Küçük İskender

Papağana Silah Çekme!

şiir

Piyerloti Cad. 11 / 3 Çemberlitaş - İstanbul

(0212) 516 96 85 Faks: (0212) 516 97 26

http://www.selyayincilik.com

E-mail: posta@selyayincilik.com

http://www.kucukiskender.com

E-mail: thesouljam@gmail.com

© küçük İskender - * SEL YAYINCILIK

PAPAĞANA SİLAH ÇEKME! *

Küçük İskender mahlasıyla tanınan Derman İskender Över, 28 Mayıs 1964 yılında İstanbul’da dünyaya geldi. Kabataş Erkek Lisesi’ni bitirdikten sonra İ.Ü. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi’ne girdi ve beş yıl eğitim gördü. Kendi arzusuyla bıraktığı tıp eğitimini takiben İ.Ü. Edebiyat Fakültesi Sosyoloji Bölümü’ne de üç yıl kadar devam etti.1985’te ‘Marjinal şair’ olarak tanınmaya başladı. Günümüze değin bunca yıllık süreye onlarca şiir ve özgür metin, bir günlük, üç roman, iki özel derleme, bir inceleme, bir antoloji olmak üzere birçok kitap sığdırdı. Kimi Avrupa ülkelerinde ve ABD’de çıkan antolojilerde şiirleri basıldı. 2000 yılında İtalya’da düzenlenen Avrupalı Genç Şairler Yarışması’nda (La Giovane Poesia D’europa Nel 1999) ilk ona girdi ve bu şairlerle birlikte kitaplaştırıldı.Yine aynı yıl içersinde uzun zaman sinema dalındaki jürisinde de yer aldığı Orhon Murat Arıburnu Ödülleri’nde ‘Bir Çift Siyah Deri Eldiven’ adlı şiir kitabıyla birincilik aldı. 2001 yılından itibaren Almanya’da, Hollanda’da, Avusturya’da, Makedonya’da konuşmacı olarak ve şiir performanslarıyla kendini dile getirdi.. 2003 yılında Berlin’de düzenlenen İlk Türkiyeli Eşcinseller Kongresi’nde bu konudaki dekleresini okudu. Aynı yıl şiirlerinden derlenen Barudi adlı kitap Kürtçe basıldı. 2004’te Newyork ile Kuzey Carolania’daki üniversitelerde konuşma yaptı ve tek kişilik okuma gecelerine konuk oldu. 2006’da ‘İskender’i Ben Öldürmedim’ adlı kitabıyla ilk Melih Cevdet Anday Şiir Ödülü’nü kazandı. Bir dönem seslendirme, senaristlik, radyo programcılığı, şiir matineleri de yapan küçük İskender, içlerinde ‘Ağır Roman’ ve ‘O Şimdi Asker’in de bulunduğu beş filmde de oyuncu olarak rol aldı. Ortak performanslar başlığı altında, Türkiye’nin önemli müzik odakları Baba Zula, Rashit ve Teoman’la şiir / ritim birlikteliğiyle müzikhollerde, rock festivallerinde sahneye çıktı.

t e h l i k e l i   o y n a ş m a

yamaçlarda duruyor kılıç!

sapında yaşlı maceraların kutsal kopuk parmakları,

saplandığı taşı kuşatan ölülerde

taze intikam kokuları!

esir düştüm esrarına bedenin..

u z a k  g ü n l ü k l e r

bir zamanların en özel sevgisine..

genlerimize çöreklenmiş ilk yolculuğun misafirliği

opal bavullarda bütün berbat hayatların tahlilleri ve

mıknatıs tenlerin üzerinde unutulmuş solgun temaslar

dilbaz martı ile ölgün yunusun tek nikâh şahidi;

pırıl pırıl bir miçoyum

kimseye görünmeyen sekizinci cüceyim

daha yeni boyamışım gemiyi açık siyaha

sağ avcumda poyraz sol avcumda uygunsuz rüyalar

kaç gümüşü altına çevirmiş profesör dudaklarım

hatırlarım

hem biliyorum asla çocuklara adanmaz

seyir defterleri..

sarıdan tahliye Babyface Limanı’nda

yağmura ve incecik bir yalnızlığa rağmen

şarap içmişim iki mavi liraya köpürte köpürte

oysa sen

bir kartpostal niyetine postalandığın cennetten

kötü bir haber olarak dönmüşsün yine bu yere...

ah

hatalı intiharların doğru tahmin edilmiş nedenleri...

bir gece sabaha karşı

alışılmış fırtınalarla

kayalıklarına bindirmişim

zalim aşıklar yaşıyormuş senin denizfenerinde!

ağzımda sönmüş bir gitanes sigarasıyla

şimdi bakıyorum da sığ okyanuslara

ne uzak günlüklerdeki telaşlar

ne de pazularımdaki arzu dövmeleri

hayret

hiç geçmiyor adın cızırtılı yardım çağrılarında

çaresiz bir filika gibi sığındığım

tahsilli gülümsemenden iz yok radarlarda da

ve kanını dondurmamış meğer

balerinler gibi döne döne batışım!

ne demişti bizi bir bıçak darbesiyle ayıran Kıran:

- “ancak kara göründüğünde kalkışılınır gerçek ihanete,

ne kadar isterse istesin kavuşup kucaklaşamaz

iki deli dalga aynı mahşeri denizde!”

neyse.. sevgilim!.

çözülsün boynundaki palamar, idam mahkumunun

ve the cure’un şarkıları kalsın sana bu kışaşktan

gemi dibe oturdu, vakit tamam, artık ne olacaksa olsun

define bulamaz tahta kalpli korsanlar

bizim meşhur rotamız dolunaylar patlatır be kaptan!

p i l

otomobilin altında kalmış

peygamber.

bir delikten içeri sızmaya çalışmış

hayatı boyunca kan.

kapan kapanmadan önce kararan hava

şişirmiş komik cinlerin etli ciğerlerini.

istanbul’a inen uçak

avcundan su içmiş karanlığın.

öyle yazmışsın mektubunda

öyle dedi akıl hastanesine yatırılan postacı.

ç i n   l o k a n t a s ı

‘beni sevmene asla izin vermeyeceğim’

diye yazmıştın kapımdaki not defterine;

kendi kapımı çalmak zorunda kalmıştım

içerde olmadığımı bile bile!

gövdeni hatırlıyorum ansızın bu kış ormanında işte

uzun büyük parlak

siyah ve vahşi!

parçalayacak kadar siyah

ve onarabilecek kadar vahşi!

sanki

aşka hayattan daha fazla özen gösteren, çocuksu

ama hep hırpalanmış, hırpalandıkça palazlanmış bir ziyaretçi!

gövde’nin tarihi’nde yanyana dururdu yalnızlıklarımız

plastik ve acımasız, zehirli ve karmaşık

kısaca, birbirlerine sevgiyi öğretmeye çalışırken

birbirlerine kan içirdiklerini anlayan iki serseri âşık!

ellerinin saklamaya çabaladığı o şehir gecesi

başın omzumda, gözlerin kapalı, saçların açık

giderken citroen: dudaklarını döven neon gazı,

dudaklarındaki kazı tozu. ölelim mi... demiştin

bak şimdi tam sırası!

dağlarda bir çin lokantasıydık senle ben

müşterisiz

mütemadiyen ağlamaklı

için için eğlenceli

temiz..

çevresinde çizgifilm hayvanlarının oynaştığı

bir çin lokantasıydık dağlarda senle ben

bir tahta masa iki iskemleyle sınırlıydı ülkemiz

mesela

yeni pişmiş pirinç pilavı dilinin üstünde yürürdü kokarca

ve sağ kulağındaki halka küpeden atlardı çığlık çığlığa

tenimdeki tüm yabanıl bitki örtüsü

biz birbirimizin çatalı, bıçağı

biz birbirimizin incelik hırsızı, gönül süsü

ayrılık, bir yutulmaz lokma gibi kaldı boğazımızda!

sevgilim, sevdanın sevdaya ettiğini etmez et, kemiğe

sarayın çıkışlarını tutarken uyuşturucu ve kaftan

merdivenlere yığılıp ölen son şehzade

son fırsat, kaçınılmaz son düet, son soytarının son yemini

son sonsuzluğa dokunan küstah kızıl kanaviçe!

dağlar, dersini verir acının kuşkusuz

aslolan, savruk ruhlara yakışan sahici ölümler bulmakta,

yoksa kimin kimin tabutunu çakacağı mühim değil

gecenin koynuna ihanet, bir orospu gibi sokulmakta!

ışıktan ışığa geçen o tenha yolda

o karanlık nefes alışta ve o darmadağın boğulmada

seni sevmeme asla izin vermediğin o kör noktada

o hırçın, o fazla erkek fazla kadın noktada

tanımadığım

tanımaya kalkışmadığım

izahı zor, kavranması imkânsız bir hastalık gibi

ilerledim gövdenin gövdemi bulandırdığı

şaha kaldırdığı boşluklarda!

iz sürmedim

ad sormadım

dönüp bakmadım ardıma!

hatırla sevgilim, mutlaka sen de hatırla

o kadar çok kovaladık ki hayat içersinde

kendi kendimizi,

mecali kalmadı hayatların başka hayatları yakalamaya!

‘beni sevmene izin vermeyeceğim’

diye yazmıştın kapımdaki not defterine;

ben de eklemişim altına:

‘aşkı dövmek lazım

kalbe terbiyesizlik ettiğinde!..’

ü ç g e n

ü ç   g e n

istirahate çekilmiş şehirlerden geç

terkedeceğin kadın olmalı bir tarafında

tren, yanında yatan yabancıya uzattığın el

gibi ürkekçe yaklaşmalı son noktaya

biliyoruz biz burada, senin sesin yoktu,

biz burada uslu çocuklara şeker alırken

gecenin göğsüne ucunda elmas taşıyan ok

gibi saplanıverdi birdenbire i need you

maalesef! tamamlamamış ressam portreni

eksik kalmış gözlerin yüzünde, aldatıyorsun

günü

bak, koynuna ay almışsın

sen kendini ne sanıyorsun

ben kendimi kim bilir ne sanıyorum,

bir zamanlar ben de istirahate çekilmiş

şehirler geçtim

kadınlar terkettim paramparça

şimdi açım ve ıslanıyorum

kendine güven, kendini küçümseme

mesela kimse görmez kelebeğin gülümsemesini

çiçeğin açarken çıkarttığı sesi kimse işitmez mesela

her neyse, ben hep o yabancı gibi yanındayım

bana kızma, -yeni sevgilim pek hırçın laf aramızda-

telefonu kapatmak zorundayım,

v a m p i r   r o t a s ı

yalnızca iki el ateş edeceksin

çünkü aşk, israf değil!

içinde gizlenen siyah beyaz hayvan

haplanmış gözlerine çöken terk-i diyar

kalbinin çıkışındaki esrarlı sudan sebep

ve tetikteki on birinci parmak

bir kancalı kurdun yorgun kayalıklara oturup

aşağılardaki kalın ve büyük bağırsakları seyrettiği

gecenin tamamlanışında senin cesaretinle

senin yüzünü bir cerrah ustalığıyla değiştiren

o yüce kinle, o masum şiddetle

yeniden

hep hep yeniden tanımlanacak!

bir başka deyişle sen olan karşındaki cesedin

iri ve patlak göğüslerine gömülü dişlerinin arasından

kendi sahte varoluşunun

kendi kanlı spermlerinin

zamklı suretlerine doğru sürükleneceksin sersefil!

korkma!

yalnızca iki el ateş edeceksin

çünkü intihar, menzil değil!

r e t o r i k

maalesef geç kaldınız dedi komiser kucaklarken

askılarda kalan cesedin profil kaydını hızla,

tespit ettik, ilişkisi varmış o serseri kızla

sevişmelere maymun taklidi yaparken kayısı kabukları

am! diye haykırdı en güvendiğimiz sağlam çocuk

s u   s u  l ü t f e n   b i r a z   s u

saklı kan satar sana

acemi kalçalarıyla plastik orospular,

darmadağın bir vücut taşır kutsal suçun da

ve takılır kalır ilk ve son mutluluğun

uzun çubuklar arasında bıçaklanan yataklarda.

dön bak çıkageldiğin ömre,

eski sevgililerin elyazılarıdır tenindeki kırışıklıklar,

açılır geçmişin dalgalarına boyun eğip boğulan aklın

ölüm, hayata orada ant içirtir

ve kapanır sahte, parlak ışıklar!

belki de

tam uzanıp öpecekken gerçeğin yaralı, bedbaht yüzünü

süslerin gerisinde ansızın beliren karanlık delikleriyle

reddedilmesi imkânsız, bir teklif olur artık intihar!

h e r h a n g i

az önce geldiğinizi hatırlıyorum dedi komiser

herifi gömdük, kızdan ise reçel yapacağız,

benim de bir devletim var şu anda ilkokulda,

bana bir kere verse emekli olurum onursuzluktan

farkeder mi iktidara prezervatif olmuşken ruhum!

p o r s c h e

Beyaz bir örtünün altında duruyor

örümcek ağı sergisi açan ressam adam.

kalbi kenti sevmiyor: güzel kadın bacaklarına takılı

joint içinden on altı yaşının tehlikeli virajı,

azalıyor kucağındaki bukalemun

burun deliklerinden biri manhattan’a açılıyor

buranın kanatlı hamamböcekleri meşhurdur

diğeri hong kong’ta küçük bir orospunun makyaj setine

-ince eşarplı madonna, antonioni’nin belleğinde...

yağmur yağmış, yol ıslak

porsche! süratli ve itinalı çukuradikkat!

intihar eğilimli ve kararlı! kandaparkyapılmaz!

elbette gidiliyor! başka hayatların kapısına dayanılacak!

aşka bağışladım organlarımı

lay lay lom lay lay lom

naylon torbalarda taşınsın fikrim

lay lay lom lay lay lom

bu yüzyılın uzayı çok kalitesiz, tanrıları ucuz haklısın

şarkıları sıradan. radyoda ne var: fm fm dijitalekran

bildik uvertürler, aşina yorumlar

ve sanki biraz hüzün, ve sanki biraz pesimist DJ’ler

-heey kurtarın! doğaya insan düştü!

gece olunca kimse yüzünün farlarını yakmıyor! öyle.

bagajda, çocuklarımızın milim milim dökümü

bagajda, suyu suyla suçlayan sular gibi mazimiz

takriben tek tohumlu bir rahim diye anıldığımız

yalnızca gözlerimizi sokabildiğimiz o şahane priz. doğru.

ben nick cave’i çok severim

ben de! ben de! ben de!

çift kâğıtlı, çift boynuzlu ruhum

ruhumun hava durumundan umutsuzum

ben de! ben de! ben de!

lay lay lom lay lay lom

yarım saat sonra öleceğiz, farkındayım!!

son biralarımızı, cinlerimizi, votkalarımızı içeceğiz!!

bir kurtrahibe eteklerini kaldıracak ben o filmi gördüm.

kolkola güle oynaya aynaya gireceğiz! ben bu fıkrayı biliyorum.

ressam, sert bir öpüşmeye batırıp bırakacak

fırçasını

susulacak! ş.. şey.. porsche.. ş.. şe..

Bir kelime eden dövülecek!

ressamın karısı tedirgin tabii, belki de ölmeden boşanacaklar!

direksiyondayım. usta sayılırım. aman allahım inancım yok!

acının harbi acı sizianlıyorum

kırmızıbiberin harbi kırmızıbiber olduğu alelade bir akşam.

bir yük gemisini boşaltıyorlar az ilerde

genç işçilerin atletleri terden city guide

setteki cave, bunalıma vurgun redhotchilipepersdaiyi

vites kolunun ağzı bozuk, kaportanın geçmişi karanlık

damarlardaki alkol evden kaçmış

bizde ise teslim alınmış sinirli bir sevda hali

hani ters bir laf söylese kavga çıkartacağız plakayla!

yeni ayrıldık, diyorum sileceklere

karşımdaki cam suskun, karbüratör ağlamaklı

sesleniyorum tamponlara, benim için bir zahmet ona çarpın

dağlarda eğilmiş göl yudumluyordur geyiklerle bir ihtimal

ya da o çok bol, çizgili pijamalarını giymiş

ağlıyordur denize bakan kırık bir pencerenin kenarında...

eski sevgililerinkilerinin

yanına koyuyordur resmimi,

biraz rose şarap doldurmuştur kendine

bir köy çeşmesinde yıkıyordur ellerini

ve bir delikanlının uzatacağı tertemiz beyaz havluyla

kimseye sezdirmeden kurulayacaktır kirpikdiplerini

yeteriskender

lay lay lom

lay lay lom

bir çırpıda geçiyoruz sonsuz haşhaş tarlasını

altımızda hayalet atlar gibi bir porsche!

çekip gitmek, tek kişilik cesarettir! Ressam ve karısı, bahane!

ben, uzun zamandır gırgırındayım işin. Hatırlıyorum da aslında:

ölümlülerin korkuluğu, hassasiyettir ancak!

sımsıcak 666 takla atmış porsche’den

önce kadın’lar ve çocuk’lar

ardından önsözlerimiz çıkartılacak!

birileri tanır gibi olacak bizi şuibnedeğilmi

birileri olay yerinden

iz bırakmadan uzaklaşacak banadokunmayanyılanlaylaylom

sırtüstü yatan böcek porsche:

booooom!

k ü ç ü k   s i n e k

körelmiş

düzenlenen gözlerdeki aşk ve kırgınlık varyetesi,

saplı duran kurşun, saplı duran bıçak, saplı duran neşter

suya saplı duran balık, göğe saplı duran şimşek

unutmuş, kalbi bir pelerin gibi tutup savuran sesi..

Tabiattan geçen yolcu

düşürmüş içindeki anı.

buğulanmış bir tene

çocuk,

yazarken adını:

arkalarına dönmüşler nesneler.

..,

katlim vacip artık bu kentte, şah damarım

tahtında huzursuz; kalbim, çoktan yitirmiş manasını!

soykırımdan kurtuldum, fermanı kaptırmadım hain

kartala; sadık kalmaktır lüverimdeki barut

avcumda sararan ter!

yorgunum pir sultan’dan beridir bu ülkede

gel desem kendime, gelemem!

aynalar imparatorluğu kurdum hülyalı topraklarda

şeytanı tanıdım tanrıdan önce

ilk duam, ilk çevirişim avuçlarımı gökyüzüne

sana sevdalandıktan sonradır ey zulüm!

