam yemeği yiyenleri serinletiyordu. Çarşaf gibi sakin suyun üzerinde ay ışığından yansıyan yakamozlar parıldıyordu. Laura Dyer’ın cesedi Virgin Gorda hastanesinin morguna götürülmüştü. Malko araya CIAyi soktuğu için ceset sahil koruma polislerince sorun yapılmamıştı.

Chris ve Milton daha şimdiden bir şişe viskinin dibine yaklaşmışlardı. Mandy Brown iki devin arasına oturmuş, içkisini yudumluyordu. Görünüşte onun da keyfi yerine gelmiş gibiydi. Yatın aşçısı tarafından hazırlanan mezelerin tadı enfesti.

Şarnilar Hasani Malko’ya dönüp Dom Perignon dolu kadehini kaldırdı:

Yeniden karşılaşmamızın şerefine!..

Malko kadehini Sami’nin kadehiyle tokuşturdu. Kadın ay ışığı altında her zamankinden daha çarpıcı duruyordu. Özellikle, bir gözünü saran siyah bant kadına yüzyıllar öncesinin kadın korsanları gibi bir hava vermişti. İnce

İl askılı ipek bir bluzun altına saten bir şort giymişti.

Mandy başıyla karşısındaki boş iskemleyi işaret etti:

Saba geç kaldı…

Cümlesini bitirdiği anda masadaki üç erkeğin de kafası sağa döndü. Saba ince uzun nefis bir Arap güzeliydi. Sırtında dolgun göğüslerini açıkta bırakan dekolte bir elbise vardı. Chris ve Milton büyülenmiş gibi kadını izliyorlardı. Saba normal bir kadın gibi değil, uzaydan gelmiş bir yaratık gibi karşılanmıştı. Ağzını ilk açtığında, Milton Saba’nın konuşabilmesine şaşmış gibiydi.

Özür dilerim, geciktim!

Saba masaya otururken göğüslerinin tamamı meydana çıkmıştı. Şarnilar Hasani misafirini Malko, Chris ve Milton’a tanıştırdı.

Saba ile Londra’da tanıştım. Babası Suudi Arabistan’ın önde gelen emirlerinden. Onu kendi seçtiği biriyle evlendirecekti. Saba adamdan kurtulmak için benden yardım istedi. Şimdilik benimle kalıyor…

Saba New York’ta da benimle kalacak, dedi Mandy Brown.

Goriller nereye bakacaklarını şaşırmışlardı. Mandy, Saba ve Şarnilar Hasani başlarını döndürmüştü. İş için geldikleri Virgin Gorda’ da bu kadar güzel vakit geçirebileceklerini tahmin etmiyorlardı. İşin garip yanı, üç kadın da küp gibi içiyordu. Malko bunu geçirdikleri şoka bağladı. Yemek ve servis mükemmeldi. Görünmez adam gibi hareket eden iki kamarot misafirleri en iyi şekilde ağırlamak için ellerinden geleni yapıyorlardı. Kahve servisinden sonra Şarnilar Hasani Malko’ya döndü:

Burada oturmaktan sıkıldım. Excalibur’a atlayıp bir tur atalım.

Bu tehlikeli olabilir ama…

Şarni omuz silkerek cevap verdi:

Gelmek istemiyorsan, yalnız dolaşırım.

Malko “başımıza bela aldık” diye düşündü. Laura Dyer’ın katilleri her an ortaya çıkabilirlerdi.

7. BÖLÜM

Milton Brabeck de yerinden kalktı:

Biz de sizinle geliyoruz!

Hayır olmaz. Henüz canımın istediğini yapmakta özgürüm, diye cevap verdi Şarnilar.

Malko gözüyle Milton’a işaret ederek ısrarın yersiz olduğunu anlattı. Israr ters tepki yaratabilirdi. Mandy bir kurtarıcı gibi ortaya atılıp gerilen havayı yumuşattı:

Saba ve ben burada sizi beklerken gitmeniz doğru olur mu, Milton?

Chris, Saba ile birlikte kalmaya dünden razı olunca mesele halledilmiş oldu. Şarni salınarak yatın öbür ucuna yürümeye başladı. Saten şortun altında kadının son derece tahrik edici bacakları vardı. İçinden bulundukları sıkıntılı durum olmasa, şahane bir gece olabilirdi, ama Şarnilar Hasani kararından caymıyordu.

Ben Excalibur’la dolaşmaya çıkıyorum.

Bu “benimle gelmek zorundasın” demenin başka türlü söylenişi gibiydi. Malko’nun kadını yalnız başına bırakması söz konusu olamazdı. Şarnilar yüksek topuklu ayakkabılarına aldırmadan Excalibur’a atlayıverdi. Malko da Şarni kontağı çevirmek üzereyken tekneye geçme fırsatını yakaladı. Komuta şimdilik Şarnilar’ın elindeydi. Bir süre denizin üzerinde adeta yağ gibi kaydılar. Stormy Weather oldukça geride kalmıştı. Aralarındaki gerginlik sürüyordu. Sessizlik yine Sami’nin sesiyle bozuldu:

Yıldızlara bak! Sanki elimle tutabilecekmişim gibi geliyor.

Ayın parlaklığı ve yıldızların altında Şarni bir peri kızı kadar güzel duruyordu. Malko bu kadar çekici bir kadına o korkunç saldırının nasıl yapılabildiğini düşündü bir an. Konuyu yine Şarni’ye getirmeye karar verdi:

Bana biraz kendinizden bahsetsenize…

Aslında anlatacak pek bir şey yok. Herhalde Hüseyin’le nasıl tanıştığımı merak ediyorsun. Beni sakalıyla cezp etmedi. Tanıdığım bütün erkeklerden farklıydı o. Bana çok değerli mücevherler hediye ettiği halde bir kez bile yatma teklifinde bulunmamıştı. Çok kibar, tam bir beyefendiydi. Su gibi para harcıyordu benim için. Paranın nereden kaynaklandığını merak ediyordum. Bir gün İran hükümetinin parasını yediğini açıkladı. Tabii Humeyni işin farkında değildi. Fark ettiği anda Hüseyin’i idam ettirirdi. Bana evlenme teklif ettiği akşam çok mutlu oldum. Yalnız tek bir isteği vardı, Müslümanlığı kabul etmem. Aksi halde beni İran’da kabul ettiremezdi.

Kabul ettin mi?

Neden etmeyecekmişim ki? Benim için ister Müslüman, ister Hıristiyan, hiç fark etmez.

Yakınlarından geçen bir sürat motorunun sesiyle irkildiler. Motor hızla yanlarından geçip gözden kaybolmuştu.

Evet, devam edin!

Tahran’da evlendik, ama Hüseyin işlerini takip edebilmek amacıyla Londra’ya yerleşmek kararını bildirdi Humeyni’ye. Hayalimden bile geçmeyecek şekilde lüks bir yaşantımız vardı. Hüseyin durmadan seyahat ediyordu. Seyahatinin nedeni İran ordusu için silah satın almaktı. Sonra bir gün Zürih’te bir banka kasası kiralamamı söyledi. Hüseyin’in bana vereceği belgeleri bu kasaya yerleştirecektim. Çok basit bir işti…

Hiçbir şeyden korkmadınız mı?

Belgelerin ne olduğu hakkında en ‘ufak bir fikrim bile yoktu, ama bu işi büyük bir gizlilik içinde yapmam garip gelmişti. Kısa bir süre sonra Hüseyin İran’dan kesinlikle kopacağını söyledi.

Neden?

Şarnilar bir an durakladı. Yutkunduktan sonra yeniden söze başladı:

Dikkat çekecek kadar lüks yaşıyorduk. Sonunda Hüseyin bana gerçeği açıkladı. Çevirdiği büyük bir dalavere sonunda hayatımızın sonuna kadar milyarderler kadar zengin yaşayabilecektik. Hüseyin’in İran hükümetinden sızdırdığı parayı ikimizin adına çeşitli bankalara yatırdım.

Hüseyin korkmuyor muydu?

Bana Zürih’te bir kasaya sakladığım belgelerin Humeyni’yle ilgili önemli sırlar taşıdığını söyledi. Hüseyin elindeki bilgiler sayesinde Humeyni ve Ayetullahlarına kolayca kafa tutabilirdi.

Yeniden araya kısa bir sessizlik girdi. Şarnilar’ın ölü kocasını hatırlayarak üzüldüğü belli oluyordu.

Ya sonra?

Her şey yolunda gitti. Ancak bir Irak uçağının Tahran’ı bombalayabileceğini hesap edememiştik. İşin korkunç yanı Hüseyin bir gün sonra İran’dan kaçacaktı. Ama olmadı…

Siz de iki yüz elli milyon dolarlık bir servetin tek sahibi oldunuz.

Eğer Hüseyin Hasani bir bombanın kurbanı olmasaydı, işler yolunda gidecekti. Genç adam şantajını ömür boyu sürdürerek milyarder hayatını devam ettirebilirdi. Ama şimdi Şarnilar Hasani, Humeyni’nin canilerine karşı tek başına kalmıştı.

Şarni aniden yerinden fırlayıp elini kontağa uzattı. Malko kadından daha önce davranıp kontak anahtarını yakalamıştı.

Biraz daha dolaşmak istiyorum. Canım hız yapmak istiyor.

Bu sırada birbirlerine iyice yaklaşmışlardı. Malko anahtarı cebine attı. Şarnilar bu hareketin arkasından neler geleceğini bekliyordu. Malko kollarını genç kadının boynuna doladı. Kolları yavaşça Sami’nin önce sırtına sonra kalçalarına doğru indi. Elleriyle saten şortu indirmek üzereyken Şarni aniden kolları arasından kurtulup yana çekildi.

Hey, ne oluyor?

Malko kadına doğru bir adım attı.

Beni arzulamıyor musunuz?

Bunu da nereden çıkardın? Sadece hoşuma gitmiştin, o kadar…

Malko kadını yeniden kolları arasına aldı. Bu defa elinden kaçırmamak için Şarni’yi daha sıkı kavramıştı. Şarni boşuna boşuna birkaç saniye debelendi. Arzu dolu olduğu belli oluyor, Şarna bilinmeyen bir nedenle bunun önüne geçmeye çalışıyordu. Malko dudaklarına yapıştığı anda direncinde bir zayıflama oldu. Malko ani bir el hareketiyle saten şortu kadının kalçalarından aşağı çekti. Aynı anda Şarni de Malko’nun pantolonunun fermuarını indirmeye başlamıştı. Birbirlerine kavuştukları anda çevrede tek şahitleri deniz ve gökyüzündeki yıldızlardı. Şarnilar Malko’nun tahmininden çok ateşli sevişiyor, sevişirken çıkardığı sesler vahşi bir hayvanın çığlıklarını andırıyordu.

Birbirlerinden koptuklarında, Excalibur’un güvertesinde yan yana yatmış, yıldızları sayıyorlardı. Sevişmekten yorgun düşmüşlerdi, ama hayatlarından memnundular.

Kendimi ilk kez iyi hissediyorum. Başıma gelen o korkunç olaydan sonra hiçbir erkekle birlikte olmamıştım. Beni korumak için CIA senden iyisini görevlendiremezdi.

Merak etme. Seninle sevişmek için CIAden para almıyorum.

Şarni yerinden doğrulup yeniden Malko’nun üzerine yattığında:

Zürih’teki kasadaki belgelerde neler var? Diye sordu Avusturyalı.

Humeyni ve ileri gelen Ayetullahlar hakkında önemli bilgiler.

O bilgileri görmek isterdim.

Komik olma. O belgeleri kimse görmeyecek.

Şarni. Durumun ne kadar ciddi olduğunun farkında değilsin. Hâlâ kafanın dikine gidiyorsun. Birkaç saat önce yakın bir arkadaşın öldürüldü. İranlılar hâlâ tehditlerini sürdürüyorlar. Onlara karşı bir şeyler yapman gerek.

Bu iş kendiliğinden hallolacak.

Nasıl bu kadar emin konuşabiliyorsun?

Şarnilar cevap vermedi.

Sana saldıranların Amerikalılar tarafından yollandığını mı sanıyorsun?

Şarnilar omuz silkti.

Boyun eğmeyeceğini CIAye bildirmemi istiyorsun, değil mi?

İyi bildin.

Ya yanılıyorsan? Sana saldıranların Amerikalılarla ilgisi yoktu.

İnşallah

Bundan sonra neler olacak?

Birkaç gün daha böyle zevkli anlar yaşayabiliriz. Sonra seni Thomas Limanı‘na bırakırım, CIAye boyun eğmeyeceğimi bildirirsin, olur biter.

Samimi olamazsın?

Çok ciddiyim. Hatta Laura’yı öldürenlerin de Amerikalılar olduğunu sanıyorum. Aptal herifler korkup hemen senin kollarına atılacağımı sandılar. Herhalde beni çok aptal sanıyorlardı.

Hava yeniden gerginleşmişti. Şarnilar şortunu ve bluzunu giydi.

Neden benimle seviştin o halde?

Sebebi çok basit. Bir erkeğe ihtiyacım vardı. Seni de Monaco’da gördüğüm zaman çok beğenmiştim. Artık bu konulardan bıktım. Yata dönelim.

Malko gömleğinin düğmelerini iliklerken düşünceye dalmıştı. Şarnilar’ın söylediklerinde gerçek payı olabilirdi. CIA gerçekten kadının elindeki belgelere sahip olabilmek için o üç caniyi saldırtmış olabilirdi. CIAnin ne yapacağı belli olmazdı. Örgüt melekler tarafından yönetilmiyordu. Daha önce şahit olduğu olaylar Malko’nun CIAye olan güvenini çoktan sarsmıştı. Şarnilar o kadar emin konuşuyordu ki, Malko kadının doğru düşündüğüne inanacaktı neredeyse!

Dönüşte Excalibur’u Malko kullanmıştı. Yata yaklaşırken Malko hâlâ derin derin düşünmeye devam ediyordu. Laura’ya ateş açanlar nasıl olsa geri geleceklerdi. Genç ” kadını öldürdükten sonra birkaç mil öteye demirlemiş bir yata doğru yol almışlardı.

Yata yaklaşıp yeniden güverteye çıktılar. Şarnilar içini dökebildiği için daha rahatlamış gözüküyordu. En azından kartları açık oynamışlardı. Malko Şarni’yi kamarasına kadar götürdü. Yarı açık kapıdan içerde yuvarlak bir yatak görünüyordu.

Sayende bu gece rahat uyuyabileceğim, yarın görüşürüz, dedi Şarni.

Eliyle Malko’nun yanağına bir öpücük kondurdu kapıyı kapamadan önce. Malko kamarasına döndüğünde uyuyamayacağını biliyordu. Şarnilar’ın güvenini kazandığını sanmıştı, ama şimdi yanıldığını anlıyordu. Üzerindekileri çıkarıp yatağa uzandı. Bir süre dinlendikten sonra güverteye çıkıp hava almaya karar verdi. Çıplak vücuduna bir mayo geçirip güverteye döndü. Ay ışığı ortalığı hâlâ gündüz gibi aydınlatıyordu. Yakınında duran bir sehpanın üzerinde bir dürbün gördü. Çevredeki tekneleri incelemek iyi olacaktı. Bir süre bakındıktan sonra birden korktuğunun başına geldiğini gördü. Laura Dyer’ı öldürdükten sonra kaçanların gittikleri yat Stormy Weater’ın çok yakınındaydı. Ancak yatın üzerinde hiç ışık olmadığı için hayat belirtisi yok gibiydi.

Katiller geri dönmüşlerdi…

8. BÖLÜM

Malko birkaç dakika boyunca yanılıp yanılmadığından emin olabilmek için dürbünle bir milden biraz fazla uzakta demirlemiş beyaz yatı inceledi. Katiller beyaz yatın içinde pusuya yatmış olabilirlerdi. Yeniden geri dönmeleri başka türlü açıklanamazdı. Ya gerçekten Şarnilar’ın söylediği gibi CIA tarafından kiralanmışlarsa?.. Bu düşünce Malko’nun beynini kemiriyordu. Birden, arkasında bir gölge belirdi. Geri döndüğünde Şarnilar’ı gördü. Kadının üzerinde siyah bir kimono vardı.

Burada ne arıyorsun? Çoktan uyuduğunu sanıyordum, dedi Malko.

Uyuyamayınca kamarana baktım. Göremeyince güvertede olabileceğini tahmin edip buraya çıktım.

Seninkiler geri geldi. Dürbünü alıp sağ tarafına bak!

Şarnilar Malko’nun işaret ettiği yöne doğru baktı.

Ben Chris ile Milton’u uyandırayım. O heriflerin ziyaretine gideceğiz.

Malko Chris’in kamarasına girdiğinde, goril Mandy Brown’ın kolları arasında tatlı dakikalar geçiriyordu.

Eğlencenizi bozdum, ama buraya iş için geldik, Chris. Milton’u alıp güverteye gelin!

Malko kamaradan çıkıp yeniden güverteye döndü. Excalibur’a binmek yanlış olacağı için şişme botu kullanmak zorunda kalacaklardı.

Excalibur’un motorları hareket ettiği anda çıkaracağı ses Virgin Gorda’nın öbür ucundan bile duyulabilirdi.

Üç dakika geçmeden Milton ve Chris üzerlerine birer tişört ve mayo geçirip hazır olmuşlardı. Bir ağızdan Malko’yu soru yağmuruna tuttular.

İranlılar geri geldi! diye cevap verdi

Malko.

Bu arada Şarnilar Hasani’nin ortadan kaybolduğunu fark etmemişti. Kadını siyah bir tulum giymiş ve elinde altın tabancasıyla görünce şaşırmaktan kendini alamadı.

Gelmeye kararlı olduğun belli oluyor.

Acele edelim.

Birkaç dakika sonra içinde dört kişiyi taşıyan şişme bot Stormy Weater’dan uzaklaşmaya başlamıştı. Bot, iki insan azmanı Milton ve Chris’in ağırlığıyla hemen hemen suya batmış gibiydi. Malko motoru çalıştırmıştı. Bir millik yolu kürekle gitmek sabahı bulabilirdi. Şişme botun motorunun sesi Excalibur’un sesi yanında vızıltı gibi kalıyordu. Yolculuk yirmi dakika sonunda sona erdi. Malko beyaz yata yaklaşırken motoru susturdu.

Bundan sonra kürekle devam edeceğiz. Dua edelim, bu sessizlikte biri botun sesini duymamış olsun!

Yata yaklaşırken Malko teknenin uzunluğunun otuz metre olduğunu tahmin etti. Ay ışığı yatın adının kolayca görülmesini sağlıyordu. Yatın üzerinde Hürmüz Jersey yazılıydı. Bu arada yata girebilecek kadar yaklaşmışlardı. Şişme bottan önce Milton atladı.Milton’un peşinden Şarnilar geldi. Malko botu yata bağladıktan sonra Chris’in peşinden tekneye ı

66 bindi. Bir dakika sonra dört karaltı güvertede ilerlemeye başlamıştı. Ortalıkta kimse görünmüyor ve korkunç bir sessizlik hüküm sürüyordu. Malko güvertenin çevresinde bir tur attı. Laura Dyer’a ateş açıp kaçan tekne çevrede görünmüyordu. Teknedekiler Virgin Gorda’ya inmiş olmalıydılar. Ortada kimsenin gözükmemesinin nedeni bu olmalıydı. Ancak yine de teknede bir ya da iki kişi bulunuyor olabilirdi. Bu tür teknelerde mürettebat ön taraftaki kamaralarda yatardı.

Siz burada kalın, dedi Malko. Ben Sarni’yle içeri sızacağım.

Malko sağ elindeki yüzüğe dokununca ortalığı hafifçe aydınlatan cılız bir ışık ortaya çıktı. Mürettebatın bulunduğu kamaraları bulabilmeleri için ellerindeki tek ışıktı bu yüzük. Malko merdivenlerden inip dar koridorda yürümeye başladı. Şarnilar temkinli adımlarla Malko’yu takip ediyordu. Çıplak ayakla yürüdükleri için tahta zemin üzerinde ses çıkarmıyorlardı. Koridorda altı oda vardı. Malko ilk odanın kapısını ayağıyla iterek açtı. Şarnilar her an ateş etmek üzere parmağını tetik üzerinde tutuyordu. İçerde kimse yoktu. Yatak bozulmamıştı. Dört odayı da aynı şekilde taradılar. Hiçbirinde uyuyan kimse yoktu. Sıra en son kapıya gelmişti. İçinden bir ses odanın boş olmadığını fısıldıyordu Malko’ ya. Sonuçta yanılmadığı ortaya çıktı. Altıncı kamarada yatan biri vardı. Malko aceleyle elektrik düğmesine bastı. Yatağın içinde yatan adam birkaç saniye ışığın etkisiyle gözlerini kırpıştırdı. Yabancılarla karşı karşıya olduğunu anlayınca başucunda duran tabancasını almak için boşu boşuna bir hamle yaptı.

