ALLAH'I

SEVENLERİN

YOLU

Müellifi Yahya Pakiş

Dizgi : Ersin Demir

İç Dizayn: Sey-Tac

Kapak : Sem-Pa

Baskı : Bayrak Matbaası İstanbul, Ekim 20Ö2

ISBN : 975-6495-11-1

SEY-TAC YAYINLARI

Merkez: Fevzi Çakmak 1.Sk. 18/8 Kızılay-Ankara Tel: (0312) 229 82 58

Dağıtım: SEMERKAND YAYINCILIK

Eyüp Sultan Mah. Osmangazi Cad. Esma Sk. No:8 Samandıra-İstanbul Tel: (0216) 311 13 35

İÇİNDEKİLER

Mürşitlerin Durumu Hakkında Sufiyyun

Tövbe Neden Lüzumludur?

Allah (c.c) korkusu herkeste bulunmalıdır. Çünkü Allah, emrini tutmayan kimselere azap edeceğini buyurmuştur. Şayet insan yaptıklarından hesap sorulmayacağını bilse herkes korkmadan günah işler. Bundan dolayıdır ki ALLAH (c.c) hiç kimseye söz verip seni cehennemden azat ettim dememiştir.

Fakat hiç kimse de Allah'ın rahmetinden de ümitsiz olmamalı. Şayet insanın günahı yer ve gök tabakaları kadar olsa, yine de Allah'ın rahmeti bütün günahlardan çoktur. Tövbe eden kimse Allah'ı affedici bulur. Allah'ın (c.c) Peygamberleri hariç, günahsız hiç kimse yoktur. Devamlı olarak günah işleyip, tövbe etmemek, dua ve niyazda bulunmamak o kimsenin küfre sebep olur. Devamlı işlenen günahlar, küçük günahlar bile olsa Allah'ın (c.c) katında büyük günah gibi olur.

İnsan günah işlemeye devam ederse büyük zararlara uğrar. Bu büyük zararların birisi de Allah'ın azabından emin olmaktır, günahlara devam eden kimse, Allah'ın azabından kendisini emniyette hisseder.

Allah'ın azabından emin olmak ise o kimsenin günaha ve emre itaatsizliğine devam etmesine sebep olur.

İnsanın, işlediği günahlara tövbe etmemesi, pişmanlık duymaması, günah işlemekte devam etmesi onun imanının gideceğinin alametidir.

Öyleyse, insan günah işledikten hemen sonra pişmanlık duyup tövbe etmeli ve Allah'a yal-varmalıdır. "Ya Rabbi, ben hata ettim. Sen affet, Ya rabbi benim işlediğim hata rahmetinden büyük değil. Sen şefkat ve rahmet sahibisin" diye yalvarıp yakarmalıdır.

Ben çok ibadet ettim, çok namaz kıldım, çok oruç tuttum, diyerek yaptığı ameline güvenmekle kurtulacağını ümit eden kimse mutlaka bir aldanış içindedir. İnsan ne kadar ibadet yapmış olsa, şeytan kadar yapmış olamaz. Şeytanın felâkete gitmesi, yapmış olduğu ameline güvenerek, şu kadar namaz kıldım, oruç tuttum ve ibadet ettim diye gururlanmış olmasıdır. Amelini görüp gururlanması, kibirlenmesine (büyüklenmesine) ve o da felâketine sebep oldu.

Kaç Çeşit Tövbe Vardır?

Halk arasında bilinip, yapılan tövbeler 3 çeşittir.

1- Kendi kendimize tövbe

2- Camilerde veya dini toplantılarda bir hocanın beraberce tekrarlatarak yaptırdığı tövbe,

3- Bir Mürşidi Kâmil'in elini tutarak yapılan tövbe

1 ve 2. usul tövbeleri bazılarımız çok defalar yapmışızdır. Netice olarak kendimizde bir değişiklik olmadığı için yeniden tövbeye ihtiyaç duymaktayız.

3. usul tövbede, şeriat ve Peygamberimizin (s.a.v) sünnetini takip ve tatbik eden bir din aliminin (Mürşidi Kâmil) yanma gidilir, ziyaret ederiz ve tövbe etmek istediğimizi bildiririz.

İnsanı Allah'dan uzaklaştıran ve günaha sürükleyen düşmanları vardır. Bu düşmanlar 3 çeşittir.

Birinci düşmanı insanın kendi nefsidir. Nefs, kendisinden üstün hiç bir varlığın bulunmasını istemez. Nefs, büyüyüp terakki etmek ister.

İstediği her şeyi elde ettiği zaman da daha yüksek ve son makam olarak bildiği Allahtık davasına kalkışır. (Firavun gibi)

İkinci düşmanımız şeytandır. Üçüncü düşmanımız kötü arkadaştır. Peygamberimiz (s.a.v): Bir kimse, arkadaşlık ettiği kimsenin huyunu farkında olmaksızın alır, onunla huylanır. Zamanımızda bu üç düşmanımızda silah ve hileleri çok terakki etmiştir, kendi kuvvet ve gayretimizle bu düşmanlarımızı yenemiyoruz. Bize büyük bir yardımcı lâzım. O kuvvetli yar-dırrictmn sayesinde bu düşmanlardan kurtulabiliriz. Allahu Teala bizim bu durumumuzu bildiği için Peygamberimiz (s.a.v)'in vefatından itibaren kıyamete kadar Müslümanlara yardım edecek "ALLAH ASKERLERİ" gönderir. Allah'ın yolundan bizi alıkoyan düşmanlara karşı biz de Allah askerlerinden yardım isteriz. Zaten onların da istek ve vazifeleri budur, Müslümanları bu düşmanlardan korumaktır. Allah da onları bu vazifelerini yapabilecek şekilde silâhlandir-mıştır.

Allah Askerleri Kimlerdir?

Allah (c.c) Askerleri Mürşidi Kamil'lerdir. Mürşidler Peygamberimiz (s.a.v)'in mirasçısı olan hakikî din alimleridir. O'nun şeriatının, sünnetinin manevî vekilleridir ve onun yenilenmesine, unutulmamasına, değiştirilmemesi-ne memurdurlar.

Allah'ın (c.c) Askerlerini (Mürşidleri) nasıl tanıyacağız. İnsanlar, onları görünce derhal AL-

LAH'ı (c.c) hatırlarlar. Onlarda manevî bir heybet vardır. İnsanlar onları görünce, elinde olmayarak hürmet ederler. Onların günlük hayatlarındaki her hareketi, ibadet tarzları, konuşma şekilleri hatta gülümsemeleri bile kitaplarda tarif edilen şekilde Peygamberimiz (s.a.v)'in haline benzediğini kalbimiz bile bize söyler.

Düşmanlarımızla mücadele etmek için Mürşitlerden nasıl yardım isteriz.

Mürşitlerin, ziyaretlerine gidilerek veya hastalık, yaşlılık, başka mecburî özürlerden dolayı ziyarete gidemeyenler de kendi yakınlarında bulunan Mürşit tarafından vazifelendirilmiş vekillerin yanında tövbe etmek sureti ile Allah'ın (c.c) Askerleri olan Mürşitlerin manevi korunmasından istifade ederler

Mürşidi ziyarete giden kimse, kendi durumunun acizliğinin bilincinde olarak ve kendisinin yardıma muhtaç bir kimse olarak oraya geldiğini düşünmeli, yalnız kendi derdinin çaresinin temini için kalben, icap ederse, lisanen

Mürşitten yardım istemeli, yalvarıcı olmalıdır. Nasıl ki bir hastalığı için hastaneye giden kimse, orada yalnız kendi tedavisini düşünür, başka meseleler onu kendi hastalığı kadar ilgilendirmezse, Mürşidin yanına gelen de öyle olmalıdır.

Mürşitten yardım için gittiğimizde, bize yardım yapabilmesi için evvelâ Mürşidin elini tutarak tövbe etmemiz lâzımdır. Tövbeden sonra o geceye mahsus ve yalnız tövbe gecesi yapılacak dualar için yapılacak talimatı iyice dinleyip kalben tam istekle yapmalıdır. O gece yapılması gereken talimatlar muhakkak yapılmalıdır. Yapılmayacak olursa Mürşitten bize manevî yardım gelmez.

Manevî Yardım Nedir?

Bir Mürşidin elini tutup tövbe ettik. Bize nasıl bir yardım gelecek de biz o "3" manevî düşmanımızla baş edebileceğiz.

Mürşidin elinden hakikî olarak tövbe edip pişman olduktan sonra: (tövbe eden derhal dünya muhabbetinin kesildiğini, eski tâmah, buğz, kin) düşmanlık hallerinin kalmadığını eski iş ve hareketlerinin (kendisinin hiç bir gayret ve çabası olmadan) terk edilmiş olduğunu görür, anlar. Bütün arkadaşlarının değiştiğini fark eder. Tövbe edenin huyu da değişir. Yumuşak huylu olur, sabırlı olur. Kendisinde hakikî ALLAH (c.c) muhabbeti görülmeye başlar. Allah'a (c.c) kulluk tatlı, zevkli olmaya başlar.

İştet)ütün bu değişmeler ancak manevî kuvvetle olabilir. Zahiri kuvvetler (Dini vaaz, nasihatle bu değişmeler mümkün olmuyor. Çok güzel vaaz ve nasihatler edip sohbette bulunan çok kimseler vardır ki, topluluklara hitap ederler. Herkes onları dinler, fakat hiçbir tesir yapamazlar. Cemaat dağıldıktan sonra sanki hiç o vaaz ve nasihati dinlememişler gibi cemaatte değişme olmaz. Eğer zahiri kuvvetle irşad (doğru yolu seçip uyandırmak işi olsaydı, cemaatin çok değişmesi icap ederdi.) İşte bunlar gösteriyor ki, Allah'ın (c.c) askerleri olan Mürşidlerin gözle görülmeyen manevî tasarruf denilen tedavi ve uyandırmaya yarayan ayrı ve özel kuvvetleri var. Nasıl devleti koruyan askerlerin de kendilerine göre silâhı varsa, Allah'ın (c.c) askerlerinin de bazı silahlarının olması mecburî bir haldir. Tabii ki manevî askerlerin silahları da manevî (görünmez, fakat tesirleri ile hissedilir ve anlaşılır) olur.

Orta Anadolu'da bir il merkezinde imamlık yapan bir hocamız şöyle anlattı: Ben onbeş senelik vaiz ve imamım. Camimize sabah namazlarında onbeş kişi kadar cemaat gelirdi. Son bir aydır her sabah namazında camimiz cemaatle dolmaya başladı. Bu hususu merak ettim. Şimdiye kadar hiç camide görmediğim bu cemaati buraya gönderen sebebi aradım.