şimdi

ayaklarımı yere mıhlayan bu zincir

bu kelepçeler dal gibi bileklerimdeki

bu dağ gibi bedenimdeki gasp ve duman

kainatın emrindedir!

f l u c i n

Ölüm, doğası gereği eğlendirici.

Flu cin giymiş bir delikanlı içi

n: ama uzun yola çıkarken

yanına insan almalı bir deli.

tereddüt etmeden ertelemeli esrarı

gözkenarlarında yürürken düşgücü dersleri.

Belirsizliğin yüzüne yayılırken sağlıklı acı:

birdenbire karşılaşılınan çizgiler-daireler

etrafta kimse yokken çivilenmeli, çakılmalı

sıçrarken tenin pırıltılı nefretinde diğer

değişmeler: katlı duran meşhur çatı katı

ve oranın suçlu sakinleriyle kurulan masum bağlantı.

Uşak ve zehir. Uşak ve entrika.

Ateşe kalbini bahşiş bırakan sahip.

Dokunuşun sütü. Yırtılan yabani hayvanların

salyalarında kalan düğümlü, ıslak ip. Jilet

cevaplamasın demek

bulaşıcı bir kaosta o kösnül intiharı.

anlamak değil sorun,

enseden öpmek. Enseyi uygun bir çiftleşmede

korkunun kasnağına gererek ürpertmek.

O, hâlâ lacivertlere bürünmüş çatlak bir cımbızla

otomobillerden lastik ayıklıyor

O, hâlâ peltemsi bir atığın görkemli hücumunda

karanlık liderlerin delik deşik kaslarını sayıklıyor

KUTU. UĞURLU KUTU. UĞURLU DAR KUTU.

mezarı ağzına alıp bağlamış etmüzik

kızgın yağız esmer gururlu DAR KUTU.

Özel bir kart açılışı kılların çarpıştığı

kalabalık diyaloglarda sessiz ve olgun.

biraz göl canavarları, biraz su perileri,

biraz dürbünle uzakları tarama alışkanlığı

dudaklarımda bir yara taşıma şanssızlığı.

köpürtülmüş siyah saçlar

köpürtülmüş siyah avuçlar

köpürtülmüş siyah yaz meyveleri:

şimdi yağmalanmış bir ülkenin dağlarında

birbirine sarılmış baygın uyuyan

kuşlara hayal götürür çağıyla çakışan melek

ve meleğin espri hapları

kızgın yağız esmer gururlu DAR KUTU

perişan kumral terli tekerlekli PUSU

mutlu son kabusu!

Kesici aletlere yakın bir yatakta uyuşturucu

hep alkol hep alkol hep alkolün tekrarında

bilincin kanlı ucu.

aşka çökerken

ölüm, doğası gereği eğlendirici.

k u r y e   ‘ n i n   s o n   s ı r r ı

Hiçbir aşk, yeniden tanımlamaz hayatı!

sık sık gerisin geri demire söyle bunu.

Unut: kadınlarda soldurduğun maskeler

odunlukta asılı durur ve şekillendirirler

yontarak umudu.

Yolculuğa çık; uzak kentlerin hayvanları

bir dağı okşarcasına severken suyu.

Hiçbir serüven mutlu bitmek zorunda değil!

sık sık gerisin geri çocukluğuna söyle bunu.

Bildir; tanrının ağlattığı gecelerde

nasıl utangaçtır yıldızlar

ay azarlarken onları. Saklıyorsun;

bir, yalnızlığa fısılda bari suçunu.

Kimselere görünme! Ölüm, son öpücük!

Uzat venüs tepesi dudaklarını ve

kapat gözlerini ellerinle.

Soğuk! Soğuk, sessizliği utandırmayacak!

Söz verdi, herkesten önce o uyuyacak!

Çabuk! Harekete geç! Bıçak sıyrılıyor!

İlk, bıçak ihanet edecek bize.

Yaracak bedenlerimizdeki karanlık sonsuzluğu!

Tuzluk nerede. Şu adam kime bakıyor.

Üstüne döküyorsun. Açık verme. Şüphelenecekler.

Kalk! Hemen kaç. Ve sürekli tekrarla parolayı:

-Hiçbir aşk, yeniden tanımlamaz hayatı!

sık sık gerisin geri

bana söyle bunu!

t a n r ı l a r ı n   y e r y ü z ü   s e y a h a t n a m e s i

bir :

şunu unutma mah:

uluslararası suların en sarp semenderi!

inanılmaz bir iş gibi.

sızının kapalı tutulduğu gevşek deliliğin

bronz menzil üzerinde

düzensiz cetvel üzerinde

gözlerini ekmeğe dikmiş köylünün geometrik geçmişinde

ve uğultuları emerek yaklaşan yüzyılı

yüzyılın dağlara bir çocuk pijaması giydirdiği aşk anını

dile deyen yılanın iççekişini

iççekişteki huşuyu.

inanılmaz bir iş gibi.

bilmeden

yalnızca sezgiyle hope.

değer biçmeden ve

hope! yalnızca yalın, yalansız sözle.

tenin bir sirk çadırı olarak gerilip kurulduğu kuyu

mah! sen de

sen de

tenin bir sirk çadırı olarak kurulduğu kuyularda uyu.

o mahşer sırrının, o delidolu kainat yemininin

kırmızı melek denizini

yaralı arkadaşını sırtında taşıyan bir başka yaralı asker gibi

varlığına yedirip nerelerden nerelere kaçırdığını.

inanılmaz bir iş gibi.

yaralı bir asker gibi,

azimli, gururlu.

mah! sakın unutma bunu!

iki :

tehlikeli tanrıların pençesindeyiz: insanız!

bulanık rüyaların ardında

tabiriz!

cansızız!

üç :

aldığımız havayı geri salarken yine havaya

oksijenle hidrojen arasına sıkışmış ruhuz.

ruhsuzuz!

dört :

isimlendirilmiş sevdalarla inerken sığ yükseltilere

bağırıyor en önümüzde’kiler:

- kılıç diye kullanın bakışlarınızı

gözleriniz elmas süslü kın ola!

yutmayın asla düşmanın verdiği lokmayı

onlardan içtiğiniz su, sizin kanınızca aka!

bir ürperti bir kuş utangaçlığı

gitgide yerleşiyor ayyuka.

atıyor damar, atıyor yeşil ve yemyeşil

atıyor acımasız gulyabanilerin cemalinde,

atıyor yekpare.

beş :

geriliyor şevke doğru yüzlerin camında buğu.

uyku:

göçmen, cisimsiz rüyaların ölümü ararken

bir örümcek ağında kımıltısız bulduğu.

ezgilerle kesiliyor, doğranıyor maziye dolan göğüs,

bilinmeyenle değil, bilinmezle yoğruluyor lodos,

hırçınlık sayılmamalı öfkeli zehrin son teklifi:

hüzün bitti, elveda şiir, ömür paydos!

ş o k k o ş

kırık bir avuçta taşınıyor

kötü bir hastalıktan kalkan yolcu,

yorulmuş,

hangi kadehte sol elinin izleri - -

konuşmuyor.

sessizlikle ilgili gözleri.

unutmamış.

mücevherler üzerinde ince bastonunun gövdesi - -

çıkarttığı listedeki herkes âşık olacak

bunun için lazım kiralık bir sevgili.

kırık bir sürahide taşınıyor gözyaşları

cinnet denemeleri ve sökük sonbahar giysileri - -

uzak ve mağrur / ilk söylendiği gibi parfümlü

ilk söylendiği gibi: insan çabuk ölmeli.

gösterinin sonunda takma kirpikler yakılacak

çocuklar öne eğecekler başlarını keser bileylendiğinde.

dar kota sığmayan ten emeği

keyifli bir gece yemeği

gibi kedi yatakta uyurken

başkaları tarafından yenilecek!

sürüklenen siyah yaprak

kanatacak düştüğü eski dostu ağacın rahmini.

t a m   m a c e r a   a ş k   m a s k l a r ı

toprağın kımıldadığı yerin oğluydum ben

biraz menekşe kokardı tenimin ovaları

sen durup cam tabutumun yanında

bir sigara içmiştin yorgun atlar gibi

ikimizden birinin öleceği incil’de yazıyordu

öpmek, karanlık bir sokakta bıçaklanmaya benzer

kararsızlığa düşülen bir sevdayı esrar eğitir.

gecenin bir yarısı kapınızın yumruklanması olur

öpüşürken gözlerinizi yummanız.

dudaklarına yayılan yaz akşamı caz parçaları...

bir dansözün döne döne bir gözbebeğinden

öteki gözbebeğine geçişi..

bir dansöz, ancak gözyaşında yüzme bilmez

Benim gibi!

Benim gibi!

toprağın kımıldadığı yerin oğluyum ben

bir değirmen dönerdi kasıklarımın eteklerinde

sen durup cam tabutumun yanında

bir kadeh tekila içmiştin bir kadeh tekila gibi

kırmızıyı Allah sanan bir boğaydım!

frenim boşalmıştı, yokuş aşağı yalnızdım!

öldüğümde beni senin ellerinle yıkadılar

senin uzun saçlarına sardılar cesedimi

bir konsomatrisin savrularak bir erkekten

öteki erkeğe geçişi...

bir konsomatris, ancak oksijende nefes alamaz

Benim gibi!

Benim gibi!

Haylaz delikanlıları en az bir kere öldürmeli!

Onları kalbe karşı geldikleri hikâyede vurmalı!

Onları hayale hayalet girdiğinde vurmalı!

Yo, sevgilim!

Onları vuran yalnızlığın önünde durmalı

Lacivert takım elbiseli bir nahoş timsah gibi!

k a l d ı ğ ı  m e t a l l e  b i r l e ş i r  ş e h r i n

s o l u k b e n i z l i  t r a j i k  v e  m a ğ r u r

eskilerden söz ederse balkonda

bir gece yarım bırakılan bir kadeh şarap,

anlaşılan

henüz yırtılamamış bir kadın resmi,

henüz tamamlanmamış bir hesaplaşma

henüz paslanmamış bir aşktır bıçağın sapını da keskin kılan..

tırnakaralarında o son sevişmelerden biraz deri parçası

müzik setinde sürekli dönüp duran bir U2 cd’si

ve rüzgârın hızla çıkarken evde unuttuğu yıldız yağmuru:

işte, dersin, gardıropta bulduğum bir ceketin ceplerini karıştırırken

avcumda patlayarak beliren çürük uyku!

ben sebepsiz bir şiirim

oysa aşkım, kalbinin duvarlarında naif bir haiku!

a d r e n a - l i n e

aldırılan çocukları örgütleyen uyarıcı rengi smo

kinleriyle birşeye karşılık gelmeyen yabancı tesad

üfler odanın deniz gören pencerelerinden en zor

lusunun önünde bir

kaç saniye anlamı olmayan bir ad gibi durup yüzüstü

terkler ya da kendisinden geçmiş deli hiç’in

kullanmadığı süre için sınıflandırılmış rakslara

verili balolarda sezilen ölümün içyüzü; ders;

kim geri gider orada sakınıp kutsanılmayan ve

paramparçalanmış bir teklifsiz gözde hâlâ aranılan kent

kentler göze girince gözbebeği acıya kan ilham eder;

yorumlanması güç yeryüzüyle aynı seviyede bir aşkı

altına batırarak ihtirasın değerini yükseltmen, ah zafer!

ah zaferlerle dönecek bir orduda tek ok çekmemiş asker

gibi biraz mahcup, biraz utanmış, biraz kalender!

intiharı sesinde kilitli kalmış olanın sığındığı

mecburi çilingir!

denenen maymuncuk

denenen yumuşak topraktan anahtarlar

denenen, cinnet de denen makber

sen misin o büyücü meleğin gaspettiği çaresiz misafir!

bilmez gibisin

çaresiz misafirler, konakladıkları gece,

konakladıkları geceyle katledilirler!

sen de içermişsindir

hoş katliamlardaki yoksul hayvanları bir bir,

onlar ki göğe, okyanuslara ve ihanete hep söz verirler!

sen neredeydin? sen hangi çöküntüydün? ağlama.

sen bunu o gövdeyle mi kanıtladın yüzeyde? yazık. bağışla.

mesela sersemlemiş ruhların çarpıştığı yarım kurander

kaybolmuş inançların ardından yeşil bir pardösü

giymiş ve oturmuş bir orman gibi ansızın

çıkagelen kiralık peygamber! sen tanrının

götdeliğinde bir siyah gelincik diye biten kıl,

tıraşlandığı aksisedada cehennemler sürükleyen!

ağzından yakalayıp ite kaka sürükleyen! önlem

alınamayan o dökülüşün, o içgeçirmenin, nefessizliğin

sınıra dayandığı muhteşem şölen! öl! şimdi sen öl! ve

ilk sen ol ölürken arkasına bakıp da, Utanın!

Utanın! diye seslenen!

d a ğ ı n ı k   g ö z l ü   a t l a r ı n  t i r a d ı

Deniz Gezmiş’e..

ipe sapa gelmez dudak yalnızlıklarının

olgun çatlakları! :

sarmal yılan cehenneminin zührevi suikastleri

kadar mı yaklaşılabilir bir kından bir kına

akan su bıçağın ışıltısına sarılan ve kavmi sarsan

haykırışsız fırtına

tırmalarken fısıltıları.

dumanı kirleten tenin sarsak çırpınışlarında

taranırken dağlara sığınan son korkunç saçlar,

bir sesleniş olur avuç derisinden kafasını uzatan

mermer sansar..

bilemezsiniz

bilemezsiniz

biriktirilmiş kabuslardaki yangı ambarlarını;

bir devrin dünyayı ayaklandıran dağınık gözlü atları

uğultular içersinde gittiler kendi solgunluklarına..

oradaydım

ayağa kalksam ihtilal olurdu

ve kurumuş bir gül gibi parçalanırdı gece

bilinçaltlarına dayadığım kırık omuzlarımda..

susmayın

susmayın ipe sapa gelmez dudak yalnızlıklarının

olgun çatlakları! :

hiçbir kuş, hiçbir kuşa adres sormaz

hiçbir kuş, hiçbir kuşa adres sormamalı!

ş e y h z e n n e

uzun saçlı martının kolonisi geç

ti ben uzanmış yatarken yeryüzünde,

gülen cin, ağlayan peri değil içimdeki

karmakarışık, güzel bir iki;

sürdürüyor sezilmesini hata

sürdürüyor kalbim, prens olmaya doğru çabasını

eski aşklarım senfonilerden düşürülmüş tını

gibi titriyor yaşlı bir kemancının parmaklarında,

geleceğim yok benim, sen yaşadıkça

sen Şeyh Zenne, kara kirpiklerindeki kara rimel:

cesedimi yaktıklarında oluşmuş katran,

tanrı çıkartıp

şeytan soktular ruhuma

bir seyir defteri ol

uykuma, tanış

çocukken hep beni korkutan o korkunç yabancıyla;

bak!

yüzümün derisini yırtıp alıyor sevda

cildimden soyuyorlar beni yine ciddi ciddi

ciddi mi ciddi bir ayışığının ayakucunda;

sonu kötü bitecek, bu kente hiç gelmemeliydim

şüphesiz bir bomba elime çiçek diye tutuşturdukları

ben çocuğum çabuk kanarım çabuk kanar ağzım burnum

üşüyorum susadım açık çıplağım

tutmazsan eğer beni

kendimi en iyi dizemden aşağı da atacağım!

ya sen Şeyh Zenne, ya sen

inanmıyorsun değil mi artık bunlara

suskun ve can sıkıcı, itici

ve saldırgan buluyorsun beni

oysa bir köpek gibiydim dizinin dibinde

oysa balık gibiydim sevişirken vücuduna

dalıp dalıp yükselen seninle,

ya sen Şeyh Zenne, ya sen Şeyh Zenne,

beni sevdiğini iddia eden

zehirli meyvem!

uzun saçlı martının kolonisi geçerken gökyüzünden

ah şimdi

ah işte şimdi nefret ediyorum

şimdi nefret ediyorum yeryüzünden!

s e n i  h e d e f l i  y o r b r a h m s

Seni hedefliyor brahms, hazırlandığın son kanlı valste;

hayatında bir kadın olsa, bulaşıcı bir ruh hastalığı

gibi geçeceksin içindeki o delikten ve dikenli aşk çocukları

sana uzattıkları gitarla

anlatacaklar başka denizlerde aslında hiç su olmadığını!

Seni hedefliyor brahms, hazırlandığın son kanlı valste;

fotoğrafçının deklanşöre basarken duyduğu penis sertleşmesi

an ile ilgili bir kan dolaşımı meselesi!

uzanıp camdan bakıyorsun ya

çayın soğuyor ya bu boşlukta

kaldırımda yürür gördüğün o on sekizindeki güzel götlü kız

yağmurun dönüp dönüp laf attığı güzel götlü kız

dünyaya yayılan soydaşlarından büyük aşk mektupları

getiriyor sana aslında!

bu evin her köşesinde kendisine küsmüş ışıkların olmalı!

yüreğinin dalgaboyunu aşabilmeli uzaya açılmış tüm yüzler

klasik müzik iyidir diyor ya soyunurken güzel götlü kız

haklıdır belki de!

sonsuza dek ayrılırken yatağına serdiğim çarşafın

kenarına işlenmiş şu sözün gözü önünde:

Seni hedefliyor brahms, hazırlandığın son kanlı valste!

t h e a n t

durunuz!

kaç kalibre o bakışlar

ah evet bir tanrıda sabah vakitleri!

durunuz!

kaç yerimden vurdunuz!

kaç yerimde artık sorumsuz kuş yaraları var!

sorarım

kaç yerimde yerimden ettiniz beni!

kaç yerim şimdi lapa lapa kanar!

saysam sayılmazsınız asırlarla

konsam taşımaz gövdeniz içimi

öpsem çatlar kırılır dudaklarınız

dudaklarınız bir karşı çıkış biçimi

sarılsam sarılsam günlere sığmaz seyahatim

anlıyorum

sizin bir tavrınız oksijen

bir tavrınız bal gibi uranyum!

ah gidilemeyecek kadar sapa

dönülemeyecek kadar uzaksınız

çiçek açsanız baharla aram bozulur

sizi bana bırakmaz bu yalnızlığınız

çünkü biz ikimiz

yanlış yapamayacak kadar yalnızız!

sesler yalanlar mı geceleri

gözuçlarına tırmanan siyah tavşanlar

akşam inince kaybolur mu,

sizi seviyorum

sizi pek seviyorum

sizi sevmem bize ayıp olur mu..

bırakmalı kibarlığı! sonsun işte! sonsun!

sonumda biletimi kesen yaman giyotinsin!

ben istiyorum! ben istiyorum diyorum!

unut! giyotin tek hamlede insin!

p e r i l i   n i l ü f e r

Bir listede bulduk adını: belirsiz bir hastalık

Vardı gözlerinde kapanlara su yakalatan. Baktık

Birbirimize ve özlem içeren sözcükleri sıraladık

Farkında olmadan. Kim uzansa dokunabilir ki başka

Kentlerin lacivert sokak çalgıcılarına. Biliyorduk

Başımızı öne eğdiğimizde başlamıştı aşk savaşları

Paramparça, sorunlu ve küçük nar tanelerini

İmrendiren bir vücudun arkasında İstanbul’un rüzgâr

Sesleri. İstanbul’un lağım sesleri. İstanbul’un

Dudak sesleri. Bir buğu krampının tedirgin eller

Üzerinden geçerek gidip dayandığı kalça yağları!

