HAYATTA

KALANLAR

UZAY YOLU SERİSİ

YENİ KUŞAK 3. KİTAP

JEAN LORRAH

http://eskikitaplarim.com

Düzenleme: Tyrion

TÜRKİYE VE DÜNYA TELEVİZYONLARININ EN BEĞENİLEN DİZİ FİLMİ Kaptan Körk ve Mister Spak sizleri Atılgan uzay gemisiyle yeni dünyalara; ve tehlikeli maceralara davet ediyorlar!

I

Gezegenin adı Yeni Paris’ti. Atom  dehşetinden sonra kendilerine uzayda barınabilecek bir yer arayan Dünyalı göçmenler, yeni dünyalarının ışık dolu bir yer olmasını istemişlerdi. İnsanların özgürce yaşadığı, sağlıklı, mutlu oldukları, sanatın geliştiği, sevginin büyüdüğü ve nefretin olmadığı bir toplumu arıyorlardı.

Ne yazık ki Yeni Paris 24. Yüzyılda Birleşik Gezegenler Federasyonu tarafından yeniden keşfedildiğinde Toulouse-Lautrec’in resmettiği Paris’ten çok, Victor Hugo’nun anlattığı Paris’e benziyordu. Bu hayal kuşaklar önce unutuldu; önce hayatta kalmak ve daha sonra da özgürlük mücadeleleri için savaş

Bir zamanlar form ve işlevselliğin birleşiminin güzellik ve rahatlığı oluşturduğu şehirde Son Savaşın yıkıntıları arasında geziniyordu. Yeni Paris’ de bir daha o kadar büyük kayıplar verdiren bir savaş olmadı; bu günün çete reisleri güçlerini kaba kuvvetle, sayılarıyla, dövüş yetenekleriyle ya da gıda ve ilaç kaynakları üzerindeki kontrolleriyle gösteriyorlardı.

Kirli ve yıpranmış olduğu halde, kız kollarının arasında hayatındaki tek mutluluğu taşıyordu, bulabildiği ya da çaldığı yemeği paylaşıp, karşılığında o uyurken fareleri ondan uzak tutan – gerçekte uyumasına izin veren canlı bir kedi. Kız biliyordu ki bir kimse veya birşey yaklaşırsa, kedi onu uyandırırdı. Hatta bir keresinde aşırdığı kızarmış tavuğu çalmak için kızı öldürmeye çalışan bir adamın boğazına çığlıklar atarak saldırdı.Bu da kıza bıçağını çıkarma şansı verdi ve kedi adamı meşgul ederken kız onu öldürebildi. Ve tabii ki daha sonra ikisi o günkü çalıntı ziyfeti paylaştılar.

Ama, dünyadaki evcil hayvan bakma adetlerinden ve hayvanlara isim verildiğinden habersiz olduğu için, bir isim vermediği kedisi şu anda ona yardım edemezdi. Bir tecavüzcü çapulcular çetesinin hedefiydi – ve bu defa takipten vazgeçmeyeceklerinin farkındaydı.

Daha önce sadece bir kere yakalanmıştı, o zaman ancak 12 yaşındaydı. O defasında, onu kendi eğlenceleri için kullanmışlardı, sonra da ona gülüp, gitmesine izin vermişlerdi. Çok genç, çok zayıf ve çok açtı.

"Seni geri gönderiyoruz, küçük böcek. Büyü ve ele, avuca gel. O zaman aç karnını doyurmaya değer,çünkü taze ete iyi para ödeyen gezgin ihtiyarlar var – hem bir sürü güzel elbise, hediye ve zevk alabilirsin onları mutlu ettiğin için."

O zaman dövüşmeyi öğrendi. Çetelerde kızlar da vardı; aslında bazı çeteler sadece kadınlar ve kızlardan oluşuyordu. Ama bir çetede doğmadığı için, bu sıska, küçük, güçsüz ve aç kızı kimse istemiyordu. Bir çeteye katılmanın tek yolu değerini ispat etmekti – ancak daha önce çapulcuların da göstermiş olduğu gibi, hiçbir değeri yoktu. Aslında onların gözüne değerli gözükmek de istemiyordu. Tek seçeneği güçlü ve yetenekli olmaktı, böylece savaşçı kadınların arasına katılabilir ve bir daha çapulcular hakkında endişelenmek zorunda kalmazdı. Şaşkınlığı ve korkusu, kızgınlığa; kızgınlığı, kararlılığa dönüştü.

Ama kararlılık ve talim ayrı şeylerdi. Kızın çetelerden hiçbiriyle bağlantısı yoktu. Annesi onu beş yaşındayken terk etmişti, ve onu açlıktan ölmek üzereyken bulan yaşlı kadın ise kendi komününün son ferdiydi. Küçük kız onun için önemsiz hırsızlıklarn yapabilir, soğuk geceyle mücadele etmesine yardım edebilirdi. Hatta belki de yalnızlığını unutturabilirdi. Yaşlı kadın kıza hırsızlık numaralarını, kilit açmayı ve en önemlisi de yıkılmış binalardan oluşan bir labirentte yolunu bulmayı öğretmişti.

Kıza aynı zamanda soykırımdan arta kalan mahzenlerde ve tünellerdeki hala okunabilecek durumda olan işaretleri  anlayabilecek kadar okumayı da öğretti. Yeni Paris’in sokak insanları – nüfusun büyük çoğunluğu – için harfleri anlamanın tek amacı radyoakif bölgelerden uzak durmak veya birbirinin aynı olan sonsuz uzunluktaki koridorlarda yolunu bulabilmekti. Dünyalarında hiç kitap yoktu; sağlam kalanlar pek çok kış önce soğuktan korunmak için yakılmışlardı. Gazetenin ne olduğu hakkında hiçbir fikirleri yoktu, Yıkıntılardan yukarıda yaşayan zengin çete reisleri haberleşmek için haberciler ya da haberleşme konsolları kullanıyorlardı. Ayakta kalan birkaç yüksek binada arta kalan teknolojinin bir bölümü kullanılıyordu. Sokaklardaki hiçbirşey çalışmıyordu, ne elektrik sistemi, ne de kanalizasyon. Bunlar sadece güçlü azınlığın lüksleriydi.

Böylece hiçbir çetenin besleme ve koruma zahmetine katlanamayacağı kadar değersiz olan bu kız 12 yaşında kendini korumayı öğrenmeye karar verdi. Bir silahı vardı, yaşlı kadının tek mirası olan bir bıçak, "Kendi annem bile bana bu kadar şey bırakmamıştı!" demişti bir sabah uyandırmaya gittiği yaşlı kadının cansız bedeniyle karşılaşınca. Yaşlı kadının elbiselerini almak içinden gelmedi ama yine de ceplerini boşaltabildi. Yaşlı kadın bunu kabullenebilirdi. Hem sonra iki metal para, bayat ekmek parçaları, üç iğne, çok fonksiyonlu bıçak, çete günlerinden arta kalan, yarısı bilenmiş bir kılıç  ölü birinin işine yaramazdı.

Ama çapulcular çetesinin onu bulduğu gün, yaşlı kadının ölümünden iki gün sonra, bıçak işine yaramamıştı. Belki de duydyğu acı yüzünden, gölgelerin içindeki hareketlere dikkat etmemişti. Bıçak kahkahalarla gülen bir adam tarafından elinden alınmış ve onu boyun eğmeye zorlamıştı.

Kafasına bir başlık taktılar, böylece görmesini engelleyerek, çırpınmasını, ısırmasını ve nereye gittiklerini anlamasını da engellediler. Ve herşey bittiğinde çapulcuların lideri başlığı çıkardı, kızın bıçağını da hoyratça yanına fırlattı. Farkındaydı ki kız bıçağı kullanamayacak kadar zayıf ve korkmuştu.

Bu tecrübe çok eğitici olmuştu. Ölü bir kadının ardından duyduğu acı dikkatini dağıtıp, yakalanmasına sebep olmuştu. Bu yüzden bir daha asla başka birini düşünmeyecekti. Onunla "yaşlı cadının kölesi diye alay eden afacan oğlanlar sürüsüyle arkadaş olmayı denemedi bile.Ona saldıran birinin ellerinden kurtulmanın çok zor olacağını bildiği için uzak mesafeden bıçak atarak kendini savunmayı öğrenmesi gerekiyordu. Birkaç hafta sonra sabit bir hedefi her atışında vurabiliyordu, hatta hatta karanlıkta kaçışan fareleri bile şişleyebildiği zamanlar oluyordu.

İki yıl kadar sonra, kuyruğunu yakmaya çalışan çocukların elinden kurtardığı kedi sayesinde, yalnızlığı hafiflemeye başlamıştı. "Kedi benim için çok da önemli değil" diyordu kendi kendine "ama faydalı olabilir." Bıçağı gibi. Böylece kediyi beslemeye, onunla dolaşmaya, kötü rüyalardan uyandığında onun sıcak yumuşaklığında teselli bulmaya razı oldu.

Sayıca üstünlükleri sayesinde onu yakalayabilecekleri halde, çocukların dağınık durumda olmaları ona güven veriyordu. Yaşadığı kötü tecrübeden sonra daha dikkatli ve tedbirli olduğundan gündüz diğer çocuklar gibi çöplerde yemek aramak yerine, geceleri kilitleri açıp, markete girip en güzel yemekleri yiyebiliyordu.

Çapulcular onu kovaladıkları halde, bir daha yakalamadılar. İki kere peşindekilerinin hepsini atlattığı halde, bir kişi takip etmeye devam etti. Kız çalıların arasında onu bekledi, sessizce bıçakladı, ve cesedini, yıkıntılar arasındaki bir başka büyük tehlike olan, dipsiz kuyulardan birine yuvarladı. Büyüdü ve güçlendi – hala sıska olmasına rağmen vücudu ona bir kadının yuvarlak hatlarını vererek ihanet etti.

O zaman kararını verdi. Kadın çetelerinden birine gidip, bıçakla hünerlerini gösterip, iki tecavüzcüyü nasıl öldürdüğünü anlatacaktı – onlara nasıl yaptığını göstermeyi teklif edecekti, çünkü kadın çeteleri ve tecavüzcüler birbirlerinin en ölümcül düşmanlarıydı.

Dört blokluk yıkıntıyı kontrol eden ,Cehennem Kedilerine gitmeye karar verdi. Bu çetenin yaşadığı binada elektrik vardı ve bir kale gibi korunuyordu. Yıkıntılar arasındaki bütün binalar gibi orada da sıçanlar vardı. Kediyi de bir paket gibi yanında götürüp, onlara sunmayı düşündü. Farelerin istila ettiği bir yerde bir kedi çok değerli olabilirdi. Muhtemelen kediye işkence ederken yakaladığı çocukların bu kadar korkmasının sebebi buydu: Kız bir çeteden olabilirdi ve onları vahşice cezalandırabilirdi.Söyleyeceklerini dikkatlice yeniden düşündü:Kedinin Cehennem Kedileri için ne kadar uygun bir maskot olduğunu, nasıl bir kedi kadar sessiz ve çevik olmayı öğrendiğini, düşmanlarına nasıl saldırıp öldürdüğünü –

Köşesine çekildiğinde, omuzunun yanında tünemiş, huzurlu bir şekilde mırıldayan kedisi olduğu halde, mutlulukla ertesi geceyi düşündü. Bu paçavraların yerine, Cehennem Kedilerinin kalesinde gerçek bir yatağı olabilirdi. "Hergün sıcak yemek yiyorlar mıdır?" diye merak etti. Bu düşüncenin üzerine karnı guruldadı ve ağzı sulandı.

Hayır, yemeği düşünmemeliydi. Son zamanlarda pek de birşey bulamıyordu. Markette bile çok fazla yoktu – bazı yiyeceklerden o kadar az kalmıştı ki çaldığı anlaşılacak diye çalmaya cesaret edememişti.

Bu yüzden ,gelişen vücuduna dar gelen eski elbiseler yerine, onu sıcxak tutacak yeni elbiseleri düşündü. Elbisesinin önünü ve arkasını iplerle tutturması gerekiyordu, ve ön tarafı aşağı kayınca, onu tecavüzcülerin gözünde değerli kılan "memeleri" açığa çıkıyordu.

O gün bazı adamlar onu görmüşlerdi ve aç gözlü bakışlarıyla onu süzmüşlerdi, ama o; bir yandan da tecavüzcüler çetesinden olmadıklarını umarak,  kaçmıştı. Onu takip etmediklerini görünce, onlardan olmadıklarını düşündü. Adamları görmek, tecavüzcülerin eline düştüğü, anılarını canlandırmıştı.

Yattığı yerde döndü, kedi omuzundan atladı. Ama çabucak geri gelip, yeni bir pozisyon aldı. Kız kedinin kafasını okşadı, sıcaklığını, yumuşaklığını hissetti. Kedi de ona, onu koruyacağını söylermişçesine, karşılık verdi.

Aniden kedi gözlerini açtı, ayağa kalktı, huzursuzca tıslayarak kızın üzerinden atladı.

Kız ayağa kalktı – aşağıdaki dolambaçlı koridorda donuk bir ışık gördü.

Ama tuzağa düşmemişti; her zaman kaçacak bir deliği bulunması gerektiğini öğrenmişti.

Kediyi aldı ve aceleyle, dizlerinin üstünde, bir tünele daldı. Kediyi sakinleştirmeye çalştı. Onun avcılara doğru koşup kendini öldürtebileceğinden korktu. Kız kedinin sakinleştiğini ve artık onu takip edebileceğini hissedince, onu yere bıraktı, gidecekleri yönü gösterip, fısıldayarak "Haydi, şimdi koş! Burası güvenli değil ." dedi. Işıkların görülüp, vahşi seslerin duyulduğu koridora son kez baktı –

Yıkıntılar geceleyin bir ölüm tuzağından farksızdı, ama başka seçenek yoktu. Dipsiz kuyulardan birine düşme tehlikesine rağmen koşmalıydı –

Bir el omuzuna yapıştı.

Kız döndü, arkasında çapulcuların liderini görünce bir şok dalgası her yerini sardı.

Kedi, adama saldırdı.

Adam bir çığlık attı. Kız adamın omuzunda derin bir yara açarken diğerleri kıza yumruklar savurarak geldiler.

Kız hatasını anında farketti. Adamın yanından koşup gitmeliydi ve karanlık tünellerde şansını denemeliydi.

İntikam ona, bu şansa mal oldu – Adamlardan ikisi arkasından yaklaşarak onu yakaladılar. Bu sırada liderleri de kızın elindeki bıçağı kapıp, kediyi sıkıca kavrayarak kızın gözleri önünde, hayatta onu önemseyen tek canlının boğazını kesti.

Kız çığlık atıp çırpındı, ama hiç faydası yoktu. Yine kafasına boğazına kadar sıkıca inen bir başlık geçirildi. Elleri arkasında kelepçelenmişti. Ve önünde duran adamın "Bir süredir seni izliyoruz dediğini duydu " Büyüdün ve dikkatimizi çekiyorsun. İyi para edersin, ama önce biz kendi eğlencemize bakalım.

Daha sonra adam onu kaldırıp omuzuna aldı. " Hadi gidelim buradan.Oyunumu oynamaya başlamadan önce bu yarayı iyileştirmeliyim." Ve diğer adamlara dönerek " Sizlere gelince, hiçkimse ona benden önce sahip olmayı aklından geçirmesin."

Durumu ümitsizdi. Karşı koymaya çalişması hiçbir işe yaramazdı. Tek şansı kendini bırakıp öldüğünü düşünmelerini sağlamaktı. Böylece gücünü topladı. Bu, pek de kolay olmayacaktı – Onu taşıyan adam sonunda onu yere bırakarak kısa bir süre için dinlendi.

Ellerinde kelepçe, kafasında başlık olduğu halde yattığı yerden sıçrayıp koşmaya başladı, kafasını sert bir cisme çarptı.

Ama acının hiçbir önemi yoktu. Dipsiz kuyulardan birine düşse bile ölmek kendi iradesine karşı kullanılan korku dolu bir hayat yaşamaktan iyiydi.Bu kadar korku yeterliydi ve artık önemsemiyordu. Hiçbirşey umrunda değildi, kendi çocuğu bile – aynen annesinin yaptığı gibi.

Hiçbir umut olmamasına rağmen, kız korkuyu kendinden uzak tutmak için hiddete başvurdu.

Ayağına takılan çelmeyle, kafa üstü yere düştü, kontrolunu kaybetmişti. Kafasını iki yana çevirdi, elmacık kemiğini sert ve sivri bir kayaya çarptı ve daha sonra tekrar taşınmaya başlandı, neredeyse gece karanlığının içinde sürükleniyordu. Suratındaki derin acıyı ve soğuğu hissediyordu. Onu taşıyan adam üzerindeki ağırlıktan dolayı sürekli küfrediyor ve terliyordu, ancak bu da onu ısıtmıyordu. En iyi niyetlerine rağmen korku ve şok onu sarmıştı. Kontrolsüz bir şekilde titriyordu.

"Burada dinlenelim" diye bağıran liderin sesini duydu. "Lanet olsun – Hala kanıyor!"

Kız yere fırlatıldı, üzerine gelen tekmeyi göremedi ve tabii ki ondan kaçamadı. Darbe hızla kaburgalarına indi. Acı içinde bağırdı ve yattığı yerden doğrulmaya çalıştı.

"Hey neyin var küçük kız – üşüdün mü? İyi! Bana acı çektirdin, sen de acı çekmelisin. San vurmamalıydım – Üzerinde değerini azaltacak lekeler istemem. Ama bu rahat olman için bir neden değil.

Kız boynunda gezinen bıçağı hissetti, ama bıçak derisini kesmedi. Bunun yerine, giysisinin üst kısmını tutan kancalar gevşedi ve yere düştü. Daha sonra bıçak daha aşağılara inerek belindeki kuşağı kesti. Adam, diğerlerinin onaylayan mırıltıları arasında sanki derisini yüzüyormuşcasına kızın bütün giysilerini yavaş yavaş çıkardı. Bunun verdiği acı ve aşağılanma inkar edilemeyecek kadar yoğundu. Kızın hiddeti gitgide arttı ve daha yüksek bir sesle çığlık attı.

"Burada neler oluyor? Siz oradakiler ne yaptığınızı sanıyorsunuz?" diye bağıran güçlü ve otoriter bir ses duyuldu.

"Sen de kimsin ?" diye yanıtladı çapulcuların lideri. Kız yaşadığı şoka ve umutsuzluğa rağmen liderin sesinde bir şaşkınlık ve korku belirtisi hissetti.

"Aman Tanrım!" diye bağıran başka bir ses, bu defa bir kadın sesi duyuldu. "Ona tecavüz ediyorlar! Dare - durdur onları!"

Çapulcuların lideri "O bana ait! Sizin kendi kadınınız var!" dedi.

"Bırakın gitsin!" dedi otoriter ses. "Bize,size ait olup olmadığını kendisi  söyleyebilir."

Bu yabancı seslerin anlaşılması güçtü; kendi dilini konuşuyor olmalarına rağmen kız daha önce onlar gibi konuşan kimseyle karşılaşmamıştı.

"Şuna bakın" diye bağırdı çete üyelerinden biri. "Kadının üzerinde mücevher var ve ayrıca yanlarındaki aletler … Sadece üç kişiler!"

"Kes sesini! Beyleri kızdırmak mı istitorsun?"

"Hadi şunları haklayalım. Kimse bilmez. Sadece üç kişiler. Bak dostum, üzerlerindeki altın!"

Kafasındaki başlıkla ,kız ne olup bittiğini tam anlayamıyordu. Fakat adamların aç gözlülüğü korkularını yenmişti ve bir anda beliren yabancıları soymak ve öldürmek amacıyla çete hızla onlara doğru atıldı.

Hiç beklenmedik bu şansı değerlendirerek, kız kavga seslerinin arasında yavaşça uzaklaşmaya başladı.

Daha önce hiç duymadığı tuhaf, yüksek volümlü bir uğultu duydu ve yere düşen vücutların sesleriyle, kaçışan insan sesleri bunu takip etti. 

Omuzuna dokunan bir el hissetti. Korku içinde kıvranıp, eli hızla itti.

"Hey – herşey yolunda" dedi kadın."Seni incitmeyeceğiz. Artık güvendesin."

Hemen kızın kafasındaki başlığı çıkardılar. Kız harakatsiz bir şekilde duruyordu. Kafasındaki o şeyden bir an önce kurtulmak istiyordu. "Aman Tanrım – bu sadece küçük bir kız çocuğu!" dedi kadın. "Tatlım artık güvendesin, " diye tekrar etti. "Seni bir daha incitemeyecekler."

Işık vardı, fener ışığı yerine, tuhaf, parlak bir elektrik ışığı, yeni gardiyanlarını inceleyen kızın gözündeki yaşları ayddınlattı.

Kadın yanında duruyordu, ama kızın gözleri onu geçip, yukarıdaki siyah pantolonlu, göğsünde sarı-yeşil bir çeşit sembol olan yeni sahibine kaydı.

Kızın gözlerinin içine bir kış gecesi kadar soğuk ve karanlık gözleriyle bakan surat, korkudan titremekte olan kıza çok zalim göründü. Daha sonra kapalı dudakları aralandı. Adam kızın yanına eğildiğinde, kız adamın yüz hatlarını yanlış değerlendirdiğini anladı. "Zavallı küçük kız! Margie, ellerini çözemez misin?"

"Bağlı değiller" dedi kadın. "Kelepçelenmişler"

"Konuşabilir misin?" diye sordu adam. "Bizi anlayabilir misin?"

"Ben … anlıyorum," dedi kız tedbirli bir şekilde konuşmaya cesaret edip. Gözleri ışığa alışınca, etrafında tecavüzcülerin en az dört tanesinin yere serilmiş vücutlarını gördü. Bunlar kesinlikle çok tehlikeli insanlardı. Bunlar ilaç kaçakçıları olmalıydılar.

"İyi," dedi adam sıcak bir onaylamayla. "Bu şeyleri ellerinden çıkartacağız ve sonra – Ama sen üşümüşsün! " dedi adam, yeni bir titreme dalgası kızın vücuduna yayılırken. Etrafına bakındı, kızın giysisinden artakalanları yerden aldı ve kıza verdi, tozlanan ellerini kalçasına sildi. Csonra da göğsünde parıldayan altın broşa dokundu. Ani ve ince bir ses çıktı ve kız zıpladı.

Adam kıza güven veren bir gülümsemeyle baktı, ama konuştuğu yanında olanların hiçbiri değildi. "Adin konuşuyor. Bu koordinatlara bir metal kesici ve bir battaniye gönderin – ve acele edin. Ve tıbbi personel gönderin – mümkünse bayan olsun. Burada küçük bir kız bulduk, bir saldırı vakası."

"Evet, efendim," broş cevapladı.

"Bu … bir komkon!" dedi kız. "O küçük şeyin içinde!"

"Evet bu doğru, " dedi adam. "Ve buna ne dendiğini de biliyorsun."

"Evet ama kablo nerede?"

"Kablo?"

"Sesin içinden geçtiği kablo, " diye tarif etti kız. Adam kızın komkonların nasıl çalıştığını bilmeyecek kadar aptal olduğunu mu düşünmüştü?

Adamın dudakları yeniden aralandı, aniden birşey keşfetmiş gibiydi. "Demek bu yüzden hiçbir frekanstan cevap alamıyorduk! Telsiz haberlaşmeleri yokmuş. " Soru dolu bakışları kızdan, kadına kaydı.

Kadın omuzundaki aleti kaldırıp, kıza doğrulttu. Aletten bir uğultu yükseldi ve bir ışık yandı.

"İnsanları inceler," dedi kadın, "ve çevirici çalışmadı. Bu yüzden bu insanların söyedikleri tuhaf geliyor: Bu bizim dilimiz, sadece bize ilginç gelecek kadar değişmiş." Anlamlı bir şekilde etrafındaki yıkıntılara baktı. "Belli ki daha önce yüksek bir teknolojiler de varmış. Dare, sanırım kayıp bir dünya kolonisi bulduk."

"Tanrı’ya şükür" dedi adam "bu demektir ki bu zavallı kızı buradan götürebiliriz."

"Dare, yapamazsın – " Kadın konuşmaya başlamıştı fakat ilginç bir ses durmasına sebep oldu. Yakınlarında titrek, kızıl bir parlaklık oluştu. Işığın ortasında bir battaniye ve üzerinde duran teknik kiti gören kız hayretle irkildi.

Bu garip topluluğun üçüncü üyesi bunları kadına getirdi, kadın teknik kitle kızın arkasında durup, bir şeyler yaptı. Aniden elleri özgür olmuştu. Daha sonra kadın, kızı şefkatle battaniyeye sardı. Harika bir yumuşaklığı, temizliği ve sağlamlığı vardı. Titrek, kızıl ışık yeniden belirdiğinde, kız battaniyeye sıkıca sarınmıştı – bu defa ışık bir kadına dönüşmüştü.

"Adım Doktor Munson," diye tanıttı kendini. "Seni incitmeyeceğiz, çocuğum." Küçük, gümüş bir şey kaldırdı. "Bu alet bana senin neyin olduğunu söyleyecek."

Kız geriye çekildi, Kadının aleti nereye saplayacağını merak etti, ama kadın sadece aleti ona doğrulttu. Alet kızın vücudunun farklı bölümlerinin üzerine doğrultuldukça, ince uğultular yükseldi. Kadın kıza baktı ve, "Hafif bir sarsıntı, kırık bir kaburga, birkaç çürük ve şok onun acil problemleri. Ama Bay Adin, beni çağırmakta haklıydınız. Kötü beslenmiş, diş bakımına ihtiyacı var ve hem iç hem de dış parazitlerden kaynaklanan sorunları var. Ve bu son bahsettiklerim, ışınlandıktan sonra hepimizin temizlikten geçmesini zorunlu kılıyor.

"Kimsenin buna itirazı yok, Doktor, " diye cevapladı adam, şaşırtıcı bir şekilde bu kadın adama "Bay Adin" demişti, fakat öbür kadın ona "Dare " demişti. Bir tanesi adı, öbürü de ünvanı olmalıydı; bu çetenin lideri oydu. Adam ellerini elbisesine sürerken, "Siz kızı revire götürmeden önce ona birkaç soru sormamda sakınca var mı?

"Kızı götürmek - ?" Kadının gözleri büyüdü, sesinde itiraz vardı.

Öbür kadın, "Kız ve takip ettiğimiz adamlar bizim dilimizin bir benzerini konuşuyorlar. Bu bir dünya kolonisi, Doktor."

Doktor  etrafa bakındı. Şafak söküyordu, yıkıntılar açığa çıkıyorlardı. "Kızı yukarı ışınlamak istemenizi anlıyorum, Bay Adin, fakat önce kaptanın onayını ve kızın ailesinin iznini almalıyız."

Kız bunları sessizce dinledi. Demek ki Bay Adin/Dare bu çetenin reisi değildi; başka birine hesap veriyordu. Doktor ona döndüğünde düşüncelerinden sıyrıldı. "Annen, baban nerede olduğunu biliyorlar mı, çocuğum? Çok meraklanmış olmalılar."

"Anne, baba?" kız sordu.

"Annen, baban, ailen."

"Ailem yok " dedi kız somurtarak. Aslında, şüpheleri olduğu halde, annesinin hayatta olup olmadığını bile bilmiyordu. Muhtemelen kızını bıraktıktan sonra bir seneden fazla yaşamamıştır.

"Sana kim bakıyor?" diye sorduBay Adin.

"Kendi kendime bakıyorum!"

Adam kızı inceledi, belli ki başka birşey sormayı istiyordu ama onun yerine, "Adım Darryl Adin. Dostlarım bana Dare der. Senin adın ne?"dedi.

"Tasha" diye cevap verdi. Bu ona tuhaf geldi; yaşlı kadın öldüğünden beri kimse adını söylelememişti.

"Tasha," dedi Darryl Adin. "Güzel bir kız için güzel bir isim."

"Güzel olmak istemiyorum! " dedi kız sinirli bir halde. "Tecavüzcü çapulcuları çekiyor."

"Tecavüzcü çapulcular!" diye haykırdı Doktor. "Burası ne biçim bir yer?"

"Kesinlikle yaşamak için ideal gezegen değil," Darryl Adin cevapladı. Daha sonra soru sormaya devam etti. "Tasha, başka bir adın var mı?"

Tasha hızlıca düşündü. Bu çok, çok güçlü bir çeteydi. Daha önce gördüklerinden çok daha fazla teknolojileri vardı; ve bu adam çetenin lideri olmadığı halde belli ki çok önemli bir yeri vardı, onu yanında götürmek istiyordu. Bunun ne demek olduğunu biliyordu, güzel olduğunu söylediği zaman anlamıştı.

Bir sıyrık bile almadan bütün bir çapulcular sürüsünü yok edecek kadar güçlü silahları olan bu çeteden? Tasha bitkindi, battaniyeye rağmen üşüyordu. Onlarla mücadele edemezdi, bu yüzden en iyisi işbirliği yapmaktı. Şimdilik.

Bu çetede kadınlar vardı ve saygılı davranılıyormuş gibiydiler. Belki o da aynı saygıyı görürdü.

Doktor Tasha’nın yaralarına bakılması gerektiğini söylemişti. Ve Darryl Adin ona kızı revir diye bir yere götürmesini söylemişti. Belki de adam onu mor bir göz ve kırık bir kaburgayla istemiyordu – çapulcuların liderinin onun yarasız ve lekesiz olmasını istediğine dair söylediklerini hatırladı. İlaç kaçakçıları kadınlarına saygı gösteriyorlardı.

Bu Tasha’nın karar vermesini sağladı. Zayıf, yorgun ve yaralıydı. Tedavisi birkaç gün sürerdi, bu arada ona yemek ve yeni giysiler verirlerdi. İlaç kaçakçılarında bir sürü yemek ve giysi vardı – herşeyden bir sürü vardı onlarda. Ona verdikleri herşeyi alıp gücünü yeniden kazanacaktı – ve sonra, iyileşip, Darryl Adin ‘in yatağına girmesi istenince de kaçacaktı.

Belkide kaçmak imkansızdı. Belki de onu yakalayıp boyun eğmeye zorlarlardı, ya da reddederse onu öldürebilirlerdi.

Ama şimdi onlarla işbirliği yapmazsa kesinlikle onu öldürürlerdi, çünkü hiç gücü kalmamıştı. Şu anda yapılacak en iyi şey onlara yardımcı olmak ve uyumlu görünmekti. Doktor Munson’a revir denen yerde iyi davranıp, kadınların nasıl erkeklerin oyuncakları olmak yerine, çetenin üyeleri olmayı becerdiklerini öğrenebilirdi. İki kadın, oradaki iki adam gibi giyinmişti, yalnızca giysilerinin üst kısmınlarının renkleri farklıydı. Bu gerçekten de çeteüyesi olduklarını gösteritordu. Doktor Munson’un Darryl Adin’le konuşma şekli de bunu doğruluyordu.

Darryl Adin başka bir adı var mı diye sormuştu. Adamın iki adı vardı, Doktor Munson’un iki adı vardı. Muhtemelen öteki çete üyelerinin de iki isimleri vardı. Annesinin adını hatırlamadı, hatırlasaydı bile bu isimle anılmak istemezdi. Bu yüzden, beş yaşındaki aç, korkmuş çocuğu bulup, onunla sahip olduğu herşeyi paylaşan, yaşlı kadıdan birşey daha aldı – "Yar ," dedi tok bir sesle. "Adım Tasha Yar!" 

II

USS Atılgan’ın güvenlik şefi olan, Yıldız filosu’ ndan Yüzbaşı Tasha Yar, Minos gezegeninden derin bir rahatlamayla ışınlandı. Bir süre için, kontrolsuz bir silah onları amansızca takip etti. Tasha kendisinin ve sorumlu olduğu tüm insanların zarar göreceğinden korktu – fakat bir kez daha Atılgan keşif ekibinin ortaya koyduğu başarılı işbirliği onları düze çıkarmıştı.

Ancak, raporunu yazıp istirahate çekildikten sonra bile Yar kendini hala tedirgin hissediyordu, rahatlayamamıştı.

Uykuya dalmak için kitap okumayı ve rahatlatıcı bir müzik dinlemeyi denedi.

Bu esnada kapı çalındı. "Girin" dedi Yar. Gelen geminin danışmanı olan yakın arkadaşı Deanna Troi idi.

"Başı belada, Tasha" diyerek doğrudan konuya girdi Troi.

"Arkadaşım olarak mı yoksa danışma-nım olarak mı buradasın?" diye ihtiyatla sordu Tasha.

"Her ikisi de" dedi Troi sakin bir şekilde "Ya da eğer gitmemi istersen ikisi olarak da değil."

"Hayır, hayır – eğer hislerimi açığa vuruyorsam, bu durumda sanırım onlarla başa çıkmak için yardıma ihtiyacım var."

"Ve sen asla yardım istemezsin" Diye yumuşak bir şekilde yanıtladı arkadaşı. "Neden sadece konuşmuyoruz? Belki de benim profesyonel becerilerime gerçekten ihtiyacın yoktur."

Yar, o anda çok hoş görünen arkadaşını inceledi. Troi da görev başınde değildi. Açık mavi, yeşil ve mor renklerinde bir elbise giymişti ve dalgalı saçlarını gevşek bir biçimde ensesinde toplamıştı. Bu halinde olduğundan daha genç görünüyordu. Bol elbise onun çekici hatlarını gizlemişti, ancak vücudunu sıkı sıkı saran üniforması onu çok daha farklı gösteriyordu.

Yar, Troi’ un da onun kıyafetini incelemekte olduğunu farketti. Yar’ın üzerinde ise kalın, koyu renk kumaştan dikilmiş bol bir pijama vardı.

Kahretsin.

Troi’un yüzündeki gülümsemeyi gören Yar: "Öyle bakma. Evet ne söyleyeceğini biliyorum. Yine dişilğimi saklıyorum ve zaten görev başında her zaman ünisex bir üniforma giydiğim için bunun normal olmadığını düşünüyorsun."

"Tasha, senin de çok iyi bildiğin gibi ‘normal’ kelimesi anlamsız. Kalın pijamalar giymek endişelenecek bir konu değil. Ancak, uyuyamıyor olman, özellikle geçirdiğin şu günden sonra."

"Belki de aşırı yorgunum."

"Belki de . Ya da, belki de gezegende kendini çaresiz hissetmen en kötü anılarını canlandırdı. Saklamaya çalıştıklarını, hatta kendinden bile."

Gerçekten olan bu muydu? Tecavüzcü çapulcularla ilgili kabuslarını tekrar görmekten korktuğu için mi uyuyamıyordu? Dah önce de bu göreve katılmışlardı ve, Yıldız Filosu Tasha’yı kurtardığında onun olduğu yaşlarda olan, Wesley Crusher’ın  ölümünü izlemek zorunda kalmıştı.

"Olayların kontrolünü kaybetmekten korktuğumu biliyorum" dedi Deanna’ya . "Kaptanla Doktor Crusher’ın başları beladaydı ve biz onları bulamadık bile." Sesindeki gerilim belli oluyordu, bunu kontrol edemiyordu. "Ve … ve o silah her defasında daha güçlü, daha hızlı olarak  ortaya çıkmaya devam ediyordu – onu durduramadım."

"Bu sadece senin sorumluluğunmuş gibi gibi konuşuyorsun, Tasha. Will Riker keşif ekibinin başındaydı ve Data … - "

"Güvenlik benim işim! Orada onları korumak için bulunuyordum, etrafta dolaşmak için değil. Eğer kendime güvenemezsem – "

Troi sessizce oturmaya devam etti.

Yar kalkıp yürüdü. "İşte yine başladı. Kendimden başka kimseye güvenemem." Kafasını salladı. "Ama bunu yapıyorum, hergün sorumluluğu paylaşıyorum. Ben onların arkalarını kollarken, başka bir keşif ekibinin üyelerinin de benim arkamı kollayacaklarına güveniyorum."

"Evet, öyle yapıyorsun. Alışkanlıklardan ya da alışılagelmiş uygulamalardan dolayı. Ama, acaba içten içe birisinin seni yarı yolda bırakacağından mı korkuyorsun?

"Onlar sadece insan. Data dışında, tabii ki."

"Data’dan bahsetmen ilginç," dedi Troi davetkarca.

"Unut bunu!" diye çıkıştı Yar. "Bu seninle bile tartışmayacağım özel hayatım. Şu anki kaygılarımla hiçbir ilgisi yok."

"Emin misin? Diye sordu Troi.

"Pozitif."

"Data senin olmak istediğin herşey olduğu halde mi?"

"Ne?" Yar tamamen şaşırmış bir şekilde sordu. Tasha, Troi’un, android meslektaşlarını baştan çıkartmasından bahsettiğini sanmıştı – ki, bu olay tamamen gizlilik sınırları içinde olduğundan ve Data kadının "Bu asla olmadı" Talimatına sıkı sıkıya uyduğu için, hiçbir kayıtta yoktu. Geminin danışmanı bile bilmiyordu. "Kahretsin. Bu tepkimle ona Data’yla aramda bir sorun olduğunu söylemiş oldum."

Ama Troi’un peşinde olduğu başka düşünceler vardı. "Tasha, çocukluğunun kötü izlerinden çok başarılı bir şekilde kurtuldun. Kendinden çok fazla şey beklediğin için başkalarına güvenmekte sorun mu yaşıyorsun? Data’nın gücünü, hızını, bilgisini kıskanmıyor musun?"

"Herkes kıskanmaz mı?" Yar sordu. "Aşağılanmayla proglanmış olsaydı düzenli bir sorun – "

"Bu programlanmış aşağılama değil, Tasha," dedi Troi. "Data bizi kıskanıyor."

"Bu çok saçma. İnsanların sahip olduğu herşeye, hatta fazlasına sahip. Bizim neyimizi kıskanabilir ki?"

"Bahsettiğim bir sır değil, açıkça söylediği birşey. Onu duydun: İnsan olmayı diliyor."

Yar kaşlarını çattı. Android meslektaşının böyle sorunları olduğunu bilmiyordu. "Data sana danışmaya gelir mi?"

"O bu mürettebatın bir üyesi. Herkes gibi onun da buna hakkı var."

"Ama o bir makina," Yar itiraz etti. "Onun gerçekten … duyguları olamaz?"

"Olabilir, ve var. Yıldız Filosu Akademisine giriş sınavı sonuçlarına bak. Zekasına ya da fizikselyeteneğine diyecek birşey yok, ama giriş şartlarından biri de hissedebilir olmak. Yalnız zeki olmak değil, duyguları hissetmek de Tasha. Bilinçli olmak. Bu hisleri olması demek. Bilgisayarlar ve robotlar Yıldız Filosu Akademisine kabul edilmezler. Data edilmişti.

Suçluluğumu hissedebiliyor mu acaba? Yar merak etti. Bu demektir ki Data’yı incittim – en azından kafasını karıştırdım. Ve üzerinden çok zaman geçti. Nasıl özür dilerim?

Troi’un iri, siyah gözleri Yar’I inceledi. "Sanırım bu gece rahat uyuyacaksın."

"Sanır mısın?" şaşkınlıkla sordu Tasha "Neden, az önce bir sorun daha keşfettim."

"Evet - ama bu başka biriyle ilgili, seninle değil. Ve sen başkalarıyla ilgilenmekte çok iyisin, Tasha. Bütün problemlerin kendini çok zorladığın zaman ortaya çıkıyor. Şimdi iyi geceler diyeceğim. Ama birşey daha var."

"Evet?"

"Data’yla konuş." Yar öze hayatına girdiği için itiraz edemeden, Troi devam etti. "Bu ikiniz için de iyi olur. Tasha sen herhangi bir silahla ya da çıplak elleriyle bütün düşmanları alteden demir kadın olmak istiyorsun, bu çok açık. Data’nın fiziksel gücü ve çok derin bir bilgisi var, senin de kıskandığın, ama o insan olmak için hepsinden vazgeçebilir. Konuş onunla; Sanırım ikiniz de birbirinizden çok şey öğreneceksiniz."

"Bu bir emir mi, danışman?"

"Bu bir tavsiye, dostum."

Ve Troi gittikten sonra, Yar farkatti ki – sabah saati çaldığında – gerçekten iyi uyumuştu, korkunç rüyalar görmeden.

Treva’dan mesaj geldiği sırada yüzbaşı data köprüdeki rutin görevini yapıyordu. Kısa sürede gezegen hakkındaki bilgilere girdi: M sınıfı, kaynağı belirsiz insan kültürü, teknolojik düzeyi atom öncesi, yirminci yüzyıl ortalarındaki dünya ile kıyaslanabilir, uzay seyahati yoktu ama Federasyon’la ilişki kurmadan evvel, Federasyon dışı kültürlerle uzay ticareti yapılmıştı. Federasyon Konseyi’ne, Federasyon’a üyelik için onbeş standard yıl önceilk başvurularını yapmışlardı. Bir Yıldız Filosu araştırma ekibinin raporu, çok kapsamlı bir araştırma sonucu, nihai üyelik ve vatandaşlık hakkı için onay vermişti. Ama Treva’nın bu araştırma için bir talebi olmadığı için gezegenin potansiyel üyeliği askıya alınmıştı.

Data’yı hayal kırıklığına uğratan ise Kaptan Jean-Luc Picard’ın ondan Treva hakkında bilgi istememiş olmasıydı. Hüsran, androidin çok yakından bildiği insanca bir tecrübeydi: mükemmel bir bilgi saklama ve kullanma sistemi olarak tasarlanmıştı, zaman zaman bu fonksiyonunu kusursuz bir şekilde göstermesi reddedilmişti.

Onun yerine Kaptan görüntü ekranındaki mesajı almıştı. Kendini Nalavia diye tanıtan bir kadın göründü, Treva’nın başkanı. Dosyaların üzerinden hızlıca geçerek, iki kelime arasında, Data onun kimliğini doğruladı.

Kadının görüntüsünü incelerken söylediklerini kaydetmekte hiçbir zorluk çekmiyordu; daha sonra Yarbay William Riker’a onu güzel bulup bulmadığını sormaya niyetliydi. Data’ya göre bütün insanlar – tüm canlılar – güzeldi, hepsi başka bir açıdan. Ancak son zamanlarda güzellik standardlarını sorgulamaya başlamıştı. Deniz manzaraları, günbatımı, yıldızlar neredeyse evrensel olarak herkesin güzellik standardlarına uyduğu halde, canlıların canlıların güzelliği konusundaki fikirler çok değişken ve farklıydı. Data bunu keşfettikten sonra son zamanlarda güzellik standardlarını sorgulamaya başlamıştı. İnsan, Volkan, Klingon ya da Andorianların estetik özelliklerini birbirleriyle kıyaslamayı anlamsız bularak, insanlardaki güzellik anlayışını kavramaya çalışıyordu – kendisi de insan şeklinde yaratılmıştı.

Data’ya göre Nalavia’da insanların onu güzel bulmasını engelleyecek hiçbir kusur yoktu. Ekrandaki görüntüden boyu hakkında birşey söylenemezdi ama göründüğü kadarıyla çok zayıf ya da çok şişman değildi, ve vücudu genel anlamda kabul gören şekilde orantılıydı. Bir yarası yoktu, şaşı değildi, onu itici gösterecek asık yüz hatları yoktu ya da, Data’nın anlamadığı sebeplerden dolayı, erkeklerin kadınları fiziksel hayranlık yerine entellektüel saygıyla istedikleri yaştaymış gibi de görünmüyordu.

Bilinen tüm kriterlerde düşününce, Data, Nalavia’nın güzel olduğunu söyleyebilirdi, ama insanlar onun farkedemediği şeyleri fark edebiliyorlardı ve başkalarına hatta kendilerine o kadar sık yalan söyleyebiliyorlardı ki tartışmasız güzelliğin ne olduğunu keşfedememişti.

Ekrandaki kadın siyah saçlı ve beyaz tenliydi. En dikkat çekici yeri tuhaf yeşil renkli, iri, yuvarlak gözleriydi. Ama sonra, Data bu tuhaflığın transmisyondan kaynaklanmadığını farketti. Daha önce de yeşil gözlü insanlar görmüştü, ama bu gözlerin neden böyle … yapay göründüğünü anlayamamıştı.

Riker’la sonra konuşmaya karar verip, dikkatini kadının söyladiklerine verdi.

"Treva gezegeni son derece önemli siyasi zorluklarla karşı karşıya. Adil seçimle işbaşına gelen demokratik hükümet, hükümeti yok edip, eski barbarlık düzenini yeniden kurmaya kararlı olan başlarına buyruk savaş lordlarıtarafından tehdit ediliyor. Yasama Konseyi’nin üç üyesini öldürdüler ve hepimizi tehdit ediyorlar."

"Treva’nın başkanı olarak Birleşmiş Gezegenler Federasyonu’ndan askeri yardım talep ediyorum. Yasama Konseyi, Federasyon’a üye olmayı arzu ediyor – ama çabalarımız bu isyanlarla engelleniyor. Treva’nın seçimle iş başına gelen hükümeti adına, sizden savaş lordlarının isyanını bastıracak bir yıldız gemisi göndermenizi talep ediyorum, böylece Treva, Federasyon’daki yerini alabilecektir."

"Mesaj bitti," dedi Data.

Kaptan Picard, "Belli ki Treva’dakilerin Federasyon’un ne olduğu konusunda fazla bilgileri yok. Yüzbaşı Yar, Başkan Nalavia’ya bir mesaj gönderip isteklerine değinin ve bunların hem Yıldız Filosu Komutanlığına, hem de Federasyon Konseyi’ne bildirildiğini söyleyin. Şimdilik bu kadar." dedi.

"Emredersiniz, Kaptan" dedi güvenlik şefi, her zamanki etkili üslubuyla, ve Data önündeki ekrandan giden mesjları okudu, Atılgan’ın köprüsünde toplanan bütün bilgiyi yaptığı gibi. Ama ilgisi kaptanın mesajına yoğunlaşmıştı.

Data, her zamanki gibi kumanda sandalyesinden kalkıp ekrandaki mesajı incelemek için öne doğru gelen, komutanını görmek için arkasını döndü. Bu onun asla anlayamadığı, insanlara has bir davranıştı: Kaptan’ın görmesinde ya da duymasında bir bozukluk yoktu ve ekrana yaklaşmak  kaydedilmiş bir görüntü karşısında daha heybetli olmasını sağlamazdı. Nalavia, aslında, onu görmeyecekti; alacağı Tasha Yar’ın sesinden bir mesajdı.

Android, Picard’ın yanına kadar yaklaşmış olduğundan emin olduğu halde, Kaptan’ın alışkanlığını düşünmeyi bırakıp sordu, "Federasyon, Treva’ya yardım gönderecek mi?"

"Siz gönderir miydiniz, Komutan?" Picard karşılık verdi. İsim yerine ünvan kullanması, kaptanın bunu onun için eğitici bir tecrübe olarak gördüğünü ortaya koydu. Komutandan öğretmene yapılan bu geçiş, köprüdeki herkese yönelik bir hareketti, William Riker’dan Wesley Crusher’a kadar. Data bunu hiç önemsemediği halde, ötekilerin bazen önemsediklerini biliyordu.

Farketmesi çok kısa sürmüştü, "Böyle birşeye karar verebilecek kadar bilgi yok elimizde."

"Peki, sahip olduğumuz bilgiye göre, ne olacağını düşünüyorsunuz?" Kaptan devam etti.

"Bir yardım çağrısı gözardı edilemez. Konsey daha fazla bilgi isteyecektir, ve Yıldız Filosu araştırma yapmak için birilerini gönderecektir. Atılgan, Treva’ya en yakın yıldız gemisi olduğu için, şu anki görevimizden vazgeçmeye hazırlıklı olmalıyız."

"Bununla beraber," diye ekledi, "görevimiz Droghenian tahılını Brentis VI’ya teslim etmek. Droghenian tahılı, ekinlerini iki senedir tarlada çürüten Fulgian pasına karşı dirençli, ama önümüzdeki onyedi nokta üç gün içinde ekilmeli. Beş nokta iki gün içinde orada olmamız planlandı. Treva’ya uğramak, tohumların ekilmesi için gereken zamanı çok azaltır. Atılgan, Brentis VI’ya kargosunu bırakmadan rotasını değiştiremez."

"Doğru," dedi Picard onaylayarak. "Ancak – " dedi.

" – eğer Başkan Nalavia’nın söyledikleri doğruysa," Data devam etti, "bu ‘savaş lordları’ masum insanları öldürüyorlar. Yıldız Filosu kayıtlarında Treva’nın polisi ya da silahlı kuvvetleri hakkında bir bilgi yok; isyanları neden Federasyon’un yardımı olmaksızın bastıramadıklarını bilmiyoruz."

Picard’ın bakışları Data’dan uzaklaştı. "Yüzbaşı Worf, Yıldız Filosu ne yapmalı?"

"Araştırmak için öncüler gönderin, efendim" diye cevap verdi Klingon’lu subay. "Komutan Data, Treva’ya Atılgan kadar yakın olan başka bir Yıldız Filosu öncü gemisi var mı?"

"Negatif," dedi Data.

"O halde," diye devam etti Worf, "Tahmin ediyorum ki;Yıldız Filosu, Atılgan’dan Treva’ya durumu incelemek için bir keşif ekibi göndermesini ve gerçekten acil bir durum olup olmadığını öğrenmesini isteyecektir."

Yüzbaşı Yar, Worf’a takdir eden bir tebessümle baktı ve "Yıldız Filosu’ndan mesaj var, Kaptan. Treva’ya olayları araştırmak için bir mekik göndermemiz ve Yıldız Filosu’nun acil müdahalesine ihtiyaç varsa anında haber vermemiz isteniyor."

"Hemen gönderdiğimizi söyleyin," dedi Kaptan. Ama daha dersi bırakmamıştı. "Asteğmen vekili Crusher."

"Gitmemi istiyor musunuz, efendim?"

"Hayır, Asteğmen." Data bir kez daha Picard’ın köprüdeki kontrolünü, çocuk üzerinde gördü. "Ana Yönetmelikte bu durumla ilgili ne yazdığını bana anlatmanızı istiyorum."

Wesley kızardı. Tam anlamıyla ‘Kaptan onu yakalamıştı’. "Uh, bilmiyorum, kaptan. Treva’nın statüsü nedir?" Çaresizce Data’ya baktı, ama Worf’un yaptığı gibi doğrudan soramadı.

Sessizlik rahatsız edici bir şekilde uzamaya başladığı sırada, Data atıldı, "Treva Federasyon’a üye olmak için başvurmuş, ancak sadece ön araştırma yapılmış."

"Um, eğer rapor olumsuz değilse," Wesley bir cevap düşündü, "o halde, yasal hükümetin istemesi halinde uygun bir yardım sağlayabiliriz."

"Çok güzel," dedi Kaptan. "Ve bir daha ki sefere, Asteğmen, Komutan Data’dan ya da bilgisayardan bilgi istemekten çekinmeyin. Bilgisayar kendiliğinden buna gönüllü olmaz, mürettebattaki arkadaşlarınızın da gönüllü olmasını beklememelisiniz. Eğer bir kriz anında olsaydık, sebep olduğunuz gecikme hayati olabilirdi."

"Evet,efendim," dedi çocuk, doğru cevap vermenin sevinci ve yanlış yoldan gitmenin utancıyla.

Bu sırada Kaptan, "Komutan Data, Yüzbaşı Yar, Mekik 11’ i alın ve Treva’ya gidin. Nalavia’nın mesajı, faydalı hiçbir bilgi içermemesi bakımından, dikkat çekiciydi. Orada gerçekte neler olduğunu öğrenin." diyordu.

Tasha Yar düşündü: Bir uzay mekiğinin sınırları içinde Data’yla birkaç gün yalnız olmak, Deanna Troi’un tavsiye ettiği gibi, onunla konuşma fırsatı yaratabilirdi. Üzerinden çok uzun zaman geçmişti. Eğer Data’ya acı çektirmişse bile, davranışları bunun üstesinden geldiğini gösteriyordu. Aslında, Data’nın tepkisizliği, olay sonrasında bile, Tasha’ya "Bu asla olmadı" emrinin, olayın hafızasından silinmesini sağladığını düşündürüyordu.

Bu ihtimal Tasha’nın ona acı çektirmesi ihtimalinden bile kötüydü. Ama yine de bunu bilmeyi çok istiyordu . Lore’u keşfetiklerinde - Data eşsiz olmadığını, hatta  bilinçli olarak prototipinden daha az insani özelliklerle donatıldığını öğrenmişti ve Yar merakının takdir edilip edilmeyeceğinden emin değildi.

  Ama, talih - ve Kaptan Picard’ın emirleri - birbirleriyle konuşup yıldızlara bakmaktan başka seçeneklerinin olmayacağı bir uzay mekiğinde onları tekrar biraraya getirmişti. Warp 1’den daha yüksek olmayan bir hızla seyretmekte olan mekiğin hareketleri belli belirsizdi. Yar kontrol paneline baktı.

"Birkaç dakika içerisinde maksimum itiş gücüne ulaşacağız," dedi Data kafasını kaldırmadan.

"Becerilerinin arasına telepatiyi de mi kattın?"diye sordu Yar.

Bu, Data’nın parlak gözlerine hayret dolu bir bakış getirmişti. "Bu…sadece öğrenmek istediğiniz şey hakkında mantıksal bir çıkarımdı, Yüzbaşı." "Tabii ki panele bakıp kendinizde aynı sonuca ulaşabilirdiniz ."

"O kadar çabuk değil tabii." Dedi."Sürekli olarak bilgi vermeye gönüllü olmaya başladın, Data."

"Evet. Ne zaman uygun olduğunu ve ne zaman olmadığını öğrenmem lazım. Wesley için, köprüde, bunu yapmamalıydım."

"Sana sordu."

"Doğrudan değil.Bir eğitim durumu olduğunu anladım ve bekleyip, ona eğitimdeki bir Yıldız Filosu subayı gibi davranma şansı vermem gerekirdi."

"Öte yandan, ben," diye devam etti Yar, " bu özel dersi yıllar önce aldım. Ayrıca, o köprüde, komuta sende."

Data’nın yüzüne memnun bir gülümseme yayıldı. "Sen rütbe alışıma karşı cıkmayan tek subaysın."

"Neden karşı çıkayım ki, Bunu hak ettin, aksi olsaydı verilmezdi.Yıldız Filosu terfiler konusunda hiç de cömert değildir."

"Benim terfim konusunda oldukça cömert olduklarını düşünen çok kişi var," diye cevapladı android. Kadının sorgulayan bakışları altında devam etti, "Bu kayıtlarla ilgili.Beni yüzbaşılıktan terfi ettirme konusu aslında bir Yıldız Filosu Komuta toplantısında gündeme gelmişti. En sonunda varılan karara oybirliği ile varılmamıştı. Bir androidin düzenli olarak bir yıldız gemisinde birim subayı olarak görevlendirilemeyeceğini ve hatta kumandada yetki sahibi olamayacağını düşünenler var."

"Sonunuda ulaşmak istediğin mevkii bu mu?" diye konuşmanın değişen seyrinden etkilenerek sordu Yar.

"Hayır," diye yanıtladı Data. "Bu, Yarbay Riker’ın hayali, benim değil.Ben insanları yönetmek üzere programlanmadım." Tekrar koltuğuna oturdu; kafasının her zamanki mekanik hareketi kafasının bir insanınki kadar karışmış olduğunu işaret ediyordu. "İnsanların güce olan arzusunu anlamıyorum,Tasha. Hayatım boyunca, yani bana bilinç verildiğinden bu yana ,bir androidin bu tür bir dürtüyü yaşamaması gerektiğini düşündüm: biz hizmet etmek için yaratıldık, yönetmek için değil.Daha sonra da … Lore’u bulduk."

"Lore bir hataydı," dedi Yar. "Sen onun üzerine ulaşılan bir ilerlemesin,Data."

"Belki de. Ama ya benim tasarımımdaki eksikliklerin farkedilmesi o kadar kolay değilse?"

"O zaman sen de bizlerden biri gibi olabilirsin. Bizler eksikliklerimizin üzerinden gelmek ve kendimizi gelitirmek için çabalıyoruz." Data’nın yüzündeki şaşkın bakışları görünce güldü. "Biliyorum insan olmak istiyorsun, Data."

"Hayır."

"Hayır? Ama ben sanmıştım ki sen…?"

"Yarbay Riker bunu bu şekilde ifade etti ve o sırada onun terminolojisine karşı çıkmak uygun değildi. İnsan olmayı dilerdim," Data düzeltti. "İmkansızı istemek kendini kandırmaktır ve sonunda hayalkırıklığından başka bir şey getirmez. Ama ulaşılması güç bir şeyi dilemek kişinin gerçekleşmesi muhtemel hedeflerine ulaşmasını kolaylaştırır."

Yar onaylayan bir ifadayle kafasını salladı. "Bu hoşuma gitti - bunu unutmayacağım, Data çünkü sen benim kendi kendime öğrendiğim, ama asla kelimelerle ifade edemediğim birşeyi dile getirdin. Bazen Yıldız Filosu’nun… ideal bir subayı oluşumu sorguluyorum. Kusursuz. Asla yanlış bir karara ya da onursuz bir davranışa rastlayamazsın. Böyle birşey asla söz konusu değildir, ama sanırım bir keresinde bir istisna olmuştu."

Data tekrar ona gülümsedi, "Kimse mükemmel değildir."

"Hayır değildir, sen bile" Yar gülerek cevap verdi. Data ise buna aynı tepkiyi göstermedi: androidlerin sahip olduğu bir dizi duygu arasında  espri anlayışı, özellikle de ince mizah bulunuyordu, ama yine de insanları güldüren ve açıklanması mümkün olmayan şakalar onun algılarının  ötesindeydi. Deneyimlerin bir gün Data’ya kahkaha atmayı öğreteceğinden  ve böylece onun tanıdıdığı herkesten daha çok insan olacağından Yar’ın hiç şüphesi yoktu.

Data Tasha Yar’ın arkadaşlığından hoşnuttu. Uzunca bir süredir-"asla olmayan" olay olduğundan bu yana – Tasha’nın bilerek onunla aynı ortamda bulunmaktan kaçındığını düşünüyordu. İnsanların bazen cinsel aktiviteyle ilgili olarak "utanma" adı verilen rahatsız edici bir his yaşadıklarını anlamıştı, ama bu, kendisinin hissedemeyerek ya da anlayamayarak gözlemlediği birçok duygudan biriydi.

