ORHAN GÖKDEMİR

REDHACK

(KIZIL HACKERLAR)

SANAL ÂLEMİN KLAVYELİ ASİLERİ

DESTEK YAYINEVİ: 377

ARAŞTIRMA: 115

REDHACK / ORHAN GÖKDEMİR

Her hakkı saklıdır. Bu eserin aynen ya da özet olarak hiçbir bölümü,

telif hakkı sahibinin yazılı izni alınmadan kullanılamaz.

Genel Yayın Yönetmeni: Ertürk Akşun

Editör: Devrim Yalkut

Kapak Tasarım: İlknur Muştu

Sayfa Düzeni: Cansu Poroy

Destek Yayınları: Şubat 2013

2. Baskı: Mart 2013

3. Baskı: Haziran 2013

4.-5. Baskı: Temmuz 2013

6. Baskı: Temmuz 2013

Genişletilmiş 7. Baskı: Eylül 2013

Yayıncı Sertifika No: 13226

ISBN 978-605-4771-77-6

© Destek Yayınevi

İnönü Cad. 33/4 Gümüşsuyu Beyoğlu / İstanbul

Tel:(0212) 252 22 42

Fax:(0212) 252 22 43

www.destekyayinlari.com

info@destekyayinlari.com

facebook.com/ DestekYayinevi

twitter.com/destekyayinlari

Kitap Matbaacılık San. ve Tic. Ltd. Şti.

Davutpaşa Cad. No:123 Kat:1 Topkapı/İst.

Sertifika No : 16053

Tel.: 0.212.482 99 10

ORHAN GÖKDEMİR

REDHACK

(KIZIL HACKERLAR)

SANAL ÂLEMİN KLAVYELİ ASİLERİ

YAZARIN DİĞER KİTAPLARI

- İnsan ve Doğa/Ölen Bir İdeoloji Üzerine İncelemeler

- Felsefi Aklın Eleştirisi

- Faili Meçhul Cinayetler Tarihi (Destek Yayınları)

- Aydınlanma Tarikatı (Destek Yayınları)

- Türkiye’de Yahudi Hıristiyan Savaşları/Helenizm, Siyonizm, Türkçülük (Destek Yayınları)

- Mehmet Eymür /İç Savaşın MİT’çisi

- Pike/İç Savaşın Polisi

- Ucube/Yeni Türkiye’nin Anatomosi (Destek Yayınları)

- Körler Düşerken/Kuşatılan Şehre Nafile Mektuplar (Destek Yayınları)

- Öteki İslam/Devletin Din Operasyonu (Destek Yayınları)

- Cumhuriyet’in İlk/son Yüzyılı (Destek Yayınları. Enver Aysever ile birlikte)

- Din ve Devrim (Destek Yayınları)

- Tarihsel Marksizm/İktisadi ve Felsefi Aklın Eleştirisi (Destek Yayınları)

REDHACK MANİFESTOSU

“Bak beyim, sana iki çift lafım var.

Koskoca adamsın. Paran var, pulun var, her şeyin var. Binlerce kişi çalışıyor emrinde. Yakışır mı sana ekmekle oynamak? Yakışır mı bunca günahsızı, çoluğu çocuğu karda kışta sokağa atmak, aç bırakmak?

Ama nasıl yakışmaz. Sen değil misin öz kızına bile acımayan, bir damlacık saadeti çok gören. Anlamıyor musun beyim, bu çocuklar birbirini seviyor. Ama ben boşuna konuşuyorum. Sevgiyi tanımayan adama sevgiyi anlatmaya çalışıyorum. Hıh. Sen büyük patron, milyarder, para babası, fabrikalar sahibi Saim Bey. Sen mi büyüksün? Hayır, ben büyüğüm, ben, Yaşar Usta. Sen benim yanımda bir hiçsin, anlıyor musun, bir hiç. Gözümde pul kadar bile değerin yok. Ama şunu iyi bil, ne oğluma ne de gelinime hiçbir şey yapamayacaksın. Yıkamayacaksın, dağıtamayacaksın, mağlup edemeyeceksin bizi. Çünkü biz birbirimize parayla pulla değil, sevgiyle bağlıyız. Bizler birbirimizi seviyoruz. Biz bir aileyiz. Biz güzel bir aileyiz. Bunu yıkmaya senin gücün yeter mi sanıyorsun? Dokunma artık aileme. Dokunma çocuklarıma. Dokunma oğluma. Dokunma gelinime. Eğer onların kılına zarar gelirse ben, ömründe bir karıncayı bile incitmemiş olan ben, Yaşar Usta, hiç düşünmeden çeker vururum seni. Anlıyor musun? Vururum ve dönüp arkama bakmam bile.”

(Münir Özkul’un ‘Bizim Aile’ filmindeki bir repliği)

YENİ BASKIYA ÖNSÖZ

“Madem sonsuza dek yasayamayacağız,

O vakit istediğimiz gibi yaşayacağız…

Nush ile uslanmayanı etmeli tekdir,

Tekdir ile uslanmayanın hakkı #RedHack’tir!”

Bu kitabı yazmaya karar verdiğimde 2013 yılının Ocak ayındaydık. Redhack YÖK’ü hacklemiş, ele geçirdiği belgeleri yayınlamaya başlamıştı. “Sindirilmiş” medya, tabiatı gereği “ dostlar alışverişte görsün” kıvamında yaklaşıyordu olaya. Bir yanım gazeteci olduğundan, bu tablo canımı daha fazla acıtıyordu.

Müdahale etmek gerekiyordu; çok hızlı çalıştım. Yazıma başlama ile baskı aşaması arasında 15 gün vardır.

Bunu aynı zamanda bir “özeleştiri” olsun diye yazıyorum. Dostların eleştirdiği gibi kitapta olmaması gereken bazı tekrarlar var, kusurumdur.

Yazmaya giriştiğimde, Redhack’e de e-mail aracılığıyla ulaşıp, bazı sorular yönelttim. Ancak, anlaşılabilir nedenlerle yanıtlamak istemediler. “Mesafeli” durmak istiyorlardı, kendi açılarından haklıdırlar. Ancak bu kitabın yazılması gerekiyordu, acele etmekte de ben haklıyım.

Hatasıyla, sevabıyla okuyucuya sunulmuştur. Genel hatlarıyla doğru bir iş ortaya çıktığından eminim.

Bu kitabın ilk baskıları Gezi Direnişi’nin öngünlerinde yapıldı. YÖK eylemi elbette çok önemliydi. Ancak Redhack, Gezi Direnişi ile bir “level” daha atladı. Çarşı ile birlikte bu direnişin en önemli figürlerinden biri oldu. Varlığı, bilgisi ve birikimi ile direnenlere güç verdi, zaman zaman imdada yetişti.

İktidarın sosyal medya operasyonları sırasında takındığı tutum, bu alanda baskıcı tutumun ne kadar zavallı bir girişim olduğunu ortaya çıkardı örneğin. Gezi Parkı protestosunda Twitter’da bazı Gezi eylemi hastag’lerinin incelendiği iddialarından sonra Redhack resmi Twitter hesabından “AKP twitter’a inceleme başlatacakmış. Yahu tüm twitleri biz attık, yüz binlerce insanın bilgisayarına girdik, garibanla uğraşma, buradayız;) RedHack’i RT eden, RedHack ile alakalı yazı yazan, Direnişi örgütleyen tüm hesaplar tarafımızca hacklenmistir! “ açıklaması yaptı.

Açıklamanın ardından Twitter kullanıcıları #redhacktarafındanhacklendik hastag’ini kullanarak Gezi Parkı eyleminde attıkları Tweet’lerin Redhack tarafından atıldığını duyurdu. Redhack’ın bu yolla kullanıcılara karşı hukuki işlem yapılmasının önünü kapatmış oldu.

Böylece iktidarın sosyal medya hurucu başlamadan bitmişti.

Sonra “iliştirilmiş medya”da Redhack’in attığı twit’lerin de izlendiği, IP adreslerinin öğrenildiği ve kısa bir zamanda Redhack’e operasyon yapılacağı haberleri üfürüldü “Emniyet kaynakları”na dayanarak.

Emniyet Genel Müdürlüğü’nün internet sitesi de tam o günlerde hacklendi Redhack tarafından. Redhack, sitenin devre dışı kaldığını Twitter üzerinden “Çek fişi çek, topla topla topla :) http://www.egm.gov.tr” “5 kişiyi öldürüp, 12 insanın gözünü çıkartıp 8 bin insanı yaralayıp, sonra rahat edebileceğini mi sanıyorsun? Çek fişi: http://egm.gov.tr” twit’iyle duyuruldu. Pasaport işlemleri durdu, gümrük kapılarında uzun kuyruklar oluştu. Redhack’e baskın yapmaya hazırlanan Emniyet, baskına uğramış, ağır kayıplar vermişti!

Redhack sözcüleri biri 7 Haziran’da, diğeri 7 Ağustos’ta Halk TV’nin konuğu olarak iki uzun söyleşi yaptı. Kuşkusuz Redhack’in anlaşılması açısından iki konuşmada önemliydi. Bu baskıya sadece olaylar durulduktan, hasar tespit çalışmaları yapıldıktan sonra yapılan 7 Ağustos konuşmasını aldım. Bazı bölümler TV kayıtlarındaki ses kesintileri nedeniyle anlaşılmıyordu. Söyleşinin doğası gereği yapılan tekrarları ayıkladım. Bunun dışında, imla değişikliklerinin ötesinde bir müdahale yapmamaya çalıştım. Metindeki başlıklar ise bana aittir.

İçler acısı “sindirilmiş medya” tablosu Gezi Direnişi ile bir “intihar” eylemine dönüştü. 31 Mayıs’ta başlayan direniş, bir iki küçük TV kanalının dışında görmezden gelinmişti. Böylece sansürcü tavır, bir toplu intihar eylemine dönüşmüş oldu.

Haliyle, Redhack’in 7 Haziran 2013 tarihli Halk TV konuşmasına damgasını vuran da bu intihar eylemi oldu. Şöyle değerlendiriyordu Redhack bu tabloyu:

“…Birkaç alternatif kanal üzerinden bu direnişin gerçek yüzü yansıtılmaya çalışıldı. Gerek kendi eylemlerimizi gerek direnişin gerçeklerini duyurmak için sipariş ettiğimiz penguen kostümlerinin parasını denkleyememiştik, tam zamanında haber yapmaya başladılar.

Afili sloganları var, haberciliğe yetmediğini çok net bildiğimiz; “İlk bilen siz olun”, “Bizimle habersiz kalmayın”… Beylik sloganları vardı ama gördük ne olduğunu. Sadece biz de görmedik, tüm dünya basını da gördü. Tahrir Meydanı’ndan, Libya’dan yayın yapsın diye harcırahla, yani aslında bizim paramızla görevlendirilen muhabirler nedense(!) kayıptılar. Aynı muhabir Tahrir’den yayın yaparken şahane adamdı ama memleketinde olan biteni göstermeye kalktığında aforoz ettiler. En ağır baskılarla karşılaştı bu insanlar. Redhack olarak Şemdinli’deki çatışmaları Agence France Press’ten öğrenmeye alışık olduğumuz için, Şemdinli bize Paris’in banliyösü gibi geliyor artık.

Bu direniş, acı olayları ve devlet terörüyle olduğu kadar mizahi yönüyle de hatırlanacak. Öyle güzel şeyler, alternatif tepkiler koydu ki halk ortaya, bunlar da hatırlanacak…

…Bakın, biz din eksenli bir grup değiliz. Marksist-Leninist bir örgütüz, bunu açıkça söylüyoruz. Devrimci pratikten gelmeyiz, 16 yıllık geçmişimiz içerisinde biz bu kadar dezenformatif bilginin yayıldığı, insanların bu kadar aleni bir şekilde karalandığı bir dönem hatırlamıyoruz. Aramızda yaş grubu itibarıyla 12 Eylül dönemini hatırlayan militanlarımız da var. Ama böyle bir gerçeklik yok, böyle bir baskı yok, böyle bir mağduriyet yok! Kalkıp “içki içtiler” deniliyor, hatta işi abartıp “toplu seks yaptılar”a getiren haber siteleri var. Bu nasıl bir vicdandır, bu nasıl bir insanlıktır, bu nasıl bir onur anlayışıdır, çok tartışılası bir noktada bugün?”

Bu kitap işte böyle bir tablo karşısında yazıldı. Sürçü lisan ettikse affola!

Bu arada, kitabın ilk baskılarında kullanılan Redhack “fotoğrafı” RED belgeselini hazırlayan dostlara aittir. Bir “rakı” borcum var, ödeşiriz!

Öyleyse şöyle bitirelim: “Merhaba dostlar, yoldaşlar, canlar, ağaçların bölünmez bütünlüğünü savunanlar… Nasılsınız?”

Orhan Gökdemir

Eylül 2013

ÖNSÖZ

Amerikalı bir film yapımcısı televizyonun icat edildiği zamanlarda şöyle demişti: “Televizyon en geç altı ay içinde piyasadan silinecektir. İnsanlar her akşam böyle bir kutuya bakmak istemezler.” Bu kehanetin üzerinden yaklaşık 70 yıl geçti. İnsanlar artık o kutunun bağımlısı. Tek fark kutu yapımında ahşabın yerine plastik kullanılması.

Daha kötüsü, hayatımıza giren yeni kutular olması. Hatırı sayılır sayıda insan, işini de bu kutulara bakarak yapıyor. Televizyondan arta kalan zaman bilgisayar denilen kutuların karşısında geçiriliyor. Mobil kutular ise işin tuzu biberi. Trende, otobüste, evde, sokakta, tuvalette, yatak odasında kutular karşısında büyülenmiş haldeyiz.

Bizi birbirimize bağlayan tek şey kutular. O kutular aracılığıyla son 70 yılda bir “Networks” toplumuna dönüştük. Görünüşe göre bu kutular aracılığıyla birbirimizle iletişim halindeyiz. Ama öte yandan aynı “Networks”, bu kutular aracılığıyla hepimizi kendi cemaatinin bir üyesine dönüştürmekte. Kutuların karşısına dizilmiş bağımlılar, kendilerine sunulan sanal gerçeklik aracılığıyla bir “pil”e dönüştürülmekte. Edindiğimiz her kutu, şebekenin gücüne güç katmasıyla sonuçlanmakta.

İnternet (Interconnected Networks-kendi aralarında bağlantılı ağlar) yaygın tanıma göre, “Dünya’yı saran ve merkezi olmayan, ağlardan oluşan bir ağ dizgesi.” Binlerce akademik ve ticari ağla devlet ve serbest bilgisayar ağının birbirine bağlanmasıyla oluşuyor. Böylece kutulardan oluşan bir büyük kutu çıkıyor ortaya.

Tahmin edilebileceği gibi bu icadın da çıkış noktası Amerikan askeri aygıtı. İnternet üzerinden ağ sayesinde iletişim kuran bilgisayar sistemleri olan askeri iletişim sistemi Semi-Automatic Ground Environment (SAGE) ve ticari havayolu rezervasyon sistemi olan Semi-Automatic Business Research Environment (SABRE) 1950’li yıllarda oluşturuldu. 1960’lı yıllarda The Advanced Research Projects Agency (ARPA) ve The Advanced Research Projects Agency Network (ARPANET) geliştirildi. 1960’lı yılların sonunda ARPANET bildiğimiz modern İNTERNET olarak hayatımıza girmiş oldu. 70’li yılların başında Amerikan üniversitelerine bu projeden yararlanma imkânı verilmesinin ardından e-posta (SMTP) ve NNTP, FTP ve HTTP uygulamaları geliştirildi. Özetle, internet denilen sanal ortam, milyonlarca bilgisayarın çeşitli algoritmalar dâhilinde birbirine bağlanması ve aralarında veri (bilgi) akışı sağlanmasına dayanıyor.

İddia odur ki bu ağ sayesinde dünya devrimci bir dönüşüm geçiriyor. Bilgiye ulaşmak ve bilgiyi kullanmak kolaylaşıyor. Bu özgürlük görüntüsü ise kullanıcı ve bilgisayarının oluşturduğu bir garip ilişkiden besleniyor. Evet, içinde bilgi var ama ondan daha fazla bilgi görünümlü çöp var. Bu çöp yığının arasında değerli olanı bulmak ise nihayetinde bilgiye dayanıyor. Yani o bilgiyi edinmek için zaten bilgili olmak şart. Eski Ahit’te denildiği gibi; “Söz çoğaldıkça anlam azalır, peki bunun kime ne yararı var?” Öte yandan kaynak erişimi devletlerin, uluslararası şirketlerin ve en altta ülke içi şirketlerin denetiminde. Böylece sanal âlem, gerçek âlemin birebir bir yansıması olarak vücut buluyor.

Bu hal, bizi daha sanayi devrimi zamanında yapılmaya başlanan o tartışmaya götürüyor. Makineler insanı özgürleştirebilir mi? Bir kez daha ortaya çıkıyor ki makinelerin insanı özgürleştirme gücü yoktur. Onun bu işlevi eninde sonunda onun nasıl ve kim için kullanıldığına bağlıdır. Tıpkı yünlü pamuklu dokuma sanayindeki teknolojik gelişmeler gibi, bilgisayardaki gelişmeler de her geçen gün daha çok insanın işsiz kalmasıyla sonuçlanmakta. Çünkü üreticiler üretim sürecinin karar vericileri değil.

Makine kırıcılığı sanayi devriminin en önemli işçi hareketidir. 1790’lı yıllarda ortaya çıkmış, kırk yıl sürmüştür. Leicestershirelı bir kalfa olan Ned Ludd liderliğinde başladığı için Luddculuk diye anılır. Bütün Luddcu bildiriler “General Ludd” imzasını taşımıştır. Luddcular kalifiye işçilerdi, zanaata ilişkin geleneklere bağlı, statüleri gerilemekte olan kişilerdi. Makine ile doğrudan çatışma halindeydiler ve onların kısa sürede yerlerini alacağının bilinciydeydiler. Makineler zanaatkâr ve işçilerin elinden hünerlerini aldıkça bu büyük bir tepkiye, makine kırıcıları hareketine dönüşmüştür. Luddcular son derece disiplinli, eylemleri iyi planlanmış, gizli ve genellikle doğrudan zora dayalı bir hareketti. Luddcu birliklere yeminle girilirdi ve bu etkili yemin törenleri o dönemin kültüründe önemli bir yere sahipti.

Hacker sözcüğünün de “sistem kıran” anlamına gelmesi rastlantı değildir. Onlar bir anlamda modern Luddculardır. Kırıcılığı, “ağ”ın işleyişine aykırı davranmasından kaynaklanıyor. Böylece, kutuların yarattığı büyü, kendi karşıtına dönüşmüş oluyor. Hacker, bir yandan “sistemin” kırılganlığını ortaya çıkarırken, öbür yandan yaratılan özgürlük görüntüsünün arkasında yatan sınırsız bağımlılığı hissetmemizi sağlıyor.

Redhack, bizim yerel “ağ”ımızda ortaya çıkan bir grup. Belli ki kökleri siyasal bir geleneğe dayanıyor. Devleti hedef alan eylemleri, sanal alemde de devlet geleneğimizin sürdüğünü ortaya çıkardı: Halkı için bir devlet değil, halka rağmen bir devlet!

Redhack’in bize, Münir Özkul’un unuttuğumuz o repliği hatırlatması boşuna değil. O replik kutuların hayatımıza girmesiyle birlikte neyi kaybettiğimizin de bir özeti. Sanal âlemin klavyeli asileri, bir anlamda kutuların egemenlerine başkaldıran modern zamanların Münir Özkullarıdır.

***

Bu “kırıcılar”ı yazma fikri Yelda Cumalıoğlu’nundur. Yazım sürecinde Redhack’le yazıştı, onlara da sorular yöneltti. Ancak anlayamadığımız bir nedenle soruları yanıtlamaktan imtina ettiler. Yazmak bana düştü.

Orhan Gökdemir

1. BÖLÜM

REDHACK NEDİR?

Promis’ten RedHack’e

ABD’nin National Security Agency (NSA, Ulusal Güvenlik Dairesi) ile İsrail’in MOSSAD’ı, en üst düzey bazı hükümet görevlilerinin yardımıyla küçük bir yazılım firmasından “PROMIS” ismindeki esrarengiz bir bilgisayar programını çalmıştı. Gizli servislerin çaldığı bu yazılım, bankaların, holdinglerin ve devlet dairelerinin gizli veri bankalarına fark edilmeden girme imkânı sağlamaktaydı. İki gizli servis çaldıkları bu yazılımı “teröristlerin” takibinde kullanmaya başladı. Teröristin ismi bir kez programa eklendikten sonra yaptıkları her hareket anı anına izlenebiliyordu. Yazılım önce NSA ve MOSSAD tarafından kullanıldı. Sonra, CIA ve MOSSAD yazılımı “dost ülkelerin” istihbarat servislerine servis etti. Bu ülkeler arasında Nikaragua ve Türkiye de vardı. MİT de “teröristleri” takip etmek için PROMIS’ten yararlanıyordu.

Yazarlar Egmont R. Koch ve Jochen Sperber’in “Bilgi Mafyası/Gizli Servisler, Bilgisayar Casusluğu ve Yeni Bilgi Karteli” adlı çalışması 1995 yılında Almanya’da yayımlandı. Kitapta yeni yeni yaygınlaşmaya başlayan bilgisayar ağlarında ortaya çıkarılan ilginç bir sanal korsanlık öyküsü anlatılıyordu.

Yazılımı geliştiren, ancak çalındığı için iflas eden Bill Hamilton, yazılımın gizli servisler tarafından kullanıldığını bir MOSSAD ajanının bir teknik sorunu çözmek üzere şirketten yardım istemesi üzerine öğrendi. PROMIS programı bilmediği insanlar tarafından ele geçirilmişti.

Bu arada konuyu araştıran ve özellikle gizli servislerin organize suç örgütleriyle yaptıklarını öğrenmeye çalışan bir Amerikalı gazeteci çok esrarengiz bir biçimde öldü. Ardından gazeteciye bilgi sağlayan ve NSA’da çalışan bir memur öldürüldü. Büyük Birader PROMIS’in açığa çıkmasını istemiyordu.

Aslında PROMIS bir ihtiyaçtan doğmuştu. Hamilton, seksenli yılların başlarında PROMIS’in özellikle savcıların işini çok kolaylaştıracağını düşünmüştü. Eldeki program birbirinden çok farklı davalar arasındaki bağlantıları sağlamakta epeyce işe yarıyordu. Örneğin bu program sayesinde bir suçlunun, başka işlerde de parmağının bulunup bulunmadığı rahatlıkla tespit edilebiliyordu.

Olay ve davaların sayısı altında ezilenler sadece savcılar değildi. Aynı zamanda polisler, uyuşturucu masası, askerler ya da gizli servisler, bilgisayarlarını optimize etmek üzere iyi bir programa ihtiyaç duyuyordu. Böylece Bill Hamilton ABD Adalet Bakanlığı ile temasa geçmişti ama kısa süre içinde iflas bayrağını da çekmek zorunda kalmıştı.

Hamilton, PROMIS programının akıbetini araştırmaya koyulduktan sonra, programın yazılım korsanları tarafından çalındığını, manipüle edildiğini ve bu şekilde satıldığını tespit etti. Söz konusu korsanlar, ABD Adalet Bakanlığı ile bazı gizli servislerde görevliydi. Anlaşılan bu korsanlar, tarihin en büyük casusluk olayını gerçekleştirmişlerdi. Bu olayın neticesinde teknik temeldeki her türlü olaya sızabiliyorlardı. Hedef olarak bankalar, elektrik kurumları, telefon şirketleri ve yabancı ülkelerin gizli servisleri seçilmişti.

PROMIS’in esinini, Eski Yunan’dan kalan bir simge olan Truva Atı’ndan almıştı. O “Truva Atı” daha sonra bütün casus yazılımların ortak adı olacaktı. Sonuncusu “OdaTV” davasında ünlendi; birileri OdaTV bilgisayarlarına Truva Atı ile girmiş ve bazı dosyalar bırakmıştı.

NSA tarafından dağıtımı yapılan program CIA ve MOSSAD tarafından ilk olarak Ürdün ve Guatemala’da denendi. Bu iki ülkede binlerce insan, programın deneme sürecini hayatlarıyla ödedi. Ama öte yandan programı onlardan alarak kullananlar, onların da kendi bilgisayarlarını tarama imkânına sahip olduklarını anlamış oldular. Bu yazılımı kullanan ülkelerin istihbarat ağları CIA ve MOSSAD’a açılmış oluyordu.

PROMIS yazılımı, kayda geçen ilk organize sanal korsanlık girişimi oldu. Şebekenin en büyük korsanları acımasız gizli servislerdi. Türkiye’de MİT de bu yazılımı kullanmış ve sakıncalı insanları takip etmişti. Ama MİT’in bilgisayarları da bu yazılım nedeniyle korsanlığa açık hale gelmişti. Yazarların verdiği ilginç bir bilgi daha: PROMIS yazılımı Kıbrıs’ın Türk kesimi üzerinden piyasaya sürülmüştü. Kıbrıs aynı zamanda ABD askeri haber alma örgütü Defense Intelligence Agency’nin üssüydü. ABD uyuşturucuyla mücadele servisi (DEA) Lefkoşe’de kurulu Eurame Trading Company aracılığıyla bu yazılımı Kıbrıs, Pakistan, Suriye, Kuveyt ve Türkiye’ye pazarlamıştı. DEA bu yolla hem Ortadoğu’daki uyuşturucu trafiğini takip ediyor, hem de programı kullanan ülkelerle ilgili bilgi topluyordu. Irak’a da yazılımın bir sürümü temin edilmişti. İsrail, Irak’ta açılan bu kapıdan girerek Irak’a silah satan birçok kişiyi MOSSAD ajanlarına öldürttü. PROMIS gerçekten çok etkili bir Truva Atı’ydı; atın girdiği her ülke CIA ve MOSSAD saldırılarına açık hale geliyordu.

RedHack, işte bu yoldan âleme adım attı. Onların yöntemleri aynı ama amaçları farklıydı. Adaletsizliğe ve haksızlıklara karşı olan korsanlardı onlar. Büyük Birader ilk kez dişli bir düşmanla karşı karşıyaydı.

Kızıl Korsanlar

RedHack (Kızıl Hackerlar, Kızıl Hackerlar Birliği), 1997 yılında kuruldu. Kendilerini Marksist ve sosyalist olarak tanımlıyorlar. Duyulan ilk eylemleri, Şubat 2012’de Ankara Emniyet Müdürlüğü’nün internet sitesini çökerterek çok sayıda ihbar ve iç yazışmayı internet ortamında yayımlamaktı. RedHack, bu eylemlerinin ardından Türkiye genelinde yaklaşık 350’ye yakın emniyet müdürlüğü sitesini geçici bir süreliğine çalışamaz hale getirdi. İddiaya göre grubun çekirdek kadrosunu oluşturan üye sayısı 12.

Nisan 2012’de İçişleri Bakanlığı sitesine ait bir alt sayfaya mesaj bıraktılar. Birkaç gün sonra internet servis sağlayıcılarından TTNET’in internet hizmeti RedHack tarafından 2 saat süreyle engellendi. Bir açıklama yapan Telekomünikasyon İdaresi Başkanlığı (TİB) saldırıyı doğruladı fakat internet kesintisi olduğuna dair haberleri yalanladı.

RedHack bir ay sonra Kara Kuvvetleri Komutanlığı’nın sistemine girerek bazı TSK personelinin bilgilerini yayımladı. Bir açıklama yapan TSK, “RedHack’in ele geçirdiğini iddia ettiği belgeler, güncelliğini yitirmiş bilgileri içeren, eski tarihli ve kişisel kullanıcılar tarafından oluşturulmuş belgelerdir” dedi. Ardından grevdeki çalışanlara destek amacıyla Türk Hava Yolları’nın internet sitesine bir siber saldırı gerçekleştirildi. Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanı Binali Yıldırım eylemi doğruladı fakat herhangi bir zararın meydana gelmediğini söyledi.

Temmuz ayında RedHack tarafından birkaç saldırı daha yapıldı. Dışişleri Bakanlığı’nın dosya paylaşım sitesine yapılan saldırı sonucunda ele geçirdiği Türkiye’de çalışan pek çok yabancı diplomatın kimlik bilgilerini Dropbox adlı site üzerinden yayımladı. Aynı ay içinde ÖSYM sitesi bir süreliğine çökertildi. Ardından Adalet ve Kalkınma Partisi (AKP) resmi web sayfası geçici süreliğine mesaj bırakılarak kapatıldı.

Eylemlerini destekleyen akademisyen ve gazetecilerin tehdit edilmesi üzerine Ankara Emniyet Müdürlüğü’nün web sitesinden daha önce ele geçirdikleri 77 megabayt boyutundaki ihbarların bulunduğu txt dosyasının tamamını yayımladı.

Ekim ayı sonunda Diyanet İşleri Başkanlığı’nın ana sayfasını hackleyerek hükümete ve Fethullah Gülen cemaatine yönelik bir dizi eleştiri bıraktı. RedHack, Türkiye’de yeni bir toplumsal hareketin doğuşunu müjdeliyordu.

RedHack Kendini Anlatıyor

2012 yılının nisan ayında Radikal gazetesinden Serkan Ocak RedHack’le bir röportaj yaptı. “Emekçi insanların ajanı olmak bizim için şereftir” başlığı ile yayımlanan röportaj RedHack’i kendi sözleriyle anlatıyordu.

Bu röportajda RedHack yurtdışında oldukları yönündeki haberleri yalanlıyordu: “Yurtdışında olduğumuz şeklinde çıkan haberler bilinçli spekülatif ve dezenformasyon haberler. Bizler ülkemizdeyiz. RedHack üyeleri sanıldığından çok. Türkiye’deki kilit noktalara yerleşmiş çoğu eski olmak üzere birçok üyemiz, dostumuz var. Ve artık RedHack’i grup olmaktan çıkararak, genel bir örgütlenme modeline gideceğiz. Yazacağımız RedHack Manifestosu’nu kabul eden herkes kendi hücresini ‘bağımsız’ olarak kurabilecek. RedHack adına RedHack ilkeleriyle bizlerden bağımsız olarak eylem yapabilecek. Şu an çekirdek grubumuzdaki üye sayımız 12’ye çıkmıştır.”

RedHack, “Kim bu insanlar, ne iş yapıyor?” sorusunu da şöyle yanıtlıyordu:

“Her biri kendi dalında uzman ve sosyal olarak okumuş kültürlü insanlardır. Bu toprakları çok sevdiklerinden, bu coğrafya için bizimle kesintisiz bir mücadele vermeye çalışıyorlar.”

Röportajda, Türk polisinin RedHack’i bulması için Interpol’e başvurduğu da ortaya çıkıyordu. RedHack, bu girişimi de şöyle değerlendiriyordu:

“Güya Interpol’e bizi bulmaları için başvuru yapılmış, biz de sonucu bekliyoruz. Fakat diyelim ki buldular, ne diyecekler: ‘MaNYaK sen misin?’ Bu davaya nereden bakarsanız bakın trajikomik. Peki, sonra ne yapacaklar? Bence bir manyağı akıl hastanesine yatırmaları lazım bu durumda. Bir diğer tuhaf konu ise; Almanya’nın, Fransa’nın, İsviçre’nin, ABD’nin veya dünyanın birçok yerinde çeşitli siteleri hackleyen birçok milliyetçi veya cemaatçi hacker gruplarına ev sahipliği yapan, onlara kesinlikle ‘tek cezai işlem’ yapmayan, hatta dernek bile kurmalarına izin veren Türk polisinin bizleri bulmak için Interpol’e başvurmaları da Interpol tarafından nasıl karşılanır merak konusu. Interpol’ün bu talebe karşılık ne yaptığını bilemeyiz ama çok güleceklerini tahmin ediyoruz.”

RedHack hakkında başlatılan psikolojik savaşın ilk hamlesi, grubun üyelerinin istihbarat örgütlerinin ajanı olduğu iddiasıydı. RedHack, bu iddiayı da şöyle yanıtlıyor:

“Evet, gizli servis ajanıyım ama sanıldığı gibi emperyalist, kapitalist bir devletin değil. Eğer iktidar emperyalizmin piyonuysa, ordu ABD’nin jandarmasıysa, yargı burjuvazinin oyuncağıysa, yürütme yürümüyorsa, basın ise sadece kendine basıyorsa, bizler için tek çare devrimdir. Bu devrimin kızıl ordusunun bir neferi olmaktan, işçilerin, emekçilerin, köylülerin, öğrencilerin, kadınların ve her türden ezilen dünya halk ve uluslarının, yani ötekilerin devrimci gizli servis ajanı olmaktan onur duyarım. İktidardaki para babası kapitalist zalimlerin arkasında kimler yok ise bizim arkamızda onlar var. Ben ezilen halka umut taşımayı hedef alan sıradan bir neferim. Her devrimci gibi elbette ben de proletaryanın ajanıysam bundan onur duyarım. Onurlu, namuslu, cefakâr halkımızın, işçilerimizin, direnen öğretmenlerimizin, yani emekçi insanların ajanı olmak bizim için şereftir. Biz buysak ya bizi suçlayanlar, onlar kimin ajanı?”

Yanıtlara göre RedHack’in hiçbir örgütle direkt veya dolaylı bir bağlantısı yok. Ajan veya PKK’lı oldukları yönündeki söylentiler de halkın RedHack’e desteğini engellemek için uydurulmuş şeyler. RedHack’in sol örgütlerle bir ilişkisi yok ama söylediklerine göre yüz parçaya bölünmüş sol bir konuda, yani RedHack konusunda birleşip destek veriyor. Söylediklerine göre destekleyenler arasında samimi Müslümanlar da var, Atatürkçü, Kürt, Laz, Alevi ve ateistler de. Kürt halkının kendi kaderini tayin hakkını savunuyorlar, çünkü onlar örgütlerden çok “kim haklı” ona bakıyor. “Biz herhangi bir örgütün adamı olsaydık çekinmeden ismimizi söylerdik. O kadar şey yaptık, bundan mı sakınacağız?” diyen RedHack, varlıklarının tek nedeninin devrimci dayanışma ve devrimin propagandasının bu alanda yapılması olduğunu söylüyor. Ya örgüt oldukları propagandası? Şöyle diyor RedHack: “O tür ‘geri kitleyi hedef alan’ propagandalar TRT’de etkiledikleri ‘Anadolu’dan Görünüm’ müptelası robot insanlar için geçerli, bizler için değil. Tarihsel olarak ‘kimin terörist olacağını’ kazananlar belirleyecek! Ve halklar hiç yenilmedi.”

Peki, kim bu “MaNYaK?” RedHack’in önderi mi? Söyleşiye göre RedHack’te birden fazla MaNYaK var. O bir sembol. Yıllarca değişir durur. Bugün biri, yarın bir başkası. Belki onlarca belki de daha fazla var, kim bilebilir? Gerçi artık daha sevimli buldukları için MaNYaK yerine Şirin Baba’yı önder seçmişler. Zaten Şirin Baba’nın da Marx’ı sembolize ettiği iddia edilmiyor muydu?

Yeni Bir Toplumsal Hareket

Doktora tezini Türkiye’deki hackerlar üstüne yazan, Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimler Fakültesi öğretim görevlisi Dr. Ufuk Eriş, RedHack ve benzeri grupların eylemlerinin yeni toplumsal hareketler kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini ve bu grupların amacının egemenlerin iktidarının kırılmaz olmadığını insanlara göstermek olduğunu belirtiyor. Eriş, internetin yönetim açısından yarattığı tehdidi şu sözlerle özetliyor: “Martin Luther King, İncil’in basımıyla ilgili, ‘Artık İncil her köylünün masasında var ve her köylü papaz oldu’ demişti. Kişisel bilgisayarların gelişmesi, bilginin demokratikleşmesi sonucunda artık ‘her köylü bir papaz’ oldu. Böyle olunca papazların iktidarı tehlikeye giriyor. Bu da yönetim anlayışını zorluyor.”

Eriş’e göre, hackerlar üçe ayrılıyor. Bunlardan ilki teknolojiden büyülenmiş “üstat” denilen insanlar. Eriş, Karl Marx’ın “yabancılaşmış işgücü” tanımına atıfta bulunarak, üstatların da iyi bir marangoz, iyi bir ressam gibi “yabancılaşmış işgücü” olduğunu ifade ediyor.

İkinci grup hackerlar, “suçlu”lar. İnternetin ticarileşmesiyle yoldan çıkan üstatlardan bazılarının davranışları suça yöneliyor.

Üçüncü grup ise “hacktivist” olarak tanımlanan aktivistler. Hacktivistler, internetin bir protesto alanı olarak kullanılmaya başlamasının ürünü. İktidar kendisini elektronik alana taşıyana kadar bu protestoları önemsememiş ama artık hacktivistlerin eylemi devlet için de ölümcül bir hal almış. Çünkü su dağıtım şebekesinden trafik ışıklarına, elektrik dağıtımından nüfus kayıtlarımıza kadar her şey elektronik ortamda yürütülüyor artık. Yani gözetim toplumu söz konusu; teknoloji iktidarın varlık alanı. Bu nedenle orada muhalif bir tavır, artık iktidarı rahatsız ediyor. Ayrıca bu alan devletin en şeffaf olduğu bir alan, hacktivistler eylemleriyle devleti çıplak görmemizi sağlıyor.

Peki, farkları ne? “Hacktivistlerde teknoloji hayranlığı üstatlara göre daha azdır. Üstatlar yalnızca teknolojiden büyülenmişlerdir. Onlar için bir sitenin kimin tarafından yönetildiğinin çok önemi yoktur. O sistemi yapan zekâ onları büyüler.”

RedHack ve benzeri grupları ise yukarıdakilerden farklı olarak yeni toplumsal hareketler açısından değerlendirmek gerekir. Bu hareketlerin amaçları devrim değil, totalitarizme dönüşmeyen, sürekli ayaklanmalar. “Bu yüzden bu gibi eylemlerin etkisi şudur: Bir monolit üstünde küçük bir çatlak yaratmak, hayatın başka türlü de olabileceğini kısa bir an için de olsa insanlara göstermek.” Bu gruplar yaptıkları eylemlerle, insanlara egemenliğin, iktidarın monolit bir yapıda olmadığını gösteriyor. Amaçları bu olduğundan eylemlerini gerçekleştirdikleri an amaçlarına ulaşmış oluyorlar. Eylemlerin uzun bir sürece yayılması ise başarısız olduklarından değil, bu onların kendilerine has yöntemi.

Dr. Ufuk Eriş, Avrupa’daki hacker hareketleriyle Türkiye’deki hareketler arasındaki farkı, “Onlar üniversiteden çıkma hareketler. Türkiye’de ise hackerlar internet kafelerde kaynak bulmuştur” sözleriyle özetliyor. Türkiye’de RedHack, Ayyıldız gibi gruplar biliniyor, oysa kendi yazılımlarını geliştiren ancak bilinmeyen pek çok grup var.

Kaç Çeşit Hacker Var?

ABD Savunma Bakanlığı Pentagon’un sistemine girerek zekasını kanıtlamaya çalışan 16 yaşındaki bir genci hacker olarak tanımlamak mümkün... Ya da uluslararası bir şirketin yeni ürününe ait bilgileri bilgisayardan çalmaya çalışan 30’lu yaşlarındaki bir bilgisayar mühendisini...

Uzmanlara göre hackerların da türleri var. Kanada’daki Manitoba Üniversitesi’nde davranış bilimleri üzerine çalışan ve kendini eski bir “siber dedektif” olarak tanımlayan Marc Rogers, hackerların, davranışlarındaki temellere göre sınıflandırılabileceğini ifade ediyor. Rogers’a göre, bazı hackerlar eylemlerini kamu yararına yaptıklarını iddia ediyor. Bu durum “Robin Hood Sendromu” olarak tanımlanıyor. Büyük şirketlerin sitelerini ya da devlet kurumlarını hedef alan bazı hackerlar bunu ahlaki amaçlarla yaptıklarını ifade ediyor.

Bir grup hackerın davranışlarının ardında ise kendini değersiz hissetme duygusu yatıyor. Sosyal yaşamda kendilerini gösteremeyen bu tipler, teknik bilgilerini bir şirketin web sitesine zarar vermekte kullanıyor ve milyonlarca dolarlık zarara neden olmak onlara büyük bir tatmin duygusu yaşatıyor. Rogers, bütün hackerları aynı kategoride değerlendirmenin yanlış olduğunu söylüyor ve hackerları dörde ayırıyor:

1- Eski okul hackerları: Bunlar, 1960’lı yıllarda M.I.T. ya da Stanford gibi üniversitelerde yetişen bilgisayar programcılarıdır. O dönemde hack etmek bir başarı sembolü olarak görülmektedir. Bu gruba giren hackerlar sistemlerin kodlarını analiz etmekle ilgilidir, ancak işin suç boyutu onları pek ilgilendirmez. Kötü bir niyetleri yoktur, internetin açık bir sistem olduğunu düşünürler. Hack eylemleri tamamen sistemi çözme, öğrenme amaçlıdır.

2- Zeki çocuklar: Medyanın “hacker” diye tanımladığı isimler çoğunlukla bu gruptandır. İnternette gerçekleştirdikleri hack eylemlerini sağda solda anlatıp övündükleri için çoğunlukla polise yakalanırlar. En ünlüleri Mafyaboy olan bu grubun üyeleri 12 ila 30 yaş arasında olup, genellikle beyaz ve erkektir. Okulda sıkılan ve eğlenceyi bilgisayarlarda arayan bu gençler, web sitelerine girip, sistemlere zarar verirler.

3- Profesyonel hackerlar: Bu gruptakiler ekmeğini hack ederek kazanırlar. Para karşılığında sistemlere girip bilgi hırsızlığı yapan bu hackerların hedefi genellikle şirketler ya da devlet kurumlarıdır. Organize suç örgütleri için çalışan hackerlar da bu grupta yer alır.

4- Virüs yazarları: Bu gruba ilişkin pek fazla araştırma yapılmamıştır. Kendilerini hackerlardan ayrı ve daha seçkin bir grupta görme eğilimleri vardır. Yazdıkları kodlarla yaptıkları virüsleri internet ortamına dağıtırlar.

“Ferman Padişahın, Sanal Dağlar Bizimdir!”

Siber alanda güvenlik açıkları araştırması ve istihbaratı alanında hizmet veren bir Türk şirketine göre ise RedHack ve Anonymous buzdağının görünen ucu. Buna karşılık Türkiye’nin sanayi ve enerji şirketleri siber saldırılara karşı hazırlıksız. Öte yandan küresel alanda 2010’dan itibaren giderek artan siber savaşlar, devletleri hedef alan kötü amaçlı yazılımlar ve casusluk eylemleri, sadece birey ve kurumları değil, devletlerin kendisini tehdit ediyor. Peki ya çare? Sistem açısından güvenlik bir kısırdöngüden ibaret. Saldırı olmadan gelişim sağlanamaz. Önlemler arttıkça, saldırılar da artacak. Güvenlik uzmanları önlem ve koruma mekanizmaları geliştirirken, hackerlar bu mekanizmalar için baypas yöntemleri geliştirecek. Ancak bu kısırdöngü her seferinde güvenliğin bir adım daha ileriye gitmesini sağlayacak ve siber saldırılar gerçekleştirilmesi daha karmaşık, zor hale gelecek. Umut edilen bu.

Söylenmeyen ise devletin giderek daha fazla “Büyük Birader”e dönüşüyor olması. Sıradan insanların her hareketi artık izleme ve gözleme altında. Devletin bilgisi olmadan nefes almak bile mümkün değil. Bunun kötüye kullanılmayacağı yönünde de bir işaret yok. RedHack türü yeni toplumsal hareketler işte köşeye sıkıştırılmış, gözetim altındaki o insanın isyanının dışavurumu. O eski söz burada da yürürlükte: “Ferman padişahınsa dağlar bizimdir.” Tek fark silahların da, sığınılan dağların da sanal olması.

Hacker Manifestosu

Dünyanın her yerinde sanal sisteme karşı sanal bir direniş yürüten hackerların bir de evrensel manifestosu var. The Mentor tarafından yazılan Hacker-Manifesto dünyadaki en ünlü hacker manifestosu olarak kabul ediliyor. Manifesto, 8 Ocak 1986’da Amerika Birleşik Devletleri’nde yayımlandı. Manifestoyu hazırlayan kişinin amacı gerçek hacker felsefesini ve dünya anlayışını dünya halkına ve devletlere göstermekti. Hacker Manifestosu yayımlandığı günden bu yana diğer bütün büyük hackerlar tarafından örnek alındı. Bunlar arasında “Astalavista”, “CCC” (Chaos Computer Club) ve RedHack de var. Bir tür yönetmelik gibi kabul edilen manifesto bütün hackerları bağlıyor.

Kısa fakat oldukça ilginç “manifesto” şöyle:

Bugün bir diğeri daha yakalandı, boydan boya tüm gazetelerdeydi. “Bilgisayar suçundan genç biri tutuklandı” “Banka tahrifatından sonra hacker yakalandı...”

Lanet olası çocuklar.

Hepsi birbirinin aynı.

Fakat 1950’lerin tekno-beyni ve üç parçalı psikolojik yapınızla hiçbir hackerın gözlerinin arkasında neler olduğunu anlamaya çalıştınız mı? Onu bu kadar sert yapan neydi diye merak ettiniz mi? Hangi güçler onu şekillendirdi, onu böylesine bir kalıba ne döktü? Ben bir hackerım, dünyama girin... Benim dünyam okul hayatımla başlar...

Diğer çocuklardan fazla zekiydim, bize öğrettikleri bu saçmalık beni sıkıyordu...

Lanet olası beceriksizler.

Hepsi birbirinin aynı.

Ortaokul veya lisedeydim. Hocaların on beşinci kez bir kesri nasıl indirgeyeceklerini dinlemiştim. Ben anlamıştım. “Hayır hocam, size ödevimi gösteremem, ben onu kafamdan yaptım...”

Lanet olası velet. Muhtemelen kopya çekmiştir.

Hepsi birbirinin aynı.

O gün bir şey keşfetmiştim. Bir bilgisayar buldum. Bir saniye, bu muhteşem. Tam istediğim gibi bir şey. Ne yapmasını istersem onu yapıyor. Eğer hata yaparsa, onu ben beceremediğimdendir. Beni sevmediğinden değil...

Veya benden korktuğundan değil...

Veya benim çok akıllı bir fırlama olduğumu düşündüğünden değil. Ya da öğretmeyi sevmediğinden ve burada olmaması gerektiğinden değil...

Lanet olası velet. Bütün yaptığı oyun oynamak.

Hepsi birbirinin aynı.

Ve birden bir şeyler oldu...

Başka bir dünyaya bir kapı açıldı...

Telefon hattında bir bağımlının damarlarındaki eroin gibi gezinmek. Bir elektronik nabız dışarıya gönderildi, günden güne artan yeteneksizliklere karşı, bir sığınak aranıldı...

Bir sığınak bulundu. “İşte bu... Burası benim ait olduğum yer.” Buradaki herkesi tanıyorum... Hiçbiriyle tanışmamış, konuşmamış ya da bir daha hiç haber almayacak olsam bile. Hepinizi tanıyorum...

Lanet olası çocuk. Telefon hattını yine meşgul ediyor.

Hepsi birbirinin aynı.

Kıçınıza bahse girersiniz ki hepimiz birbirimizin aynısıyız...

Bizler okulda biftek istediğimizde kaşıkla bebek maması ile doyurulanlarız...

Pişirdiğiniz etin lokmaları çiğnenmiş ve lezzetsizdi. Biz sadistler tarafından kontrol edildik veya ruhsuzlar tarafından terslendik, kale alınmadık. Öğretecek bir şeyleri olanların çok azı bizim öğrenmeye istekli öğrenciler olduğumuzu fark ettiler. Fakat bu insanlar çöldeki su damlacıkları gibiydi. Bu bizim dünyamız şimdi...

Elektronların ve elektronik düğmelerin dünyası, bilgi aktarım hızının güzelliği. Fırsatçı oburlar tarafından yönetilmeseydi sudan ucuz olacak servisleri, zaten var olan bir sistemi bedava kullandığımız için bizleri suçlu diye itham ediyorsunuz.

Keşfediyoruz...

Ve siz bize suçlu dediniz. Bilginin peşinden gidiyoruz...

Ve siz bize suçlu dediniz. Bizler derimizin rengi olmadan var olduk, milliyetsiz, hiçbir dine ait olmadan...

Ve siz bize suçlu dediniz. Atom bombası ürettiniz, savaşlara girdiniz, cinayet işlediniz, hile yaptınız ve bize yalan söylediniz ve bunların bizim yararımıza olduğuna inanmamızı sağlamaya çalıştınız ve biz hâlâ suçluyuz. Evet, ben bir suçluyum. Benim suçum merak etmek. Suçum insanları söyledikleri ve düşündükleri için yargılamak, nasıl göründüklerine göre değil. Suçum sizden daha akıllı olmam ki beni hiçbir zaman affetmeyeceksiniz. Ben bir hackerım ve bu benim manifestom. Bu bireyi durdurabilirsiniz fakat hepimizi durduramazsınız.

Hepsinden öte, hepimiz birbirimizin aynısıyız.

The Mentor – 8 Ocak 1986

“Dünyanın Bütün Hackerları Birleşin!”

Hackerları loş bir odada bilgisayar başında yalnız insanlar olarak düşünmeyin. Bazen büyük organizasyonlarda bir araya geldikleri de oluyor.

Dünyanın dört bir yanındaki hackerları bir araya getiren iki büyük organizasyon var. Dünyanın en geniş katılımlı hacker kongresi olarak tanımlanan DEF-CON, ABD’de düzenleniyor. Hollanda’da düzenlenen Hackers at Large (Özgür Hackerlar) organizasyonu ise daha çok Avrupa’da faaliyet gösteren hackerları buluşturuyor.

DEF-CON: Dünyanın en geniş katılımlı “hacker kongresi” DEF-CON’un dokuzuncusu, Las Vegas’ta yapıldı. Toplantıya, dünyanın dört bir yanından ünlü ve deneyimli hackerların yanı sıra hacker olmayı amaçlayan gençler de katıldı. “Hackerlar için yıllık underground bilgisayar partisi” diye tanımlanan DEF-CON’a katılım her geçen yıl artıyor.

Organizasyonu düzenleyenlere göre DEF-CON’un amacı, katılımcılara nasıl hack edeceklerini öğretmek değil, farklı çevrelerden konuyla ilgilenen kişileri bir araya getirmek ve network güvenliğiyle ilgili bilgilendirici toplantılar düzenlemek.

Las Vegas’taki Alexis Park Otel’de yapılan bu yılki toplantıda çeşitli hacker yarışmaları da düzenlendi. Hackerların hükümete ait bir “network”ü temsil eden sisteme girmeye çalıştığı yarışma büyük ilgi gördü. Konuşma ve yarışmaların yanı sıra “alkol dozu” yüksek partilerin de yer aldığı oteldeki ATM’ler katılımcılar tarafından hack edildi.

DEF-CON’a damgasını vuran olaylardan biri de Rus hacker Dmitry Sklyarov’un konferansta konuşma yaptığı sırada tutuklanması oldu. Dmitry, elektronik kitapların güvenliğini sağlayan sistemi kıran bir yazılım hazırlamasıyla tanınıyordu, bu yüzden telif haklarını çiğnediği suçlamasıyla karşı karşıya kaldı. Uzun süren dava sonunda Rus hacker Dmitry Sklyarov’un suçsuz olduğuna karar verildi.

HACKERS AT LARGE (ÖZGÜR HACKERLAR): 1989’dan beri her dört yılda bir yapılan bu büyük toplantı, dünyanın her yerinden hackerları bir araya getiriyor. Toplantının en önemli tartışma konusu “hackerların etik kuralları” oldu. Kuzey Carolina Üniversitesi profesörlerinden Gregory B. Newby’ın verdiği “Hackerların etiği nedir, öğretilebilir mi?” başlıklı konuşması sırasında büyük tartışmalar çıktı. Bir hacker herhangi bir web sitesine girerek bozmanın “hack” sayılamayacağını, buna belki “internete özgü graffiti” (duvar yazısı) denebileceğini söyledi. Hacker “hack” kelimesinin de tanımlanması gerektiğini ifade ederek, kamuoyunun gözünde olumsuz bir imaja sahip olduklarına dikkat çekti. Panelin sonunda “hack” etmenin sadece teknik değil sosyal ve politik bir konu olduğu belirtildi. Konferansın eski düzenleyicilerinden Nevejan, “hack”in sosyal soruculukla yapıldığında onurlu bir eylem olduğunu söyledi ve gençlerin sosyal sorumlulukla ilgili öğrenmesi gereken şeyler olduğunu belirtti.

Yani hack etmeyi önce hak etmek gerekiyordu!

2. BÖLÜM

SİBER GERİLLA SAVAŞI

Siber Savaş Nedir?

Siber savaş artık bir bilimkurgu öyküsü değil. Burası Matrix filminde olduğu gibi sanal ile gerçek dünyanın iç içe geçtiği bir dünya. Ve bu dünyanın farkında olmayanların farkında olanlara hep kaybedeceği bir savaş.

Siber savaşın kökeni internetin Amerikan ordusu tarafından kullanılmasına dayanıyor. İnternetin doğrudan atası olan ARPANET Amerikan ordusu için geliştirilmiş bir veri aktarma sistemiydi. Soğuk savaşa yardımcı olması için tasarlanan bu sistemin, zamanla modern dünyanın savaş cephelerinden biri haline geleceğini yaratıcıları da öngörmemişti.

Değişik bilgisayar kullanıcılarının genel iletişiminin düşünüldüğü bilgisayar ağlarına dair ilk çalışmalar 1962 yılının ağustos ayında Bolt, Beranek and Newman’da çalışan J.C.R. Licklider’in “galaksiler arası bilgisayar ağı” konseptini aktardığı bildirilerde aktarılmıştı. Ekim 1963’te Licklider DARPA’nın davranış bilimi ve komuta ve kontrol programının başına getirildi. Burada Ivan Sutherland ve Bob Taylor’ı bu fikrin ne kadar önemli bir fikir olduğuna ikna ederek bu konu üzerinde çalışmaya başladı. Licklider’in DARPA’dan ayrılmasından sonra DARPA ve Taylor bilgisayar ağları üzerinde çalışmaya devam etti. Taylor’ın ofisine bağlı DARPA’nın parasal olarak desteklediği üç ayrı bilgisayara bağlı üç ayrı terminal vardı. Bunlar Santa Monica’da yer alan SDC Q-32, Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley’de yer alan Project Genie ve M.I.T.’de yer alan Multics’ti. Taylor daha sonra bu çalışmalar için şöyle diyecekti:

“Bu üç terminal içinde değişik kullanıcı komut setlerim vardı. Bu yüzden S.D.C’de birisiyle konuşurken M.I.T.’deki ya da Berkeley’deki tanıdığımla bu konuşma hakkında tartışmak istersem S.D.C terminalinden bağlantımı kesip diğer terminale bağlanmam gerekiyordu. Ben dedim ki, yapılması gereken öyle açık ki, eğer karşında üç terminal varsa öyle bir tek terminalin olmalı ki sen nereye istersen git seninle beraber olmalı. İşte bu ARPANET’ti.”

1968’in ortalarında bir plan oluşturularak DARPA’nın onayına sunuldu. DARPA’nın onayından sonra ihaleye çıkıldı ve ihaleyi 7 Nisan 1969’da BBN Technologies kazandı.

BBN’in teklifi Taylor’ın planını sıkı sıkıya takip ediyordu ve ağın küçük bilgisayarlardan (Arayüz İleti İşlemcisi [Aİİ]) oluşmasını içeriyordu. Aİİ’ler birbirlerine modemlerle bağlanarak paketler için “depola” ve “gönder” işlemlerini yapmaktaydılar. Ana bilgisayarlar ise Aİİ’lere seri arayüzlerle bağlanarak ARPANET’e giriyorlardı. Bütün bu sistem (donanım ve dünyanın ilk paket anahtarlama yazılımı) 9 ayda tasarlandı ve kuruldu.

ARPANET’in ilk yayılımında dört adet Aİİ vardı. Bunlar aşağıdaki üniversite ve enstitülerde yer almaktaydı:

UCLA (Kaliforniya Üniversitesi, Los Angeles)

Stanford Araştırma Enstitüsü (SAE)

UCSB (Kaliforniya Üniversitesi, Santa Barbara)

Utah Üniversitesi

ARPANET üzerinden ilk mesaj 29 Ekim 1969’da saat 22.30’da gönderildi. Bu mesaj UCLA’da yazılım üzerine eğitim gören Charley Kline tarafından UCLA profesörü Leonard Kleinrock gözetiminde gönderilmişti. Mesajın kendisi “login” kelimesinden oluşuyordu. Mesajın gönderimi sırasında “l” ve “o” harfleri sorunsuz gönderilebilirken daha sonra sistem çöktü. Oturumun yeniden açılması yaklaşık bir saat sonra gerçekleştirilebildi.

ARPANET’teki ilk kalıcı bağlantı ise 21 Ekim 1969’da UCLA’daki Aİİ ve SAE’deki Aİİ arasında gerçekleştirildi. 5 Aralık 1969’da 4 düğümden oluşan ağ bağlantısı tamamıyla sağlanmıştı.

ARPANET (Advanced Research Projects Agency Network, Amerikan Gelişmiş Savunma Araştırmaları Dairesi Ağı), yeni adıyla DARPA (Defence Advanced Research Projects Agency, ABD Savunma Bakanlığı İleri Araştırma Projeleri Ajansı) için soğuk savaş sırasında geliştirilmiş dünyanın ilk çalışan paket anahtarlama ağı olmasının yanı sıra internetin de atasıydı. Araştırma ve araştırmacıları birbirine bağlamak amacıyla geliştirilen ARPANET, daha sonraları internetin gelişmesine yol açan TCP/IP protokolünün ortaya çıkmasını sağlamıştı. Topolojik olarak birçok farklı yol ve teknolojik altyapı kullanılarak birbirlerine bir veya daha fazla yoldan bağlanmış iletişim noktalarının haberleşmesi fikrine dayanan bir sistem olarak başlatılmış bir savunma projesiydi. Projede olası bir askeri saldırı veya sabotajda sistemin bir kısmı zarar görse de kalan iletişim noktaları hiç etkilenmeden ve kaosa girmeden iletişime devam etmesi amaçlanmıştı.

“Şebeke”, yani “Network” işte böyle kuruldu. Siber savaş için artık ilk adım atılmıştı.

Saldırı Yöntemleri

Siber savaş, çıkarları birbiriyle çelişen devletlerin, birbirlerine bilişim ağ ve sistemlerini kullanarak saldırması olarak özetlenebilir. Siber savaş etkinlikleri; propaganda siteleri açmak, karşı tarafın sitelerini işlemez hale getirmek, şehirlerin altyapı sistemlerini çökertmek, gizli bilgilerini ele geçirmek gibi saldırgan eylemleri kapsıyor.

Yöntemi basit; internete bağlı herhangi bir sistem internete erişimi olanlarca kapısı kırılıp girilebilecek yapılar. Saldırılardan korunmanın tek yolu kapıyı sürekli gözetim altında tutmak ve sağlamlaştırmaktı.

Bilinen ilk siber savaşlardan biri 2007 yılında Rusya ve Estonya arasında yaşandı. Savaş, 1991 yılında Rusya’dan bağımsızlığını ilen eden Estonya’nın o yıl “Kahraman Rus Askeri” anıtını kaldırmaya karar vermesiyle başladı. Ülkenin yüzde 25’ini oluşturan Ruslar sokağa döküldü. Aynı anda Estonya’nın sunucularına ve sitelerine dört bir yandan saldırılar başladı. Devlet kuruluşları, ticari siteler, yayın organları, hepsi bundan etkilendi. Estonya bürokrasi sistemini tamamen internete taşımıştı. Saldırı sonucunda, bürokrasi ve ticaretin neredeyse çöktüğü ülkede hayat durma noktasına geldi. Yaşanan panik muazzamdı. Saldırıların Rusya kaynaklı olduğunu iddia eden Estonya NATO’yu göreve çağırdı.

Çağrı üzerine Brüksel’de yapılan NATO toplantısında siber saldırılara karşı koruma-güçlendirme çalışmalarının gerektiği kararlaştırıldı. Bu kararın bir uzantısı olarak saldırıdan bir yıl sonra 7 NATO üyesi devlet birleşerek Siber Kale’nin temelini attı. Almanya, Slovakya, Litvanya, Letonya, İtalya ve İspanya’nın oluşturduğu Siber Kale, saldırıları önceden görmeyi ve saldırı durumunda ülkenin korunmasını hedefliyordu. Siber Kale’nin ilk işi 2008 yılında Estonya’ya “Siber Süvariler” yollayarak onarım faaliyetlerine başlamak oldu.

Siber savaş şimdilik bir psikolojik savaş olarak yürütülüyor. En açık biçimi internet üzerinden yapılan saldırılar. En yaygın yöntem, DDoS adı adı verilen saldırı türü. Bu yöntemle belirli bir siteye ya da sunucuya, yanıt veremeyeceği kadar sahte erişim isteği yollanıyor. Saldırı sonucunda site, sunucunun taleplerini karşılayamaz hale getiriliyor ve kendini kapatıyor.

Mobil teknolojinin yaygınlaşması, bu tür saldırıları kolaylaştırıyor. Bir kurum ya da kuruluşun ya da sunucunun yakınlarına, dizüstü bilgisayar veya telsiz ekipmanıyla giderek, kablosuz ağa dahil olmak ve kontrolü ele geçirmek gayet kolay.

Bir diğer saldırı yöntemi de, ağdaki açıkları keşfederek, ağa sızmak. Bu yöntem özellikle altyapı sistemlerini yöneten ağlarda etkili oluyor. Ağa dahil olan saldırganlar, kontrolü ele geçirerek işlemleri aksatıyor ya da bozuyor. Aynı yöntemle “siber casusluk” yaparak bilgi toplamak, hazır içerdeyken verileri silip ağın işleyişini bozmak suretiyle sabotaj girişiminde bulunmak da mümkün.

Dezenformasyon saçan siteler hazırlamak ya da haber sitelerini kullanılmaz hale getirerek panik yaratmak, yani “sosyal mühendislik” yöntemleri de bu tür saldırılara dahil. Bunun son örneği Güney Osetya üstünde yaşanan Gürcistan-Rusya gerginliği sırasında görüldü. Rus “hacker”ları Gürcistan ağına saldırıp bilgi alma yolunu kaparken, Rus siteleri yanlı haber yaydı. Başka bir örnek daha: 2011 yılında Gürcistan, çeşitli devlet kurumlarında siber casusluk faaliyetlerinde bulunan bir zararlı yazılım keşfetti. Bu gelişmiş zararlı yazılım bulaştığı bilgisayarlardaki dosyaları tarayarak, “USA, NATO, CIA, FSB, KGB” gibi kelimeler içeren dokümanları çalmaya çalışıyordu. Gürcistan’ın siber güvenlik kurumu bu saldırıyı ve zararlı yazılımı geliştiren kişilerin doğrudan Rusya’nın istihbarat ve kolluk kuvvetleri olduğunu kanıtladı.

Siber saldırı yapmayı planlayan kişiler için eğer bunlar yeterli olmazsa donanım bileşenlerini kullanarak saldırı düzenlenebilir. Bunun için öncelikle malum bilgisayara Trojan (Truva Atı), Worm, Roodit yerleştiriliyor. Bilgisayara takılan bir RAM, ana kart, hatta bir USB belleği bunun için yeterli. Aygıtın bilgisayara takılmasıyla virüsler hem o işlemciye hem de bilgisayara akın ediyor.

Siber savaşın ön cepheleri şimdilik ABD, Çin, İsrail ve Rusya. Peki, bu işler Türkiye’de nasıl yürüyor?

Türkiye’de “siber savaş” halesi genelde karşılıklı site çökertme ve tahrik edici mesaj bırakmaktan ibaret. Henüz “siber savaş” adına bir organizasyon ya da devletin “siber savunma” sistemi yok.

“11 Eylül’den Daha Beter Olacak!”

İzmir’de 40’tan fazla ülkeden 500’e yakın bilişimciyi buluşturan Uluslararası Bilgisayar Yazılımı ve Uygulamaları Konferansı (COMSPAC 2012) yapıldı. Konferansın katılımcıları arasında ABD Başkanı Barack Obama’nın bilgi güvenliği danışmanı Dr. George Strawn da vardı. Strawn, konferansta yaptığı konuşmada sonuçları 11 Eylül’den daha ağır olacak siber savaş uyarısında bulundu. Nükleer santraller ve “çok özel” fabrikalar yazılımlarla yönetiliyordu, bunlara yapılacak bir saldırı telafi edilemez sonuçlar yaratabilirdi. Obama’nın danışmanı, bu uyarıdan yola çıkarak ilginç önerilerde bulundu. Hammurabi Kanunları’na göndermede bulunan Dr. Strawn, “Hammurabi Kanunları güncellenmeli. Bir programcının yazdığı program nedeniyle ortaya bir güvenlik açığı çıkar ve sistem zarar görürse, bu programcı gerektiğinde ölüm cezası kadar ağır bir ceza ile cezalandırılmalı” dedi. O maddelerden bir kısmı şöyleydi: “Bir kimse bir eve girecek delik açarsa, o deliğin önünde ölümle cezalandırılır ve gömülür. Bir evde yangın çıkar ve oraya yangını söndürmeye gelen bir kimse evin sahibinin malını alırsa, kendisi de aynı ateşe atılır.” Belli ki sistemin patronları dehşet içindeydi.

Halbuki ABD, internette de bir tekel. İnternetin yönetim ve kontrolünü sağlayan domainlerde (alan adı) ABD tekeli sürüyor. İnternetin yönetimi ve alan adlarının tahsisinde tek söz sahibi olan ABD’nin ICANN (Internet Corporation for Assigned Names and Numbers) adlı kuruluşu, bu alanda tam bir tekel durumunda. Kurulduğu 1998’den beri ABD Ticaret Bakanlığı’na bağlı Telekomünikasyon ve Bilişim İdaresi’nin gözetiminde faaliyet yürüten ve kâr amacı gütmeyen, ancak ABD ulusal güvenlik politikaları çerçevesinde örgütlenen ICAAN, internette tüm dünyayı kapsayan kararlar alabildiği gibi, bu kararları bütün ülkelere uygulatma yetkisine de sahip bulunuyor.

ABD, BM’nin bu tekelin kırılması için uluslararası bir denetim kurulu oluşması önerisine de şiddetle karşı çıkıyor. Nedeni çok açık; Suriye’ye yapılan saldırılarda görüldü: Başka ülkelerle savaş durumunda önce o ülkenin internet şebekesi çökertiliyor. Çok ciddi örgütlenmiş devlet güçleri bu saldırı için çalışıyor. Siber saldırılar artık bir “savaş sebebi.”