Malko tabancayı adamdan önce gördüğü için bir karate darbesiyle silahı odanın öbür ucuna fırlattı. Elinde altın tabancasını tutan Şarnilar:

Onu hemen tanıdım. Gözümü çıkaran cani, bu herif! diye bağırdı. Yüzünde nefret ve öfkeyle karışık bir ifade vardı.

Yatakta kıpırdamaya cesaret edemeden duran adam iriyarı ve bıyıklı bir İranlıydı. Irkının bütün özelliklerini taşıyordu. Çıplak esmer vücudu kıllarla kaplıydı.

Yatta başka kim var? diye sordu Malko.

Sadece ben varım. Öbürleri Virgin Gorda’ya indiler.

Şarnilar birkaç adım öne attı. Tabancası adamın kafatasının hizasında duruyordu.

Haydi, çık yataktan!

Ne yapmak istiyorsun, Şarni?

Onu yanımda götüreceğim…

Şarnilar Hasani’nin sözlerinde ciddi olduğu ses tonundan belli oluyordu. Malko çaresizlikle ellerini iki yana açtı:

Giyin, seni götürüyoruz.

Hayır böyle gelecek. Üzerinde ne varsa.

İranlı bir külot dışında, tamamen çıplaktı.

Tabancanın korkusuyla adam hiç itiraz etmemişti. İranlı önde, arkasında Şarnilar ve Malko olduğu halde koridoru geçip yeniden Milton ve Chris’in beklediği güverteye vardılar. Bir dakika sonra küçük şişme bot beş kişiyle Hürmüz’den ayrılmıştı.

Malko İranlıya döndü. Acemce olarak adını sordu. Adam biraz şaşırarak “Hürmüz Sansar” dedi. Şarnilar Hasani adama karşı duyduğu nefreti gizleyemiyordu. Ateş edip İranlının beynini dağıtmak fikriyle doluydu kafası.

Sonunda, Stormy Weater’a geri döndüler. Malko işin bu kadar kolay bitmesinden ı memnundu. Eğer teknede birkaç kişi olsaydı ve geldikleri fark edilseydi, şüphesiz aralarından biri hayatını kaybetmiş olacaktı. Stormy Weater’a çıktıklarında yatın iki gemicisi yeni yolcuyu karşıladılar.

Şarnilar adamlarına döndü:

Bu adamı makine dairesine götürün. Dikkatli olun, çok tehlikelidir. Milton ve Chris de size eşlik etsin.

Malko kadının yüzünün nefretle gerilmiş olduğunu gördü. Şarni ateş etmemek için kendini zor tutmuştu. Malko genç kadına döndü:

Lütfen, dinlen artık! Daha fazlasına dayanacağını sanmıyorum. Çok heyecanlı bir gün geçirdin.

Haklısın. Artık bittim!

Şarnilar gözden kaybolduğunda Malko saatine baktı: Sabahın üçünü kırk dakika geçiyordu. Yeniden dürbünü alıp Hürmüz’e döndü. Yatta hayat belirtisi yoktu. Yapılacak tek iş uyumaktı. Malko kendini yorgun hissetmeye başlamıştı. Chris ve Milton’u güvertede bırakıp kamarasına çekildi. Goriller sabaha kadar nöbet tutarken dinlenebilecekti. Birden aklına Şarnilar Hasani geldi. Kadının odasına küçük bir ziyaret yapmaya karar verdi. Ancak kapıyı araladığında Malko’yu bir sürpriz bekliyordu. Sami’nin yatağı bozulmamıştı. Telaşla güverteye dönüp Milton ve . Chris’e Şarnilar’ı sordu. Onlar da kadını görmemişlerdi. Birden, Malko Şarnilar Hasani’nin ne yaptığını buldu. Onu bulabileceği tek yerin makine dairesi olabileceğini tahmin etmek için çok büyük bir zekâya gerek yoktu. Koşarak makine dairesinin kapısına geldi. Kapıyı zorlamasına karşılık açamamıştı. Demir kapı içerden kilitlenmişti.

Şarnilar, orada olduğunu biliyorum! Malko cevap alamadı, ama kadının içerde olduğundan emindi. Bir an durakladı. İçerden bir erkeğin iniltisi geliyordu. Ardından iniltiyi canhıraş bir feryat takip etti.

Şarnilar Hasani elleri ve kolları zincirlenerek tamamen etkisiz kılınan Sansar’a işkence yapıyordu.

İlk çığlığı kulakları sağır eden ikinci bir çığlık takip etti. İranlı tuzağa düşürülmüş vahşi bir hayvan gibi bağırıyordu. Şarnilar Hasani gözünü çıkaran caniye korkunç bir işkence uyguluyordu ve Malko’nun kadını engellemeye gücü yoktu…

9. BÖLÜM

Şarnilar Malko’yu aldatmayı çok iyi başarmıştı. Yorgun olduğunu bahane edip odasına çekileceğini söylemiş, Malko da bu yalana kanmıştı.

İşkence Hürmüz Sansar gibi birine de uygulansa, yine de karşılarında bir insan vardı. Malko kaptanın yanına çıkıp makine dairesinin anahtarlarını istemeye karar verdi. Kaptan aceleyle makine dairesinin kapısına geldiğinde kulakları sağır eden bir çığlık daha duyuldu.

Bu kapıyı açmamız gerek, kaptan!

Bu imkânsız bir iş, efendim. Kapı içerden kilitlendiyse dışarıdan açmaya olanak yoktur.

İçeriye sesimi duyurabileceğim bir telefon var mı?

Sağınızdaki kutunun içinde olması lazım. Sanırım çalışıyor…

Malko ahizeyi eline alıp makine dairesinin numarasını çevirdi. Karşı taraftan zil çalmasına karşılık açan yoktu. Şarnilar telefonun sesini bile duymayacak kadar kendini işkenceye kaptırmıştı…

Hürmüz Sansar’ın sessizleşmesi Şarnilar’ın daha çok sinirine dokunmuştu.

Genç kadın çevresine bakınıp işkenceye devam edebilmesi için yeni bir alet aradı. Gözüne ilk çarpan şey kerpeten oldu. Şarnilar aleti eline alıp Hürmüz Sansar’ın burnunun dibine getirdi.

Bana yaptığını hatırlıyor musun?

İranlı cevap verecek halde değildi. Şarnilar Hasani gözündeki siyah bantı çıkarttı.

Görüyor musun bana ne yaptığını? Beni tek gözle yaşamaya sen mahkum ettin. Eğer başına daha kötü bir şey gelmesini istemiyorsan konuş… Yoksa parmaklarını teker teker kerpetenle koparacağım. Sözlerimde ciddiyim.

Beni… Beni öldürürler.

Ya demek öyle. Seni benim öldürmemi tercih ediyorsun.

Şarnilar Hasani adamın küçük parmağını kerpetene kıstırıp bastırmaya başladı. İranlının küçük parmağındaki kemikler tuz buz olmuştu. Kemiklerin çıtırtısını can acısıyla çıkan bir ses izledi.

Beni zorladılar!

Adamın sesi kesik kesik çıkıyordu. Çene kemiği kırık olduğu için konuşmakta zorlanıyordu. Şarnilar adamı öldürürse hiçbir şey öğrenemeyeceğini anlamaya başlamıştı. Ancak işkenceden de vazgeçmemeye kararlı gözüküyordu. Makine dairesinde çalan telefon sesini duyacak halde değildi. Şişedeki votkadan bir yudum daha çekti…

Gün ağarmaya başlamıştı. Malko yorgunluk ve uykusuzluktan bitkindi. Eli kolu bağlı durmak canını sıkıyordu. Şarnilar’ın neler yaptığını merak ediyordu. Makine dairesinde çığlıkların arkası kesilmişti. Birden, Chris Jones’ un koşarak yanına geldiğini gördü.

Beyaz yata bir sürat teknesi yanaştı. Adı Zodiac sanırım.

Malko Chris’in peşinden güverteye koştu. Dürbünü alıp baktığında Hürmüz’ün yanına yanaşmış bir sürat teknesi olduğunu gördü. Malko ve Chris nefeslerini tutarak beklemeye başladılar. Birazdan Sansar’ın teknede olmadığı nasıl olsa fark edilecekti. Adamlar her an saldırıya geçebilirlerdi. Ancak bekledikleri olmadı. Bir süre sonra Hürmüz’ün güvertesinde iki denizci gözüktü. Denizciler demir alıyorlardı. Hürmüz Sansar’ın yokluğunun fark edilmemiş olması imkânsızdı. Tekne demir aldıktan sonra burnunu Tortola Adası yönüne çevirip hareket etti. Zodiac adlı sürat teknesi yatın peşinden geliyordu. Katiller arkadaşlarını aramaya bile gerek görmeden ayrılmışlardı. Malko, tekne gözden kaybolana kadar dürbünle bakmaya devam etti. Sonra dürbünü indirip yeniden Şarnilar Hasani’nin neler yapabileceğini düşünmeye başladı.

Yalvarırım, yeter!.. Bırak beni!..

Şarnilar Hasani’nin yüzünde korkunç bir ifade vardı. Yüzü ve vücudu intikam ateşiyle gerilmişti.Hürmüz Sansar’ın sağ elindeki bütün parmaklarını kırmış, ama adamı konuşturmayı başaramamıştı. Bu sırada kapının vurulduğunu duydu. Malko makine dairesinde olduğunu çoktan anlamış olmalıydı. Hürmüz Sansar’ın gözünü çıkarırken yüzünde beliren ifade gözlerinin önünden gitmiyordu. Ani bir öfkeyle siyah tulumunun cebindeki altın tabancasını eline aldı. Altın tabancayı önce İranlının sağ gözüne dayadı. Tetiği çekerken öfkesini ve nefretini kusar gibiydi. Ardından tabancayı adamın ağzından içeri dayadı. ŚH

Kurşun adamın ağzını paramparça ederken gözlerinden kanlar fışkırdı.

Genç kadın, bir et yığını olmuş eserinin karşısına geçti.

Cezanı buldun, köpek! dedi.

Kapının yumruklandığı aklına geldi. Gidip kapıyı açtığında karşısında Milton, Chris ve Malko’yu endişeli gözlerle kendisine bakarken buldu. Üç erkek makine dairesinde gördükleri ceset karşısında midelerinin alt üst olmasını engelleyemedi.

Onu öldürdün, dedi Malko.

Evet, ama konuştu. İntikamımı en iyi şekilde aldım. Ölsem bile mezarımda rahat uyurum. Ben bir ömür boyunca bu acıya katlanacağım. O sadece birkaç saat dayandı. Şarnilar arkasını dönüp makine dairesinden çıkarken Malko’ya döndü:

Artık eminim. Bana saldıranlar Amerikalıların adamı değildi.

10. BÖLÜM

Malko Şarnilar Hasani’nin sözlerinin gerisini getirtmek için peşinden kamarasına daldı. Genç kadın panter desenli bir örtünün üzerine yatmış, üzerindeki siyah tulumun fermuarını sonuna kadar açmıştı. Malko makine dairesine girdiği ilk anda, Hürmüz Sansar’ın cesedine dikkat ettiğinden kadının sol gözündeki bandın yerinde olmadığını fark etmemişti. Kadının kamarasına girdiği anda Şarnilar’ın bir gözünün feci görüntüsüne içi burkularak baktı.

İşte, gözümün haline sen de gördün! O herifi işkence çektirip öldürmemek gerekirdi. Malko, yüzümün çirkinleşmesine dayanamıyorum.

Şarnilar bu sözlerden sonra hıçkırıklara boğuldu. Saatlerdir yaşadıklarına dayanmış ve sonunda patlamıştı. Malko bir şeyler yapmazsa kadının büyük bir bunalıma gireceğini biliyordu. Şarnilar ağlayarak Malko’ya döndü:

Yüzümün bu haline gördükten sonra benimle yine sevişebilecek misin?

Malko yapacağı tek hareketin ne olduğunu biliyordu. Üzerindekileri çabucak sıyırdı. Adım atacak gücü kalmamasına rağmen, Şarnilar Hasani’yle sevişmek zorunda olduğunu biliyordu. Yavaşça genç kadının üzerine uzandı. Siyah tulumu bir el hareketiyle çıkarıp attı. Şarnilar’ın çıplak vücudu panter desenli yatak örtüsü üzerinde her zamankinden çekici görünüyordu. Sevişme boyunca Şarnilar ağlamayı bırakmış, yaşadığı anın tadını çıkarmaya başlamıştı. Sevişmeleri bittiğinde Malko önemli bir iş başardığını biliyordu.

Teşekküller, Malko! Bunu benim için yaptığını biliyorum. Tek gözü oyulmuş bir kadın olarak bir daha hiçbir erkeğin beni arzulamayacağını sanıyordum…

Ne söylesem senin yaşadıklarını hissedemem. Ama paran sayesinde eskisinden daha da güzel olabilirsin. Küçük bir operasyonla gözün eskisinden farksız olacak…

Bunu ben de biliyorum, ama hayatımın sonuna kadar tek gözlü bir kadın olarak yaşamak zorundayım…

Malko yeniden konuya dönmeye karar verdi. Sarni’yle sevişerek genç kadının güvenini yeniden kazanmıştı.

İranlıyla neler konuştun?

Laura’yı öldüren Hürmüz Sansar’mış. Ancak, ölen kadının ben olduğumdan emin olmadıkları için geri gelmişler. Laura bana çok benzediği için yanıldıklarını düşünmeleri normal.

Bence İranlılar için senin ölün önemli değil. Eğer sen ölürsen ne kocandan kalan servete, ne de Zürih’teki kasaya gizlediğin belgelere sahip olabilirler…

Şarnilar cevap vermeden önce bir sigara yaktı.

Paranın önemi yok. Hükümetten para çalan o kadar çok İranlı var ki! Onları korkutan belgeler. Eğer ben ölürsem belgeler sonsuza dek bankanın kasalarında kalacak. Saldırı düzenleyerek beni korkutmak istediler ve bunu çok iyi başardıklarını da söyleyebilirim…

Eğer sen ortadan kalkarsan belgeler kimin işine yarayacak?

İsviçreli banka yetkililerine öldüğüm takdirde belgeleri dünyaya ilan etmelerini istedim. Ama bunu yapmayacaklarını biliyorum. Hiçbir zaman İranlıları kızdırmak istemezler. Ayetullahların çoğunun İsviçre bankalarında yüklü hesapları var. Bu yüzden sana Zürih’teki kasanın şifresini söylemeye karar verdim.

Şarnilar sigarasını söndürüp yataktan kalktı. Gidip antika bir dolabın çekmecesini açtı. Elinde beyaz ve mavi renkte, kredi kartını andıran bir kart vardı.

Bu kart sayesinde kasayı açabilirsin. Ancak bu kartı bilgisayara vermek de yetmez. Ana bilgisayara şifre olarak sadece benim bildiğim bazı sırlar verdim. Eğer sorulardan birine bile cevap vermezsen kasa açılmaz. Elimdeki kartın bir kopyası daha var. Eğer vaktinden önce ölürsem kasayı açıp bütün belgeleri CIAye teslim edebilirsin.

Seninki bir tür güvenlik sigortası sayılır!

Ortalık tamamen aydınlanmış, güneş ışınları kamaranın pencerelerinden içeri sızmaya başlamıştı. Malko karşısında duran aynaya yansıyan yüzüne baktı. Gerçekten çok berbat gözüküyordu. Bütün olup bitenlerden ve Şarnilar Hasani’yle iki kez sevişmesinden sonra daha iyi görünmesi beklenemezdi. Ancak tam iz üzerindeydi. Soru sormaya devam etti:

O halde sadece seni ilgilendiren o küçük sırları bana söyleyeceksin…

Daha değil. Sana bu sırrı vererek kendime ortak bulmuş oldum.

Malko kadının şeytana pabucunu ters giydirecek kadar akıllı olduğunu anlamıştı. Böylece kendisi de Şarnilar kadar tehlikenin içine düşmüş oluyordu.

Bu işte benim ya da CIAnin kârı ne? Bütün kartları sen elinde tutuyorsun.

Olabilir, ama hayat böyle. Cevabını söyle…

Kabul! Başka ne söyleyebilirim ki? Sonra neler olacak?

Bilmiyorum. Zaman kazanmak gerek. Bütün bu olaylar tam bir karabasana dönüştü. Eğer tamamen güvenliğimi sağlayan bir çare bulursan belgelere sahip olabilirsin. O kahrolası belgeler beni zerre kadar ilgilendirmiyor. Benim amacım hayatım boyunca rahat yaşamak. Tabii, huzurlu olarak. İki yüz elli milyon dolarla bunu rahatlıkla başarabilirim.

Ya hayır deseydim? Diye sordu Malko.

Yola tek başıma devam edip başımın çaresine bakardım.

Malko kadının güvenini kazanarak belgelere sahip olmanın en iyi yol olduğunu düşündü.

Yeniden teşekkürler, Malko! Sonunda uyuyabileceğim. Başıma gelenlerden sonra ilk kez uyuyabileceğim. Geceler boyunca Hürmüz Sansar’a neler yapacağımı planlamıştım. İntikamımı aldım.

Malko odadan çıktı. Şarnilar ne yaptığını çok iyi biliyordu. İyi korunma karşılığında belgeleri verecekti. Ancak yapacağı ilk iş yatağa uzanıp derin bir uyku çekmekti. Saatlerdir deliksiz bir uykunun hayaliyle yaşıyordu.

Stormy Weather gün boyunca yol almıştı. Vakit akşamüzerine yaklaşıyordu. Malko koyu bir kahve içtikten sonra güverteye çıktı. Yaklaşmakta oldukları Charlotte Amalie çok şirin bir sahil kasabasına benziyordu. Eski bir Danimarka sömürgesi olan kasaba palmiyeler arasına sıkışmış pembe renkli evleriyle göz okşayan bir manzaraya sahipti. Bu sırada, üzerinde varla yok arası bir şort bulunan Mandy Brown da güverteye çıktı.

Çok hoş bir yer, değil mi?

Haklısın. Tatil güzel gidiyor!

Malko tatilin berbat gittiğini düşünüyordu. Şarnilar Hasani gibi bir kadına daha önce rastlamamıştı.

Dün gece garip gürültüler duydum. Yine ne oldu acaba?

Merak etme Mandy. Önemli değil. Hallettik.

Yat açık denizde ilerlerken Milton ve Chris, Hürmüz Sansar’ın cesedini balıklara yem etmişlerdi. Ceset karaya vursa bile nasıl olsa tanınmayacak halde bulunacaktı. Şarnilar hâlâ uyanmamıştı. Limana girerken goriller de güverteye çıkmışlardı. Malko limana yaklaşırken yeni bir sürprizle karşılaşmamayı diliyordu. Ancak, limana demirlemiş olan Hürmüz’ü fark edince yeniden midesi kasılmaya başladı.

Yalnız olmayacağız…

Şarnilar giyimli olarak güvertede görünmüştü. Kadının üzerinde beyaz ipek bir elbise vardı. Çok sade olmasına karşılık, duru bir güzelliğe sahipti.

Hürmüz’ün buraya bizden önce gelebileceğini tahmin ettin mi?

Şüpheleniyordum. Haklı çıktım.

Charlotte Amalie Limanı festival yeri gibi kalabalıktı. Dünyanın çeşitli ülkelerinden gelen zenginler ve adanın zenci halkı hiç yerlerinde durmadan hareket halindeydiler. Malko ve Şarnilar Hasani limanda küçük bir tur atmışlardı. Tam yata dönecekleri anda, Şarni “Ben gelmiyorum. Başka bir işim var” dedi.

Nereye gittiğini öğrenebilir miyim?

Şu yata küçük bir ziyaret yapacağım.

Delisin sen! Senden Sansar’ın öcünü alabilirler…

Hayır. Bunu yapamayacaklar.

Şarnilar yüksek topuklu ayakkabılarının üzerinde salına salına yürümeye başladı. Malko kadının peşinden koştu:

Ben de seninle geliyorum.

Onlara yarım saat içinde dönmezsem senin ve arkadaşlarının beni kurtarmaya geleceğinizi söyleyeceğim.

Malko kadının kafasının dikine gideceğini” biliyordu. Vazgeçirmek için ne kadar uğraşırsa uğraşsın sonuç alamayacaktı. Bu arada Şarnilar yata iyice yaklaşmıştı. Malko Stormy Weather’a döndüğünde, Chris ve Milton’u karşısında buldu.

Bayan Hasani nerede?

İki yüz metre uzağa bakın. Şu anda Hürmüz’ün içine girmiştir.

Aynı anda Saba ile Mandy elleri ve kolları paketlerle dolu olarak yata dönmüşlerdi. Şarnilar’ın nerede olduğunu bile sormadan yeni kıyafetlerini denemek üzere kamaralarına çekildiler. Malko heyecanlı bir bekleyişin içine girmişti. Şarnilar geri dönmezse neler yapabileceğini hesaplıyordu. Dakikalar bir asır gibi geçmeye başlamıştı.

Yata gidiyor muyuz?