Ancak, Tasha onunla burada olmaktan memnun görünüyordu, bu yüzden bundan önce derin konuşmalar yapmamalarını  yolları birbiriyle kesişmeden, sadece köprüde ve çok yoğun geçen birkaç keşif gezisinde bir arada olmalarına bağladı 

Bir süre sonra Tasha acıktı ve mekiğin erzak konsolunda bulunan menü programına girdi. "Bu da ne?" diye sordu. "Aldebaran şarabı? Quetzi böreği? Midye?!"

Data onun sesindeki kızgınlığı farketti. Ona döndü ve açıkladı, "Orada bütün standard menüler de var.Ben sadece onları ilave ettim çünkü sevdiğin yiyecekler olduğunu biliyorum."

Tasha bir an için ona baktı, kızgınlıkla şaşkınlık dikkatli kontrolüyle mücadele ediyordu. Sonunda, aniden, hoşlanma hepsini yendi ve gülmeye başladı. "Tabii ki, Data – bunların ima ettiklerini bilemezdin."

"İma ettiklerini?" diye ifadesizce sordu.

Tasha kızardı, ama düşünceliydi. "Programdakiler, o gün odamdaki yiyecekler … seni davet ettiğim gün. Onların hepsinin … afrodizyak olarak tanındığını bilmen mümkün değildi."

Eğer Data kızarabilseydi, bunun üzerine kızarırdı. "Ben – Ben çok üzgünüm," diyebildi.

"Önemli değil," dedi Tasha. "Bunlardan hiçbirini beğenir misin?"

"Bilmiyorum. Daha önce hiç – " Data yine durdu, üzgündü. Bu aniden farkettiği utanç duygusuydu. Belki de, sonradan, yeni bir insanca duygu tattığı için memnun olurdu. Şu anda, yaşadığı rahatsız edici duyguyla mücadele edecek hiçbir programı yoktu. Bütün yapmayı düşünebildiği bir papağan gibi, William Riker’ı benzer bir durumda kendi kendine söylenirken duyduğu gibi, "Lanet olsun." diye tekrarlamaktı.

Tasha ona baktı ve kıkırdamaya başladı. Çabucak toparlandıktan sonra, onu ikna etmeye çalışarak, "Önemli değil. Hepsi benim suçum ." dedi. Derin bir nefes aldı. "Senin için ne programlayayım?" diye sordu.

"Protein, karbonhidrat ve insanlara uygun olan elektrolitler besleyici sıvılarıma faydalı olabilir."

"Ama özel bir tercihin yok mu?" diye üsteledi Tasha.

"Bir tavuklu sandviç, bir elma ve bir bardak süt," diye cevapladı, bu yıllar önce Yıldız Filosu Akademisi’nde kimsenin dikkatini çekmemek için öğrendiği en basit kombinasyondu.

"Mm – hmm," dedi Tasha."Standart Yıldız Filosu uyumsuz insan kamuflajı."

"Ne?"

"Senin kadar ya da benim kadar garip olduğunda, dikkatleri üzerine çekmeyecek her yolu öğreniyorsun," diye cevap verdi.

"Şimdi de sen telepati yapıyorsun," gözlemini aktardı. "Ama," diye devam etti, "sen garip değilsin, Tasha."

"O zamanlar öyleydim," diye açıkladı. "Yıldız Filosu Akademisine girdiğimde onsekiz yaşındaydım, ama sadece üç yılımı medeni dünyada geçirmiştim. Ama bu eğreti bir elbise gibiydi. Bütün bir eğitimi üçyıla sığdırdım ve hiçbir sosyal tecrübe edinmeye fırsat bulamadım."

Data ona baktı. "Neden?" diye sordu. "Demek istediğim, kayıtlarını biliyorum, Yeni Paris’ten onbeş yaşında kurtarıldın – ama neden eğitimine bu kadar yoğun devam ettin?"

"Yıldız Filosu," diye cevapladı. "Bütün istediğim buydu, Data. Tabii ki bu duyguyu bilirsin. Sen de Yıldız Filosu tarafından kurtarıldın; benim kadar sen de onun bir parçası olmak istemişsindir."

"Yıldız Filosu bütün kapasitemi kullanabileceğim tek yer," dedi Data.

"Evet," diyerek omuzunu silkti Tasha ama Data bundan daha fazlasını söyleyeceğini düşünmüştü.Bu yüzden sükunetini bozmadı ve devam etmesini bekledi.

Yemek hazırlayıcısı metalik bir ses çıkardı ve Tasha makineden üzerinde küçük kaplar olan bir tepsi çıkardı. Programı tamamlaması çok uzun sürmüştü; bu kesinlikle bir tavuklu sandviç, bir elma ve bir bardak süt değildi!

"Yeni birşeyler denemeye karar verdim," dedi Tasha. "Sen ne dersin?" diye sordu. "Senin için de bir değişiklik iyi olmaz mı, Data?"

"Oh, ben farklı tadları, dokuları ve aromaları hissedebilirim," diye cevapladı, "belki de senden daha iyi. Ama bende doğuştan gelen beğeni ve zevkler yok. Ben sadece besleyicileri dengelemeye çalışırım."

"Oh." Data, Tasha’nın hayal kırıklığına uğradığını ama bunu saklamaya çalıştığını farketti.

Bu yüzden ekledi, "Ama zamanla farkettim ki bazı yemekleri bazı olaylarla bağdaştırıyorum. Uyarıcı dersler, merak uyandıran problemler, güzel bir sohbet. Ne zaman benzer tadlar hissetsem, görüyorum ki bana birşey çağrıştırıyorlar." Gülümsedi. "Bu yemekler için de böyle bir beğeni geliştireceğimi umuyorum."

Tasha ona gülümsedi ve yemeğe başladı. 

Data’yı hayal kırıklığına uğratan, Yıldız Filosu’na girişleri konusunu bırakıp, uzayın bulundukları sektörü hakkında konuştular. Bu, bir gezegende ‘havadan, sudan konuşmaya’ benziyordu: sindirimi zorlaştıracak güçlü duygular çağrıştırmayacak basit, doğal bir konu.

İlgi çekici. Data yemeğini yerken bilincinin dolaşmasına izin verdi. İhtiyacı olan şey,  damarlarında kan yerine dolaşan organik besleyicilere yetecek birkaç kaloriydi ama yemekler onun için sosyalleşmenin gereğiydi.

Data’nın Yıldız Filosu’nu seçmesiyle ya da Akademideki yıllarıyla ilgili çok güçlü duyguları yoktu – ama eğer insanların aşağılayıcılığı hakkında o zaman da şu anki kadar bilgisi olsaydı, bazı duygular geliştirmiş olabilirdi. Belli ki Tasha öyle yapmıştı. Data onun tecrübelerinin tamamen olumlu olduğunu sanıyordu. Sürekli Yıldız Filosu tarafından kurtarılmasından bahsediyordu, Yıldız Filosu’nun ideallerine olan sadakati, gerçek bir müridin, kutsal bir dine adanmışlığı gibiydi.

Merak Data’nın büyük zaafıydı. İlk bilinçlendiği zaman bu rasgele bir meraktı – dört asırlık beyzbol istatistikleri ona bir kuyruklu yıldızın tarihiyle aynı zevki veriyordu.

Daha sonraları öğrendiklerini öncelik sırasına göre yerleştirmeyi öğrendi – Ve son zamanlarda bu öncelikler dostlarım dediği insanları anlama çabasına dönüşmüştü.  arkadaşları. Şu anda Tasha Yar ve Yıldız Filosu hakkında  daha önce tahmin bile etmediği birşey olduğunu farketti – ve bunu öğrenmeyi çok istedi.

 Yemeklerini bitirdikten sonra, kapları toplayıp temizleticiye koyarken, "Oldukça besleyici olduğu halde, bu yemek Akademi’deki yemekhanede bütün bakışları üzerimize çekerdi." dedi.

"Artık bu beni rahatsız etmez," dedi Tasha, rahattı. "İlk başladığımda yabani sayılırdım, Data. Sadece bir staj dönemiydi, ve şimdi durup geriye baktığımda nasıl oldu da ilk yılda geri gönderilmediğimi anlıyamıyorum. Etik ve Ahlaki Değerler dersinden kalmıştım – Hayat kutsaldır. Her yerde  ilkesini  mantıklı bir tartışmaya temel oluşturacak bir hipotez olarak bile kabul edemezdim."

Data ona baktı ve kafasını salladı. "Ben de o dersden ilk seferinde kalmıştım," diye cevapladı. "Bu ilkeye meydan okumak bana imkansız gelmişti, hatta hocamız beni tartışmada karşıt görüşü savunmam için görevlendirdiğinde bile."

 "Buna meydan okumayı mı öğrendin?"

"Buna meydan okumak, evet – her meydan okuma sadece onun doğruluğunu güçlendirir. Bunu ancak dersden geçebildikten sonra anladım."

Tasha omuz silkti. "Ben meydan okumaya – kabullenmek yerine sorgulamaya başladıktan sonra başladım.Büyüdüğüm yerde hayat kesinlikle kutsal kabul edilmiyordu. Çocukken zihninde şekillendirdiğin inançlardan büyüdüğünde kurtulmak çok zor."

"Bunu  bilemem. Ben o inanışla programlandım." dedi Data. "Ama kardeşim öyle programlanmadı. Lore’da öğrendik … ki bu onu benden daha çok insan yapmıştı."

"O yanılıyordu!" Tasha şiddetle itiraz etti. "Yeni Paris’den kurtarıldığımda, Akademi’deki ilk dönemimde, senin olduğundan daha az insandım, Data. Bu Darryl Adin için olmasaydı – "Durdu, hafifçe yüzünü ekşitti, yüzü beyazlaştı. Yumruklarını sıktı. "Hala kabul edemiyorum – "

Fakat sözleri kesildi, Data daha fazla devam etmiyeceğini anlamıştı.

Ancak, Data Atılgan’a ilk geldiğinde bütün mürettebatın kayıtların incelemişti, bu yüzden biliyordu. "Darryl Adin, U.S.S Cochrane’in güvenlik şefi, onun keşif gemisi kayıp Dünya kolonisi Yeni Paris’i yeniden keşfetmişti. Seni kurtaran keşif ekibini yönetiyordu. Seni Dünya’ya geri getirdi, o görevdeyken seninle ilgilenilmesini ve iyi bir eğitim almanı sağladı . Yıldız Filosu Akademisi’ndeki son döneminde, Darryl Adin yıldız gemileri güvenliğindeki son gelişmeler konulu bir ders vermek için Dünya’ya geri döndü. Sen – "

Durdu, bilgiler kafasında birleşirken, bir aşk trajedisi ve ihanet ortaya çıkıyordu ve parçalar birleştikçe daha da  üzücü olduğu açıktı ama başrol oyuncularından biri de önündeki kadındı, arkadaşı olan bu kadın.

İçten, içe bu kadar iyi çalışan hafıza bankasına lanetler yağdırdı, yapacağı duygusal etkiyi önemsemeden bütün bilgileri ortaya çıkardığı için. İstemeden de olsa, Tasha Yar’a acı vermekten başka işe yaramayan hatıraları ve gerçekleri ortaya çıkarmıştı..

Tasha konuyu değiştirdiğinde neden onun isteklerine saygı gösterip onu rahat bırakmamıştı? Ya da en azından neden Adin’le olan ilişkisini içeren dosyanın tamamını inceleyene kadar sessiz kalmamıştı? O zaman hiçbirşey söylememesinim çok daha iyi olacağını anlayabilirdi.

Şimdi ise yapabileceği tek şey özür dileyen gözlerle ona bakıp susmaktı.

Tasha ona bakıyor ve gözyaşlarıyla mücadele ediyordu. "Senin hatan değil, Data. Sende bütün kayıtların bulunduğunu bilmeliydim. Artık Yıldız Filosu Akademisi’ndeki günlerim hakkında neden çok fazla konuşmadığımı biliyorsun. Herşey harikaydı, hayal bile edemeyeceğim kadar güzel bir hayatı öğreniyordum – Yeni Paris’de sağ kalabilmek için öfke ve hayal kırıklığından oluşturduğum kabuktan yavaş yavaş sıyrılıyordum. Ve sonra hepsi sona erdi, Yıldız Filosu’nu istememe neden olan insan – benim için Yıldız Filosu’nun anlamı olan insan – inanmayı öğrendiğim herşeye ihanet etti."

Sustu. Data ona döndü ve yıldızlara baktığını gördü … ama Tasha’nın yıldızlardan başka birşey gördüğünü söyleyebilirdi. Geçmişten birşey.

III

Yıldız Filosu Akademisi öğrencisi Yar, hızla akıp gitmekte olan nehrin yanında, çamurların içinde yüzüstü yatıyordu. Birkaç metre ötede orada bulunmaması gereken birşey gördü: bir bot. İçi oyulmuş kütükten yapılmış bir kayık ya da ağaç kabuğundan yapılmış ilkel bir kano değildi bu. Modern ve hafif sentetik materyalden yapılmış, güçlü bir otomatik itme sistemi olan bir bottu gördüğü.

Böyle bir mekanizmanın Priam IV’de bulunması olası değildi; bunun burada bulunuşu Ana Yönetmeliğe de doğrudan aykırıydı.

Bu da bu aletin Yıldız Filosu’na ait olmadığı anlamına geliyordu- ama sadece Federasyon Konseyi’nin özel izniyle görevlendirilmiş ve kimlikleri dikkatlice gizlenen bilimsel gözlemciler için Priam IV’de buna izin verilebilirdi. Aslında, hırpalanmış, bitkin, aç ve sivrisinekler tarafından yenmiş Akademi öğrencileri hoş görülen ziyaretçiler arasında değildi, ama Yar kendi isteğiyle orada bulunmuyordu.

U.S.S Thredony bir iyon fırtısına yakalandığında diğer iki akademi öğrencisiyle beraber bir acil durum kapsülüne binip kaçabilmişti- ama aletin koordinat sensörleri bozulunca yasal iniş alanına yüz kilometreden daha fazla bir uzaklıkta bulunan bölgeye-eğer umutsuzca gönderdikleri son mesaj ulaşmışsa Yıldız Filosu’nun onları arayacağı yere- düşmüşlerdi.

T’Pelak ve Forbus acil durum kapsülü parçalandığında ölmüşlerdi. Sadece Yar kurtulabilmişti - ve Yıldız Filosu’nun kazadan canlı olarak kurtulanları arayacağı alanı bulmak üzere yürümeye başlamıştı. Ne bulunduğu yeri belli etmek için kullanabileceği işaret fişeği ne de elektronik cihazlardan herhangi biri kazadan zarar görmeden kurtulabilmişti. Bu, durumunu daha da zorlaştırıyordu. Yar’ı uzaklara fırlatan en son patlama ana akümülatörü çatlatmıştı. Forbus ortalığa dağılan parçaların altında ezilmiş, T’Pelak ise elektrik akımına maruz kalmıştı. Sahip oldukları fazerler, kominikatörler, telsizler, radyo ve kurtulmalarını sağlayacak bütün mekanik teçhizat meydana gelen en son yüksek elektrik akımıyla beraber işe yaramaz bir hurdaya dönüşmüştü. Yar yalnızdı ve yanında bulunan bir pala dışında silahsızdı…çaresiz bir durumdaydı.

Çevresi daha farklı olduğu halde, durumu Yeni Paris’tekinden pek de farklı değildi. Yar kurtulacağına çok az bir ihtimal veriyordu; düşündüğü bir Yıldız Filosu üyesi olarak kurtulup kurtulamayacağıydı. Bir haberleşme cihazı olmadan, kurtarılmak için tek şansı iniş bölgesine ulaşmaktı. Eğer kurtarma aracını kaçırırsa, eğitiminin son dönemindeki derslerini de kaçırırdı.

Priam IV’te ‘yerleşmiş’ Federasyon mühendislerini aramalıydı. Mesajını, hergün kontrol etmek zorunda oldukları gizli konsola, sessizce ulaştıracak telsiz frekansını biliyordu – ama frekans çalışan bir telsiz olmadan bir işine yaramazdı! Bu yüzden, onların yerini başka türlü bulup, onlar tarafından kurtarılmayı beklemeliydi, yıllarca sürse bile.

Ve bu sırada onların da yaptığı gibi vahşi ormanların içinde yaşaması gerekiyordu – kaçarcasına terkettiği Yeni Paris’teki gibi güçlünün güçsüzü yendiği, güçlü olanın haklı olduğu bir yerde.

Hayır. İniş bölgesine ulaşmaya kararlıydı,bu çöl bölgesi yerliler tarafından hiç ziyaret edilmezdi. Bu çöl bölgesi, içerdiği yüksek düzeyde doğal radyasyon yüzünden onlara zararlıydı. Ama birkaç günlük radyasyon insanlara fazla zarar vermezdi.

Ama her yeni günde önüne çıkan engeller, kararlılığını azaltıyordu, altı gezegen günü sonunda yolunun sadece yarısını aştığını farketti. Ya kurtarma aracı çoktan aramasını tamamlayıp, geri döndüyse? Peşindeki hayvanlardan kurtulmak için saatler harcamıştı, rutin aşılamalara rağmen, vücudunun gezegendeki bakterilere tepki göstermesi sonucu, iki gün boyunca kusmuştu., ve bu kriz sonunda oluşan fiziksel yorgunluğun ne kadar zaman kaybettirdiğini bilmiyordu.

Sonunda, onu iniş bölgesine götürecek nehiri buldu. Ama etrafta yerlilerin yerleşim bölgeleri vardı, ve Ana Yönetmelik’ te söylendiğine göre genç, sarışın bir dişi insan, yeşil saçlı, tebeşir kadar beyaz benizli yerlilere doğal haliyle görünmemeliydi. Ayrıca, Ana Yönetmelik ne derse desin, böyle garip görünüşlü bir yabancıyı, gördükleri anda hiç düşünmeden öldürecek bir kültür seviyeleri vardı.

Bu yüzden iki gün boyunca gündüz, sinekler tarafından canlı canlı yenirken, dinlenip, geceleri de, bir yandan da nehir taşmak üzere olduğundan üzerinde her hangi bir araçla, hatta önündeki ilkel araçla bile, istese de, ilerlemek imkansız olduğu için kaderine lanet ederek, köylerin arasından sürünüyordu. 

Bunlar sağkalanları arayan Yıldız Filosu personelinden başka kim olabilirdi?

Hayır. Eğer Yıldız Filosu bir kurtarma ekibi göndeseydi, mutlaka yerlilerebenzer, tedbili kıyafette olurlardı. Ama risk almak yerine, buraya yerleşen Federasyon mühendislerinden, kazazedeleri aramalarını isteyebilirlerdi.

Öyleyse bu tekne kime aitti?

Yar çamurun içinde emekledi ve çamura bulandı, böylece eğer şafağın solgun ışığında birini gördüğü taktirde, hareketsiz durup, kolayca ‘ortadan kaybolabilirdi’, tıpkı nehir yatağındaki birçok çamur yığını gibi. Yavaşça barakalar topluluğundan uzaklaşıp, teknenin yakın tarafına yaklaştı, kendini yukarı çekti ve güneşliğin altına girdi.

Kontroller her hangi bir Federasyon Yer aracında bulunandan farksızdı. Bir tane seyir bilgisayarı vardı, nehrin haritasını çıkarıyordu. İniş bölgesi açıkça işaretlenmişti – ama yazılar İngilizce’ye ya da bildiği başka bir dile ait değildi. Üç menü vardı sanki ve üçü de aynı şeydleri içeriyordu. Bir tanesi Volkanca’ya benziyordu, tamamını anlayamadığı bir sistemdi – ve bir diğeri de Klingon dilindeydi.

Klingonlar artık Federasyon’a üyeydiler.

Yeni üyeler. Bu araç, ya da bilgisayar programı anlaşmadan önce yapılmış olmalıydı.

Ve Klingonlar’ın önceki müttefikleri –

Yar bir anda kurtulmasından daha önemli şeyler olduğunu farketti. Bu sadece uyarılara karşı gelen basit bir tüccar değildi; bu Federasyon dışı gruplar tarafından yapılan bir istilaydı. Yıldız Filosu uyarılmalıydı! Şimdi iniş bölgesine vaktinde ulaşması için daha fazla sebebi vardı – ve tek şansı bu tekneydi.

Zaten, yerliler bunu çoktan görmüşlerdi.

"Bilgisayar – " diye fısıldadı.

Cevap yoktu. Sonra ses aktivatörünün önündeki koruyucuyu gördü. Bu nereden çıkmıştı?

Lanet olsun – tabii ki. Evrensel tercümanı da, telsizi ve bütün elektronik ekipmanla birlikte, enkaz haline gelmişti.Bu bilgisayar yalnızca ekranında görünen üç dildeki emirleri cevaplıyordu. Bu Volkanca’ya pek de benzemeyen yazı Romulan dili olmalıydı ve Yar’ın Volkanca telaffuzu bile berbattı. Evrensel tercümanın mucidinin ruhuna bir dua okudu ve uyku esnasında dinleme yoluyla öre öğrendiği Klingon dilini hatırlamaya çalıştı.

Klingon dilinde olmasını ümit ettiği  "Çalışıyor" sesini duyması için üç defa denemesi gerekmişti.

"Yeterince – " Oh, lanet olsun, "yüksek sesle" nasıl deniyordu?

Ve, o  beynini bunun için zorlarken, bilgisayar tekrar etti – daha yüksek sesli.

"Shhh!" dedi Yar –

- ve yanıp sönen ışıklarla, yükselen siren seslerini farketti!

Kıyıdaki barakalarda bir koşuşturma başlamıştı, beyaz benizli, yeşil saçlı yerlileri görüyordu.

"Khest!" diye bağırdı Yar, bir Klingon kadar akıcı ve bozuk bir şekilde – bu söz, her akademi öğrencisinin bildiği bir Klingon terimiydi, ve günlük kullanıma da girmişti. "Bana manuel kontrolü ver" dedi, bunları İngilizce söylediği için bir cevap alamadı.

Mızraklar ve zıpkınlar güneşlikte ve teknenin kenarlarında gümbürdemeye başladı.

"Durun, sizi aptallar! Deleceksiniz!" ıslık gibi bir ses bağırdı.

Tıslayan ses, Tasha’nın nerede yanlışlık yaptığını söylüyordu: tanımadığı dil, Orion diliydi, ve Orion dilinde tehlike sinyali yılan gibi tıslamaydı!

Adrenalin, düşüncelerini harekete geçirdi – aniden "Manuel kullanım!" için gereken Klingon terimini hatırladı, düğmeye bastı ve motorlar çalıştı.

Hafif araç sudan hafif yükseldi ve dokunuşuna çok güçlü cevap verdi – ama kıyıdaki bir kazığa takılıp sallanmaya başladı!

Yar palasını çıkarıp güneşliğin altına süründü –  bu sırada teknenin sahibi ona yetişti ve tekneye atladı!

İri bir Orion’luydu, gri sürüngene benzeyen bir yüzü ve düz başlığının altından görünen, düşmanca bakışları olan, sarı, kocaman gözleri vardı. Yar’ın bacaklarına asıldı ve onu ipleri kesemeden geriye çekti.

Yar, pençelerin içinde dönüp, palasını ona vurabilecek bir pozisyona getirdi.

Ama iri vücuduna rağmen, Orion’lu oldukça çevikti. Tasha’yı kendine doğru çekti ve demir bir el, Tasha’nın bileğini kavradı. Sıkışmıştı.

Yar bir bacağını pençelerden kurtarıp, solar plexusuna bir tekme savurup, Orion’luyu nefessiz bıraktı.

Fakat, Orion’lu onu bırakmadı! Arka üstü düştüğü sırada, Tasha’nın baldırını ve bileğini sıkmaya devam ediyordu – bir anda çıldırtıcı bir acı hissetti bileğinde. Orion’lunun kuvvetli eli, bileğini kırmıştı. Pala, tok bir gürültüyle güvertenin zeminine düştü.

Küçük bir savaşçının, daha iri ve daha güçlü hasımına karşı asla yapmaması gereken bir hata yapmıştı: onu kavramasına izin vermişti.

Ama teknenin dar sınırları içindeydiler. 

Hayır. Maazeretlerin yeri değildi. Bu raundu kaybetmişti ama kavga daha bitmemişti. Ancak, Orion’lunun öyle düşünmesini sağlamalıydı.

İnledi, ölü gibi yattı.

Bu onu kandırmadı, ya da işini şansa bırakmıyordu. Kızın kırık bileğini bırakmadan önce, öbür eliyle kızın sağlam bileğini tuttu. Daha sonra yaralanmamış olan bileğe bir kelepçe taktı ve bunu güvertedeki halkalardan birine geçirdi. Artık onu rahat bırakabilirdi.

"Bilgisayar," diyerek homurdadı, "sahile yanaş ve lanet olası motoru kapat!"

Yar adamın ne dediğini anladı-çünkü onun evrensel tercümanı çalışıyordu.

Orion’lu Yar’ın kafasına bir kova su boşalttı ve böylece anlamsız laflar mırıldanan Yar’ın bilincinin yerinde olduğu da ortaya çkmış oldu.

"Bu da ne böyle?" adam kendi kendine sordu. "Bir insan mı? Priam IV’de ne işin var, kadın?"

Üstü  başı tamamen çamurla kaplandığından üniforması tanınmayacak haldeydi. "Ben serbest bir tüccarım. Gemim burda bir kaza geçirdi," diye yanıtladı. "Botunuzu görünce bana yardım edebileceğinizi düşündüm."

"Böylece onu çalmaya karar verdin?"

"Onu gördüğümde Orion’lu bir köle tüccarına aitti."

 Adam kafasını salladı. İyi bir denemeydi. Ama ne yazık ki işe yaramadı - senin için çok kötü. Benim içinse sen kısa günün karı sayılırsın." Kadının çenesini tuttu ve başını iki yana çevirdi. Temizlendiğinde işe yarayabilirsin ve göründüğünden daha güçlüsün aksi taktirde sağ kalamazdın. Yalnız bir maden işçisi güzel ve güçlü bir kadına iyi para ödeyebilir."

Bir sağlık kiti çıkardı, kadının bileğinin üzerinden bir cihaz geçirdi. Kemikleri çekerek tekrar aynı hizaya soktu ve bunu yaparken kadının çektiği acıya ve haykırışlarına aldırmadı. Daha sonra bileği bir sargıyla sardı. Acı azalmaya başladı.

Bu sırada bot kıyıya yanaşmış demir atmak üzereydi. Yerli halktan üç kişi kıyıdan onları merakla gözetlemekteydi. "Aman Tanrım!"diye bağırdı bir tanesi. "Yabancılardan bir tanesi kurtulmuş!"

"Kapa çeneni!"diye homurdandı yanında duran diğer yerli - ama artık çok geçti.

 Yar’ın ikinci düşüncesi için de çok geçti. Acı ve şokun etkisiyle kıyıdakilere bakıp "Siz Federasyon’dan mısınız?" diye bağırdı. Sonunda ağzından kaçırmıştı.

 Çenesini tutup bilincini yitirmiş ya da anlamıyormuş gibi davranamaz mıydı sanki?

"Öldür onu!" diye bağırdı yerlilerden biri, mızrağını havaya kaldırarak.

Orion’lu yerlilere dönüp onlara duymak istedikleri şeyi söyledi. "Bu işi bana bırakın. Onu Federasyon’u bir daha asla göremeyeceği bir yere satacağım - siz merak etmeyin. Yıldız Filosu’nun anlaşmamızı öğrenmesini bende en az sizin kadar istemiyorum."

"Onu öldürmek daha güvenli," dedi diğer yerli.

  "Ona dokunursanız sizi öldürürüm," dedi Orion’lu. "Bir gemi dolusu Priamit kadar değerli o."

"Ama sen demiştin  ki…"

"Ben köle olarak satabiliriz demiştim. Güçlü, aptal, kendini beğenmiş ve doğurgan … burada, kendi gezegenlerinde.Eğer başka bir çevrede hastalanıp, ölmezlerse, bulabildiğiniz kadarını almak için geri döneriz. Bu bir yıl alabilir. O halde, Federasyonu bizden uzak tutun, Orion da sizi zengin etsin. Şimdi gitmem lazım – Federasyon devriyesinin geri gelmeyeceğinden emin misiniz?"

"Biz onlara öğrencilerin öldüğünü söyledik – hepsinin öldüğünü sanıyorduk. Kapsül üç kişiden fazla almazdı ve biz iki kişi bulduk. Korkma; başka devriye gelmez ve Yıldız Filosu da üç yıl boyunca her hangi bir gemi göndermeyecektir. O zamana kadar,sizinle ticaret yaparak, emekliliğimizi lüks içinde geçirebiliriz."

Yar’ın kalbi sıkıştı. Yıldız Filosu’nun kurtarma gemisi gelmişti ve onu almadan geri gitmişti. Kelepçeli yerliler tekneye doldurulurken,Yar çaresizce izlemekten başka birşey yapamadı. Orion’lu, tekneyi iniş bölgesine doğru sürdü – Yar’ı Priamitlerle birlikte köleliğe taşıyacak olan mekik muhtemelen orada bekliyordu.

Bu güçlü tekneyle bile yolculuk iki gün sürerdi. Yar, Priamitler’le konuşmaya çalıştı ama çalışan bir tercümanı olmadan dedini anlatamıyordu. Kendi aralarında da fazla konuşmuyorlardı, sadece bezmiş bir halde oturuyorlardı.

Gece çöktüğünde, Orion’lu köle tüccarı demir atıp, esirlerini tatsız bir yulaf lapasıyla besledi. Yar diğerleriyle beraber uzandı, bir kolu direğe bağlanmıştı ve çok rahatsızdı, öteki kolu ise tedavi edildiği halde ağrıyor ve zonkluyordu. Acıkmıştı, yaralıydı ve kurumuş çamurla kaplanmıştı.

Bitkinliğine rağmen, uyuyamıyordu. Bu yüzden Orion’lu uyuduğu zaman ayağa kalktı ve kendini bağlayan kelepçeyi incelemeye başladı. Manyetik anahtarı olmadan açılması imkansız görünüyordu.

Çaresizlik içinde çabalarken kelepçesini kuvvetli bir şekilde çekti – ve onu teknenin direğine bağlayan halka yerinden çıktı.

Olduğu yerde kaldı, şaşkındı.

Şans. Tamamen, aptalca, kör talih.

Her nasılsa,halkasını tutan civata gevşemişti;direğin altındaki metal çubuk düşmeden duruyordu – ve yeterince kuvvetli asıldığı zaman,hafif malzemeden yapılmış direkten kurtuldu.

Şansı tekrar dönmeden önce,Yar teknenin yan tarafından çamurun içine doğru kaydı ve ormana doğru süründü.

Ve bir ikileme düştü.

Acil bir kaçış olanaksızdı – Federasyon araştırma aracı gelmiş ve gitmişti. Federasyon bilim adamları onu gördükleri yerde vururlardı. Eğer hiçbirşey yapmadan,sadece sağ kalmaya çalışırsa, Orion’lu tüccarlar bir sene içinde ,daha fazla pasif Priamit’i köle olarak satmak için, geri dönerlerdi.

Ama eğer Priamit’lerle yakınlaşırsa – ki onu öldürmek istemediklerine dair bir izlenim edinmişti – o zaman da Ana Yönetmeliğe karşı gelmiş olacaktı. Dillerini öğrenirken mutlaka gelmiş olduğu yerin bazı gerçeklerini de öğrenmelerini sağlardı. Onlara gelişmeleri göstermekten kaçınabilir miydi,hatta ok ve yay gibi basit şeyleri bile öğretmekten çekinmeli miydi? Kendisi için bazı silahlar yapmalıydı; Orion’lu köle taciri ,kaçışını hain Federasyon bilim adamlarına çoktan bildirmiş olmalıydı ve mutlaka onu arıyor olmalıydılar.

Burada oluşu Ana Yönetmeliğe aykırıydı,istemeden olsa bile. Eğer Priamitlerle temasa geçerse, Ana Yönetmeliğe isteyerek karşı gelmiş olacaktı.

Ama eğer bunu yapmazsa da,o zaman nasıl onlarla iletişim kurup,onlara Orion’lu köle tacirlerinden bahsedebilirdi?

Üç yıl demişti bilim adamları. Muhtemelen ormanda üç yıl boyunca sağ kalmayı becerebilirdi. Hainlerin,onu ormanda bulması ,yerlilerin arasında bulmalarından daha zor olurdu. Onları iniş bölgesine kadar izleyip, onları almak için gelen Yıldız Filosu keşif ekibine rapor edebilirdi.

Fakat üç yıl içinde kaç Priamit, Orion’un köle pazarlarında satılmış olurdu? Güçlü vücutlar ve kolayca boyun eğme – kusursuz köleler. Orion’luların, onların radyasyona karşı dirençlerini kullanmalarını, onları canlı dedektörler olarak çalıştırmalarını düşündü –

Kendini çok kötü hissediyordu.

Ana Yönetmelik duygusal, akıllı canlıların hayatlarını tehdit ediyordu –

Daha da kötüsü,bütün bir kültürün gelişmesine müdahale etmek mi yoksa o toplumun bazı bireylerini kölelikten kurtarmak mı? Yıldız Filosu öğretisi, gelişmemiş ırklara yapılan her türlü müdahalenin sonunun felaket olduğunu söylerdi – ve Ana Yönetmelik daimi öncelikti.

Ya Priamitlere bu merhametli yaklaşımı,onları diğer ırklara bağımlı yaşamaya mahkum kılarasa?Ya onlara çok benzeyen insanlar tarafından ihanete uğradıktan sonra,savaşlarında masum insanların da canını alırlarsa? Ya,Ana Yönetmelik bir defa çiğnendikten sonra, ticari yatırımlar burayı istila edip,Priam IV’ün doğal kaynaklarını sömürürlerse?

Ayrıca, Yar’ın kapsamlı aşılanması onu Priam IV’te hastalanmaktan koruyamamıştı. Federasyon bilim adamları bu gezegene inmeden önce zararlı etkilerden tamamen arınmışlardı ama Tasha bir arındırılmaya uğramamıştı. Ya Priamitler için öldürücü olabilecek bakteri ve virüsler taşıyorsa? Ya onları kurtarmaya çalışırken, onları öldürürse?

Bu trajik senaryoların hepsi Federasyon tarihinde defalarca yaşanmıştı.

Ama ,eğer yalnızca kendini kurtaracak olursa,yüzlerce,belki de binlerce barışçı yaratık, Federasyon olanları öğrenip, Orion’luları durdurana kadar köle pazarlarında satılacaktı –

Şu andaki kesin tehdidi engellemek, ilerdeki muhtemel dertleri düşünmekten daha iyiydi.

Ama ya Priam IV sömürgeleşir ve yerli toplum yok olursa? Ya yerliler insanlardan kaynaklanan hastalıklardan ölürlerse? Onun yüzünden ölürlerse?

Ama Orion’lular aralarına girmişti.

İki yanlış bir doğru etmezdi – ve köle tacirleri varlıklarını yaymamaya çok dikkat ediyorlardı, bu yüzden iniş bölgesinden uzaktaki yerler uyarılmasa da olurdu.

Ormanın derinliklerinde, Tasha acı içinde oturuyordu,yaralı bileği ağrıyordu,kafası karışıktı ve neden Yıldız Filosuna katılmayı istediğini düşünüyordu.

Yorgun gözlerinin önünde orman titreyerek renkli karelere dönüştü.Birkaç saniye kadar sonra iki büyük metal kapı gördü. Kapılar iki yana doğru açıldı ve bir koridordan kendisine doğru yürümekte olan üç kişiyi gördü: bir Volkan’lı kadın ve Yıldız Filosu tıbbi personeli kılığındaki erkek insan – ve Orion’lu köle tüccarı!

Yar inanamayarak baktı. Bu gerçek olamazdı!

"Tasha," dedi Volkan’lı kadın, "bitti. Artık orada değilsin. Bu bir ‘egzersizdi’, Tasha. Şu anda uyandın ve gerçeğin farkındasın."

Yar’ın çevresindeki Priam IV ormanı boş bir sanal güverteye dönüştü.

Üzerinde Akademi üniformasıyla yerde oturuyordu,incinmemişti,yalnızca terlemişti,kalbi gayretlerinden ve stresten dolayı hızla çarpıyordu.

Yavaşça,aslında yaralanmamış kolunu ovuştururken,bunun aslında sadece bir test olduğunu ve bütün olayların bir Akademi sanal güvertesinde olduğunu anımsadı.Yanına eğilip,ona doğru bir tarayıcı tutan Dr Forbus’tu. Volkan’lı sağlık görevlisi, T’Pelak’tı. Yar’da yarattıkları hipnoz sayesinde, Yar’ın, "Oh,bu sanal güverte sayesinde gerçek görünen basit bir egzersiz." diye düşünmesini engelleyip, herşeyin tamamen gerçek olduğunu düşünmesini sağlamışlardı. Doktor ve sağlık görevlisi onu ilüzyonun başında,Akademi’den arkadaşları gibi görünüp,onu rahatlatmışlardı ve kazada ölmüşlerdi.

Ama – ya Orion’lu? Yıldız Filosu’nda hiç Orion’lu yoktu. Orion Federasyon’a üye değildi ve Orion’lular yaşayışlarını tümden değiştirmedikleri sürece üye olmaları da mümkün değildi.

Orion’lu "Gerçekten de hayalinin peşinden gittin,kedicik." deyip yanına eğildiğinde Yar zıpladı.

O ses!

Ses saldırmak üzereyken onu durdurdu. Çünkü bu,testteki Orion’lunun ıslığa benzeyen sesi değildi. Bu geçmişten bir sesti –

Adam gülen kahve rengi gözlerini,iri,dik burnunu ve alaycı bir gülümsemeyle duygular uyandıran ağzını örten maskeyi çıkardı.

"Dare!"diye haykırdı Yar, ona sarılmak için ayağa kalkarken. "Darryl Adin! Neden burada olduğunu bana söylemedin?"

Yar,onu kucaklarken,adam da ona sarıldı. "Bu sabah geldim. Senin teste katıldığını öğrenince, ne yapacağını öğrenmek için rütbemi kullandım ve katılmak için seçildim." Adam ona baktı ve devam etti, "Gerçekten büyümüşsün! Seninle gurur duyuyorum,Tasha."

Kılavuzunun,hayatını değiştiren insanın onunla gurur duyması,Tasha’nın yüreğini ısıttı – "Sana karşı kazanmam imkansızdı,ben silahlı,sen silahsız olsan bile."

"Test bununla ilgili değildi,Tasha," dedi T’Pelak. "Senaryoya göre Orion’lu sana savunmasız bir anında saldıracaktı."

"Kusursuz dövüştün," dedi Dare. "Ama her zaman öyleydi zaten. Bu test kazandıktan sonra yaptıklarınla ilgiliydi."

"Kazanmak mı?" diye sordu Yar. "Ben kazanmadım – Kaçışım tamamen şanstı. Düşününce, bu çok aptalca bir senaryo. Bir biri ardına rastlantılar."

Dr Forbus güldü. "Öğrenci Yar,sizi zor duruma düşürmek için aklımıza gelen her türlü engeli karşınıza çıkardık."

"Ve sonra," dedi T’Pelak, kaşlarının bir tanesini kaldırıp,Volkan stili gülümseyerek, "saygı değer meslektaşlarım,kendilerinin … ‘her taşın altından çıktıklarını’ – insanların deyişiyle söylemek gerekirse – söylemek istiyorlar. Kaçmanızı hemen hemen imkansız hale getirmişlerdi."

"Ve Danışman bunu belirttiği zaman," dedi Dare, "ben de düşündüm ki birkaç gevşek vida ayarlanabilir … gevşek vida?"

Yar onun gülümseyişini iç çekerek karşıladı. Oh,onu yeniden görmek harikaydı,bu güçlü,sert adamın aynı zamanda keskin bir mizah anlayışı vardı. Sanki hiç ayrılmamışlardı … ve de sanki ilk defa karşılaşıyormuş gibiydiler.

Darryl Adin’i son görüşünün üzerinden yedi yıl geçmişti ve o zaman zarfında haberleşmeleri bir elin parmaklarını geçmezdi. Ama … göründüğü kadarıyla ,Dare onu unutmamıştı.

Tasha ise onu kesinlikle unutamazdı! Onu Yeni Paris’ten kurtardıktan sonra – Yar keşif ekibinin diğer üyelerini hiçe sayıp,onu kurtarıcısı kabul etmişti – Tasha’yı Dünya’ya yolculukları sırasında medeniyete hazırlamayı da o üstlenmişti.

 Cochrane’in görevden dönüyor olması Tasha için büyük bir şans olmuştu,çünkü bu şekilde karşılaştıkları ilk yıldız istasyonuna bırakılmak yerine neredeyse iki ayını gemide geçirmişti. Bu süre içinde Tasha,Darryl Adin’in onun vücudu yerine aklıyla ilgili olduğunu öğrenmişti.

Başlangıçta gemideki herkese ve herşeye karşı güvensizdi,ama tok bir karın,yumuşak ,temiz bir yatak ve onu birşeyler öğrenmesi için cesaretlendiren bütün bir mürettebat sonunda duygusal kalkanında birkaç delik açmayı becerdiler … özellikle Darryl Adin.

Duyguları korku ve güvensizlikten, ona olan derin bir hayranlığa dönüştü. Eğer Dare istemişse bir düzineden fazla kelimeyi okumayı ve yazmayı öğrenmek onun için çok kolay oluyordu. Eğer beslenmek için tanımadığı şeyleri yemesini isterse,Tasha onları tereddüt etmeden deniyordu. Ve eğer saatler boyunca hayat hikayesini bir kayıt cihazına anlatıp,sonra da bunu geminin danışmanıyla tartışmasını isterse,eski hatıralar ne kadar acı verici olursa olsun,Tasha bunu yapmaktan çekinmiyordu.

Karşılığında da,Dare onu geminin yasaklanmamış her bölgesine götürüp,nasıl çalıştığını, yüzmeyi ve kızın ısrarları üzerine medeni bir Federasyon insanının asla ihtiyaç duymayacağı yakın dövüş tekniklerini öğretmişti.

Ama Federasyon, galaktik tarih konusunda fazla bilgisi olmayan,onbeş yaşındaki bir kız için çok büyük ve karmaşık bir kavramdı.Yıldız Filosu Tasha Yar’ın aklını başından almıştı – yolculuklarının sonunda Dünya’ya geldiklerinde hayatının gideceği yöne karar vermişti. Daha önce bir arada çalışıp da ortak amaçları sadece hayatta kalmak olmayan bir topluluk görmemişti. Ve daha önce sadakat duygusunun temel ihtiyaçlar ya da hırs dışında başka şeylerin üzerine inşa edildiğini de görmemişti.

Dünya’ya yaklaştıkları sırada Tasha istikbalinin Yıldız Filosunda yattığını biliyordu – hayali birgün bir yıldız gemisinin güvenlik şefi olmaktı … tıpkı Darryl Adin gibi.

Dare onun hayallerini ve planlarını dinledi,ona istediklerini yapabilmesi için cesaret verdi ve Yıldız Filosu Akademisine girmek ya da gelecekte yapmak istediği herşey için gereken en önemli şeyin çok iyi bir temel eğitim olduğunu söyledi. Ona zeka ve yetenek testleri yapılmasını sağladı ve kaybettiği yıllarını telafi edebileceği özel bir okula kaydettirdi.

Dare daha sonra Copeland ve Seeker gemilerinde görevlendirildi,Yar ondan hiç haber almadı, derece almaya aday olduğu sınava kadar. Onun yeniden ortaya çıkmasının heyecanına kapılan Yar bir an için buradaki performansının başka bir okula gönderilip sıradan bir üniversite mezunu olmasını ya da Akademi’deki son dönemini tamamlayıp,bir Yıldız Filosu subayı olarak mezun olmasını sağlayacağını unutmuştu.

Dr Forbus, "Hem acıkmış hem de yorulmuş olmalısın. Neden gidip yemek yiyip,eski günlerden konuşup sonrada iyi bir uyku çekmiyorsun? Öğrenci Yar,mülakatın yarın sabah 0900’da olacak." dedi.

"Evet,Doktor," diye cevapladı,midesinde bir yanma hissetti. Priam IV’le ilgili bir fikir yürütmemişti. Ona gereken zamanı verip sonra da uyanmasını sağlamış olmalıydılar. Bu başarısız olduğu anlamına mı geliyordu? Çok mu kararsızdı? Peki doğru cevap neydi? Bir insan nasıl akıllı canlıların köleleştirilmesine izin vermek ya da Ana Yönetmelik’e karşı çıkmak arasında bir seçim yapabilir?

Bu gece buna bir cevap bulamayacaktı. Eğer Dare bilseydi,ona söylemeyeceğini biliyordu.Artık sınavı unutup,onunla beraber olmanın tadını çıkarabilirdi.

Dare Orion kılığının kalanını da çıkardı ve Yıldız Filosu üniformasına geri döndü. Yar’ın ilk dikkatini çeken Adin’in artık tam yetkili bir yarbay olduğunu gösteren üçüncü parlak,kalın yıldız oldu. "Tebrikler,Yarbay Adin," dedi ve Adin’i bir Orion’lu ile bağdaştıramayarak güldü. Çünkü terfisinin sebebi Seeker’da görevliyken,uzaktaki Federasyon gezegenlerinde gizli operasyonlar yapan bir Orion karteline karşı gösterdiği başarılardı.

Ağır Orion çizmelerini çıkardı.

Bir anda çok kısa göründü!

Hayır – kısa değildi,bir insan için ortalamanın biraz üzerinde bir boyu vardı,hala Tasha’nın narin minyon yapısına göre oldukça uzun sayılırdı.

Ama Tasha onu iri bir erkek olarak hatırlıyordu.

Sonra yedi yılda büyümüş olduğunu farketti. Kahramanı hayattan daha güçlü değildi … ama yine de hala onun kahramanıydı.

"Burada ne yapıyorsun?" diye sordu. "Görevlerinin arasında bir mola mı?"

"Yenilenme eğitimi," diye cevapladı. "Ben galaksinin öteki ucundayken Yıldız Filosu yeni güvenlik teknikler geliştirdi. Bu yüzden yeni görevimi almadan önce bu gelişmeleri öğrenmeliyim. Bütün dönem boyunca kampüste olacağım." Gülümsedi,o sıcak gülümseme korkutucu hatlarının çekici ve güzel görünmesini sağladı. "En iyi öğrencimin mezuniyetini görmek için burada olacağım. Seninle ve geldiğin noktayla gurur duyuyorum,Tasha."

Yar kızardığını hissetti. "Henüz bunları konuşmak için erken," diye uyardı. "Priam IV sınavından kalmış olabilirim."

"Böyle düşünmenin sebebi nedir?" diye sordu merakla.

"Ne yapacağımı bilemedim!" dedi sinirli bir şekilde. "Karar veremedim,Dare. Nasıl bir Yıldız Filosu subayı olabilirim,karar bile vermekten – "

"Şşş," dedi Dare. "Bunu sonra düşünürsün – yarın sabahki mülakatta bunu tartışırız. Artık bunu kafana takma. Hala tanıdığım küçük işkoliksen,çok çalışmayla bunu da halledersin – ve bu da demektir ki artık Yıldız Filosu’nun senin için düşündüğü herşeye hazırsın."

Haklı olduğu sonradan ortaya çıktı. Ertesi sabah Yar, Priam IV’te içine düştüğü etik ikilemin sınavın tüm konusunu oluşturduğunu farketti.Orion’lu köle tacirinden kaçışından sonra olan herşeyi yeniden düşündü. Danışman T’Pelak, "Bütün ipuçlarını değerlendirdiniz,hatta kendi hastalığınızı bile. Öğrenci Yar,geçmişte zorlandığınız halde felsefe derslerinizi çok iyi özümsediğiniz ve onları pratik durumlara uyarlamada çok becerikli olduğunuz ortada."

"Anlamıyorum," dedi Yar boş gözlerle,senaryonun bir parçası olduğu için orada bulunan, Dare’e bakarak. Hain Federasyon bilim adamlarını oynayan adamlar da oradaydı. "Hiçbir şey yapmadım. Ne yapacağıma karar veremedim."

"Yapamazdın,sana verilen zamanla ve sana verilen bilgiyle," dedi T’Pelak, "ne yapman gerektiğini kesin olarak bilseydin ,o zaman kalırdın."

"Yani vereceğim herhangi bir kararın yanlış olacağını mı söylüyorsunuz?" diye sordu Yar şaşkın bir halde.

"Hayır,herhangi bir karar değil," diye cevapladı Yarbay Erdman, ‘bilim adamlarından’ biri. "Yeterince bilgisi olmayan birinin aceleyle verdiği ya da yeterince analiz yapmadan veilen bir karar. Eğer durum gerçek olsaydı, eninde sonunda bir karar vermen gerekecekti – ama içgüdülerin yaralı ve yorgunken böyle bir karar almamanı söyledi. Senaryoyu o noktada durdurduk,çünkü ihtiyacımız olan bilgiye sahip olmuştuk. Harika bir notla geçtin. Öğrenci Yar, artık resmen mezuniyet sınıfına kabul edildiniz."

Diğerleri onu tebrik ederken mülakat sona erdi ama Yar toplantı salonunu terk ederken hala şaşkındı. Dare onu takip etti. "Bu en son sınavdı," dedi. "Şimdi ne yapacaksın?"

"Dönem başlamadan bir haftam var. Her halde zamanın büyük bir kısmını uyuyarak geçiririm."

Dare güldü. "Dün gece fazla uyuyamadın,ha? Üzgünüm,Tasha – bana kafanın karışık olduğunundan bahsettiğin sırada sana  geçtiğini söyleyebilmeyi isterdim. Ama bu sabah neler hissettiğini tam olarak duymamız gerekiyordu – ayrıca sana bunu söylemiş olsaydım T’Pelak bunu hissederdi."

"Kafamı karıştıran sen değilsin," dedi Yar. "Tabii ki bana söyleyemezdin. Benim anlayamadığım sınavın kendisi. Bir karar veremeyen güvenlik subayı ne kadar iyi olabilir?"

"Hazırlıksız yakalanan bir subay kadar – ki eğitimin sırasında defalarca bu durumda kaldığını tahmin ediyorum?"

Tasha pişmanlıkla omuz silkti. "Oh,evet – en sık yaptığım hata."

"Dinle – birçok durumda böyle bir hatayı telafi edebilirsin,hatta hata yaptıktan sonra bile. Senin yaptığın ise,Tasha,geri dönülemeyecek hareketler söz konusu olduğunda,anında harekete geçmemek, bunun hakkında düşünmek."

 "Ama ya gerçek olsaydı?"

"Öyle olsaydı?" diye soruyu ona çevirdi.

Sonunda,içine işleyen derin bakışlar altında,Tasha ormanda çaresizce oturup düşündüğü anları anımsadı. Çamura bulanmıştı ve acı çekiyordu,hareket edemiyordu. Eğer gerçek olsaydı …

"Sanırım … hayır,eminim ki yiyecek ve barınak bulurdum ,kolum iyileşirken bu konuda düşünmeye devam ederdim ve beni öldürmeye çalışacak olan hainlerden saklanırdım. Eğer öldürülmezsem,muhtemelen yerlileri bir süre takip edip,sonunda bir karara varırdım."

"İşte benim akıllı kızım," dedi Dare. "Hayatta kal,araştır ve ancak ondan sonra harekete geç. İşte şimdi Yıldız Filosu’na katılmanda payım olduğu için neden gurur duyduğumu anladın mı?"

Bitirme dönemi devam ederken,Tasha Yar’ın ,Darryl Adin’in davranışlarında gözlemlediği, ondaki gelişmelerden duyduğu babalara özgü bir gururdu. Bu,bir süre için memnunluk vericiydi,ama daha sonra git gide rahatsızlık verici olmaya başladı.

Beraber iki ders alıyorlardı,İleri Güvenlik Teknikleri ,seminer ve tatbikat. Yar,her zamanki gibi, sınıfın yıldız öğrencisiydi. Dare notlar alıyordu,eğitmen sorduğu takdirde kişisel tecrübelerinden edindiği bilgilerini paylaşıyordu ama gönüllü olmuyordu.Yar sınavlarda hala sınıf birincisi olmanın şaşkınlığı içindeydi.Darryl Adin ikinciydi.

"Neden?" diye sordu. "Sınıfta daha fazla söz alman kimseyi rahatsız etmez. Ve biliyorsun ki beni daha iyisi için zorlaman hoşuma gidiyor – tatbikatta yaptığın gibi!"

Dare açıkladı, "Konu bu değil,Tasha. Siz gençler bir teoriyi anlayana kadar etraflıca tartışmalısınız. Yarbay Zarsh benim o evreyi geçtiğimi biliyor; benim yeni konuları öğrenmem için sizden daha az zamana ihtiyacım oluyor."

"O zaman neden benim ortalamam seninkinden üç puan daha fazla?" diye sordu. "Sen tecrübeli bir subaysın; bütün öğrencilerden fazla not alman gerekmez mi?" 

Güldü. "Bütün sınavlar objektif olsaydı bu olabilirdi. Yazılı sınavlar,Tasha – Sadece senin kadar güzel yazamıyorum. Sanırım bundan utanmalıyım," bundan en ufak bir utanç duymadığını gösteren bakışlarıyla ekledi, "çünkü ben nitelikli bir eğitimi tamamladım,ama sen henüz tamamlamadın. Ama yazılılarda B+ bana yeter – objektif derslerle ortalaması alındığı zaman A olur. Güvenlikte önemli olan pratik durumlardır,oturduğun yerden yazdığın farazi raporlar değildir."

"Bu yüzden mi tatbikatta hep dışarı çıkıyorsun?" Bu derste pozisyonları tamamen değişmişti – ilk defa Yar fiziksel aktivite gereken bir derse bu kadar asılmıştı.

"Çıkmalıyım,eğer bu yaşlı vücudum gençlerle baş edecekse."

"Dare! Sen yaşlı falan değilsin!"

"Otuzun üzerindeyim," dedi.

"İki yıldan daha az."

Hüzünlü bir gülümsemeyle başını salladı. "Bizim işimizde,her saniyeni çalışarak geçirmezsen zaman senden daha hızlı hareket eder. Reflekslerim seninkiler kadar iyidir,Tasha ve seni hala yenebilirim – "

"Pratik yapıyorum!"

" – ama modern tedavi yöntemleriyle bile bazı yaralar tamamen iyileşemiyor. Asla eskisi kadar esnek olamayacağım,çünkü Twenginian’da belim kırıldı."

"Ne? Bana anlatmamıştın – "

Dare omuz silkti. "Omuriliğim zarar görmedi. Revire yatırıldım ve bir ay sonra yeniden görevimin başındaydım. Bütün tıbbi testleri geçtim,toleranslar dahilinde. Ama biliyorum ki asla eski standardlarıma ulaşamayacağım. Hergün çalışıp,en güçlü,en hızlı rakiplerle karşılaşsam bile yeteneklerim körelecek."Boş gözlerle baktı,çok uzakları görüyor gibiydi. "Bunun olduğunu gördüm. Bana olmasına izin vermeyeceğim."

Dare konuyu çabucak değiştirdiği halde Yar, son sınıf bir Akademi öğrencisi olmanın avantajını kullanarak, Dare’e ne olduğunu öğrenmek için Yıldız Filosu kayıtlarına girdi.Herkes Seeker’ın rotasının Orion’luların gizli sığınağı olan o gezegen olduğunu biliyordu ama detaylar gizliydi.

Dare,küçük bir keşif gemisi olan, Cochrane’in güvenlik şefi olduğu halde sonraki iki görevinde daha büyük gemilerin Yardımcı Güvenlik Şefi olmuştu.Her başarılı görevden sonra daha fazla sorumluluğu ve emrinde daha fazla adamı oluyordu; verilen görevler,isimlerine rağmen, terfiydi.

Twenginian’a giden keşif ekibinin Güvenlik Şefi,Yıldız Filosu’nda yirmi yıldan uzun bir tecrübesi olan, Venton Scoggins’di. Kayıtlara göre, başları derde girdiği sırada olay yerine zamanında yetişip yardımcısının yaralanmasını engelleyememişti. Herhangi bir ceza ya da ihmaline dair birşey yoktu.

Seeker Orion’lularla mücadeleye devam etti. Conquiidor’a vardıklarında Dare sağlığına kavuşmuştu – Scoggins onu ikiyüzden fazla Federasyon vatandaşını Orion esaretinden kurtarıp,bir kahraman olduğu görevi yönetmeye gönderdi. Görev sona erdiğinde,Scoggins emekliliğini istedi ve Yıldız Filosu’ndan şeref madalyası alarak emekli oldu.

Yar satır aralarını okudu: Scoggins, Dare’in yaralanmasından kendini sorumlu tutuyordu ve başka birisi daha onun komutasında zarar görmesin diye emekliliğini istemişti.

Ama Yar zayıflayan refleksler hakkında endişelenmek için çok gençti. Dare gibi – en zor tatbikatta bir sınıf dolusu akademi son sınıf öğrencisinin hakkından gelen bir adamın da meraklanmasını gerektirecek hiçbir şey yoktu!

Ama Dare sürekli yaştan bahsediyordu. "Siz gençler,"diyordu sınıf arkadaşlarına birgün taktik teori üzerine bir ödev yaparken. Yar ona aynı şekilde karşılık verdi.

"Pekala, yaşlı bilge – engin tecrübelerinle bize ışık tut; elinde yalnızca üç güvenlik personeli varken onyedi tane tepeden tırnağa silahlı, vahşi Mercaptan savaşçısının koruduğu bir tepeyi nasıl alabiliriz?"

Mercaptan savaşçısı diye birşey yoktu; bu amansız düşmanlara her  yeni kuşak akademi öğrecisi tarafından yeni ve vahşi özellikler veriliyordu. Şimdiki özellikler ise şu şekilde sıralanabilirdi: üç metre boyunda,kürklü,pençeli,sivri dişli ve elleriyle foton torpilleri atabiliyorlardı.

"Bunu satranç gibi düşün," diye yanıtladı Dare Tasha’nın çıkışını.