Cemaatten bazılarına sordum ve öğrendim ki bunlar zamanımızın çok büyük bir mürşidinin yanına bazı kötü alışkanlıklarından (içki, kümar, fuhuş, uyuşturucu maddeleri) kurtulmak için o büyük zatın yanına gidip geldikten sonra kendilerinde ibadet ve cemaat sevgisinin başladığını ve o eski kötü alışkanlıklardan da, henüz mübareğin yanından ayrılmadan kurtulduklarını söylediler. Bu iş benim çok garibime gitti. Şimdiye kadar hiç böyle acayip bir şey görmemiştim. Çünkü kendim onbeş senelik vazife hayatımda hiç bir içki içeni veya başka bir harama alışmış kimseyi, yolundan çevirip ca^ miye getiremediğim için garibime gitti. Hemen o mübarek zatın adresini alıp yanına gittim. Gördüm ki Türkiye'nin her tarafından manevî hastalar akın akın gelip, tövbe ve talimatını yapıp gidiyorlar. Bizim camilerimizde yapılanlar gibi bir vaiz ve nasihatte yapılmadığı halde herkes tamamen değişmiş olarak gidiyor. Tabiî ben de derhal tövbe ettim. O zaman ibadetimin tadı ve manası güzelleşti ve içimde Allah (c.c) sevgisi ve gayreti zuhur etti. Anladım ki Allah (c.c) askerlerinin işi bambaşkadır, akılla bunu bilemeyiz. Ancak büyüklükleri hakkında bir fikir sahibi olabiliriz. İşte Mürşitlerin manevî yardımları böyle olur. Mürşit yanında tövbeden sonra kazanılanları bilen ve istifadenin tadını alanlar şimdiye kadar biz neden böyle yerlere gelmemişiz diye pişmanlık duyarlar.

Tövbeden Korkan Var mıdır?

Zamanımızda maalesef çok Müslüman kardeşlerimiz tövbeden korkmaktadırlar. Korkularının sebebi hep aynıdır.

Hepsi de tövbeden sonra tövbelerinde durabilecekleri ümidini kaybetmişlerdir. Nasıl olsa ben tövbemde duramam, yine günaha dönerim. Belki bana bir zarar da gelebilir, hatta bazıları çarpılmanın bile mümkün olduğunu zannederler veya birisi kendisine yanlış bir hadise anlatmıştır. Tövbe edemeyenlerin birinci korkusu olan tövbesinde duramam hali üzerinde duralım:

Tövbe edecek kimse, tövbeden sonra da halinin ibadet ve günah işlere karşı zaafının içinde ki Din ve Allah (c.c) sevgisinin, Allah'ın (c.c) koruyucusu askerinden gelecek manevî görünmez (gizli) kuvvetin varlığını ve bu hususlara dair bir kuvvetli bilgisi de olmadığı için korkar.

Halbuki, bu hususlara dair bilgisi olanlarda tövbeden korkanların hallerine acırlar. Çünkü tövbeden sonra insanın halinde çok büyük değişiklikler olur. Evvelce yaptığı günahlar onun nazarında çok kötü ve iğrençleşir. Kendisinin evvelce hoşuna giden kötü işler onun nazarında iğrenç olunca tekrar işlemek^akhndan bile geçmez ve hatta onları yapanlara da bu defa kendisi acımaya, onların da bu halden kurtulabilmesi için gizlice Allah'a (c.c) yalvarır.

Tövbeden sonra, günah işler iğrençleştiği gibi iyi işler, ibadetleri de onun nazarında o kadar güzel ve tatlı olur ki bu defa artık ibadete yüzünü çevirir. Yaptıkça daha çok hoşuna gider. İçinde, dine ve Allah'a (c.c) ve bütün Müs-lümanlara karşı bir sevgi hasıl olur, Allah'ın (c.c) Müslümanları yukarıda anlatılan ^düşmanından korunmakla görevli olan ASKERLERİ (mürşitler), tövbeden sonra da dâima ona manevî bir kuvvetle yardım, ede'r, düşmanlarına karşı korurlar. Tövbeden sonra bu anlatılan değişiklikler ancak Allah'ın vazifeli memurları veya, askerleri olan Mürşitler yanındaki tövbe ile olur. Bu durumları bilmeyen Müslüman kardeşlerimiz korkmaktadırlar. Bilseler muhakkak korkmayıp hepsi de tövbeye koşacaklardır. Tövbeden korkutan İkinci sebep tövbesinde duramazsa çarpılacağıdır

Tövbesinde Duramazsa Çarpılacağı

Hakikaten böyle bir şey var mıdır? Yoksa bu söz nereden çıktı?

Tövbesinde duramayan katiyetle çarpılmaz. Kur'anı Kerim, Hadis kitapları, büyük Mürşitlerin hayatlarını menkıbe ve kerametlerini anlatan hiçbir kitapta tövbesinde durmayanın çarpıldığına dair en küçük bir hadiseye rastlanmaz. İnsanları çok ayetlerinde tövbeye çağıran Allah'u Tealamn böyle âdeti yoktur. İlerde tövbesinde duramayanlar diye ayrı bir mevzuda bu mesele çok açık olarak anlaşılacaktır.

Bu çarpılma sözü nereden çıktı?

Allah'ın (c.c) askerleri olan Mürşitler nasıl bizi manevî düşmanlarımıza karşı koruyorlarsa, Allah (c.c) da kendi askerlerini (Mürşitleri) her türlü gizli ve açık düşmanlardan korur. Allah'ın kendi askerlerini korumaktaki gayreti o kadar fazla büyüktür ki insan buna hayran olmaktan başka bir şey yapamaz. Allah'ın dostlarına kim hakaret ederse, yahut onun gıyabında kötü söz söylerse, iftira etse onun üzerine, Al-lah'u Teala kendisine yapılan kötü söz ve iftiralara kıyamete kadar sabreder. Dostlarına (Mürşitlere) yapılana ise cezasını çok tez verir. İşte bu sözün çıktığı yer burasıdır. İnsan Allah'ın (c.c) Askerlerini her yerde hürmetle anmalı, onlara karşı terbiyesizlik etmemelidir. Cezasının nasıl verildiğini gören büyüklerimiz memleketlerimizde pek çoktur.

Mürşidin Yanında Tövbe

Ziyaretine gidemeyecek bir mazeretimiz varsa, vekiller yanında tövbe etmek gerekir.

Kendilerine söyleriz. Onlarda bizim elimizi tutarak şöyle söylerler ve biz de aynen tekrarlarız.

YA RABBİ BEN PİŞMANIM BÜTÜN YAPMIŞ OLDUĞUM GÜNAHLARDAN BEN PİŞMANIM KEŞKE YAPMASAYDIM,

İNŞAALAH BİR DAHA BEN YAPMAYACAĞIM,

deriz.

Tövbe eden inşaallah demekle tövbesinde durabilmesini Allah'ın yardım etmesi şartına bırakmış olur.

İman Akidimize göre, Hayır ve Şer (kötü) herşey Allah'ın iznine bağlıdır. Onun için,

ALLAHU TEALA YARDIM ETMEZSE KİMSE TÖVBESİNDE DURAMAZ. ÇÜNKÜ HER TÜRLÜ İBADETİN YAPILABİLMESİ ALLAH'IN (C.C) YARDIMI İLE OLUR.

İşte tövbemizde durabilmemiz için muhtaç olduğumuz bu yardımı da Allah'ın Evliyaları olan Mürşitlerin elini tutmak, tövbe talimatını yapmak suretiyle kolayca elde ederiz. Yardımı alınca da tövbemizde durabilmiş oluruz.

Mürşit Yanında Yapılan Tövbenin Faydaları

1- Tövbeden evvel işlemiş olduğu bütün günahları affa uğrar.

Hadis: Tövbe eden sanki hiç günah işlememiş gibidir.

2- Tövbe edip de tövbesi kabul olan kimse günahlarından kurtulduğu gibi ayrıca bir de tövbe mükâfatı kazanır.

Bu mükâfatın büyüklüğü de günahın çokluğuna göredir. Günahların sayısı kadar sevap kazanır. Yani, günahın ne kadar çoksa mükâfat da o kadar büyük olur.

Kur'an-ı Kerim, Furkan Suresi 70. Ayet Me-âli: "Tövbe eden, itikadını düzelten ve iyi amel işlemeye başlayan kimsenin, o güne kadar işlemiş olduğu bütün günahlarını ALLAH (c.c) iyiliğe sevaba çevirir."

3- Tövbe edene, Allah'u Teala tövbesinde durabilmesi için yardım eder (kendi başına tövbe edenle Mürşit yanında tövbe edenin mukayesesi bunu açık olarak ortaya çıkarmaktadır.)

4- Tövbe eden kimseyi, Allah'u Teala sevdiği kullarının arasına yazar. Kur'an-ı Kerim Allah'a (c.c) tövbe edenleri ve temizlenenleri sever (iç ve dış pisliklerden temizlenenler.)

5- Mürşit yanında tövbeden sonra, Mürşidin himmeti (manevî yardım) ile, dinin gerçek ve hak olduğuna dair deliller görmeye başlar. Allah'u Teala, çeşitli şekillerde bize ölümden sonra ki hayatın var olduğunu göstererek imanımızın şüphelerden temizlenmesini temin eder. Meselâ; kerametler, hikmetli işler, rüyalar, bir takım manevî hallerle (ceset gözü olan baş gözü ile değil de Kalp gözü denilen manevî gözle çok uzak yerlerdeki hadiseleri yaşar gibi görmek) İman kuvvetlendikçe, onunla beraber dinin emir ve yasaklarına uyma derecesi de artar. Allah'ın sevgi ve korkusu da artar.

Keramet veya hikmetli bir işi gören kimse evvelâ bunu aklı ve ilmi ile çözmeye çalışır. Akıl ve ilimle bunun mümkün olmadığını görünce düşünceye dalar: Bilmediği ve göze görünmeyen bir kuvvetin veya ilmin varolduğunu kabul etmeye mecbur kalır. İşte bu ilme MANEVİYAT İLMİ veya LEDÜN İLMİ denir. Bu ilim Mürşidin elinde, tövbe edenlerin binlerce kilometre uzakta olsalar bile kontrol altında tutabilmesi, günahlardan korunabilmesi ve onların manevî hastalıklardan korunabilmesi ve onların manevî hastalıklarını tedavi edilmesi imkânı verir. Bu ilim vasıtası ile Mürşidin, tövbe edenler üzerinde tasarruf (idare ederek kullanma) yapmasına MÜRŞİDİN HİMMETİ deriz.