Bu tekel kırılamadığı için başka ülkelerin büyük savaşa hazırlanmaktan başka çaresi yok. Financial Times gazetesinin haberine göre Çin ordusu, bilişim teknolojisiyle ilgili hizmetler veren şirketleri olası bir siber savaşa hazırlıyor. Bu tür firmalarda çalışan Çinliler, Çin ordusu tarafından siber saldırı birimleri şeklinde örgütleniyor. Şirket çalışanları ve akademisyenler arasından Çin ordusu tarafından seçilerek oluşturulan birimlere yazdırılan bilgisayar uzmanlarının 30 yaşın altında olduğu söyleniyor. Sadece Heng-Şui’de bu askeri birimlere bağlı olarak çalışan 5 bin bilgisayar uzmanı olduğu söyleniyor. Oluşturulan askeri birimlerde görevlendirilenler günlük yaşamlarında normal işlerini yapıyorlar. Ancak gerek duyulduğunda bilgisayarlarını silah olarak kullanabilme yetkisine sahipler.

Bu siber askerler “Siber Savunma” adı altında oluşturulan birimlerde görev yapıyor. Geçtiğimiz yıllarda ABD başta olmak üzere birçok devlet ulusal bilgisayar ağlarına yönelik siber saldırılar düzenlendiğini iddia etmişti. Saldırıya uğrayan birçok devlet de Çin’i bu olanlardan sorumlu tutmuştu. Ancak uzmanlar bu saldırıların Çin tarafından yapıldığının kanıtlanmasının son derece güç olduğunu söylüyor.

ABD’nin Siber Silahları

İki yıl önce Estonya’nın 100 yıllık ulusal tiyatro binası, sanatla pek de ilgili olmayan bir toplantıya ev sahipliği yapıyor. “Deutsche Welle Türkçe”nin haberine göre toplantının konusu gelecekte meydana gelebilecek savaşların yönetimi; en önemlisi de siber savaşlarda izlenebilecek yöntemler. Siber savaş konusundaki panel ve toplantıların gözde davetlilerinden Hamburglu bilgisayar bilimleri uzmanı Ralph Langner de toplantıya katılanlar arasında. Langner, işletim sistemlerindeki açıkları kullanarak kendisini çoğaltan ve girdiği bilgisayarın dışarıdan kontrol edilmesine imkân veren Stuxnet bilgisayar solucanı konusunda uzman bir isim. Stuxnet, 2010 yılında özellikle İran nükleer santrallerine düzenlenen sanal saldırılarla gündeme gelmişti.

Bilgisayar bilimleri uzmanı Ralph Langner, Stuxnet kullanılarak yapılan sanal saldırıların arkasında, şu ana kadar kanıtlanamamış dahi olsa, ABD yönetiminin olduğu görüşünde. Langner, Stuxnet’in ardından, yeni programların da İran’a karşı saldırılarda kullanılmak üzere yolda olduğunu söylüyor. Zira uzmana göre, İran’ın nükleer santrallerine sanal saldırılarda bulunmak, bölgeye savaş uçakları göndermek ve bomba yağdırmaktan daha ucuz ve daha az riskli bir yöntem. Langner, “Benim teorim şu: ABD içinde bulunduğu siber savaşta hücumda olan taraf. Büyük ihtimalle, yeni siber silahı da devreye sokma aşamasındalar” diyor.

Stuxnet solucanı etkisini ispatlamış bir siber silah. Uzman Ralph Langner’in tahminlerine göre, bu virüsün gönderilmesi İran’ın nükleer programını yavaşlatarak, en az iki yıl geriye götürdü. Bu saldırının ardından İstihbarat Bakanlığı’nı ziyaret eden İran’ın dini lideri Ayetullah Ali Hamaney, Stuxnet virüsü hakkında bilgi almıştı.

Stuxnet, 2009 yılında İran’ın Natanz kasabası yakınlarındaki uranyum zenginleştirme tesislerinin sistemine bulaşmıştı. Solucanın, Rusya’dan temin edilen işletim sistemlerine bir taşıyıcı bellek aracılığıyla aktarıldığı sanılıyor. Stuxnet, nükleer reaktördeki zenginleştirici uranyum santrifüjlerini hedef almıştı. Neticede program, sistemin kontrolüne santrifüjleri çalışamaz duruma getirecek kadar zarar vermiş; ancak yine de gizli kaldığından sistemi denetlemekle yükümlü kişiler tarafından tespit edilememişti. Uzman Ralph Langner, İran’ın nükleer tesislerinin gelecek yıllarda daha az sanal saldırıya uğrayacağı görüşünde. Uzman, “İran saldırıya uğradığını zaten biliyor. Artık bu saldırıların gizli şekilde yürütülmesine gerek yok. Şimdi daha açık ve saldırgan yöntemlere geçilebilir. Sisteme olabildiğince sert şekilde müdahale etmek için her tür yöntem denenmeli” sözleriyle diğer yöntemlere de açık kapı bırakıyor.

Stuxnet ile İran’ın nükleer programına yapılan saldırı, solucanı programlayanların uranyum zenginleştirme sistemi hakkında gizli bilgilere sahip olması ve sistemin açıklarını bilmesi sayesinde mümkün olmuştu. Uzman Ralph Langner, siber suçluların ya da teröristlerin ise bu bilgilere sahip olmadan da sistemlere zarar verebileceğine şu sözlerle dikkat çekiyor: “Stuxnet’i incelerseniz ve bilgisayarların başka yerlerden kontrol edilmesine olanak tanıyan sistemler hakkında da temel bilginiz varsa, bir siber silah inşa etmek çok kolaydır. Bu silah, belli bir dönemde, örneğin 2011 yılbaşında, o güne kadar virüsün bulaştığı tüm sistemin işleyişini aynı anda durdurabilir. Bu şekilde çok büyük bir etki yaratabilirsiniz.”

Uzman Langner bu nedenle, siber silahların tehlikeleri hakkında daha bilinçli olunması ve işlemlerin otomatik olarak yürütüldüğü sistemlerin korunması için daha büyük yatırım yapılması gerektiğini belirtiyor. Öte yandan Stuxnet’i kendi amaçları için kullanmaya çalışanlarsa bir noktayı gözden kaçırıyor: Virüsün programcıları solucanlarını geliştirirken, 12 Haziran 2012 tarihinde kendisini yok etme talimatı vermişler.

ABD ordusunun, son dönemde sıkça haberlerine rastladığımız yeni nesil silah ve donanım projeleri Stuxnet’le sınırlı değil. En yeni proje, uzay-havacılık devi Boeing’in geliştirdiği CHAMP füzesi. Füze, ateşlendiği bölgedeki elektronik sistemleri yaydığı güçlü mikrodalgalar sayesinde devre dışı bırakmak için geliştirildi.

Boeing, kısa bir süre önce füzenin Utah kentindeki Test ve Eğitim Alanı’nda başarıyla test edildiğini açıkladı. Füze, iki katlı bir bina olan ilk hedefine ulaştığında, etrafa güçlü mikrodalgalar yaydı. Binanın içinde, çok sayıda PC içeren bilgisayar ağı ve diğer elektronik sistemler mevcuttu.

Füzenin mikrodalgalar saçmasıyla, sadece birkaç saniye içinde binadaki PC’lerin ekranları karardı, elektronik sistemler işlemez hale geldi. CHAMP’in başarısı, binada çekim yapan kameraların da işlemez hale gelmesiyle onaylanmış oldu.

CHAMP projesinde yer alan Boeing yetkilisi Keith Coleman, “Bu füze, modern savaş alanlarında yeni bir döneme işaret ediyor... CHAMP, bir gün düşman daha ilk uçağını veya askerini bile harekete geçiremeden düşmanın elektronik ve veri sistemlerini devre dışı bırakabilir” dedi. Mühendisler, CHAMP füzesiyle yapılan ve bir saat süren ilk testte, yedi hedefi vurdu. Yüksek güçlü mikrodalgalar, tüm hedeflerdeki elektronik sistemleri etkilemeyi başardı. Boeing, amaçlarının silahın etkisini artırmak olduğunu söyledi.

Siber Silahı Ruslar Yakaladı

2012 yılı... İran’a Stuxnet ile yapılan saldırı yine gündemde. Bir güvenlik uzmanı, Ortadoğu’yu etkisi altına alan Flame ile iki yıl önce ortaya çıkan ve İran’ın nükleer programını vuran Stuxnet arasındaki çok net bir bağlantı keşfetti. Adı geçen güvenlik uzmanı Rusya merkezli dünyanın önde gelen anti-virüs yazılım şirketlerinden Kaspersky Lab’dı.

Flame, Flamer, sKyWIper ya da Skywiper adı ile anılan zararlı yazılım Microsoft Windows işletim sistemini kullanan bilgisayarları hedef almaktaydı. Flame, yerel alan ağı ve USB bellek aygıtı yoluyla diğer bilgisayarlara bulaşıyordu. Kaspersky’ın Mayıs 2012 tarihli bulgularına göre, Flame’in etkilediği bilgisayar sayısı 1.000’in üzerindeydi.

Kaspersky uzmanları, yaptıkları açıklamada, Stuxnet’in 2009 yılına uzanan ilk versiyonunun, Microsoft Windows’ta bilinmeyen bir güvenlik açığını hedef alan işlenebilir bir kod içerdiğini ve virüsün o güne dek ortaya çıkardığı sıfır gün saldırısı açığının beşe yükseldiğini belirtiyordu. Sıfır gün saldırısı, yazılımcıların bir saldırının farkına varması ve önlem almasından önce yapılan siber saldırı anlamına geliyor.

Kaspersky Lab uzmanlarından Roel Schouwenberg ise, “Flame grubunun fikri hakları olan kaynak kodlarını Stuxnet grubu ile paylaşmış olmaları, aralarında gerçek bir bağ olduğunu gösteriyor... En azından bir kez işbirliği yaptıkları ortada. Bu, bence büyük bir gelişme. Uzun zamandan beri öne sürdüğümüz Stuxnet ile Flame arasında paralellik olduğu düşüncesini doğruluyor” diyor. Kaspersky da, blog sayfasında yaptığı açıklamada, “Flame kodunun, Stuxnet’in 2009 yılındaki ilk versiyonunu içeren bir ağ bileşeninde bulunduğunu” belirtiyor. Flame sanki Stuxnet’i harekete geçirmek için bir basamak olarak kullanılmıştı. Flame ve Stuxnet tarafından paylaşılan ortak kod fark edilmemişti, çünkü güvenlik uzmanları bu kodu içermeyen daha sonraki Stuxnet versiyonlarını incelemişlerdi.

Peki, arkasında ABD olduğu kesin miydi? Güvenlik uzmanları, Stuxnet ile Flame’in maddi ve teknik bilgi açısından çok güçlü bir kaynak tarafından geliştirildiği inancındaydı. Stuxnet, 2010 yazında ortaya çıkmış ve İran’ın uranyum zenginleştirme tesislerine saldırmıştı. Uzmanlara göre, tesislerdeki santrifüjleri etkisiz hale getirmeyi başarabilecek bir virüsün ilk olarak casus yazılım gibi sızıntı yapması gerekiyordu. Sabotaj ancak nükleer tesislerin ve içindeki donanımın planını çıkardıktan sonra düzenlenebilirdi.

İran, Stuxnet ve benzeri Duqu virüsünün saldırılarının ardından, her iki virüsün de İsrail ve ABD’yi işaret ettiğini öne sürmüş, güvenlik uzmanları da bu görüşü savunmuştu. Aynı durum, Flame için de tekrarlanmıştı.

Resource 207’nin içinde bulunan bazı Flame kodları, tıpkı Stuxnet’in başardığı gibi USB belleklere bulaşabilen “özel bir yeteneğe” sahipti. Virüs, USB bellek Windows işletim sistemi kullanan bir bilgisayara takıldığı anda uygulamaları otomatik olarak çalıştırmaya yarayan “autorun.inf” konfigürasyonunu yönlendiriyordu. Flame aynı zamanda MS09-025 olarak adlandırılan bir Microsoft güvenlik açığı ortaya çıkaran bir kod da içeriyordu. Microsoft’un Haziran 2009’a kadar bu açığın yamasını yapmaması, Stuxnet’in ilk günlerinde sıfır gün saldırıları gerçekleştirdiğini de gözler önüne seriyordu. Amsterdam merkezli bir güvenlik şirketi, Flame’in Windows yamaları olarak kendini gizlediğini ve bu şekilde yayıldığını açıkladı. Virüs bu şekilde sahte bir dijital sertifika sunuyor, kullanıcıları Microsoft imzasıyla kandırıyordu. Şirketin açıklamasına göre, Flame, 2009’dan beri geliştiriliyordu ve dünyanın en iyi kripto analistleri bu virüs üzerinde çalışıyordu.

İran, uzun süredir işte böyle bir saldırı altındaydı. Stuxnet’te Amerikan imzası bulunduğu günlerde İran da bu saldırılara karşı bir anti-virüs geliştirdiğini açıkladı. Siber savaş kendine has yöntemlerle sessiz sedasız sürüyordu.

İsrail Ordusu Siber Savaşı Kaybetti!

İsrail’in Gazze saldırısının ardından bir savaş da İsrail ile Anonymous arasında başlamıştı. Uluslararası hacker grubu Anonymous, İsrail’in Gazze saldırısı üzerine İsrail kurumlarına karşı “OpIsrael” adıyla siber savaş başlattı ve içlerinde IDF’nin resmi sayfası da olmak üzere İsrail’in önemli kuruluşlarının web sitelerine saldırdı. Anonymous, “Çılgınca bir saldırı” dediği Gazze’deki operasyonu kınayan videolar ve basın açıklamaları dağıtarak, İsrail’e karşı yürütülen siber kampanyanın başını çekiyordu. Anonymous, çocukların öldürülmesine göz yummayacağının altını çizdi. Çökerttiği internet sayfalarına arka fonunda Gazze’de öldürülen küçük çocukların ve yıkılan evlerin fotoğraflarını koyarak, “Gazze’yi bombalamaya son verin. Milyonlarca İsrailli ve Filistinli korku içinde. Biz Anonymous olarak, oturup Siyonist devletin masum insanlara zarar vermesini izleyemeyiz. Biz sizin yüksek güvenliğinizi ve denetim mekanizmanızı kırabiliyoruz” dedi.

Anonymous, İsrail ordu sözcüsü Binyamin Gantz başta olmak üzere 5 bin İsrailli yetkilinin Twitter ve Gmail adreslerini de ele geçirdi, aralarında İsrail Dışişleri Bakanlığı Uluslararası Kalkınma Programı, Kadima Partisi, İsrail Merkez Bankası ve Tel Aviv Belediyesi’nin de dahil olduğu 700 İsrail web sayfasını çökertti.

İsrailli yetkililer, Gazze’ye karşı yürütülen operasyonu takip eden beş gün içinde, İsrail hükümetine ait sitelere 44 milyon siber saldırı düzenlendiğini açıkladı. İsrail’den yayın yapan haber sitesi Jewish Telegraphic Agency’nin haberine göre, Maliye Bakanı Yuval Steinitz, tüm bu saldırıların, biri hariç engellendiğini açıklamıştı. Ancak saldırıdan etkilenen bir site kısa süreliğine çöktü. Anonymous ise İsrail’e ait 700 özel ve resmi siteyi çökerttiklerini iddia ediyordu. Bunların arasında Dışişleri Bakanlığı ve Kadima Partisi’nin siteleri de vardı. Anonymous ayrıca, Kudüs Bankası’nın veritabanını silmiş ve en az 35 İsrailli’nin kimlik numaraları ve e-posta adresleri gibi şahsi bilgilerini ele geçirmişti.

Ulusal Sibernetik Görev Gücü

Gelişmeler üzerine İsrail Başbakanı Netanyahu, 2011 yılının baharında ülkesinin, tüm hayati sistemlerini felce uğratabilecek siber saldırılara açık olduğu uyarısında bulundu ve stratejik bilgisayar ağlarına yabancı devletlerden yöneltilebilecek siber terör saldırılarını önlemek üzere bir görev gücü kurulduğunu açıkladı. Buna göre “Ulusal Sibernetik Görev Gücü” İsrail’i savunma sistemlerine ve altyapı şebekelerine verilebilecek olası zararlardan koruyacaktı. Ulusal Sibernetik Görev Gücü’nün başkanlığını Ulusal Araştırma ve Geliştirme Konseyi Direktörü Profesör İzak Ben-İsrail yapacaktı.

İsrail’in açıklaması savaşın boyutları hakkında da ilginç ipuçları veriyordu. Bu görev gücünün kurulmasına dünyada meydana gelen bu tür saldırılardan sonra karar verilmişti. Örneğin Brezilya’da elektrik şebekesi, Estonya’da bankacılık sistemi hackerların saldırılarına maruz kalmıştı. İsrail’in elektronik sistemi de sürekli olarak tehdit edilmiş, 2008 yılında İsrail Merkez Bankası’nın sitesi devre dışı bırakılmıştı. Mavi Marmara gemisine yapılan saldırının ardından de, Tel Aviv Belediyesi’nin de aralarında bulunduğu birçok İsrail internet sitesi hackerların saldırısına uğramıştı.

Çin İnterneti Ele Geçiriyor

2010 yılı. ABD Kongresi siber saldırılar konusunda bir rapor hazırladı. Rapor, Çin’in ABD’de interneti 18 dakikalığına ele geçirdiğini açıklıyordu. Rapora göre 8 Nisan’da İngiltere, ABD, Avustralya, Kanada, Güney Kore, Hindistan ve Rusya’dan resmi, askeri ve özel kurumların internet siteleri China Telecom Corp’un sunucularına yönlendirilmişti. Adı geçen ülkeleri Çin’in hassas bilgileri elde etmiş olabileceği endişesi sarmıştı. Çinli mühendislik yöneticileri yönlendirmenin yanlışlıkla yapıldığını iddia etti. İnternet güvenliği uzmanlarına göre yönlendirilen bilgilerin özellikle askeri kurumlara ve büyük firmalara ait olması bu olayın bir rastlantı olmadığını gösteriyordu. Kuşku götürmeyen tek şey ise o 18 dakika süresince bazı bankalar, NASA, Savunma Bakanlığı, Senato ve diğer “.gov” ve “.mil” ile biten kurum siteleriyle Microsoft, Dell, Yahoo, IBM gibi büyük şirketlerin internet sitelerinin veri akışlarının Çin devletine bağlı telekomünikasyon şirketinin şebekesi üzerinden sağlandığıydı. Dünyadaki tam 37 bin şebeke, taşıdıkları verileri 18 dakikalığına China Telecom’a yönlendirmişti. Olayı araştıranlar daha vahim bir tabloyla karşılaşmıştı. Normalde 18 dakika sürecek şekilde ayarlanmış olan yönlendirme aslında daha uzun sürmüştü. China Telecom 18 dakika sonunda yönlendirme kabulünü kaldırdığı halde olaydan 1 saat sonra bile hâlâ bu güzergâh üzerinden veri akışı yapan siteler bulunuyordu.

Çin kesilmeyen veya tekrarlanan yönlendirilmelerin bir hata sonucu gerçekleştiğini açıkladı ve kasıt olduğu iddialarını kesin bir dille reddetti. Uzmanlara göre Çin’in bunu kasıtlı bir şekilde yapıp yapmadığını tespit etmek zaten mümkün değildi. Ne var ki yanlışlıkla devam eden ya da tekrar yönlendirme yapılan bir ağ üzerinde bu kadar büyük ve hacimli bir veri akışını o kadar uzun süre boyunca fark etmemek mümkün değildi. Kendi şebekelerine yönlendirme olduğunda China Telecom tüm verileri kendilerine çekmiş, bir nevi emmiş ve hiçbir gecikme olmadan tekrar gerektiği noktaya aktararak serbest bırakmıştı. Normal şartlarda bir ön hazırlık yapmadan, planlamadan bu kadar büyük miktarda veriyi hiçbir gecikme yaşamadan transfer etmek mümkün değildi.

Bu olayın açığa çıkardığı bir başka gerçek daha vardı: Genel anlamda kriptografi uygulanan veya şifrelenen veri akışının hiçbir güvenliği yoktu. İnternet bankacılığı ve özel firmaların sunucuları her türlü saldırıya açıktı.

Çin’e giriş yapan 37 bin şebekeden gelen veriler ne oldu? Hiç kimse bu sorunun cevabını bilmiyor ama herkes bu verilerin çok kıymetli olduğunda hemfikir. ABD hükümeti durumun rahatsız edici ve endişe verici olduğunu ama telaşa kapılıp alarma geçmeyi gerektirecek bir önemde olmadığını açıkladı. Ama bu veriler dünyada büyük çaplı bir felakete yol açmaya yeter de artar bile.

Bu olay tarihin en büyük internet korsanlığı olarak kayda geçti. Çin siber savaşta önemli bir mevzi kazanmıştı, hem de tek bir kurşun atmadan. Çin kendi siber gücünü test etmiş ve onaylamıştı.

Data Savaşları

2010 yılı. ABD Başkanı Barack Obama’nın Başkanlık Danışmanlık Kurulu’nda İnovasyon ve Teknoloji Komitesi’nde danışman olan Stephen Brobst siber savaşın cephe gerisi hakkında önemli bilgiler veriyor. Brobst’a göre günümüzde en kıymetli varlık ne para, ne petrol, ne de altın. Günümüzün en kıymetli varlığı data. Çünkü bilgi ve gelişme datadan doğuyor. Dolayısıyla bir şirket veya birey için bilgiden daha önemli hiçbir şey yok. Bilgiyi artırmanın tek yolu da veri toplamak. Haliyle günümüzdeki veri ambarları (data warehouses) bir nevi “siber banka” olarak iş görüyor. Veriyi sadece tutmak değil, ona erişmek için kullanılan araçlar, sistemler de çok önemli araçlar.

Stephen Brobst şöyle sürdürüyor açıklamasını: “Bana göre başarının anahtarı detaylı veriye ulaşmaya yarayan bir sisteme sahip olmak. Bazen kişi veya kurumların elinde özet veriler bulunur. Burada problem şudur ki özet veri ile yeni bir soru soramaz, soru oluşturamazsınız ve bu ciddi bir sorundur. Veriye esas değerini veren, sorulan soruyu cevaplaması değildir, yeni sorular sordurabilmesidir. Gelişim, yeni bir soru yaratabilmekten gelir, zaten cevaplayabildiğiniz sorulara cevap bulmaktan değil. Dolayısıyla detaylı veriye ihtiyaç vardır. Ayrıca veriler arası iletişim, bağlantı da önemli. Veriler arasında daha önce düşünmediğiniz ya da bilinmeyen yeni bağlar kurmak, ilişkiler yaratmak çok önemlidir.”

Peki ya “siber saldırı”lar? Brobst, buradaki savaşın mantığının diğerlerinden çok farklı olduğunu vurguluyor. Çünkü bir veriyi paylaşmaya karar verdiğinizde onu kaybetmiş olmazsınız. Halbuki bu petrol veya para benzeri değerler için geçerli değildir, paylaştığınız anda vermiş, vazgeçmiş olursunuz. Sadece bir kişi petrole sahip olabilir, dolayısıyla da insanlar ona kim sahip olacak diye uğruna savaşabilir. Data ise paylaşıldığı oranda değeri artan ilginç bir varlıktır. Tabii bu da ne tür bir veriyi paylaştığınıza bağlı. Elbette rekabet, güvenlik veya gizlilik nedeniyle paylaşmak istemeyeceğiniz veriler vardır ve bunları korumak zorundasınızdır. Yani, datayı korumak üzere gerekirse savaşırsınız.

Özetle “data”ya sadece yetki verilen kişilerin ulaşabildiğinden yüzde yüz emin olmanız gerekir. Bunun şimdilik bilinen bir yolu yok. Hacker, işte bu boşlukta doğan bir varlık. Eylemleri ne olursa olsun yarattıkları tehdidin boyutu muazzamdı ve ABD’nin siber saldırıları savaş sebebi sayacağını açıklaması boşuna değildi.

Siber Savaş MGK Gündeminde

Türkiye ise “siber savaş” gerçeği ile RedHack saldırılarının ardından tanıştı. Bu saldırılardan sonra Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanı Binali Yıldırım sorunun MGK’da ele alınacağını, siber güvenlik konusunda özel bir Bakanlar Kurulu kararı çıkarılacağını açıkladı.

Devletin siber savaş gündemine yönelik olarak bilgi de veren Bakan Yıldırım, şunları söyledi: “Sanal ortamda iletişim, ticaret ve işlem yapma sayısı arttıkça, bu işlemleri yapan kişi ve kuruluşlar ciddi tehditler altında kalıyor. Saldırıları önlemek için altyapıya ya da internetten verilen hizmetlerin mahremiyetine karşı ciddi bir koruma lazım. Bu koruma anti-virüs programı satın alarak olmuyor. Çok değişik teknikler var. Sizin bilgisayarınızı köleleştiriyor. Dünyada yüz binlerce köleleştirilmiş bilgisayar var. Sen kendinin bilgisayarı sanıyorsun ama o bir hacker yönetimine girmiş. İstediği zaman bilgisayarına giriyor ve bilgilerine erişiyor. Bilgisayarını çalışamaz hale getiriyor. Bu tehdit bir kişi, ülke, şirket için de olabilir.”

Bakana göre Amerika, “Siber saldırıyı savaş suçu sayarım” diye karar almıştı. Bu bir küresel tehditti. Türkiye kendi önlemini almak zorundaydı. MGK’nın devreye girmesi de bu nedenle zorunlu hale gelmişti.

MGK’dan çıkan karar uyarınca düzenlenen siber tatbikat RedHack’in YÖK’e saldırıp verileri açıkladığı güne denk geldi. YÖK, tatbikata katılmamıştı. O gün YÖK’ü koruyamayan siber kalkanlar denendi. Siber tehdide karşı emniyet ne durumda diye test yapıldı. E-devlete her gün 13,5 milyon insan giriyordu. Bakanın açıklamasına göre onların bilgilerinin de korunması gerekiyordu. Ancak RedHack’in yayımladığı belgeler bambaşka bir gerçeği ortaya çıkarmıştı. Devlet, yapılan yolsuzlukların “data”larını saklamaktaydı.

Ergenekon ve Balyoz davaları sırasında gizli belgelerini yastık altında sakladığı ortaya çıkan Genelkurmay Başkanlığı da bu gelişmeler üzerine internet sitesinde “Türk Silahlı Kuvvetleri Siber Savunma Faaliyetleri” başlıklı bir açıklama yaptı. Türk Silahlı Kuvvetleri’nin kara, deniz, hava ve uzay harekât alanlarının yanında, yeni bir harekât alanı olan siber ortamda da yeteneklerini geliştirdiği belirtilen açıklamada, “Bu kapsamda; siber tehditleri önleyerek, gelişmiş siber savunma ikaz ve tepki sistemlerine sahip güçlü bir merkezi siber savunma yeteneği kazanmak maksadıyla 2012 yılında TSK Siber Savunma Merkezi Başkanlığı teşkil edilmiştir. TSK Siber Savunma Merkezi Başkanlığı; Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı, TÜBİTAK ve diğer kamu kurumları ile koordineli olarak faaliyetlerini icra etmektedir. Ayrıca NATO ile eşgüdüm içerisinde görevlerini ulusal ve uluslararası alanda yürütmektedir” denildi. Genelkurmay’a göre sanal kapıdan NATO serbestçe girebilirdi ama RedHack “ulusal bir tehlike”ydi.

3. BÖLÜM

REDHACK HACKLİYOR

RedHack’in Ortaya Çıkışı

2012 yılının ilk aylarında ardı ardına Başbakanlık, İstanbul Emniyet Müdürlüğü, İçişleri Bakanlığı, BTK ve THY’nin sitelerini “hackleyen” Kızıl Hackerlar “Sanal Türkiye”de yeni bir dönemi başlatmış oldu. Bu saldırılar üzerine dijital iş ve kültür dergisi Digital Age çok merak edilen RedHack grubuyla bir söyleşi yaparak grubun felsefesini, amaçlarını ve gelecek planlarını gün yüzüne çıkardı. Söyleşiye göre “dünyadaki bütün sınırları ortadan kaldırma” hedefiyle faaliyetlerini sürdüren grup tarihte önemli izler bırakmak istiyordu.

Kendilerini sosyalist bir hareket olarak gören RedHack grubu, dünyadaki diğer hacker gruplarının da desteğini alıyordu. Grup üyeleri birbirlerinin cinsiyetini dahi bilmiyordu. Hackerlık konusunda akademik bir eğitimleri olmadığını belirten grup üyeleri, yüksek eğitim seviyelerine sahip olduklarını belirtiyordu.

Türkiye’de olan adaletsizliklere karşı bir hareket olarak konumlanan RedHack grubuna üye olmak için belli kriterlere uymak gerekiyordu. Yakın gelecekte RedHack’i bir grup olmaktan çıkarıp, bir felsefe haline dönüştürmeyi planlayan üyeler bu süreç için hazırlıklarını sürdürüyordu. Bu felsefeye göre “paylaşım isyanı doğuracak”, önümüzdeki süreçte sosyal ağlardaki paylaşımlar daha kaliteli hale gelecek ve gerçeklere daha çok müdahale edilecekti. Buna hazırlıklıydılar.

Grubun Facebook, YouTube sayfaları ile internet siteleri belirli engellere takıldığı için her seferinde kapatılıyordu. Bütün zorluklara rağmen kendi doğruları uyarınca yoluna devam eden RedHack üyeleri, bilgi yayımının meşruluğuna inanıyor ve aktivitelerini daha da büyüteceklerini belirtiyorlardı.

Türkiye 1997 yılında kurulan RedHack’le işte böyle tanışıyordu.

İlk Eylemler ve İlk Gözaltılar

Kızıl Hackerlar şubat ayında başta Ankara Emniyet Müdürlüğü olmak üzere, polis teşkilatının bilgisayarlarına sızarak yazışmaları ele geçirdi. Bu eylemlerin ardından, bilişim suçlarıyla ilgili savcılık da harekete geçti. Ancak kısa bir süre sonra RedHack’in suçlarının özel yetkili savcılığın yetki alanına girdiğine hükmetti. Türkiye RedHack davasıyla da işte böyle tanışmış oldu. Özel yetkili savcının emriyle gözaltına alınan 17 kişiden 7’si RedHack üyesi olduğu gerekçesiyle tutuklandı, ancak Kızıl Hackerlar tutuklananların kendileriyle bir ilişkisinin olmadığını açıkladı.

Bir ay sonra... RedHack, bu kez KESK üyelerine uygulanan şiddeti protesto etmek amacıyla Emniyet’e ait 350 internet sitesini kullanılmaz hale getirdi. İlk açıklama Twitter üzerinden yapıldı: “An itibariyle Türkiye’de polis sitelerinin yüzde 95’i tarafımızca kapatılmıştır! Hapisten bu kadarı oluyor idare edin!”

RedHack’in Twitter’daki renkli açıklamaları o andan itibaren bütün Türkiye tarafından izlenmeye başlanmıştı:

“Bir haftada yakalanırlar, özel savcıdan sonra korkarlar, artık kayıplara karışırlar diyenler; iddaa’yı kaybettiniz, sökülün yemekleri, çayları:)

Kendi ilinizin veya ilçenizin sitesine girin. Açılıyorsa şanslı yüzde 5’e sahipsiniz, açılmıyorsa daha şanslı olan yüzde 95’tensiniz:)”

Konuyla ilgili Radikal gazetesine açıklamada bulunan RedHack, “KESK’e yönelik polis şiddetini protesto etmek ve KESK’li emekçilere destek vermek istedik. Aynı zamanda RedHack tutuklamalarında alınanların masum olduğunu göstermek, serbest bırakılmalarını istemek amacıyla bu büyük eylemi yaptık. Eylemimizi 30 Mart 1972’de özgür bir dünya kurmak amacıyla mücadele eden ve hunharca katledilen Mahir Çayan’a da ithaf ediyoruz” diyordu.

RedHack Saldırısı Polise Ders Oldu!

Kızıl Hackerlar’ın Emniyet sitelerine saldırısı, Emniyet’in sitelerinin ne kadar emniyetli olduğunun açığa çıkmasına da vesile oldu. Kamuoyunda uzun süre tartışılan bu “hack”lemenin ardından Emniyet’in sitesinde “123456” şifresini kullandığı anlaşılmıştı. Emniyet Genel Müdürlüğü 27 Mart’ta bir genelge yayımlayarak sosyal paylaşım sitelerinde personele ve kuruma ait olan tüm hesaplar için bir standart oluşturma çalışmasına gitti.

“Sosyal Paylaşım Sitelerinde Emniyet Teşkilatı Birimleri ile Personeline Ait Hesapların Açılması ve Kullanımına Dair Standart” başlıklı genelgede sosyal medyadaki hesapların yönetimi ve şifrelendirilmesi ile ilgili detaylar 6 bölümde 30 madde halinde sıralanıyordu. Genelgede sosyal medya hesaplarının ele geçirilme ihtimaline karşılık ayrıntılı bir şifreleme talimatı veriliyordu. “Şifre Oluşturma Kuralları” başlığı altındaki bu bölümde şifrelerin güvenliğinden hesap sahiplerinin sorumlu olduğu özellikle vurgulanırken, oluşturulan şifrelerin de 2 ayda bir değiştirilmesi isteniyordu. Personel ayrıca şifrelerin en az 14 haneli olması konusunda da uyarılıyordu.

Genelgeye göre şifre oluşturmanın kuralları da şöyleydi:

- Başlangıçta açılan hesapların şifresi, başkanlık tarafından ilgili birime gönderilecektir. İlgili birim aşağıdaki şifre oluşturma kuralları çerçevesinde bu şifreyi 60 günlük periyotlarla değiştirecektir.

- Oluşturulacak şifreler küçük harf (a, b, c vb.), büyük harf (A, B, C vb.) rakam (1, 2, 3 vb.), özel karakter (@, !, ?, ^, + , $ vb) içermelidir.

- Şifreler güvenilmeyen ortamlarda (güvenilmeyen yazılımlar, güvenilmeyen internet siteleri, internet kafe, başkalarının bilgisayarı vb. asla kullanılmamalıdır.

- Şifre, yazılması gereken alan dışında hiçbir yere yazılmamalıdır.

- Oluşturulacak şifre yukarıdaki kombinasyonlar kullanılarak en az 14 haneli olmalıdır.

Emniyet Genel Müdürlüğü, sosyal medya genelgesinin son bölümünde kişisel hesaplar üzerinden “polisin resmi sıfatının gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak eylem ve davranışlarda” bulunulmasını da yasaklıyor.

Emniyetli Sitenin Şifresi: “123456!”

RedHack’in Emniyet sitelerine yönelik eylemi iki polisin başını yakmıştı. Ankara Emniyet Müdürlüğü’nün sitesini çökerterek 155’e yapılan ihbarlara ilişkin bilgilere erişen RedHack (Kızıl Hackerlar) grubunun saldırısının faturası iki polis ile bir sivil memura kesildi. RedHack’in Ankara Emniyeti’nin dijital verilerinin saklandığı sisteme girmesi nedeniyle iki polis ile bir sivil memura maaş kesme cezası verildi. Dijital verilerin saklandığı sisteme “123456” gibi basit şifre koyan personel, “görevde kayıtsızlık göstermek ve görevi savsaklamak”tan suçlu bulunmuştu.

RedHack grubu, Ankara Emniyet Müdürlüğü’nün sitesini hackleyip, ihbar e-postaları gibi bazı bilgilere ulaştığını açıklamış ve ihbar mektuplarını bir internet sitesinde yayımlamıştı. Grup kolayca kırdıkları basit şifre yüzünden polisle de dalga geçmişti. O hackerlardan biri saldırıdan sonra, “Asıl soru şifresi 123456 olan bir polis teşkilatının ne derecede ciddi çalıştığıdır! Hem de Ankara gibi bir büyükşehir emniyetinin! Sen vatandaşa güven ver, sonra da şifreni 123456 yap. Bu sadece düşündürücü değil, trajikomik de bir durumdur” diye açıklama yapmıştı.

Aynı ay içinde Kızıl Hackerlar grubu bu kez 40 yıl önce idam sehpasına götürülen üç fidan, Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan için eylem yaptı. AKP Sivas İl Başkanlığı sitesini hackleyen RedHack, “il yönetim” tablosunun il başkanı kısmına liderlerinin sembolü olan Şirin Baba’nın fotoğrafını koydu. RedHack, eylemini Twitter’dan, “Şarkışla’ya yolumuz düşmesin demedik, Gemerek diyarını bir daha ziyaret ettik. Denizler yaşıyor!” mesajı ile duyurdu.

RedHack, Twitter hesabından eylemlerinin nedenlerini ise şöyle açıkladı:

“Deniz’ler 40 yıl sonra oraya uğradığında kime karşı savaşırdı dedik ve belediyesi de olan Sivas AKP’yi hackledik. Bu anlamda Sivas’a 40 yıl sonra ‘teknolojik’ olarak uğradık. Ama fiziksel olarak uğrayacağımız günler de uzak değil.”

“AKP ana sayfasına Deniz’in resmini koyduk, başkan kısmına da Şirin Baba’yı yerleştirdik;) Bir de yazı yazdık. Yazıda 72’de bizler 6. Filo’yu denize dökerken onların 6. Filo’yu kıble yapıp namaz kıldığını, bugün de doları seccade yaptıklarını ve halka kan kusturduklarını yazdık.”

“Onlardan korkmadığımızı dile getirirken, Anonymous, DG Virüs, AnarchyCrew gibi kardeşlerimize selam çaktık. Son olarak Savcı Hakan’a selam gönderip ‘PlayStation’lı anaokulluları’ neden tutuklamadığını, sesinin çıkmadığını, alındığımızı yazdık.”

Gülen’in Sitesine Orak Çekiç

Nisan 2012. RedHack, Fethullah Gülen’in sitesini hackledi. Sitenin girişinde orak çekiç amblemli ve bir bildiri yayımladı: fethullahgulen.info sitesinde yer alan “Kahrolsun İmam ve yaverleri, yaşasın devrim!” başlıklı bildiri şöyleydi:

Hacked by REDHACK (Kızıl Hackerlar Birliği)

Cezaevinden hack yapmaya devam ediyoruz.

Özel Savcı Hakan bunu da yaz kenara!

Nush ile uslanmayanı etmeli tekdir, tekdir ile uslanmayanın hakkı RedHack’tir!

Coğrafyamızı “yarı açık” cezaevine çevirerek, bir korku imparatorluğu yaratan zengin sınıflar ve onların “şu anki” sözcüsü AKP hükümetine ve onun adeta “kolluk kuvvetine” dönüşen üniformalı “ye$il” fa$izmine karşı biz buradayız, masum insanları bırakın demek için bu “ufak” eylemi gerçekleştiriyoruz! Yapılan meşru eylemlerimizden sonra 17 insan gözaltına alınmış, 7’si tutuklanmış ve bizlere “silahlı örgüt” yakıştırması yapılmıştır. Tek delilleri de IRC’den alınmış “sahte loglar”, PlayStation ve müzik CD’leri. Açık ve net soruyoruz, cesaretiniz varsa bizimle uğraşırsınız! Masum insanlara “Facebook’ta paylaşım yaptı diye” terör estirmeyin, buna devam ederseniz karizmanızı çizmeye “daha fazla” devam edeceğiz!

Emniyet Andıcı’nın pisliğini ortaya çıkardık ve sizler onun üstüne gideceğinize “bizim” üstümüze geliyorsunuz! İşte bu da sizin “kime” hizmet ettiğinizi gösteriyor!

Her yerdeyiz! TEK YOL DEVRİM! Red Hackers Association / Kızıl Hackerlar – Kuruluş 1997

Hacked by REDHACK (Kızıl Hackerlar)

members@kizilhack.org

Special Thanks: Anonymous – AntiSec-Others (red activist group) and all Hacktivist!

Andımız): İnsanım, vicdanlıyım, arada bir yanlış da yaparım! Yasam: Küçüklerimi anlamak, büyüklerimi sorgulamak, yurdumu, dünyayı, evreni ve emeği özümden çok sevmektir. Ey bu günümüzü sağlayan şanlı proletarya, ezilen insanlık! Açtığın yolda, verdiğin emekte, gösterdiğin kabiliyette ve insanları sömürenlere karşı yürüdüğün yolda yürüyeceğime, ne olursa olsun hiç durmadan sınıfsız, sömürüsüz, eşit-adil bir dünya kuracağıma ant içerim.

Varlığım, dünya halklarına armağan olsun.

Ne mutlu İNSAN’ım diyene!

Ve... Her şeye rağmen, bıkmadan usanmadan halkı için çalışan, bedel ödeyen tüm devrimci, demokrat, yurtsever, aydın kardeşlerimize “örgüt ayrımı yapmadan” samimice selamlarımızı yolluyoruz! Ayrıca “isim vermeden” internet sansürüne uğrayan bütün “fikir” sahibi sitelere bu eylemimizi armağan ediyoruz!

Yasasın devrimci dayanışma ve onun ürünü REDHACK!

www.red-hack.org (Türkçe) – anatoleaks.blogspot.de (engelsiz) – irc.abjects.net#redhack

BİRİMİZİ DURDURABİLİRSİNİZ FAKAT HEPİMİZİ ASLA!

1997’den Bu Yana RedHack

Ezilenlere, garibanlara yönelik baskılarınıza karşılığımız orantısız değil, orantılı bir karşılık olacaktır! Unutmayın: Birimizi durdurabilirsiniz fakat hepimizi asla!

Bizler “terörist” değiliz, bizler “silahlı” değiliz, ama evet bir örgütüz! Dünya barışını, eşitliği, adaleti, sınıfsız, sömürüşüz bir dünyayı yaratmaya çalışan “barış” örgütüyüz! Bizleri hapse atabilirsiniz, işkence yapabilirsiniz, baskı kurabilirsiniz ama bizleri bitiremezsiniz! Çünkü biz tarladaki köylüyüz, fabrikadaki işçi, direnen öğrencileriz biz, gözü yaşlı anneleriz, ezileniz biz ve sizin bizi durdurmaya gücünüz yetmez! Ezilenlerin dijital savaşı yeni başlıyor!

Dost düşman herkes bilsin ki:

Ezilenlere, yoksullara, garibanlara, doğruyu ve gerçeği arayanlara, amacı doğruyu halka göstermek olan onurlu insanlara yönelik bütün düşmanca hareketlerin er veya geç HESABINI SORACAĞIZ!

RedHack, “Fişi çekip beklesinler!” dedi, TİB fişi çekti!

Nisan ayının son günleri. Başta İstanbul olmak üzere birçok kentte internet kesiliyor. RedHack bu kez internetin fişini çektirmişti...

Bu tarihten kısa bir süre önce Hacker grupları “özgürlükler” için 27 Nisan ila 1 Mayıs tarihleri arasında Türkiye’ye yönelik saldırı düzenleyeceklerini duyurmuştu. Kamu kuruluşları ise o sırada 123456 şifresi paniği yaşamaktaydı. Bunun üzerine bir açıklama yapan RedHack grubunun lideri Şirin Baba, “Biz siteleri, şifreleri deneyerek kırmıyoruz... Eğer engel olmak istiyorlarsa TÜBİTAK fişi çeksin beklesin!” dedi... TÜBİTAK, Şirin baba’yı dinledi, devlete fişi çekip beklemesini salık verdi. Türkiye’nin internet şebekesi çökmüştü...

İddiaya göre uluslararası hacker grubu Anonymous da RedHack’e destek vermek amacıyla TTNET, Emniyet Genel Müdürlüğü, Adalet Bakanlığı ve Yargıtay’a yönelik saldırı başlatmıştı. Bu saldırılarda Emniyet Genel Müdürlüğü ve Adalet Bakanlığı’nın sistemleri çökertildi. Saldırılarla baş edilemeyince Türkiye İletişim Başkanlığı (TİB), internet yurtdışı çıkışlarını kapattı.

Eylemden en çok TTNET aboneleri etkilendi, TTNET abonelerinin tüm internet bağlantısı koptu. Türk Telekom yetkileri sorunun giderilmesinin ardından sosyal medya üzeriden şu açıklamayı yaptı: “Yaşanan kısa süreli teknik bir aksaklık nedeniyle internet erişiminde bazı bölgelerde kısa süreli sorun yaşanmış, ekiplerimizin anlık müdahalesi ile yaşanan sorun giderilmiştir. Bilgilerinize sunarız.”

Anlaşıldığı kadarıyla tam bir savaş yaşanmıştı. Siber saldırıyla birlikte Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığı bünyesindeki Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı’nda (TİB) görev yapan uzman ekip, kamu kurumlarıyla organize hareket ederek savunma görevini üstlenmişti. Bir süre önce TİB bünyesinde siber tehditlere karşı kurulan Teknik İşletme Daire Başkanlığı da siber savunmadaydı.

TİB Teknik İşletme Daire Başkanı Dr. Barış Yaslan, yaptığı açıklamada, siber saldırının hedeflerini sıraladı: TBMM’ye ait www.meclis.gov.tr, Adalet Bakanlığı’na ait www.adalet.gov.tr, İçişleri Bakanlığı’na ait www.icisleri.gov.tr, Dışişleri Bakanlığı’na ait www.mfa.gov.tr, Emniyet Genel Müdürlüğü’ne ait www.egm.gov.tr ile Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu’na ait www.hsyk.gov.tr. Yaslan’ın açıklamasına göre, başta internet servis sağlayıcıları olmak üzere tüm güvenlik birimleri ve bakanlıklarla gece yarısına kadar siber güvenlik için başarılı bir koordinasyon sağlanmış, TÜBİTAK’ın da desteğiyle saldırılar etkisiz kılınmış, yaklaşık 2 saat süren siber saldırı sonrası amaçlarına ulaşamayan Anonymous grubu eylemlerine son vererek geri çekilmişti.

Saldırıyı 4 ayrı grup olarak gerçekleştirdiklerini belirten RedHack ise, TTNET’in “kilit” yerlerine DDoS göndermeden, direkt “sızma” yaptıkları iddiasındaydı. TTNET saldırıdan korunmak için tüm Türkiye’nin internetini kesmişti. Açıklama şöyle devam ediyordu: “Biz de yapılacak en doğru işin ‘fişi çekip beklemek’ olduğunu, ‘bizleri engelleyemeyeceklerini’ söylemiştik. Bu eylem neticesinde, birçok kurum hacklenmiş, Türkiye’deki internet 27 Nisan akşamı 2 saatliğine kesilmiş, 28 Nisan sabahını da kapsayacak şekilde yaklaşık 10 saat geçmesine rağmen halen tam olarak kendine gelememiştir.

Eylemler gerçekleştikten sonra çeşitli kaynaklardan daha önceki eylemlerimizde de gördüğümüz ‘acımadı ki’ histerisiyle yeniden karşılaştık.

Eylemin sabahı ‘Bu gece saldırı olacak’ diye TÜBİTAK’tan uyarı geliyor ve bu haberin yayımlandığı aynı gece birçok yer çöküyor, karşılığında saatler sonra ‘teknik bir sorun’ cevabı alınıyor, bu cevaba kendileri inanıyor mu? Meraktayız...

Yani içinizde, ‘RedHack kaç aydır bizim iflahımızı kesti, eve gidemiyoruz’ diyecek bir babayiğit yok mu?;)”

RedHack, bu eylemleri gerçekleştirme nedenlerini de şöyle sıralıyordu:

1- PlayStation ve chat geyikleri delil olarak alınarak tutuklanan ve RedHack eylemleriyle bağlantıları olmayan biri 17 yaşında 7 gencin “derhal” serbest bırakılmasını istemek!

RedHack’e “terör örgütü” muamelesi yapılarak peşine Interpol’ün bile takılmasının RedHack’i yıldıramayacağını göstermek, ayrıca, “Biz buradaysak tutukladıklarınız kim?” diye sormak.

2- Anonymous’un bizimle dayanışma eylemine içeriden destek vererek dostlarımızı yalnız bırakmamak, Anonymous’un dayanışmasından mutluluk duyduğumuzu göstermek.

3- Yaklaşan 1 Mayıs’ı sanki “kendi işçi sınıfına vermiş” gibi “sömürge valisi” edasıyla ona buna “dayılanan” AKP hükümetine ve onun valisine dikkat çekerek, halkımızı işçi kardeşlerini sahiplenmeye çağırmak.

4- Adil kota vb. uygulamalarla “düşük hızda” internetle kullanıcıyı sömüren, zenginlere daha iyi ulaşım sağlarken durumu iyi olmayanlara çok yavaş interneti fahiş fiyata satan TTNET’i protesto etmek.

5- Pennsylvania İmamı’nın ve ordusunun “yenilmez”, “her şeye kadir” olmadıklarını halkımıza göstermek, “Cesaret gayri” demek;)

6- Eğlenmek;)

RedHack ‘‘HES”ap Soruyor

Mayıs 2012... “Halk için hack” sloganını kullanan RedHack bu defa Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’nın internet sitesini hackliyor.

Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’nın resmi sitesine, Deniz Gezmiş, Hüseyin İnan ve Yusuf Aslan’ın fotoğraflarını yerleştiren hackerlar, eylemlerini HES (Hidro Elektrik Santrali) protestolarına destek vermek için gerçekleştirdiklerini açıklıyor.

Sitede yayımlanan bildiri RedHack, KzlYol, Anarchy, lovingteam ve Mahir_Cayan imzalarını taşıyor.

Anneler Günü... Bu kez Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı’nın internet sitesi hackleniyor. RedHack hizmet.aile.gov.tr sitesine şu mesajı bırakıyor: “Cumartesi Anneleri’ne, çocuklarını savaşa kurban vermiş tüm annelere, dünyanın ezilen cefakâr annelerine...” Mesaj şöyle devam ediyor:

“Anneler Günü kutlu olsun! Türkiye’de kadınların yüzde 35,6’sı bazen, yüzde 16,3’ü sık sık aile içi tecavüze uğruyor. Her 100 kadından 97’si, en az bir kez şiddet görüyor, kadınların yüzde 20’si, silah ve bıçak gibi aletlerle şiddete uğruyor. Üniversite mezunu kadınların yüzde 23’ü fiziksel şiddete, yüzde 71’i ekonomik ve cinsel şiddete maruz kalıyor. Ve bizim aile bakanımız bunlara kafa yoracağına ‘dizilere’ kafa yoruyor. Tavsiyemiz ‘dizi seyredeceğine’ ülkeyi yönetsin. Anneleri ağlatan ‘kirli savaş’ politikasına son! ‘Ananı da al git!’ saygısızlığına son! Dünyanın tüm anneleri, kan politikasına karşı birleşiniz! Yağma yok ARTIK RedHack var!”

Aynı ay içinde Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu (BTK) internet sitesi de nasibini aldı. BTK’nın özelliği Türkiye’de internet adına en yetkin kurum olmasıydı. BTK’nın web sitesini hackleyen RedHack, sitedeki farklı fotoğraf ve animasyonları da deşifre etmişti. BTK saldırı sonrasında pek çok sayfayı kapattı. Ancak bazı sayfalarda çizgi film Cille’ye ait görseller vardı. RedHack, BTK’ ya yapılan saldırıyı şöyle açıkladı:

“BTK’ya karşı yönelimimizin esas nedeni, insanları dinlerken, her olayda bilirkişi olurken, her saldırıda en çok onlar konuşurken aslında bu kahramanların ‘kâğıttan’ kahraman olduğunu ve ülkemizde her şeyin şişirildiği gibi bu kurumun da şişirilerek kamuoyuna servis edildiğini düşünüyorduk hep. Bunu dün aksam ispatladık bir şekilde. Ayrıca bizleri kaç aydır özel savcı, polis, Terörle Mücadele, MİT, hatta Interpol’ün aramasına rağmen, MİT’in bizlere özel bir siber ordu kurmasına karşın, nasıl elimizi kolumuzu sallayarak en yüksek yerlerin karizmasını, imajını hackleyebileceğimizi göstermek de istedik. Olan biten artık bizden bağımsız olamaz, çünkü artık RedHack var.”

Sayfalarında çizgi film görselleri olan BTK ise bir açıklama yaparak, “Hacklenmedik” dedi.

Melih Gökçek’in Akrabaları Video Sitesinde

Ay içinde RedHack’in “Saat 22.00’yi bekleyin” diye gün içinde duyurusunu yaptığı AKP’nin tanıtım kanalı akkanal hacklendi. Video sitesi akkanal.com “Unamed Anarchy” tarafından çökertilmişti.

“Unamed Anarchy” hacklediği sayfaya Ankara Anakent Belediye Başkanı Melih Gökçek ve akrabalarının bilgilerini ekledi. T.C. kimlik numaraları ve adres bilgilerinin eklendiği sayfaya Melih Gökçek’in daha önce Twitter’da bir kadına ait cep telefonunu ifşa ettiği “tweet”in görüntüsü eklenerek “insanların özel bilgileri öyle değil böyle açıklanır” mesajı verilmişti.

Melih Gökçek, daha önce kendisine Twitter’dan hakaret ettiğini iddia ettiği bir üniversite öğrencisinin telefon numarasını açıkça yayımlamıştı. Gökçek, Ayşegül isimli üniversite öğrencisine, “Ayşegül telefonunu arıyorum açmıyorsun. Telefonun 0506 ... .. .. değil mi? Acaba yanlış mı? Tekrar arıyorum, açar mısın?” demişti. Sosyal medya hem Melih Gökçek’in bu gaflarına, hem de RedHack’le Twitter üzerinde atışmalarına alışıktı. Bu eyleminin ardından RedHack’i yine tehdit etti. Birkaç ay sonra bu grubun ve onlara iştirak edenlerin hâkim karşısına çıkacağını iddia eden Gökçek, “Bu bir MGS’dir. Unutmayın. MGS Melih Gökçek Sözü’nün kısaltılmışıdır” diyordu.

RedHack’in @r3dh4ck Twitter hesabından yaptığı açıklamada Melih Gökçek’e, “Gel tartışalım, sonunda seni kepaze etmezsek hacki bırakırız, sen de soygunu bırakacak mısın?” diye soruldu. Gökçek’in sözlerinin, “Belki bize iş verir” diyen makarnacı kalabalığı etkileyeceğini iddia eden RedHack, Melih Gökçek’i önce düelloya davet edip sonra kaçmakla suçladı.

THY’yi DDOS’la Çökerttiler

Mayıs ayının son eyleminin hedefi THY’ydi. RedHack Almanya grubu THY çalışanlarının iş bırakma eylemine destek olmak için THY’nin sitesini kullanılamaz hale getirmişti. THY’de alınan grev kararının ardından harekete geçen RedHack grubu, Unammed Anarchy adındaki başka bir kırıcı gurubunun da desteğiyle THY’nin internet sitesini çökertti. İki hacker grubunun DDoS (Distributed denial of service attack/aşırı istek gönderme) saldırısı nedeniyle sabah 10.30’da kullanılamaz hale gelen www.thy.com.tr adresi gün boyunca kullanılamadı. DDoS saldırısı, bir sisteme kaldıramayacağı kadar istek göndererek sistemin kilitlenmesine yol açıyordu. DDoS saldırısına uğrayan bir sistem, tıpkı Boğaziçi Köprüsü’nden aynı anda binlerce aracın geçmeye çalışmasında yaşanacak tıkanma gibi bir tıkanmaya maruz kalıyor, sistemin düzeltilmesi ciddi bir süre alıyordu.

Radikal gazetesine açıklamada bulunan RedHack merkez grubu şunları söylüyordu:

“RedHack tek bir merkezden yönetilmiyor. Bazıları kendi hücrelerini kurarak kendi kendilerini yönetebiliyor. THY eylemini bize Almanya grubu haber verdi. RedHack Almanya ile Unammed Anarchy aynı anda saldırdı. Yeteneklerini ezilenlerden yana kullanmak isteyen hackerlar RedHack çatısı altında toplanmaya başladı. Özel savcılığın tüm yaptıklarına rağmen, yalnızlaştırılmaya çalışıldığımız şu dönemde RedHack mücadelesi durdurulamaz bir hale gelmiştir. Bizi bile aştı.”

Türk Hava Yolları Basın Danışmanı Ali Genç ise, hasar tespitini şöyle yapıyordu: “Bilet satışları acente ya da telefon aracılığıyla yapılabildi. Ancak yolculara sağlıklı bilgi verebilme konusunda sıkıntı yaşandı.” Gencin açıklamasına göre THY çalışanlarının yaptığı eylem dolayısıyla da 200’e yakın uçuş iptal olmuştu.

RedHack-Anonymous Kavgası

THY saldırısı RedHack ile “Anonymous Turkey” adlı grup arasında küçük çaplı bir kavgaya neden oldu. Türk Hava Yolları’nın internet sayfasının hacker grubu Anonymous Turkey tarafından saldırıya uğradığı iddia ediliyordu. Ancak soL Haber Portalı, THY’nin sayfasının “RedHack” tarafından hacklendiğini yazınca saldırıya maruz kaldı. Kendilerine “Anonymous Turkey” diyen grup, THY saldırısının kendileri tarafından bizzat yapıldığını savunarak soL Haber Portalı’nı da yine aynı saldırı yöntemiyle (DDoS saldırısı) kısa bir süreliğine çökertti. Hacker grubu, saldırıdan önce Twitter hesabından yaptığı açıklamada sitede yayımlanan haberin değiştirilmesi gerektiğini yazmıştı.

Saldırıya uğrayan soL Portal haber sitesi de bir açıklama yaparak, “Anonymous Turkey” adlı grubun siber saldırıları nedeniyle yaklaşık 6 saat boyunca yayın yapamadıklarını ifade etti. “Bir haberdeki hata gerekçe gösterilerek düzenlenen saldırının öncesinde, soL Portal’a herhangi bir uyarı, tekzip ya da değişiklik isteği bildirilmemiştir” denilen açıklamada soL Portal teknik ekibinin yoğun çalışması sonucunda, web sitesinin yeniden yayında olduğu belirtildi. Bu süreçte soL’a destek olan ve duyarlılığını kamuoyuyla paylaşan okurlara teşekkür edilen açıklama “bu saldırının hiçbir mazeretle açıklanamayacağı” vurgusuyla sona erdi.

Bu olay kendini “Anonymous Turkey” olarak tanıtan grup ile RedHack’i karşı karşıya getirmişti. RedHack, “Anonymous Turkey gerçek değil, zaten geçen yıl bizim ekipteydiler, onları kovduk” dedi. Anonymous’un kendi grupları gibi olmadığını belirten RedHack sözlerini şöyle sürdürdü: “Dünya genelinde herkes kendini Anonymous’a bağlı gösterebilir. Zaten grubun özelliği de bu. Bizim gibi değil. Ancak @anonsturkey grubunun gerçek Anonymous ile uzaktan yakından bir ilgisi yok. Sadece onu kullanıyorlar, o kadar.”

Anonymous Turkey’nin yaptıklarından grubun merkez tarafının haberinin olmadığını dile getiren RedHack, “Sol Haber’e yapılan saldırı sonrası Anonymous’un merkezine gerekli açıklamaları yapacağız, gerekeni onlar yapsın” dedi. Anonymous merkez tarafın bu konuda tavır almaması halinde, Anonymous ile olan dostluklarının zedelenebileceğini söyledi.

Anonymous Turkey ise, “Anonymous, RedHack’in dediği gibi belli bir merkeze bağlı değildir, dileyen herkes Anonymous’un ta kendisidir” dedi.

Bu tartışmalar devam ederken ANF tarafından yayımlanan bir haber kendisini @anonsturkey olarak tanıtan grupla ilgili tartışmaya yeni bir boyut kazandırdı. ANF, PKK’nın internet sitesinin “Antep saldırısı” bahane edilerek DDoS saldırısına uğradığını açıkladı ve bu saldırılara diğer saldırılara olduğu gibi gereken karşılığın verileceğini açıkladı. PKK İnternet Sitesi tarafından yapılan açıklamada şunlar söyleniyordu:

“Tüm devlet organlarınca PKK’nın üzerine yıkılmaya çalışılan Antep saldırısı gerekçe gösterilerek yapılan bu saldırının aslında Antep saldırısının gerçek faillerini gizleme amacı güttüğü ortadadır. Yaratılmak istenen bilgi kirliliği ortamında gerçekleri yansıtacak olan bütün alanlar üzerinde bir karartma operasyonu amaçlanmış ve T.C. Devleti’nin oynamak istediği oyunların deşifre olmaması amaçlanmıştır.”

Liderimiz Şirin Baba!

RedHack’le yapılan Serkan Ocak imzalı ilginç söyleşi de işte o hareketli günlerde yapıldı. Soruları yanıtlayan kişi Serkan Ocak’a göre “MaNYaK” nickini kullanan “RedHack lideri”ydi. İşte o söyleşi:

– Nerede yaşıyorsunuz, kaç kişisiniz?

– Yurtdışında olduğumuz şeklinde çıkan haberler bilinçli spekülatif ve dezenformasyon haberler. Bizler ülkemizdeyiz. RedHack üyeleri sanıldığından çok. Türkiye’deki kilit noktalara yerleşmiş çoğu eski olmak üzere birçok üyemiz, dostumuz var. Ve artık RedHack’i grup olmaktan çıkararak, genel bir örgütlenme modeline gideceğiz. Yazacağımız RedHack Manifestosu’nu kabul eden herkes kendi hücresini “bağımsız” olarak kurabilecek. RedHack adına RedHack ilkeleriyle bizlerden bağımsız olarak eylem yapabilecek. Şu an çekirdek grubumuzdaki üye sayımız 12’ye çıkmıştır.

– Kim bu insanlar, ne iş yapıyorlar?

– Her biri kendi dalında uzman ve sosyal olarak okumuş kültürlü insanlardır. Bu toprakları çok sevdiklerinden, bu coğrafya için bizimle kesintisiz bir mücadele vermeye çalışıyorlar. Bu fırsatla onların da halkımıza ve siz basın mensuplarına selamlarını iletiriz.

– Interpol sizi arıyor mu?

– Güya Interpol’e bizi bulmaları için başvuru yapılmış, biz de sonucu bekliyoruz. Fakat diyelim ki buldular, ne diyecekler: “MaNYaK sen misin?” Bu davaya nereden bakarsanız bakın trajikomik. Peki, sonra ne yapacaklar? Bence bir manyağı akıl hastanesine yatırmaları lazım bu durumda. Bir diğer tuhaf konu ise; Almanya’nın, Fransa’nın, İsviçre’nin, ABD’nin veya dünyanın birçok yerinde çeşitli siteleri hackleyen birçok milliyetçi veya cemaatçi hacker gruplarına ev sahipliği yapan, onlara kesinlikle “tek cezai işlem” yapmayan, hatta dernek bile kurmalarına izin veren Türk polisinin bizleri bulmak için Interpol’e başvurması da Interpol tarafından nasıl karşılanır merak konusu. Interpol’ün bu talebe karşılık ne yaptığını bilemeyiz ama çok güleceklerini tahmin ediyoruz.

– Tutuklanan 7 kişi RedHack üyesi mi?

– Bize dava açıp 7 masum insanı tutuklayan savcı, zamanaşımına uğrayan Sivas Davası’nın ve birçok gencin tutuklu yargılandığı Hopa Davası’nın da özel yetkili savcısıdır. Sırf buna bakarak olayın doğruluğunu veya yanlışlığını anlayabilirsiniz. Doğrusu gözaltına alınan ve tutuklananların çoğunu polis ve özel yetkili savcının “deneme-yanılma” yaparak tutukladığını düşünüyoruz. Aldıkları 17 kişiden 7’si tutuklanıyor, 10’u serbest kalıyorsa ve ilk mahkemede bunların çoğu serbest kalacaksa bu adalet kendini sorgulamalıdır. Tabii bu adaleti ayakta tutanlar, yani bizler de kendimizi sorgulamalıyız.

– Peki, kim bu tutuklananlar?

– Mahkemelerin, suçluyu bulmak yerine suça göre suçlu yaratma ve bu suça meyilli olanları veya kendilerine göre tehlikeli gördüklerini (yine kendilerine göre rehabilite etmek amacıyla) cezaevlerine göndererek, olası bir tehlikeyi ağaç yaşken eğme mantığıyla “uslandırma” telaşında olduğuna inanıyoruz. Tutuklananlar arasında olan 17 yaşındaki Duygu Kerimoğlu’nun Suriye işgaline karşı Facebook ve Twitter’da yaptığı yorumların tutuklanmasındaki asıl sebep olduğunu düşünüyoruz. Yine tutuklananlar arasında olan Devrim Ali Avcu’nun bilgisayarı bile olmamasına rağmen sırf iktidara muhalif olduğu için rehabilite amacıyla cezaevine gönderildiğini düşünüyoruz.

Erbay Değerli ve Uğur Cihan Okutulmuş gibi insanların da RedHack haberlerini paylaştıkları gerekçe gösterilmiş. Asıl mesele bunlardan birinin muhalif bir rapçi, diğerinin ise işçi mücadelesine inanan bir emekçi olması. Hükümetin sanatçılara, gençlere, müzisyenlere, emekçilere vb. ezilenlere tavrını bilenler için yaşananlar hemen anlaşılır durumdadır. Gelelim diğer bir boyuta, korsan yazılım kullanan onlar, Emniyet Andıcı olayına girip insanların maillerini izinsiz izleyen onlar, illegal iş yapan hackerlara aferin diyen onlar, siyasetçilere hakaret eden, jurnalleyen ve ırkçılık yapanlara sessiz kalan onlar, suikast vb. ihbarları ciddiye almayan onlar, cemaatlerin yaverliğini yapan onlar ve bunları ortaya çıkaran biziz. Sonra suçlu da biziz! Bir manyak arıyorlarsa bu kim oluyor bu durumda? Bunun cevabını okuyucuya bırakıyoruz! (Bazen kendimden şüphelenmiyor değilim.)

– Yayımladığınız belgelerin önemsiz olduğu iddia edildi. Önemsiz mi?

– Eğer bunlar önemsiz ve pek de gizliliği olmayan belgelerse neden “Devlet güvenliğini sarstınız!” diye bizlerin arkasına özel savcılar, polisler, MİT, Terörle Mücadele, şimdi de Interpol takılıyor? Size bir itirafta bulunalım; biz bu dava ile alakalı her haber çıktığında sevgili Ahmet Kaya’nın o muhteşem eserini, yani “Başım Belada”yı dinliyoruz ve şu nakarata yüksek sesle eşlik ediyoruz. “Nerden baksan tutarsızlık, nerden baksan ahmakça!” Sorunuza gelirsek, tüm RedHack üyeleri görevleri başındadır. Bir hayaletle savaşmak istediler. Bay Burjuvazi’ye istedikleri savaşı vereceğiz. Onlar bize “silahlı örgüt” diyor ama bilinmeli ki; tek silahımız fikirlerimiz, tek örgütümüz halkımız, tek suçumuz insanlığımız. Bizi yok edebilirsiniz fakat fikirlerimiz için çok geç kaldınız!”

– Ajan olduğunuz da iddialar arasında?

– Evet, gizli servis ajanıyım ama sanıldığı gibi emperyalist, kapitalist bir devletin değil. Eğer iktidar emperyalizmin piyonuysa, ordu ABD’nin jandarmasıysa, yargı burjuvazinin oyuncağıysa, yürütme yürümüyorsa, basın ise sadece kendine basıyorsa, bizler için tek çare devrimdir. Bu devrimin kızıl ordusunun bir neferi olmaktan, işçilerin, emekçilerin, köylülerin, öğrencilerin, kadınların ve her türden ezilen dünya halk ve uluslarının, yani ötekilerin devrimci gizli servis ajanı olmaktan onur duyarım. İktidardaki para babası kapitalist zalimlerin arkasında kimler yok ise bizim arkamızda onlar var. Ben ezilen halka umut taşımayı hedef alan sıradan bir neferim. Her devrimci gibi elbette ben de proletaryanın ajanıysam bundan onur duyarım. Onurlu, namuslu, cefakâr halkımızın, işçilerimizin, direnen öğretmenlerimizin, yani emekçi insanların ajanı olmak bizim için şereftir. Biz buysak, ya bizi suçlayanlar, onlar kimin ajanı?