"Satranç gibi mi?" diye sordu,şaşırmıştı.Satrancı sevmezdi ama Dare hemen hemen icad edilmiş her oyunu severek ve kazanmak için oynardı.Hatta anlatıldığına göre-Tasha asla bunu Dare’e doğrulatamamıştı- Dare bir keresinde öteki tüm oyuncuların Klingon olduğu bir klin zha turnuvasını kazanmıştı.

"Kazanmak için bütün hepsini etkisiz hale getirmemiz gerekmez," diye açıkladı Dare. "Tüm yapmamız gereken krallarını ele geçirmek."

"Mercaptanların kralı olmaz," dedi Yar.

"Ama benzer birşeyleri var,Tasha" dedi.

"Pekala," dedi Tasha istemeden bu benzetmeyi onaylayarak. "Tabur Komutanı’nın emirlerini dinlerler. Ama ne olursa olsun onu çok iyi korurlar."

"Peki ona nasıl ulaşabiliriz?"

"Bildiğini hissediyorum," diye cevapladı. "Ama bilmiyorum. Her yanı savaşçılarla sarılmış ve ayrıca kişisel güç alanı da var. Ona ulaşmanın bir yolu yok."

"Ona ulaşmamız gerekli değil," dedi Dare. "Sadece onu bir tuzağa düşürmeliyiz."

"Ama nasıl - ?"

"Düşün, Tasha. Tabur Komutanlarının önderliği olmadan – "

"Mercaptan savaşçıları çıldırır – zaten normalde de yeterince kötüler!"

"Bu doğru. Ve neye saldırırlar?"

"Önlerine çıkan herşeye, birbirleri de dahil. Bu eski bir numara Dare – ama onları saracak kadar ya da karşılıklı iki sıra haline sokacak kadar adamımız yok,olsaydı bile Tabur Komutanını yok edebilecek ateş gücüne sahip değiliz."

"Dediklerimi dinlememişsin,Tasha. Ben tuzağa düşürürüz dedim."

Kafasını parlayan ekrandan kaldırıp Dare’e baktı. "Nasıl? Neyle? Onu içine yuvarlayabileceğimiz maden tünelleri göremiyorum."

"En azından doğru yoldasın," dedi. "Savaşçılarıyla ilişkisini kesmek istiyoruz – ama önce liderleriyle ilişkileri kesilmeden istediğimiz pozisyonu almalarını istiyoruz,böylece hedefleri birbirleri olacak."

Yar yeniden ekrana döndü. Dare’in aklında ne olabilirdi? Yalnızca üç kişiyle nasıl bir planı vardı? Nasıl bir tuzak - ?

Aniden görevli personelin kimliklerini incelemeye başladı. Gülümsedi. "Thonis,bir Andorian’lı – ama Volkan Bilim Akademisi mezunu. İşte bu: lisans üstü bilgisayar teknolojisi dersleri Volkan’lı Sarek tarafından veriliyor. Bütün derslerde sınıf birincisi. Bu niteliklerle,Thonis her türlü bilgisayara girebilir – hatta Mercaptan Tabur Komutanınınkine bile. Tek ihtiyacı olan bir trikorder… evet işte burada,ekipmanları arasında bir tane var. Böylece Thonis bilgisayara girip,taburu istediğimiz pozisyona sokup,Tabur komutanı emiri değiştirmeden bilgisayarının modem devrelerini bozacak!"

"Haklısın," dedi Dare kendini beğenmiş bir şekilde.

"Bu görevi daha önce almıştın!" diye suçladı Yar onu.

Dare kafasını salladı. "Hayır. Sadece bir keşif ekibi seçerken ekip elemanlarının kişisel özelliklerinden yararlanmanın ne kadar önemli olduğunu biliyorum. Unutma,Tasha – güvenlik elemanları Mercaptan savaşçıları değildir. Onlar fazerler taşıyan,kullanılıp atılan,kişiliksiz yaratıklar değildir."

"Bunu biliyorum," dedi. "Unuttun mu,ben de onlardan biriyim?"

"Peki,öğrenci arkadaşlarının kaçının derslerdeki ve güvenlik eğitimleri dışındaki özel yetenekleri hakkında bilgin var? Johnson’ın çaldığı müzik aletini biliyor musun?

"Ah,bilmiyorum," dedi Yar.

"Piano," dedi Dare. "Ve Pringle – sence neden bu kadar güzel konuşuyor?"

"Öyle mi yapıyor?"

Dare gülümsedi. "O makaleler yazıyor,Tasha – aslında Akademi’deyken bile çeşitli bahçevanlık dergilerinde yarım düzine kadar yazısı yayınlandı."

"Bahçevanlık mı? Hiç haberim yoktu." Dedi Yar. "Bahçecilik daha önce hiç ilgimi çekmemişti."

"Ama Pringle ve sen bir keşif ekibinde beraber olsaydınız ve yiyecek stoğunuz tükenmiş olsaydı?"

Yar omuz silkti. "Ya da etrafta insan yiyen bitkiler olsaydı – evet,Dare, seni anlıyorum. Bütün sınıf hakkında bu tür şeyler biliyor musun?"

"T’Keris mimari konusunda bir uzman. Jessamin’in disiplin ve zerafeti hayatı boyunca bale yapmış olmasından kaynaklanıyor. Wokonski bir heykeltraş. Pro-prenicle bir arkeolog. Verne - .

"Dur!" diye itiraz etti Yar. "Beni yeterince utandırdın. Bu insanları üç yıldır tanıyorum ve Akademi dışında ne yaptıklarını hiç düşünmemiştim ya da dışarı çıkınca ne yaptıklarını. Kesinlikle haklısın, Dare; bir keşif ekibi kurmadan önce ekipteki herkes hakkında mümkün olan herşeyi öğrenmeliyim,özel yetenekler günü kurtarabilir."

Dare’in yüzünde güven veren bir gülümseme belirdi. "Kendini kötü hissetmene gerek yok. Hala gençsin,Tasha. Zaman içinde – "

"Bırak bunu!" dedi Tasha,çok kızmıştı.

Dare şaşırdı. "Neyi bırakayım?"

"Yaşlı bir adam gibi konuşmayı bırak. Benim babam değilsin,Dare!"

"Hayır," dedi yumuşakça, "Baban değilim,Tasha." Kızın gözlerinin içine baktı,suratından bilgisayar ekranının parlaklığı yansıyordu. "Ve artık sana karşı hissettiklerim babacan duygularmış gibi davranamayacağım."

Tasha’nın içinde birşeyler kıpırdadı,mutluluk ve acının garip bir kombinasyonuydu bu. "Ben artı büyüdüm,Dare," dedi,yanına yaklaşırken. Ona – geçirdiği korkunç deneyimden sonra – Yıldız Filosu danışmanlarının yıllar süren tedavileri sonucu,ilk defa içinden gelen bastırılması imkansız tutkuyla hareket ettiğini söylemedi.

Kalbi ona yaklaştıkça deli gibi çarpmaya başladı. Niyetini yanlış anlamış olamazdı,öyle davranmıyordu da. "Tasha," diye fısıldadı kolları kızı yumuşak ve doğal bir şekilde sararken.

Kız kafasını kaldırdı,içgüdüleri ona yapmak istediği şeyi yaptırıyordu. Dare’in yüzünde  sert yüz hatlarının bütün soğukluğunu götüren muhteşem gülümsemesi vardı. Kafasını eğdi,burunlarının çarpışmasını engelleyip,kızı öptü.

Dare’le herşey çok doğal ve çok kolaydı – öpüşmeyle birlikte içindeki hareket de arttı. Yıldız Filosu Akademi’sine ayak bastığında hissettiği sıcak,tatlı eve dönüş duygusu yerini yepyeni bir duyguya bıraktı, daha önce hiç hissetmediği bir bütünlük duygusuna.

Dudakları ayrıldığında Dare onu bırakmadı,onu göğsüne bastırdı,saçlarından içeri fısıldadı, "Oh,evet,Tasha – kesinlikle büyümüşsün."

IV

"Tasha?" Yüzbaşı Komutan Data meraklanmıştı. Arkadaşı uzunca bir zamandır gözlerini uzak yıldızlara dikmiş öylece oturuyordu. Ama Tasha ona döndüğünde, yüzünde bir gülümsemenin izleri vardı. Her ne düşündüyse, güzel şeyler olmalıydılar. Data gereksiz ‘ukalalığının’ yalnızca kötü hatıraları anımsatmamasına sevinmişti.

"İyiyim,Data," dedi. "Zaman bütün acıları dindirir."

"Bu bir – "

"Vecize,evet. Ama yorumlar tekrarlanarak vecize olurlar. Bunun sebebi de doğru olmalarıdır. Yıldız Filosu’na ihanet ettiği için Darryl Adin’i asla affedemem … ama o şeytan değil,Data. Kimse değildir. Onunla ilk karşılaştığımızda nasıl olduğunu hatırlıyorum,güçlü,cesur,akıllı."

"Ve yakışıklı?" diye sordu Data. "Parlak zırhlı bir şövalye gibi?"

Tasga güldü. "Pek değil. Aslında,daha çok sana benziyordu." Daha sonra, "Oh! Bu doğru olamaz!" dedi.

Data bu tepkiye şaşırmıştı. "Bildiğim kadarıyla,görünüşüm insan standardlarına benzer – boy, surat yapısı,birçok insan ırkının ortak saç rengi. Tabii ki tamamen organik yaratıklar bu standardların hepsiyle uyuşmaz. Aslında ben de kimseyi insan olduğuma inandırmak için böyle tasarlanmadım – ten rengim enerji absorbe edebilmek için en uygu renk ve gözlerim de – " durdu. "Afedersin. Saçmalıyordum."

Ama Tasha ona gülümsüyordu. "Sandığın kadar ortalama bir tipin yok," dedi. "Ya da birine benzettiğim için bana öyle gelmiyor … ilk defa aşık olduğum adama. İlk aşk asla unutulmaz, Data."

Onun ‘ilk’ yerine ‘tek’ demek için ağzını açtığını düşündü. Ama bu yeniden açmayı hiç istemediği bir konuydu. O yüzden, "Ben yakışıklı değilim." dedi.

"Alıştığımız tarzda? Hayır – ama bu sana en ufak bir rahatsızlık vermiyor,değil mi?"

"Yakışıklı olmak öyle görünmektir," diye cevapladı. "Güzellik yüzeyseldir. Güzellik herkese göre – "

Tasha kıkırdadığı sırada Data durdu. İnsanları güldüren olayların listesini yapmak için hafıza bankalarını yokladığı sırada yaptığı bir keşifte – gergin bir durum değilse ve üzüntüye sebep olmuyorsa –  espriye dair çalışmalar ve kendini geliştirebilecek analizler buldu: bir örneğin çok fazla tekrar edilmesi insanlar tarafından komik bulunuyordu,benzerlik rahatlama ve güven duygusu sağlıyordu. Data bunu keşfettikten sonra rahatsız durumlardan kurtulmak için bu teknikten yararlanmaya başladı.

Ama bu sefer Tasha’nın konuyu değiştirmesini sağlayamadı. Aynı konuya devam etti: "Yıldız Filosu posterlerindeki gibi tasarlanmamış olmak seni neden rahatsız etsin ki, özellikle de Will Riker’dan bile fazla kadın kendilerini senin kucağına atarsa?"

"Kadınlar benim kucağıma – "

"Hadi, Data – fark etmemişsin gibi yapma!"

Bu durumu nasıl savuşturacağının bilemeyen Data, "Erkeklerin genelde yaptığı gibi kadınların erkekleri dış görünüşlerine göre değerlendirdiklerini sanmıyorum." dedi.

"Genellikle," dedi Tasha, "gözlemlerin oldukça doğrudur – en azından insanlar için. Bazı yemekleri bazı durumlarla özdeşleştirip, hatırladığın zaman o tadları sevmen hakkında söylediklerini hatırlıyor musun?"

"Evet," dedi Data tereddütlü bir şekilde, yemek/afrodizyak/güzellik,bu mantıklı görünmüyordu. Tasha devam etti ve Data onun farklı birşeyden bahsettiğini gördü.

"Bu kadınların erkekleri nasıl gördüğü gibi. Sevdiğimiz erkeklere benzeyen erkeklerin yakışıklı olduğunu düşünürüz. Psikologlar birçok kadının babalarına benzeyen erkekleri yakışıklı bulduğunu söylüyorlar. Benim bir babam olmadı ve sanırım ben de bana karşı iyi davranan ilk adama benzeyenleri  her zaman çekici bulacağım." Yüzünde muzur bir gülümseme vardı. "Korkarım yakışıklı olduğunu düşünmeme alışmak zorunda kalacaksın,Data."

"Bunu … bir kompliman olarak alıyorum," dedi, ve üzerinde uzun zamandır düşündüğü konuyu tartışmak için bir fırsat buldu. "İnsanların kadın güzelliği konusundaki standardları erkek güzelliğindeki standardlarından daha belirgin."

"Bu doğru," dedi Tasha.

"Sen güzelsin," dedi Data.

Tasha şaşırmış görünüyordu. "Bazıları öyle düşünür."

"Köprü mürettebatı arasında böyle düşünülüyor. Danışman Troi’dan çok farklı görünüyorsun,onun da güzelliği herkes tarafından kabul edilmiştir. Kaptan Picard Doktor Crusher’ı güzel buluyor. Ama Doktor Crusher’ın oğlu bunun anlaşılmaz ve rahatsız edici olduğunu düşünür."

"Data – sen ne yapmışsın?" Tasha çok şaşırmıştı. "Sen herkesi inceledin mi?"

"Evet," diye dürüstçe yanıtladı. "İnsanların ideal güzellik anlayışını kavramak istiyorum."

"İmkansızı istediğinin farkındasın,değil mi?"

Başını salladı. "İmkansız mı? Estetik yargılar konusunda asla tam bir mutabakata varılmayacağının farkındayım,ama bir formülle insanların büyük bir çoğunluğu birini güzel buluyor. Yarbay Riker’ı kadın güzelliği konusunda güvenilir buluyorum; hatta bugüne kadar onun yargılarına karşı çıkan kimseyle karşılaşmadım. Ne yazık ki onunla Başkan Nalavia hakkında konuşamadık."

Tasha güldü. "Sana onun hakkında ne diyeceğini söyliyeyim, Data – ve eğer Atılgan’ın bütün mürettebatına da soracak olursan, onunla aynı fikirde olmayan kalabalık bir topluluk bulurdun!"

"Anlamıyorum," dedi Data.

"Gemideki her erkek onun güzel olduğunu söyleyecektir,bütün kadınlar da öyle olmadığını. Dahası bütün kadınlar yalan söyleyeceklerdir!"

"Tasha, kafamı karıştırıyorsun," diye itiraz etti Data.

"Nalavia gibi kadınlar," diye açıkladı Tasha, "doğası gereği bütün erkeklerin dikkatini çeker. O … tipik bir Dünya-ana, ama genç ve üzerinde bir telaş ya da kavga izi yok. Ve o da bunu kullanıyor. Benzer güzellikleri olduğu halde Nalavia ve Deanna arasındaki fark da bu. Deanna bir Yıldız Filosu subayının ciddi davranışlarını Danışmanlık görevinin bir parçası olan sıcak ve anaç bir yaklaşımla birleştiriyor. Bunlar birleşince de güzelliğinin bir tehdit olması engelleniyor."

"Tehdit mi?" Data şaşkındı.

"Deanna çok güzel," diye açıkladı Tasha. "Bu erkeklerin ondan korkmasına yol açıyor. O da bunu arkadaşça ve becerikli olarak çözüyor. Bu yüzden gemideki kadınlar da onu erkekler kadar seviyor ve ona güveniyorlar. Nalavia ise … görüntü ekranından Atılgan güvertesindeki bütün erkeklere davetiye çıkarıyordu."

Data o sahneyi kafasında yeniden canlandırdı. Evet – gerçekten de bütün erkekler hipnotize olmuş gibi onu izliyorlardı. "Yine de kimse teklifini kabul etmedi," dedi.

"Yıldız Filosu kadın ya da erkek bütün subaylarını hormonlarıyla düşünmemeleri için eğitir. Ama sen hiç Wesley Crusher’ın normal bir durumda öyle bocaladığını görmüş müydün? Zavallı çocuk – o eğitimi almadı,ayrıca ergenlik döneminin ortasında. Hiç şansı yoktu."

"Ah," dedi Data, meraklanmıştı. "Şimdi anlıyorum. Daha önce Wesley’in ,Kaptan’ın onu bilmediği yabancı bir gezegene keşif için göndereceğini düşündüğünü görmemiştim."

"Oh,Wesley gerçekten gitmek istedi!" dedi Tasha. "Ama nedenini bilmiyordu – ama köprüdeki diğer bütün erkekler biliyordu ve Kaptan Pikard ona karşı bu kadar sert olmamalıydı. Wesley birgün iyi bir adam olacak – büyüyecek kadar yaşarsa.

  Data Kaptan Pikard’ın Öğrenci Asteğmeni asla tehlikeye göndermeyeceğini söylemeye hazırlanırken durdu,Tasha’nın şaka yaptığını anlamıştı. Bunu analiz etti,karşı cinsten bir arkadaşıyla insan duygularını tartışma şansı bulmaktan memnundu. "Demek istediğin gençliği ve zekasından dolayı içerledi ve bu yüyüzden bazıları gönlünü almak isteyebilir. Ancak sen bunu esprili bir şekilde önerdin."

"Tamamen haklısın,Data," dedi, "ama bu kadar analiz etmek şakayı bozar,zaten pek de komik değildi."

Data omuz silkti. "Mizah, komiklik derecelerini ayırdedemeden bile yeterince zor."

Tasha gülümsedi. "Öğreneceksin,Data," dedi. "Hekes gibi tecrübelerinle öğreneceksin. Şimdi,Treva’dan transmisyon almaya başlayabilmemiz için kaç saatimiz var?"

"Onaltı saatten fazla yok,tabii bize bir alt uzay mesajı göndermezlerse." Merak etmişti. "Seni şüphelendiren nedir,Tasha?"

"Belirli birşey değil. Bir his denilebilir. Nalavia’nın bize tüm gerçekleri anlattığını sanmıyorum."

"Aslında o kadar kısa bir mesajda bunu anlatamazdı."

"Hayır – demek istediğim bu değil. Buna kadınca bir sezgi denilebilir ama Kaptan Pikard’ın da farkettiğine eminim. Nalavia’da güvensizlik uyandıran birşey var."

"Bunun ne olduğunu anlatabilir misin?" diye sordu Data.

"Yıldız Filosu’nun kapsamlı bir araştırma yapmadan teklifine atlamasını umuyordu,tek bir şey için."

"Trevan kültürü oldukça ilkel," dedi Data. "Savaş lordları,seçimle işbaşına gelmiş hükümete karşılar. O gezegendeki tecrübeli bir politikacı bile bizim standardlarımıza göre son derece basit olabilir. Ya da atladığımız bir miktar bilgi olabilir – bazı kültürlerde güçsüzden gelen bir yardım çağrısı güçlünün onu korumasını gerektirebilir.

"Kamelot," diye kafasını salladı Tasha, şövalyelik ideallerinin üzerine kurulmuş ve bir efsanenin dışına çıkmamış gezegenden bahsederek. "Evet,bazı temel Trevan varsayımlarından habersiz olabiliriz, ama eğer onları Federasyon Araştırma Ekibi raporlarında bulamadıysan,Data,ne olduğunu tahmin bile edemiyorum."

Başka hiçbir şey öğrenemedikleri onaltı saat boyunca ,Tasha egzersiz yaptı,uyudu ve bir yemek daha yedi. Data’nın henüz yeni organik besinlere ihtiyacı yoktu. Bazen konuşuyorlardı,bazen de sıcak bir sessizlik içinde yollarına devam ediyorlardı. Mekik yoluna devam ediyordu. Oniki saatte bir,Data Atılgan’a ‘planlanmış rotada’ olduklarına dair mesaj gönderiyordu.

Sonunda,Data’nın Treva’dan gelen radyo sinyallerini alabileceği bir noktaya geldiler. Bu kadar yaygın sinyaller buraya göre yüksek teknoloji olarak kabul ediliyordu.Yeni olan ise,sesin yanında görüntü transmisyonu da gerçekleştirebilmelerydi. Data frekansları ve biçimlerini test ettiğinde hemen farketti, "Ferengi yayın tekniğini kullanıyorlar!"

"Her yerde Ferengi ürünleri," Dedi Tasha. "Federasyon’a katılana kadar Treva’lıların onlarla iş yapmaması için bir sebep yok."

"Ama ya hem Federasyon’la,hem de Ferengi’yle iş yaparlarsa ve hatta ya ikisinden de yardım istemişlerse?"

Data Tasha’nın çenesini kaşıdığını gördü. "Oraya gittiğimizde karşılaşacağımız durum her neyse üstesinden geliriz. Ferengi’liler Treva’lıların iç meselelerine yardım etmeyi karlı bulmayacaklardır. Eğer Treva’nın Federasyon üyeliğini sonuçlandırmamış olmasının nedeni Ferengi ve diğer Federasyon dışı kültürlerle ticaret konusundaki engellerse,onların problemlerini çözmemiz daha akıllı davranmalarını sağlayabilir."

"Diplomasi, programlarım arasında iddalı olduğum bir alan değil," dedi Data.

"Kesinlikle benim de değil!" dedi Tasha. "Hatta düşünecek olursak biz bu görev için biraz  sıradan bir keşif ekibiyiz."

 "Kaptan Pikard’ın mantıksız bir görevlendirme yaptığını görmemiştim."

"Bende öyle. Şu yayınlara bir göz atalım. Belki neler olduğuna dair biraz ipucu bulabiliriz."

Gerçekten de aradıkları şeyi buldular.

İlk başta sadece eğlence programları vardı: bir dans yarışması,atletizm müsabakaları,pek de anlamlı olmayan birkaç pembe dizi. Hepsi de zaman zaman seyircilere çeşitli ürünleri satın almalarını söyleyen satıcılar tarafından kesiliyordu. Data, reklamcıların sponsorluğunu yaptığı programlar yoluyla burada yürümekte olan "serbest girişimcilik" sistemini farketti. Görünüşe göre reklamcılar programların hazırlanması ve yayınlanmasıyla ilgili her türlü maddi desteği sağlıyorlar ,karşılığında da bu yayınlardan kendi ürünlerinin satışı ve promosyonu için diledikleri gibi faydalanıyorlardı.

"Minos’tan gelen transmisyona benzer birşey - " diye Data açıklamaya başladı.

Tasha sabırsızca kafasını sallayarak onun sözünü kesti. "Muhtemelen bunları yayın ekipmanı ile beraber Ferengi’den alıyorlar."

Data çeşitli frekansları denedi,ama atletizm müsabakalarının sonuna kadar neredeyse benzer programlara rastadı. Bu program sona erdiğinde kafa yapıcı maddeler ,silahlar, kozmetikler, giysiler ve özel ulaşım gibi çeşitli şeylerin bir türlü sonu gelmeyen reklamları başladı. Daha sonra bu, kafa yapıcı maddelerin reklamlarıyla devam etti:içkiler, solunum yoluyla alınan bir takım maddeler, tabletler, ve anlık mutluluk vadeden bütün uyuşturucu maddeler. Data, Tasha’daki ani sessizliği farketti ve kaşlarını kaldırarak ona baktı. "Bu seni rahatsız mı ediyor?"

Tasha bakışlarını ekrandan kaydırdı. "Hayat burada bu kadar kötü mü gerçekten? Data, bu nasıl olabilir anlamıyorum. Benim annem de uyuşturucu kullanırdı çünkü onun hayatı acılarla, zorluklarla ve umutsuzlukla doluydu. Ama bu insanlar - onurlu bir işleri, yeterli yiyecekleri, evleri ve aileleri var. Uyuşturucu onların hayatlarını vahfetmekten başka bir işe yaramaz."

"Yaygın kimyasal bağımlılık Federasyon Araştırma Ekibi’nin raporunda yer almıyordu," Data, Tasha’nın annesiyle ilgili söylediklerini bu kadının beş yaşındaki kızını terketmiş olduğu gerçeğiyle birleştirerek rapora dikkat çekti.

Fakat belli ki Tasha geçmişiyle ilgili konuşmak istemiyordu. "Ah, sonunda bir haber programı,"diyerek dikkatini yeniden ekrana yoğunlaştırdı.

En önemli başlık isyanları bastırmak için yardım sağlamak üzere sonraki gün gezegene varacak olan Federasyon temsilcileri ile ilgilydi.

"İsyanlar mı?"diye sordu Data.

"Savaş lordlarına ne oldu, peki?" diye devam etti Tasha.

Yayında Savaş lordlarından hiçbir şekilde bahsedilmemişti. Ancak, "Yıldız Filosu’nu iş başında" gösteren bazı sahneler vardı: eski Constitution sınıfına ait bir yıldız gemisi bir gezegeni yakıp yıkıyor;yüz yıl öncesinden kalma üniformalar içerisindeki personel Klingonlar’a karşı kara silahları kullanıyor;Romulanlarla yapılan ilk savaştan görüntüler;Federasyon’a ait bir savaş kruvazörünün düşmanları darmadağan eden görüntüsü.

"Bizi şiddet yanlısı gibi gösteriyorlar," Tasha şaşırmıştı. "Aynen vahşiler, katiller gibi!"

"Bu görüntülerin çoğu gerçek," diyerek devam etti Data, "ama hiç şüphesiz bunlar çok eski görüntüler; Yıldız Filosu’nu bir savaş filosu gibi göstermek üzere özel olarak monte edilmiş ve gerçeği yansıtmıyor."

Spiker konuşmaya devam etti, "İşte bu yardımımıza gelecek olan güç, tabii eğer temsilcileri haklı olduğumuza ikna edebilirsek. Sizden Federasyonu iyi karşılamanızı istiyoruz. Delegasyonlarının başında bulunan temsilciler Yıldız Filosu kumandanı Data ve Güvenlik Şefi Yar."

"Biz buradaki tek temsilcileriz" Tasha mırıldandı. "Ve rütbelerimizi nasıl verdiklerini duydun mu ,Data? Sanki biz Yıldız Filosu Komutası’nın bir parçasıymışız gibi." Birden durumu kavramıştı. "Bütün bunları nasıl öğrenmişler?"

Ekranda tasha Yar’ın bir geminin köprüsünde, elinde fazerle bir düşmanı sıkıştırmış olan daha genç bir hali görünüyordu.

"Bu Starbound,"diye fısıldadı Tasha. " Benim eğitim yolculuğum sırasında çekilmiş. Aman Tanrım, Peki bunu nerden bulmuşlar?"

"Genç Tasha Yar,"spiker konuşmaya devam ediyordu, "ilk görevinde gemileri amansız bir düşman tarafından saldırıya uğrayıp ele geçirildiğinde mürettebattaki arkadaşlarının hayatlarını kurtararak bir kahraman olarak adını duyurmuştu."

Fazerden çıkan ateş etrafa yayılıyordu,ama Tasha son derece kararlı bir şekilde olduğuyerde duruyordu,genç gözlerinde en ufak bir korku belirtisi yoktu. Saldırgan ona doğru atıldığında Tasha ateş etti ve sahne o anlık bir parlamayla sona erdi.

" Starbound köprü mürettebatının etrafımda yere yığılan geri kalan kısmını göstermiyorlar," Tasha öfkeli bir şekilde devam etti. "Doğru,kurtarılan mürettebat üyeleri. Bunu yapan Dare - "

Aniden durdu. Data bu yayında yapılan yorumları ilerde ihtiyaç duyulabilir kaygısıyla kaydediyordu. Her ikisi de dikkatle izlemeye devam ediyorlardı.

Daha sonra Tasha’nın en son kayıtarından bazıları ve Atılgan’da üstlendiği bazı görevlerden bahsedildi.

Daha sonra Data belirdi - Yıldız Filosu Akademisinde yapılan bir testten sahneler gösteriliyordu. Data sınıf arkadaşlarından üç,dört ve beş tanesini kaldırıyordu. Kendinden neden böyle bir gösteri yapmasının istendiğini anlamamış ve şaşırmıştı. Daha sonra bunun nedenini hatırladı: daha önce gücünün ve esnekliğinin doğru olarak ölçüldüğü testlerden geçmişti,ama bilimsel olmayan bu deney onu şaşırtmıştı. Sonradan öğrendiğine göre bu sahne Yıldız Filosu’nun bilim adamı olmayan kesime,özellikle de okullara onun hakkında verdiği bilginin bir parçasıydı. Bir yıldız gemisinde görevlendirilmeden önce ona verilen ilk görevlerden biri bütün güneş sisteminde Yıldız Filosu Eğitim Temsilcisi olarak çalışmaktı.

"En azından bu bilgiye nasıl sahip olduklarını biliyorum,"dedi Tasha’ya dönerek. "Yıldız Filosu benim hakkımda bilgi isteyen herkese muhtemelen bunu hala gönderiyordur. Ayrıca bu görüntü de yıllar öncesine ait ve … neden bilmiyorum ama … bunu tekrar görmek beni rahatsız etti."

"Çünkü burada sana bir birey gibi değil,bir obje gibi davranılıyor,"Tasha anında yanıtladı. "Ve bu arada ,Yıldız Filosu bunu artık senin dosyanda bulundurmuyordur. Bunu daha önce hiç görmemiştim; eminim Yıldız Filosu Kumandası’nın unutmayı tercih ettiği bir utanç olarak eski arşivlerin arasına gömülmüştür. Sen artık değer verilen bir subaysın,nasıl kullanacaklarını bilemedikleri merak uyandıran bir alet değil."

Fakat Data’yla ilgili görüntülerin geri kalan kısmı Tasha ile ilgili bölümlerden çok da iyi sayılmazdı. O da sürekli dövüşürken ,ateş ederken ve son derece saldırgan ve tehlikeli bir imaj içerisinde gösteriliyordu.

"Yıldız Filosu’nun yardımıyla," spiker sözlerine devam ediyordu, " huzur dolu gezegenimizi,bizim yaşam tarzımıza karşı çıkan ve gücümüzü elimizden almaya çalışan asilerden kurtaracağız. Bugün asiler Tangaruca’da haftalık pazar için toplanan köylülere saldırdılar – "

Ekranda ani bir patlamayla beraber dağılan bir pazar yeri görüntüsü vardı. İnsanlar çığlıklar atarak, bir grup silahlı adam ve kadının çevrelediği alanda kaçışıyorlardı. Belli ki bu insanlar silahsız sivillere sopalarla vurmaktan,onları bıçaklamaktan ve karşılık vermek isteyenleri de fazerle geri püskürtmekten hiç çekinmiyorlardı.

Data şaşırmıştı. "Bu ‘asilerin’ fazerleri var. Nalavia halkını bu tür saldırılardan korumak için neden kendi silahlı birliklerini oluşturmuyor?"

"Öğrenmemiz gereken şeylerden biri bu," diye yanıtladı Tasha. Ayrıca nasıl oldu da Savaş lordları asilere dönüştü ve bunlar neye karşı isyan ediyorlar?"

Tasha’nın sorularının şu an için bir yanıtı yoktu,ama silahlı birlikler asileri alıp götürmek üzere tanklarıyla pazar yerine geldiklerinde Data’nın sorusu yanıtlanmış oldu. Ancak atışlarından hiçbiri isabetli değildi,saldırganlar kaçmışlardı ve bir süre sonra askerler saldırıdan sağ kurtulan insanlarla ilgilenmeye başladılar.

Data kafasını ekrandan kaldırdı. "Eğer yerel haberlerdeki bu hikayeler seninle ve benimle ilgili olanlar kadar dikkatli bir şekilde düzenlenmişse – "

"Sanırım aradığın kelimeler," diye devam etti Tasha düşünceli bir şekilde, " ‘çarpıtılmış’ ve ‘taraflı’. Treva’da özgür bir medya olup olmadığını merak ediyorum."

"Öyle bir iddiaları olabilir,"diye devam etti Data. " Sence gazeteciler Yıldız Filosu yardımına karşı çıkmış olamazlar mı ve bu yüzden de bizi askeri bir gücün temsilcileri olarak lanse ettiler."

"Belki de,"diye yanıtladı Tasha, "bu raporu kim hazırladıysa halkın öylece gelip düşmanlarını yok edecek birilerini istediklerini düşünüyor olmalı." Omuzlarını silkti. "Evet, muhtemelen bunu istiyorlar. Kendi askerleri oldukça etkisiz görünüyorlardı."

"Ama gazetecileri oldukça etkili," diyerek kendi gözlemini dile getirdi Data. "Bu saldırı gerçekleşmeden önce bunu kaydetmek üzere hazırlanmış olmalılar."

Tasha’nın gözleri büyüdü. "Haklısın! Data,hiçbir anlamı yok - tabii eğer gazeteciler asilerle birlik olup onları yenilmez gibi göstermeye çalışmıyorlarsa … hayır. O zaman onları terörist olarak göstermezlerdi. Ama bizi olduğumuzdan daha farklı göstermeleri anlamlı geliyor. Tasha düşünceli bir şekilde Data’ya baktı. "Neler olup bittiğini çözemiyorum."

"Ben de. Elimizdeki bilgiler yetersiz. "Tekrar ekrana döndü,ama yayın sona ermiş ve hava durumu başlamıştı. Bunu bir müzik ve eğlence programı takip etti. Diğer frekanslarda da botanik üzerine hazırlanmış bir ders programı dışında aşağı yukarı benzer yayınlar vardı. Data ekranı kapattı. "Treva’ya inene kadar daha fazla bilgi edinebileceğimizi zannetmiyorum."

Sonraki gün Treva’ya yaklaştıklarında Yüzbaşı Tasha Yar yerel yayınları görmek için tekrar ekranı açtı.Yine aynı eğlence programları vardı ,sadece haber programları değişmişti. Herşey onların gelişi için hazırlanmıştı. Halkın düşmanları Yıldız Filosu temsilcilerine saldırabileceği için sıkı güvenlik tedbirleri alınmıştı.

"Bu gerçekten ilginç,"Data haberleri yorumlamaya başladı. "Savaş lordları değil,asiler değil. Bu sefer de halkın düşmanları."

Ayrıca Data ve Yar’la ilgili kayıtlar tekrar gösterildiğinde, bu sefer onları savaşırken göstermek yerine Yıldız Üssü 74’ün en yeni kayıtlarını gösteriyorlardı. Yar’ın Parrises Squares oyunlarındaki üstün performansı ekrana geldi.

Data gemideki ailelerin genç çocuklarına Atıgan eğitim bilgisayarının işleyişini insan üstü bir sabırla açıklarken gösterildi.

 "Şimdi de bunlar," deid Yar, "bunlar Yıldız Filosu’nun bizim hakkımızda verdiği bilgiler olmalı. Dünkünden oldukça farklı bir resim."

"Gerçekten de öyle,"Data yanıtladı. "Belki de bizim dün onları izliyor olabileceğimizi düşünemediler – "

"Ya da bunu becerebileceğimizi düşünmediler," Yar derin düşüncelere dalmıştı.

"Bu uzay mekiği bunu beceremez,"Data arkadaşının söylediklerini doğruladı. "En azından Treva yayın sisteminin gönderdiği zayıf sinyallerle değil. Sinyalleri ben kendim güçlendirdim. Aslında şu anki uzaklık mesafemizde onları izliyor olabileceğimizi düşünüyorlar." Masum ve şaşkın bir ifadeyle Tasha’ya bakıyordu. "Treva medyası dün bizim çarpıtılmış görüntülerimizi yayınlarken,bugün neden doğru ama eksik bilgiler yayınlasın ki?"

"Özgür bir medya bunu yapmaz,"Yar yanıtladı. "Bu durum, Nalavia’nın yayınları kontrol altında tuttuğunun bir göstergesi,ama hala elimizde kesin bir kanıt yok."

Data mekanik bir hareketle başını sallayarak onayladı. Halinden bilgileri hafızasına aldığı,fakat henüz bunların analizini yapmadığı anlaşılıyordu. Tekrar ekrana döndü. Onu profilden izlemekte olan Yar bir kez daha Data’nın eski akıl hocasına ne kadar çok benzediğini düşündü - ama dün Dare’i zihninde tekrar canlandırana kadar bunun farkında değildi. Data’nın teni insan teni renginde olsaydı bile birbirlerinden ayırdedilebilirlerdi aslında - ancak benzer tiplere sahiplerdi: orta boy, ince bir vücut yapısı yüzde çarpıcı benzerlikler. Her ikisinin de çıkık elmacık kemikleri,belirgin göz kapakları,geniş ve düz burunları,ve sert çeneleri vardı;ama Data’nın çenesi Dare’inki kadar güçlü değildi. Ağızları tamamen farklıydı. Dare’in dudakları son derece zati, dudaklarındaki dışa dönük kıvrımlar gülümsediğinde öyle bir hal alırdı ki hiçbir kadın buna karşı koyamazdı … kızdığında ise çarpık ve ürkütücü bir hal alırdı.

Data bu ifadelerin hiçbirine sahip değildi. Dudakları solgun ve inceydi - ancak Yar belli bölgelere dokunulduğunda onun dudaklarının son derece duyarlı olabileceğini deneyimlerine dayanarak biliyordu. Fakat android asla ağzını geniş bir şekilde açarak gülmezdi ,ya da dişlerini göstererek sırıtmazdı. Hayat deneyimleri ona henüz bu tür ifadeleri yaratacak hisleri öğretmemişti. Aynı şekilde Data’yı hiç sinirli ya da kızgın görmemişti - en fazla rahatsız ya da tedirgin olduğuna şahit olmuştu. Hiçkimse Data’nın yüzüne bakıp onun korkutucu veya tehtitkar olduğunu söyleyemezdi. Darryl Adin’in öfkesi için bunların her ikisi de geçerliydi - ve bu ifadenin anısı Yar’ın hafızasında çok net bir şekilde canlanmıştı,çünkü Yar’ın onu ilk ve son görüşünde Dare bu ifadeyi takınmıştı. İlk seferinde öfkesi New Paris’teki tecavüz çetesine yönelmişti. Son seferinde ise kendisine.

Data ona döndü,şaşırmış görünüyordu,ve Yar belki de uzunca bir süre gözlerini ayırmadan ona bakmakta olduğunu farketti. Açık altın rengindeki geniş gözleri büyük gözbebekleriyle en az insani özellikler taşıyan yönüydü. Tasha merak ediyordu, acaba her geçen gün insana daha çok benzemeye çalışırken eninde sonunda gözleri o düz görüntüsünden kurtulup Tasha’nın sık sık hayalini kurduğu derin,kahverengi gözlere dönüşebilir miydi. Bir android için böyle duygusal yoğunlukları yaşamak,böylesine sarsıcı derinliklere ulaşmak mümkün müydü? Derin bir iç çekti. Büyük bir olasılıkla,programı bunu engellerdi - ‘kardeşi’gibi tehlikeli,hain,yoldan çıkmış ve güvenilmez olmasını önlemek için.

Darryl Adin gibi.

"Tasha?"

"Evet,ETA’mızı hesapladın mı?"

"Bir saat,onyedi nokta üç dakika." Durakladı ve sonra ekledi, "Endişeli görünüyorsun. Atılgan’a gördüklerimiz hakkında bir mesaj gönderelim mi?"

"Evet, kesinlikle,"Tasha yanıtladı,Data’nın onun suskunluğunu yanlış yorumlamasına sevinmişti. Gezegene inene kadar Atılgan’a rapor vermeleri gerekmiyordu … ama şu anda detaylı bir mesaj gönderecek zamanları vardı. Data her iki haber yayınını da mesaja dahil etti,ve her ikisi de şüphelerini açıklamaya çalıştılar.

Verdikleri bilgilerden tatmin olduklarında Data mesajı gönderdi. Bütün bu yolculuk boyunca Atılgan onlardan gittikçe uzaklaşıyordu,ve artık gönderdikleri her mesajın yıldız gemisine ulaşması daha uzun zaman alıyordu. Şu ana kadar ilk seyir raporlarına karşılık iki tane "mesaj alındı" sinyali almışlardı. Bu seferki mesaja ertesi güne kadar yanıt alamayabilirlerdi ve o zamana kadar uzay mekiğinden ayrılmış olacaklarından uçuş bilgisayarı sinyali kaydedip onlardan biri mekiğe dönene kadar saklardı.

Artık Treva’nın baş kentindeki uzay istasyonuyla bağlantı kurup mekiği indirmenin zamanı gelmişti. Mekik hemen bir hangara yönlendirildi. Data ve Yar burda kırmızı,mavi ve yeşilimsi altın rengi geniş kısımları olan siyah üniformalar giyinmiş bir grup kadın ve erkek tarafından karşılandılar. Bunlar Yıldız Filosu üniformasının kötü bir kopyası diye düşündü Yar. Bu insanlar Yılgdız Filosu’na bağlı bir askeri müfreze izlenimi yaratmaya çalışıyorlardı. Yerli halk bütün bir delegasyon ekibinin bu küçük uzay mekiğinden çıkabileceğine inanacak kadar aptal mıydı?

Asfalt iniş meydanının etrafında askerlerin kurduğu barikatın arkasında kalabalık bir insan grubu vardı. Ancak,Data ve Yar biraz ileride kendilerini beklemekte olan arazi aracına doğru hızla götürülüp araca bindirildiler. Trafiğe kapatılmış sokak ve caddelerden geçiyorlardı. Mekiği karşılamaya gelen diğer görevlileri taşıyan araçlar onları takip ediyorlardı. Yol kenarlarındaki barikatların arkasında ziyaretçileri görmeye çalışan insanlar dizilmişti.

Güzel ve geniş bir ağaçlık alanın içine kururlmuş olan Başkanlık Sarayı şehirden fazla uzak bir mesafede sayılmazdı. Araçları güvenlik kapısından hızla geçti. Yar kapıdaki güvenlik sisteminin tasarımına bir göz attı. Böyle bir güvenliği atlatmanın en azından bir düzine farklı yolunu biliyordu. Onu şaşırtan şey ise ne kapıda ne de saraya girdiklerinde hiçkimse onlardan fazerlerini istememişti.

Nalavia onları büyük bir resepsiyon odasında bekliyordu. Onları görünce el sıkışmak için gülümseyerek onlara doğru yürüdü ve elini uzattı. Bu karşılama merasimi bir düzine kameranın önünde gerçekleşiyordu. Bütün bu olup bitenler şovun bir parçası diye düşündü Yar. Bugüne kadar Yıldız Filosu askeri protokolü dışında pek de ilgi alanına girmeyen protokol kurallarını hatırlamaya çalıştı hemen. Trevalılar bir tür ılımlı dikta yönetiminden parlementer demokrasiye geçiş dönemindeydiler. Değişim iki nesil önce başlamıştı. Sonuç olarak sınıf ayrımları ve gelenekler bulanıklaşmıştı. Nalavia’nın davranışlarını yorumlamaya yarayacak oturmuş ve işlerliği olan bir dizi kural yoktu.

Bir istisna dışında: ister hanedan, ister seçim yoluyla yönetime gelmiş olsun bu kadın gezegen hükümetinin başındaydı. Ancak onları yanlarında bir muhhafızla ayağına çağırtmak yerine, onları karşılamak üzere odanın girişinde ayakta onları bekliyordu. Aslında eşit olmamalarına rağmen onlara eşitlermiş gibi davranıyordu. Bu Nalavia’nın halkın öyle düşünmesini istediği anlamına geliyordu.

Treva’nın başkanı vücudunu dapdar saran şarap kırmızısı bir üniforma giyinmişti. Omuzlarındaki apoletlerden ve sol göğsünün yakınlarındaki bir dizi altın broştan bunun aynı zamanda askeri bir üniforma olduğu anlaşılıyordu. Giysi iki parçadan oluşuyordu. Üst kısım dizin üst kısmına kadar uzanan daracık bir elbise şeklindeydi,belinde sıkı bir kemer vardı. Elbisenin altına ise dar bir pantolon giyinmişti. Nalavia,bu kıyafetin altına dizine kadar uzanan, ince ve uzun topukları olan bir çizme giyinmişti. Ayağındaki bu çizmelerle boyu Data’nınkine eşit olmuştu. Yar bu çizmelerle nasıl olup da düşmeden yürüyebildiğini merak etti.

Boynuna geniş bir kurdelaya iliştirilmiş, Başkanlık sembolü olan altından bir nişan takmıştı. Kurdela oldukça uzundu ve içine bir blüz ya da gömlek giymediği dar kıyafetinin derin dekoltesinin ortaya çıkardığı göğüslerinin kıvrımları arasından aşağıya doğru sarkıyordu.

Nalavia’nın kıyafetinin renkleri solgun teniyle ve siyah saçlarıyla uyumluydu,ama gözleriyle uyumlu olduğu söylenemezdi. Biraz tuhaf bakan,donuk,yeşil gözleri vardı. İnsanın ilk anda aklına gelen kelime "sürüngen" idi,aslında bu doğru bir tanımlama sayılmazdı. Kedi gözleri? Hayır, kesinlikle kedi gözleri değildi. Bu gözlerle ilgili bir şey Yar’ı çok rahatsız etmişti,ama bunun ne olduğuna bir türlü karar verememişti.

Görüşme kısa ve son derece resmiydi. Nalavia’nın daha önceden hazırlanmış olduğu bir selamlama şekli;Data’nın ise hazır bir cevabı vardı. Yar,Data’nın rütbesinin kendisininkinden yüksek oluşuna sevinmişti böylece işin bu sıkıcı kısmıyla Data ilgilenmek zorunda kalmıştı;Yar topluluk önünde konuşma yapmaktan nefret ederdi. Bu aynı zamanda ona Nalavia’yı inceleme ve onun rahatsızlık veren yönlerini farketme fırsatı sağlamıştı.

 Daha sonra Kaptan Picard’ın yapmış olduğu şeyi farketti: ekrana yansıyan öceden kaydedilmiş bir mesajla bile cinsel cazibesi Atılgan’ın köprüsündeki bütün erkek hormonlarını harekete geçiren böylesine çarpıcı bir kadınla yüzleşmemek için bir kadın ile bir androidi göndermişti. Yar Kaptan’ın sağduyusuna ve keskin zekasına bir kez daha hayran kalmıştı.

Görüşme sona erdiğinde,Data ve Yar kalacakları misafirhanelere götürüldüler. Tablolarla ve heykellerle donatılmış geniş bir koridorda karşı karşıya bulunan iki tane banyolu suit verilmişti. Data ve Yar’a. Kapılarının önünde silahlı nöbetçiler bekliyordu.

Yar eşyalarının çekmecelere,dolaba ve banyodaki raflara yerleştirilmiş olduğunu farketti. Ve büyük bir olasılıkla bu süreç esnasında eşyaları dikkatli bir şekilde aranmıştı. Gerçi bulabilecekleri pek birşey yoktu. Fazerini,trikoderini ve muhtemel bir çarpışma anında kendini korumaya yarayacak birkaç alet getirmişti.

Programa göre bir buçuk saat sonra Nalavia ile akşam yemeğine katılmaları gerekiyordu. Bundan dolayı Yar duşunu aldı ve elbise şeklindeki üniformasını giydi. Resmi yemek ve toplantılarda her zaman yaptığı gibi makyajını yaptı. Abiye bir gece kıyafeti giyinmek zorunda olmadığı için seviniyordu,ama Nalavia’nın bu tarz birşey giyineceğinden emindi.

Zamanın gelmesinden birkaç dakika önce kapı çalındı ve yemek odasına kadar ona eşlik etmek üzere gelen Data kapıda beliriverdi. Her ikisi de bu yemek esnasında Treva’da gerçekten neler olup bittiği hakkında daha fazla şey öğrenmeyi umuyorlardı. Android de resmi durumlara uygun bir üniforma giyinmişti. "Sanırım fazerlerimizi odada bırakmamız bir tehlike oluşturmaz.

"Sen de onlar olmadan kendini benim gibi rahatsız hissediyorsun,değil mi? Odanda dinleme cihazı olup olmadığını kontrol ettin mi?"

"Evet, hiçbir şeye rastlamadım. Ama Danışman Troi’nin yanımızda olmasını dilerdim. Treva halkına,hatta bize bile gerçeğin söylenmediğini hissediyorum. Peki sen ne hissediyorsun,Tasha?"

"Aynı şeyleri. Ayrıca bugün Nalavia’yı kızdırdığını düşünüyorum."

"Kızdırmak mı?"

"Onun cazibesine tepki göstermedin. Hmmm. Data,nasıl flört edildiğini biliyor musun?"

"Zevk verme ve zevk alma konularında bir dizi teknikle programlandım. Bunların arasında 234 tane flört şekli var."

"O zaman sana bunlardan birkaçını Nalavia üzerinde denemeni öneririm. Ona kendi ilacından bir parça ver ve neler olacağını gör."

"Ne olabilir ki? Tasha,dediğini yapaaarsam hiç şüphesiz benden beklentisi – "

"Hayır!" Yar sert bir şekilde karşı çıktı. "Yani,bu akşam değil. Eğer onun istediği şeyi hemen verirsen,onun senin istediğin şeyi sana vermesi için bir neden kalmaz."

"Benim istediğim şey?"

"Gerçek.Treva’da gerçekte olup biten şey. Biliyorsun,bunu ona doğrudan soramayız."

"Evet,Tasha,"gülümseyerek yanıtladı Data. "Biraz saf görünsem de yirmialtı yıldır insanların arasında yaşıyorum."

Yar konuşmaya devam etti. "Evet, kendi deneyimlerin var,bazı şeyleri insanların yaşayabileceğine yakın bir şekilde yaşadın,sen yeni doğmuş bir bebek değilsin."Yar bütün bunları söylerken Data’nın dudaklarındaki tebessümün gittikçe büyüdüğünü farketti.

"Lütfen bunu abartma,"dedi yumuşak bir şekilde.

"Hayır,abartmıyorum," diye yanıtladı Tasha ve onu yanağından öptü. Data’nın dokunuşlara karşı duyarlı bir şekilde tasarlandığını çok iyi biliyordu:sıcak,yumuşak ve ölçülü. Yar engellenemez bir virüsün etkisi altındayken Data’yı baştan çıkardığı için bu zamana kadar hep pişmanlık duymuştu. Belki de pişmanlık duyduğu "Bu asla olmadı" şeklindeki talimatıydı.

Görevleri sona erdiğinde uzay mekiğinde ikisinin yanlız olduğu bir yolculuk daha yapacaklardı.

Bu tür düşünceleri aklından çıkarıp Treva’nın Başkanıyla yiyecekleri akşam yemeğine konsantre olmaya çalıştı. Nalavia onları şarap ve kokteyllerin sunulduğu küçük bir salonda karşıladı. Yar bir kadeh şarap aldı; Data ise hiçbirşey içmedi. Bu tuhaftı;çünkü alkol onun bünyesini hiçbir şekilde etkilemezdi.

"Sonunda yalnız kalabildik,"dedi Nalavia, "artık açıkça konuşabiliriz. Gezegenim büyük bir sorunla yüzyüze. Sizin de çok iyi bildiğiniz gibi bütün savaşların en kötüsü kardeş kavgasıdır. Kardeşlerin birbirini öldürmesi. Treva’daki durum bu."

"İç savaş,"dedi Yar. Gerillaların sürekli savaş halinde olmasının ne kadar kötü birşey olduğunu çok iyi biliyordu. Böyle bir ortamda büyümüştü. "Federasyon bünyesine dahil etmeyi umduğu bir halkın böyle bir sorun yaşıyor olmasından büyük üzüntü ve endişe duydu."

"Tabii ki böyle bir durumda Federasyon’un yardımını bekliyoruz. Halk barış ve huzur istiyor,yönetimde söz sahibi olmak istiyor. Yeni anayasanın işlerliğinin denenip gerekli değişikliklerin yapılması gereken böyle kritik bir zamanda meclis görüşmelerini ertelemek zorunda kaldı."

Yemeğin hazır olduğunu söylemek için odaya giren bir görevli tarafından konuşmaları kesildi. Yemek Nalavia’nın zarif ev sahibesini oynadığı muhteşem bir ziyafete dönüşmüştü. Yemek esnasında Nalavia konuklarının orada bulunuş nedenleri hakkında konuşmaktan kaçınmıştı. Yemek sona erdiğinde Nalavia’nın özel odasına geçip Saurian brendilerini yudumlamaya başladıklarında bu konudaki sessizlik bozulmuştu.

"Teröristlerin istedikleri şey nedir?" diye sordu Data.

"Eski sisteme dönmek. Halk tarafından seçimle işbaşına getirilmiş yöneticiler yerine savaşlordlarının güce ve baskıya dayalı bir rejimle halkı yönettikleri zamanlara dönmek."

"Savaşlordları?" diye şüpheyle sordu Yar.

"Şu anda tek bir adamın yönetimi altında birleştiler," diye acıkladı Nalavia. "Rikan. Kırsal alandan birçok insan onun ordusuna katıldı … ya değişikten korkup eski günlere dönmeyi arzuladıklarından … ya da onun kazanacağına inandıklarından."

"Ama bu sizin içişlerinizle ilgil bir durum,"dedi Data. "Yıldız Filosu bu konuda ne yapabilir ki?"

Nalavia sabırsızca açıklamaya devam etti. "Rikan’ın saklandığı karargahın yerini biliyoruz. Silahlı kuvvetlerimiz burayı birkaç kez ele geçirmeye çalıştı,ama Rikan zaptedilmesi çok güç bir mevkiide bulunuyor. En azından bizim sahip olduğumuz silahlarla burayı ele geçirmek imkansız. Ama siz bunu başarabilirsiniz. Bütün yapmanız gereken bir yıldız gemisi gönderip,havadan saldırarak onun karargahını dağıtmak. Bizim küçük uçaklarımızı düşürdüğü gibi koca bir yıldız gemisini düşüremez. Sadece birkaç dakika içinde bizi bu zorbadan kurtarabilirsiniz. Böylece Treva halkı sonsuza dek size minnettar kalır ve seve seve Federasyon’a katılırız."

"Yıldız Filosu’nda işler böyle yürümez," diye yanıtladı Yar. "Biz savaşın önlenmesi gerektiğine inanıyoruz. Ama bu şekilde gelip silahlarımızı kullanıp gitmek hiçbirşeyi çözmez."

Nalavia bu cevaptan hoşlanmamıştı ve öfkesini bastırmaya çalışıyordu. "Köpek gibi boyun eğmemize ve bu zorbanın bizi yönetmesine göz mü yumacaksınız?" Tepkilerini gizlemekte zorlanıyordu. "Bu savaşlordlarının yönettiği birliklerin masum insanlara neler yaptıklarını henüz görmediniz."Ayağa kalktı ve duvardaki büyük ekrana doğru yürüdü,birkaç düğmeye bastı ve ekranda bazı görüntüler beliri. İlk önce haber programında izlemiş oldukları pazar yerindeki bombalama. "Bu olay daha dün meydana geldi,"diye açıkladı Nalavia.

"Ordunuz pek yeterli gibi görünmüyor,"diyerek Data kendi gözlemini dile getirdi.

"Sivillere saldıran bir düşman karşısında ordu ne yapabilir ki?" diye yanıtladı Nalavia. "Birliklerimiz her an her yerde bulunamaz. Rikan adil bir çatışmada bizimle karşılaşsaydı eğer, belki bir şansımız olabilirdi. Ama bunlar onun yöntemleri."

Ekranda başka bir görüntü belirdi. Bu seferkinde ise kalabalık bir caddede gitmekte olan içi insan dolu bir otobüs vardı. Aniden bir grup silahlı adam otobüsün içinden sokaktan geçmekte olan insanlara rastgele ateş etmeye başlıyorlar. Daha sonraki görüntüde ise yine silahlı bir birlik bir okulu basıp çocukların kafalarına silah dayayarak onları dışarda bekleyen araçlara bindirmek için zorla hizaya sokuyorlar. Sıradan ayrılıp kaçmaya çalışan bir çocuk vuruluyor. Diğer çocuklar çığlıklar atarak koşuşmaya başlıyorlar ve panik olup kaçmaya çalışanlarda büyük bir soğuk kanlılıkla öldürülüyorlar.

Yar bakışlarını ekrandaki vahşet görüntülerinden çevirdiğnde Data bir soru sormak üzereydi, "Nasıl oluyor da kameralar – "

"Nasıl oluyor da masum halka saldıran böylesine korkunç bir düşman varken ordunuz gönüllü birlikler toplayamıyor?" Tasha,Data’nın sesini bastırarak atıldı.

Data ona baktı ve söylediği şeyi onayladı. Artık kendi sorusunun yanıtını beklemiyordu ve Yar da Data’nın sorusunu tekrarlamamasını umuyordu. Bu "düşmanlıkların"tamamen sahte olmasa bile bir senaryonun ürünü olarak sahnelenmekte olduğunu farkettiklerini Nalavia’ya belli etmemelilerdi.

Ama kadın şimdilik onlardan ilerdeydi. "Saldırılar başladığından bu yana, birliklerimizi mümkün olduğu kadar çabuk harekete geçirebilmek için baş kentin her yerine güvenlik kameraları yerleştirdik. Gönüllülere gelince; Treva vatandaşları bir nesilden az bir süredir tamamen özgürler;geleneklere göre liderlerinin onlarla ilgilenmesini ve sorunlara çözüm bulmasını bekliyorlar. Herşeyi deniyoruz dostlarım,umutsuzca deniyoruz - ama savaşlordlarının karşısında bir kez daha bozguna uğramamak ve sonsuz savaşa sürüklenmemek için yardımınıza ihtiyacımız var."Nalavia göz yaşlarına hakim olmaya çalışıyordu sanki.

Yar, Data’ya baktı ve fısıldadı, "Şimdi" Data bir an için şaşırdı,ne olduğunu anlayamamıştı. Sonra durumu kavradı ve başıyla onayladı.

"Orataya koyduğunuz iddialar son derece çarpıcı,"dedi android Nalavia’ya yaklaşıp kadının elini tutarak;sanki ona güç vermeye çalışıyor gibiydi. "Yıldız Filosu bize anlattıklarınızla ve bizim burada bulduklarımızla yakından ilgilenecektir. Ama bu akşam için yapabileceğimiz hiçbir şey yok. Bu trajedi görüntülerini şimdilik aklınızdan çıkartın. Bize ‘dostlarım’ diye seslendiniz, Nalavia. Umarım yakında gerçekten iyi dostlar oluruz."