Chris Jones bir an önce saldırıya geçmek için yerinde duramıyordu.

Malko saatine baktı. Tam yirmi dokuz dakika geçmişti. Son saniyeye kadar bekleyecekti. Sonunda otuz dakika doldu.

Tamam çocuklar! Hürmüz’e!

Tam o sırada, Şarnilar beyaz elbisesinin içinde bir kuğu gibi süzülerek iskelede görünmüştü. Malko kadının geri gelebileceğinden ümidi kestiği anda, Şarnilar’ı karşısında görünce çocuklar gibi sevindi.

Eğer ortaya çıkmasaydın, harekete geçmek üzereydik.

Bunu biliyordum. Ne de olsa değerli bir malım ben. Ama önce bir şey içmem lazım. Ağzım kurudu.

Kamarot genç kadına buzlu bir kadeh şampanya doldurup uzaklaştı.

Şefleriyle konuştum. Ardeşir Nassiri’ye gerçeği olduğu gibi anlattım. Belgelerin beni koruman karşılığında Amerikalılara verileceğini söyledim. Hürmüz Sansar’a ne olduğu onları hiç ilgilendirmiyor. Senin anlayacağın, artık sen de benim kadar diken üstündesin.

Senin şeytanla bir akrabalığın var mı, Şarni?

Şarnilar Hasani neşeyle kahkaha attı:

Kolay oyuna gelmeyeceğimi söyledim.

İstersen CIA ile temasa geç ve durumu bildir. Şimdi kendimi daha iyi hissediyorum. Üstümü değiştirip biraz alışveriş yapacağım. Akşama adanın en eski oteli olan 1829’da yemek yiyelim. Otelin lokantası rahatlıkla Paris Maksim’s ile boy ölçüşebilir…

Malko limana inip CIAyi postanedeki telefondan aramaya karar verdi.

Telefon hatlarındaki cızırtıya rağmen Malko Gary Rockhouse’un öfkeli sesini yanında hissediyor gibiydi. CIAnin en önemli yetkililerinden biri olan Rockhouse sinirlerine hakim olamadan bağırdı:

Yani bu karı her an İranlılarla işbirliği yapabilir mi?

CIAye ne olacağı onu ilgilendirmiyor. Önemli olan kendisine en iyi teklifi yapanı | ı seçip aradan sıyrılmak. Eğer İranlılarla anlaşabilirse, Amerikalılara hiçbir şey borçlu olmayacak. İşini çok iyi biliyor…

İranlılar sözlerini tutmazlar. Belgeleri elinden alıp karıyı hemen öldürürler. Bir ekip gönderip o herifleri yakalatacağım.

Hayır, Bay Rockhouse. Bu çok büyük bir risk olur. Ardeşir Nassiri’yi yakalasak bile Humeyni bir başkasını görevlendirir. Böylece işin sonu gelmez.

O halde beklemek zorundayız. Şarnilar Hasani’nin peşini bırakmayın.

Malko telefon kabininden çıktığında ter içindeydi. Bir an önce akşam serinliğinin bastırmasını diledi içinden. Yata dönüp akşamı beklemekten başka işi kalmamıştı. Vakit geçirmek için sahildeki kahvelerden birine girdi. Bir kadeh votka zihnindeki bulanıklığın çözülmesine yardımcı olacaktı.

Malko üçüncü kadehten sonra kendini yine formda hissetmeye başlamıştı. Stormy Weater’a döndüğünde kaptan kendisini karşıladı:

Bayan Hasani sizi “Ma Folie de bekliyor.

Ma Folie, Charlotte Amalie tepelerinde çok güzel manzaraya sahip nefis bir bardı. Malko bir taksi kiralayıp Ma Folie’ye hareket etti. Bardan içeri girdiğinde Şarnilar Hasani’yi tek başına bir masaya oturmuş manzarayı seyrederken buldu. Kadın akşamüzeri giydiği kıyafeti değiştirmişti.

Yeni kıyafetimi nasıl buluyorsun?

Harikasın! Bu iltifatı bekliyordun, değil mi?

Şarnilar bütün vücudunu eldiven gibi saran sarı bir elbise giymişti. Gözüne taktığı siyah bant kadına daha değişik bir hava veriyordu.

Otur, Malko! Farkındaysan çevremizde kimse yok. Senin için barı kapattırdım. Burası sadece aşıkların mutlu olabileceği bir yer.

Yine neler planlıyorsun, Şarni? Beni oyununa yine alet mi edeceksin?

Bırak bu lafları, Malko. Hiç olmazsa bir süre için işi unutalım ve tatlı şeylerden söz edelim.

Şarnilar kollarını Malko’nun boynuna dolayıp dudaklarını dudaklarına yapıştırmıştı bile.

“1829” adlı otelin lokantası akşam oldukça kalabalıktı. Otelin bütün dekoru, 1829 yılından beri hiç değişmemiş gibi duruyordu.

Masada altı kişiydiler. Saba ile Mandy, Milton ve Chris’i aralarına almış, durmadan şerefe kadeh kaldırıyorlardı. Orkestra neşeli Latin melodileri çalıyordu. Şarnilar sarı elbisesinin içinde herkesten çok dikkat çekiyordu. Malko kadında karşı konulmaz bir çekicilik olduğunu düşünüyordu. Üstelik bu gece bir kedi kadar munisti. Kadındaki bu ani değişiklik Malko’yu korkutmaya başlamıştı. Bu sırada masaya bir garson yaklaştı:

Bayan Hasani’yi telefondan istiyorlar efendim.

Şarnilar kalbi yerinden çıkacakmış gibi bir heyecanla yerinden kalkıp telefonun bulunduğu kabine doğru ilerledi. Malko endişeyle genç kadını takip ediyordu. Şarnilar birkaç dakika sonra masaya döndüğünde, rengi iyice solmuştu. Mandy ve Saba içki ve eğlenceden başlarını kaldıramadıkları için Şarnilar’ın durumunun farkında bile değillerdi. Milton ve Chris de işi bir yana bırakmış, kendilerini eğlenceye vermişlerdi.

Ne oldu?

Gerçeği bilmek ister misin?

Tabii, dedi Malko.

Cesaret vermek için genç kadının buz gibi ellerini avuçlarına aldı.

11. BÖLÜM

Çevrelerindeki insanlar gülüyor, konuşuyor kahkahalar atıyorlardı. Mandy ve Saba Milton ile Chris’e işlerini unutturmuş gibiydi. Malko Şarnilar’a doğru eğilip konuşmayı sordu:

Adını bilmiyorum. Ayetullah Humeyni adına konuştuğunu söyledi. Sesi zor duyuluyordu. Eminim, Amerika’dan arıyor. Adanın içinden arasaydı daha kolay anlardım söylediklerini. Bana çok ileri gittiğimi ve Humeyni’yi çok kızdırdığımı söyledi. Bana ait olmayanı hemen geri vermeliymişim.

Parayı mı istiyor?

Hayır belgeleri. Yarına kadar bir adama belgeleri teslim etmemi söyledi.

Kime?

John Birch diye birine.

Tropikal iklimin tek kötü yanı, hiç beklenmedik bir anda göğün dibi delinmişçesine yağmur yağmasıydı. Otuz saniye içinde bardaktan boşanırcasına bir yağmur başladı. 1829’daki gürültüye bir de gök gürültüsü eklenince Malko ve Şarnilar kulaktan kulağa konuşmaya başladılar.

Eğer dediğini yapmazsan ne olacak?

Şarnilar bir dikişte nefis şarabı bitirdi:

Bizi öldürecekler!

Malko genç kadına cesaret vermek için kollarını beline doladı.

Korkma! Henüz ölmedik!

İkinci gözümü de kaybetmek istemiyorum.

Hayır. Seni hiç bırakmayacağım. Milton ve Chris en az on kişiye bedeldir. Eğlendiklerine bakma. Gözleri hep üstünde.

Bu durum yıllarca süremez ki! Humeyni intikam almaya karar verirse sırf benim için yüz sene daha yaşar.

Belgeleri İranlılara verirsen seni öldürmeyeceklerini söylüyorlar. Ya Amerikalılara verirsen ne olacak?

Aynı şeyi ben de sordum. İntikam için beni işkence ederek öldürecekler.

Ama belgeleri versen de öldürülmeyeceksin diye bir garanti yok.

Ne yapacağımı bilmiyorum, Malko.

Malko, Chris ile Milton’u yanına çağırıp durumu anlattı. Bir an önce Stormy Weather’a dönmeleri gerekiyordu. Saba ve Mandy olup bitenlerden habersiz oldukları için surat astılar. Onlar için gece yeni başlamış gibiydi. İki kadını 1829 da bırakıp yata dönmek en akıllıca çareydi. Boşuna onları da tehlikeye atıyor olabilirlerdi.

Malko kiraladığı jipe üstünü kapayana kadar Diğerleri de jipe bindiler. İskelede beklemedikleri bir sürprizle karşılaştılar. Hürmüz yerinde yoktu. Şarnilar Malko’ya sarıldı. Kadın paniğe kapılmıştı.

Çok üşüyorum!

Sıcak bir kahve seni kendine getirir, diye cevap verdi Malko. Bu arada kaptana hareket emri vermek için Şarniler’dan sıyrıldı. Hassel Adası‘na doğru yola çıktıklarında herhangi bir saldırıya karşı Milton ve Chris’i güvertede nöbetçi bırakmıştı. Saba ve Mandy’yi ertesi doğru koştu. Jipin sırılsıklam olmuştu. Yatların bağlandığı gün alacaklardı. 1829’dan ayrılmalarından birkaç dakika sonra, kadınların yeni birer sevgili bulduklarından emindi.

Malko, Şarnilar Hasani’nin kamarasına girdiğinde kadını altın tabancasını incelerken gördü.

Bu tabancayı satın aldığımda kullanacağımı hiç sanmıyordum. Benim için bir oyuncaktı sadece. Oysa bu tabancayla bir adam öldürdüm. Ama bu tabancayı yine kullanmaktan çekinmem. Ölmemek için buna zorunluyum.

Mecbur kalırsam ben de adam öldürebilirim. Kendini suçlama,

Malko, öp beni. Moralim çok bozuk.

Malko Şarnilar’ı güçlü kolları arasında kavradı.

Sana her şeyi anlatmadım, Malko. Yarın yine limana dönmek zorundayız. Bu gece emniyette olabiliriz, ama ne yapar eder bizi bulurlar. Telefondaki ses Palm Passage’da John Birch’in beni bulacağını söyledi. Gitmezsem neler olacağını tahmin etmek bile istemiyorum.

Ben de seninle geleceğim, diye cevap verdi Malko.

Bu arada Sami’nin üzerindeki gece elbisesini sıyırmıştı. Genç kadının da beklediği buydu. Yuvarlak yatağın üzerinde yuvarlanmaya başladılar. Genç kadın yatakta da çok zekiydi. Aşk oyunları üzerine bir uzmandı sanki…

Ertesi gün limana döndüklerinde, Mandy ile Saba’yı iskelede buldular. Malko’nun tahmin ettiği gibi iki kadın da yalnız değildi. Kavalyeleri Saba ve Mandy’yi Stormy Weather’a bindirip yeniden buluşmak üzere randevu aldılar. Milton iki yakışıklı Amerikalıyı öfke saçan gözlerle izliyordu.

Malko, Şarnilar Hasani’nin yattan inmesine yardım etti. Palm Passage adlı iş merkezi, Main Street Caddesi’ndeydi. Kalabalığı yararak zorlukla ilerliyorlardı. Malko emniyet için yassı tabancasını ceketinin iç cebine yerleştirmişti. Sami’nin tabancası çantasındaydı. Palm Passage’ın altındaki kahveye girip beklemeye başladılar.

Palm Passage’a hoş geldiniz!

Malko ve Şarnilar Hasani sesin sahibine döndüler. Altmış yaşlarında atletik vücutlu, yanık tenli bir adamdı bu.

Adım, John Birch. Dün akşam 1829’dan sizi arayan dostum benimle temasa geçmenizi söylemiş. Görüyorum, tam vaktinde geldiniz. Büroma çıkalım. Orada daha rahat konuşabiliriz.

John Birch’ün bürosu, Palm Passage’ın ikinci katında bulunuyordu. İçersi son derece lüks ve pahalı döşenmişti. Duvarlarda kıymetli tablolar ve değişik köşelere yerleştirilmiş heykeller göze çarpıyordu. Malko çalışma masası üzerinde duran bir fotoğrafa dikkatle baktı. John Birch fotoğrafta eski İran şahı ve eşiyle görülüyordu.

Hemen konuya girsek iyi olur, dedi Malko.

Haklısınız. Çok uzun zamandan beri İran’la yakın ilişkiler içindeyim. Şah zamanında da yeni rejim sırasında da ilişkilerim bozulmadı. Her iki yönetimin ileri gelenleriyle dost kalmayı başardım. Belki şaşıracaksınız, ama Şah rejiminin ileri gelenleri Humeyni İran’ında da çok önemli yerlere geldiler. Dün akşam sizi arayan ve beni bulmanızı söyleyen dostum da öyle biri.

Malko John Birch’ü inceliyordu. Adamın söyledikleri ya tamamen yalan, ya da kelimesi kelimesine doğruydu.

Şu anda bu dostunuz ne yapıyor?

Soruyu Şarnilar Hasani yöneltmişti.

Çok önemli bir görevi var. Humeyni’ye çok yakın bir kişi. Bayan Hasani’nin derdine çare bulacak tek kişi o.

John Birch bir sigara yaktı. Misafirlerine içki servisi yapmayı ihmal etmemişti. Adam Malko’nun tahmininin aksine çok dostça davranıyordu.

Peki ne yapmamı istiyor?

İran hükümetini ve özellikle Ayetullah Humeyni’yi ilgilendiren çok önemli belgelere sahipsiniz. Bu belgeleri geri verirseniz canınıza dokunulmayacak. Üstelik kocanızdan kalan parayı da dilediğinizce harcayabileceksiniz. Çok güzel bir öneri, değil mi?

Öyle diyebiliriz, ama ya reddedersem?

Şarnilar bu soruyu çok soğuk bir şekilde sormuştu. Ancak John Birch’in cevabı da buz gibiydi:

Mezarınızda uyurken iki yüz elli milyon doların tadını çıkaramazsınız.

12. BÖLÜM

Odanın içi sessizliğe gömülmüştü. Perdeler yarı yarıya örtülü olduğu için ortalık oldukça sessizdi. Malko söze girmenin zamanı olduğunu biliyordu.

Amerikan hükümeti Bayan Hasani’nin güvenliğini koruma karşılığında belgelere sahip olmak için bekliyor.

Amerikan hükümeti biraz becerikli olsaydı, Tahran’daki rehineleri kurtarırdı. Bu defa da işi yüzüne gözüne bulaştırır. Eğer Humeyni intikam almayı aklına koyarsa, asla korkmaz. Üstelik, İranlılar çok sabırlı insanlardır. İntikam için bir ömür boyu bekleyebilirler. Bayan Hasani’ye ayağını denk almasını tavsiye ederim. Yoksa… Yoksa canından olur. Açık, değil mi?

Neler yapmamı bekliyorsunuz?

Çok basit. Zürih’e gidip belgeleri kasadan alacaksınız. Orada bir adamım sizi bulacak. Belgeleri teslim ettikten sonra bir kuş kadar hür olacaksınız. Ancak bu iş çok çabuk yapılmalı. Humeyni’nin sabrı taşmak üzere.

Teklifinizi düşünüp cevabımı yarın sabah size bildiririm.

Sabahın sekizinden itibaren burada olacağım.

John Birch, Malko ve Şarnilar Hasani’yi kapıya kadar geçirdi. Chris ve Milton Palm Passage’ın kapısında bekliyorlardı. Şarnilar bir robot gibi başı önünde yürümeye başladı. Malko kadına fikrini sormaya cesaret edemiyordu. John. Birch açık konuşmuştu. Belgeleri İranlılara vermezse hayatını kaybedebilirdi. Şarnilar Hasani peşinden gelen Malko, Chris ve Milton’a döndü:

Yalnız kalmak istiyorum. Düşünmek için kafamı toplamalıyım. Yatta buluşuruz.

Chris ve Milton seni rahatsız etmeden peşinden gelsinler.

Hayır, Malko. Kimseyi istemiyorum. En azından yarın sabaha kadar güvenlikte sayılırım. Vereceğim cevap kaderimi çizecek.

Malko, John Birch’in kimliğini araştırmaya karar verdi. Adada bulunan CIA bürosu, Governor’s House adında bir restorandaydı. Küçük lokanta yemeklerinin kötülüğü nedeniyle pek müşteri çekmiyordu. Mutfağında tencereden çok dünyayla her an temasa geçmeye yarayan birçok telsiz ve dinleme cihazı vardı. Malko kulaklığı takmış, CIAnin New York bürosundan gelen John Birch’le ilgili bilgileri dinliyordu.

Umarım, yeterince bilgi toplanmıştır.

Fena değil, diye cevap verdi hattın öbür ucundaki araştırma görevlisi. John Birch son yirmi beş yıldır İran hükümetiyle çok sıkı fıkıymış. İran petrolünü dış ülkelere pazarlıyor. Bu yüzden çok yolculuk yapıyor.

Bunları geç!

John Birch İsrail İran ortaklığıyla kurulmuş Tadiran şirketinin temsilcisi. Bu şirket Mossad’a bağlı olarak telefon santralleri kuruyor.

John Birch Mossad ajanı olabilir mi?

O sadece kendi çıkarlarını gözeten biri.

Mossad’la iş yapması İsrail’in tarafında olduğunu göstermez. John Birch’ün kimlerle ilişkide olduğunu bildiren fişi teleksle gönderiyorum.

Teşekkürler, dedi Malko.

Kafası yeniden karışmıştı. Şimdi de İsrailliler girmişti işin içine. Humeyni ve İsrail arasındaki ilişkiler çok gizli olarak sürdürülüyordu. İran’da en azından kırk bin yahudi vardı. John Birch’ün görevi iki taraf arasında iletişim sağlamaktı anlaşılan.

Malko Governor’s House’dan çıktığında oldukça düşünceliydi. Şarnilar Hasani’yi tek başına bırakmakla büyük bir riski göze almıştı. Chris ve Milton’u alıp jipin direksiyonuna geçti. Bir an önce Stormy Weather’a ulaşmak istiyordu. Güverteye çıktığında kaptan, “Bayan Hasani’nin size bir mesajı var” dedi. Malko koşarak Sami’nin kamarasına indi. Yatağın üzerine bir mektup bırakılmıştı. Yırtarak zarfı açtı:

“Beni affet, Malko. John Birch’ün teklifini kabul etmekten başka çarem yoktu. Yaşamak istiyorum. Üç güne kadar geri döneceğim.”

Malko “Lanet olsun!” diye bağırarak mektubu yere fırlattı. Kadına güvenerek çok büyük bir hata yapmıştı. Üç gün hiç geçmeyecek gibi geldi.

Gary Rockhouse avaz avaz bağırıyordu. Sesi üç bin kilometre uzaktan gelmesine rağmen, Malko’nun kulağının dibinde gibiydi.

Nasıl böyle eliniz kolunuz, bağlı bekleyebiliyorsunuz? Bayan Hasani’yi ikna edeceğinizden emindik. Belgeler kuş gibi elimizden uçup gitti.

Ne yapmamı bekliyorsunuz? Bir kadının hayatı söz konusu. Zorla peşine düşemem. Beni atlattı, ama bir nedeni vardı. Şarnilar Hasani yaşamak istiyor.

Bana bakın, Bay Malko Linge. CIA için çalıştığınızı aklınızdan çıkarmayın.

Yerime başka birini gönderin. Zorla Şarnilar Hasani’nin peşine düşemem…

Pekâlâ. Şu andan itibaren CIA için çalışmadığınızı bildirmek zorundayım.

Malko elinde ahizeyle kalakalmıştı. Gary Rockhouse öfkeyle telefonu yüzüne kapamıştı. Milton Malko’nun omzuna dokundu:

Bu adamları bilirsiniz, Malko. Masa başından dünyayı idare etmeye çalışırlar.

Yata döndüklerinde Mandy Brown Malko’yu hararetle karşıladı. Artık Milton ve Chris’e pek yüz vermiyordu. Mandy bikinisinin üzerine giydiği şeffaf tişörtle çok tahrik ediciydi.

Kamarama gelir misin, Malko? Seninle konuşmak istiyorum.

Mandy Brownın kamarası Şarnilar Hasani’ninkinin yanında çok basit kalıyordu. Malko kadının niyetini tahmin etmişti.

Evet, Mandy, konuşalım.

Mandy cevabını Malko’nun dudaklarına yapışarak verdi. Malko gömleği ve pantolonunun üzerinden yırtılır gibi çekildiğini hissetti.

Şarni’nin gitmesi iyi oldu. Bu an hiç gelmeyecek sanıyordum.

Ben de seni özlemişim, Mandy.

Yeni numaralarım var, diye cevap verdi

Mandy Brown. Yatağın üzerinde çırılçıplak kalmıştı.