Bir listede bulduk adını: uykulu, kırık bakışların

Sakladığı eski cinayet taslakları; öfkelenilmiş

Yenilgiler, bir hayatı darmadağın eden kadınlar,

Bir hayatı başa saran sevinçler, temaslar, hisler.

Aryanın ortasında dururdu kavak ağacı!

Platin dallarında evvelki akşamların taşkın

Akıntıları ve bize özel şarkıların acılı kalıntıları!

Bir listede bulduk adını: plastik ıslıkların

Gidip takıldığı kanto yorgunu buluğ çağı bıyıkları;

Kaçınılmaz halk hareketleri içinde geçen gençlik

Kaçınılmaz arzuların ve fikirlerin nü görüntüleri

Kaçınılmaz serseriliklerin derin bıçak yaraları

Sığamadığımız gerçeklerle birarada yaşama arseniği

Tarihten sakındığımız cengâver sevişmeler

Neredesin nilüferlere uzanıp da gökyüzüne devrilen

Yapılı ağzında bir ebabil gezdiren canlı merdiven!

Bir listede bulduk adını: çok düşündük

Çıkartamadık.

m ü s a a d e b e y

elinde tek sayfalık şiirlerle geçer Beyazıt

vaporlarda genç ve güzel kızların nane şekeri,

üniversitelilerin çay bahçelerine inen aşkları

bir bond tipi çantada karanfil mümessili.

allah inandırsın gökyüzünü kadınlığın kokusuna

üç madeni paraya rengarenk sözlerin fedaisi,

hey tutup kaldırın artık gözlere serpili toprağı,

o, şimdi kim bilir nerelerde seyrediyor bu ölü filmi.

ödenmez ücretleri hayat figüranlarının

ve iki dağ arasına gerili ipte kurumaz

erken susmuş çocukların kanlı gömlekleri.

a ş k  l a z ı m  p a r t i s i

van kedisi’ne..

karardı geceme sarkan

o parıltılı ay!

ben yoktum!

bir vakit yaratsam

bir vakte düşsem çırılçıplak

bir vaktin karaltısında kalsam öyle masum ve

paramparça, darmadağın makam,

kalbimdeki kasabanın şerifi,

mutlaka kaymış bir yıldız takardı yakasına!

yürümezdi içimdeki haydut gölgenin dengeli uyuşturucusu

parlatmazdı kalbimi bela

eyy nerdesin sevgili sultan kıç kırığı cinayet tutkusu!

biliyorum bundan sonrası

yatağın yatağa omuz attığı

papağanın papağana silah çektiği

cesedin cesetle çılgınca raksettiği o uppuuzun cerahatle

lal vakti! masmavi yemyeşil bir ihtilal vakti! bir ihtimal,

ihtişam ve mutluluk sorgusu!

çıkarıp attığım gözlerim kadar uzak bakışlarım

bakışlarım, birbirini seven iki akşamın arasına girmiş

gün gibi kıskanç, tıpkı o gün gibi flu suçlu!

inan

zavallı öğrencim!

sevgilim!

derin denizdeki vurgun

uçsuz bucaksız yalınlıktaki muhteşem soygun

gençlikle yaşlılık arasına giren o buz gibi nifak

diriltmez artık çiçeklerin tanışıp tokalaştıkları iklimi!

inan! bu bir nadas değil, bir veda birikimi!

saat tam on ikiyi vurduğunda

terkederken her zamanki gibi o harikulade partiyi

düşürdüm duru tenindeki parlak merdivende

bütün taşları er olan satranç takımımı!

ve anladım ki bir kez daha hatamı

ve anladım ki bir kez daha talihsizliğimi:

bulanık, boktan bir sudur aşk

insanın kendini görmek için eğildiği!

e r o t i k   s o r u ş t u r m a

siyah bir flavta üzerinde kadının çizgi elleri

buruşturulmuş bir kâğıt gibi duruyor tahrik

dudaklarının yeni paspaslanmış güvertelerinde.

“bu adamı arıyorum” diyorum uzatırken resmi

resim: kayıp bir ülkeye ait dağ köyleri

bambaşka, ağır bir ölüm var çekik gözlerinde

ve birden

saçlarındaki tombul at kestaneleri

patlayarak düşüyorlar, geri alıyorum cenazemi.

uzun zamandır bu uçakta pilotum, diyorum

siz ise bu uçağın en güzel bacaklı kanadı!

biraz kimyon dökebilir miyim acaba

bej rengi külotlu çorabınıza

ve birden

saçlarımı bağlayabilir miyim izninizle

spiral jartiyer bandajınızla. Bakın -

rastlantılar patlayarak düşüyorlar,

elbet ben de veririm size imzalı bir resmimi.

konuşmuyor.

biliyorum, neden konuşmuyor.

konuşursa ilahi adalet bozulacak!

incecik bir kan sızacak bagajlardan.

ben hosteslerini evlat edinmiş hastalıklı

bir pilotum, diyemiyorum. Bu ülkenin

cumhurbaşkanlığına aday olmayan tek ibnesiyim.

Kudüs’e inmemiz şart!

Bi’ kere vermelisiniz bana bir şans tanımak adına!

Yoksa, nasıl söylesem,

iki tane ‘hakiki ibne’ polis karşılayacak sizi

Mecburi İstikametimiz Devlet Havaalanı’nda!

May-day! May-day! Lütfen Bayan Burjuvazi!

z ı n d a n   g ü n c e s i

Tahtına çık kalbim!

Orada sen mutlusun!

Köpürmüş ağzıyla gece

Çatallanmış körpe sesiyle gece

indi inecek

indi inecek şimdi surlara ve zalim kalbim gerçeğe!

Damarlarım da kanasın

Damarlarım da karışsın taşıdığı kana ve kanlı aynaya,

canlı cinlere cansız peri kanadı takacaksın

eyleme, portakal kabuklarına ve kanlı aynaya baka baka!

duvar diplerine biriken toz gibi

ömür kırıntıları birikmiş asaletine!

giden trendesin, gelen trendesin veremli, tifolu, aids’li

kâh cellatsın urganı gözyaşlarınla yağlayan

kâh şarampolsün

aşkların sevgililere kapalı gizli görüşmelerinde,

buhardasın, kalıptasın, çatlasın kafatasın!

dağılsın artık, güzellikler içre itinalı sözün

dışarda istanbul var kalbim!

orada sen, en incelikli ölüsün!

i y i   n i y e t   k u t u s u

Aşk, Lafta Patlar;

Lal’de parıldar acımadan

Puslanır akşamları leylak’da

Acı!: laftaki pırlanta!

CHARLIE

ertelenmez sanrılarla dağılır kalp dağlarım

sanırım ki son, hep bir başlangıçtır,

kırılsa da gözlerimde karşılıksız gözleriniz

içimdeki gölge, yüzde yüz ölü bir kırlangıçtır!

sesler duyarım damarlarımdaki balıkadamdan

eski bir sevgiliyle boğulmuştur,

veda denilen okulun karanlık sınıflarında

göz göre göre ihtiras sınavına sokulmuştur!

işte ben böylesi eflatun durumlarda

lüzumsuz bir eşya gibiyimdir sanki,

isteksiz büyüyen habis tümör aşkımla

yeni yetme kentlere romantizm dağıtırım

ertelenmez sanrılarla dağılır kalp dağlarım

sanırım ki ölüm, her menzilde faydadır;

işte ben böylesi antihijyenik ortamlarda

tehlikesi büyük

etkisi muazzam

meramı sakıncalı bir infilak’a

gönüllü merkez olurum!

k a r a l t ı

bak! gece geliyor! sakın üstüne basma!

bronz boynuzlarımda kedi tiryakileri!

terkedildiğim kentte benim de bir küfür bütçem var!

sonuna kadar yabancıyım suratımdaki çukura!

yatağımdaki boy aynası: bu otelin bütün gölgesi,

dışardaki adamın çocukluk çetelesi!

geri dönmeden önce bir mektup yazıp postalamalı!

zarfın içine kulaklar, gözler ve sözde yeminler de koymalı!

ben buralara sevmek için gelmiştim

vuruldum gönlümün oturumunda ayağımın tozuyla!

sevgili belirsiz!

bir tıkırtı olur suda büyüyen ur

bak! gün gelir, fedakâr bir bıçakla kesersin

ortadan ikiye bölünür ruhundaki tuhaf karaltı

kasıklarında, müstesna sahibinin imzası:

simsiyah bir 666!

g e l e c e k   s a l ı   s o n b a h a r

lsd, bir ışık var o. son

rüzgârın içine sıkışan,

son aşamada söz almak

isteyen, son örtünüşte,

son dirilişte dillenen.

cevap ver mahşerr!

israfilin üflediği boru,

hangi peygamberin kamışı?

p a r i s

bu kartı sana paris’ten atıyorum

çok türkçe bir aşkın ortasında

çok türkçe bir yağmurun mağarasında

çift kâğıtlının son dumanına sinen erezyonda

kelimelerden

beni aşağılayan, bir hiç yerine koyan kelimelerden

ve tehlikeli, korkunç hayvanlardan kurtulduğum,

kendime doğru

bir çıkış yolu bulduğum

güzel bir zamanda..

bu kartı sana paris’ten atıyorum:

bugün mavinin ayrı bir havası

bugün rüzgârın özel bir şıklığı var,

bugün kuşların yaşgünü çünkü sevgilim!

bugün kuşlarla senden, senin

o çok efkârlı ellerinden konuştuk uzun uzun

bugün kuşlarla senin resmini çizdik

bütün karakol duvarlarına

biraz sandviç yedik, biraz su içtik seni düşünerek

allahına kadar fırlamaydık senin anlayacağın

bugün kuşların yaşgünü çünkü sevgilim

bugün kuşlara senin ismini armağan ettim!

gereksiz eklem ağrıları ve kriz değil midir

ışıksız gözlerime bir nebze kan

pul pul olmuş tenime enjektör kapanları kuran,

duran

sonra yürüyen

sonra bir daha duran

seyyah kalbime tüm ihtişamıyla boşalan

hap niyetine sıcak elektriğin doludizgin sersemliğinde

üşürken, açken

kolları kısa ceketimin yakalarını kaldırırken

sorgumda soruyorum bunları, hep soru kalanları:

niye ayrıldık ( cevabı kullanılmış, aids riski taşıyor )

nasıl sustuk ( cevabı, kalabalık getto masallarında )

niçin birbirimize çarpa çarpa bir suça ortak olduk

şimdi hangi dozda hangi ekolde zırvalıyorum

sokaklarda mora mor çalan dönme bir gitaristken

koşabiliyor muyum, nefes alabiliyor muyum, sıçabiliyor muyum

dehşetli yerlerimden

en karanlık gizlerimden çalakalem vurulmuşken

otuz üçünde kahpe bir anarşist

sırtında yetmiş yedi hançer yarası

bir polisten tokatlanmış magnum ve ben

gece camlarını, orospu amlarını yumruklarken

ya da

çıplak ayaklarımla boş ilaç şişelerini ezerken

her yer, herşey kırmızıya boyanırken duruluyorum,

ölmek üzere olan birinin üstünde dönenen

puşt akbabalar gibi yüzümün üstünde dolanıyor ruhum!

bu kartı sana ben

sanırım

paris’ten atıyorum!

mamafih,

niye gelmişim, nerden gelmişim, neden burdayım

sanki

ekmeğe karışmışken toprağı özleyen buğdayım!

sevgilim, ben ne soysuz bir adamım -ki

kopan mi telinin yerine kurumuş bir gözyaşı takıyorum

evet! evet!

koşuyorum, yuvarlanıyorum, bağırıyorum, ağlıyorum

faşizme yenilmişken

avla avcının mesafesi daralmışken

otuz üçünde bozguna uğramış bir devrimci

kıçında yetmiş yedi yarrak yarası

bu kartı sana ben

büyük ihtimal

paris’ten atıyorum!

25. şubat. 1997

a r a b e s k

adımı ilk söylediğin gün

kan geldi kulaklarımdan o gece

aceleyle çıkıp evden

seni aradım saatlerce

bulsam vuracaktım

sen ölünce dudaklarından öpecektim,

mikrop kapmasın diye

tentürdiyot sürecektim ağzına

buna bütün eczaneler gülecekti

allah belamı versin

seviyorum işte ne yapayım

kavuşmak yalnızca varsayım, zayıf ihtimal

özlem hararetli bir esin, kırık bir hayal

ama zulmeden, kahreden o mavi sesin

‘acı çekeceksin, yok olacaksın’ diyor hâlâ

ve isyan ediyorum allaha

olmalısın, diye haykırıyorum

evet, evet, ordasın

hatta bir cübben

cübbenin de kürklü yakaları var!

ve ben, ölünce yapışacağım o yakalara

yanıt ver, diye bağıracağım, yanıt ver

neden neden neden neden neden neden

beni bütün şeytanlar alkışlayacak

seni ilk gördüğüm gün

bir martı oydu iki gözümü de

d i l e m m a

kavrulur günbatımına doğru

çapkın kadınların günahkâr kasıkları,

bir şeytan çıkartma ayinidir aşkları

ki: el uzanır, ruh bulanır

suspus ormanların en çetrefil

en mukaddes

en itinalı

en muazzam

en kanlı yanışlarında,

uykuya giren şehirli çocuk yılanın tuttuğu

niyet gibi, masumiyetinden güç toplayan bir rüyada

en tehlikeli

en ahlaksız

en muazzam

en kanlı rüyada

yokluk ile varlık arasındaki şahane boşluğa doğru!

belki de yılan yalnızca

ayağa kalkıp suçu üstüne alamadığı için suçlu!

a ş k a  d a i r

aşk, biraz aşağılanmıştır

kadın terzilerin neresinden baksam

irtifa kaybeder hücum ve şiddet

geri sayım: dört-üç-iki-bir-sıfır

patlar yükselir gider ağzım!

ağzım bana lazım

diye bağırır parmak çocuk

çocuk parklarında salıncaklar hızlanır

kaydıraklar ağlar

bir kadeh rakı dökülür üstüne ömrümün

alkolik annem geceden özür diler

neden sevgi

once derbeder ve serseri

bir şık bıçak darbesiyle

yarar karanlığı

yürür giderim orda ileri geri

orda aşk

küçülür.. küçülür..

küçülür biter en güçlü sesiyle!

h e d e r

kalp: uzaya fışkıran kan gibi

geçer bir gece geçer bir gece

bilekten banliyö jiletleri;

adam, pardösüsünün önünü kapatır

şapkasını indirir burnuna kadar

yağmura gider bir gece gider

ölüm parmak hesabıyla kaç eder

ölüm aşk acılarıyla kaç eder

şüphesiz, öldüğümde kaç mezarım olacak eder

şüphesiz, öldüğümde kaç kartal düşecek eder

kalp: uzaya fışkıran kan gibi

geçer bir gece geçer

bileklerimden fışkıran kan

ben ölünce

yüzüme gerisin geriye iner bir gece

iner

oğlum beni kaç kere gömer

sevgilim beni kaç kere gömer

annem kaç, kardeşim kaç

kalbim: uzaya fışkıran kan gibi

ben ölür ölmez, ölür ölmez ben

akar bir gece gider bir gece gider

karışır ölülerin kanlarına

ölüm beni

ölümle kankardeş eder!

c a r t a

pederastlara..

yavaşça içi boşalan hayvanın

gözlerinin özlenen küfe dönüştüğü,

silikon dirsekleri mercana dayalı kadından

şatolara yitik 1 dul kanın cinayeti

çivi kentin demirden binalarında

bıçaktaki spermi yedi amadeus ve porsuk

ve sokaktan süvari general ilmühali

geçerken omuzlarında organik apoletler

aynaya ucukesik parmakla yazmıştı adını 2 cin

mor merdivenin ta başından fi sonuna

upuzun, karımtrak 3 martı tüyü, altmış dokuz hadisesi,

dalgalanıyordu o saralı çürükasker çocuğun

yaşlı kabaetlerinde

anya manya alamanya bayrağı dövmesi

sarmal karanlığın kasıklardan

aralık bir caz makamına kayması,

tuzun içinde rakı

buzun yolunda kuyruklu 4 piyano

gibi sokuluyordu yüzüme porselen dudakları

şimdi limanda ve istasyonda

ve terminalde ve ‘çıplak şose’de

secdeye varmakta alyans tırtılı,

-kim vardı orada, diyorsun

-avuçlarım kanıyor, diyorum

kerhanede bıçaklanan 5 safkan dönmeyle

arandaki ipekten g,öbekkordonuna

konmakta zemheri böcekleri

kanunla neyin içten teğetinde

dolanmakta bir lir maralı, ah şiş,

inşaat iskelesinde kendini asmış 6

kâğıttan yelkenlide

çocukluğumun konvansiyonel aşk resitalleri

( ne kadar küçük mavinin gözleri

ne kadar kısa mavinin kirpikleri

ne ele gelmez bir menem hatıra şu

siyanür gömütü sürgün süitleri )

manzaralardan arta kalan bir arena bu

7 yerde kılıç içinde bir boğa burcu,

tahtının arkasına gizlenen bir defn-i hilal

taçta gotiğin yılanları, hepsi yarım çapulcu

otelin mimarının vücudunun

bir yanı gençmiş bir yanı mumya

lala, sütunların gerisinde öldü

köprücük kemiklerinin boşluklarında

8 siyah lavanta fırkateyni!