Yar gözlerini kırpıştırdı. Data rolünü gerçekten çok iyi oynuyordu. Nalavia, Data’nın elini kendi elleri arasına aldı;cesur görünüp göz yaşlarını bastırmaya çalışıyordu. Yar yüzünde belli etmemeye çalıştığı bir tebessümle bu sahneyi izliyordu. Treva Başkanı flört konusunda pek de beceriksiz sayılmazdı. Bu aradaYar,ikisini yarım saat kadar seyretmişti. Birden içini bir endişe kapladı. Data,bu samimi davranışlardan,nemli kirpiklerden ve çaresiz,zavallı kadın havalarından tabii ki etkilenmezdi - ?

Hayır. Data bir makineydi. Hislerinin yarglarından üstün gelmesine izin vermezdi.

Sadece hisleri varmış gibi davranıyordu.

 Hadi,Tasha kendini kandırma.Nalavia’nın güzel olup olmadığı hakkında senin fikrini sormalıydı. Buna benzer şeyleri aklından geçiriyordu. Brendisini içtikten sonra izin istedi. Uzun ve yorucu bir gün geçirdiğini söyledi ve ayrıca bir gezegende gecelediği zamanlarda şafakla beraber uyanıp egzersiz yapma alışkanlığı olduğundan bahsetti.

Nalavia nazik bir tavırla ona iyi geceler diledi,ama dikkati çok açık bir şekilde Data üzerinde yoğunlaşmıştı.Onun flört programını kesinlikle kendim denemeliyim, diye düşündü Yar odasına giden uzun koridorda yürürken. Kapısının önünde uyuklamakta olan nöbetçiyi görünce bir Güvenlik Yetkilisi olarak şaşırdı ve bunu bir bakıma gülünç buldu,ama onu uyandırma dürtüsüne karşı koydu. Nöbeti devralacak kişi ya da üst düzey bir yetkili onu böyle bulsun diye düşündü.

Kapıyı açtı,ışığı açmak için elektrik düğmesini çevirdi,ama hiçbir şey olmadı.

Hemen koridora doğru döndü, aradan iki saniye bile geçmemişti ki -

Artık çok geçti ve olan olmuştu.

Bir çift güçlü el onu odaya doğru çekti.

İçgüdüsel olarak hemen dövüşmeye başladı. İki saldırgan vardı. Tasha kendisini sıkıca kavrayıp içeri çeken saldırganı tekmelemeye çalışırken diğeri de arkalarından kapıyı kapattı. Rastgele salladığı tekmelerden biri adamın dizine isabet edince adam bir çığlık attı.

Açık bırakmış olduğu perdeler şimdi kapalıydı. Aydınlık koridordan sonra gözleri odanın karanlığına alışana kadar,kısa birsüre için saldırganlar avantajlıydılar. Ama Tasha sık sık gözleri bağlıyken dövüş pratiği yapmıştı.

Ve saldırganlar sadece iki kişiydiler. Normal koşullar altında bu,Tasha için sorun olmazdı,ama bu ikisi eğitimli dövüşçüler gibi hareketediyorlardı ve her ikisi de Tasha’dan iriydi.

Yar’ın düşünecek zamanı yoktu. Adamlardan birinin kaburgalarına hızlı bir tekme savurup onu kapıya çiviledi

"Lanet olsun!"diye çığlık attı adam.

 Sonra diğer adama döndü. Karanlıkta bir an için dengesini yitirdi. Rakibi bundan faydalanarak bacağına hızlı bir tekme attı.

Sendeledi ama yere düşmemeyi başardı.

 Tam kendini topladığı anda kollarını sıkıca kavrayan bir çift el hissetti. Kurtulmak için çırpınmaya başladı. Bu esnada arkasındaki diğer adam  boğazını sıkıyordu.

İşte o anda bağırmak aklına geldi,ama artık bunun için çok geçti.

Yar en kötü kabusunu yaşıyordu. Elleri ve ayakları bağlanmış halde bir adamın omuzunda taşınıyordu. Kafasına bir başlık geçirilmişti.

Bu korkunç an ona New Paris’te tecavüz çetesi tarafından yakalandığında yaşadıklarını hatırlattı.

Sonra gerçeğe döndü. Nalavia’nın sarayından kaçırılmıştı.

Lanet olsun, keşke kapıdaki nöbetçiyi uyandırsaydım diye düşündü. Hayır. ‘Keşkelerin’ oa hiçbir faydası olmazdı.

Ne kadar zaman geçmişti? Hala sarayın sınırları içindeler miydi?

Tasha’yı taşıyan adam onun kıpırdanmaya başladığını farketti. "Kendine geliyor."

"Onun sert olduğunu söylemişti,"dedi diğer ses. "Kahretsin,bunun acısını bir hafta boyunca hissedeceğim!"

"Evet,benim de kaburgalarıma kötü indirdi,ama ben şikayet etmiyorum."

"Büyük yaralar olmadığı sürece küçük sıyrıklarla dalga geçer."

Yar’ı taşıyan adam güldü ve onu omuzundan yukarı doğru kaydırdı. "Böylesine küçük bir beden içim oldukça ağır."

"Biraz da benim taşımamı ister misin?" diye sordu diğer adam,ama pek de hevesli görünmüyordu.

"Hayır, geldik bile."

Birkaç adım sonra Yar keskin bir dönüş ve daha snra da bir odaya girdiklerini hisseti. "Onu getirdik!"dedi onu taşıyan adam ve Yar’ı kaba bir şekilde yere bıraktı.

"Kafasındaki şu şeyi çıkartın!"diye emretti yeni bir ses.

Bu ses … sanki tanıdık bir sesti.

"Peki,tamam. Sadece buraya geliş yolunu görmesini istemedik,"diye homurdanarak yanıtladı onu taşıyan adam ve Yar’ın kafasındaki başlığı çıkardı.

Başlığın çıkartılmasıyla beraber geçmişe ait bir his, bir görüntü zihnine hakim oldu. Yerde yüzü koyun yatıyordu ve burnunun ucunda parlayan siyah botları gördü. Sonra gözlerini yavaş yavaş ayaklardan yukarı doğru kaydırdı ve sonra ona bakmakta olan zalim ve öfkeli suratı gördü. Bu ifade,onu en son gördüğünde hafızasına kazınan ifadenin aynısıydı…

…evet karşısında duran Darryl Adin’in yüzüydü.

V

Asteğmen Tasha Yar bütün evrende ondan mutlu kimsenin olamayacağını düşünüyor-du. Yıldız Filosu Akademisi’nden şeref listesine girerek mezun olmuştu ve ilk eğitim görevi o kadar başarılıydı ki Starbound dünyaya dönüşü sırasında çok önemli ve hassas bir görev daha almıştı: Tarba’daki kimyasal tesislerden Mars’taki Yıldız Filosu üssüne dilityum kristallerinden oluşan bir kargo taşımak. Ama yapay yerçekiminin bozulma ihtimaline karşı Yar’ın endişe ettiği tek şey yeni kariyerindeki başarılar değildi.

Hayatının ilk onbeş yılında yaşadığı büyük mutsuzluk ve acılardan sonra kendini yeni yeni umut dolu bir geleceğe alıştırmaya başlamıştı ki Federasyon Göçmen Dairesi onu kaçmayı başardığı cehennem çukuruna geri göndermek istemişti. Tarihçiler gezegendeki hiç kimsenin gezegenin tarihinde dönüm noktası olan ve Federasyon’dan uzak,terkedilmiş bir koloni olmasını sağlayan olayları bilmediğini keşfetmişlerdi. Dünya’daki savaşlardan ve teknolojik çöküntülerden haberleri olmayan Yeni Paris hükümeti, uyulmaması Dünya’daki en kötü savaşa ve Atom sonrası vahşetine sebep olan kanunlara uymamak için istifa etmişti. Şaşırtıcı olan ise Yeni Paris’in bu belaya bulaşmasının onu kuran gezegenden daha sonra olmasıydı … ama doğal sonuç benzerdi ve Dünya’dan farklı olarak, Yeni Paris bir daha bu beladan kurtulamadı.

Ama Dare, Yar’ın durumunu savunması için bir Yıldız Filosu dava vekili buldu. Sonunda dava vekilinin yetenekleri ya da Dare’in gezegendeki hayatla ilgili söylediği çarpıcı sözler ve açıklamalar sayesinde, kurtardığı ‘çocuk’ Dünya’da kalma hakkını kazanmıştı: Yeni Paris’teki en güçlü ilaç kaçakçısı,Federasyon onu gezegenin sözcüsü olarak kabullenmek zorunda kalmıştı, Yar’ı istememişti! "Açlıktan ölmek üzere olan bir kız çocuğu daha mı? Onu istiyorsanız,sizde kalsın – hatta diğerlerinden de istediğinizi alın!"

Bu son kurtuluşundan sonra Yar artık medeniyete ayak uydurmaya çalışıp,hayallerini süsleyen Yıldız Filosu Akademisi’ne kayıt yaptırabilirdi. Yalnızca hayatta kalma mücadelesi artık bitmişti. Önünde yepyeni bir hayat vardı.

Sonunda öyle görünüyordu ki kader geçmişte genç kadından esirgediği güzel yüzünü şimdi ona gösteriyordu. Darryl Adin en son güvenlik teknikleri hakkında bir kursa katılmak için Yıldız Filosu Akademisi’ne döndüğünde Yar da eğitiminin en son döneminde katılması gereken kuslara katılıyordu ve bu sırada birbirlerini yeniden tanıma şansını bulmuşlardı. Dare Yıldız Filosu’nun deneyimli bir subayı Tasha ise ürkek bir çocuk olduğu sıralarda aralarındaki yaş farkı büyük önem taşıyordu,ama artık bunun bir önemi yoktu çünkü Yar yirmiüç yaşında genç ve çekici bir kadındı.

Ayrıca bunun için daha iyi bir zamanlama olamazdı. Geçmişte Yıldız Filosu’ndaki evlilikler genellikle iki kariyeri dengeleme çabasıyla sonuçlanan ya da insanların reddedilen terfiler ve uzun ayrılıklar arasında seçim yapmak zorunda kaldıkları riskli çabalardı. Her iki durumda da evlilikle ilgili baskılar, zaten stresli olan hayat tarzına eklenince birçok evlilik ayrılıkla sonuçlanıyordu.

Ama şimdi,insanların bir aileye olan ihtiyaçları farkedildiğinden,Yıldız Filosu uzun keşif gezilerinde bütün ailenin rahatlıkla seyahat edebileceği şekilde tasarlanmış yeni Galaksi sınıfı yıldız gemileri inşa ediyordu. Darryl Adin ve Tasha Yar hem evlilik izni almak hem de böyle bir gemide beraber görevlendirilmek için başvuruda bulunmuşlardı.İlk istekleri kabul edilmişti:Dünya’ya döndüklerinde Akademi Kilisesi’nde evlenebileceklerdi. Diğer istekleri içinse herhangibir duyuru için çok erkendi. Ama Dare Yıldız Filosu Kumandası’nda görevli bazı arkadaşlarından diğer görevler için yapılacak atamalarda kıyasıya bir rekabet olmasına rağmen Güvenlik görevi için sadece birkaç tane başvuru olduğunu öğrenmişti. Yıldız Filosu Güvenliğinde bir kariyer yapmayı isteyebilecek kadar maceraperest insanlar için,çocukları taşıyabilecek kadar güvenli bir geminin pek de cazibesi yoktu.

Bütün bu olumlu koşullardan dolayı Yar’ın çok büyük umutları ve beklentileri vardı. Dare ile aynı gemide hizmet etmenin yanı sıra çocuklarını, ebeveynlerinin birarada olduğu, Yıldız Filosu ailesinin de bir parçası olan mutlu bir ortamda yetiştirebileceklerdi. Böylece hayatı boyunca hayalini kurduğu gerçek bir aileye sahip olabilecekti.

Eğitim yolculuklarında her zaman olduğu gibi Starbound mürettebatı çoğunlukla Yıldız Filosu Akademisi’nden yeni mezun olmuş öğrencilerden ve onlara rehberlik edecek olan birkaç tane deneyimli görevliden oluşuyordu. Çok tehlikeli ya da kritik olmamasına rağmen yeterince gerçekçi bir görevleri vardı. Çok sık seyahat edilen yıldız güzergahlarında bulunan bir grup gezegene malzeme taşımak. Bu yolculuk sırasında birçok tecrübe edindiler. İyon fırtınalarına yakalandılar;bir zaman çizelgesine nasıl uyacaklarını öğrendiler;kendilerinin büyüdükleri gezegenlerden çok farklı koşulları olan dünyaları ziyaret ettiler. Sorumluluklarını yerine getirmeyi,gemileriyle ilgilenmeyi,keşif ekiplerinde beraber uyum içinde çalışmayı günlük deneyimlerle öğrenmişlerdi. Eğitim yolculuğu sona erdiğinde artık gemilerde ya da yıldız üslerinde ilk görevlerine atanıp Yıldız Filosu’nun tecrübeli personeliyle omuz omuza çalışmaya hazırlardı.

Dare,Güvenlik Şefi olarak Starbound’daki deneyimli subaylardan biriydi. Yar’ın bayan arkadaşlarından bazıları nişanlısının onun üstü olmasının bazı sorunlar yaratabileceği hakkında onu uyarmışlardı – ama bunları şimdi öğrenmek evliyken öğrenmekten çok daha iyiydi. Bu olumsuz beklentiler gerçekleşmeyince,bunların yerini kıskanç yorumlar almıştı. Artık altı aylık yolculuğun yarısından fazlasını geride bırakmışlardı. Dilityum kristallerini Yıldız Üssü 36’ya gizlice yüklemişlerdi ve değerli kargolarıyla beraber görevlerini tamamlamış olmanın verdiği mutlulukla rotalarını Dünya’ya çevirmişlerdi.

Bir gün Yar,Dare’in tek atımlık bir silahla yaptığı atışın isabetliliğini ölçmek için atış poligonunda bulunuyordu. Bu becerinin test edilmesi için bir fazerin ya da diğer sürekli ateş silahlarının kullanılması uygun değildi çünkü silahı kullanan kişi sürekli ateş ederken silahı hedefe doğru yönlendirebilirdi. Sadece bu tür silahlarla pratik yapmak isabetsiz atışlara ve silahın şarjının boşa harcanmasına neden olabilirdi – özellikle de silahın yeniden şarj edilemeyeceği durumlarda bu hayati bir önem taşıyabilirdi.

Bu yüzden Güvenlik Personeli kısa ışık hüzmelerini vuran silahlarla ışığa duyarlı hedeflerde talim yapıyordu. Yar sınıfının en iyisiydi … ama Dare atışlarının isabetliliği konusunda efsanevi bir ün kazanmıştı. Son dokuz yılın Yıldız Filosu şampiyonuydu,hatta hiçkimse onun ünvanını elinden alacak kadar bile yaklaşamamıştı Dare’e.

Işık silahının uğultulu bir sesi vardı. Hedef ,atışın isabetine göre çeşitli tonlarda sesler çıkarıyordu. Yar’ın otuz metreden yaptığı atışlar,hedefin on santimetre çaplı merkezine birbiri ardına çarpıp,aynı tonda devam eden bir ‘boink’ sesi çıkarıyordu.

Olduğu yerden atışlarının hedeften çıkardığı parlak,beyaz ışığı yeterince iyi göremiyordu buna rağmen çok fazla ışık olduğunu görebiliyordu. Arkaya doğru bir adım atıp,kafasının üstündeki monitöre baktı. Gerçekten de atışları merkez çemberinden yansımıştı. Dare’in rekoru merkez çembere onbeş isabetti,birbirinin üstüne binen atışlar,öyle ki sadece tek atış yapılmış gibi görünüyordu.

Yar derin bir nefes aldı,parmaklarını gerdi ve bir daha denedi. Atışlardan altısı aynı tonda ses çıkardı,ama yedincisi daha derin bir tondaydı. "Lanet olsun!"diye bağırdı Yar. Gittikçe daha da kötüleşiyordu.

"Çok gerginsin,tatlım."

Gözlerini kapadı,yumruğunu ve dişlerini sıktı,öfkeyle büzüşmüş dudaklarının arasından, "Git burdan ,Dare. Biliyorsun çalışırken beni böyle rahatsız etmenden nefret ediyorum."

"Peki bunu nasıl başarıyorum sence?"diye karşı çıktı.

"Çünkü bu sanal güvertede yapılan hayatta kalma egzersizlerinden biri değil. Bu bir atış idmanı ve ben de konsantre olmaya çalışıyorum. İnsanın rahatsız edilme endişesi taşımayacağı bazı yerler olmalı."

"Peki o halde sonraki atışından sonra benim odanda buluşmaya ne dersin?"

"Tamam,ama şimdi toz ol ve çalışmama izin ver."

"Sence çalışma bu mu,Tasha?"Arkasına dolandı ve Tasha’nın gerginliğini azaltmak için güçlü ellerini onun omuzlarında gezdirmeye başladı. "Evet,gerçekten çok çalışıyorsun. Biraz rahatla. Silah elinin bir uzantısı. Onu parmaklarından biriyle birşey işaret ediyormuşçasına uzat. Hedef pratiği sadece bir oyun – "

" Sadece bir oyun mu?" Bunu, geminin bilgisayarına satrançta yenildiği için üç gün boyunca ağlayan adam mı söylüyor?"

"Önceki mürettebattan biri onu hile yapmaya programlamış,"diyerek kendini savundu. "Sestok onu yeniden programlamak zorunda kaldı. Ayrıca konuyu değiştirme lütfen. Düşmanı haklamak için atışlarının bu kadar da isabetli olması gerekmiyor;burada yaptığın şey sadece becerilerini geliştirmek olmalı."

"Mm-hmm. Seni yenecek kadar iyi olmamı istemiyorsun." Yar bunu yumuşak bir şekilde söylemişti,ama Dare’in rekabetçi yapısının onu kızdırdığı ve gücendirdiği zamanlar olmuştu,özellikle de kendisiyle başa baş geldiği zamanlarda. Dare’in aralarındaki farkı anlamasını bir türlü sağlayamıyordu: Dare kazanmak için oynuyordu. Yar ise hayatta kalmak için çalışıyordu.

Ama, nişanlısı Yar’ın motivasyonlarını anlayamamasına rağmen onun arzularını anlamıştı. Elleri hala onun omuzlarındaydı. Sonra Yar’ı kendine doğru çevirerek yüzüne baktı. "Tasha,"dedi, "Benim kadar iyi olmanı istiyorum."

"Ama daha iyi değil?"

Dare’in yüzünde alaycı bir tebessüm vardı. "Yani mükemmelden bile iyi mi?"

Tasha güldü. "Hiçkimse mükemmel değildir."

"Hayır,her şeyde değil. Ama bazı şeylerde…Tasha,neden seni bu kadar zorluyorum sence? Senin mutlu olmanı istiyorum ve bunun senin için anlamının bir Güvenlik subayı olarak becerilerini en mükemmel düzeye getirmek olduğunu biliyorum."

"Tam olarak değil. Sana sahip olmak…"Cümlesini bitirmedi ve sustu.

Dare’in yüzünde bu sefer tatlı ve sıcak bir gülümseme vardı. Tasha’yı kendine doğru çekti ve onu öptü. Tasha onun kollarında mutluluktan eriyordu sanki.

Dudakları birbirinden ayrıldığında Dare ona sordu, "Şimdi rahatladın mı? Kendini daha iyi hissediyor musun?"

"Hıhı."

"Şimdi hedefi tekrar dene."

"Dare!"Yar öfkeyle itiraz etti.

"Devam et,"diyerek onu zorladı. "Bu bir emirdir,Asteğmen."

"Lanet olsun sana,"diye öfkeyle homurdandı Tasha. Şu anda yanında bulunan üstü Dare olmasına rağmen onun duyacağı kadar yüksek sesle homurdanmadı. Daha sonra döndü ve hedefin merkezine onbeş tane isabetli atış yaptı.

Tasha ona döndüğünde Dare monitöre bakıyordu. Ona gülümsedi ve "Şimdiye kadar yaptıklarının en iyisi."

Yar kafasını çevirip monitöre baktı. Gayet net bir şekilde görünüyordu,bütün atışlar beş santimetrelik bir yarıçap içerisinde toplanmıştı. Dare onun performansından son derece memnun görünüyordu.

"Şimdi söyle bakalım,ateş ettiğin hedefte benim suratımı görmüyordun değil mi?"

Yar hemen yanıtladı. "Tabii ki hayır! Öyle olsa bile bunu haketmemiştin."

"İşte benim akıllı kızım. Hislerini kullan,onların seni kullanmasına izin verme. Nöbetten sonra görüşürüz."

Dare onu orada biraz hiddetlenmiş,biraz canlanmış,biraz keyifli ve biraz da kafası karışmış bir halde bıraktı … Tasha iki insanın dahil olduğu böylesine bir ilişkiye başladığından bu yana kendisinin de tanımadığı ve açıklayamadığı birçok duygu  yaşıyordu.

Daha sonra görevleri bittiğinde Dare’in odasında dinlenirlerken Tasha Dare’e sordu, "Bugün bana uyguladığın tekniği eğitim programındaki herkese uyguluyor musun?"

Dare güldü. "Bunun Henderson’da pek işe yarayacağını zannetmiyorum,ya sen?"

Jack Henderson, Dare’den biraz daha uzun ve yapılı bir adamdı. Yeterince çevik olmadığı için bu eksikliğini kas gücüyle ve vücudunu geliştirerek gidermeye çalışıyordu. O kadar kuvvetliydi ki Darryl Adin’de dahil olmak üzere Starbound’daki güvenlik personelinden hiçkimse onu deviremiyordu.

"Öyleyse eğitimdeki bütün kadınlarda denemiş olmalısın."

" Görev sırasında daima cesaret verici oldum,Tasha; bunun bir tesadüf olması da umrumda değil," diye cevap verdi.

Oh,evet – T’Seya.

"Ayrıca,"Dare devam etti, "güvenlik prosedürlerini öğretmek bir arazide yol almak gibidir;elinde ne varsa onu kullanırsın ve onu hedefe adapte edersin."

"Ah,yani beni hedef olarak görüyorsun."

Dare hemen cevap vermedi,bunun yerine onu bir süre inceledi. Dare’in üzerinde meditasyon kıyafeti vardı ve bağdaş kurmuş,ranzanın üzerinde oturuyordu. Starbound küçük bir gemiydi. Güvenlik Şefi’nin kendine ait özel bir kabini olmasına rağmen bu geniş ya da lüks bir kabin değildi. Sadece iki sandalye,Yar’ın o sırada oturmakta olduğu rahat bir koltuk ve arkası düz bir sıra vardı.

Yar,son derece sıkıcı ama gerekli bir görev olan silah envanteriyle ilgili görevini tamamladıktan sonra doğrudan buraya geldiği için üzerinde hala üniforması vardı. Çalışmayan yedi tane fazer bulmuştu ve bunları bakıma göndermişti.

Dare birkaç dakika boyunca onu izledi,kabinin loş ışığında Dare’in gözleri oldukça koyu görünüyordu ve bakışlarında anlaşılmaz bir ifade vardı. Kahverengi saçları yeni yıkanmış gibi yumuşak ve kabarıktı. Saçlarını taramamıştı ve sanki genç ve asi bir erkeğin sert hatlarını yumuşatmak için alnına döktüğü perçemler gibi alnında bir tutam saç sallanıyordu. Yar’ın gerçekten yapmak istediği şey Dare’in yanına oturup ellerini onun saçlarında gezdirmek ve daha sonra ikisi ve ilişkileri dışında her şeyi unutmaktı. Ama birşey onun sandelyesinden kalkmasını engellemişti,belki de onun delici bakışları.

Sonunda Dare konuştu. "Bana kızgın mısın,Tasha?"

"Bilmiyorum."

"Bu dürüst bir cevaba benziyor. Ama sen kızgınsın."

"Geminin danışmanı rolünü oynama,Dare. Benden daha nitelikli değilsin."

Dare’in gözleri büyüdü ve özür dileyen bir ifadeyle dudaklarını büzdü. Böyle anlarda,yüzündeki hatlar ymuşadığında Tasha’ya çok hoş görünürdü. "Yani seni kızdıran bu muydu? Özür dilerim,Tasha. Bugünkü olayda senin duygularınla oynadığımı düşündün."

"Oynamıyor muydun?"

"Hem hayır hem de evet."

"Bu pek dürüst bir cevap değil."

"Evet,çünkü senin gerginliğini kırmak ve rekabetçi ruhunu açığa çıkarmak istiyordum – öyle bir durumdaki herhangi biri için yapacağım gibi. Hayır, çünkü sana dokunma hakkımı kullanmama rağmen – tekrar güldü – ve sana dokunma arzumu,kişisel olmaksızın şahsi bir şeydi bu.

"Ne?"

"Seni daha önceden öğrendiğin disiplinleri kullanman için cesaretlendirdim. Tasha,önceki hayatını da gözönünde bulundurursak hiç şüphesiz çok çabuk öfkeleniyorsun. Ama bu öfkeyi kullanabilmeyi öğrendin – ve benim buna yapabileceğim birşey yok. Seni Dünya’da bıraktığımda herhangi bir yöne uçmaya hazır bir roket gibiydin ama döndüğümde bulduğum güçlü,güzel ve akıllı bir  genç kadındı.

"Eğitmenlerimin söylediği bu değildi," diye hatırlattı Yar.

"Stil,Tasha,hepsi bu. Senin stilin hemen harekete geçmek. Tıpkı benimki gibi. Bu şekilde hayatta kalıyoruz,sevgilim. İşte bu yüzden bu kadar iyi bir takım oluyoruz."

"Zıtların birbirini çektiğini sanırdım."

"Şey – sanırım hayatı ilginç hale getirecek kadar farklılıklarımız var." dedi en seksi ses tonuyla.

Yar gülmekten kendini alamadı. Dare her zaman onun savunmasını geçmenin bir yolunu buluyordu. Dare’i sevdiğinden emindi. Sıcak koltuğundan doğrulup doğruca onun kollarının arasına gitti.

Darryl Adin hayatın her alanında rekabet ve mücadeleden hoşlanan bir adam olabilirdi ama ilişkilerinde Yar'a çok ihtiyaç duyduğu sıcaklık ve şefkati verirken son derece cömertti. Dare onun ilk aşkı ve ilk sevgilisiydi. Yıldız Filosunda yıllar süren terapi sayesinde Yeni Paris’teki günlerinin onda bıraktığı izleri silebilmişti. Artık erkeklere korku ve güvensizlik içinde yaklaşmıyordu. Ama buna rağmen Darryl Adin hayatına yeniden girene kadar tanıdığı erkeklerle arkadaşlıktan öteye gitmemişti.

Şu anda ,ilk kurtarıldığında Dare’in onu kullanmak istediği düşüncesi inanılmaz geliyordu. Onu hem çekici hem de korkutucu buluyordu,endişeleri yolculuk süresince tedavi edilip, beslenip, dişleri yapıldıkça arttı. Dare’in standardlarına uygun hale getirildikçe,Dare’in kişisel ilgisi de dahil, verilenlerin hepsini kabul ettiği için ona borçlandığını düşünüyordu ve bu da onu korkutuyordu.

Sonunda birgün şüpheye daha fazla dayanamayarak,bir akşam Dare aritmetik dersini bitirip ona izin verdiği sırada patladı, "Ne zaman yapacaksın? Ne zaman giysiler,ilaçlar,dersler için sana olan borcumu ödemeye başlıyacağım?Senin için hala yeterince iyi değil miyim,yeterince temiz ya da yeterince akıllı?"

Dare ona şaşkınlık içinde baktı, faltaşı gibi açılmış gözlerinden anlamıştı ki ondan hiçbir karşılık beklemiyordu.

Açıkça söylemediği halde Dare onun ne demek istediğini anladı,ne tür korkular sakladığını,ağzını endişeyle açtı ve, "Oh,Tasha," diye fısıldadı. "Oh,çocuğum – hayır! Kimse sana bir daha öyle davranmayacak. Anladığını sanmıştım. Biz öyle değiliz." Ona doğru yaklaştı ama hareketini yanlış anlatabileceğini düşünüp vazgeçti – ama Tasha haksız suçlamasının onu ne kadar incittiğini görmüştü.

Tasha da onun kadar şaşkındı.

Yıllar sonra iki yetişkin olarak karşılaştıklarında Tasha suçlamalarının ne kadar anlamsız olduğunu anlamıştı – ve birbirlerine aradan geçen yıllar boyunca ve yeniden bir araya gelince,Tasha insiyatifi eline alana kadar ,hisleri konusunda nasıl rol yaptıklarını düşündü. Ama artık Tasha’da fazlasıyla bulunan bir beceri vardı,insitatifi ele almak.

Bir diğeri de sorumluluk duygusuydu. Bu yüzden Starbound’daki o gece, sabaha kadar Dare ile kalmak istediği halde ertesi gün onu ilk nöbete koyan rutin nöbet değişimi olduğu için erken ayrılması gerekti. Gitmeye hazırlanırken, "Yarın yine envanterlere bakılacak. Herkes bu işten nefret ediyor ama en azından bugünlük bitti."

"Hmmm?" Dare sordu,söylediklerinden çok Tasha’yla ilgilendiği belli oluyordu.

Tasha ona yedi arızalı fazerden bahsetmişti – ve bir anda onun dikkatini konuya çekmişti. "Yedi tane! Tasha, bu raslantı olamayacak kadar fazla. Birileri onları yanlış kullanıyor olmalı."

"Nasıl? Çoğu daha hiç kullanılmamıştı."

"Belki de yanlış saklanmışlardır."

"Hayır,Dare. Şarj ünitelerine uygun yerleştirilmişlerdi." Gözlerini kapadı. "Acaba şarj üniteleri bozuk olabilir mi? Kontrol listesindeki çizelgenin dışına çıkmak hiç aklıma gelmedi. Dürüst olmak gerekirse,elli fazerden yedi tanesinin bozuk çıkmasında sıradışı birşey olduğunu hiç düşünmemiştim. Demek istediğim – bozuklukları bulmak ve tamir ettirmek envanter kontrolünün amacıdır,öyle değil mi?"

"Haklısın – ama tecrübelerim gösteriyor ki bir ya da iki tane bile yeterince sıradışı,özellikle de Dünya’dan ayrılalı dört ay olmuşken. Bu yüzden buradayım,Tasha. İki gün içinde envanter raporu tamamlanıp,bana teslim edilmiş olacak ve ben de bu garipliğin nedenini çözmüş olacağım. Bu durumda, yarın Silah Deposunu kendim kontrol edeceğim.

Ertesi sabah Dare, envanter kontrolü yapan Yar ve diğer iki güvenlik asistanına katıldı. Bitirdiklerinde Dare solgun ve düşünceli görünüyordu. İçinde bastırdığı öfkesi suratına o kadar korkunç bir ifade vermişti ki diğer iki asistan titremeye başladılar. Ama Yar kızgınlığının sebebinin onlar olmadığını biliyordu – sebebi Silah Deposundaki nedeni bilinmeyen bozukluklardı.

Beş tane daha bozuk fazerin dışında kontrol ettikleri booster saplarının hepsi boşalmıştı – işe yaramaz haldeydiler. Dare araştırmayı bizzat yönetti,buldukları her yeni şeyde sesi gittikçe daha derinden gelen bir hırıltıya dönüştü. Şaşırtıcı olan şey ise,artık herşeyin mükemmel çalışmasıydı.

"Tasha," dedi, "son envanter kontrolünden bu yana burada görev yapan herkesi bulmanı istiyorum. Yarın sabah 09.00’da hepsinin ana toplantı salonunda hazır bulunmalarını sağla. Bu sırada elimizden geldiği kadar fazla üniteyi yeniden şarj etmeliyiz. Mühendislikten Bossiney’i bul. Bu güç sızıntılarına ve bozukluklara neyin sebep olduğunu bilmek istiyorum! Eğer yeniden bu şekilde boşalacaklarsa bunları tekrar şarj etmek çok anlamsız olur."

"Iıh, Yarbay – " dedi Yar tereddüt içinde.

Tasha onun rütbesini resmi bir şekilde söyleyince kafasını kaldırdı. "Kaptan’a rapor verdikten sonra demek istediniz heralde?" diye sordu.

Bir an için öfkesi ona döndü – ama Dare yılların tecrübesiyle kendini ve öfkesini kontrol etmeyi çok iyi öğrenmişti. Tasha’ya döndü ve "Evet,bu bir Güvenlik sorunu olabilir,Asteğmen. Kaptan Jarvis’e raporunuzu sunun. Ben Mühendisi çağırırım."

Yar Dare’in Baş Mühendis Nichols yerine genç asistan Bossiney’i çağırmasına şaşırmamıştı; eğitim yolculuğu görevi ,emekliliğine kısa zaman kalmış personelin son görevlerinde sakin ve tehlikeden uzak olmalarını sağlıyordu. Bosiney bir mekanik ve elektronik dahisiydi ve Mühendislik bölümünden kimse kumanda kademesinin bir parçası değildi. Bu yüzden Yıldız Filosu’nun yaptığı bu iyi niyetli görevlendirmenin hiçbir tehlikesi yoktu.

Yar silahlardaki sorunu Kaptan Enid Jarvis’e rapor ettiğinde Kaptan,Asteğmen’e Silah Deposu’nda eşlik etmeye karar verdi. O sırada George Bossiney de oradaydı,şarj ünitelerinden birini söküp inceleme yapıyordu. Bossiney dahi olmanın yanı sıra olduğundan daha genç görünen insanlardan biriydi. Sadece yirmi yaşındaydı,sınıfından mezun olan en genç öğrenciydi ama onu üniformasının içinde görenler onaltı yaşından büyük göstermediğini düşünürdü. Çelimsiz ve inceydi. Teni ve sesi bir çocuğunki gibiydi ama iş başında kendinden emin ve güçlüydü.

"Ne oldu?" diye sordu Kaptan Jarvis Dare’e.

"Anlamaya çalıştığımız da bu."

"Yarbay Adin!" Bossiney’in sesi heyecanlı ve yüksek çıkmıştı. "Şu devre kırıcıya bakın!"

Dare baktı,şaşkındı. Yar da çocuğun çıkardığı parçada hiçbir tuhaflık görmedi.

Jarvis sordu, "Evet,sorun nedir?"

Bossiney yutkundu,hala aynı yerdeydi. "Yanlış güç seviyesi – bu bağlantı için çok düşük."

"Bu demektir ki boşalıp yeniden doldurulmaları gerekiyor," dedi Jarvis.

"Ama bu yolculukta," dedi Dare, "Silah Deposu görevlileri neredeyse hergün değişti."

"Bu doğru," dedi Yar. "burada iki defa nöbet tuttum sonra da yedek güç ünitesine geçtim."

"O kırıcı ne sıklıkta çıkarılılır?" diye sordu Jarvis.

"Fazla yüklenme olduğu durumlarda," diye cevapladı Bossiney. "Seyir defterinde kayıtlı olmalı." Bilgisayar terminaline gitti,çizelgeler ve grafikler arasında aradığını o kadar çabuk buldu ki Yar onun işinde bir uzman olduğunu düşündü.

"Ortalama olarak," dedi Bossiney, "kırıcı her iki nokta altı günde bir yeniden çalıştırılmış. Aslında,sıfır nokta sekiz ve beş nokta dört arasında değişen düzensiz aralıklar izlenmiş. Ve burada," bir elinde Silah Deposu Kayıtları varken öbür eliyle de grafikte bir tepe noktasını takip eden alçak bir noktayı göstererek "işte burada, bir günde iki defa ve aynı görevlinin nöbeti sırasında değil."

"Ama nasıl oluyor da birkaç günde bir olan güç kayıpları silahları bu kadar etkiliyebiliyor?" diye sordu Yar. "Hapsi destek devrelerine bağlı."

"Sanırım biliyorum," dedi Bossiney ve başka grafikler çıkardı. "İşte,burada. Güç dalgalanmaları bataryaların ömrünü azaltmış. Birisi farkedip kırıcıları çalıştırana kadar kısmi bir sızıntı olmuş ama asla tamamen sızmamış ve sonra yeniden şarj edilmiş. Bir iki defadan birşey olmazdı ancak bu derecede küçük sızıntılar sonrası defalarca yeniden şarj edilmişler ve sonunda bataryalar çok zarar görmüş. Bunun sonucu olarak da booster sapları tamamen boşalmışlar."

"Zarar görmüş bataryaları yenileriyle değiştirin," dedi Kaptan Jarvis. "Bay Adin,booster saplarını yeniden şarj etmek ne kadar sürer?"

"Birkaç –"

Yanıp sönmeye başlayan uyarı lambaları onu durdurdu.

Interkomdan bir ses geldi. "Sarı alarm. Tanımlanamayan araç yaklaşıyor – selamlama frekanslarının hiçbirine cevap alamıyoruz. Kaptan,lütfen köprüye gelin. Sarı alarm!" Ses genç bir kızın sesiydi,heyecanlandığı çok belliydi.

Darryl Adin ve Enid Jarvis,iki tecrübeli subay,bir an için birbirlerine baktılar. Dare umutsuz görünüyordu. "Bu raslantıya inanmıyorum. Bütün silah sistemlerinin kontrol edilmesini emredin."

Jarvis interkoma yöneldi. "Jarvis konuşuyor. Kırmızı alarm verin,kalkanları çalıştırın. Bütün silah sistemlerini kontrol edin. Hemen geliyorum."

Kaptan’ın yaklaşmasıyla Silah Deposu’nun kapısı açılmadan önce sirenler çalmaya ve yanıp sönen ışıklar kırmızı olmaya başladı. Geminin interkomundaki ses artık titriyordu ama yine de mesajı iletiyordu: "Kırmızı alarm. Herkes savaş yerlerine. Bu bir tatbikat değildir. Kırmızı alarm."

Daha sonra Dare interkoma konuştu. "Güvenlik personeli Silah Deposuna." Yar’a döndü. "Asteğmen – köprüde güvenlik pozisyonu alın. Kimin hangi silahı alacağına karar vermek zorundayım. Orada şu anda kim var?"

Yar nöbet listesine baktı. "Henderson."

Dare ona iki fazer verdi. "En iyi adamımız değil ama serttir ve paniğe kapılmaz. Onu yanından ayırma. Her zaman arkasında olmalısın,bunu unutma."

"Dare – çarpışacağımızı düşünüyor olamazsın!" dedi Yar.

"Her ihtimale hazırlıklı olmalıyız. Emirler bu kadar,Asteğmen."

Bir sonraki saatte olanlar Yar’a kötü bir kabus gibi gelmişti,durumu Priam IV’tekinden bile kötüydü. Starbound küçük bir eğitim gemisiydi,bir savaş gemisi değildi. Dare’in şüphelerini yersiz çıkarıp mükemmel çalıştıkları halde, Starbound’un ateş gücü Federasyon uzayında karşılaşabilecekleri ufak tehlikelere yetecek kadardı. Barış ve bolluğa rağmen politik ya da dinsel mücadeleler bazen savaşa ya da terörizme dönüşebiliyordu – ancak Starbound’un rotası bu bölgelerden uzak duracak biçimde çizilmişti.

Ayrıca yasaklanmış malların ticaretini yapan kaçakçılar da vardı – bir gezegende yasaklanan birşeyi hemen başka gezegenden getirmeye başlıyorlardı. ‘Bağımsız tacirler’ tabii ki her yerdeydiler ama çok küçük ve hızlı gemiler kullandıkları için küçük bir eğitim gemisi olsa bile bir Yıldız Filosu gemisine saldıracak ateş güçleri yoktu.

Bu yüzden uzayın bu bölgesinde Starbound’a saldıracak kimse olmaması gerekiyordu. Bir ay önce dilityum kristallerini yüklediklerinde Yıldız Filosu Güvenliği değerli yüklerinden kimsenin haberi olmadığına dair teminat vermişti. Ama daha sonra yolları warp hızında giden bir derin-uzay aracı tarafından kesilmişti,üstelik hiçbir tanımlama sinyallerine cevap alamıyorlardı.

Jarvis ve Yar köprüye vardıklarında genç mürettebat çok gergindi. Jarvis ana kontrolü aldı ve yerine bakan asistanı rahatlattı. Yar güvenlik pozisyonunu aldı. Jack Henderson yerini ona devretmekten memnundu, "Sence Bay Adin’i çağırmamız gerekmiyor mu?"

"Silah Deposu’nda işi var," diye cevapladı Yar. "İşte – seninkini getirdim."

Henderson fazere baktı. "Bunlara ihtiyacımız olduğunu mu düşünüyor -?"

"Hazırlıklı olmalıyız," diye cevapladı Yar. Önündeki ekranda yaklaşan araca gönderilen bütün tanımlama sinyalleri görülüyordu. Çevirici devreler sayesinde bütün dillere çevrilen sinyallerin hiçbirine cevap alınamıyordu. "Hiçbir frekansa cevap alamıyoruz,Kaptan," diye rapor verdi.

Başka bir ekranda üzerlerine gelen aracın saptayıcı görüntüleri üç boyutlu olarak gösteriliyordu,gemiyle olan mesafeleri arttıkça daha net ve detaylı görüntü ve sinyal alıyorlardı.

"Haberleşme cihazları bozuk olabilir," dedi Kaptan sakin bir tonda. "Dümenci, rotayı sıfır sıfır yedi,mark altıya çevirin."

"Çevrildi."

"Gelen araç da rotasını bizimkine göre çevirdi.," dedi Yar bilgi ekranına yansıdığı an. "Hala üzerimize geliyorlar."

"Tanımlayabilir misiniz?"

"Kimlik belirtecek hiçbir işaret yok," diye cevapladı Yar. "Şekline bakılırsa standard derin-uzay aracı,boyutları ise Starbound’un yaklaşık üç katı. Nereden olduğunu gösteren belirgin hiçbir işaret taşımıyor. Bayan Sethan," dedi ufak tefek Hemanit’li Bilim Subayı’na, "yaşam biçimi bilgilerine ulaşabiliyor musunuz?"

"Çeşitli yaşam biçimleri var," diye açıkladı Sethan. "Bu mesafeden cihazlarımız daha detaylı bilgi –"

"Bize ateş açtılar!"

 Ses dümenciden geliyordu.

"Kalkanları çalıştırın," dedi Kaptan Jarvis. "Foton torpidolarını hazırlayın. Etraftaki tüm Yıldız Filosu araçlarına imdat mesajı gönderin: Eğitim gemisi Starbound tanımlanamayan bir geminin saldırısına uğradı."

Yar, "Mesaj gönderildi," dedi,ilk isabeti almalarından hemen önce.

Gemi sarsıldı,ama kalkanlar korumuştu – üç atış engellenebilmişti.

Starbound da ateş açtı ama torpidoları saldırganın kalkanına çarpıp etkisiz hale geldiler.

"Kaptan," dedi Yar, "alt uzay radyosunu karıştırıyorlar!"

"Mesajı göndermeye devam edin,Asteğmen" dedi Jarvis,hala çok sakindi.

 Yar sinyali otomatiğe bağladı. "Ön cephe kalkanı yüzde otuzbeş çalışıyor" dedi.

"Rotayı değiştirin," diye emretti Kaptan. "Bir sıfır üç mark onyedi,warp üç. Bakalım onları atlatabilecek miyiz?"

Manevra ,zarar görmemiş kıç kalkanını Starbound ve saldırgan arasında bıraktı. Ama düşman gemisi takibe devam ediyordu,hızlarını kolayca warp dört … warp beş … beş nokta sekiz yaptılar –

"Warp motorunda aşırı yüklenme!" uyarı Mühendislik konsolundaki Nichols’dan geldi. "Bossiney,hangi cehennemdesin?"

"Bossiney Silah Deposu’nda efendim," dedi Yar.

"Lanet olsun! Çabuk aşağı inip şu motorlara baksın! Eğer o motorları warp altıya çıkaracak birsi varsa o da Bossiney'dir."

Yar döndüğü sırada Kaptan ona bakıyordu. "Bul onu." dedi.

Gemi başka bir patlamayla sarsıldı.

"Sadece üç torpidomuz kaldı," dümenci dehşete düşmüşbir sesle rapor verdi. Tasha Bossiney’e ulaştığında Dare’in ona "Git,evlat!" diye seslendiğini duydu. İnterkomdan konuşmaya başladığında sesi daha net geliyordu, "Güvenlik silahlanıp ışınlama ve mekik güvertelerine dağılsın, her bölümde en az bir fazer olsun. Ben elimde fazerlerle köprüye geliyorum."

Starbound asansörü olmayacak kadar küçük bir gemiydi. Dare köprüye vardığında Jarvis son torpidoyu da göndermişti. Artık düşmanla aralarında sadece kalkanları vardı.

Yar’ın ekranlarından biri aşırı yüklenmeden dolayı kapandı. Tekrar çalıştığı sırada raporunu verdi, "Kıç kalkanı delindi,Kaptan."

"Kaptan," dedi Sethan,bütün bu zamanda kontrolünü hiç kaybetmemişti. "Saldırgan geminin yaşam formlarını buldum. Bakır bazlı kan. Boyutlardan,vücut ısısından,geminin atmosferinden ve saldırma biçimlerinden –" koltuğunda doğruldu. Felaketlerini bildiren bir bebek gibiydi, " – yalnızca Orion’lular olabilirler."

Bu gerçek değil,diye düşündü Yar. Bu başka bir test – öyle olmalı! Orion’lular Federasyon uzayının bu kadar içine asla girmezler –

Ama aklının bir kısmı inkar etmeye çalışsa da Yıldız Filosu’ndaki görevini düşündü. "Mühendislerin raporuna göre son patlamada warp motorumuz zarar görmüş,Kaptan. Güç kaybediyoruz."

"Hız kaybediyoruz," dümenci raporunu sunuyordu. "Warp dört nokta altı. Warp dört. Warp üç nokta beş … ve düşüyor."

"Düşman gemi yaklaşıyor!" dedi Yar.

 "Teslim olun," dedi Kaptan Jarvis.

"Kaptan?" Yar düşünmeden konuşmuştu.

Jarvis,Yar’ı görmek için koltuğunu çevirdi. "Telim olun,Asteğmen! Hiç silahımız kalmadı, motorlarımız zarar gördü ve imdat çağrımız karıştırıldı. Eğer Orion’lular bizi canlı ele geçirirlerse, Yıldız Filosu’nun bizi kurtarmak için bir şansı olabilir."

Yar bu cevaptan sonra dişlerini sıktı, Eğer bizi bulabilirlerse.

"Canlı kalmak daha iyi," dedi Dare. Yüzünün halinden yenilgiyi kabullenmekten nefret ettiği belli oluyordu. "Canlı kalmak her zaman daha iyidir."

Haklıydı. Orion’luların bu kadar büyük bir tehlikeye atılmalarının bir tek sebebi olabilirdi: dilityumu biliyor olmalıydılar. Köleler için Federasyon bölgesinin bu kadar içine ilerlemek hiç de akıllıca değildi … yani insanların onlar için bir değeri yoktu. Eğer teslim olmazlarsa,Orion’lular hiç tereddüt etmeden harap durumdaki Starbound’u patlatıp,bu patlamadan zarar görmeyecek olan dilityum kristallerini de kolayca toplayabilirlerdi.

Bunları düşünmeden evvel Yar’ın elleri isteksizce teslim sinyalini göndermeye başlamıştı.

Ama … "Cevap yok!" şaşkınlık içinde raporunu sundu. "Kaptan – teslimiyetimizi kabul etmiyorlar!"

"Lanet olsun! Ne demek bu?" Dare de şaşırmıştı,Yar’ı güvenlik konsolundan uzaklaştırıp kendisi onun yerini aldı. Sinyali iki defa kontrol etti. "Yayında bir sorun yok ve eğer radyo sinyalini karıştırdıkları için alamıyorlarsa bile görüntülü ışık sinyali de çalışıyor. Teslim olmamızdan başka ne isteyebilirler?"

Orion’luların istediği Starbound’u tamamen yok etmekti. Çaresiz haldeki eğitim gemisine bir kez daha torpido yağdırdılar. Daha sonra yan taraftan yaklaşıp,mekik güvertesininin kapağına kadar gelip oradan gemiye çıktılar. Teslim olmaları kabul edilmediği için,Güvenlik ve diğer silahlı personel onları orada bekliyordu. Ellerinde yalnızca Fazer Bir varken Orion’luların dağıtıcılarına,fazerlerine ve patlayıcılarına karşı fazla şansları yoktu.

"Dare," dedi Yar,önündeki monitörden kıyımı izlerken, "sence de ışınlayıcıda bekleyen personeli oraya göndermek –"

"Yapmamızı umdukları şey de bu zaten,Asteğmen!" diye sözünü kesti. "İşte geliyorlar!"

Gerçektende Orionlar oraya ışınlanıyorlardı – ve Dare’in oraya yerleştirdiği güvenlik personeli belirdikleri anda onları yok ediyordu. "İyi iş çocuklar!" dedi Dare interkomdan. "Bir süre daha orada kalın –"

"Dare!" diye haykırdı Yar. Dare’in dikkatini Mühendislik bölümündeki kaosu gösteren ekrana çekti. Orion’lular oraya ışınlanıyorlardı – belli ki kalkanları tamamen devreden çıkmış olan Starbound’u baştan aşağı tarayıp kendileri için en güvenli yerin orası olduğunu görmüşlerdi.

"Bir çember oluşturun!" dedi Dare. Kaptan Jarvis bile hiç düşünmeden bu emri uyguladı. Köprünün ortasında bir grup Orion’lu belirdiği sırada çoktan köprünün etrafını sarmışlardı. Yüzündeki buz gibi gülümsemeyle ilk ateş eden Dare oldu ama diğerleri de ondan geri kalmadılar ve Starbound’a çıkan ilk ekip maddeleştikleri anda yok edildi.

Bir an için Yar Starbound mürettebatının korsanları püskürteceğini düşündü.

Ama Orion’lular her yerde maddeleşiyorlardı ve doğrudan mekik güvertesine yönelmişlerdi. Girdikleri her yerde kan ve katliam vardı.

Köprüdeki mürettebat ,monitörlerden,köprüye yaklaşmakta olan Orion grubunu görmüşlerdi. Düşman yaklaşırken Yıldız Filosu personeli de hazırlandı. Koridorun kapılarını kilitlediler. Ama güçlü silahlarıyla bu engeli aşmaları zor olmadı. Orion’lular köprüye girdi.

Merkez konsollarının arkasında köprü mürettebatı iyi siper almıştı ama bu kadar silahla fazla şansları yoktu. Henderson düştü,sonra da Kaptan Jarvis. Şef Mühendis Nichols bir Orion’lunun göğüs zırhını deldiği sırada  vahşi çığlıklar atıyordu – kafasının yarısını uçuran darbe sesini de kesti. Kan ve beyin parçaları Yar ile Sethan’ın üstüne saçılmıştı.

Dare soğuk kanlılıkla ateş ediyordu,her attığını vuruyordu – ama ne için?

Yar’ın fazeri boşalmıştı. Onu bırakıp,Kaptan’ın vücudunun arkasına sürünüp başka bir tane aradı – o sırada bağırdı, "Dare – dikkat et!", köprüde yerde yatan Orion’lulardan biri doğrulup disrupter’ini Güvenlik şefine nişan almıştı.

Dare arkasını döndü,o Orion’u devirdi,fakat kapıların yanında olan bir tanesine hedef oldu ve arkasından vuruldu.

Nişanlısının düştüğünü gören Yar’ın içinde birşey dondu. Dizlerinin üstünde doğruldu,Dare’i vurana nişan aldı ve onu alnının ortasından vurdu. Elindeki fazer boşalana kadar ateş etmeye devam etti. Orion’lulardan birinin darbesini alana kadar köprü mürettebatından tek ayakta kalan oydu. Darbenin etkisiyle duvardan sekti,bilincini kaybetmişti. 

Tasha Yar hayatının en kötü başağrısı içinde kendine geldiğinde Starbound’un revirindeydi. Dr. Trent’in söylediğine göre ciddi bir sarsıntı geçirmişti. Doktor’un kulağının arkasına koyduğu cihaz başının ağrısını dindirmişti.

Ama kalbindeki acıyı azaltamamıştı bile. "Doktor – ne oldu?" diye sordu.

"Orionlar gittiler," dedi doktor soğuk bir sesle. "Dilityum kristallerini aldılar – Yıldız Filosu kumandası onları bu gemide taşıdığımızı kimsenin tahmin edemeyeceğini düşünmüş olmalı – lanet olası pirinç kalpliler!"

"Ama … bizi burada bıraktılar?"

"Yıldız Filosu personelinden iyi köle olmaz," dedi doktor. "Fazla akıllı ve kararlı."

"Kaç kişi kurtuldu?" Yar bunu sorarken yaşadıkları kıyımın görüntüleri kafasında canlanmıştı.

"Asistanların büyük kısmı,en azından onları yitirmedik."

"Biz yaşıyoruz," dedi Yar,vurulduğunu gördüğü Dare aklından çıkmıyordu. "Hala Dünya’ya dönebiliriz." Kalktı. "Kumanda kimde? Kaptan – ?"

"Öldü. Bütün tecrübeli subaylar öldürüldü,sadece Adin ve ben kaldık. O bilinçsiz olduğu için sanırım kumanda bende."

Yar onun sözlerinden sadece birini duydu. "Yarbay Adin hayatta mı? Nerede?"

"Hey – henüz ayağa kalkmamalısın!" dedi doktor. Daha sonra, "Boşver – nasılsa birkaç gün içinde hepimiz ölmüş olacağız. Adin’in –"

Yar Dare’i revirdeki yaşam destek yataklarından birinde bembeyaz olmuş ve zar zor nefes alırken buldu. Hemşirelerden biri, "Orion’ların kullandığı silah beyine isabet ederse anında öldürüyor. Ama başka bir yerden vururlarsa,yaralı bir yaşam destek ünitesi sayesinde hayatta kalabiliyor – eğer uğraşmaya deyecek biriyse." Dare’e ve aynı durumda yatan diğerlerine baktı. "Kölecilerin mantalitesi. Yirmi ya da otuz dakika sonra beyin ölümü olur." Gözünden bir damla yaş süzüldü. "On kişiyi destek ünitesi ya da yeterli personel olmadığı için kaybettik."

Ani kayıplar en kötüsü değildi. Dare kalıcı bir zarar görmeden kurtulacaktı ama kendine gelmesi saatler sürebilirdi. Yar geminin durumunu kontrol etmek için keşfe çıktı. Kurtulan insanlardan sadece birkaçı çatışmanın sonuna kadar bilinçlerini yitirmeden kalabilmişti ve onların raporları da gerçekten ürkütücüydü.

Orion’lar tıbbi personelin büyük kısmına zarar vermemişlerdi,ama bu mantıksız bir iyi niyetti. Yalnızca taşıdıkları dilityum kristallerini almamışlardı aynı zamanda Starbound’un warp motorlarındakileri de almışlardı – daha sonra sistemli bir şekilde itme motorlarını,mekiği ve yaşam kapsüllerini de bozmuşlardı. Ayrıca alt uzay telsizini de tamir edemeyecekleri kadar kötü bozmuşlardı,böylece gemi yardım çağıramayacaktı. En sonunda da yaralanmış subayları teker teker bulup,hepsini kafalarından vurmuşlardı – geminin baş tıbbi subayı ve iki tecrübeli hemşire dışında.

Korsanlar gittikten sonra tıbbi personel ellerinden geldiği kadar çok insanı hayatta tutabilmek için canla başla çalıştılar … ama onlara sadece daha uzun sürecek bir ölüm sunmuşlardı. Warp motorları ya da itme motorları çalışmadan,pille çalışan hayat desteği altı gün dayanabilirdi – ve Yıldız Filosu’nun onlara ne olduğunu merak etmeye başlamasından günler önce ölmüş olurlardı.

Yar koridorlarda dolaşıyordu,çaresizce onları kurtarabilecek bir fikri olan herhangi birini arıyordu. Ama asistanlar düşünemeyecek kadar şoktaydılar,onlara yol gösterecek tecrübeli bir subay kalmamıştı.

Dare dışında.

Nasıl kurtulmuştu? Yar’ın tek hatırladığı arkasından vuruluşuydu. Vurulduktan sonra diğer cesetlerin arasına yuvarlandı. Belki de Orion’lar yüzünü ya da rütbesini farketmemişlerdi. Her nasılsa kurtulmuştu,Yar onu kurtaran hangi tanrıysa ona şükretti. Hala beraber ölebilirlerdi.

Ama Darryl Adin dövüşmeden ölmeyi kabul edecek bir adam değildi. Dare asistanların beyinlerine adeta kazımıştı, "Hayatta kalmayı öğrenin. Sizin göreviniz diğer insanları korumak – ölü bir güvenlik görevlisi ne kadar koruyabilir?"

Kendine geldiğinde Yar yatağının yanında oturuyordu – doktorların dinlenmesini, kalkmamasını söyleyen uyarılarına aldırış etmeden gemideki durumla ilgili sorular sormaya başladı.

"Komuta kimde?" diye sordu.

"Sanırım sizde," dedi Dr. Trent.

"Ama kim gemiyi kontrol ediyor?"

"Aslında ,hiç kimse," dedi Yar. "Karin Orlov ve Brian Hayakawa köprüde herhangi bir radyo sinyali yakalamaya çalışıyorlar,ama alt uzay telsizi olmadan başka bir gemiye ulaşmaları –"

"Herhangi bir şans hiç yoktan iyidir!" dedi Dare. "Başka kim işinin başında?"

"Uh … başka kimse – ?"

Dare yattığı yerden doğruldu ve ayaklarını yere uzattı.

Doktor,"Kalkacak durumda değilsiniz!" diyerek itiraz etti.

Dare doktora sinirli bir bakış fırlattı. "Eğer ben kalkmazsam kim kalkacak? Size burada ihtiyaçları var ve asistanların tecrübeleri yok. Mühendislikten kim kaldı?"

"T’Irneya,Zkun,Donal ve Bossiney,ama – "

"Bossiney nerede?"

"Bay Adin," dedi Dr Trent, "Asteğmen Bossiney yaralı. Motorlar üzerinde çalışabilecek durumda değil,eğer aklınızda bu varsa."

"Neden? Şuursuz mu?"