6- Tövbeden gelen faydalardan birisi de tövbe edenin NİYETİNİN her işte Allah (c.c) için olması halinin başlamasıdır. Tabiî bu değişiklik de ancak Mürşidin Himmeti ile olur.

7- Tövbenin ve Mürşidin hatırı ve himmeti ile Allah'u Teala dünya işlerini de düzeltir. Hadis; İbni Abbas (r.a) rivayet ediyor: "Her kim günahlarına tövbe ederek istiğfara devam ederse, Allah'u Teala o kimseyi dünya ve ahi* rete ait her darlıktan kurtarır ve her gamdan ve kederden azad eder. Ummadığı yerden rı* zıklandırır." (Sünen-i Ebu Davud, Cilt 1, s.348

Meselâ: İşi iyi gitmeyen bir esnaf, memur, işçinin kazancı veya geçimdarlığı düzelir. Kazancına ve evindeki yiyeceğine bereket gelir. Başına bir belâ veya hastalık gelmişse, o belâ veya hastalığı veren Allah'u Teala Mürşidin himmeti veya duası ile belâyı defeder, hastalığına şifa verir.

8- İbadetine zarar veren hastalıkların Mürşit tarafından tedavisi çok güzel yapılır. Bunlar:

-Namazı kılamamak,

-Namazı gafletle kılmak, vaktini geciktirmek,

-İbadetlerde vesvese gelmesi,

-Uzun emel, dünya ve mal sevgisi,

9- Kötü ahlâkta mürşidin himmetiyle en tez yoldan tedavi edilir. Dine zarar veren kötü ahlâk,

-Kibir (büyüklenmek)

-Hırs (tâmâ, gözü doymamak hali),

-Haset (başkasının bir şeyi olmasını istememek),

-Dedikoducu olmak,

-Cimrilik,

-Kendini beğenmek,

-Gösterişten hoşlanmak,

-Geçimsiz olmak,

-İlmi ile, aklı ile, ibadeti ile, marifeti ile, kabiliyeti ile öğünmek, büyüklenmek,

-İnsanlara, takva ve Allâfe (c.c) korkusuna göre değil de zenginliğine göre kıymet vermek.

-Kendi kusurlarını görmeyip de Müslüman kardeşlerinin kusurlarını ayıplama.

Bütün bu kötü huylar, diğerlerini sevmemizi önler ve bizi de kimseye sevdirtmez. İlaç ve tedavisi ancak mürşitlerin yanındadır. Delilimizde, Mürşitlerin yanına gidenlerin eski hal ve ahlâkı ile yeni ahlâklarıdır.

10- Büyük günahlardan kendini kurtarama-mak, içki, kumar, zina, hırsızlık, katil gibi hallere yakalanmış ve kendisini bir türlü kurtaramayanlara, Mürşidin yardımı çok büyük oluyor. Mürşit yanında tövbeden sonra bu çeşit günahlara karşı içindeki sevgi veya zaafın derhal nefrete dönüştüğünü görür. Bu gibi hallere ait sayısız misaller cemiyetimizde mürşidin yanına gidip gelenlerin arasında çoktur. Bazı kimseler bunları duydukları zaman inanama-makta ve bunlar uyduruluyor zannediyorlar.

11- Mürşidi sevmek: Sevgi dinimizde çok kıymetlidir. Peygamberimiz (s.a.v) bir hadisinde "Kişi, onun ameli ile amel etmese de sevdiği ile beraberdir." Tabiî ki bu beraberlik Ah ¡ret alemi içindir.

Mürşidin sevgisi bize Allah'ın sevgisini kazandırır. İşte Yunus Emre, Mevlânâ Celâleddin-i Rumî Hacı Bayram Veli, Şahı Nakşibend, Mu-hammed Bahaeddin (k.s), Gavs-ı Azam ünvanı ile Abdulkadir Geylani (k.s) ve binlerce.Allah (c.c) âşığı ve dostu hep bu şekilde bir mürşidin sevgisine ve meyvesi olan ALLAH (c.c) SEVGİ-Sİ'ne kavuşmuşlardır. Onun için sevgi çok kıymetlidir.

Sevgi, zahmetsizce yapılabilecek en kıymetli bir ibadettir. Hele, sevgi Allah (c.c) rızası için olursa.

12- Mürşit yanında tövbe edenler, ziyarete gidip geldikçe diğer Müslüman kardeşlerini de günden güne daha fazla sevmeğe başlarlar.

Mürşidin yanında tövbe edenlerin arasındaki sevginin fazlalığını anlamak için onların bir-birleriyle buluştukları zaman ne yaptıklarına dikkat etmek yeter. Birbirini seven iki kişi buluşunca ne yapar? Va kucaklaşır, ya da öpüşürler. Küçükler büyüklerin elini, büyükler de onların gözlerinden öperler. Tövbe eden insanların büyüklükten anladığı mana ise, Allah'a (c.c) karşı ibadeti veya takvasıdır. Günahkâr kimse tövbe edince eski günahları daima gözünün önüne geldiği için kendisini küçük, kötü ve diğerlerini iyi ve büyük gördüğü için kendinden başka herkesin elini öpülmeye lâyık görür. Herkes de kendini aynı durumda gördüğü için her biri diğerinin elini öpmek ister. Bu da ayrıca birbirini sevdirir. Cahil, ömrünün boş ve günahla geçtiğini düşünür, kendini küçük ve kötü görür.

Alim, ben bile günah işledim, Allah'ı (c.c) zikretmeden ömrümü boşa geçiriyorum, yaptıklarım gafletle ve noksandır. Başkalarına nasihat ettim. Kendim yapmadım. Cahil bilmeyerek işlediği için af olacak, benim halim nasıl olacak ve İbadetlerini yapan kimse (sofî olanlar), yaptığım ibadetlerin kabul olduğu ne malûm? Yeni tövbe edenler hiç günah işlememiş gibi oldular. Benim halim nasıl olacak diye düşünür.

İbadetlerini noksansız yapan alim ve sofilerde kıyamet günü, kulaklarını sağır olarak getirilenlerin yalnız kendi amellerini görüp beğenenler ve kendisini iyi bir insan olarak tanıyan, benim gibi kişi nerede vardır? diyenler olduğunu bilirler. Peygamberimiz (s.a.v) *İyi amellerle gururlanmaktan Allah'u Tealaya sığınırız" hadisini hatırlayıp, tövbe istiğfar ederek Allah'a (c.c) yalvarırlar.

13- Mürşidin ziyaretinin faydaları, ziyaret esnasındaki sayısız faydalardan başka, Allah (c.c) için onun bir alimini ziyaretin her adımına hesapsız sevap vardır.

Ziyaretler, Mürşidin sevgisinin artmasına sebep olur. Bir büyük zata sormuşlar: Muhabbet nasıl çoğalır?

-Muhabbet, gidip gelmekle çoğalır, buyurmuşlardır.

14- Ölüm zamanında (Sekeratta) Mürşidin faydası: İnsan için en büyük tehlike ömrünün sonundadır. Her kim ömrünün sonunda imanını kurtarırsa artık o ebedi olarak rahata kavuşmuştur. Şayet ömrünün sonu imanla tamamlanmazsa, yani imansız giderse, bütün ömrünü ibadetle, itaatle geçirse, büyük evliyalardan olsa ne işe yarar? Ölüm zamanında Müslümanların yanına ruhunu teslim etmeden evvel şeytan gelir. Şeytan çok akıllı ve çok alimcür. Onun için ölmekte olanın yanına gelirken "ben şeytanım seni kandırmaya geldim" demez. Ölenin tanıdığı veya akrabası olan bir hocanın, alimin adını takınarak gelir. Ölüm acısının verdiği hararetten içi kavrulmuş olan kimseye, soğuk bir su veya soğuk bir karpuz, kavun, üzüm gibi bir meyve ikram eder. Onu imansız götürecek bir hareket veya söz söyletmeye çalışır; ekseriya da muvaffak olur. -Çünkü ölüm acısının şiddetinden sekarat halinde akıl ve ilim pek işe yaramaz. Nasıl ki şiddetli bir tabiat hadisesinde, trafik kazasında, fazla korku halinde ne yapacağımızı şaşırmamız gibi. Ölüm acısı hepsinden daha tesirlidir. İşte o zaman insanı yine ancak Allah'ın (c.c) yardımı korur.

Allah'u Teala o zaman Mürşidin ruhaniyeti-ni orada hazır eder ve şeytan o zaman oradan kaçar ve böylece biz de imansız gitmek tehlikesinden kurtuluruz. (İnşaallah)

15- Her gün bilerek veya bilmeyerek işlenen günahların kalpte yaptığı zararlardan kurtulmak ve kalbin tedavisi:

Her işlenen günahtan sonra kalbe siyah noktalar gelir. Bu siyah noktalar çoğaldıkça bir ayna gibi olan kalbi karartır. Kalp aynasından artık bir görüntü görülmez. Kararmış olan bir kalp artık hastadır. İbâdetten zevk alamaz. Kötülük ve Allah'ın (c.c) emirlerine isyandan da bir üzüntü duymaz. Nezle olanın iyi veya kötü hiçbir kokuyu duymaması gibi. Kalbin bu hastalığı tedavi edilebilecek biricik çare Mürşitlerdir. Mürşitlerin nazarı, teveccühü (bir çeşit manevî ameliyat), sohbeti, duası, tavsiye edeceği manevî ilaçlar (tesbih)le bu kalp hastalıkları tedavi olur. Tedaviye başlamış bir kalp hastası biraz iyileşince tedaviyi bırakmamalı tekrar tekrar imkân bulursa bir veya bir kaç ayda bir tedavi için mürşidinin yanına gidip gelmeli ki hastalığa geri dönmesin.

16- Mürşidin talimatı ve tedavisiyle arzu edenlere verilen teşbih (her tövbe edenin teşbih çekmesi mecburî değildir. Teşbihi çekmek isteyenlere, isterlerse verilir, yoksa verilmez) Mürşidin tavsiyesiyle çekilirse çok feyiz (iç saadeti, manevî rahmet, nur) alınır. Teşbihi çeken bir lezzet duyarsa onu bırakmaz. Onun için tövbe eden teşbihini terk etmez.