15-18 nisan 1990

k u r ş u n   d e l i ğ i

gittiğin cennette ferhat olacaksın

bir gözün burca dayanacak

‘kederli kelimeler değil

kuvvetli kelimeler kullanmalı’

diye

öğüt verdim sessizce onlara ve kendime.

‘kederli kelimeler yeterli şey’dir

ve

kederli kelimeler, sakardır muhtemelen’

mars’la venüs’ün çarpıştığı ipte öptüm onları.

-ağızlarında mayalı denizatı yeşili

yamanmaz göğüste açılan kurşun delikleri-

düştüğü anda kalan kalıncamlı dudaklarıma

ihtiraslı büyük yeminler serptiler

kusursuz kuzgun elleriyle.

-buna biraz mustafa demeli-

duman duman kavak ağaçları

kavak kavak duman ağaçları

hiçbir su yıkamak istemedi devasa tenlerini

ve aşarak çok masum çok bakışlarındaki

yosunlu, titrek dikenli telleri

ve silahlarına dek koşup ve sonra gerilerek ansızın

ruhlarına doğru fırlattım çalıntı gezegenimi!

biliyorum, inanmadılar, inanamadılar

bir kuş korkup kaçarken avuçlardan

nasıl terkederse tek kanadını

onlar da öyle çaresizdiler

koymadılar koyu tadın ortak adını..

yüzümüzde: boynu kırık kedi saatleri

uyandığımdan beri annem yoktu

‘suçsuzluğumdan daha iyisiniz’ dedim onlara

‘çocukluğumdan daha yukarda, daha marifetli’

gidemezdim

ayaklarım beni tanımıyordu

-buna biraz çirkin kadın kabartması demeli-

ışıklı, ışıklıipek bir eşarp gibi döne döne

sarıldılar çatlak heykelime.

ayın kraterlerine gözyaşı dolarken öptüm onları.

yok, kederli kelimeleri yormamalı bu gece

uzun sürdü misafirliğim, ben şahsıma dönmeliyim

karanlık, karanlıklal bir arp gibi lime lime.

yüzümüzde: melankoliyi te’yid saatleri

‘beni içakıntılarınıza alın’ dedim onlara,

‘beni doruklarınızdaki karın terine takın’

‘ben bir taya verdim kalbimi ( al yaratıklarını )

ve bir kalp aldım ondan ( ver billur kılavuzumu )

gökkuşağını geçirdim dikiş iğnesinin deliğinden

gövdemi gövdelerinize dikerken ağlatmayın beni’

yok, kederli kelimeleri yormamalı bu gece

zira hürriyet, hoş görmüyor sendelememi.

-buna biraz ters falso demeli-

uzundular

kararlı ama mahzundular

bir korkunun germesi gibi tetiği

törpüleri aratmayan genç umutlarıyla

esrarengiz ama yorgundular

biliyorum, inanmadılar

duman duman kavak ağaçları

kavak kavak duman ağaçları

senfonik hislerime ölü toprağı serptiler

b a k i r

korkularımı tatmin eden bir et parçası gibi yükseliyor yerden

küllü köküyle.

sararmış koltukaltlarında geceleri kentleri saran mavi ışık

ve nöbetçi bir sevgilinin keçe kalemle alelacele

yazılmış, yarısı terden silinmiş telefon numarası.

-öncesi, diye soruyorum, nefesim çürük kâğıt kokuyor

-öncesi, tende durmaz ki.. diyor, ben

ağustos böceği orospusuyum, çabuk unutulurum!

kadın, bu: yüzyıllık bir şarabın mantarı olmaktan yorgun

parmaklarımı sarkmış memelerine düğümlüyorum

sayılarını yitirmiş bir hedef tahtası gibi vücudu!

ağzına, karanlıkta, taşa sarılı bir mesaj gibi düşüyor

dudaklarındaki camı kırarak dilim..

tarz acemisiyim. aşk acemisiyim. düş acemisiyim.

on yedisindeyim. telaş gemisiyim.

-hikâyen, diye soruyorum, gencim, geçmişsizlikten ürküyorum,

-hikâye, hayatta durmaz ki.. diyor, ben

ölümsüzlük bahanesiyim, çabuk kururum!

kadın, bu: kalçalarını yerleştirirken kasıklarıma yeniden

ayın acımasızca çektiği çaresiz deniz suyuyum..

-deminki ilkti, diye fısıldıyorum. gülümsüyor.

-benimki son değil!

ilk’le son değil’in arasındaki bu delik deşik gürültü

örtüyor o korkunç kerhanedeki ‘ortodoks’ görüntüyü.

arkadaşlar dışarda bekliyor.

hepsi annem.

ben erkek oldum.

gerisi sırra kadem.

m e r m e r a h i m

b i r . ‘

kum!

fil kum!

kumla çalkalarken yüzümü

ben peygamber oldum!

geride

kül palmiyelerin üstünde

bir çocuk oyunundaki gibi bu resimde

yedi eşya, yedi kalp gizli

dediler bana

kanlı pusla ovuştururlarken ellerimi

heykel ruha ben kendim

kurşun kaide oldum!

i k i . ‘

uzun

meyvesini kuşatan kabuk kadar uzun,

beyaz

saranın oyduğu etli dudaklar kadar beyaz

rüzgârlı esvabımı çöllerde

serap kıstıran iblislere savurdum;

geceleri

bir ıpıslak kadın girdi yatağıma adeta,

O! AY! O! AŞKTAKİ SUİSTİMAL!

fillerle taşınan ayın esmer bakir teninde

fillerle taşınan ayın terli bakır teninde

uzun

beyaz

rüzgârlı esvabımı

lanetler okuyarak yeni baştan dokudum!

ü ç . ‘

cevapsızdım uzaklara bakan balık gözlerimle

çömelip yere

topraktaki belleğime dokundum!

d ö r t . ‘

mermerahim!

sen

sürgünün süngüsü!

sen

bir kenarda unutulmuş melek!

aşağılanmış, yok sayılmış melek!

kervandakiler aç! kervandakiler bezgin!

mermerahim!

sen bir aşk tabutu gibi kendi tenine yontuldun!

uygun bir zamanda

uygun bir rüyada

penisinle vajinan arasındaki sırat’ta

o ters haçta

gökyüzüne ayak basarken çakıldın!

o mermer rahimde

daha doğmadan

daha doğmadan Allah tarafından boğduruldun!

mermerahim!

sen, ey kitap’sız

ölümle büyütürken ömrünü

sır oldun! şey oldun!

o   B a k a r   K ö r

çekinir

aymaz korsanla istiridye arasına konan o tenha,

gerilir ve

mevsimine yerleşir uçuşan pusuya aklınca yapışan.

Kalınır geriye! Yaralı gecelerle kalınır geriye!

isteksizce şekillenen büyülü bitki hücrelerinde

bir alevlenişi

bir vücuda gelişi yüreklendiren o mahzun siren,

bilinir karşı vakte geçiş ve

örtbas edilir ecele doğru kırık ceninlerle

kanın sağ salim karaya çıktığı o işveli muamma!

t r a i n s p o t t i n g

Kelime kapandı! Koptu sonbaharın kellesi!

Tam kana dokunacakken, içimde acı bir fren sesi!

Kıl döndü

Zürafaya karıştı gözlerimiz

Eh

Kırık kaşlar altında kıpır kıpır kırmızı noktalar

ebruli iç huzursuzluğu

bir çırpıda yağıp kaçan abi yağmur

ve o birkaç arkadaşın öldüğü, öldürüldüğü aşk!

şimdi, başında durup derinliğine bağırdığımız kuyu

biliyorum! bütün boktan ayrılıkları bu kuyu uydurdu!

örnek vermek gerekirse, elbette ben de sıradayım!

rehin aldım kalp yoksulluğunu

dünya atlaslarına girmekten kaçınan

o meşhuuur

sır adayım!

domalsın önümde kötülüğün soyağacı

şartsa, yeterse,

tek başıma ölmeye de adayım!

Eh

Kelime kapandı! Hükmetti sessizlik ve ot!

Damarlarımıza düştü uçak! Nedensiz güldü pilot!

l a c i v e r t   ş e y t a n

bir açılıp kapanma sesidir baktığı yer;

cehennemi dişler üflediği zamir

kapıldığı cereyandaki parmaklarıyla,

sürgün tilt

bilyesi gözleri, çarptıkça kazanır puan

yan duruşuma - oturduğu zaman grinin gerisi

damlar, sıhhatsiz merhametime, titreyiş,

lakin o kifayetsiz alelade titreyiş

bir esin kaynağı esmer göklü yandaşına:

is Azazil!

son cüzamın başlangıcı gizli yarım vardiya

akışsız ağzında. ah ağzında. ilk ağzında.

ağla Azazil ağla!

Ben varım! Ben tende varım! Yarı’m vardı ya

tarihsiz ağzında. hiç ağzında. her ağzında.

kükre Azazil ağla!

lakin o kifayetsiz alelade titreyiş

ilmik gibi, hep bilmek gibi bir şeyi

yeni baştan, yeni baştan sevmek gibi karşılıksız

karşı karşıya durarak, geçerek bir tür karşı yakaya

ordan buraya doğru dönmeyerek sürekli sevmek gibi,

sürekli sevmek gibi, koparak, kokuşarak,

hatta belki konuşturarak kaçınılmaz siluetini

arkaya geçmiş olanın

yani yalnızca hatırlanacak olanın

acınacak olanın

uzanılan gümüş mermili tabanca olanın

yani senin

yani seni tanımlayacak olanın

yani yeni baştan tasarlanmak gibi

sevmek gibi,

talihsiz ağzında. yok ağzında. bir ağzında.

ağlayan çocukAzazil gibi;

Liverpool, 1754

s k a c i n

bütün sinekler yukarı doğru yürüyordu kenarında yüzünün bir gecelik

bilyeler aşağı doğru yuvarlanıyor yalnızlık odur

aynadaki kapıyı açıp içeri giren sahibinden ben öldürdüğüm

bir gözgürültüsünün üstüne örtülen rock çocuğu yıldırım

tazesi verdiler kara, ağzına buzun

perdenin yırtık yerinden karşı apartmanların tüm pencerelerinde

kocaların dövdüğü tahtaata binip uzaklaşan sonbaharda senin

eline sıkıştırdığım ayrılık mektuplarını bana yak

votka şişesinin arkasına gizlen silahını doğrult ateş et şimdi ilk

cin öldü

istanbul benim yabancım kendimi bir şeklin altına koyduğum an

seni kıskanarak denize koştu dalgaları sıçratarak yazı geçti

sonsuzlukta bir kararsızdelik gibi saçlarına

gitarı kaldırıp onu öper mi sinir

bütün sinekler yukarı doğru yürüyordu kenarında yüzünün bir gecelik bilyeler aşağı doğru yuvarlanıyor yalnızlık odur

s k a   g u l y a b a n i

sis topuzlu saçlarınla manan eteklerime doğru yayılıyor senin içinden

çıktım ben yaz günü inerken hisardan ağır gulyabaniler

neyimiz eksik bizim kim bilir unutulmuş güllerin arka kapılarından

kaçarken kösnül ikindiler sana önceden sözü edilen

pastel aksesuar takılıyoruz abi diyor bir kuş bir başka kuşa senin

ağzına yağmur yağarken beni müsait bir yere tükür şimdi akşam

olurken

denizin yırtık yerinden dışarı denizatları kişniyor

seni tutup öpüyorum kendimi laterna büyücüsü

derin yanılgılar görüntüsü olacak o kadar

kan gurubu altında manzara sağanak dudakları ve, yahu wodoo

wodoo marka kot giyen taşaklı karı avluları kime ne kafatasımda

abdest alan şeytan alyanak senin vücudundan kopya çekmekte

liseli kurt güz ishal

bal tutulması altında esrimiş o çocuk macunları polise clark çekiyor

sis topuzlu saçlarınla manan eteklerime doğru yayılıyor senin içinden

çıktım ben yaz günü inerken hisardan ağır gulyabaniler

p a r a n t e z

zamanda bir an bir parantez açtı kendine herkes

( ve bilemediler kibar küfür suresini

ve bilemediler yalnız insanların gidip öldükleri adresi

telefonlara da çıkmadı sevda, yatağında yüzükoyun

tadı yastıkta kalan dağınık, karanlık, miladi bir uykunun

ardında saklanan

sevgilisi uğruna buharlaşan nergisi

hepsi, bir uğultunun zengin kafiyesi sandı )

demir dev bir kapının gürültüsüyle kapandı

ansızın-içine kapanık, başı öne eğik kalan parantez..

j i u j i t s u    e k s e l a n s l a r ı

gözlerini akıttım son sevgilimin

ve hayata böyle el koydum..

taraf tutmuyordu aşkım

yalnızlığım kibritle oynuyordu

pencerelere sokuldum ve yeryüzüne baktım

en uzak noktada

insanoğlunun görebileceği en uzak noktada

tanrımın kalbi atıyordu

herhangi bir gezegenle hatırlanmak istedim o an

herhangi bir hayvanın

herhangi bir dudak büküşüyle,

melek saçlarına aksetmiş herhangi bir peygamber dilimiyle

ne olurdu sanki ben de hüzünle te’yid edilsem

çarmıha gerilsem çarmıha çakılsam

eğer ben gerçekten tüm varlığımla bir akılsam

güler geçerdim bütün cesetlerimin üstünden!

içimi bir renk olarak bırakırdım

çocukların yumuşak serzenişlerine

ve istila altındaki define gövdemi

kundaklardım yine kendi ellerimle

unutun!

unutun geceleri karşılaştığımız rüyaları

unutun

bizi birbirimize iten, sürükleyen hastalıklı rüzgârları

ve kırın!

ve haykıra haykıra kırın kainatın camekânlarını!

çünkü ben

beni büyüten gücün

küflü rahlesiyim.

çünkü ben

beni büyüten gücün

çürük göğüs kafesiyim.

titrerdim beni kucaklayan o eski masalla

eski masallar taş musalla

eski masallar taş muamma

cennet!

cennet, cehennemin tırnağı olamaz!

ve kaçınılmaz

ve karşı konmaz bir intikam hissiyle

kapanırdım ağır metal bir kapı gibi

kardeşim isa’nın ağzına!

neyse ki sevdim

neyse ki incindim

çok yıkılmadım

sadece yoruldum

gözlerini akıttım son sevgilimin

ve hayata böyle el koydum!

s o n    y a n l ı ş    y o l c u

var mı ben giderken ardımdan

‘yolcu kalmasın’ diye seslenen..

1.

O, ne kadar su zararlısı bir yıldız kayışıysa

hakedemediğimiz gerekli tılsım mağarasında,

Yorulmuş bir tetiğin getirdiği en güzel melek

olarak kalacaktı, konuşmuştuk, sözleşmiştik

aramızda aslında.

Tutulmuş bir kelebek, nasıl sökülürse en ince

kenarından en ince tırtılına değinceye dek,

Unutmakla başlasın, demiştik, kabilemizin büyüsü

ve unutulmamakla biçimlensin töresiz öyküsü.

Nereden havalandıysa, bilemiyorum, o yorgun uyku

baştan başa yırtarak aşkı, aşkın koynunda

bile bile ölümüne uyudu.

Sorgular mı hesaplaşmalar mı: yeryüzü mahmurluğu!

Üzüntülerden tasarlanan bir vitamin gibi girdi gece

Narlardan birinin, herhangi bir nar tanesinin kalbine..

Nar: Kalp Toplama Kampı!

Giysilerini en marxist yeminlerle çıkartarak

Üzüm sordu sonunda nara: sen içinde saklıyorsun

bireyi / ben, dışımda! o zaman

neremizden kardeşiz biz seninle..

Dedi ki nar: seni, olgunlaştığınca yiyorlar

ben ise şişip patlıyorum büyüdükçe!

2.

Üzerinde siyah bir BMW taşıyor, binip gidecek!

ehliyeti de yok, rüzgârının şansına güveniyor.

Galiba temelli ölecek, bakışları yanlış bir yolcuya

ait iki tahta bavul. Vu-uuvw!. Aşkıma turist bir ören!

Neden

bir yanı daima boş kalacak çift kişilik koltuklar

gibi duruyor elleri ellerimde ısınırken soğurken

Üzerinde siyah bir BMW taşıyor, ah, şimdi binip gidecek.

Sonra sönüp gidecek kendi yasak denizinin ezgisine

Nar nergisiyle, üzüm süngüleriyle..

Usta işi yalnızlıklara hüzün adını koymak, çok çocukca

kaçacak. Bir suç unsuru olacak esrarımız,

Bir delik açacak

Bir delik kapatacak

Tahta bavullardan çıkarttığı yerçekimi kanunlarıyla

göğüskafesimin yorgun boşluğunda

bir gezegen gibi kendi çevresinde dönen kalbimde

Ya da

suyun kaldırma kuvvetiyle

kucaklayarak arabayla ezdiği kölesini

Orada,

kölesinin kırık boynunda kendi ipek boynunu vuracak!

t e m m u z   k ü l l e r i

( bir ) :

‘üç şehzadenin yolları

ayrıldı böylece’

dedi kristalleşen yağmurun altındaki akrep.

kim bilir, kanı devşirebilir miydi geride kalan

tahrip gücü yüksek casus,

ya da katlanabilir miydi ölüm

parmakuçlarıyla yaklaştığı sükseli surete.

( iki ) :

‘üç şehzadenin yolları

ayrıldı böylece’

dedi film müziklerine geçen gece.

iki kardeşin yanından ayrılan öbür kardeş nerede...

kim bilir, tenlerden akan ruhun arkasına sığınan

yalnızlığı etkili, korkunç sedyede;

kıstaslarıyla kokladı cismi

rahmine kılıç adı koydu

‘gelmeyeceğim peşinizden’

diye bağırdı üçüncü şehzade

‘gidin ılık oyuklardaki uğultulu mesafeye...’

iki miydiler üç mü

ikiye üç suç mu

kararsın patlak dudaklarıyla masala ait kraliçe!