"Hayır,ama ona sakinleştirici vermek zorunda kaldım. Orion’lar motor dairesine girdikleri sırada oradakiler fazer güçleri olmadığı için aletleriyle kendilerini savunmak zorunda kalmışlar. Bossiney’in elinde bir kaynak makinası varmış,Orion’lulardan bir tanesi onu elinden almak istemiş – ve sağ elini kesmiş."

"Aman ,Tanrım," dedi Dare dizlerinin üstünde duran ellerine bakarken. Sonra kafasını kaldırdı. "Eğer işi yapamazsa – yine de nasıl yapılacağını gösterebilir. Beyninde bir hasar yok,değil mi?"

"O bir şok geçiriyor," dedi Trent,kızmıştı.

"Onu şoktan çıkaracak tek şey," dedi Dare, "tekrar işe koyulmasıdır. Buraya gelebilir mi?"

"Bay Adin!" diye itiraz etti doktor.

Dare ayağa kalktı yumuşak ama kararlı bir tonda, "Eğer bu lanet motorları çalıştırabilecek bir tek insan varsa o da George Bossiney’dir. Duyarlı olmanızı anlıyorum,Doktor,ama eğer motorları düzeltemezsek nasılsa hepimiz burada ölürüz. Şimdi Bossiney’le konuşmama izin verin."

Genç mühendis tedavi yataklarından birinin üzerinde kayıtsızca yatıyordu,alnında iki tane yatıştırıcı bant vardı. Dare gibi onun da üzerinde mavi revir kıyafeti vardı. Bossiney’nin sağ kolu dirseğinin altından itibaren bir tedavi ünitesine sokulmuştu. Gözleri açıktı ama boşluğa dikilmişlerdi.

Doktorun iznini beklemeden Dare bantlardan birini çıkardı. Bossiney gözünü kırptı ve ona bakmaya çalıştı. "Bay Adin," dedi,bitkindi. "Kurtulmanıza … sevindim,efendim."

"Biz de senin kurtulmana çok sevindik,evlat." Yar onun ilk defa bir asistana bu kadar yakın davrandığını görüyordu – kendisi dışında tabii ki,o da sadece kapalı kapılar ardında. "Yardımına ihtiyacımız var,George. Eğer itme motorlarını çalıştıramazsak,hepimiz öleceğiz."

"Yardım edebilmeyi … çok isterdim ,efendim. Ama … elim –"

"George," dedi Dare, "düzgün düşünemiyorsun,yatıştırıcılar yüzünden olmalı. Eğer öteki bantı da çıkarırsam,başına gelenlerle yüzleşmen gerekir. Başarabilir misin … hepimizin iyiliği için?"

Boş bakışlar onlara hiçbir şey söylemedi. Bossiney’in düşüncelerini toparlaması, yatıştırıcılar yüzünden,normalden daha uzun sürüyordu. Sonunda düşüncelerini toparladı ve, "Hepimizin … iyiliği için. Deniyeceğim … efendim."

"İyi iş," dedi Dare ve öbür bantı da çıkardı.

Bossiney’in bakışları düzeldi ve göz kırptı. Sağ koluna baktı ve, "Elimi hissedebiliyorum. Sızlıyor." dedi.

"Demek kolun iyileşiyor," dedi Dr.Trent. "Eğer istersen –" Dare’in yandaki masaya bıraktığı bantları gösterdi.

"Hayır!" Bossiney yeniden Dare’e baktı. "Hepimizin öleceğini söylediniz."

"Eğer sen itme motorlarını çalıştıramazsan."

"Nasıl yapabilirim ki?" Diye sordu,sesi çaresizlik içinde titriyordu. Gözlerinin kenarlarında yaşlar belirdi.

"Senin güçlü yanın aklın,Bossiney,ellerin değil!" dedi Dare. "Eminim Dr. Trent sana protez kullanan birçok Yıldız Filosu görevlisinden bahsetmiştir. Orijinali kadar mükemmel çalışan yepyeni bir elin olacak – ancak Starbound’u Yıldız Üssü 18’e götürebilirsek. İtme gücünü kullanabilirsek,oraya otuz beş günde varabiliriz – ayrıca motorlar çalışmaya başladığında yaşam destek üniteleri de çalışmaya başlar."

"Bunu nasıl yapabilirim?"

"Sen arkana yaslan ve emirleri ver,evlat. U.S.S. Starbound’un Kaptan Vekili olarak seni Şef Mühendis seçiyorum. Diğerlerini tanıyorsun. Hangileri bu tür bir işde yeteneklidir?"

"Hasarı inceleyene kadar bilemem," diye cevapladı.

"Çok iyi." Dare Trent’e döndü. "Ne zaman başlayabilir,Doktor?"

"Birkaç saat içinde –"

"Şimdi kalkarsam protez el kullanmamı engelleyecek bir zarara yol açar mıyım?" diye sordu Bossiney.

"Acı ve sızlama devam edecek – ve şok ihtimali –"

"Sorduğum bu değildi," dedi çocuk,sesi bir adam gibi çıkmıştı.

Doktor Dare’e baktı ve devam etti, "Hayır,şu anda daha fazla zarar veremezsin,üzerine düşmediğin sürece."

"O halde lütfen iyileştirme ünitesini çıkarın,Doktor."

İlerleyen birkaç saat boyunca,Yar korkmuş ve dağılmış personelin sevdiği adam  tarafından nasıl Yıldız Filosu disiplinine sokulduğuna tanık oldu. Yeni bir görev çizelgesi yapıldı, sayıları normalden daha az olsa da,her departmana personel tayin edildi.

Aslında Dare’in tüm yaptığı Yıldız Filosu protokolünü uygulamaktı ama emirler vermek, tehdit etmek, kandırmak, genç personeli ateşlemeye çalışmak ve yorgun tıbbi personelin çalışmasını sağlamak insan üstü bir çaba istiyordu. İlk günün sonunda,Orlov ve Hayakawa imdat çağrısını çalıştırmayı başardılar ama sadece alt-warp içindeki mesafeye yayın yapabiliyorlardı. Sinyalin Yıldız Üssü 18’e ulaşması aylar sürebilirdi. Tek umutları Starbound’un gücü tükenmeden önce yakınlarından geçen bir geminin sinyali almasıydı.

Sinyal göndermeye başlamaları haberi ilk umut ışığıydı.

Daha sonra Orion saldırısında ölenlere toplu cenaze töreni yapıldı.

Bu ayrıca birYıldız Filosu rutiniydi,ama Dare görevde olmayan bütün personeli Yıldız Filosu standart cenaze töreni için bir araya toplayıp,törene katılamayanlar için de seramoniyi bütün gemiye naklen yayınlayınca Yar bunu çok korkutucu bulmuştu. Dare kafasına koyduğunda çok güzel ve etkileyici konuşmalar yapabilirdi ve Dare görev sırasında ölen mürettebatın ölü bedenleri önünde çarpıcı konuşmasını yaparken genç mürettebat o korkunç olaydan sonra ilk defa umut dolu ve morallerini düzeltecek sözler duymuştu.

Vücutları uzay boşluğuna bırakıldı,bunun anlamı hayatlarının adanmış olduğuydu. Gemiden atacak Orion cesedi yoktu; korsanlar giderken kendi ölülerini de beraber götürmüşlerdi. Bu sadakat ya da onur duygusundan yoksun oldukları düşünülen Orion’lulardan beklenmeyen bir davranıştı.

Starbound’dakileri canlı bırakmaları gibi.

Cenazeden sonra göz yaşlarını silen Yar köprüdeki görevine giderken kendini daha adanmış hissediyordu. Dare’in haklı olduğunu farketti. Yıldız Filosu gelenekleri haklıydı. Cenaze töreni herkesin üzerinde bir depresyon yerine bir terapi etkisi yaratmıştı.

Daha sonraki üç gün boyunca Yar Dare’in hiç uyumadığını düşündü. Geminin her tarafını dolaşıp,tamiratları kontrol edip,insanlara umut veriyordu. Çalışmak kadar yemek yemelerini ve dinlenmelerini de emrediyordu. Koridorlarda dolaşmadığı süreyi de makina dairesinde George Bossiney’e destek olarak geçiriyordu. Kendi ellerini kullanamamak onu çok üzüyordu. Daha sonra aklına bir fikir geldi. Sağ bileğinden arta kalan kısma bir cihaz monte edip,T’Irneya’nın bile istediği gibi yapmayı beceremediği hassas manevraları yapabilecekti.

Yaptığı şey,anlattığı kadarıyla, üç tane itme motorunun çalışan parçalarını birleştirip bir tane çalışan itme motoruyapmaktı. Bu motor onlara ancak hayat desteğini çalıştırmayı ve hareket sağlayacaktı – ama Yıldız Üssü 18’e kadar götürürse hayatlarını da kurtaracaktı.

Motoru test ettikleri gün,çalışmaya başladığında U.S.S. Starbound’un koridorlarında sevinç çığlıkları yankılanıyordu.

Yola koyulup,motorun sorunsuz çalıştığını gördükten sonra yolculuk sakin bir hal almıştı. Üsse iki gün kala telsiz sinyallerine bir cevap aldılar. Bir yıldız gemisi harap durumdaki eğitim gemisini çekmek için gönderilmişti. Bu arada mürettebat mutluluktan çılgına dönmüştü. Artık dinlenme,eğlenme – ve sorguya çekilme sırasıydı. Herkes madalya ve terfilerden söz ediyordu.Yar da görev arkadaşları ve sevdiği adam gibi heyecan ve gurur içindeydi.

Birkaç saat sonra Yıldız üssüne ışınlanacak kadar yaklaşmışlardı. Yar,neredeyse geminin ikinci komutanıydı,Dare’in sağındaydı,George Bossiney de solunda duruyordu. Işınlanacak son grup onlardı. Platformda maddeleştikleri sırada Yar etraflarında mürettebatlarından kimseyi görmediklerine şaşırmıştı. Kahramanları karşılamaya ne bir amiral ne de yüksek rütbeli bir subay gelmemişti.

Onların yerine Yıldız Filosu Güvenliği’nden bir grup asker geldi. Liderleri Dare’in karşısında durdu. "Darryl Adin," dedi, "Seni Yıldız Filosu Komutanlığı adına tutukluyorum. Bütün rütbe ve ayrıcalıkların alınmıştır. Bir sorgu ekibi gelip,mahkemeye çıkartılmana karar verene kadar güvenli bir yerde tutulacaksın. Komplo,ihanet ve cinayetle suçlanıyorsun."

Tasha Yar ve Starbound’dan kurtulanlar Yıldız Filosu Savcıları işlerini bitirene kadar Darryl Adin’den uzak tutuldular. Korktukları gibi,savcılık ,Orion’lular onları ölüme terkettiklerinde onlara yol gösterip,cesaret veren ve hayatta kalmalarını sağlayan adamı yüksek mahkemeye sevk etmişti.

Emredilmiş olmasına karşın Yar avukatın sorularını adam Dare ile görüşmesini sağlayana kadar cevaplamamıştı.

Ancak o zaman Dare’in neyle suçlandığını öğrendi: Orion’lularla işbirliği yapıp dilityum kristallerinin çalınmasına yardım etmek,karşılığında da Orion’da yüklü bir banka hesabı almak. Yıldız Filosu Komutanlığı sızıntının Yıldız Üssü 36’da,kristallerin yüklendiği yerde,gerçekleştiğini bulmuşlardı. Sağ bırakılmış olması komploya karıştığının bir işaretiydi.

Yar George Bossiney’in de Dare ile konuşmasını istedi ama o reddetti. İlk başta o da Yar kadar Dare’i savunuyordu – saldırıdan hemen önce fazer boosterlarını keşfettiğinin hatırlatılmasına kadar. Genç mühendis savcılara şarj ünitesindeki yanlış devre kırıcıdan bahsetmişti. Tabii ki Dare gücü ayarlamalarından sonra doğrusunu yerleştirip kayıtlara da geçirmişti. Ama müfettişlerin bulduğuna göre doğru devre kırıcı yolculuğun başında yerleştirilmişti ve kayıtlarda değiştirildiğine dair hiçbir şey yoktu.

Güvenlik Şefi’nin Silah Deposuna giriş için her zaman izni vardı. Ve … Güvenlik personelinin nöbet çizelgesini o hazırlıyordu. "Yıldız Üssü 36’dan ayrıldıktan sonra Silah Deposu envanter kontrolünü kurallarda yazan en uzun aralıklarla yaptırdı," diye hatırlattı Bossiney Yar’a. "Ben güvenlik ekibinden değilim ,Tasha. Ama her bölümdeki en akıllı ve işini bilen personeli düşün. Seni envanter alma listesinin en sonuna yazdı,Tasha – çünkü sabotajı keşfedebilecek tek kişi sendin. Sanırım Orion’lar geciktiler. Eğer oniki saat önce gelmiş olsalardı,Adin’den başka kimsenin devre kırıcıdan haberi olmayacaktı ve çatışma sırasında çıkan kargaşa esnasında onu yerine takabilecekti."

"Bu ne cüret!" diye bağırdı Yar. "Hepimizin hayatını kurtardıktan sonra,Dare’in ihanet edebileceğine inanıyor musun?"

Bossiney sağ kolunu kaldırıp bir zamanlar sağ eli olan yeri gösterdi. "Eğer söylenenleri yaptıysa,bunun sorumlusu o. İdare edeceğim ama doktorlar ne derse desin bir protez asla kendi elim gibi olamayacak. Ve ben şanslılardanım,Tasha. Ondört arkadaşımız ve yedi tane iyi subayımız öldürüldü. Eğer Darryl Adin bize ihanet ettiyse,ölmeyi hak ediyor! Kendi silah arkadaşlarına ihanet eden bir adama bir rehabilitasyon kolonisi bile fazla iyi."

"İhanet etmedi!" diye ısrar etti Yar. "George – onun yapmadığını ispat etmeme yardım et! En azından konuş onunla."

"Bu ne işe yarayacak?" diye sordu. "Eğer suçluysa,yalnızca yalan söyleyecektir. Aşık bir kız gibi düşünmeyi bırakıp bir Yıldız Filosu subayı gibi düşün,Tasha. Umarım,senin için,Adin’in masumiyeti kanıtlanır,ama bana kalırsa fazla şansı yok. Bütün kanıtlar ortaya konulunca,gerçek açığa çıkacaktır."

Garip bir şekilde,Dare’i görmeye gittiğinde o da aynı şeyleri söyledi – ama temize çıkacağından çok emindi. Solgun ve zayıf görünüyordu,gözlerinin etrafında koyu halkalar oluşmuştu. Üzerindeki şekilsiz mahkum üniformasıyla hatırladığından daha küçük görünüyordu – onu kollarının arasına alıp,ona bu korkunç şeyi yapanlardan korumak istedi ama bir güç alanı onları ayırıyordu.

"Ne yapmalıyım?" diye sordu. "Dare,bütün olaylara tanık oldum. George devre kırıcıyı bulduğu sırada oradaydım. Ve bana sürekli özel konuşmalarımız hakkında sorular soruyorlar. Ne yapacağım,Dare?"

"Doğruyu söyle!" diye üsteledi. "Tasha,bunu yapmadım. Masumiyetimi sadece gerçek kanıtlar. Korkma ,sevgilim. Yıldız Filosu müfettişlerine güven – işlerinde çok iyiler. Benim dikkatimi çekmemiş bir ipucu senin dikkatini çekmiş olabilir. Onlara bildiğin herşeyi anlat. Beni özgür bırakacak tek şey bu."

Ama yüksek mahkemede,gerçekler sevgilisini sadece karalamaya yaradı. Yıldız Üssü 36’da kaydedilmiş şüpheli mesajlar vardı. Mesajların kaynağı Yıldız Filosu personelinin oradayken kaldığı oteldeki umumi komkonlardı. Aramalarda jeton kullanıldığı halde,jetonları almak için Dare’in kredi kodu kullanılmıştı.

Henüz davanın başıydı ve Dare kendinden gayet emindi. Savcılık ona jetonları sorduğunda, "Onları ben satın almadım. Eğer bir ihanete kalkışsaydım,kendi kredi kodumu kullanacak kadar aptal olur muydum? Nakit para kullanırdım."

"Jetonlar üssün öbür tarafından alınmış,otelinizden oldukça uzak," dedi savcı.

"Ve her Yıldız Filosu subayı bilgisayar kayıtlarına girmenin ne kadar kolay olduğunu bilir," dedi Dare alaycı bir tavırla. "Birisi komkon jetonları almak için benim hesabımı kullanmış olmalı. Bu kadar küçük bir miktar için kimlik onayı istenmemiştir. Sizin ispatladığınız şey,efendim,birisinin sistematik olarak Starbound’a yapılan saldırıyı benim üstüme yıkmaya çalıştığı.

"Evet,Bay Adin," dedi savcı, "tam olarak ne olduğunu ispatlamaya çalışacağız."

Yavaş ama kararlı bir şekilde,savcılık Conqiidor’daki başarısından sonra Orion’luların Darryl Adin’in peşine düştüklerine dair bir tez sundu. Onu öldürmek yerine gözden düşüreceklerdi. Bu hipoteze göre,bilinmeyen bir zamanda gizlice ona yaklaşıp para teklif etmişlerdi. Bir kumarbaz olduğu biliniyordu; muhtemelen bazı kanun dışı kimselere borcu vardı,özellikle de Orion’lara.

Dare’in avukatı yüksek sesle itiraz etse de savcılık Orion’luların,Dare’in zayıf noktasını bulduklarını ve bunu ona karşı kullandıklarını savunmaya devam ediyordu. Ama bunu onun işbirliği olmaksızın yapamazlardı. Muhtemelen Orion’lulara dilityumu ve Starbound’u nasıl ele geçireceklerini anlatmıştı. Orion’luların mürettebata ya da kendisine zarar vermeyeceğini düşünmüştü. Çünkü içerideki bir adam onlar için çok değerli olabilirdi.

Ama,savcılığın teorisine göre,Orion’luların esas amacı Darryl Adin’i yok etmekti ve aynı zamanda Yıldız Filosu’nun bütün güvenlik personelinin güvenilirliğinden şüphe duymasını sağlamak istemişlerdi. Ve buna göre Orion’lular amaçlarına ulaşmak için Dare ile işbirliği yapıyorlardı.

Dare’in cevabı alaycı bir kahkaha oldu ve ekledi, "Orion’lularla iş yapmak için insanın çıldırmış olması gerekir."

Ne yazık ki kanıtlar onun haklı olduğunu gösteriyordu.

Komkon mesajları Yıldız Üssü 36’daki bir başka otelde kalan misafirlerle bir toplantı ayarlamak içindi. Ama Yıldız Filosu misafirlerin kimliklerini araştırdığında sanki hiç yaşamamış olduklarını gördü. Kimlik belgeleri sahteydi. Kredi belgeleri yeterince gerçekti ama Yıldız Üssü 36’ya olan seyahatlerinin masraflarını ödemelerinden hemen önce açılıp,ödedikten sonra kapatılmıştı. Ayrıca bütün finansal ayarlamalar yakındaki bir gezegenden bilgisayar aracılığıyla yapılmıştı,bu yüzden ne bir görüntü ne de ses kaydı vardı.

Dare de Yıldız Üssü 36’da geçirdiği zamanın tümünün hesabını veremiyordu. Bahsi geçen toplantılar ve konuşmalar ya Dare uyurken – yalnız – ya da üsde bir yerlerde tek başınayken gerçekleşmişlerdi. Yar,Dare’i tuzağa düşürenlerin onları bu kadar sıkı takip ettiklerini düşününce kızardı,beraber geçirdikleri geceler de dahil herşeyi biliyor olmalıydılar. İki gece ayrı kalmışlardı. Üsse yanaşmış bir kruvazörde asistanlar için bir seminer düzenlenmişti. Seminer oldukça gizliydi. Ama Dare’in iki geceyi de kumar oynayarak geçirdiğini itiraf etmesi ona birşey kazandırmamıştı,Yar yanında değildi.

Sonra Yar’ın diğer asistanlarla beraber ünlü duyumsal müzeyi gezmek istediği öğleden sonra vardı,Dare orayı defalarca gördüğünü,orayı gezmek yerine biraz alış veriş yapmak istediğini ve onun gitmesini söylemişti.

O akşam yeniden buluştuklarında Dare ona bir sürü hediye almıştı … ama kanıtların da ortaya koyduğu gibi,Yar birisiyle buluşup,bir taktik görüşmesi yapacak kadar zaman olduğunu düşünmeden edemiyordu. Tasha’nın yüksek mahkemedeki ifadesi oldukça geç geldi. Bu süre zarfında Dare bir Volkan’lı kadar ifadesizce oturup,aleyhindeki kanıtları dinledi. Hala,Tasha’ya cesaret verici bir gülümseme gönderebiliyordu – Tasha’nın ifadesinin onu Starbound’a sabotaj suçlamasından aklayacağından emindi.

Ama … ne diyebilirdi ki? Doğruyu söylemek zorundaydı. Dare’in ısrarlarına dayanamayarak öyle yapacaktı – Adin’in gerçeğin onu kurtaracağını söylemesi,Tasha’nın,onun masumiyetine inanması için en geçerli delildi!

Evet,savcıyı cevapladı,Güvenlik dalında en yüksek notlarla mezun olmuştu. Evet,Darryl Adin Starbound’un Güvenlik nöbet çizelgelerini hazırlıyordu. Evet,silah envanteri Yıldız Üssü 36’dan ayrılmalarından otuz gün sonraya kadar hiç kontrol edilmemişti.

"Fazer envanterini kontrol etmeye başladığınızda arızalı silahları buldunuz?"

"Evet."

"Bu konuda ne yaptınız?"

"Dare’e – Yarbay Adin’e – o akşam haber verdim."

"Standard prosedür bu mu?"

"Hayır. Arızalı fazerleri bakım ünitesine gönderip,bir daha onları hiç düşünmeyebilirdim," dedi kendinden emin bir şekilde. "Ben bütün envanter kontrolünü bitirip ertesi gün raporumu ona verene kadar Bay Adin’in hiçbir şeyden haberi olmayabilirdi. Ama bizim … o akşam bir randevumuz vardı. Beni envanter kontrolüne göndermesi bu konudan haberi olduğunu ve sonraya bırakmak yerine en kısa zamanda onların tamir edilmesini istediğini gösteriyor."

"Peki öyle yaptı mı?"

"Onları tamir etmek mi? Tabii ki. Orion’lular saldırdığında yaptığımız buydu."

"Hayır,Asteğmen – Bay Adin arızalı silahların tamirine en kısa zamanda başladı mı? İfadenize göre bu konuyu o akşam rapor etmenize rağmen ertesi güne kadar hiçbir şey yapmamış."

"Bu doğru," diye itiraf etti,Dare’in gözlerini üzerinde hissetti ama ona bakamadı. "Ertesi gün ilk iş olarak Silah Deposundaydı. Sadece fazerlerde anormallik vardı;boosterların boşalmış olduğunu fark edene kadar başka sorun olduğunu bilmiyorduk. Bay Adin’i varlığından haberi olmadığı bir sorunu çözemediği için suçlayamazsınız."

Sorgulama devam etti,Yar Silah Deposu’ndaki saatleri yeniden yaşadı,Dare’in her adımda Yıldız Filosu kurallarına uygun davrandığına dikkatleri çekmek istiyordu,buna tamiratlar için gemideki en yetenekli kişiyi çağırmak da dahildi.

"Elimde Silah Deposu kayıtları var," dedi savcı. "İzin verirseniz boosterlardaki problemi farkettiğiniz zamanki kayıtları göstermek istiyorum."

Ekranda Starbound’un silah deposu belirdi.

Yar ve Adin’in bulgularına göre fazer booster sapları boşalmıştı.Araştırmayı Adin yönetti,buldukları her yeni şeyde sesi gittikçe daha derinden gelen bir hırıltıya dönüştü.

"Tasha," dedi, "son envanter kontrolünden bu yana burada görev yapan herkesi bulmanı istiyorum. Yarın sabah 09.00’da hepsinin ana toplantı salonunda hazır bulunmalarını sağla. Bu sırada elimizden geldiği kadar fazla üniteyi yeniden şarj etmeliyiz. Mühendislikten Bossiney’i bul. Bu güç sızıntılarına ve bozukluklara neyin sebep olduğunu bilmek istiyorum! Eğer yeniden bu şekilde boşalacaklarsa bunları tekrar şarj etmek çok anlamsız olur."

"Iıh, Yarbay – " dedi Yar tereddüt içinde.

Dare aniden kafasını kaldırdı.Kamera onun yüzünü cepheden almıştı,dişlerini ısırıyordu, yüzünde oldukça garip bir ifade vardı.

Yar arkasında duruyordu ve bu yüz ifadesini görmemişti "Kaptan’a rapor verdikten sonra demek istediniz heralde?" diye sordu.

Adin ona döndü kendini kontrol etmeden önce bir an yüzünde çılgın bir öfke ifadesi belirdi ve hemen kayboldu. Daha sonra "Evet," dedi sakin bir şekilde, "bu bir Güvenlik sorunu olabilir, Asteğmen. Kaptan Jarvis’e raporunuzu sunun. Ben Mühendisi çağırırım."

Ekran karardı.

Savcı Yar’a döndü. "Bir güvenlik sorunu olduğunda komuta eden subaya bildirmek Yıldız Filosu prosedürü müdür?"

"Tabii ki," diye cevapladı. "Ancak,bunun bir Güvenlik sorunu olduğunu bilmiyorduk. Aslında hala silahlardaki sorunun şanssız bir raslantı olup olmadığını bilmiyoruz."

"Oh,hadi,Asteğmen Yar!" dedi savcı. "Sebebini biliyoruz: yerleştirilmesi kayıtlarda olmayan yanlış devre kırıcı. Uzman tanıkların ifadelerine göregüç kayıpları ve sızıntıların sebebi tekrarlanan hata ve kırıcının otuz gün boyunca çalıştırılması booster ünitelerine zarar verdi ve onlar bozulunca da el fazerleri teklemeye başladılar. Yaklaşık yirmi beş gün boyunca hiçbir boosterın çalıştırılmayacağı kesindi. Bay Adin Yıldız Üssü 36’dan ayrıldıktan yirmiyedi gün sonraya kadar envanter kontrolü yaptırmadı. Siz arızalı fazerlerin bir kısmını yirmisekizinci günde buldunuz,diğerlerini de yirmidokuzuncu günde."

"Ve hemen tamirata başladık!" diye ısrar etti Yar.

"Ve Orion’ların gelişiyle durduruldunuz. Şimdi,Asteğmen,arkadaşlarınızın ifadelerine göre Orion’lar ölen arkadaşlarının vücutlarını toplayıp,Starbound’dan götürmüşler. Bu doğru mu?"

"Ben bilincimi kaybetmiştim," diye yanıtladı. "Bütün bildiğim kendime geldiğimde gemide hiç Orion’lu cesedi görmediğim."

"Sebebini biliyor musunuz?"

Yar’ın sorunun nereye gideceği hakkında hiçbir fikri yoktu. O yüzden cevabı, "Hayır, efendim." oldu.

"Starbound’daki kaç kişinin dilityum kristallerinden haberi vardı?"

"Kaptan,Birinci subay ve Güvenlik ekibi."

"Size neden bildirildi,Asteğmen? Siz sadece bir asistansınız."

"Yarbay Adin dışında bütün Güvenlik ekibi asistandı. İşimizi yapabilmemiz için dilityum kristallerini bilmemiz gerekliydi."

"Mm-hmm. Bay Adin bu bilgiyi sizlerle paylaşmayı uygun görmüş,prosedüre uygun bir durum. Ama ilginç olan birşey var,nedense Bay Adin Yıldız Üssü 36’da edindiği bazı bilgileri paylaşmayı uygun görmemiş. Asteğmen Yar,eğer Orion’larla karşılaşma ihtimaliniz varsa,keşif ekibinize hangi silahı önerirdiniz?"

"En az Fazer İki,efendim."

"Neden basit el fazerleri değil?"

"Orion erkeklerinin el fazeriyle öldürülmesi çok zordur. Hayati bir bölgeden vurmalısınız, aksi halde Orion’lu sadece yaralanır. Savaştan kaçınmamız emredildiği durumlarda bazen korkutmak gerekebilir – eğer Orion’lar söz konusuysa Fazer İki caydırıcı olabilir. Eğer bir çatışma başlatırlarsa, yüksek güçteki herhangi bir atışta hayatları tehlikeye girer."

"Yani – ateş gücünüzü el fazerleriyle sınırlamak Orion’lara avantaj sağladı. Peki Starbound’daki kimse onları hayati organlarından vuramadı mı?"

Yar dikkatle hatırlamaya çalıştı. "Hayır,efendim,hiç sanmıyorum."

Savcı ona gülümsedi. "Emin olmamakta haklısınız,Asteğmen. Bay Adin’in sizinle paylaşmadığı bilgi Orion’luların yeni bir zırh geliştirdikleriydi. Hafif,esnek kumaş gibi – ve öldürme seviyesine ayarlanmış bir el fazerinin kalbe yaptığı atışın enerjisinin yeterli miktarını absorbe edip kalan kısmını dışarı veriyor,atışınız sadece kalbin üstünde bir titreşim yaratıyor. Vücuduna isabet eden başka bir atış hedefin sendelemesini bile sağlamıyor. Fazer İki’ye karşı da sonuç aynı – ama korsanlar işi sağlama bağlayıp mürettebattan kimsenin Fazer İki veya daha yükseğini kullanmamasını sağlamışlardı. Başka bir deyişle,çatışmadan sonra hiç Orion’lu cesedi görmediniz çünkü hiçbiri ölmemişti."

Yar savcıdan Dare’e döndü ve sonra tekrar savcıya baktı. "Ve … Yarbay Adin’in bunu bildiğini mi söylüyorsunuz?"

"Bunu Yıldız Üssü 36’daki güvenlik brifinginde öğrendi. Sizce bu bilgiyi Starbound’un Güvenlik ekibiyle paylaşmamasının sebebi ne olabilir?"

Dare olduğu yere çivilenmiş gibi bakıyordu. Avukatı şaşkınlık,tiksinti ve kızgınlıkla ona bakıyordu.

Yar’ın savcıya verecek cevabı yoktu,ama bir sorusu vardı, "Yani çaresizdik? Onları durdurmamızın hiçbir yolu yoktu?"

"Oh,bir kısmını durdurdunuz – aslında bir çoğunu. Kayıtların gösterdiğine göreGüvenlik asistanları ateş altındaki ilk deneyimlerinde başarılı mücadele ettiler,başarılı atışlar yaptılar. Ama Orion’lular sadece sarsıldılar. O zırhın içinde ve kafalarına taktıkları koruyucu kasklarla bir Orion’lu yalnızca doğrudan gözüne yapılan atışla öldürülebilir. Ufak bir hedef."

"Oh," dedi Yar,sesi çok güçsüz çıkmıştı.

Dare biliyordu: Orion’luları öldüremezlerdi ama Orion’lular onları öldürebilirlerdi.

"Teslim olmalıydık!" dedi. Solgun yüzü ve vahşi bakışlarıyla orada oturan Dare’e baktı. "Dare – neden? Neden dövüşmemize izin verdin? Onları durdurmaya çalışmasaydık kimseyi öldürmelerine gerek kalmazdı! Belki … belki subayları yine katlederlerdi ama asistanlara ateş etmeleri için bir sebep olmazdı."

Dare yavaşça kafasını salladı. "Hayır," dedi. Avukatı kolundan tuttu ama Dare onu itti. "Hayır!" diye ısrar etti. "Yıldız Üssü 36’da öyle bir brifing olmadı – olduysa bile bana haber verilmedi. Kayıtlara bakın! Eğer olduysa,ben orada değildim. Bilmiyordum!

Savcının avucuna düşmüştü. Kayıtlar tutulmuştu. Bu yüksek derecede gizliliği olan bilgilerin tartışıldığı,çok gizli bir toplantıydı; bu yüzden açık bir mahkemede toplantının kayıtları sunulamazdı. Ama gündemi – bazı bölümleri güvenlik bakımından ekrana yansıtılabilirdi. Orion zırhıyla ilgili konuşmalar gizli değildi ve ana gündemi oluşturuyordu.

Ayrıca katılımcıların bir listesi vardı. Üstte,A harfinde Darryl Adin’in de adı vardı. "Bu çok gizli bir toplantıydı," dedi savcı. "Bütün katılımcıların bilgisayarla sesleri kontrol edildi,parmak izi kontrolü ve retina taraması yapıldı. Gördüğünüz gibi Darryl Adin katılmıştı."

Jüriyi oluşturan amirallere döndü. "Bayanlar ve baylar,komplo,ihanet ve cinayetle suçlanmasa bile Darryl Adin görevi ihmalden suçludur. Starbound’un subaylarından ve güvenlik ekibinden hayati derecede önemli bilgiler saklamıştır ve gemidekilerin ellerinde sadece el fazerleri varken Orion’lularla çatışmasına izin verip sakatlanmalara ve ölümlere sebep olmuştur."

O noktadan sonra Yar gelişmeleri takip edemedi. Büyük bir ihtimalle Dare suçlu bulunacaktı … suçluydu. Dövüşmelerine izin vermesinin tek sebebi kendi atışlarını göstermek olmalıydı – sahte atışlar. Ve Yar onun bir kahraman olduğunu düşünmüştü.

Ona güvenmişti,hayatıyla … kalbiyle.

Yar birkaç kere Dare’in bakışlarını üzerinde hissetti – gözleri karşılaştığında onun sert, soğuk, suçlayan gözlerini gördü. Avukatına birşey fısıldadı,avukat kafasını salladı ve bir ara talep etti. Döndüklerinde Dare’in yüzü asıktı,avukatı ise üzgün görünüyordu.

Savunma denemişti ama Dare’in aleyhindeki kanıtlar tarışılmazdı.

Karar çabuk çıktı. Dare bir rehabilitasyon kolonisine gönderilip orada danışmanlar ve doktorlar tarafından incelenecekti. Bu şekilde sadık bir Yıldız Filosu subayının nasıl bir haine dönüştüğü anlaşılacaktı. Becerebilirlerse onu tedavi edip yeniden topluma kazandıracaklardı. Beceremezlerse hayatının sonuna kadar orada kalmaya mahkum olacaktı.

Dare kararı ve cezasını soğuk kanlılıkla dinledi. Ama içindeki öfke yüzünü,Yar’ın daha önce hiç görmediği kadar,çirkin hale getirmişti.

Akşam Dare’in avukatından aldığı çağrı onu şaşırtmıştı. Dare onu görmek istiyordu. "Bunu yapmak zorunda değilsin," demişti. "Aslında yapmamanı öneriyorum."

"Hayır," dedi Yar. "Onu görmek istiyorum. Nedenini sormalıyım."

Ama yüz yüze geldiklerinde bunu soran Dare olmuştu, "Neden,Tasha? Neden bana ihanet ettin?"

"Ne?" dedi,şaşkına dönmüştü.

Yine hapishane üniformasına dönmüştü,ama bu sefer ufak ya da kırılgan görünmüyordu. Öfkesi onu büyütmüştü. "Bunu sen yapmış olmalısın," dedi. "Güvenlik brifingi ile ilgili mesaj geldiğinde ben neredeydim? Duşta mı? Şarap almaya mı gitmiştim? Gelen bir Yıldız Filosu ***play/sil cihazıydı; otel kayıtları ondan bahsediyordu ama içinde ne olduğundan bahsetmiyordu."

"Dare – senin mesajına giremezdim!"

"Neden olmasın? Trikorderinde benim sesim vardı ve kimlik numaramı da biliyorsun. Merak mıydı? Güvensizlik? Güzel zaman geçirdiğimiz için mi bana toplantıdan bahsetmedin ya da gecemizin bölünmesini istemedin?"

"Dare –" dedi,donmuştu. Kayıtların yanlış olduğunu ispat etmeyi hiçbir şeyi istemediği kadar çok istiyordu ama Güvenlik toplantısı sırasında beraber olup olmadıklarını hatırlamıyordu –  bu yüzden onun orada olduğunu gösteren kayıtlara karşı çıkamıyordu. "Dare,güvenlik programı –"

"Lanet olası bir güvenlik programını kandırmanın ne kadar kolay olduğunu bilirsin!" diye tısladı. Sesi muhafızları etrafına toplamayacak kadar alçaktı ama bütün duygularını açığa vuracak kadar haşin çıkıyordu. "Lanet olsun sana,bunları sana ben öğretmiştim. Beni sevdiğine inanmıştım. Sana öğrettiklerimi,Yıldız Filosu’nun sana öğrettiklerini bana ihanet etmek için kullanacağın aklıma gelmezdi! Toplantı olduğu sırada beraberdik. Neden onlara anlatmadın? Hayatım,toplantıyı senin yüzünden kaçırdığımı söylemene bağlıydı."

"Dare – senin için yalan söylememi mi umuyordun?" dedi,inanamıyordu.

Dare’in gözleri öfkeden kararmıştı. "Sana ne ödediler,Tasha? Orion’lar Yıldız Filosu’nun vermediği ne verebilirler sana?"

Bu suçlama onu çok sarsmıştı,geri çekildi. "Ben de buraya bunu sana sormaya gelmiştim!"

Çenesi açıldı,dudakları gerildi ve yüzünde dişlerini gizleyen soğuk bir gülümseme belirdi,daha çok hırlayan bir köpeğe benziyordu. "Seni adi kaltak. Asla rolünü oynamayı bırakmadın – ne oldu,hala kaydediliyoruz,öyle değil mi? Kameralara karşı masum rolü yapmalısın." Tasha onun gözlerine bakınca,Dare’in,onun toplantıyı kaçırmasını sağlayacak kadar büyük bir aptallık yapabileceğini ama kesinlikle bir komploya girişmeyeceğini düşündüğünü anladı.

Bu onun masum olduğu anlamına mı geliyordu? Ya da hala masum olduğuna inandırmaya mı çalışıyordu – yanlışlıkla suçlandığına inandırmanın en iyi yolu Tasha’yı suçlamak değil miydi?

Dare etrafa bakındı,orada olduğundan emin olduğu kameralar çok iyi saklanmışlardı. Sonra boş ve anlamsız bir şekilde güldü. "Neyse,sana birşey söyliyeyim,Yıldız Filosu’ndakiler ne kadar aptal olsa da benim mezbahaya giden bir koyun gibi teslim olmayacağımı bilirler. Yıkılmayacağımı bilirler – bana bunu onlar öğretti."

Yüzünde vahşi bir gülümseme belirdi ve devam etti, "Hala öğrenmediğin bir ders var,avcının gözüyle görmek. Seninle ilk karşılaşmamızda kurbanın gözleriyle görüyordun. Çaresizlik,Tasha. Şu anda galaksinin en özgür adamıyım. Nedenini biliyor musun?"

"Hayır," diye fısıldadı,bakışları onu dondurmuştu.

"Çünkü hepsi bitti,inandığım herşey gitti. Yıldız Filosu,sen. Artık sadece kendi kurallarım var. Geride bir tek ben kaldım – ve beni almalarına asla izin vermeyeceğim. Beni asla rehabilitasyon kolonisine götüremeyecekler. Rehabilitasyon! Beyin yıkama – o cehennem çukurunda yaptıkları bu,ne diye adlandırılırsa adlandırılsın. Hastalar mutlu görünebilirler – ama dirençleri kırılana kadar ilaç ya da hipnozun etkisine sokulurlar."

"Dare,Federasyon’da böyle birşeyin olmadığını bilirsin! Sana yardım edecekler," Yar yalvardı. Yüzündeki dehşetten ve yarattığı acıdan nefret etti. Ona olan sevgisi mahkeme salonunda bitmemişti. Onun yapmış olduğu şeyden nefret ediyordu … ama o adamı sevmişti. "Seni iyileştirmelerine izin ver,Dare,sonra da bana dön."

"Sana döneceğim!" diye hırladı. Sonra kafasını kaldırdı. "Oh,evet – geri döneceğim,Tasha. O günü bekle,sevgilim. Kaçacağım – ve sonra yalancı sürtük seni bulacağım. Arkanı kolla,Tasha – çünkü birgün yine görüşeceğiz."

VI

Yüzbaşı Tasha Yar kendisini esir alan kızgın surata bakarken bunun déja vu olduğunu düşündü.

Darryl Adin söylediği gibi,bir rahabilitasyon kolonisine gönderilmeden önce kaçmayı başarmıştı – sonra da galaksiden adeta yok olmuştu. Hala Yıldız Filosu suç dosyalarındaydı: suçları ihanet ve cinayetti.

Onunla yeniden karşılaşmak konusunda verdiği sözü tutmuştu. Peki şimdi ne yapmaya niyetliydi?

Kafasında hatıralar geziniyordu,onu son görüşü yerine ilk gördüğü zaman aklına geliyordu. Yeni Paris’te çaresizce ayaklarının ucunda yatıp kendine ne olacağını merak ederken –

Ve tıpkı ilk seferdeki gibi yine üzerine eğilip yaralanmış mı diye kontrol ediyordu. Daha sonra ayağa kalkmasına yardım etti.

Yar kalkmasına yardım etmesine izin verdi,bu sürede birbirlerini inceleyip,hareketlerini gözlüyorlardı.

Yüzünün eşsiz hatları tanınmamasını imkansız kılsa da Dare farklı gözüküyordu. Hatırladığından daha zayıftı ama daha uzun ve heybetli gözüküyordu. Daha uzun görünmesinin sebebi ayağındaki kalın tabanlı çizmelerdi. Gri gömleği ve siyah pantolonunun üzerine eski model,yıpranmış bir ceket giymişti. Tasha bir yerde okuduğu birşeyi hatırladı: erkek kostümünün temel fikirleri ondokuzuncu yüzyılda ortaya çıkmış ve bu fikirlere yapılan çeşitli eklemelerle,erkekler tarafından iki asırdan daha uzun zamandır kullanılıyorlardı. Şimdi Dare’in de daha iyi görünmek için yaptığı gibi.

Ama giyim şekli en az değişen şeyiydi. Saçları daha uzundu,yandan ayrılıp,alnının bir kısmını gizleyecek şekilde taranmışlardı. Yüzünün sert hatlarına yeni çizgiler eklenmişti. Gözleri daha derin görünüyordu,daha gölgeli ve gizemli. Yüzünün ince hatlarına göre oldukça iri ve parlaktılar.

Hatırladığı kadarıyla dolgun dudaklı,kavisli bir ağzı vardı ama sanki o eski eşsiz gülmseyişi ya da her an kahkaha atacakmışçasına hazır bekleyen ifade yok olmuştu.

"Ee,Tasha," Dedi en sonunda, "demek hala Yıldız Filosu’ndasın."

"Ve sen de hala hayattasın." Tasha’nın verebildiği tek cevap bu oldu.

"Ben bir hayatta kalma uzmanıyım. Burada ne yapıyorsun?" onu oniki kişilik bir masaya doğru yönlendirdi,o anda sadece dört kişi oturuyordu.

"Haberleri izlemiyor musun?"

"Onlar bir işe yaramaz. Yıldız Filosu seni ve oyuncak robotunu bizi ezmek için mi gönderdi?" Dare karşısına oturmuş,yüzünü inceliyordu.

"Sen Nalavia’nın yok etmemizi istediği savaş lordusun?"

Gülüşü neşeden yoksundu. "Hayır. Burada Treva’lıların Nalavia’nın baskısından kurtulmaları için çalışıyorum."

"Oh," dedi Tasha alaycı bir tavırla, "sen bir özgürlük savaşçısısın."

Gözlerini kaldırdı,tehditkar bir gülümsemeyle Tasha’ya baktı. "Öyle denebilir,ücretim ödenirse."

"Ücretin mi?"

"Ben bir paralı askerim,Tasha – galaksinin en iyisi. Bugünlerde adım Adrian Dareau."

"Gümüş Şövalye? Sen misin?"

Hakkında çok şey duymuştu ama uzak gezegenlerde ünü gittikçe büyüyen adamın bir zamanlar sevdiği ve kaybettiği adam olduğunu hiç düşünmemişti. "Bağlantıyı bulmalıydım,ama kimse Dareau’yu görmemişti. Demek – artık Federasyon dışında Ferengi,Zertanianlar ve dedikodulara bakılırsa Romulanlar tarafından da aranıyorsun."

"Gerçekten mi? Sdan,Romulanları kızdıracak birşey yaptık mı?"

İlk defa olarak Yar diğer iki adama baktı,bunlar onu kaçıran adamlardı. Dare’in en iyi adamları olduklarını düşündü; onu bu kadar kolay ele geçirmek için öyle olmalıydılar. Dare’in Sdan dediği adam Volkan’lıya benziyordu,isminden ve boynundaki acıdan öyle düşündü ama siyah,dalgalı saçları omuzlarına dökülmüştü ve Dare’in sorusuna cevap verirken sırıttı, "Heralde Omani’yle olan küçük maceramız. Romlar Federasyona girmeye karar vermelerine pek sevinmemişti."

"Endişelenecek birşey yok," dedi üçüncü adam,insana benziyordu,orta boylu ve yapılıydı,seyrelmiş kahverengi saçları vardı. Odanın dekoruna uyan bol ve kahverengi bir cüppe giyiyordu. Dikkati çeken tek özelliği gözlük takmasıydı – lensleri gözünün önünde tutan çerçeveler. Yar daha önce bunları takan bir yetişkin görmemişti; sadece mükemmel görüş sağlayan ameliyatı olana kadar çocuklar takardı bunları.

"Romulanlar genelde harekete geçmezler; onlar tepki göstermeyi tercih eder," dedi adam, Yar’ın yanındaki sandalyeye otururken. Yar adamın lenslerinden başka ayırdedici bir özelliği var mı diye baktı: Dare’inkilerden daha koyu ve canlı kahverengi gözleri vardı,gözlerindeki zeka parıltıları Yar’ın ilk izlenimiyle çelişiyordu. "Bir miktar gerilim iyi olur,ya da Romlarla Federasyon arasında bir savaş. Böylece o kadar çok işimiz olur ki başımızı kaşıyacak vaktimiz olmaz. Çok zengin oluruz – savaşın tek anlamı para değil midir?"

"Yeterince zengin değil misin,Poet? Diye sordu Dare. "Kendi gezegenini bile alabilirsin."

"Harcayamayacağı altın bir adamı zengin etmez," dedi Poet. "Ancak,güzel bayan," Yar’a döndü, "eğer zengin bir adamın oyuncağı olmak isterseniz – ya da zengin bir adamı oyuncak olarak isterseniz – emrinizdeyim."

Adamın çok şey bilen bakışlarındaki birşey,onun da Data gibi ‘zevk vermenin yüzlerce tekniğini’ bildiğini söylüyordu – ve onun kadar zararsız görünüyordu. Ama Yar böyle şeylerle uğraşacak halde değildi. Kaba bir şekilde, "Beni buraya bunun için getirmediniz herhalde," dedi.

"Hayır," dedi Dare, "seni buraya Treva’da gerçekte neler olduğunu göstermeye getirdik."

"Neden?" diye şüpheli bir halde sordu.

"Çünkü Nalavia bunu görmenize izin vermeyecektir!" Dare kızgın bir şekilde cevap verdi. "Haberleri izledin mi?"

"Evet – aynı fikirdeyim, ‘halkın düşmanlarının’ saldırıları kameraların tam önünde oldu. Nalavia bunun sebebinin terörist aktiviteyi takip etmek ve ordusunu hızlı sevketmek için kurduğu güvenlik kameralarının olduğunu söyledi."

"Pek başarılı olmamışlar,öyle değil mi?" Konuşan Dare’in arkasında durup onu koruyan Sdan’dı. Yar ona yeniden bakıp nereden geldiğini anlamaya çalıştı. Çatık kaşları ve sivri Volkan kulakları vardı,solgun teni,altında akan yeşil kanın işaretiydi. Birçok Volkan’lının aksine sert görünüşlü ve adaleliydi,biraz tıknazdı. Gözleri maviydi,Volkanlar arasında nadir de olsa görülürdü.

Ama Sdan’ın davranışları ve kıyafeti Volkan olmadığını gösteriyordu – en azından orada büyümediğini. Dare’in arkasında,askerler arasında evrensel olan, ‘rahat’pozisyonunda duruyordu,ama tetikteydi,suratı orada söylenen herşeye ani tepkiler gösteriyordu. Kolayca gülümsedi ama Dare’den daha az tehditkar görünse de,gülümsemenin tehlikeli bir adama ait olduğu belli oluyordu.

Kıyafeti saçları gibi dağınıktı,bol gömleğ,I mavi,ipeksi bir maddeden yapılmıştı ve önü göğsüne kadar açıktı. Siyah pantolonu ve dizkapaklarına kadar gelen çizmeleri vardı. Yar bu çizmeleri oraya gelecek bir darbeden korunmak için mi yoksa sert görünüşü için mi seçtiğini merak etti. Dare’de Yıldız Filosu Akademisinde karşılaştıklarında olduğu gibi,Sdan’da da cinsel bir çekicilik vardı.

Ama Dare kendisi ve Yar’la bir zamanlar paylaştığı şeyin arasına bir bariyer kurmuştu. Tasha sırtı dik,iki ayağı da yerde birbirine bitişik,sandalyenin üzerinde nasıl oturduğunu farkedince aynı şeyi bilinçsiz bir şekilde kendisinin de yaptığını faketti. İkisi de geçmişteki ilişkilerinin düşüncelerini etkilememesine kararlıydılar.

Yar, "Hikayenizi anlatın." dedi.

"Bu bizim hikayemiz değil," dedi Poet. "Bu Treva’lıların hikayesi. Onlar Nalavia’nın diktatörlüğüne isyan ediyorlar."

"Diktatörlük mü?" diye sordu Yar. "O adil seçimle iş başına gelen başkan."

"Adolf Hitler de öyleydi," dedi Dare, "Eşsiz Baravais ve Kaveran’lı İmmea da. Nalavia yeni demokratik sistemi seçilmek için kullandı – şimdi de sistematik olarak onu yok ediyor. Bu yıl genel seçim yapılması gerekiyordu ama ‘gezegende acil durum’ var diye iptal edildi. Onun ne yaptığını görenler ona dur demeye çalıştılar ama orduyu Nalavia kontrol ediyor."

"Ayrıca," dedi Poet, "birçok insan da Nalavia’dan memnun. Hayat yaşlıların hatırladığından çok daha güzel ayrıca gençler de yiyecek ve eğlence bulabiliyorlar,bunun karşılığında bir miktar özgürlük kaybetmeyi önemsemiyorlar."

"Bilindik bir hikaye," dedi Yar. "Ama sizinle ilgisi ne?"

"Biz Yıldız Filosu değiliz," dedi Dare. "Bizim Ana Yönetmeliği dert etmemiz gerekmez. Bazı Treva’lılar Nalavia’ya başkaldırmayı denediler,ama sonunda yenildiler – ve yakalananlar halkın önünde idam edildiler,mahkemeye bile çıkarılmadan."

Yar çenesinin seğirdiğini hissetti ama aklına Yıldız Filosu öğretisi geldi: "Burası hala gelişiyor. Gelenekleri bizim standardlarımıza göre ilkel,hatta vahşi de gözükse,bunlar Treva’lıların gelenekleri. Zaman içinde daha medeni olacaklarını umalım ama bu arada kanunlarıyla çelişecek hareketler yapmayalım."

"Treva’nın kanunlarıyla çelişen Nalavia," dedi Poet. "Yeni anayasaya göre suçlanmadan ya da cezalandırılmadan önce herkes mahkemeye çıkarılmalıdır,sistem yıllardır böyle işliyordu. Ama Nalavia bunu değiştirdi ve mahkeme,jüri ve cellat gibi davrandı."

"Bunlar Yıldız Filosu’na gönderilen hiçbir raporda yoktu," dedi Yar.

"Tahmin ediyorum," dedi Dare, "bu yüzden buradasınız. Aslında biz de davet edildik," dedi sinsi gülümsemesiyle, "karşıt grup tarafından. Nalavia’nın Yıldız Filosu’nu çağıracak kadar korkmuş olması ilginç değil mi?"

"Eğer söyledikleriniz doğruysa," dedi Yar, "Yıldız Filosu ona yardım etmeyecektir. Dare,özel yurttaşlar Ana Yönetmelikle bağlanmamışlardır,ama Federasyon politikasına göre Federasyon dışı gezegenler kendi içişlerinde özgür bırakılmalıdır."

"Ve sonra da," dedi Sdan, "Nalavia Yıldız Filosu’nun kuşatılmış halkına yardım etmemesini büyütecek. Herşeyi kullanacaktır ve kaybetmeyecektir."

"Eğer Nalavia dediğiniz gibi diktatörse," dedi Yar, "sonunda çok ileri gidip halkının isyan etmesine sebep olacaktır."

"Bu mümkün değil," dedi Poet. "Nalavia bütün istediğini alana kadar halkı mutsuz etmeyecek kadar akıllıdır."

"Yarın sabah," dedi Dare, "Rikan’la tanışacaksın,Treva savaş lordlarının sonuncusu. Belki ona inanman bize inanmandan daha kolay olur. Bu arada sana bir oda hazırlandı." Masaya yaklaştı. "Kobajını alayım," dedi.

Oh,ben bir aptalım! diye düşündü Yar – ama Data’yla daha erken haberleşmeye çalışmaması daha iyiydi. Hala Nalavia’nın yanında olabilirdi.

Yar rozet şeklindeki habarlaşma cihazına uzanırken iki şeyi aynı anda farketti: birincisi rozeti yakasında asılı değildi,ikincisi de Dare onu almak için Tasha’ya değil,Poet’e yaklaşmıştı. Adamı,kombajı Dare’e verdi.

Öbür adam yetenekli bir yankesici olabilirdi ama Dare öyle değildi. Ani bir refleksle Yar,rozeti ondan aldı ve yerine taktı.

Rozet kuş sesi gibi bir ses çıkardı ama cevap yoktu – yeniden denemeye fırsat bulamadan demir bir pençe bileğini sıktı. Dare’in değil,Poet’in eliydi bu.

Beceriksiz görünümlü adam’ın tutuşu,bir lazer ipinden bile sıkıydı. " Seni yaramaz şey," dedi rozeti Dare’e gönderirken. Dare homurdanarak onu yakaladı,kedisine takacakmış gibi görünürken Sdan’a verdi. "Dokunduğunda kanal açılmadı. İncele bunu,Sdan – ama sakın çalıştırma. Robot bir tek sinyalle bile onu aramaya gelebilir."

"Bay Data bir androiddir,robot değil," dedi Yar. "Aynı zamanda o bir Yıldız Filosu subayı, silah arkadaşım ve dostum."

"Eskiden arkadaş seçerken daha zevkli davranırdın."

"En azından Data’nın sadakatinin ne zaman yalancılığa dönüşeceğini merak etmek zorunda kalmıyorum!" sonra da bir tokat attı,ama pişman olmuştu. Öfke en kötü düşmanıydı; çaresizlik hissettiğinde,yanlış bir hareket yaptığında düşünmeden davranıyordu. Neden o an için onların konuğuymuş gibi davranmamıştı? Şimdi başında nöbet tutup,kaçma şansını azaltacaklardı.

Dare soğuk bir ifadeyle, "Gördüğüm kadarıyla hala suçlu olduğuma inanıyorsun. Ve bir Yıldız Filosu subayı olarak görevinin bir parçası olarak bir kaçağa adil davranmaktır. Yüzünde hala yüksek mahkemenin kararını dinlerken taşıdığı kibir vardı ama gözleri birer buz parçası kadar soğuktu. "Poet," dedi, "onu mavi odaya götür ve kapısını sürgüle." Daha sonra ayağa kalktı ve dışarı çıktı.

Başkanlık sarayında Komutan Data flört programlarındaki her bir dosyayı kullanıp,kendini Nalavia’dan kurtarmaya çalışıyordu.

Daha önce görmediği bir tepki hissetmişti: bu yalnızca Tasha ve kendisinin,Başkanı ‘yumuşatmak için’ en iyi yolun davranışlarını flörtle sınırlı tutmaya karar vermeleri değildi. Hayır … Data,Nalavia’yla yakınlaşmak istemediğini farketti. Daha önce böyle bir antipati hissetmemişti, koridorlardan odasına yürürken,düşündüğünden daha geç olmuştu,bu tepkisini analiz etti.

Neden,Nalavia’nın onun sınırlarını test edip belki de onları zorlayacağı belliyken,kendini buna gerek kalmamasını umarken bulmuştu?

Merak uyandırıcıydı: Atılgan’la uzayda geçirdiği aylar boyunca,bilincini kazanmış olduğu bunca yıldan daha fazla değiştiğini hissetti. Başka yıldız gemilerinde de görev yapmıştı,bir sürü dünya görmüş,cigabaytlar dolusu veri toplamıştı … ve yine de,o görevlerde,mürettebatın bir üyesi yerine faydalı bir cihaz olmuştu. Ve insanların dostluğundan uzaklaştıkça,insan olma arzusu gittikçe artıyordu … Atılgan’da görev alana kadar bu arzusunu söylemeye bile cesaret edemiyordu. 

Ve ona gülünmemişti.

Will Riker bile,ki genelde Data’nın yaratıcılık gibi insanca duygulara arzusuna çoğu zaman ilgisiz kalırdı,onunla,ona değil,gülmüştü,tanıştıkları gün – ya da tanışmaya çalıştıkları gün,Data’nın gülebildiğini bilmeden ona "Tanıştığımıza sevindim … Pinokyo," diye fısıldadığında.

Bunun anlamını bulabilmek için geminin bilgi bankasına girmişti,saniyeler sonra aradığını bulduğunda,Riker bunu şaka olarak söylediği halde,sevginin büyülü gücü hakkındaki bir hikayenin kahramanıyla karşılaştırılmak onu fazlasıyla şaşırtmıştı.

Sevgi,Data’nın analiz etmeye hiçbir zaman cesaret edemediği birşeydi … ve şimdi yeni görevinde bu denli öne çıkmasının altında yatanın bu mu olduğunu merak ediyordu. Pikard ona beraber görev yaptığı diğer tüm kaptanlardan daha fazla özgürlük vermişti ve onun bu özgürlüğü kendi ilgileri doğrultusunda kullanmasına asla karşı çıkmamışlardı,bu sonsuz merakının göreviyle çakıştığı nadir anlar dışında.Bu her oluşunda onu çok utandırmıştı – ama şimdi daha önce hiç sahip olmadığı bir fırsatı değerlendirmeye nasıl direnebilirdi?