Teşbih Veya Zikrin Faydası

Kalbin manevî hastalıklarına bir ilaçtır. Ayrıca, Allah katındaki kıymeti çok büyüktür. Kur'an-ı Kerim Ra'd sûresi, Ayet 28, Meâli: "Onlar ki iman etmişlerdir. Kalpleri, Allah'u Teala'nın zikriyle yatışır. İyi bilin ki Kalpler Al-lah'u Tealanın zikriyle sükûn bulur/'

Hadis: Mu az bin Cebel (r.a) rivayet ediyor:

Size, hayırlı bir amelinizden haber vereyim mi? O sizin bütün günahlarınızı arındırır, derecelerinizi yüceltir ve size altından da, gümüşten de sadakadan da kâfirlerle vuruşarak onların boynunu vurmaktan veya onlardan birisinin sizin boynunuzu vurmasından daha hayırlıdır. (Buyur Ya, Resûlullah (s.a.v) diye niyazda bulunduk) Efendimiz (s.a.v) saadetle buyurdular: "Bahsettiğim hayırlı amel, Allah'u Tealayı zikretmektir."

Hadis: Adem oğullarının, kendilerini cehennemden kurtaracak hiç bir amelleri yoktur, ///a, zikrullahtır.

Hâdis: Ya Resûlullah Evliyaullah kimlerdir?

Efendimiz saadetle buyurdular:

- Dâima Allah'u Tealayı zikredenlerdir.

17- Mürşidin yanında tövbeden sonra, Onun manevî yardım (Himmet ibadet ve her halinde huzura kavuşmak mümkün olur. İnsandaki, ne istediğini bilmeden, onu huzursuz eden çabalama gider, yerini huzur alır. Dünyanın tadını çıkarmadan vazgeçip ebedi saadetin özlemini duymaya ve ona kavuşturacak amellere koşar.

18- Mürşidin himmetiyle, manevî ilimleri öğrenmek, Tövbeden sonra, ahlâk ve ibadetleri düzeldikçe, Allah'u Teala lütfü ve ihsanı ile maneviyat ilimlerini de öğretmeye başlar.

Hadis: "Kim, öğrendiği ile amel ederse Allah'u Teala ona bilmediğini de öğretir."

19- Başkalarının tövbesine vesile olmak: Büyük bir Mürşit tövbeye vesile olmak hakkında şöyle buyuruyor: "Kim, bir kimsenin tövbesine ve dolayısı ile imanını kurtarmasına vesile olsa, 70 tane kadar cami yaptırmış ve onlar da kıyamete kadar ibadet yapılmış gibi sevap kazanır buyurdu."

Tövbe eden bir kimse, kendisine veya tanıdıklarında tövbeden sonra görülen iyilikleri anlatması, böyle şeylerden haberi olmayan Müslüman kardeşlerimizin de bu istifade kaynağını öğrenmelerine vesile olur. Allah'ın (c.c) yolunu bizlere çok kolaylaştırır. Mürşitlerin varlığını bizden öğrenen ve tövbe eden başkalarının sevap ve amelleri kadar sevap kazanır. Bir hayrı işleyene verilen sevabın bir misli de sebep olana verilir,

20- Mürşidin yanında, tövbe edenler ALLAH (c.c) sevgisini de aramaya başlar. Tövbeden sonra mürşit bizim nazarımızda sevgili ve kıymetli olmaya başlar. Çünkü, tövbeden sonraki çok büyük değişiklik ve faydaların bize mürşit vasıtası ile Allah (c.c) tarafından geldiğini görünce, bize bu kadar büyük faydası dokunan kimseyi bir velinimet (Nimet babası olarak görürüz ve severiz.

Hatta öz babamız gibi, bazıları da öz babasından fazla sevmeye başlar.) Mürşit bizim ebedi hayatımızın hazırlayıcısı ve bizi o hayata göre yetiştiren olduğu düşünülürse o zaman bizim MANEVİ BABAMIZ kabul etmek yerinde olur. Mürşidin sevgisi kalbe tamam olunca Allah (c.c) bu sevgiye Peygamberimizin (s.a.v) sevgisini de katar. O da tamam olunca Allah sevgisi çoğalmaya başlar.

21- Herhangi bir işi yaparken bize faydalı olup olmadığını öğrenebilme imkânı:

Allah'u Teala onları ilmi-Ledün (gayb ve maneviyat ilmi) ile silâhlandırmıştır. Onların kalpleri Allah'ın (c.c) ilhamının aktığı çeşmelerdir. İlmi ledün (gayb ilmi) Allah'ın (c.c) Peygamberlerine ve onlardan sonra yeryüzünde manevî vazifelere verdiği bir ilimdir. Kur'an-ı Kerim,

Kehf sûresi, 65. Ayetten 82. Âyetin sonuna kadar olan ayetlerde Ledün ilminden, gaybı bilenlerin mevcut olduğundan ve bu ilmin hikmetinden açıkça bahsediyor. İşte bizde Mürşidimizin bu ilminden istifade ederiz.

22- Yaptığımız işlerde mürşidin duâsını istemek:

Onların duası ile yapacağımız işleri Allah'u Teala bize kolaylaştırır. İlim öğrenmek isteyen, güzel ve tez öğrenir. İş yapmak isteyen kolay ve tez yapar. Yaptığımız işten hayır görürüz. Dünya ve ahiret Allah'ın elindedir. Bu mübarek dostların hatırına Allah'u Teala istediğimizi kolay verir.

23- Mürşidin sohbetini yapmaktan gelen

fayda:

Hâdis: "Meclisleriniz de iyi insanları anın, çünkü onlar zikredilince rahmet iner." Bir yere rahmet inerse, orada hazır bulunanların kalplerine girer, kalpleri yumuşatır. Allah'ın sevgisini kalplerde artırır, insanı gafletten uyandırır.

24- Mürşidin sohbetine oturmak: Allah (c.c) dostlarının sohbetleri hasta kalplere ilaçtır. Mürşitleri nazarlarında göze görünmeyen İlâhî tecellinin nurları vardır. Onların nazarları ölmüş veya uyuyan kalpleri diriltir. Onların sohbet meclislerinde hazır bulunanlar için Allah'u Tealanın affı müjdesi vardır. Zira, Sohbet meclisleri hakkında Hadis: Sahihi Buhâri, Cilt: 12, Hadis No: 2161 'in son kısmı:

"Cenab-ı Hak Meleklere:

- Ey melekler sizi şahld kılarım ki ben bu zikreden kullarımızı mağfiret ettim> buyurur."

Meleklerden birisi:

- O zikredenlerin arasında filan kişi vardı ki o zikredenlerden değildir. Hacet için oraya gelmiş oturmuştu der. Cenab-ı Hakk:

- O mecliste oturanlar öyle kemal sahibi kimselerdir ki onlarla birlikte oturanlar şâki (cehennemlik) olmaz. Cevabını verir."

Hatmelerde, sohbetlerde oturanlar hakkın-daki büyük müjdeyi veren yukarıdaki Hadis, Allah'ın (c.c) zikrinin, sohbetinin kıymetinin büyüklüğünü tam olarak anlatıyor.

Bir Kimse Tövbesinin Kabul Olduğunu Bilebilir mi?

Evet. Tövbenin kabul edilmiş olduğuna dair alâmetler vardır. Tövbe edenin hali derhal değişir. Günahları terk eder. Ahlâkı da değişmeye başlar, ibadetlerden hoşlanmaya başlar. Haram şeylerden nefret etmeye başlar. Kendisinde bu değişiklikleri görmeye başlayana müjdeler olsun.

Tövbesinde Duramayanlar Ne Yapmalı?

- Eski arkadaşlarından ayrılmaya çalışmalı,

- Kul hakkı varsa, helâlleşmeye çalışmalı,

- Mürşidinin yanında yeniden tövbe etmeli, içinden, yalvararak, şuurlu olarak tövbe etmeli. Tövbe yaptığı gece kendisine verilen tövbe talimatını muhakkak yapmalı, tövbe gecesinin talimatı yapılmazsa Mürşidin yardımı ona gelmez.

Tövbe eden, günahından dolayı kendini kusurlu, suçlu görmemelidir. Günahının suçunu, kaderimi Allah (c.c) böyle yazmış diyerek, kadere ve Allah'a (c.c) yüklemeye çalışmamalıdır. Adem (a.s), cennette yasaklanan meyveyi yiyince tövbe etti ve günahını nefsinden bildi. Allah da tövbesini kabul etti. Fakat şeytan kendi nefsini çok beğendiği için nefsinde bir suç görmedi. Suçunu kaderinin üzerine ve dolayısı ile Allah'a (c.c) yüklemek istedi. Tövbesi kabul olunmadı, nefsini çok beğenmek, kusursuz görmek kibre ve ebedi lanete uğramasına sebep oldu.

Tövbe eden, kendisinin aciz bir kimse olduğunu kabul edip de Mürşit vasıtası ile Allah'a (c.c) elini açıp tövbe etse kabul olur.

Bir defa tövbe edip de, tövbesinde duramayana artık tövbe kapısı kapanmış değildir. Tövbesinde durabilinceye kadar sayısız tövbeler etmek hakkına sahiptir.

Hadis: "İstiğfar eden kişi, bir günde yetmiş kere tövbe ederek tövbesini bozsa ve günah işlese o günah onun üzerine payidar (devamlı kalıcı) değildir."

Hadis: "Tövbe etmek istedikleri halde, tövbe edemeyenler helâk oldular."

Hadis: "Hayatım elinde olan Allah'a (c.c) yemin ederim ki, siz günah işlememiş olsaydınız, Allah sizi giderir, yerinize günahkâr bir kavmi getirir de onlar mağfiret (affolunmak) dilerler. Allah da (c.c) onları mağfiret eder."

Bir gün Hz. Ali'nin (Keremallahu Veehehu) huzuruna birisi gelip sordu:

-Ya Ali, ben bir günah işledim, ne yapayım?

-Tövbe et, buyurdu.

-Tövbe ettim, ama tövbemi bozdum.

-Yine tövbe et, buyurdu.

-Ne zamana kadar tövbe edeyim?

-Şeytan yenilinceye kadar, buyurdular.

Süleyman Aleyhisselâmın Asâf adındaki bir veziri bir günah işledi, tövbe etti. Yine tövbe etti. Böylece tövbesinde duramadığı için 70 kere tövbe etti ve tövbesini bozdu. En sonunda gitti boynuna bir demir taktırdı. Süleyman (a.s)'ın huzuruna da bu demirle çıkardı. Bir gün Cebrail (a.s) geldi. HakTeala Hazretlerinden Süleyman Aleyhisselam'a selam getirdi. Dedi ki:

- Hak Teala sana selâm eder, buyurur ki: Asaf kuluma boynundan o demiri çıkarmasını söylesin. Zira, benim tövbe eden kullarıma karşı rahmetim çoktur, yine tövbe etsin, günahlarını affediyorum.