( üç ) :

‘üç şehzadenin yolları

ayrıldı böylece’

biliyorlardı, başkaları buna benzer şeyler yazmıştı

kalbe karşı gelmişlerdi -kafiye olsun-

elden ele dövme geçirmişlerdi / güne gündüz gelin düşmüştü

öpüştüler

öpüşmelerine kuşlar hücum etti

oradan geçiyordum

inanın yalnızca dikkatimi çekti

dikkatim yere düştü / yer, düşüyle barışıktı

şimdi bilmiyorum

gerçekte hangisi hangisine âşıktı

ah, üçünün gizli gizli sevişmelerine sığınan

o, kimin kaldırılacağı belirsiz sedye:

‘üç şehzadenin yolları

ayrıldı böylece’

üçünü de tanımam

üçün birinden sözetmem kimseye!

g e o r g e   m i c h a e l ‘ ı n  y o r u m u y l a  e l t o n j o h n - b e r n i e t a u p i n ‘ i n  t o n i g h t  a d l ı  p a r ç a s ı  s e n i n !

aşağıya doğru sarı derinleşir ve ırmağın / plastik çaylak

yalayarak sahibin alnındaki lal benekleri uçacak / göz

adasının ritmik açılıp kapanan deniz mağaraları /

biraz felsefe bilen kelebek söyle neyin var /

-Çocukluğuma hücum eder gecenin kötü kalpli adamları /

kan içinde üç pıhtı: Arınış, Garez ve İntikam / senin

o piyano çalan ilkbaharına gömülü duran tıkız atmaca /

kadar mı yalnızlığın yazısızdır çok bakıldığında /

kentleri boşver kahverengi leylek ölme ölme /

bronz sularda temizle kız akşamlarını ve ben /

avuçlarına şahin batırılmış siklamen mermer /

kendi etrafında dönerek suçlu büyüyen renksiz bukalemun /

koma halinde gökyüzüne kaldırılan güvercinler /

tüm gerçekleri öğrenen kuzgunun öne eğdiği bakışları /

ah karga! nedir aynı kılan taaruzun coğrafyasını /

ölçüsüzlüğün her yere, herkese yuva kuran baykuşları /

uzat ellerini prens işte on parmakucunda on mor şato /

her on şatoda bir on mor şato daha / akıl kenarda /

istenmez şehvet pelerinli martılardan ödünç aşk /

tekrarsız bir tabiatta koşar kuşlar ve denge / ruh da

kırılır çatlar kartal bunu konuş, bununla konuş sus /

papağanlar herşeyi hep bilirler ama söylemezler /

krallığın son sayfasındaki son sözcüktür akbaba /

bir kanadından kanat damlar öteki kanadına / kim

karşı çıkabilir / kuşlar hayırsız evlatları ağaçların /

bayramdan bayrama eve gelen / hepsinin de gagasında /

süreğen bir havadis patlaması; gagalar ayyuka bakar /

gagalardan dışarı çıkartılamaz mayın döşenmiş kafatası / kin

kuşlara ‘bağır ve göç et’ der / kanda çırpınır üç pıhtı /

nereye konar o halde tarihte kalıntı / ve bunaltı /

her vücudundan vazgeçebilmeyi göze almaktır çünkü,

kuş ahlakı /

gaz halinde döndüğün silahından asla ayrılamazsın /

bakışın tını / sevişmen tını / ihanetlerin tını /

bir zamanlar üstünde kanat açtığın o yaralı orman /

o delişmen ülke, şimdi sesinde lekedir /

önünde lekedir arkanda alevli bir leke /

bakma ardına geldiğin yerlerde bıraktığın izleri

elbirliğiyle sildiler /

seni bütün kayıtlardan atıp üstelik matem

kıyafetlerini giydiler /

sen artık dişleri iki gümüş mermili yarasasın /

kral öldü, bırak yeni kahpe kral yaşasın /

her bir tırnağın üstünde tragedia’ların temsili resmi /

her bir tüyde çıkmaz ölümlerin mürekkep şişesi / kaç

ırılan çocukların yüzlerinin yüzüldüğü cehennem /

o cehennemin şafaklarına pençeler çizen karartma /

acılarınızdan acılarınıza yapılan topyekûn maskeli çıkartma /

sözü edilemeyen kimi cinayetler vardır ya / unutulur /

cesetlerin dudaklarından sökülen gül / kutsal kitap

aralarında özenle, yıllarca bıkmadan usanmadan kurutulur /

teninizdeki gizli, ağlamaklı kuruyuştur o aradığınız /

bileğine bağlı pembe eşarbın ucuna işlenen saten ad /

sözü edilemeyecek kimi adlar vardır ya / unutulur /

o sevgililerin gövdelerinden sökülen birörnek ter /

geceyarısı sizin kasıklarınıza düşer, sabaha kadar ulur /

teninizdeki gizli, ağlamaklı uluyuştur o aradığınız /

odanın ortasındaki kafeste uyuyan kuşunuza gidersiniz /

suluğa biraz arsenik, biraz safra ve kezzap / kuş ölür /

ölen kuşlar şiir olur / kuş öldürenler şair olur /

kuşların ölümü hep kuşkuludur / !

n e t i c e   i t i b a r ı

artık

artığı bile değilken dirinin

adak dudaklarımın korkuluğunda

bir arzu suyuyla yıkanır suni cenin

uzaktan

çok uzaktan lutfedilen ölüm

ilacını ve zorlu uykusunu emzirir

ve o kemerlerle bağlı yaşlı ceset

çeyizinde olduğunu bilmeden çırpınır

önce bağrı tahtaya kırılır, sonra

omurgası ve kafatasının sorgusu..

çatırdar, her çatırtı bir hüzne tüner

nerdesin o zaman hercai kasaturam

her hücremde bir çocuk parkı yaktığım

her hücremde bir gaz odasının tutuştuğu

gitme beynim!

ne olur beynime beyin kuma alma ruhum!

sen bize öğüttün ve bize lazımdın biraz

ah o kentin kanına, hakanına batan zorluğum!

elimde değil elime elim demek

elim elime bir eli layık görmek!

ah o kentin kanına, hakanına batan bayat ekmek

ah o kentin kamçısına nöbetteki idrakım

söyle ulan bu mu hayatta kalmak

cart cart atan bir kalple

zırt pırt düşünebilen bir avuç peltek et!

bu mu hayatta kalmak!

bu mu ölüme peşkeş çekmek!

inanmıyorum diazem cennetinin orospu meleklerine

pembe, beyaz, mavi tenli hapların kalıtına

ve sürekli cinnetimi dikizleyen sarsılışın

ve sürekli ağlayışımı heceleyen kırılışın saltanatına

çekilen çırak usturanın bakırköy servisleri

kanlı, cesur, beşiğe tütsülenmemiş bebeleriyle

o parmakları tespihte kurtuluşu tavaf eden

şaplı çüklerine düş şapkaları takan

kesik süt adamlar..

giyotin indi mi

kopan kelleleri gülen

ağızlarına bir gül gibi gözlerini sıkıştırarak

rakseden o kadınlar, ölü rakseden kadınlar

akvaryumlara akvaryumca bakan kadınlar

kadınlıklarını analarına, kızlarına bırakan kadınlar

burada bu yeryüzünün olmadığına inandılar..

ihbar altında bu hastane!

gezegenin içinde bu hastane!

yok, yoktur kaybolduğumu bildirecek kimseye

ne bir deniz kabuğunun dibinden işitilen çocuk çığlığım

ne anne! anne! ben ölüyorum diye bağırışım

ne de artık kimse

aşk aşılayamaz fidan yüzüme

bu da olsa olsa

iktidarınızdan

ahlaksızlığınızdan

sizin

sizin anlayışsızlığınızdan

hükmü çıkmış müthiş güzel bir sürgün!

üzülme bir tanem ahmed arif

senin de dediğin gibi

öyle kolay kolay ölmem ben

misal olur toprak ölür de

toprak can verir ölür de

gelir bana gömülür bir gün!

işte o vakit bana

bir davul zurna çengi

işte o vakit bana

mahşeri nikâhladığım düğün!

7. ocak. 1993

bakırköy tımarhanesi / amatem

b i r

gel süs! çılgınlığımı gecele!

son fırsatım ben! beni benimle büyüle!

kendimden çıkan yılan! sok beni büyüyle!

nerdesin süs! nasıl bir haberim bilemem!

ters mi döndüm, doğru mu yüzüm!

kime hamileyim! kim doğurur beni yeniden!

yüreğimin civarlarındaki küle gideceğim!

aşk! seni kirime sabitleyeceğim! istiyorum!

bir tutuşma biçimiyim, Kuran’ım, ateş rahlemdedir!

çığrından çıkan bedenimi çağına iade ediyorum!

buz tutmuş bir ruhum ben!

erirsem geri dönemem!

k u r ş u n s k e r

Dokun; dokunabilirsin;

bakma, bağırma bana, kapa gözlerini, konuşma

Yıllanmış harflerle kuruyorlar çünkü sözcükleri ve çarmıh,

bir tarot kâğıdı gibi ters çevrilince de başka bir anlam

taşıyacak. Sonra o hayvanat bahçesi’nin,

o törpü ormanı’nın kötü

anlatılmış diğer teklifleri: ( sen baharın tasarrufusun )

nazilerden kaçıyorsunuz, İklim Sultanının Çelik Arzusu,

çıkar sokaklar — ve siz yalnızca yağmura eşlik etmek

diye ağlardınız / Bunu istemiyor musunuz yani,

bu olur mu’yu..

Nihavent Akşam Yemeği — Dokun; dokunabilirsin.

Hükümsün.

Mıknatısçiçeği diriliraçarpatlar, taslakları zorlar eşkıya.

törpü ormanı: hareket eden olursa derhal vurulacaktır.

hayvanat bahçesi: seni kimin niçin sevdiğini biliyor musun?!

Seni Seviyorum, so, SS, SS, SS. O,

O herkes

e

kıçını sürten

ses

Ben burda bütün jiletlere dayanmış seni bekliyorum.

Ben burda bütün majörlere pardösümün önünü aralıyorum.

Koy; koyabilirsin;

bu çağrıdan en eski yalnızlıklara da bakılabilir.

geçirimsiz tenlerin korkutucu filizleri

senin temiz teninde hiç acımadan titizlenecektir.

aşkım

senin bana uzanan parmaklarınla

şu küçücük cenin arasında mutlaka temyiz edilecektir.

güle güle. Güle güle ömür. Al, yanında

ilk çiçeklerimi de götür.

Dokun! Dokunabilirsiniz!

v a m p i r   a r y a s ı

Alevli Kurt Koyu’nun ürperten renk soyucuları!

pis bir cinin avcundan içilen derede midir

bizim tek aksettiğimiz suyun göğsüne giren dağ!

Nasıl göndere çekilir ki bir el vaşağın ağzında.

geriye kayan bir yaz akşamının hoş hovardalığında

ölümden başka sirk mi kurulurmuş koynumuza!

tılsımlı sıvı, git gör gömül!

Kuduz Bakışmaları Kanyonu’nun belirli rüzgârı

sallar mı sanki sıranın başındakinin beşiğini.

Telaşa kapılmaz asla ay

sabaha karşı gün ışıyıp silinirken gövdesi gökten,

sabaha karşı gün ışıyıp silinirken acı

bana kendi seçtiğin gözlerini ver

kendi seçtiğin tatsız aşkları..

beni inime ölümsüz gönder!

Mikroplu Temas Vadisi’nin doğasız hayvanları!

sinirli azı dişlerinin ışıltısında mıdır acaba

parçalanmayı hak eden tenin hikâyelerindeki sezgi!

ibret: halılarını sarmal dokuyan bir kadın

ve o bir kadının

meme diye taşıdığı iki vampir kellesi!

tılsımlı sıvı, git em emil!

çünkü bu aptal çocuklar bizim değil!

çıkart artık ruhundan şu şaşkın / çirkin aryayı

bu biçime ne sen sonsun ne de ben ilk

biliyorsun! biliyordun! bilmelisin!

biz bu gezegene başarımız aids’i

tıpkı

açlıkta bir ekmeği bölüşür gibi paylaşmaya geldik!

bir junkie’yle bir ibnenin sarmaş dolaş dansında

yeryüzünden korkması gerekenler, seyircilerdir aslında!

ü  d ö n ü ş ü

regl görür mü masumiyet..

görür. helak olmuş ıstıraptır o. görürler.

regl görür mü sükunet..

görür. tasvirin yakayı ele vermesidir o. görürler.

regl görür mü ‘aşk için ölmeli, aşk o zaman aşk’..

görür. yatırım götürülmüş kalptir o. görürler.

regl görür mü çıkış, terkediş, veda..

görür. gecede yatıya kalmaktır o. görürler.

regl görür mü meçhul..

görür. nefesimi kıskanan rüzgârdır o. görürler.

çünkü regl:

azazil’den firar eden komünist

h a m l e

plaj güzeli ay

kumsalı geri al

geldiği yüze,

ıslak ıslık deniz

sesimi işittir

içindeki kazaya,

terkedilmiş toprak

taşın ruhumdaki krallığa,

ve

artık sözü geçmesin

bu gezegende

bu gezegenin,

ben

çekilen ağla

dönerim bir gün yurduma,

ne o doğa

ne o esrar

tutmaz üstüme kuma,

beni bir tek atlar anlar

anladıkça anlatırlar

geçmişe çöken tortuma,

kişnerler

kişnerler

kişnerler

daha fazlasını umma.

k ö t ü   ç o c u k l a r   ö l m e y e c e k l e r

I.

ay koşturmasıyla sargılanmış ölü ıhlamur çatılarını

sorgulamaya alırdı eski bir uzay canavarını çeken

gözleriyle biraz öncesiz ve biraz da ölüm tiryakisi

olan kadınlardan arttırdığı yosun ve çemen kokusu

ile;

çocuktukçokutandık sesimize düşmekten.

savaştaydı vücutlarımızdan söktüğünüz saten

ve o işkenceden geçen korkunç gecelerimize

uzuvlar diken rahimsiz çember. sundurmada

boğulmuş kediler bulurduk her sabah tanrıya giderken.

-miyav, derdi içimizden biri.

içimizden herhangi birinin gözleriydi

hep içimizi titreten.

II.

oval dizlerimizdi iyi adamların şarkıları.

kırık dirseklerimizdi sis eşiklerindeki ilik jilet.

ve koltukaltlarımızın şeytan atlasları

topuklarımızdaki tablaya yakılmış ibne külleri silkerdi.

oysa

var mıdır kulakmemelerine kirpikle yazılan bir vasiyeti

son sahte meryem’in brooklyn’e üç kilometre kala.

( çünkü cetvel kullanarak sevişmez kuşlar )

III.

ziyaretiniz bizi pek memnun etti, dedi yeryüzü.

hep birlikte kafa attık vadiye inen ince atlara.

ve uzun saçlarımızın yaladığı dolunay süetleriyle

gülüp geçtik ölümden, ölülerimizi gömmeden!

o r a i n   i s t a m b o l

beyoğlu otellerinin varyetesini atlatmış

bir orospu komandosu gibi zehirli harfiyat müslim

abimizin son kasedinden arak bi’ esrarlı cigara

muhabbetinde muammalar seyr-ü sefer sayılı

on dördündeki erkek zeynep mum satarım!

taş parçası dudakların ahlakı bozuk yalnızlığı

a’met ablanızın taa malatya’dan kopartıp getirdiği

kabzımal sevgilisi ve taşaron turgut’un karısı

lezzo semra’ilen öttürüyor her gecenin baykuşunu

ve kokoreçci süleyman’ın kalkmadığında kuşu

yatakta hep bi’ beyi’az dizi aşkı yaşayor

kütürdetiyor yezit istiklal’i allahıma

korkma sönmezi ezberleyememiş hürriyet çocuğu

birfotoğraftanoyulmuşsonbahar’da

üç beş kurabiye oğlanın ebesi kayıp saklambacı

zarf atan vebalı bakışların ve ehli davaların

varoşlarda patır patır patlayan kostak tompsonu

deli mahir çekti mi silahı, boşaltır, racon budur

pezo korkut’un bir bacağını üç bacak ettiği gece

kibar falçatanın kız namusu

emirgân’da koruda kıtır kıtır yediği burjik itler

yani anlayacağın, rüyasında herbiri anadan üryan ölü

bi’ tek, piçlerin ayaklarında ammerikan kartalları

kefenleri levi’s marka, metal aksan, acayip ütülü

tombalacı kız efe’nin kıçı kanamıştı ilkinde

topal acı, kör hüzün, çolak haysiyet meselesi

halis bitlis tütünü bastıydı puşt turgut makata

sonra da sarıp bi’ güzel içmişti onu ince kâğât

ardından miki mause eylül olmuştu da

dört küçük domuz’u yazıverdiydi agatha christie

zeynep’i atanın mozolesine yığılmış

bilekleri hepten kesik bulmuşlar:

-ağam, sen kalk..ma, ben yanına kıvrılıram!