Özgürlük beraberinde sorumluluk da getirmişti. Data,Atılgan’daki görevinin bilim departmanında olmadığını öğrendiğinde sevinçten havalara uçmuştu,hatta bilgi subayı bile değildi,ulaşmak istediği en yüksek rütbe. Emirlerini alıp,komutada üçüncü sırada olduğunu görünce bunun insani bir hata olduğunu düşündü. Birisi yanlış numaralı emri ona ulaştırmış olmalıydı.

Ama doğruydu – yalnızca organik canlılara görev verilen komuta kademesinde bir görevli değil,aynı zamanda da Kaptan Picard,Riker’a verdiği gibi,zaman zaman geminin idaresini ona bırakıyordu.

Ve kimse itiraz etmiyordu!

Olduğu gibi kabul edildiği bu ortamda,Data arkadaşlar edindi,problemlerini ve başarılarını onunla paylaşan,onu sadece fiziksel gücü ya da hızlı bilgi akışı için kullanmayan gerçek dostlar. Geordi LaForge gibi arkadaşlar,ona şakalar anlatıp,bütün insancıl aktivitelerde ona cesaret verip,merakını törpüleyen dostlar.

Ve Tasha Yar gibi arkadaşlar.

Tasha,seyahatlerinin başlangıcında,onu baştan çıkardığında,bunun sebebi o an etkisinde bulunduğu virüs bile olsa,Data onu seçmesine çok mutlu olmuştu. Daha sonra olanları inkar edip, "Bu asla olmadı," demesi onu çok incitip,arkadaşlıklarının ilerlemesini bir süre için engellemişti ama iş ilişkileri zedelenmemişti. Data’nın utanma duygusunu tanımasından sonra,bunun ve başbaşa yaptıkları yolculuk sayesinde yeniden yakınlaşmışlardı.

Birlikte son görevleri Minos’taydı,kendi yaptıkları silah tarafından tehdit edilen gezegende – orada Tasha ve Data birlikte ölümün eşiğinden döndüler. Bu aralarındaki son buzları da eritti.

Data’nın seksüel fonksiyonlarını denediği son kadın Tasha’ydı. Şu anda Nalavia’yı Tasha ile kıyasladığını farketti – ve Treva Baçkanıyla bu fonksiyonlarını kullanmaktan kaçınmasının sebebi buydu. Tasha virüsün etkisinde olabilirdi,ama yine de eşsiz bir zevk paylaşmışlardı. Nalavia’nın verdiği ilk izlenim asaletti. Ona göre Data kişiliği olmayan bir oyuncak,ağzında hoş tad bırakacak egzotik bir baharattı.

Ortada ilginç bir gerçek vardı: Bir yıl önce Nalavia’nın onu baştan çıkarmaya çalıştığını farketmez,ya da bunu umursamazdı. Ve bir yıl önce bir androide de normal bir erkeğe davrandığı gibi davrandığından şüphe duymazdı.

Data odasına yaklaşırken,Tasha’nın ışığının yanmadığını farketti. Bu saatte uyumuş olmalıydı. İnsanların fonksiyonlarının düzgün çalışması için uyumak zorunda olmaları kötüydü; en son kişisel keşfini Tasha’yla tartışmak hoş olurdu.

Ama,bu Nalavia’nın kişisel bilgisayar sistemine girmek için harika bir fırsattı;sabah Nalavia’yla olan randevusuna kadar hiçbir işi yoktu,sabah Nalavia iki konuğuyla beraber başkenti dolaşacaktı.

Data yaklaşırken,odalarının önündeki nöbetçi sersemlemiş ve şaşırmış görünüyordu, esniyordu,şaşkın şaşkın homurdanıp,sol eliyle sağ omuzunu ovuşturuyordu. Adam uyuyakalmış ve uyurken kramp girmiş olmalıydı.Eğer nöbette bir kere uyuduysa,bunu yine yapardı ve Data’nın gizlice bilgisayar terminaline sızmasını kolaylaştırırdı. Böylece önünden geçerken, "İyi geceler," dedi ve odasının kapısını açtı.

Nöbetçi ona baktı. "Siz uyur musunuz?" diye sordu.

"Hayır," diye cevap verdi Data,otomatik dürüstlüğüyle – sonra da ******************** Gerektiğinde mükemmel yalan söylemeyi biliyordu; ama böyle bir durumu ayırdetmesi insanlardan çok daha zor oluyordu. "Ama … bataryalarımı şarj etmeliyim." Adamın onun bir süre işlevsiz olacağını düşünmesi iyi olurdu.

"Hey – güç sistemimizi havaya uçurmazsın,değil mi?"

Ne kadar aptalca bir tepki –

"Hayır," dedi Data,aklına Tasha’nın keşif ekiplerini oluşturan subaylara yaptığı uyarı aklına geldi:yalan söylemeniz gerekiyorsa,basit birşey olsun. "Gereken herşeyi yanımda getirdim."

"O halde size iyi geceler."

Data kapıyı arkasından kapatırken derin bir oh çekti.

Nöbetçiye gevşeyebileceği kadar zaman vermek için üniformasını standard üniformayla değiştirdi. Sonra da ışıkları söndürdü. Hala görebiliyordu – Geordi kadar fazla frekans seçemiyordu ama basit kızıl ötesi ışınlar sayesinde etrafı gündüz kadar aydınlık görebiliyordu çünkü içindeki işlemci sayesinde renklerin değişimlerini farkedebiliyordu.

Bir süre sonra dikkatlice kapıyı açtı – nöbetçi "Birşeye ihtiyacınız var mı,efendim? diye sordu.

"Hayır,teşekkür ederim," dedi Data. Nöbetçi şimdi uykulu görünmüyordu. "Lütfen önümüzdeki dört nokta altı saat boyunca kimsenin beni rahatsız etmesine izin vermeyin." dedi.

  "Evet,efendim," dedi nöbetçi. "Yerime gelene de söylerim."

Data kapısını kapadı ve yeni bir çıkış aramaya koyuldu. Trikorderi sayesinde pencereleri saran alarm sisteminin saptayıcılarını bulmuştu. Kaldığı suit bir antre,bir yatak odası ve bir banyodan oluşuyordu. Bir tek ekstra kapı küçük bir odaya açılıyordu ve oranın da gizli bir çıkışı yoktu. Halıların altında da gizli kapılar yoktu.

Sarayların gizli tünellerle dolu olması gerekmez miydi? Sadece hikayelerde.

Banyoda sonik sistem yerine pompalama sistemi kullanılmıştı. Buzlu camdan bir penceresi vardı,sıkıca kapatılmıştı ve alarm saptayıcıları takılmıştı. Data,bunların Tasha ve kendisi için mi yoksa Nalavia’nın zaman zaman ağırladığı konuklardan gizlice içeri sızmak isteyenler için mi konduklarını merak etti. Eğer Nalavia’ya bunların nedenini soracak olsalardı kesinlikle bunların içeri girip,onların güvenliğini tehdit edebilecek asilere karşı olduğunu söyleyecekti.

Data su tesisatını inceledi,bu arada bu konudaki tüm bilgisini aklından geçiriyordu. Buradaki sistemde kırılmaya ya da sisteme zehir girişini engelleyecek uygun boru hattının kullanıldığını kabul ederek,zayıf yönünün ani sızıntılar karşısında sistemin durdurulmak zorunda olduğunu düşündü. Problemi engellemek ya da gidermek için kimyasal temizleyiciler kullanılabilirdi … ama boruların değiştirilmesi gereken zamanlar olabilirdi.O halde borulara girişi sağlayan paneller olmalıydı –

Yukarıdaki sesleri dikkatlice dinleyerek hangi yöne ilerleyeceğini düşündü. Su tesisatının birkaç metrede bir yeni dairelere su vermek için durduğunu biliyordu.

Sonunda küçük bir lavabonun altındaki zemini ittirdi ve üç küçük ofisten oluşan bir suite çıktığını farketti.Görünürde hiç bilgisayar terminali yoktu. Koridora açılan kapı kilitli olduğu halde kapısında alarm saptayıcılar yoktu; burada her ne yapılıyorsa güvenlik bakımından bir önemi yoktu.

Kilitle fazla uğraşmasına gerek kalmadan,içeriden bir denemede açıldı.Dışarıda kimse yoktu,bu yüzden masalardan birinden aldığı mektup açacağıyla kapının açık kalmasını sağladıktan sonra boş koridorda sessizce ilerledi,bütün duyuları tetikteydi.

Bilgisayar odasının önünde iki nöbetçi nöbet tutuyordu ve kapı saptayıcılarla desteklenmişti, Data saptayıcıları kızıl ötesi ışınları algılayan gözleri sayesinde yirmi metreden farketmişti. O kapıdan geçmeye niyeti yoktu.

Artık ana bilgisayarın yerini biliyordu. Data hızlı fakat sessiz adımlarla geldiği yoldan geri döndü,küçük tünele girip lavabonun altındaki kapağı üzerinden kapattı ve dar koridorda sürünmeye başladı. Bilgisayarın tam altına gelene kadar sürünmeye devam etti – üzerindeki bilgisayarın sıcak olduğunu farketti. Daha sonra ilk lavaboya giden boruları takip etti ve o odanın bilgisayar odasına açıldığını umdu.

Umduğu gibi oldu. Ama bilgisayarda çalışan biri vardı.

Ona bir zarar vermeden bayıltmanın birkaç düzine tekniğini biliyordu … ama oraya giderek riske atılmayı doğru bulmamıştı. Eğer kadın onu görecek olursa,Data onu alarmı çalıştırmadan etkisiz hale getirmiş olsa bile ayıldığında çalışırken uyuyakaldığına ikna edilmesi imkansız olurdu – ve Nalavia bilgisayara girenin Data olduğunu tahmin ederdi.

Data lavaboya geri döndü ve kadın işini bitirip bilgisayardan çıkana kadar bir saat kadar orada bekledi. Kadın ışıkları söndürüp odadan ayrıldıktan hemen sonra Data kadının boşalttığı koltuktaydı,gerekli güvenlik kodlarını bulana kadar modası geçmiş bilgisayarı taradı. Daha sonra bıraktığı tüm izleri sildi.

Başka hangi uykusu kaçan bilgisayar kullanıcısının gelebileceğini bilmediği için Data oradaki işini çabuk bitirdi. Bilgisayarın haberleşme frekanslarını aldı. Özellikle o anda kullanılmayan birini seçti,trikorderinin modemini o frekansa adapte etti ve bütün izleri yok edip oradan ayrıldı.

Daha sonra suitine döndü. Zemini yerine yerleştirir yerleştirmez banyodan çıktı. Ama sonra geri dönüp üzerini inceleme isteği hissetti. Işığı yaktı,görüşünü insan spektrumuna göre ayarladı – ve çok pis oduğunu farketti!

Tabii ki yedek bir üniforması vardı – ama bu üniformasını bu halde odada bırakması ya da temizlenmesi için vermesi,kafalarda soru işaretleri bırakabilirdi.Ama Yıldız Filosu’nun yeni üniformaları su ve sabun dahil bilinen her türlü metodla temizlenebiliyorlardı ve zarar görmeleri neredeyse imkansızdı.

Data soyundu,duşa girdi ve hem kendisini hem de üniformasını yıkadı. Üniformasını banyoya astı. Kuruması bir ya da iki saat sürebilirdi.

Daha sonra trikorderine konsantre oldu,bir yandan da bilgisayara yapılacak başka girişlere ve kapıdaki nöbetçilere karşı tetikteydi. Nalavia’nın bilgisayar sistemi sınırlı hafızası olan eski bir modeldi; Data’nın ondan bilgi alması uzun sürecekti. Bir ara saray güvenliğinden biri bilgisayara girince Data işlemi durdurmak zorunda kalmıştı.

Yavaş veri akışı sayesinda Data bazı bilgileri gördüğü an analiz edebiliyordu – en azından fikir sahibi olabiliyordu. Nalavia’nın ordusuna verilen emirlere göre, o baskın görüntülerindeki ‘teröristler’ asiler ya da savaş lordlarının adamları değil,Nalavia’nın kendi birlikleriydiler.

Trikorderine bütün bilgileri yükledikten sonra Data tamamını analiz etme fırsatı buldu. Sabah bir ‘uşak’ tarafından uyandırılacağını düşünüyordu. Bu yüzden yatağa uzandı  ve androidler hakkında fazla bilgisi olmayan birinin şüphelenmesini engelleyecek şekilde ‘bataryalarını şarj etme’ yalanını inandırıcı kıldı. Böylece rahatsız edilmeden analizine devam etti.

Sabah Data çok kesin bir sonuca varmıştı: Nalavia hemen hemen her konuda yalan söylüyordu. Seçimle işbaşına gelen ve adil görünümlü Başkan olmasına rağmen Nalavia çılgın ve güç delisi bir diktatördü. Neden insanların hep birlikte ona karşı ayaklanmadıklarını anlayamadı.

Data bilgileri Tasha’nın da anlayıp,analiz edebileceği bir forma sokarken odanın kapısı açıldı ve içeri elinde tepsiyle bir uşak girdi. "Başkan Nalavia sizinle yarım saat sonra resepsiyon holünde buluşacak,efendim."

"Teşekkür ederim," dedi Data otomatik bir şekilde.

Adam tepsiyi masanın üzerine bıraktı,yemeklerin üzerindeki kapakları kaldırdı ve odadan ayrıldı. Data kalktı,önceki akşam merakını yenemeyerek ihtiyacından çok fazlasını yediği için yemeğe bakmadı bile. Giyindi ve Tasha’nın kapısını çaldı.

Holdeki nöbetçi, "Genç bayan çoktan gitti,efendim," dedi.

Data bunu garip buldu. Henüz geç olmamıştı; eğer Tasha erken kalktıysa neden onunla temas kurmamıştı? Kombajına dokundu. Cihaz kuş sesine benzeyen bir ses çıkardı ama kanal açılmadı. Hala Tasha kapısını çalabilirdi.

"Acaba unuttu mu –" diyerek Tasha’nın odasına girdi.

Herşey çok düzenliydi,yatak yapılmıştı ve kişisel eşyaları raflara özenle yerleştirilmişti.

Data şüpheyle dolabı açtı. İçerde Tasha’nın geceliği ve iki tane günlük üniforması asılıydı.

Resmi üniforması orada değildi.

Neden bugün yine resmi üniformasını giyiyordu?

Ya da ‘yine’ yerine ‘hala’ mı demeliydi? Tasha dün akşam odasına dönmüş müydü? Data bütün gece Nalavia’nın marifetlerini inceledikten sonra ondan her hareketin beklenebileceğini düşündü.

Data bütün odayı taradı,dolabı,banyoyu,çekmeceleri. Şu anda elinde yeterli bilgi yoktu; o an için yapması gereken Nalavia’nın şüphelerini kendinden uzak tutmaktı.

Odadan çıktı,çıkarken de nöbetçiye, "İyi,yanına almayı unutmamış," dedi. Ve Nalavia’yla buluşacakları yere gitti.

Nalavia bekliyordu … ama Tasha’dan hiçbir iz yoktu.

Başkan bu sefer farklı bir üniforma giymişti,bu seferki mavi bir üniformaydı. Yüzünde davetkar bir gülümseme vardı. Data’ya, "Günaydın. Eminim iyice dinlenmişsinizdir. Ne kadar uykuya ihtiyacınız var,tatlı android? Sanırım biz organik yaratıklardan daha az,öyle değil mi?"

"Öyle sayılır," dedi Data.

"Ah – bu bazı şeyleri çok ilginç kılıyor olmalı."

Ama Data bu sabah flört dosyalarına girmeyi reddediyordu. "Yüzbaşı Yar nerede?" diye sordu.

"Şafakla birlikte bazı tarım bölgelerini incelemeye gitti. Hatırlarsanız bizim tarım ürünlerimiz oldukça ilgisini çekmişti."

Bir saniye sonra Data mahalli bir hayvanın sütünden yapılan köpüklü bir tatlı sonrasında böyle bir konuşma geçtiğini hatırladı. Nalavia’nın hikayesine inanmış gibi davrandı ve "Evet,hatırlıyorum. Ama sadece benim yanımda geçen konuşmaları."

Nalavia’nın gülümsemesi yüzünde dondu. Daha sonra devam etti, "Size söylediğim şeylere dikkat etmem gerekecek o halde. Tutamayacağım sözler vermek istemem."

Data’yı deniyordu. Tasha’nın yanına gitmek istediğini söylese miydi? Bir yerlerde tutuluyor olmalıydı – ve Nalavia Yıldız Filosu kayıtlarından Data’nın gücünü çok iyi biliyor olmalıydı; onu bir yerlere hapsederse kaçamayacağından emin olması gerekirdi. Eğer Tasha bir sebepten dolayı ellerindeyse,Data’nın şüpheleri ancak onu arayarak dinebilirdi.

Tasha’nın başının dertte olduğundan emin olana kadar yapabileceği en iyi şey özgür kalıp, Treva hakkında toplayabildiği kadar bilgi toplamaktı.

"Bize şehri gezdireceğinize söz vermiştiniz," diye hatırlattı. "Yüzbaşı Yar başka bir program yapmış olsa bile ben hala şehri görmek istiyorum." Böylece burada olup bitenler hakkında biraz ipucu toplayabilirim. En saf,en masum havasını takındı. Bu haliyle uzun bir süre sonunda en sakin insanı bile delirtebilirdi. Bir zamanlar insanlarla sadece bu modda iletişim kuruyordu.

Nalavia sinirlenmedi. Nalavia’nın şeffaf arabasından dışarıyı izlerken,neredeyse bir saat boyunca Data’nın insanlar ve şehirle ilgili çocukça merakıyla başa çıktı. Sonunda sabrı tükenmişti.

"Artık oyunu bırakalım,Bay Data. Dün gece tamamen farklı bir insandınız. Yürüyen makinayı oynamayı bırakın – insanlarla ilişki kurmak için çok daha farklı modlarınız var."

Data’nın reaksiyonuyla ilgili  en ilginç şey makinayı ‘oynadığına’ dair memnun,sıcak bir tespitti. Bu,kadının onu bir insan gibi değerlendirdiğini gösteriyordu. Ama sonra kendi kendine onun kim – ve ne olduğunu – hatırlattı. Ona insan olmak istediğinden hiç bahsetmemişti,bunu Tasha’dan öğrenmiş olabilir miydi?

"Tamamen haksız sayılmazsınız," dedi makul bir tonda, "bana ‘yürüyen makina’demekle. Ne de olsa birçok organik bileşenim de olsa bir kısmımda mekanik –"

"Kes şunu," dedi kadın sinirli bir şekilde.

Data şaşırdı. "Kesmek mi?"

"Senin Volkan taklidi yapmanı da istemiyorum. Dün son derece ilginç bir arkadaştın. Bunun neden değiştiğini öğrenmek istiyorum."

Neden ben? Neden Will Riker burada değil? Güzel,güçlü ve akıllı kadınları idare etmesini bilen o,ben değilim!

Ama Will Riker yüzlerce ışık yılı uzaktaydı ve Data’nın burada birşeyler yapması gerekiyordu. Riker bu durumda ne yapardı? diye kendine sordu. Problem şuydu; Angel Bir’de Beata’nın odasının kapılarının ardında ya da benzer birkaç durumda neler olduğunu bilmiyordu.

Hayır – bir dakika. Birşeyi biliyordu: Riker kadınlara daima hediyeler verirdi,nadir ve güzel şeyler.

Snunda, "Kendimi … kaba hissediyorum," dedi, "Sen mükemmle bir ev sahibisin. Bize çok güzel kalacak yerler,harika yiyecekler sağladın – ve benimse sana verecek hiçbir şeyim yok."

Kadının gülümseyişi şehvet doluydu. "Oh,siz de karşılığında bana birşey vereceksiniz,Bay Data – bu akşam,sanırım,kabine üyelerimle tanıştıktan sonra."

Çaresizlik içinde flört dosyalarına girdi. "Ah,ama bu sizin kadar benim için de bir hediye,Bayan Başkan. Size çok özel,sizin kadar güzel … ve sadece size ait birşey vermek isterim."

"Ne kadar sevimli bir düşünce," dedi. "Ama isteyebilecek herşeye sahibim. Bu düşünceyi hediye olarak alacağım." Daha sonra Nalaviakonuyu değiştirdi ve Data’yı farkında olmadan çok rahatlattı.

Üzgün bir bakışla gözlerini şehire dikti ve, " Biliyorsu,benim için yapabileceğin birşey var: Yıldız Filosu’nu halkıma yardım için ikna etmek."

Ve bunu söylediği anda Data şefkatle, "Oh,evet,Başkan Nalavia,bu konuda elimden gelen herşeyi yapacağım.

Data her an izleniyordu. Aynı anda birçok şey yapabildiği halde,bu şeylerden sadece birine tüm dikkatini veriyordu. Nalavia’yla dolaşırken bilgi işlemcisini dün gece girdiği bilgileri sıraya sokmak için programlamıştı. Böylece gerektiği zaman çok kısa zamanda bu bilgilere ulaşabilecekti.

Saraya döndüklerinde ‘terörist saldırıların’ kurbanlarıyla yemek yiyeceklerdi. Data saldırıların Nalavia’nın tezgahı olduğu halde ölenler ve yaralananlar olmasına üzülmüştü. Halkın bundan haberi olmadığı belliydi.

Tur boyunca Nalavia’nın arabasından inmedikleri için sarayda çalışanlar dışında tanıştığı ilk Treva’lılar bunlardı. Teröristlerin kurbanlarının iki tane sözcüleri vardı,sekiz tane de yaralanmış ya da sevdiklerini kaybetmiş insan vardı. Data kurbanlarda en ufak bir kızgınlık ya da öfke belirtisi görünmemesine çok şaşırmıştı. Üzgün görünüyorlardı ve kaybettklerinin hakkında sevgi dolu sözler söylüyorlardı ama kesinlikle birini suçlar ya da intikam ister gibi bir halleri yoktu. Data,Dr Crusher ya da Danışman Troi’un orada olup,Treva’lıların tepkilerinin doğal olup olmadığını analiz etmelerini isterdi.

Yemekten sonra,Data bazı Treva’lılarla başbaşa konuştu. O zaman bile acılarından bahsettikleri halde bu ölçülü bir üzüntüden öteye geçmemişti. Bir türlü gerekli duygusal kuvveti kendilerinde bulup, gerçekten umursuyormuş gibi davranmıyorlardı. Sözcüler biraz daha iyiydiler; Nalavia’nın kendilerine verdiği destekten memnundular ve hükümetin başka trajedilerin olmasını önleyeceğini düşünüyorlardı.

Data kendini zorlu bir soru cevap sonunda Ana Yönetmeliğin,Yıldız Filosu’nun neden buraya gelip onları bu hale getirenleri öldürmesini engellediğini anlatmaya hazırlandı. Ama beklediği sorular gelmedi. Data Nalavia’ya sordu, "Bu insanlar şokta mı?"

"Oh,hayır – hayır,Bay Data. Onlar Yaşlı,kötlü sınıfının üyeleri. Onları eğitip,hayat standardlarını yükselttiğimiz halde duyarlılıklarını arttırmak nesiller sürebilir. Bu arada bizim onları çocuk gibi korumamız gerekiyor."

Data bu açıklamaya inanmış gibi davrandı ve yakındaki bir okula yapılan geziye katılmaktan çok memnun olacağını söyledi. Aslında sarayda kalmayı tercih ederdi. Tasha’nın yokluğu onu endişelendiriyordu – meslektaşı gerçekten zamanını bir turda mı harcıyordu,yoksa başına kötü birşey mi gelmişti?

Sonunda Nalavia öğleden sonra danışmanlarıyla toplandığında; Data topladığı bilgileri kafasında değerlendirirken,dışarıya karşı da otomatik bir sosyal program sayesinde garip görünmüyordu.

Çocuklar Data’ya bayılmışlardı ve bazıları ondan korkmuş ya da utanmışlardı. Programı çocukların halinde bir gariplik olmadığını anlayacak kadar iyi çalışıyordu. Nalavia haklı olabilirdi – muhtemelen Treva’da sınıf ayrımı o kadar keskindi ki aralarından sadece genç olanlar eğitilebiliyorlardı.

Öte yandan,çocuklar bağırıp,çağırdıkları halde,gelenlerin en gencinde bile bir öfke ya da ağlama belirtisi yoktu. Tesadüf müydü? Yetersiz bilgilendirme.

Bu yüzden tüm dikkatini Nalavia’nın bilgisayarından edindiği megebaytlar dolusu bilgiye verdi. Büyük çoğunluğu ihtiyacı olmayan bilgilerdi: toplu taşıma,hava durumu,tarım raporları,üretim kotaları. Ama – Treva’da çok sıradışı bir miktarda uyuşturucu madde üretiliyordu ve kayıtlara göre çok az bir bölümü ihraç ediliyordu. Tasha’yla beraber izlediği reklamları hatırladı. Uyuşyurucu içecekler, solunarak içilen tozlar ve kremler.

Bu sarhoş edici maddeler Treva’lıların körelmiş duyularının sebebi olabilirdi. Çocuklar daha normal görünüyorlardı,çünkü henüz bu maddeleri kullanmıyorlardı. Dikkatini sınıftaki öğretmene verdi ve ona sordu, "Çocukları uyuşturucu maddelere karşı eğitiyor musunuz?"

Öğretmen bu soruya çok şaşırmıştı. "Bunu neden yapalım ki? Uyuşturucular hayata zevk katarlar - iy– yapılmış bir işten sonra hakedilmiş bir zevk." Reklamlardan birinde duyduğunu tekrar ediyordu,kaynağından haberi yoktu.

Data’nın rehberi öğretmene telaşla teşekkür etti ve başka sınıfa geçtiler. Data tekrar dost canlısı androidi oynamaya başladı. Bir yandan da uyuşturucuların ekonomik değerinin ve yapılan reklamların analizini yapıyordu. Çok büyüktü … ama üretim tablolarına baktığında dikkat çekici birşey buldu: kimyasal maddeler çok büyük bir endüstriydi ama en fazla üretimi yapılan madde ‘Riatine’ isimli bir maddeydi ve buna ayrılmış bir reklam bütçesi de yoktu. Ama Data’nın kayıtlarında bunu üreten en büyük şirketlerin ve sahiplerinin listeleri vardı: Nalavia ve bazı kabine üyeleri.

Muhtemelen maddenin halka satılırken başka bir adı vardı. Ama,hayır – satılmıyordu ve ihraç da edilmiyordu. Üretim başlığı altındaki dosyalarda maddenin üretimi görülüyordu … ama sonra bilgiler bitiyordu.

Ama Data’nın içindeki bilgisayar Nalavia’nınkinden en az bin defa daha üstündü. Başka dosyalarda Riatine’le ilgili birşeyler aradı – ve bunu açık hükümet kayıtlarında buldu: Riatine şehrin bütün su şebekesine katılan temizleyici bir maddeydi.

Bu bir sır değildi o halde. Daha sonra … Riatine’in kimyasal formülünü içeren dosyayı aradı. Açık hükümet dosyalarında değildi. Üretim dosyalarında da yoktu. Görünüşe göre Treva’da patent ofisi gibi bir kuruluş da yoktu – ama ‘Riatine’ ana başlığında aramaya devam edince yalnızca Nalavia ve iki kişi tarafından görülebilecek yüksek güvenlik dosyalarında buldu.

Data formülü okudu ve kendi bilgi bankalarında bu formülün Treva’lıların genetik yapılarına yapacağı etkiyi araştırdı. "Hipnotik kontrol altına girebilme ve negatif duyguları bastırabilme," diye bir etkiyle karşılaştı. "Bağımlılık yapmaz. Psikoterapide kızgınlık ve saldırganlığı kontrol etmek için kullanılır. Uyku ilacı olarak kullanılabilir. Kısa süreli kullanımda bir yan etkisi yoktur. Uzun dönem kullanımı tavsiye edilmez."

Uzun dönem kullanımının etkileri ‘duygusal bağımlılık,düşünsel gerilik. Duygusal boşalım eksikliği,kişi benliğini kaybeder ve dışarıdan gelen hiçbir uyarıdan etkilenmez ve tepki vermez. Eğer dikkatli kullanılmazsa,kişinin duygu üretmek için kimyasal uyarıcılara ihtiyacı olur. Riatine kesildiği an yan etkiler de kesilir.’

İşte sebep ortadaydı: Nalavia’nın halkının hiçbir talebi ve hiçbir hoşnutsuzlıuğu yoktu çünkü ilacın ve hipnozun etkisi altındaydılar. Duygusal olarak ölmüş hayatlarına video şovları ve uyuşturucular sayesinde canlılık geliyordu. Bu arada bu şovlar onlara neye inanacaklarını söylüyordu, bugün söylenen dünkülerle çelişse bile.

Tasha’yı bulmalıydı! Nalavia ona ilaç vermiş olabilirdi. Neden onun ‘tarımsal turuna’ katılmak için ısrar etmemişti?

Hayır. Nalavia onun hiçbir şey bilmediğini düşündüğü sürece Data özgür kalacaktı. Ama Başkan akşam yemeğinde görüşünceye kadar Tasha’yı ortaya çıkartmazsa Data daha fazla aptal rolü yapamazdı. Bu yüzden akşama kadar Tasha’nın nerede tutulduğunu bulup onu kurtarmalıydı.

Rehberiyle,Başkanlık Saray’ına dönene kadar Federasyon’daki eğitim politikaları konusunda konuştular. Daha sonra ‘yemek için üstünü değiştirmek’ bahanesiyle ondan ayrıldı ve hemen odasına döndü. Tasha odasına dönmüş mü diye kontrol etti.

Sonıunda yeniden kombaj ile bağlantı kurmaya çalıştı. Cihazda hiçbir sorun yoktu – çalışmaması dışında! Trikorderinden aldığı işarete göre sinyal,dışardan gelen bir etkiyle engelleniyordu.

Bir saat içinde,yemek vakti gelince,bu maskeli balo sona erecekti,çünkü Data,Nalavia’nın Tasha’nın yokluğuyla ilgiliöne süreceği hiçbir bahaneyi kabul etmemeye kararlıydı. Çaresizce, kullanımda olduğunu bildiği halde,yeniden Nalavia’nın bilgisayarına girdi. Trikorderinden yaptığı bu girişin farkedilmemesini umuyordu. Belki de Tasha’nın nerede olabileceğine dair bir ipucu bulabilirdi.

Bir terminalde iş toplantıları vardı,askeri konular başka bir terminalde görüşülüyordu. Dinlemeye başladığında ana haberleşme terminali kullanılmıyordu … ama bir süre sonra  birisi hatta girip, "Droo," diye seslendi. Droo cevap verdiğinde arayan, "Havaya uçmadı ya,Droo. O Yar denen kadını bulsan iyi olur!

"Sana söyliyeyim,kadını hiçbir yerde bulamadım – nerede olduğuna dair hiçbir fikrim yok."

"Lanet olsun sana – benim hayatım –"

"Senin hayatın tehlikede,Jokane," Nalavia aniden özel hattından konuşmaya dahil oldu. "Görevdeki piyade devriyelerine rapor ver. Ve sen Droo,sana gerektiği takdirde ordunun tamamını kullanma yetkisi veriyorum. Androidi daha fazla oyalayamam – kadını gün batımına kadar geri getir yoksa bir astroid üzerindeki buz madeninde nöbet tutarsın. Eğer Yıldız Filosu’yla uğraşacaksam, rehinelerimden birini kaybetmeyi göze alamam!" 

VII

Tasha Yar Yıldız Filosu tarafından eğitilmişti. Gece kimsenin ona saldırmayacağından emindi ve kapı kolayca açılacak ya da kırılacak bir kilitle değil gerçek bir sürgüyle kapatılmıştı. Sürgüyü açmayı denedi ama Dare’in onu kapattığı odadan kaçması mümkün değildi.

Bina taştan yapılmıştı,elleyapılmış parkeler evin,bu işlerin ucuza mal olduğu eski zamanlarda yapıldığını gösteriyordu. Bir trikorderi olmadan odada gizlenmiş alarm saptayıcıları olup olmadığını öğrenemezdi ve duvarın bazı parçaları yanlış değilse yerlerini de tahmin edemezdi.Taş gerçek gibiydi ve vurduğu zaman tok bir ses çıkarmışdı. Ahşap kapı çerçeveleri ağaçların yaşlarını gösteren çizgiler taşıyorlardı ve onlarda da bir bozukluğa rastlamadı.

Odada pencere yoktu,iki tane kapı vardı. Kapılardan biri hole,diğeri de basit ama işlevsel bir banyoya açılıyordu. Odadaki tek ayna oradaydı. Küçük ama temiz ayna lavabonun üzerinde asılıydı. Ayna yatak odasını görebilecek bir pozisyonda değildi,amacının birini gözetlemek olmadığı belliydi.

Yatak tahta bir iskeletin üstündeki kalın bir şilteden oluşmuştu,üzerinde mavi ketenden bir örtü vardı. Yar yatağı paramparça etti,her parçasını inceledi ve yatağı yeniden yaptı. İçinde ya da altında gizlenmiş hiçbir şey yoktu.

Onu izleyerek bulmayı umdukları ne olabilirdi ki? Kombajı Dare’deydi. Data’yla haberleşemezdi. Dare onun şu anda tam olarak ne yaptıysa onu yapacağını bekliyordu ve kaçamayacağını farkettikten sonra sabah ne olacağını düşünerek rahatlamaya karar verdi.

Bir dolap yoktu,sadece ufak bir raf vardı. Üzerinde açık mavi bir gecelik asılıydı,yerde ise yumuşak bir çift terlik duruyordu. Yar bunları kabul etmeye karar verdi; tören üniforması içinde uyunmayacak kadar rahatsızdı.

Banyoda kabin yoktu; tahta bir raf üzerinde tarak,saç fırçası,diş fırçası,diş macunu,sabun, havlular ve bir tüp şampuan duruyordu. Tasha sonuncuyu tanıdı: Dare’in kişisel seçimi,Rigel Yedi’nin otlarından yapılmıştı. Dare’in kişisel kokusunun bir parçasıydı,onu koklayınca bir nostalji rüzgarı başını döndürdü.

Ama geçmişin aklını çelmesine izin veremezdi. Darryl Adin bir hain ve katildi ve şimdi de kendi isteğiyle bir paralı askerdi. Başkan Nalavia kadar güvenilmezdi – ve Yar Data’yla kendisinin iki tarafında haklı olmadığı gri bir durumda taraf olmak zorunda kalacaklarından korktu.

 Sabaha kadar yapacak hiçbirşey olmadığı için uyumaya karar verdi. Yıldız Filosu subayları – bütün yıldız gezginleri gibi – vücutlarının sabit bir ***circadian ritmine uymasına izin vermezlerdi. Çünkü ziyaret ettikleri bütün gezegenlerin farklı günleri,geceleri vardı,oraya gündüz ya da gece yarısı ışınlanabilirlerdi,mevsim kış ya da yaz olabilirdi. Yar beş saatlik bir uykudan sonra kalktı,egzersiz yaptı,duş aldı,giyindi ve kendisini almaya gelecek olanı beklemeye başladı.

Poet’in gelmesi uzun sürmedi,gözalıcı görünüyordu. Ona kahvaltıya kadar eşlik etti. Bu sabah kamuflaj içinde değildi. Siyah pantolonunun üzerine bol,sarı bir tunik giymişti,belinde geniş,siyah bir kemer vardı. Silahsız gibi görünüyordu – bunu düşününce dün akşam gördüğü adamların hiçbirinin silah taşımadığını farketti. Ama birçok bol elbise görmüştü. Yıldız Filosu üniformaları gizli bir silah taşımayı imkansız hale getiriyordu;bol tunikler,gömlekler ve burada gördüğü ceketler herhangi bir silahı,fazeri,patlayıcıyı,bıçağı ya da sapanı kolayca saklayabilirdi – Yıldız Filosu Güvenlik eğitimi onun gibi Dare’i de bilinen her türlü silah konusunda uzman yapmıştı ve hiç şüphesiz Dare’in adamları da sıradan adamlar değillerdi.

Kaçmayı denemeli miydi? Poet’in göründüğünden daha güçlü ve daha yetenekli olduğunu biliyordu ve Tasha bu … yerde yolunu bulamayacağını farketti. Bu bina neydi? Bir kale mi? Poet’e sormaya karar verdi.

"Doğru," dedi Poet. "Rikan’ın kalesi,Nalavia’ya direnişin merkezi. Birisi sana sonra etrafı gezdirir." Durdu,Tasha’yı da durdurdu ve kendine çevirdi. Işık gözlüklerinin camlarından yansıyıp gözlerinin okunmasını engelliyordu. Onları takmasının sebebi bu mu diye düşündü Tasha. "Sen osun, değil mi?" diye sordu Poet.

"O … mu?"

"O olaydaki kadın. Küçük sarışınları  kovalayıp,ertesi gün onları yüzüstü bırakmasının ya da  cehennem zebanisi görmüş gibi bembeyaz gelmesinin sebebi. Bir Yıldız Filosu subayı! **********

Tasha’nın şaşkın bakışları arasında ilave etti, "Oh,evet,hepimiz Dare’in eskiden Yıldız Filosunda olduğunu biliyoruz – ve onu nasıl harcadıklarını. Senin ona nasıl – " Gözleri nefretle parlıyordu. "Kadınlar ne kadar zevk keşfederse/Aşk yerine kalleşliği öğrenirler."

Demek Dare hala beni suçluyor.

Geri kalan yolu sessizce katettiler.

Kahvaltı,Yar’ın hayatında gördüğü en güzel odalardan birinde sunuluyordu. Binanın dışına doğru uzanan odalardan biriydi. Dışarı bakan pencereler parlak renkli ağaçlarla dolu dar bir kanyona bakıyordu. İçerideki duvarda şömine ve bazı tablolar vardı. Masa yirmi kişi için hazırlanmıştı ama şu anda sadece üç kişi yiyordu. Yar birini tanıdı: Sdan.

Resimli duvar örtüleri,damasko mobilyalar,eski ve cilalı ahşap masa,porselen ve altın yemek takımları – bu görkem Yar’ın nefesini kesmişti. Dikkati bir an için dışarıdaki benzersiz manzaraya kaydı. Burada yaşamayı hayal etti. Tabiatın cömert güzelliği en güzel sanat eserleriyle mükemmel bir uyum içindeydi. Bir an hiçbir şey düşünmeden bunun tadını çıkarttı. Sonra da Yıldız Filosu ciddiyetini takınıp masaya yaklaştı.

Tanımadıkları bir adam ve bir kadındı. Kadın insana benziyordu. Siyah tenliydi,kısa,kalın saçları bir bantla alnında toplanmıştı. Güzel ya da sevimli değildi ama otururken,yemek yerken ya da yanındakilerle konuşurken  gücü belli oluyordu. Birçok erkekten daha kaslı olan kollarını açıkta bırakan kolsuz bir gömlek giyiyordu – kesinlikle Dare’in paralı askerlerinden biriydi.

Kadın ne kadar gizemliyse adam da o kadar iticiydi. Bir Treva’lı ya da bir insandı ve oldukça yaşlı görünüyordu. Beyaz saçları,buruşuk bir teni ve parlak,yordun gözleri vardı.Yar Treva’lıların yaş düzenini bilmiyordu ama bir insansa sekseninin üzerinde olmalıydı. Ama dik oturuyordu ve gözleri tetikteydi. Tasha yaklaştığı sırada ayağa kalktı ve onu kibarca selamladı.

"Siz Natasha Yar olmalısınız," dedi adam. "Ben Rikan. Savaşçıların Kalesi’ne hoşgeldiniz, Bayan Yar."

Yar’ın tercümanı Yıldız Filosu’nda bile neredeyse bir asırdan fazladır kullanılmayan ‘Bayan’ kelimesini Rikan’ın Treva dilinde ona söylediği şeyin karşılığı olarak seçmişti.

"Sizinle tanıştığıma sevindim,efendim," dedi Yar,masanın yanında dikkatle duruyordu, "ama beni sizin konuğunuzmuşum gibi selamladınız. Oysa ben sizin tutsağınızım."

"Çok saçma," diye cevapladı savaş lordu. "Siz benim konuğumsunuz. Lütfen oturun. Hizmetkarlar kahvaltınızı getirecek."

Yar olduğu yerde kaldı. "Benim geldiğim yerde,Lord Rikan,konuklar odalarına kilitlenmez."

Adam gülümsedi ve bakımlı dişleri göründü. "O halde gücünüzü toplamak için birşeyler yemek isteyeceksiniz,böylece kaçış denemenizi gerçekleştirebilirsiniz."

Yar yaşlı,bilge gözlere baktı ve aklından tam olarak geçenin bu olduğunu düşündü. Vaz geçti ve Poet’in onu oturtmasına izin verdi. Yemek harika kokuyordu ve tadı da mükemmeldi – eğer bu gezegende uzun kalırsa Treva mutfağı formunu bozabilirdi.

Rikan masadaki öbür kadını,Barbara’yı tanıttı. "Barb," diye düzeltti kadın. "Kimse beni Barbara diye çağırmasın özellikle de Babas diye!" sonuncuyu Poet’e bakarak söylemişti.

"Bir isim nedir ki?" dedi Poet. "Bir gül başka bir isimle de güzel kokar."

Barb ona dişlerini gösterdi. "Bu gülün dikenleri var!" 

"Natasha –" Rikan başladı.

İsimleriyle hitab etmeye başladıklarında, "Tasha," dite düzeltti Yar. "Muhtemelen Natasha’dan geliyor ve ilk kayıtlarımda öyle yazıyor ama hem annem hem de beni büyüten kadın bana Tasha derlerdi."

Barb, "Ona bunu söylemenin faydası yok,Tasha. Neden uğraştığımı bilmiyorum,bir işe yaramıyor zaten." dedi.

Rikan konuşmasının kesilmesini önemsemedi ve devam etti, "Genç dostum Adrian –" Poet’ten bir kahkaha geldi,muhtemelen Dare’in en nefret ettiği şeyin takma ismiyle çağrılmak olduğunu biliyordu. Eğer Dare bile Rikan’ın resmiyetini delemiyorsa,kimse delemezdi. " – beni kendi isteğinizle ziyaret edeceğinize inanmıyordu,hatta Nalavia’nın güvenlik duvarını aşıp size bir davet göndermiş olsak bile."

"Yanılmış," dedi Yar. "Eğer aranan Terörist savaş lordu bizi davet etseydi, Data ve ben sizinle tanışmaya gayret ederdik."

"Data – şu android?"

Demek Rikan Data’nın ne olduğunu biliyordu. Yar Dare’in de bildiğinden emindi; bu günlerde Yıldız Filosu’yla ilgili herşeye karşı nefret doluydu. "Evet,Data bir android,ama bu onu eksik bir kişi yapmaz."

"Gerçekten mi? onunla tanışmak çok hoşuma giderdi."

"Beni burada uzun tutarsanız,bu şansı elde edeceğinizden eminim," dedi Yar kendinden emin bir şekilde.

Arkadan gelen başka bir ses Yar’ın sözünü kesti. "Eminim senin yürüyen bilgisayarın yerini bulabilir ama buranın on kilometre yakınına bile yaklaşamaz."

Yar döndü ve Dare’I karşısına gelene kadar izledi. Tasha, "Eğer yapılacak en iyi şeyin bu olduğuna karar verirseikesinlikle yapacaktır," dedi,daha fazla devam etmedi çünkü dikkati başka yöne kaymıştı. Dare yalnız değildi; yanında bir kadın vardı ve otururken de kadın yanından ayrılmamıştı.

"Aurora," dedi Dare, "Sana Yüzbaşı Tasha Yar’ı tanıtmama izin ver. Tasha,taktik danışmanım,Aurora."

Aurora Tasha’dan çok az daha yaşlı olan çok şaşırtıcı bir kadındı. Ama Yıldız Filosu subayı öbür kadının yanında kaba ve çocuksu kalıyordu. İkinci bakışta,güzel değildi hatta sevimli bile değildi ama üzerinde doğuştan gelen bir asalet vardı.

Saçları kahverengiydi,güneşin ışınlarının yansıması saçlarındaki kızıl telleri de açığa çıkartıyordu. Gözleri ılık bir kahverengiydi,derinliklerine bakılırsa Volkandı. Aksi takdirde parça parça incelenirse,çok sıradandı: yuvarlak yanaklar,köşeli bir çene. Şişman bir görünümü yoktu ama zayıf da sayılmazdı**************************************************************** Vişne-kırmızı ceketi,saten bluzu ve siyah pantolonuyla oldukça zarif görünüyordu. Yar … Data’nın hafıza bankasından ‘pejmürde’kelimesini bulacağını düşündü hatta onun tören üniforması için bile. Özellikle de kahvaltıya hiç uymayan tören üniforması üzerindeyken.

Aurora,Tasha’ya ölçülü bakışlarla, "Tanıştığımıza memnun oldum,Tasha," dedi. "Dare bana yetenekli bir asker olduğunu anlattı. Umarım bize yardım etmeye ikna olursun."

Bu Tasha’nın en son umduğu şeydi. Şaşırdı,önce Dare’e,sonra da Rikan’a baktı, "Size yardım etmek mi?"

Rikan, "Nalavia’nın size ne anlattığını biliyorum. O korkunç görüntüleri biz de izledik. Masum insanlar ve çocuklar saldırıya uğrayıp,öldürüldüler. Bütün bunlardan beni ve diktatörlüğüne başkaldıranları sorumlu tutuyor."

"Data ve benim bu saldırıların düzmece olduğundan haberimiz var," dedi Tasha. "Ya da en azından sahnelenmiş ve yönetilmiş,tıpkı Data,ben ve Yıldız Filosu ilgili görüntüler gibi. Dare bunun bir savaş filosu olmadığını anlatmıştır herhalde?"

Sandalyesinde Yıldız Filosu’ndan her bahsedilişinde huzursuz olan eski sevgilisine baktı. Bu sabah da dün akşam giydiği gibi bir kıyafet giymişti ama bugünkü gömlek,siyah ipeksi bir malzemeden yapılmış,gümüşi şeritli bir taneydi. Ceketinin göğüs cebinde gümüş bir sembol vardı. Bu bir çeşit başlık figürüydü. Yar bunun Dünya’daki orta çağ şövalyeleri tarafından kullanıldığını farketti. Gümüş Şövalye.

Yar’ın sorusunu Rikan cevapladı, "Yıldız Filosu’nun korktuğum şeyleri yapmayacağını söyledi: Nalavia’nın davetiyle buraya gelip,direniş hareketimizi yok edip onu da gezegenin başında yönetici olarak bırakmak,Federasyon adına."

"Oh,hayır – bunların hem Yıldız Filosu’nun,hem de Federasyon’un kurallarına aykırı olduğunu bilmelisiniz!"

Yaşlı adam kafasını salladı. "Bunları yıllar önce yaptığımız araştırmalardan biliyordum.Treva Federasyona üyelik için başvurduğunda ben de konseyin bir üyesiydim. Ama Nalavia yönetime gelince öğrendiğimiz herşeye karşı çıktı. Onun kanıtlarına göre Federasyon gezegenleri sömürgeleştirerek yutan bir organizasyondu. Gezegenleri güvenliklerini sağladıklarına inandırarak kontrolleri altına alıp, sonra da onları ilhak edip,ürünlerine yüksek vergiler koyup doğal kaynaklarını ellerinden aldıklarını söyledi. Federasyon’un isteklerine daha fazla cevap veremeyen gezegenlerin ölüme terk edildiklerini iddia etti."

Tasha dehşete düşmüştü. "Dare –"

"Bunların doğru olmadığını söyledim," diye cevap verdi. "Federasyon’un bazı hataları olabilir ama karşı çıktıkları bir tek şey varsa: insanların ezilmesi ve zulüm görmesidir. Artık kimsenin hayatta kalmak için savaşmasına gerek kalmaz – savaş olmayınca direniş de olmaz."

"Dare," dedi Tasha,"senin kendi kuvvetin bu tezi doğruluyor."

Rikan konuşmaya başladı, "Bu yıllar önce Federasyon’u ziyaret ettiğimde gördüğüm şeyleri doğruluyor – ama yalnızca dört gezegen gördüğüm için,anlayışla karşılarsınız ki,kandırılmış olabilirdim."

Sdan ilk defa konuştu, "Doğru söylüyor. Federasyon şeytan değildir; sadece standardlarına uymayan kişilerle sorunları var,hepsi bu."

"Ne demek istiyorsun?" diye sordu Yar. "Çok fazla farklı dünya ve çok fazla farklı kültür var – birinin kendini ait hissedebileceği bir yer nasıl olmaz?"

Sdan’ın yüzünde alaycı bir sırıtma vardı. "Volkan,insan,Romulan,Orion ve biraz da Aldebaran melezi olmayı dene!" dedi. "Ondan sonra ailenin siyah koyunu olursun,ve uyumsorunu derler buna."

İşte şimdi Volkana benzediği halde neden öyle davranmadığı anlaşılıyordu. "Federasyon kanunlarına karşı mı geldin,Sdan?"

"Sadece ailemin kurallarına. Ders çalışmaktan nefret ederdim – bütün zamanımı içerde tıkılıp, dünyayı bilgisayar ekranından görmeye dayanamazdım. Matematikçiler,bilim adamları,doktorlar, araştırmacılarla dolu bir aileden geliyorum – ama büyükbabama göre ben bir genetik çöplüktüm. O bağımsız bir tacirdi,insandı. Bir Orion kadınıyla evlenip bu hibrid soyunun başlangıcı oldu. Geniş bir soy. Üç erkek kardeşim ve beş kız kardeşim var. Etrafta ne kadar kuzenim olduğunu büyük kuş bilir. Ve her biri dahiydi. Ben hariç! Ben ya galaksiyi dolaşmalıydım,ya da kuruyup ölmeliydim."

"Cehennemi çok kısa ve öz anlattın," dedi Poet

"Yıldız Filosu’na katılmayı hiç düşünmedin mi?" diye sordu Yar Sdan’a.

"Çok fazla kural var," diye cevap verdi. "Kurallar yıkılmak içindir – ama Yıldız Filosu öyle düşünmüyor."

"Sen de bu yüzden Dare’e katılıp en önemli kuralı yıktın." Bunları söylerken eski sevgilisine bakıyordu.

Dare bütün ilgisini elindeki bir parça meyveye vermiş gibi görünüyordu ama onu tabağına bıraktı ve doğrudan karşısında oturmakta olan Yar’a baktı. "Bana neye mal olursa olsun asla Ana Yönetmeliğe karşı gelmedim. Yaptığımız bütün işlere davet edildik ve gittiğimiz hiçbir yerde gelişmemiş gezegenin yerli kültürüyle bir temasımız olmadı."

"Hiçbir ilkel kültürün sizin ücretinizi ödeyecek kadar parası olmadığını söylemek istiyorsun," dedi Yar alaycı bir şekilde.

Dare artık eskisi gibi çabuk sinirlenmiyordu. Alev alev yanan bir öfke yerine içten içe tüten bir duman gibiydi öfkesi,ama her an ortalığı kavurabileceği belli oluyordu.

Yar’a patlamak yerine,gülümsedi – ama gözlerinden öfkesi okunuyordu. "Bu doğru,ücretim yüksektir … ve bunun her kredisini hak ediyorum. Ama asla yapmayacağım bazı şeyler var,fiyat ne kadar yüksek olursa olsun." Gülümsemesinden eser kalmamıştı. "Düşün,Tasha: Treva’da kim bana daha fazla para ödeyebilir Rikan’mı yoksa Nalavia’mı?"

"Hangisi sana gerçek bir teklif yaptı?" diye sordu Tasha.

Dare Dare’in yüzünde karanlık bir gülümseme belirdi ama bu Data’nınki gibi yapay mizah duygusundan öte birşeydi. "Rikan," dedi.

Aurora konuştu. "Karşı bir teklif için Nalavia’ya yaklaşabilirdik. Ya da Dare’le çalışmaya başladığımdan beri düzinelercesini reddettiğimiz gibi Rikan’ın teklifini de reddedebilirdik. Ancak, buradaki durumu inceleyip Nalavia’nın durdurulması gereken kural tanımaz bir diktatör olduğunu görünce kabul etmeye karar verdik. Hala bu gezegeni kurtarabilecek kadar zaman var."

Rikan üzüntüyle başını salladı. "Zaman geçmiş olabilir. Treva halkının bağımsızlık duygusuna ne olduğunu bilmiyorum. Halkımın kültüründe hala bundan bahsediliyor – ama şehirdeki yumuşak hayatın rehavetine kapılanlar iyi yemek,yumuşak yatak,güçlü içkiler ve eğlenceden başka hiçbir şeye önem vermiyorlar." Diye yakındı. "Nalavia uyuşturucuları kolayca temin edilebilen ucuz maddeler haline getirdi ve insanlar çalışmadıkları zamanı bunlarla geçiriyor. Profesyonel atletler dışında kimse spor yapmıyor – herşeyi videodan izliyorlar. Natasha,bu değişim sadece son üç yılda oldu,Nalavia güçlerini arttırınca. Seçimlerden sonra sivil hakları kaldırınca halkın ayaklanacağını sanmıştım – ama sadece taşrada yaşayanlar bunu umursamış gibi gözüktüler. Böylece … ben de yardım çağırdım."

"Neden Federasyon’a haber vermediniz?" diye sordu Yar.

"Ben artık Treva hükümetini temsil etmiyorum. Geçen seçimlerde Nalavia’ya karşı olan herkes gibi ben de tasfiye edildim.Federasyon yetkilileriyle kurmaya çalıştığım kişisel temaslar bürokratik engellere takıldı ve hep reddedildim. Eve döndüğümde kendimi yasal hükümete karşı işlenen suçların lideri olmakla suçlanırken buldum ve pasaportum alındı."

Bir sessizlik oldu. Daha sonra Barb konuştu, "Sana söylemek istemediği Nalavia’nın hapishanelerinde iki ay geçirdiği. Ona inananlar onu kaçırmasalardı,orada ölmüş olurdu. Öyle yerleri bilirim – fareler bile daha iyi yaşar. O gün tutuklu olan bazı politikacıları kurtardık ve şimdi bizimle çalışıyorlar."

"Bizimle mi?" diye sordu Yar. "Sen Trevalı mısın? Ben seni Dare’in … adamlarından sanmıştım."

"Oh,Barb benim … çetemden," dedi Dare. "Biz başka bir görevdeyken o hapihane baskınını tek başına düzenledi. Hepimiz içinde pasifliğe en az tolerans gösteren Barb’dır. Dışarıda ne yaptığı beni hiç ilgilendirmez,kısa ve kendine ya da bize zarar getirmeyecek şeyler olduğu sürece,tabii ki. Geri döndüğünde Treva hakkında ayrıntılı bir rapor ve Rikan’ın davetini getirmişti. İşte buradayız."

Yar artık Darryl Adin konusunda içgüdülerine güvenmiyordu ama Rikan samimi görünüyordu. Ayrıca video yayınında uyuşturucu reklamlarını da görmüştü. İçgüdüleri Nalavia’nın güvenilmez olduğunu söylüyordu.

"Size inanmaya başlıyorum," dedi. "Nalavia’nın sarayına geri dönmeme izin verin – sanırım buranın batısında bir yerlerde,öyle değil mi?Kombajımı verin ve Data’yla bağlantı kurayım. Sanırım geri dönmenin bir yolunu bulabilirim. Ah! Uyuyan nöbetçi –"

"Uyumuyordu," dedi Sdan. "Sinir kasılması geçiriyordu."

"Önemli değil. Sabah koşusuna çıktığımda orada olan nöbetçinin uyuduğunu söylerim. Biriniz bana bir egzersiz kıyafeti ödünç verirseniz,Data’nın bir boşluk yaratacağı savunma hattından kolayca içeri girebilirim. Ama acele etmeliyiz yoksa kimseyi koşmaya çıktığıma inandıramam. Data ve ben eğer Data hala yapmadıysa Nalavia’nın bilgisayarına girip gerçekten neler olduğunu öğrenebiliriz. Bana sizinle bağlantı kurabileceğim bir frekans verirseniz –" dedi masadan kalkarken.

"Otur yerine,Tasha," dedi Dare ifadesiz bir tonda.

"Ama zaman yok –"

"Otur yerine. Hiçbir yere gitmiyorsun ve androitle bağlantı kurmuyorsun."

"Zaten yapamazdın," diye ekledi Sdan. "Kombajında bir bozukluk yok; ama Yıldız Filosu frekanslarını bozan birşey var."

"Eğer bu doğruysa,Data ne olduğunu bulacaktır," dedi Yar. "Bu geri dönmemi daha gerekli kılıyor –"

"Geri dönmüyorsun," dedi Dare. "Burada yapmam gereken bir iş var ve senin ya da androidinin yerimi Yıldız Filosu’na rapor etmenize izin veremem. Dediklerime inanıp Rikan’a benimle beraber yardım etmeye karar verene kadar ya da sensiz de olsa burada ki işimi bitirip ayrılana kadar hiçbir yere gitmene izin veremem.

Komutan Data kombajının frekensını bir daha denedi. Statik. Nalavia’nın Yıldız Filosu frekanslarını karıştırdığından oldukça emin olsa da bunun sebebi Treva’nın atmosferindekiiyon fırtınası da olabilirdi.

Sebep ne olursa olsun ne Tasha’ya ulaşabiliyordu ne de mekiğe gidip oradaki daha güçlü telsiz vericisini kullanıp Atılgan’a mesaj gönderebiliyordu.

Demek Nalavia,Data ve Tasha’yı rehine olarak görüyordu … ve Tasha’nın izini kaybetmişti. Bu Data’nın düşüneceği son ihtimaldi; O,Nalavia’nın Tasha’yı bir yerlerde sakladığını düşünüyordu. Kombajı üzerinde çalışırken,trikorderini de Nalavia’nın haberleşme merkezine bağlantılı tutup,Tasha’yla ilgili bir haber alabilmeyi umuyordu. Nalavia’nın emirlerinde çok fazla ilgi ve korku vardı ama Yıldız Filosu Yüzbaşısının yeriyle ilgili hiçbir ipucu yoktu.

Tasha nereye gitmiş olabilirdi? Ve neden Data’ya bir mesaj bırakmamıştı? Yoksa … bırakmış mıydı?

Koridoru geçip Tasha’nın odasına geldi. Nöbetçi, "Daha dönmedi," dedi.