– Herhangi bir örgütle bağlantınız var mı?

– Bizlerin hiçbir örgütle ne direkt, ne dolaylı bağlantımız vardır. Halkın PKK histerisini kullanarak bizlere kâh “Gizli servis ajanı” diyorlar, kâh “Bunlar PKK’lı” diyorlar. Amaçları bize olan desteği kesmek. Çünkü onları asıl korkutan yaptıklarımızdan çok halkın bizi desteklemesi, binlerce insanın bu tutuklanmalara rağmen bizlere artarak destek vermesidir. Eğer yüz parçaya bölünmüş sol, bir konuda, yani RedHack konusunda birleşip destek veriyorsa bu iktidardakiler için sonun başlangıcıdır. Çünkü onlar bu ülkeyi cehaleti güçlendirip, bilgiyi yayanları ise birbirine düşürerek, böldükten sonra içeri atarak yönetiyorlar.

İşte RedHack’in çıkışı bu anlamda onlar için büyük bir kâbustur. Bizlerin arkasında samimi Müslümanlar da vardır. Ayrıca Atatürkçü, Kürt, Laz, Alevi ve ateistler de var. Bu bizi onların örgütü veya partisinden yapmaz. Bugün Cübbeli Hoca’nın taraftarları eğer bizi destekliyorsa, bu bizi İsmail Ağacı yapmaz. Bugün Kürt halkının kendi kaderini tayin etmesini, tüm ulusların tam hak eşitliğine sahip olmasını savunmamız bizi A veya B örgütünden yapmaz. Biz örgütlerden çok “kim haklı” ona bakarız, örgütlerin zaten bir ismi vardır. Biz herhangi bir örgütün adamı olsaydık çekinmeden ismimizi söylerdik. O kadar şey yaptık, bundan mı sakınacağız? Ama bizim varlığımızın tek nedeni devrimci dayanışma ve devrimin propagandasının bu alanda yapılmasıdır. Bütün bunlara rağmen bazıları bizi A veya B örgütünden görebilir. O örgütlerden görmeleri de zerre kadar bizi ırgalamaz. O tür “geri kitleyi hedef alan” propagandalar TRT’de etkiledikleri “Anadolu’dan Görünüm” müptelası robot insanlar için geçerli, bizler için değil. Tarihsel olarak “kimin terörist olacağını” kazananlar belirleyecek! Ve halklar hiç yenilmedi.

– Bugüne kadar yaptığınız hack eylemleri nelerdir?

– Bizler eylemlerimizle anılmayı seven insanlar değildik. Halen de değiliz. Ama maalesef süreç bizi buna mecbur bıraktı. Aslında bugüne kadar hep sessiz sedasız işler yaptık. TİB gibi işler de o sessiz işlerimizdendir. Ayrıca başka birçok büyük “faili meçhul” işin arkasında da biz varız. Faili meçhul dedik, yanlış anlaşılmasın. Halkın yararına faili meçhul birçok internet olayından bahsetmekteyiz. Ama bugün için bunları açıklamayı uygun bulmuyoruz. Elbet bir gün herkes öğrenir.

– Yakalanmamayı nasıl başarıyorsunuz?

– Bizler onların parayla, güçle satın alamayacağı bir şeyi taşıyoruz, onun adı onurdur. Bu onur bizleri yenilmez kılıyor. Çünkü demir parmaklılar onuru yok edemez, çünkü onuru yüreğinde taşıyanlar bunu kolay kolay kaybetmez. Ya cebinde taşıyanlar? Kendi vatandaşına “Takla at, göbek at!” diyerek dalga geçen biri zaten cebinde taşıdığı onurunu çoktan düşürmüştür.

– Hack yapmaya devam edecek misiniz?

– Eylemlerimiz artarak, onların emekçilere orantısız şiddetine oranla “orantılı” sürecek. Benden sonra da nice MaNYaK’lar gelecek. Bu mücadele, onlar, yani vatandaşı sömüren seçkin kravatlılar başka bir ülkeye sığınana kadar devam edecek. Biz halkların hükümetlerden değil, hükümetlerin halklardan korkması gerektiğini düşünenleriz. Korkarak, diz çökerek, susarak, “Başıma bir şey gelmesin!” diyerek, haksızlığa boyun eğerek koskoca bir hayatı acınası bir şekilde yaşamak mı? Kalsın, biz böyle iyiyiz...

Son olarak, RedHack’te birden fazla MaNYaK var. O bir sembol. Yıllarca değişir durur. Bugün benim, yarın başkası. Belki onlarca belki de daha fazla var, kim bilebilir? Gerçi artık MaNYaK yerine Şirin Baba’yı önder seçtik, daha sevimli.

“Süt’ü Ak’layanların Hayatını Ha(C)Klayacağız!”

Mayıs 2012. AKP okullarda süt dağıtmaya karar veriyor. “Okul sütü akıl küpü” sloganıyla başlatılan kampanya daha başlar başlamaz tartışmalara yol açıyor. Süt ihalelerinin fahiş fiyata AKP yanlılarına verildiği iddialar arasında. Bu tartışmalar sürerken süt dağıtılan okullarda zehirlenme vakaları baş gösteriyor.

Okul sütü projesinde yaşanan zehirlenme olaylarıyla ilgili yapılan soruşturma sonucu, AKP ilçe başkanının firmasına ait olan sütler “bozuk” çıkıyor ancak sütü bozuk firmaya değil, “bozuk” raporu veren laboratuvara yaptırım uygulanıyor. Denizli Tarım İl Müdürlüğü laboratuvarı kapatılıyor. Firmanın sütleri de tahlil için İzmir’deki laboratuvara gönderiliyor.

CHP Denizli Milletvekili Adnan Keskin, okullara dağıtılan Aynes firmasına ait sütlerden alınan numunelerin Denizli Gıda Kontrol Laboratuvarı’nca incelendiğini ve bozuk çıktığını açıklıyor. TBMM’ye de bir önerge vererek, “Bu firma, Başbakan Erdoğan’ın açılışını yaptığı, AK Parti Denizli merkez ilçe eski başkanı Mehmet Ali Özkan’ın da ortağı olduğu firmadır. Dağıttığı sütün bozuk olduğu resmi analiz raporuyla belirlenen firma, süt dağıtımına devam edecek midir?” diye soruyor. Bu arada Tarım ve Hayvancılık Bakanı Mehdi Eker’in de 2010 yılında adı geçen firmaya kalite ödülü verdiği ortaya çıkıyor.

RedHack, Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı’nın Strateji Geliştirme Başkanlığı resmi sayfasını işte bu tartışmalar sırasında hackledi. Saldırıyı Twitter hesaplarından, “Süt’ü AK’layanların hayatını ha(c)klayacağız!” diyerek duyuran grup, bakanlığın ilgili sayfasına hazırladıkları görseli koydu.

“Eylemi, hayatını köylü mücadelesine adamış ve 18 Mayıs 1973’te işkencede katledilen önder İbrahim Kaypakkaya’ya adıyoruz” diyen grup, sitenin girişine bir de protesto mesajı ekledi.

RedHack mesajında, “Anamur muzu varken çikita muz, memleket davar doluyken Amerikan sığırı... Tarımı öldürdünüz, hayvancılığı bitirdiniz, zaten toprağı olamayan köylülerin ürettiği ve beslediği malları da ‘tarıma kota’, ‘hayvancılığa kota’ diyerek ziyan ettiniz. Yani dediğiniz şu: ‘Benim köylüm fındık üretmesin biz AB’den alırız, benim köylüm hayvan beslemesin biz Amerika’dan bol hormonlu Amerikan davarı getiririz’ ha? Yemezler Bay Mehdi Eker” dedi.

Açıklamanın ardından çeşitli illerde süt ihalesini kazanan süt üreticilerinin internet siteleri de hacklendi.

TÜBİTAK-RedHack Kapışması

Çatışma karşılıklı ataklarla sürerken TÜBİTAK da devreye girdi, kurumları olası saldırılara karşı uyardı. Bu uyarıdan bir hafta sonra kendisi RedHack’in 1 saatlik saldırısına uğradı. TÜBİTAK’ın açıklamasına göre saldırı püskürtülmüştü.

Buna karşılık TÜBİTAK yetkilisi saldırıyı doğruladı. “Kimin yaptığını biliyor musunuz?” sorusuna ise, “Evet, RedHack grubunun yaptığını biliyoruz” yanıtını verdi. Terzi kendi söküğünü dikememişti.

TÜBİTAK yetkilileri kurumları uyardıkları sırada kendilerine de böyle bir saldırının yapılmasının beklendiğini ifade etti. “Saldırı yapıldı ve sonunda başarıyla püskürtüldü” diyen TÜBİTAK, sitelerinin 1 saattir saldırı altında olduğunu açıkladı. Açıklamanın yapıldığı saatte siteye ulaşım sağlanamıyordu. Bir TÜBİTAK yetkilisi ise, “Bu bir hackleme olayı değildir. Hacklenme olması için server içi bilgilerin alınması gerekir. Bu sadece erişimin engellendiği bir saldırıdır” dedi. TÜBİTAK ayrıca saldırıyı yapan IP’lerin Türkiye’den olduğunu belirtti ancak yurtdışından da hackerların yerel IP kullanabildiklerini ifade etti. TÜBİTAK kimin saldırdığını anlamış ama nereden saldırdığını anlamamıştı

RedHack ise en aktif günlerinden birini yaşıyordu. Grup Twitter hesabından gün boyu saldırılar düzenlediğini duyurdu. Hedeflerini şöyle listelemişlerdi: “Okullara bozuk süt veren toptancı siteler, bize ders vermeye kalkan TÜBİTAK, ‘Ayran için’ diyen SSK ve Melih Gökçek...” Saldırılar uluslararası hacker grubu Anonymous ile birlikte yürütülmüş, süt ihalesini alan 3 firmanın sitesi çökertilmişti. Çökertilen sitelerin ana sayfalarında, “Aslında sizi hacklemedik, ‘psikolojik’ olarak öyle görüyorsunuz” ibaresi okunuyordu.

“Bizi Seviyor musun?”

İçişleri Bakanı İdris Naim Şahin, Erzurum’da 5 TEDAŞ işçisinin öldüğü gölette incelemelerde bulunduktan sonra, kendisini gördüğü için sevindiğini belirten bir vatandaşa, “Nereden bileyim sevindiğini, Hadi bir takla at ya da oyna da göreyim!” demişti. Şahin’in bu sözüne RedHack İçişleri Bakanlığı’nın dosya paylaşım sitesini hackleyerek karşılık verdi. RedHack’in “Bizi seviyor musun?” başlığıyla http://dosya.icisleri.gov.tr/Dosyalar sayfasına yüklediği fotoğrafın altına şunlar not düşülmüştü:

“Oynama sırası sende,

Oynama sırası sende İdris!

Eğer yatlara, katlara bizim ödediğimiz vergilerle biniyorsan, bizi sevdiğini ispatlamalısın.

Hadi oyna, iki takla at inanalım:]

Böylesi güzel bir cuma gününde bizi kırmazsın umarız?:]

İçişleri Bakanlığı ‘dosya sistemi’ndeki tüm belge ve dosyaları yedekledik. Sen suçsuz insanları RedHack diye almaya devam edersen yayımlarız! Bakalım sen mi oynayacaksın halk mı? Göreceğiz;)”

RedHack’ten MİT’e Cevap

Mayıs ayında devlet RedHack’e karşı MİT’i de harekete geçirdi. Haberlere göre MİT bünyesinde bir kontr-siber birimi kurulacak ve RedHack’in peşine düşülecekti. RedHack, bu haberlere yanıtını MİT ve İller Bankası’na saldırarak verdi. Önce Milli İstihbarat Teşkilatı’nın (MİT) resmi internet sitesine karşı DDoS saldırısı düzenledi. Saldırının ardından grup tarafından yapılan açıklamada şu ifadelere yer verildi:

“Ezilenlerin, emekçilerin internette sesi olmaya yönelen RedHack mit.gov.tr’yi işlemez hale getirdi. Devlet kurumlarının ‘kahramanlık’ hikâyeleriyle anlattığı siber savunma öyküleri öykü olarak kalmaya yazgılı hale geldi.”

“Sosyalistlerin mücadelelerindeki kararlılıklarının internetteki uzantısı RedHack daha güçlü ve daha kararlı olarak yoluna devam etmekte.”

Grubun MİT’ten sonraki hedefi ise İller Bankası’nın sitesi ilbank.gov.tr oldu. RedHack adına Loving Team tarafından gerçekleştirilen eylemde sitenin ana sayfasına Grup Yorum’un “Cemo” videosu eklenirken, sayfada yayımlanan mesajda şu görüşlere yer verildi:

“Biz bu toprakların çocukları diyoruz ki:

Bundan sonra af yok, en ufak açıkta tüm sisteme sızılacak. Siz ateş istediniz, biz cehennem olup geliyoruz!

Ezilen işçinin alınteriyiz... Topraktaki çileye bir bardak suyuz, köylüye umuduz.

Madenciye karanlıkta ışığız. Biz memleketin namusu, kadına şiddete dur diyen eliz. Atanamayan öğretmenleri sıralarında bekleyen öğrencileriz. Emeklilere umut olacağız. Engelli vatandaşlarımızı yok sayanlara tokat olacağız. Biz tertemiziz, anamızın ak sütünü halkımızın kara kaderine kattık. Kan tükürüp kızılcık şerbeti içtik diyenlerin evladıyız. Bizi yok edemezsiniz. Çünkü biz bu memleketi karşılıksız ve çıkarsız sevdik. Çünkü bizim kıblemiz ne Washington ne Brüksel. Sizlerden bunun hesabını soracağız... Bu halka eziyet edenler; ensenizdeyiz, hazır olun ve bizi bekleyin, yakında seni de ziyaret edeceğiz...

RedHack-Loving Team, bu eylemlerin MİT’in tehditlerine bir cevap olarak gerçekleştirildiğini açıklarken, “Onlar korksun. Bizim onlardan korkumuz yok:) Biz buradayız cesaretleri varsa gelsinler” dedi.

TSK Sunucularını Nasıl Koruyacak?

Haziran 2012. Birkaç haftadır sessizliğini koruyan RedHack, Kara Kuvvetleri Komutanlığı 2. Dağ Komando Tugayı Askeri Personel Listesi’ni ele geçirdi. TSK sunucularına saldıran Kızıl Hackerlar, “Biz bu bilgileri ele geçirebiliyorsak yabancı servisler ne yapıyordur? İşte ülkeyi koruyanların hali!” diyerek istedikleri belgeleri alıp istedikleri belgeleri yükleyebildiklerini açıkladı.

TSK personelinin keskin nişancılardan subayların kimlik bilgilerine, rütbelerinden sicil numaralarına, görevlerine kadar ele geçirdikleri belgeleri yayımlayan Kızıl Hackerlar’ın Twitter sayfasından yapılan açıklamada şöyle denildi:

“Ele geçirdiğimiz belgelerden insanları tehlikeye atanları yayımlamadık. Zaten yabancı servislerin ve cemaatin elinde olan sıradanları yayımladık. Nasıl Emniyet’i kırıp bazı belgeleri yayımladıysak, TSK’da da durum böyledir. Biz sadece halkın ve haklının tarafıyız. TSK, astsubayların haklarını vermemek için kendini yırtıyorsa, Uludere olayında ABD parmağını inkâr edip yan yatıyorsa, cemaate boyun eğip NATO’nun borazanlığını yapıyorsa, halen er ve erbaşlar ölüme giderken üst düzey rütbelilerin çocukları ABD’lerde okuyorsa... Yani kısacası; halkın değil ABD’nin ordusu olmayı görev edinmiş bir ordu varsa biz de ona karşı eleştirilerimizi kendi yöntemimizle yaparız! Bir de milletin bilgisayarında olan şeylere göre içeri atıyorlar. Alın bakın istenilen her şey yükleniyor ve siliniyor. Neyse şimdi sıra cemaatte, özlemiştik:) Devam edeceğiz, bizi beklesinler. Bizi görmeyenler de beklesinler. Hack parayla değil, sırayla.”

Sosyalist Hacker Platformu RedHack son düzenlediği saldırılarla Türkiye Devleti’nin bütün kilit serverlarını ele geçirdiğini duyurdu. Bunu ispat için Twitter adresinden konuyla ilgili resimleri paylaşan RedHack grubu Türkiye’nin bütün iletişim ağı ana serverı ve tüm telefon bağlantılarının adminini ele geçirdiklerini açıkladı. Bu durum internet camiasında, “RedHack devleti ele geçirdi” şeklinde yorumlandı.

RedHack ele geçirdiği bilgilerle Türkiye’deki bütün telefon iletişimini kesebilecek veya yüzde 70’inde dinleme yapabilecek duruma gelmişti. Bununla da yetinmeyeceklerini belirten RedHack Platformu 1.437 eczanenin Medula şifresini aldıklarını gönderdikleri bir resimle kanıtladı. Devletin internet altyapısına bakan kurumların zafiyeti bir kez daha ortaya çıkmıştı.

Anonymous’tan RedHack’e Destek

Temmuz 2012. Birbiri ardına eylemler yapan RedHack’in binlerce takipçisi olan resmi Twitter hesabı kapatıldı. Ardından RedHack sanal dünyada terör örgütü kapsamına alınan ilk hacker grubu oldu. RedHack toplumda karmaşık duygular yaratmıştı, hem övgü hem eleştiri alıyorlardı. RedHack destekçilerinin polis tarafından tehdit edilmesi üzerine dünyanın en büyük hacker gruplarından sayılan Anonymous, Kızıl Hackerlar’ı desteklediğini ve onların yanında olduklarını açıkladı. RedHack’in tutumunu öven Anonymous, yayımladıkları videonun yanı sıra mikro blog Twitter üzerinden de destek tweet’leri geçerek olayı tüm takipçileriyle paylaştı.

RedHack’in Twitter hesabının kapatılması ise yeni bir Twitter hesabı açılmasıyla sonuçlandı. Ancak Dışişleri Bakanlığı’nın hacklenen ve 25 dakika boyunca kapalı kalan sitesi kapalı kaldı. RedHack’in Twitter hesabının kapatılması için başvuruda bulunan ve tepkiler üzerine bir açıklama yapmak zorunda kalan Dışişleri Bakanlığı bilgisayar korsanlarının saldırısının ardından internet üzerinde “Dropbox” sisteminde sadece yabancı diplomatların bilgilerinin paylaşıldığı adresin kapatılmasının söz konusu olduğunu kaydetti.

Olayın üzerinden çok geçmeden yeni bir hesap açan RedHack’in hesabından bazı tweet’ler yayımlandı. Tweet’lerde, “Bize, ‘Neden hackliyorsunuz?’ diye soruyorlar” denilerek hack yapmalarının nedenlerini anlatan grup şu tweet’leri attı:

“Sanki sokağa coplanmadan, küfür yemeden çıktık da, sanki grev lokavt vb. özlük haklarımızı dile getirdiğimizde işten atılmadık da, sanki dilimizi, cinsiyetimizi, düşüncemizi, dinimizi veya dinsizliğimizi yaşamaya çalıştığımızda katledilmedik de, sanki parasız eğitim dediğimiz için onlarca yıl hapse atılmadık da, sanki doğru düzgün haber yaptığımız için işten atılmadık da, sanki halk için sanat yapıyorum dediğimizde linç edilmedik de, sanki emperyalizm defolsun dediğimiz için işkencelerden geçirilmedik de, sanki biz insan olmak istiyoruz dedik diye fişlenmedik de bize ‘Neden hackliyorsunuz?’ diye soruyorlar. Bize hackten başka yol mu bıraktılar?”

Anonymous, RedHack’i desteklerken, ABD’nin Ankara Büyükelçiliği de Dışişleri Bakanlığı’nın başvuru sitesine yönelik siber saldırıyı kınadı. Sanal dünyada, saflar reeldi. Büyükelçilikten yapılan açıklamada, “Bakanlığın sitesine yapılan siber saldırıyı ve kişisel bilgilerin yayımlanmasını kınıyoruz. Kişisel bilgilerin izinsiz olarak yayımlanması kişisel mahremiyetin ihlalidir” deniliyordu.

RedHack bu konuyla ilgili de bir açıklama yaparak, “Ajanları deşifre ettiğimiz için ABD tarafından kınanmak RedHack için onurdur” dedi.

Sanal dünyada korsanlık olağan bir şeydi, ABD de yapıyordu RedHack de. Ancak aralarında bir fark vardı, ABD korsanlık sonucu bilgileri kullanmak üzere saklıyordu, RedHack ise anında açıklıyordu. Belki de devleti asıl rahatsız eden şey de buydu. Yoksa RedHack tarafından kırılan sitelerin ABD tarafından kırılmadığını kim iddia edebilirdi?

“Cuma’da Hak Yersen, Bayramda Hack Yersin!”

Bu tartışmalar sürerken RedHack Diyanet İşleri Başkan-lığı’nın diyanet.gov.tr internet adresinde bulunan sitesini hackledi.

Sitenin girişine bırakılan notta şöyle deniyordu:

Cuma’da HAK yersen, bayramda HACK yersin;)

Din ticaretine son, eşit, adil, sömürüsüz, sınıfsız bir dünya mümkündür!

Mezhep çatışması yaratmak isteyen Diyanet, bu oyunun tutmayacak!

Sizden korkmuyoruz, 24 sene değil 240 sene verseniz dahi, sonuna kadar savaşacağız! Eşit, adil, sömürüsüz bir dünya kurana kadar savaşacağız!

Faşizme inat, yaşasın REDHACK!

Nush ile uslanmayanı etmeli tekdir, tekdir ile uslanmayanın hakkı REDHACK’tir!

Madem sonsuza kadar yaşayamayacağız, o vakit istediğimiz gibi yaşayacağız!

RedHack’ten Dışişleri’ne: “Oğlum bak git!”

Kızıl Hackerlar Sivas Katliamı’nın yıldönümünde Dışişleri Bakanlığı’nın internet portalı public.mfa.gov.tr’yi hackledi. Siteye yarım saat kadar erişim sağlanamadı. Dışişleri Bakan Yardımcısı Naci Koru kritik bir durum olmadığını belirterek, “Bize yaz okulu ya da staj gibi konularda online başvuru yapılıyor. Bunu bir firma üzerinden gerçekleştiriyoruz. Firmanın serverları hacklenmiş, o arada bizim siteye de girilmiş. Ancak sadece online başvuru bölümü etkilenmiş. O sayfayı kapattık. Şu anda zaten bir başvuru durumu yok. Dolayısıyla kritik bir durum söz konusu değil” dedi. Ancak Dışişleri Bakanlığı olaydan birkaç gün sonra Türkiye’deki yabancı misyonlara RedHack girişimi ile ilgili nota vererek bilgilendirmede bulundu.

Grubun Twitter adresinden yapılan açıklamada ise, “Sivas Katliamı’nın yıldönümünde hem katledilen canları anmak, hem de son dönemde ülkemizin içinde olduğu ve boğuştuğu cemaat güdümlü faşizme ve onun emperyalist sahiplerine karşı RedHack olarak çok önemli bir eylem gerçekleştirdik” denildi. Grup Dışişleri Bakanlığı sitesini hackledikten sonra site erişime kapatıldı. RedHack ise sitede yayımladığı mesajı http://zonehmirrors.net/defaced/2012/07/03/public.mfa.gov.tr adresine yansıttı. Sitede Başbakan Erdoğan’ın katledilen Libya lideri Muammer Kaddafi ve Suriye Devlet Başkanı Beşar Esad’la samimi pozlarına yer verilerek, “Dışişleri değil, savaş ve kölelik işleri. Dün kardeş bugün düşman, emperyalizm için savaşmayacağız” mesajı yazıldı.

Sitede yayımlanan, “ ‘Oğlum bak git!’ demiştik” başlıklı mesajda şunlar söyleniyordu:

“Emperyalizmin Ortadoğu projeleri kapsamında dünün dost ülkeleri hızla savaşa sürüklenmekte, suni savaş senaryolarıyla halkımız savaş psikolojisine sokulmakta, milliyetçi duygular körüklenerek kardeş halklara düşmanlık besletilmeye çalışılmaktadır. Kendi ülkelerindeki savaşı çözemeyenler nedense başka ülkelerin sorunlarına eğilir olmuş, onların içişlerine karışmayı ‘büyük devlet’ olmanın gerekliliği olarak görmüşlerdir. Fakat unuttukları bir şey var. ‘Bu tiyatroda doğduk diye bu tiyatroda yaşamak zorunda değiliz’ diyen insanlar da var bu dünyada ve sizin bu oyununuza çomak sokmaktan büyük zevk duyacaklar. Sizler dışişleri politikasını başka ülkelerin ‘içişlerine’ karışmak ve emperyalist devletler için ‘şirin’ gözükmek için ‘kabadayılık’ olarak algılıyorsunuz ve bizleri savaşa sürüyorsunuz! Çok savaş istiyorsanız bırakın Meclis’i, giyin postallarınızı ve savaşın. Sizleri çoğunluk seçti diye sizler için ölmek mi zorundayız arkadaşım? Sizler kendinizden küçük devletlerle ego tatmin edeceksiniz diye canımızı mı vereceğiz yani? Yok öyle dava...”

RedHack, mesajın devamında Dışişleri portalında yer alan bütün belge ve bilgileri aldıklarını duyurarak, “Açıklayacağımız belgeler sizlerin aslında ne kadar güçsüz olduğunuzu ve kabadayılığınızın ise balondan ibaret olduğunu kanıtlayacak” dedi.

RedHack, ele geçirdiği belgelerin bir kısmını yayımladı. Twitter hesabından yaptığı açıklamada, “Dışişleri’ni hackledikten sonra, ‘Ellerinde bir şey yok’ demişlerdi. Bu yüzden yabancı misyon çalışanlarının kimliklerini yayımlamıştık. Ardından elimizde belgeler olduğunu ve tutukluların hemen bırakılmasını istemiştik. RedHack’li diye alınan yedi kişiden dördü bırakıldı fakat ne yazık ki yine elimizde belge olduğuna inandıramadık;) Elimizdeki binlerce belgenin en önemsizlerinden biri. Elimizdekiler o kadar çeşitli ki... Bu önemsiz belge de, ‘RedHack sadece başvurulara erişebildi’ diyen Naci Koru’ya gelsin. RedHack’in elindeki belgelerdeki çeşit o kadar çok ki ayıklamamız bayağı zaman aldı. Kararnameler bile var” açıklamasını yaparken çeşitli dosya paylaşım sitelerinin linklerini tweet’ledi.

RedHack’in sitelere yüklediği belgeler arasında, TÜBİTAK Başkanı Nüket Yetiş’e Avrupa Uzay Ajansı Genel Direktörü Jean-Jacques Dordain tarafından gönderilmiş resmi antetli bir mektup, Türkiye’nin Mainz Başkonsolosluğu’nda çalışan bir memurun emeklilik talebiyle ilgili dilekçe ve Türkiye’nin yurtdışındaki çeşitli misyonlarına atanan diplomatların atama kararları bulunuyordu. Haberlerde Kızıl Hackerlar’ın belgeleri yayımlama amacının içeriği ifşa etmekten ziyade “Elimizde belgeler var” mesajını göndermek olduğu iddia ediliyordu.

TRT Kızdırdı, Hacklendi

Temmuz 2012’de RedHack, bu kez TRT’nin Facebook sayfasını hackledi. TRT 1’in Facebook sayfasını açanlar hacker grubunun “TRT 1 kanalının resmi Facebook sayfası RedHack’e yönelik yanlı haberleri dolayısıyla...” mesajıyla karşılaştı. RedHack saldırıyı her zaman olduğu gibi Twitter’dan duyurdu. TRT, saldırının ardından Facebook sayfasını kapattı.

RedHack Ö.Ç. İçin Hackledi

Ağustos 2012. Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nde aralarında 2 polisin de bulunduğu 35 kişinin cinsel istismarına uğrayan 14 yaşındaki Ö.Ç. davasının duruşması var. Gizlilik kararı alan mahkeme, sanık ve mağdur avukatları dışında duruşma salonuna kimsenin alınmaması yönünde karar veriyor. Duruşmada 20’si tutuklu, 15’i tutuksuz 35 sanık ile avukatları hazır bulunuyor. 35 sanıklı davada ‘Cebir kullanarak cinsel saldırıda bulunmak, çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetten yoksun bırakmak, mağdurun beden ve ruh sağlığını bozacak şeklinde çocuğa cinsel istismar’ suçlarından açılan üç dosyanın da birleştirilmesine karar verilirken, duruşma ilanında yer alan sanık isimlerinin ise ilk defa rumuzlu olarak yazılması dikkat çekiyor.

Duruşma öncesi adliye önüne gelen kadın örgütleri Ö.Ç.’ye destek verirken, cinsel istismar suçundan yargılanan sanıkların aileleri ise kadın örgütlerine, “Bizimkiler de çocuk. Ne tecavüzü?” diye bağırıyor. Yaklaşık 15 saat süren duruşmanın ardından mahkeme heyeti, tutuklu sanıkların tahliyesine karar veriyor. Duruşma ile ilgili ilginç bir olay da duruşmadan önce gerçekleşiyor: Sosyal medyada yazışan birileri tahliye kararlarını duruşmadan önce tahmin ediyor.

RedHack o gün yine eylemde. Ö.Ç.’nin davasında alınan karara tepki gösteren RedHack, Yargıtay’ın, Ulaştırma Bakanlığı’nın ve Anayasa Mahkemesi’nin internet sitesini çökertiyor. Grubun Twitter’da başlattığı #RedHackÖCiçinVuruyor hashtag’ı da sosyal paylaşım sitesinde en çok bahsedilen başlıklar arasına giriyor.

Davutoğlu’na Operasyon

RedHack, temmuz ayında Dışişleri Bakanlığı’nın sitesine düzenledikleri saldırıda ele geçirdikleri belgelerin bir kısmını hacker diye tutuklanan gençlerin serbest bırakılmaması üzerine yayınlıyor.

RedHack, “Dışişleri’ni hackledikten sonra, ‘Ellerinde bir şey yok’ demişlerdi. Bu yüzden yabancı misyon çalışanlarının kimliklerini yayımlamıştık. Ardından elimizde belgeler olduğunu ve tutukluların hemen bırakılmasını istemiştik. RedHack’li diye alınan yedi kişiden dördü bırakıldı fakat ne yazık ki yine elimizde belge olduğuna inandıramadık:) Elimizdeki binlerce belgenin en önemsizlerinden biri. Elimizdekiler o kadar çeşitli ki... Bu önemsiz belge de ‘RedHack sadece başvurulara erişebildi’ diyen Naci Koru’ya gelsin. RedHack’in elindeki belgelerdeki çeşit o kadar çok ki ayıklamamız bayağı zaman aldı. Kararnameler bile var (LİNK: http://www.scribd.com/doc/103910584/140036b4-69fe-4cca-88fb-89ed07162fe1)” dedi.

Yayımlanan belgeler arasında Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu, cumhurbaşkanı ve başbakanın imzasını taşıyan Türkiye’nin yurtdışındaki çeşitli misyonlarına atanan diplomatların atama kararları da bulunuyordu.

Polisten Teşekkür Belgeli Hackerlar Eylemde

RedHack’in Dışişleri Bakanlığı’na ait o belgeleri yayımlamasının ardından grubun 40 bin takipçiye sahip Twitter hesabı ABD’nin de baskısıyla kapatıldı ve medyada “RedHack destekçilerine yargı süreci başlıyor” içerikli haberler yer aldı. Yayımlanan haberlere “Devlet sitelerine saldıran bu tür terör yanlısı gruplara desteğinizi iletmeden önce iki kere düşünmekte fayda var” notu düşüldüğü dikkat çekiyordu.

Grubun logosu, ismi ve manifestosu nedeniyle “terör örgütü” olarak lanse edilmesine tepki gösterenlere yönelik bu korkutma hamlesinin ardındansa, “redhackgercekleri.blogspot.com” adresinden yayın yapan bir blogda konu hakkında yorum yapan avukatlara, akademisyenlere ve gazetecilere yönelik tehditler dile getirildi. Söz konusu blog sitesinde “RedHack Terör Örgütüne Destek Veren Yazar ve Kişilerin Çelişkileri” başlığını taşıyan yazıda, bilişim hukuku uzmanı Avukat Gökhan Ahi ve Bilgi Üniversitesi öğretim üyesi Özgür Uçkan açıktan hedef gösterildi. Aynı yazıda, “Devlet görevlilerinin bilgilerini yayımlamayı ifade özgürlüğü olarak gören herkes bizim bu saldırımızdan nasibini alacak” ifadesi de yer almaktaydı.

Bu tehditlerinin ardından öğretim görevlisi Özgür Uçkan, BirGün muhabiri Olgu Kundakçı ve Çağdaş Ses yazarı Ece Sevim Öztürk’ün kimlik bilgileri, ev adresleri, telefon numaraları, mal varlıkları gibi özel bilgileri yayımlandı.

Sanal saldırıya uğrayanlar arasında yer alan BirGün gazetesi muhabiri Olgu Kundakçı, bir süre önce kendisini “Akıncılar” olarak adlandıran ve misyonlarını “inanç ve ahlaki değerlerimize saldırı yapan, toplum ve kamu vicdanını olumsuz etkileyen Türkiye aleyhtarı internet siteleriyle mücadele” olarak tanımlayan hacker grubuna üye oldukları bilinen üç kişinin nisan ayında Aksaray Polis Meslek Yüksek Okulu’ndan teşekkür belgesi aldığını ortaya çıkarmıştı. Söz konusu kişilere ödülleri “Bilişim Güvenliği ve Bilişim Suçlarına Karşı Mücadele Derneği” aracılığıyla verilmişti. Olgu Kundakçı’nın bu haberi açığa çıkarmasının ardından tehdit içerikli elektronik postalar aldığı kaydedildi.

RedHack, yaşanan bu gelişmeler üzerine yaptığı açıklamada şunları söyledi:

“Hal böyle olunca, özgürlükçü insanların bilgileri ‘devlet eliyle’ yayımlanınca biz de RedHack olarak bir karar aldık. Madem onlar özgürlük için savaşanlara saldırıyor, o insanları yalnız bırakmayacağız. Ta en başından başlayarak bugüne kadar elimize ne geçtiyse sansürsüz yayımlayacağız. Ne zaman onlar çifte standardı bırakıp bu lamerlere de bize yaptıkları muameleyi gösterirler, o vakit durabiliriz. İlk eylem olarak yarın 70 mb txt sansürsüz ihbarcı dosyası yayımlayacağız. Madem biz teröristiz ve biz teröristken, masum insanların bilgilerini yayımlayan kahraman; o vakit anladığınız dilden uğraşacağız.”

İdeoloji Parayı Yeniyor

Bir güvenlik firması siber saldırılar karşısında Türkiye’nin durumunu anlatıyor. Anlatılanlar, Türkiye’nin kendine sunulan teknolojiyi sadece kullandığını ortaya çıkarıyor. Sanal Türkiye, reel Türkiye’nin bir yansımasından ibaret.

Çünkü Türkiye’de siber güvenlik alanında Ar-Ge faaliyeti yapan firma sayısı çok az. Firmalar yerli ürün geliştirmektense, yabancı ürünlerin distribütörü, bayisi olmayı tercih ediyor. Halbuki siber güvenlik stratejik bir sektör. Bu sektörde bayi olmak, teknolojiyi üreten ülkelere daha başından teslim olmak anlamına geliyor.

Her şeyi paraya çeviren ve desteğin her alandan çekilmesini isteyenler bu alanda şiddetle desteğe ihtiyaç duyuyor. Örneğin ABD hükümeti, Ulusal Güvenlik Bakanlığı’na, 2013 yılında sadece siber güvenlik çalışmaları için 769 milyon dolarlık bir bütçe ayırdı. Amerikan kamu kurumlarının siber güvenlik için 2015 yılına kadar 10 trilyon dolar harcayacağı hesaplanıyor.

Güvenlik şirketi yetkilisi bu alanda Türkiye’nin karşı karşıya kaldığı sorunlarla ilgili soruları şöyle yanıtlıyor:

– Devlet kurumları yakın dönemde RedHack ve Anonymous’un çok sayıda siber saldırısına uğradı. Dünyada ise ABD başta olmak üzere en güçlü kurumlar bile hackerlara karşı çaresiz kaldı. Onlarda olup da devletler de olmayan yetenek ne?

– Güvenlik uzmanları bu işi meslek olarak yapıyor ve belli bir süreden sonra çeşitli sosyal, psikolojik etkenlerden dolayı hacker bakış açılarını maalesef kaybediyorlar. Hackerların ise en başta mesai saati gibi bir kavramları yok. Bir sistemin güvenlik açığını mesai saatleri diliminde aramak yerine gerekirse 7/24 yoğunlaşabiliyorlar. Ayrıca güvenlik uzmanlarının genelde tek motivasyonu para iken, hackerların şöhret, siyasi ideoloji ve ego gibi birçok ek motivasyonu var. RedHack ve Anonymous saldırıları buzdağının sadece görünen ucu. Arka planda çeşitli devletlerin, istihbarat kurumlarının gizlice gerçekleştirdiği siber espiyonaj faaliyetleri olabilir. Yabancı devletler tarafından gerçekleştirilen siber espiyonaj çalışmaları ülkeler için daha büyük bir problem oluşturuyor.

– Hackerların aynı zamanda yazılım geliştiricileri olduğu çok belli. Anonymous gibi bir örgütte devletler veya özel şirketler için çalışan çok sayıda güvenlik yazılımcısı yer alıyor olabilir mi?

– Anonymous, hacktivist ve ideolojik bir grup olduğu için aynı ideolojiye, fikirlere sahip çeşitli kurum çalışanları da bu tarz oluşumlarda yer alıyor olabilir.”

Görüldüğü gibi ideolojik motivasyon, paranın motivasyonuna bir kez daha galebe çalıyor.

Suavi’den “RedHack Marşı”

Müzisyen Suavi, RedHack için bir marş hazırlamıştı. RedHack’in Twitter’daki resmi profilinden, “Rock’n roll baby;) ovv # RedHack” sözleriyle paylaşılan marş, Twitter’ın en çok konuşulan konularından biri haline gelirken, tınıları country müziği andıran parçanın sözleri dikkat çekti.

Marşın sözleri şöyleydi:

“Anlamadan olmaz

Bizi önce bir an anla...

Bizim işimiz olmaz yalanla dolanla

Ula yine karıştı sapla samanla

Biz ayıklayacağız bekle zamanla

RedHack RedHack

Red kırmızı demektir

Az değil çok emektir

Jilet sırtı yollardan

Korkmadan yürümektir

Anla yalnızca anla

Destek at çözülsün pazıl

Direndikçe haksızlığa

Olalım daha da kızıl...”

RedHack Dilan Bebek İçin Hackledi

Eylül 2012. Türkiye, Urfa’nın Siverek ilçesinde evinin önünde bulunan ve Siverek Devlet Hastanesi’ne götürülmesinin ardından burada hayatını kaybeden 3 yaşındaki Dilan’ın şüpheli ölümünü tartışıyordu. Boğazına boncuk kaçtığı için öldüğü açıklanan üç yaşındaki minik Dilan’ın tecavüze uğradığı yönündeki iddialar bir anda sosyal medyanın bir numaralı gündemi haline geldi.

Olayın gelişimi şöyleydi: Urfa’nın Siverek İlçesi’ne bağlı Gürakar Beldesi’nde, saat 13.30 sıralarında 112 acil servisi arayan bir kişi, boncuk yuttuğu iddiasıyla 3 yaşındaki Dilan Bağdaş’ın yaşamını yitirdiğini bildirdi.

Siverek Devlet Hastanesi’ne kaldırılan Dilan’ın yüzünde morlukların olduğunu fark eden doktorlar, vücudunun vajina bölgesinde de kanamanın olduğunu fark etti. İddialarla ilgili bir açıklama yapılmaması üzerine RedHack Urfa Devlet Hastanesi sitesine erişimi engelledi. RedHack, Dilan’a ne olduğunun ortaya çıkarılmasını istiyordu. Kısa bir süre sonra Siverek Devlet Hastanesi’nin internet sitesini de erişime engelledi. O gün Siverek Kaymakamlığı’nın internet sitesi de Kızıl Hackerlar tarafından hacklendi.

RedHack Sinop Valiliği’nin Sitesini Hackledi

Eylül 2012’de RedHack’in son eylemi Sinop Valiliği’nin sitesini hacklemek oldu. Sinop’ta yapılması planlanan nükleer santral ile ilgili kararın ay sonunda alınacak olması nedeniyle Sinop halkının da talebi doğrultusunda sitenin ele geçirildiği belirtildi. Sinop Valiliği’nin sitesine girenleri RedHack marşı karşıladı. Siteye bırakılan açıklamada şunlar söyleniyordu:

“Hacked by RedHack – Kızıl Hackerlar...

HES faşizmdir!

Karadeniz ve Sinop halkının yoğun istemleriyle bu sayfa RedHack tarafından hacklenmiştir!

Sinop, bu ay sonunda verilecek kararla Sinop Nükleer Çöplüğü’ne evirilecek! Çernobil’den sonra gecen sene yaşanan Fukişima faciasından ders almayanlar, doğal güzelliklerimizi katletmek, çocuklarımızı sakat bırakmak istiyorlar!

Buna karşı eylem yapan halkımıza, Sinop Valiliği, nükleer lobisinden aldığı emirle saldırıyor, polislerini nükleer karşıtlarının üzerine salarken, resmi sitesinden nükleeri ovuyor: Buna izin vermeyeceğimiz açıktır! Çünkü RedHack gücünü halktan alır ve halkın menfaatlerine karşı olan egemen sınıfla mücadele eder!

Soruyoruz, dünyada şu anda kullanılan ucuz ve sağlıklı enerji kaynakları neden kullanılmaz? Örneğin güneş ve rüzgâr enerjisi neyimize yetmiyor? Ama hayır, para babaları bunlardan kâr edemiyor değil mi? Sırf sizler saltanat içinde yasayacaksınız diye canımızı vermek mi zorundayız? Sizlerin kuklası olarak yaşamak, sakat çocuklar mı doğurmak zorundayız? Yağma yok REDHACK var! Sizlerin milyon dolarları varsa bizlerin de onuru, namusu, şerefi, haysiyeti var!

Sinop, Karadeniz, Akkuyu’da nükleer istemiyoruz!

Nükleer, faşizmdir!

Kahrolsun nükleer faşizm, Kahrolsun nükleer lobisi!”

RedHack siteye bir not da Sinop emniyet müdür yardımcısı için bırakmıştı. Notta şöyle deniyordu:

“Unutmadan:

Sinop Emniyet Müdür Yardımcısı Ali İhsan Güngör motosikletiyle giderken terrier cinsi ‘Köpük’ adındaki köpeği ezdi. Sinop’un Atatürk Bulvarı’nda 26 Ağustos günü Sinop İl Emniyet Müdür Yardımcısı Ali İhsan Güngör gece yarısı motosikletle hızla giderken önüne çıkan Köpük’e çarpıp hiç durmadan yoluna devam etti. Terrier cinsi Köpük’ün yolda can çekiştiğini gören bir sürücü otomobilini durdurdu ve yaralı köpek ezilmesin diye yol kenarına çekti. Sahibi güvenlik kameralarından olayı buldu ve şikâyetçi oldu! Ama HALEN bu emniyet müdürü hakkında ‘tek işlem’ yapılmadı!

Bunu unutmadık, onu ezen emniyet müdürü ve buna göz yumanlar; alayınız bir Köpük etmezsiniz!

Hayvan hakları yasası bir an önce çıkarılmalı, hayvan katili hayvanlar yargılanmalı!

Kahrolsun hayvanlara kıyan kapitalist sistem, yaşasın hayvanların da özgür ve eşitçe yaşayacağı sistem olan SOSYALİZM!

Eşit, adil, sömürüsüz bir sistem için SOSYALİZM

Yaşasın eşit, adil, sömürüsüz, sınıfsız dünya savaşımız!

Yaşasın devrimci dayanışma ve onun ürünü REDHACK

Kızıl Hackerlar 97’den bu yana halkın yanında!

Faşizme inat yaşasın RedHack

Nush ile uslanmayanı etmeli tekdir, tekdir ile uslanmayanın hakkı RedHack’tir!”

Diyanet’te “RedHack Marşı” Çalıyor

RedHack, Ekim 2012’de Diyanet İşleri Başkanlığı’nın internet sayfasını hackledi. Sitenin İngilizce sayfasına giren ziyaretçileri Suavi’nin “RedHack Marşı” karşıladı.

RedHack, Diyanet’in sayfasına Türkçe ve İngilizce bıraktığı mesajda şöyle söylüyordu:

“Cuma’da hak yersen, bayramda hack yersin. Ne NURCUvazi, ne burjuvazi bizleri durduramayacak.”

“Cami altlarını BİM yapan ticaretçilerin ensesindeyiz. Din ticaretine son. Eşit, adil, sömürüsüz, sınıfsız bir dünya mümkündür. Mezhep çatışması yaratmak isteyen Diyanet, bu oyunun tutmayacak. Cumhuriyet resepsiyonum yok diye üzülme, RECEPsiyonun var.”

“Ne senin, ne de NURCUvazinin tırsak evlatları yüzünden ölmeyecek Anadolu’nun çocukları.”

“Fethullah’ın 150 milyar dolarlık sermayesini katlamak için açılan silah ihalelerine kurban edilmeyecek! Din tüccarlığı yaparak, halkı koyun gibi oynatmanıza son vereceğiz!”

“Ne mahpuslarda, ne ölüm oruçlarında ölmeyecekler ve sen koli bantlarına sarıp, tekbirlerle gömemeyeceksin.”

“Ermeniler öldüklerini, Kürtler yaşadıklarını ispata çalışıyor 100 yıldır bu topraklarda. 18 yaşındaki gençleri 15 yıllık RedHack’e lider yaptınız, masum insanları yüzünüzü aklamak için kullanmaya kalktınız.”

“Bu baskı ve zulüm bitecek, batacak bu korsan gemisi, bitecek bu bezirgân saltanatı. ‘Onlar gazetecilik faaliyetinden içeride değil ama...’ ‘Yargıya gereken talimatı verdik...’ ”

“Sizden korkmuyoruz, 24 sene değil 240 sene verseniz dahi, sonuna kadar savaşacağız! Eşit, adil, sömürüsüz bir dünya kurana kadar savaşacağız.”

Açlık Grevine Destek İçin

PKK’lı ve PAJK’lı tutuklu ve hükümlülerin başlattığı açlık grevi 45. güne dayanmıştı. Türkiye açlık grevine destek için yapılan eylemlerle sarsılıyordu.

RedHack cezaevlerinde 45 gündür devam eden açlık grevlerine ve RedHack tutuklamalarına tepki olarak Facebook üzerindeki Adalet Bakanlığı’nın personel sayfasını hacklediğini duyurdu. RedHack hacklediği Adalet Bakanlığı personel sayfasında, “RedHack felsefesiyle hareket eden ‘Devrimci Cesaret’ birliği, RedHack tutuklanmaları ve açlık grevi ile ilgili eylemde Adalet Bakanlığı personel sayfasını ele geçirmiştir” açıklamasını yayımladı. Sayfayı açanlar, Yılmaz Güney’in, “Arkadaşlar! Dışarıda bir şeyler oluyor farkında mısınız? Uykuda olanları sarsın, uyandırın. Herkese söyleyin, yakında ışıklar kesilebilir. Karanlıkta ne yapacaksınız?” sözleriyle karşılaşıyordu. Bildiri şöyle devam ediyordu:

“Evet arkadaşlar, dışarıda bir şeyler oluyor ve bizler buna sessiz kalıyoruz. 10 masum genç, RedHack tutuklusu diye 24 yıl ile yargılanıyor ve 3’ü 10 aydır hapiste ‘delilsiz-dosyasız’, sırf içgüdülere dayanarak yatmakta. Sırf RedHack’i destekleyen yazılar yazdılar, haber paylaştılar diye. Hiçbir delil olmamasına rağmen mahkemeleri 26 Kasım’a ertelendi.

Hapishanelerde başlatılan ve 10 bin tutsağın başlattığı açlık grevleri 45. gününde ve artık insanlar görme, işitme gibi duyu kayıpları yaşamakta. Büyük bir duyarsızlık var, oturulan yerden savaş çığırtkanlıkları yapılmakta, ‘barış-kardeşlik’ gibi laflar sözde kalmakta. Sırf bu yüzden gençler savaşa sürülmekte, yoksul çocukları ‘şehit’ olurken parası olanın ‘canı sağ oluyor.’ Buna karşı çıkanlar da savaş tüccarı emperyalist devletler tarafından terörist ilan ediliyor, daha çok savaş sloganı atılması için ırkçılık geliştiriliyor.

Adalet sistemi sadece zenginler ve savaş tüccarı silah imalatçıları için var, bizler için, fakirler, emekçiler, garibanlar için sadece adalet bir kelimeden ibaret ve ‘mülkü’ korumanın bir aracı.

Savaşta hep anneler ölür ve biz artık bunun son bulmasını istiyoruz! Anneler ağlamasın, çocuklar canlarını vermesin, kardeşçe yaşabiliriz, bu mümkün.

REDHACK TUTUKLULARI SERBEST BIRAKILSIN!

RedHack’e yönelik baskılar son bulsun.

Açlık grevlerinin sonucunda anneler ağlamasın, yeni savaşlar olmasın diye devlet adım atsın, talepler karşılansın, grev son bulsun!

Açlık grevlerine yönelik basın sansürü son bulsun, neler oluyor insanlar öğrensin.

Gerçek bir kardeşlik için eşitlik adımı atılsın, savaş son bulsun, eşit, adil, sömürüsüz, sınıfsız ve sınırsız bir dünya kurulsun.

Kahrolsun faşizm, yaşasın devrimci dayanışma!

Kahrolsun şovenizm, yaşasın RedHack...”

RedHack İsrail’i Vurdu

Kasım 2012. Dünyada “terör örgütü” olarak suçlanan ilk hacker grubu olan RedHack’e üye olmakla suçlanan gençler hâkim karşısına çıkmayı bekliyordu. O ay Gazze’ye yönelik saldırıların ardından başlayan Anonymous operasyonlarında İsrail Devleti’nin ve sermayesinin internet altyapısına büyük zararlar verildi. Saldırılara RedHack de faal olarak katılmıştı. Anonymous tarafından yapılan açıklamaya göre, İsrail’e dört gün içinde 60 milyona yakın siber saldırı gerçekleştirildi, 663 internet sitesi etkisiz hale getirildi, birçok e-posta ve şifre ele geçirildi ve binlerce İsrailli yetkilinin bilgileri internetten yayımlandı.

Anonymous ele geçirdiği sitelere şu notu bıraktı: “İsrail’i insan haklarını çiğnememesi, İsrail’de interneti kapatmaması, halkına ve komşularına karşı yanlış davranmaması konusunda defalarca uyarmamıza rağmen uyarılarımızın dikkate alınmadığını görüyoruz. İsrail Savunma Bakanlığı ve internet güvenliği güçleri 2012 yılının kasım ayını siber savaş ayı olarak hatırlayacaklar.”

İsrail’deki bir güvenlik şirketi, Radware, siber saldırıların hedefleri arasında İsrail ordusuna, Başbakanlık’a, bankalara, yerel yönetimlere, havayolu şirketlerine, altyapı ve işletmelere ait sitelerin bulunduğunu açıkladı.

Anonymous’un eylemlerine, bu grubun bir parçası olan Türkiyeli hacker grubu RedHack de faal olarak destek verdi. RedHack, Jerusalem Bankası’nın veritabanının hacklenmesi ve İsrail Parlamentosu’na yönelik eylemleri gerçekleştirmişti.

Dünyada “terör örgütü” olarak suçlanan ilk hacker grubu olan RedHack’e üye olmakla suçlanan ve tutuklu yargılanan gençler 26 Kasım’da hâkim karşısına çıktı. Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen davada, RedHack haberlerini paylaşmakla suçlanan gençler için 24 yıl hapis cezası isteniyordu.

RedHack Tutsaklarına Özgürlük Komitesi’nin düzenlediği imza kampanyasına iki gün içinde aralarında sanatçıların, gazetecilerin ve çeşitli siyasi parti temsilcilerinin de bulunduğu 1500 civarından insan destek vermişti. RedHack’in yaptığı her eylemin ardından kendisine duyulan sempati çığ gibi büyüyordu.

KİK’in Sitesine Saldırı

RedHack kasım ayı başında Kamu İhale Kurumu’nu (KİK) hedef alarak, KİK’in ihale duyurularının yapıldığı “EKAP” sayfasına AKP için satış ilanı verdi. Grup ihale bedelini de 1 lira olarak ilan etti. RedHack, hacklediği sayfaya şu notu ekledi: “Amerika tarafından ülkemizde BOP planlarını gerçekleştirmek için getirilen AKP’nin artık son kullanım tarihi dolduğundan satmak istiyoruz, sudan ucuz sakın kaçırmayın. Not: Marslılar tercihimizdir, kolaylık yapılır.”

Grup eylemlerini Twitter üzerinden duyurdu: Twitter’dan “İktidarın en (güvenilir sistemlerden) dediği ve ‘kamu ihalelerinin’ paylaşıldığı EKAP tarafımızca hacklendi. Ve ilginç bir ihale verdik;)” ve “Kamu ihaleleri Kurumu’ndan AKP’yi satışa çıkardık. 1 TL. Hadi koş.”

RedHack ayrıca Maraş’a gidecek olan otobüsleri ulaştırmayan Ulaştırma Bakanlığı’nın sitesini çökerttiğini duyurdu. Twitter’dan yapılan açıklamada, “Bu eylem Maraş anması için Maraş’a gidecek olan otobüsleri ulaştırmayan ve Diyarbakır’da bir genci sırtından vuranlara ‘farkındayız’ anlamındadır” denildi.

RedHack, Maraş’ta önü kesilenler için Binali Yıldırım’ın yolunu kesmişti.

Grup bu eylemin ardından Anayasa Mahkemesi’nin internet sitesine saldırı düzenledi. Saldırı sonrası ‘anayasa.gov.tr’ adresine bir süreliğine ulaşım kesildi.

İZSU’yla İlgili Belgeler Yayımladı

Grup aynı ay içinde, İzmir Büyükşehir Belediyesi’ne ait İzmir Su ve Kanalizasyon İdaresi (İZSU) skandalıyla alakalı belgelere ulaştığını belirterek, bu belgeleri Twitter hesabından paylaştı. Yayımlanan belgelerde, İZSU Genel Müdür Yardımcısı Gültekin Avkıran’ın üniversite diplomasının sahte olduğu görülürken, RedHack bu durumu belgelemek için, şüpheli Gültekin Avkıran’ın İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’na verdiği savunmasını internet üzerinden yayımladığını duyurdu. Ekim 2012’de basında, İZSU Genel Müdür Yardımcısı Gültekin Avkıran’ın diplomasının sahte olduğu yönünde haberler çıkmıştı. Olayla ilgili olarak İçişleri Bakanlığı’na bağlı müfettişler, Avkıran’ın dosyasını incelemeye almışlardı.

RedHack’ten Memura Zam!

Aralık 2012’de Maliye Bakanlığı sitesini hackleyen RedHack girdikleri sistem üzerinden memurlara zam yaptığını duyurdu. Grup, sosyal paylaşım sitesi Twitter’dan yaptığı açıklamada Maliye Bakanlığı’nın sitesinde yer alan “Kamu Maaşı Düzenleme Sistemi”ni hacklediğini, maaşları yükselttiğini, lise mezunlarını üniversite mezunu yaptıklarını ve dil tazminatı eklediklerini öne sürüyordu. Bakanlık ise bu iddiaları yalanlayarak sistemlerde sorun olmadığını açıkladı.

Twitter’da yayımlanan mesajlarda “Hacklediğimiz yer Maliye Bakanlığı’dır. Fakat sadece maliyeciler değil tüm memurlar ve maaşları buraya kayıtlıdır. Memura komik zam yapanlara ve aynı zamanda RedHack davasına müdahil olmak isteyen Maliye Bakanlığı’na cevabımızdır” deniliyordu.

Mesajların bazı internet sitelerinde yer alması üzerine Maliye Bakanlığı, haberlerin gerçeği yansıtmadığını bildirdi. Maliye Bakanlığı’nın açıklamasında “Maliye Bakanlığı internet üzerinden hizmet veren sistemleri sorunsuz bir şekilde yayın akışına devam etmektedir. Bu tür asılsız haber ve iddialar ile kamuoyu bilinçli bir şekilde yanıltılmak istenmektedir” deniliyordu.

Her Şey ODTÜ ile Başladı

Başbakan Recep Tayyip Erdoğan 18 Aralık 2012’de Göktürk-2 Uydusu’nun uzaya gönderilmesi törenine katılmak amacıyla ODTÜ Kampusu’na geldi. Başbakan kampusa gelmeden 2,5 saat önce kampusta konuşlanan 3.000 civarında polis ve 8 Toma aracı, hükümetin politikalarını ve üniversite öğrencileri üzerindeki baskılarını protesto etmek amacıyla toplanan öğrencilere ve olayları sakinleştirmek amacıyla araya giren ODTÜ personeline gaz ve ses bombaları ile hedef gözeterek saldırdı. Bombalarla yapılan saldırılar sadece derslikleri değil, öğretim üyelerinin çalışma ofislerini, personel ailelerinin yaşadığı lojmanları ve personel çocuklarının bulunduğu kreşi de etkileyerek ODTÜ’yü bir cehenneme çevirdi. Polisin üniversiteye saldırıları, başbakanın kampustan ayrılmasından sonra da 3 saat boyunca sürdürüldü. Erdoğan’ın ODTÜ “ziyareti”, polisin kullandığı orantısız güçle yansıdı kamuoyuna. ODTÜ yönetimi, kreşin bile hedef alındığı saldırıyı kınayarak öğrencilerine sahip çıktı.

Olaylara sahip çıkan ODTÜ’lü akademisyenleri kınayan Başbakan Recep Tayyip Erdoğan ise, “Şiddeti savunan kim olursa olsun ben bir başbakan olarak karşısına dikilirim” dedi ve sözlerini şöyle sürdürdü:

“Demokrasilerde eleştirilerin olmasının en doğal hali olduğunu o programda da ifade ettim. Fakat eleştiri hiçbir zaman gücünü şiddetten almamalıdır. Eğer şiddetten alıyorsa onu savunan kim olursa olsun ben bir başbakan olarak onun karşısına dikilirim. Bu bir rektör, akademisyen, kim olursa olsun. Bir rektör elinde demir bilyeleri polisine atmayı öğretmez. Aynı şekilde okulun içinde araba lastiklerini yakmayı da gerektirmez. Sırtlarındaki çantayla, molotofla terör estiremez. Bir öğrenci üniversiteyi terör alanına çeviriyorsa ve farklı üniversiteden gelenlerle böyle bir eylemi gerçekleştiriyorsa kimse bunu bir protesto olarak değerlendiremez. Bunu söyleyenler bana göre o mesleği bıraksınlar ve şiddetten güç alan birileri olarak meydana çıksınlar. Akademisyenler bu ülkeye neler katabileceğini anlatsın. Yoksa sapan, demir, bilye ile oraya gel, lastikleri yak, molotoflarla saldır, sonra güvenlik güçlerinin orada duruşundan rahatsız ol. Güvenlik güçlerimiz görevlerini yapmıştır. Ben de güvenlik güçlerimi başarılarından dolayı kutluyorum, teşekkür ediyorum. Öğretmenleri, akademisyenleri de kınıyorum.”

Ancak Erdoğan’ın fetva gibi açıklaması sonrasında, bazı “atanmış” rektörler, ODTÜ’ye karşı iktidar yanlısı açıklama yapma yarışına girdi. ODTÜ’ye karşı açıklama yapan rektörlerin birçoğunun başbakan ve AKP iktidarı ile çok sıkı menfaat ilişkileri içinde olduğu iddia ediliyordu. İşte Erdoğan’a hazır kıta destek veren üniversite rektörlerinden bazıları için öne sürülen iddialar:

İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi

Üniversite rektörü Âdem Esen, geçmişte AKP Konya Selçuklu belediye başkanı olmuştu. Belediye başkanlığı döneminde Selçuklu Belediyesi, durduğu yerde çöken Zümrüt Sitesi’nde 92 kişinin hayatını kaybetmesinin ardından açılan davada mahkûm olmuş, belediye cezayı ödemeyince belediyenin banka hesabı ve gayrimenkullerine haciz konulmuştu. Âdem Esen, faciada ölenlerin arkasından menfaatperestlik yapıldığını ifade etmişti. İçişleri Bakanlığı ise Âdem Esen’in hakkında soruşturma izni vermemişti.

Marmara Üniversitesi

Rektörlük seçimlerinde birinci olan Necla Pur’un yerine, üçüncü sırada yer alan ve AKP’ye yakınlığıyla bilinen Zafer Gül atandı. Necla Pur’un 482 oyuna karşılık Zafer Gül’ün 302 oyu bulunuyordu.

İstanbul Teknik Üniversitesi

Rektörlük seçimlerinde 458 oyla birinci olan Muhammed Şahin’in arkasından 317 oyla ikinci olan Mehmet Karaca 6 Temmuz 2012’de rektör olarak atandı. Karaca, rektörlüğe gelir gelmez YÖK’ün yasal bağlayıcılığı olmayan bir tavsiye mektubunu uygulamaya sokarak 50d kadrosunda çalışan asistanları işten çıkarmaya başladı, İTÜ’de büyük protestolara yol açtı.

Yıldız Teknik Üniversitesi

Rektörlük seçimlerinde oyların yüzde 81’ini aldıktan sonra rektör olarak atanan İsmail Yüksek 6 Ekim 2012’de Recep Tayyip Erdoğan’a fahri doktora unvanı verdi ve “Eğitim ücretini kaldıran değerli başbakanımıza teşekkürler” yazan “T cetveli” hediye etti. Yüksek, ODTÜ olaylarına dair açıklamaları için, “İçtenlikle mi imza attınız?” diye soran bir kişiye Twitter üzerinden, “Emir mi cevap istiyorum? Vermiyorum. Ne yaparsın? Molotof mu atarsın, lastik mi yakarsın?” diye cevap vermişti.

Galatasaray Üniversitesi

Galatasaray Üniversitesi Rektörü Ethem Tolga, Sebahat Tuncel’in katılacağı gerekçesiyle “Cinsiyet Eşitliğinin İnşası” konferansını iptal etmişti. Tolga’nın döneminde kampus içinde reklam panoları yerleştirilmesi ve kampus girişlerine turnikeler koyulması öğrencilerin tepkisini çekmişti.

İstanbul Üniversitesi

İstanbul Üniversitesi Rektörü Yunus Söylet 2008 yılındaki rektörlük seçimlerinde ikinci olmasına rağmen rektör olarak atandı. Recep Tayyip Erdoğan’ın aile doktoru olduğu ifade edilen Söylet, 2009 yılında Erdoğan’a fahri doktora unvanı vermişti. 2011 yılında İÜ Rektörlüğü, Fatih ilçesi sınırlarında yer alan tüm binalarında polisin herkesin üstünü arayabilmesi için mahkemeden karar çıkarttığı karara dava açan ve üstlerini aratmayan öğrenciler hakkında soruşturma başlatmıştı. Söylet döneminde Öğrenci Kültür Merkezi kapatıldı, İÜ’de basın açıklaması yaptığı, slogan attığı gerekçesiyle onlarca öğrenciye soruşturma açıldı, sadece 2009 yılında 54 öğrenci 14 yıl 9 ay uzaklaştırma cezası aldı. Söylet Twitter üzerinden “Öğrenci hareketlerini örgütlemek ve bunlara çanak tutmak aşağılık bir durum” mesajını yayımlamıştı.

Türkiye’de YÖK, AKP iktidarında pek çok devlet kurumunda olduğu gibi yeniden şekillendirilmişti. O yeni şekil de işte böyleydi.

Türkiye’nin dört bir yanından ses veren üniversite öğrencileri ve öğretim üyeleri, rektörlerin “utanç bildirisini” kınadılar. ODTÜ’de, belki de tarihinde bile görülmemiş büyüklükte yeni protestolar düzenlendi. Ankara üniversiteleri ODTÜ’de, İstanbul üniversiteleri ise Galatasaray Üniversitesi’nde bir araya gelerek, rektörlere “Ya imzanı çek ya da istifa et!” çağrısında bulundu.

Polis şiddetini protesto eden ODTÜ’lü öğrenciler 25 Aralık günü 48 saat okulu terk etmeme eylemine başladı. 27 Aralık günü yaptıkları yürüyüş ile eylemlerini sonlandıran öğrencilere yürüyüş sırasında çok sayıda aydın ve sanatçı da destek verdi. Eyleme yoğun katılım nedeniyle dersler iptal edildi. “Meydan okuma yürüyüşü” adını verdikleri yürüyüş için gruplar okulun hazırlık bölümü önünde toplandı. Okula dışarıdan gelenler ve gazeteciler özel güvenlik görevlileri tarafından içeri alınmadı. Ancak dışarıdan gelen kalabalık bir grup özel güvenlik görevlilerini aşarak içeri girmeyi başardı. KESK Ankara Şubeler Platformu, Eğitim-Sen MYK üyeleri ve Ankara Tabip Odası temsilcileri okula alınmadı. Tribünlerinde “Devrim” yazısının bulunduğu okul içerisindeki stadyuma doğru yürüyüşe geçen öğrenciler, stadyuma geldiklerinde sahaya girerek yan yana dizilerek “ODTÜ ayakta” yazısını meydana getirdiler.

İstanbul’daki eylemlerin merkezi Galatasaray Üniversi-tesi’ydi. 27 Aralık günü rektörlük binası önünde bir araya gelen öğrenci ve akademisyenler Rektör Ethem Tolga’nın istifa etmesini ya da bildiriden imzasını çekmesini istedi. Öğrencilerin rektörlük binası önündeki işgalleri sonucu binada mahsur kalan ve dışarıya çıkamayan Rektör Ethem Tolga yazılı açıklama yapmak zorunda kaldı. Açıklamasında yanlış anlaşıldığını belirterek, ODTÜ’yü eleştiren ortak açıklamanın Başbakan Erdoğan’ın eleştirileri ile aynı güne denk gelmesinin “tamamen tesadüf” olduğunu söyledi. Rektör Tolga, açıklamanın yapılmasında hükümet ya da başka hiçbir kurumun etkisinin olmadığını söyleyerek, “Yanlış anlaşıldım, özür dilerim” dedi. Aynı gün içinde ODTÜ’yü kınayan bildiride imzası bulunan Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi ve İstanbul Teknik Üniversitesi rektörleri de öğrencileri tarafından protesto edildi.