Demek ki insan tövbesinde durabilinceye kadar sayısız defa tövbe etmek hakkına sahiptir.

Tövbe Edenler Tövbesinde Durabilmek İçin Ne Yapmalı?

1- Mürşidin ziyaretini terk etmemeli. Haftada ayda veya birkaç ayda bir ziyaretine gitmelidir.

2- Arkadaşlarını tövbe etmiş olanlardan seçmeli. Hadis: "İnsan dostunun dinindedir. Binaenaleyh, dost edineceği kimseye dikkat etsin"

(Riyazü's Salihin, c: 1, s: 398)

3- Sohbetlere, hatmelere devam etmeli, hiç olmazsa haftada bir defa gitmelidir.

4- Rabıtasını, akşam namazından sonra mümkün olduğu kadar muhakkak yapmaya çalışmalı.

5- Kendi arzusu ile tespih aldığı halde çekemeyecek olursa, kendiliğinden terk etmeyip durumunu mürşidine arz etmeli, onun dediğini yapmalı.

Mürşidlerin Durumu Hakkında

Peygamberimiz (s.a.v)'in sünneti, Kur'an-ı Kerim'in buyurduklarını takip eden "Sufiyyun" yolu islamiyetle beraber başlamıştır. Zamanımıza kadar devam etmiştir. Bu yol, Allah'a (c.c) ibadetin korkudan değil de sevgiden yapılmasını prensip edinmiştir. Bu yolun ilk yolcuları, Hz. Ebu Bekir (r.a), Hz. Ali (r.a) Selman-ı Farisi (r.a) ve diğer bazı kıymetli sahabeler (r.a)'dir. Bu kıymetli ve çok büyük Sahabeyi Kiram Peygamberimizin çok kıymetli arkadaşları koruyucuları bu yolun ilk talimatını bizzat Peygamberimiz (s.a.v)'den almışlardır. Bu talimat, bu yolu arzulayanlara nakledilmiş zamanımıza kadar böylece kalpden kalbe bu manevî yolun talimatı devam edegelmiştir.

Bu yolun yolcuları, dinde verilmiş müsaadelerden ziyade en efdal (Allah c.c katında en kıymetli olanı tercih ederler.) Bütün dünya ve ahiret işlerinde hepsi "sünnet" dediğimiz, Pey-gamberimiz'in (s.a.v) hareketlerini adetlerini, ahlâkını taklit ve tatbik etmişlerdir. Hepsi de evvelâ Kur'an-ı rehber edinmişler ve din ilimlerine çok büyük önem vermişlerdir. Bilinen bütün Mürşitler yetişme çağlarında başka bir miîr-şidin elini öpmüş ona imkân nispeti bedenen ruhen hizmet etmişler ve zamanı gelip de manevî olgunluğa kavuşunca izin verilmiş kimselerdir. Bu izin mürşidin kendi arzusuna bağlı değildir. Allah (c.c) tarafından verilmiş bir işarettir. Zaten Allah (c.c) tarafından verilmiş bir işaretle izin verilmeyen kimse Allah'ın memuru olamaz. Allah'ın izin vermediği kimsenin, başkalarına da manevî bir faydası olamaz. Hakikî izin sahibinin yardımcısı Allah (c.c) olduğu için ondan istifade edilir. Allah ancak kendi izin verdiklerine yardım eder. Allah'ın (c.c) memurları da yetişme, akıl, feraset, takva derecelerine göre değişik büyüklük ve selâhiyette oldukları için, onların yanındaki istifade nisbeti değişir. Bazılarından çok fazla istifade edilir, bazılarından az.

Her Mürşit kendi mezhebini takip eder. Geçirmiş oldukları manevî yetişme olanların imkânlarını yâkin (gözle görür gibi inanma) derecesine çıkarır. Onların iç âlemlerine insanın aklı ermez. Mürşitleri şöyle tarif ederler: "ZA-HİRUHU MEAL HALK, BATİNUHU MEAL HAK". Zahiri, dış halleri halkla, dünya ile, iç alemleri ise Allah'la olur. Mürşitlerin yanında dünya işleri görüşülür. Onlarda bu işlere iştirak ederler, ama kalpleri ise hep Allah'ladır. Onların yanında dünyanın sevgisi sinek kadar yoktur. Dünyayı, ahireti kazanmak için vasıta olarak kullanırlar. Onun için dünya işini de bizler için vasıta olarak kullanırlar. Fakat niyetleri yalnız ahiretin kazanılmasıdır. Yoksa, dünya malı toplamak değildir. Allah sevgisi onların. Kalbini tamamen doldurduğu için dünya malının sevgisine yer kalmamıştır. Nasıl ki, Mecnun yalnız Leyla'sını düşünürse, severse, Mürşitlerin Leyla'sı da yalnız ALLAH'U TEALA'dır.

Mürşitler, Allah'ın yeryüzündeki askerleridir. İnsanları doğru yola çevirme memurlarıdır. Peygamberimiz (s.a.v)'in varisleridirler. Onun için, O'nun vazifesini devam ettirmeye memurdurlar. Bu vazifelerini ise tövbe sureti ile hidayete kavuşulması için yaparlar. İnsanlara, Allah'ın rahmetini tattırarak Allah (c.c)'ı sevdirirler. Allah'a (c.c)'da kullarını sevdirirler.

Peygamberimiz (s.a.v)'in getirdiği dini esaslara ve sünnetine aykırı hareket edenler Mürşit değildirler. Velev ki onlardan binlerce keramet görülse bile. Böyle kimselerin hali buzun üzerine kurulan temele benzer ki, kışın sert ve sağlam gözükse de... Yazın sıcakları bastırdığında o buz eriyip gider ve üzerine yapılmış duvarı da beraber götürür. Peygamberimiz (s.a.v)'in şeriatına ve sünnetine aykırı hareket eden ve kendini mürşit sanan kimsenin elinden başkasına fayda gelmez. Çünkü kendisi hidayete gelmemiş ki başkasının hidayetine vasıta olsun.

Sufiyyun Yolunun Zamanımızdaki Gayesi

Sufiyyun yolu, mürşit mektebidir. Sufiyyun yolu Hak Aşıklarının mektebidir.

Sufiyyun yolu salihler mektebidir.

Bu yol, şimdiye kadar bu gayeyi takip etti.

Zamanımızda, bu yolun gayesi İMAN KURTARMAK mektebi, yuvası oldu. Çünkü bu zamanda en çok ihtiyaç, imanı kurtarma husu-sundadır. İnsanlar, iman bunalımına düşmüşlerdir. Artık Sufiyyun yolunun eski gayeleri zamanımızın durumuna göre lüks oldu. Boğulmakta olan bir kimse evvela canını kurtarmak ister. Canını kurtardıktan sonra elbisesinin yaşlığını, açlık ve susuzluğunu gidermeyi düşünür

. Boğulmakta olan bir kimseyi kurtarmadan önce açlık ve susuzluğunu sorsak, o bize evvelâ sen beni buradan kurtar, sonra onu sana söylerim der. İşte zamanımızda da insanlar manevî bir boğulma (imansızlık) tehlikesi içindedirler. Allah'u Teala bizim halimizi bizden daha iyi bildiği için Memurlarını (Mürşidleri) bu zamanın ihtiyacına göre vazifelendirmiştir.

Otuz, kırk sene evvel bu yola her isteyen kabul edilmez, istihare namazı kılarlar, müspet bir işaret görülürse kabul edilirlerdi.

Bu zamanda, böyle müşteri kalmadığı, imansızlık tehlikesi de çoğaldığı için, Allah'u Teala, kullarına olan rahmetinden dolayı bu yolun istifadesini herkese açtı. Allah'u Tealanın bu zamanın insanına olan rahmetinin genişliğini görmemiş olanlar itiraz ediyorlar. Diyorlar ki:    Bu    zaman,    iman    kurtarma zamanıdır.

Onun için artık bu yollar lüzumsuzdur. Bu zamanda imanı tanıtan kitaplar daha faydalıdır.

Biraz hakları vardır, bilmedikleri ve yanıldıkları noktalarda vardır.

Mürşitlerin yetiştiği bu yoldan, günümüzde imanı kurtarmak için faydalanılıyor. Bugün dinin emirlerini tutmayanların hepsi cahil kimseler değildir. İçlerinde dini okullarda tahsil yapmış olanlarda vardır. Bir büyük mürşidin ziyaretine gelmiş bir Anadolulu Müslüman kardeşimiz anlattı:

"Oğlum, İmam-Hatip lisesi'ni bitirdi. Namazını kılmıyordu. Çok uğraştım, fayda vermedi. Bu mübarek zatın ziyaretine geldi, o günden beri muntazam namazını kılıyor. Ben de evvelce ahdetmiştim. Eğer bu oğlan bu ziyarete gidip geldikten sonra namazını kılarsa bende muhakkak oraya gideceğim diye. İşte bunun için karımı ve diğer çocuklarımı da aldım, hep beraber ziyarete geldik tövbe ettik, inşaallah kabul olur, dedi. Günümüzün derdi, dinin emirlerini yapamamaktır. Kitap ve risaleler, bu yapmamak hastalığını tam tedavi edemiyor. Ayrıca bu kitap ve risaleleri anlamak için de zamanımızın insanına göre çok uzun sayılacak bir talebelik devresi lâzımdır. Halbuki, Mürşid-ler vasıtası ile bu zaman çok kısaltılmıştır. Ziyarete gelip gideceği yolun dışında bu zaman, en fazla bir gündür. Mürşidin yanında geçireceği bir gün bu derdinin iyileşmesine yetmektedir.

Mürşidler Ve Hoca Dediğimiz Zahir Alimler

Mürşitler:

- Başka bir mürşit yanında manevî terbiyeden geçerek yetişmiş alimlerdir.

- Ledün ilmi ile ilimlerine batın (iç alem) ilmini de ilave etmişlerdir.

- Manevî Tasarruf (manevî sevk ve idare) sahibidirler. Tövbe eden kimseye yaptırmak istediği veya yapmasını istemedikleri şeyi açıktan, ağız yolu ile söylemeden bu tasarrufla yaptırabilirler. Manevî Tasarruflarına misal: İçki, kumar, zina, namazını kılmamak gibi hallerin, mürşit tarafından hiç bir nasihat veya sohbet yapılmadan aniden düzelmesi. Bu hususlarda, onbinlerce kişi misal gösterebiliriz. Her hafta binden fazla bu vasıfta insan gelmekte ve tamamen değişerek evlerine gitmektedirler.