12. mart. 1990

p a ş a   ç a y ı

o şanslı ifritin ayak sesleri, uçan göz böcekleriyle

saldırıya uğramış gövdenin rahlesinde okuduğu bir

belirsiz kutsal kitap, beyaz cübbe ve açığa çıkan giz

o meyvenin çevresine toplanıp ateş yakanlar

ateşe yıkananların düşmanıydılar zaman çukurlaşırken;

lacivert tenlenişlerin larvalarıydı gülüşü süsleyecek,

iskambil oyunları ve serin mayıs gecelerinin vasiyetnamesi,

büyük dövüşçünün okyanustan

köpekbalığı üstünde çıkageldiği

elektronik dudaklara otuz bir çekmenin yasaklandığı kent

kendi kraliyet ailesi ve küçük imparatorla jeneriği eski

senkronu bozuk aşk tercümeleri, korkunç müzik, evet,

korkunç müzik, yanındaki yabancının elini

tutmak zorunda kalan asra tutsak firari!

cebren ve hileyle sevişen o, iki şey: kül ve kan! ya da

kibar vals ve hırçın tango! arasokakların parlak leylaklarına

demli usare sunan ve ihlil’inden platon buharları tüten kör

eleniş. kör elenişlere yüksek

basınçların bir süre yanmış sıcaklıkları: ateşin profesörü

bir ‘seni sevmiştim’ mi eksiktir iyi akşamlarda; her gece

bir hayvan türü daha ortadan kalkar bu sevdada!

o şanslı ifritin ayak sesleri, bitlenirken bir baştan evren

virüse dönük hurafeleri ve bakteri hislerle şüphesiz doğru

olan karanlığın bir lahza, kıvılcımıyla, aydınlatarak

hastalık şansonlarını

hayatın en mutlu koylarını ay tutulmasıyla işgal etmesiydi

kopan ip; ispati beyi’nin definesi façasındaydı terkin

ne ikindilerde taze ıhlamur kokusu ne de

hep üstüne pişti diye düşen bir karo valesi

‘özlemekle mi geçecek yaz’ demekten çekindiği vesvese

evet, lutfedilmiş vesveseyi o da arz edecekti irkilişe

hatırlayınız soygunu: hani iyi bir akşamdı hani yine mum

alevinde sigara yakıldığında bir denizci ölür hakikati

karaya vuran kalp, anladığım kadarıyla tanrınındı!

karanlık odada, çekilen ceset fotoğraflarını tab’ediyorduk

kösnül ve kırgındı dünya,

dünyayı pas diye kendisine attığımız rüya

artık kız değildi; artık hiçbirimiz peygamber de değildik:

özellikle isa: ağzını haç açmıyordu,

meryem çay pişirdi bize

ben birkaç kuruşa asamı sattım

öteki saçlarını sattı bir perukacıya

bu gezegende öğrendik ki:

eyer vurulmazmış meğer, vahşi acıya!

k a k n u s

kör noktalar vardır her aşkta

insan doğar ölmez o suçla

orada, o küçük çocukla kalan

ağlar hayatın sonsuzluğuna

kim tutar ki elini bir daha

içini kanatan bir rüya olur bu yara

bir masalın sonunda ölüme

aşkını anlatan bir kadın olur bu defa

hiç konuşmaz bazen gül susar

yaprak titrer acıyla düş yanar

orada, o güzel uykuda hüzün

büyür büyünün sonsuzluğuna

i f a d e m

cebirde hile yapamayacaksın, atey üstünde uyuyan kedi yok

samadıkça giden gecenin hangisiyle oyalandığını a yırtıların. azot: örnek vermek gerekirse.

nefes alıp salarken duyuluyor siren ve fabrikalardaki

sır işçiler malın ne olduğunu konuşuyorlar kendi

aralarında; sabit bir gökyüzü altında insan, vücudunu

nesnelere ne kadar yakın hissedebilirdi o günlerde, ölümcül rüyaların soytarılığıyla kalıpları ve

şablonları üstüste koyan hüznün ve mesleki çalışmaları

n sisi bir renkten çıkartıp bir başka renge soktuğu düşün ülürse;

kelimelerin kifayetsizliğiydi zaten bir şairi darıltan ve

yanılgılar ve süreğen nazar deyişleri

nin uzanabileceği; elektrik titrerdi.

Uğultu! Sen yoksun. Makinelerdeki son sonbaharsın. Harf ve

medya, seni kiralayacak sonbahar! Uğultu!

suçla kesiştikçe can vereceksin. Ruh,

tanrısıyla nişanlandı dün. Bir anla tedarik edildim.

Sen Hasret Sayesinde Tedarik Edileceksin. Kesilecek

Sesin! Kesildikçe Sesin, geriye doğru liğmeleneceksin.

Uğultu! Bil! Sen öldürülerek ödüllendirileceksin!

nasıl bir teklifse beden yeryüzüne, ben de

o miktar cehalet ve cinnet içersindeyim!

sim ve civardaki mera/sim. O çökerti, o bekleyiş

o ordan oraya giden beyin, beyni küçültüş!

o, beyni kafatasına koyan raks. O ilham.

o ilhamla yerkürelere geri ve sonsuz dönüş!

yükseliş ve düşüş! tekrar yükseliş ve yine düşüş!

bu doğuşa siyah bir matem lazım!

bu doğuşa ölüme kitlenmiş bir serzeniş!

asıl önemlisi seziş, evet kopkoyu, kopkoyu bir seziş!

ve bu sezişe bedelsiz bir ifade lazım!

mesela nasıl mesela niçin delirebilir bir hayvan

siz hiç deli bir jaguarla seviştiniz?!

siz hiç deli bir maymunla orman aradınız?!

şizofren bir kediyle flört ettiniz hiç?!

terkedilirsiniz!

delirmek, abartısız bir terk ve göç biçimidir.

deli! deli! deli! deli!

kıdem ve Allah! ben avuçlarda kendimi geri istedim

siz bana sadece acıyan bir rahle verdiniz!

Anlattıkça içimde artan bir organ var. Kof ve müşkülpesent!

yarım sözlerin çaresizliği ve tohum böğürtüleri!

İşte o an!

ve kahreden!

ve yüklenen!

ve kahrederek yüklenerek belirleyen

o sahipsiz ifade! Benim de

yürür gözüm, işitir ellerim bir gün!

kaldırın kaldırımlarınızı hayatınızdan

ben bağıra bağıra koşmak istiyorum

yüzünüzün arasokaklarında, anacaddelerinde!

ben kalbinizin tam da orta yerinde

çiçeğe atılan tokat, kuşa vurulan tekme!

İşte o an!

kahreden!

yüklenen!

ve kahrederek yüklenerek belirleyen

o sahipsiz ifade!

belki güzel, yahut çekici

belki mühim, ya da alelade!

j i l e t l e n m i ş   b i r   y ü z l e   g e l i y o r u m   s a n a   a r k a m d a   b e l i r s i z   y ü z y ı l l ar   a y a k t a

önemli değil şimdi bulunulan cephede elinde bir şişe suratla

sırtını verip elektriğin gidip gelip eski sevgilisini sorduğu dudaklarda

yarısı yanmış bir fotoğrafı taşırken kanı dişlemek!

çoktan beridir bu gölde boğulmak isteyen bir çocuk tanırdık

derdi alkol, suyun en yakın arkadaşı böcek ve böceğin

ikiz kardeşi tapınaklar ve yağmur damlalarına matmazel diye

hitap eden balgam kırmızısı adalar! ordaydım. görevliydim.

duydum işte! o kadar!

sahte bir belgeyle aldığım içkimi yudumlarken sıratın ortasında

ellerimi size bırakıyorum bir süre

diye bağırdım uzunlamasına!

ellerimi koruyunuz

ellerimdir belki de vasiyetim

elimde bir şişe suratla

ve jiletlenmiş bir yüzle

geliyorum sana

arkamda belirsiz yüzyıllar alkışlarla ayakta

hatırlarsın

hatırlarsın diye döküyorum kendimi kalıplara

inançlarla ölçüştük, düellolarda vuruştuk,

tezahüratlarla geldik operana

makamını bize bırakacaksın

ellerimi alacaksın bakışlarının satır aralarına

tuhaflığım, yalnızca ciğerimdeki taş tarlasından

o masum orospuluğumdan, senin o..

senin o herkese belinde

bir çift silah taşırken duyduğu rahatlığı hissettiren

bakışlarında

ellerimde

suratımda ve yüzünde

duydum işte! o kadar!

seksek oynarken yerde sürüp fırlattığın taşım ben!

sokaklar silkeleniyor, sen soğuk gençliğimi yudumlarken..

dönüşümsüz bir yükseliş görüyorum metal suda,

aşkla sardım son esrarlı sigaramı diyor yatağımdaki

dişi giyotinden kurtardığım iki çüklü delikanlı

karşı apartmanda birileri, birilerini doğruyor pusuda!

iskemledeki pis gömleğimin cebinde bir resmin var..

duvarlara çarpa çarpa söndürebildiğim gözlerimin

annesi kim, babası kim, bu gece nereye uçak düşer

ben nereye kadar yüzüp de yüzme bilmediğimi hatırlarım

hangi sevdanın kapatması olurum

hangi sevdaya iki çocuk veririm!

yere düşen kurabiye gibi şehrin gardırobunda dağılırım

kalk çocuk! kalk!

kalk gidip bir yerlerde iki kadeh bi’şi’ içelim!.

toprak olsam üstüme basmayacaksın!

hava olsam içine çekmeyeceksin!

öyle düşmansın!

öyle aydınlık bir sonbahar ki

senin yaklaştığın anda kalbimdeki kör yangın!

bu yangından herkes kahkahalarla çıkacak

bir sen kurtulamayacaksın!

h a t ı r l a y a n   d e l i k a n l ı l a r   t a n g o s u

akşamın

sonrası baktığıyla suçlandığı yere kurayazdı yuvasını

yine de yazgısı ertelenmiş tembel kalp de

bilir hatalarını hatırlayan delikanlıların girdaplarıyla

gidip geldiği dolaplarda düşürülmüştür çocuk çığlıkları

ile konuşan bir adamın yeminidir çünkü duyduğu

hisler ne anlatabilir ki ağzını midye kesen ü harfi

bilakis en hüzünlü bataklıktır, mesela pişmanlık huyları

inildiğinde içeri ve çıkıldığında fazla dışarı

o kanlı baraka: aşağıya doğruki tepeler

in doruklarına uzanan barut tarlaları

özlemişlerdir korkuluklarını ve konuklarını

lacivert matem giysileri içersindeki akşamın

sonrası

akşamın

sonrası akladığıyla suçlandığı yere ağlayayazdı acısını

yine de ümidi ertelenmiş tembel kalp de

bilir hatalarını hazırlayan delikanlıların gizli arzularıyla

gidip geldiği vakumlarda düşürülmüştür eşkıya çığlıkları

ve eşkıya çığlığı ki

saklar bir ölü gibi haklı macerasını

a n a  ç ı t ı r t ı l a r  k ı l a v u z u

cehennemde yüz yok.

bitkiler, hayvanlarla konuşmuyor.

biraz, maya.. biraz, pişmiş kadın eti ve esrar..

sersem!

saçlarımı her gece üç ayaklı atlar tarar..

eriyen sadece kemik.. kalplerim kalacak..

ölümümden zırnık koklatmam toprağa!

kanamalı bir hasta için acele kin aranacak..

nedensiz septik ve görkemli tek bir diş..

kim bilir bize ne!

içimizde virüsler ve afrodizyak bir iğdiş..

yeryüzünün elime yüzüme bulaşan günahını

ancak ibne bir rahip çıkartabilir;

hayatıma hayatın tatbik edilirken

bir kaza kurşunu olarak perdelenir tedbir!

bilakis, şarkı söylerken bıçaklanmalı..

başını kaldırıp bana bakan masum örümceğe

benim dışımda biri lütfen gerçeği açıklamalı..

çünkü benim çocukluğum hepinizi üzmeli!

çünkü gözlerim

başaşağı uyuyan iki yarasa gibi

o günlerden beri tersinden memeli!

p u s u   m e t i n l e r i

I.

savurarak

kirpikleri filtresi ıslatılmış ve dişlenmiş

bir kar tortusunun yerleştiği geceden,

dışarı bir balkon gibi uzanan iri gözleriyle

yeni ölmüş bir timsahın

henüz buharlaşmamış şaşkınlığına bitişik

bir ruha teslim ettik elbirliğiyle

siyah kuzgunları.

gagalarımızda fosilleşmiş baldır aryaları.

yurdumun dışı: çelik gemici hikâyeleri.

sertleştirirken gözkapaklarına sürülen

rujlar ve ojeler bir mezara süzülen tenleri

ensekökünden bele eğimli manastırdaki o son

plastik peygamberin o son kanlı miğferi.

sanki

edilememiş, edilemeyen sözlere

tek bacaklı bir şahin indirir gibi

belirsiz bir kan çantası sarkıtıyordu çizik öpüşlere

diklemesine saplanan tozlusoğuk mavi.

vakitsiz ve feci

bir feci vakte bağımlı mülteci

gibi kendi pusumuzda cüzamlıydık.

ben

beni delice seven bir hüzünle büyüdüm.

ben

beni delice çeken bir kainatla büyülüydüm.

her gezegende benim de emeğim var.

işte!

bir avize düştü!

bir avize düştü gökyüzünden yeryüzüne!

kırık!

vah kırık çocuk!

kırık ve vah titrek çocuk!

senin dudaklarınla ıslanıp korkunç ışıltılarıyla aktılar

törenlerle, törelerle, uzak tuzaklarla yıldızlar!

her gezegende senin de emeğin var!

kanatlarımızda tuza yatırılmış topuk iksirleri.

bir sokak köpeğine atılan zehirli et gibi

atarken birbirimize koyaklarda vücutlarımızı

inan tek ümidim yoktu, ümide ihtiyacımız yoktu

belki biraz şevkat, belki biraz umarsız sızı!

tehlikeliydi

dokunuşlarımız tehlikeli ve lekeliydi!

bir şarapnel parçası düşercesine şarap taslarımıza

dışımızdaki hükmün testeresi deydi kafataslarımıza!

beni bir kaşın katil yapacakken öbürküsü teskin etti!

beni bir kaşın vurdu, öbürküsü teşhir etti!

nasıl duygusalım değil mi sevgilim

yoruyor seni bu yoğunluk ve kimi basit mısralar

ama bu uzay macerasında

senin dudaklarınla ıslanıp

korkunç ışıltılarıyla kaydılar

törenlerle

törelerle

uzak tuzaklarla yıldızlar!

gelelim şiirin son dörtlüğüne:

hazır mısın:

yüksek sesle okuyarak geçir günlüğüne:

Bir Erkeğin Bir Erkeğe Teğet Kaldığı Çemberde

Suyun Yüzü Kızarır, Suyun Kalbi Sıkışır*

Bu Aşkın En Büyüğü Tanrı & İsa Arasındaysa Eğer

Gümüşüm! Çavom! Bu Odeonda

Bize Susmak, Bize Sevişmek Yaraşır!

*: Dörtlükteki bu şeffaf mısra

Seni vuracağım hançer,

Hatırlarsın,

Sadece şeffaf hançerlere hüsran

Alışılmamış bir lanet gibi siner!

II.

eğeli

güllerin

ürperen

kokusu

çarparak

alkolünün

göz

kamaştıran

yamacına

üzüyordu

üstüne

çektiği

örümcek

alevlenen

rüzgârı

tüketilmiş

mermi

ıslıklarının

mevzilendiği

şahane

kıkırdak

püsküllerinin

ısrarlı

ıssız

kahramanlığı

üzüyordu

ve

karanlıkta

birikerek

ulaşıyordu

amacına

ölüm

başlıklı

bir

yaratığın

sunduğu

pembe

kör

kadırga

ılık

lacivert

çıplaklığıyla

sepya

telaşlı

soluğuyla

bir

anlık

şehvet

sayılabilir

miydi

o

tahrike

açık

muamma

anlatılmadı

hiç

kimseye

muhtelif

toyluklarla

süslü

naif

ama

durgun-

kasıklara

mıhlanan

paslı

drama

üzüyordu

ve

ürkerek

yaklaşıyordu

âşığına

felaketli

kabullenmiş

bir

erkek

kraliçenin

sunduğu

tahta

pasta

III.

yorucu görüntüler iletiyor telepatik suçlar

suretin gölgeliğine uzanan uyuşturucunun ucunda,

mesela kemiklere çentik bir rimel sedası

mesela şakaklara çarpan loş ve temsili oda.

komedyenlerin kesildiği bir mezbahanın

çok yakınlarında

ya da

ötesinde bir hissin, bir hissin ortasında

havaya uçan yarım dua

havaya konan eksik travma.

bir iki üç

bir iki üç

hakiki boşluğun yalancı boşluğa her reveransında

damarları şaha kaldıran

bir terkediliş

damarları şaha kaldıran

hayali bir karşılama.

yırtık smokinler

sökük papyonlar

kucaklarda bir demet bombalı papatya!

I. yirmi5april. 1995

II. 26. nisan. 1995

III. 27. nisan. 1995

a n t e   m o r t e m   ş a r k ı s ı

Bilinçsizce şekilleri birleştiriyorsun

yalnızca kesici bir alet edineceksin belki de..

Korkuyorum..

korkularım, geceyarıları uyanıp aya bakıyor

Ay, tanrının bıraktığı parmakizi gökyüzünde!

Ben, bu aşkta uzaya açılacağım yekpare,

diyorsun. giyinmişsin. kararlısın anlaşılan.

Sınırını izinsiz geçen kaç düşman askeri vardı ki sanki

Dur! Yabancı! Parola!

Hiçbir vahşi kurt

insana sığınmaz yaralandığında!

Parola: suskun kalakalan dudaklarda

vurularak yakalanmış firari bir sevgili..

hani

ecelle aramda gerili ses telleri

içinden süzülür ya

rüzgâr gibi bir melankoli

diye yazmıştın, bilmem hatırlar mısın,

tanıştığımız gün çakıltaşlarını kaydırarak

bir ebru ustası edasıyla yalıçapkını denize..

İşte tam bu esnada, şimdi, ayrılırken

casus hatıra uçakları beliriyor ardı ardına

radar ekranı yeşil nemli gözlerinde!

Sonbahara takılmış bir ağaç

çığlık çığlığa nasıl düşürürse yapraklarını

Bir kelebek

nasıl saklarsa ruhunda meleklerin öldürdüğü bir tırtılı

öyle bir trajediyle

Öyle bir dönüşümle kabulleniyorum

kendi doğana sırnaşmanı!

Mutluluklar diliyorum sana yavrum

yalnızca kesici bir alet edineceksin belki de..