Bu gelişmelerden birkaç gün sonra Twitter’dan yeni bir RedHack açıklaması yapıldı. Açıklamada, “ODTÜ ve Roboski için güzel bir eylem gerçekleştirdik. Bugün yarın açıklayacağız. Onların ‘siber ordusu’, FBI’ı, CIA’i #RedHack’i durduramaz” denildi. Eylemin içeriğine ilişkin bilgi verilmezken, “Hepinizin sevineceği esaslı bir eylem üzerindeyiz. Bizi bekleyin. Hak yerini bulana kadar hack yerini bulacak. #RedHack, halk için hack!” denildi. Bu açıklamanın YÖK’e yönelik büyük eylem olduğu daha sonra anlaşılacaktı.

ODTÜ’deki polis şiddetinin ardından üniversitelerin açıklamalarına tepki olarak Niğde Üniversitesi’nin internet sitesi çökertildi. Eylemin RedHack tarafından yapıldığı açıklandı ama RedHack eylemin The_Quidams tarafından yapıldığını duyurdu. RedHack, konuyla ilgili Twitter’dan yaptığı açıklamada kendilerinin bu eylemi gerçekleştirmediklerini, ancak ODTÜ’ye destek amacıyla bir eylem hazırlığı içinde olduklarını belirtti.

Niğde Üniversitesi Zübeyde Hanım Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksek Okulu Öğrenci Konseyi Başkanlığı, ODTÜ’de çıkan olaylardan sonra bir açıklama yayımlayarak yaşananların bir hak arayışı olmadığını belirtmiş ve eylemin illegal yapılara hizmet verdiğini iddia etmişti.

RedHack “Çocuk Tacizcilerini” Yakalattı

Aralık ayında Twitter’da çocuk istismarı görüntüleri yayımlayan bazı kullanıcıların hesapları, RedHack’in çabaları sonucunda kapatıldı.

İngiliz basınının bildirdiğine göre, bilgisayar korsanları tarafından ifşa edilen bazı kullanıcıların, çocuklara yönelik cinsel istismar içeren görüntüler yayımladığı tespit edildi. Ardından da bu kullanıcıların hesapları Twitter tarafından kapatıldı. Twitter’da söz konusu görüntüleri yayımlayan kullanıcıları ifşa eden RedHack, 20’ye yakın hesabın kapatıldığını belirtti.

İngiltere merkezli Ulusal Çocuklara Yönelik Zulmü Engelleme Grubu’ndan (NSPCC) yapılan açıklamada, kapatılan hesaplarla ilgili soruşturmanın, Twitter’ın merkezinin bulunduğu ABD’de yürütüleceği belirtildi.

İngiliz hükümetine bağlı Çocuk İstismarı ve Online Koruma Merkezi de en az dört Twitter hesabı hakkında 30’a yakın şikâyet aldığını bildirdi. Fotoğrafları yükleyen kişilerin ya da çocukların uyruğu açıklanmazken, Twitter’dan yapılan açıklamada, “Twitter’da çocuk pornografisine müsamaha gösteremeyiz. Bu tip görüntüler hakkında haberdar edildiğimiz anda bunlar hemen kaldırılır” denildi.

RedHack’in bir yıl içinde yaptığı eylemler Sanal Türkiye’yi sallamış, gerçek yüzünü açığa çıkarmıştı. Fakat en büyük eylemi YÖK saldırısı ile başlayacaktı. YÖK’ten ele geçirilen belgeler, YÖK’ün nasıl çürüyüp kokuştuğunu bir kez daha ispatlayacaktı.

4. BÖLÜM

YARGILAMA

RedHack Yargılanıyor

21 Mart 2012 tarihinde Özel Yetkili Ankara Başsavcılığı’nın farklı illerde başlattığı operasyonlar sonucunda gözaltına alınan ve RedHack grubu üyesi olduğu iddia edilen 17 kişiden 7’si terör suçları kapsamında tutuklandı. RedHack tarafından yapılan açıklamada tutuklananların grupla ilgisi olmayan insanlar olduğu belirtildi.

5 Temmuz 2012 günü savcılığın kararı ile RedHack’in “bölücü silahlı terör örgütü” kapsamında değerlendirilmesi için başvuruda bulunulmuştu.

Savcılık 8 Ekim 2012’de “silahlı terör örgütü” olduğu iddiasıyla, RedHack hakkında 8,5 yıldan 24 yıla kadar ceza isteminde bulundu. Tutuklu 7 kişiden 4’ü serbest bırakıldı. 26 Kasım 2012’de yapılan duruşmada tutuklu yargılanan üç kişi de serbest bırakıldı ve davada tutuklu sanık kalmadı.

Operasyon

Mart 2012. Ankara Emniyet Müdürlüğü’nün sitesini çökertip bazı gizli bilgileri paylaşan Kızıl Hackerlar’a (RedHack) yönelik operasyon düzenlendi. 8 ilde aralarında üniversite öğrencileri de olan 17 kişi gözaltına alındı. Emniyet operasyonu, bilişim suçlarına bakan savcılığın, RedHack’le ilgili “görevsizlik” kararı vererek dosyayı örgütlü suçlara bakan “özel yetkili” savcılığa devretmesinin ardından başlatılmıştı.

RedHack’in gerçekleştirdiği sanal eylemleri bir liste halinde Emniyet Genel Müdürlüğü (EGM) Terörle Mücadele (TEM) Daire Başkanlığı’na gönderen savcılık, uzmanlardan RedHack’in terör örgütü boyutuyla tekrar ele alınarak detaylı bir şekilde araştırılma yapılmasını istedi. Gruba yönelik soruşturmanın bilişim suçlarıyla mücadele çerçevesinde yürütüldüğünü ve bu nedenle zanlıların yakalanmasının geciktiğini söyleyen Emniyet kaynakları, RedHack’in terör örgütü kapsamına alınması halinde soruşturmanın seyrinin de değişeceğini belirtti.

Kızıl Hackerlar’ın sadece Türkiye sınırları içerisinde faaliyet göstermediğinin altını çizen kaynaklar, bu örgütlere yönelik sadece Emniyet’in çalışmalarının yeterli olmayacağını ifade etti.

Zaten, bilişim suçlarına bakan savcılığın görevsizlik kararında da, soruşturmaya konu eylemlerin, Türk Ceza Kanunu’nun (TCK) “devletin güvenliğine ilişkin belgelerin başka yerlerde kullanılması ve çalınması” suçunu düzenleyen 326. maddesi kapsamına girdiği ifade ediliyordu.

Kararda grubun ele geçirdiği ihbar ve bilgilerin büyük kısmının terör soruşturmalarıyla ilgili olduğu kaydedilerek bu nedenle soruşturmanın terör ve organize suçlara bakmakla görevli Ankara Cumhuriyet Başsavcı Vekilliği’nce yürütülmesi gerektiği savunuldu. “Devletin güvenliğine veya iç veya dış siyasal yararlarına ilişkin belge veya vesikaların ele geçirilmesi ve kullanılması” suçu işlendiğinden, sanıklar 8-12 yıla kadar hapis cezasıyla yargılanacaktı.

RedHack’in Sivas Katliamı’nın yıldönümünde hem Sivas’ta katledilenleri anmak hem Suriye’ye yönelik saldırgan politikaları protesto etmek amacıyla Dışişleri Bakanlığı’nın sitesini hackleyerek, bakanlığın resmi internet sitesinde bulunan yabancı diplomatlara ait kimlik kartlarının imajlarını yayımlaması o günlere denk geldi. Dışişleri Bakanlığı bu kimlik bilgilerinin yayılmasından korkuyordu. Bundan dolayı iki nota yayımlayarak bilgilendirme ve gerekli güvenlik tedbirlerinin alındığını duyurdu. RedHack, sistem için artık tehlikeli bir örgüttü. Özel yetkili savcılık işte bu ruh haliyle harekete geçmişti.

Emniyet’in açıklaması üzerine bir açıklama yapan RedHack ise 5 kişi olduklarını, gözaltına alınmadıklarını, kendilerinin yerine Facebook’tan RedHack haberlerini paylaşan gençleri topladıklarını belirterek, “Çocukları bıraksınlar, bizimle uğraşsınlar” dedi. Açıklamaya göre grubun “pReCipiCe”, “Xebat!”, “MaNYaK”, “BayRed”, “RedJunior” takma adlı 5 üyesi bulunuyordu. Gözaltına alınanlarla hiçbir ilgileri yoktu. Polis, onların eylemleri yüzünden hiç tanımadıkları insanları cezalandırıyordu. Onlara sanki, “Bu insanlar rehinemiz, gelin teslim olun” mesajı verilmeye çalışılıyordu. RedHack açıklaması şöyle devam ediyordu: “Bundan sonra daha sert, daha radikal olacağız. Gerekirse elimizdeki belgeleri sansürsüz yayımlarız. O insanları yalnız bırakmayacağız. Gerekirse hapse gireceğiz, yine de yanlarında olacağız. Özel savcılığa verildikten sonra Facebook’tan gençleri toplamaya başladılar. Çizilen karizmalarını kurtarmak için tek yaptıkları suça göre suçlu yaratmak. Ve kontrol edemedikleri tek yer interneti kontrol etmeye çalışmak. Çocukları bıraksınlar, bizimle uğraşsınlar. Bize ülkücüler bile destek oluyor, gerçek Müslümanlar teşekkür ediyor.”

RedHack gözaltılarla ilgili haklı sorular da yöneltiyordu: Alınanların arasında 15 yaşındaki lise öğrencileri vardı. 1997’de kurulan bir gruba 15 yaşında bir liseli nasıl üye olabilirdi? Onların yaptıkları suçsa ve soruşturuluyorsa, neden Ergenekon hakkındaki onlarca gizli belgeyi sızdıran kurumlar soruşturulmuyordu?

“Örgüt Lideri Manyak Kim?”

RedHack soruşturması kapsamında gözaltına alınan 17 kişi, Emniyet’teki dört günlük gözaltı süresinin dolmasının ardından adliyeye sevk edildi. Özel Yetkili Savcı Hakan Yüksel tarafından sorgulanan şüphelilerin terör örgütü üyesi oldukları söyleniyordu.

Sorgu tutanağına göre, şüphelilere RedHack isimli grubun Radikal gazetesinde yayımlanan röportajı da hatırlatılarak şu soru yöneltildi: “Röportajda eylem çerçevesi örgüt lideri tarafından anlatılan RedHack isimli oluşum içerisinde göreviniz var mıdır? Bahsi geçen eylemlere siz de katıldınız mı? MaNYaK nickli örgüt lideri kimdir?”

Savcılığın şüphelilere yönelttiği bazı ilginç sorular da şöyleydi:

– İkametinizde kullanmakta olduğunuz internet hattı var mıdır? Bu hattın bağlı bulunduğu sabit bir IP numarası var mıdır?

– Kullanmakta olduğunuz mail adresi var mıdır?

– Sosyal paylaşım sitelerinin herhangi bir tanesinde kullanıcı profil sayfanız var mıdır? Varsa profil sayfalarınızın isimleri ve e-posta adresleri nelerdir?

Savcılık sorgusunun ardından 10 kişi serbest bırakılırken 7 kişi tutuklanma istemiyle nöbetçi özel yetkili mahkemeye sevk edildi. 10 sanık, “terör örgütü üyesi olmamakla beraber, silahlı terör örgütü adına suç işlemek”, “bir bilişim sisteminin bütününe veya bir kısmına hukuka aykırı olarak girmek, bilişim sisteminin işleyişini engellemek ve bozmak, kişisel verilerin ele geçirilmesi ve yayımlanması, gizli bilgileri temin etmek” iddiasıyla suçlanıyordu. Grubun eylemleri arasında Kara Kuvvetleri Komutanlığı, Dışişleri Bakanlığı ve ÖSYM’nin internet sitesine saldırarak, bir süreliğine hizmet dışı bırakmak, bazı bilgileri ifşa etmek sayılıyordu. Davayı protesto eden grup üyeleri, Anayasa Mahkemesi ve İMKB’nin sitesine saldırmış, her iki siteye de bir süre erişim engellenmişti.

Soruşturmayı yürüten savcılık RedHack’in terör örgütü kapsamına alınması için çalışma başlattı. Grubun “Marksist-Leninist unsurlar barından bir manifestosu ve orak çekiçten oluşan bir logosunun bulunduğuna vurgu yapan bir rapor hazırlanarak Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü’ne gönderildi. Savcılık, terörle mücadele uzmanlarından RedHack’in terör örgütü kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği yönünde görüş istiyordu.

“Değerimizi Anladılar, Mutluyuz...”

RedHack, gelişmeleri şöyle değerlendirdi: “Hayaletle savaşacaklarsa buyursunlar. Bize özel savcı atayıp hak ettiğimiz değeri verdiği için devlete teşekkürler.”

RedHack ise haklarında yürütülen soruşturmanın özel savcılığa devredilmesinin “sevindirici” bir haber olduğunu belirterek Radikal’e şu açıklamalarda bulundu:

“Sonunda değerimizi anladılar, mutluyuz. Olay sadece RedHack değil, internette yaratılan örgütlenme ve özgürleşme cephesine darbe vurulması anlamını taşıyor. Kafelerden topladıkları gençleri yıllarca içeri atacak, Facebook’ta muhalif içerikte paylaşım yapanlara Silivri yolunu açacak bir olaydır bu. Bizce bu karar özgürlük kavramına yapılan bir imam darbesidir.”

Özel yetkili savcıların “her eve bir örgüt üyeliği” kampanyasının ve “sanal örgütler üretme” politikasının bir ürünü olduğunu anlatan RedHack üyeleri, şöyle devam etti:

“Her derde deva olan iktidarımız var. Bu karar da herkese özel ‘örgütlü paketler’ promosyonunun bir parçasıdır. Bu nedenle karar sadece bizi daha çok hırslandırır. Onlar bir hayaletle savaşmak istiyorlarsa buyursunlar. Masum insanları tutuklamak için özel ordularını kullanacaklarsa hiç çekinmesinler. Arkamızda hiç kimse yok, ne örgüt ne başka bir şey, arkamızda sadece halk var ve halk er ya da geç bunun da hesabını soracak.”

Ankara Emniyet sitesine sızdıktan sonra internette yayımlamaya başladıkları belgeler hakkında Ankara Emniyeti tarafından gizli olmadığı şeklinde açıklama yapıldığını hatırlatan RedHack, bu konuda da şunları dedi:

“Yayımlanan belgeler gizli değil dendi. Ankara Emniyeti’nin açıkladığı gibi ‘değersiz’ idiyse neden 4 sitemiz, Facebook adreslerimiz, dünyaca ünlü ‘pastebin’ sitesi bizden dolayı kapatıldı? YouTube videolarımız engellendi? Emniyet müdürü neden 240 bin polise genelge gönderdi? Ve en sonunda da özel yetkiliye devredildi? Bunların anlamı ne? Koskoca devlet ‘bir grup’ insandan mı korkuyor? Bu korkunun sebebi nedir? Bunu kalkıp anlatacak ve neden bu kadar olayı büyüttüklerini açıklayacak ‘aklı başında’ bir devlet yetkilisi yok mu? Bizce yok. Onlara son söz olarak diyoruz ki, bizler salya sümük ağlayacak, ‘Ağabey pişmanız’ diyecek tipler değiliz. Bu defa sağlam kayaya çarptılar. Biz özel yetkiliden korkmuyoruz, bizce onlar bizden korkmalı, çünkü biz Mao’nun ‘Emperyalizm kâğıttan kaplandır’ sözüne gerçekten inanıyoruz. Son olarak savaşmaya devam edeceğiz ve devlete de, bize özel savcı atayarak bize hak ettiğimiz değeri verdikleri için teşekkür ederiz. Ahmet ve Nedim’in hücresi boş kalmasın diyorlarsa, biz hazırız.”

Ankara Emniyet Müdürlüğü başta olmak üzere pek çok Ankara ilçesinin de emniyet müdürlüklerinin sitelerini çökerten RedHack, elde ettiği gizli bilgileri internetten yayımlamaya başlamıştı. Polis, 24 saat içinde 3 mahkemeden aldığı kararla önce RedHack’in Türkçe ve İngilizce sitesini kapattı, ardından RedHack’in belgeleri yayımladığı blog ve internet sitesini.

RedHack tarafından hacklenen Ankara Emniyet Müdürlüğü sitesinde yer alan ihbarlardan biri DPT’li Ahmet Türk ile ilgiliydi. DPT’nin kapatılmasının ardından Muş’un Bulanık ilçesindeki gösterilerde iki esnaf göstericilerin üzerine ateş açtı. Olaylarda 2 gösterici öldü. Bu olayla ilgili davayı izlemek için Samsun’a giden Ahmet Türk, 12 Nisan 2010’da yumruklu saldırıya uğradı ve burnu kırıldı. Saldırıyı İsmail Çelik gerçekleştirmişti. Polise gelen ihbara göre, Çelik’in saldırı yapacağı aylar öncesinden biliniyordu. Çünkü Ankara Emniyet Müdürlüğü’ne 2 Şubat 2010 tarihinde ‘Samsun Muhbir’ isimli bir vatandaş, tedbir alınması gerektiğini söylüyordu. O ihbar şöyleydi: “Size daha evvel de birçok defa bildirdiğim gibi çok yakın bir zamanda DPT’li Ahmet Türk’e ülkücü İsmail Çelik tarafından kaos yaratmak maksadıyla suikast düzenlenecektir.”

İhbarları yayımlayan RedHack üyeleri, Ankara Em-niyeti’nin ihbarları reddedemeyeceğini, polisin kullandığı SQL sisteminin ham verileri olduğunu söyledi. Emniyet yetkilileri ise “7 saatlik bir araştırma yaptıklarını, ancak böyle bir ihbara kayıtlarında rastlamadıklarını” ifade etti.

RedHack Davası

Kasım 2012’de yapılan duruşmada RedHack (Kızıl Hackerlar) grubu adına faaliyet göstermekle suçlanan 3’ü tutuklu 10 kişi yargı önüne çıktı. Savcının da bırakılmaları yönünde mütalaa verdiği tutuklu sanıklar Duygu Kerimoğlu, Uğur Cihan Oktulmuş ve Alaaddin Karagenç ara kararla serbest bırakıldı.

Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesi’nde savunmasını yapan 3 tutuklu sanık, birtakım sohbet odalarında RedHack üyesi “MaNYaK” rumuzlu şahısla konuştuklarını ve RedHack’in faaliyetleriyle ilgili bazı paylaşımlarda da bulunduklarını ifade etti.

9 aydır tutuklu olduğunu belirten sanık Uğur Cihan Oktulmuş da Ankara Emniyet Müdürlüğü’nün internet sitesine yasadışı olarak girmediğini kaydetti.

Davada savunmasını yapan bir tutuklu sanığın ise, “Hack yapacak bilgisayar programlarına sahip değilim. Bu düzeyde bilgisayar bilgim olsa iki yıllık okulun, beşinci yılında olmazdım” dedi.

Böylece dünyada bir hacker grubu ilk kez “terör örgütü” suçlamasıyla yargılandı.

Klavye Silah mı?

CHP Malatya Milletvekili Veli Ağbaba ve CHP Manisa Milletvekili Özgür Özel, hafta başında Sincan Cezaevi’ne giderek RedHack davası kapsamında tutuklu bulunan 3 kişiyi ziyaret etti.

Ankara Emniyeti’nin sayfasını çökerttikleri gerekçesiyle “örgüt üyeliği” iddiasıyla tutuklanan lise son sınıf öğrencisi Uğur Cihan Oktulmuş, cezaevinde görüştüğü CHP’lilere, “Grup lideri MaNYaK nickli kişi ben değilim, beni o sanıyorlar” dedi. Oktulmuş, “Örgüt lideri olduğumu iddianamede gördüm. Hiç hackleme yapmadım” dedi. 1991 doğumlu Oktulmuş halen Endüstri Meslek Lisesi’nde Bilgisayar Teknolojileri bölümünde okuduğunu anlattı. Oktulmuş, daha önceden sabıkası bulunmadığını belirtirken, heyet üyelerine şunları anlattı:

“Terörist değilim, olmaya da niyetim yok. Sol görüşlüyüm. Grup lideri olan MaNYaK kod adlı kişiyle chat görüşmem var. Ankara Emniyeti hacklendiği zaman, NTV’deki haberi birleştirmemi istedi. MaNYaK ile bir yıldan beri chatleşiyorum. Lider olduğumu iddianamede gördüm. Ben hiç hackleme yapmadım. Bilgisayarımda İbrahim Kaypakkaya, Deniz Gezmiş, Mahir Çayan bulmuşlar, bunlar delil olarak gösterildi. İddianamede KCY klasöründe resim var dendi. Beni Kızıl Can Yıldız sanıyorlar ama o MaNYaK’ın ikinci ismi. E-kitaplar, Marx ve Lenin kitapları, Deniz Gezmiş ile ilgili kitaplar suç delili sayıldı. Ufak bir araştırmada benim KCY olmadığım ortaya çıkar. RedHack de KCY de Facebook’ta var.”

Tutuklulardan Alaaddin Karagenç, “Silahı sadece askerde gördüm, terörist değil muhalifim. Ankara Emniyeti’nin sayfasının çökertilmesinden dolayı içerideyiz ancak iddianamede bu konuyla ilgili bir şey yok. Facebook ve Twitter’dan yazdıklarımız, RedHack sitesine girişlerimiz, sohbetlerimiz iddianamede kanıt olarak gösteriliyor” dedi.

Sanal ortamda “Asi Deniz” nickini kullandığını söyleyen Duygu Kerimoğlu, Ağbaba’ya şunları anlattı: “Silahlı terör örgütü üyesi olmakla suçlandığıma halen inanamıyorum. TSK, Ekonomi Bakanlığı, MİT, ÖSYM ben içerideyken hacklendi. Bu durum RedHack’le ilgim olmadığını ispat eder. Bilgisayar bölümü öğrencisi olduğum ve Ankara Emniyeti’nin namusunu kurtarmak için tutuklandığımı düşünüyorum. Ankara Emniyet Müdürlüğü’nde ve hapishane girişinde çıplak aramaya maruz kaldım, cebir uygulandı. Tutuklandığımdan bu yana altı koğuş gezdim, hapishane içinde sürgün yaşıyorum. Halen iddianame hazırlanmadı. 14 kişiyle birlikte gözaltına alındım ancak hiçbirini tanımıyorum. Hapishaneye girdikten sonra birbirimizle mektupla tanıştık. 8 Mart, 1 Mayıs gibi sol siyaset açısından önemli günlerde yaptığım yazışmalar önüme delil olarak konuldu. Romatait artrit hastalığım var. Hapishaneye girdikten sonra ellerimde titreme başladı. Düzgün yazabilmek için daktilo istedim, hapishane tarafından reddedildi. Anlamsız şekilde ve hukuka aykırı olarak tutukluyum. 3 kişilik hücrede 4 kişi kalıyoruz ve bu ortamda KPSS’ye çalışıyorum.”

Kerimoğlu’nun Antakya’da yaşayan babası Adnan Kerimoğlu ise, kızının gözaltına alınışını şöyle anlattı: “Sabah 4,5-5 civarıydı. Kapı çalındı. ‘Kim o?’ diye sordum. Muhtarın sesi geldi. Kapıyı açınca çok sayıda sivil ve resmi polisi karşımda buldum. Bazılarının yüzünde kar maskesi, ellerinde lazerli silahlar vardı. Ne olduğunu anlayamadık bile. Evde 70’ten fazla polis saydım. Çocuklar uyuyordu. 2 fotoğraf makinesi ve kamerayla bütün evin görüntülerini çektiler. Evdekilerin üstleri başları açık... ‘Çekmeyin’ dedim. Dinlemediler. İki tane laptop, bir tane de benim bilgisayarım vardı. Laptoplara el koydular. Benim bilgisayarımın da harddiskini söktüler. Bir ay sonra iade ettiler.”

1990 doğumlu Duygu Kerimoğlu ise, “Silah nedir? Mouse el bombası, klavye silah herhalde. Eskiden Google’a girildiği zaman sadece şiirlerim çıkıyordu. Şimdi terör örgüt üyeliğim çıkıyor. Savcı, iddianameyle Google’da 21 yaşında bir terörist yaratıyor” dedi. Kerimoğlu açlık grevine başlayacağını da söyledi.

Ziyareti gerçekleştiren Veli Ağbaba, tabloyu şöyle özetliyordu: “Böyle terör örgütü olabilir mi? Lideri 18 yaşında olan bir örgüt olabilir mi? İki yıllık okulu 5 yılda bitiremeyen bir öğrenci ile ortaokul mezunu bir işçi terör örgütü üyesi olabilir mi?”

Öte yandan, üyeleri toplanıp içeri tıkılan RedHack’in siber saldırıları devam ediyordu. Tutuklamanın ardından geçen 6 ayda MİT, TRT, Yargıtay da dahil çok sayıda kurumun sitesi hacklendi. Tutuklamalar saldırıları azaltmamıştı. RedHack, Nisan 2012’de İçişleri Bakanlığı sitesine ait bir alt sayfaya mesaj bıraktı. 27 Nisan 2012’de ise TTNET’nin internet hizmetini iki saat aksattı. Mayıs 2012’de Kara Kuvvetleri Komutanlığı’nın sistemine girerek bazı TSK personel bilgilerini ifşa etti. MİT ve ÖSYM sitelerine de saldırıda bulundu.

Temmuz 2012’de Dışişleri Bakanlığı’nı hedef aldı ve Türkiye’de çalışan pek çok yabancı diplomatın kimlik bilgilerini yayımladı. 17 Temmuz 2012’de ÖSYM sitesini çökertti. 29 Mayıs 2012’de ise THY’nin internet sitesini, greve destek amacıyla çökertti. 22 Temmuz 2012’de AKP’nin resmi web sayfasına mesaj bıraktı. Ankara Emniyet Müdürlüğü’nün web sitesinden daha önce ele geçirdiği 77 megabayt boyutundaki ihbarların bulunduğu txt dosyasının tamamını yayımladı. Kısa süre önce de Yargıtay, TRT, Hatay Valiliği ve Siverek Kaymakamlığı’nın sitesini de hackledi.

Twitter’da Özgürlüğün de Bir Sınırı Var!

Bu arada RedHack’in T.C. Dışişleri Bakanlığı’na saldırıp, bakanlık personeline ait bilgileri internete sızdırması bakanlığı harekete geçirdi. Korsan grubun düşünce ve eylemlerini paylaştığı yaklaşık 40 bin takipçisi olan hesabı, Dışişleri Bakanlığı’nın talebiyle mikroblog sitesi Twitter tarafından kapatıldı. Dışişleri Bakanlığı sözcüsü tarafından ayrıca, “sızdırılan bilgilerin paylaşıldığı Dropbox sistemindeki adresin kapatılması için de başvuru yapıldığı” belirtildi.

ABD’nin Ankara Büyükelçiliği de, bakanlığa yapılan siber saldırıyı kınadı. RedHack’e göre ABD “ajanları deşifre ettikleri için” olaya müdahil olmuştu. İstanbul Bilgi Üniversitesi İletişim Fakültesi öğretim üyesi Dr. Özgür Uçkan’a göre de, RedHack’in Twitter hesabının kapatılmasında Amerika Birleşik Devletleri’nin, Türk Dışişleri Bakanlığı’na yapılan bu saldırıyı kınamamanın etkisi vardı. Uçkan’ın konuyla ilgili değerlendirmesi şöyleydi: “Sonuçta hacktivizm eylemi her ne kadar politik amaçlar ile yapılıyor da olsa, birçok ülkenin ceza yasalarına göre, suç içeriyor. Dolayısıyla bunun tamamen nötr bir hesap olmadığını söyleyebiliriz. Fakat diğer taraftan buna benzeyen çok fazla hesap var Twitter’da. O hesaplar üzerinden de suç işlenmiyor. Twitter’ın belli bir ünü var; ABD de şimdiye kadar bu tarz taleplerine ret cevabı vermiş durumda, bir kısmını karşılamış olsa da. Dolayısıyla yerel bir başvuruya bu kadar hızlı bir geri dönüş yapması, beni şaşırttı açıkçası.

Hal böyleyken internetin henüz yerleşmiş bir hukuku yok. Şimdilik bu konuda çeşitli çabalar var. Taraflarının devletler ve internet kullanıcılarının olduğu bir hukuk arayışı bu. Açık olan şu ki devletlerin internetleri denetlemesinin ardında sadece hukuki meşruiyet kaygısı yatmıyor, interneti kendilerine tehdit olarak gördükleri için online ifade özgürlüklerini kısıtlamaya çalışıyorlar.

Twitter şirketi, bu olayda hukuku görmezlikten gelmeyi tercih ediyor. RedHack olayında, kapatılan Twitter hesabı üzerinden bir suç gerçekleştirilmiyor. Bu hesabı bir başkası da açmış olabilir, RedHack grubunun eylemlerini duyuruyor da olabilir. Doğrudan bu hesap üzerinden bir suç işlenseydi, zaten bu konuda belli bir hukuki teamül var. Ama burada politik bir söylemle karşı karşıyayız. Yani bu grubun da belli iddiaları var; ‘hacktivizm’ diye tabir ettiğimiz hareket de böyle bir şey. Bu eylemleri zaten söylemlerini iletmek için gerçekleştiriyorlar. Sonuçta bu hesabı kapatarak siz bu söylemlerin ifade edilmesinin de önüne geçmiş oluyorsunuz.”

Dr. Uçkan’ın ifadeleri böyle. Uçkan şunu da not ediyor: “Dışişleri Bakanlığı’nın RedHack’in Twitter hesabının kapatılması talebi, ABD’nin kınaması olmasaydı kabul görmezdi.”

Ayrıca “Kuşa bak!” diyerek hedef şaşırtan bir bakanlıktan söz ediyor Uçkan. Bu eylemde sorun, aslında devletin kendine emanet edilen kritik bilgileri korumakla ilgili sorumluluğu. Her ne kadar RedHack burada bir suç işlemişse de bu bilgilerin yayımlanmasından doğan sorumluluğu Dışişleri Bakanlığı da aynen paylaşır. Yani savcılığın asıl Dışişleri Bakanlığı’nı kovuşturması gerekir.

Bilişim hukuku uzmanı Avukat Gökhan Ahi ise ABD’de ancak mahkeme kararları ile hesaplar kapatılabilirken, Türkiye’nin bir talebiyle RedHack hesabının kapatılmasını düşündürücü buluyor. Ahi’nin değerlendirmesi şöyle: “Öncelikle işi ceza hukuku açısından değerlendirdiğimizde, evet RedHack tarafından yapılan eylemler Türk Ceza Kanunu’nda karşılığı olan suçları oluşturuyor. Bu konuda tartışma yok, esas tartışma konusu bu eylemlerin amacının neye yöneldiği. Çünkü dikkat ederseniz, bu grup eylemlerini ifade özgürlüğü üzerine ve herkesin her şeyi öğrenme hakkı üzerine kurguluyor. Bu açıdan baktığınızda aslında suç işlemekle birlikte, faydalı birtakım işler yaptıklarını da görebiliyorsunuz. Bunlardan biri, devletin bilgi güvenliği açığı olduğunu ortaya koymaları. Çünkü devlet dediğimiz aygıt, vatandaşlarının bilgi güvenliğini üst düzeyde korumakla mükellef. Buradan anlıyoruz ki, devlet bizim bilgilerimizi ve kendi verilerini korumakta çok da başarılı değil. Bugüne kadar bununla ilgili herhangi bir çalışma yapmaması da gerçekten çok düşündürücü. İşin Twitter tarafında gelişen boyutu çok enteresan, çünkü Twitter’ın genelde şöyle bir tezi var: Amerikan otoritelerinde verdiği cevaplarda, herkesin bu platformda kendisini ifade edebildiğini, bunun bir akış içerisinde olduğunu, herkesin sokakta söz söyleyebildiği gibi burada da söyleyebildiğini ve bu akışın bir müddet sonra geçtiğini; hatta bu içeriklere sonradan ulaşılamadığına dair tezleri var. Fakat RedHack’in Dışişleri Bakanlığı’na saldırıp bazı bilgileri elde etmesinden sonra bu özgürlük görüntüsü aniden değişiveriyor. Çünkü normal şartlarda Amerikan hükümeti ve mahkemelerine karşı direnen Twitter, RedHack’in hesabını kapatmayı tereddütsüz kabul ediyor. Üstelik RedHack’in eylemlerinin Twitter’la uzaktan yakından ilişkili olmamasına rağmen!

Öte yandan siber saldırılarla ilgili yargı süreci ABD’de de tartışma yaratan bir konu. Yargılamayı hangi kurumun yürüteceği, saldırının nerede düzenlendiğine göre değişiyor ve uzmanlara göre bunu belirlemek hiç de kolay değil. Saldırıyı düzenleyenin resmi bir görevli ya da bir öğrenci olması da yargı sürecini etkiliyor. Yargılamanın ulusal güvenliğin ihlali ya da adi suç olarak nitelendirilmesi saldırının mahiyetine göre değişiyor.

Dünya çapında resmi kurum ve şirketlerin sitelerini çökertmekle suçlanan altı Anonymous hackerı halen New York Federal Mahkemesi’nde yargılanıyor.

Adam Botbyl 2004’te bir şirketin kredi kartı bilgilerini çaldığı için elektronik dolandırıcılık ve izinsiz giriş suçlarından Kuzey Carolina Bölge Mahkemesi tarafından 9 yıl hapse mahkûm edilmişti.

Hükümet kurumlarına ve büyük şirketlere düzenlediği saldırılarla dünyayı sarsan WikiLeaks’ın kurucusu Julian Assange, bugün dünyanın en tanınan hackerı. ABD, uzun süredir Assange’ın yargılamak üzere kendisine teslimini talep ediyor. Avukatlarına göre Assange ABD’de yargılanırsa casusluk suçlamasıyla idam cezası bile alabilir.

RedHack Eyleminin Arkasında Duruyor

Emniyet’in operasyonun ardından, mahkeme safahatında da RedHack açıklamalı sürdü. Son eylemlerinden birini “Nush ile uslanmayanı etmeli tekdir, tekdir ile uslanmayanın hakkı RedHack’tir! Gardiyana rüşvet verdik cezaevinden hack yapıyoruz” diyerek duyurdular.

Kayapınar Kaymakamlığı ve Ordu Diş Hastanesi’nin sitesini hackleyen RedHack siteye şu mesajı bıraktı: “Coğrafyamızı yarı açık cezaevine çevirerek, bir korku imparatorluğu yaratan zengin sınıflar ve onların ‘şu anki’ sözcüsü AKP hükümetine ve onun adeta ‘kolluk kuvvetine’ dönüşen üniformalı ‘yeşil’ faşizmine karşı biz buradayız. Masum insanları bırakın demek için bu ‘ufak’ eylemi gerçekleştiriyoruz! Yapılan meşru eylemlerimizden sonra 17 insan gözaltına alınmış, 7’si tutuklanmış ve bizlere ‘silahlı örgüt’ yakıştırması yapılmıştır. Tek delilleri de IRC’den alınmış ‘sahte loglar’, PlayStation ve müzik CD’leri... Açık ve net söylüyoruz, cesaretiniz varsa bizimle uğraşırsınız! Masum insanlara ‘Facebook’ta paylaşım yaptı diye’ terör estirmeyin, buna devam ederseniz karizmanızı çizmeye ‘daha fazla’ devam edeceğiz!

Emniyet Andıcı’nın pisliğini ortaya çıkardık ve sizler onun üstüne gideceğinize ‘bizim’ üstümüze geliyorsunuz! İşte bu da sizin ‘kime’ hizmet ettiğinizi gösteriyor!”

RedHack, “Andımız”ı da bölücülüğün ve örgütün delili olarak kullanan savcılığa ithafen hacklenen siteye “Andımız”ı koydular. Mesajın bir de selamı vardı: “Her şeye rağmen, bıkmadan usanmadan halkı için çalışan, bedel ödeyen tüm devrimci, demokrat, yurtsever, aydın kardeşlerimize ‘örgüt ayrımı yapmadan’ samimice selamlarımızı yolluyoruz! Ayrıca ‘isim vermeden’ internet sansürüne uğrayan bütün ‘fikir’ sahibi sitelere bu eylemimizi armağan ediyoruz! Yaşasın devrimci dayanışma ve onun ürünü REDHACK!”

Davada tutuklu 3 kişinin tahliyesini “Hukuk bizlerin zoruyla işliyor” diye değerlendiren RedHack’in açıklamasının devamı şöyleydi:

“Sevgili dostlar, Ankara Emniyeti’ni hacklediğimizin hemen ertesinde “suça göre suçluyu” yaratmak amacıyla, Emniyet tarafından namuslarını ve çizilen karizmalarını kurtarmak için, operasyonla 17 kişi gözaltına alınıp 7’si tutuklanmıştı. O günden sonra bizleri korkutmak için özel savcılık, Terörle Mücadele, MİT, ardından Interpol ve FBI gibi kurumları karşımıza çıkardılar. Bugün yayımladığımız videoda da görüldüğü üzere, FBI’dan bir yetkili, ‘RedHack için Türk Emniyeti’ne yardım ettik’ diyor.

Tabii bize yönelik baskı bunlarla bitmedi. Karşımıza Fethullahçı hackerları çıkarıp, takipçilerimizi korkutmaya çalıştılar, bize yönelik siteler kurup itibar zedelemeye çalıştılar. O da yetmedi, Duygu, Alaaddin ve Cihan adlı gençlerle bizlere tehditler yaptılar, rehin alarak durmamızı istediler.

Fakat durmadık! Korkmadık, yılmadık, el etek öpmedik, ‘Tamam bu davayı bırakıyoruz’ demedik! Aksine eylemlerimizi artırdık.

Onların asıl korktuğu eylemlerimiz değil, olabilecek bir Anadolu Baharı fırtınasıydı! İnsanların ‘Yeter ulan!’ deme ihtimalleriydi.

Biz halkımıza bir söz verdik, ‘Bizim yanımızda olan kimseyi yalnız bırakmayacağız’ dedik! Bize güvenin dedik ve buna uygun yaşadık. Şimdi ise 9 ay sonra binlerce defa ‘Bizimle alakaları yok’ dediğimiz gençler serbest bırakıldı! Onların bu 9 ayını kim telafi edecek? Kim onların gençliğinden alınan bu zamanın yerine bir şeyler koyabilecek? Hiç kimsenin bunu yapabileceğini sanmıyoruz, sadece ‘pardon’ denildi.

Bu davaya bakarak ‘hukuk işliyor’ denilmesin! Evet, hukuk işliyor ama ‘bizlerin zoruyla’, örgütlü çalışmamızla, utana sıkıla işliyor!

Bu davayla annelere babalara ‘Çocuğunuz Twitter’da örgütlere bulaşabilir’ denmek istendi ama başarılamadı, örgütlü gücümüzle bunu altüst ettik.

Demek ki korkmamalıymışız, örgütlü olarak savaşmalı, korkularımızdan kaçmamalıymışız. Çünkü örgütlü bir gücü kimse yenemez, AKP adaleti bile.

Çünkü bu davada yargı bize merhamet etmedi, biz adaleti dişlerimizle söke söke aldık! Ve bu örgütlü duruş artık büyümeli, sokaklara taşmalı.

Bu davada bizlerle yan yana olan ONURLU insanlara, doğruyu yazmaktan çekinmeyen değerli basın emekçilerine, sanatçı ve aydınlara:

Başta @veliagbaba, @eczozgurozel, @ilhancihaner, CHP Gençlik Kolları ve @ekurkcu olmak üzere tüm ‘halkın’ vekillerine...

Bizleri hiçbir koşulda bırakmayan, korkmayan, yılmayan değerli RedHack ailesine, devrimci sosyalist kamuoyuna, kurumlara ve örgütlere...

Ve fedakâr, cefakâr, yiğit ANADOLU HALKINA teşekkür ediyoruz! Canımız HALKIMIZA FEDA OLSUN! Canımız ONURLU yolumuzda son bulsun!

Biliyoruz, tutuklu ailelerinin, annelerin ve babaların acısını dindiremeyeceğiz fakat bu 9 ayın da hesabını soracağız! Bundan emin olunsun!

Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak, RedHack olarak ezber bozmaya devam edeceğiz! Hak yerini bulana değin, HACK yerini bulacak! #RedHack.”

Fethullah Gülen Sitelerine RedHack Hamlesi

RedHack operasyonunda 17 kişinin gözaltına alındığı günler. Sabah saatlerinde www.risale-inur.org ve www.fethullahgulen.info sitelerine girenler RedHack açıklaması ile karşılaştı. Kızıl Hackerlar, www.risale-inur.org ve www.fethullahgulen.info sitelerini hackleyip bu sitelere birer açıklama eklemişti. Açıklamalarda “Nush ile uslanmayanı etmeli tekdir, tekdir ile uslanmayanın hakki RedHack’tir!” deniliyordu.

RedHack ile ilgili soruşturmada 17 kişinin gözaltına alınıp 7 kişinin tutuklanmasının eleştirdiği açıklamada şöyle deniliyordu:

“Hacked by REDHACK (Kızıl Hackerlar Birliği)

Cezaevinden hack yapmaya devam ediyoruz.

Özel Savcı Hakan bunu da yaz kenara:)

Nush ile uslanmayanı etmeli tekdir, tekdir ile uslanmayanın hakki RedHack’tir!

Coğrafyamızı yarı açık cezaevine çevirerek bir korku imparatorluğu yaratan zengin sınıflar ve onların ‘şu anki’ sözcüsü AKP hükümetine ve onun adeta ‘kolluk kuvvetine’ dönüşen üniformalı ‘yeşil’ faşizmine karşı biz buradayız, masum insanları bırakın demek için bu ‘ufak’ eylemi gerçekleştiriyoruz! Yapılan meşru eylemlerimizden sonra 17 insan gözaltına alınmış, 7’si tutuklanmış ve bizlere ‘silahlı örgüt’ yakıştırması yapılmıştır. Tek delilleri de IRC’den alınmış “sahte loglar”, PlayStation ve müzik CD’leri. Açık ve net söylüyoruz, cesaretiniz varsa bizimle uğraşırsınız! Masum insanlara ‘Facebook’ta paylaşım yaptı diye’ terör estirmeyin, buna devam ederseniz karizmanızı çizmeye ‘daha fazla’ devam edeceğiz!

Emniyet Andıcı’nın pisliğini ortaya çıkardık ve sizler onun üstüne gideceğinize ‘bizim’ üstümüze geliyorsunuz! İşte bu da sizin ‘kime’ hizmet ettiğinizi gösteriyor!”

Tutuklu Sanık Kalmadı!

26 Aralık 2012. “RedHack davası” Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesi’nde başladı. Duruşmada şüphelilerin kimlik tespitlerinin ardından savunmalara geçildi. Sanıklar Duygu Kerimoğlu ve Uğur Cihan Oktulmuş savunmalarında Ankara Emniyet Müdürlüğü sitesini çökertecek kadar bilgisayar bilgileri olmadığını söylediler. Mahkeme, tutuklu sanıklar Alaaddin Karagenç, Uğur Cihan Oktulmuş ve Duygu Kerimoğlu ile ilgili olarak savcının istemine uyarak tahliye kararı verdi.

Duruşmada ilk olarak tutuklu sanık Alaaddin Karagenç savunmasını yaptı. Karagenç savunmasında şunları söyledi: “Ankara Emniyet sitesine yasadışı olarak da girmedim. Böyle bir eylemim yok. Ankara Emniyet sitesine girdiğime ya da belgeleri çaldığıma ilişkin herhangi bir delil yoktur. Bizler bugün bilişim çağında yaşıyoruz. İnternette her türlü bilgiye ulaşabiliyoruz. Günde yüzlerce siteye giriyorum. RedHack’i de bu şekilde tanıdım. MaNYaK’la da bu şekilde tanıştım. Zaman zaman sohbet odalarına girmişliğim oldu.

Yalnız bunlarla ilgili hiçbir talimat ve emir almadım. Bu sohbet odalarına esas girmek amacım teknolojik konularda bilgi sahibi olmaktı. MaNYaK rumuzlu şahsın suçlu olduğunu dahi bilmiyordum. Bu soruşturma ihbar üzerine başlıyor. İhbarcının güvenilirliği nedir? Delillerden değil, ihbarlardan biz tutuklandık. İhbarlar üzerine bizdeki bilgiler toplanmıştır. RedHack’i internetten, merakımdan tanıdım. 9 aydır tutukluyum. Mağdurum. Emniyet çağırsaydı, gider bilgi verirdim. Haksız şekilde tutuklandım. Tahliyemi istiyorum.”

Tutuklu sanıklardan lise öğrencisi Uğur Cihan Oktulmuş savunmasında şunları söyledi: “Herhangi bir silahlı örgüte üye değilim, örgüt adına da suç işlemedim. Ankara Emniyeti’nin sitesine izinsiz girip siteyi çökertmedim. Bilgisayar kullanma becerim de siteyi çökertecek kadar değildir. Zaten bilgisayarımda da siteyi çökertecek programlar yoktur. Benim bilgisayarımdan Ankara Emniyeti’nin sitesine girdiğime ilişkin delil de yoktur. ‘Kızıl Can Yıldız’ rumuzunu ben kullanmıyorum. Bu ismi kullanan kişi aynı zamanda ‘MaNYaK’ ismini kullanan şahıstır. Ankara Emniyeti’nin sitesine girildiğini ben Facebook’tan öğrendim. Hakkımdaki bilirkişi raporunda da siteye girdiğime ilişkin bir suçlama yoktur.

Ankara Emniyeti’nin sitesine girildikten sonra internetteki bir sohbet sitesinde ‘MaNYaK’ isimli kişi ile konuştum. Bu konuşmam, Emniyet’in sitesinin çökertilmesinden sonra oldu. Aramızdaki konuşma NTV’nin yaptığı bir haber videosunun YouTube’a yüklenmesiyle ilgilidir. RedHack’in bir tüzüğünün olduğunu da savcılıkta öğrendim. Sanıkların hiçbirini tanımıyorum. Lise son sınıf öğrencisiyim. 9 aydır tutukluyum. Yeterince mağdur oldum. Daha fazla mağdur olmamak için tahliyemi istiyorum.”

Mersin Üniversitesi’nde iki yıllık Bilgisayar Teknolojileri ve Programlama bölümü öğrencisi Duygu Kerimoğlu da savunmasında şöyle konuştu: “Derslerimi takip etmek için iki bilgisayar var. Hakkımda yapılan soruşturmada iki dizüstü bilgisayarıma ve masaüstü bilgisayarıma el konulmuştur. Bana yönelik suçlamalar bazı yazılar, okuduğum bazı haberlerdir. Hakkımdaki suçlamalar asılsızdır. RedHack üyelerini internet ortamında bile tanımıyorum. Ben Ankara Emniyet Müdürlüğü’nün sitesini hacklemedim. Hack yapmak için üst düzey bilgisayar bilgisine sahip olmak gerekir. Ben hack yapmayı bilmiyorum. Hack yapacak bilgisayar programlarına dahi sahip değilim. Bu düzeyde bilgisayar bilgim olsa iki yıllık okulun, beşinci yılında olmazdım. Benim tek yaptığım hackle ilgili haberleri okumaktı. Bunu da bilgi sahibi olmak için yaptım. Facebook’ta bir yorumum çarpıtılarak delil yapılmıştır. Bu yorumumdan, RedHack’i tanıdığım iddia ediliyor. Ancak bu iddia doğru değildir. RedHack’in tüzüğünü bilmiyorum. Ben 20 Şubat’ta yaptım. Bu tarihte dava konusu Emniyet’in sitesine girilme olayı dahi olmamıştır. Yılmaz Güney ve Deniz Gezmiş’in fotoğrafları var sayfamda. Bunların hiçbiri terör örgütü üyesi değildir.”

RedHack, RedHack Davasını Değerlendiriyor

RedHack, bütün bu gelişmeleri şöyle değerlendiriyordu:

Bize dava açıp 7 masum insanı tutuklayan savcı, zamanaşımına uğrayan Sivas Davası’nın ve birçok gencin tutuklu yargılandığı Hopa Davası’nın da özel yetkili savcısıdır. Sırf buna bakarak olayın doğruluğunu veya yanlışlığını anlayabilirsiniz. Doğrusu gözaltına alınan ve tutuklananların çoğunu polis ve özel yetkili savcının “deneme-yanılma” yaparak tutukladığını düşünüyoruz. Aldıkları 17 kişiden 7’si tutuklanıyor, 10’u serbest kalıyorsa ve ilk mahkemede bunların çoğu serbest kalacaksa bu adalet kendini sorgulamalıdır. Tabii bu adaleti ayakta tutanlar, yani bizler de kendimizi sorgulamalıyız.

Peki, kim bu tutuklananlar?

Mahkemelerin, suçluyu bulmak yerine suça göre suçlu yaratma ve bu suça meyilli olanları veya kendilerine göre tehlikeli gördüklerini (yine kendilerine göre rehabilite etme amacıyla) cezaevlerine göndererek, olası bir tehlikeyi ağaç yaşken eğme mantığıyla “uslandırma” telaşında olduğuna inanıyoruz. Tutuklananlar arasında olan 17 yaşındaki Duygu Kerimoğlu’nun Suriye işgaline karşı Facebook ve Twitter’da yaptığı yorumların tutuklanmasındaki asıl sebep olduğunu düşünüyoruz. Yine tutuklananlar arasında olan Devrim Ali Avcu’nun bilgisayarı bile olmamasına rağmen sırf iktidara muhalif olduğu için rehabilite amacıyla cezaevine gönderildiğini düşünüyoruz.

Erbay Değerli ve Uğur Cihan Oktulmuş gibi insanların da RedHack haberlerini paylaştıkları gerekçe gösterilmiş. Asıl mesele bunlardan birinin muhalif bir rapçi, diğerinin ise işçi mücadelesine inanan bir emekçi olması. Hükümetin sanatçılara, gençlere, müzisyenlere, emekçilere vb. ezilenlere tavrını bilenler için yaşananlar hemen anlaşılır durumdadır. Gelelim diğer bir boyuta, korsan yazılım kullanan onlar, Emniyet Andıcı olayına girip insanların maillerini izinsiz izleyen onlar, illegal iş yapan hackerlara aferin diyen onlar, siyasetçilere hakaret eden, jurnalleyen ve ırkçılık yapanlara sessiz kalan onlar, suikast vb. ihbarları ciddiye almayan onlar, cemaatlerin yaverliğini yapan onlar ve bunları ortaya çıkaran biziz. Sonra suçlu da biziz! Bir manyak arıyorlarsa bu kim oluyor bu durumda? Bunun cevabını okuyucuya bırakıyoruz! (Bazen kendimden şüphelenmiyor değilim.)

Yayımladığımız belgelerin önemsiz olduğu iddia edildi. Önemsiz mi?

Eğer bunlar önemsiz ve pek de gizliliği olmayan belgelerse neden “Devlet güvenliğini sarstınız” diyerek bizlerin arkasına özel savcılar, polisler, MİT, Terörle Mücadele, şimdi de Interpol takılıyor. Size bir itirafta bulunalım; biz bu dava ile alakalı her haber çıktığında sevgili Ahmet Kaya’nın o muhteşem eserini, yani “Başım Belada”yı dinliyoruz ve şu nakarata yüksek sesle eşlik ediyoruz. “Nerden baksan tutarsızlık, nerden baksan ahmakça!” Sorunuza gelirsek, tüm RedHack üyeleri görevleri başındadır. Bir hayalet ile savaşmak istediler. Bay Burjuvazi’ye istedikleri savaşı vereceğiz. Onlar bize “silahlı örgüt” diyor ama bilinmeli ki; tek silahımız fikirlerimiz, tek örgütümüz halkımız, tek suçumuz insanlığımız. Bizi yok edebilirsiniz fakat fikirlerimiz için çok geç kaldınız!”

– Bugüne kadar yaptığınız hack eylemleri nelerdir?

– Bizler eylemlerimizle anılmayı seven insanlar değildik. Halen de değiliz. Ama maalesef süreç bizi buna mecbur bıraktı. Aslında bugüne kadar hep sessiz sedasız işler yaptık. TİB gibi işler de o sessiz işlerimizdendir. Ayrıca başka birçok büyük “faili meçhul” işin arkasında da biz varız. Faili meçhul dedik, yanlış anlaşılmasın. Halkın yararına faili meçhul birçok internet olayından bahsetmekteyiz. Ama bugün için bunları açıklamayı uygun bulmuyoruz. Elbet bir gün herkes öğrenir.

– Yakalanmamayı nasıl başarıyorsunuz?

– Bizler onların parayla, güçle satın alamayacağı bir şeyi taşıyoruz, onun adı onurdur. Bu onur bizleri yenilmez kılıyor. Çünkü demir parmaklılar onuru yok edemez, çünkü onuru yüreğinde taşıyanlar bunu kolay kolay kaybetmez. Ya cebinde taşıyanlar? Kendi vatandaşına, “Takla at, göbek at!” diye dalga geçen biri zaten cebinde taşıdığı onurunu çoktan düşürmüştür.

– Hack yapmaya devam edecek misiniz?

– Eylemlerimiz artarak, onların emekçilere orantısız şiddetine oranla “orantılı” sürecek. Benden sonra da nice MaNYaK’lar gelecek. Bu mücadele, onlar, yani vatandaşı sömüren seçkin kravatlılar başka bir ülkeye sığınana kadar devam edecek. Biz halkların hükümetlerden değil, hükümetlerin halklardan korkması gerektiğini düşünenleriz. Korkarak, diz çökerek, susarak, “Başıma bir şey gelmesin” diyerek, haksızlığa boyun eğerek koskoca bir hayatı acınası bir şekilde yaşamak mı? Kalsın, biz böyle iyiyiz...

5. BÖLÜM

KISA HACKER TARİHİ

Siber Dünyanın Yaramaz Çocukları

İzinsiz bilgisayarlara giren, içlerinden bilgi çalan, web sitelerini göçerten ve sanal savaşlar çıkartan kişilere “hacker” deniliyor. İngilizce olan “hacker” kelimesi, Türk Dil Kurumu’na göre “bilgisayar ve haberleşme teknolojileri konusunda bilgi sahibi olan, bilgisayar programlama alanında standardın üzerinde beceriye sahip bulunan ve böylece ileri düzeyde yazılımlar geliştiren kişi” anlamında kullanılmaktadır. Bu kelime için kurul, “kırıcı” sözünü öneriyor.

Bir bilgisayarı içeren ilk suçun ne zaman meydana geldiğini belirlemek oldukça zor. Bilgisayar milattan önce 3500 yıllarında Japonya, Çin ve Hindistan’da bulunan, elle hareket edebilir sayaçları kullanarak hesap yapmaya yarayan abaküsten beri çeşitli biçimlere girmiş.

1801’de kâr amaçlı girişimler Fransa’da bir tekstil üreticisi olan Joseph Jacquard’ı bilgisayar kartının ön modelini dizayn etmeye teşvik etti. Bu alet özel fabrikaların dokuma aşamalarında tekrarlama yapmayı sağladı. Jacquard’ın işçileri geleneksel iş ve yaşam standartlarını tehdit eden bu aleti sabote ederek, Jacquard’ı başka bir yeni teknoloji kullanmaması için uyardı. Böylece bilinen ilk bilgisayar suçu işlenmiş oldu.

Sanal dünyanın yaramaz çocukları hackerlar, genelde hasta ruhlu ve asosyal suçlular olarak görülüyor. Ancak tartışılmaz bir gerçek; hayatı kolaylaştıran teknoloji, suç işlemeyi de kolaylaştırmakta. Ayrıca, bu suçları işleyenler, diğer suçlulardan farklı olarak, okumuş, iyi eğitim almış kişilerden oluşmakta. Hackerlarla birlikte beyaz yaka suçları denilen uzmanlık gerektiren suçlara klavyeli bir suçlu grubu daha dahil oldu. Tartışılmaz bir gerçek daha; bir zamanların hackerları bir müddet sonra bilişim sektöründeki yasal koltuklarına oturmakta. Örneğin; tüm dünyaya kafa tutan Linux’un babası Linus Torwalds zamanında bir hackerdı. Torwalds’ın yarattığı Linux, daha sonra Windows işletim sistemine alternatif olarak çıkan ve yazılımı kullanıcılarının geliştirdikleri bir devin babası oldu. Günümüzün birçok güvenlik uzmanı da bir dönemin hackerlarıydı.

Hackerler, hack etme amacına göre “beyaz hacker” ve “siyah hacker” olarak ikiye ayrılmakta. Hack fiilini ekonomik gelir amacıyla gerçekleştirenler “siyah hacker”, herhangi bir ekonomik kazanç elde etme gayesi olmadan sadece kabadayılık, kendini ispatlama veya bilinmezi keşfetme gibi amaçlarla gerçekleştirilenlere ise “beyaz hacker” deniliyor.

Bir virüs yazarı yaratım sürecini şöyle anlatıyor: “Bir tanesini ürettiğinde harikulade bir şeyin gerçekleşmiş olduğunu hissedersin. Yaşayan bir şey yaratmışsındır. Onun nereye gideceğini ya da ne yapacağını bilmezsin ama yaşayacağını bilirsin.”

Hack olayları zannedildiği gibi bilgisayarların yaygınlaşmaya başladığı 1980’li yıllarda değil, henüz bilgisayarların emeklemekte olduğu 1950’li yıllarda başladı. İlk dolaşım alanı telefonlardı. “Freak”, “phone” ve “free” kelimeleriyle bir sözcük oyunu olarak nam salan “phreaking” ilk başladığında ABD Bell Telephone sistemini uzun mesafeli bedava telefon aramaları için işletmekten öte bir amacı yoktu. Birkaç yıl içinde telefon sistemi içinde daha derinlere bakmaya başlayan phreakerlar, Bell içinde elektronik geçitler ve gizli bölümlerden oluşan bir labirent bulunduğunu öğrendiler ve bu bilinmeyen arazinin haritasını çıkardılar.

Hele 1954’te Bell Teknik Sistem Dergisi’nin yurtiçi uzun mesafe aramalarını yönlendirmeye ve ücret belirlemeye yarayan elektronik sinyalleri anlatan bir makale yayımlaması işin içine tuz biber ekti. Aynı dergi, 1960’ın kasım ayında ise numaraların frekanslarını tarif eden bir makale daha yayımladı. Dergi, yalnız Bell’in teknik personeli için çıkıyordu ancak aboneleri arasında okul kütüphanelerinin olduğu unutulmuştu. Yapılan hata anlaşılınca dergi toplatılmaya çalışıldı. Ama dergiler özellikle mühendislik öğrencileri tarafından inanılmaz bir hızla çoktan fotokopilenmişti. Numara frekanslarının sistemdeki onay tonlamalarının bir müzik aleti veya ıslıkla çıkartılabildiği anlaşılınca ücretsiz olarak bir yeri aramak için sadece bu tonları çıkaracak bir aleti telefonun ahizesine dayamak yetiyordu. İlk ıslıkla arama 1971’de, John Draper isimli bir Vietnam gazisinin, Cap’n Crunch (mısır gevreği markası) kutusundan çıkan promosyon düdüklerin 2.600 MHz tonda ses çıkarttığını fark etmesiyle ortaya çıktı. İşte Draper ile başlayan kısa hacker tarihi...

Sanal Suçlular

“Suçum merakımın bir parçası. Ben bir hackerım. Bize tek tek engel olabilirsiniz ama hepimizi durduramazsınız.” Hacker Manifestosu’ndan alınan bu ifadeler, onları çok iyi tanımlıyor. Bilgisayar dünyasının haşarı çocuklarının tarihi 1960’lı yıllara kadar gidiyor. İşte ilk elektronik bilgisayarla birlikte ortaya çıkan hackerlığın kilometre taşları ve en ünlü hackerlar:

1960’lar: Hack’in Doğuşu

“Bilgisayar sistemine izinsiz girerek sistemi bozan kişiler” olarak tanımlanan hackerlar ilk olarak ABD-Massachusetts’teki Teknoloji Enstitüsü’nde yapay zeka laboratuvarlarında ortaya çıktı. Okulda, elektrikli oyuncak trenleri, kamyonları “hack” eden, yani devrelerini çıkarıp, yeni şeyler ekleyerek daha hızlı gitmelerini sağlayan bir grup vardı. Bu grubun birkaç üyesi, elektronik devreleri kurcalama merakını, kampusta geliştirilen yeni bilgisayarlara yöneltti ve bilgisayar tarihinin ilk hackerları oldu.

O zamanlarda bilgisayarlar büyük soğutucularla donatılmış odalarda ve veriler kartonlara delik açarak saklanıyordu. Öğrencilerin amaçları işlemleri daha hızlı yaparak zamandan tasarruf sağlamak da olsa, ilk “hack” teriminin çıkışı bu tarihlere denk gelir. Bu doğrultuda o dönemin en iyi hack işlemi Dennis Ritchie ve Ken Thompson tarafından ismi Unix olan ve bilgisayarın işlemesini sağlayan, günümüze kadar da taşınmış olan bir işletim sisteminde gerçekleşmişti.

1970’ler: Telefon Hackerları

70’lerde siber-topraklar daha keşfedilme aşamasındaydı. Hacking dediğimiz şey, kurcalamak ve kablolu dünyanın nasıl çalıştığını çözmeye çalışmaktan ibaretti.

1971’de John T. Draper isimli bir Vietnam gazisi Cap’n Crunch mısır gevreği kutularından çıkan düdüğün tam 2.600 megahertzlik bir ses çıkarttığını keşfetti. Draper bu gevreğin tadını seviyor muydu bilinmez ama hediye olarak verilen düdükten çok memnun kaldığına eminiz. Draper böylece Amerikan telefon şirketi AT&T’nin sistemlerine girmeyi başardı. Düdüğü bir telefon kulübesinde ahizeye öttürdüğünde makine ya da santral bir çeyreklik attığınızı zannediyor ve bedava konuşmanızı sağlıyordu. Draper, bu sistemin adına “Blue Box (Mavi Kutu)” ismini verdi ve tarihin ilk phreakerı oldu.

Kısa bir süre sonra Esquire dergisi Blue Box’un sırlarını ve nasıl yapılacağını açıklayan bir yazı yayımlayınca ABD’de telefon sahtekârlıkları arttı. Bu yazıdan yola çıkarak Blue Box hazırlayan Steve Wozniak ve Steve Jobs isimli iki kolej öğrencisi yıllar sonra devrim yaratan Apple’ı kurdu. Fakat Draper’ın 70’ler boyunca sürdürdüğü bu “muzipliği” onun tutuklanmasına neden oldu. Draper’ın yöntemi, ABD’de hâlâ yaygın olarak kullanılıyor.

ShopIP adında kendi güvenlik şirketlerini kuran John T. Draper, hayatını firewall ve anti-spam yazılımları geliştirerek ve bu konularda çeşitli konferanslara katılarak sürdürdü. Draper 2001 yılında İstanbul’a da gelerek bir konferans vermişti.

1978’de Chicago’lu iki çocuk, Randy Seuss ve Ward Christiansen, kişisel bilgisayar üzerinde çalışan ilk BBS’i (bulletin board system) yarattılar. BBS (elektronik mesajlaşma panosu) denilen şey, birkaç telefon hattına bağlı bir bilgisayar sistemiydi. Başka bir modemli bilgisayar onu arıyor, kullanıcısı içinde gezebiliyor, mesaj ve dosya alışverişi yapılabiliyordu. O dönemler Amerika içi telefon konuşma ücretleri mesafe ve süre ile bağlantılı değildi ve istediğiniz yerden istediğiniz yere örneğin 10 cent karşılığında istediğiniz kadar telefon açabiliyordunuz. O dönemin bütün hackerları bu BBS üzerinde buluşuyordu. Böylece dünyanın ilk siber âlemi (cyberspace) kurulmuş oldu. Daha sonra bu BBS’ler çoğaldı ve kendi aralarında mesajlar alıp verebilen koca bir ağ haline geldi.

1980: Hacker Mesaj Grupları

Telefon sistemlerine izinsiz girişler, bilgisayarların yaygınlaşmasıyla birlikte bilgisayar sektörüne kaymaya başladı. 80’lerde bilgisayarlarda elektronik yayıncılık sistemi BBS kullanılıyordu. BBS üzerinde oluşturulan ve adını Robin Hood hikâyesinden alan “Sherwood Ormanı” ile “Catch-22”, telefon ve bilgisayar hackerlarının buluştuğu, ele geçirdikleri gizli şifreleri ve kredi kartı numaralarını birbirleriyle paylaştığı gruplardı. 1980’de hacker grupları artmaya başladı ve ABD’de “Legion of Doom”, Almanya’da “Chaos Computer Club” gibi gruplar ortaya çıktı.

War Games (Savaş Oyunları) filmiyle, “hack etmek” kavramı kamuoyunun gündemine girdi. Hackerların siber kahraman ya da anti-kahraman olarak görüldüğü efsaneler yayılmaya başladı. Başrolünü Matthew Broderick’in oynadığı filmde, bir genç, oyun olsun diye video oyunları şirketinin bilgisayarına girmeye çalışırken, kendini orduya ait bir nükleer savaş oyununun içinde buluyordu.

Aynı yıl, yetkililer “414 çetesi” olarak tanınan altı genci tutukladı. Gençler dokuz gün boyunca aralarında Los Alamos Ulusal Laboratuvarı’ndakilerin de bulunduğu 60 kadar bilgisayara izinsiz girmekle suçlandı. Los Alamos’taki bilgisayarlar, nükleer silah geliştirmekte kullanılıyordu.

1984: Büyük Hacker Savaşı ve Hacker Dergileri

Hacker Savaşı’nın başlaması ise 1984’lere dayanıyor. Kendine Lex Luthor diyen bir korsan Legion of Doom (LOD) grubunu kurdu. Grup çok başarılı ve her alanın en iyisini kendine çekmekle ünlüydü. Bir süre sonra Phiber Optical isimli genç gözdelerden biri, eski LOD üyesi Erik Bloodaxe ile tartıştı ve gruptan atıldı. Phiber ve arkadaşları Masters of Deception (MOD) isimli bir karşı grup kurup savaşı başlattı. 1990’dan itibaren iki yıl boyunca LOD ve MOD grupları, telefon hatlarını karıştırma, yüksek faturalar ödetme, telefon dinleme, birbirlerinin bilgisayarlarına girme, BBS çökertme gibi saldırılarla birbirlerini eritmeye çalıştı. Korsanlık felsefesinin “gizli bilgiye ulaşma”dan “karşı tarafa zarar verme”ye dönmesi bu tarihlere rastlıyordu. 1992’de FBI, LOD üyelerinin ispiyonlaması sayesinde Phiber ve arkadaşlarını yakaladı ve hapse atıldı. Büyük Savaş dönemi sona ermişti.

Bu yıllarda 2600 ve Phrack adlı hacker dergileri yayımlanmaya başlandı. 2600’ün editörü Emmanuel Goldstein (gerçek adı Eric Corley) adını George Orwell’ın ünlü romanı 1984’ün ana karakterinden alıyordu. İki dergi de bilgisayar ve telefon hackerlarına konuyla ilgili ipuçları veriyor ve hackerlığı yorumlayan yazılar yayımlıyordu.

1986: Bilgisayar Kullan, Hapse Gir

Hükümet ve şirket bilgisayarlarına izinsiz girişler artınca Amerikan Kongresi önlem almaya karar verdi ve hack etmeyi cezalandıran bir kanun hazırladı. Ancak yasa belirli yaşın altındakileri kapsamıyordu.