"İlginç," dedi Data. "Bir saat sonra kabine üyeleriyle yamak yiyeceğiz."

"Belki de yer arabası bozulmuştur," dedi nöbetçi.

Farklı şive,farklı nöbetçi. Data bu nöbetçinin ondan şüphelenmemesini umdu, "Birşey ödünç almalıyım; Yüzbaşı Yar buna aldırmaz," dedi ve odaya girdi. 

Tasha’nın trikorderi gitmişti. Tabii ki,Nalavia onu meşgul ederken,adamları da odayı aramışlardı. Eğer Tasha trikorderine bir mesaj bırakmış olsaydı,Dat’dan başkasının okuyamayacağı şekilde yazardı – ama bunun için aleti bulması gerekirdi.

Alet sabh odadaydı. Demek sabah odaya arama yapılmadan gelmişti. Artık Tasha’nın kaybolduğunu biliyorlardı. Burada her ne buldularsa,araştırmalarından sonra trikorder dışında herşeyi yerine koymuşlardı.

Data’nın hafıza bankasında odanın sabahki görünümünün kayıtları duruyordu. Sabah Tasha’dan birşey ödünç almak için geldiğini söylemişti ve çıkarken de ayakkabı cilası almıştı ve nöbetçinin bunu görmesini sağlamıştı … nöbetçi onun odada uzun süre kalmadığını da görmüştü 

Hemen Tasha’nın odasının sabahki görüntülerini incelemeye başladı. Değişik birşey yoktu. Ama … kapının yanındaki sandalyenin açısı değişmişti. Halıya dikkatle baktı ve sandalyenin ayaklarının sabahki ve akşamki izlerini karşılaştırdı,yeri değiştirilmişti.

Bir insanın yere eğilip halıyı özel aletlerle incelemesi gerekirdi. Data baktığı her santimetrekareyi büyütüp inceleyebiliyordu,kenarlarda bile olsa. Üç farklı ayakkabıya ait izler vardı – Tasha’nın Yıldız Filosu çizmeleri,orta boylu bir erkeğe ait izler ya da iri bir kadına ait izler bütün odayı dolaşmıştı ve ayak boyuna göre oldukça iri olan birinin izleri kapının yanında bir süre duvara yaslanmış duruyordu.

Kapının hemen önünde,Data’nınkendi küçük ama derin ayak izleri bir kavganın işaretleri arasından geçmişti – farklı açılarda birçok ayak izi ve çeşitli vücut bölgelerinin yerde bıraktığı iz.

Halıdan izler çok net belli oluyordu şimdi Data halıda ve duvarlarda birini sürüyerek taşıma izlerini görebiliyordu.  Tasha odada saklanıp onu bekleyen iki rakiple dövüşmüştü. Nöbetçi neden duymamıştı?

Acaba o da bu senaryonun bir parçası mıydı? Hayır,Tasha Nalavia’nın elinde değildi.

Para almış olabilir miydi? Zayıf bir ihtimal – Nalavia’nın öfkesini çekme riskine değmezdi.

O zaman görev yerinde değildi ya da bilinçsizdi.

Data dün gece olanları yeniden gözden geçirdi. Nöbetçi boynunu ovuşturarak uykudan uyanıyormuş gibi görünüyordu –

Eğer ilaç aldıysa bilinçsiz olması muhtemeldi. Kafasına vurulmuş olsaydı uyandığında acı içinde olurdu. Ama omuzun boyun ile birleştiği bölgede bir kramp –

O halde bir Volkan sinir kasılması geçiriyordu. Bu Tasha’nın odasındaki insandan daha ağır kişinin izlerini açıklıyordu. Ama … bir Volkan? Federasyon’un bilgisi dışında Treva’da? Oh,hayır … lütfen bir Romulan olmasın!

Böyle gereksiz spekülasyonların zamanı değildi. Bir volkan ve muhtemelen bir insan Tasha’yı kaçırmıştı. Nalavia’nın halkından değillerdi,bu da sarayda olmadığını gösterirdi. Ya şehirde ya da başka bir yerde tutuluyordu. Bu onu kimin kaçırdığına bağlıydı.

Bir tane ihtimal vardı: Nalavia’nın düşmanı,savaş lordu Rikan. Doğuda bir yerlerde güçlü bir kalesi vardı. Data Nalavia’nın bilgisayarından Rikan’la ilgili bilgi almıştı. Onu kaçıranlar için çok uzun bir mesafeydi. Bir yer arabası ya da uçak kullanmış olmalıydılar.

Data’nın bir yer arabası yoktu,ama bir mekiği vardı … şehrin hangarında duruyordu.

Tasha’yı kaçıranlar hakkında kesin bir bilgisi olmasa bile,Atılgan’a günün haberlerini vermek için mekikteki telsize ihtiyacı vardı. Oraya gidip hava kontrol raporlarını incelerse o yöne bir uçuş yapılıp yapılmadığını öğrenebilirdi. O zaman bu yaptığı amaçsız bir hareket olmazdı.

Bütün bunlar beş dakika sürdü. Data kırkyedi dakika sonra yemekte bekleniyordu. Nalavia er geç onu çağırtmaya birini gönderecekti – ama o sırada Data başkanlık sarayından çok uzakta, ‘Tasha’nın izi üzerinde’ olmayı planlıyordu.

Fazerini ve trikorderini alarak yeniden banyonun zemininin altına girdi. Kaçışının gizemini kaybetmemesi için çıkardığı parçayı tünele girdikten sonra muntazam bir şekilde yerine geri koydu. Sarayın arkasına çıkmak istiyordu. Mutfağın altından geçerek,dışarı açılan bir kapı bulmayı umuyordu. Dışarı çıktığında alacakaranlık vardı. İnsan gözlerini yanıltmak için mükemmel bir hava. Ne gündüz ne de geceydi,bu arada Data’nın üniforması da tipik sınıf-M gezegeninin kahverengi ve yeşil tonlarındaki bitki örtüsünde fena bir kamuflaj sayılmazdı. Çok kirli oldukları halde solgun yüzü ve elleri insan renginde değillerdi.

Yeniden kızıl ötesi görüşü ayarladıktan sonra açıklıklardan kaçınarak,bitkiler arasında sürünmeye ve emeklemeye başladı. Bahçedeki güvenlik önlemleri Yıldız Filosu standardlarına göre oldukça ilkel sayılırdı; Data görüntü tarayıcıların ondan uzaklaşmalarını bekledi ve uzaklaştıkları sırada bir depar atarak menzillerinden çıktı. Dokunmaya duyarlı olan tel örgülerden atladı,daha sonra yeniden koşmaya başladı.

Data en hızlı insandan çok da hızlı değildi,çünkü vücudunun şekli buna izin vermiyordu. Avantajı,inorganik yapısından kaynaklanıyordu. Çünkü yorulmadığı için durmak ya da dinlenmek zorunda kalmıyordu. İniş alanına varana kadar bir sprinterin hızıyla koşmaya devam etti. Aslında bu şekilde bir yer arabasından daha hızlı yol alabiliyordu. Kalabalık yerlerden geçmeyeceği bir güzergah seçti. Nalavia’nın bilgisayarından girdiği şehir haritasından onlara gösterilenden daha kısa bir yol bulmuştu.

İniş bölgesinde yavaşlamak zorunda kalmıştı çünkü etrafta insanlar vardı. Maalesef kalabalık içinde kirli bir android de temiz bir tane kadar dikkat çekiciydi.

Bu yüzden gölgelerin arasından sürünerek her an tetiktekaldı. Henüz yokluğunun farkedilmediğinden emindi,çünkü o zaman onu arayacakları ilk yer burası olurdu. Hangarda nöbetçi yoktu. Kapı kilitliydi,ama açmak için fazer kullanıp gürültü çıkarma riskine giremezdi; basit asma kilit androidin gücüne karşı koyamadı.

Mekik gitmişti.

Data’nın insan olmayı istediği birçok zaman olmuştu ama hiçbir zaman şu anki öfkesini dışa vurmak için insan olmaya bu kadar büyük bir istek duymamıştı. Gülüşü ne kadar yanlışsa,öfkesini ve heyecanını açığa vurma yolları da o kadar yanlıştı.

Bilmeliydi!

Nalavia mekiği her nereye çektirdiyse,burada olmadığı kesindi.

Hangisi daha önemliydi,mekiği bulup,Atılgan’a günler sonra ulaşacak bir mesaj göndermek mi,yoksa Tasha’nın yerini bulmak mı? Arkadaşı ve meslektaşı kesinlikle tehlikedeydi. Öncelikli görevi onu kurtarmaktı.

Bunun dışında,bir … bu insanların ‘önsezi’ dediği şey miydi?

Hayır,bu mantıksal bir çıkarımdı. Nalavia ve Rikan düşmandılar. Eğer Tasha Nalavia’da değilse – olasılık kurallarına göre Rikan’ın elinde olmalıydı.

Data yakınındaki uçakları inceledi. Küçük,hızlı,dayanıklı birini seçti,dış kilidini kırdı,içerde bulduğu bazı aletlerle güç kaynağının kilidini kaldırdı – muhtemelen uçağın sahibi o aletlrin bu iş için kullanılacağını hiç düşünmemişti – ve yolculuk bilgisayarına girdi. Birkaç saniye içinde kim olması gerektiğini öğrendi – ve birkaç dakika sonunda araca defalarcauçmuş olduğu bir uçuş planı girdi, yerden havalandı ve karanlığa dalarken güzel ve hızlı bir uçuş diledi. Saptayıcı menzilinden çıkana kadar uçuş planını takip etti,daha sonra doğuya yöneldi.

Uçaktaki tarayıcı sistemi Rikan’ın bölgesinin sınırlarındaki saptayıcıları tespit edemiyordu ama trikorderi bunu yapıyordu ve bir yandan da bütün kanalları takip ediyordu. Bu Nalavia’nın sarayındaki en yeni şeyden bile daha sofistike bir sistemdi ama bunun gibi bütün sistemlerin projectorler arasında kör noktaları vardı. İnsanlar arasında çok az sayıdaki pilot böyle garip bir araçla bu kadar zor manevralara kalkışırdı ama Data kolayca bunun altından kalkıp hedefine ilerledi.

Rikan’ın kalesi dik bir tepenin üzerindenderin bir kanyona bakıyordu. Data küçük hava alanının bilgisayarına girmeyi denedi … ama öyle bir bilgisayar yoktu! Onun yerine hava sahalarına giren herhangi biriyle savaşmaya hazır insanlar vardı ya da gelen uçağa ışıklarla yol gösterecek insanlar.

Nasıl bu şekilde çalışıyorlardı? Her gece hava bu kadar açık olmuyordu; bu ufak hava alanı kılavuz sistemi olmayan uçaklar için inilmesi imkansız bir yerdi. Burada uçağın ya da trikorderinin bulamadığı saptayıcılar olabilir miydi? Aşağıda kendi hallerinde duran ya da etrafta dolaşan insanlar ondan habersiz duruyorlardı. Volkan olsalar bile,uçağın sesini duyamayacak kadar uzaktaydılar ayrıca Rikan’ın hava sahasına girdiği andan itibaren bütün ışıklarını söndürmüştü.

Yüksekliğini koruyarak uçarken binaları ve araziyi inceledi … ve ağaçların arasına saklanmış bir Yıldız Filosu mekiği gördü. Normal görüşle ayırd edilemezdi ama kızıl ötesi görüşle mekiği saptayabildi. Demek mekiği çektiren Nalavia değildi; Tasha’yı kaçıranların işiydi bu.

Tasha’nın tek başına ayrıldığı izlenimi vermek istiyorlardı.

Ya da … bu sadece bir izlenim miydi?

Hayır – Data mücadele izleri görmüştü ve Tasha ona haber vermeden ayrılmayacak kadar iyi bir subaydı. Mekiğin varlığı Data’nın ‘akıntıya kürek çekmediğini’ gösteriyordu.

Aşağıda havayı gözleyen personel ve eski de görünse,bazı binaların tepesinde uçaksavarlar vardı. Data,Rikan’ın kalesinin yakınlarından uçmaya cesaret edemedi; uçağı terk edip yürüyerek gitmesi daha akıllıca olurdu.

Yürüyerek gitmek.

Data ormanda bir açıklık bulup,uçağı indirdi ve uçağı ağaçların arasına sakladı. Hala açıkta olan yerlerini ağaç parçalarıyla sakladı. Eğer Tasha’yla beraber mekiklerini geri alamazlarsa,bu uçakla buradan ayrılabilirlerdi.

Ama önce Tasha’yı bulmalıydı.

Rikan’ın kalesine zorlu bir tırmanışla gidiliyordu,insanlar için zor ama androidler için kolay bir tırmanışdı. Data gözetleme cihazları aradı ama kızıl ötesi bakışları kamera,ışık kaynağı ya da başka saptayıcılara raslamadı. Muhtemelen Rikan bir hava saldırısı bekliyordu; bu yaklaşım bir kara saldırısında işe yaramazdı.

Data platoya ulaştığında ağaçların arasında duran kaleyi gördü. İlerlemeye başladı,açıklığa yaklaşırken fazerini çıkardı –

Aniden her yanından sarıldı ve yukarı kaldırıldı,bir tuzağa düşmüştü,kaba,gürültülü bir tuzağa!

Ağa takılmıştı!

Data’nın doğal fiberden yapılmış ağı farketmesi birkaç mikrosaniye sürmüştü. Ağ zeminle aynı sıcaklıktaydı. Üzeri yaprak va dal parçalarıyla kaplanmıştı. Ortasına gelip bastığı anda tuzak kapanmıştı. Ağa iliştirilmiş ziller hareket ettiğinde korkunç bir gürültü çıkarıyordu.

Data’nın ağırlığı asılı durduğu ağacı bükmüştü ama ağacın hareket etmesi yüzünden kımıldayamıyordu.

Çaresizce çırpındı,Data sırtına uzandı ve elleriyle bir miktar ipi kavrayıp,kopardı. Çok dayanıklıydı ama androidin gücüne direnemedi.

Koptuğunda,ağda sadece küçük bir delik açmıştı – Data’nın sığabileceği kadar büyük bir delik açmal çok uzun sürerdi,fazerini kullanmalıydı.

Fazeri göğsünün üzerinde duruyordu,esnek ağ ona ulaşma çabalarını sonuçsuz bırakıyordu. Her hareketiyle ziller yüksek sesle çalıyordu. Kaçmaya çalışırken etrafındaki insanları ve doğrultulmuş silahları gördü.

Altı kişi etrafını sarmıştı,kadın ve erkek,fazerleri,***disruptorları ve benzer silahları vardı. Bir  Volkan,muhtemelen Tasha’nın kaçırılmasına yardım eden adam buydu,yanına geldi. "Şimdi o fazeri elinden alacağım – aklına çılgın fikirler gelmesin,Robat. Beni halledebilirsin,ama bir koyun gibi asılıyken arkadaşlarımın elinden kurtulamazsın. Neden yapıldığını bilmiyorum ama bahse girerim beş tane fazerin atışına dayanamazsın."

"Hayır,dayanamam," dedi Data ve adamın fazerini almasına izin verdi. Tuzağa düştüğü için kendine kızıyordu … ama ağı nasıl farkedebileceğini bilemiyordu. Belki gün ışığında ne aradığını bilerek baksaydı –

Dört kişi silahlarını ona doğrultmuşken,iki kişi de ağdan kurtulmasına yardım ediyordu. İkisi tuzağı yeniden kurarken,diğerleri de kaleye doğru Data’ya eşlik ettiler. Kimse yanında biri daha olabileceğini düşünmüyordu:anlaşılan onu bekliyorlardı,tek başına.

Kaleye girdiklerinde bu düşüncesi doğrulandı. Kadınlardan biri boş bir ekranın önünde durdu. Bir düğmeye bastı; saptayıcılar ve dedektörler çalışmaya başladı. Onu gerçekten bekliyorlardı – ve normal gözetleme cihazlarını atlatabileceğini de biliyorlardı. En son görevinde neredeyse gördüğü en sofistike cihaz tarafından imha ediliyordu. Onu bile atlatıp,yok edilmesini sağlamıştı … ama bugün basit bir ağa yenilmişti!

İroni. Data’nın bu anda çok iyi anladığı insanca bir duyguydu.

Kaleye götürüldü,birçok geniş koridordan geçip,tepeye hakim manzarası olan bir odaya geldiler. Şöminede ateş yanıyordu. Önünde üç kişi dizilmişti. Çok rahat bir odaydı.

Şöminenin önündekilerden biri Tasha Yar’dı.

Bir tutsak gibi görünmüyordu. Ateşin karşısında bir koltukta bağdaş kurmuş,çıtırdayan alevlere bakarken elindeki küçük kadehten içkisini yudumluyordu. Uzun,bol,üniformasından daha açık renkli,altın sarısı bir elbise giyiyordu … Data onu en son etekle gördüğünde –

Grup içeri girdiğinde Tasha döndü ve gözleri şaşkınlıktan faltaşı gibi oldu. "Data! İyi misin?!"

"Evet,iyiyim," diye cevap verdi,Tasha’nın,onun kirli ve perişan halinden bahsettiğini anlamıştı. "Biraz sarsıldım,hepsi bu. Buraya seni kurtarmaya geldim."

"Evet ama sanırım artık kurtarılmaya ihtiyacım yok," dedi Tasha. "Lord Rikan," dedi yanındaki yaşlı adama, "bu meslekteşım Komutan Data."

Adam ayağa kalktı ve yüzündeki çizgiler yansıyan ışıkla beraber ortaya çıktılar. "Sizinle tanıştığımıza çok memnun oldum,Bay Data. Umarım sizinle sohbet etme fırsatımız olur. Daha önce bir androidle tanışmamıştım."

"Nasılsınız,efendim," dedi Data kibarca.

"Ve bu da," dedi Tasha,şöminenin kenarına yaslanmış,yüzü gölgedeki adama dönerek, "Adrian Dareau,başka bir deyişle –"

Data adamın yüzüne dikkatlice bakınca,gözleri kendilerini loş ışığa adapte etttiler. Bu yüzü Yıldız Filosu Güvenlik dosyalarından tanıyordu – kapanmamış bir dosya,Yıldız Filosu’nun adına leke düşüren bir dosya.

Hala üzerine doğru tutulan dört silaha önem vermeden,Tasha’nın sözünü keserek ileri çıktı ve hükmetme moduna girdi.

" – başka bir deyişle eski Yıldız Filosu Yarmayı Darryl Adin," dedi, "Federasyon’un en fazla aranan suçlusu."

Durum ne kadar umutsuz olursa olsun bu Data’ya yapılması gereken bir görev vermişti: "Yıldız Filosu’nun yetkili bir temsilcisi olarak sizi tutukluyorum,efendim,suçlarınız,yüksek mahkeme kararına karşı gelerek adaletin işlemesini engellemek,yirmi bir cinayet,komplo ve Birleşik Gezegenler Federasyonu’na ihanet."

"Data!" Tasha şaşırmıştı.

Ama Data ona bakmıyordu bile,bütün dikkati önünde duran çok tehlikeli adamdaydı.

Darryl Adin şaşkın bakışlarla ona döndü … ağzı oynadı. Data’yı baştan aşağı süzdü ve kahkahalarını kontrol edemez olana kadar öyle durdu – ve en sonunda kafasını geriye atıp kahkahlarla gülmeye devam etti.

VIII

Tasha Yar’ın,Data’nın o tutukluyken geçirdiği bir gün boyunca ne yaptığı hakkında hiçbir fikri yoktu. Ama Nalavia’nın yokluğunu Data’dan gizlemeye çalıştığından emindi. Bir sonraki hareletini yapmadan şu anki durumunu düşünmeye karar verdi.

O rahatsız kahvaltıdan sonra Rikan,Tasha’ya evini gezdirmeyi teklif etmişti. Onu muhteşem odalarda ve geniş koridorlarda gezdirirken,bu kalede doğduğu günden beri Treva’da yaşanan herşeyi anlattı. "Bir zamanlar başka gezegenlerle ilişkilerimiz vardı,tıbbi yardım,teknoloji ya da sundukları konforu istediğimiz zaman karşılığında da onlara birşeyler veriyorduk. Bunun hayat şeklimizi tümden değiştireceğini bilemezdik."

Yar’ın akademideki tarih ve sosyoloji derslerinde incelediği,galaksinin birçok köşesinde yaşanan benzer bir olaydan bahsediyordu.Bazı hükümetler yeterince akıllı davranıp,Treva’nın savaş lordları konseyi gibi, doğal kaynaklarını dışarıya satmanın gezegenin intiharı olduğunu görüyorlardı. Geri kalan tek yol endüstriyelleşmekti.

Ama bir gezegendeki teknoloji seviyesi arttıkça,çalışanların eğitim seviyeleri de artmalıydı. Yoksa teknolojiyi kullanacak ya da iş yapacak kimse kalmayabilirdi. Eğitimle beraber memnuniyetsizlik de geldi – ve yarattıkları zenginliği paylaşma ısrarı.

İnsanlar ekonomik gücü kazandıkları an,politik güç de beraber geldi. Hükümetler diktatörlüğü,monarşiyi,oligarşiyi ve insanları yönetmenin başka yollarını denediler. Treva’da,Rikan dalgın bir şekilde konuşuyordu, "Biz,yani yöneten aileler şaşkınlık içinde hayatlarımızın eskisinden daha kötü olmadığını fark ettik. En azından kaçınılmaz sonu gören aileler. Babam doğumla gelen yönetim hakkını kaldırdı ama seçimle Kanun Konseyi’ne seçildi ve o öldüğünde yerine ben geçtim. Bütün büyük ailelerde aynı değişim yaşandı. Kılıcın gücü,oyun gücüyle yer değiştirdi – ama hala güç söz konusuydu."

Devam ederken yüzü asıldı, "Bazıları eski günleri düşünmekten vazgeçmediler. Ve Nalavia’nın beni yapmakla suçladığı şeyi yaptılar: ordular kurup,demokrasiyi savunanların üzerine yürüdüler. Babam hep, ‘Gelecekle savaşamazsın,’ derdi. En eski dostlarının bazılarına karşı savaşmak zorunda kaldı. Ona korkak ve güçsüz dediler,ama yanılıyorlardı."

Bunları konuşurken kalenin doğal savunmasını oluşturan kanyona bakan bir balkonda duruyorlardı. "Yanılıyorlardı," diye tekrarladı Rikan … ama Yar sesinde birşey farketti …

"Bundan şüpheniz mi var?" diye sordu.

"Sıradan insanların güvenilmez,zayıf,aptal ve tambal olduklarını söylarlardi. Savaş lordları savaşarak,erkek gibi öldüler – ve kendi gibilerine arkasını dönen babam gibileri lanetlediler." Dudakları incelmişti. "Biz geleceği düşünen ve halkına güvenen dört kişiydik. Diğerleri artık yok."

Yar bir anda hatırladı, "Kanun konseyi’nin üç üyesi öldürüldü. Diğer –?"

Rikan kafasını salladı. "Evet – diğer savaş lordları. Ve hiç kanıt yokken bütün şüpheler bana çevrildi. Ben sonuncuyum ve bir varisim yok. Öldüğüm zaman Treva’da başka savaş lordu kalmayacak … ve ben kehanetin gerçekleştiğini görmek için hayatta kaldım: halk Nalavia’yı seçti ve şimdi onların gücünü kendine alırken hiçbir şey umurlarında değil! Hayati ihtiyaçları,eğlenceleri ve uyuşturucuları olduğu sürece geleceği düşünmüyorlar. Zayıf,tembel ve aptal."

"O halde neden savaşıyorsunuz?" diye sordu Yar.

"Bazen bunu ben de kendime soruyorum," dedi Rikan, "ve bir cevap veremiyorum. Ama sonra kırlarda yaşayan kendi insanlarımın arasına geliyorum ve onları görüyorum. Dürüst çalışıyorlar, sert oynuyorlar ve iyi yaşıyorlar – ve ben hayır diyorum,Nalavia bu insanları kölesi haline getiremeyecek! Ben nefes alırken bu olmayacak ve gücüm servetim tükenene kadar onunla savaşacağım."

"Ve Dare’i kiraladınız."

"Onun şöhreti küçük bir grubu bir ordu haline getirmesinden kaynaklanıyor."

Oh,evet – Yıldız Filosu Güvenlik eğitimi ona bunu öğretti.

"Peki bunu yaptı mı?"

"Evet. Adamları bizi eğitti ve hazırladı – ve sonra terörist saldırılar dedikleri şeyler başladı ve suç bana atıldı. Bu bana çok sayıda taraftara mal oldu." Yaşlı,yorgun yüzüne uymayan parlak,kestane rengi gözleriyle Tasha’ya baktı. "Natasha – bu saldırılar Adrian’ın ya da benim işim değil. Bunların Nalavia tarafından yapıldığına inanıyoruz,böylece insanları bize karşı kışkırtyor,ama kanıtımız yok."

"Eğer öyleyse," dedi Yar, "Data kanıt bulacaktır."

"Data? Androidin böyle güçleri var mı?"

Tasha ona arkadaşından ve meslektaşından bahsetti. Rikan’la konuşmak kolaydı … ama Dare’in yanında inanılmaz rahatsız oluyordu. Bütün sabah Tasha’dan uzak durmaya çalıştı ve Tasha’da kaleyi iyice öğrendikten sonra bir kaçış planı düşündü.

Bir süre Poet,Yar ve Rikan’a eşlik etti,sonra da Barb … ve Yar kaleyi iyice öğrendikten sonra yaşlı adamla yalnız bırakılmayacağını anladı. Lanet olsun – Dare kaçmayı denemek zorunda olduğunu biliyordu ve Rikan yaşı nedeniyle onu engelleyemezdi. Tasha’nın yetenekleri yaşlı adamı kolayca alt edebilirdi. Dare’in bilemeyeceği şey ise yanına koruma verilinceye kadar Tasha’nın aklına yaşlı savaş lorduna saldırmanın gelmemiş olduğuydu … kaçmak için en iyi şansı harcadığı halde.

Başka bir şans harcamamalıydı … Rikan’a saldırması gerekse bile. Bildiği dövüş metodları birinde kalıcı hasar bırakmadan etkisiz hale getirmesini sağlayabilirdi.

Yar’ın standard üniformasından farklı olarak tören üniformasının pantolanunda uzun ceket tarafından örtülen cepler vardı – gerektiğinde tarak ya da cüzdan gibi şeyler taşımak için. Poet etraftayken belli etmeden cebine birşey koyamayacağını biliyordu ama o gittiğinde ağır,küçük bir heykeli önce eline sonrada cebine aldığını ne Rikan ne de Barb farketmemişti. Ağırlığı güven veriyordu: ciddi bir zarar verecek sivri kenarları yoktu ama nereye vurulacağı bilinirse çok faydalı bir silah olabilirdi.

Eğer kaleden çıkmak istiyorsa tek kişiyle yalnız kalmayı beklemesi gerekiyordu.

Öğlenden önce Rikan ve Barb onu Dare ile bıraktılar. Öncekli gece ilk karşılaşmalarının olduğu odaya götürdü Dare onu. Masa o zamanki gibiydi,cilalı ve çıplak. Yar o anda duvardaki raflara ve görüntü ekranına benzeyen iki parlak yüzeye dikkat etti. Ama böyle bir teknolojiyi tarihi kaleyle bağdaştıramadı.

"Burası bizim taktik odamız," dedi Dare. "Sana herşeyi gösterebilecek kadar güvenebilmeyi isterdim,Tasha – ama bunu nasıl yapabilirim?"

"Bana güvenebilmeyi mi isterdin?" Tasha şaşırmıştı.

"Kendine bir bak!" öfkesi bir an kontrolünden çıkmış gibi göründü. "Galaksi sınıfı bir yıldız gemisinin Güvenlik Şefisin,bu yaşta. Komutan olmamana şaştım."

"Bunun için gereken minimum zamanı henüz doldurmadım," diye cevap verdi,ondan sinirli bir kahkaha duymayı bekliyordu.

"Sen bir başarısın," dedi. "Öyle olacağını her zaman biliyordum."

"Bana sen destek oldun," dedi Tasha.

"Oh,evet,sana destek olmuştum,değil mi? Bunun bana ne yaptığına bir bak: sıkışınca kariyerini bana tercih ettin."

"Dare!" Tasha şaşırmıştı.

"Kızgın olmayı bırakabilirsin," dedi Dare. "En azından bu konuda tutarlısın – buna güvenebilirim,değil mi? Tasha Yar her zaman kariyeri için en doğru şeyi yapar. Sevdiğini söylediği birine ihanet etmesi gerekse bile."

Tasha ona arkasını döndü. "Hala sana ihanet ettiğimi düşünüyorsun."

"Ve sen de hala seni arkandan vurmayacağımı düşünüyorsun," diye cevap verdi. "Eğer inandığım herşeye ihanet etseydim,nasıl güvenirdin" – arkasından yaklaşıp,elleriyle boğazını kavradı – "şu anda kolayca boğazını kırmayacağıma?"

Şu anda ondan kurtulmanın en az yarım düzine yolunu biliyordu,ama hiçbirini kullanmadı, eski hatıraların koruyuculuğuna sığındı,Dare’in dokunuşunu yeniden hissetmek sadece bunu yapmasına izin veriyordu,kokusu burun deliklerinden dolduğunda,Dare yüzünün ifadesini görmek için omuzunun üzerinden kafasını uzatmıştı.

"Doğruyu söylediğimi bildiğinden eminim,tanık sandalyesinde başka hiçbir şey söylemedim," dedi sakin bir şekilde.

Eller onu bıraktı ve ondan uzaklaştı. "Maalesef buna ben de inanıyorum," dedi. "Bu daha da kötü."

"Gerçek bu," dedi,Dare ondan iki metre uzakta ,gözlerini boşluğa dikmiş duruyordu.

Bu kaçması için iyi bir fırsattı … ama zor bir durumdu. Kapıya ulaşmadan onu yakalardı.

Onun yerine Dare’e yaklaştı,arkası ona dönük durmasını umarak cebinden yavaşça heykeli çıkardı,avucunu kapattı,ve konuşmaya başladı, "Seni sevmiştim ama daha yüce bir görevim vardı,senin bana öğrettiğin gibi. Kendim için değil,Yıldız Filosu için."

Arkasını döndüğünde Tasha’nın yüzü karşısında duruyordu. O kadar yakın duruyordu ki elindeki heykeli görmedi.

""Bir zamanlar," diye devam etti Tasha,göz göze geldiklerinde, "Yıldız Filosu benim için Darryl Adin demekti. Sen Yıldız Filosu’na ihanet ettiğinde benim ne yapmamı bekliyordun – kaçıp,kanun dışı olmamı mı? Ya da bir yerlere kapanıp aşk acısından krize girip ölmemi mi?"

Son söylediklerini söylerken sesi titremişti. Dare bunu beklemiyordu – soruları devam ederken bunu beklemiyordu. Dare’in reflekseri bile böyle beklenmedik bir saldırıya karşı etkisizdi.

Yılların tecrübesi Tasha’ya nasıl zarar vermeden insan bayıltılacağını öğretmişti. Vücudu yere düşmeden oradan uzaklaşmıştı.

Yar geldikleri koridora girdi,ama yukarıdaki galeri suite giden merdivenler yerine kalenin arkasına doğru giden koridora yöneldi. Önündeki kanyondan kaçış imkansızdı – en azından bir tırmanma ekipmanı olmaksızın.

Bir alarm duymadı ya da arkasından gelen ayak sesleri.

Şansını sorgulamadan güzel kokuların yükseldiği mutfağın içinden geçti,sonra da dik bir rampayı tırmanmaya başladı – muhtemelen buradan mutfağa ağır el arabalarıyla erzak taşınıyordu. Bu dışarı çıkış için iyi bir yol seçmiş demekti.

Rampanın tepesine vardığında Yar nefes nefese kalmıştı. Kalın ,büyük kapı arkasından sürgülenmişti; bir tahta çubukla sürgüyü zorladığında Data’nın kuvvetine sahip olmak istedi.

Kapıyı açıp parlak gün ışığında etrafı gördü … etrafta kimse yoktu.

Hala alarm yoktu. İşini gerçekten iyi yapmıştı! Dare otuz saniye kadar bilinçsiz kalmış olmalıydı,bir dakika kadarda sersemliği geçmezdi. Şu anda onu aramaya başlamış olmalıydılar.

Bir an geri dönüp,onu istediğinden daha mı kötü incitti diye bakmak istedi,ya yere düşerken kendini yaraladıysa?

Ama görevi kaçmaktı; Yıldız Filosu onu Treva’ya kanun kaçaklarının elinde tutsak olsun diye göndermemişti! Data onun yokluğundan şüphe duyuyor olmalıydı ve büyük bir ihtimalle Nalavia’nın ordusunun yarısı da onu arıyor olmalıydı.

Gölgelerden çıkmayarak,bahçenin içlerine doğru ilerledi. Hiç ama hiç kimseyi göremedi.

Tüyleri ürperdi. Yanlış giden birşey vardı. Tuzağı farkedene kadar ilerlemekten başka yapacak birşey yoktu,o zaman da tuzaktan kurtulabileceğini umuyordu.

Bir binanın gölgesinden diğerine koşarak önünde tekerlek izleri olan bir binaya kadar geldi. Yer arabası – belki de uçak. Eğer bir araç çalmaya kalkışırsa alarm çalabilirdi,belki de alarm kapı açılınca çalardı. Cevap çabuk geldi.

Kilit Yıldız Filosu eğitiminden geçmiş herhangi biri tarafından kolayca açılabilirdi. Yar onu açtı ve içeri girdi –

Üç tane araç vardı: bir yer arabası,bir uçak … ve Data’yla kendisini Treva’ya getiren mekik!

Dare her zaman çok akıllı olmuştu. Adamları onu kendi mekiğiyle kaçırmışlardı.

Seçenekleri düşünerek zaman kaybetmedi. Kimlik numarasıyla kapıyı açtı,içeri girdi ve ışıklar yandı.

"Neden bu kadar uzun sürdü,Tasha?"

Pilot koltuğunda Darryl Adin oturuyordu.

Dare’in yanındaki yardımcı pilot koltuğuna otururken ona cevap veremeyecek kadar kendisine kızgındı.

Dare’in yüzünde bir zamanlar gördüğü tatlı tebessüm yerini alaycı bir gülümsemeye bırakmıştı. "Beni bir daha kandıramayacaksın,kedicik."

"Ne?"

"Kendinden başka güvenecek kimse olmamasının nasıl birşey olduğunu unutmuşsun. Her köşede tehlike seni bekler. Kimseye güvenemezsin."

"Dare –"

"Özür dileme."

"Dilemeyecektim. Görevim buradan kaçmak,Dare."

"Biliyorum. Bu yüzden sana bunun imkansız olduğunu göstermeliydim."

"Bana tuzak kurdun!"

Bir iltifatı kabul edermiş gibi kafasını kaldırdı. "Pek sayılmaz,beni savunmasız yakaladın – benim oyunum bir süre sonra başlayacaktı. Kimse seni heykeli alırken görmedi,ama bende kalıcı bir hasar bırakmadın." Yeniden o sevimsiz gülümseme yüzünü kapladı. "Belki de beni kötü yaralasaydın, sonradan vicdan azabı duyardın."

"Bir keresinde," dedi Tasha, "bana kaçak bir mahkumu arkamda bir destek olmadan tek başıma yakalamak gibi aptalca bir görev vermiştin."

İnce bir ötüş duyuldu ve Dare ceketinin göğsündeki şövalye simgesine dokundu. Yar bunun bir kombaj olduğunu fark etti. Poet’in sesi netti ama küçük hoprlör yüzünden az duyuluyordu. "Dare? İyi misin? Onu buldun mu?"

"Tam beklediğim yerde,Poet. Herşey kontrol altında. Aramayı durdurabilirsiniz."

Yar dişlerini gıcırdattı. "İşte şimdi kendimi tam bir aptal gibi hissetmemi sağladın,benimle ne yapacaksın?"

"Seni beklemeye,gerçeği öğrenmeye ve bunları Yıldız Filosu’na rapor etmeye ikna etmeye çalışacağım. Bu arada bunu yapmanın tek yolu bu mekiğin alt uzay telsizi – Sdan frekanslardaki karıştırmayı halletmek için bütün sabah uğraştı. Eğer o bunu beceremezse,yapılamaz demektir."

"Bütün yapmam gereken," dedi Yar, "mekiği yörüngeye sokup,Nalavia’nın karıştırıcısının menzilinden çıkarmak."

"Ve buradan öylece gitmek," dedi Dare, "beni buradaki işimi yarım bırakıp,Yıldız Filosu taburları gelmeden gitmeye zorlamak. Hayır,Tasha,mekiği almana izin veremem."

"Data’yı burada bırakamam," diye itiraz etti.

"Pahalı bir parça,ama yeri doldurulabilir."

"Sana daha önce de söylediğim gibi," kızgınca devam etti, "bir dost ve meslektaş,keşif ekibinin herhangi bir üyesinden daha değersiz değil. Ve kesinlikle yeri doldurulmaz. Eğer Data gibi androidler üretecek teknolojiyi yeniden kurabilsek bil,her birinin farklı kişilikleri olacaktır ve farklı hayat görüşleriyle doğacaktırlar. Tıpkı insanlar gibi,Dare. Data tanıştığım birçak kanlı-canlı insandan daha insandır."

Dare konuşurken kontrol etmekte zorlandığı öfkesi gözlerinden okunuyordu, "Kanlı canlı insanların yaptığı bazı şeyleri yapabilecek makina daha icad edilmedi," dedi ve öne eğildi. Tasha’yı kollarının arasına alıp kendine çekti ve onu öptü.

Bu özel bir öpücük değildi. Sevgiyle yapılan bir hareket değil,bir güç gösterisine benziyordu. Yar mücadele etmedi ama karşılık da vermedi. Dare onu bıraktıktan sonra ağzını sildi ve ,"Bu kadar emin olma!" dedi.

Dare tam anlamıyla şoka girmişti – Dare’in,Data’nın ve tanıdığı bütün erkeklerin paylaştığı bir yüz ifadesiydi bu. Daha sonra,Data’nın asla denemeyeceği şekilde,dudaklarını büzdü, "Bilmeliydim. Senin için hiçbir erkeğin yeterince iyi olamayacağını bilmem gerekirdi."

"En azından Data senin biraz önce yaptığını asla denemezdi bile. Bir zamanlar beni istemediğim insanların yaklaşmasından sen korurdun,Dare."

Yüzü bembeyaz oldu … ve sadece, "Özür dilerim," diyebildi. Bir an için tanıdığı adam oldu, yeni kişiliğinin kötü yönüyle karşılaşmış ve üzgün. Ama Adrian Dareau hiçbir zayıflık belirtisi gösteremezdi. Ve maskesini yeniden taktı. "Yine de mekiği almana izin veremem."

"Benimle beraber gelip,geri döneceğimden emin olabilirsin."

"Hayır. Nalavia’nın savunması bu araç için alarmdadır,Tasha. Bunu bir uçak gibi kullanmak bile yeterince tehlikeli olabilir – ama bunu yörüngeye sokarsan kesinlikle vurulur."

"Haklı olabilirsin," dedi Tasha. "Neden bunu en başta söylemedin?"

"Dikey bir kalkışla kaçmak mümkün olabilir. Ama yörüngede bir hedef tahtası gibi olursun."

"Ama … nasıl mesaj gönderebilirim? Eğer Data ve ben mesaj göndermezsem Yıldız Filosu birkaç gün içinde bir soruşturma açacaktır. Başka bir mekik ya da gemi gönderirler. Ama eğer Kaptan Picard gönderdiğimiz rapordan tatmin olursa buraya süvarileri göndermeyecektir."

"O halde zamana oynuyoruz," dedi Dare. "Öyle ya da böyle Yıldız Filosu Treva’ya daha başka personel gönderecek. Bütün istediğim onlar gelmeden başladığım işi bitirip buradan uzaklaşmak. Çok iyi,Tasha. Sinyal ulaştığı sırada Atılgan’ın koordinatlarını hesaplayabilirsen,mesajını Yıldız Filosu dışı frekanslardan gönderebiliriz. Nalavia’nın kendi haberleşme kanalları açıktır."

"Data bunu hesaplayabilir," dedi Tasha. "Ama ben yapamam."

"Sdan’dan isteyebilirsin."

"Bir Yıldız Filosu aracının rotasıyla ilgili bilgiyi ona vermek mi? Hadi,Dare."

Güldü. "İyiyim,ama o kadar da iyi değilim! Gümüş Şövalye bile Gakasi sınıfı bir Yıldız Gemisini dokuz adam ve en hızlısı iyi bir gününde warp üç nokta yedi yapan dört gemiyle ele geçiremez. Ayrıca,Atılgan benim amaçlarım için fazlasıyla görkemli ve büyük bir gemi."

Savaş köprüsünü ele geçirip mekik alanını vurmadığın sürece.

Yar’ın savaşçı içgüdüsünü onu rahat bırakmıyordu – ama Dare bunca yıl Yıldız Filosu’nun yoluna çıkmadıktan sonra avcıları peşine takacak kadar dikkatsiz bir hareket yapar mıydı? Ayrıca, biraz önce söylediği doğruysa – "Dokuz kişi mi? Sadece dokuz kişi misiniz?" Şu ana kadar gördüklerinden sonra onun en azından birkaç yüz kişilik bir ordusu olduğunu düşünmüştü.

"Eğer yerli halk kendileri için dövüşmeyi kabul etmezlerse işi reddederim," dedi. "Benim onlara sağladığım liderlik,strateji,teknaloji ve teknik."

"Çetende Yıldız Filosu eğitimi almış başka biri var mı?"

"Barb – ama Akademiyi ikinci yılında terk etmiş,çünkü o bir savaşçı,öğrenci değil. Bu işe başlamamı o sağladı. Nornius Beta’da bir barda birkaç serseriye kolay ve paralı bir hedef gibi görünmüştüm. Ama hepsinin hakkından gelince,adamlar daha kendilerine gelmeden onunla kaçırılmış birini kurtarır mıyım diye sordu. Benim de yapacak daha iyi birşeyim yoktu … ve gerisi de bildiğin hikaye."

"Dare … Gümüş Şövalye hakkında duyduklarımın hepsi iyi şeyler. Eğer onun sen olduğunu bilseydim,daha dikkatli takip ederdim –"

"Beni yakalamak için mi?"

"Ben bir Yıldız Filosu subayıyım,kelle avcısı değil. Aranan kaçakları kovalamak gibi bir görevim yok." Dare’in gözlerinin içine baktı. "Eğer adamların yerini bulurlarsa,Atılgan’a mesaj göndermeme izin verir miydin?"

"Evet – ama seni gönderirken izlemek şartıyla."

"Burada oloduğunu söylemiyeceğime güvenmiyorsun."

"Eğer böyle bir fırsatın olursa,bunu yapmak senin görevin."

Dare onu çok iyi tanıyordu … belki de şu anda eskisinden daha iyi. "O halde sana uçuş planını vereceğim. Yıldız Filosu’nda bir yıldız gemisinin o plana ancak birkaç gün uyabildiğini bilecek kadar uzun kaldın. Boşluğa bir mesaj gönderebiliriz."

"Ama denemelisin," dedi. "Anlıyorum. Bunu yapmana izin vereceğim – ama iki şartım var."

"Senden bahsetmeyeceğim," dedi Tasha. "Öbürü nedir?"

"Bir daha kaçmaya çalışmayacağına dair söz vermeni istiyorum."

"Dare –"

"Nalavia andriodini daha fazla oyalayamaz. Senin gittiğini öğrenendikten sonra seni aramaya başlayacaktır. Eğer burayı bulursa –"

"Bulacaktır."

" – onun …içeri girmesine izin vereceğiz."

"Ve iki rehineniz olacak. Ama Data’yı benim kadar kolay ele geçiremeyeceksiniz. Vücudunda bazı elektronik saptayıcılar vardır; trikorderini alarak onlardan kurtulamazsınız."

"Faydalı bilgiler," dedi Dare. "Teşekkür ederim. Şimdi söz ver,Tasha. Ben de bir söz veriyorum; eğer burada gördüklerinden sonra Treva için Rikan’ın Nalavia’dan daha iyi olduğunu düşünmezsen,gitmene izin vereceğim."

"Treva’da kimin haklı ya da haksız olduğuna karar vermek Yıldız Filosu’nun işi değil. Ana Yönetmelik –"

" – Nalavia yardım çağırdığında askıya alındı. Ama Yıldız Filosu ona yardım göndermeyi kabul etmeyedebilir."

"Ve Rikan’a yardım etmen için ortalığı boş bırakabilir."

"Evet," dedi,sesindeki kinizm gitmişti. "Rikan Treva için iyi olanı istiyor. Buna karar vermeye hakkım olmadığını düşünebilirsin ama Nalavia’nın sizden yapmanızı istediği buydu. Lütfen Tasha, Rikan’ın insanlarıyla Nalavia’nınkileri karşılaştıracak kadar uzun kal."

O an o kadar açık ve dürüst görünmüştü ki Tasha mahkum edildiği suçları unutmuştu. Bir kaçak olarak onu tutuklaması mümkün değildi. Eğer kaçarsa,görevindeen de kaçmış olacaktı. Dare ile kaldığı sürece,onu yakalamaya zorlanması ihtimali de artardı.

İstememişti. Onun kalkanını her delişinde sevdiği adamdan parçalar görüyordu ve görevi gittikçe onu yoran bir yük oluyordu.

Eğer ona bir söz verirse,tutmak zorundaydı. Tutmazsa,Dare’in onu bir yerlere kapatmaktan başka bir şansı kalmazdı. Eğer söz verirse,Atılgan’a bir mesaj gönderebilirdi. Görevi –

"Sana söz veriyorum," dedi,kalbindeki acıyı bastırarak.

Dare gülümsedi -  küçük,sakin bir gülümsemeydi ama ilk kez yüzünün keskin çizgilerinin arkasında gizlenen çekiciliği ortaya çıkarmıştı. Daha sonra cebinden Tasha’nın kombajını çıkardı. "Hala Yıldız Filosu kanallarına sinyal gönderemiyor,ama bizimle çalışmaya karar verirsen,bizim frekanslarımıza ayarlayabiliriz. Şimdi Sdan’ı bulalım ve Atılgan’ın yerini bulabilir mi,bir bakalım."

Strateji odasında Sdan dolabların birinden Tasha’nın Nalavia’nın sarayında gördüğü en modern makinayı bile gölgede bırakacak bir bilgisayar terminali çıkardı. Gemilerdeki gibi,tuşları ya da düğmeleri yoktu ama sesle ya da dokunuşla kontrol ediliyordu.

Sdan okula gitmemiş olabilirdi ama kesinlikle uzay-zaman matematiği,bir kontiniumda geminin muhtemel pozisyonlarını hesaplamayı ve bunları alt uzayda hareket eden bir telsiz sinyaliyle karşılaştırmayı biliyordu. Atılgan Yıldız Filosu frekanslarında iletilen bütün mesajları alırdı ama mesajda bir gariplik olmadığı sürece diğer frekanslardan gönderilen mesajlar alınmazdı – doğrudan gemiye ışınlanmadıkları sürece.

Dare Sdan’ı hesaplamalarıyla başbaşa bırakıp Tasha’yı etrafı gezdirdi. Herşey bilgisayarla kontrol ediliyordu,kaledki herkesin tam yerlerini gösteren kroki de dahil. Yar’ın ağzı açık kalmıştı, "Demek her hareketimi bu odadan çıkmadan bile takip ediyordunuz."

"Aslında," dedi Dare, "Sdan ekranları,Barb da seni izliyordu. Poet tepenin kenarında bekliyordu bende en kısa yoldan mekiğe gittim – sana onu daha önce göstermemeye çalışmıştık." Haritadan üst kata çıkmış olsaydı doğrudan bahçeye açılan yolu bulabileceğini gösterdi. Ama kendi seçtiği yolla Tasha mutfaktan geçip,dik bir rampayı tırmanıp,kendisinden bir dakika sonra harekete geçen Dare’den daha sonra mekiğe ulaşmıştı.

Aniden Tasha’nın aklına geldi, "Sana canın yandı mı diye sormayı unuttum!"

"Aklında olan hareketi tam olarak yaptın. Gözlerim karardı – ama Sdan bana yardım için oradaydı,böylece senin tahmin ettiğinden daha çabuk harekete geçebildim."

"Bir uyarıcı mı aldın? Kafana yediğin darbeden sonra? Dare –"

"Hayır – sadece bir ağrı kesici. Önemli birşey değil,Tasha – bizim işimizde önemsiz birşey."

Artık aynı işi yapmadıklarını verdiği otomatik cevaptan anlamıştı.

Hafif bir yemek için Rikan’a katıldıktan sonra Aurora Tasha’yı yeniden strateji odasına getirdi. Orada Nalavia hakkında ne bildiklerini Tasha’ya gösterdiler,ordusunun pozisyonunu,ateş gücünü ve savunma sistemlerini.

Sdan konsolunun başındaydı. Olasılıkları hesaplayıp,istediği gibi çıkmadıklarında küfür ediyordu.

İki kadın büyük ekranlardan birinin önünde çalışıyordu. Yar,Aurora’nın yeteneklerinden çok etkilenmiş ve onu çok takdir etmişti. Ve bir an için Dare’in yanında kendi yerini aldığını unuymuştu. Artık benim yerim değil,diye hatırlattı kendi kendine. Ben o yeri bırakalı yıllar oldu. Stratejiye bir oyun gibi yaklaşarak,eğer Rikan,Nalavia’nın kalesini alacaksa ordusunu koymasını gereken yerleri tartıştılar.

"Kraliçeyi al," dedi Aurora, "ve oyun senin."

"Öyle görünüyor," diya onayladı Yar. "Nalavia tek kişilik bir yönetim düzenliyor. Hem en tehlikeli hem de en zayıf diktatörlük şekli."

"Haklısın," dedi Aurora. "Halkının içinde onu iktidarda tutmalarını gerektirecek bir sebep uyandırmadı,sadece onunla aynı fikirdeler. Konsey ise tamamen ayrı bir konu."

"Gerçek güce sahip olanlar," dedi Yar. "Bu eski bir taktik ama daima işe yarar. Nalavia’nın istediklerini seçiyorlar Nalavia da onlara güç ve zenginlik sağlıyor."

"Öyle insanlarınki gerçek sadakat değildir," dedi Aurora. "Biz de bir ya da iki konsey üyesini başkan olmaya ya da en azından şu anki başkana güvenmemeye ikna etmeyi düşündük."

"İyi fikir,ama nasıl olacak?" diye sordu Yar.

"Böyle kapalı bir toplulukta kolay değil. Kendimi varlıklı bir bağımsız tüccar olarak tanıtıp aralarına girmeyi ve dikkatli bir miktarda cazibemi kullanmayı denedim. Maalesef,Nalavia bu konuda tekeldi ve Treva ile karlı bir ticaret yapmamı engelleyecek kısıtlamaları çabucak getirdi. Rolümü sürdürebilmem için geri çekilmem gerekti."

Yar şaşırdı. "Dare buna izin mi –?"

"Oh,tehlikeli birşey değildi. Ama esas işe yarayacak şeyi yapmayı reddetti."

"Neydi bu?" diye sordu Yar.

"İçeri kendisinin girmesi. İnanılmaz seksi olabiliyor zaman –" Sustu. Daha sonra, "Tabii ki sen bunu biliyorsun," dedi yumuşak bir tonda. "Ama bu gücü kullanmayacaktır. Her zaman olduğu gibi Dare’in ahlak anlayışı işte."

"Aurora," dedi Yar, "sen bana,ona önerdiğin şeyin Dare’in –?"

"Önerdiğim kimliğini gizleyerek Nalavia ve konseydeki en güçlü iki kadında cazibesini denemesiydi … ve sonra da üçünün birbirlerini öğrenip – tabii ki Dare güvenli bir şekilde gezegenden ayrıldıktan sonra. Nalavia’nın nasıl biri olduğunu düşünürsek,bu kavganın Dünya’dan bile duyulacağını tahmin etmek hiç de güç olmaz! Nalavia’nın müttefiklerini bölmek ve birbirlerine düşürmek,bu arada Bayan Başkan’ın da biraz komik duruma düşmesini sağlamak. Ama Dare’I bilirsin işte."

Bilir miyim? Onu artık tanıyor muyum? Yar,Aurora’ya baktı. "Anlamıyorum. Nasıl bötle birşey önerebilirsin,yani sen ve Dare …?"

"Dare ve ben mi?" Aurora güldü. "Oh,Hayır,Tasha – o hüzünlü,duyarlı tiplerle beraber olamam! Dare’i bir arkadaş ve meslektaş olarak çok severim ama onun romantik aşk düşüncesi bana çok sıkıcı ve ciddi geliyor. Poet’I istediğim zaman kullanabilirim – beni nasıl güldüreceğini biliyor."

"Oh," dedi Yar,şaşkınlığını gizlemeye çalışarak. Aklına sevdiği adamla ilgili mutlu anılar gelmişti.

O anda Sdan haber verdi, "Eğer Atılgan bize verdiğin planda hareket ederse,göndereceğimiz mesaj otuz yedi dakika sonra Atılgan’ın rotasıyla çakışacak. Brentis VI’nın yörüngesinde daha ne kadar kalacaklar?"

"En azından bir gün daha."

"O halde sana önerim,mesajını kaydedip önümüzdeki gün boyunca iki saatte bir göndermek olacak."

"Nalavia transmisyonu farkedebilir," diye hatırlattı Aurora.

"Trikorderim olmadan," dedi Yar, "sinyali gizleyemem."

"Farketmez," dedi Sdan. "Gizlice ya da açıkça,buradan alt uzaya ışınlanmış bir mesaj nerede olman gerektiğini gösterir."

"Öyle bile olsa,bir şekilde mesajı şifreleyebilirsem,Nalavia tam olarak ne gönderdiğimi öğrenemez." Bir an düşündü ve aklına kullanabileceği birşey geldi. "Sdan – bilgisayarın mesajı ikili koda çevirmesini sağlayabilir misin?"

"Şey … tabii,ama bu herhangi bir bilgisayarın okuyabileceği,kolay bir şifre."

"Bunu biliyoruz. Kaptan Picard ve Yarbay Riker da bunu hemen farkedeceklerdir – bunun ne olduğunuöğrenmek için yakın zamanda sebepleri olmuştu."

"Ah," dedi Sdan, "en yüksek hızda göndereceğiz. Şansımız Nalavia’nın daha önce böyle birşey görmemiş olması. Umudumuz da Nalavia’nın şifre çözücülerinin mesajı deşifre etmek için biraz uğraşmaları."

Ve Yar mesajını kaydetmeye başladı: "Treva’ya vardık. Nalavia’nın raporları güvenilmez. Standard alt uzay frekansları karıştırılıyor. Durum inceleniyor. Başka raporlar da gönderilecek. Yar."

"Yardım çağırmayacak mısın?"diya sordu Aurora.

"Gerekliliğinden kesin emin olmadığın sürece bir yıldız gemisinin rotasını değiştiremezsin," diye cevapladı Yar. "Muhtemelen Data ve ben bir araya gelip olayları detayıyla görüşüp,Atılgan’la önceden kararlaştırdığımız gibi buluşabiliriz."

"Tecrübeli bir Yıldız Filosu subayı için," dedi Aurora, "şaşılacak derecede iyimsersin." Yar kadının yüzündeki anlayışlı ifadeyi gördü. Ve işlerini bitirip,Dare’le birlikte Treva’dan ayrılmalarını umduğunu farkedince kendinden utandı.

Yemekten önce Aurora,Yar’ı odasına götürüp ona ödünç elbiseler verdi. Takımdaki erkekler gibi Aurora da bol giysiler giyiyordu. Yar’dan daha uzun olduğu için kıyafetler Yar’a oldukça büyük gelmişlerdi. Ama üzerindekileri içeri kıvırıp,sonra da kemerle sağlamlaştırarak annesinin elbiselerini giymiş bir kız çocuğu yerine çok alımlı bir kadın olmuştu.

Ama altın rengi elbiseyle yemeğe inerken,Dare’in gözlerindeki beğeniyi görmek,içinde tehlikeli bir ateş yakmıştı. Hislerimin kararlarımı etkilemesine izin vermemeliyim,diye hatırlattı kendine. Hala Dare’in tutsağıyım,kaçmamaya karar vermiş olsam bile.

Yemek muhteşemdi,sohbet de zevkli. Sonrasında Dare ve Yar salonların birinde Rikan’a katıldılar.

O sırada bir alarm duyuldu.

Dare kombajına dokundu. "Neler oluyor?"

"Bir uçak yaklaşıyor,tanıtıcı hiçbir işaret yok," Barb’ın sesi geldi. "Hava savunmasını onun için açık bıraktık."

"Data," dedi Yar, "bu o olmalı."

Dare ona baktı ve kombajına konuşmaya devam etti, "Bu android. Elektronik alarm sistemini kapatın ve öğleden sonra konuştuğumuz şekilde izlemeye devam edin."

"Anlaşıldı!"

"Ne yapıyorsun?" diye srodu Yar,Dare bu dünyada hiçbir derdi yokmuş gibi huzurlu bir şekilde ateşi izlerken.

"Androidin elektronik sistemler olduğunu düşünüp,ona göre hareket edecek. Biz de bu yüzden elektronik aletler içermeyen metodlar kullanmaya karar verdik."

Yar’ın beklemekten başka yapabileceği birşey yoktu. Data’nın fiziksel tuzaklar beklemeyeceğini biliyordu. Hızının ve kuvvetinin onları aşmaya yetmesini umut etti.

Ama Dare’in adamları çok iyiydi; yarım saatten kısa bir zamanda androidi salona getirmişlerdi. Yar herkesi tanıtarak gerilimi düşürmeye çalışırken,bazı zamanlar oldukça naif olan meslektaşı ileri atılıp,kendisini buraya getirten adamı tutuklamaya kalkıştı!

Yar,Data’nın kirli yüzüne ve Darryl Adin’in karanlık gölgesine baktı. Odanın ışıkları kısıktı ve titrek şömine ışığı odayı aydınlatıyordu. Yüzündeki kire rağmen,Tasha, Data’nın yüzündeki şaşkın ifadeyi görebiliyordu.