Bekliyorum..

bekleyişlerim, geceyarıları uyanıp aya bakıyor

Ay, suçlu bir tanrının robot resmi gökyüzünde!

v a r d ı   b ü z ü ş ü p   u t a n a n

bu ne tehlikeli mürebbiye: bakınca ezberle

yeceğim bir hadis gibi yaz

geçecekti sonbahara doğru süratli bir otomobil;

ah tabii o şimdi ölmüş

görünen çocuğun bir rehbere anlattığı son

aşk nedir biliyor musun seni üçüncü tekil şahıs

sayan seferde askerin sol üst cebindeki resim

de arkalarda durup başını öne eğen ilk adam;

büyük bir gülümsemeyle geçecekti yaz

dığım bir hikâyenin bütün kahramanları

kutsal bir viyolonselden porteye doğru

geçecekti sonbahara süratli bir otomobil

içersinde sarı saçlı iblis ve herhangi bir tanrı

ya inanmak mıydı çıplak modelin apışına yağan

kar, teni tutan boran, ağzı kitleyen zemheri;

istikrarlı bir çekiliş yaşıyorduk sevişme

lerimizde memelerimiz vardı büzüşüp utanan

ların önünde hatim indirdim dudaklarımı

dudaklarınıza matem tülü üstünden

yazdı

ç ı t !   k ı r ı l d ı m

ipi ipi ipi tuttum

içinde

gül dolabı açılmış.

macera sağdıcı aşkınla

çekilmez rüzgâr, ağla doğadan,

atar kan atarken atarken başlayan kalp

bilmezsin lanet, uykular çoktan

rüyalara mümessil, işte o harp

kaybedilmiştir; çocukluğunu özler zaman;

ben şimdi geceyi nerede senden saklasam,

küçük casus gözün, kaçışır taylara

bin birinin sırtına bin birinin sırtına

içinde

gül dolabı açılmış,

dikkat et, üşürsün solarken,

şal bir güz al arkana.

s u a l l e r d e   k e n d i n e   r ü z g â r   t e r s

elektrikle yaptığı bir sözleşmedir kelimeleri:

büyüyü uyandırmayın;

yumuşak otlarla kuşatılmış nehre küsme!

eklemlerin gecelediği suallerde kendine kesin yalanlar

uydurur;

esnenir dağınık gözkapaklarının örttüğü çıkıntılardaki

yosmayla,

atın kalçalarına doğru paramparça bir farenin süiti!

nedir?

geri geldiği gün öldürülecek bir yabancıyı taşıdım bugün

tek birşey inse içine, kalbine saltı iade ederdi adı,

zoraki değil! zoraki olamaz davetindeki acı ifadesi

ondan sonrasını kaldıramaz okyanuslara yem veren lahit

birbirine sürtülen iki dağ arasına konan şahin

beni ruhuna dolduramazsın kara su,

gelmem sesinin ıslaklığına!

ellerinle çıkılmadı pamuk, ellerinle doğranmadı ipeğin

orospusu,

zorlama solmaya kâğıtlarla örtünün birlikte çırpın

dığı ahuyu

ters dönerse iklimin kasıklarındaki ölü götü’

farkedilmeyecektir parmakizlerine biriken

mecburi cinayetlerin tizi!

ben elbette külün rençberiydim gençbirtoynakken cemremde

diz çöktüğüm zulmün ve hüznün eşitlenemez varisiydim,

kanımdan başka yoksa da delilim ve şahidim

rüzgâra yanlış eklenmiş kavmin ceremesini çektim! rüzgâr! :

renge tahlil teklif eden muamma! kristal! :

yıkılması an meselesi olan mekteplerin risalesi:

çakmayacak!

bağırırdı, hatırlanan uğultuyla: büyü! büyü! büyü!

suallerde kendine kesin yalanlar sokturur;

kızları kadın, kadınları anne yapan aura!

dalgalanan bulutların şimşeklere çarptığı körfezde

batan

dümeni afrodizyak kalyondaki latent alabora!

ve güverteye serili beyaz tüller, pazen kumaşlara saçılı

cam boncuklara yansıyan aşk marşlarını bilen o

deminki rüzgâr! :

damar dökülmüştür! hidrojenle eroin kardeştir! kim

kim karşısına bir bir gibi dikilir ve kanar zalim saadetin!

bakma! bakmayın o sımsıcak sıvıların aktığı ağızların u zandığı

dar kutulara sığmayan karanlık mahlukların anlık kor

raksına!

haber var mı?! kir soyulur mu?!

ateş taşar mı?! söz solur mu?!

kimse tutmadı vücudunu.

gözünü almadı yalpalayışın. kaldırmaz bu yükü ölüm.

kısaltmaz kainatın kiraladığı dünyanın ömrünü. biliyorum

geri geldiği gün öldürülecek bir yabancıyı taşıdım bugün

tart beni kusur

em beni kum!

f a s s b i n d e r

kanı dönmüş işte. maymun ne yapsın.

denizciyse.. çiçekleri bilmez o. beyaz

bir satırla geldiğinde, çocukların gözü

önünde

sürdürdüğü ıslaklık, hatta suç..

okşanır. uzak. renksiz meyveleri var.

istemem. caz durur. sarılır. danseder. nü.

kim. nerede mezarı. öldürülmüş mü.

elinde bir bebeğin kafası

onu ekleyeceği bir sonbahar arar. bulsa.

takacak. anlıyor musun. gitmeyeceksin.

öp. pişir. misafirler aç / misafirler pis.

bant sardı. onu konuşturamadılar. onu

götüremediler. çiçekleri bilmez o.

saten miço. leylak miço. orospu miço.

geminin kıçında miçonun adı yazılı

spermle. geminin canı acıyor.

filikaları yakmış kadınlar. kan dönmüş işte.

i z l e r i n e d e n    s e y r e d e n

soylu soyunuş gecesi

sözcük öldürmekten dönen soylu unutuş kuşu; han

çerime erkek çıkartır ağrısını ve duadır bir çeşit

dokunması dudakların geçerek başka dudaklardan; Seni

seyreden

cerrah çocuklara, o kayıp yalnızlıkların arka çiçekleri

ne, harbe girmiş kentlere ve yaşlı müzisyenlere, ilkokullara,

izi yitirilmiş meryem aşklara inen yolda bulduğun

ve baktığında karşı kıyıda kendini uykuya yatırdığın

d ü r b ü n ;

oysa kalbi ikmale kalmıştır dünyanın, ben sen çıplak

yatarken göğsüne vuran siyah mehtabım der su çatlarsa,

su çatlarsa akmaya başlar son kalan gözü hüznün,

su çatlarsa yanmaya başlar öncelikli ten. bir Benizkızı

yüzer yüzünde o delikanlının, Kama ile açılır artık Sözlük;

çetelemi kiralık melek tutar;

bir hazine gibi çıkartılır açlığım ve hayvanlığım

koynundan bakırın; bir dalgayı atar omuzlarına şal

yerine denizden yeryüzümüz, bedenimiz yere sıkışmış

yüzümüzdür; bir cinnet çetesi kurarım bütün üyeleri

akşam olan, sana sokulan, ellerini ellerime tıkıştıran,

evsahibi barınağından attırır baharı ve martla

ağustostan doğma bir vahşi tay olur aşkım;

kim bilir

akort bozulduğunda ben nerede ölmüş, öldürülmüş olurum

parmakuçlarımdaki, avcumdaki bu çivi izleri neden

ö b ü r

kayalık, kaygan bir zemin üzerine teslim edilmiş zoraki

kutuların tozlu dillerinde hepbir ağızdan lanetlenen

mağaraların mihraklarındaki çıplak, abdal adamların

kinayelerini sevmez insana muhtaç gökcisimciklerinde

mahşeri azgın bir karı gibi koynuna almış tabiatların

kılıksız çelişkilerinde apansız beliren ruhsatsız endişe;

zimmete geçirilen şaibe! der!

akılda sıkı sıkıya tutulan muhbir buğu

ve henüz adı konmamış hayvanlar

şimdi nerelerde birbirlerine geçit verirler de

ölüm, elinde yanan bir kibrit çöpüyle durur

ilk ateşi tutuşturduğu cehennemde;

tek şıklı o çirkef kutsanışın ileri geri gidip

gelen dansöz göbeğinde sıkışıp kalmış eski mi eski

artık kimsenin sözünü etmediği paslı ziller çaldı mı

doğru kainat sınıfına derse koşan mikro talebelerde

kalmış olmasın kibritlerin zoraki kutularındaki

çocukluk anılarım hamamböcekleri;

f ü m e

kadını öldürmeme yardımcı ol

dedi tek basamaklı muhakeme üzerinde

kırmızıya tutunarak ayakta durmaya çalışan

gün adamı rüzgârı entarilerken de, geride

ovaları ağ yapan bilicilerin yorgunlukları

birikmişse de onları satın alarak geçinen

saatten çocuğun kırparak geçtiği

sözlü denizlerin upuzun yarıkları boyunca

uzanmış uyuyan büyük böceklerin ağızları

nı birleştiren siyah kalın çizgide yürüyen abbas

gereken gerçeği harekete geçirmiş ve

çarklarla bobinlerin birbirlerine karışmasını

önleyen suni izdivaca tanık olmuştu bile büyü

aracılığıyla; o gürültüde büyümeyle meşgul

olma inancını benimser benimsemez rah

iplerle imamlar özel bir dans ederlerken ben

ayakparmaklarımın ucunda dönüyordum arda ben; ben

döndükçe kafatasımda ters yöne çevriliyordu beynim

cesaretini yitirmiş topraklar güllerini

uzatarak uzlaşıyorlardı lalelerine, el

meyvesi veren ağaçların dallarına güceniyor

ölülerini taşıyan kuşlarla, aşk

-ateşin kasasında saklıyordum- şarkılarımı.

gelmiyordu

açılışıma davetli yeryüzü.

g a r a m

yeryüzünü gökyüzüne itiraf ederek başlıyorum:

vardın; klasik döşenmiş yüzünle

bir gemi indirilir gibi denize

indirildim sessizce bedenine, o gece

dudaklarına sığınmış ölü martınla hep

söylenmesi askıya alınmış aşk adına

ballarımı aldın en güzel çiçeğimden

ne sarılıyordum kabusuma

ne de bir müzik parçası bitiyordu,

itiyordum sesimi kulaklarına doğru

duy beni duy beni duy beni Hayta

tasarlanmış bir gezegen değil bu

ormandaki tek yalnız hayvan benim

kar yağıyor üşüyorum donacağım Hayta

avcımı arıyorum bir çabuk

istediğim, sıkılacak bir kurşun

kendi kanımı görmek istiyorum Hayta

bir gelinlik gibi giyeceğim kanımı bir başıma

kocam karanlığın ruhuna uzanacağım sonra

duvağımı en korktuğum canavarlar kaldıracak

ve ağzıma deyecek hafifçe uzay

bekaretimi hüsrana saklıyorum Hayta

tasarlanmış bir gezegen değil bu

tanrı dediğimiz, şaşkınlığımızın karakutusu

ellerim artık senin suyunda denizyosunu

felaketten arta kalanlar senin olsun

gözlerine deprem olmak için ne yapmalı

kasıklarını yıkıp geçen sel

kim bilir şimdi nerelerde ve

şimdi hangi güzel çocuklar çırılçıplak

yüzüyor içinde, yüzüyor senin için de!

Hayta! mum bitiyor

Hayta! padişahımı devirdiler

sarayda nereye saklayacağım küçük şehzademi

ve tahta atını

o da ağlıyor

biz bu yalnızlığa ne zaman yazıldık

ne zaman günışığına çıkarttılar sevdamızı

mektuplarımızı taşıyan ulak niye öldürüldü

mektuplarımızı şimdi kim okuyor

mektuplarımı şimdi kim yakacak

bak, öfkem firarda, Hayta!

bak, öfkem firarda!

prangasında yasadışı güller açan;

madem kalbime bırakılmış şu yeni yurdum uçurum

ilk kez, ama ilk kez

yeryüzünü gökyüzüne şikayet ederek başlıyorum

ölümüm evcilleşmeyecek asla sen olsan da Hayta!

a y a r a l a m a    e t ü d l e r i   I

Sonra aniden geyşa! Bilinçsizce,

bir anlamı olmalıymış gibi bunun

önce biraz tedirginlik ve öfke,

ardından çokca telaş ve savurganlık: Tahmini

gezegenin son astronotu -Niye Kimse

Fizikten Sözetmiyor Bu Evde -Ve Ben Niye

yukardaki, aşağıdaki komşunun da çocuğuyum

annem kilitlerken cinimi kilere; Daniel Hatırladım

şimdi, bazı mayıs aylarında ellerim olmazdı Ve Ben

çoğu kez Janis Joplin ve Jim Morrison Baladları

adına şarkılar da söylenmiş sonbaharın

sonra aniden çıkagelmiş unutulmuş bir kuzeniydim;

O A d a m Terasta Ne Yapacaktı

K a d ı n ı Gerçekten Seviyor muydu

K a d ı n Bebek Beklediğini Neden Söylemiyordu

Peki, A d a m Bazı El Yazmalarını Nereye Saklamıştı

geyşa! beni işitiyor musun, geyşa!

bu buzlu cam, bu buzlu cam diyorum sana,

bu buzlu cam hangi filmimin jeneriği.. Ah tabii,

kalbim, bir içsavaşta kaybettiğim fosfor at!

a y a r a l a m a   e t ü d l e r i   II ,

Melek hastalığı: bir dokunun titiz Aranışı

müfettiş bir cin gibi bakarak tutunur gözü

akla sonradan gelecek olan sırtını duvara

vermiş gülüş, dişler arasında sıkıntılı dol

aşan tırnak, üstünde Manhattan ve beni sev

en tilki, cevaplamayacağım mektuplarım va

r; bir merdiven var sonra çıkıp da inmeyec

eğim: infilak etmiş bir yaradılışla yakl

aşıyorum gecenin gecenin kanlısına elim

de yalnız

ca bir

fırıldak ve şehir haritası bir gül oros

pusuyum bir gül ib

nesiyim bir gül bana söyle bir

tek ben duy

ayım neredeyim ne yapıyorum ve sen neden nered

esin, ama

ay aralama etüdlerin

desin ay de

orada desin

a t t e ş b ö c e k l e r i

yarayı okşadıkça dökülüyor kabuklar ) ... ( diyemezsin

oysa belirsizliktir

ormanlarına pusu kurdurtan hayvanları. Kim bilir

hangi çağın karanlığında iki ateş böceği

gibi iki omzuna konmuştuk sevgili siyahını öpecek

ve ölecek olan, kanını

terine nişanlamış o yaralı delikanlının.

hayır, bugün inanmıyorum ben gitgide büyüyen ellerine

ellerin büyüdüğü şehirlerde

gözlerin ettiği sözleri kesme cüreti gösterilir

ve o kesilen sözlerin üstüne

oğlanlardan yüzülmüş ipek tenden tüller serilir

gümüş yünden kuşlar örtülür

gideceksin. belli. git o halde seni çağıran beldeye

benim ilmim sistir de!

benim ilmim suçtur de!

ve unut sonra o iki ateş böceğini

kaldır başını ardından

gökyüzünde tek bir ateş böceğinin

bölünüp

kendisinden iki ateş böceği oluşunu

şaşkın bakışlarla, utanç içinde gözle!

benim sisim sensin de!

benim suçum sensin de!

belli belirsiz bir okyanus beni üstlensin

yarayı okşadıkça dökülen kabuklarla dolu sesinde!

m a n t i p a l a s

ters yönden geliyor elinde palaska ve deri pantolonun

altında iphis’ten süzülme bir istiridye ah

nohut tuvallerdeki az filiz yukardaki

pırlanta patlatan bahçeyi dipteki ölü ser

aya sürükler - kalçalar garajda trompet ça

lacak ) adam gelip dokunup nefesini alıp g

ötürürse

beyoğlu, mahmuzlarını taksim’e vursa

kırbaç elden düşse fiuvv allah muhafaza!.

lastik! lastik! gözlerinden biri takılmış gözbebeği d

önüyor da kirpik iğne takılmış fiuvv fiuvv

ediyor haremağasının nur içi mağarası..

şapkasını çıkartıp öyle giriyor a; atıp bacaklarını o

muzlarına inletiyor tükürüksüz hançer kab

zasında yumruğum kınında yumruğum arka

sından yaklaşıp şehzadenin o kumru tarihinde

n tek tüy tek kıymık tek çubuk tadilatdak

i gövdeleriyle ön kesen bodyguard cüceler

ibne!

çekil!

elleme! uyku haplarının arasında ne arard

ı tek taşaklı basistin parmaklarından aka

n hırs cinleri! salta similya! sanırım si

z biriktirilen kana naz yapacaktınız ölüm

fiuvv çekerek geçmeseydi kalbinizin boyay

nasından, geriye doğru dönüldüğünde boynu

zlarından salkım salkım nefret ve aşk top

landığında trompet ) nasılsa esrar da içil

ecek zıvana yerine kafamı takacaksınız da

İbneler koleje gitmeyecek, otomobil orada park edecek

fiuvv deri pantolonun kapısında oğlanlarl

a dansederek şarkı söyleyen muallaktaki u

ğraş, sözünüzü unutmayın, kendini ölümler

le özetleyen bir adamın fiuvvuyla gülümser özkedibalığıgillerden gelme büyükoğlum!

l u c k y l u k e

bir tür sana yatkın canlı

gibi ilerledim adım adım

buzdolabındaki son tene

alkolün gerdiği ipteki cambaz

düşerken su ile yaralanır ve

sürtündüğü hava ile iyileşirmiş

ya, ben, çağrıldığım her ruh

seansında, bütün sorulara

EVET

dedim. Hatırla! biz hep

reenkarnasyonlarımızda

iki kızkardeştik gerisin geri..

hatta bir keresinde..

ah, unuttum! Sır’dı! Bağışla!

k e d i , p a t i , k u y r u k, b ı y ı k, r ö y a

ateş çizerken yüzünün arkasındaki genetik kalbi

fırsattan istifade bir yalanın yeminli şahitleri

ölüm tarihi: çevirisi imkânsız bir aşkın tahlili.

sonbahardan sonra hiçbir kan akışkan olmayacak.

kopartılan alt dudağın yerinde çünkü

şevk süsü verilmiş bir sihirbaz kostümü.

düşülen kuyunun suyuna karışan insanı sever şiddet,

biraz bok koksa da her sevgilinin elleri için için

bu gece nöbette asla öksürmeyecek anarşist çocuklar.

barıştım ağaçların nikâhlandığı ormanların rüzgârıyla

şimdi benden sonraki indirsin süet pantolonunu.

bıçaklı plajın yüzme bilmeyen güzel cankurtaranı

karşılık vermeyecek sevgine o gül balığı!

senin bir arpı dolaşan delişmen parmaklarını

emecek emecek

emip duracak tenden buharlaşan sperm yağı!

ş a h e s e r   b o k h a p ı

eskimiş kuş pazarlarının gri yıldızlı mahcup

süt tankları’na düşmüş, kumaşında kimsesiz

bir telaş’ın ( el ) parmaklarının uçlarına saplı

dikiş iğneleri’yle geri çekilirken çok tekrar

ettiği bazı ayıp dış görünüşlerin tahrikiyle

olduğu yerde dönen kafa’ları parçalamayı

planlayarak yaklaştığı ve ürperdiği o benzer-

Siz şiddetin ve tavana sıçramış kanın nezdinde

kontrol altına alınamayan kanat çırpışlar var.

yanlış kilitteki yanlış anahtarın yalnızlığıyla

geceleri-dolunay, geceleri-onaylanmamış ödün,

geceleri-burkuk ruh, geceleri-sisli sim:

gölde yüzen geometrik şekillerin etkilediği

sözcük çuvallarını taşıyan tabiat hırsızı kadın’

La ne konuşabilir tek sıra halinde yürüyen

muallim karıncaların manevraları.. yüzündeki acı

ifadeyle sakallarını sıvazlayarak bakan yaşlı

tesadüf uzmanının deyimiyle: her hedef, karşılıklı

kurşundur birbirine işte o kadar.;

tahammül sınırını aşan aşklardan aşağı eğilip

yansıdığı sinir hastalığında büyük bir uykusuzluk

yudumlamaya çalışan, taşaklarından boynuzlu

zaman hayvanlarının sırtında, siyahla moru

buluşturup barıştıran gökyüzü kuyusunda kim

boğulmuşsa işte o kadar.; onun muhbir olduğunu

farketmiştim, dedim. zambakları okşadı. mecaz,

dedi. Evin bir köşesine yeryüzü saklamış.