1988: Morris Virüsü

Robert Morris, 23 yaşında bir üniversite öğrencisiydi. Morris, bilgisayarla evde tanıştı. Daha ilk gençlik çağında Morris’in Bell Laboratuvarları’nın bilgisayar ağında hesabı ve hacker akımına ilk katılanlardan olduğu için ayrıcalıklı kullanıcı statüsü vardı. Cornell Üniversitesi’nde okuyan ve babası Ulusal Güvenlik Bürosu’nda yönetici olan Morris, hükümete ait ARPANET bilgi ağına kendini kopyalayan bir virüs yerleştirdi. Virüs, 6.000 bilgisayarlık bilgi ağında hızla yayıldı, hükümet ve üniversitelerin bilgisayarlarını kilitledi.

Morris’in 1988 yılında internet ortamında kendi kendine çoğalan worm’u (solucan) birçok bilgisayara bulaştı ve kullanılmaz hale getirdi. 99 satırlık bir deneme projesi olarak “ortaya saldığı” solucan virüsü bilgisayardan bilgisayara bulaşma özelliğiyle o dönemde büyük sorun yarattı. Morris, Unix sistemlerinin etkilenip etkilenmeyeceğini görmek istemişti. Bu olayın en önemli yanlarından bir tanesi de çok küçük bir kitle tarafından bilinen “hacker” kavramının, geniş kitlelerin diline dolanmasını sağlamasıydı. Yaptığı ortaya çıkınca Morris, Cornell Üniversitesi’nden atıldı, üç yıl gözaltı cezasına mahkûm oldu ve 10 bin dolar para cezasıyla kurtuldu. Okulunu bitiren Robert Morris, M.I.T.’de asistan profesör olarak görev yapmaya başladı.

1989: Almanlar ve KGB

Uluslararası basının manşetlerine çıkan büyük çapta ilk hack olayına Almanlar imza attı. Batı Almanya’daki Chaos Computer Club’la da bağlantıları olan hackerlar, Amerikan devletine ve şirketlerine ait bilgisayarlara girmek ve sistem kodlarını Sovyetler Birliği’nin istihbarat servisi KGB’ye satmaktan tutuklandı. Bu tarihin ilk siber casusluk vakasıydı.

Grubun üç üyesi, başka hackerlar tarafından polise ihbar edilmişti. Grubun dördüncü kişisi ve lideri olduğu sanılan hacker intihar etti. Tutuklananlar da hapse mahkûm oldular ancak çaldıkları bilgi tanımlanamadığı için cezaları tecil edildi.

Aynı tarihte gerçekleşen bir başka olayda tutuklanan Mentor isimli hacker, bugün “Hacker Manifestosu” olarak tanınan ünlü tezini yayımladı. Hack etmenin savunulduğu metinde “Suçum merakımın bir parçası. Ben bir hackerım. Beni engelleyebilirsiniz ama hepimizi durduramazsınız” gibi ifadeler yer alıyordu.

1980’li yılların sonunda ABD’de “Computer Emergency Responce Team” adlı acil müdahale ekibi kuruldu. Bu ekibin görevi, giderek artan siber saldırıları araştırmaktı.

1990: Sundevil Operasyonu

Amerikan gizli servisi, uzun bir araştırma döneminin ardından 14 kentte büyük bir hacker operasyonu başlattı. Sabah erken saatlerde yapılan baskınlarda bilgisayar, kredi kartı ve telefon sahtekârlığı yapan çok sayıda kişi tutuklandı. Bu operasyon hacker gruplarına büyük darbe vurdu. Gizli servisin kaynağı hacker ihbarlarıydı (ihbar etmelerindeki neden ihbar eden hackerın aftan yararlanmasıydı). Ayrıca hackerların af karşılığında birbirlerini ihbar etmeleri yüzünden hackerlar arasında bir bölünmeye yol açtı. Bu operasyon tarihe “Sundevil Operasyonu” olarak geçti.

1993: “Hack Etmek Varken Neden Araba Çalayım?”

Bir radyo istasyonu, dinleyicilerin telefonla katıldığı bir yarışma düzenliyordu. Kevin Poulsen ve iki arkadaşı, radyodaki yarışmadan araba kazanmak için ilginç bir yola başvurdu. İki Porche ve 20 bin dolara göz koyan üç kafadar radyonun telefon sistemiyle oynayarak kendilerinin dışındaki aramaları blokladı ve radyoyu arayarak iki Porsche ile 20 bin dolarlık bir tatil kazanmayı başardı. Poulsen, bir telefon şirketinin sistemine girmekten aranıyordu, yakalanınca 5 yıl hapse mahkûm oldu. 1996’da hapisten çıkınca bilgisayar suçları üzerine yazılar yayımlamaya başladı.

1993’te ilk hacker konferansı DEF-CON Las Vegas’ta toplandı. Bu konferans elektronik mesajlaşma panoları olan BBS’lere “elveda” demek için düzenlenmişti. Ancak o kadar popüler oldu ki her yıl düzenlenen geleneksel hacker konferansına dönüştü.

1994: Bilgiler İnternette

İnternet yeni tarayıcısı Netscape’e kavuştuğu zaman hackerlar da BBS’lerdeki bilgileri web sayfalarına taşımaya başladı. Hack programları ve ipuçlarına erişim kolaylaştığı için hackerlıkta yeni bir dönem başlamış oldu. Netscape Navigator’la web’deki bilgilere ulaşmak daha kolay hale geldi.

1995: Mitnick Olayı

Seri halde bilgisayar suçu işleyen Kevin Mitnick, federal ajanlar tarafından 20 bin kredi kartı numarası çalmak suçuyla tutuklandı. Mahkemeye çıkarılmadan dört yıl hapiste kaldı ve hackerların yeraltı dünyasının en ünlü ismi oldu. Mart 1999’da çıkarıldığı mahkemede, yedi ayrı suçtan mahkûm oldu ve bir süre daha hapiste kaldıktan sonra serbest bırakıldı. Mitnick’in uzunca bir süre bilgisayar kullanması yasaklandı.

Aynı yıl Rus hackerlar Citibank’ın sistemine girerek, dünyanın farklı şehirlerindeki banka hesaplarına tam 10 milyon dolar transfer etti. Grubun lideri Vladimir Levin ABD’de yargılandı ve üç yıl hapse mahkûm oldu. Yetkililer, 400 bin dolarlık kısmı dışında çalınan parayı geri almayı başardı.

1996’da NASA ve ABD donanması için bileşenler üreten Omega Engineering adlı firmanın sistemine altı satırlık bir kod ekleyen Timothy Lloyd kurumsal ölçekteki en büyük hasarı verdi. Zamana ayarlı bir mantık bombası içeren yazılım çalıştığı anda kurumun bütün üretim verilerini silmeye başladı. Zarar 10 milyon dolar olarak belirlendi.

1997: AOL’yi Hacklemek

America Online’ı hacklemeye yarayan “AOHell” adlı küçük bir yazılım ortaya çıktı. Bu yazılımla sınırlı bilgisi olan hackerlar bile AOL sistemine kolayca giriyordu. AOL kullanıcılarının e-mailleri ve mesaj grupları günlerce mail bombardımanına uğradı.

1998: Back Orifice Çıktı

İsrailli hackerların da içinde bulunduğu The Cult of Death Cow, DEF-CON konferansında Back Orifice adlı Trojan (Truva Atı) olarak tanımlanan bir program yazdı. Program, Windows 95 ya da Windows 98’in olduğu bilgisayarda aktif hale geldiğinde, makineye uzaktan izinsiz erişimi sağlıyordu.

Aynı yıl Pentagon’un bilgisayarlarına saldırıldı ve çok sayıda programın kodları çalındı. Hükümet yetkilileri eylemin Amerikan askeri sistemlerine yapılan “en organize ve sistematik saldırı” olduğunu açıkladı. Olayla ilgili Ehud Tenebaum adlı 19 yaşında bir İsrailli genç tutuklandı.

90’lar boyunca, CIA, NASA, Hava Kuvvetleri, Pentagon ve Adalet Bakanlığı gibi ABD’nin önde gelen kurumlarının bilgisayar sistemleri ya da web siteleri defalarca hacklendi.

1999: Yazılım Güvenliği Gündemde

O yıllarda 30 yaşında olan David Smith, Las Vegas’ta strip dansı yapan sevgilisi Melissa’nın adını verdiği virüsüyle dünyanın her yerinde adından söz ettirdi. Dünya çapında 300 firmanın bilgilerinin tamamen silinmesine yol açan bu virüs toplamda 400 milyon dolarlık hasara yol açtı. Yakalanan Smith beş yıl hapse mahkûm oldu.

Windows 98 işletim sisteminin piyasaya çıkışının ardından 1999 “güvenlik ve hack yılı” oldu. İşletim sisteminde çok sayıda güvenlik açığı ortaya çıktı ve bilgisayarları hackerlara karşı koruyan ürünler piyasayı doldurdu.

2000: Servis Dışı

Bugüne kadarki en büyük “Denial of Service” türü saldırılardan biri gerçekleşti: eBay, Yahoo ve Amazon gibi dev internet portallarını veri bombardımanına tutarak çökerten hackerlar milyonlarca dolarlık zarara da neden oldu. Microsoft’un kurumsal sistemlerine giren hackerlar Windows ve Office’in son sürümlerinin kaynak koduna ulaştı. “Love Bug” ya da “Aşk Virüsü” tüm dünyayı kasıp kavurdu. Milyonlarca bilgisayarı etkileyen virüs, milyonlarca dolarlık maddi hasara da yol açtı.

2001: Microsoft

Microsoft “domain name” sunucularının hedef alındığı yeni bir tür “denial of service” saldırısına maruz kaldı. Milyonlarca kullanıcı, saatlerce Microsoft’a bağlı kuruluşların sitesine giremedi. İki saat içinde tespit edilen saldırı, iki gün boyunca giderilemedi.

2002: McKinnon

İngiliz Gary McKinnon, evinde geçirdiği uykusuz saatleri bilgisayar sistemlerine sızarak değerlendirmeye karar veren başka bir hackerdı. ABD savunma ağına girerek 90’ın üstünde sisteme girmeyi başaran McKinnon anavatanında yakalanarak hapse konuldu.

Condor

İnternet dünyasının en meşhur yaramaz çocuğu şüphesiz “Condor” takma adıyla tanınan bilgisayar korsanı Kevin Mitnick’tir. Kevin ilk olarak 1988’de savcılıkça adı açıklanmayan (Digital Equipment Company) bir bilgisayar firmasının ana bilgisayarına girdi. Yakalandı ve 1 yıl hapis cezasına mahkûm oldu. Kevin Mitnick 1995 şubatında tekrar tutuklandı. Bu sefer FBI, Mitnick’i 20 bin kredi kartı çalmakla suçladı. Daha sonra çalınmış cep telefonu numaralarını kullanması nedeniyle dava açıldı. Davasının Ocak 1999’da görülmesi planlanmış olmasına karşın, mahkeme onu kefaletle serbest bırakmama kararı aldı ve hapisteyken lehine delil toplamak için olsa bile bilgisayar kullanmasını yasakladı.

Çünkü Kevin hapse girdikten sonra birçok hacker grubu ve yandaşları Kevin’ı özgürlüğüne kavuşturacak bir kurtarma harekâtı başlattı. Bu harekâtın liderliğini hackerlık konusunda dünyanın en ünlü dergisini çıkaran “2600 Grubu”nun çektiği bir ekip yaptı. “Free Kevin” yapıştırmalarıyla dikkat çeken harekât, mahkeme tarafından da dikkate alındı ve toplumun duyarlılığına paralel olarak Kevin davasının örnek olacağı korkusuyla davayı derinleştirdi, şartlı tahliye kararı kaldırıldı ve ibret olması için basınla görüşmesi yasaklandı. Kevin Mitnick 2000 yılının başlarında serbest bırakıldı. Ancak bu durum filmlerde izlediğimiz gibi şartlı serbest salıvermelere pek benzemiyordu. Kevin’ın 20 Ocak 2003 yılına kadar bilgisayar kullanması, cep telefonu sahibi olması ve benzeri bilgisayar ürünlerini kullanması yasaktı. Ayrıca mahkeme aldığı kararla internet ve bilgisayara bağlı tüm aygıtları kullanmasını da yasaklamıştı.

Kevin Mitnick (Condor), FBI’ın “en çok arananlar” listesinde yer alan ilk hacker olarak kayıtlara geçti ve neredeyse listeden adını hiç sildirtmedi. Bir yargıcın kendisine koyduğu “bilgisayar bağımlılığı” teşhisinin tedavisi için 1 yıllığına rehabilitasyon merkezinde kaldı.

Kevin Mitnick gerçekten en büyük hacker mıydı? Sanal dünyanın tartışılmaz ilkesi: “İyi bir hackersan, ismini herkes bilir ama büyük bir hackersan hiç kimse kim olduğunu bilmez!”

Mitnick vakası bir sonuç daha yarattı; onun zincirler içinde hapse götürülmesini seyretmek halkın hackerlara bakış açısını değiştirdi. Net kullanıcılarını bir hacker fobisi sardı. Sonuçta hackerlar artık romantik kanun kaçaklığı statüsünden sorunlu asalak, baş belası konumuna indirgendi. Bunda kendine hacker diyen ve herkesin kullanabileceği programlar kullanarak sadece kötülük yapan şahısların çoğalmasının payı da büyük oldu.

Ünlü Hackerlar

Adam Beberg 1996 Illinois Institude of Technology Bilgisayar Mühendisliği mezunu. Mithral Communications & Design Inc.’in kurucusu ve başkanı. Ayrıca Distributed Computing Technologies Inc.’in başkanlığını yapıyor. Distributed.net kârsız 50.000 üyesi ve 80.000 bilgisayardan oluşan bir ağdan oluşuyor. Organizasyonun amacı hükümetin teknoloji karşıtı sınırlamalarına başkaldırmak. Birçok bilgisayar projesi ile ayakta alkışlanan biri. Beberg en son projesi Cosm.Cosm için yaptığı açıklamada şöyle diyor:

“Muhteşem sisteminizi kurdunuz, gigabitlik harddisk, inanılmaz megahertzlerde hız. Peki, bununla ne yapacaksınız? E-mail mi yazacaksınız, saatlerce oyun mu oynayacaksınız? Hepsi bu mu? Aslında bilgisayarınızla milyonlarca iş yapabilirsiniz:

Ne büyük bir kayıp, kılik, kılik kılik...

Bu esnada, tüm dünyada, insanlar birçok şey için çaresizlik içindeler. Bir öğrenci trigonometriyi anlamaya çalışıyor. Bir artist kısa metrajlı filmini tamamlamaya çalışıyor. Bir mühendis çizimlerin içinde boğuluyor. Yalnız başlarına yaptıkları iş günlerini, aylarını alabilir. Ama net birkaç dakika içerisinde isteklerini gerçekleştirebilir.”

Bruce Schneier Counterpane Systems’in başkanıdır. Bu kuruluş kriptografi ve bilgisayar güvenliği üzerine uzmanlaşmış bir danışmanlık şirketidir. Schneier Blowfish algoritmasının yaratıcısıdır. Bu algoritma kriptografide standartlardan biri olmuştur. İlk dikkatleri elbette Applied Cryptography adlı kitabı yazmakla çekmiştir. Kitap kriptografinin karmaşıklığını açıklayan bir ansiklopedi niteliğindedir.

Carolyn Meinel çok iyi bilinen bir yazar. The Happy Hacker, onun eseri. Hacker Wargames’in ve The Guides To (mostly) Harmless Hacking’in kurucusu. Carolyn yeraltı hackerları tarafından sevilmeyen bir kişiliktir ve sürekli saldırıya uğrar. Uğramış olduğu saldırılar hacker dünyasında her zaman ağır saldırılar olarak bilinir. Bu saldırılarda kendisinin yanında hem ISP’lerin hem de birçok sitenin zarar gördüğü ve hatta bazı net omurgalarının bile zarar gördüğü bilinmektedir. Şimdiye kadar bir düzineden fazla ISP’den atılmıştır.

Bilgisayar bilimlerinin efsanevi kalesi olan Bell Laboratuvarları’nın yaratıcı gücü Ritchie ve Thompson, UNIX’i 1969 yılında yarattı. Küçük bilgisayarlarda, genel hesaplama, kelime işlemci ve ağ kurma (general computing, word processing and networking) için kullanılan bu program, daha sonra standart bir dil haline geldi. Thompson’ın UNIX’inden yola çıkarak yine Bell Laboratuvarları’ndan Rob Pike, Plan 9 adlı yeni nesil işletim sistemini geliştirdi. Ritchie, her ne kadar C programlama dili yazarlarından olsa da; kendisinin en sevdiği dil Alef’ti. Thompson ise bir seferinde MiG-29 ile uçmak için Moskova’ya gitmiş amatör bir pilottu.

Bir hacker mı yoksa bir cracker mı olduğu konusunda kesin bir yargıya varılamayan Dmitry Sklyarov, her şeye rağmen bilgisayar güvenliği konusunda haklı bir ün kazanan kişilerden biri olmayı başarmıştır. 17 Haziran 2001 tarihinde Las Vegas’ta gerçekleştirilen DEF-CON 9 konferansına konuşmacı olarak katılan Rus vatandaşı Dmitry Sklyarov, konferansın bitiminde karşısında FBI görevlilerini buldu. Konferans sırasında Adobe firmasının elektronik kitap formatı olan PDF şifreleme mantığını açıklayan ve bu şifre korumasının nasıl aşılabileceğini anlatan Dmitry Sklyarov, bu konuşma yüzünden “Digital Millennium Copyright Act” anlaşmasını ihlal etmekten yargılanan ilk kişi oldu. Adobe firmasının bu davayı açmasının daha önemli bir sebebi de Dmitry Sklyarov’un Rusya’da iken ElcomSoft firmasının çıkardığı “Advanced eBook Processor” programını hazırlayan ekipte olmasıydı. Bir süre Amerika’da tutulan Dmitry, 2001 yılının aralık ayında şartlı olarak ülkesine dönebildiyse de ElcomSoft firmasınca açılan dava uzun süre devam etti. Bu olayla ilgili en ilginç gelişmelerden bir tanesiyse Dmitry’nin daha sonra Adobe firmasına şifreleme konusunda danışmanlık yapmasıdır.

Takma adı “Julf” olan Johan Helsingius, Panet.fi adında dünyanın en çok tutulan anonim remailer programını (gönderenin e-mail adresinin belli olmadığı bir sistem) yazan kişiydi. 200 megabayt harddiskli bir bilgisayarda, dünyanın en çok kullanılan ve en hızlı remailer programını çalıştırdı. 486 işlemcili bir bilgisayar üzerinde çalışan bu anonim remailer, kendi kategorisinde dünyanın en çok kullanılan servisi olmayı başardı. 1995 yılında Finlandiya’da Scientology Tarikatı’nın bu programı satın alan bir üyesinin, tarikatın sırlarını internet üzerinden yayımladığı tespit edildi. Finlandiya polisi bu olaydan dolayı ilgili kişinin kimliğini açıklaması için Johan’la irtibata geçti; ama istediği cevaba ulaşamadı. Bunun ertesinde, Finlandiya mahkemesinden Johan’ın bu remailer programını kullanan kişilerin gerçek e-posta adreslerini açıklaması ile ilgili bir karar çıktı. Bu durumda Johan’ın yapabileceği tek şey kalmıştı: O da 1996’da programı kullanım dışı bıraktı.

Dünya üzerinde şimdiye dek görülen en büyük bilgisayar dâhilerinden biri. Bir hacker...

Mitnick evde tek başına kalmak zorunda olan çocuklardan biriydi. Kendini bilgisayara verdi. 13 yaşına geldiğinde radyoların ve telefonların sistemlerini çökertmeyi başarmıştı. Bu ilgisini lise yıllarında bilgisayara verince, insanlar hacker nasıl olurmuş gördüler. O günlerde John Draper’ın keşfettiği phreak yöntemi Mitnick’in çok hoşuna gitmişti. Evdeki boş zamanlarında telefonların içini açıp kurcalayan David, Draper’ın ürünü olan Blue Box satışlarına da karıştı. Zaten o zamanlarda, hackerlık korkulan ve suç ifade eden bir sıfat değildi. Bu da onu teşvik etti ve okulda gösterdiği zekâsını hackerlığa verdi.

Mitnick o zamanlar çok güvenli sayılabilecek hemen hemen her türlü sisteme girmeyi başarmıştır. Bunlar arasında finans firmaları, yazılım şirketleri, askeri siteler ve teknoloji siteleri yer almaktadır. Mitnick özellikle “ip spoofing” gibi çok karmaşık teknikleri kullanmıştır. Bir bilgisayar almak için yeterli parası olmayan Mitnick, daha yeniyetme iken bir elektronik araç satan mağazalara takılır, orada sergilenen bilgisayar ve modemleri diğer bilgisayarlara bağlanmak için kullanırdı. Mitnick ilk defa “The Condor” rumuzuyla ortaya çıktı. Mitnick, bilgisayar sistemlerine sızma denemelerinde çıtayı iyice yükselterek başta Nokia, Fujitsu, Motorola ve Sun Microsystems firmaları olmak üzere önüne gelen her yere girmeye ve bilgileri kopyalamaya başladı. Sonrası malum. Mitnick, The Lost Boy of Cyberspace (Siber Uzayın Kayıp Çocuğu) olarak ünlendi.

Adını her dönem güvenlik uzmanlarına hatırlatacak Kevin Poulsen adlı korsanın sıralamaya girecek boyuttaki ilk icraatı daha öğrenciyken ABD’nin bütün güvenlik ve savunma ağının bağlı olduğu (ve internetin doğumunda model olarak rol oynayan) bilgisayar ağına sızdı. Bir güvenlik açığını keşfederek başardığı bu sızma sonunda geçici de olsa ülkenin bütün savunma sisteminin kontrolünü elinde tutmayı başardı.

Ailesinin kendisi için aldığı TRS-80, onun ilk bilgisayarıydı. Poulsen’in telefon şirketinin treylerine girmek için bir takım çilingir seti vardı. Bir arkadaşı Poulsen’in telefon treylerinin kapısındaki kilitleri açarken çekilmiş resmini bir başka arkadaşına gösterince Poulsen yakalandı. Teşkilatın yürüttüğü gizli operasyonların adını öğrenmek için, FBI’ın sistemine girme iddiasıyla hakkında dava açıldı. Kevin Poulsen, eskiden “Dark Dante” takma adını kullanan önemli bir hackerdı. 1990 yılında Pacific Bell telefon şirketinin Los Angeles bölgesindeki tüm hatlarını kontrol altına alan Poulsen, KIIS-FM adındaki radyo istasyonunun düzenlediği yarışmada 102. arayan olmayı başarmıştı. Zira bu radyo, kendilerini arayan 102. kişiye muhteşem bir Porsche 955 S2 hediye ediyordu.

Kevin Poulsen ve iki arkadaşı, radyodaki yarışmadan araba kazanmak için ilginç bir yola başvurdu. İki Porche ve 20 bin dolara göz koyan üç kafadar radyonun telefon sistemiyle oynayarak kendilerinin dışındaki aramaları blokladı ve radyoyu arayarak iki Porsche ile 20 bin dolarlık bir tatil kazanmayı başardı. Poulsen, bir telefon şirketinin sistemine girmekten aranıyordu, yakalanınca da 5 yıl hapse mahkûm oldu. 1996’da hapisten çıkınca bilgisini gerçek hayatta uygulamaya koymak yerine insanlarla paylaşmaya karar verdi. Poulsen yıllardır bilgi güvenliği alanında gazetecilik yapmakta, hatta zaman zaman bu olaydaki gibi otoritelere yardımcı olmakta.

Genç yaşından dolayı adı açıklanmayan “Mafiaboy” takma adlı hacker, 2000 yılında gerçekleştirilen birçok hack olaylarından sorumlu tutulmaktadır. Aslında 2000 yılı, hiçbir firmanın sitesine yapılan saldırıları kabul etmediği bir yıl olarak bilinir. Buna rağmen Amazon, CNN, eBay, E*TRADE, Excite, Yahoo! ve ZDNet gibi pek çok popüler sitenin web sitesi yapılan saldırılar sonucunda uzun süre kapalı kalmıştır. O zamanlar, bu saldırılarla ilgili olarak 16 yaşındaki “Mafiaboy” takma adını kullanan Kanadalı genç bir hacker suçlanmıştır.

Masters of Deception adlı hacker grubunun kurucu üyelerinden olan Mark Abene, “Phiber Optical” takma ismini kullanarak Amerika’daki binlerce genci telefon sistemlerinin çalışma prensiplerini araştırmaya özendirdi. Amerikan Federal Mahkemesi, ibret olsun diye Mark Abene’yi 1 yıl hapse mahkûm etti. Hapishanede kutlamalarla karşılanan Abene, daha sonra ise New York Magazine tarafından “New York şehrinin en zeki 100 kişisinden biri” olarak ilan edildi.

Mark Abene (takma adı Phiber Optical) isimli genç gözdelerden biri, eski LOD (Legion fo Doom) üyesi Erik Bloodaxe ile takışıp bu gruptan atıldı. Phiber Optical ve arkadaşları sonrasında “Masters of Deception”(MOD) adında başka bir hacker gurubu kurdu ve LOD ile MOD sürekli birbirlerine kendilerini ispatlamak açısından bilgisayarlara zarar vermeye başladı.

New York’ta annesinin çalıştığı şirketin elektronik deposunda takılırken ilk defa Apple II, Timex Sinclair ve Commodore 64 ile tanıştı. Kendisine ait ilk bilgisayarı ise Radio Shack TRS-80’di. Telefon alıcısı üzerine deneyler yapan Abene, alıcı üzerinde o kadar çok çalışma yaptı ki, aletin tellerinin bir arada durması için elektrik bandı ile sarılıp takviye edilmesi gerekti.

İlk bilgisayarına 1969 yılında henüz 16 yaşındayken kavuşan Stallman, kısa bir süre içerisinde bilgisayar konusundaki bilgisini inanılmaz seviyelere taşıdı ve 1971 yılında kendisine M.I.T. içerisindeki yapay zekâ laboratuvarlarında bir iş buldu. Bu sırada henüz bir Harvard öğrencisi olan Stallman, kendi hazırladığı bir yazılım sayesinde diğer bilgisayarlara kişisel saldırılarda bulunmaya başladı. Stallman, 1980’lerin başında M.I.T. ile kadrolu olarak çalışmayı bıraktı; fakat oradaki bir ofiste çalışmalarını sürdürmeye devam etti. Şimdilerde adını sıkça duyduğumuz GNU kavramının geliştiricisi olan Stallman, daha sonraları Free Software Foundation’ı (Bedava Yazılım Vakfı) kurdu. Richard Stallman’ın en ilginç özelliklerinden bir tanesi ise yaptığı olayların hiçbirinde takma isim kullanmamasıdır.

Omega mühendislik firması çalışanı Timothy Lloyd, intikam almak amacıyla hacking olaylarına giren nadir hackerlardan bir tanesidir. Donanma ve NASA ile ortak en büyük şirketlerden birisi olan Omega’dan kovulan Lloyd, intikam için 6 satır kod ile üretim operasyon sistemini çökertmiştir. Bu olay sayesinde eski şirketini yaklaşık 10 milyon dolar zarara uğratan Lloyd, daha sonra yakalanarak yargıç tarafından üç yıl beş ay hapse mahkûm edildi. Suçlamaları reddeden Lloyd, şirketin ve devletin komplosuyla karşı karşıya olduğunu iddia etti. Gizli servis elemanları Lloyd’un garajında yaptıkları aramada, içinde 6 satırlık programa ait kodların bulunduğu bir sabit disk bulmuşlardır ve bu sabit disk ilgili davada kanıt olarak kullanılmıştır.

Sen Petersburg mezunu başarılı matematikçi Vladimir Levin, Citibank’ın bilgisayarlarına girerek müşterilerin hesaplarından yaklaşık 10 milyon doları kendi hesaplarına aktarmıştır. Sen Petersburg’da çalıştığı AO Saturn adlı şirketteki ofis bilgisayarı ile Citibank’ın sistemine girmekle suçlandı. Evinde arama yapan Rus polisi, Levin’in bilgisayarının, bilgisayar oyunlarının ve disketlerinin yanı sıra; video kamerasına, müzik hoparlörlerine ve televizyon setine de el koydu. Rus mafyası tarafından bu olaya zorunlu bırakıldığını iddia eden Vladimir Levin, Heathrow Havalimanı’nda Interpol tarafından yakalanmış ve Citibank paranın büyük bir kısmını geri almıştır. Üç yıl hapse mahkûm edilen Vladimir Levin, kendisini savunması için verilen avukatın da bir FBI ajanı olduğunu iddia etmiş ve bu yüzden karşı dava açmış fakat başarısız olmuştur.

Anonymous

Anonymous 2003 yılında 4chan’de yayılmaya başlayan bir internet oluşumu ve kimliğini gizleyen birçok internet kullanıcısından oluşan küresel bir topluluk. Eylemleri, kendilerini “Anonim” olarak tanıtan kimliği belirsiz kişiler tarafından yapılmakta. Grup manifestosunda, internetin serbest ve açık bir platform olması için çalıştıklarını ancak son yıllarda hükümetlerin internetteki özgürlükleri kısıtlamak için yoğun kampanya başlattıklarını belirtiliyor. Dünyanın pek çok yerinden özgürlükçü hackerların katıldığı ağda belirgin bir hiyerarşi bulunmuyor. Gruba destek vermek isteyenler, ücretsiz bir botnet yazılımını indirerek bilgisayarlarını Anonymous saldırılarında birer nefer haline getirebiliyor. Anonyomus botnetinde 50 bine yakın bilgisayar olduğu tahmin ediliyor.

Grup, ilk büyük eylemlerini WikiLeaks’i zor durumda bırakmaya çalışan PayPal, Visa ve MasterCard gibi ödeme ve kredi kartı firmalarına karşı yürüttü. Grup, internette dosya paylaşımını kısıtlayan ve pornografiyi engelleyen kişi ve kurumların internetteki tüm varlıklarını da sürekli bombalıyor. WikiLeaks’i engellemeye çalıştığı gerekçesiyle Amazon ve bakanlıklar gibi pek çok siteye saldıran grup, ünlülerin tarikatı Scientology’yi de hedef aldı. Grup kendini şöyle ifade ediyor: “Biz anonimiz. Orduyuz. Affetmeyiz. Unutmayız. Bizi bekleyin.”

Anonymous’un çok bilinen bazı operasyonları şöyle:

Sony operasyonu: Sony’nin web sitelerine ve hizmetlerine yapılan saldırılar, 2 Nisan 2011’de başladı. Sony’nin, PlayStation’ı hack’leyen George Hotz’u mahkemeye çıkarma kararı üzerine grup, PlayStation Network’ü çökerterek tarihe geçti.

Bank of America saldırısı: 14 Mart’ta Bank of America’nın haksız olduğu iddia edilen mortgage uygulamalarını ortaya çıkarmak isteyen Anonymous, şirketin dâhili e-posta adreslerini sızdırdı.

Payback operasyonu: ABD hükümeti Aralık 2010’da, WikiLeaks’in diplomatik belgeleri herkese açık bir şekilde yayınlamaktan vazgeçmesini talep edince, bazı şirketler WikiLeaks’in hesaplarını dondurdu ve sitenin sunucularını kapattı. Bunun üzerine Anonymous, WikiLeaks ile çalışmak istemeyen Visa, MasterCard ve PayPal’a savaş açtı. 8 Aralık 2010’da Visa ve MasterCard’ın siteleri Anonymous tarafından çökertildi.

HBGary ve Barr’e misilleme: Şubat 2011’de güvenlik firması HBGarry ve CEO’su Aaron Barr, Anonymous’un içerisine sızdığını iddia ettikten sonra grubun şimdiye dek yaptığı en büyük saldırılardan birine uğradı. Grup, şirketin telefon sistemini çökertti, 68.000 özel e-posta adresini ortaya çıkardı ve HBGary Barr’ın WikiLeaks’i çökertme planlarını da sızdırdı. Grup ayrıca Aaron Barr’ın Twitter hesabına girdi ve burada Barr’ın ev adresi ile telefon numarasını yayınladı.

YouTube saldırısı: Aynı yılın Ocak ayında YouTube’un müzik videoları yükleyen bir Anonymous üyesinin hesabını kapatması üzerine grup, tüm kullanıcıları sahte hesaplar oluşturarak porno ile karışık videolar yüklemelerini tavsiye etti.

Tunus operasyonu: Ocak 2011’de Tunus hackerlarıyla bir araya gelen Anonymous, 8 devlet sitesini çökertti.

SOHH’a saldırı: Haziran 2008’de SOOH’nin “Just Bugging Out” adlı forum sayfasında grup hakkında olumsuz sözler yazıldığını duyan Anonymous, siteye üç taraftan saldırdı: Mesaj panolarına çok sayıda mesaj göndererek sitenin ana sayfasına ırkçıları küçük düşüren fotoğraflar yükledi.

Titstorm operasyonu: Şubat 2010’da Avustralya hükümetinin belirli türlerdeki porno yayınları engelleme çalışmaları üzerine Anonymous, Avustralya Parlamentosu web sitesini çökertti. Eylül 2009’da da Avustralya İletişim ve Dijital Ekonomi bakanı Stephen Michael Conroy, çocuk pornosu gibi zararlı internet içeriğini engellemek için bir girişimde bulunununca Anonymous, başbakanlık sitesini 1 saat boyunca çökertmişti.

Fine Gael web sitesine saldırı: Grup, 2011 İrlanda genel seçimlerinde partinin web sitesini ele geçirdi ve bir resmi yükledi. Resimde şu sözler yer alıyordu: “Hiçbir şey güvenli değildir. Bu partiye inanıyorsunuz ve o sizi korumak için hiçbir önlem almıyor. Size özgür konuşma hakkı sağlayıp sesinizi sansürlüyorlar. Uyanın!”

Vatikan’a saldırı: Vatikan’ın internet sitesi ‘’www.vatican.va’’ ‘’Anonymous’’ tarafından engellendi. Anonymous hareketinin İtalya kolunun internet sitesinden yapılan açıklamada, Katolik Kilisesinin bozulması ve çürümesi dolayısıyla internet sitesini kuşatmaya karar verildiği belirtilerek, bu saldırının Hıristiyanlık dinine ya da onun tüm dünyadaki inananlarına karşı olmadığını kaydedildi.

Çin’e saldırı: Anonymous Nisan 2012’de, Çin’de devlete ait yaklaşık 500 web sitesini hackledi. Korsanlar, Çin hükümetinin internet üzerinde uyguladığı sınırlamaları saldırıya gerekçe olarak gösterdi. Hacklenen web sitelerine Çin hükümetini eleştiren mesajlar da eklendi.

ABD’ye saldırı: Anonymous Ocak 2013’te, Amerikan yargısına ait bağımsız bir kurum olan Hüküm Giyme Komisyonu’nun web sayfasını ele geçirdikten sonra, ABD’yi gizli bilgileri açıklamakla tehdit etti. Örgüt, iki hafta önce intihar eden İnternet eylemcisi Aaron Swartz’ın intikamını almak amacıyla Amerikan devletinin web sitelerini hedef aldığını açıkladı. 26 yaşındaki Aaron Swartz, daha çocuk yaşında RSS beslemelerini oluşturmuş ve ardından Reddit adlı sosyal paylaşım sitesini kurmuştu. Ancak genç deha bir internet arşivinden milyonlarca akademik çalışmayı çalmak suçundan federal mahkemeye çıkarılacaktı. Akademik çalışmaları internette ücretsiz olarak yaymayı amaçladığı söylenen Swartz, 35 yıl hapisle yargılanacağını öğrenince intihar etti.

Bu eylemlerin bedelini ödeyen Anonymous üyeleri de var. Örneğin grup üyesi Christopher Weatherhead, büyük finans şirketlerinin bilgisayar sistemlerine siber saldırılar düzenlediği gerekçesiyle 18 ay hapis cezasına çarptırıldı. Kendini “hactivist” olarak tanımlayan 22 yaşında Weatherhead’in, WikiLeaks’i engelleyen Mastercard, Visa, Paypal gibi şirketlere yönelik bilgisayarların çalışmasını etkileyecek siber saldırılarda yer aldığı iddia ediliyordu. Diğer grup üyeleri 28 yaşındaki Ashley Rhodes 7 ay hapis cezası alırken, 24 yaşındaki Peter Gibson ise şartlı tahliye edildi.

6. BÖLÜM

REDHACK’İN YÖK SEFERİ

YÖK Teslim Alınıyor

2012’nin 2013’e döndüğü gece. ODTÜ olayları henüz sıcaklığını koruyor. Yeni yıldaki ilk eylemini gerçekleştiren RedHack, yılbaşı gecesi YÖK’ün resmi sitesine bağlı internet eğitim sayfası olan ide.yok.gov.tr’ye saldırı düzenledi ve kendi afişlerini astı.

Grubun sosyal medyaya yansıyan açıklamasında YÖK’ün sitesine bağlı eğitim sayfası olan ide.yok.gov.tr adresinin saat 04.30’da saldırıya uğradığı belirtildi.

RedHack, daha sonra da Bitlis Üniversitesi’nin internet sitesini hedef aldı. Bilgisayar korsanları, saldırıların amacının ODTÜ öğrencilerine destek vermek olduğunu söyledi.

Yedi gün sonra... Türk Hacker Platformu RedHack, yılbaşı gecesi ODTÜ’de yaşanan olayları protesto için siber saldırı düzenlediği YÖK’e o gece saat 04.30’da ikinci kez saldırdı ve üniversitelerde yaşanan yolsuzluklarla ilgili “gizli” ve “çok gizli” ibareli belgeleri Twitter’da yayımladı. YÖK’ün elektronik paylaşım sistemi “ebys.yok.gov.tr” adresini hackleyerek, 60 binin üzerinde dokümanı ele geçirdiğini duyuran grup, Twitter hesabından, “Belgeleri ayıklıyoruz. Üniversitelere baskı sürerse ‘sansürsüz’ açıklarız. Hak yiyen hack yer. Bizi bekleyin” yazdı.

Grup, daha sonra da, “YÖK’ün binlerce dosyasına HALK ADINA el konulmuştur” ifadelerini kullanarak, hacklenen sitenin linkini paylaştı.

Hacklenen sayfada, RedHack’in, öldürülen gazeteci Metin Göktepe ve Zonguldak’ta yaşamını yitiren 8 madenci ile ilgili mesajları yayımlandı. RedHack’in açıkladığı belgelerdeki yolsuzluk iddiaları, özetle şöyleydi:

Giresun Üniversitesi

Giresun Üniversitesi ile ilgili YÖK’e gönderilen soruşturma raporunda, bir cihaz için kurulumu yapılmadan 664 bin 34 TL ödendiği, Kalkınma Bakanlığı’nın 83 kalem makine teçhizat alımı için tahsis ettiği 2 milyon 832 bin TL’lik ödenekle sadece 9 kalem makine alındığı iddialarına yer verildi.

“Giresun Üniversitesi Merkezi Araştırmalar Labora-tuarı”na teçhizat alımlarında, kurulumu yapılmadan ve hiçbir yasal sürece uyulmadan çok büyük ödemeler yapıldığı ortaya çıktı. Dönemin rektörlüğünün de bilgisi dahilinde olduğu ifade edilen raporlarda ve soruşturma tutanaklarında yer alan ifadeler oldukça dikkat çekici.

Giresun’da rektör yardımcısının da karıştığı tespit edilen skandala ilişkin yer alan yolsuzluklar şöyle:

- Kalkınma Bakanlığı’nın 83 teçhizat için üniversiteye ayırdığı 2 milyon 832 bin TL, sadece 9 kalem teçhizatı alımı için kullanıldı.

- 664 bin TL ödenerek alınan cihaz yer darlığı nedeniyle kurulamayıp, fakülte boşluğuna konularak çürümeye terk edildi.

- Alınan teçhizatlara ilişkin eğitimin tüm masraflarının ihale gereği firma tarafından karşılanması gerekirken, bunun aksine kimi öğretim üyelerinin üniversiteden para alarak bu iş için yurtdışına çıktığı tespit edildi. Bu sayede açık bir haksız kazanç sağlandı.

- Öğretim üyeleri tarafından hazırlanan şartname maddeleri ile ihaleyi alan firmaların sundukları tekliflerde yer alan ifadelerin bire bir örtüşmesi.

- Mustafa Türken, Halil İbrahim Uğraş, Murat Taş, Serkan Soylu, Saim Topçu ve Aysun Türkmen, ilgili yolsuzlukta suçlanan isimler. (Soruşturmada savunması alınan akademisyenlerin tamamı, sürecin üniversite rektörlüğünün bilgisi dahilinde geliştiğini ve herhangi bir yolsuzluk bulunmadığını öne sürdü.)

Gazi Üniversitesi

Gazi Üniversitesi ile ilgili 2008’de inceleme başlatan YÖK’e gönderilen belgede, Atatürk Orman Çiftliği (AOÇ) arazisine iş merkezi ve konut yapılmak üzere çıkılan ihalenin “iktidara ve Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı’na yakın” olduğu ileri sürülen Kuzu İnşaat firmasında kaldığı ve ihalenin yüzde 42,6 ile sonuçlanmasına karşılık eski rektör Prof. Dr. Kadri Yamaç’ın bizzat devreye girerek üniversitenin payını yüzde 40’a düşürdüğü iddiası bulunuyor.

RedHack tarafından ele geçirilen belgelerde, Atatürk Orman Çiftliği’ne ait Çukurambar’da bulunan ve Gazi Üniversitesi tarafından alınan arazide nasıl bir yolsuzluk yapıldığına ilişkin önemli bilgiler bulunuyor.

Buna göre Gazi Üniversitesi Rektörlüğü, ilgili arsalarda iş merkezi ve konut yapılması için bir ihale açarken, ihaleyi AKP’ye yakın Kuzu İnşaat alıyor.

Ankara’nın en değerli alanlarından olan Çukurambar’daki bu ihale yüzde 42,6 ile bağlanıyor. Buna karşılık bölgede kat karşılığı ihaleler yüzde 60 ile kapanırken burada böyle bir adım atılıyor. Bununla da yetinmeyen üniversite eski rektörü Kadri Yamaç, yüzde 42,6’yı, yüzde 40’a kadar çekiyor.

Bir komisyoncuya düşen miktarın 5 milyon TL olduğu ileri sürülürken, rektörün burada çok daha büyük bir vurgun yaptığı ileri sürülüyor ve konuya ilişkin araştırma talep ediliyor.

Uludağ Üniversitesi

Uludağ Üniversitesi’nin, öğrencilerin ödediği harçların 535 bin TL’lik kısmını doğrudan üniversite bütçesine aktarıp kayıt altına alması gerekirken, usulsüz olarak Uludağ Üniversitesi Güçlendirme Vakfı’na aktardığı belirtiliyor. Rektörlüğün harçları bağış gibi göstererek aktarımı yaptığı, temizlik ihalesinde de 12 milyar 112 milyon 530 bin TL’lik yolsuzluk yaptığı iddia ediliyor.

Üniversitenin eski rektörü Mustafa Yurttkuran, öğrenci harçları ve personel maaşları karşılığında Garanti Bankası’ndan aldığı promosyon ücretini, üniversite gelirlerine değil, üniversite vakfına aktarırken paranın burada birçok başlıkta kullanıldığı ve üniversitenin zarara uğratıldığı tespit edildi.

Bu kapsamda vakfa aktarılan paranın tam 535 bin TL olduğu tespit edildi.

İstanbul Üniversitesi

İstanbul Üniversitesi’nin Ziraat Bankası Beyazıt Şubesi ile yaptığı protokol gereğince bankadan aldığı 1 milyon 537 bin TL’lik nakdi yardımın üniversite bütçesine aktarılmadığı, Rektör Prof. Dr. Yunus Söylet’in de promosyonlar karşılığı 431 bin 936 lira değerinde 6 Passat marka otomobille, 323 bin 501 liralık 1 BMW otomobil bağışını bütçe kalemine yazmadığı ifade ediliyor.

Sayıştay’ın yaptığı incelemeler sonucunda İstanbul Üniversitesi’nin 1 milyon 537 bin TL’yi muhasebe kayıtlarına girmediği tespit edildi.

Bu incelemeler sonucunda Ziraat Bankası’nın İstanbul Üniversitesi’ne 325 bin TL’lik bir adet BMW ve 431 bin TL’lik 6 adet otomobili bağışladığı ortaya çıktı.

İşte Yunus Söylet’in tespit edilen icraatları:

- İstanbul Üniversitesi ile Ziraat Bankası arasında yapılan protokol gereği alınan nakdi yardımların bütçe geliri olarak muhasebe kayıtlarına alınmadığı, alınan nakdi yardımların kullanımı konusunda ise mevzuat hükümlerine uyulmadığı belirlendi.

- Bankanın üniversiteye yazdığı yazıda vadesiz banka hesaplarında bulunan yıllık ortalama vadesiz tutarlar üzerinden ödenek tahsis edildiği, ayrıca 7 adet binek otomobilin üniversitenin vakfına verildiği ve üniversite için kullanıldığı belirtilmiş olup, bunun karşılığında üniversitenin yıllık 100 milyon TL vadesiz mevduat ortalaması oluşacak şekilde proje edildiği ve ödeneğin buna göre belirlendiği belirtilmiştir.

İstanbul Üniversitesi’nden konuyla ilgili olarak yapılan açıklamada ise, “Medyada ‘RedHack’in yayımladığı belgeler’ doğrultusunda İstanbul Üniversitesi ile ilgili yayımlanan haberlerde yer alan bilgiler kesinlikle doğru değil ve yanıltıcıdır” ifadelerine yer verildi.

Açıklamada şöyle denildi:

“İstanbul Üniversitesi ile ilgili yayımlanan haberlere konu olan 2009 yılına ait belgeler üzerinde Sayıştay denetçileri tarafından tam inceleme yapılmıştır. İnceleme ile ilgili olarak Sayıştay’a yazılı ve belgeli açıklamalar yapılmıştır. Sayıştay 3. Daire tarafından yapılan inceleme neticesinde ‘Yapılan harcamaların usulüne uygun olduğu’ Sayıştay ilamı ile anlaşılmıştır.

Haberlerde geçen 6 adet Passat ve 1 adet BMW marka araç İstanbul Üniversitesi’ne hibe edilmiştir. Bu araçlar İstanbul Üniversitesi’ne aittir. Araçlar için Maliye Bakanlığı’na yazı yazılmış ve 3 adet Passat ve 1 adet BMW marka araç Bakanlar Kurulu kararıyla İstanbul Üniversitesi Taşıt Cetveli’ne (T Cetveli) kaydedilmiştir. Diğer 3 adet Passat marka aracın ise bütçe olanakları nedeniyle İstanbul Üniversitesi T Cetveli’ne kayıt işlemleri 2013 yılında gerçekleştirilecektir.

Haberlerde yer alan Çapa ve Cerrahpaşa Tıp fakültelerinin otoparkları, İstanbul Üniversitesi Sosyal Tesisleri tarafından işletilmektedir. İÜ Sosyal Tesisleri tarafından 2009-2012 tarihleri arasında İstanbul Üniversitesi’nin bütçesine kira geliri olarak toplam 4 milyon 439 bin 333 TL yatırılmıştır. İÜ Sosyal Tesisleri’nin kira gelirleri ve kârı yıllık olarak İstanbul Üniversitesi’nin bütçesine aktarılmaktadır.”

Akdeniz Üniversitesi

RedHack’in yayımladığı Akdeniz Üniversitesi’ne ait belgelerin arasında, üniversiteyle ilgili “ihaleye fesat karıştırmak” iddiaları üzerine 2010’da Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından başlatılan ancak 21 Mart 2012 tarihinde kovuşturmaya gerek olmadığına karar verilen soruşturma dosyası da bulunuyor.

Dosyadaki yolsuzluk iddiaları daha önce CHP Denizli Milletvekili İlhan Cihaner tarafından verilen bir gensoru önergesi ile Meclis gündemine taşınmıştı. Cihaner, Maliye Bakanı Mehmet Şimşek’ten Akdeniz Üniversitesi’ndeki yolsuzluk iddialarını yanıtlamasını istediği gensoru önergesinde, Akdeniz Üniversitesi Rektörü İsrafil Kurtcephe’nin ev aldığı inşaat firmasına üniversitenin inşaat işlerinin verilmesi, 800 bin liralık yeni makam aracı ve rektörlükle ilgili iddiaları soruşturan cumhuriyet savcısının rektörlük misafirhanesinde kaldığı yönündeki iddiaları gündeme getirmişti. Üniversite aleyhine açılan idari davaların aynı mahkemeye düştüğü ve bu mahkemede görevli hâkimlerle Teknokent hukuk müşavirinin akrabalık bağı olduğu iddialarını Meclis gündemine taşıyan Cihaner, üniversite misafirhanesinde kalan cumhuriyet savcısı olup olmadığını sorgulayarak, “Hakkında bunca iddia bulunan yöneticilerle ilgili etkin bir adli soruşturma, özellikle mal varlığı soruşturması niçin yapılmamıştır? Yapılmış ise sonuçları nelerdir?” sorularını yöneltmişti.

Akdeniz Üniversitesi’ndeki çok sayıda yolsuzluk ve usulsüzlük iddialarının bulunduğu soruşturma dosyalarını da içeren RedHack dosyalarında, Cihaner’in gensoru önergesinde öne sürdüğü akrabalık bağlarına ilişkin çeşitli ayrıntılarla bilgisayar alımı ve benzeri iddialara ait belgeler de yer alıyor.

RedHack’in yayımladığı Akdeniz Üniversitesi’ne ilişkin belgeler arasında, üniversitenin bazı birimlerine ilişkin inşaat işleri, Olbia Çarşısı’ndaki dükkânların ihaleleri ve 880 adet dizüstü bilgisayar alımına ilişkin yolsuzluk iddialarını içeren detaylar bulunuyor. Üniversite paralarının bir bankanın hesabında tutulması karşılığında Rektör Kurtcephe’nin kardeşi Y.K.’ye banka şubelerinin tamirat işlerinin verildiği iddiasının yer aldığı belgelerde, aynı bankanın üniversitenin bir yöneticisini 10 günlük transatlantik gezisine gönderdiği öne sürülürken, üniversitenin başarı seviyesinin son 3,5 yıl içinde 18. iken 27. sıraya düştüğü notu dikkat çekiyor.

RedHack’in yayımladığı Akdeniz Üniversitesi’ne ait belgeler arasında dikkat çeken bir başka iddia ise Yabancı Diller Yüksek Okulu’nda yaşandığı öne sürülen yolsuzluklar. Derse girmeyen bazı yöneticilerin hesabına derse girmiş gibi her ay para yatırıldığı öne sürülen belgelerde, bu bölümde görevli olmayan 5 kişinin okutman olarak listeye dahil edilip yine derse girmedikleri halde hesaplarına para yatırılarak devletin zarara uğratıldığı iddialarına yer veriliyor.

Kadın erkek bazı üst düzey yöneticilerin arasında çıkar birlikteliği ve “yakın ilişki” içinde olduğu iddialarına yer verilen belgelerde, Rusça derslerine giren Rus uyruklu E.G.’nin, gündüz derse girmesine rağmen gece tarifesinden maaş aldığı, ancak gece derse giren diğer iki okutmanın gündüz tarifesinden ücretlendirildiği öne sürülürken, E.G.’nin üniversitenin üst düzey bir yöneticisi ile yakın birlikteliğinin bulunduğu da dikkat çeken iddialar arasında.

Ankaralı mafya reisi İskender Çolak’ın adının da çeşitli inşaat ihaleleriyle anıldığı belgelerde, üniversite bünyesinde yeni yapılan stadyum ve hukuk fakültesi inşaatlarının “cemaat” adını kullanan Özyurt ve Simya adlı şirketlere verildiği iddialarına yer veriliyor.

Hacettepe Üniversitesi

Hacettepe Üniversitesi’nin yeni rektörü Prof. Dr. Murat Tuncer’in, bir önceki rektör Prof. Dr. Uğur Erdener ve ondan önceki rektör Prof. Dr. Tunçalp Özgen hakkında YÖK’e yolsuzluk yaptıkları iddiasıyla suç duyurusunda bulunduğu belirtiliyor.

RedHack’in yayımladığı belgede, Hacettepe Üniversitesi eski genel sekreteri Prof. Turhan Menteş’in üniversite gelirlerini Hacettepe Üniversitesi Gençlik ve Spor Kulübü Derneği hesabına aktararak yolsuzluk yaptığı iddiası yer alıyor.

Belgelere göre, dernek ile Coca-Cola arasında 4 Mayıs 2011’de yapılan 5 yıllık sözleşme gereği, Coca-Cola derneğe 250 bin TL ödeme yaptı. Sözleşme, Hacettepe Üniversitesi adı altında işletilecek tüm satış noktalarında Coca-Cola ürünleri satılmasını içeriyor. İncelemede, derneğin üniversite adına böyle bir sözleşme yapmasının hukuksuz bir işlem olduğu tespit ediliyor.

Sözleşmeyi dernek adına dönemin genel sekreteri ve dernek başkanı Menteş imzalıyor. Hukuk müşavirliğince hazırlanan raporda, üniversite iktisadi işletmesine kaydedilmesi gereken gelirin kulübe alınmış olmasından dolayı genel sekreterin “görevini kötüye kullandığı” değerlendirmesi yapılıyor. Belgede, dernek ile ilgili düzenlenen bir başka raporda da üniversitenin Hemodiyaliz Servisi’nde yıllık 60 bin adet kullanımı olan 6 litrelik polietilen diyaliz bidonlarının 2011 ve daha önceki yıllarda satılarak, derneğe bağış adı altında para alındığı ifade ediliyor.

Belgede, Rektör Prof. Murat Tuncer’in, Menteş ve yine dernek adına bağış kabul eden Genel Sekreter Yardımcısı Durmuş Demirci için disiplin soruşturması açtırdığı ve her iki ismin de “aylıktan kesme” cezasına çarptırıldığı belirtiliyor.

Hakkâri Üniversitesi

Hakkâri Üniversitesi’nde üniversiteye protokolle verilen 85 bin TL’lik bütçe promosyonunun eski rektör İbrahim Belenli ve Özel Kalem Müdürü Süleyman Solmaz tarafından bütçeye gelir kaydedilmeden harcandığı belirtildi.

Kastamonu Üniversitesi

Kastamonu Üniversitesi’nde yaşanan olaysa pes dedirtecek bir diğer skandal. Buna göre üniversite rektörünün de suçlandığı soruşturmada, sahte diplomalı Cuma Aydın adlı kişi önce akademisyen olarak atanırken, daha sonra Meslek Yüksek Okulu’na Bilgisayar Teknolojileri bölüm başkanı yapıldı.

Hiçbir inceleme yapmadan akademisyen olarak atayan, bununla da yetinmeyerek bölüm başkanı yapan Kastamonu Üniversitesi yönetimi ve rektörlüğü ise bu konuda bir suçlarının ve ihmallerinin olmadığını ileri sürdü. Oysa aynı başvuru Mustafa Kemal Üniversitesi’ne de yapılırken, üniversite bu belgelerin sahteliğini tek bir telefonla ortaya çıkarmıştı.

Konu ortaya çıkınca olayla ilgili yargılanan rektör suçsuz bulunurken, kısa süre sonra da emekliliğini istedi.

Fırat Üniversitesi

Fırat Üniversitesi ile ilgili yayımlanan belgelerde ise öğrenci harçlarının yatırıldığı Vakıf Bankası’nın verdiği promosyon gelirlerinin 480 bin TL’lik kısmının üniversitenin eski rektörü Prof. Dr. A. Feyzi Bingöl için alınan Audi A8 marka araca harcandığı ifade ediliyor. Konu ile ilgili mevcut rektör, YÖK’e gönderdiği yazıda bir önceki rektör hakkında soruşturma açılmasını istiyor.

Fırat Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Kudbettin Demirbağ imzası ile YÖK’e gönderilen yazının tarihi 19 Kasım 2012. “Gizli” ibareli yazının konusu soruşturma istemi. Mevcut rektör Prof. Dr. Demirbağ, eski rektör Prof. Dr. A. Feyzi Bingöl hakkında soruşturma yapılmasını istiyor. Gerekçe ise, üniversite hesaplarında yapılan bir dizi usulsüzlük. İddiaya göre, üniversite zarara uğratıldı.

“Fırat Üniversitesi İç Denetim Birimi”nin hazırladığı rapora ilişkin gönderilen üst yazıda öğrenci harçlarının yatırıldığı bir banka ile yapılan protokole ilişkin bilgiler yer aldı. Konuya ilişkin bankadan gelen yanıta göre, üniversitenin, 27 Eylül 2009 itibari ile 1 milyon 310 bin liralık promosyon hakkını kullanmak istediği anlatıldı.

Rektör Demirbağ imzalı yazıya göre söz konusu miktar, üniversite hesaplarında görülmedi. Yazıda söz konusu paranın bir bölümü üniversite şenlikleri için kullanıldı, aynı paradan 1 adet Audi marka A8 Long 3.0 model araç alındı. Yapılan bu iki harcama sonrası hesapta 823 bin 89 TL kaldı.

Raporda, yapılan denetimler sonrası protokoller sonrası elde edilen gelir konusunda üniversitenin zarara uğratıldığı anlatıldı.

Türkiye’de satılan en pahalı otomobiller arasında gösterilen Audi A8 Long’un satış fiyatı 480 bin TL seviyesinde. Söz konusu modelden, Türkiye’de geçtiğimiz yıl 130 kadar aracın satıldığı öğrenildi.

Sakarya Üniversitesi

Yayımlanan belgelerde Sakarya Üniversitesi’nde 1,6 milyon TL’lik banka promosyonunun kullanımına ilişkin usulsüzlük yapıldığı iddia ediliyor. Yayımlanan bir ihbar mektubunda da Kars Üniversitesi’nde öğretim görevlisi olan bir doçentin üniversitede derslere girmeden başka bir kurumda da çalışabilmesi ve profesörlük unvanı almasını sağlayan rektöre ayda 30 bin TL para verdiği iddia ediliyor.

RedHack’in yayımladığı belgelerde Sakarya Üniver-sitesi’nde 1,6 milyon TL’lik promosyon parasının ortadan kaybolduğu iddia ediliyor. Belgeye göre, konuyla ilgili soruşturma sonucunda dava açılırken ambar memuru Rasim U. tutuklanarak hapse atıldı. Savcılık Rektör Prof. Dr. Muzaffer Elmas’ı yasaya göre soruşturamadığından görevsizlik kararı verilip soruşturmanın YÖK tarafından yapılması istendi. YÖK, görevi kötüye kullanan rektör hakkında bir işlem yapmadı.

Sakarya Üniversitesi (SAÜ) Rektörlüğü RedHack’in internet ortamında yayımladığı belgelerle ilgili olarak açıklama yaptı. Açıklamada, YÖK Denetleme Kurulu’nun yaptığı incelemede usulsüzlüğün tespit edilemediği belirtildi.

Üniversiteden yapılan açıklamada, üniversite ile bir banka arasında 11 Mayıs 2007 tarihinde harç protokolü imzalandığı belirtilirken protokolün 8’inci maddesinde yer alan ödeme koşullarında da belirtildiği gibi 1 milyon 627 bin 333 TL’yi aşmayan demirbaş, makine teçhizat alımlarının banka tarafından ödemesi yapılarak üniversiteye aynı yıl hibe edildiği ifade edildi. Açıklamada, “Konu ile ilgili olarak yapılan şikâyetler üzerine Sayıştay denetçileri, İçişleri Bakanlığı’na bağlı Dernek Denetçileri ve Vakıflar Genel Müdürlüğü’ne bağlı vakıf müfettişleri ve son olarak 2012 yılında YÖK Denetleme Kurulu üyesi tarafından incelenmiş olup herhangi bir usulsüzlük tespit edilmemiştir” denildi.

Hacker grubu tarafından yayımlanan söz konusu belgelerde SAÜ’de 1,6 milyon TL’lik promosyon parasının ortadan kaybolduğu öne sürülürken, soruşturma sonucunda dava açılırken ambar memuru R.U.’nun tutuklandığı belirtiliyordu.

Tutuklu Rasim U. konu hakkında YÖK’e cezaevinden başvurarak, gerekli soruşturmanın yapılmasını istedi. Rasim U.’nun dilekçesinde ayrıca, böyle bir soruşturmaya üç kişilik bir kurulun karar verebileceği, ancak kendisine gönderilen belgelerde böyle bir kurula rastlanmadığı belirtilerek, rektörün görevi kötüye kullandığı öne sürüldü. Rasim U.’nun 13 yıl hapis cezasına çarptırıldığı dönemin gazetelerinde yer alıyor. Ancak rektörün soruşturulduğuna ya da soruşturma açtığına dair bir bilgi bulunmuyor.

Savcılığın, Rektör Prof. Dr. Muzaffer Elmas hakkında yasaya göre soruşturma açmayarak görevsizlik kararı verdiği olayın soruşturmasının YÖK tarafından yapılması istendiği iddia edilen belgelerde, YÖK’ün de rektör hakkında bir işlem yapmadığı ileri sürülüyordu.

Ege Üniversitesi

RedHack’in Ege Üniversitesi’ne ait olduğu iddia edilen yolsuzluk belgelerine göre, Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, Ege Üniversitesi’ndeki iddialarla ilgili YÖK’ten bilgi istediği anlaşılıyor. Buna göre, üniversitede suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, resmi belgede sahtecilik, ihaleye fesat karıştırmak, görevi kötüye kullanmak, görevi ihmal ve edimin ifasına fesat karıştırmak gibi iddialar ileri sürülüyor.

Bunlardan biri de Ege Üniversitesi’ne ait arazinin eğitim amaçlı kamulaştırıldığı ancak daha sonra mevzuata aykırı olarak imar planı tadilatı yapılarak ve alışveriş merkezi yapılması için bir inşaat şirketi ile sözleşme yapılması ile ilgili.

1999 yılında yapıldığı belirtilen sözleşmede, üniversiteye ait 2 bin 500 kişilik yurt yapılacak olan araziye, daha sonra büyük bir alışveriş merkezinin yapılmasının sağlandığı ifade ediliyor. Sözleşme tarihinden beri göreve gelen yöneticilerin bu duruma göz yumduğu belirtilerek, görevlerini kötüye kullandıkları iddia ediliyor. Belgede sözleşme yapan kişilerin isimleri, alışveriş merkezinin ve inşaat şirketinin adı da açıklandı.

Kars Üniversitesi

RedHack 2 örnek ihbar mektubunu yayımladı. Bir akademisyen imzalı ihbar mektubundaki iddiaya göre, bir doçent para karşılığı profesör unvanı aldı. İddiaya göre, Doç. E.A. hiç Kars Üniversitesi’ne gitmedi, İstanbul’da özel bir hastanede ayda 100 bin TL maaşla çalışıyor. Dilekçede, E.A.’nın Kars Üniversitesi rektörüne ayda 30 bin TL verdiği ve hiç üniversiteye gitmeden bu yolla “profesör” unvanı aldığı iddiası yer alıyor.

RedHack’in yayımladığı belgeler içinde yer alan ve YÖK’e gönderildiği anlaşılan ihbar mektubunda bir de ilginç başörtüsü iddiası vardı. Mektubu Trakya Üniversitesi’nde görev yapan bir yüksekokul müdürü yazmıştı. YÖK’e gönderilen yazı özetle şöyle: “Maliye öğrencisi Elif K.’nın babası Metin K. tarafından kızının Başakşehir Belediyesi’nde kabul edilen stajının başörtülü olduğu gerekçesiyle üniversite tarafından engellendiği iddialarını hayretle okuduk. Yıl içinde staj aşamasına gelen öğrencilerimize sırayla staj ayarlanmaktadır. Burada staj için 2 öğrenci belirlenmiş ancak her ikisinin de aynı dönemde staj yapmak istemesi sorun oluşturmuştur. Başı açık Gamze isimli öğrenci ile başı kapalı Elif isimli öğrencimizin kavga etmeleri üzerine başka yerlerde staj yapmaları önerilmiştir. İkisi de stajlarını tamamlamıştır. Elif K. gerçekdışı beyanlarda bulunarak bizi son derece üzmüş, yaralamıştır.”

Redhack’in YÖK Belgeleri Meclis’te

Bu bilgilerin basında yer alması üzerine CHP Genel Başkan Yardımcısı Sezgin Tanrıkulu, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’a, “Türkiye’nin en lüks ve en pahalı otomobillerinden birinin üniversiteye ait para kullanılarak satın alınması hakkındaki iddialar doğru mudur?” diye sordu.

Tanrıkulu, Başbakan Erdoğan’ın yanıtlaması istemiyle TBMM Başkanlığı’na yönelttiği soru önergesinde, “Basına yansıyan iddialara göre, Fırat Üniversitesi ile öğrenci harçlarının yatırıldığı bir banka ile yapılan protokole göre üniversite 27 Eylül 2009 itibari ile 1 milyon 310 bin liralık promosyon hakkını kullanmak istemiş, söz konusu paranın bir bölümü üniversite şenlikleri için kullanılmıştır. Ne var ki, aynı paradan 1 adet lüks araç alınmış ve hesapta 823 bin 89 TL kalmıştır” dedi.

Tanrıkulu, başbakandan şu soruların yanıtını istedi:

- Türkiye’nin en lüks ve en pahalı otomobillerinden birinin üniversiteye ait para kullanılarak satın alınması hakkındaki iddialar doğru mudur?

- Anılan iddialar doğru ise 480 bin TL civarında piyasa değeri bulunan araç kim için alınmış ve kim tarafından kullanılmaktadır?

- Fırat Üniversitesi’ne ait para kullanılmak suretiyle alınan araç nedeniyle oluşan kamu zararı ne kadardır?

- Anılan iddialara ilişkin olarak başlatılan soruşturmalar ne aşamadadır ve kimler hakkında ne gibi işlemler gerçekleştirilmiştir?

CHP Tunceli Milletvekili Hüseyin Aygün de, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan tarafından yazılı yanıtlanması istemiyle TBMM Başkanlığı’na soru önergesi verdi.

CHP’li Aygün, önergesinde, “Hacker grubu RedHack, yılbaşı gecesi YÖK’e düzenlediği siber saldırının ardından, YÖK’ün Elektronik Paylaşım Sistemi ebys.yok.gov.tr’yi hackleyen grup aralarında gizli ibaresi bulunan binlerce dokümanın yanı sıra üniversitelerde yaşanan yolsuzluklarla ilgili birçok ‘gizli’ belgeyi Twitter üzerinden yayımlamaya devam etmektedir. Skandal boyutunu geçen YÖK’teki usulsüzlüklerin belgelerinin açıklanmasına halkı ikna edici hiçbir açıklama yapılmamaktadır.

RedHack’in yayımladığı belgelerden bazılarında mal alım yolsuzluğu, Atatürk Orman Çiftliği iddiaları, araç alımları, rektörler hakkında suç duyuruları, sahte belge ile akademisyen alınması, harçlar ve harçlara bankaların verdiği promosyon gelirlerinin farklı amaçlar ile kullanıldığı gibi iddialar yer almaktadır” ifadelerine yer verdikten sonra şu sorularına yanıt istedi:

1. İddialar hakkında herhangi bir soruşturma başlatılmış mıdır?