Malko, Mandy’nin elinden zor kurtulmuştu. Kadın doymak bilmeyen bir seks makinesi gibiydi. Şimdi 1829’un barında oturmuş elindeki Playboy dergisini karıştırıyordu. Şarnilar’ı beklerken saatler geçmek bilmiyordu. Kadından haber alamamıştı. Bu sırada, yanına yaklaşan bir garson telefondan arandığını bildirdi. Malko telefon kabinine girdiğinde kalbi yerinden çıkacak gibi atıyordu.

Malko, seni nihayet bulabildim!

Şarnilar Hasani’nin sesi endişeliydi.

Zürih’ten arıyorum. Uçağa binip yanına geleceğim.

Ne oldu?

Sözlerini tutmadılar.

Bunu tahmin ediyordum.

İran hükümeti bankalardaki paraya el koymak için hakkımda dava açtı.

Çok üzüldüm.

Üzülme. Artık onlara güvenmiyorum. Bu işten sen kârlı çıkacaksın.

13. BÖLÜM

Malko Şarnilar’ın söylediklerini yanlış duyduğunu sandı bir an.

Anlayamıyorum. Neden benim işime yarasın?

Çok basit. Çünkü intikam almaya karar verdim. Sıra bende. Onlar sözlerini tutmadıklarına göre, benim de sözüme sadık kalmama gerek kalmadı. Belgeleri sana vereceğim.

Telefonda Şarnilar Hasani’nin sesi oldukça kötü duyuluyordu. Bir süre parazitlerin geçmesini bekledi:

Belgeleri John Birch’ün adamına vermedin mi?

Verdim, ama önlemimi almıştım.

Belgelerin kopyaları hâlâ sende mi demek istiyorsun?

Söylediklerin anlaşılmıyor Malko. Beni bekle Yüz yüze daha rahat konuşuruz.

Malko küçük bir havaalanı olan Thomas’ta sabırsızlıkla bekliyordu. Sonunda alana inmeye hazırlanan Boeing 727’yi görünce rahat nefes aldı. Şarnilar Hasani’nin dönebileceği tek uçak buydu. New York’tan kalkış saatini hesaplamış ve Milton’la Chris’i de yanına alarak Thomas Havaalanı‘na gelmişti. Malko dikkatle çevreyi inceliyor, Şarnilar Hasani’yi bekleyen bir İranlı olup olmadığına bakıyordu. Kadının takip ediliyor olması ihtimal dahilindeydi. Sonunda uçağın merdivenlerinde Şarni gözüktü. Kadın oldukça solgun gözüküyordu, ama her zamanki gibi çok güzeldi. Stormy Weather’a gelene kadar hiç ağzını açmadı. Bu arada omzundaki çantayı iki eli arasından hiç çıkarmamıştı. Kamarasına girer girmez, Malko’ya döndü:

Şu kâğıtları görüyor musun, Malko? Bu kâğıtlar uğruna bir gözümden oldum. Ama bunları artık sana veriyorum.

Malko’nun yüzünde acı bir gülümseme belirdi.

Seninle açık konuşmam gerekiyor. CIAnin seni ömür boyu koruma fikrine ben de inanmıyorum. Belgeleri onlara teslim etmenden sonra ellerini üzerinden çekerler. Bu konuda çok acımasız olduklarını benim kadar iyi bilemezsin. Senin canın onların umurunda bile değil. İstediklerini alınca seni ortada bırakacaklar, eminim bundan.

Olabilir. Ama o belgeler İranlıların eline geçmeyecek. Kendimi korumak için bir ordu besleyecek kadar servetim var. Üstelik sen de yanımdasın.

Ben sonsuza dek yanında kalamam Şarni.

Şarnilar Hasani elbisesinin düğmelerini açmış, kadının dik göğüsleri ortaya çıkmıştı. Malko “Zürih’te ne oldu?” diye sordu.

Seni atlatıp ilk uçakla Zürih’e geldim. Belgeleri banka kasasından çıkarıp John Birch’ün adamının beni bulmasını beklemeye başladım.

Adam nasıl biriydi?

Sanıyorum İranlıydı, ama mükemmel İngilizce konuşuyordu. Belgeleri teslim aldıktan sonra her işin yoluna girdiğini ve paramı istediğim gibi harcayabileceğimi söyledi. Üstelik İran’a girip çıkmak için vize bile vereceklerdi. Yaşadığım korkunç karabasanın bittiğini sanıyordum. Gece rahat bir uyku uyudum. Sabah dokuzda bankanın müdürü beni aradı. Humeyni’nin avukatları parama el koymak için hakkımda dava açmışlardı. Onlara güvenmekle hata ettim…

Malko duydukları karşısında şaşırmamıştı. Böyle bir davranışı bekliyordu. Şarnilar belgelerin bulunduğu zarfı Malko’ya uzattı.

Şunları al!

Malko zarfı aldı. Bir soru hâlâ beynini kurcalıyordu.

John Birch’ün adamı nasıl biriydi? İsmini söyledi mi?

Hayır. Ama çok iyi tarif edebilirim. Elli yaşlarında, esmer, saçları arkaya taralı. Gözlük takıyor ve çok çirkin dişleri var.

Şarnilar, beni burada bekle. Çok önemli bir işim var. John Birch’ü göreceğim. Seni Milton ve Chris’e emanet ediyorum. Eğer onları atlatmaya kalkarsan bir daha ellerinden kurtulamazsın.

Girin!

John Birch çalışma masasında oturuyordu. Malko’yu görünce ayağa kalktı. Davranışları geçen defaki gibi yine dostçaydı.

Her şey yolunda mı?

Hayır. Sizi görmeye gelmemin nedeni de bu.

Anlayamadım. Ters giden bir şey mi var?

Önce size şunu belirteyim. CIA için çalışıyor olabilirim, ama eğer Zürih’teki belgeler Bayan Hasani’nin hayatını tehlikeye sokuyorsa onları CIAye teslim etmemeyi tercih ederim.

Malko, Şarnilar Hasani’ye atılan kazığı anlattı. John Birch sakin sakin söylediklerini dinledikten sonra:

Beni akşama doğru görmeye gelin, dedi. Malko yapabileceği bir şey olmadığı için itiraz etmeden kabul etti. John Birch’ün cevabını merakla bekliyordu.

Malko için yine sıkıntılı bir bekleyiş başlamıştı. 1829’un barına gitmeye karar verdiği anda Mandy Brown’la karşılaştı.

Nereye Mandy?

Bilmem, canım sıkılıyor. Alışverişe çıktım.

Bir oda bulalım, dedi Malko. Benim de canım çok sıkılıyor.

Kötü düşüncelerden uzaklaşmak için Mandy mükemmel bir ilaç gibiydi. Yatakta saatler süren boğuşmadan sonra Malko saatine baktı. Epey vakit geçmişti. John Birch’ün işleri yoluna sokabileceğini umuyordu.

John Birch’ün bürosunun kapısı aralıktı. Malko içeri girmeden kapıya vurdu. Cevap gelmedi.

Bay Birch?

Yine cevap yoktu. Kapıyı itip içeri girdiğinde John Birch’ü gördü. Adam kanlar içinde yatıyordu.

14. BÖLÜM

Malko cesedin yanına gitmeden önce odaya göz gezdirdi. Her yer darmadağınıktı. Lambalar kırılmış, tablolar yerlerinden düşmüştü. Malko ilk anda, içinde fotoğraf bulunmayan bir çerçeveyi fark etmişti. John Birch’ün ölümünün üzerinden fazla zaman geçmemişti. Yerdeki kan henüz ıslaktı. Adamın başına odada bulunan değerli bir biblo heykelle vurulmuştu. Malko çekmeceleri açıp kapadı. Çekmecelerden birinde birkaç bin dolar para vardı. Paraya dokunulmadığı cinayetin hırsızlık için işlenmediğini gösteriyordu. John Birch’ün gözleri açık olduğu için ziyaretçisiyle önce konuşmuş olduğu anlaşılıyordu. İki kişi arasında korkunç bir ölüm kalım mücadelesi olmuş ve John Birch bu işten zararlı çıkmıştı. Odadaki kırık dökük eşyalar John Birch’ün epey direndiğini gösteriyordu. Ayrıca kafasına vurularak öldürülmüş olması, tabanca kullanılmadığını gösteriyordu. Beklenmedik bir tartışma karşı tarafın saldırıya geçtiğinin kanıtıydı. Malko Governor’s House’a dönüp, CIA New York bürosunu aramaya karar verdi. Gary Rockhouse Malko’nun sesini duyunca oldukça soğuk davrandı:

Artık bizimle ilişkinizin kalmadığını sanıyordum.

Bırakın şimdi yakınmayı. Bayan HasaniI belgeleri bana verdi. Hâlâ CIA için çalışıp çalışmadığımı öğrenmek istiyorum.

Ne diyorsunuz? Müthiş bir haber! Çabuk buraya gelin. Tebrikler!

Belgeleri Milton ve Chris’le yollarım. Bu arada Bayan Hasani’yi yalnız bırakamam. Bir şey daha var. John Birch öldürüldü.

Önemi yok. Belgeler birkaç saat içinde elime geçmeli. Geçen gün sert davrandığım için özür dilerim. Çok iyi bir iş başardınız!

Chris:

Demek tatil bitti! dedi..

Evet. İlk uçağa atlayıp buradan ayrılıyorsunuz. Sıkı giyinin. New York’ta havalar buradaki gibi değildir.

Milton’a söyleyeyim, bagajlarını hazırlasın. Siz ne zaman ayrılıyorsunuz?

Ben bir süre daha Bayan Hasani’yle ilgileneceğim.

Chris Malko’ya göz kırpıp sırtını döndü.

Malko Stormy Weather’in güvertesinde yemek yerken oldukça dalgındı. Chris ve Milton çoktan yola çıkmışlardı. Saba ve Mandy ise limana inip yeni avların peşine düşmüşlerdi. Her ikisi de erkeğe doymuyorlardı. Birkaç saat içinde, CIA peşinde olduğu belgelere kavuşacaktı. Ancak bu olayda hâlâ eksik kalmış noktalar vardı. Sami’ye John Birch’ün öldüğünü söylediği zaman kadın hiç” tepki göstermemişti. Sanki bütün olup biten Şarnilar Hasani için geçmişte kalan bir anı gibiydi. Malko Şarnilar’ın sesiyle kendine geldi.

Sen ne zaman gidiyorsun Malko?

Bilemiyorum.

Ben Avrupa’ya dönmeye karar verdim. Bütün hayatını benimle geçiremeyeceğine göre yakında ayrılacağız.

Evet seni özleyeceğim, Şarni.

Malko bir çılgınlık yapalım. Excalibur’a atlayıp kendimize boş bir kumsal bulalım. Seninle son birkaç saat daha geçirmek istiyorum.

Yıldızların pırıl pırıl parladığı aydınlık bir geceydi. Malko kumsalda küçük bir kamp ateşi yakmıştı. Çıplak vücutları ateşin yanında patlamaya hazır iki barut fıçısı gibiydi. Kumların üzerinde alt alta, üst üste yuvarlanarak akla gelebilecek bütün aşk oyunlarını denemişlerdi.

Bu geceyi ömrüm boyunca hatırlayacağım, Malko. Harikaydın!

Sen de öyle Şarni. İnan, senden ayrılmak çok zor derken yalan söylemiyorum.

Hayat tesadüflerle dolu. Yine karşılaşabiliriz.

Belki, diye cevap verdi Malko.

Hâlâ çok düşünceli ve dalgındı. Önsezileri yakında yine karşılaşacaklarını söylüyordu.

Malko, Thomas’tan kendisini Washington’a götürecek uçağa bindiğinde şiddetli bir yağmur başlamıştı. Ayrılmadan önce Şarnilar’ın kamarasına uğramamıştı. Böylece, birbirlerinden kopmaları daha kolay olmuştu. CIA’ dan aldığı özel bir emirle acele olarak Washington’a çağrılan Malko, alana iner inmez Chris ve Milton tarafından karşılanacaktı.

Uçakta viskisini yudumlarken Şarnilar’ı bekleyen tehlikeleri düşündü. Vakit geçirmek için hostesten istediği yerel gazetenin ilk sayfasında John Birch’ün resmi vardı. Yazıda katilin bulunması için büyük çaba gösterildiği belirtiliyordu. Malko John Birch’ün odasının fotoğrafına baktı. Yerde boş bir çerçeve vardı. Ancak bu Birch’ün Şah’la çektirdiği fotoğrafın çerçevesi değildi. Cebinden bir büyüteç çıkartıp çerçeveyi inceledi. Katil fotoğrafı yırtarak çıkarmıştı. Fotoğrafı alan kişi odadan hiçbir şey almamış, sadece çerçevedeki resmi götürmüştü.

Malko’nun aklı yeniden Şarnilar’a gitti. Humeyni’nin genç kadını cezalandırmamasını dilemekten başka çaresi yoktu.

Tropikal iklimden sonra Washington, Kuzey Kutbundan farksızdı. Chris Jones soğuktan morarmış dudaklarıyla son derece keyifsiz görünüyordu. Malko ise, Chris ve Milton’un yol boyunca yaptıkları esprilere gülmedi bile. Şarnilar için çok endişeleniyordu. Humeyni’nin gazabına uğraması kadının sonu olabilirdi.

Washington’daki CIA bürosunda Malko’yu karşılayan Ronald Fitzpatrick iriyarı, İrlanda asıllı bir Amerikalıydı. CIAdeki büyük etkinliği tartışılmazdı;

Çok iyi bir iş başardınız, Bay Linge!

Teşekkür ederim.

Belgeler elime geçtiği zaman, doğrusunu söyleyeyim, hayal kırıklığına uğradım.

Anlayamadım.

Şunu söylemek istiyorum. Belgeler hiç de İranlıların korktuğu gibi önemli devlet sırlarıyla ilgili değilmiş. Hele Humeyni hakkında yazılanları bütün gizli servisler çok daha önceden biliyordu. Ancak, burası sizi ilgilendirmez. Siz CIA adına görevinizi en iyi şekilde yaptınız.

Malko bir süre daha Ronald Fitzpatrick’in yanında kaldı. Kendisini zorlayarak adamın esprilerine gülmüştü.Belgelerde önemli bilgilerinin bulunmayışı çok şaşırtıcıydı, İranlılar bu önemsiz belgeler için neden bu kadar uğraşmışlardı? Aynı şekilde aylardan beri Amerikalılar da bu belgelerin peşindeydi. Asansörde Milton ve Chris Malko’nun halinden endişelenmeye başlamışlardı.

Şarnilar Hasani belgeleri CIAye verdi ve iş bitti. Siz hâlâ düşünceli görünüyorsunuz. Nedenini bize de anlatır mısınız? dedi Chris.

Sami’yi düşünüyorum. Onu bekleyen tehlikeler beni korkutuyor. Ayrıca, Fitzpatrick’in söyledikleri de çok düşündürücü. Belgelerin içinde dişe dokunur tek bir sır bile yokmuş. Bütün bunlar çok garip. Bu bilmece henüz bitmiş sayılmaz.

Malko bütün endişelerini dökmemişti. Baştan beri, İranlılardan kaçan Şarnilar neden aniden fikir değiştirip belgeleri Zürih’teki bankadan alma riskine girmişti? Onun kadar zeki bir kadının böyle bir tehlikeyi göz alması garip kaçıyordu, İranlıların fikir değiştirecekleri daha baştan belliydi. John Birch’ün ölümü ise bir piyonun ölümünden farksızdı. O bile planın işlenmesinde küçük bir ayrıntı gibi gözüküyordu.

Sonuçta, Şarnilar Hasani’nin belgeleri teslim etmesiyle CIA için dosya kapanmış oluyordu.

Malko Washington’dan sonra ilk uçağa atlayıp New York’a uçmuştu. Warvick Oteli’ndeki odası sıcak ve konforluydu. Karlı bir New York öğleden sonrasında şöminenin başına oturmuş, Şarnilar Hasani dosyasını inceliyor, dosyada önemli ya da önemsiz bütün adlar üzerinde duruyordu.Birden kafasında bir ışık yandı. Gholam Sultani’yi aramak bazı olayların aydınlanmasında yararlı olabilirdi. Hemen adamın telefon numarasını çevirdi.

Bay Sultanı?

Benim!

Sizinle Hasani meselesini görüşmek istiyorum.

Lütfen beni rahatsız etmeyin. Ben kendi halinde yaşlı bir adamım.

Malko direnmeye kararlıydı. Sonunda Gholam Sultani kısa bir süre için Malko’yu görmeyi kabul etti. Malko dışarı çıktığında kar iyice bastırmıştı. Taksi bulmak için boşu boşuna vakit kaybetmektense, yürümeyi tercih etti. Gholam Sultani’nin evi on iki blok aşağıdaydı. Karlı bir kış gününde New York’ta bu mesafeyi yürümek birkaç dakika İçinde kardan adama benzemekti. Malko Gholam Sultani’nin karşısına çıktığında, dişleri birbirine çarpıyordu.

Şöminenin önüne geçin, Bay Linge.

Malko biraz olsun ısındıktan sonra evin içine göz attı. Eskiden çok değerli mobilyalar ve sanat eserleriyle dekore edilmiş olan salon yarı yarıya boş gibiydi. Bay Sultani’nin eski günlerini yaşamadığı belli oluyordu. Eski püskü bir uşak üniforması giymiş yaşlı bir adam çay servisi yapıp ortadan kayboldu.

Bay Sultani, beni kabul ettiğiniz için size minnettarım. Birkaç sorum olacak.

Bekliyorum. Bunun için gelmediniz mi?

Evet. Kısa konuşacağım. Hem Şah rejimi, hem de Humeyni rejimi sırasında güçlerini korumayı başaran yüksek mevkili İranlılar var mı?

Tabii. Az sayıda olsa bile, var.

Bunlar arasında uzun boylu, ince yapılı, esmer ve gözlüklü birini hatırlayabilecek misiniz?

Evet, diye cevap verdi Gholam Sultani.

Malko bu kadar çabuk ve kesin bir cevap beklemiyordu.

15. BÖLÜM

Malko çayından bir yudum alıp gözlerini yaşlı adama dikti.

Bana adını verebilir misiniz?

Firuz Abalı. Kendisi Şah’ın çocukluk arkadaşıydı. İsviçre’de ve İngiliz askeri akademisinde beraber okumuşlardı, Şah, Firuz Abalı‘ya büyük bir güven duyardı ve onu gizli polis örgütü Savak’ı kontrol eden bir büronun başına geçirmişti. İran’da rejim değiştiği zaman bir süre ortadan kayboldu. Birkaç ay sonra ortaya çıktığında Humeyni’nin gizli polisi Savama’nın başındaydı.

Humeyni’nin Gestaposu…

Kesinlikle. Firuz Abalı, Savama’nın başına geçtikten sonra gaddarlığını herkese göstermeyi adeta borç bildi. Şah’a yakın yüzlerce kişiyi idam ettirdi. Oysa vaktinde Şah’ın en yakın dostu olarak tanınmıştı.

Size John Birch adında birinden de bahsetmek istiyorum.

Onu da tanırım. Yahudi asıllı bir işadamıydı. Petrol işinde çok başarılı olmuş ve Şah’ın büyük güvenini kazanmıştı.

Firuz Abalıyla bir yakınlığı olabilir mi?

Mümkündür. Bana bu soruyu yöneltmenizdeki amaç nedir?

John Birch öldürüldü. Ölüm nedeninin Bayan Şarnilar Hasani’yle ilgili olduğunu tahmin ediyorum. John Birch Tahran’la çok yakın ilişkideydi.

Bu beni şaşırtmadı. Şah’la iş yapan birçok şirket kısa bir süre sonra Humeyni’yle çalışmaya başladı. Aslında bu kârlı bir alışveriş sayılır. Humeyni yıllardır İran petrolünü dünyaya satan şirketlerle arasını bozmak istemedi. Siyasal açıdan farklı fikirlere sahip şirketler bile olsalar, para kazanmak için Humeyni ve Ayetullahlarına şirin gözükmek zorundalar. Tam bir arz ve talep meselesi. John Birch Humeyni’ye kazık atmak istediyse, bunu hayatıyla ödemiştir.

Yine Firuz Abalıya dönelim. Bayan Şarnilar Hasani’ye yöneltilen saldırıyı o düzenlemiş olabilir mi?

Başka birisi aklıma bile gelmiyor. Bu konuda daha fazla konuşmak istemiyorum, ama Şarnilar Hasani bir gözünü Firuz Abalı yüzünden kaybetti.

Lütfen kesmeyin. Firuz Abalı kimden destek görüyordu?

Gholam Sultani ellerini birbirine kenetledi. Bu soruya cevap vermeden önce bazı konuları kafasında tarttığı belliydi.