Hoca dediğimiz Alimler:

- Zahir ilim dediğimiz, kitaplardan ilmi tahsis etmişlerdir. Manevî terbiye ve yetişmeden geçmemişlerdir.

Ledün ilmi tahsilini yapmamışlardır.

Manevî tasarrufları yoktur. Bir kimseye bir şey yaptırabilmeleri, ağız ile söyleyip nasihat ederek mümkün olabilir.

Hocalarımızın bazılarından bazen işitiriz. Biz cemaate elimizden geldiği kadar vaaz ve nasihat ediyoruz, amma cemaat sözümüzü tutmuyor. Biz ne yapacağız diye dert yanmaktadırlar.

Mürşitler yolu (Altın zincir, Altın Halka da denir/nun GİZLİ ZİKİR ve AÇIK ZİKİR diye iki büyük dalı vardır. Her iki yolda doğrudur. Gizli zikirle çalışan ve herkesin meşrebine ve zamanımıza uygun olan, dalında, Mürşit olacak kimselerin din ilimleri hususunda t^m Alim olması şart konulmuştur. Cahil kimseler manevî yönden ne kadar yetişmiş olurlarsa olsunlar onlara Mürşitlik izini verilmez.

Mürşitler Yolunun Başka Faydaları

Dünyanın bütün İslâm ülkelerinde bu yola bağlanarak, mürşidin himmet ile dini vazifelerini yapmaya çalışan 100 milyondan fazla insan mevcuttur. Camilerde veya istenilen her yerde yapılabilen HATME HACE ismi verilen bir ibadet veya gizli ve sessiz zikir vardır ki her gün bir defa yapılır. En fazla onbeş dakika devam eder. Tek şahısla veya toplulukla da yapılır. Dünyadaki bu yolun mevcut olduğu her yerde yapılmaktadır. 10.000'den fazla yerde yapıldığı tahmin edilmektedir. Her ibadetin bir sevap ölçüsü olduğu gibi "Hatme Hace"nin de bir sevap ölçüsü vardır. Bu yolun ilk öncüleri olan büyük Mürşitler her bir "Hatme Hace"nin 133 Kur'an hatmesine muadil sevabı olduğunu bildirmişlerdir. "Hatme Hace" dünyanın her yerindeki bu yolun mensuplarına (tövbe etmiş olan herkese) hediye edilir. Dünyada mevcut bu yolun yolcularından her birine 133 hatme sevabı verilir. Bizim yaptığımız Hatme Hace'yi biz dünyanın her tarafındakilere hediye ettiğimiz gibi 10.000 yerde de aynı hareket tekrarlanır. Bizden 10.000 yere gider, 10.000 yerden de bize gelir. Bir günde bir şahsın amel defterinin sevap hanesine 10.000 x 133 = 1.330.000 (Bir milyon üçyüz otuzbin) Kur'an hatim sevabı yazılır. Bu kazanç hiç emeğimiz geçmeden, mürşit yanında tövbe etmiş olduğumuz için verilmektedir.

Gizli zikri benimseyenler kıyamet gününün çok şiddetli azabından da zahmetsizce kurtulacaklardır. Çünkü o gün gizli zikir mensuplarını Allah'u Teala, hiç bir gölgenin olmadığı günde (arş'ın) gölgesinde barındıracaktır.

Tövbe Edenin Yapacağı Vazifeler Nelerdir?

1-Farz ibadetlerini yapacak,

2-Mürşidin himmeti ile haramlardan kaçacak,

3-Büyük günahları işlememeye çalışacak.

4-Bulunduğu yerde sohbet, hatme yapılıyorsa imkân nispetinde (hiç olmazsa haftada bir defa) devam etmeye çalışacak.

5-Arkadaşlarını tövbe etmiş olanlardan seçmeye çalışacak.

6-Mürşidinin ziyaretini terk etmeyecek (nasıl bir hasta, uzun tedavi gerektiren bir hastalığını tedavi ettirmek için muntazam aralıklarla doktora tedavi ve kontrole gidiyorsa, o da mürşidini, kendisini tedavi edecek manevî bir doktor olarak bilecek.)

Tövbe edenlerin vazifeleri kısaca bundan ibarettir.

Bazı kimselerin kalbini Allah'ın sevgisi doldurunca, zikir yapmak isterler. Zikir yapmak arzusu duyup da vakti de müsait olanlar Mürşidine veya vekiline müracaat ederek onların tarifine göre hareket edecekler. Kendisi istemedikçe kimseye zikir tespihi verilmez.

CEZBE HAKKINDA: Allah'ın (c.c) sevgisinin kalpler de yaptığı coşkunluktur. Allah'ın (c.c) Peygamberimizin (s.a.v), mürşitlerin ismi zikredilince, Aşk ehlinden olan kimselerin kalpleri coşar, bu coşma fazla olursa kaynayan suyun kabından dışarı sıçradığı gibi taşar, taştığı zaman şahsın ruh yaratılışına uygun cezbeler görülür. Bazılarından ani ve yüksek bir ses çıkar. Bazıları çeşitli vücut hareketleri yaparlar. Titremek gidip gelme, ağlama gibi. Bazıları bilmediğimiz ve yeryüzünde mevcut olmayan bir lisanla, kendi kendilerine konuşurlar bu lisana "Hal lisanı" denir. Büyük zatlar, kitaplarında cezbenin 200 kadar çeşidini bildirmişlerdir.

Cezbe, Allah'ın lütuf ve ihsanıdır. Dilediğine verir. Cezbeliler, Allah'a ve sevgisine daha çabuk ulaşırlar. Cezbe bir vasıtadır. İstanbul'a gitmek isteyen kimsenin bindiği otobüs nasıl bir vasıtadır, İstanbul'a varınca artık otobüsten iner ve ona ihtiyacı olmazsa cezbede, cezbeliyi Allah'a (c.c) yaklaştıran yolda belli bir yere kadar götüren bir vasıtadır. O belli bir yere varınca artık cezbesi tutulmaz.

Demek ki cezbe geçici bir vasıtadır. Çok büyük bir nimettir. Çalışmakla değil, Allah (c.c) tarafından bir lütufla elde edilir. Belli bir zaman sonra aniden kaybolur. Cezbeyi bilmeyenler, cezbelilere acır, onları deli olmuş zannederek üzülürler. Cezbelilerin aklı yerindedir. Katiyen delilikle alâkası yoktur. Cezbeliler hallerinden çok memnundurlar, cezbelerinin ellerinden hiç gitmemesini isterler. Çünkü, cezbe halinde iken hudutsuz manevî bir zevk duyarlar. Bu zevkten mahrum kalmayı ölmeye tercih ederler.

En Büyük Düşmanımız Nefs Hakkında

İnsanı felâkete götüren nefsidir. Firavun, Şeddat, Karun gibi ilâhlık davasında bulunan ve helâka gidenler hep nefsleri yüzünden felâketlere uğradılar. Nefsleri büyüdü büyüdü sonunda ilâhlık davasına kalkıştılar. Çünkü nefs, kendinden üstün bir varlığın bulunmasını istemez. Büyüyüp, terakki edip elde etmek isteyebileceği hiçbir şey kalmayınca ilâhlık davasına başlar. İşte onlar haddini aşmış, azgınlaşmış nefslerinin iddiasına uydular. Sanki firavun kendisinin ilâh (tanrı) olmadığını bilmiyormu idi. Biliyordu tabii. Fakat maalesef bu iddiaya kalkıştı nefsine de uydu. Halbuki Firavun evvelce fakir bir kimse idi. Bir çobanın oğlu idi. Kendisi ise bekçiydi. Bir gece inkılâp yaptı padişahın sadık adamlarını ortadan kaldırarak tahta geçti. Nefsi azgınlaştı ve neticede büyük felâketler başına açtı.

İnsan biraz düşünsün ki, Aliah'tn (c.c) Azameti ve büyüklüğü karşısında ne kıymeti olabilir.

İnsanın değeri azameti Hûdâ karşısında bir pire kadar bile olamaz. Yaratılışına baksın, neydi? Nasıl meydana geldi? Allah (c.c) kendisini nasıl yarattı? İnsan, kendi fakirliğini, aczini, biçareliğini görür ve bilirse Allah'u Teala o zaman onu yükseltir. Ona mertebeler ihsan eder. Şayet insan kendini bir şey olmuş zannederse o insan yok sayılır. İnsan kendini adamış olmuş olarak görmemeli. Nefsine bu fırsatı vermemeli vücudunu ve nefsini yok bilmeli. Her türlü günah, kullara yapılan zulüm ve hakaret hepsi nefsten geliyor.

Ne zaman ki insan fakirliğini, aczini, kendinden aşağı bir mahlûk olmadığım (nefsani yönden) idrak etse insanda kibir ve azamet kalmaz. İşte o zaman Allah'ın emirlerine göre hareket etmeye başlar. Meselâ insan 1.000 kişilik bir kabilenin içinde tek başına bulunsa, onlarla mücadele etmeye (karşı gelmeye) gücü yeter mi? Tabiî ki yetmez. Onlara karşı biçare ve kuvvetsizdir. Zavallıdır ve dolayısıyla emirlerine uymak mecburiyetinde kalır. Öyleyse Azameti Huda'ya karşı insanın boynu, bükük mahzun olması lâzımdır. Ve ona göre hareket etmesi, her emre mutlaka uyması lâzımdır.

Kendi Kendimize Düşünme

İyi ve kötüyü ayırt edemeyene deli denir. Deli iki türlüdür.

1- Dünya delisi; Bunlar üstlerini başlarım yırtarlar, abuk sabuk konuşurlar lüzumsuz şeyler söylerler, boş işlerle uğraşırlar. Çünkü akıldan yoksundurlar.

2- Ahiret Delisi; Ahiretle ilgili iyi ve kötüyü ayırt edemeyenlerdir. Yüzlerini Allah'a çevirmeyen, Allah'ın (c.c) hakikat yolunda gitmeyen kimselere denir.

Dünya delisine gülünüyor, alay ediliyor. Aklına, işine şaşılıyor, ahiret delisi için de durum aynıdır.