2. Hükümet olarak iddialar ile ilgili bir çalışma yapmayı düşünüyor musunuz?

3. Belgelerin gerçekliği ispatlandığında hükümet olarak istifa etmeyi düşünüyor musunuz?

4. Böylesine büyük iddialar karşısında neden hükümet olarak günlerce açıklama yapılmamıştır?

5. Türkiye tarihinde üniversitelerin karıştığı en büyük usulsüzlüklerin iktidarınız döneminde yapılmış olmasını nasıl yorumluyorsunuz?

6. Üniversiteler neden son dönemde bilimsel çalışmaları dışındaki konular ile anılmaya başlamıştır? İktidarınızın etkisi nedir?

7. Üniversitelerin saygınlığının yok olması ile karşı karşıya olan ülkemizde bunca olay nasıl ortaya çıkarılamamıştır? Türkiye halkı gerçekleri bu şekilde mi öğrenmeyi hak ediyor?

8. Bundan sonra üniversitelerin böyle olaylara karışmayacağının garantisini verebiliyor musunuz?

9. İddialarda adı geçen bütün rektörleri Türkiye Cumhuriyeti başbakanı olarak istifaya davet etmeyi düşünüyor musunuz?

Bir gazete, RedHack belgelerindeki yolsuzluğun miktarını hesapladı ve bir zarar-ziyan tablosu yaptı. RedHack’in sadece bir günde açıkladığı belgelerdeki yolsuzluk miktarıyla neler yapılabilirdi? RedHack’in üniversitelerde bir günde açıkladığı iki dosyada dönen yolsuzluk meblağı 33 milyon TL ediyordu. O paralar devletin kasasında kalsaydı bakın neler yapılabilirdi?

- 4 tane orta büyüklükte hastane

- 200 civarı sağlık ocağı

- 55-60 okul

- 138 km duble yol

- Depremzedelere 300 konut

- Tanesi 150 bin TL’den satılan 220 ev

- 44 bin cumhuriyet altını

- 1.100 araba

- 31 taksi plakası = aylık 93 bin TL gelir

RedHack’in sonraki günlerde açıkladığı belgeler daha da korkunç rakamlar oluşturuyordu. Örneğin Marmara Üniversitesi’nde yapıldığı iddia edilen yolsuzluk miktarı 17 milyon lira civarındaydı. Bu rakam Çukurova Üniversitesi’nde 9 milyon dolardı.

O belgelerin üstünde işte çok tartışılan RedHack’in alınteri vardı.

RedHack’in yayımladığı o belgelerin internet adresleri de şöyle:

1. Giresun Üniversitesi: https://docs.google.com/file/d/0Bw2rbrzyf2WnM0FkWkdsd0I4ZUk/edit

2. Adnan Menderes Üniversitesi: https://docs.google.com/file/d/0Bw2rbrzyf2WneGszd1h2ekNhaHc/edit

3. Gazi Üniversitesi: https://docs.google.com/file/d/0Bw2rbrzyf2WnVVZiMGlYUlZyM2c/edit

4. Hacettepe Üniversitesi: https://docs.google.com/file/d/0Bw2rbrzyf2WnODBoNjctNW5LYUU/edit

5. İstanbul Üniversitesi: https://docs.google.com/file/d/0Bw2rbrzyf2WnZnB4dmFWdmpxV1U/edit

6. Fırat Üniversitesi: https://docs.google.com/file/d/0Bw2rbrzyf2WnMmdjS2VQcGRMZms/edit

7. Kastamonu Üniversitesi: https://docs.google.com/file/d/0Bw2rbrzyf2WnOUtkXy1iSGN6VFk/edit

8. Uludağ Üniversitesi-1: https://docs.google.com/file/d/0Bw2rbrzyf2WncjVZTk42U0tGRFU/edit

9. Uludağ Üniversitesi-2: https://docs.google.com/file/d/0Bw2rbrzyf2WnSUFDeW1OSUswQ2c/edit

10. Adnan Menderes rapor detay: https://docs.google.com/file/d/0Bw2rbrzyf2WnVTFMV09ZbFFtOUU/edit

11. Marmara Üniversitesi: https://docs.google.com/file/d/0Bw2rbrzyf2WnSVFzSFRpc0JsRDg/edit

12. Çukurova Üniversitesi: https://docs.google.com/file/d/0Bw2rbrzyf2WnNDh2djhZWkZQdjg/edit?pli=1

13. KPSS: https://docs.google.com/file/d/0Bw2rbrzyf2WnOXhlNlFadU0zWlk/edit

14. KMÜ Doçent: https://docs.google.com/file/d/0Bw2rbrzyf2WnOWpYdnYyRzNUcVk/edit

15. Hacettepe harç: https://docs.google.com/file/d/0Bw2rbrzyf2WnWDlpTFB5OUl0aEE/view?pli=1&sle=true

16. Akdeniz Üniversitesi: https://docs.google.com/file/d/0Bw2rbrzyf2WnVUhyOG1WQXNwZ0k/view?pli=1&sle=true

17. Ondokuz Mayıs Üniversitesi: https://docs.google.com/file/d/0Bw2rbrzyf2WnUVFIWVdNS1RPYjA/edit

18. Fatih Hilmioğlu (İnönü Üniversitesi): https://docs.google.com/open?id=0Bw2rbrzyf2WnU2tQcGFrSjQtVHM

19. Yunus Söylet sabıka kaydı: https://docs.google.com/file/d/0Bw2rbrzyf2WndG9oNUpZZHRtZEU/edit

20. Pamukkale Üniversitesi intihal: https://docs.google.com/file/d/0Bw2rbrzyf2WnRkt4N09WMGxqS0U/edit

21. Adnan Menderes Üniversitesi: https://docs.google.com/file/d/0Bw2rbrzyf2WnV1Y1LVVUQTMyblk/edit

22. Karadeniz Teknik Üniversitesi: https://docs.google.com/file/d/0Bw2rbrzyf2WnWTVXLVV3MnNpUkk/view?pli=1&sle=true

23. Marmara Üniversitesi-2: https://docs.google.com/file/d/0Bw2rbrzyf2WnT016anRFVmF3RXc/view?pli=1&sle=true

Yolsuzluk Yapmayanın Yeri Kodestir!

RedHack’in en son yayımladığı belgeler ise, Ergenekon Davası kapsamında tutuklanarak Silivri Cezaevi’ne gönderilen İnönü Üniversitesi eski rektörü Fatih Hilmioğlu’na ilişkindi. Fatih Hilmioğlu’yla ilgili iddialar üzerine hazırlanan ceza soruşturması raporunda çok ilginç bilgiler yer almaktaydı.

Hilmioğlu ile ilgili soruşturma Ali Kaynak isimli şahsın Fatih Hilmioğlu’na ilişkin kimi suçlamalarda bulunduğu 2005 yılına ait dilekçesi ile başladı. Dilekçeyi dikkate alan Yüksek Öğretim Denetleme Kurulu ve savcılık soruşturma başlattı. Bu dilekçede Hilmioğlu’nun anne tarafından Alevi olduğu; “Alevi, aşırı solcu ve bölücü” insanları göreve getirdiği iddia ediliyordu. Fatih Hilmioğlu’nun lojmanına teras yaptırması ve pinpon masası alması da soruşturmaya konu olan suçlamalar arasındaydı.

Ali Kaynak imzalı dilekçede üniversitenin birçok öğretim görevlisi hakkında da asılsız iddialarda bulunuluyordu. Fakat Malatya Cumhuriyet Başsavcılığı Ali Kaynak isimli kişiye ilişkin kimlik bilgilerini araştırınca böyle bir şahsın olmadığı tespit edilmişti. Sahte isimle gönderilen bir dilekçe üzerine Fatih Hilmioğlu ve birçok akademisyen hakkında soruşturma açılmış, olaya ilişkin Hilmioğlu’nun Silivri Cezaevi’nde ifadesi alınmış ve soruşturmaya gerek duyulmadığı şöyle belirtilmişti: “Hilmioğlu’na ilişkin iddialar sübjektif ve kişiyi yıpratmaya yöneliktir.”

YÖK’ten Gazetecilere Tehdit!

YÖK’teki “RedHack skandalı” büyüyor. YÖK ilk açıklamasında belgelerin nasıl kaptırıldığına değinmedi, ancak “gizli belgeleri haber yapan gazetecilerle ilgili işlem yapılması için başvuruda bulunulacağını” belirtti. Belgeleri haber yapmanın hapis cezası gerektirdiği de duyuruldu. Belgelerle ilgili “haber yapılmaması” mesajı verilen açıklamada şöyle denildi:

- YÖK’ün iş süreçlerini hızlandırmak amacıyla geçtiğimiz ay hayata geçirdiği elektronik belge yönetim sistemi, 8 Ocak 2013 tarihinde siber saldırıya uğramış, veritabanında yer alan ve gizlilik taşıyan bazı bilgi ve belgelere hukuk dışı yollarla ulaşılarak paylaşılmıştır. YÖK soruşturma başlatılması talebiyle iletildiğinden “gizli” ibaresi bulunan söz konusu belgelerle kamuoyunda yanlış ve yanlı bir algı oluşturulmaya çalışılmış, bazı basın yayın organlarında YÖK’ün sırlarının ifşa edildiğine dair ifadelere yer verilmiştir. Henüz soruşturmaların tamamlanmamış olması göz önüne alındığında kişi ve kurum isimleri de verilerek hak ihlali yapıldığı açıktır.

- YÖK’ün en önemli görevlerinden biri “denetleme”dir ve yükseköğretim kurumlarına ilişkin soruşturmaları “Yükseköğretim Denetleme Kurulu” yürütür. Bu kapsamda yükseköğretim kurumlarından soruşturulması amacıyla YÖK’e bilgi ve belgelerin “gizli” ibaresi ile gönderilmesi Kurul’un “denetleme” görevini yerine getirebilmesi için bir gerekliliktir. Belgelerdeki gizlilik uygulamasının amacı, kesin olarak sonuçlandırılmamış soruşturmalarda ilgililerin ve üçüncü şahısların haksız yere suçlanmasını önlemektir. Soruşturmalar neticelendiğinde sorumlular hakkında ceza ve disiplin işlemleri “Yüksek Disiplin Kurulu” tarafından yapılmaktadır.

- YÖK’ün internet sitesine yapılan saldırı sonucu kamuoyuna açıklanan ve tamamlanmamış soruşturma kapsamında yer alan bu belgeler, TCK’nın 285. maddesinde yer alan “gizliliğin ihlali” suçunu oluşturmaktadır. Basın yoluyla yapılacak yayınlarda artırılmış cezalar uygulanacağı TCK’nın 285. madde hükmü gereğidir. Ayrıca TCK’nın 243. maddesi uyarınca “Bir bilişim sisteminin bütününe veya bir kısmına hukuka aykırı olarak giren ve orada kalmaya devam eden kimseye bir yıla kadar hapis ve adli para cezası verilir” hükmü; 244. maddesinin 2. fıkrasında ise “Bir bilişim sistemindeki var olan verileri başka bir yere gönderen kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır” hükmü yer almaktadır. İçeriğin yayımlanması nedeniyle kişisel hakları ihlal edilenlerin, bu ihlallere karşı cezai takibat başlatma hakları olduğundan bu tür yayınlar neticesinde doğabilecek cezai sorumlulukların da dikkate alınması gerekmektedir. YÖK, ilgili makamlara suç duyurusunda bulunarak hukuki süreci başlatmıştır.

Durmak Yok, Hacke Devam!

YÖK’ün tehdit kokan açıklamalar yaptığı sırada RedHack de yeni belgeler yayımlamaya devam ediyordu.

Hacettepe Üniversitesi ile ilgili açıklanan yeni belgede, eski genel sekreter Prof. Dr. Turhan Menteş’in üniversite gelirlerini Hacettepe Üniversitesi Gençlik ve Spor Kulübü Derneği hesabına aktararak yolsuzluk yaptığı iddiası yer aldı. Belgede, Menteş’in dernek adına Coca-Cola ile üniversitedeki tüm satış noktalarını kapsayan 250 bin TL’lik satış sözleşmesi imzaladığı, üniversitede bulunan taksi duraklarını derneğe yapılan bağış karşılığında bedelsiz kiraya verdiği iddiaları yer aldı. Belgede ayrıca Tıp Fakültesi’nin Hemodiyaliz Servisi’ndeki diyaliz bidonlarının satılarak, derneğe bağış adı altında para alındığı ifade edildi. Menteş, hakkında başlatılan disiplin soruşturması sonucunda “aylıktan kesme” cezası ile cezalandırıldı.

Raporda üniversitenin büyük ve küçük Acil Servis Taksi Durakları’ndan da derneğe birçok kere bağış yapıldığı, bağış karşılığında da taksilerin hastane taşınmazı olan durakları kira ödemeden kullandığı belirtiliyor. Belgede, üniversitenin Hemodiyaliz Servisi’nde yıllık 60 bin adet kullanımı olan 6 litrelik polietilen diyaliz bidonlarının 2011 ve daha önceki yıllarda satılarak, derneğe bağış adı altında para alındığı ifade ediliyor.

İstanbul Üniversitesi ile ilgili yayımlanan yeni belgede ise “Kampus Kartları” konu alınırken, Hukuk Fakültesi 3. sınıf öğrencisinin kendisinden habersiz şekilde Halk Bankası Beyazıt Şubesi’nde adına hesap açıldığını ve dilekçe vermesine rağmen hesabın kapatılmadığını belirterek, Rektör Prof. Yunus Söylet hakkında görevi kötüye kullanma, kişisel verilerin kaydedilmesi, verileri hukuka aykırı olarak ele geçirme veya yayma suçları nedeniyle verdiği dilekçe yer alıyordu. Belgelere göre, “Kampus Kart” uygulamalarıyla üniversitelerin öğrencilerden habersiz olarak kişisel bilgilerini anlaşma yapılan bankalara verdiği ve öğrencilerin adlarına hazırlanan kartları almaya zorlandıkları ifade ediliyordu.

İstanbul Teknik Üniversitesi

RedHack’in yayımladığı yeni belgelerde İstanbul Teknik Üniversitesi’nde yaşanan rektör kavgası iddiaları yer alıyordu. İddialara göre, Cumhurbaşkanı Abdullah Gül tarafından yüksek oy almasına rağmen atanmayan eski rektör Prof. Dr. Muhammed Şahin’in görevi devretmesinin ardından YÖK Başkan Vekili Prof. Dr. Şaban H. Çalış tarafından İTÜ’ye gönderilen yazıda eski rektör Prof. Dr. Muhammed Şahin hakkında inceleme/soruşturma yapılması isteniyor.

Rektör Şahin’in görevi devrettiği tarih 6 Ağustos 2012. Bir grup öğretim üyesinin gönderdiği ihbar mektubunun tarihi 3 Eylül 2012. YÖK’ün soruşturma başlatılmasını istediği tarih ise 26 Eylül 2012. Öğretim üyelerinin gönderdiği herhangi bir kişi imzası bulunmayan ihbar mektubunda şu bilgiler yer alıyor:

“Devlet arazileri kişisel hırslar, makam-mevki, daha fazla rant uğruna (İTÜ ya da İTÜ Teknopark binası olarak yapımı) yasal yükümlülükler (imarsız yapılaşma) göz ardı edilerek, talan edilmesi durumları vardır. Haksız kazanç sağlama ve rant durumları vardır. İlgili makamlara İTÜ’de yürütülen faaliyetlere ilişkin yalan yanlış bilgi ve belge verme durumu vardır. Devleti aldatma, sahte evraklarla dolandırma durumu vardır.”

İhbar mektubunda özellikle İTÜ eski rektörü Muhammed Şahin ile İTÜ Arı Teknokent Genel Müdürü Nazire Peker’in göreve başlamalarından sonraki süreçte haksız kazanç ile gelir elde ettikleri, bu nedenle de mal beyanlarının kontrol edilmesi isteniyor.

Öte yandan ortaya atılan iddialar ile ilgili olarak daha önce eski rektör Muhammed Şahin bir açıklama yaparak aklandıklarını dile getirmişti. Görevi devrettiği gün konuşan eski rektör Şahin şu açıklamayı yapmıştı:

“Rektör olarak İTÜ’yü bir dünya üniversitesi yapma hedefime ulaşmanın gururu ve İTÜ’nün tüm haklarını en iyi şekilde korumayı başarmış bir yönetici olarak 6 Ağustos 2012, saat 09.00’da rektörlük binasında üniversite yönetim kurulu ile birlikte yapılacak törenle yeni yönetime devrediyorum.

2008-2012 dönemi boyunca yaşanan güzel başarıların yanında ne yazık ki bazı üzücü suçlamalar olmasına karşın şahsımı hedef almış hiçbir şikâyet ve suçlama ‘İTÜ başarısını’ engelleyemedi.

Dönemimde üniversitemiz bünyesinde yapılan 600’ün üzerinde ihalenin sadece 1’i olan merkezi derslik binası inşaatı ihalesine yapılan itiraz Kamu İhale Kurumu (KİK) tarafından uygun bulunmuş ve KİK’in görüşü doğrultusunda işlem yapılmış olması yönetimimizin şeffaflığının en büyük göstergesidir.

Arı Teknokent bünyesinde ise toplam 2 inşaat ihalesi yapılmıştır. Bunlardan birincisi yaklaşık 60.000 metrekarelik ve bu yaz tamamlanacak olan Arı-3 binasıdır. Diğeri ise henüz inşaatına başlanan 5.000 metrekarelik Enerji Teknokent binasıdır. Kültürel bünyesinde yapılan inşaat ihalesi ise Üsküdar Küplüce’deki 25.000 metrekarelik anaokulu ve ilköğretim okulunun yapımı işidir. Gerek Teknokent’imiz gerekse de Kültürel A.Ş.’deki ihalelerimiz ile ilgili herhangi bir sorun yaşanmamıştır.

Arı-3 Teknokent binamızın inşaatı ile ilgili olarak, ruhsatsız bina yapmam gerekçe gösterilerek savcılığa 10.05.2011 tarihinde üçüncü kişiler tarafından suç duyurusunda bulunulmuş ve bu konuda ifadem alınmıştır. Savcılık 17.01.2012 tarihinde yaptığı incelemelerin sonucunda konuyla ilgili takipsizlik kararı vermiştir.

06.01.2012 tarihinde ise Arı-3 binasının ruhsatsız yapılması tekrar gerekçe gösterilerek yine üçüncü kişiler tarafından savcılığa suç duyurusunda bulunulmuştur. Bunun üzerine yeniden ifadem alınmıştır. 12.07.2012 tarihinde savcılık aynı şekilde tekrar takipsizlik kararı vererek süreci sonlandırmıştır.

22.04.2011 tarihinde üçüncü kişilerin Sayıştay Baş-kanlığı’na ve değişik üst makamlara farklı konularla ilgili olarak yaptıkları şikâyetler üzerine Ağustos 2011’de YÖK Denetleme Kurulu başkanının başkanlığında bir heyet tarafından İTÜ Geliştirme Vakfı, Arı Teknokent ve Kültürel A.Ş. detaylı denetim ve incelemeden geçirilmiştir. Yaklaşık 6-7 ay süren denetimden sonra yapılan iddiaların asılsız olduğu tespit edilmiştir.

Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından İTÜ Geliştirme Vakfı ve Şirketleri’nin (Arı Teknokent ve Kültürel A.Ş.) 2006-2012 dönemini kapsayan denetimi Nisan-Haziran 2012 boyunca 3 aylık bir süreç olarak gerçekleşmiştir. Yapılan denetimde incelemeye konu edilecek herhangi bir bulguya rastlanmamıştır.

Bütün bunların dışında 2010 yılından bu yana üst makamlara yapılan isimsiz ve isimli şikâyetlere rektörlük olarak yaptığımız yazılı açıklamalardan sonra herhangi bir üst makam ön inceleme kararı bile almayarak tüm iddiaların asılsız olduğunu göstermiştir.

Görevim boyunca üniversitemizin çok değerli arazileri ile ilgili olarak özel şirketler ve kamu kurumları aracılığıyla üniversitemize ulaşan talepler üniversite yönetim kurulu üyeleriyle paylaşılmış ve üniversitemizin menfaatleri gözetilerek hiçbir talep karşılanmamıştır. Üniversitemiz arazileri, rektörlüğü devraldığım zamandaki gibi korunmuş, ayrıca arazilerimizin artırılması yönünde birçok girişimde bulunulmuştur. Yeni yönetim tarafından bu girişimlerin takip edilip olumlu sonuçlandırılacağına inanıyorum.

Tüm bunların yanında 11 Temmuz 2012 tarihinde YÖK Denetleme Kurulu Başkanlığı’na İTÜ Geliştirme Vakfı ve İştirakleri’nin (Arı Teknokent ve Kültürel A.Ş.) 2008-2012 dönemi için harcama ve yatırımlarının 06.08.2012 tarihine kadar sonuçlanacak şekilde denetlenmesi talebinde bulundum.

Yukarıda bahsedildiği gibi faaliyetlerimizle ilgili olarak herhangi bir sorun yaşanmamış olmasına rağmen, üniversite yönetimini ve şahsımı yıpratmaya yönelik birçok asılsız şikâyet üst makamlara yapılmıştır. Yönetim olarak üniversitemize sağlayabileceğimiz en büyük katkının peşinden koşarken bu tip asılsız ve mesnetsiz engelleme girişimleri, huzurunuzu bozmamak için sizinle bugüne kadar paylaşılmamış, bizlerin motivasyonunu da asla bozmamıştır.”

Öğretim üyelerinin gönderdiği raporda dikkat çeken bir diğer nokta da eski rektörün baldızı. İddiaya göre Şahin’i baldızı Arı Teknokent bünyesinde ikame ettirilmekte. Baldız işe gelmediği gibi her ay da düzenli olarak maaşını almakta. Arı Teknokent Genel Müdürü Nazire Peker’in Teknokent hesaplarını dilediği gibi kullandığı iddiası ile birlikte yurtiçi ve yurtdışı uçuşlarda “business yolcu” olarak seyahat ettiği söyleniyor. Peker’in Teknokent bütçesini şahsi bütçesi gibi kullandığı iddia ediliyor.

Öğretim üyelerinin iddiaları bunlarla sınırlı değil. İTÜ bünyesinde faaliyet gösteren Kültürel A.Ş.’nin hesaplarının da yönetici kişiler tarafından keyfi olarak kullanıldığı ileri sürülüyor. Örnek olarak ise rektörlük konutunun imara aykırı ruhsatsız bir yapı olduğu iddia ediliyor. Eski rektör Şahin’in üniversite bütçesini kullanarak rektörlük konutunu keyfine göre düzenlediği belirtiliyor. Öğretim üyeleri bu konunun da araştırılması için talepte bulunuyor. Üyeler, İTÜ Arı Teknokent Genel Müdürü Nazire Peker ile eski rektör Şahin’in tüm gelirleri kendi çıkarları için kullandığını ileri sürerek şu örneği veriyor: Rektörün Dubai gezisinin tüm masrafları üniversitenin parasıyla karşılanmıştır.

Öğretim üyeleri YÖK’e yazdıkları yazının bir kopyasını da Cumhurbaşkanlığı’na göndererek iddialarının araştırılması talebinde bulunmuş. Bu iddiaları inceleyen Cumhurbaşkanlığı Kurumsal İletişim Başkanı Kemal İlter de YÖK’e konunun incelenmesi için yazı göndermiş. Bu yazının tarihi de 16 Ekim 2012.

YÖK Redhack’e Dava Açtı

Basın yayın organlarını tehditle susturmaya çalışan YÖK, sitesini hackleyerek üniversitelere ait binlerce belge ve dokümanı ele geçiren RedHack hakkında da suç duyurusunda bulundu.

YÖK tarafından yapılan yazılı açıklama şöyleydi:

“Yükseköğretim Kurulu’nun iş süreçlerini hızlandırmak amacıyla geçtiğimiz ay hayata geçirdiği elektronik belge yönetim sistemi, 8 Ocak 2013 tarihinde siber saldırıya uğramış, veritabanında yer alan ve gizlilik taşıyan bazı bilgi ve belgelere hukuk dışı yollarla ulaşılarak paylaşılmıştır.

Yükseköğretim Kurulu’na soruşturma başlatılması talebiyle iletildiğinden ‘gizli’ ibaresi bulunan söz konusu belgelerle kamuoyunda yanlış ve yanlı bir algı oluşturulmaya çalışılmış, bazı basın yayın organlarında Yükseköğretim Kurulu’nun sırlarının ifşa edildiğine dair ifadelere yer verilmiştir. Henüz soruşturmaların tamamlanmamış olması göz önüne alındığında kişi ve kurum isimleri de verilerek hak ihlali yapıldığı açıktır.

2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu’nda yer aldığı üzere Yükseköğretim Kurulu’nun en önemli görevlerinden biri “denetleme”dir ve yükseköğretim kurumlarına ilişkin soruşturmaları ‘Yükseköğretim Denetleme Kurulu’ yürütür. Bu kapsamda yükseköğretim kurumlarından soruşturulması amacıyla YÖK’e bilgi ve belgelerin ‘gizli’ ibaresi ile gönderilmesi Kurul’un ‘denetleme’ görevini yerine getirebilmesi için bir gerekliliktir. Belgelerdeki gizlilik uygulamasının amacı, kesin olarak sonuçlandırılmamış soruşturmalarda ilgililerin ve üçüncü şahısların haksız yere suçlanmasını önlemektir. Soruşturmalar neticelendiğinde sorumlular hakkında gerekli ceza ve disiplin işlemleri ‘Yüksek Disiplin Kurulu’ tarafından yapılmaktadır.

Yükseköğretim Kurulu’nun internet sitesine yapılan saldırı sonucu kamuoyuna açıklanan ve tamamlanmamış soruşturma kapsamında yer alan bu belgeler Türk Ceza Kanunu’nun 285. maddesinde yer alan ‘gizliliğin ihlali’ suçunu oluşturmaktadır. Basın yoluyla yapılacak yayınlarda artırılmış cezalar uygulanacağı TCK’nın 285. madde hükmü gereğidir.

Ayrıca Türk Ceza Kanunu’nun 243. maddesi uyarınca ‘Bir bilişim sisteminin bütününe veya bir kısmına hukuka aykırı olarak giren ve orada kalmaya devam eden kimseye bir yıla kadar hapis ve adli para cezası verilir’ hükmü; 244. maddesinin 2. fıkrasında ise ‘Bir bilişim sistemindeki var olan verileri başka bir yere gönderen kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır’ hükmü yer almaktadır.

5657 sayılı ‘İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun’un 9. maddesi gereğince içeriğin yayımlanması nedeniyle kişisel hakları ihlal edilenlerin, bu ihlallere karşı cezai takibat başlatma hakları olduğundan bu tür yayınlar neticesinde doğabilecek cezai sorumlulukların da dikkate alınması gerekmektedir.

Yükseköğretim Kurulu söz konusu hükümler uyarınca ilgili makamlara suç duyurusunda bulunarak hukuki süreci başlatmıştır.”

“Şifre 123456 Değil, Dtxcptr*Mk622yk İdi!”

YÖK Başkanı Prof. Dr. Gökhan Çetinsaya, hacker grubu RedHack’in gerçekleştirdiği saldırıları değerlendirdi ve çalışanlarının 123456 gibi zayıf bir şifre kullanmasından ötürü saldırının kolayca ve hiç iz bırakılmadan gerçekleştiğini kaydetti.

Çetinsaya açıklamasında ayrıca, elektronik belge yönetim sistemlerinin siber saldırıya uğramasının ardından hukuk dışı yollarla ulaşılarak paylaşılan belgelerin “üstü örtülmüş veya saklanmış belgeler olmadığını” bildirdi. Ele geçirilen belgelerin ardından, “sanki gizlenmiş belgeler, üstü örtülmüş şeyler veya bilinmeyen şeyler ortaya çıkmış” gibi spekülasyonlar yapılmaya başlandığına dikkati çeken Çetinsaya, bunun üzerine belgelerde isimleri olan kişilerin hedef gösterilmeye çalışıldığını belirtti.

Kurumsal olarak eksikliklerini gidermeye yönelik çalışmalarının tüm hızıyla devam ettiğine işaret eden Çetinsaya, “O belgelerin eksiksiz işlem görmesi ve sonuca ulaşana kadar da ilgili yerlerde kalabilmesi bizim sorumluluğumuzda. Bunlar zaten çeşitli kesimler tarafından şikâyet konusu edilmiş iddialar. Bunlar bizde Denetleme Kurulu yoluyla titizlikle inceleniyor. Sonra da Yüksek Disiplin Kurulu’na sevk edilerek, orada da incelenerek karara bağlanıyor” dedi.

Çetinsaya siber saldırı bulgularını incelerken çalışanlarının 123456 gibi basit şifreleri kullandığını ve bu nedenle zayıf şifrelerin kolayca kırıldığını dile getirdi. Ancak RedHack yaptığı açıklamada zayıf bir şifrenin kullanılmasının söz konusu olmadığını söyledi ve gerçek şifrenin Dtxcptr*MK622yk olduğunu kaydetti.

Yaşanan olayın ardından aldıkları ve alacakları tedbirlere ilişkin soru üzerine YÖK Başkanı Çetinsaya, olayın yaşanmasıyla birlikte bununla ilgili gerekli çalışmaları başlattıklarını söyledi. Çetinsaya, “TÜBİTAK başta olmak üzere bütün ilgili kuruluşların uzmanları burada kamp kurmuş durumdalar, çalışıyorlar. Hem olayı analiz ediyorlar, hem mevcut sistemin üzerinde çalışıyorlar, hem de bundan sonra böyle bir olayın yaşanmaması için gerekli bütün önlemler üzerinde çalışıyorlar” dedi.

İncelemenin sürdüğünü ve hataların bulunacağını dile getiren Çetinsaya, “Açığa çıkan şeyler belki hukuki anlamda gizliydiler ve sonuçlanana kadar üçüncü şahısların görmemesi gerekiyordu ama sonuçta bizim gizlediğimiz şeyler değil. Zaten şu andaki iş yükümüzün bir parçası olan şeyler. Sadece hukuki anlamda sorumluluklarımız olduğu için bizim çekindiğimiz şeyler” diye konuştu.

YÖK’e Saldıran Hiç İz Bırakmadı

RedHack’in “üç beş afacan” olarak görülemeyeceğini söyleyen Çetinsaya, “Profesyonel bir ekip, örgütlü belge hırsızlığı yaptı. Geride hiçbir iz bırakmamışlar. Bunların sırtı sıvazlanamaz. Açıklanan belgelerle birçok masum insanın hayatını zindana çevirebilirler” uyarısını yaptı.

Çetinsaya gazetecilerin sorduğu soruları da şöyle yanıtladı:

– Soruşturulan personel var mı?

– Evet. İki kişi soruşturuluyor. Soruşturmayı şu aşamada kendi içimizde yapıyoruz.

– Kasıt var mı size göre?

– Onu araştırıyor arkadaşlar. Kendi iç incelememiz yapılıyor. TÜBİTAK dahil farklı kurumlardan arkadaşlar çalışıyor. Bilgisayar sistemimiz yeniden gözden geçiriliyor.

– Siber güvenlik zafiyeti yok mu?

– İlk defa bizim başımıza gelmedi. Daha güvenlik öncelikli kurumlar, Emniyet, Adalet, benzer saldırılar oldu. Ne kadar üst güvenliğiniz olursa olsun bertaraf edebilmek o kadar kolay değil. Son bir yıldır her türlü elektronik, bilişim alanlarında danışmanlıklar çalışıyor. Bilişim altyapısını ilerletme ve güçlendirme projesine önem veriyoruz. Sonuç olarak dersler çıkardığımız, adımları hızlandırdığımız bir süreç var.

Benim üzüldüğüm, belgeler tartışılırken sanki üstü örtülmüş, hasıraltı olmuş gibi hava yaratıldı. “Kirli çamaşırlar” ifade edildi. Bir kere belgeleri yasadışı yolla ele geçirip yayımlamak suç. O belgelerdeki iddialar, üstü örtülen şeyler değil. Aksine tespiti yapılmış, inceleme, soruşturma düzeyinde olan evraklar.

– YÖK olarak sessiz kalmakla, yolsuzlukları görmezden gelmekle de suçlanıyorsunuz.

– Aksine bu belgeleri YÖK olarak ciddiye alıp inceleme, soruşturma başlatmışız. Orada suçlanan isimler ve üçüncü şahıslar zarar görmesin diye gizlilikle işler yürütülüyor. Tüm dünyada böyledir. Masumiyet karinesi diye bir şey var. İddialar soruşturulurken kişilerin hukuki hakları korunur. Bunlar işlemdeki dosyalar. Biz üniversiteleri periyodik olarak denetliyoruz. Bize farklı kurumlardan, kişilerden talepler, şikâyetler gelir. YÖK Genel Kurulu her ay 20-30 dosyayı karara bağlar.

– Saçma, hukuk devletine uymayan iddialar niye ciddiye alınıyor?

– Buradaki mekanizma şu: Daha önceden gelen her soruşturma talebinde başkanın karar verme hakkı vardı. Yani, soruşturmaya değer olup olmadığı kararını verebilirdi. 5-6 yıl önce Devlet Denetleme Kurulu incelemesinde seçme hakkı olmadığı, bütün taleplerin sevki görüşü bildirilmiş. Bütün talepler imzasız bile olsa sevk edilmek zorunda. Biz hukuki sürecin tamamlanması için nezaret ediyoruz. Talebi sevk etmezseniz siz sorumlu oluyorsunuz.

– Prof. Dr. Fatih Hilmioğlu’nun annesinin Alevi olduğu yazılmış. Böyle fişlemeler yapılıyor mu?

– Asla. Böylesi suçlamaları, bu sebeple soruşturma açılmasını talep etmeyi kınıyorum. Eğer başkan olarak böyle bir hakkımız olsaydı ben de, selefim de soruşturma açtırmazdık. Bizim belgelerin “gizli” kalmasını istememizin sebebi bu.

– Belgeleri yazan gazetecilere hapis tehdidinde mi bulunuyorsunuz?

– Bu yanlış bir algı. Bunlar zaten gizli değil, işlem halinde olan belgeler. Biz bırakın gazetecileri tehdit etmeyi, dava açacağız demeyi, sadece belgelerle ilgili hukuki durumu hatırlattık. Hukuki durumdan biz de sorumluyuz. Üçüncü şahıslar masumiyet hakkı ihlali nedeniyle dava açarlarsa bize de açacaklar. Kimseyi suçlama, dava açma gibi niyetimiz yok.

– Rektörler lüks makam aracına binmek zorunda mı?

– Değil tabii ki. Ama bu Türkiye’deki etik kurallar içinde değerlendirilmeli. Rektör arkadaşlarımın, önceliği sorunlara vermesini isterim. Üniversitelerimizin ciddi sorunları var.

– Siz yeni makam aracı aldınız mı?

– Yok, eski aracı kullanıyorum.

– En büyük siber tatbikat yapıldı. YÖK niye katılmadı?

– Siber tatbikattan üç gün önce kalemize saldırı olmuştu. Biz o sırada kale surlarını onarmakla meşguldük.

– Saldırıdan ders çıkaracağınızı söylediniz. Ne yapacaksınız?

– Sürecin sonunda güvenlik ayarları sıkılaşacak. Mevcut yapıyla erişimde SSL şifreleri kullanılacak. Bilgisayarlar anti-virüs taramasından geçirilecek. Yazılımda kayıt tutulacak. Yerel ağ üzerinde korunacak. Belgeler internete açılmayacak.

Çetinsaya’nın bu açıklamalarının ardından YÖK’ün “Elektronik Bilgi Paylaşım Portalı” yönetici şifresinin “Dtxcptr*MK622yk” olduğunu açıklayan RedHack, YÖK için yeni şifre önerdi: “Hicret2023.”

Redhack’e “Teşekkür” Açıklamaları

RedHack’in yayımladığı belgelerden rahatsız olmayanlar da vardı. Örneğin RedHack’in YÖK’ün veritabanını hackleyerek yayımladığı belgeler arasında, Marmara Üniversitesi hakkında yazdığı soruşturma talebi yer alan AK Parti Genel Başkan Yardımcısı ve İstanbul Milletvekili Mustafa Şentop, “Bir milletvekili olarak, akademisyen dostlarımın ve öğrencilerimin bana ilettiği şikâyetleri ve usulsüzlük iddialarını dile getirdim” dedi.

Marmara Üniversitesi hakkındaki soruşturma talebini öğrenci ve akademisyenlerden gelen şikâyetler doğrultusunda hazırladığını ifade eden Mustafa Şentop, “Ben 18 yıl Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde öğretim üyesi olarak görev yaptım. 2011 seçimleriyle de parlamentoya girdim. Marmara Üniversitesi’nde, genel olarak da akademik camiada dostum çok. Elbette bir milletvekili olarak, akademisyen dostlarımın ve öğrencilerimin bana ilettiği şikâyetleri ve usulsüzlük iddialarını ilgili makamlara ve YÖK’e bildirmek benim için bir sorumluluk. Ben de bu bağlamda, Marmara Üniversitesi Rektörlüğü’ne yönelik sıkça dile getirilen şikâyetleri ve usulsüzlük iddialarını YÖK’e soruşturulmaları talebiyle bildirdim. Bu yazım, Marmara Üniversitesi’nde iyiden iyiye yaygınlık kazanmış memnuniyetsizliğin ve şikâyetlerin soruşturulması talebinden ibarettir” dedi.

Mustafa Şentop, “Öyle talihsiz bir açıklama yapmışlar ki, 18 yıl emek verdiğim ve sahiden de seçkin bir kadronun yükseltmeye çalıştığı Marmara Üniversitesi adına üzüldüm. Cevap niyetine bazı açıklamalarda bulunmuşlar. Lakin gerçekleri örtmüşler. Mesela personel alımı konusunda söyledikleri ne yazık ki gerçeklerle bağdaşmıyor. Marmara Üniversitesi Rektörlüğü, 16 Mayıs 2012’de akademik personel alım ilanı vermiş. Ama öyle tanımlamalar yapmış ki, sadece alınacak kişinin adını yazmamış. Tam anlamıyla adrese teslim. Bu durum, ne akademik ahlakla ne de bilimsel rekabetle bağdaşır. Yeni Türk Edebiyatı profesörü alımı için verilen ilanda, Boğazlar ve Adalar konusunda çalışma yapma şartı koşulmuş. Yine Sosyoloji doçenti alımında ise, Alevi-Sünni evlilikleri ile ilgili çalışması bulunan kişi tanımlanmış. Bir üniversite bu kadar gayrı ciddi, bu kadar bilimden uzak hareket edemez” diyordu.

Üniversite yönetiminin, öğrenci bilgilerini rızaları olmadan bir bankayla paylaştığını da iddia eden Şentop sözlerini şöyle sürdürüyordu: “Mesela Marmara Üniversitesi Rektörlüğü, YÖK’ün aksi yönde kararı olmasına rağmen yüksek lisans yapmak için başvuran adaylardan başvuru ücreti almış. Ardından, bu ücretleri iade etmek zorunda kaldılar. Fakat başvuru ücretinin iadesini talep edenlere ödendi bu para. Bir üniversite yönetiminin YÖK kararına rağmen böyle ücret alması büyük bir ciddiyetsizlik. Bir başka önemli konu ise öğrenci bilgilerinin bir bankayla paylaşılması. Üniversite yönetimleri; öğrenci bilgilerini, o öğrencilerin bilgisi ve rızası dışında ticari kurumlarla paylaşamaz. İşin vahim tarafı, öğrenci kimliğinin de bir banka kartı olması suretiyle, öğrencilerin o bankaya mecbur edilmesi.”

Çukurova Üniversitesi’nin 4,5 milyon dolar zarara uğradığını ortaya çıkaran belgelerin yayımlanmasının ardından bir açıklama yapan dönemin rektörü Prof. Dr. Yalçın Kekeç de, bu iddialara ilişkin ısrarla soruşturma açılmasını talep etmesine karşın, dönemin YÖK başkanı Yusuf Ziya Özcan’dan yanıt alamadığını söyledi.

Yayımlanan belgelerde 13 yıl önce gerçekleştirilen ÇÜ Tıp Fakültesi Balcalı Hastanesi’ndeki 8,9 milyon dolarlık tıbbi cihaz alım ihalesinde 4,5 milyon dolarlık usulsüzlük yapıldığı iddialarıyla ilgili yazılı açıklama yapan Prof. Dr. Yalçın Kekeç, “İhaleyle ilgili belgelerin RedHack grubunun eylemleriyle ifşa olmasıyla birlikte, mevcut YÖK yönetiminin konulara daha duyarlı bir biçimde müdahale edeceği umudunu taşımaktayım” dedi.

Balcalı Hastanesi’nin 60 yataklı Yoğun Bakım Ünitesi için ihtiyaç duyulan tıbbi cihaz, makine ve aksesuvarların alımı için İslam Kalkınma Bankası’ndan 8,9 milyon dolarlık kredi sağlandığını hatırlatan Prof. Dr. Kekeç, kendisi göreve gelince bu konuda inceleme başlattığını anlattı. Konunun yargıya intikal ettiğini, bilirkişi raporlarına dayanarak sorumluların yargılanması amacıyla izin için YÖK’e başvurduğunu kaydeden Prof. Dr. Kekeç, kendisi görevden ayrılınca da üniversite yönetiminin farklı bir tutum takındığını savunarak, suçlananların beraat ettiğini hatırlattı.

Beraat kararının ardından mahkemenin gerçeğe aykırı raporlar kullanılarak yanıltıldığı gerekçesiyle dönemin rektörü Prof. Dr. Alper Akınoğlu ve dönemin Hastane Başhekimi Prof. Dr. Behnan Alper’i YÖK Başkanlığı’na şikâyet ettiğini kaydeden Prof. Dr. Kekeç, YÖK Başkanı Yusuf Ziya Özcan ve diğer görevliler hakkında “görevini kötüyü kullanmak” suçundan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’na suç duyurusunda bulunduğunu, ancak “görevsizlik” kararı verildiğini belirtti.

Prof. Dr. Yalçın Kekeç, açıklamasını şöyle sürdürdü:

“Rektör olarak göreve başladıktan sonra, Maliye Bakanlığı ve Sayıştay Başkanlığı denetim elemanlarının çalışmalarıyla üniversitede yönetimimden önce yapılmış bir ihalenin usulsüz olduğu tespit edildi. İlgili ihaleye ilişkin derhal inceleme başlattım. Gerçekten ihale sürecinde birçok usulsüzlükleri tespit ettim. İhale sürecinde yer alan sorumlular hakkında soruşturma açtım ve ihale sözleşmesini feshettim. Yasal süreç devam ederken görev sürem bitti. Yerime gelen yeni yönetim, yasal işlemleri kanunların gerektirdiği şekilde takip etmediği gibi hem firmayı, hem de sorumlu kişileri aklamaya çalışmıştır.

Sorumlu bir yurttaş olarak, devletin bilerek zarara uğratılmasına seyirci kalamazdım. Sorumlular hakkında gerekli yasal işlemlerin yapılması için devleti apaçık bir biçimde milyonlarca dolar bilerek zarara uğratanları yetkili mercilere bildirdim. İşlem yapmaktan sürekli imtina eden ve böylelikle suçluları koruyan dönemin YÖK başkanı Prof. Dr. Yusuf Ziya Özcan hakkında Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı’na ve Cumhuriyet Başsavcılığı’na suç duyurusunda bulundum. Gelinen aşamada Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Yoğun Bakım Ünitesi ihalesiyle ilgili belgelerin RedHack grubunun eylemleriyle ifşa olmasıyla birlikte, mevcut YÖK yönetiminin konulara daha duyarlı bir biçimde müdahale edeceği umudunu taşımaktayım.”

RedHack’in yayımladığı YÖK belgeleriyle, birçok üniversitede yüz kızartıcı suçların işlendiği ortaya çıktı. Ancak, reel dünyada sanal dünyadan bambaşka bir ortam vardı. Gazeteler, televizyonlar iktidarın saldığı korku karşısında suspus olmuştu. Milliyet gazetesi yazarı Mehveş Evin medyanın bu belgelere karşı gösterdiği tutumu eleştirerek, “RedHack belgeleri gümbürtüye gitmesin” diye uyarıyordu: “Adı geçen üniversite yönetimlerinden, cumhurbaşkanından, hükümetten açıklama yok! Buna karşılık RedHack’e dava açıldı. 12 Eylül kalıntısı YÖK, belgeleri haberleştiren gazetecileri tehdit etti! Bir tek İstanbul Üniversitesi, bahsi geçen araçlarla ilgili hiçbir usulsüzlüğün yapılmadığına dair açıklama gönderdi, araçların ruhsatlarıyla birlikte. Medyada da durum pek farklı değil. Daha belgelerin yayımlandığı günün ertesinde ‘Manşet olması gereken belgeler, bazı yayınlarda hiç yer almayacak... Bazılarında küçük yer bulacak’ diye yazdım. BirGün gazetesinden başka manşet/sürmanşet yapan olmadı ‘netekim!’ ”

Büyük Türk basını hasıraltı edeceği yeni belgelerin gerilimiyle köşe bucak yalan haber ararken, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, YÖK’ün gizlilik taşıyan bazı bilgi ve belgelerin yayımlandığı internet sayfalarına erişimin engellenmesi talebi mahkemece reddedilmişti. Yani YÖK tehdit etmiş ama mahkeme özgür bırakmıştı.

Bir gelişme daha: Belgelerin yayımlanması üzerine açılan soruşturmayı yürüten Bilişim Suçları Soruşturma Bürosu soruşturma dosyasını Terörle Mücadele Kanunu’nun 10. maddesiyle görevli Ankara Cumhuriyet Başsavcı Vekilliği’ne gönderdi. Soruşturma, TMK’nın 10. maddesiyle görevli Ankara Cumhuriyet Başsavcı Vekilliği’nce yürütülecek.

Bütün bunların özeti şu: Artık devletin yolsuzluk belgelerini yayımlamak terör kapsamındadır!

“Şirin Baba” Redhack’i Anlatıyor

Aşağıdaki söyleşi bu kitap yayına hazırlanırken Vatan gazetesinde yayımlandı. “Şirin Baba” Türkiye’nin en önemli hacker grubunu şöyle anlatıyordu:

– RedHack’i nasıl tanımlıyorsunuz?

– RedHack 1997 mayısında “siyah ve beyaz” diye dayatılan hack türlerine bir tepki olarak, “KIZIL hack” felsefesini teorize ederek, etrafında birleşen insanlar tarafından bir “ihtiyaç ürünü” olarak kuruldu. O günden bu yana da hedefinden sapmadan “halk için hack” ilkesinden hareketle bugünlere kadar başarıyla geldi. “Hacktivizm” kavramını ilk kullanan gruplardanız, an itibariyle de halen faal olan dünyanın en eski hacktivist grubuyuz.

– Türkiye’de mi yaşıyorsunuz?

– Elbette ülkemizdeyiz, aksi halde sorunlara nasıl bu kadar vâkıf olabilir, bu denli kaygı duyabilirdik? Elbette yurtdışında da üyelerimiz vardır. Vardır diyorum, çünkü üyelerimizin nerede yaşadığını sormayız, bilmeyiz. Üyelerimiz sanıldığından çok. Türkiye’deki kilit noktalara yerleşmiş çoğu eski birçok üyemiz, dostumuz var... Artık RedHack’i grup olmaktan çıkararak, genel bir örgütlenme modeline gideceğiz. Yazacağımız RedHack Manifestosu’nu kabul eden herkes kendi hücresini bağımsız olarak kurabilecek. RedHack adına RedHack ilkeleriyle bizlerden bağımsız olarak ama “ana ilkeler ışığında” eylem yapılabilecek.

– “Şirin Baba” kaç yaşında? Grubun içinde kaç kadın var?

– Grubumuzda kimsenin adını, yerini, yaşını, cinsiyetini bilmeyiz. Kadın üyelerimizin olduğunu tahmin ediyorum. Bana gelince, 1997’de bu grubu kuranlardan biri olduğuma göre ve 1997’den önce de hacking dünyasının içinde olduğuma göre yaşımı aşağı yukarı tahmin edebilirsiniz. Yani “Şirin” miyim bilmem ama “Baba” tanımını hak edecek yaşa geçtim sanırım.

– Sürekli bilgisayar başında mısınız? Nasıl geçiniyorsunuz?

– “Nasıl geçinemiyoruz” desek daha doğru olur. Üyelerimiz çoğunlukla eğitim düzeyi yüksek olan insanlardan oluşmasına karşın önceliklerimizi halkımızın sorunlarına endeksli belirlediğimiz için geçinmekte zorlandığımız açıktır. Milyon dolarlık sistemlerle oyuncakla oynar gibi oynuyoruz ama çoğu zaman yiyecek ekmeğimiz, içecek çayımız olmayabiliyor. Bundan utanmıyoruz, aksine onur duyuyoruz.

– Amacınız nedir?

– Çok basit aslında. Öyle filmlerde, macera romanlarındaki gibi kahramanlıklar değil amacımız. Kitleleri harekete geçirebilmek, kitlelerin bir koyun, onları yönetenlerin de çoban olmadığını fark edebilmesini sağlamak, bu aptal tiyatroda “bir figüran olarak” yaşamını tüketmesinin saçmalığını insanlara gösterebilmek. Bize göre asıl kahraman biz değiliz, halkın kendisi, bizim yaptığımız bunu onlara hatırlatmaktan ibaret. Bunu hatırladıkları an, dünya daha yaşanılabilir olacak ve işte o zaman eşit, adil, sınıfsız, sınırsız ve sömürüsüz bir dünya kurabileceğiz. Özetlersek, Nâzım ustanın dediği gibi, “Bir ağaç gibi hür ve bir orman gibi kardeşçe” yaşanmasıdır asıl amacımız.

– Birbirinizle nasıl haberleşiyorsunuz?

– Birçok haberleşme yöntemi kullanıyoruz ama bunlara güvenlik nedeniyle giremem. Ama öyle herkesin aklına gelen türden olmadığını söyleyebilirim. Grup üyeleri gerçek kimlikleriyle birbirini tanımadığı gibi, çoğu üyemiz internet dünyasında da birbirini tanımaz. Belirli mesajlar verilir ve grup üyesi bu mesajı görür, çalışmaya başlar, başarılı olan üye aynı şekilde mesajı gönderir ve eylem gerçekleştirilir. Bu kullandığımız yöntemlerden sadece biri.

– Kamudan destek aldığınız kişiler var mı?

– Bireysel anlamda, niyet ve temenni eksenli çok destek var. Elinde yolsuzluk vb. belge olanların mail adresimize göndermelerini istiyoruz. İsim vermeden bunları yayımlarız.

– Savcılık tarafından “terörist” ilan edildiniz?

– Tutuklanan 7 kişi için birçok eylem yaptık, hatırı sayılır bir kamuoyu oluştu, akademisyenler, milletvekilleri davayla yakından ilgilendi. Ve sonunda savcılık “silahlı terör örgütü” iddiasıyla aldığı 7 masum genci bırakmak zorunda kaldı. Bu gençlerin RedHack haberlerini paylaşmak dışında başka pratikleri olmadı.

– Dışişleri Bakanlığı’ndan ele geçirdiğiniz 65 GB’lık dosya olduğunu söylediniz?

– Dışişleri Bakanlığı’na ait dosyalar elimizde. Fakat bu dosyalar daha çok yurtdışı görevlendirmeleri, atamalar, kurum içi yazışmalar temelinde. Yani bu yazışmaların yayımlanması halk için bir şey ifade etmez, ama Dışişleri Bakanlığı’nı yabancı devletler nezdinde zor durumda bırakabilir.

7. BÖLÜM

REDHACK KONUŞUYOR

Redhack temsilcisi 7 Ağustos 2013 tarihinde Halk TV’nin konuğu oldu ve Ece Zereycan’ın sorularını yanıtladı. Uzun ve pek çok alanı kapsayan bu konuşma Redhack’in hayata bakışını anlamak açısından çok önemliydi. İşte o konuşma:

- Savcılığın hakkınızda hazırladığı iddianamede terör örgütü ilan edilmeniz süreciyle ilgili soruyla başlamak istiyorum. Üstelik daha önce Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın “terör örgütü değildir” yönünde bir kararı da vardı. Arada ne oldu da terör örgütü ilan edildiniz?

-Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın iddianamesini görmedik, hiç okumadık ama cidden sıdkımız da sıyrıldı. En son terör listesinden çıkarmıştı savcı bizi, sonra ne olduğunu çok takip etmedik. Savcının bilgisayarına bir ara bakmamız lazım.

Bize terörist diyenlere şöyle bir dönüp bakmak gerekir belki de, hepsinden önce. El Cezire’de henüz yargılanmamış gazetecilere, aydınlara, akademisyenlere terörist diyorlar. Bu torba kanunlar, torba yargılamalar sebebiyle öğrenmek zorunda kaldık, masumiyet karinesini hiçe sayan kişiler bize terörist diyorlar. Çok acayip. Egemen Bağış El Cezire’de çıkıp henüz yargılanmasına başlamamış olanlar dâhil ”onlar gazeteci değil ki, onlar terörist” deyivermişti. O zaman öncelikle soralım, terörist kimdir, terör nedir? Yani terör baskı, yıldırma, cebir getirmez mi? Terörün muhatabı sürekli diken üstünde olmaz mı? Bilinçli olarak karartılmış sokaklarda odunlarla insanların öldüresiye dövülmesi değil midir terör? Terör, polisin “Allah Allah” nidalarıyla kendi yurttaşına saldırması değil midir? Terör, komşunun komşuya güvenemez hale gelmesidir aslında. Polisin bütün araçlarını öğrenmek zorunda kaldı halk, akrebi tomayı ezbere biliyor. Akrep içerisinde cinsel taciz yapmaktır aslında terör. Terör cezaevi girişlerinde, cezaevinin içlerinde çıplak aramaların sıklaştırılmasıdır. Terör, elinde palalarla insanlara saldıranların korunup kollanması değil midir? O palayla sokağa çıkan adam değil midir terörist? Terör, bir sabah evini polisin basıp basmayacağından emin olamamaktır aslında. Bizce kanunsuz uygulamaları yaratanlar teröristtir. Cezaevi girişlerinde el kadar kız çocuklarına olmadık muameleyi reva görenler, bir kopçanın alarm vermesi yüzünden çocuğa, ailesine olmadık muameleyi reva görenlerdir terörist. Barbaros Şansal›ın başına geldi mesela. Barbaros Şansal›ı seversiniz sevmezsiniz, fikirlerine katılırsınız katılmazsınız ama yapılan bir zulümdür. Bu zulümlerin hepsine dur diyebilmeyi, kime yapılırsa yapılsın, hangi dini kimlikten, hangi etnik kökenden, hangi sosyal geçmişten gelirse gelsin, bu insanlara bunu reva gördüklerinde sesini yükseltebilmeyi gerektirir devrimci ahlak. Barbaros Şansal›a “aç kapıyı polis” diyor birileri, evinden alıyor, polis midir değil midir bilinmiyor, pek çok polis aramasının yanından geçerken araç durdurulmadan yoluna devam ediyor, tuhaf tuhaf şeyler. Terörden bizim anladığımız aslında biraz da bu. Terör gündüz vakti gözaltına alınabilecekken, sorgulanabilecekken, bu durumda olanın, bu konumda olanın, topluma mal olmuş, tırnak içinde söyleyelim, toplumun çok benimsediği, toplumun ortak bir geçmişe sahip olduğu insanların sabahın 4’ünde evinin basılıp itibarsızlaştırılmasıdır. 40 bin kız çocuğunu okutmuş Türkan Saylan’ın o hasta haliyle apar topar derdest edilmesini hatırlayın. Yani, gündüz gözaltına alsaydınız ne olurdu? Bakın, “yargılamayın” demiyoruz, “gözaltına almayın” demiyoruz ama keyfi tutuklama, keyfi gözaltına alma insan hakları evrensel beyannamesine de aykırıdır.

Şimdi ne yapıyorlar, mahalle imamı pilot uygulamasıyla dini baskı oluşturmaya çalışıyorlar. İnsanların dini kimliklerinin birer birer tespit edilmesi ve bunun üzerinden bir dayatma kültürü geliştirilmesi, terördür işte bu. Yani, mahallelere ihbar kutuları koyup, herkesin “acaba beni ihbar ederlerse ben ne yaparım?” diye sindirilmesi halidir terör. Ne kerametse, Silivri öncesinde ve sonrasında, gezi direnişine destek veren sanatçılara yönelik bir hareketsizleştirme operasyonu söz konusu oldu. Baskı ve yıldırma ile paralize etme, elini kolunu bağlama çabasıdır, onu bir tür felç etme halidir.

Şimdi elini kolunu bağlama deyince aklımıza Hizbullah›ın domuz bağıyla bağlayıp katlettiği Konca Kuriş ve onu katledenlerin tutukluluk ve cezaevi halleri geliyor ister istemez aklımıza. Biz toplumun hafızasız olduğunu defalarca dile getirdik. Hafızası zayıftır, siyasetten uzaklaştırılmış, gerek 12 Eylül sonrasındaki rejimlerin dayatmasıyla, gerek hayat koşullarının hep çetin olması sebebiyle insanlar siyaseti görmez hale geldiler, yüceltilmiş endüstriyel futbol üzerinden uyutuldular, cahil bırakıldılar bile isteye. Ve bu insanların hayatından siyaset pratiğini çekip aldı yönetimler. Bu insanlar bazı şeyleri unutuyorlar ama “hatırlatmak bizim vazifemizdir” dedik, “biz toplumun hafıza kartı olacağız” dedik. Bize terörist, provokatör diyor ya savcı veya yeşil çarlığın beslemeleri; şehit edilen o gencecik direnişçilere silah sıkan, hedef gözeterek ateş açan, halkına haşere muamelesi yapıp gazlara boğan bizlermişiz gibi konuşuyor. Özgürlüğü için, kendi hayatında hür iradesiyle özgür bir yaşamı seçen insanları yüreklendirmek, onlarla birlikte sokağa çıkmaksa, mazlumun yanında yer almaksa bu dedikleri, kabulümüz. Arkadaşım sen bu mantıkla Mavi Marmara’da silah sıkan İsrail askerlerini alnından öpüp kahramanlık destanı yazdı da dersin. Gerçi sen bunu kapalı kapılar ardında diyorsundur zaten. TÜPRAŞ hisselerini blok satışla Ofer’e veriyorsun, Filistinliler Ofer hapishanesinde ölüm orucuna yatıyor. Bunlar senin her 3 ihaleden 1 tanesini, güneydoğudaki 13 dev sulama projesinden 6 tanesini direkt ya da dolaylı olarak İsrail’e vermene engel olmuyor.

Ama hakkını da teslim etmek gerekir sayın başbakanın, cesur adamdır. Zaten bu sayede Yahudi cesaret ödülüne layık görülen ilk Müslüman devlet adamıdır. Devlet adamlarının affına sığınarak söylüyorum bunu. Davut boynuzunu JİNSA yetkililerinden alan başbakanın kalkıp Gazze gezisini ertelemiş. Bunların telaşına düşmüyor insanlar, hatırlamıyor halk. “Gazze’ye gideceğim” falan demişti, niye gitmedi? Cidden o ziyaret ne oldu? Biz anlıyoruz; elbette kolay değil ordunun gemicikleri Ofer’in limanında demirliyken perde önünde gerçek fikrini beyan etmesi çok zor. Perde önünde “one minute”, perde arkasında “Irak’ta görev yapan kahraman Amerikan Askerleri” de, gemiciklerini yürüt. Bu “kahraman askerler” dediği gruba, Türk askerlerinin başına çuval geçiren piyade tümeni dâhil mi hariç mi, biz onu henüz bilmiyoruz.

Ülke öyle günlerden geçiyor ki, gözaltına alınmayan, tutuklanmayan, terörden yargılanmayanlara kötü gözle bakılır hale geldi. Yakın dönemde, hatırlayın, bir müzik klipi enflasyonu vardı, şimdi o klip furyası bitti, terör furyası başladı.

MİT’in Trafik Kazası

Başbakanın Birleşmiş Milletler teröre destek verenler listesinin 4 numarası Yasin El Kadı’ya Cenevre Konvansiyonunu çiğneyerek nasıl kefil olduğunu biz daha önceki programda da söyledik hatırlarsanız, Usame Kutub, Yasin El Kadı ve MİT Müsteşarı Şubat 2013’te gizli bir toplantı için buluşmak üzereydi ki, trafik kazası yaptılar. Medipol hastanesine kaldırıldılar, tedavi edildiler, sonrasında da Medipol Hastanesinin kayıtları tahrif edildi. Bütün bunlarla ilgili geçmişte açıklamalarımız var. Hüseyin Çelik bugün çıkmış “adaleti tesis etmeyecekse bu savcılar niye var” diyor, “bu hâkimler niye var?” Cidden, niye var? Siyasi bir cinayet olduğu inkâr edilemez, Hrant Dink cinayetini ve avukatı Hakan Karadağ’ın kendini duruşmadan çıkar çıkmaz, soba borusuna asmasını merak eden var mı? Redhack’in açıkladığı YÖK belgelerindeki yolsuzlukların peşine düşen Sami Menteş, dünyanın en genç tutuklu gazetecisi, terörden içeride bunca ay. Biliyor musunuz, 12 Eylül döneminde 30 gazeteci tutukluydu ama şu an bu rakam yetmişlerde. Yakın dönemde yüzün üzerine çıktı, uluslararası kuruluşlar Türkiye’yi açık hava hapishanesi diye adlandırdı. Çok uzak geçmişte değil bunlar. Bu insanlara yenileri ilave olacak diye korkuyoruz. Çünkü piyasada çok fazla Gaz-eteci var, gaz veriyorlar, onların bir geçiş üstünlükleri var tuhaf bir şekilde yandaş oldukları için. Ama bugün hala Milliyet’te kıyım devam ediyor, el altından başka telkinlerle insanlar sindiriliyor. Bu yetmişe yakın tutuklu gazeteci basın emekçisidir. Bunlar Türkiye’nin açık hava hapishanesi diye adlandırılmaması için, insanların onurlu bir yaşam sürdürmesi için çok ciddi mesai harcadılar. Toplumun hafızası olduklarında, küçücük detaylara soru yönelttiklerinde bu insanlar terk edildiler, işten atıldılar, itibarsızlaştırma kampanyalarına konu edildiler.

Terörist diyorlar, Redhack terörist; çok da umurumuzda değil açıkçası. Bize ne dediklerinden ziyade halkın gerçekten bizim için ne düşündüğü belirleyici, bizim için ölçü onlar. Siz bu hükümetin El Kaide’ye, El Nusra’ya terörist dediğini duydunuz mu? Biz duymadık. El Kaide’ye, El Nusra’ya “bunlar terör örgütüdür, bunlar gerçekten insan katletmektedirler, hedef gözeterek, sistematik bir şekilde saldırılar düzenlemektedirler” demişlerse, ben şimdiden peşinen özür dilemiş olayım. Ama halkına bol kepçe esnaf lokantası aşçısı gibi bol bol verdiği terör sosunu, konu El Kaide, El Nusra olduğunda bir türlü söyleyemiyor bu hükümet. Redhack davasını konuştuk mesela; biz 16 yıllık bir örgütüz ama 17 yaşındaki bir tekstil işçisinin bizim liderimiz olduğu gibi dâhiyane bir önermeyle çıktı savcı ortaya. Ve bu insanları tutukladılar, gencecik çocukları tutukladılar, evinde interneti olmayan, bilgisayarları olmayan insanları tutukladılar. Neymiş efendim Redhack gönderilerinden, Redhack yorumlarından birkaçını beğenmek gafletine düşmüşler. Bu çocukların ömürlerinden 10 ay eksilttiler, bunun hesabını kim verebilir? Bizim gözümüzde hiçbir suçları günahları yoktur, tanımayız etmeyiz zaten o masumları...

Hukuk Garabetleri

Biz Redhack davasını zaten absürt bir dava olarak nitelendiriyoruz. İddianamede adı geçen örgütler, 30 - 35 yıl önce faaliyetlerine son vermiş örgütler. Utanmasalar çıkıp diyecekler ki “Mahir Çayan nerede oturuyor, bize anlat, bize söyle kimdir bu Mahir Çayan?”. Böyle bir pratikleri var, İbrahim Kaypakkaya’yı soracaklar, Deniz Gezmiş’i soracaklar. Yani çok şiirsel cevaplar verebiliriz biz bu sorulara: yüreğimizde o insanlar. Bizim alnımızda, bizim onurumuzda yaşıyorlar. Ve Redhack davasına benzeyen çok fazla aceleye getirilmiş, tırnak içerisinde söylüyorum, hükümetin namusunu kurtarmak adına yola çıkılmış davalar var. Bir dolu torba dava var bu ülkede, insanları tıkıp tıkıştırıyorlar ve beş benzemez adamı aynı örgüte üye yapıyorlar, bunun üzerinden sahte deliller üretiyorlar, sahte delille sahte mantıklar kurguluyorlar. Bakın şimdi bizim çok eleştiri getirebileceğimiz bir insandır Tuncay Özkan; gün gelmiştir F tipi cezaevleri için “kral dairesi gibi yerdir” demiştir. Ama biz bu ahlaksızlığı yapamayız, adamın ruhsatlı silahını ruhsatsız gösterip Tuncay Özkan’ı yargıladılar. Silivri’deki hukuk garabetini konuşmak bizim için bir vazifedir. Tarafı olduğumuz, onayladığımız, o insanlarla aynı safta olduğumuz için değil, bunun altını bir kez daha çizmek istiyoruz. Daha önce de dile getirdik, adaleti bir bütün olarak ele almak gerekir. Adalet bir gün hepimize gerekecektir ve bizler sosyalist - komünistler olarak, Redhack olarak, duyarlı insanlar olarak onurlu tutum sergilemek zorundayız. Ben KCK için istediğimi adaleti Odatv için isteyebilmeliyim. Biz hiç kimse yargılanmasın demiyoruz zaten, bilakis biz herkesin yargılanabilmesini istiyoruz. Buna kürsü dokunulmazlığı dışında meclisin tamamı dâhildir, bu ülkenin cumhurunun başı dâhildir. Herkes yargılanabilir ve hesap verebilir pozisyonda olsun ama sahte delillerle, onursuz bir şekilde üretilmiş gerekçelerle, virüslü bilgisayarlarla bu insanları yargılamaya kalktığınızda vicdan yara alır. Hiç bıkmadan söyledik yine söyleriz, hukuk eşittir adalet denklemi yanlıştır. Halk olarak masaya yumruğumuzu vurduğumuz, sokağa çıktığımız, barışçıl bir şekilde, kendi taleplerimizi, özgürlük taleplerimizi dile getirdiğimiz gezi direnişi gibi pratiklerle biz bunu talep edeceğiz, koparacağız ve bizim olanı alacağız. Elimizden alınmış, gasp edilmiş hakkımızdır bütün bunlar, bunu ancak bu şekilde alabiliriz.