Kesin olarak bilemiyorum, ama Şah’ın ölümünden önce bazı dedikodular kulağıma çalınmıştı. Firuz Abalı İngiltere’de bulunduğu sırada, İngiliz gizli haber alma örgütüyle bazı işler çevirmeye başlamış. İran’a döndükten sonra da bu işler sürmüş. İngilizler öteden beri Şah’ı hiç sevmemişlerdir. Şah’ın tahtını kaybetmesi için Firuz Abalı yoluyla saraya sızmayı başardılar. Sizin anlayacağınız Şah yıllarca koynunda yılan besledi.

Humeyni, Abliyi neden koruması altına aldı?

Bu onun dışında gelişen bir olay. İngilizler her zaman İran’da en güçlü yabancı a devlet olmuşlardır. Şah devrilmeden önce Humeyni’yi destekleyen sadece İngilizlerdi. Amerikalılar bu konuda İngilizlerin çok gerisinde kaldılar. Her gün Londra Tahran arasında yolculuk eden binlerce İngiliz işadamı var. Humeyni İngilizlerin Tahran’daki en önemli adamı Firuz Abalıyı saf dışı bırakamazdı. Amerikalılarla arası bozulduğu için kendisinin en yakın destekçileri İngilizlerdi…

Hüseyin Hasani neler biliyordu?

Hüseyin Hasani, Avrupa ülkeleri ve Humeyni arasında aracılık yapıyordu. Humeyni Bağdat’ta Şah’ı devirme planları yaparken kendisine akıl veren yine İngilizlerdi. Hüseyin Hasani baştan beri İngilizlerin garip tutumuyla çok ilgilenmişti. Babası Mustafa Hasani, Humeyni’nin yakın arkadaşıydı. Ölmeden önce bütün bildiklerin bir gün kullanması için oğluna anlatmıştı. Ancak bu bilgiler çok güzel bir kadının tek gözünü kaybetmesine neden oldu… Firuz Abalı İngiliz haber alma servisinin casusu olarak Şah’ın devrilmesine yardımcı oldu. İngilizler de Humeyni’yi destekledikleri için karşılığında Firuz Abalının önemli bir göreve gelmesini sağladılar. Hüseyin Hasani olup bitenin fakındaydı ve İran hükümetinden çaldıklarının geri alınmaması için bu sırrı kullanacaktı.

Meseleyi çok iyi açıkladınız, ama hiçbir şey çözümlenmiş değil henüz. Yine de, sağ olun Bay Sultani. Çok yardımınız dokundu…

Malko Washington’a döneceğini daha önceden haber vermediği için kırk beş dakikadır Fitzpatrick’in ofisinin kapısında bekliyordu. Sonunda sarışın bir fıstık olan sekreter Malko’yu içeri davet etti.

Sizi New York’ta sanıyordum, Bay Linge.

Fitzpatrick bu sözüyle “siz daha dönmediniz mi?” demek istemişti.

Evet haklısınız, ama son konuşmamızdan bu yana olaylar değişik boyutlar kazanmaya başladı.

Ne gibi? Biz Hasani dosyasını kapadık sayılır.

Bence biraz erken.

Malko Gholam Sultani’den öğrendiklerini kısaca özetledi. Özellikle İngiliz haber alma servisinin İran devriminde oynadığı rol üzerinde durmuştu. CIAnin büyük şefi sayılan Fitzpatrick sesini çıkarmadan Malko’nun anlattıklarını dinledi.

Konu oldukça nazik gözüküyor, Bay Linge. Ne yapmayı ya da ne yapmamı bekliyorsunuz?

Öncelikle Hürmüz yatının kime ait olduğunu öğrenmek istiyorum. Ayrıca, İsviçre’deki ÇIA ajanı benimle temasa geçmeli.

Bunları kolayca halledebiliriz.

Bir şey daha var. Orta doğuyla ilgili bütün dosyalar taranmalı. Humeyni’nin yakın çevresiyle ilgili fotoğraflara ihtiyacım var. Daha doğrusu, Şarnilar Hasani ve Firuz Abalının birlikte çekilmiş bir resminin peşindeyim.

Bütün isteklerinizle bizzat ilgileneceğim.

Üç gün içinde beni yeniden arayın.

Malko Berne’deki en lüks kahvelerden biri olan Krononhalle’de, CIAnin Berne’deki adamı Hans Gruber’le karşılıklı oturuyordu. Fitzpatrick’in yanından ayrıldıktan sonra New York’ta iki gün geçirip Paris üzerinden Berne’e gelmişti. Bu süre içinde Hans Gruber, Firuz Abalıyla ilgili bilgi toplamıştı.

Bana bildirdiğiniz tarihlerde Firuz Abalı Tahran üzerinden Zürih’e gelmiş. Dolder Oteli’nde Bayan Şarnilar Hasani adında bir kadınla yarım saat görüşmüş. Aralarında neler konuşulduğu bilinmiyor. Şarnilar Hasani adamın ayrılmasından sonra iki gün daha Zürih’te kalmış. Şarnilar Hasani’nin Zürih bankalarında yatan iki yüz elli milyonluk serveti var. Bu yüzden Zürih’teki banka yetkilileri fazla açıklama yapmaktan kaçındılar. Aslında hesap kocasıyla ortakmış, ama Hüseyin Hasani ölünce para olduğu gibi Bayan Hasani’ye kalmış.

.Bunları ben de biliyorum. Teşekkürler Bay Gruber.

Malko, John Lucas’ı gördüğünde adam oldukça neşeli görünüyordu.

Hoş geldiniz, Malko. İstediğiniz bilgiler elde edildi.

Hürmüz yatı İran’a silah satan Yunanlı bir armatöre aitmiş. Adı Evaristos Marcopurlos. Yat Jersey limanına kayıtlı. Bu arada istediğiniz fotoğraflar da geldi.

John Lucas içinde yirmi fotoğrafın bulunduğu zarfı Malko’ya uzattı.

Şunları inceleyin. Bir şeyler bulacağınızdan eminim.

Malko fotoğrafları masanın üzerine yaydı.

Bazıları teleobjektifle çekildiği için fotoğrafların netliği birbirinden farklıydı. Elindeki büyüteçle en küçük ayrıntıyı bile inceliyordu. Birden kalp atışlarının hızlandığını hissetti. Elinde tuttuğu fotoğrafta ilginç kişiler bir araya gelmişti. Şarnilar Hasani, kocası Hüseyin Hasani ve Firuz Abalının arasında gülerek poz vermişti. Oysa Malko’ya Firuz Abalı‘yı hayatında hiç görmediğini söyleyip sadece tarif etmekle yetinmişti.

Malko beyninin karıncalandığını hissetti, önsezilerinde yanılmamıştı. Şarnilar Hasani ve Firuz Abalı daha önceden tanışıyorlardı.

16. BÖLÜM

Malko fotoğrafın arkasındaki tarihe baktı. Resim 1981 yılında Tahran’da çekilmişti. Malko başından beri Şarnilar Hasani’nin yanında olmuştu. Kadının kendisine yalan söyleyebileceğini pek düşünmüyordu. Birbirlerine karşı en yakın oldukları anlarda bile Şarnilar’ın numara yapıyor olması mümkün müydü? John Birch’ün odasındaki çerçevedeki resim kim tarafından alınmıştı?

Çok düşünceli görünüyorsunuz, Malko. Aradığınızı buldunuz mu?

Pek sayılmaz. iş daha da sarpa sarıyor. Bana Şarnilar Hasani’nin Londra’daki evinin telefon numarası lazım.

Birazdan elinizde olur.

Malko’ya cevap veren Hintli uşağın garip bir aksanı vardı.

Bayan Hasani şu anda evinde değil.

Onu nerede bulabilirim?

Marbella’da bir arkadaşının evinde kalıyor.

Telefon numarası bıraktı mı?

Bir dakika bekleyin. Tamam, buldum: 61177.

Malko telefonu kapattıktan sonra İspanyol Havayollarına telefon etti. Marbella’ya kalkan ilk uçağa yetişmesi için yarım saatte hazırlanması gerekiyordu. Esrarın düğümünü çözebilecek tek kişi, Şarnilar Hasani’ydi.

Malko, Malağa Havaalanı‘na iner inmez beyaz bir Ferrari kiralayıp Marbella’ya doğru yola koyulmuştu. Yolda karşılaştığı trafik bir tatil beldesi için oldukça fazlaydı. Malaga’dan Marbella’ya giden yol, şehirlerarası otoyollar kadar işlekti. Sıcak İspanya güneşi tepesinde parlarken, Malko sahillerde güneşlenen yarı çıplak turist kızları seyrediyordu. Kuzey Avrupa ülkelerinin Amazonları, Marbella plajlarını istila etmiş gibiydi. Malko şehir merkezinin biraz dışında kalan Marbella Club’te arabasını durdurdu.

Marbella Club, Marbella’da ev sahibi olmayan fakir zenginlerin kaldığı çok lüks bir oteldi

Malko duşunu alıp valizlerini yerleştirdikten sonra Şarnilar Hasani’nin Hintli uşağından aldığı telefon numarasını çevirdi. Aldığı cevap oldukça şaşırtıcıydı.

Burası Marcopulos malikânesi. Kimi aramıştınız? Dedi nazik bir kadın sesi.

Senyora Hasani’yi rica ediyorum.

Kendisi şu anda La Meffiffiiana’da yemek yiyor.

Affedersiniz, ben adanın yabancısıyım. Bana restoranın yerini tarif edebilir misiniz?

Çok kolay, Suudi Arabistan Kralı Fahd’ın evinin arkasında kalıyor.

O evi de bilmiyorum.

Bu çok basit, senyör. Kralın evi tam Regine adlı gece kulübünün yanında. Görmemenize olanak yok.

Malko teşekkür edip telefonu kapattı. Şarnilar beklemediği bir anda kendisini karşısında görünce ne yapacaktı, çok merak ediyordu. Üstüne şık bir beyaz keten kostüm geçirip beyaz Ferrari’sine atladı. Gerekten de La Meridiana’yı bulmak çok kolay olmuştu. Park yeri son model Cadillac, Mercedes ve Rolls Royce’tan geçilmiyordu. Hepsinin başında da üniformalı şoförler bekliyordu. Malko çiçeklerle donanmış bahçeyi geçip Arap mimarisi tarzında inşa edilmiş restorandan içeri girdi. Saat üç buçuk olmasına karşılık, içerisi kalabalıktı. Jet sosyetenin ileri gelen isimleri bu mevsimde anlaşılan Marbella’yı seçiyorlardı. Şarnilar’ı seçebilmek için gözlerinin kalabalığa alışmasını bekledi. Sonunda kadını barda bir tabureye oturmuş, bir erkekle sohbet ederken yakaladı. Şarnilar bacaklarını ve göğüslerini ortaya koyan beyaz bir elbise giymişti. Yanık ten üzerindeki beyaz giysi kadını daha da seksi yapıyordu. Elbisesine uyması için o gün beyaz bir bant takmıştı sol gözüne…

Şarnilar!

Malko! Dünya çok küçük. Seninle Marbella’da karşılaşabileceğimi tahmin etmiyordum.

Malko Şarnilar’ın kolunu yakaladı ve ancak kadının duyabileceği bir sesle konuştu:

Seninle beş dakika konuşmam lazım.

Arkadaşlarımla buluşacağım. Akşam yemeğini bizimle yer misin?

Seninle hemen görüşmem lazım.

Ama kısa olsun. Şu kısa boylu, bıyıklı adamı görüyor musun? Adı, Marcopulos. At sineği gibi çevremden ayrılmıyor. Birkaç dakikalığına ortadan kaybolabiliriz. Şu anda bir film yıldızıyla sohbet ediyor.

Malko, Şarnilar’ın peşinden terasa çıktı. Şahane manzara ayaklar altındaydı. Yalnız kalır kalmaz Şarnilar Malko’nun boynuna kollarını dolayıp uzun uzun öptü. Malko kadına aynı ateşle cevap vermemişti.

Sana önemli bir soru soracağım. Doğru cevap ver.

Neyle ilgili?

Bana Zürih’te ‘bir ‘İranlıya belgeleri teslim ettiğini ve adamı tanımadığını söylemiştin.

Evet. Ne var bunda?

Bana yalan söyledin. Firuz Abalıyı 1981’den bu yana tanıyordun, itiraz etmeye kalkışma. Senin, kocanın ve Abalının birlikte çekilmiş bir resmi var elimde.

Şarnilar’ın eski neşeli hali kaybolmuştu.

Adamı nereden hatırlayabilirim. Malko? Bütün İranlılar birbirine benzer. Bu adamı daha önceden tanıyor olmam çok mu önemli?

Bana kalırsa John Birch bu ilişkiyi önceden biliyordu. Ölümü de bundan oldu.

Bana bak, Malko. Beni sorgulamayı bırak. Belgeleri istiyordun, onları sana verdim. Anlattıklarından hiçbir şey anlamıyorum.

Şarni, neler karıştırdığını bilmiyorum, ama iz üzerindeyim.

Bari bir de beni İranlılarla işbirliği yapmakla suçla. Eğer buraya benimle sevişmek için geldiysen her zaman hazırım. Ama artık İran’la ilgili tek kelime duymak istemiyorum. Anlatabildim mi?

Artık İranlılardan korkmuyorsun bakıyorum.

Şarnilar Hasani sinirden titremeye başlamıştı. Bir sigara yakıp iki nefes çekti ve hırsla sigarayı ezdi.

Malko, artık beni arama! Telefon da etme. Saçmalıklarından bıktım.

Genç kadın sırtını dönüp uzaklaşmıştı.

Malko terasın demirlerine ellerini dayayıp denize doğru gözlerini dikti. Ortada yine kesin veriler olmamasına karşılık Şarnilar’ın yalan söylediğini anlamıştı. Genç kadın Firuz Abalıyla buluştuktan sonra meselenin akışı değişmişti. Terastan salona girip de Şarnilar’ı Marcopulos’la kadeh kaldırırken gördüğünde aklına John Lucas’ı aramak geldi. Hürmüz yatının sahibiyle ilgili bilgiler CIAnin Viyana bürosunda çoktan hazır olmalıydı. Telefon kabinine yürürken önce Alexandra’yı aramasının daha uygun olduğunu düşündü. Liezen şatosunun telefonu uzun uzun çaldıktan sonra cevap verdi.

Alo! Alexandra sevgilim?

Benim Altesleri. Elko Krizantem. Sizi yanılttığım için özür dilerim.

Mühim değil. Nasılsınız Elko? Alexandra’ya göz kulak oluyor musunuz?

Özür dilerim, efendim. Hanımefendi şu anda Saint Moritz’de kayak yapıyor. Ben de bahçeyle uğraştığım için telefona geç cevap verdim.

Alexandranın hali nasıldı?

Eğer hanımefendiyi geldiğiniz zaman teskin edemezseniz, Liezen şatosunu havaya uçurabilir. Şarnilar Hasani adında bir kadına lanetler yağdırdığını duydum.

Yakında birlikte olacağımızı söyleyin kendisine. Haa, unutmadan çok önemli bir iş için yakında her an sizi Marbella’ya çağırabilirim.

Emirlerinizi bekliyorum altesleri…

Malko ikinci telefonu John Lucas’a açtı.

Marcopulos hakkında bilgi topladık. Adam bir İngiliz ajanı. Hürmüz adlı yat İngiliz haber alma servisinin emrinde sık sık kullanılıyor. Milyarder olması sizi şaşırtmasın. Yunanlı bu sayede milyonlar vuruyor. Para için ikili hatta üçlü bile oynayabilir. Orada işler nasıl gidiyor?

Pek iyi değil, ama yakında sonuç alırız. Bulmacanın eksik kutuları yavaş yavaş dolmaya başladı. Yardımınız için teşekkürler!

Malko telefonu kapattıktan sonra yeniden bara döndü. Kendine siyah havyar ve Rus votkası ısmarlayıp bir tabureye çöktü. Demek yat İngilizler tarafından kiralanmıştı. Yattaki adamlar Şarnilar Hasani’ye New York’ta saldıran adamlardı. Şarnilar Hasani’nin elindeki belgeler İranlılardan çok İngilizleri ilgilendiriyordu. Bu belgelerin ortaya çıkması uluslararası bir skandalın patlamasına yol açabilirdi. Görünüşte Şarnilar’a saldıranlar İran için çalışıyor gözükse de, aslında İngiliz haber alma servisi için kan döküyorlardı. Firuz Abalının öğrencilik yıllarından beri İngilizlerle işbirliği yapması ve yakın dostu Şah’ı bile bu uğurda harcamasının başka bir açıklaması olamazdı. Malko Gholam Sultani’yle yaptığı konuşmayı yeniden hatırlamaya çalıştı. Yaşlı adam İran devrimini dolaylı yoldan İngilizlerin yaptığını açıklamıştı. İngilizlerin İran’daki bir numaralı adamı Firuz Abalı bu sayede yeni rejimde bile önemli bir yer edinmişti.

Malko votkasından bir yudum daha aldı. Düşünceleri gittikçe berraklaşıyordu. Şarnilar Hasani Firuz Abalıyla Zürih’te buluştuğu zaman İranlılar ve İngilizler adına konuşan adamlar anlaşmıştı. Bu durumda, Malko’ya verilen belgeler içinde İngiliz ve İranlılar arasındaki gizli anlaşmaların bulunmayışı normaldi. CIAnin elinde bulunan belgelerin hiçbir değeri yoktu. Firuz Abalı gibileri için sahte dosya ve belge hazırlamak çocuk oyuncağı kadar kolaydı. Şarnilar Hasani’nin yaptığı oyun ancak bir şekilde açıklanabilirdi. Şarnilar hayatı karşılığında, Malko’yu aldatmayı göze almıştı. Genç kadın ancak tehditler altında bu yola sapmış olabilirdi. Bu şimdilik bir tahmindi, ama Malko kadının suçsuz çıkmasını diliyordu. Olayı tamamen açıklayabilmesi için iyi niyetli olmaktan başka çaresi yoktu. Şarnilar belki de baştan beri büyük bir oyunun önemsiz bir piyonuydu, işin garip tarafı, CIA henüz İngilizler ve İranlılar arasında kurulan işbirliğinden haberdar değildi. Firuz Abalı Amerikalıları resmen tongaya bastırmıştı.

Malko bardan çıkıp beyaz Ferrari’sine bindi. Bir süre Marbella sokaklarında amaçsız dolaştıktan sonra yeniden Şarnilar’ı aramaya karar verdi. Kadını içine düştüğü oyundan kurtarması gerekiyordu. Oteline dönüp odasına çıktı. Üstündekileri odanın çeşitli köşelerine fırlatıp telefonu eline aldı. Şarnilar Marcopulos’un evine dönmüş olabilirdi.

Malko telefonu açan uşağa kendini Honenloe Prensi olarak tanıttı. Bir saniye sonra Şarnilar telefonun öbür ucuna gelmişti.

Ben Şarni.

Benim. Sakın kapama!

Beni arama demiştim.

Çok önemli şeyler öğrendim. Seni hemen görmeliyim.

Şimdi imkânsız. Hazırlanıyordum. Bu gece çok önemli bir davet var.

Beş dakika bile yeter.

Hayır dedim, Malko.

Nasıl istersen. Yarım saat içinde orada olacağım.

Malko ahizeyi çarparak yerine koydu.

Malko, Marcopulos’un San Petro tepeleri üzerinde kurulmuş olan evine yaklaşıyordu. Dağların üzerine kurulmuş olan beyaz ev bir şatodan farksızdı. Malko virajı döndüğü anda karşısına bir Range Rover çıktı. Yol iki arabanın geçemeyeceği kadar dardı. Malko adamlardan birini hemen tanıdı: Şarnilar’a saldıranlardan Perviz Baghay’dı bu ve elindeki mitralyözü üzerine çevirmişti. Öbür adam da tetiğe basmak üzereydi…

17. BÖLÜM

Malko üzerine yağan kurşunlardan kaçmak için inanılmaz bir hızla üstü açık beyaz Ferrari’sinden atlamayı başardı. Bir saniye sonra beyaz Ferrari delik deşik bir hurdaya dönüşüverdi. Malko yere ayak bastığı anda belinden yassı tabancasını çıkararak ateş etmeye başladı. Perviz Baghay ve yanındaki İranlı bütün kurşunları harcadıklarını anlayınca şarjör değiştirmek için kısa bir süre durakladılar. Bu kısacık an, Malko’nun yakaladığı en büyük fırsat oldu. Yassı tabancasıyla birbiri ardına kurşun sıkmaya başladı. İki İranlı Range Rover’ın arkasına geçerek siper almalarına rağmen, vakit kaybetmişlerdi. Malko ateş etmeye devam ederek sağ tarafında kalan ağaçlık yola daldı. Ateş etmeyi bırakmış, ağaçlık yolda kalbi yerinden fırlayacak gibi çarparak koşmaya başlamıştı. Ağaçlıklı yolun sonunda bir tabela gördü. Tabelanın üzerinde “Girmek yasaktır” yazılıydı. Artık Marcopulos’un evinin sınırı içine girmiş, gece karanlığı da bastırmıştı. Peşindeki katillerin bu karanlıkta kendisini bulması artık çok zordu. Malko Şarnilar’ın bu saldırıda parmağı olup olmadığını düşünüyordu. Peşindeki katiller İranlı olmalarına karşılık, İngiliz haber alma servisinin adamlarıydı.