Kaygan Kedi’nin merakındaki Sülük emiyor düşü.

Birbirini tamamlayan iki haiku gibiydi gözleri,

dedi. Kaç organı olduğunu ezbere biliyordu.Af

dilemedi. Tanrının yukardan bıraktığı dilekleri

burada insanlar tutar işte o kadar.; onun benim

suçortağım olduğunu farketmiştim, dedim. Kafamı

götürdüm. Ayaklarım, bizimle gelmeyecek. Çünkü,

evim çizgilidir. Korkularımın direksiyon hakimi-

Yeti yoktur. Dağ durgundur. Kar suskundur. Atın

kölesi hız, dudaklarda deli çırağıdır. Amcık Ağız-

Lılar diye bağırır cinler sallanırken an be an

ufalan canavarların an be an büyüyen kulvarlarında.

kan kahkahası bu işte o kadar.; onun ay olduğunu

farketmiştim, dedim. ışıkları söndürdük. kapıyı

kapattık. üzerineuzandıkbirbirimizdenakankırmızı

şarapların.

i s a b e l , s e n d e n   b u n u   b e k l e m e z d i k ! / 1

durdu durum.

köşede indi kopuk kadın bacağı kokarca.

jartiyer lastiği, hafiye için nazik flu.

yok, ıstavroz mu sıkışmış.

yok, ispiyon da indirmiştir kepenklerini

hadise hadise yok. polis!

mercan bulutu. ızgaradan sızan.

telifi ödenmemiş hayatlar adına.

kuvvetli bir nar tanesi akvaryumunda

ters takla atan tek mumlu şamdan.

bagajda fal açtım.

leylak rengi avuçlarımdan huzursuzum.

leylak rengi papuçlarımdan pek memnun.

durdu durum. biliyorum vahim.

ne olacak karşıdan karşıya geçsem

kıçımda bilinmeyen bir ülkenin başkentiyle.

yaraya parmak basmak, hafiye için bariz flu.

i s a b e l , s e n d e n   b u n u   b e k l e m e z d i k ! / 2

dudakların zührevi hastalıklarını taşır kalp.

kaç kulaçta ulaşır buraya şu yıldız, şuradaki.

hani konuşmadan sakla adana kal da.

var, civelek ateşin göbeğindeki sim halkadan

geçemezsin, demişti ya büyük rok yapan el.

taklidi aslından ayrılamayan olarak kaldı

kuru sperm.

-bir anda terkedip gitti, dedim.

-plakasını alabildin mi, dedi isabel.

i s a b e l , s e n d e n   b u n u   b e k l e m e z d i k ! / 3

okyanuslar, taşı gökyüzüyle ovalarlarken nergise

arsenik sana herşeyi anlatacaktır

dev bir hayvan postu altında gelir tüm sesiyle

nadide kristallerin kasıklarını buğulandıran

şahlanmış ebruli buse;

isabel: muhteşem hafiye.

yorgun düşmüş gezegenleri çeken kağnı

söyle

hangi çıkrıkla vücudun kuyusudur o ağıt,

o belirsiz melankoli ve zımpara kâğıdı

-ki

bir ölüm, bir ölüme düş diye göründüyse;

uzanmış eriyen uğultunun tasviri olan zaman

parçalanan lütfun peşindeki romantik göç

deep purple’dan april’ı dinle

elden ele yaşlanış

elden ele pespaye vesvese!

i s a b e l , s e n d e n   b u n u   b e k l e m e z d i k ! / 4

uzayın ortalamasını almaya çalışan mahluk!

kuytularda değil sanki artık inanca medyum haybe;

süpermarketlerde tanrı satılmaz

korsanlar yataklara define gömmez

eğri dudaklardaki zoraki sözcükler mabedi!

eğri gözuçlarındaki kolay gözyaşı orkestrası!

eğri çekilişler, eğri terkedişler geçidi!

sözüm olmaz ezele

bir köpeğin bilinçaltına eğer

bir kedi leşi yerleşebildiyse!

isabel: kontrolsüz hafiye.

dönen pervanenin içinden geçen aç bakışların

lime lime olduğu, döküldüğü o korkunç dönence!

evet

ben, çok uzaklardan gelen bir yabancıyım.

ancak

himayem altındadır o hiç gitmediğim dağlar!

şüphesiz

bir kutu uyku hapıyla kazanılacak bu savaş!

pestili çıkacak yalnızlığın!

sağın beni samanyolunun dışındaki oluşumlar!

ben, sütüne hırs karışmış bozbozuk bir acıyım.

isabel,

cesedinden

başka bir ceset çıkartabilir misin cesedime!

i s a b e l , s e n d e n   b u n u   b e k l e m e z d i k ! / 5

Uyandığımda yatakta çırılçıplaktım ve tüm vücudum,

i s a b e l , s e n d e n   b u n u   b e k l e m e z d i k ! / 6

kullanıldıktan sonra dünyanın merkezine saplanmış

bir maket bıçağıyla kesilmişti

içorganlarımı dışarı taşımıştı biri

boşaltılmıştım

ayrılığın aralığından içeri delilik bakmış, günışığı

s ı z m ı ş t ı

sesimle ittifak bir kafile halindeydiler

sinir sistemleri çalışmıyordu onların

wanted: kayıp bilincimi arıyordu ruh avcıları

naylon poşetlere konmuş arkaik limanlara

artık serseri hiçbir gemi yanaşmayacaktı

farkımdaydım

galiba kendimi yalnızca

bu defa

bir kereye mahsus

gecenin ayyuka çıkmış kuklalarıyla avutacaktım!

i s a b e l , s e n d e n   b u n u   b e k l e m e z d i k ! / 7

sevmeye kalkıştığında beni

-isabel, dur, demiştim, daha çok şey var yaşayacağım!

o ise

-oysa,

demişti, bir tek bu kaldı benim yaşayacağım!

yön göstermemekte kararlıydı pusudaki pusula

hangi trene binsem numaralı

yerimde yabancı bir yolcu oturuyordu!

i s a b e l , s e n d e n   b u n u   b e k l e m e z d i k ! / 8

6 deyip kestirip atmak yerine

1+1+1+1+1+1’i tartışarak mı geçirdik

onca acıyı,

neden gurur saydık acaba

işin kolayına kaçmak’la öz’ü birbirine karıştırmayı

çiçek nasıl toplanırdı unuttum

isabel, sen de unuttun mu

sevişirken direksiyon hakimiyetini kaybetmeyi ve

insan teninin en tehlikeli havzasından

o kapkaranlık şarampole yuvarlanmayı!

i s a b e l , s e n d e n   b u n u   b e k l e m e z d i k ! / 9

görüyordum

kedilerden bakınca sonbahara yatkındı yüzün.

denizi seyrederken boğulmaktan korkuyordun.

hissediyordum

deniz de senden çekiniyordu!

henüz anlamıyordum

yaşım sana tutmuyordu

i s a b e l , s e n d e n   b u n u   b e k l e m e z d i k ! / 1 0

gidişinden asırlar sonra

bir yaşlı gökyüzünden öğrendik gerçeği

isabel!

isabel!

sen yarısı masum erkek, yarısı mahlas kadın

neden ama neden

bize kardeşin anabel lee’yi hiç anlatmadın!.

1 8   n u m a r a l ı   k a y ı p   v a l i z

enderunlu fazıl’a..

defter-i aşk’a..

ve

elbette sana, canım dostum

tamer demiroğlu ( 1964-1992 )

takdir; kalbim piranha; tektir

kemiriyor aşka verdiğim kuyumcu dükkânını ve

mimlenmiş piranhanın iççekişi

bilinir

gibi yazılıyor içimdeki öteki kaç kişi

ödevse, nesnelerin derisi yüzülebilir mi

ki, sabit sayılar elde ediyorum

böldüğümde kendimi yeni başlangıçlara, örneğin

avrupa’dan asya’ya akan bir ırmağım

da, delip yeryüzüne çıktığım nokta bir başka uzayda;

s

avunuyorum; infilak etmiş laboratuvar gibi yanıyor tabiat, söz

etmiyoruz yetinilmiş dışlanmışlıklardan o balkondan bana

bakıyoruz hep beraber eski giysiler giymişken kadınlarınız

ellerimden boşanacak -rahatsız konuğum, yağmursa- ;

bir zamanlar’ı hatırlıyorum tabletlerden ve erimelerden

mümessil çığlıklarıyla nemlendirirken aykırı hacim mesajlarını

gökyüzü yukarda diye inanmıyorsunuz bana

tanımıma yerleşik o korkunç operanın başsız hayaletine

sunduğunuz plastik paris, örneğin

okullardan birlikte kaçtığımız azot dolaşımı, genç yalıtım,

belirtilen kitaplarda değil yüklem oluşum

bilinçaltını merak ediyorum sevdiğim kentlerin, ve

o an başlıyor yangınınıza bir bidon benzin gibi sokuluşum!

Erlik Körmös’ün Metaneti,

başka kitap’ın serasına yerleştirilen

ipek tabanca ( ay izi, pembe ) benim

ilginç et yaylalarıyla iddialı ettiğim

son kıvrak dans, avlularında uzun

Sihir birikintilerinin; Kırmızı soluşu

Takip Et, alazdan ağızlarıyla tipi büyüten

parslar, kışı tinelle inceltirken, Takip Et! Bir

erkeğin Erkek’i nereye biriktirdiğini

yolculuk ve peri masalları korkusuyla, dirilen

kırıntısı yaşlanışın: bırakın kendini

dışarı atsın bahardan, o belalı kalaycı;

( kondüktör kompartımanın kapısını açacak

-”burada değil aradığınız valiz” )

çözülürken bir başka bakımdan düğümlenen

teneke ten Düğüm.

Bilinir, camın ardılına dek gelip takılanN

zen, zembereği boşalırken renklerin. Başı kopuk

hayaletin yüzüne dağılırken kripto kan,

adı duyulur albıs’ın yüzeyde; Uçuşur öznesi

karşılık bulamayan Tanrısallığın. Kusursuzdur

artık ur; uzak evrenin iç mezarlığında;

( -”denizin hangi yaralarından

düşmüştür deniz kabukları” )

bir mücevherin yumurtladığı zindanN

imkânsızlığın saf doğruluğunda,

Vücudun tüttüğü yarınlar

yayılırcasına tül gibi sebepsizliğe. Aksilikle;

Şehvetin kozalağında gün saklanırken. Koku

çömelirse görüntüye: Oradayım. Oradasın:

ölüm şansı. Oradayız seninle.

Nereden gelmişse taşımaktır herşeyi sureti,

büyük kaslı zamirleriyle; saadetin π nüvesi

seskafesi seskafesi: sesin üvey kellesi

Kopsun!

indirgiyotini koparonu Ay Ey Phallus*

katılsın öz magmasına mor meni

özlediği gerçek sesini işitsin seksin fedaisi;

Yar Basıncı,

özenli rahibin çantasından çıkanlar:

kristal eğe: ( bir halojen ovayla paketlemişti onu madam ),

Yasak sevdanın Gizli oturum belgeleri: ( küllerin avukat-

lığını reddetmişti alkol, filizlenirken içdamarlarıyla

perifere doğru alacaaydınlık; akbabalar havalan-

mıştı göğüs tüylerinin arasından ve avcı doğrult-

muştu tüfeğini; gözgöze gelmişlerdi boranın işvesiy-

le ),

ben, adamım valizini kaybeden; Kremli Paşa, sıva

zlayarak sakallarının cülusunu;

-parmaklarımı mürekkebe batır. Devşirme Kervanı,

KurtOrmanı’na gömülsün..

( bir yangının yaprak döktüğünü görüşü ilk delil ),

( merdivenleri inerek, tanışıyorum karaltıyla; orada

tokalaşıyor mermi ile rectum otelin patlak beyaz

ışığını ilhak eden istikametsiz böğürtü; yırtarak

alttaki koridoru boydanboya, hızla ilerliyor in;

yurtsuyor cesedimi otel, büyütüyor cismimi, gerçek

ergenliğim buruştuğumda başlıyor işte; baştanaşağı

seviyorum duruşumu, kuş saçlarım *tut kulpumdan beni*

dalgalanıyor gagasında siyah doktorun -yalnızlığın

ilk görgü tanığı-, tepesindeyim alto saksonun; a

ğarıyor sayfalarım, siliniyor yazı seyrederken yaram,

kaçan serseri aşkı ; denizfeneri, denizin içine

doğru ters yapılıyor bazı kıyılarımda ),

ölümümün metresidir yaşamım;

şifreler.. ulu duruluğun esans koyuluğu—

şifreler.. özgürlüğün içyağı—

şifreler.. cazını, esrimiş iri delikanlının

kadınının geldiği vadiye götürecek, zambak

larla, devedikenleri ve hatmiler arkasında;

eşyanın toz giydiği sundurmadan bakarken

geminin kıçında bir meleğin nüfus kâğıdı

gibi durup, upuzun saçlarını rüzgâra banarken

biçim değiştirmiş yüzünün kliniklerinde

radyoda karşısına ansızın çıkan bir istasyon

gibi kaçak, gibi abartılmış, gibi mecburen masum;

şifreler..

suçlu diye yakalananlar::

muazzam kuryeE

topal sopranoO

sarp içsesS

tartaklanmış rehberR

y

eriyorum: valizimdeydi kalbim

muazzam kurye’nin satranç açılışı:

ağaca tırmanan

sonbaharın, uzun alev kuyruğu, boynuzları

çatallı cihan dili ve tıslaması; kırarak

toy dalları ve emerek iğdiş edip yaprakları

büyük bir şikayette bulunmasıdır kimi

gerçeküstü hamlelere; gizliöznesiyim

fosforun diye/bilmekte beklentisinden

cenk

geçen gecelerde çok yolcu kaybetmiştir yol

haritasını;

korkuyorum bu haberi ulaştırmaktan kendime:

cüce padişah ve kambur sadrazam; muazzam

kuryelerdir bir bilgenin beyninden yüreğine

biçim ihbarları taşıyan;

valiziniz mi, hani şu:

kilidini açan anahtarın, içinde

kilitli kaldığı

ilk çocukluk giziniz

topal soprano’nun prelüdü:

tersindedir evrenin

o mukaddes hayvan sustuğunda

sunulduğu hastalığıyla bir çeviri hatasına konulmuş

matematiksel ifadesinde çoğu kez

bilinenden yana

ne yaradılışına uygun bir medeniyet

ne de arzın hükmü

belirtildiğinden çok daha fazla

soyguna da karışmış

tek gezegende aşk elbette inandırıcılıktan uzaktır

ama çıldıranın rüyalarına acil

müdahale yapamaz hiçbir seziş

eğer haklı çıkarsa

çiçeklerin adını değiştirecekmiş

valiziniz mi, hani şu:

gizli bölmesinde ay tutulması olan

sahte vaftiziniz

sarp içses’in zaaf filikaları:

varsayımdan artan yerkürede son dördüzün gölgesi:

ahlat-i erbaa;

dem: viran olmuş cinnet sultanı

balgam: kışa düşkün kaynama

sevda: laf gölünün şeffaf kuğusu

safra: pusu hususunda yanlış bir saptama

gibi O

ermiş karanlığın raksını filme alır kir zaman

o tüm gayretlerin lanetlenmiş, hırçın köçeği!

o tüm seçeneklerin hülyalı, hain köpeği!

o tüm ihtimallerin katili, hain patlama!

( -”deniz savaşlarında balıklar nereye saklanırdı.. )

içinde bütün hayvanlarıyla çığlık

çığlığa yanar bir hayvanat bahçesi, arzunun:

aslında, insanın cebir karşısında zayıflığıdır, aşk!

orgazm, sıfırdır

oluşum durduğunda!

-tahmin etmiştim bu ihbarı, TO

diyeceksiniz R

bana kalırsa, unutun gitsin TU

çoktan 18

parçalanmış bir cesede tabut oldu valiziniz

tartaklanmış rehber’in üşümesi:

geometri ve livata devam edecektir

kaldığımız yerden;

ne gettolar ne de tarih mimarisi:

hiçbiri değildir

hırçın ve korunmasız davranışın yanıtı;

tek seçenek var:

bir bitki gibi böğüre

böğüre kendi ormanında

çürümek! İşte o zaman cinayetimiz

aydınlanır ve biz

o zaman karşı konulmaz ruhlarla

değişiriz üstümüzdekileri;

bağışlayın bayım, ama

hiç iplemiyorum

L v alizinizi

kabullenin, hakikat şu ki, asıl kaybolan sizsiniz

yine de meraklanmayın eğer

tanıyorsam on sekizi Û

o sürüyordur bu macerada da

takdire değer, asil izinizi

T

öğrenilmiştir:

on sekiz kulaçla geçilmez

meçhul, ecmel denizi

hükümdar dahhak şimendiferi’nde cinayet:

içi kof meyvelerin dilenildiği avrupa kasabaları

ndan birinde görülmüştü fırtınanın şöyle şövalye nü yüzü

nü avuçları arasında tutarken genç çocuğun o tenle

birlikte ölen son viking

iksir ve yasemin taşı

yarak göğüslerinde bir peri, randevusuna asla

geç kalmaz

onun

bir bacağına hazar dedi ötekine salvo

bir kolunun seyahatname oldu adı diğeri boş

altılan atık oda,

atına atladığı gibi geldi vücuduna o

ndan o

nunla;

bez çözülünce buldu astronomiyi, evren

bu kasanın çevresine inşa edilmişti bukalemunla

kaynıyordu oysa kahraman kötü ruh ve menzil

artık

ulaşılınamayacak kadar esrarlı ve hak

ikiydi;

reşidname’nin son sözü:

ben altının ateşiyim

ey

mahcup valiz, bilesin

ay kırıdır aşk;