Düşünsenize bu ülkede sanatçılar tedirgin, gazeteciler tedirgin, akademisyenler tedirgin, karakolda gözaltına alınma ihtimali olan herkes tedirgin. O ihbar kutularından bahsediyorlar, ispiyoncu- muhbir vatandaş profilini geliştirmeye çalıştırıyorlar. Bize terörist demek işin kolayı. Terör algısı, devletin kendi terörünü beslemek için ortaya attığı, sürekli beslediği ve sürekli bunun üzerinden insanlarda bir korku, sindirme çabasıdır. Bundan başka bir şey değildir. İnterpol’e başvuru yaptılar bizim için, cemaatçi haber ajansı Cihan Haber’den duyduk biz bunu ilk. Tuhaf ama açıklanmamış mahkeme kararlarını Samanyolu TV’nin altyazılarından öğrenme şansınız var. Girilmemiş sınavlarda, sonuca dair belgeler görürsünüz orta yerde, çok tuhaf değil mi bütün bunlar? Interpol bizi arıyormuş, bizi 24 yılda bırakacaklarını zannediyor musunuz? Bırakmasınlar da, yakalamaları gerekiyor önce ama. Şirin Baba dünyanın dört bir yanında mücadelesine devam ediyor, edecek. Biz direnmeye devam edeceğiz.

Gezi olaylarını defalarca dile getirdik, gezi olaylarının dinamikleri cidden tartışılmalıdır. Bugün forumlarda tartışıyor dostlar, farklı platformlarda dile getiriliyor, yeni yorumlar, yeni bakış açıları, akademisyenler, sosyologlar ele alıyor. Günlük yaşamınız içerisinde böyle bir siyaset pratiğiniz olması gerekiyor, hayata dâhil olmak için, kendi haklarınız ve aydınlık yarınlar için bu gerekiyor.

Devlet İçin Hack!

-Gezi olaylarıyla ilgili konuşmaya geçmeden önce şunu ben merak ediyorum ve sormak istiyorum. Şimdi başka hacker grupları da var ve bu hacker grupları sizden farklı şeyler yapmıyorlar aslında. Örneğin bir hacker grubu var, Türk halkının ahlaki değerlerini bir şekilde kötü etkilediklerini düşündükleri siteleri çökertiyorlar. Ama onlar terör örgütü ilan edilmiyor; hatta üstüne Ankara Emniyeti ve bazı bakanlar ödül bile verdiler bu hacker gruplarına. Nasıl oluyor bu?

-85 bin mail elimize geçti Ankara Emniyetini hacklediğimizde. İhbar dosyalarını incelediğimizde çok çarpıcı detaylara ulaştık. Bugün Ergenekon’dan yargılanan subayların mail adresleriyle ilgili, şifreleriyle ilgili bilgiler bu hacker gruplarına ulaştırılmış. Bu hacker grupları aslında o beceriye sahip olmayan hacker grupları ama içerden bu şifreler ulaştırılmış. Biz Redhack olarak şunu söyledik; bu muhbir vatandaş profili sürekli yüceltilmek isteniyor. Bakın bu hacker grupları nedir? Ulusal Kanal, Halk TV, Yurt gazetesi… Bunların portallarıyla kanal7 domainini yöneten insanlar aynı yerden besleniyorlar. Yani bir şifre edinimi söz konusu. Ankara Emniyetinde Melih Gökçekle ilgili çok çarpıcı, çok detaylı ihbarlara denk geldik biz. Mesela Tuncay Ayhan ve çetesiyle Dikmen Vadisinde yaptığı katliamlar, Burhan’ın öldürülüşü, Erzurumlu’nun lokali, bütün bunlarla ilgili ihbarlar vardı. Bu ihbarlarla ilgili en küçük bir denetim olmamıştır, harekete geçilmemiştir onun da farkındayız. Orada “senin adamın benim adamım” mantığı var. Ankara söz konusu olduğunda söyleyebileceğimiz çok fazla şey var bizim. Ankara’da yolsuzluğun haddi hesabı yok. Yakın dönemde hatırlayın, 1 milyar liralık Ankara’nın borcu Hazine’ye ve Ulaştırma Bakanlığına devredildi, Maliyeye devredildi. Ulaştırma Bakanlığı bitmek bilmeyen metroyu üstlendi. Bu aslında şu anlama geliyor: Ankara’da Başkent Gaz’ın içerisini boşaltan bu adam, Ankara’ya hizmet götürdüğünü söyleyip kendini zengin eden bu adam. Bu adamın borcunu tüm Türkiye’ye ödetmeye kalkıyorlar. Sen özelleştiremediğin, içini boşalttığın Başkent Gaz’ın yükünü Türkiye’ye yükle, metro yapacağım de yapama, parklarla bahçelerle Ankara halkının gözünü boya ama yaz aylarında evlerden alüminyumlu, siyanürlü sular aksın. Sonra otur ağla “fışkiyemi kim kırdı?” diye. Orada kamerası mı yok bu fukaranın? Yoksa kendisine biz hediye ederiz. Yara bandı yapıştırmıştı bilgisayarının kamera sistemine bizler kendisini izlemeyelim diye. Çok da matah bir şey değil izleyip napacağız? Suni gündem yaratarak, ergen muhabbeti yaparak kendini gündemde tutmaya çalışıyor ama farkında değil, bizden alsın haberi. Üzerini çizdiler kendisinin.

Sakarya’da mesela, Polis Akademisi adama ödül veriyor. Ne için veriyor? Sen çok iyi hackersın diye. Bir defa her şeyden evvel hacker etiğine aykırı bir şeyden bahsediyoruz. Hacker dediğiniz gizli olur, adam çıkmış televizyona kitap tanıtımı yapıyor. Gizli olur, bilgiye ulaşır; hack’in ana felsefesi budur. Bilgiye ulaşır, bilgiyi kamuya mal eder ve sonrasında iz bırakmadan hayatına devam eder. Ama bunlar iz bırakmayı bırakın, her yerde imzaları ile kitap dağıtıyorlar, yüzük satıyorlar, bunun telaşına düşmüşler. Adam halkla ilgili en küçük bir şeyi dert edinmemiş, Hatay yanıyormuş umurunda değil, Davutpaşa’da işçiler yanıyormuş umurunda değil, Silopi yağmalanıyormuş, Erciş’de orman katliamı varmış, insanlar hapislerde insanlık dışı muamelelere tabi oluyorlarmış, 60 gün ölüm orucuna yatan insanlar oldu bu ülkede, adam bunu kendine dert edinmemiş. İsmim görünsün, yüzük satayım, kitap satayım, taraftar toplayayım, böyle bir telaşı var. Bütün bunları ne adına yapıyorsun? Bir ideolojin yok, bir felsefen yok. Bütün bunlarla Redhack’e çatmaya çalışıyor. Redhack’in tek telaşı hack değil ki! Bunu anlamıyor adamlar, bunu izah edemiyorsunuz. Diyorsunuz ki, “kardeşim bak, Dicle Üniversitesi’nin içerisinde 3 tane ibadethane var hali hazırda, dördüncüsü yapılıyor. İsraf haramdır diyen senin kendi dinin değil mi” diyorsun. Cevap veremiyor. Ama öte yandan dönüp diyor ki “biz komünistleri sevmeyiz.” Kardeşim mesele komünistleri sevmek değil, sevme bizi. Bağrına da basma, bizim böyle bir hırsımız, hevesimiz, telaşımız yok zaten. Ama kendi inandığın değerleri korumaktan acizsin. AKP kucağında hackerlık yapmak bir marifetse bunu yapan Ayyıldız Team’ler var, bilmem neler var. İnsanlar ölüyor orta yerde özgürlükleri için, insanlar tecavüze uğruyor, insanların eğitim hakları ellerinden alınıyor. Kadın ölümlerinde yüzde bin 400 artış var, bunu bildiklerini dahi zannetmiyoruz biz. Böyle bir telaşları yok, böyle bir dilleri yok, böyle bir algıları yok bu adamların. Bu adamlar bilgisayar ustası ama cahil cühela tayfası. Bizim gözümüzde budur, cevap vermeye tenezzül etmiyoruz. Uzaklaşmak lazım, uzak durmak lazım. Bizim başka telaşlarımız var. 17 milyon insanın sürekli yoksul kategorisinde yaşadığı bir ülkeden bahsediyoruz; bir döner bakar insan. Bunu tekrarlamaktan bıkmayacağız biz, açlık sınırını kaç açıklıyor bu hükümet? Sen asgari ücret 800 olsun mu, 830 olsun mu telaşındasın. Çok uzun konuştum bunun için herkesten özür diliyorum, bu adamlar konuşmaya bile değmez.

-Bir grup hacker terörle adlandırılırken, diğerlerine ödül veriliyor; bunun altını çizmek lazım diye düşünüyorum.

-Bakın milliyetçi vatansever olduğunu söyleyenler, “Türk halkının manevi değerleri” diye bir şey icat ediyorlar. Türk halkının homojen algılanmasını sağlayıp, bunun üzerinden devam etmek istiyorlar. Biz bunun homojen olmadığını Gezi direnişi esnasında gördük. Parkın içerisinde yoga yapan da, gitar çalan da, bir köşede namaz kılan da vardı; heavy metalcisi vardı, türkü söyleyeni de. Bu insanlar bir şekilde tek bir yumruk halinde, bir komün olarak orada bir aradaydılar. Birbirlerini incitmediler, birbirlerinin haklarını gözetlediler, yaşam alanlarını gözettiler, her gün sabah kalktılar orayı temizlediler. Şimdi bunların hangisinin manevi değerinden hareketle sen hack yapıyorsun? Sen devletin satın aldığı programla aydın, çağdaş, demokrat kişilere bir şekilde sahte mailler gönderiyorsun, sobelenmiş şeyler bunlar. 2011’de insanlara şantaj yapmışsın, insanlardan para sızdırmaya kalkmışsın. İnsanları terörize ediyor bu adamlar.

Bizim şahıslara yönelik, bireylere yönelik böyle bir algımız yoktur, kamu vicdanı yaralanmıştır halkın, kamu yararına bilgi edinimi söz konusu olmuştur, biz bu eylemleri geliştirmişizdir ve orada tavır koymuşuzdur. Nedir, Erzurum’da 5 tane işçi ölmüştür, bu ülkenin İçişleri Bakanı - tabirleri söylerken utanır hale geldik- 5 işçinin öldüğü yerde davul zurnayla insanlara “nereden bileyim beni sevdiğini, takla at göreyim” diyen bir adamdı kulakları çınlayasıca eski İçişleri Bakanı İdris Naim Şahin. Bizim derdimiz bu. Eğer kendinize kendiniz dışında birilerini dert ediniyorsanız yaşam güçleşiyor.

Utku Kalı Neden Vatan Haini Oldu?

- Utku Kalı size bilgi sızdırdığı gerekçesiyle tutuklu ve çok da uzun hapis isteniyor. Onunla ilgili neler söylersiniz?

-Utku Kalı ciddi bir şekilde ele alınması gereken bir konudur. Utku ile ilgili söylemek istediklerimizi biz şu şekilde özetleyelim isterseniz. Reyhanlı’da resmi kayıtlara göre 54 yurttaş, bizim gayri resmi kaynaklarımıza göre -hala ısrar ediyoruz biz bu rakamlarda- çok daha fazla yurttaşımız hayatını kaybettiği bir patlama söz konusu. Hükümetin bu patlamayla ilgili daha önceden istihbari faaliyetlerden hareketle bilgi sahibi olduğunu biz biliyoruz. Biliyoruz çünkü belgeleri biz yayınladık. Reyhanlı’da bir kurgu vardı, “zekâ seviyesi ayakkabı numarasına denk” IQ’daki adamların kurgusudur bu. Çünkü şöyle bir kurgudan hareket etmişlerdi: Esad, Suriye’de farklı cephelerde savaşıyor ama öyle bir adam söz konusu ki yemiyor içmiyor kendine iş ediniyor geliyor Reyhanlı’da eylem yaparak Türkiye’yi kendine karşı savaşa çekmek istiyor. Böyle bir kurgu vardı. Daha dumanı tütüyordu her şeyin, çıktılar dediler ki “failler içeriden ve Suriye istihbaratıyla, Muhaberat ile birlikte hareket ediliyor, hepsini tespit ettik, rahat olun.” Olay mahallini anında kepçelerle, dozerlerle, belediyenin imkânlarıyla temizlediler, sanki oradan delil toplanması gerekmiyormuş gibi. Savcılık açıklama yapmadan, kalkıp sosyal medya hesapları üzerinden açıklama yaptı bu insanlar. Efendim “Redhack’in açıkladığı Reyhanlı belgelerindeki plakalarla günlük yaşamdakiler tutmuyor” diye. Yani bizim Jandarmaya ait istihbarat belgelerini yayınlamamız bütün oyunlarını bozdu. Patlamadan günler önce, El Nusra cephesinin Türkiye’de patlatmak üzere bomba yüklü 3 araç hazırladığı istihbaratı o bizim yayınladığımız belgelerde var.

Çok ilginç tabirler kullanıyorlar, bu insanlar diplomatlara “monşer” dediler. Monşerlerin tarafı değiliz, onların hakkını savunacak da değiliz; bizim böyle bir vazifemiz de yoktur haddimiz de değildir. Bu insanlar okumuş etmiş adamlardır, yıllarca bir şekilde hizmet üretme iddiasında olmuş adamlardır, kendilerini savunabilirler. Ama bir Dışişleri Bakanı bizim dostumuzdur der mi El Nusra cephesi için? Bu nasıl bir dostluk anlayışıdır? HAMAS’la görüşürken aynı mantık var, İhvan’la görüşürken –Müslüman kardeşler- aynı mantık var, El Nusra cephesinde aynı mantık var. Sen bir ülkenin dışişleri bakanısın, buna neden ihtiyaç duyuyorsun? Bizim açıkladığımız belgelerle Dışişleri Bakanının bu ifadeleri tamamıyla örtüşüyor. Redhack’in açıkladığı belgeler için yalan diyemiyorlar, “efendim bu belgeler yoktur böyle bir istihbarat almadık” diyemiyorlar. Paralize olmuş vaziyetteler, sadece ve sadece “bunların açıklamalarına itibar etmeyin, Redhack gibi oluşumlara prim vermeyin” diyebiliyorlar. Ne yapmış Redhack? Reyhanlı’da kendine vatandaş, yurttaş, yoldaş, can olarak kabul ettiği, sevdiği, aynı topraklarda aynı havayı soluyabildiği bir halkın menfaatlerinin telaşına düşmüş. Biz ülkesi kirli bir savaşa çekilirken susabilecek yapıda bir örgüt değiliz, bunu devrimci ahlakımızla da bağdaştırmayız; kendi kültürümüzle de, kendi dünyevi inançlarımızla da, yaşam pratiğimizle de bağdaştıramayız. Muhalifleri aklama çabasına girdiler, zaten arkası da çorap söküğü gibi geldi. MİT Emniyeti suçluyor, Emniyet Savcılığı suçluyor, Savcılık Jandarma İstihbaratı suçluyor; birbirlerini suçlu diye ilan ettiler. Suçlu diye ilan ettikleri kişileri de haftalardır takip ettikleri, telefonlarını dinledikleri, birbirlerini uyardıkları da açığa çıktı. Yani herkes haberdar aslında olan şeyden. Reyhanlı’da yüreklerin yanacağı bir şekilde belliydi. Buna göz yumdular.

Gaziantep patlamasında da benzeri devlet yorumlarını görürsünüz. Afyon Cephaneliği patlayınca, biz bunları defalarca konuştuk; Reyhanlı patlamalarının, Başbakanın Amerika ziyareti öncesine gelmesi de garip bir tesadüftür aslında. Biz Christiane Amanpour’la irtibata geçip, “bu adam sizi ziyarete geldi, mülakat aldınız bu başbakandan, o mülakatın içeriklerini niye yayınlamadınız” dedik. “Yayınlamış olmam lazım” dedi, bloğuna ekledi, bloğunu okuduğumuzda gördük ki, yaklaşık 9-10 ay öncesi Başbakan dönüp ”Bu Esat iktidarı elinden kaybetmek üzere, neyi bekliyoruz” demiş vaziyette. Reyhanlı patlaması Başbakanın Amerika ziyareti öncesine denk geliyor.

Utku Kalı da, Ali Filiz gibi –Mersin’de gözaltına alınmıştı Gaziantep patlamasından hemen sonra- bir günah keçisidir tabiri yerindeyse. Avukatlarının söylediklerine göre Utku Kalı şu anda ağır işkence altında, hücresinden her giriş çıkışında çırılçıplak aranıyor, sorgusunda zor kullanıldığına dair hastane raporu var. Telefonda kullandığı kelimelerden anlamlı bir senaryo oluşturma gayretindeler. Neymiş, Redhack’e belgeleri Utku Kalı sızdırmış. Kalktılar, Amasya’da gençleri askeri savcılığa götürdüler, biz sosyal medya hesaplarından dedik ki “ya çocukları niye derdest ettiniz?” Biz Amasya’da değiliz, -itiraf edelim haydi, hükümete kıyağımız olsun- Redhack militanları Amasya’da değil ama bizim Amasya’dan haberimiz var. Çok tuhaf değil mi, suçlu birileri var, bize bilgi aktaran bir kaynak var, onlar arkadaşlarıyla birlikte derdest ediliyorlar, askeri savcılığa götürülüyorlar ama bu götürülüş esnasında Redhack onların götürüldüğünden haberdar. Askeri Savcılık sorgusundan sonra, Amasya’dan Sivas’a götürüldüler. Dedik ki “çocukları nereye götürüyorsunuz, masumlarla ne işiniz var?” Bu kurguyu yapan o insanlar masum da, bu belgeleri bize sızdıran suçlu mu? Bizim nazarımızda değil. Ülkesi kirli bir savaşa taraf edilmeye çalışırken tepki veren hiç kimse onursuz da değildir, vatan haini de değildir. Utku Kalı gözaltındayken bile soruşturmaya dair bilgi verdik biz. Bu bizim ne kadar doğru noktada durduğumuzu gösteriyor. Bize diyorlar ki, “Utku Kalı’yla herhangi bir temasınız yok madem, niye bu kadar gocunuyorsunuz?” Biz iki yaşında tecavüze uğrayan çocuğun da telaşına düşüyoruz, acından ölen çocuğun da, tecavüze uğrayan, Edirne’de, Urfa Suruç’ta, bütün bunların telaşına düşüyoruz. E bunlar, bu bebekler de Redhacklı mi? Böyle bir akıl tutulması olabilir mi? Utku Kalı bu anlamda da günah keçisidir.

Bir an için belgeleri Utku’nun sızdırdığını düşünelim. Yüksek kamu yararı suç iddiasını tartışmalı hale getirmez mi? Burada bir kamu yararı var, halkın yararına bu belgelerin insanlarla paylaşılıyor olması. Aslında vatanseverlik olarak adlandırılmalı, onurlu bir duruş olarak adlandırılmalı. Bu istihbarat belgelerine sahip olduğu halde harekete geçmeyenler vatan hainidir, Utku Kalı değil!

Vatan haini kim? Kılını kıpırdatmadan Reyhanlı’da o büyük acıya şahit olduğu halde Burhan Kuzu’nun oğlunun düğününe gidenler mi? Bize sitem edenler mi? Başbakan, Burhan Kuzu’nun düğününe gelemedi de, Reyhanlı’ya mı gitti? Öyle bir kaygısı yok, öyle bir telaşı yok. Oy zamanlarında Sadullah Ergin’i göndereceği 81 vilayetten bir tanesi.

Kamu yayarı söz konusuyken, insanlar ölüyorken, paramparça olup kolları kopuyorken, gizli kalması gereken belge tanımını birisi bize açıklayabilir mi mümkünse? Bu patlamalar 11 Mayıs tarihinde oldu. Biz belgeleri ne zaman yayınlamışız? 22 Mayıs’ta. Burada ağır ihmali olan, insanları bu zulme tabi tutanların yüzünü deşifre ettik. Bu kirli savaşa niye olmamamız gerektiğini bir kez de belgeleriyle yayınlama ihtiyacı duyduk. Niye gizli kalacakmış bu belgeler? Hükümetin senaryosuna uymadı diye mi? Roboski gibi üstü örtülsün diye mi? Utku Kalı’nın işkence görmesine ve günah keçisi olmasına izin veren herkes suçludur. Utku Kalı bu davada, Redhack’le hiçbir teması olmayan bir adamdır. Teması olsa bu kadar içimiz acımaz çünkü masum olduğunu bildiğiniz birisi bir vatanseverin bize ulaştırdığı belgeler yüzünden işkence görüyor. Bizim buna sessiz kalmak gibi bir lüksümüz olamaz. Utku’yu unutmak demek bu ülkede 95 gaziyi unutmak demek, Dersim’i unutmak demek, Çorum’u unutmak demek, hepsini unutmak demek. Bunların hiçbirini unutmayacağız, unutturmayacağız. Halk da unutmamalıdır. Yıllar öncesinde yapılmış bir futbol müsabakasının skorunu hatırlayanlardan da ricamızdır: bir zahmet bu ülkede olup bitene de sahip çıksınlar. Apolitik kalmakta ısrar eden, Gezi direnişine taraf olmayan, bunu sorgulamayan, konuşmayan, gündelik yaşamının pratiğinin bir parçası haline getirmeyen herkesedir bu çağrı. Ricamız budur.

Tecavüz Serbest, Haberi Yasak!

-Pozantı cezaevinde çocuklara tecavüz edildiğini haber yapan bir gazeteci de devlet belgelerini ifşadan tutuklanmıştı hatırlayacaksınız.

-“Devletin mahremini yaymak” deniliyor. Mahremden kasıt nedir? Cezaevleri senin yatak odan mıdır? Pozantı’ da çocuklara tecavüz edildi, bunun haberini yapan Dicle Haber Ajansı muhabiri Zeynep Kuriş, “devletin mahremini ifşa etti” diyerek yargılanmaya kalkıldı. “Derdim çoktur hangisine yanayım” diye türküsü var bu memleketin, boşuna değil demek ki. Tecavüz edenler Sincan’a terfien gidiyor, sonrasında Sincan’da da benzeri olaylar patlak verdi peşi sıra. Antalya Cezaevi ha keza o şekilde, Tekirdağ Cezaevi başka bir rezalet. Guantanamo diye bir efsane var, insanların yatabileceği en kötü hapishane diyorlar; Türk hapishanelerini gelin bir görün önce.

Zeynep Kuriş tek midir? Zehirli süt haberini yapan da aynı noktada duruyor, devlet içerisinden suiistimalleri açık eden de aynı yerde duruyor. Suiistimali yapanlara hiçbir şey yok, terfiler reva görülüyor, taltifler, onurlandırmalar ama bu basın emekçilerinin tabir yerindeyse burnundan getiriliyor. Biz böyle yaşamak zorunda değiliz! Bütün bunların bir açıklaması olmalı, bütün bunların bir sahibi olmalı. Biz ısrarla söylüyoruz, sabahın bir sahibi var, sorarlar bir gün, sorarlar. Sorarız. Biz Redhack olarak sözünü veriyoruz. Bu ülkedeki diğer devrimci kurumlarla birlikte veya yalnız, hiç fark etmez, vicdanın sesi olmak konusunda ısrarcıyız. Adalet tesis edilene kadar, bu ülkede bu mücadeleyi sürdürmeye kararlıyız. Bunun bilinmesini istiyoruz, bu açık beyandır.

-Bilgi herkese aittir, özgür olmalıdır dediniz. Hacktivizm böyle bakıldığında kamusal bir görev yapıyor diyorsunuz…

-Şüphesiz. Mesela biz yakın dönemde bir parça geride durduk, olaylara biraz daha objektif bakabilmek adına. Direnişin (Gezi direnişini kastediyor) kendi dinamiklerini sorgulamak, dizayn etmek, onlarla nasıl işbirliğini daha yukarı seviyelere taşıyabilir onu analiz etmek için. Bu esnada ekibin bir takım üyeleri de dönüp baktılar Reyhanlı patlamasından sonra o sınırda neler oluyor diye. Bakın 2 Ağustos’ta çok ciddi bir sevkiyat oldu Antep üzerinden. El Nusra ve El Kaideye mühimmat desteği gönderdi Türkiye. Hala öldürme telaşındalar. Rojova’daki katliama, Lazkiye’deki katliama birebir aktif olarak destek verme noktasında ısrarcılar. Bu nasıl bir hırstır? Bu nasıl bir hevestir? BOP’un eş başkanlarından birisi olduğunu söylüyor Başbakan, bunu gururla söylüyor.

Dünyanın değişik yerlerinde gerçekten bilginin telaşına düşen hackerlar devletler tarafından baskı altında tutulmaya çalışılıyor, tart edilmeye çalışılıyor. Hatta Aaron Swartz davasındaki gibi infaz ediliyor, yaşamına son veriliyor. Bunu gözetmeyen hackerlar oturup şapkalarını, beyaz şapkalarını, siyah şapkalarını külahlarını önlerine alıp tekrar düşünmelidir bizce.

Gezi Bir Başlangıç

-Gezi olaylarına yeniden bakacak olursak aslında biraz duruldu ama Eylül ayından çok korkuyorlar. Neden korkuyorlar?

-Hükümete üzücü bir haber verelim; Gezi direnişi bitti sanıyorlar ama her şey daha yeni başlıyor. Bambaşka şeyler gelişiyor bu ülkede, bambaşka dinamikler harekete geçmiş vaziyette… Neyi konuşuyoruz, biz nasıl daha barışçıl yaşayabiliriz, biz nasıl kardeş dediğimiz halkları daha fazla kucaklayabiliriz, biz nasıl bizi ayrı ayrı noktalara savurmuş olan bu sistemden kurtulabiliriz? Gelir dağılımında korkunç bir eşitsizlik var. İstatistiki saptırmalar inanılmaz boyutlarda. Size artmış işsizliği tek haneli rakam diye söyleyebilirler. Kıyı koruma kanununda değişiklikler yaparlar, en fazla 20 metreye kadar yanaşabileceksiniz derler, eskisinin 50 metre olduğunu söylemezler. Bütün bunların peşi sıra gidiyoruz. Her şey daha yeni başlıyor. Kayıplar verdik, biz o insanlara şehit diyoruz. Çünkü cesur bir şekilde inandıklarını söyleyebilmek herkese mahsus bir haslet değildir. Biz her birinin; Mehmet’in, Ethem’in, Abdullah Can Cömert’in, Ali İsmail Korkmaz’ın, Mehdi Yıldırım’in inandığı şeyi söyleyebilme cüretini göstermek ve onurlu bir şekilde mücadele etmek adına sokağa çıktıklarını biliyoruz. Ligler başlayacakmış, çok korkuyorlarmış. Fenerbahçe maçı da gösterdi ki siz karşının taksisine de binseniz, Çarşı’nın taksisine de binseniz gideceğiniz istikamet aynı, aynı yere gideceksin. Bu halk özgürlüğünü istiyor, dünyada bir örneği var mıdır ki bir halk haklı mücadelesinde davasını kaybetmiş olsun, yenilmiş olsun? Kendi haklarını, özgürlüklerini, zaten kendinin olan bir şeyi kalkıp da bir başkasına teslim etsin?..

Bizim kocaman bir stratejimiz var, bir hareket planımız var 16 yıla yayılmış. Daha ne kadar süreceğini de biraz halk tayin edecek. Bu “level”lar üzerinden hareket ediyoruz. Biz çok eski bir oluşumuz, dünyanın halen faal en eski hacker grubuyuz ama bizimle yeni tanışanlar, sosyal medya üzerinden denk gelen insanlar bilmiyor olabilir. Bu kocamaz stratejilerin ilk aşamalarında kendimizi tanımladık: Biz kimiz, biz nasıl bir dünya istiyoruz, sınıfsız, sömürüsüz, adil, eşit, hakça bölüşebilen ve herkesin birbirine saygılı olduğu, adalet denilen o kutsal anadan eşit beslenebilen insanlar olduğumuzu anlatmak zorundaydık. Orak ve çekici anlattık insanlara. İnsanlar dedi ki “bu kötü bir şey, bu yıllardır ağabeylerimizin babalarımızın lanet ettiği şey.” Dedik ki; “bak orak köylüyü temsil ediyor, çekiç işçiyi temsil ediyor, dolayısıyla bu bir sınıfı temsil ediyor. Sınıflar arası mücadeleden dolayı bu insanlar haklarını alamıyorlar, sömürülüyorlar. Bu orak çekicin temsil ettiği değer sosyalizm.”

Devletin pompaladığı algıyı kırmak istiyoruz çünkü algılar üzerinde bir hegemonya oluşturarak devam ediyor faşizm. Bizim de bunlarla mücadele etmemiz için öncelikle bu algıları kırmamız gerekiyordu. Bile isteye cahil bırakılmış, yanıltılmış bir kitle var. Halkın herhangi bir katmanını reddetmek, dışlamak gibi bir seçeneğimiz yok. 12 Eylül öncesinde solun 254 parçaya bölündüğünü biliyoruz, aynılıklar yerine ayrılıkların, farklılıkların altının çizilmesinden kaynaklı olarak faşizm bu kadar hız kazabilmiştir, askeri darbenin yanı sıra. Bu “level”lar da belli bir aşamaya gelecek. Nihai olarak 10 aşama üzerinden değerlendirdik. 10. aşamaya geldiğimizde, sokakların tam anlamıyla hackleneceğini, halkın kendisinin olan haklarına kavuşacağını öngördük. Halk hareketi olarak düşündük her şeyi, bir devrim pratiği olarak gördük. Gezi direnişini kimse beklemiyordu, halk herkesi yanılttı, ters köşeye yatırdı, yeter dedi. Yeter; bugüne kadar hep sen konuştun, bizi aşağıladın, bize terslendin, ağzına geleni söylemekten hiçbir şekilde imtina etmedin. Dolayısıyla şimdi biz konuşacağız dedi halk. Düşünsenize, heavy metalci ile hurdacı beraber eyleme gitti. İşin güzelliğiydi belki bu. Kimse kimseyi dışlamadan, kimse kimseyi ötelemeden, ötekileştirmeden hareket etti. Halkın özgürlük algısı, barış ve mücadele algısı, din algısı, saygı algısı bu siyasilerden, mevcut siyasilerden çok öndedir, çok ilerdedir. Biz bunları öngördük, bu hareketleri öngördük. Yeryüzü iftarlarına bakın; Alevi Sünni demeden insanların aşını bölüştüğü atmosferi açıkçası biz sevinçle karşılıyoruz. Bunun bir dostluk sofrası, bunun bir kardeşlik sofrası olduğunu görmeyenlere şüpheyle yaklaşmak lazım.

Redhack’in Stratejisi

-Bir tarafta Beyoğlu Belediyesinin düğün havasında iftar sofraları vardı, diğer tarafta yer sofralarında Toma eşliğinde iftarlarını açan kişiler vardı. Diyanet İşlerini hacklediğinizde “5 yıldızlı havuz başı otellerde iftar yapıp, 3 yıldızlı otellerde insan yakmak” tabirini kullandınız, sanki benzer bir görüntü ortaya çıktı.

-İnsanlar dönüp diyorlar ki “siz din eksenli bir oluşum değilsiniz, siz sosyalist bir oluşumsunuz, dini sömürmek adına mı ayetlerle mesaj veriyorsunuz.” Bizim yapmaya çalıştığımız aslında şu: Bu insanlar din üzerinden siyaset yapıp, her fırsatta din istismarıyla hareket edip, kitleleri kandırıyorlarken, biz bu insanlara Kuran’dan alıntı yaparak, büyük fakihlerden alıntı yaparak soru sormayacağız da Emine Beder’in yemek tarifinden mi hareket edeceğiz? Böyle bir şey olabilir mi? Diyoruz ki, “israf haramdır diyor senin dinin ama sen müsrifsin. Paylaş diyor sen paylaşmıyorsun, Deniz Feneri’ndeki ortaklarınla paylaşıyorsun. Sadece Zahit Akman Deniz Feneri’nden yargılanmıştır. Alman Federal Savcısı her şeyi göz önüne sermiştir, Başbakan Erdoğan’ın kuryeler tarafından birebir ziyaret edildiği delilleriyle ortaya koymuştur ama ne Başbakan yargılanmıştır, ne rüşvete kuryelik edenler yargılanmıştır. Zahit Akman bugün hangi makamda? Televizyon Birliği diye bir oluşumun başında. Bu tutarsızlıkların hesabı soruluyor. Kalkıyorlar tekrar terör örgütüne alıyorlar bu söylediklerimiz yüzünden. Mehmet Ali Alabora alınmış, muhalif sanatçıları itibarsızlaştırmak için uyuşturucu operasyonları duruşma günlerine denk getirilmiş. Gözaltı, şafak baskını vesairesi olmayan günü geçmiyor bu ülkenin. Silahlı terör örgütü Mehmet Ali Alabora. Bu insan kendi inandığı doğrular üzerinden özgürlük mücadelesine barışçıl bir şekilde çağrı yaptı diye linç kültüründen nasiplenmiş vaziyettedir. Madem silahlı örgütüz, Tahtakale’den su tabancası alalım! Böyle bir sululukla başa çıkmak başka türlü mümkün değil. Gitmişken sevgili Mehmet Ali Alabora’ya da alırız bir tane, hem ayaklarımız açılır. Yürürüz. Mehmet Ali Alabora ile yürümek de her faniye nasip olmaz, şeref duyarız. Bizim için çok kıymetlidir….

Başbakanın son televizyondaki seslenişlerinde dikkat ettiniz mi bilmiyorum, parmağında alyansı yoktu. Muhtemelen Amerika’yı AB ile falan aldatmayı planlıyor. E Eylülde gelecek bazı şeyler, yani yaz aşkları bitecek. Kusura bakmasınlar ama bu halk statlarda da söyleyeceğini söyleyecek, sokaklarda da, üniversitelerde de. Üniversitelerde şimdi özel güvenlikleri işsiz bırakmak pahasına, kendi terörürünü yerleştirmek adına, sanki üniversitelerde hiç polis yokmuş gibi, polis noktaları oluşturacaklar. “Polisime emanet edeceğim üniversiteyi” diyor. Polisine emanet ediyorsun da, YÖK belgelerindeki rektörleri ne yapıyorsun? Açıkladığımız o YÖK belgelerinde 850 bin liralık araçlara binenler, araçlarla safa süren ama bilimsel, akademik olarak hiçbir başarısı olmayan bu rektörleri ne yapacaksın? Polis getirdin diye üniversiteliler tepkilerini vermeyecekler mi zannediyorsun? ODTÜ’ye 500 puanla girildiğini unutup 3500 polisle gitti yine olmadı, olmaz! Kısa çöp uzun çöpten hakkını alır. Sen Reyhanlı’ya gittin, seni korumaya gelen polis kadar sınır güvenliği yok bu ülkenin kardeşim. Eylülde de olacak, Ekimde de olacak, bu yuvarlanmakta olan bir kartopudur artık.

YÖK belgelerini açıkladığımızda ilk yaptıkları iş Redhack hakkında dava açmak oldu. Severler dava açmayı; niye biliyor musunuz? Bunların yıllarca mazlum ve mağdur rolünü oynadıkları mahkemeler ele geçirilmiştir. 90’lı yıllarda bir video kaydı vardır Fethullah Gülen’in. O videoda şu cümleyi sarfeder: “Devletin askeriyesi ve adalet kurumları ele geçirilene değin, atılacak bilcümle adımlar aceleci adımlardır.” Maksat çok net ortada değil mi? En çok üzüldüğümüz şeylerden biridir solun paramparça bir yapı sergilemesi. Redhack içerisinde farklı devrim pratikleri içerisinden gelmiş vaziyetteyiz. Yani birimizin evet dediğine diğeri hayır diyebilecek noktada duruyor ama biz bütün bu ayrılıkları bir kenara bıraktık. Şirin Baba’nın da çok ciddi katkısı vardır bütün bu ayrılıkları bir kenara bırakmada. Peki, bu insanların; Nurcunun, Nakşibendîcinin, İsmailağacının yekdiğerini çok mu sevdiğini zannediyorsunuz? Bayılıyorlar mı bu cemaatler birbirlerine? Ama parolayı bulmuşlar, bir selamın aleyküm, bu bizden. Bir gümüş yüzük, bu bizden. Bir badem bıyık, bu bizden. Ruhban sınıflarını kalıcı kılabilmek için bunlar eylem birlikteliği geliştiriyorlar. Peki aydın, devrimci demokrat, çağdaş dünya değerlerini sorgulamış, farklı dinleri incelemiş, bir parça okumuş, her şeyi geçtim, insani ortak paydada buluşabilecek insanların bu paydalarını görme şansları yok mu? Bizim ortak değerimiz diyebileceğimiz hiç bir şeyimiz yok mu?

Gezi direnişinde gördük, çok var! Yıllarca endüstriyel futbol eliyle düşmanlaştırılmış futbol taraftarlarına bakın. Beşiktaş’ı, Fenerbahçe’si, Galatasaray’ı “İstanbul United” diye bir kavram çıkardı ortaya. Birbirlerinin formasını, birbirlerinin sloganlarını, birbirlerinin sembollerini taşıdılar. Hep birlikte kameraya gülümsediler ve bu endüstriyel futbol artığı kepazeliğine son verilebileceğini gördük. Biz bu kadar ayrı değiliz, biz bu kadar birbirinden kopuk değiliz. Korkular üzerinden beslediler memleketi, bu korkular üzerinden de bu ruhban sınıfı yaşatmaya çalıştılar. Mısır’da Mursi dönüp diyor ki, “beni desteklemeyenlerin dininden şüphe ederim.” Necmettin Erbakan ne diyordu? “Bize oy vermeyen patates dinindendir.” Çok mu farklı? Hıristiyan dünyasında yok mu bunun benzerleri, var. Bakın “yeşil çarlık” diye adlandırdığımız şey bugünün oluşumu değildir. 40 yıllık bir yapılandırmadan, nakış nakış işlenmiş, Der Spiegel’in 150 milyar dolarlık sermaye sahibi olduğunu söylediği bir oluşumdan bahsediyoruz. Bunlar gerçekten çok vatanseverler, bunlar gerçekten bu ülke insanına âşıklar. Hak aşığı bunlar, dünyevi hiçbir kaygıları, telaşları yok. Şu 150 milyar doları ülke ekonomisine dâhil etseler de, ülkenin katlana katlana büyüyen ama IMF’den borç alınmadığı için yok sayılan dış borcuna bir parça katkı sağlasalar olmaz mı? Neredeler? Çok özür dileriz, aradığınız kişilere ulaşılamıyor! Kuzey Kore stad kutlamalarına benziyor yahu deyip yasakladıkları çağdaş kutlamalar yerine Türkçe Olimpiyatlarına gitti aradığınız kişiler, o yüzden ulaşılamıyor.

Redhack olarak bambaşka ideallerimiz var, biz sosyalizmden hareketle komünist bir iktidarı tesis etmek istiyoruz. Herkesin eşit olduğu, herkesin birbirini ötekileştirmeden yaşayabileceği bir dünya kurgusu bu. Şubat ayında Bulgaristan Başbakanı protesto gösterileri sırasında 25 kişinin yaralanması üzerine, “polisin insanlarını dövdüğü bir hükümette yer alamayacağım” dedi ve istifa etti. Lafa geldiğinde herkes politikanın kralını üretiyor, halk için politika üretiyor vesaire. Onurlu politikacılar istifa ediyor, onursuzlar istifade ediyor. Gezi direnişinde-biz ona diriliş diyoruz- kaç kişi yaralandı? Sekiz bine aşkın yaralıdan söz ediyoruz biz. Somali’deki açlar için insafa gelmiş gibi davrananların yazdığı kahramanlık destanı bu! Halkın bilmesini istemediler, Gezi direnişinde neler oldu halk bilsin istemediler, penguen belgeseli uygun görüldü. Ana akım medyada nereyi açarsanız bir belgesel tufanı, bunlar yayınlandı. TRT Gezi’de yayın yapmadı. TRT’nin 8500 çalışanı var, Meclis TV keyfe keder yayın yapar, halkın görmesini münasip gördükleri şeyleri yayınlarlar, görmesini istemediklerini yayınlamazlar, sürekli iktidar partisi propagandası yapar. Sosyal devlet anlayışından anlanan bu mu? SGK’nın 150 milyara özelleştirilmesi konusunda adım atmak üzereler, bunun bilgisi var bizde. Bu devletin bir türlü vazgeçemediği 3-5 kurumdan bir tanesi Anadolu Ajansı’dır, bir tanesi TRT’dir.

ABD Dışişleri Bakan yardımcısı Burns, her nedense Müslüman Kardeşler lideri ile cezaevinde görüşmek istedi. Merak ediyorsun, bu adam gidip Müslüman Kardeşler lideriyle ne konuşacak acaba diye. Anadolu Ajansı’ndan haber geçiyor: “İhvan lideri Amerika ile görüşmeyi reddetti.” TRT’ye bakıyorsun “reddetti” yazısı geçiyor altta. Uluslararası ajansların tamamı “görüşme gerçekleşti” diyor. Kalakalıyorsunuz, kendi ödediğiniz vergilerle besliyorsunuz bu yalanları. “Yalan haber parayla mı kardeşim” diye sorsalar gönül rahatlığıyla “evet” deyin, hem de halkın parasıyla.

En kötüsü zaten bu, kanıksamak. Biz o duraktan hareket ettik artık. Gezi direnişi dinamik olarak bize bunu getirdi. KTÜ’de öğrenci Ahmet Erarslan okul harçlığı için çalıştığı inşaatta merdiven boşluğuna düşerek öldü. Parasız öğrenim nedir bilmiyoruz ama parasız pulsuz öğrenim için ölmek nedir biliyoruz. Ve yeter diyoruz, yeter demek zorundayız. Unutacağımızı, unutturacağımızı sanıyorlar. Program öncesinde acaba gözümüzden kaçan bir detay var mıdır diye hem Ethem’in, hem Ali İsmail’in bilirkişi raporları üzerinde konuştuk, çalıştık Redhack olarak. Ali İsmail’in bilirkişi raporundaki kayıtlara göre, Ali İsmail sokak ortasında fırın işçileri olduğu söylenilen insanlar -bir kısmının sivil polis olduğunu biliyoruz- ağır şekilde darp edildi. Hasan Gülce adında bir doktor “yumuşak doku travması” dedi, ağır şekilde dövülmüş çocuğa. O olay esnasında çevre güvenlik kameralarında kayıtların önemli bir kısmının silindiğini tespit edilmiş, bilirkişi raporunda bu var. Arzu edene sosyal medya hesaplarımız üzerinden bu bilirkişi raporunu da gönderebiliriz. Ali İsmail korkmaz 19 yaşındaydı, 19 yaşında bir delikanlıdan bahsediyoruz, elinde silahı yoktu, kimseyi öldürmüyordu, kimseyi bir şeye zorlamıyordu. Dersim Ovacık’ta eski AKP ilçe başkanı olan şahıs, Rıza denilen bir adam 14 yaşında konuşma engelli bir kıza 2 yıl boyunca tecavüz etmiş ve aklanmıştır, bugün serbesttir. Hani çok söylüyorlar ya “rızası var kardeşim” diye, ceza indirimine gidiyorlar. Bu olaydaki tek rıza olayı yapan Rıza.

Ethem’in de bilirkişi raporları ciddiye alınmaz, diğer davalarda da bilirkişi raporları ciddiye alınmaz, sonra adaleti tesis ettik derler. Ahmet Şahbaz’ı unutmuş değiliz, Ethem’in katilidir kendisi ve bizim nazarımızda hep öyle kalacaktır. Bir kaza mantığı yürütülür sürekli bu faşizan saldırılar ve cinayetler söz konusu olduğunda. Biz Ahmet Şahbaz’ın Emniyetteki amirlerine “eğer benim cezama mani olmazsanız, nasıl kanunsuz emirler verdiğinizi açıklarım” diyerek şantaj yaptığını da biliyoruz. Yine biliyoruz ki; “polis ne yapsın, ekmek parası” diyenler polisin ve memurun kanunsuz emirlere uymama hakkı olduğunu bilmiyorlar. Bu bir ekmek parası telaşı değildir. Adana’da ölen polis, Mustafa Sarı, hiçbir direnişçiden darbe almamıştır. Hiçbir direnişçiden bir saldırıya uğramamıştır. Teyit edemiyoruz, onaylayamıyoruz ama bizdeki bilgi onun da polisin tazyikli suyuyla köprüden düşüp hayatını kaybettiği şeklinde. Çünkü o esnada hayatını kaybeden bir de kâğıt toplayan çocuk var, hiç dile getirilmeyen.

Biz gezi direnişinde görev alan polislerin bir kısmının cep telefonu numaralarını -ki bunlar telsiz hareketlerini ve polisin hareketlerini de değiştirilmesine sebep olmuş şeylerdir- yayınladık. Şöyle bir bilgi edindik; H er olay merkezinde, müdahale edilen her yere dijital kayıtlarla, görüntülerle hâkim olunacak ve kayıt altına alınacak. Demek ki poliste yaşanan her bir olayın kaydı mevcut. Cami içinde içki içmeye gelince kamera kayıtları çıkamıyor bir türlü ortaya. Benhur’un, Titanik’in montajı bu kadar uzun sürmüyor. Nerede o camii içinde içki içilen kamera görüntüleri? Avrupa’ya izah edemedi Egemen Bağış bunu. Kendini acındırmaya kalktı Egemen Bağış, parlamenterler döndü dedi ki ‘”biz içki görmedik, içki yok burada.” Kabataş’ta türbanlıya saldırıldı diye dini hassasiyet üzerinden halkı aldatmaya çalışıyor hala başbakan ve avenesi. Karakola yapılmış bir başvuru dahi yok. Bu olayın gerçek olması halinde emin olun Gezi direnişinin her bir bileşeni, biz Redhack olarak tavır koyarız, tepki geliştiririz. Kimsenin dini hassasiyetler ve dini kimlikler üzerinden bunu yapmaya hakkı yoktur.

Red Belgeseli ve Devletlü Hackerlar

-Şimdi söyleşi arasında gösterdiğiniz “artık yeter” filmi Bağımsız Sinema Kolektifi’nin bir çalışması. Sevgili dostlarımız bizim çok hayranlıkla izlediğimiz, baktığımız dostlardır. Üretkenlik ve paylaşım adına örnek bir oluşumdur Bağımsız Sinema Kolektifi. Sağ olsunlar teveccüh göstermişlerdi, “RED” belgeselini hazırlamışlardı aynı ekip. Şimdi o aynı ekiple ilgili, bu faşist arkadaşlar, bizi yıldırmaya çalışanlar, işte yayın esnasında, HALKTV’nin sitesini hackleyen büyük hackerlar (!), halk menfaati gözeterek eylem yapanlar bize mesaj atmışlar. Bu adamların zeka seviyesi hakkında ipucudur bu. Bize mesaj atmış, diyor ki, “şimdi ayvayı yediniz, yüzünüzü bir gün göstereceğinizi biliyorduk!” O karakter canlandırmalarının, profesyonel oyuncu olduğunun farkına bile varamayacak, onları gerçek Redhack militanı zannedecek kadar uçmuşlar.

-Yani bizim “RED” filminden aldığımız o aktörlerin olduğu görüntüler deminden beri dönüyor, bunları siz mi zannetmişler?

-Biz zannederek avuçlarını ovuşturuyorlar, profesyonel oyuncu arkadaşlar, onlar rolleri icabı bir diktatörü de canlandırabilirler, Redhack’i de canlandırabilirler, bir ayakkabı boyacısını da canlandırabilirler. O profesyonel oyuncuları biz zannetmiş, “aha şimdi gittiniz” diyor. Gülelim mi ağlayalım mı, bu insanları muhatap kabul edelim mi, bunların oluşturduğu gündeme takılıp mı yaşayalım biz ömrümüzü? Yapmayalım bunu. Biz “devlet terörü” dedik diye de mesaj gelmiş, bazı dostlar uyarılarda bulunmuşlar, demişler ki “devlet ve hükümet farklı kavramlardır, lütfen buna dikkat edin.” Kavramsal olarak doğrudur bu söyledikleri, devlet farklıdır hükümet farklıdır ama güçler ayrılığı yerle bir edilmişken, anayasa yerlerde sürünüyorken, “mahkemelere gerekli talimatlar verildi gereğini yaptık, sonunda 28 Şubatçılarla hesaplaştık” diyen siyasi hınç kültüründen beslenen bu adamlarla hareket devam ediyorken, devlet ve hükümet kavramlarını farklı görmemiz için bir gerekçemiz yok. Hatırlıyoruz, Eskişehir Valisi, Ali İsmail Korkmaz davasıyla ilgili döndü dedi ki, “arkadaşları dövmüştür onu.” Olayı araştırmadan, incelemenden böyle bir yargıya vardı. Lice Kaymakamı da aynısını yaptı, dedi ki “vurmuşlarsa birbirlerini vurmuşlardır, zaten asker havaya ateş etti.” Bunlar tuhaf açıklamalar. Ankara Valisinin sesi çıkmıyor mesela, Alaeddin Yüksel’in. Niye çıkmıyor? 18-19 yıldır validir Alaeddin Yüksel, eski İzmir valisi, bütün gelen iktidarlarla geçinmeyi bu şekilde başarmış olabilir. Hele Vali Mutlu’dan hiç hiç hiç bahsetmiyoruz. “Bu benim kişisel cep telefonumdur” diye bir cep telefonu verdi, göstermelik bir halkla ilişkiler çalışması yaptı, telefon ertesi gün çalışmıyor, ulaşılamıyor, aradığınız numara kullanılmıyor filan gibi cevaplar veriyor. Yoksa bizim de soracağımız bir takım hesaplar vardı sayın valiye. Ama bunlar tuhaf dinamikleri beslemekte ısrarcılar. Başbakan sürekli bir Molotof algısı yaratmaya çalışıyor, o molotof demeye başladıktan sonra Muammer Güler katıldı o kervana, Egemen Bağış katıldı, Bekir Bozbağ katıldı. Molotof içerisinde kokteyl tanımı geçiyor diye mi korkuyorlar, ondan da çok emin değiliz. Bunlar ayranla kafayı bulan arkadaşlar oldukları için, Molotof kokteylin kokteyl kısmına itiraz ediyorlar zannettik biz önce. E herkesin Molotofu var bu ülkede. Sen tüm uluslararası konvansiyonları, insan hakları sözleşmelerini çiğne, sonra da yasal tabirler üzerinden memleketin ne kadar aydın, çağdaş, ilerici, demokrat muhalifi varsa yargılama telaşına düş, mendile molotof de, Medeni’yi öldür, Dilan’ı komalık et, Berkin için bir araya gelen insanlara tazyikli su, plastik mermi, hızını alama plastik merminin içerisine çelik bilye yerleştir… Bu nasıl bir onursuzluktur! Volkan Kesan Bilici’nin ve diğer 10 kişinin gözünü kör etti bu insanlar. Ama helal olsun, Volkan’a sahip çıkan dostlarımız oldu protez göz operasyonunda. Volkan da çıktı dedi ki, “her şey daha yeni başlıyor, iyileşir iyileşmez, beni kör eden, benden gözümü alan hiçbir şeyi görmemi istemeyen bu iktidardan hesap sormak adına, bu düzenin artık kalıcı olarak değişmesi adına tekrar alanlara döneceğim.” Direnişçilere tepki gösterdiği söylenen İstiklal Caddesi esnafından bahsediyorlar. İstiklal Caddesi’nde yapılmak istenen şeyin bu geri planını da araştırdık. Orada yandaş esnafın bilcümle zararının el altından karşılanacağını biliyoruz mesela biz. Hatta, orada diğer esnaflara saldıran sivil polislerin, direnişçi kılığında saldıran polislerin yeleklerinin yapıldığı atölyeye kadar bilgimiz dâhilinde. Bütün bunların takipçisi olacağız diye söz verdik çünkü biz. İstiklal Caddesi esnafı diye çıkıp iftar yemeklerinde bile konu ediyor Başbakan, danışmanlarına boşuna para ödüyor bakın biz söyleyelim. Yazık parasına. Başbakan’a birisi çıkıp, esnaf derneğinin açıklamasını, Tarkan’ın açıklamasını hiç söylememiş mesela. “Bu esnaf dediğiniz kişileri aramızda tanıyan yok” diyor Tarkan, esnaf derneği başkanı. Yani esnaf dedikleri esnaf değil, eylemci, direnişçi, molotofcu dedikleri sivil polis!

Bütün bunların içerisinde kaybolmamızı istiyorlar: kaybolmayacağız! Tazyikli suyla kafa travması geçiren bu kadar direnişçi varken, diğer direnişçilere 10 metre mesafeden suyu isabet ettiremeyen Tomalar vardı o gün. Belindeki silahları görüntüledik mesela oradaki sivil polislerin. E gittiler SDP’de operasyon yaptılar sol düşmanları. Solu bir şekilde karalayarak, iftira atarak, oldubittiye getirerek yok etmemin telaşındaydılar ama bu yeni bir şey de değil. Cumhuriyetin kuruluşundan bu yana sağ iktidarlar aynı taktiklerle ilerlemeye çalıştı. Ankara’da ajan diye bir İranlı aktivist tutukladılar. İranlı aktivist de rapci çıkınca çok bozuldular, adam müzisyenmiş.

- İtalyan fotoğrafçı tutuklandı, 7 yıl hapis cezasıyla yargılanacak. Piyanoyu gözaltına aldılar.

-Yurtdışından gelerek “hayırdır, beni istemişsiniz, beni arıyormuşsunuz” diyenleri kaçma ihtimali var diyerek tutukluyorlar, 27 yılla yargılamaya en nihayetinde karar verdikleri palalıyı serbest bırakıyorlar. “Eşim dostum beni yastayım sanıyor, Fas’tayım hiç kimse bilmiyor” diye şarkı sözü yazacaklar yakında. Düşünsenize, halka hizmet ve halkın güvenliği için olduğu söylenilen bir kurum, AKP gençlik kollarıyla bir olup insanları öldüresiye dövüyor. Düşmanlarına karşı bu destanı yazan 8 bin polise İzmir’de 4 maaş ikramiye verdiler. Bütün bunların çerçevesinden baktığınızda Gezi cidden semboldür. 1 Mayıs’ta kullanılmasına izin vermedikleri Taksim Meydanı, 1977 gibi sembol bir günle, Gezi direnişiyle bambaşka bir boyuta taşınmıştır ve orada da kalacaktır! İşçinin emekçinin bayramı denilen günde bütün köprüleri kaldırdılar, bütün şehir içi ulaşımı felç ettiler. İnsanları olmayacak şekilde gaz fişekleriyle, tazyikli sularla, joplarla bertaraf etme telaşına düştüler. Yarın dini bayram, muhtemelen ulaşımdaki ayarlamalar yapılmıştır, ben takip edemedim. Bedava hale getirilebilir, yarı fiyatına olabilir, insanlar mezarlıklarına gidebilsin, ziyaretlerinde bulunabilsin, kavuşabilsin, barışabilsin diye bu uygulamaları yapsınlar zaten, hiçbir itirazımız yok ama 1 Mayıs, bu hükümetin, bu iktidarın işçi ve emekçiye, onun sevinç günlerine nasıl yaklaştığının en açık göstergesidir.

Ergenekon Davası ve Öym’ler

-Bir de Silivri boyutu var; işte kararlar açıklandı Ergenekon davası ile ilgili. Vali adete olağanüstü hal ilan etti; oraya giden, gitmek isteyenler 4 km öteden çevrildi. Hatta farklı şehirlerde yolları çevrilen otobüslerden indirilen, aranan insanlar oldu. İşin bir de bu boyutu var. Derin devlet bitti mi bu olaylarla?

-Redhack bu davada yaşanılanların kökünün çok eskilere dayandığını bilecek kadar eski bir örgüt. Özel yetkili mahkemeler MİT Müsteşarı Hakan Fidan’ı ifadeye çağırdı hatırlarsanız. Merak ediyoruz, buna yetkileri olmadığı için mi ifadesi alınamadı, yoksa yargıya gereken talimat mı verildi? Bu ülkede adalet herkese farklı işler. Yozgat’da yargılanırsanız ceza süresi farklıdır, Diyarbakır’da yargılanırsanız farklıdır. Linç mantığını işletip, yukarıdan aşağıya bir sorunlu sistemi tasfiye edip, yerine bir başka sorunlu sistem inşa etme gayretidir bu bizim gözümüzde. Bu hükümetin klasik taktiğidir; Önce birileri gözaltına alınır, halk tepki verir, derler ki “dur bir iddianame çıksın ortaya, anlayalım.” İddianameye tepki geliştirir halk, der ki, “bu iddianamede bahsedilen şeyler deli saçması, 5 benzemez adam aynı örgütten, hatta ve hatta ömür boyunca husumeti olan adamlar aynı örgütten yargılamaya kalkıyorlar, olur mu böyle şey?” Bu sefer de döner derler ki, “yargı safhasını bekleyelim, mahkemeler tarafsızdır, adalet bir şekilde tesis olunacaktır.” Cezaya hükmedilir, insanlar yine tepki verir, bu sefer de dönerler derler ki, “bunun temyiz safhası vardır, bu kadar aceleci olmayın…” Ondan sonra da Sivas davasında olduğu gibi geçmiş olsun! Bu sistemi işleten adamın kendi karinesine bakın, yargılandığı 83 davanın sadece bir tanesinden beraat etmiştir Recep Tayyip Erdoğan. 20 tanesinden Rahşan affıyla kurtulmuştur, 60 tanesinden zaman aşımıyla kurtulmuştur, 2 tanesi sürmektedir. Ceza alacağına inanan varsa parmak kaldırsın! Böyle bir profilden adalet bekleyeceğiz, böyle bir profilin talimatıyla hareket eden profilden adalet bekleyeceğiz. Artık “yargı bağımsızdır” denildiğinde küfür gibi algılıyor belli bir kitle. Adaletin olmadığını biliyoruz biz. Avukatlardan korunan adliyeyi gördü bu ülke bunların sayesinde. Çağlayan Adliyesini avukatlardan korudular, cübbeleriyle yerlerde süründü, üst baş perişan, tekmelendi itildi, sövüldü, dövüldü bu insanlar. Avukatlardan bahsediyoruz, hani bizim başımıza bir şey gelirse bizi temsil eden, hakkımızı, hukukumuzu, sınırlarımızı, çerçevemizi belirleyecek olan ve olayın gerçek yüzünü gerçek mahiyetini hâkimlere izah edecek kişilerden bahsediyoruz. Bu adamlara reva görülen bu. Bu ülke kurulduğundan beri bütün mahkemeler sorunludur. 70’li yıllarda DGM’leri kuran ve siyasi infaz kurumu olarak işletenler bugün Özel Yetkili Mahkeme mantığıyla karşımıza çıkıyor. Böyle bir adaletsiz sistem olabilir mi?

Mersin’de suç işlerseniz farklı, Konya’da işlerseniz farklı, İstanbul’da işlerseniz farklı tutukluluk halleri ve cezaları söz konusu olacak. Silivri esnasında hiç kimsenin dikkat etmediği bir gelişme oldu. Sadece 2013 yılı başında 110 tane pilot istifa etti ordudan. Bizim vergilerimizle yetiştirdikleri her birine 4 milyon lire masraf ederek ustalaştırdığı, yetiştirdiği 110 tane pilot! 440 milyon TL’den bahsediyoruz, ülkenin yetişmiş işgücünden bahsediyoruz aynı zamanda. Astronot adayı 2 pilot da Suriye operasyonunda düşen uçakta hayatını kaybetti. O 2 pilot da astronot adayıydı. Bu nasıl bir hoyratlıktır? Aydınlarını Sivas’ta yak, hapislere tık tıkıştır dünyaca ünlü cerrahlarını, gazetecilerini, sanatçılarını, bunlara hapisleri reva gör.

Şu da var; belli bir kitlenin bağımsız yargı olamadığını, bu ülkede adaletin tesis edilmediğini görmesi için paşaların ceza alması mı gerekiyordu? Balyoz cd’leri üretilmiş delillerdir. Burada yargılananlara bakalım. Derin devlet dediniz ya, bu nasıl bir derin devlettir ki son 5 yılda operasyon üzerine operasyon yiyor ama tek bir karşılık vermeyi başaramıyor. Bu insanlar yıllarca silahlarıyla yatıp kalkan, silah eğitimi alan insanlar olarak bütün silahları kendi bahçesine gömecek kadar da zeki insanlar. Bu pandominin adını doğru koymak lazım; Birleşmiş Milletler Türkiye’yi boşuna kınamıyor. Ne diyor; insan hakları evrensel beyannamesini sürekli çiğniyorsunuz, kimse keyfi olarak tutuklanamaz. Herkes suçu ne olursa olsun adil yargılanma hakkına sahiptir, savunma hakkı için her tutukluya her yargılamada için olanak sağlanmalıdır diyor. Bu kınamadan hareketle Başbakan çıkıp, “birleşmeyi de Birleşmiş Milletlerden öğrenecek değiliz, biz de kendi Birleşmiş Milletlerimizi kurarız” demedi, şanslıyız. Safrasıyla kesesi arasına sıkıştırılmış bir halk söz konusu. Siyasete bu gözlükle bakıyor. Son davada da ya toptan kabul ya da toptan inkâr eğilimi ağır basıyor. Bu torba davaların mantığı aslında budur.

Bu davada kabul edilmesi gereken diğer şeyse şu; hukuk fakültelerini yıkıp yerine alışveriş merkezi dikebilirler. Bizim açımızdan hiçbir mahsuru yoktur. Çünkü yargılananların ne yargılanış şekilleri, ne davanın esası, ne deliller, ne tanıkları hukuka uygundur. Derin devlet diye yıllarca halklara kan kusturmuş yapılanmanın, yaptığı faili meçhul cinayetlere bakın. Paravan şirketler üzerinden para aklama gibi gerekçelerle ceza almaları gerekir bu insanların. Asit çukurları yüzünden, faili meçhul cinayetler yüzünden, köy yakmalar, boşaltmalar, çok özür dileyerek söylüyorum ama bu gerçeğin de bilinmesi lazım Fırat’ın öteki tarafında, güneydoğuda insan dışkısı yedirilen insanlar yüzünden ceza almaları lazım. Bu suçlar üzerinden değil de, “sen benim sandalyeme oturdun ben lavaboya gittiğimde” diyerek bu insanları yargılamak aslında aklamaktır. Suçu doğru tespit etmek gerekir. Siz çıkıp bir itiraz ettiğinizde, bu insanların bir kısmının aynı örgütte yer almaları mümkün değildir dediğinizde insanlar dönüp diyorlar ki, “sen askeri vesayetçi misin?” Bazı canilerin bizlerde bıraktığı izler biraz daha derindir. Çünkü biz Vali Mutu’nun Silopi görevi esnasında yaptıklarını da biliyoruz. Ölürken kendi kafasına sıkmayı tercih edip yine bir can almayı yeğleyen Hayri Kozakçıoğlu’nun olağanüstü hal valiliği dönemlerinde hatırlıyoruz. Biz devrimciyiz, biz unutmayız, unutturmayız. Osman Yıldırım’ı niye bıraktınız Bir tanesi Cumhuriyet gazetesine bomba atıyor, bir tanesi Danıştay’da eylem yapıyor, onları serbest bırakıyorsun, Cumhuriyet’de yazı yazan içeride hapiste ömür çürütecek. Halkımızdan ricamızdır, dostlarımızdan, canlarımızdan, yoldaşlarımızdan ricamızdır göz yummasınlar buna.

Terörist değerlendirmesi yapıyorlar İlker Başbuğ için. bakın yine altını ısrarla çiziyoruz, militarizme alerjimiz de vardır bizim. 12 Eylül döneminden kalma, geçmişten kalan, İstiklal Mahkemelerinden tutun da bugüne kadar askeri yapılanmalarını incelediğiniz zaman da çok saçma sapan şeyler görürsünüz. İlker Başbuğ’u terörist diye yargıladılar değil mi? E bu teröristi terfi ettiren kim? Yüksek Askeri Şura’da o makamı o adama teslim eden kim? Sen teröre yardım ve yataklık yapmış olmuyor musun?

Geçmişte başka şeyler de oldu bu ülkede; o insanlar çıkıp beyanatta bulunduklarında yargıya müdahale olarak algılandı. İlker Başbuğ için beyanatta bulundu Başbakan yargılaması sürerken. Bağımsız yargıya müdahale değil mi bu?

Kenan Evren’i yargılayacağız diye insanların karşısına geçtiler, yetmez ama evet, oy istediler. Ne ceza vereceksin kardeşim bu saatten sonra Kenan Evren’e? Yazlık bir beldede Mehmet Ağar ile ağırlaştırılmış tavla turnuvası mı yapacak bunlar? Müebbet muhabbete mi mahkûm edeceksin? İkisinin de muhabbetinin çekilir olduğunu düşünmüyoruz. Yetmez ama evet, faşizm kol geziyor, evet!

Bakın faşizm Fırat’ın öte yanından buraya hiç bu kadar net bir sıçrama yapmamıştı, çok nettir. bu işbirlikçi iktidarı kuran, onun elini güçlendirecek hamleleri tek tek attıranlar kimdi ve bugün kimdir? Bu iktidarı tesis edenler, bu iktidarı yücelten, yükselten, tesis edenler bugün iktidarın ayağının altından bazı şeyleri çekiyorlar, çekmeye devam edecekler.

“Anayasa bir kez delinse ne olur ki” demişti Turgut Özal geçmişte. Anayasayı işinize gelirse delebilirsiniz zihniyeti durduğu yerde duruyor, burada yasalar var yasaları uygulamıyorlar. Adama döner derler ki, “ya sen bugün bu yargılamaları yaparken halkın ihtiyaçlarını karşılamadığı iddiasında olduğun bir anayasadan hareket etmiyor musun?” Biz Özal’a da seslenmiyor muyduk “Çankaya’nın şişmanı işçi düşmanı” diye?

Erdemir’i kurtarma operasyonlarında kendi oğlu Efe Özal’ı zengin eden zihniyet bu. Bugünün gemicik zihniyeti bu. Kendi yandaşlarına prenslerim muamelesi yapardı Özal, onların da papatyaları vardı, e şimdikilerin de faşist papatya falları var. Seviyor-sevmiyor, taraf-bertaraf. İnsanları bu kadar bölen bir iktidardan biz barışçıl eylemler bekleyebilir miyiz? Ben Kürt halkını cidden ayakta alkışlıyorum; bizi düşman eden adamlar bizi barıştırmaya kalkacaklarmış! Umarım bu barış süreci sekteye uğramasın, umarım kan dursun, umarım gerçekten biz kardeşlerimizle barış içinde yaşayalım.

Silivri diyoruz ama Silivri’yi anlatmak, derin devlet uygulamaları, tetikçiler, bütün bunları konuşmak cidden bu noktada bize saçma geliyor, çünkü torba yargılamaların mantığı bu. Birine itiraz edecek olsan diğerini örnek gösterirler. Susurluk artığı olanlarla olmayanları aynı kefeye koyacak değiliz diğer yandan. Bütün bunların faşizmin başka bir yüzü olduğunu düşünüyoruz. Silivri’deki cezalar haklıdır da Balyoz’dakiler haksız, Odatv’deki haklıdır da KCK’deki haksız mıdır? Hepsi hukuk garabetidir bizim gözümüzde ve meşruluğu da yoktur.