Malko yarım saat yürüdükten sonra her tarafı projektörlerle gündüz gibi aydınlatılmış beyaz bir malikane gördü. Yirmi kadar pencerede ışık yanıyordu. Şarnilar Hasani ışık yanan odalardan birindeydi. Birden, yassı tabancasının belinde olmadığını fark etti. Yolda koşarken tabancayı düşürmüş olmalıydı. Ancak, yapabileceği bir şey olmadığı için yürümeye devam etti. Beyaz Malikane’ye elli metre kala, başında kovboy şapkası bulunan bir adam Malko’yu durdurdu. Adamın elinde bir tüfek vardı. Malko adamın malikânedeki muhafızlardan biri olduğunu anladı. Kendinden emin bir tavır takınarak “Buenos noches!” dedi. Tüfekli nöbetçi bir an durakladıktan sonra aynı karşılığı verdi. Malko’yu davetlilerden biri sanmıştı. Malko kendinden emin bir tavırla yürümeye devam etti. Beyaz malikânede büyük bir parti veriliyordu. İçerden gelen müzik ve kahkaha sesleri davetlilerin eğlenceye başladığını gösteriyordu. Malko çimenler üzerinde yürüyerek yoluna devam etti. Parti bahçe tarafındaki havuzun kenarında verildiği için henüz kimseye rastlamamıştı. Basamakları üçer üçer atlayarak ikinci kata çıktı, ikinci katta bulunan yatak odalarına teker teker bakması gerekiyordu. İlk açtığı kapıdan başını içeri uzattı. İçerde sarışın bir kadın aynanın önüne geçmiş dekoltesini çekiştiriyordu. Malko’yu görünce gülümsedi:

İyi akşamlar. Sanıyorum, beklenmedik bir konuğum var…

Özür dilerim, Şarnilar’ı arıyordum.

O da kim?

Gözü bantlı bir hanım!

Haa, o mu? Koridorun sonundaki odada olmalı. Ama odasında bulamazsan yine beklerim, yakışıklı…

Teşekkürler!

Malko koridora çıkıp Şarnilar Hasani’nin odasına doğru yürümeye başladı. Kapının önüne geldiğinde, hisleri allak bullaktı. Şarnilar’a ne söyleyeceğini kafasında bir türlü toparlayamamıştı. Sonunda kapıyı vurdu:

Girin!

Şarnilar üzerinde mavi bir sabahlıkla ayna karşısında makyajını yapıyordu. Malko’yu gördüğü anda bütün yüz çizgileri gerildi.

Burada ne arıyorsun? Seni bir daha görmek istemediğimi söylemiştim.

Hatta daha fazlasını da yaptın. O herifleri beni öldürmeleri için üzerime saldırtan da sensin.

Malko’nun bal rengi gözlerinden alevler fışkırır gibiydi. Şarnilar bir şey anlamamış gibi yüzünü buruşturdu.

Ne demek istiyorsun sen?

Çok iyi anladın. Buraya gelirken Perviz Baghay ve arkadaşı üzerime ateş açtı. Kıl payı ölümden kurtuldum.

İnan bana Malko, söylediklerinden bir şey anlamıyorum. Ancak, tek bir ihtimal kalıyor geriye… Bana telefon ettiğin zaman konuşmamızı dinlemiş olabilirler. Aklımdan her şeyi geçirebilirim, ama seni öldürtmeyi asla…

Şarnilar, Malko’nun söylediklerine inanmadığını bakışlarından anlamıştı. Yerinden kalkıp bir çekmece açtı. Sırtını döndüğü zaman altın tabancası elindeydi. Hiç konuşmadan tabancayı açıp içindeki kurşunları Malko’ya gösterdi.

İstersen beni öldürebilirsin, Malko. Tabancamı al.

Görünüşte, Şarnilar suçsuz gibiydi, ama bu durum kadının tamamen masum olduğunu göstermiyordu. Malko bir blöfle de karşı karşıya olabilirdi.

Marcopulos’un kim olduğunu herhalde biliyorsun. Hürmüz yatının sahibi…

Şarnilar zor duyulur bir sesle:

Evet,diye cevap verdi.

O halde neden yalan söyledin? Bana beş para etmez belgeleri sahici diye yutturdun. Sana güveniyordum.

Başka türlü yapamazdım. Beni zorladılar…

Kimler?

Firuz Abalı. Zürih’te buluştuğumuz zaman elimdeki belgelerin İran devrimini kökünden sarsacağını söyledi. Eğer Amerikalıları aldatırsam parama ve canıma dokunulmayacağına dair garanti verdi.

Malko yeniden ikna olmaya başlamıştı. Şarnilar Hasani’nin üzerinde olağanüstü bir tesiri vardı.

Belgeleri inceledin mi?

Hayır. Şöyle bir göz atmıştım. Zaten okusam da anlayamazdım. Hepsi Acemce yazılmıştı. Ayrıca, beni de hiç ilgilendirmiyordu.

O halde belgeleri Firuz Abalıya teslim ‘ ettin.

Hayır,Malko. Deli miyim! Onlara sadece belgeleri asla kimseye vermeyeceğime dair söz verdim. Ayrıca sana verdiğim bilgisayar kartıyla belgeleri hiçbir zaman alamayacağını da söyledim.

John Birch’ün ölümünü nasıl karşılıyorsun?

Onun öldürüleceğini biliyordum. Adam çok fazla şey biliyordu. Firuz Abalı adamın zamanı gelip de bu bilgileri kullanmaması için ölmesine karar verdi.

Bu sırada kapı vuruldu.

Şarnilar, hazır mısınız? diyen bir erkek sesi konuşmayı kesti.Tamam, geliyorum. Aşağıda buluşuruz.

Malko kulağını kapıya dayayıp koridorda uzaklaşan ayak seslerini dinledikten sonra yeniden Şarnilar’a döndü.

Bana bak Şarni, sen bu işte önemsiz bir kuklasın. Resmen kullanılıyorsun. Seni öldüreceklerini adım gibi biliyorum. Sen öldükten sonra İsviçreli banka yetkililerini satın alıp belgeleri yok edecekler. Şimdi söyleyeceklerime inanmayabilirsin, ama gerçeği bilmen gerekiyor. Sandığın gibi belgelerin peşinde koşanlar İranlı değil, İngilizler. Firuz Abalı ise İngilizlerin bir numaralı adamı…

Malko Şarnilar Hasani’ye konuyu en ince detaylarıyla anlattı. İngilizlerin İran devrimindeki etkinlikleri karşısında, Şarnilar Hasani buz kesilmişti. Kocası Hüseyin Hasani bu sırlar sayesinde şantajı sürdürüp ömür boyu para ve lüks içinde yaşamanın yolunu bulmuştu. Genç adam sağ olsaydı yalnız İranlıları değil İngilizleri de avucunun içine alabilecekti.

Buradan çıkmamız gerekiyor. Aşağıda bir arabaya atlayıp uzaklaşabiliriz.

Bu imkânsız. Belirli bir saatten sonra toprağın altından otomatik olarak elektrikli demirler çıkıyor. Marcopulos evi çok sıkı bir güvenlik altında tutuyor. Ayrıca güvenlik görevlilerinin sayısı da iki katına çıkmıştır.

Telefonla birilerini araşan…

Ama bütün konuşmaların dinlendiğini söylemiştin.

Dışarıdan aranırsa, evet. Ama evin içinden dünyanın her yerini arayabilirsin.

Washington’u aramam gerekiyor. Başımıza bir şey gelirse yardıma ihtiyacımız olacak. Daha sonra ağaçların arasından çıkışa koşabiliriz.

Hayır olmaz, Malko. Bu adamlara karşı savaş açmak istemiyorum. Çok tehlikeli olur. Fırsatı yakaladığım an buradan çıkmanın yolunu bulurum…

Ama seni öldürebilirler.

Bilemiyorum. İnşallah yanılıyorsundur. Şimdi aşağı inmem gerekiyor. Uzun süre gözden kaybolmam dikkatleri çekmeye başlamıştır. Bu arada sen telefon et. Kapıyı üzerinden anahtarla kilitleyeceğim.

İyi fikir.

Şarnilar sabahlıktan sıyrılıp üzerine pembe bir gece elbisesi geçirdi.

Seni yeniden gördüğüm için çok mutluyum Malko. Anlattıkların karşısında allak bullak oldum. İnanılacak gibi değil.

Şarnilar odadan çıkıp anahtarı çevirdi. Malko artık tamamen genç kadının avucu içindeydi. Eğer Şarnilar numara yaptıysa, birkaç saniye sonra Firuz Abalının adamlarının içeri girmesi an meselesiydi. Malko heyecanla Washington’daki numarayı çevirdi.

Saniyeler geçmek bilmiyordu. CIAnin bürosunu düşürmek için beşinci kez numarayı çevirmek zorunda kalmıştı. Telefonu açan sekreter Fitzpatrick’in toplantıda olduğunu ve bir saat sonra yeniden aramasını söyledi.

Bu çok önemli. Mutlaka toplantıdan çıkmalı… Anlıyor musunuz? Eğer şu anda kendisiyle görüşemezsem hayatınız boyunca bunun pişmanlığını yaşayacaksınız.

Sekreter Malko’nun ısrarı karşısında ikna oldu. Malko’ya beklediği o üç dakika asırlar kadar uzun geçmişti. Sonunda Fitzpatrick’in sesi hattın öbür ucunda duyuldu.

Malko.. Neler oluyor? Şu anda çok önemli bir toplantı yapılıyor ve toplantının orta yerinde beni telefona çağırıyorsunuz. Eğer önemli bir şey yoksa yandınız…

Fitzpatrick’in sesi heyecanlı ve öfke doluydu.

Tartışmayı bıraksak iyi ederiz. Elinize kağıt kalem alıp söylediklerimi not edin…

Malko İngilizler ve İranlıların kurduğu işbirliğiyle ilgili olan bütün ayrıntıları özetleyerek sıraladı. Konuşması bittiği zaman Fitzpatrick endişeyle bağırdı:

Hemen Madrit’teki istasyonumuzla irtibata geçeceğim. Sizi oradan kurtarmak için ellerinden geleni yaparlar…

Onlar harekete geçene kadar beni paramparça ederler. Ben sadece başıma bir şey gelirse durumdan haberdar olmanız için sizi aradım.

Bu İngilizlerin Tanrı cezasını versin!.. Eğer şansınız yardım eder de oradan kurtulabilirseniz hemen beni arayın. Elimden gelen yardımı yapmaya hazırım. Chris ve Milton’u derhal Marbella’ya göndereceğim. Eğer başka adamlara da ihtiyacınız olursa haber verin.

Malko telefonu kapatıp Şarnilar’ı beklemeye koyuldu. Kilitli kapı açılana kadar yirmi uzun dakika geçmişti. Kadın içeri girdiğinde nefes nefeseydi. Kapıyı kapayıp sırtını dayadı.

Malko, işler kötü! Her yerde eli silahlı muhafızlar dolaşıyor. Bunun nedenini soranlara evde hırsız olduğu söylendi. Bütün çıkış yolları tutulmuş durumda. Washington’la konuşabildin mi?

Evet, ama o kadar uzaktan işler kolay halledilmiyor. Seninle bir arabaya binsek ne olur?

İmkânsız. Girip çıkan herkes kontrol ediliyor. İşin kötüsü bu kattaki koridora da silahlı bir adam dikmişler. Tanrım!.. Buradan nasıl çıkacaksın? Ben de sürekli odamda kalamam. Birazdan Marcopulos gelecek. Herkes onun bir helikopterle gelmesini bekliyor. Yokluğum hemen fark edilir.

Seni buraya o mu davet etti?

Hayır. Bu da Firuz Abalının fikri. İtiraz edemedim.

Neyse, bunu bırakalım. Helikopter nereye inecek?

Malikâneden üç yüz metre uzakta bir tepe var.Oradaki boşalan helikopterler için… Neden soruyorsun?

Belki de buradan çıkabilmek için son şansım helikopterin ineceği alan olacak… Bana tabancanı ver. Benimkini düşürdüm. Bu silah sayesinde helikoptere binip kurtulabilirim. Davetliler arasında ateş etmeye cesaret edemezler. Marcopulos’un helikopteri kaçta inecek?

Bilmiyorum.

Önemli değil. Nasıl olsa gürültüsünden geldiğini duyarım. Sen davetlilerin arasına karış. Yalnız evin planına ihtiyacım var.

Şarnilar bir kağıda kabaca malikanenin planını çizdi.

Yarın Porto Banus’ta berbere gideceğim. Dükkân tam Sinatra Bar’ın yanında. Buradan kaçabilirsen yarın orada buluşuruz.

Umarım, dedi Malko. Bana anahtarı bırak.

Şarnilar Malko’ya sarıldı. Kısa süren öpüşmeden sonra kadın odadan çıkıp gitmişti. Malko yirmi dakika kadar bekledi. Sonunda helikopterin beklenen gürültüsü kulağına gelmeye başlamıştı. Odadan çıkmadan önce koridora göz attı. Elinde tüfek olan bir nöbetçi gidip geliyordu. Malko kıyafetine çeki düzen verip yürümeye başladı. Tüfekli nöbetçi Malko’yu görünce selam verdi. Malko da selama aynı şekilde karşılık vererek merdivenlerden indi. Silahlı nöbetçi kendisini davetlilerden biri sanmıştı. Malko evden çıkıp helikopter alanına doğru giden dar patikaya daldı. Marcopulos’un içinde bulunduğu helikopterin yere inmesine çok az bir zaman kalmıştı. Yolun sonuna geldiği anda, ağaçların arasından bir gölge fırladı. Elinde tüfek bulunan iriyarı bir muhafız Malko’nun önünü kesti.

Nereye gidiyorsunuz, Senyör?

Helikopterden inecek olan Bay Marcopulos yakın dostumdur.

Olabilir Senyör, ama ne yazık ki diğer davetlilerle birlikte beklemek zorundasınız. Eve dönün.

Muhafızın sesi kibar, ama otoriterdi. Malko gökyüzüne baktı. Helikopterin yere inmesine sadece iki dakika kalmıştı.

Peki, benim adıma şunu Bay Marcopulos’a verebilir misiniz?

Neyi?

Malko ışık hızıyla hareket ederek silahlı muhafızın arkasına geçip bir el darbesiyle tüfeğini yere düşürdü. Adamın şaşkınlığından istifade edip Şarnilerden aldığı altın tabancayı başının arkasına dayadı.

Bana bak, ses çıkarırsan öldün demektir!

Aynı anda Marcopulos’un helikopteri büyük bir toz bulutunun içinde alana indi. Helikopterle arasında sadece birkaç metre kalmıştı. Birden, arkasından gelen seslerle Malko geriye dönüp baktı.

Üç silahlı muhafız kendisine nişan almış, bekliyordu.

Artık helikoptere varabilmesi için saniyelerin bile kıymeti vardı…

18. BÖLÜM

İlk kurşun Malko’nun kulağının dibinden geçti. İkincisi ise başının tam üstünden geçmişti. Arka taraftan ateş eden muhafızlar, Malko’nun elindeki arkadaşlarını öldürmek pahasına bile onu durdurmaya kararlı gözüküyorlardı. Malko kurşunlar altında helikoptere çok yaklaşmıştı. Aynı anda helikopterden üç kişi indi. Malko Marcopulos’u hemen tanımıştı. Helikopterin pilotu yolcularını indirdikten sonra yeniden havalanmaya hazırlanıyordu.

Malko geriye baktığında silahlı muhafızların ateşi kestiklerini gördü. Hedefe helikopterden inen üç kişi daha dahil olmuştu. En önemlisi, Marcopulos da Malko’yla birlikte açık hedefti. Malko bir karate darbesiyle rehin aldığı muhafızı yere indirerek helikopterin içine daldı. Marcopulos olup biten karşısında şaşkın gözüküyordu. Bu arada Malko pilotun yanına oturmuştu bile.

Hey, ne oluyor? dedi pilot.

Oyalanma… Yoksa beynin paramparça olur…

Malko pilotun başına dayadığı tabancayla kendini uçak kaçıran korsanlara benzetmişti. Pilot tartışmayı kesip Malko’nun emrini yerine getirdi. Marcopulos’un muhafızları tüfeklerini gökyüzüne çevirdiklerinde helikopter yirmi metre yüksekliğe ulaşmıştı bile. Kurşun menzilinden çıkınca, Malko tabancayı indirdi.

Kusura bakmayın. Buradan çıkabilmek için başka çarem yoktu.

Siz kimsiniz?

Önemi yok. Canımı sayenizde kurtardım. Şimdi beni Marbella Club yakınlarında bir alana indirin!

On dakika kadar uçtuktan sonra helikopter Marbella Club’ten bir kilometre uzaklıkta boş bir sahaya indi. Malko oteline dönerken bundan sonra başına neler geleceğini hesaplıyordu. Bu ölüm kalım savaşında ancak acımasız olan kazanacaktı…

Marbella Club’ün yemek salonu oldukça kalabalıktı. Malko yeniden Washington’u aradıktan sonra bara geçti. Milton ve Chris’in gelmesini beklerken vakit öldürüyordu. Bu sırada yanına bir garson yaklaştı:

Masanız hazır, efendim. Lütfen restorana buyrun.

Malko restoranın bulunduğu salona doğru yürürken lobiden içeri iki genç kadın girdi. Kadınlardan biri aniden Malko’nun yolunu kesmişti.

Sana burada rastlayacağımı bilmeliydim.

Malko neye uğradığını anlamadan kendini genç bir kadının kolları arasında buldu. Uzun boylu sarışının adı Kontes Victoria Bassewitz’di.

Malko’yla daha önce dünyanın çeşitli köşelerinde karşılaşmışlardı. Kontes Victoria Viyana’nın en hızlı lezbiyeni olarak tanınırdı.

Victoria! Harika bir tesadüf!

Gerçekten öyle. Kiminle birlikte geldin?

Yalnızım. Alexandra’yla kavga ettik. Biraz kafamı dinlemeye ihtiyacım vardı.

Hiç üzülme. Sana İngrid’i tanıştırayım. Kendisi Danimarkalı.

Malko Kontes Victoria’nın yanındaki sarışına döndü. İngrid en az bir doksan beş boyunda nefis bir sarışındı. Geniş omuzları, olağanüstü uzunlukta bacaklarıyla hemen ] dikkati çekiyordu. Ingrid’in üzerinde bütün vücut hatlarını ortaya koyan mini bir deri elbise vardı. Marbella Club’ün kapısında 1 konuşurlarken Malko bütün erkeklerin kadına baktığını fark etmişti. Ancak pek azmin boyu | İngrid’le arkadaşlık etmeye yeterdi.

Masam hazır. Benimle yemek yer misiniz?

Kadınlar sevinerek Malko’nun teklifini kabul ettiler. Masaya oturur oturmaz ingrid telefona çağrıldı. Genç kadın hayranlık dolu bakışlar arasında telefona ilerlerken vücudu bir yılan gibi kıvrılıyordu. |

Bu kızı nereden buldun, Victoria? işi gücü erkeklerin dikkatini çekmek. Seninle ne yapıyor?

Ne yapayım, kız iki taraflı. Buraya gelirken anlaşmamız böyleydi. Hoşuna giden bir erkek bulursa küçük kaçamaklar yapmasına izin veriyorum. Ama bana sadıktır.

İngrid masaya döndüğünde gözleri parlıyordu

Telefon eden Samir’di. Evinde parti veriyor. Bizim de gelmemizde ısrar etti. Siz de gelebilirsiniz, Malko.

Samir kim? diye sordu Malko.

Çok önemli biri değil. Fakir bir Arap prensi. Evi sadece altı milyon dolar değerinde.

Ama çok tatlıdır.

Buradaki milyarderler arasında evi altı milyon dolar değerinde olan biri fakir sayılıyor, diye açıkladı Victoria.

Yerlerinden kalkarken Malko dev Danimarkalının yanında kendini ufak tefek hissetmeye başlamıştı.

Samir’in evi Marcopulos’un malikânesinin yakınlarında, yüksek bir tepeye inşa edilmişti. Victoria’nın siyah Porche’u tepeyi tırmanıp evin önüne geldiğinde içerden gelen sesler partinin çoktan başladığını gösteriyordu. Park yeri her zaman olduğu gibi son model otomobillerle doluydu. Parti havuz başında veriliyordu. Davetlilerin çoğu mayolu ya da yarı yarıya çıplaktı. İçeri girdiklerinde Malko kendilerine yaklaşan sakallı genç bir adam gördü. Saç ve sakalı kömür gibi simsiyah olan Prens Samir misafirlerini neşeyle karşıladı.

Beni kırmayacağınızı biliyordum. İngrid, bu akşam her zamankinden daha güzelsin!