Müslümanlık sadece isimle olmaz, İslâm ismi almakla hiç kimse Müslüman olmaz. Rabb'ul Alemin insanın niyetine bakar, itikadına bakar, ameline bakar. Eğer bunlar yoksa isim ne iş görebilir? İnsan için imandan daha makbul, daha şerefli, daha kıymetli bir şey yoktur. Çünkü iman, ebedi kurtuluşun anahtarıdır. Allah'ın huzuruna çıkmaya cennete girmeye, insanlara nail olmaya hep iman sebeptir. Öyle ise insan imanım iyi muhafaza etmeli, hırsızlara çaldırmamaya dikkat etmelidir. İnsan nasıl kıymetli eşyalarını korumakta dikkat ediyorsa, imanını da aynı dikkatle muhafaza etmelidir. İmanını çaldırmamak için Allah'ın Askerleri olan Evliyalardan (mürşidlerden) yardım istemelidir. Allah'ın Evliyaları ile irtibat kurmalı, devamlı onlara yönelmeli Manevi rabıta ile onları çağırmalı, onlara ricada bulunmalıdır. Feryat ve figân etmeli ki, Evliyanın ve dolayısı ile Peygamber (s.a.v)'in insandan haberi olmalıdır.

Güzel Ahlâk

İnsanoğlu, ancak güzel ahlâka sahip olmakla nefsani hastalıklardan korunup mârifetullah mertebesine ulaşabilir. Bir insanın, Halik ve mahlûkat yanında: İzzet, Şeref, vekar, Haysiyet, itimâd ve itibarı ahlâkıyla ölçülür. Müslümanlık güzel ahlâk ile belli olur.

Cenab-ı Hak:

1 -"Emir olunduğun gibi dosdoğru ol" buyuruyor. Keza:

2-"Şüphe yok ki Rabbimiz 'Allah' (c.c) diyenler, sonra doğruluk üzere bulunanlar için korku yoktur. Mahzun da olmazlar. Bunlar cennetliktirler. Yaptıklarının karşılığı olarak orada ebedi kalırlar." Keza:

3 -"Hayırlı işlere acele ediniz. İyilik hususunda yarışınız!"

Hadis-i Şeriflerde Peygamberimiz Sallallahu ' Teala aleyhi ve sellem buyuruyor.

4-"Güzel ahlâk Allah Tealanın Yüce ahlâkıdır.

5 -"Güzel ahlâk cennet ehlinin amel ¡erindendir.

6-"Güzel ahlâk dinin kabıdır. Bir kimsenin dini, ahlâkının güzelliği ile ölçülür."

7-"Dinden sonra, aklın başı: kendisini, güzel ahlâk ile halka sevdirmek, iyi ve kötü kimselere karşı bol hayır yapmaktır."

8-"Güzel ahlâktan ayrılma! Çünkü Ahlâk bakımından insanların en iyisi, din bakımından en güzelidir."

9-"Müslümanlık güzel ahlâktır."

10-"Allah Teala Hazretleri, bir kulun hem dış görünüşünü, hem de içini ve ahlâkını güzel yaratıp da sonra onu ateşte yakmaz."

11-"Siz insanların hepsine, malınızla iyilik etmeye yetişemezsiniz... Öyle ise güler yüzlülükle, güzel ahlâk ile yetişiniz! Böylelikle bütün insanlara iyilik yapmış olursunuz. "

M-"İçinizde en sevdiklerim, kıyamet gününde bana en yakın olanınız, ahlâkı en güzel olan mü'minlerdir. Ki bunlarla hoş geçinilir. Bunlar insanlarla ülfet ederler ve kendileriyle ülfet ederler ve kendileriyle ülfet olunur."

13-"Allah'u Teala Hazretleri güzel ahlâkı sever, kötü ahlâkı sevmez."

14- "Bir insan ibadeti az olduğu halde güzel ahlâkı sayesinde, ahiret derecelerinin en büyüğüne ve konakların en şereflisine erişir.

İbadeti çok olan bir kul da, kötü ahlâkı yüzünden cehennemin en aşağı derecesini boylar."

15- "Sirke balı bozduğu gibi, kötü ahlâk da insanın iyi amellerini bozup fenalaştırır."

16- "Gerçek Müslümanda:

- Allah'a karşı, günah yapmakta, kendini alıkoyacak bir korunma duygusu.

- Sefihe karşı gelebilecek bir yumuşaklık huyu,

- İnsanlar arasında kendisini hoş yaşatacak güzel bir ahlâk olmalıdır.

Bunlardan birisi bile bulunmazsa o kimsenin işlerinden hiç birine itimat etmeyiniz."

"Güzel ahlâk, güneşin karı erittiği gibi günahları etiritir."

17- "Bir insan ahlâkı kötü oldukça, Allah'u Teala'dan hep uzak kalır."

18- "Diliyle eliyle insanları incitmeyen, başkaları kendisinden emin olan."

"Bir mümin ve Müslüman; iman ve Müslümanlığın en yüksek mertebesini bulmuştur.

19- "Bir kul

- Ahlâkını güzelleştirmedikçe,

- Öfkesini yenmedikçe

-Kendisi için sevip istediğini, başkaları için istemedikçe olgun bir mümin değildir."

20 -"Bir kimse,

- Kalbi diliyle beraber,

- Dili de kalbiyle beraber olmadıkça

- Sözü, işine aykırı olmaktan kurtulmadıkça,

- Komşuları şerrinden emin olmadıkça,

Gerçek mümin değildir/'

21 - "Merhameti olmayan, merhamet görmez."

22-"Büyüklerini saymayan, küçüklerine şefkat ve merhamet göstermeyen bizden değildir."

2 3 - "Yeryüzündekilere merhamet ediniz ki göktekUer de size merhamet etsinler."

24- "Mümin kişinin gönlüne sevinç havası estirmek ve onun ihtiyacını karşılamak, bütün nafile ibadetten, benim için daha sevimlidir."

25- "Ben ancak yüksek ahlâkı tamamlamak için gönderildim. Peygamberlik vazifemin hedefi budur."

Ahlâk hakkında Peygamberimiz Sallallahu Teala aleyhi ve sellemin binlerce hadis-i şerifi vardır.

Yukarıdaki hadis-i şeriflerden de anlaşılır ki İslam dini, güzel ahlâk ve fazilet dinidir.

Güzel ahlâk sahibi olmayanlar, ne kadar ilim, ibadet ve taatla meşgul olsalar yine olgun ve kâmil müslüman sayılmazlar.

26- Bir gün Peygamber (s.a.v) efendimizin yanında, her gün oruç tutan, bütün gece namaz kılan bir kadından bahsetmişler ve onu övmüşler, sonra da:

- Yalnız huyu kötüdür. Diliyle komşularını incitir, rahatsız eder demişler.

Bunun üzerine Resul-i Ekrem (s.a.v):

- "O kadında hayır yoktur; Cehennemliktir" buyurmuşlar.

Bu da gösteriyor ki:

Müminin esas sıfatı güzel ahlâkıdır.

Vekar ve Hilm:

27- Peygamberimiz (s.a.v) ashabdan birine şöyle buyurdu:

- Sende Allah'ın sevdiği iki haslet vardır:

- Hilm: Yumuşak huyluluk.

- Vekar: Ağır başlılık.

29- "İnsanların ekserisini cennete koyan:

- Allah korkusu,

- Cüzel ahlâkıdır.

Cehenneme koyan, dil ve fuhşiyattır."

29- Nefsimi kudret elinde bulunduran Allah'a yemin ederim ki "Cennete ancak huyu güzel olanlar girerler."

30- "Allah'u Teala, yumuşak, mülâyim, tatlı ve güzel yüzlü insanları sever."

31- Resul-i Ekrem Sallallahu aleyhi ve sel-lem sordu:

- Cehennemin kimlere haram olduğunu bilir misiniz?

- Ashab-ı Kiram:

- Allah (c.c) ve Resul'u bilir dediler...

Bunun üzerine Resul-i Ekrem:

Herkese yumuşak davranan, cana yakın olan kimselerdir, buyurdu.

32- Nefsin için sevdiğini insanlar için de seversen, hakikî Müslüman olursun!

Güzel ahlâk, gerçek Müslümanın huyudur. Bütün insanların, güzel ahlâklı olması nizam-ı alem için şarttır.

Güzel ahlâklıya kâfirler bile hürmet ederler.

Hayvanlarda bile güzel huylar görülür. Köpek de on güzel ahlâk olduğu beyan ediliyor. Üstadın buyurduğuna göre:

"Bu on haslet-i hamide'nin (güzel ahlâkın) her müminde muhakkak bulunması lâyıktır ve gereklidir

1- Sadakat

Köpek sahibini terk etmez! Kovsa da bırakmaz, küsmez, hizmet eder.

2- Kanaat

Ne verilirse razı olur. Sofraya sokulmaz, bulduğu ile iktifa eder. Yerine biri gelse onu oradan kovmaz.

3- Tevazu

Yattığı ve gezdiği yer, alelade yerlerdir. Kendi için yüksek yer aramaz. Ne yedirilirse yer.

4- Tevekkül

Yarını düşünmez, yerini yermez, erzak biriktirmez.

5- Teslimiyet

Sahibini bırakmaz. Dövse de, ayağını kırsa da yine çağırınca gelir. (Kuyruğunu sallayarak) teslimiyet gösterir. İyilik edeni bilir ve unutmaz.

6- Zühd

Kendisini umumî ruhuata bırakmıştır. Gelecek için bir düşüncesi ve hazırlığı ve esaslı bir bakımı yoktur.

7- Miskinlik

Her yeri dolaşır. Bir şey verilirse alır, vermezlerse bakar geçer. Kendine dokunmazlarsa bir şey yapmaz; yoluna gider.

8- Uyanıklık

Çok az uyur. Şehirlerin, köylerin, sokakların da gece bekçisidir. Hırsızları tanır, haber verir.

Evleri, bağları, bahçeleri, sürüleri korur.

9- İstiğna

Çekingendir. Başkalarının nasibine tecavüz etmez. (Kedi gibi sofralara sokulmaz), kapları bulaştırmaz.

10- Edep

Köpek, haddini bilir. İnsanlar arasında ve hayvan cinsleri içinde, insanlara en çok hizmet edendir.

Emredilen işi tutar, terbiyeyi kabul eder, terbiye edildiği zaman, tam bir liyakatle, çok büyük işler görür.

Sürü, kızak, ev, harp, bekçilik, keşif ve yitik bulma... İşlerinde hizmeti çoktur.

Blı on güzel ahlâk köpeklerde bulunmaktadır. Halbuki bunlar, halis müminlerin ve sadık müritlerin sıfatlarındandır.

Bir gün sohbette bu bahsi okuyunca, kardeşlerden biri, duygulanarak:

"Daha bir köpeğin sahip olduğu ahlâkı elde edemedik..." diye ağladı ve sohbettekileri de ağlattı.

Yine Hadis-i şeriflerden buyurulur:

33- "Sizden biriniz kendisi için arzu ettiğini kardeşi için arzu etmedikçe, iman etmiş olamaz. "

34- "Kadın 4 şey için nikâh edilir."