Ama nedir mesele? Bu başbakanın konuşma algoritmasını çözemeyenler, bu iktidarın uygulamalarının yapılışını çözemeyenler bugün ülkede maalesef muhalefettirler, böyle bir sıfatları vardır. Sıfat vardır ama muhalefetin kendisi yoktur. 2004’de Wikileaks yazışmalarında şöyle bir anekdot vardı: “Türkiye’de ana muhalefet de dâhil muhalefet partileri 21.yy siyasetinin gerisinde kalmış, gündelik ihtiyaçları karşılamaktan çok uzak yapılanmalardır.” Buna katılmamak elde mi?

Seçim Sistemi

-Seçim sistemi ile de alakalı bir sonuç olabilir mi acaba bu?

-Seçim sisteminde bir takım manipülasyonlar yapıldığını Redhack söyledi zaten. Manipülasyonlar yapılıyor, açılmamış sandıkların duyurularını televizyon ekranlarından görüyorsunuz. Ve kimse kendine sormuyor; bizim için hayatın her yerinde numaralar var artık. TC kimlik numaraları var, pin numaraları var, kendi şifreleme sistemlerimiz var bilgisayarımızda, telefonumuzda, araçlarda, her yerde rakamlar var, şifreler var. Sadece bir yerde yok; seçim pusulalarında yok! Hatırlayın, 13 milyon liraya seçim pusulalarını basacaklarını söylediği matbaa, itirazlar üzerine rakamı geriye aldı ve 1 milyon liraya basmayı kabul etti. Aynı matbaadan bahsediyoruz. Seçim pusulası basacaklar, aynı sayıda basacaklar, ilk rakam 13, ikincisi 1!

Ehliyet yenilemede itiraz olunca 100’lü rakamlardan 15 liralara düştü. Eğer 5 lira kurtarıyorsa ve sen bunu 100 liraya satmaya çalışıyorsan kötü esnafsın yahu. Sen memleketi satarken de muhtemelen aynı mantıkta hareket ettin. 6 milyar Dolar için teskere pazarlığı yapan adamlardan bahsediyoruz. Bugün ülkenin dış borcunu doğru analiz eden ekonomistlerin sesini yükseltmesi gerekir. Farklı hesaplama usulleriyle farklı dış borç rakamlarına ulaşılıyor ama temlik edilmiş 750 milyar Dolardan da bahseden var, 586 milyar Dolardan bahseden de. Biz bu rakamları okurken şöyle okuyoruz; hane halkı borçlanması ne âlemde? Dönüp baktığımızda son 10 yılda hane halkı borçlanması yüzde 4.350 artmıştır. İnsanlar borçludur. 17 milyon sürekli yoksul kategorisinde insan yaşıyor bu ülkede. Sizin peşin parayla gidip satın aldığınız araba, ev, kıyafet, aksesuar vesaire, siz peşin parayla alsanız bile bu borçtur. Sisteme eklenen para borçsa, siz borçla satın alıyorsunuz o aldığınızı. Aile reisi baba- anne bir şekilde borçlanıp hane içerisine para getirdiğinde, size harçlığı verdiğinde, siz okul kantininden simit-gazoz alsanız da aslında siz borç bir parayı harcıyorsunuz. Ülke ekonomisine uzak Asya’dan, küresel sermayeden borçlanmayla edinilmiş para, sonra müteahhitler eliyle – müteahhit diyorum çünkü ülkede sanayi perişan vaziyette, tarım perişan vaziyette bir tek inşaat sektörü çarpanı 400’ün üzerinde olduğu için sürekli destekleniyor- suni bir hareketlilik yaratılıyor.

Tecavüzde “Rıza!”

-Konuşulacak bu kadar ekonomik veri varken, bu kadar borç varken, sıkıntı varken, ne konuşuyoruz? Örneğin hamile kadınların sokakta gezmesinin terbiyesizlik olup olmadığını, kadınlar kaç çocuk yapacağını, kürtajla mı, normal yollardan mı doğuracağını…

-İktidara yakın “nurcuvazinin” arabası var, gider mi gider. Bu da başka bir utanç vesikasıdır. Vasatın yüceltilmesinin sonuçlarından biridir bu. Bu hükümetin cinsiyet ve insan anatomisiyle bir problemi var. Bülent Arınç vajina denmesinden rahatsız olur, kendi itirafıdır benim değil. O gün bugündür jinekologlar vajina yerine kullanacakları tıbbi tanım için isim babası arıyor. Sağlık Bakanı çıkar, “körsün zaten sana iş vermişiz, sesini kes” der çalışana. İçişleri Bakanı çıkar, “hizmet kalitemizi yükseltmek adına demir jop ve geçici körlük yaratan fener siparişi verdik” der. Meydanlarda özgürlük diye feryat eden yürüme engelli vatandaşı hedef gözetip, tazyikli su sıkarlar. Say say bitmiyor. Kadınların hamile olarak sokağa çıkması rahatsız eder ama tarlada doğum yapması, Sirkeci Karakolunda işkence görmesi, sokak ortasında öldürülmesi etmez... Kadın cinayetleri yüzde 1400 artmış vaziyette. Malatya’nın büyük şehir olmasını isteyenlere, Başbakanın miting alanında mikrofonla “hanımlar, kadınlar hazır mıyız” demesi rahatsız etmez mesela. Tecavüzcülerin ceza almadan elini kolunu sallaya sallaya dolaşması rahatsız etmez. Sosyal güvenlik açısından baktığınızda hep ihmal edilmiş, yarısından fazlasının sigortasız çalışıyor olması, -kadın çalışan nüfusun yarısından fazlası sigortasız çalışıyor bu ülkede- bundan rahatsız olmazlar. Abdüllatif Çekin diye birisi vardı, bu aklı evvel, biri 17 yaşında, diğeri 12 yaşında 2 kız çocuğuna cinsel taciz ve tecavüz girişiminde bulunmuş ama tutuksuz yargılanıyor. Dersim’de 14 yaşındaki engelli kız çocuğuna tecavüz ederken suçüstü yakalanmış, bir AKP eski İlçe Başkanı var; Rıza Çolak. Bütün bunlara, bütün bu davalara müdahil olacağını, bunun peşini bırakmayacağını söyleyen kişi, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanı Fatma Şahin. Hani bakanlığın tabelasından “kadın” ibaresini çıkaran Fatma Şahin. Antep patlamasında bebeğiyle birlikte hayatını kaybeden anne ile öldükten sonra konuştuğunu söyleyen Bakan Şahin. Almira isminde bir bebek hayatını kaybetti, rahmet olsun. Gaziantep patlamasından 4 saat sonra Fatma Şahin döndü dedi ki: “Almira’nın annesi ile konuştum, benim yavrum daha dişini bile çıkartmadı” dedi, ağladı! Almira’nın annesi de patlamada o bebekle birlikte ölmüştü. Ölüler üzerinden siyaset yapmayın diyor Başbakan sürekli, Almira ve annesi ölüler üzerinden siyasetin daniskasıdır. Obezite ile mücadeledeki aşırı kilolulara “şişko” diyelim önerisinden bu yana acı acı gülümseten o kadar çok şey var ki hayatımızda.

Arap Nobel’ini Alan Müslüman Niye Yok?

Arap Nobel’i diye bir ödül var, muhtemelen dostların bilgisi dâhilinde değildir. 1979’dan bu yana dağıtılan bir ödül Arap Nobel’i. Ama çok ilginç bir şey var, kurulduğu günden bu yana fizik-kimya-biyoloji ve ilaç dalında bu Nobel’i alabilen herhangi bir Müslüman ülke yurttaşı çıkmamıştır. Bunun coğrafyadan ziyade zihniyetle alakası var. İslam coğrafyasında yaşayan büyük âlimlerin geçmişine baktığınızda aslında çok ciddi örnekler var, çok ciddi bilimsel katkılar var. Ama bağnazlık farklı bir şey. “Biz ara eleman yetiştirebiliriz” diyorlar ama ara eleman da yetiştiremiyorsun. Bugün sanayiye git, TOBB toplantılarındaki açıklamalara, iş kurumu verilerine bir bak; ara eleman da yetiştiremiyorsun. Çünkü sen sürekli eğitim sistemiyle oynuyorsun, duvarlara çarpa çarpa bulabiliyorsun doğruyu. Diyorsun ki 4+4+4 diye bir sistem kurduk, bütün dünya bu sistemi benimsedi, benimseyecek. Böyle bir sistem yok dünyada. 60 aylık çocukla 72 aylık çocuğu aynı sınıfta okumaya mahkûm ettiler. Bu çocukların yüzde 68’i altına kaçırdı, bu çocuklardan minik Efe lavabonun altında kaldı öldü, ona da rahmet olsun. Otizmli çocukları okullara kaydettiremiyorsun. Sen bu okullardan cidden âlim mi yetişmesini bekliyorsun? Kuran Arapçası peşine düştün. Diyanet’in bütçesini açıklarken demiyor muydun “din ehil ellerde öğrenilmelidir, o yüzden 4.2 milyar TL’dir Diyanet’in bütçesi.” Bütçe onaylandıktan sonra kuran kursları üzerindeki denetimi kaldırdın ilk iş, okullara yerleştirdin, Milli Eğitim’de görülmesi için harekete geçtin. Mollaları mele yaptın, ismini değiştirdin, Milli Eğitim’e atadın. Ne bekliyorsun Allah aşkına?

Şimdi geriye sarıyorlar, “bu böyle olmuyormuş!” Tam gün yasasında farklı bir şey mi oldu? Tam gün yasası diye bir şey çıkarttılar ortaya, dedikler ki “akademik personel hem devlete hem kendine çalışamaz.” Dönemin Sağlık Bakanı Recep Akdağ da çıktı uzun uzun anlattı. “Biz halkın menfaatlerini gözetiyoruz diye itiraz ediyorlar” dedi, “bunlar para düşkünü” dedi, olamadık sıfatları yakıştırdı akademisyenlere. Ne zamana kadar? Tayyip Erdoğan’ın sağlık problemleri inanılmaz boyutlara vardı, o bir istisna olarak ortaya çıktı, ondan sonra vicdana geldiler. Baktılar ki sistem çok ciddi şekilde aksıyor, bu adamlar değerli bilim adamları, kendi işlerinin kendi ihtisaslarının üstatları, şimdi onlara tekrar bir hak tanıyacaklar, “mesai dışında hasta bakabilir” dediler. Peki, bu geçen zaman zarfında ölen, yaralanan, sakat kalan, onların yakınları ve bunların çektiği acıların hesabını kim verecek? Başbakan’ın canı normal bir vatandaştan neden daha kıymetli? Bunu birilerinin izah etmesi gerekmiyor mu?

Ekonominin bu kadar kötü yönetiliyor olmasının sebebi de bu. Şişirilmiş ekonomi balonlarına itibar etmeyin. Bakın saman ithal eden durumda olan bir tarımdan bahsediyoruz. Geçenlerde açıkladıkları kalkınma planına bakın, şimdi diyorlar ki “üretmeden tüketmek hataymış.” Ekonominin temel kuralını 10 yıl ıskalamış bir iktidar, kalkınma planında “bizim üretmemiz de gerekiyormuş”u hatırladılar ve enerji girdilerini düşürmek adına hamle yapacaklarını, ithal girdileri düşüreceklerini açıkladılar...

Bugün mü hatırladın? Her seçim arifesinde petrol kuyusu bulur bunlar, “aman Raman’da petrol bulundu, Manisa’da petrol fışkırdı…” Nerede o petroller? Halkın hafızasının zayıf olması bu kadar aleyhine kullanılabilir mi, bu kadar kötü niyetli olabilir mi?

Halkına karşı örgütlenmiş bir devlet pratiğinden bahsediyoruz; doğa peşkeşleri, yağmalar…

Seçimlerin Mantığı

-Şu anda bildiğim kadarıyla 700 bine yaklaşan twitter takipçiniz var, bir o kadar da twitter kullanmayan ama sizi destekleyen insanlar olduğunu biliyoruz. En çok sorulan sorulardan biri yerel ve genel seçimler. Ne diyeceksiniz?

-Davutpaşa’da insanlar yandı, işçiler öldü, yanarak öldü. Davutpaşa’da yanan işçilerin hesabını soramayanlar, o işletmelere ruhsat verenler dE aday olacaklar mı bu seçimlerde, olmayacaklar mı? CHP’den adaylığını açıklayanlara bir baksanız keşke. Niyeyse hep Beşiktaş’tan, Bakırköy’den adaylar. Nasıl bir garanticilikse bu artık. Daha önce de söyledik; delege seçimleri sıkıntılıdır parlamentonun, parti oluşumları, milletvekili seçimleri sıkıntılıdır, MKYK yapıları sıkıntılıdır. Vazife olarak edinmeleri gereken şeylerden ziyade gece yarısı oldubittileriyle “kırmızı ışıkta durmayalım artık biz koskoca milletvekiliyiz” diyerek özlük haklarını iyileştirme telaşına düşen bir parlamento

CHP söz konusu olunca susacak mıyız? Belki de bu halkın en fazla umut var olduğu, en fazla alternatif gözüyle baktığı bir kaç partiden bir tanesi olması nedeniyle belki de en fazla CHP’ye yüklenmek değil mi işin doğrusu? Eğer parlamenter sistemle devam etmek gibi bir tercih kullanacaksa halk, biz bu parlamenter yapıya inanmıyoruz. İnanmadığımız için çok fazla eleştiri yöneltebiliyoruz. Tarafsız olduğumuz, onurlu durduğumuz için hiçbiri arasında ayrım gözetmiyoruz. Biz İZSU eylemini yaptık, hacklemediğimiz bakanlık kalmadı ama bunların arasında bir de İzmir Su ne yapıyor diye bir bakalım istedik. Bilgisayara girdiğimizde gördük ki sahte ODTÜ diplomasıyla terfi etmiş, yıllarca müdür seviyesinde maaş almış birileri var orada. Bunu da çıkıp söyledik, çünkü zaten bizim itiraz ettiğimiz şu değil mi; “Senin hırsızın, benim hırsızım…”

Kayseri Belediyesinde orada çalışanlardan bir tanesinin itiraflarını yayınladık. Osmanlı Sarrafiye’nin nasıl kasa olarak kullanıldığını, özellikle akaryakıt istasyonları üzerinden nasıl bir rantiye sistemi oluşturulduğunu da dile getirdik, İZSU’daki skandalı da dile getirdik. Gezi direnişi esnasında, direnişe destek veren otobüs şoförleriyle ilgili en ağır yaptırımları uygulayacağını söyleyen Aziz Kocaoğlu’na da en sert tepkiyi biz verdik. İşçileri çok ağır cezalandıracağını söylüyordu, biz de döndük dedik ki “sen gerçekten halk için mi oradasın, yoksa başka gerekçen mi var?” Biz CHP’yi de eleştiririz. CHP sola ne kadar yaklaşırsa, ne kadar sosyalist değerler üzerinden siyaset üretirse insanlara o kadar faydalı olacaktır diye düşünürüz.

Chp’yi Eleştirmek

-Bir yandan da CHP’li vekilller Tomaların önünde durdu…

-İşin doğrusu hakkı teslim etmek lazım, biz komünistler hakkı teslim etmeden devam etmeyiz. Emeği geçen, halkı için mücadele eden, halkın menfaatlerini gözeten herkesin ismini tek tek sayabiliriz. Redhack davasında kim vardı? Manisa Milletvekili Özgür Özel, Malatya Milletvekili Veli Ağbaba ve Denizli Milletvekili İlhan Cihaner. Biz en fazla desteği onlardan gördük. Ertuğrul ağabey, Ertuğrul Kürkçü de destek verdi, başka insanlar da oldu, Hüseyin Aygün’ün destekleri vardı. Dikkat ederseniz belli isimler çerçevesinde sürüp gidiyor bazı eylemler, tepkiler.

Kürecik radarı için de aynı tepkiler vardı, mülteci kampları denetimi olsun diye tepki geliştirenler de ama biz gezi direnişinin en başından beri oradayız. Taksim Dayanışması’nın ana bileşenleri diye kabul ettiğim dostlarım var benim içlerinde, çok sevdiğim insanlar var, saygı duyduğum insanlar var. O insanlar sabaha karşı Redhack’den yardım istediler. Lütfen bizi organize edin dediler. Bugün İstanbul’da yaşayan halkın tamamına bu soruyu yöneltseniz cevaplamakta güçlük çeker. İstanbul’un 83-84 tane milletvekili var, kaç tanesi oradaydı? Hadi gelin birlikte soralım; CHP’nin kaç İstanbul milletvekili var? AKP’lilerin gelmesini beklemiyorsunuz herhalde? Ülkede, dört bir tarafta eylem, direniş, diriliş yaşandı. Gazi Mahallesi’ne de gitmelerini beklerdik, Dersim’de olmalarını da beklerdik, Antalya Çallı’da da. Ankara’da Dikmen’de sahip çıktılar. Aylin hanımın orada olduğunu duyduk. Bunun için o dokunulmazlık zırhını kullanabiliyorlarsa kullansınlar, bizim yok öyle bir zırhımız.

-Dış mihraklar, faiz lobileri var bir de…

-Var var… Caiz lobileri var, faiz lobileri var. Onlar bilmiyorlar, biz Divan Oteli lobisi dışında lobi tanımıyoruz.

Ortadoğu

-Sınırımızda yaşanan gelişmelerle ilgili fikirleriniz merak ediliyor şimdi. Ceylanpınar’da 4 vatandaşımız hayatını yitirdi, Rojova’da katliam var, Türkiye’nin Ortadoğu algısı tamamen değişmiş vaziyette bu hükümetle birlikte. Türkiye’nin Ortadoğu ve dünya algısıyla ilgili Redhack neler söyler?

-Şizofrenik Sultan geçenlerde çıktı dedi ki, “tencere tava çalan komşunuzu ihbar edin her şeyi devletten beklemeyin, gidin şikâyetçi olun, yıldırın.” Bu zihniyetteki bir adamın Türkiye’nin komşularıyla sıfır sorun politikası gütmesi mümkün mü? İnsanları kendi komşularını ihbar etmeye, yıldırmaya, sindirmeye çalışan bir adam. İki gün önce Davutoğlu, İran’ın yeni Cumhurbaşkanı Ruhani ile birlikte Suriye politikasının da değişeceğini söylediği saatlerde, Hasan Ruhani bir açıklama yaptı; “İran, Suriye’nin karşılaşacağı tüm tehditlere karşı Suriye’nin yanındadır ve daha güçlü bir işbirliği tesisi hazırlığındadır.” Hasan Ruhani dediğimiz kişi 6 dil konuşan biridir, yani Obama’yla meselesini İngilizce, Fransa Cumhurbaşkanı Hollande ile Fransızca, Putin ile Rusça, Merkel ile Almanca anlatıyor; Arap dünyasına seslenirken Arapça konuşuyor. E hal böyle olunca başkasının hissesine de Şansölye düşüyor, bizim hissemize viyadük. Obama’nın sesini özleyenlere viyadük düşmesi çok normal.

Yıllarca birbirlerine diş bilemiş, bilek güreşi yapmış devletlerden bahsediyoruz İran ve Amerika; Ruhani kalktı dedi ki seçimden hemen sonra Amerika’ya, “iç işlerime karışma, haklarımı tanı, gel konuşalım.” İran’da işsizlik yüzde 10’un üzerine çıkmış. Yüzde 10 üzerinde bir işsizlik İran için kabul edilemez diyor Ruhani. Bahi bizim yüzde 10’un üzerinde işsizliği öncelikli meselesi yapan bir devlet adamı var mı?

-Artık Mısır’da şeriat eğitimi veren üniversitelerden alınan diplomalar Türkiye’de de geçerli olacak. En dikkat çekici üniversitelerden biri de El Ezher üniversitesi.

-Burada da hakkaniyetli davranmak zorundayız; El Ezher dünyada ilahiyat açısından otorite kabul edilen bir üniversitedir. İlahiyatçılar açısından denkliğinin kabul edilmesi cidden bizim yadırgayacağımız bir şey değil. Robot kol üreten insanların denklik alamaması çok tuhaf. 12 Eylüld’e 30 bin akademisyenini kaybetti bu ülke. 30 bin bilim adamı bu ülkeyi terk etti, binlerce devrimci yurtdışına mülteci sıfatıyla gitti. Yetişmiş insanları bu kadar kolay harcayan bir sistemin kalkıp Ortadoğu’da söz sahibi olması, Ortadoğu siyasetinde hak sahibi olması ancak ve ancak maşa sıfatıyla söz konusu olabilir. “Mısır’da katliam oldu” diyor, Roboski konusunda ne diyorsun? “Yatıp kalkıp Uludere diyorlar, ölü seviciler, kimse ölü üzerinden siyaset yapmasın” filan. Geçen hafta iftar konuşmalarında, ölenler de candır demeye başladı. İşine geldiği zaman can diyorsun.

Afganistan’da Amerika, Taliban ile anlaşma yoluna gitmeye çabalıyor, masadalar. Amerika’nın Afganistan’ı Rusya üzerine kışkırttığı dönemde Afganistan’daki uyuşturucu üretimi ile bugünkü üretim arasında yüzde 100 fark var. Amerika’nın müdahalesinden sonra dünyanın bütün uyuşturucusu orada yetişmeye başladı. Taliban ile çatışmaya başladılar, Amerika’nın verdiği silahlar kendine döndü. Bugün barış süreci işletiyorlar.

Peki, biz neredeyiz? Afgan dağlarında 12 Anadolu evladı öldü biliyor musunuz? NATO barış gücü, NATO destek gücü adı altında 12 tane Mehmetçik öldü. Bunun hesabını devrimcilerden başka soran var mı bu ülkede? Biz bunu hesabını sorunca biz vatan hainiyiz. Kore’ye gönderilen Anadolu evlatlarının hesabını soran Nazım usta, nasıl vatan hainiyse, biz de vatan hainiyiz, yapacak bir şey yok. İstiklal Caddesi’nde bayrak satıcısı vatan haini. Mehmet Ali Alabora vatan haini, herkes vatan haini bu ülkede, Fazıl Say vatan haini, herkes, herkes, herkes...

İktidar ve Sanat

-Sanatçıların üzerindeki baskılar çok fazla. Bu tarikat evlerinde yetişmiş hocalarından çarpık bir İslam anlayışını devralmış adamların sanat ve sanatçıya bakışları da tuhaftır zaten. Eskiden “tükürürüm böyle sanatın içine” diyorlardı; Mehmet Aksu’nun heykeli için Ankara’da Melih Gökçek’in ifadesidir bu. Çünkü sanattan anlamaz, belediyecilikten anlamaz, hiç bir şeyden anlamaz; kifayetsiz bir adamdır. Sonra gittiler Kars’taki barış heykeline tahammül edemediler, “vay efendim Harakani hazretlerinin türbesinin yanında barış heykeli mi olurmuş yıkın şu ucubeyi” dedi Başbakan.

Hafızayı tazelemek lazım çünkü çok kısa zaman dilimleri öncesinde yaşanmış şeyler bunlar. Eskiden tükürürüm böyle sanatçının üzerine diyenler şimdi sanatçıların üzerine tükürmeye kalkıyor.

Sosyal Medya

-Sosyal medya, sansür ve özellikle facebookla ilgili bu hesap kapatmalar, tutuklanmalara kadar gidebilen adli vakalar, bunlarla ilgili Redhack ne düşünüyor?

-Haşmetmeap öyle buyurdu, “beladır” dedi. Başbakan bu konuda açıklama yapacak belki de en son adamdır. Bu tutarsızlık abidesi beyefendi çıktı dedi ki “bu facebook, twitter, internet filan bunlar çirkin, ayıp. Sonra çıktı dedi ki bir kaç ay önce, “biz interneti, sosyal medyayı en az onlar kadar iyi kullanmalıyız.” “Onlar” dediği kim? Bir ayrıştırma dili kullanıyor sürekli. Psikolojik adı vardır herhalde bunun; paranoid şizofren mi diyeceğiz, ne diyeceğiz? Bilenler bizi de aydınlatsın. Tuhaf bir ruh hali var. Silikon vadisi ziyareti yaptı, karşıladılar, hürmet ettiler, yeni icatları tanıtmaya çalıştılar silikon vadisinde. Silikon vadisi, bildiğiniz gibi teknoloji üretim üssüne verilen bir isim Amerika’da. Silikon vadisine girdikten sonra dudağı uçukladı. Geçenlerde, çok övündüğü, projelerin projesiymiş gibi lanse ettiği, sunduğu “Fatih projesi”nde okullara tablet projesinde yapılan yolsuzluklar patladı. Hiçbir şey üretmeyen adamlar 100 binlerce liralık zarara uğratmışlar Fatih projesini. Kendi atadıkları adamlar. Bütün faşist diktatörler aynısını yaptı, Franco, Mussolini, Hitler iletişim araçlarını kendi elinde tutmanın iktidarın garantisi olacağı refleksiyle hareket etti. Bu niye farklı olsun ki? Bu da diktatör…

Hayat gerçekleri yüzünüze çarpıverir, siz silikon vadisi yerine kurtlar vadisini muhatap kabul ederseniz, Necati Şaşmaz gibi ne dediğiniz de anlaşılmaz, nereye varacağınız da bellidir. Sen teknolojiye yatırım yaptın mı? Hindistan’da yazılım konusunda korkunç bir noktaya varıldığını bilmiyor musun? Bilmiyorsun. Afyon’da cephanelik patlıyor, Orman Bakanı çıkıp diyor ki, “Pakistan’da, Hindistan’da da böyle şeyler oluyor.” Pakistan’ı, Hindistan’ı sadece o yönüyle ele alıyorlar. Orada bir kalkınma hamlesi yaşandı, aldılar başlarını gittiler. Sen 600 bin Lira verip Redhack’le mücadele etme telaşına düşüyorsun bilişim söz konusu olduğunda. 2000 tane siber güvenlikçi alıyorsun, Ama düzenlediğin konferanslara defalarca hacklediğimiz YÖK yetkilileri dâhil olmuyor. Tuhaf!

Halkın sürekli doğurgan olması için telkinlerde bulunuyor. Bu da diğer diktatörlerin ortak paydasıdır; çok çocuk yapın, ırkı yüceltin. Sen 1 milyon çocuk işçiyi doyuramıyorsun. 1 milyon çocuk işçi varken bu memlekette sen 23 Nisan kutlamaya utanmıyorsun. Hoş ona da müdahale ediyor… Bizim kendi gerçeklerimizle yüzleşmemiz gerekiyor. Gelişmişliğin ölçüsü insan haklarıdır. Küba nerededir gelişmişlik endeksinde, Türkiye nerededir bir bakılması lazım. 94 ülke arasında 92. ülke pozisyonunda Türkiye, Küba 8. pozisyonda bir sosyalist ülke olarak. Egemen Bağış’a sorsanız, “ne diyorsun abi sen bu duruma?” “Sosyalizmin LCD televizyonu yoktur, iphone’u yoktur” diyor. Sosyalizm algısına bakar mısınız? Bu adam baş müzakereci. Güya baş müzakereci ama 1963’te başlayan Avrupa Birliği macerasını Tansu Çiller döneminde başladı zanneden bir adamdan sadece bar İngilizcesiyle konuştuğu için devlet adamı çıkaramazsınız, olmaz. Böyle bir yönetim anlayışı olamaz, kabul etmeyiz. Redhack’in ortalama militanlarından bir tanesiyim, gelsinler benimle tartışsınlar. Şirin Baba’yı geçtim, diğerlerini geçtim.

Gezi direnişi boyunca biz insanlarla sosyal medya üzerinden haberleştik ama sosyal medyayı kapatmak istemelerinin gerekçesi şudur: Sosyal medya er meydanıdır. Sorduğunuz soruların sadece muhatapları değil, sizin takipçilerinizin, onun takipçilerinin de görme şansı vardır. Sosyal medyayı yasaklamak adına adım atacaklara hatırlatmak lazım; ilk duvar yazıları, ilk minibüs arkası yazıları olan bir toplumla muhatapsınız, tekrar düşünün. Sosyal medya yasaklanacaksa, öncelikle o kifayetsiz belediye başkanından başlayabilirler, bizim için bir sakıncası yok, mani olmayız. Youtube’ı yasakladılar; İran’la, Suudi Arabistan’la, Çin’le aynı paralelde anılmaya başladık bütün dünyada. Avrupa’da, Amerika’da söz konusu oldu, gelişmiş ülkelerde söz konusu oldu. Ne yaptı insanlar? Proksileri öğrendiler, VPN bağlantılarını öğrendiler, aşmanın yolunu öğrendiler. Twitter, Türkiye’nin yaptığı bilgi taleplerini, başvurularını kibarca reddetti.

Alternatif Bilişim Derneği’nin yorumları çok önemlidir bizim için, hep zihin coğrafyamızı aydınlatmıştır. Özgür Uçkan’ın -buradan selam olsun kendisine - son derece değerli katkıları vardır. İnternetin aktif olarak kullanılmasının başladığı yıllardan bugüne aralıksız olarak bütün bunları en iyi şekilde yorumlayabilecek kişilerden bahsediyoruz. Mesajı biz yazdık ama o mesajı bizim yazdığımızı nasıl ispat edecekler? Siz kabul etmiyorsunuz o mesajı yazdığınızı, bunu ispatlamaları mümkün değil. Bu tavrı gösteren iktidarlar nickler üzerinden, müstear isimler, takma isimler üzerinden halkı tam olarak yeraltına itiyor, illegaliteyi çoğaltıyor. Mesela Halk Tv’nin sitesine saldırı yapmış. E faşistsin işte abi. Senin gelebileceğin en yüksek mertebe bu. Toplumsal duyarlılığı ele aldığımızda bu ülkede gelişen hiç bir dinamik hakkında fikir üretemez, yorum yapamaz, tavır geliştiremez, katkı sunamaz. Bu adamlar cahil cühela adamlar. Bu yasaklarla bir yere varılamayacağını birilerinin bu hükümete, bu ülkeye hatırlatması gerekiyor. Biz bu engelleri aşarız.

Bütün dezenformatif bilgi yayan gruplar da yine kendilerinin ekipleridir, “yeşil çarlık”ın kucağında oturan insanlardır. Yasaklayabiliyorlarsa yasaklasınlar, biz kırmızı toprakla duvarlara slogan yazarak büyüdük Toprak yine yerinde duruyor, ne duvar dikerlerse önümüze üzerine kendi adımızla özgürlükler için mesajlarımızı yazarız. Yazar geçeriz. Yürekleri yetiyorsa yasaklasınlar.

Basın ve Gezi Direnişi

-Hükümetin baskısı dolayısıyla ya da hükümete muhalefet eden gazeteciler, basın çalışanları bir bir işsiz kalıyor.

-Zamanında bunları yaparlarken sesin çıkmıyordu, ta ki gelip sana dokunana kadar. Van’daki depreme tepki geliştirdin, dedin ki, “burada insanlara yazlık çadır göndermişler.” Çok sert bir tepkiyle karşılaştın. Ondan sonra kalkıp sürekli olarak CIA listelerinde adı geçen, geçmişte TRT dolandırıcılığıyla ismi anılmış bir başka gazeteciyle gidip yat kataloglarına bakmaya başladın. Anında “U” dönüşü. Yarın işsiz kaldığında kimin sana sahip çıkmasını bekliyorsun?

İsim de analım; Doğuş grubunun hükümetle ilişkileri son derece girifttir. İhalelere baktığınızda, tüp geçit projelerine baktığınızda, diğer ihalelere baktığınızda Doğuş grubuyla nasıl girift bir noktada durduğunu bilirsiniz hükümetin. NTV bu grubun yayın organıdır. Bu yayın organının Gezi direnişinin başından beri sergilediği tutum hepimizin malumu. Bu basın kurumunda da işinden olmamak için istifa müessesesini çalıştırmayan pek çok insan vardı. Sonra Cem Aydın’ın itirafı geldi, NTV’nin ceo’sudur Cem Aydın. Dedi ki, “halk haklı, bilgi alma hürriyeti elinden alınmış, bile isteye manipülasyon yapıyoruz biz.” Ve istifa etti.

Bizim direnişçiler olarak, devrimciler olarak, bu ülkenin aydınlık yarınlarında hissesi olacak insanlar olarak tüm bu iş kayıplarına bir şekilde sahip çıkmamız gerekiyor. Demokratik taleplere can feda diyor Başbakan, 7 gazete birden “can feda dedi” diye çıkıyor. Neye can feda dedi, kurbanın olayım, bir dön bak. Hangi demokratik talebe evet demiştir bu adam? Çiftçiye mi evet demiştir? “Ananı da al da git” dediği çiftçiden mi bahsediyoruz? 4500 tane üniversite öğrencisi üniversiteden uzaklaştırılmış, ceza almış, 650’si hapiste. Seyfettin ile Harun kendini asmış cezaevi koşullarına dayanamayarak, şu anda içeride olanlar var. Bir dön bak! Sanata bakışları sorunlu, eğitime bakışları sorunlu, özgür dünyaya bakışları sorunlu.

Rojova’dan Ceylanpınar’a

-En çok soru gelen konulardan biri Rojova’daki katliam, Lice’deki durum, Ceylanpınar’daki... Bu konularla ilgili elinizde bilgi-belge olup olmadığı..

-2 Ağustos sevkiyatı ile ilgili bilgimiz var, Gaziantep’de biraz önce bahsetmiştim. İlçenin ismini hatırlamıyorum ama sevkiyat gerçekleştirildi. El Nusra cephesinden gelen insanların yaptıkları toplantılardan haberimiz var. Ceylanpınar için 2012’de Başbakanın bir ifadesi var, diyor ki, “biz tedbirimizi alalım da, sınırın öte yanından ne geleceği belli olmaz.” Ceylanpınar’da 2012’de tedbirini alığın halde mi bu kadar ölüm devam ediyor? Bunu Redhack soruyor. Bunu herkesin sorması lazım çünkü Ceylanpınar’da ölen insan. Biz halkın hafıza kartı olacağız diye bir söz verdik.

Hatırlayın, Maliki hükümetine ayak bağı olmaya, seçimlere müdahale etmeye kalktı Irak’ta, devre dışı kaldı.

Doğu Akdeniz’de Rum’lara tabiri yerindeyse posta koymaya kalktı, “burada gaz çıkartırsanız, petrol çıkartırsanız bunu savaş sebebi sayarım” dedi, İsrail dönüp cevap bile vermiyor, petrolü aktarıyor.

İran deseniz, Türkiye yönetiminin attığı adımlar bölge istikrarına, bölge pratiklerine, halklara hizmet etmiyor dedi.

Rusya’ya kafa tutmaya kalktı, “uluslararası stratejimizi size danışacak değiliz” dedi. Rusya kestirdi attı.

Düşen jetlerle ilgili bir açıklama var mı, yok. Rusya neden ve nasıl düştüğünü biliyor, biz hala bilmiyoruz halk olarak. Mucit çıkartacak kapasitemiz yok diyenlerle dün aya gidenler aynı adamlar değil mi? O 2 jetin içindeki pilotları başkalarının arama tarama gemileriyle, kosterleriyle aradık bulduk.

Rojova, bugün ülkede yaşayan bir grup insanın tüylerini diken diken eden bir ifadedir. Başında roj olan her şey, belli bir faşist bir kitle tarafından tüyler diken diken dinlenilmektedir. Rojova, PKK, PYD; bütün bu gerçeklerin içerisinde kaybolan bir kitle var. Suriye’de savaş çıktı, bu çatışmalar bittiğinde orada nasıl bir komşumuz olacak? Nasıl bir komşu hayal ediyordun? El Nusraistan mı kurulmasını bekliyordun? Oradaki çatışmaları sadece Kürt-El Kaide çatışması seviyesine indirgenmesi bölge gerçekliğinden kopuk yaşama pratiğine sahip olanların yapabileceği bir şey olur. Orada 2 tane emperyal blok vardır, bir tanesi İran-Rusya-Çin bloğudur, diğeri Avrupa Birliği-Amerika-İsrail bloğudur. Bu bloklar arasında, kendini koruma, kendi hürriyetinin telaşına düşme, özgürlüğünün telaşına düşmek için harekete geçmiş bir Kürt halkı vardır.

Rojova’da çok ciddi sayıda Kürt öldürüldü, Lazkiye’deki katliamları Reuters duyurdu. Ak-lı evveller “hadi ispatla, hadi ispatla” telaşında. “Lazkiye’de kimse ölmüyor” diyor. Kardeşim, sen Alevilerin ölümünü görmek için Lazkiye’ye gitmek zorunda değilsin ki. Senin Ebussuud efendin var, Yavuz Sultan Selim’in var, Çorum’un var, Maraş’ın var, Gazi Mahallen var. Katliam çok. Mısır için lanetli konuşmalar üretiyor Başbakan, e o zaman senin lanetlediğin Mısır geçici hükümetine, Adil Mansur’a, Cumhurbaşkanı Gül niye kutlama mesajı gönderiyor o zaman? Eleştirdiğiniz monşerler bu duruma ne diyorlardır acaba?

Meseleleri mertçe söyleyebildiğin kadar insansın. Mısır’da yapılan müdahale değildir, darbedir. Demokrasi adına değildir, orada bir cunta vardır; çatışma değildir yaşananlar. Adeviye’de de yaşananlar, Tahrir’de de yaşananlar çatışma değildir. Orada ateş açtığın anda katliamdır onun adı. Çorum, Maraş, Sivas, Ramallah kadar, Roboski kadar, Kamışlo kadar, Dersim kadar, Hocalı kadar, 1915 kadar katliamdır. Bunların her biri insanlık ayıbıdır, bir, tanesi iyi ötekisi kötü değildir. Bizim yapmamız gereken sadece şudur: devlet pratiğinde geliştirilmiş bu katliamları belli halklara, belli ırklara mal etmemek zorundayız. Hocalı’da katliamı yapan o devlet pratiği yüzünden ben Ermenilere düşman olabilir miyim? Böyle bir mantık olabilir mi? Bülent Arınç çıktı dedi ki, “Dersim’e katliam demek, halkı kin ve nefrete sevk etmektir.” Başbakan Erzurum mitinginde “Dersim katliamı CHP döneminde yapılmadı mı?” diye sordu. Hani katliam demek halkı kin ve nefrete sevk etmekti? Bu başbakanın çağdaş ülke kanunlarıyla en az 20 yıl yatarı var nefret söyleminden. Direnişçilerin çadırında atom bombası projesi filan dediler, o da aklı evvel belediyecinin lafları bunlar. Bir tane Sırp aktivist yakalamış mı gezi direnişinde? OTPOR Sırp aktivist grubudur ve Türkiye dinamikleriyle bir bağlantısını tespit eden, ispatlayan varsa beri gelsin. Amaç nedir; kafayı karıştırayım. Faiz lobisi de öyleydi... Berkin Elvan mı sebep oldu bu ekonomik çalkantılara?

Bekir Bozdağ çıkıyor, “Mısır’la ilgili Avrupa Parlamentosu herhangi bir açıklama yaptı mı?” diye soruyor. Mehmet Şimşek yetişti imdadına, 2 açıklama var taraflara itidal çağrısı yaptılar diye. Ama biz Hamas lideri Haniye’nin de Mısır açıklamasını duymadık. Hamas lideri niye açıklama yapmıyor Mısır’la ilgili?

Arap Birliği diye bir oluşum var örneğin. Arap Baharı aldatmacasının finansörlerinin ilk yaptığı şey Arap Birliği’nde Suriye’nin üyeliğini askıya almak oldu hatırlayın. Bu iki yüzlü siyaset yüzünden Rojova’da Kürtler, Lazkiye’de Aleviler katledilirken El-Kaide’yi destekleyenler, Mogadişu söz konusu olduğunda büyükelçilik patlamasına sessiz kalırlar. Bakın El-Nusra’yı, El-Kaide’yi açık açık destekleyen bir hükümet pratiği var. Suriye’de destekliyorsun, Mogadişu’da, Somali’de senin büyükelçiliğini patlatıyor adam. Gıkın çıkmıyor, çıkamıyor. Tipik nitrat gübresi patlaması teşhisi kondu. Gaziantep’deki patlamada nitrat gübresi bombası yok muydu? Nitrat bombası da El-Kaide’nin imzası gibi bir şeydir.

Hükümet üyelerine bakıyorsunuz, yandaşlarına, beslemelerine, her biri Hugo Chavez edasında. Sanki büyük devrimci Hugo’nun ruhu kaçmış içlerine. Ahmedinejad’dan mazbatayı Ruhani değil de bunlar almış sanıyorsunuz onları dinlediğiniz zaman. Çünkü ağızlarına geleni söylüyorlar. Ama ekonomik hamlelerini desteklediklerinde hiç öyle küresel sermayeye atıp tutmuyordun. Çuval hadisesinden sadece 1 hafta sonra gittiğin Beyaz Saray’da “son derece pozitif duygular içindeyim” diyordun. Ondan sonra çıkıp “milli şuur, milli onur” diyorsun. Böyle mi olur bir milli şuur, milli onur? Sen değil miydin Obama’nın sesini özleyen? Beysbol sopalı fotoyu görmedin mi sen? Eskiden Amerika bir yere müdahale edeceği zaman, kendi savaş gemileriyle, uçak gemileriyle, topuyla, tankıyla, tüfeğiyle giderdi. Beş kuruş harcamadan tüm Kuzey Afrika’yı, Mağrip’i, Ortadoğu’yu birbirine kırdırmış vaziyette, kan akıyor her yerden. Sen nasıl “biz gömlek değiştirdik, biz demokratız” derken samimi değildiysen, emperyalist devletler de samimi değil elbette. Bu yüzden Rojova direniyor, Hopa direniyor, Erciş direniyor, Dikmen direniyor. Bu ülke bu direnişlerle kendi geçmişiyle yüzleşiyor.

Başbakan’ın İftar Konuşmaları

-Bir de Başbakanın iftar konuşmaları var. Her iftar konuşmasında bir ötekileştirme, bir hakaret üslubu. Kutuplaşmanın artmasını da tetikleyecek konuşmalarla neyi amaçlıyor olabilir?

-Bundan beslenmeyi amaçlıyor, daha kemik bir kitleye ulaşmayı hedefliyor ama son derece itici olduğunun, son derece ciddi bir taban kaybettiğinin farkında değil. Gezi direnişi esnasında sokaktaki insanın sadece sokaktaki insan olarak sayılması gibi bir gaflete düşüyor. O insanların evde aileleri var, o insanların sosyal çevrelerde tanışları, akrabaları, ahbapları var. Bu huzursuzluk ortamından, devletin yaptığı bu faşizan uygulamalardan son derece rahatsız olan bir kitle var. Düşmanına saldırır gibi saldıran ve bugün bu ülkenin, hükümetin sembolü haline gelmiş polisin uygulamalarından gına gelmiş insanlar var. İftar konuşmaları insanları bölüyor, parçalıyor ve bu şekilde ayrıştırıyor, taraf ediyor.

Çatalhöyük ve Kaman’da sınıfsız bir toplum olduğunu gösteren 10 bin yıllık buluntular var bu ülkede. Çatalhöyük kazılarında, “komünal toplum bu topraklarda asla olmadı, olmayacak” diyenlerin yeniden düşünmesine sebep olacak yeni verilere ulaştılar arkeologlar. Sekiz bin kişilik sınıfsız bir toplum yaratmayı başarmışlar Çatalhöyük’de, Kalehöyük’de, Kaman’da. 10 bin yıl önce sınıfsız bir toplum, şimdi ayrıştırılmış bir toplum. Sebebini biliyorsunuz; rant. Doymaz bir iştahları var, rantiye telaşları var. 2B arazilerini sattılar, 250 milyon metrekareyi 210 milyon dolara sattılar, gelire sevindiler. Aynı hükümet 7 şirketin –ismi sır gibi saklanan 7 şirketin- toplamda 1 milyar liralık vergi borcunu sildi. Borcu silinenlerden birinin Başbakanın dünürü olan Albayraklar, diğerinin de Artvin Cerattepe’de doğa katliamı yapan havalimanı ihalesinde adını sıkça duyduğumuz Cengiz İnşaat olduğunu biliyor mu bu halk? Peki, bu yüz milyonlarca dolar vergi borcu silinen Cengiz İnşaat, bu parayla ne yaptı dersiniz? Gitti, kendine 2 tane medya kuruluşu satın aldı; Akşam ve Skytürk’ü satın aldı. Bu gazla da tarafsız habercilik yapacaklardır, emin olun!

Mardin Nusaybin’de Dara antik kenti vardır. Güneydoğu’nun Efes’i diye adlandırılan bir yer. İş adamları gitti Güneydoğu’ya, orada ağırlandılar, “yatırım yapacağız, Güneydoğu’ya ışık gibi doğacağız” dediler. AKP oyları açısından önemli bir hamle olarak gördüler orada yatırım yapmayı.

Dara antik Kenti’nin kazı çalışmaları için yıllık ayrılan bütçe 50 bin lira. Efes harabeleri ölçeğinde kazı yapacaksınız, ama bütçeniz 50 bin lira. Yüce devlet bando harcamalarına 3 milyon lira harcamış. Kişi başına düşen milli gelirimiz üzerinden biz 4 kişi toplansak karşılarız Dara’nın masrafını! Yani milli gelirimiz 10 bin 500 dolarsa 50 bin lirayı biz ha deyince çıkartırız. Bu tutarsızlıkların içerisinde kaybolmak zorunda değiliz.

Lice’de Ne Oldu?

Sıddık Bilen, Pervari Belenoluk’da yaşayan bir vatandaş. Pervari ne kadar büyüklüktedir, Belenoluk ne kadar büyüklüktedir ve köy halkı birbirini ne kadar tanır? Karakola 50 metre mesafede kayboldu bu adam ve 1 aydır hala kayıp. İnsanlar ölüyor bu ülkede –kazayla- hep bir kaza. Lice Kaymakamı anında teşhis koymadı mı Medeni Yıldırım’ın ölümü ile ilgili; “vurmuşlarsa birbirlerini vurmuşlardır” dedi. Ali İsmail Korkmaz’ın cinayetinde de aynısı yapılmadı mı vali tarafından.

Lice’de neler oldu tekrar bir hatırlayalım. Sanırsınız Lice’de insanlara Batı Papua işgal ordusu ateş açtı. 17 bin faili meçhulü, Mehmet Ağar’ı Kürtler aklamış, öyle konuşuyorlar ki. Sanırsınız 14 yaşındaki çoban kız Ceylan Önkol karakoldan atılan havan mermisiyle paramparça olmamış, sanırsınız ki o karakolda gözaltına alınan 8 kişinin kemikleri toplu mezarda bulunmamış, sanırsınız ki Lice’de tam teşekküllü diyaliz merkezi vardır.

PKK lehine slogan attılar kardeşim diyor. Dönüp bir baksana sen hükümetine, barışmaya çabalamıyor muyuz? Barış süreci İmralı ile yürütülmüyor mu, bir şekilde barışmayacak mıyız? Gocunduğunuz Liceli kadınların slogan atması mı? Sonra da çıkıp diyor ki, “efendim narkotik boyutu var meselenin.” Meselenin narkotik boyutu mu var? Tut adamı sor-sorgula, delilini bul, adil bir şekilde yargıla, suçluysa cezasını çeksin. Başbakanın yeğeni 50 kilo esrarla yakalandı, onu öldürdük mü? Medeni Yıldırım’ı sırtından vurdular; onu öldür, Ethem’i öldür, Abdullah Can Cömert’i öldür, Mehmet Ayvalıtaş’ı öldür, öldür Allah öldür. Yaşatmak adına hamle yapmak yerine öldürmek yerine hamle yapıyorsunuz. Liceli annenin elindeki mendile molotof dediler utanmadan.

-Başbakanın en son attığı twitte ‘”anaların ağlamadığı bir dönemden geçiyoruz” diyor, Gezi şehitleriyle ilgili tek bir söz söylemedi ama…

-12 Eylül’de, Rahmetli Muzaffer İlhan Erdost’u “Doğanın Diyalektiği” kitabında diyalektik ne demektir anlamadıkları için vura vura öldürmüşlerdi. Bu yaşananlarda Başbakanın kendi hissesinin ne seviyede olduğunu bilmediğini falan mı düşünüyorsunuz? Anadolu topraklarında söylenilen bir cümledir, hımbıl kabahatini bilir! Reyhanlı’da ölenler için “orada 54 Sünni vatandaşımız öldü” dedi. Hepsinin kimlik tespitini yaptı, hepsinin inancını sorguladı, hepsinin inancını yaftalayıverdi. Çok değerli bir sanatçıyı, Neşet Ertaş’ı bile layıkıyla gömemedik. Aleviydi, Cem Evinden cenazesinin kalkmasını istiyordu… Ama Recep Tayyip Erdoğan show yapmak için cenaze töreni camiye aktarıldı. Babasının ayakucuna gömülmeyi istiyordu Neşet usta, neredeyse ona bile müsaade etmeyeceklerdi. Hasan Saltık’ın ifadeleridir bunlar. Bir başkasının ölüsüne saygısı yok. Düşünün, Berlin’de bir Türk mezarlığı olsun, almanlar bir sabah bu mezarlığa dozerlerle girip taş duvar bırakmasın, oradaki gasil haneyi yıksın, baş aşağı etsin mezarlığı. Ne hissedersiniz? Ortalık ayağa kalkar değil mi? Ama aynı muameleyi biz Malatya’da Ermeni mezarlığında gördük, dozerlerle girdiler, yağmalardılar, yıktılar. Ermenilere bu şekilde yaklaş, Rumlara o şekilde yaklaş, herkesi bir ötekileştir, “Rum tohumu” desin Trabzon valisi; “Ermeni dölü” desin affedersiniz bir diğeri. Affedersiniz “ne Ermeniliğimiz, ne Rumluğumuz kaldı” desin başbakan... Kin, nefret paçalarından akmıyor mu bu adamın?

Redhack Kimdir?

-Bilmiyorum yanıtlamak ister misiniz ama Apo, PKK, Atatürk, CHP, MHP, vb ile ilgili böyle net sorular var.

-Bizim ırksal karmaşalarımız yoktur. Biz bu bahsedilen gruplar, ana odaklardan hiç biri değiliz. Olsak çıkar söyleriz. Şu anda birliğe ve dirliğe her şeyden daha fazla ihtiyacımız var. Eğer ben PKK’li olsam PKK adına açıklama yaparım. Kemalist olsam Kemalist olarak açıklama yaparım. Yüksek sesle söylüyoruz; biz sosyalistiz. Redhack olarak Marksist-Leninist geleneğinin, devrimci geleneğin içine doğduk oradan devam ediyoruz. 18 Mayıs 1997 tarihi, 18 Mayıs Türk devrim tarihinde ne ifade ediyorsa biz o noktada duruyoruz. Bir devrimcinin düştüğü yerden ayağa kalktık, büyük bir devrimcinin, aylarca 12 Eylül işkence hanelerinde arkadaşlarının ismini vermeyen bir devrimcinin düştüğü yerden kalktık. Biz kendi aynılıklarımız üzerinde Redhack’de 16 yılı bu sayede tamamlayabildik. Ortak paydalarımız var, biz 12 Eylül pratiğini hatırlıyoruz dedik. Öteki türlü yürüyemeyiz.

Biz bir takım yüzde 50’leleri yanımıza almakta zorlanıyoruz ama o noktada durmamak gerekir. Biz doğru bildiklerimizi söylemekten yükümlüyüz ama bizim söylediklerimizi yanlış anlarmış onu bilmeyiz. Bütün bu ayrıştırmaların tarafı olmayacağız. Kemalizm üzerinden mi konuşuyoruz? Kurtuluş Savaşında Lenin’in yaptığı yardımları söyleyebilecek Kemalistler lazım bize.

-Kimileri terör ile bağdaştırıyor ama çok büyük bir kitle de Redhack’i kahraman olarak görüyor. Redhack’e nasıl üye oluruz diye soranlar var mesela…

-Rredhack’in aslında son derece yalın bir mesajı var bu konuda. Büyük kumandanlardan büyük devrimcilerden bir tanesi -Che üstad- şöyle demişti; “Dünyanın herhangi bir yerinde bir haksızlığa şahit olduğunuzda eğer kaşlarınızı çatıyorsanız, yumruklarınızı sıkıyorsanız siz benim yoldaşımsınız.” Bir haksızlığa, bir zulme vicdanınızla ses verebiliyorsanız siz benim yoldaşımsınız. Siz gerçekten inandıklarınızı korkmadan değil korka korka olsa da söyleyebiliyorsanız benim yoldaşımsınız. Bizim de bunun üstüne ilave edecek çok fazla bir şeyimiz yok ki. Ne ölümden korkmak ayıp, ne de düşünmek ölümü demişti Nazım usta. Korkuyor olabilirsiniz, çekiniyor olabilirsiniz. Redhack olarak sevgili dostlardan, bu saate kadar sabredenlerden, diğerlerine bu sohbetten bahsedecek olanlardan bir ricamız vardır; bir parça daha fazla direnç, bilinç. Bakın parmak uçlarımızda bizim çok farklı şeyler dolanıyor her gün; banka hesapları, kredi kartları, bir dolu şey dolanıyor. Ama biz selpak mendil satıp burnunu koluna silen çocuklarız. Tenezzül etmedik, etmiyoruz. Çıkıp bir dolu yakıştırma yapıyorlar, diyor ki “Fas’tan yazıyor.” Bir tanesi diyor ki “Fransa besliyor abi bunları”, bir tanesi İngiltere diyor, bir tanesi başka bir şey söylüyor. İngiliz ajanısınız siz diyor. E dayanamayıp söylüyorsun; petibör bisküviyle, Fransız bisküvisiyle beslenen İngiliz ajanı mı olur? Bizim de faturalarımız var, bizim de yokluklarımız var, kıtlıklarımız ve mesuliyetlerimiz var. Bütün bunların içerisinde bir mücadele verirken, eğer insanların aydınlık yarınlarına bizim de çorbada bir parça tuzumuz varsa biz bununla gurur duyarız, onur duyarız.

Gizli Bilgiler

Bir şeyleri sattığımız için mutlu oluyoruz. Harran’da da, Hatay’da da çok ciddi bir satış konusudur. Bütün bu satışlar üzerinden ekonomiyi dik tutma gayreti vardır çünkü göbek bağı vardır. Suriye operasyonları için Katar ve Suudi Arabistan’dan alınmış 10 milyar dolar vardır. Bakın kesin bilgilerdir bütün bunlar. Gezi direnişi başladığı zaman Tayyip Erdoğan’ın yaptığı Fas ziyareti gerçekten Fas Kralını ziyaret değildir. Bu gizli bilgilere vakıfız, bunları belgelendirmeye uğraşıyoruz. Fas’ta Amerikalı yetkililerle buluştu Tayyip Erdoğan. Oradan destek istedi çünkü ne yapacağını bilemedi. Gezi direnişinin desteklenmesi halinde, Amerika’nın böyle bir şeye destek vermesi halinde başına ne geleceğini kendi de kestiremedi. Wikileaks belgelerinde şöyle bir ifade vardı; “Tayyip Erdoğan Allah’a inanır ama güvenmez.”

Türk hava yolları işçileri grevde. O kadar zarar etmesine rağmen –THY çok ciddi zarar eden bir müessesedir- dünyanın sayılı havayollarından biridir. İşçilerine kan kusturan bir yönetimden bahsediyoruz. Kırmızı rujundan tutunuz da saç rengine, uluslararası uçuşlarda içki yasağına, bir hassasiyet var.

Ankara Belediyesi

Ankara’ya bakın; dünyanın en borçlu belediyesidir. 40 tane kardeş şehri vardır Ankara’nın dünya üzerinde, Tokyo dahil, hepsinden daha fazla borçludur. Devletin sildiği 1 milyar TL’ye rağmen borçludur. Bir alt geçitte balık adamla ceset aranılan bir şehri hak edecek ne yapmış olabilirsin, bu adama oy vermek dışında? Sonra gidip ingiltere’den “en yaşanılır kenti ben yaptım” diye sahte bir sertifikasyonla halkı kandır, Yunus Emre kavşağında 40 tane 40 yıllık çam ağacını 40 dakikada sökmüş birinden bahsediyoruz, Melih Gökçek bunu yaptı. Atatürk Orman Çiftliğindeki 60 yıllık ağaçları, 20 yıllık yıllık gösterip, orayı 1. derece sit alanından 3. derece sit alanına çevirdi. Orada bir yapılaşma var, o yapılaşma Başbakanlık konutu olarak lanse edildi ama çok tuhaf kokular geliyor oradan. Amerikalılara soruldu, buranın mülkiyetinin size geçtiği söyleniyor diye. “Bu sorunun muhatabı biz değiliz” dedi Amerikalılar.

…

Dopingli sporcular aslında yeni bir şey de değil ama bu hükümetin gizlemeyi başardığı şeylerden bir tanesi. İnsanlara siz değer olarak lüks arabaları, lüks yaşamı gösterdiğinizde bu insanlar bu değerler için yarıştıklarını zannederler. Amaçları iyi sporcu olmak değildir, rekor geliştirmek değildir. Siz kuyumcu yetiştirmişsinizdir aslında sürekli cumhuriyet altını takarak, sporcu değil. Ama Bodrum’da inşaat göçüğünde hayatını kaybeden milli atleti de insanlar hatırlamaz.

Son olarak kendini dayatarak yanı başındakini gücendiren ve ötekileştirenlerden olmayan dostlarımıza selam vermek istiyoruz çünkü eğer yanı başımızdakine kendi siyasi dinamiklerden gelen gücümüzü dayatıyorsak bizim o faşistlerden bir farkımız kalmaz.

Abbasağa’ya da, Yoğurtçu’ya da, Ali İsmail’e de, Kuğulu Formu’na da, diğer adını hatırlamadıklarıma da, orada fikir üreterek yarınları inşa eden o pırıl pırıl dimağlara da binlerce devrimci selamı olsun.

Biz elimizden ne gelirse, parmaklarımız yazdıkça, dilimiz döndükçe, gözümüz gördükçe onların yolundayız. Tüm direnenlerin yanındayız, direnenlere selam vererek başladık.

Gömelim artık şu Kabil’in murdar baltasını dostlar, yoldaşlar, canlar. Bu kadar birbirine kinle, nefretle, öfkeyle bakan güruhlar olarak yaşamayı reddedelim! Reddetmek bir yaşam belirtisidir, tepki vermek bir yaşam belirtisidir. Bizi bu korkularla, yalanlarla, ahlaksızlığa sürüklemeye çalışanları hayatımızdan çıkartalım.

Irksal karmaşalarımızda boğulmayalım. Tek bir düşmanımız varsa bizim aslında sınıf farkını körükleyenlerdir, ezen ve ezilen farkını sürekli diri tutanlardır; onlardan kurtulalım. Önce onlardan kurtulalım. Halkları kendi haline bırakırsanız onlar anlaşırlar zaten, ayrılıkları kenara koymamız lazım.

Yarın bayram günüdür. Besmelesini besleme olmaya değişmeyen Dolmabahçe Camii imamının, Cem Evinde kardeşliğin ve insanlığın altını çizmeyi başarabilen Devrimci Müslümanların, tüm bu yağma ve talanın İslam adına değil de kişisel menfaatler adına yapıldığını söyleyebilen mert ve yürekli Hanif Müslümanların bayramını kutlarız.

Sevinçleriniz bol olsun, bizim yapabileceğimiz ne olursa da haberimiz olsun dostlar. Saygıyla sevgiyle hepinizi selamlıyoruz. Bize müsaade…

Nazım usta’nın dizeleriyle söz verelim; ölmez sağ kalırsak.

SON SÖZ

“Siber savaş” günümüzün gerçeği. Sanal âlemin ceberut devlet organizasyonları, bilgi mafyaları, kartelleri “internet” ortamını da parsellemiş, “bilgi”yi birbirlerine ve halka karşı kullanmak için tanksız, topsuz bir harekât yapıyor.

Bu savaşta da “az gelişmiş” ülkeler ligindeyiz biz. Şifrelerini 1-2-3-4-5 diye belirleyen güvenlik kuvvetlerimiz var. Gizli belgelerini yastık altında sakladığı ortaya çıkan Genelkurmayımız var. Belgelerine hâkim olamayan YÖK’ümüz var. Bu savaştan habersiz Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığımız var, hackerlar ile “seviyeli bir ilişki” sürdüren TÜBİTAK’ımız var. İnternet ortamımız NATO’ya, ABD’ye, CIA’ya açık ama halka kapalı.

Çünkü teknoloji üreten bir ülke değil, alan ve tüketen bir ülkeyiz. Teknolojiyi aldığımız ülkelerin bıraktığı “arka kapılar”dan habersiziz.

Buna karşın dünyanın en eski “hacker” gruplarından biri de bu ülkenin topraklarında boy vermiş durumda. Redhack 1996’dan bu yana faaliyette. Sol kökenli bir grup Redhack, kendi deyişlerine göre “bileşenleri” farklı sol “pratiklerden” geliyor. Neredeyse 20 yıl önce, internetin daha yeni yeni kullanıldığı bir ülkede, bu ortamı “halk yararına” kullanmak ve “hak yiyeni hack etmek” için örgütlenmişler.

Haliyle, Redhack “arka kapılarına” hâkim olmayan devletimiz için “ulusal bir tehlike…” Devletin mahremine klavye uzatıyor çünkü; halkından sakladığı bilgileri bulup sahibine iade ediyor.

Kapıldıkları dehşet o kadar büyük ki, koca devletin özel yetkili mahkemesi bu hacker grubunu “silahlı terör örgütü” ilan etmeye kalktı. Silah dedikleri ne? Bir bilgisayar…

Sonra, çaresiz kalınca, bir bilgisayarı bile olmayan çocukları “Redhackçi” diye alıp cezaevlerine kapattı.

Âlem sanal ama mücadele gerçek. Artık sadece “siber savaş” yok, bir de yanı başında gelişen “siber direniş” var. Üstelik bu direniş bütün yeryüzüne yayılmış durumda.

“1950’lerin teknobeyni ve üç parçalı psikolojik yapınızla hiçbir kırıcının gözlerinin arkasında neler olduğunu anlamaya çalıştınız mı? Onu bu kadar sert yapan neydi diye merak ettiniz mi? Hangi güçler onu şekillendirdi, onu böylesine bir kalıba ne döktü? Ben bir Hackerım, dünyama girin” diyor The Mentor, “Hacker-Manifesto”da.

Bu çağrı, onları “Lanet olası veletler” olarak gören sistemin sahipleri kadar, bu sistemin güttüğü kalabalıklaradır.

Evet diğer çocuklardan fazla zekiler, bu yüzden öğretmeye çalıştığınız saçmalıklara inanmaması. Onlara bir kesiri beş kez anlatmanıza gerek yok. Problem çözmek için ödev yapmalarına gerek yok. Zihninden çözdüğü problemler karşısında “Lanet olası velet. Muhtemelen kopya çekmiştir” diye düşünerek büyük bir hata yapıyorsunuz!

İzleyin The Mentor’u:

“Elektronların ve elektronik düğmelerin dünyası, bilgi aktarım hızının güzelliğini. Fırsatçı oburlar tarafından yönetilmeseydi sudan ucuz olacak servisleri, zaten var olan bir sistemi, bedava kullandığımız için bizleri suçlu diye itham ediyorsunuz. Keşfediyoruz... Ve siz bize suçlu dediniz. Bilginin peşinden gidiyoruz... Ve siz bize suçlu dediniz. Bizler derimizin rengi olmadan var olduk, milliyetsiz, hiçbir dine ait olmadan...

Ve siz bize suçlu dediniz. Atom bombası ürettiniz, savaşlara girdiniz, cinayet işlediniz, hile yaptınız ve bize yalan söylediniz ve bunların bizim yararımıza olduğuna inanmamızı sağlamaya çalıştınız ve biz hala suçluyuz. Evet, ben bir suçluyum. Benim suçum merak etmek. Suçum insanları ne söyledikleri ve düşündükleri için yargılamak, nasıl göründüklerine göre değil. Suçum sizden daha akıllı olmam ki beni hiçbir zaman affetmeyeceksiniz. Ben bir hacker’ım ve bu benim manifestom. Bu bireyi durdurabilirsiniz fakat hepimizi durduramazsınız.

Hepsinden öte, hepimiz birbirimizin aynısıyız.”

Evet, hackerlar “suçlu” çocuklar; atom bombası üretmedikleri, bilgilerini efendileri için kullanmadıkları, cinayet işlemedikleri, yalan söylemedikleri, itaat etmedikleri için!

Redhack de bizim suçlularımız. Gezi Direnişi, Redhack için yeni bir “level” anlamına geldi. Çarşı ile birlikte direnişin en önemli sembollerinden biri oldu.

Redhack şimdi ülkenin en popüler sol örgütlenmesi. Birçok kişi internet üzerinden Redhack’e nasıl katılabileceğini soruyor araştırıyor. Bu soruyu 7 Ağustos’ta katıldıkları bir TV söyleşisinde şöyle yanıtladı Redhack sözcüsü:

‘‘Büyük kumandanlardan büyük devrimcilerden bir tanesi -Che üstad- şöyle demişti; “Dünyanın herhangi bir yerinde bir haksızlığa şahit olduğunuzda eğer kaşlarınızı çatıyorsanız, yumruklarınızı sıkıyorsanız siz benim yoldaşımsınız.” Bir haksızlığa, bir zulme vicdanınızla ses verebiliyorsanız siz benim yoldaşımsınız. Siz gerçekten inandıklarınızı korkmadan değil korka korka olsa da söyleyebiliyorsanız benim yoldaşımsınız. Bizim de bunun üstüne ilave edecek çok fazla bir şeyimiz yok ki. Ne ölümden korkmak ayıp, ne de düşünmek ölümü demişti Nazım usta. Korkuyor olabilirsiniz, çekiniyor olabilirsiniz. Redhack olarak sevgili dostlardan, bu saate kadar sabredenlerden, diğerlerine bu sohbetten bahsedecek olanlardan bir ricamız vardır; bir parça daha fazla direnç, bilinç. Bakın parmak uçlarımızda bizim çok farklı şeyler dolanıyor her gün; banka hesapları, kredi kartları, bir dolu şey dolanıyor. Ama biz selpak mendil satıp burnunu koluna silen çocuklarız. Tenezzül etmedik, etmiyoruz. Çıkıp bir dolu yakıştırma yapıyorlar, diyor ki “Fas’tan yazıyor.” Bir tanesi diyor ki “Fransa besliyor abi bunları”, bir tanesi İngiltere diyor, bir tanesi başka bir şey söylüyor. İngiliz ajanısınız siz diyor. E dayanamayıp söylüyorsun; petibör bisküviyle, Fransız bisküvisiyle beslenen İngiliz ajanı mı olur? Bizim de faturalarımız var, bizim de yokluklarımız var, kıtlıklarımız ve mesuliyetlerimiz var. Bütün bunların içerisinde bir mücadele verirken, eğer insanların aydınlık yarınlarına bizim de çorbada bir parça tuzumuz varsa biz bununla gurur duyarız, onur duyarız.’’

İşte, size bir “siber suç” ve “siber suçlu” profili. Bu çocuklar kendi meşrebince direndikleri için hepimize biraz uzak, biraz yavan, biraz etkisiz, biraz anlaşılmaz geliyor. İyi de önemli bir kısmımız için bu sanal âlem de biraz böyle değil mi?

“Lanet olası çocuk. Devlet hattını yine meşgul ediyor. Hepsi birbirinin aynı. Kıçınıza bahse girersiniz ki hepimiz birbirimizin aynısıyız...”

v