Prens Samir kendisinden otuz santim uzun olan İngrid’in kalçalarına sarılarak Victoria ve Malko’nun yanından uzaklaştı.

Samir İngrid’e aşık. Kendinden iri kadınlardan hoşlanan bir mazoşist. Eminim şu anda İngrid’i kendisini kırbaçlaması için odasına götürmüştür.

Malko Victoria ile bir süre sohbet ettikten sonra sıkılmaya başladığını bahane ederek oteline dönmeye karar verdi. Victoria arabasının anahtarlarını Malko’ya bırakmıştı.

Keyfinin yerinde olmadığı belli oluyor. Her kadın Alexandra’nın yerinde olmak ister.

Anahtarları resepsiyona bırak, ben yarın alırım.

Malko Marbella Club’e dönerken, Şarnilar Hasani’yi düşünüyordu. Genç kadın yarın randevusuna gelebilecek miydi?

Malko iki saatten beri Sinatra Bar’da pineklemekten bıkmıştı. Üçüncü kahvesini içtiği halde Şarnilar Hasani görünürde yoktu. Öğle sıcağı bastırdığı için barda beklemek daha da sıkıntılı bir hal almıştı. Şarnilar, Sinatra Bar’ın yanındaki kuaför dükkânında olacağını söylediği halde, hiçbir işaret yoktu. Malko dikkatle dükkânın kapısına bakıyordu. Tam ayağa kalkacağı sırada berberin kapısında kendisine işaret eden sarışın bir kadın gördü.

Kadın:

Bayan Hasani sizi arıyor, dedi.

Malko heyecanla ahizeyi kaptı.

Şarni! Nerede kaldın? Az kalsın gidiyordum.

Şimdi konuşamıyorum Malko. Buradan çıkmamı engelliyorlar…

Konuşma kesilmişti. Malko ahizeyi yerine yerleştirip dükkândan çıktı. Bu durumda iki varsayımla karşı karşıyaydı: Şarnilar gerçekten tehlikedeydi, ya da Malko tuzağa düşürülmek isteniyordu.

Malko ilk iş olarak yeni bir araba kiralamaya karar verdi. Bu defa dağ yollarına dayanıklı sağlam bir jip seçmişti. Saatine baktığında Malağa Havaalanı‘na gitmesi gerektiğini hatırladı. Milton ve Chris CIA tarafından Marbella’ya gönderilmişlerdi. Malko iki dev gorili alandan alıp Marbella Club’e getirdi. Yolda Şarnilar’ın tehlikede olduğunu anlatmış ve İngilizlerle ilgili bütün bildiklerini sıralamıştı.

Milton!

Haydi, gidip onu kurtaralım! Dedi.

Her zamanki gibi fazla düşünmeden konuşmuştu.

Bu o kadar kolay değil, Milton. Çok iyi bir plan yapmalıyız öncelikle…

Malko, Marcopulos’un evini aradı. Cevap veren uşak herkesin gittiğini ve evin kapatıldığını söyleyerek telefonu Malko’nun yüzüne kapamıştı. Malko duyduklarına inanamıyordu. Şarnilar Hasani sırra kadem basmıştı.

Ama henüz yaşıyorsa, genç kadını kurtarmak için her şeyi yapacaktı. Bu işte Elko Krizantem’in yardımı gerekiyordu. Milton ve Chris kaba kuvvet bakımından rakipsizdiler, ama Elko’nun yerini dolduramazlardı.

Hemen telefonu açarak, şatoyu aradı. Elko | birkaç dakika sonra karşısındaydı.

Elko, açıklamaya vakit yok. İlk uçağa atlayıp hemen Marbella’ya gelin. Ben Marbella Clubde kalıyorum…

Elimden geldiğince çabuk hazırlanacağım efendim…

Malko Şarnilar’ın nerede olabileceğini bilebilecek birini düşünürken aklına Kontes Victoria geldi. Kadın yılın altı ayını Marbella’da geçirdiği için her işin girdisini çıktısını çok iyi biliyordu. Malko’yu bir erkekten çek dostça sevdiği için her zaman yardıma hazırdı. Malko Victoria’nın villasının adresini otelin resepsiyonundan alıp kadının evine gitmek üzere jipe bindi. Chris ve Milton da Malko’nun peşinden jipe atladılar.

Villa, Marbella Club’den yarım saat uzaklıktaydı. Ağaçlar arasında küçük beyaz bir evin önünde durdular. Evde hayat emaresi yoktu. Malko evin çevresini dolaşıp açık bir pencere aramaya koyuldu. Sonunda Victoria’nın yatak odasının penceresinin açık olduğunu fark etti ve başımı t uzatıp üçeri baktığında İngrid ile Victoria’yı yatakta birbirlerine sarılmış vaziyette uyurken buldu. Malko pencereden içeri atlayıp Victoria’nın yanağına bir öpücük kondurdu. Kadın esneyerek gözlerini açtı.

Malko, burada ne işin var? Herhalde kahvaltıya gelmedin…

Hayır. Yataktan çıkarsan anlatırım.

Victoria yarı uykulu olarak yatak odasından çıkıp mutfağa geçti. Bu arada Malko evin kapısını açıp Milton ile Chris’i içeri almıştı.

Victoria, sakın çığlık atma! İkisi de yakın dostumdur.

Zaten öyle bir niyetim yok… Ne öğrenmek istiyorsun?

Şarnilar Hasani’nin Marbella’da olduğunu duymuşsundur. Marcopulos’un evinde kalıyordu. Şimdi aniden ortadan kayboldu…

Victoria fincanlara kahve doldururken gülümsedi.

Senin bildiğin ev, küçük olanı… Marcopulos’un Marbella’da iki evi var. Dört bin metrekare üzerine kurulmuş bir saray yavrusu… Eski ev yenisinin yanında kulübe gibi kalır. Marcopulos’u İngrid benden daha iyi tanır. Ondan bilgi alabiliriz.

İngrid’e güvenebilir miyiz?

Merak etme, ağzı sıkıdır. Biraz bekle.

Hâlâ uyuyor. Ben kendisiyle konuşurum.

Victoria birkaç dakika sonra İngrid’le beraber yatak odasından çıktı.

Chris ile Milton kendileri kadar uzun boylu bir kadın görmekten şaşırmışlardı. İngrid iki gorili kısaca süzdükten sonra Malko’ya döndü:

Victoria bana bir şeylerden bahsetti, ama tam olarak anlamadım.

Önemli olan Marcopulos’un evinin nasıl korunduğu… Bize biraz bilgi verebilir misin?

Eve birkaç kez girme fırsatı buldum. Parayla satın alınabilecek en muhteşem evlerden biri. Korunmasına gelince… Marbella’da herkes Marcopulos’un silah tüccarı olduğunu bilir. Adam en yeni silahlarını muhafızlarına denetiyor. Ev çok iyi korunuyor. Her yerde gizli kameralar, projektörler var. Evde elli kadar, oda bulunduğunu sanıyorum. Koridorlarda bile silahlı nöbetçiler dolaşıyor. Marcopulos’un davetlileri arasında dünyanın en zengin kişileri bulunuyor. Bu yüzden bu kadar sıkı güvenlik önlemleri alındığını sanıyorum. Ayrıca, girişteki elektronik kapıda bütün davetliler uçağa biner gibi kontrol ediliyor. Üzerinde silah taşıyan biri eve asla giremez…

Şarnilar Hasani’nin hangi odada kaldığını nasıl anlayabiliriz?

İçeri girmeden mümkün değil.

Marcopulos yanınızda erkek arkadaş getirmenizi nasıl karşılar?

Olanaksız. İstediğim kadar kız arkadaş getirebilirim, ama Marcopulos’un özel olarak davet etmediği hiçbir erkek eve giremez.

İngrid yerinden kalkıp banyoya yürüdü.

Sizin yerinizde olsam bu işin peşini bırakırdım. O eve girmek mümkün değil. Şimdi duş almam gerekiyor.

Malko önündeki sehpaya bir yumruk indirdi. Bir çıkar yol bulmak zorundaydı…

19. BÖLÜM

Malko açık pencerelerden içeri gelen kuş seslerini dinleyerek sessizce oturmaya başladı. Odanın içi büyük bir sessizliğe gömülmüştü. İngrid’in sözleri herkesin moralini bozmuştu. Sessizlik Victoria’nın sözleriyle bozuldu.

Marcopulos’un evine sorun çıkmadan erkek davetli sokabilecek tek bir kişi var Marbella’da. Andrew Marcus adında Amerikalı bir milyarder, İngrid için deli oluyor. Yalnız teklifinizi kabul eder mi, bilemem. Bu arada İngrid de payını isteyecektir…

Para benim cebimden çıkmıyor nasıl olsa… İngrid’e teklifimizi ilet.

Victoria yerinden kalkıp banyoya girdi. İngrid’le pazarlık fazla uzun sürmemişti. Dönüşte Victoria’nın dudaklarından tek bir kelime döküldü:

Elli bin dolar istiyor.

Kabul ediyorum, diye cevap verdi Malko.

Milton söze karışma gereği duydu:

Peki ama, içeri silah sokmamız imkânsız. Hiçbirimiz ölümsüz değiliz. Elimizde silah olmazsa içeri girmek neye yarar?.. ingrid Milton’ a gülerek cevap verdi:

Onun da kolayı var. Aslında ben olmasam bu işi çoktan unutmanız gerekirdi.

Aklından neler geçiyor?

Malko genç kadının ağzında bir şeyler gevelediğini anlamıştı.

Dün Marcopulos’u Rastro’da Jose adında bir çingeneyle konuşurken gördüm. Marcopulos yeni evini dekore etmek için Jose’den antika küpler satın almak istiyordu. Jose antika eşya satarak hayatını kazanan bir üçkâğıtçıdır. Silahları küplerin içine saklayabilirsiniz.

Bu çok iyi bir fikir, İngrid! diye cevap verdi Malko. Jose’yi nasıl razı edebiliriz?

O işi bana bırakın. Jose’den epey antika aldığım için herifle samimiyetim var. Para için annesini bile satar…

Paranın önemi yok, Victoria. Adam ne isterse vermek zorundayım.

Jose, Kontes Victoria’yı İspanyollara özgü bir sıcakkanlılıkla karşılamıştı. Victoria çingeneden pek hoşlanmadığı için havadan sudan konuşmayı kesip hemen konuya girdi. Malko Victoria’yı arabada bekliyordu. Kızgın güneş altında vücudu terden sırılsıklam olmuştu. Victoria Jose’nin Rastro adlı antikacı dükkânından çıktığında Malko koşarak kadının yanına geldi.

Tam bir milyon pezeta istiyor Hem de bu akşam. Küpler yarın sabah küçük bir kamyonetle Marcopulos’un evine gönderilecek.

Mükemmel. Yalnız bir sorun daha var. Elektronik kapıdan geçerken küpler kontrol edilebilir…

Ben de aynı şeyi sordum. Elektronik kapı sadece davetliler için kullanılıyor. Antikacıdan gelen küpleri kontrol ettirmeyi düşünemezler…

O halde bankaya uğrayıp parayı çekmekten başka iş kalmadı. İngrid Amerikalıyı ayarlayamazsa yandık demektir…

Merak etme, diye cevap verdi Victoria.

Ingrid, Andrew Marcus’un her zaman yemek yediği Antonio’dan içeri girdiğinde, restoranda kısa bir sessizlik olmuştu. Bir doksan beş boyundaki Danimarkalı sırtını tamamen açıkta bırakan siyah bir mini elbise giymişti. Bir süre bir arkadaşını arar gibi yaptıktan sonra tam dışarı çıkacakken bir erkek sesiyle arkasına döndü.

İngrid, ne kadar güzelsin bu gün!

Aaa, merhaba Andrew! Samir’le buluşacaktık, ama ortada gözükmüyor.

Bırak o Arabı. O yoksa ben varım. Oturmaz mısın?

Andrew Marcus elli yaşlarında, oldukça şişman bir adamdı. İngrid masaya oturur oturmaz elini kızın omzuna atmıştı. Bu şimdilik iyi bir işaretti.

Yarın akşam ne yapıyorsun? Marcopulos’un evinde büyük bir davet var. Benimle gelmek ister miydin?

Çok isterdim, Andrew, ancak Amerika’dan gelen iki misafirim var. Onları yalnız bırakamam.

Düşündüğüne bak. Dostlarını da çağır!

Balık kolayca oltaya takılmıştı.

Elko Krizantem eski dostları Chris ile Milton’u görmekten çok mutlu olmuştu. Dostlukları uzun yıllara dayanan üç eski arkadaş bir süre eski anılardan bahsederek aralarında eğlendiler.

Malko saatine göz attı. Vakit gelmişti.

Anılardan bahsetmenin zamanı değil çocuklar. Silahlan küplere saklamanın zamanı geldi. Silahlar hazır mı, Milton?

Tam istediğiniz gibi, Malko. Üç Uzi ve üç Magnum. Bu silahlarla Üçüncü Dünya Savaşı‘nı bile kazanabiliriz.

Bir milyon pezetayı alan Jose Marcopulos’un evine gitmeden önce söz verdiği gibi San Petro Köyü‘nün çıkışındaki araba mezarlığında beklemeye başlamıştı. Elko, Milton, Chris ve Malko tam zamanında randevu yerine gelip silahları küplerin içine yerleştirdiler. Büyük oyunun ilk zarları atılmıştı…

Chris ve Milton’un Marcopulos’un davetine girme işini Ingrid sayesinde halletmişlerdi, ama Elko Krizantem’in malikâneye nasıl sızabileceği hâlâ önemli bir sorun olarak karşılarındaydı.

Malko Marbella Club’e geldiğinde, Victoria’nın kendisini beklediğini gördü. Beklenmedik bir sorun çıkması bütün planları mahvedebilirdi. Ancak, haber beklediği gibi kötü değildi.

Malko, önemli bir şey öğrendim. Yarın akşamki davet için Marcopulos Marbella Club’ün restoranına et ısmarlamış. Et kamyonunun Marcopulos’un evine varabilmesi için San Petro yolundan geçmesi gerekiyor. Sanırım Elko’nun içeri girmesi için et kamyonu parlak bir fikir olabilir…

Malko Victoria’nın yardımlarını ömür boyu unutamayacaktı. Kadın karşılık beklemeden her türlü yardımı yapmaya hazır gözüküyordu. Bu tür insanlar Malko’nun yaşadığı dünyada uzay yaratıklarından bile daha az sayıdaydı.

Şarnilar Hasani harekâtının başlamasına tam yirmi dört saat kalmıştı. Malko genç kadının son telefon konuşmasındaki endişeli sesini hâlâ unutamamıştı. Bütün kalbiyle Sami’nin sağ olmasını dilemekten başka çaresi yoktu.

Et kamyonu San Petro Köyü‘nü geçtikten sonra, Marcopulos’un malikânesine giden dar dağ yoluna sapmıştı. Malko ve Elko yirmi dakikadır kamyonun gelmesini “bekliyorlardı. Malko, kamyona yüz metre kala çalıların arasına sakladığı jipi hareket ettirdi. Et kamyonunu kullanan yaşlı adam neye uğradığını şaşırmıştı. Frene bastığı anda Elko jipten atlayıp adamı hareketsiz hale getirdi. Bu iş çocuk oyuncağı gibi kolay halledilmişti. Elko şoförün ellerini ve ayaklarını sosis gibi bağlayıp çalıların arasına sakladı. Bağırmaması için ağzına bir tıkaç bastırdıktan sonra beyaz kasap üniformasını sırtına geçirdi.

İyi şanslar Elko! Görüşmek üzere…

Elko Krizantem et kamyonuna atlayıp yola koyuldu. Malko saatine baktı: Birkaç saat sonra gece bastıracaktı.

20. BÖLÜM

Malko taksiden inerken yüzünü tatlı bir Akdeniz meltemi yalayıp geçti. Marbella’nın koyu lacivert gökyüzünde yıldızlar elle tutulabilecek kadar yakın duruyorlardı. Marcopulos’un yeri Arap mimarisi tarzında inşa edilmiş gerçek bir saraydan farksızdı. Gibraltar Tepesi üzerine kurulmuş olan ev, binlerce voltluk projektörlerin ışığıyla aydınlatılmıştı. Malko mermer merdivenlere doğru yürürken beyazlar giymiş, elinde telsiz tutan bir adam yanına yaklaştı.

Lütfen, adınızı rica edebilir miyim senyör?

Senyör Marcopulos’a Prens Malko Linge’in kendisini görmek istediğini iletebilir misiniz?

Prens Malko Linge adı adamın üzerinde beklenen tesiri uyandırmıştı. Beyazlı adam hafifçe selam vererek geçmesi için Malko’ya yol verdi. Malko elektronik kapıdan geçerken üzerinde silah olmadığı için son derece rahattı. İçeri adım attıktan sonra başka bir adam Malko’ya kendisini takip etmesini söyledi. Malko kare şeklinde geniş bir antreden sağa sapıp her tarafı mermerlerle kaplı bir koridorda yürümeye başladı. Sonunda, beyazlı muhafız geniş bir kapının önünde durarak Malko’ya içeri girmesini söyledi. Malko Marcopulos’un çalışma odasına girdiğinde karşısında Ardeşir Nassiri’yi gördü. Şarnilar Hasani’ye Hudson Caddesi’nde saldıranların şefini hemen tanımıştı. Marcopulos ise çalışma masasında oturmaktaydı.

Size hoş geldiniz diyemeyeceğim, Bay Linge. Ne istiyorsunuz? Dedi Yunanlı.

Yakın arkadaşım Şarnilar Hasani’yi evinizde tuttuğunuzu biliyorum.

Çok komik bir iddia, Bay Linge. Ben kimseyi zorla tutmam. Evim bütün dostlarıma açıktır. Ama siz dostum olmadığınıza göre buraya neden geldiğinizi anlayamıyorum!

Eğer isterseniz, geldiğim gibi gidebilirim. Ancak şunu da belirtmeden geçemeyeceğim. Buradan çıkartılırsam hemen CIAnin Madrid bürosunu haberdar edeceğim. Bununla da kalmayıp İspanya İçişleri Bakanlığını ve Marbella polisini de harekete geçireceğim. Olay kısa sürede uluslararası boyutlara ulaşacak. Amerika gibi bir ülkeyi karşınızda bulacaksınız…

Ardeşir Nassiri hiç konuşmadan nefret dolu bakışlarla Malko’yu izliyordu. Malko Ardeşir Nassiri’ye döndü:

Ayrıca, Bay Nassiri de FBI tarafından aranılanlar listesinin başında yer alıyor. İnterpol’ün de işe karışacağım bilmem hatırlatmamda yarar var mı?

Sizi yanlış anlamışım, Bay Linge. Ama biliyorsunuz bu gece büyük bir davet veriyorum. Misafirlerimle ilgilenmem gerek. Bu önemli konuyu daha sonra görüşebiliriz. İsterseniz biraz eğlenin. Yeniden görüşmek üzere…

Marcopulos bir anda yelkenleri suya indirmişti. Malko odadan çıkmadan önce “İyi düşüneceğinizi umarım, Bay Marcopulos!” dedi.Kapıda bekleyen nöbetçi Malko’ya diğer davetlilerin bulunduğu bahçeyi tarif etti. Malko blöfünün tutması karşısında için için gülüyordu. Evaristos Marcopulos gibi güçlü adamlar bile bir anda FBI ve CIAyi karşısında bulmak istemezlerdi. Malko geniş koridoru geçip bahçeye çıktığında partinin başlamış olduğunu gördü. Bahçe, Babil bahçelerinden esinlenerek dekore edilmişti. Havuz başında ve ağaçların altında kümelenen iki yüz kadar davetli aralarında sohbet ediyordu. Dans pistinde birkaç çift vardı. Dans edenler arasında iki metreye yaklaşan boylarıyla Chris ve İngrid hemen dikkati çekiyorlardı. Malko açık büfeye doğru yürürken Milton’un yanına yaklaştığını fark etti.

Elko’yu gördünüz mü?

Henüz ortada yok.

Bu sırada Chris ve İngrid de yanlarına gelmişti.

Mutfak tarafına bakmam gerekiyor. Yalnız bu işi dikkat çekmeden yapabilmem için İngrid de benimle gelmeli. Öpüşmek için sakin bir köşe arayan çiftlere benzemeliyiz. Siz yanımızdan uzaklasın, çocuklar. Biz önce dans edip sonra fark ettirmeden ortadan kaybolacağız.

Malko, İngrid’i dans pistine götürdü. Romantik bir parçanın eşliğinde bir süre pistte döndüler. Malko hayatında İngrid kadar uzun boylu bir kadınla dans etmemişti. İngrid ayağındaki iğne topuklu ayakkabılarla Malko’nun bile tepesinden bakıyordu.

Şimdi sana sarılacağım. “Mutfak tarafına doğru yürüyelim.

Malko çevresine iyice bakındığı halde Elko

Krizantem’i görememişti. Son anda elinde tüfek tutan bir nöbetçinin kendilerine doğru geldiğini gördü.