- Malı

- Soyu,

- Güzelliği ve

- Dini.

Sen dindar (İslâm iman ve ahlâkıyla mücehhez) kadını al; Mes'ud olursun!"

35- "Yedi sınıf insan vardır ki Allah Teala onları hiç bir gölgenin bulunmadığı günde, arşın gölgesinde gölgelendirir:

• Adaletli devlet reisi,

- Allah'a ibadetle büyüyen genç,

- Kalbi mescitlere bağlı kimse,

- Allah için sevişen; birleşenler ve ayrıldıklarında bu sevgiyi devam ettirenler,

-Mevki sahibi olan güzel bir kadın tarafından arz-ı nefs için çağrıldığı zaman:

- Ben Allah'dan korkarım! diyerek reddeden ada Tenhalarda Allah'ı zikrederek, gözleri yaşla dolup taşan kimseler."

38- "İyiliklerin en mükemmeli, bir kimsenin baba dostlarını görüp gözetmesidir."

39- Allah Teala kudsi hadiste buyuruyor:

- "Benim rızam uğrunda sevişenler için, nebilerin, şehitlerin bile imrenecekleri derecede nurdan minberler vardır."

40- Allah Teala buyuruyor:

- "Allah'a ibadet edin!

- Ona hiç bir şeyi şerik koşmayın,

- Ana, babaya, akrabaya,

- Yetimlere, yoksullara

- Yakın komşuya, yabana komşuya,

- Yanınızdaki arkadaşa,

- Yolcuya ve

- Malik bulunduğunuz kimselere iyilik ediniz!"

- Resul-u Ekrem (s.a.v) Efendimiz üç şeye çok dikkat ederdi:

- Başkaları ile çekişmezdi.

- Çok konuşmazdı.

- Faydasız şeylerle uğraşmazdı.

Üç hususta kendini tutardı.

- Kimseyi kınamaz, ayıplamazdı.

- Kimsenin ayıp ve kusurlarını araştırmazdı.

- Müstahak olan kimseye bile fena söz söylemezdi. Güzel nasihatlerde bulunurdu.

Hazret-i Haşan, babası Ali (k.v)'den, o da Resulullah (s.a.v)'den duyarak şu hadisi naklederler:

Muhakkak güzellerin en güzeli, güzel ah-lâkdır."

Allahümme salli ala Ssyyidina ve Nebiyyina ve Mevlana Muhammedin ve alihi ve sahbihi ecmain.

Ve'lhamdü lillahi Rabbi'l-alemin

Müminler,

İman,

İlim,

Amel-i salih ve

Gü*el ahlâk sahibi olarak; Kardeşlik için şu esaslara uymaları lâzımdır:

Cenab-ı Hak, Hucurat suresinin onuncu ayetinde mealen:

- Müminler mutlaka kardeştirler. Onun için (herhangi bir anlaşmazlıkta) kardeşlerinizin

arasını düzeltiniz ve Âllah'dan korkunuz ki rahmete layık olasınız! buyuruyor.

Keza:

Tövbe suresinin yetmişbirinci ayetinde mealen:

• Erkek kadın bütün müminler birbir lerinin dostlarıdırlar (birbirlerini görüp gözetirler.)

Enfal Suresinin birinci ayetinde mealen:

- Allah'dan korkun ve birbirlerinizin arasını düzeltin! (Anlaşmazlıklardan sakının! Aranızdaki geçimsizlikleri izale edin!)

Yine Enfal Suresinin kırkaltıncı ayetinde mealen:

- Birbirinizle nizahlaşmayın! Sonra içinize korku düşerek devletiniz elden gider!

Maide suresinin ikinci ayetinde; mealen:

- İyilik ve takvada birbirinizle yardımlaşın, fenalık ve düşmanlıkta yardımlaşmayın!

Al-i İmran suresinin yüzüçüncü ayetinde; meâlen:

- Hepiniz birden Allah'ın ipine; İslam dinine sımsıkı sarılınız ve fırkalaşmayınız.

(Ayrılmayınız, parçalanmayınız) buyuruyor.

Bu İlâhî emirleri tutmak, müminler için lâzımdır, vaciptir.

Müminlerin ancak kalpleri ve gayeleri birleştiği zaman Allah'ın yardımına ve felâha erilir.

Cenab-ı Hak bir hadisi kutside mealen:

- Benim için sevişenlere,

- Benim için ziyaretleşeniere

• Benim için birbirlerine ikram edenlere

- Benim için birbirlerine itimat edip dost olanlara

- Benim de muhabbetim ve yardımım tahakkuk etmiştir, buyuruyor.

Peygamberimiz (s.a.v) hadis-i şeriflerinde, meâlen:

- Gerçek müminlerin birbirlerine acımakta,

Birbirini sevmekte,

Birbirlerine şefkat göstermekte bir vücut gibi olduklarını görürsün!

Bu vücudun bir uzvu muzdarip olduğu takdirde diğer kısımları da uykuyu kaybedip ateşler içinde onun ızdırabım duyarlar.

- Müminler, birbirlerine kenetlenmiş binalar gibidirler.

Keza:

Müminler tek şahıs gibidirler. Bir uzvu muzdarip olduğu vakit vücudun diğer kısımları da uykusunu kaybedip ateşler içinde onun ızdıra-bını duyarlar.

- Sizden herhangi biriniz, şahsı içinde arzuladıklarını mümin kardeşleri için de arzulamadıkça iman etmiş olamaz.

- Birbirinize haset etmeyin!

- Birbirinizi helâke sürüklemeyin!

- Birbirinize buğz etmeyin!

- Ve kardeşçe Allah'a kul olun!

- Mümin ülfet eder ve ülfet olunur. Ülfet etmeyen de ve ülfet olunmayanda hayır yoktur.

Diğer tabirle:

- Mümin sever ve sevilir.

- Sevmeyen ve sevilmeyen de hayır yoktur.

- Nefsim kudret elinde olan Allah'a yemin ederim ki:

İman etmedikçe cennete giremezsiniz!

Birbirlerinizi sevdikçe mümin olamazsınız!

Size yaptığınız takdirde birbirinizle sevişeceğiniz bir şey söyleyim mi?

- Aranızda selamı yayınız!

(Birbirinizle daima selâmlaşınız!)

Resul-i Ekrem (s.a.v) Medine-i Münevve-re'deki ilk hutbesinde:

- Yarım hurma ile de olsa birbirlerinize yardım ediniz! Onu da bulamazsanız gönüle huzur veren doğru ve güzel bir söz veya tebessümle birbirinizi sevindiriniz! buyurmuştur.

Hadis-i Şerifte mealen:

- Müminlerin en mükemmeli ahlâkı güzel olandır.

Keza:

- Allah'ın kuvveti, yardımı,

Cemaa tlaşanlarladır! buyuruluyor.

Rabbimizin emirlerini tutmak Peygamberimizin sünnetlerine uymak Hakimi müminlik icabıdır.

Felâhımız bundadır.

Biz de Allah'dan bunu istiyoruz!

Hamd ve sena alemlerin Rabbine Salat ve Selam Hak Elcisi Hazreti Muhammed Mustafa'ya ve O'nun yolunda olanlara!

Mevlana Halidi BAĞDADİ

“Mecdi talid Şemsü’şşümus Halidiye Risalesi” uç

eser tek kitap halinde.

Şurası kesin olarak bilinmelidir ki; Bir müridin maksadı ve gayesi gerçekte yüce mâbud olmalıdır.

O halde müridin, önce içinin boş maksatlardan, yani Allah’ın rızasından başka her arzudan temizlenmesi gerekir.Çün-kü dolu bir kaba, içindekini boşaltmadıkça, başka bir şey koymak nasıl mümkün değilse gönülleride dünyevi menfaatlerden ve maksatlardan tasfiye etmedikçe, oraya ilâ- hi nurun girmesi mümkün değildir. Nitekim kötü huylarını bırakmayan bir insanda, ahlakı hamidenin bulunama yacağı malumdur.

Hazırlayan

Prof. Dr. Yakup ÇİÇEK

El Munkizu Mine’dDalal

(Delaletten Hidayete)

İmamı Gazali Hz.’leri buyuruyor ki; Kemal felsefe ve batini zümrelerini inceledikten sonra bütün gayretimle sûfilerin yoluna yöneldim.Tasavvuf ilminin özü nefsin ağır gelen zorluklarına katlanmak onun kötü huy ve çirkin sıfatlarından arınarak, Allah’tan başka her şeyi kalpten boşaltarak, kalbi Allah’ın zikriyle süsleyip güzelleştirmektir.

İmamı Gazali (r.a)

SeyTac Yayınları

Bu eser hakikati hadis zaviyesnden ortaya koymak için kaleme alınmış olup müellif bu eserinde tasavvufi prensiplerin hadisler yönünden delilerini ortaya koymaktadır.Hadislere getirdiği yorumlarla tasavvufun hadislerdeki dayanaklarını açıklamakta, bununla hadislerin anlaşılmasında önemli ufuk açmakta-dır.Bu yönüyle eser sahasında tek olma özelliğine sahiptir

Müellif:

Şeyh Eşref Ali Tanevi Tercüme: Kemal YILDIZ

Ahmed SALİHOĞLU

MEKTUBAT1 MEVLANA HALİD

Bu mektupları toplayıp derlemeyi, herkesin istifadesine sunmayı Peygamber Efendimiz (s.a.v)’min istiharesinden ve yüksek silsiledeki sadatı kiramın ruhlarıyla istişareden sonra başladım bu mektuplar,kalplerdeki perdeleri açarak içine girer. Kalplere şeriatın hakikatından gelen ve sünneti seniyyenin nurlarından yar-dım alan nakşi tarikatının aslı üzerinde hidayet nurlarını saçar.

Müellif: Esad SAHİB Hazırlayanlar

Dr. Dilaver SELVİ Kemal YILDIZ

• Evliyaullah’ın Tasavvufla ilgili görüşü

• Mürşidi kamile olan ihtiyaç

• Mürşidi kamilin alametleri

• Tasavvufun mahiyeti

• Halef selef alimlerin sözleri

• Sofi kime derler sofi nasıl olmalı

• Tasavvufun başlayışı

• Tasavvufun gayesi

• Güzel ahlak

• Şeriat tarikat ve marifet

• Şeriat ile tarikat arasındaki fark

• Silsile-i sadat-ı kiram

• Silsile-i sadat-ı kiram

Bütün bu sorulann cevaplarını bu kitapta bulabilirsiniz

Hazırlayan M. Hanefi Mert