İşler sarpa sarıyor, İngrid. Partiye dönsek iyi olacak…

Elko Krizantem üzerindeki beyaz kasap önlüğüyle dev mutfakta çalışanlar arasında dikkat çekmemişti. Elinde tuttuğu bir tavuğun tüylerini yolmakla meşgulken bir yandan da fark ettirmeden mutfaktan çıkmanın yolunu kolluyordu. Evin her köşesinde muhafızların cirit atmasına karşılık, mutfak oldukça rahattı… Küplerin içine saklanmış silahları alabilecek tek kişi kendisiydi. Elinde tavuğu tutarak herkesin işine daldığı bir anda mutfak kapısından çıktı. Küpler partinin verildiği bahçeyle mutfak arasında kalan yola yerleştirilmişti.

Elko çevresine göz attıktan sonra elini ilk küpe daldırdı. Fakat, silahlar bu küpte yoktu. Bir anda sırtından soğuk terler boşandı. Çingene Jose’nin oyununa gelmiş olma ihtimali büyüktü. Sonunda, yedinci küpün dibinde ilk Magnum’u buldu. Silahların bulunduğu küpler yan yana sıralanmıştı. Bundan sonra her küpten bir tabanca çıktı. Elko’nun üzerindeki geniş kasap gömleği silahları beline saklaması için son derece uygundu. Dikkat çekmemek için biraz önce yolduğu tavuğu eline aldığında aşçıbaşının dışarıda kendisini aradığını gördü.

Hey sen! Elindeki işi bırak, bahçedeki kirli bardakları getir!

Silahları Malko, Chris ve Milton’a iletebilmesi için daha iyi bir fırsat bulunamazdı. Elko tavuğu bir tezgâha bırakıp geniş bir tepsi aldı. Bahçeye girdiği anda Malko’yla göz göze geldi. İki yüz kişiyle başlayan parti gittikçe kalabalıklaşıyordu. Chris ve Milton kalabalık köşelerden birini seçmişlerdi. Elko boş bardakları toplamaya devam ederek Chris ve Milton’a doğru yaklaşmaya başladı. Davetlilerin arasında elindeki tepsiyle zorlukla ilerliyordu. Malko da İngrid’i bırakmış Elko Krizantem’in peşinden yürümeye başlamıştı. Hoparlörden yükselen disko müzik ve davetlilerin yüksek sesli kahkahaları arasında kimse Elko’nun elindeki tepsiyi yere devirdiğini fark etmemişti. Elko kadehleri toplamaya çalışırken Malko, Chris ve Milton da kendisine yardım etmek için kısa bir an yere eğildiler. Elko bir sihirbaz el çabukluğuyla tabancaları teker teker arkadaşlarına dağıtmayı başarmıştı. Tepsinin devrildiği yerde büyük bir kalabalık olduğundan kimse olayı fark etmemişti. Elko silahları dağıtma işini göz açıp kapayıncaya kadar halledivermişti. Atağa geçmek için her şey hazırdı. Asıl mesele bu kocaman evin içinde Şarnilar Hasani’yi arayıp bulmaktaydı. Malko arkadaşlarına göz kırparak hazır olmalarını işaret etti. Bu sırada Ardeşir Nassiri yanına gelmişti.Bay Marcopulos sizi görmek istiyor.

Malko Ardeşir Nassiri’nin peşine takılarak bahçeyi geçip evin içine girdiğinde, çevresine göz attı. Elinde tüfek olan bir muhafız yanlarından geçip uzaklaşmıştı. Bu arada Malko Elko Krizantem’in de peşlerinden geldiğini hissetti. Evaristos Marcopulos’un çalışma odasına giden koridorda ilerlerken

Malko tabancasını cebinden çıkardı. Malko’nun üzerinde tabanca taşıyabileceği ihtimali Ardeşir Nassiri’nin aklının ucundan bile geçmediği için İranlı sapsarı kesildi.

Söyle… Şarnilar nerede?

Ardeşir Nassiri cevap vermedi.

Söyle diyorum. Yoksa beynini dağıtırım.

Sen delisin. Onu bulsan bile bu evden asla dışarı çıkaramazsın!

Elko elinde bir tepsiyle eve daldığında, merdiven başında karşılaştığı muhafız onu içeriye şampanya taşıyan bir garson sanmıştı. Elko merdivenleri çıkar çıkmaz tepsiyi bir koltuğun üzerine bırakıp Malko’nun peşinden koşmaya başladı. Malko elindeki silahı Ardeşir Nassiri’nin beynine dayamış olmasına karşılık, adam konuşmamakta ısrar ediyordu.

Elko, koridordaki bütün odalara bakın! Ben bu beyle meşgul olurum.

Elko önüne gelen bütün kapıları açıp kapamaya başladı. Baktığı odaların hiçbirinde Şarnilar Hasani yoktu. Vakit gittikçe daralıyordu. Elko açtığı sekizinci kapıda da aradığını bulamamıştı. Dokuzuncu kapıyı açtığı anda, karnına bir tekme yiyerek kendini yerde buldu. Odadan dazlak kafalı, her tarafı adale kaplı garip bir adam fırlamıştı. Ayağa kalkmaya çalıştığı anda ikinci bir tekmeyle yeniden yere devrildi. Başının dönmesine karşılık, adamın yumruğunun sol yanağını sıyırarak geçmesini sağladı ve yumruk büyük bir güçle duvara indi. Dazlak kafalı korkunç bir hırıltı çıkardı ve dizüstü çöktü. Elko yerden ok gibi fırlayarak adamın boynuna bacağını geçirip sıkmaya başladı. Adam birkaç saniye debelendikten sonra boynu kırılarak boş bir çuval gibi yere yuvarlandı.

Malko, Elko’nun tehlikede olduğunu görmüş, ancak Ardeşir Nassiri’yi bırakamadığı için sadık dostunun yardımına koşamamıştı.

Çabuk buraya gelin, efendim! Bayan Hasani bu odada, diye bağırdı Elko.

Boğuşma koridorda olup bittiği için, Elko Krizantem odanın içine bakma fırsatını yeni bulmuştu.

Siz bununla ilgilenin Elko. Geliyorum.

Malko, Şarnilar Hasani’nin bulunduğu odaya girdiğinde, genç kadını elleri ve ayakları bağlı olarak buldu. Bağırmaması için genç kadının ağzı bir tıkaçla kapatılmıştı. Malko Şarni’yi çözerken bir yandan da olup biteni anlatıyordu.

Malko, sen inanılmaz bir insansın!

Sonra konuşuruz, Şarni. Bir an önce buradan çıkmalıyız.

Bu arada koridorda Ardeşir Nassiri ile Elko Krizantem arasında bir ölüm kalım savaşı başladı. Elko’nun bir anlık dalgınlığı Ardeşir’ in harekete geçmesini sağlamıştı. İki adam birbirine kaynaşmış bir yumak gibi boğuşuyorlardı. Ardeşir Nassiri, Elko’nun başını duvara çarptığı gibi hız alıp koridor penceresine tırmanmayı başardı. Elko adamın bacağını tutmak için bir hamle yaptı, ama Ardeşir Nassiri pencereyi açamadan camla birlikte kendini boşluğa bıraktı. Cam büyük bir gürültüyle kırılarak dağıldı.

Ardeşir Nassiri’nin atladığı yer yüksek olmadığı için İranlı çimlerin üzerine düştü. Ancak, kesilen yüzü ve giysileri kan içindeydi. Camın sesi bahçede eğlenen davetlilerin de dikkatini çekmişti. Üstü başı kanlar içinde bir adamın üzerlerine geldiğini gören davetliler korkuyla sağa sola kaçışmaya başladı. Ardeşir Nassiri bahçenin öbür yönünde bulunan Marcopulos’un özel dairesine doğru koşmaya başladı. Bu arada avaz avaz bağırarak evi koruyan bütün nöbetçileri ayaklandırmıştı. Silahlı nöbetçiler Malko, Şarnilar ve Elko’nun bulunduğu binaya koşmaya başladıkları anda Chris ile Milton harekete geçtiler. Ortalık bir anda festival yerine dönüştü. Kurşunlar atılıyor, davetliler çığlıklar atarak sağa sola koşuşturuyorlardı. Chris ve Milton’un attıkları her kurşun hedefini buluyordu. Aynı anda, Şarnilar Hasani’yle aşağıya inen Malko ve Elko da Chris ile Milton’a yardımcı kuvvet olarak tam vaktinde yetiştiler. Beş kişilik bir kuvvet olarak muhafızlara daha kolay karşılık veriyorlardı. Muhafızlar ise, aralarında çok önemli kişiler bulunan davetlileri vurmaktan çekindikleri için yaylım ateşi açamıyorlardı.

Çabuk, bir araba bulalım! Diye bağırdı Malko.

Beş kişilik grup mutfakların bulunduğu yöne doğru koşmaya başladı. Şarnilar mutfağın yanından park yerine daha çabuk çıkılabileceğini söylemişti. Peşlerinden hâlâ kurşun yağmaya devam ediyordu.

Park yerine ulaştıkları anda karşılarına iki adam çıktı. Chris tabancasındaki kurşunları hiç tereddüt etmeden düşmanlarının üzerine boşalttı. Şarnilar korkudan ağlamaya başlamış, sinirleri boşanmıştı.

Beş dakikaya kadar kurtulmuş olacağız. Burada bir Rolls Royce var… Kapısı açık…

Şarnilar, Chris ve Milton arabanın arka koltuğuna atladıklarında Malko motoru çalıştırmıştı bile. Elko son saniyede arabaya girdi, nefes nefeseydi. Malko “Bu iş tamam, gidiyoruz” dediğinde park yerinin tek çıkışının kapanmakta olduğunu gördü. Otomatik bir tel örgü hızla toprağın altından yukarı yükselmeye başlamıştı. Bir Rolls Royce bile bu kalın telleri geçip gidemezdi. Tam anlamıyla kapana kısılmışlardı. Diğer muhafızlar park yerine ulaşmaya başladıklarında ilk kurşun arka camı delip geçti… ‘

21. BÖLÜM

Malko farları yakıp çevresine bakındı. Buradan çıkabilmenin bir yolunu bulması gerekiyordu. Birden gözleri birkaç metre uzakta duran bir buldozere takıldı.

Çabuk buldozere koşun, Elko! Diye bağırdı. Siz telleri ezene kadar onları oyalarız.

Elko Krizantem fişek gibi yerinden fırlayıp buldozerin direksiyonuna geçti ve motoru çalıştırdı. Buldozer büyük bir gürültü çıkartarak tellere doğru ilerlemeye başladı. Malko, Chris ve Milton yeni gelen muhafızları geri püskürtürken teller büyük bir gürültü çıkararak yere devrilmişti. Malko gaza bastı. Milton Elko’nun arabaya atlayabilmesi için kapıyı açtı. Elko buldozerin motorunu stop ettirmeden arabaya atladı. Buldozer bahçe duvarını da yıkarak büyük bir gürültüyle yoluna devam ediyordu.

Malko Rolls Royce’u elinden geldiğince hızlı sürüyordu. Malağa yoluna saptıklarında kurtulmuş olacaklardı. Şarnilar Hasani hıçkırıklara boğulmuş, yaşadıkları dakikaların dehşetinden kendini hâlâ kurtaramamıştı. Malko’nun tek üzüntüsü Marcopulos ve Firuz Abalının en yakın adamı Ardeşir Nassiri’yi elden kaçırmış olmasıydı. İranlıyı son olarak Marcopulos’un özel dairesine koşarken görmüştü.

Zürih Kloten Havaalanı‘nın çıkışında bekleyen Malko buz gibi soğuktan korunmak için paltosunun yakalarını kaldırdı. Marbella’daki güneşli günlerden sonra soğuk çekilir gibi değildi. Siyah bir Mercedes 600 Malko’nun önünde durduğunda, arabanın camından Şarnilar’ın başı gözüktü.

Seni fazla bekletmediğimi umarım.

Beklemem önemli değil. Sen fikir değiştirmede…

Malko, Şarnilar Hasani’nin yanına geçmesiyle üniformalı şoförün kullandığı Mercedes Zürih istikametine saptı. Bir saat sonra Bannholf Caddesi’nde bir bankanın kapısından içeri girdiklerinde Malko hâlâ Şarnilar’ın fikir değiştirmesinden korkuyordu. Marcopulos’un evinden kurtulduktan sonra, CIA bütün imkânlarını kullanarak Şarnilar Hasani’yi Zürih’e getirtmişti. Genç kadın Malko’ya teşekkür etmek için Zürih’teki kasada sakladığı belgeleri CIAye vermeyi kabul etmişti.

Dazlak kafalı bir banka görevlisi Malko ile Şarni’yi kasa dairesine indirdikten sonra yalnız bıraktı. Bundan sonrası Şarnilar’a aitti.

Sana Virgin Gorda’da bahsettiğim gibi kasanın açılması için elektronik beynin sorduğu sorulara cevap vermek gerekiyor.

Şarnilar tuşlara basmaya başladı. Ekranda ilk soru gözüktüğünde Malko kadının zekâsına bir kez daha hayran kaldığını düşündü.

Büyük anneniz öldüğü zaman kaç yaşındaydı?

Şarnilar tuşa basarak 72 yazdı. Diğer sorular da sadece genç kadının bilebileceği kendi ailesine ait sırlarla ilgiliydi. Sorulara cevaplar her defasında sayılarla verildikten sonra kasa otomatik olarak açıldı.

Şarnilar uzanıp belgeleri aldı.

İşte, hepsi burada Malko. Ancak bu defakiler sahte değil…

Bankadan çıktıklarında bir düzine CIA ajanının uzaktan kendilerini izlediğini görmüştü Malko. Şarnilar Hasani bir devlet başkanı gibi korunuyordu. Bankanın önünde duran siyah bir Limousine’den Fitzpatrick indi. Malko’nun elinde tuttuğu belgeleri anında inceleyebilmek için Washington’dan Zürih’e gelmesi, CIAnin bu işe verdiği önemi gösteriyordu.

Marbella’da, Marcopulos’un evinde olup bitenler İspanyol polisi ve CIAnin işbirliği sayesinde derin bir sis perdesine bürünmüştü. Alınan son haberlere göre, Marcopulos İngilizlerin güvencesinde bir Yunan adasına çekilmişti. Firuz Abalı Yunanlı milyarderin yanına yaklaşan tek kişi olarak dikkati çekiyordu. Fitzpatrick Malko ve Şarnilar Hasani’yi arabasına davet ederek büyük başarısı için Malko’yu kutlamış, Şarnilar Hasani’yi oteline bıraktıktan sonra da Malko’yu Zürih bürosuna çağırmıştı.

İngilizlerin bu belgelere neden bu kadar önem verdikleri anlaşılıyor. Şah’ı düşürmek ve Humeyni’yi iktidara getirmek için bütün yaptıkları bu belgelerde gizli, dedi Fitzpatrick.

Bir an durdu, sonra devam etti:

Ayetullahın iktidara gelmesi İngilizlerin işine yarayacaktı. Amerikalıları ülkeden dışarı attıktan sonra petrol rezervlerinin tek hakimi artık İngilizlerdi. Humeyni’den nefret eden milyonlarca İranlı varken adamın hâlâ iktidarda kalabilmesi yine İngilizlerin işi. Bu iste

Şah’ın en yakın dostlarını bile satın almışlar. Firuz Abalının başında bulunduğu Savak aksi halde kolay kolay çökmezdi. Sizin ve Şarnilar Hasani sayesinde nihayet bu önemli bilgilere sahip olabildik. Bundan sonra İngilizlere karşı kartlarımızı daha değişik oynayacağız.

Şarnilar’ın durumu ne olacak?

Londra’daki işlerini bitirir bitirmez bir yıl boyunca onu korumamız altına alacağız. Daha sonra sahte bir kimlik verilecek. Yüzünü de ameliyatla değiştireceğini sanıyorum.

Nasıl, anlayamadım. Onu Londra’ya yalnız başına mı gönderdiniz?

Meraklanmayın, Malko. Şu anda ona kimse dokunamaz. Onu Londra’da iki adamımız karşılayacak. Biz Bayan Hasani’yi sadece Amerika’da yaşarken koruyabiliriz. Her saniye peşinde olmamıza imkân yok. Bu iş bir ömür boyu süremez.

Malko Fitzpatrick’in son sözlerinin bir bıçak gibi kalbine saplandığını hissetti. CIA her zamanki acımasızlığını yine sürdürüyordu. İşlerine yaramayan kişiler her zaman olduğu gibi sıkılmış limon gibi bir köşeye atılıyordu.

Bir gün sizi Liezen’de ziyaret etmek isterdim.

Bu Malko’nun odadan çıkması için bir tür uyarıydı. Fitzpatrick Malko’nun öfkesini yüzünden okumuştu.

Liezen Şatosu’nu çevreleyen koru, beyaz bir kar örtüsü altına gömülmüştü. Malko dört saattir çeşitli aralıklarla Şarnilar Hasani’nin Londra’daki evinin telefonunu çeviriyordu. Fakat zilin uzun uzun çalmasına karşılık açan olmamıştı. İçine kurt düşen Malko, Fitzpatrick’i aramaya karar verdi. Amerikalıyı bulunca da hal hatır sormadan konuya girdi:

Şarnilar Hasani henüz evine varmamış. Saatlerdir onu arıyorum. Başına bir iş gelmesinden korkmaya başladım. Oysa iki adamınızın onu Londra Havaalanı‘nda karşılayacağını söylemiştiniz, Bay Fitzpatrick…

Endişelenmenize gerek yok, Malko. Nasıl olsa onu bulacağız.

Onu bulacağız ne demek? Yoksa izini mi kaybettiniz?

Aslında ben de sizi aramak üzereydim, Malko. Bayan Hasani’nin uçağı sis yüzünden alana geç inmiş. Bizim çocuklar da geciktikleri için Bayan Hasani’nin evine gittiğini sanmışlar. Ama kaybolmadığından eminim. Öğrendiğimize göre havaalanından şoförünü ve Rolls’unu istetmiş. Şehir dışındaki malikânesine gittiğini sanıyoruz.

Öyle olsa beni arardı.

Arayacaktır. Endişeye gerek yok. Şimdi çok işim var, ben sizi yeniden arayacağım.

Yerimden kıpırdamayacağım. Telefonunuzu bekliyorum.

Malko Fitzpatrick’in bu kadar duygusuz olabileceğine inanamıyordu. Amerikalıya göre Şarnilar Hasani dosyası artık kapanmış gibiydi. Kadına ne olacağı CIAnin umurunda bile değildi. Gözlerini kapadığı zaman Şarnilar’ın yüzü gözlerinin önünden gitmiyordu. Birden telefonun başında beklemenin anlamsız olduğunu düşündü. Elko Krizantem’i çağırarak:

Ben Londra’ya hareket ediyorum. Şarnilar Hasani bu defa gerçekten sırra kadem bastı. Alexandra beni ararsa her zamanki otelimde olacağım, dedi.

Kötü hava şartları Malko’nun aleyhine çalışıyor gibiydi. Geceyi Viyana Havaalanında kar yüzünden kalkamayan uçağı beklemekle geçirmişti. Londra’da hava kuzey kutbundan farksızdı. Malko bir taksi çağırmadan önce sabah çıkan gazetelerden birini almaya karar verdi. Gazetecinin uzattığı Daily Mail’in ilk sayfasında bir cinayet haberi yer alıyordu. Malko hızla okudu:

MİLYARDER DULUN ÖLÜMÜ

Dün gece Londra polisi Liecester Square yakınlarında terk edilmiş bir Rolls, Royce’un içinde kafası kesilmiş bir kadın cesedi buldu. Cesedin henüz kimliği tespit edilmemesine rağmen, arabanın Şarnilar Hasani’ye ait olduğu belirlenmiş bulunuyor. Cesedin kimlik tespiti için Şarnilar Hasani’nin yakınlarına başvurulması düşünülüyor…

Malko yazının devamını getiremedi. Gazetede yer alan fotoğrafta kadının bacakları gözüküyordu. Malko Şarnilar’ı şahane bacaklarından hemen tanımıştı. Gazeteyi yere fırlatıp önünü görmeden alanın çıkış kapısına doğru yürümeye başladı. Midesi bulanıyor, başı dönüyordu. Firuz Abalı yapacağını yapmış ve kilometrelere uzaktan Şarnilar Hasani’nin ölüm fermanını imzalamıştı. CIA işin böyle sonuçlanacağını bildiği halde meseleyi çok gevşek tutmuştu. Şarnilar Has ani artık Ayetullah Hüseyin’in dulu değil, ölü eşiydi.

Malko durup gözlerini yumdu. Şarnilar Hasani’nin ölümünden kendini sorumlu tutuyor, bu duygudan ömür boyu sıyrılamayacağını biliyordu. Gözlerinden süzülen bir damla yaşı paltosunun koluna silip yürümeye devam etti. Gözlerinin önünde hâlâ Şarnilar’ın hayali vardı…