Dare’I görmek için dönmesi gerekiyordu,ilk başta duyduğu kadarıyla kahkahalarını bastırmaya çalışıyordu ama sonunda mücadeleti kaybedip,özgürce,kahkahlar içinde gülmeye başlamıştı – buraya geldiğinden beri ilk defa Dare’in birşeyi gerçekten komik bulduğunu görüyordu. Bir süre sonra gülmesini kontrol altına alabildi. Daha sonra Data’ya doğru yürüdü ve etrafında dolnıp,onu baştan aşağı süzdü.

Aynı anda Rikan sandalyesinin koluna yaptığı birşeyle ışıkların yanmasını sağladı.

Yar,Data’nın savunmasından içeri girmek istiyordu ama durum şimdiden çok gergindi.Android,bir teknoloji şaheseri olarak,ilgi çekmeye alışkındı;olduğu yerde durdu ve herkesin onu izlemesine izin verdi. Arkasında Sdan,Barb ve Rikan’ın iki adamı silahlarını ona doğrultmuş,bekliyorlardı. Ama onları önemsemedi.

Dare turunu tamamladı ve Data’nın yüzünü incelemeye başladı. Data da onu inceliyordu. Tasha bu kadar sakin olduğu için kendisine şaşıyordu. Belki de bugün yaşadığı yoğun duygusal dalgalanmalar yüzünden sinirleri bir kere daha kırmızı alarma geçememişti.

Sonunda Dare konuştu. Hitap ettiği kişi Data değil Yar’dı. "Bu cesaret miydi yoksa sadece programı mı?"

"Bu delicesine bir cesaret," diye cevap verdi. "Sana söylemem gerek,Data. Sana daha kaç kere yok edilmez olmadığını hatırlatmam gerekecek?"

"Ya da yenilmez," diye cevapladı Data. "Sizi kurtarmaya gelmiştim,Yüzbaşı,ama gördüğünüz gibi …" kafasını salladı,bu bir çaresizlik ifadesiydi. Sonra da kendine özgü,kibirli gülümsemesi yüzünde belirdi.

Dare Data’ya baktı. "Sen bir makinadan fazlasısın," dedi.

"Evet,efendim. Vücudumun bir kısmı organik."

"Hayır,fiziksel olarak değil. Tasha,bana meslektaşının bir kişiliği olduğunu söylemiştin – ama mizah duygusu olduğunu beklemiyordum."

Yar,Data’nın gözlerinin büyüdüğünü gördü. Bir yabancıdan gelen böyle bir yorumun bir android için ne anlama geldiğini Dare’in bilmesi imkansızdı.

Dare,Data’ya geri döndü. "Bir Yıldız Filosu subayı olarak,kaçmaya çalışmayacağına – ya da beni bir daha tutuklamayacağına – dair bana söz vermeni istiyorum,ben de bu insanlara seni rahat bırakmalarını söyleyeceğim. Bütün gece seni izlemekten başka şeyler yapmaları da gerekiyor."

"Tasha?" Data sordu.

"Ben Dare’e söz verdim – onun ve Rikan’ın sağlayabileceği tüm bilgiyi alana kadar. Burada olanların arkasındakileri biliyorlar,Data. Sanırım onları dinlemeli ve anlattıklarını Nalavia’nın bize gösterdikleriyle ve kendi bulduklarımızla kıyaslamalıyız. Daha sonra da ne yapacağımıza karar verebiliriz."

"Bu durumda," dedi Data, "araştırmamız sürdüğü sürece kaçmaya çalışmayacağıma söz veririm." Dare’I tutuklamakla ilgili birşey söylememişti ve Yar bu noktanın onu rahatsız ettiğini farketmişti. Daha sonra Data’ya kendisinin de bu konuda söz vermediğini anlatması gerekecekti.

En azından o bu sözü verirken daha zor bir durumdaydı,ama Data neden bu kadar kolay – ?

Rikan,tabii ki. Savaş lordu kimi kiraladığını artık daha iyi biliyordu – ama burada,Federasyon sınırlarının dışında,Dare’in Gümüş Şövalye olarak kazandığı ün,Federasyon’dan ayrılmasını sağlayan nedenlerden daha ağır basıyordu. Data muhtemelen azgın bir diktatörü devirmek için azgın bir suçlunun kiralanmasını anlayamayacaktı ve – ‘Adrian Dareau’ adıyla olsa bile – gerçekten ihtiyaç duyduklarının o mu olacağını düşünecekti.

Yine de,Data’nınRikan’ın bilgi sahibi olduğunu düşünmesi,Yar götürüldükten sonra birşeyler bulduğunu gösteriyordu … savaş lorduna güvenmesini sağlayacak birşeyler. İlginç.

"Çok iyi," diyordu Dare, "sözünü kabul ediyorum … bir şartla. O zaman bize katılır mısın? Ya da belki önce temizlenmeyi tercih edersin?"

Parlak ışıkta,Data bir felaketzede gibi gözüküyordu. Teninde ve üniformasında çeşit çeşit çamur ve toz vardı,saçlarında yapraklar ve çalı çırpı vardı. Oraya gelene kadar garip zaman geçirdiği belli oluyordu. Data yıpranmış üniformasına baktı ve "Sanırım önce temizlenmem gerekir. Anlatacak çok şey var."

Rikan konuştu. "Trell,bu adama bir oda ver ve giyecek birşeyler bul." Sonra da Data’ya döndü. "Lütfen elinden geldiği kadar çabuk dön. Nalavia’nın size gerçeği söylemediğine dair bütün bulgularımızı tartışmak üzereyiz."

"Bunu zaten biliyoruz," dedi Data. "Tasha,dahası da var. Acele edeceğim,çünkü çok önemli."

Tasha koltuğunda bağdaş kurdu,bir an için üniformasından fazla uzak kalmış gibi hissetti. Data büyük bir azimle görevlerini yerine getirirken, o ise –

Neden suçluluk hissediyordu ki? Aslında o da elinden geldiği kadar görevlerine devam etmişti. Rikan’ın planlarını öğrenmişti. Atılgan’a mesaj göndermişti. Bunlar az şey sayılmazdı.

Data yeniden aralarına katıldı. Temizlenmişti. Giydiği bol pantolonun paçalarını çizmelerine sokmuştu,üzerindeki bol gömleği de Dare’in adamları gibi ince beline bir kuşakla sıkmıştı. Sanal güvertedeki oyunlardan birinden fırlamış gibiydi. Yar – tek eksiği bandanası,göz bantı ve altın bir küpe diye düşündü.

Neyseki telepati Data’nın programının bir parçası değildi. Oturdu,Rikan’ın ikram ettiği bir kadeh şarabı kabul etti. Rikan bir androidi konuk etmekten çok memnundu. Yar soylu birinin soylu konuğuna davranma şekline tanık olduğunu düşündü,galakside artık çok nadir görülen bir gelenekti.

Rikan her zaman Rikan’dı,Data da kendi gibi davranıyordu. Şarabı kokladı,tadına baktı ve "Muhteşem bir mevsimin ürünü – ahşap fıçıda dinlendirilmiş,tortusundan arındırılmış –"

"Data!" diye kesti Yar. "Bizim için önemli bilgilerin vardı."

"Evet," diye cevapladı Data,bardağı bıraktı ve artık hazırdı.

"Bir dakika," dedi Rikan. "Ne istediğinizi bilemiyorum,Bay Data. Yemek ya da başka birşey istemez misiniz?"

"Hayır,teşekkür ederim,efendim. Bugün yeterince beslendim. Ve Yüzbaşı Yar haklı, paylaşmamız gereken bilgiler var. Tasha,burada rahat konuşabilir miyiz?"

"Bu insanlar Nalavia’yı devirmeye çalışıyorlar ama halka yapılan terörist saldırılardan sorumlu olmadıklarını söylüyorlar."

"Değiller," dedi Data. "Askeri dosyalar da dahil,Nalavia’nın bilgisayarındaki tüm bilgiyi kopyaladım. Bütün saldırılar,Rikan’I gözden düşürmek için,onun ordusu tarafından düzenlenmiş."

Dare şaşırmış görünüyordu,ama hoşnuttu. "Bay Data,tatsız karşılaşmamıza rağmen size kanım ısınmaya başladı. Başka neler buldunuz?"

"Birçok şey. Şu anda bizim için en önemlisi,Nalavia’nın Yıldız Filosu’ndan gelen ziyaretçileri tanımlama şekli … rehineler. Tasha’nın kaybolduğunu farkedince deliye döndü,sanırım şu anda benim de sarayda olmadığımı farketmiştir."

"Rehineler," diye mırıldandı Yar. "Demek planı buydu: Eğer onun istediği gibi Yıldız Filosu’nu buraya müdahale etmeye ikna edemezsek,bizi kullanarak onları zorlamaya çalışacaktı."

"Bu işe yaramazdı," dedi Data.

"Bunu bilmiyordur," dedi Dare. "Buradan bakınca Federasyon fazlasıyla zararsız ve yumuşak görünüyor."

Her zamanki sorgular konuşmasıyla,Data sordu, "Gerçekten. Sizce Nalavia da zararsız mı?"

"Hayır,hiç de değil," diye cevapladı Dare.

"Ve bunu oldukça başarıyla ispatladı,"diyerek Rikan araya girdi. "Çabaları,ne yazık ki,Treva insanlarının yararına çalışmak yerine onları kullanarak kendi gücünü arttırmaya çalışmak oldu."

"Bunu nasıl yaptığı hakkında bir fikriniz var mı?" diye sordu Data yaşlı savaş lorduna.

"Onları yumuşak ve tepkisiz olmaya ikna etti," diye cevap verdi. "Bunu anlamıyorum – ne yapmaya çalıştığını anlayan birkaç kişi olmalı. Ama taşrada ona karşı ayaklanmalar oluyor."

"Sanırım oralarda ana su kaynakları doğal kaynaklar?"

"Kuyular ve akarsular,büyük çoğunlukla. Bay Data,Nalavia’nın şehirlerdeki içme suyuna ilaç kattığını mı düşünüyorsunuz?" dedi Rikan.

"Bu bir düşünce değil. Bir gerçek."

Dare kaşlarını çattı. "İnsanlar uyuşturulmuş gibi davranmıyorlar," dedi. "Boş zamanlarında uyuşturucu kullanıyorlar ama üretimde yavaşlama ya da iş kazalarında artış görmedik – işçiler kimyasal bağımlılık belirtileri göstermiyorlar."

"Bu o tarz bir ilaç değil," dedi Data. "Nalavia,insanların hipnoza açık hale gelmelerini sağlayan bir ilaç veriyor. Video yayınlarını kullanarak da … onları programlıyor. İlaç ayrıca güçlü negatif duyguları bastırıyor. Algıyı ya da koordinasyonu etkilemiyor; aslında insanların işlerinde daha başarılı olmalarını sağlıyor,çünkü kızgınlık,korku ya da hırs gibi duygulardan arınmışlar."

"Ya da sevgi," dedi Yar. Data ona baktığında Tasha,onun sonradan analiz etmeyi düşünmediği birşeyi açıkladığını farketti.

Data devam etti, "Uyuşturucuların satılması serbest ama hükümetin sıkı kontrolü altında. Bastırılan duyguların yerini alacak şeyler hissettirmek için kullanılıyorlar."

"Evet," dedi Yar. "Hayatlarında başka hiçbir şey yokken kimyasal mutluluğa erişmek çok kolay olmalı."

Rikan dimdik oturuyordu. "Ama bununla nasıl savaşabiliriz?" diye sordu. "Bunu nasıl durdurabiliriz? Bay Data,Nalavia’nın sırrını açığa çıkardığınız için size minnettarım. Şimdi Nalavia’yı nasıl durduracağız?"

Dare’in yüzünde yine o kurt ifadesi vardı. "Bütün yapmamız gereken," dedi, "Nalavia’nın ilacını zararsız birşeyle değiştirmek! Bütün su sistemi temizlenince de –"

Data boşluğa gözlerini dikmiş,yavaşça kafa sallayarak ve belli belirsiz gülümseyerek gerekli bilgilere ulaşmaya çalışıyordu. " – duygularını bir anda serbest bırakacaklar. Duygularının bastırıldığı bütün zaman boyunca hissetmeleri gereken herşeyi bir anda hissedecekler."

"Ve o zaman," dedi Rikan, "saldırıya geçeceğiz."

IX

Savaş lordu Rikan ve kalesi,Data’yı çok şaşırtmıştı. Yapı neredeyse tarihi olmasına karşın hem rahatlık,hem de savunma sistemleri açısından en ileri teknololiyle donatılmıştı. Bilgisayarlı savunma sistemi oldukça yeniydi. Bu sistem Darryl Adin’in ya da Adrian Dareau’nun ya da Gümüş Şövalyenin hizmetinin bir parçasıydı.

Bu Data’nın kafasını karıştırmıştı - insanlar arasındaki hayatında oldukça yeni bir deneyimdi - tutsak olmak,ama bir meslektaş hatta bir arkadaş gibi davranılması. Atılgan’ın güvenlik kayıtlarından yalnızca Tasha Yar ve güvenlik ekibinin görebileceği dosyalar dışında bütün dosyalara girip,Darryl Adin hakkındaki herşeyi öğrenmişti. Orada yazan gerçekleri düşündü. Adam orada yazanlara pek uymuyordu.

Federasyon’u satıp,asistanları ve personeli tehlikeye sokacak bir saldırı ayarlamak - ve birçoğunun ölümlerine sebep olmak - azılı bir suçlu gibi görünmeyi gerektirmeliydi. Aslında Data’nın azılı suçlular hakkında çok fazla tecrübesi yoktu; Cyrus Redblock ve Felix Leech sanal güverte programı tarafından yaratılmışlardı ve hikaye kahramanlarından esinlenilerek yaratılmışlardı.

Bununla beraber,Data akademide gerekli psikoloji derslerini almıştı. Gümüş Şövalye’nin yaptıkları kaçak bir suçluyla bağdaştırılamazdı. Herşeyiyle,hizmetleri karşılığında para alması dışında,efsanevi kahraman Robin Hood’a benziyordu. Haksız yere suçlanmış bir adam,hikayeye göre,ihanet suçuyla.

Ama,bir ihtimal daha vardı: ya dürüst Adin zayıf bir anında zenginliğin büyüsüne kapıldıysa; ya mahkemedeki delillerin bir kısmının ortaya koyduğu gibi,Starbound’un can kaybı olmadan teslim alınacağını düşündüyse; o zaman şu an ki davranışları vicdan azabının ve Orionlarla anlaştığı zamanki aç gözlülüğünün bir birleşimiydi.

Ve Adin’in davasındaki kanıtlar son derece kesindi.

Data’nın spekülasyonları onun davranışlarına destek olamazdı: Adin hem Federasyon’dan hem de Yıldız Filosu’ndan kaçan bir suçluydu ve Data’nın görevi de onu tutuklamaktı - gelecek sefere daha şanslı olacağını umuyordu.

Tasha’nın Data’nın davranışını saflık olarak düşünmemesi,Data’nın canını sıkmıştı,ayrıca Rikan’ın kiraladığı adamı bir daha düşünmesini de sağlayamamıştı. Oysa amacı bunu sağlamaktı. Savaş lordu ya Adin’in geçmişini biliyordu ya da ‘adrian Dareau’nun şöhretini düşünerek bunu önemsemiyordu.

Data,Tasha Yar’ı düşünüyordu. Mükemmel bir Yıldız Filosu subayıydı,en önemli önceliği,en önemli görevi Atılgan’ın ve personelinin güvenliğini sağlamaktı. Bazı zamanlar aşırı tepki gösterse de bu vurdumduymaz olmasından daha iyiydi. O da kaçmayacağına söz vermişti.

Ama ben de söz verdim,diye düşündü Data. Adin’in adamları Nalavia’nın sarayının içine kadar girip,Tasha’yı ele geçirip,onu kendi mekiğiyle kalelerine getirmişlerdi. Çok beceriklilerdi ve Data,onu kaçmasının imkansız olacağı ya da en azından etkisiz olabileceği bir yere kapatabileceklerinden emindi. Volkanlı Sdan,Data’yı ‘incelemek’ istediğini açıkça söylemişti. Bu onu parçalara ayırmak ve nasıl çalıştığını anlamaya çalışmak demekti. Kısıtlı bir özgürlük kesinlikle bir yere kapatılmaktan ya da parçalanmaktan daha iyiydi.

Ayrıca bu insanlar Nalavia’nın düşmanlarıydı. Artık Data,Rikan ve Adin’in Nalavia kadar kötü olmadıklarından emindi; ama Tasha’nın buna kesin kanıtlar ortaya konmadan karar vermiş olması rahatsız ediciydi.

O zamandan beri,Data Nalavia’nın ilacını su kaynaklarından uzaklaştırmak için yapılan plana dahildi. Data’nın parçalanacak bir oyuncak olmadığını farkettikten sonra Sdan da onunla beraber gece boyunca çalışmaya devam etti. Üretim ve taşıma bilgilerini Data’nın bilgi bankalarından,strateji odasındaki çok gelişmiş bir bilgisayar sistemine naklettiler.

"Neden Nalavia’nın bu kadar modası geçmiş bir sistem kullandığını anlamıyorum," dedi Data.

"Amaçları için yeterli," diye yanıtladı Sdan, "ayrıca bunlar Treva yapımı - sarayla beraber. Ayrıca yasal olarak bu bebeklerden birini alamaz. Bu en son Federasyon teknolojisi,yalnızca Federasyon gezegenlerine satılır,müttefiklere bile satılmaz."

"O halde siz bunu nereden buldunuz?" Diye sordu Data. "Yoksa sormamalı mıyım?"

"Kendimiz yaptık!" diye cevapladı Sdan. Benim ve Poet’in Federasyon’da kaydımız yok. Barb ve Pris’in de öyle,zaten onlar birileirnin kafasını uçurmayacak bir alete ilgi duymazlar. Bu yüzden Poet’le beraber bütün teknoloji fuarlarını gezdik ve geri dönüp Federasyon teknolojisinin sunabileceği en son yenilikleri inşa ettik."

"Bu Federasyon’da kanun dışıdır," dedi Data.

"Federasyon’da değiliz,yanılıyor muyum?"

"Bu teknolojiyi Ferengilere ya da Orionlara satarak çok para kazanabilirdiniz -"

"Bak,Bilgisayar Beyinli,bütün istediğimiz para olsaydı,bunu kolayca çalabilirdik! Böylesi çok daha basit ve güvenli olurdu. Bizim basit bir suç çetesi olmadığımızı hala anlayamadın mı?"

"Ayrıca bu teknolojiyi satmış olsaydınız," dedi Data, "artık sizin olmazdı,ve bu hizmeti ... müşterilerinize sağlayamazdınız."

Sdan sırıttı. "Doğru. Sen çok güçlü bir zekanın ürünüsün. Etrafta biraz takıldıktan sonra bize katılmanı önerebiliriz!"

"Sanırım demek istediğin,yeterince uzun yaşarsam,beni parçalamak için bir bahane bulabileceğin."

Sdan onu baştan aşağı süzdü. "Evet. Bu ihtimal her zaman var."

Tasha Yar ‘mavi oda’da ikinci gecesini geçirdi,ama bu defa kapısı sürgülenmemişti. Sabah rahat bir pantalon ve tunik giymişti. Kahvaltıda önceki sabah gördüğü rahat ortam devam ediyordu. İnsanlar yemeklerini yiyip gidiyorlardı,sadece Rikan tüm zaman boyunca oradaydı.

Yar,ekranların önündeki kalabalığa karıştıktan kısa zaman sonra Rikan strateji odasında belirdi. Data,Dare,Sdan,Poet,Barb ve Aurora’yı tanıyordu. Şimdi de Tellerite’lı bir çift olan Tuuk ve Germa’yla, Grokarialı bir kahin olan Jevsithian Drominiger ve üstün silah teknolojileri konusunda uzman,dünyalı bir kadın olan Pris Shenkley ile tanıştı. Yani Dare’in ‘çetesinin’ geri kalanıyla.

Jevsithian ilginç bir tipti: Yar’ın boylarındaydı. O kadar yaşlı ve çökmüş bir haldetdi ki ilk başta türünü anlamak mümkün değildi.Başlıklı gri cüppesi sadece sekiz parmaklı ellerini açıkta bırakıyordu. Örümceklere benzeyen bu eller onun türünü açıklıyordu.

Yar Grokarialılardan bahsedildiğini duymuştu ama onlardan biriyle hiç karşılaşmamıştı. Bazılarına kehanet gücü verildiğini duymuştu. Yıldız Filosu günlüklerinde psişik güçleri olan canlılar hakkında söylenenleri düşündü ‘vahşi bir yetenek,uzay-zaman kontiniumundaolasılıkları hesaplayabilme yeteneği’

Jevsithian ona döndü,gözleri yüzünün kırışıkları içinde kaybolmuştu. "Sen herşeyi değiştirensin," dedi.

"Hmmm?" Yar siyah deliklere bakarken ürperdi.

"Senin varlığın gelecekteki tüm ihtimalleri teke indiriyor. Gümüş Şövalye kazanacak ve sonra da kaybedecek. Karanlığın parlak şövalyesi bir efsaneye dönüşecek."

"Hey - kes şu saçma kehanetlerini!" dedi Sdan.

"Bu kader," dedi Jevsithian, "ve her canlının kaderi bir gün kesişir." Diğerlerinin yaptığı planlarla ilgilenmeden,bir köşeye çekildi. Belki de,diye düşündü Yar,yapacağımız herşeyi çoktan bilyordu.

"Tasha," Data’nın sesi Tasha’nın Grokarialıyla ilgili düşüncelerini böldü. "Konuşmalıyız."

"Hmm? Ne hakkında?" diye sordu,bilgisayarın önünde toplanmış kalabalıktan uzaklaşırken.

"Bu insanlara ne kadar yardım etmeliyiz ... ya da etmeli miyiz?"

Data’nın bu son adımı çok dikkatli düşünmeden atmıyacağını bilmeliydi. Yar aniden bir rahatsızlık hissetti. "Priam IV," dedi.

"Kesinlikle."

Data’ya baktı. "Sen de o sınava tabi tutuldun mu? Seni nasıl kandırabildiler,naıl programlanırsa programlansın sen sanal güvertenin duvarlarını görebilirsin."

"Bir androidin bilgisayar uzmanları tarafından nasıl kandırıldığını anlatmazsam alınmazsın,değil mi? Önemli olan burada da benzer bir paradoks yaşıyor olmamız. Nalavia’nın diktatörlüğünü insanları zehirlemek pahasına da olsa sürdürmeye kararlı olduğunun farkındayız. Ama burası Federasyon’a bağlı bir gezegen değil; görevimiz bizi Treva halkının özgürlüklerine kavuşmasına yardım etmeye zorlamıyor."

"Peki aksini yapmaya mı zorluyor?" diye sordu Yar. "Hiçbir şey yapmadığımızı farz et. Nalavia iktidarına devam eder - bizim yardımımız olmaksızın Rikan ve Dare onu devirene kadar."

"Benim yardımım," dedi Data. "İlacı su kaynaklarından temizlemelerini sağlayacak bilgiyi onlara ben verdim."

"Ve insanların Nalavia’yı isteyip istemediklerine karar vermelerini sağladın," dedi Yar. "Bu Ana Yönetmeliğin ruhuna,kendi kararlarını verememelerine izin vermekten daha yakın değil mi?"

"Ama biz bu ruha değil,kanuna uymaya yemin ettik," dedi Data. "Eğer bu işe karışırsak,bunun Treva’ya yapacağı etkiyi bilemeyiz."

"Hayır,ama karışmazsak ne olacağını çok iyi biliyoruz. Herşey daha kötü olacak. Bize Riatine’in uzun dönem etkilerini sen söyledin. Data,dün akşam Rikan ve Dare’e yardıma hazırdın. Ne oldu?"

"İlacı kesmenin kısa dönem etkisini fark ettim: savaş."

Yar Rikan’ın sözlerini hatırladı, "Ve o zaman,saldırıya geçeceğiz."

"Savaş ya da ilacın etkisiyle süren bir barış," dedi Tasha. "Bu Priam IV,haklısın. Ama Data ... ben Trevalı olsaydım hangisini seçeceğimi biliyorum. Uyuşturucu bağımlısı olarak yaşamanın neye benzediğini bilemezsin,Data. Sadece kimyasal maddelerle yaratılmış sahte bir mutluluğun esiri olmayı -"

"Annen?" dedi Data.

"Ve ben."

"Ne?!" Bu cevap Data’yı şaşırtmıştı.

"Acıdan başka hiçbir şey hatırlamıyorum," ded, Tasha. "Ben ... ben mutluluk tozuna bağımlı doğmuştum,Data,çünkü annem ona bağımlıydı. Ben daha bir bebekken beni sakinleştirmek için bana verirmiş. Ama bir süre ikimiz içinde bulmayı karşılayamadığı için bana vermeyi kesmiş. İlk anılarım,onun yokluğunda yaşadığım krizler ve çektiğim acılar."

"Tasha,ben bilmiyordum -"

"Lütfen bu aramızda kalsın. Bunu Dare bile bilmez. Annemden sonra bana bakan kadınbeni madde bağımlılığından kurtulana kadar bir yere kapadı ve açık bir bilincin hayattaki en değerli şey olduğunu öğrenmemi sağladı,Yeni Paris’te olsak bile. Data,sen Riatine’in yokluğunun fiziksel etkileri olmadığını söylüyorsun. Ben de Trevalıların bilinçleri serbest bırakılmalı diyorum. Kendilri için düşünmelerine izin ver,Nalavia’yı ne yapacaklarını kendilerinin düşünmelerine izin ver!"

Data birkaç saniye boyunca onun gözlerine baktı. Sonra da kafasını salladı. "Rikan ve Dare’in istediği bilgileri sağlayacağım. Rikan Trevalı; bununla ne yapılacağına karar verme hakkına sahip."

Data,Riatine’in üretim ve taslimatıyla ilgili bilgileri verdi. "En kolayı kullanılmadan önce depolandığı yerde değiştirmek," dedi. "Nöbetçi yok - kim su temizleyici çalmak isteyebilir ki? Eğer bir taşıyıcımız olsaydı Riatine’i bir plaseboyla değiştirmek çocuk oyuncağı olurdu; başkent ve üç büyük şehir için bir saat yeterdi."

"Ama bir taşıyıcımız yok," dedi Dare,ekranın önüne eğilirken elini Data’nın omuzuna koymuştu. Yar,Data’nın ele baktığını gördü - Atılgan’da ona sadece Geordi böyle yapardı,mürettebattan herhangi biri gibi. Dare’in tanıştıklarından bu yana androide olan davranışlarının ne kadar değiştiğini fark etmek onu çok şaşırttı; Data’nın bir makine olduğunu çoktan unutmuştu.

"Farzedin ki," dedi Dare, "ilacı arıtma tesislerine götüren bütün kamyonlara tuzak kurduk."

"Doğru!" dedi Barb.

"Sadece çalmak isteseydik,bu iyi olurdu," dedi Aurora, "ama onu birşeyle değiştirmeliyiz. Dağıtımı sürdüren adamlar tanınıyorlardır ve plaseboyu koymadan önce onları ortadan kaldırmak gerekebilir."

"Mmm,"dedi Dare,düşünceliydi, "Hızlı bir giriş düşünmüştüm,bir gecede üç şehre yapılacak teslimat da engellenecekti."

"Bunu yapabiliriz," dedi Barb,heyecanlıydı. "Eğer Riatine’i alırsak,suya katamazlar."

Poet araya girdi. "Kimse düşmanı yenmek için strateji mi yoksa cesaret mi diye sormuyor mu?"

"Ben soruyorum!" diyerek baktı Barb. "Burada oturmaktan tembel,şişko şehirlilere döndük."

"Sabır cesarettir," diye hatırlattı Poet.

"Lanet olsun,Poet," dedi savaşçı kadın, "bir korkak gibi konuşuyorsun. Seni savaşırken görmemiş olsaydım deliğine saklanmaya çalışan bir solucan olduğunu düşünürdüm."

Data ağız dalaşını durdurdu. "Riatine kaybolduğu anda,Nalavia bunu sizin çaldığınızı anlayacaktır. Eğer Riatin’i değiştirmeyi başarırsanız,plasebonun kullanılması zaman alabilir. Eğer operasyon sadece bir şehirde yapılırsa,Nalavia hem suyu hem de depodaki kimyasalları analiz ettirebilir."

"Haklısın," dedi Dare. Bu plan ancak Nalaviafarketmeden herkes kendine geldiğinde işe yarar."

"Ve bunu kendi yararımıza kullanmaya hazır olmalıyız," dedi Aurora. "Birkaç isyan hiçbir işe yaramaz. Nalavia onları bastırmak için ordusunu gönderir ve ilaçları yeniden ekler. İnsanlar bilinçlerini kazandıkları anda Nalavia’nın oyunundan haberdar edilmeliler."

"Eğer radyo ve televizyon yayınlarını ele geçirebilirsek," dedi Sdan, "haberi hızla yayabiliriz."

"Ve inandırıcı olabiliriz," diye ekledi Aurora. "Çünkü insanlar kendilerindeki farkı hissedeceklerdir."

"Neden doğrudan Riatine üreten tesisleri yok etmiyoruz?" diye sordu Yar. "Nalavia hemen öğrenecektir ama bütün suları zehirleyecek kadar zehir üretene kadar herkes uyanmış olur."

"İşte bu!" dedi Barb.

Rikan bu fikri pek beğenmemişti. "Birçok Trevalı o tesislerde çalışıyor. Eminim suyu arıttıklarını sanıyorlardır. Masum insanları öldürmeden ve yaralamadan o tesisleri yok etmenin bir yolu var mı?"

"Sanmıyorum," dedi Dare.

"Bunu yapabilseydik bile,Nalavia’nın tepkisini bir düşünün," dedi Aurora. "İsyan çıkmasını bile beklemezdi; iktidarına karşı en ufak bir tehlike sezdiği anda sıkı yönetim ilan ederdi."

"Onu şaşırtmalıyız," diye onayladı Rikan. "Riatin’i zarasız bir maddeyle değiştirme fikri en uygunu bence,eğer becerebilirsek."

Yar Data’nın onaylama anlamında kafasını salladığını farketti. "Elimde zaman çizelgeleri, sürücülerin değişme yerleri,yemek ve yakıt için durdukları yerlerin listeleri var. Ancak ... "gözleri boşluğa dikilmişti, " ... sürücüler haberleri olmadan,Nalavia’nın askerleri tarafından takip ediliyorlar."

Haberleri olmadan mı? Data’nın kendi tarzının dışında bir konuşma stili kullanması Tasha’nın komiğine gitmişti. Dare’in konuşmasından özellikler farketti.

"Takip mi ediliyorlar?" diye sordu Dare. "Nasıl?"

"Kamyonlarda küçük izleme cihazları var,bunların sayesinde küçük bir askeri eskort uygun programı ve rotayı izlediklerinden emin oluyor. Paralel yollar kullanılmıyor,eskort belli bir mesafeden takip ediyor,ya da uçaklar kullanılıyor. Her seferinde değişiyor - " Androidin yüzünde bir bulmacayı çözermiş gibi bir ifade belirdi. "Ah,sebebini şimdi anladım. Taşradan ve köylerden geçmeleri gerekiyor. Buralarda ilacı kullanmayan halk su arıtıcısı taşıyan bir aracın neden askeri eskortla ilerlediğini merak edebilir. Bu yüzden eskort şekli sürekli değişiyor,paralel,arkadan,ilerden,büyük taşıyıcılar,tek kişilik araçlar,uçaklar - belli ki Nalavia bunların fark edilmeyeceğini ummuş."

"İşe yaramış," dedi Aurora. "Hiç şüphe duymadık. Ama artık biliyoruz ki - "

"Önümüzdeki dört günlük program elimde," dedi Data. "Nalavia’nın bilgisayarında daha ileri bir tarih yoktu."

Dare ona baktı ve güldü,bu gülüşte aşağılama ya da alay yoktu. "Bu yeterli - bize o tabloları ver,biz de değişimi gerçekleştirmenin bir yolunu bulalım. Bay Data,Yıldız Filosu’ndan ayrılıp,galaksinin uzak köşelerinde tehlike ve heyecan dolu bir hayat geçirmeye ne dersiniz?"

Yar bunun şaka olduğunu anlamıştı,ama Data her zamanki ciddiyetiyle cevap verdi, "Korkarım bunu ... kabul edemem."

Android olmanın bir avantajı da aynı anda birden çok düşünceye konsantre olup,hepsini derinlemesine analiz edebilmekti.İlerleyen saatlerde Data bunun aynı zamanda bir dezavantaj olduğunu fark etti.

Tasha Trevalıları hipnotik kimyasaldan kurtarma fikrine kendini kaptırmıştı,ama öyle görünmeseler bile burada esir tutulduklarını unutmuştu. Data Darryl Adin’in aslında kim olduğunu unutamazdı ve bu da beklenmedik bir problem doğuruyordu: Data adamdan hoşlanmıştı.

Adin küçük topluluğunu bir arada tutan yapıştırıcıydı,tıpkı Jean-Luc Picard’ın Atılgan için olduğu gibi.Adin’in rolü Picard’ınkinden daha zordu. Arkadaşlarının sayısı az olduğu halde bir birine benzemeyen köprü mürettebatıyla karşılaştırıldıkları zaman birbirlerinden çok daha farklı oldukları görülüyordu. Çünkü Yıldız Filosu’nda olduğu gibi onları bir arada tutacak ortak bir idealleri yoktu. İlk gün Data onların kavga edip birbirlerini öldüreceklerini düşündü,ama ortak bir amaç uğruna aralarında geçen herşeyi unutabildiklerini de gördü.

Bunun yanında Adin’in yaptığı hiçbir şey Data’ya kendini bir insandan daha aşağıymış gibi hissettirmemişti. Tanıdığı herkes içinde bir tek Geordi LaForge onu ilk görüşte normal bir insan gibi kabullenmişti.

Hayır,aniden fark etmişti ki savaş lordu da aynısını yapmıştı. Ama Data o gün Rikan’ı çok az görebilmişti,buna karşın saatlerce Adin ile yan yana çalışmıştı.

Yemek vaktinden önce bir plan yapmışlardı. Sdan ve Poet,Rikan’ın adamlarından birkaçıyla beraber ayrılıp,Rikan’ın bölgesindeki ağır nakliyat şirketlerinden araçlar almaya gittiler. Barb ve Tellaritler bir ‘alış veriş listesi’ yapıp,konteynerler için boya ve amblem almaya gittiler. Diğerleri bütün gün etrafta dolaşırken,Jevsithian uzun zamandır ortada görünmüyordu. Şimdi Data’ya Aurora ve silah sistemleri tasarımcısı Pris Shenkley katılmıştı. Hep beraber bilgisayarın başına geçip,olası aksiliklere karşı planı  adım adım gözden geçiriyorlardı.

Data özel bir dikkat göstermese de Adin ve Tasha’nın strateji odasını beraber terk etmeleri dikkatini çekmişti.

Ama onları yeniden akşam yemeğinde gördü. Önceki gün Nalavia’yla beaber yediği öğle yemeğinden beri yediği ilk yemek bu olacaktı. Bu zaman zarfında organik parçaları beslenmeye hazır hale gelmişlerdi ve merakı da masadaki herşeyin tadına bakmasını sağlamıştı. Rikan’ın einde de Nalavia’nın sarayı gibi bolluk hüküm sürüyordu; eğer aklında başka şeyler olmasaydı,Data tüm vaktini masadaki farklı besinlerin farklı lezzetlerini analiz ederek geçirerek çok mutlu olabilirdi.

Ama aklı yemekte yapılan konuşmalarda,Nalavia’ya yapılacak olan sabotajda ve Tasha’yla Adin’deydi.

Tasha’nın üzerinde önceki akşam giydiği bol,altın sarısı elbise vardı. Aurora yine ışık saçıyordu,Pris açık mavi bir elbise giymişti.Rikan’ın üzerinde nakışlı bir tunik,zarif dantelli bir gömlek ve bir palto vardı. DaRe her zaman k siyah,gümüş amblemli ceketinin içine beyaz bir gömlek giymişti. Herkes ‘yemek için giyinmeye’ gittiğinde Data da odasında temizlenmiş,ütülenmiş ve askıya asılmış  durumda bulduğu üniformasına geri dönmeyi düşünmüştü.

Ama önceki gece gördüğü giysileri düşününce,Trell’in ona verdiği kıyafetlerden en az resmi olanını giydi: ceket,koyu gri-yeşil pantalon ve neredeyse gözleriyle aynı renk olan sarı bir gömlek. Tasha gülümsedi ve "Muhteşem görünüyorsun,"dedi. Ama Data üniforması içinde kesinlikle kendini daha rahat hissederdi. Tasha’nın üniformasına ne olduğunu merak etti.

Küçük grubun tamamı yemekten sonra Rikan’ın salonuna geçti. Pris Shenkley Data’nın yanına oturdu ve bir sohbet başladı.

"Neden Federasyon adına çalışmıyorsunuz?" diye sordu Data.

"Çünkü işimin kontrolünü elimden alırlar," diye cevap verdi Shenkley. "Federasyon’un artık sadece savunma amaçlı silahlar ürettiği ve çatışmalardan kaçındığı doğru. Ama ben yeteneğimi silahlarımı kullananları kontrol edebildiğim bir yerde kullanmayı tercih ederim."

Data,ona Atılgan’ın Minos’a yaptığı yolculuktan ve kontrolden çıkıp,yaratıcılarını yok eden silahtan bahsetti.

"Evet," dedi kadın, "işte beni korkutan da bu zihniyet. Daha güçlü,çok daha güçlü silahlar yapmak çok kolay,ama ne için ... sadece başkası sizden önce yapmasın diye. Ama Dare için yaptığım, özel bir görevde kullanılacak,sadece istenen amaca yönelik silahlar tasarlamak. Benim yaptıklarım kendileriyle yarışan kıyamet günü makinaları değil."

"Peki bu görev için Riatin’in yerini alacak bir şey inşa edecek misin?"

"Hayır; herkes alışmış olduğu silahlarla silahlanmış durumda. Ama Rikan’ın kalesi için savunma sistemi kurdum."

Data kafasını salladı. "Beni yakalamak için kullanılan ağı sen mi tasarladın?"

Pris kızardı. "Tasarlamak sayılmaz,tam olarak - ama o kadar ... ilkel bir şey beklemeyeceğini düşündüm. Ağ aslında iri bir Trevalı hayvanı yakalamak için. Seni tutabilecek kadar dayanıklı olduğunu düşündüm." Gülümsedi. "Seni yeterince önemsememişim. Bir quoghart ağının parçalanabileceğini düşünmemiştim. Eğer bizimkiler yetişmemiş olsaydı kaçmayı başaracaktın."

Data’nın ellerinden birini avuçlarının içine aldı ve inceledi. "Çok güçlüsün ... ve de çok narinsin."

Ona bu kadar yaklaşan her kadının yaptığı gözlemi yaptığı için,neredeyse evet diyecekti. Ama bu gözlem ona flört dosyalarına girmesini hatırlattı,tam zamanında. "Bu benim ... yaratılışım."

"Mmmm." Kadın hala ellerine dokunuyordu. "Parmak izlerin var."

"Evet. Ve evet,onlar tektir,ya da en azından Federasyon kayıtlarındaki kimseden kopya edilmemişlerdir."

"Olması gerektiği gibi," dedi Pris yumuşakça. "Sen de öylesin."

Data,Pris’in onunla flört etmesine şaşırmıştı. Ama devam etmek için sadece ana dosyaya girmesi yeterliydi. Çünkü basit bir sohbetten daha ileri gitmek istemediği belliydi,bir günlük bir tanışıklık için bu normal birşeydi.

Ayrıca,Data da daha ileri gitmek istemediğini farketti. Bunun sebebini merak etti. Nalavia’yla mümkün olduğu kadar yüzeysel ve kişisellikten uzak bir ilişki kurmak istemesinin sebebini anlamıştı: o kadın bir şeytandı. Ama Pris’in,Adin’in çetesindeki herkes gibi,Data’nın bildiği herhangi bir suç kaydı bile yoktu. Neden onunla yakınlaşmayı istememişti,acaba Pris bunu ister miydi? Data,çok fazla bilgi ve foksiyonla donatılmıştı. Pris Nalavia gibi değildi; iki yüzlü ya da kötü ahlaklı değildi.

Dat’nın dikkati Tasha’nın yanındaki koltukta oturan Dare’e kaydı. Tasha bütün zamanını Adin’le geçiriyormuş gibiydi. Adam kesinlikle Tasha’nın bir zamanlar ona hissettiği duyguları yeniden uyandırmaya çalışıyordu. Tasha’nın görevine duyduğu sorumluluğu asla tam olarak unutulmayacak anıları canlandırarak aşmaya çalışıyordu.

Adin Tasha’ya doğru eğildi. Data da yön mikrofonunu çalıştırıp,Dare’in fısıltılarını dinledi, "Hadi balkona çıkalım." Rikan’dan müsaade isteyip,ay ışığının aydınlattığı geceye çıktılar. Data cam kapıdan onları görebiliyordu. Balkon duvarına yaslanmış,ay ışığının aydınlattığı kanyonu izliyorlardı. Adin kolunu Tasha’nın çıplak omuzuna koymuştu,Tasha da ona yaslanmıştı.

Bu süre boyunca Data flört dosyalarının Pris’i eğlendirmesine izin vermişti - kadın bir kahkaha atana kadar. "Daha önce tanıştığım bütün adamlardan daha zekice saçmalıyorsun! Söyler misin,bunu nereden öğrendin?"

Data girmiş olduğu dosyayı kontrol etti. "Jane Austen’in çalışmalarının adaptasyonunda detaylı çalışmalar," dedi dürüstçe.

Pris yüksek sesle güldü. "Aslında,bu çok sevimli ve sabah erken kalkmam gerekmeseydi bildiğin diğer teknikleri de öğrenmek isteyebilirdim. Ama nasıl olsa uzun bir zaman daha burada bizimlesin. Birbirimizi daha iyi tanımaya fırsat bulacağımızı umarım."

"Bu beni de çok mutlu eder," diye cevap verdi,ama kadının sormamış olduğu soruya cevap vermeye pek de istekli değildi.

Salon yavaş yavaş boşalıyordu ama Rikan hala oradaydı. Data yaşlı savaş lordunun dik oturmakta zorlandığını farketti.

Data balkona yeniden baktığında Tasha ve Adin gitmişlerdi. Bir süre Rikan’la yalnız kalmışlardı ... aklından çıkmıştı.

Data’nın gece boyunca yapacak hiçbir şeyi yoktu. Bir kütüphane-bilgisayar ya da vahşi merakını tatmin edecek bir bilim laboratuarı yoktu.

Strateji odasına inmeye karar verdi. Muhtemelen orada birisi olurdu ve o müthiş bilgisayarı daha yakından inceleme fırsatı bulabilirdi.

Rikan’a iyi geceler dilemeye gittiğinde,yaşlı adam sordu, "Siz uyur musunuz,Bay Data?"

"Hayır,efendim."

"O halde bana bir iyilik yapar mısınız?"

"Tabii ki,efendim,eğer becerebilirsem."

"Ben yaşlı bir adamım. Yaşlılığın sizin başınıza gelecek bir şey olmadığını tahmin ediyorum - ama sadece yaşlı olduğunuz için insanların kaprislerinizi çekmesinin zevkini de yaşayamayacaksınız." Rikan ona baktı. Gözleri hala berrak ve keskindi. "Kaç yaşındasınız,Bay Data?"

"Yirmi-altı Federasyon yılı,efendim."

Savaş lordunun gözleri büyüdü. "Çok gençsiniz! O halde hayat tecrübenizin henüz başındasınız. Ama yıldızlar arasında birçok yer gezip,benim uzun hayatımda yaşadığımdan çok fazla macera yaşamışsınızdır."

"Bu doğru olabilir,efendim,özellikle de benim ... yetişkin olarak yaratıldığım düşünülürse. Öte yandan asla bir çocukluk tecrübesi yaşamadım."

"Bu üzücü," dedi Rikan. "Çocukluk insanın en mutlu zamanıdır - ya da öyle olmalıydı. Ama artık pek hatırlamıyorum. Sizden istediğim iyilik,Trell beni yatırdıktan sonra odama gelmeniz. Vücudum yorgun olduğu halde,yaşlılık kolay ve iyi uyumama izin vermiyor. Yanıma gelip benimle sohbet eder misiniz?"

"Memnuniyetle,efendim."

Trell Rikan’ın hazır olduğunu söylediği zaman Data savaş lordunun odasına gitti. Aklında uşağın uyarısı vardı. "Lütfen çok fazla kalmayın. Lordumun dinlenmeye ihtiyacı var. Şafakta uyanacağı için, ne kadar uyursa o kadar iyi olur."

Geniş yatağının içinde Rikan,heybetli görünüşünden oldukça uzak,ufak tefek bir adam gibi görünüyordu. Arkası yastıklarla desteklenmişti. ""iraz daha şarap?""diye sordu,kendine bir bardak koyarken.

"Hayır,teşekkür ederim,efendim. Alkolün benim metabolizmama bir etkisi yok. Şaraplarınızı koku ve lezzet tecrübelerimi zenginleştirmek için tattım."

Savaş lordu gülümsedi. "Yaşamınızı bilgi toplayarak geçiriyorsunuz?"

"Bunun için tasarlandım."

"Sadece bunun için değil,Tabii ki," dedi Rikan. "Biraz önce tecrübe dediniz. Hisleriniz olduğunu görebiliyorum,meslektaşınız Natasha için endişelendiğiniz ve görev aldığınız organizasyona karşı hissettiğiniz sorumluluk belli oluyor."

"Düşüncelerimi çok iyi ifade ettiniz," diye itiraf etti Data.

"Sizden daha tecrübeliyim," dedi Rikan. "Ne kadar kısa zamandır ... canlı olduğunuzu öğrenmek beni şaşırttı."

"Bilinçli," diye düzeltti Data.

"Yapınızdaki organik kısımlar canlı değil mi?" 

"Bir bakıma; besleyici maddelere ihtiyacı var ve kendini yeniliyor. Vücudumun o tarafları,bilincim uyanmadan önce bilinmeyen bir süre komada kalmış."

"Ah," dedi Rikan, "ne kadar ilginç. Bilinçlendiğiniz anı hatırlıyor musunuz? Ya da insanlar gibi siz de doğum anlarınızı hatırlamaktan yoksun musunuz?"

Doğum. Tasha öyle söylemişti, "O halde burası senin doğum yerin," demişti,Data’nın evini görünce.

"Bu hatırladığım ilk olay. Benim beynim boş bir sayfa değildi; Ben biliçlendiğimde lisan,büyük miktarda temel bilgi ve gezegenimde yaşayan dörtyüz kolonicinin topladığı bilgilerle programlanmıştım."

"Merak ediyorum," dedi Rikan, "acaba doğumdan daha büyük bir şok muydu sizn yaşadığınız? Sanırım bunu kimse bilemeyecek,çünkü kimse ikisini de yaşayamayacak."

"Hayır,efendim," diye otomatik bir cevap verdi Data - daha sonra sorudaki imayı farketti. "Teknolojinin şu anki seviyesinde bu mümkün değil. Ve eğer insan bilincini bir androidin vücuduna transfer etmek mümkün olsaydı ... bilemiyorum,sanırım bir kere insan gibi hissederse,kişi buna adapte olabilir."

Rikan onu süzdü. "Kendinizi daha mı az insan hissediyorsunuz,Bay Data?"

"Ben ... insandan öte birşeyim. Tamamen organik herhangi bir insandan daha güçlü ve daha hızlıyım. Hafızamda daha fazla bilgi var ve bunları daha verimli kulanabilirim. Hala öğrenmeye ve büyümeye devam ediyorum - bu sadece bilgi dosyalarımı arttırmak değil."

"Belli oluyor," diye gülümsedi Rikan. "Adrian’ın buraya yerleştirdiği en gelişmiş bilgisayar sistemiyle bile böyle bir sohbet yapmam mümkün olmamıştı. Sizin kesinlikle bir kişiliğiniz var,Data."

"Evet. Yine de becerebilseydim,insan olabilmeyi isterdim. Mesela size bakıyorum,efendim, bunu tecrübelertecrübelerimle yapmaya çalışsamda kara vermeyi öğreniyorum. Bir gün bigelik kazanabilir miyim diye merak ediyorum."

Rikan’ın gülümsemesi dah da büyüdü. "Ah,Data - cevabın sorunuzun içinde olduğunu görmüyor musunuz?"

Data bunun farkında değildi. "Efendim?" yüzünde şaşkın bir ifade belirdi.

"Önemli değil," ded, Rikan. "Si bu hayreti sürdüreceksiniz - ve yenilerini keşfedeceksiniz. Fiziksel olarak yaşlanır mısınız?"

"Sanırım hayır,efendim. Ama şu ana kadar kaç yıl işleyebileceğimi kestiremeyecek kadar kısa yaşadım. Tasha’nın bana sık sık hatırlattığı gibi tahrip edilmes değilim,ama tamir edilemeyecek zararlar görmediğim sürece,Yıldız Filosu bilim adamları birkaç asır yaşayabileceğimi söylüyorlar."

"Yaşlılığın fiziksel zorluklarını yaşamayacaksınız,ama uzun yaşamın başka acımasız yanları daha vardır,hatta bunlar gücünüzü,hızınızı,duyularınızı kaybetmekten bile daha acıdır. Hayatta kalanlar şanslı farzedilirler,Data - ve bundaki ironi de uzun yıllar yaşadığımız için bizi kıskananlar bu yılların verdikleri acıları göremeden aramızdan ayrılırlar ... ya da bunları paylaşmak için yaşarlar."

"Efendim?"

Rikan gözlerini boşluğa dikti. "Bir zamanlar bir karım ve çok güzel bir kızım vardı. Benimle aynı tecrübeleri yaşamış iyi dostlarım ve arkadaşlarım vardı. Şimdi hepsi gitti - benden çok daha genç olanlar da dahil. Çocuğum benden önce öldü. Karım ondan sonraki sene. Arkadaşlarım,gençliğimi paylaştığım insanlar - artık hiçbiri yok."

Savaş lordunun gözleri yeniden Data’ya döndü. "Sizi tasarlayanlar size ne yaptıklarının farkındalar mı? Size hem insanlık hem de duygu verip,sevdiğiniz herkesin ölümlerini,yok oluşlarını izlemeye mahkum eilmişlar."

"Sevme yeteneğimin olup olmadığını bilmiyorum,efendim."

"Bunu nasıl bilmezsiniz,ben bile sizi bir gündür tanıdığım halde bunu biliyorum?"

"Bunu bilmem çok zor," diye açıkladı Data. "Sevme yataneğiyle tasarlanmış olmamım bir anlamı olmadığını - "

Rikan güldü. "Aha,Data ne kadar genç - ve ne kadar insanca - o durumdasınız! Dostluğun başlangıcı olan sevgiyi,karşı cinse duyulanla karıştırmak,ne kadar da gençlere özgü bir davranış. Hayır, hayır - benim bahsettiğim arkadaşlara ve dostlara duyulan sevgi,yanlış anladığınız gibi değil."

Gülüşü tarif edilemez bir acıya dönüştü. "Ve bu en büyük mutluluk kaynağı aynı zamanda en büyük acının kaynağı da olabilir."

"Anlıyorum," dedi Data.

Rikan’ın yüzünde bu defa kederli bir gülümseme vardı. "Hayır,anlamıyorsun,ama ... anlayacaksın,hatta belki de sandığından daha çabuk. Data,sen Adrian’ın deyimiyle bir ‘hayatta kalma ustasısın’. Jevsithian,Adrian’ın da öyle olduğunu söylüyor,kader sayesinde,şansı ya da sadece gücü sayesinde. Kahinin kehanetini duydun?"

"Böyle kehanetler bilimsel olarak test edilemezler," dedi Data.

"Ama doğru olduğunu kabul edersek,sizce bunun anlamı nedir?"

"Önce kazanıp,sonra kaybetmek? Svaşı kazanıp,sonra da ölmek,sanırım böyle."

"Olabilir," dedi Rikan. "Biz organik insanlar aynı zamanda mantık yürütme yeteneğine de sahibiz, Data. Adrian’ı ilk gördüğün anda onu tutuklamaya çalıştın. Bu görevinden vazgeçeceğini düşünmüyorum ve saydığın suçlar - cinayet,komplo,ihanet - mutlaka ölümle cezalandırılmalı."

"Federasyon’da ölüm cezası yoktur," diye açıkladı Data.

Rikan ürperdi ve gözlerini kapadı. "Korktuğum gibi. Hapi cezası,o zaman,ömür boyu."

"Bir rehabilitasyon kolonisinde tedavi," dedi Data, "sadece içindeki kötülükten arınana kadar."

"İsminin ne olduğu önemli değil. Adrian’ı yeterince iyi tanımıyorsun. Öyle bir adam için özgürlüğünü kaybetmek ölümden daha kötü olur. Ve sanırım,kahinin de bahsettiği buydu,önce kazanacak - ki bu Treva için çok iyi - sonra da kaybedecek."

Yaşlı,parlak gözler,derinliklerindeki soruyla beraber yeniden Data’ya dikildiler. "Lord Rikan," dedi android, "lütfen bunu benden istemeyin. Size yaptığı bunca iyiliğe karşılık,Darryl Adin geçmişte inandığı herşeye ihanet etmişti. Eğer onu adalete teslim etme fırsatını değerlendirmezsem ... ondan hiçbir farkım kalmaz."

Tasha Yar sonraki iki günü Darryl Adin’le beraber geçirdi. Riatin’in yerine geçecek plaseboyu taşıyacak varilleri hazırlarken,eski dostlukları yeniden canlanıyordu. Data’nın sağladığı rotalar ve çizelgelerle bu basit bir operasyon haline gelmişti: kamyonlar durdukları zaman etraflarında bulunan benzer araçlar sayesinde takipçilerine fark ettirmeden,kargoları aynı işaretleri taşıyan plasebo dolu konteynırlarla değiştirilecekti. Öteki araçların operatörleri - Rikan’ın bölgesindeki Trevalılar - değişim gerçekleştikten sonra yoldaki arkadaşlarıyla yer değiştireceklerdi. Sdan,Poet,Aurora ve Pris araçların saptayıcılarını atlatacak bir sistem geliştirmişlerdi. Ellerindeki bilgiler,aletler ve tecrübeleri sayesinde bu iş çocuk oyuncağıydı.

İkinci akşam,yemek saatinde herkes Rikan’ın kalesine dönmüştü ve yine çok samimi bir ortam olmuştu.

Yar ve Data’nın kaleden çıkmasına izin verilmiyordu. Yar,Dare’in dönüşünü beklerken bir karar vardığını biliyordu: Data’yı ve Tasha’yı oyalamıştı ve kesinlikle işini bitirdikten sonra Treva’dan kaçmak için bir plan kurmuştu. Onun gitmesine izin veremezdi ama Dare’in de onlara yakalanmamaya çalışacağını biliyordu. Tasha,Dare’in Data’yı yakalarken yaptığı gibi özgün bir plan yapıp kaçmayı başaracağından emindi.

Bu arada android her zamankinden daha sakindi. Neredeyse tamamen boş olan strateji odasını gören Tasha,Treva’ya gelikrken Data’yla yaptığı dostça sohbeti özlediğini farketti. Şüpheleniyor,diye düşünü Tasha. Acaba Dare’in kaçmasına yardım edeceğimi mi düşünüyor? Ama bunu Data’ya soramazdı; Data’nın onun sadakatinden şüphelenmesi,Dare’in kaçışı konusunu düşünmesinden daha iyiydi.

Yemekten sonra herkes Rikan’ın salonuna doluğup,kutlamalara devam ettiler. Böylece Tasha ve Dare’in önce balkona oradanda yemekten önce başbaşa oldukları Rikan’ın müzik odasına geçmeleri kolaylaştı. Kalenin her tarafı gibiburada da tarihi ortam ve antika mobilyaların yanında modern teknoloji eseri sistemler vardı. Masalardan birindeki kutuya gizlenmiş düğmelere basılmasıyla son derece dinlendirici ve zarif bir müzik duyuluyordu.

Dare yumuşak ve alçak sesli birşeyler programladı,sonra da oturup konuşmaya başladılar. Dare, "Seni yanımda istiyorum,Tasha," dedi.

"Ne?" diye sordu Tasha,şaşırmıştı. Onunla beraber kaçmasını istemesinden korkuyordu.

"Üç gün sonra vurduğumuz zaman - ilacın etkileri ortadan kalkıp,Nalavia’ya karşı bir ayaklanma başlattığımız zaman,seni yanımda istiyorum,Tasha."

"Yapamam," dedi Tasha. "Ana yönetmelik -"

"Tasha,bu gezegen Yıldız Filosu’nu yardıma çağırdı! Onlara yardım et!"

"Buraya sizinle savaşmak için çağrıldık."

"İnsanların kafası temizlendiği zaman bu değişecek. Burada kalıp,olayları izlersek,insanlar Nalavia’ya karşı başkaldırdıklarında yanımda olacak mısın?"

"Gerçekten bir kişinin bu kadar önemli olduğunu düşünüyor musun,Dare?"

Ellerini Tasha’nın omuzlarına koydu ve gözlerinin içine baktı. "Bu kişi sensen," dedi ... ve onu yumuşakça öptü,bu sefer kibar,sevgi dolu ve ondan karşılık bekler haldeydi.

Bu sefer Tasha ona karşı koymadı,kollarını dare’e doladı ve ona sıkıca sarıldı. "Bunun sonu yok,Dare" diye fısıldadı.

"Biliyorum,"dedi Dare saçlarını okşayarak. "Tasha,seni tanıyorum. Kurduğun hayatını,bir kanun kaçağının vur ya da vurul yaşayışına tercih etmeni senden isteyemem. Bunu senden istemeyeceğime söz veriyorum. Ama sana bir soru soracağım: hala benim suçlu olduğuma mı inanıyorsun? Hala sana ihanet ettiğime mi inanıyorsun?"

"Hayır," diye cevap verdi. "Buna asla tam olarak inanmadım,Dare. Sana karşı olan bütün o delillerin nasıl oluştuğunu da anlayamadım - ama tek bildiğim sevdiğim adamın öyle şeyler yapmayacağıydı."

Dare’in onun dokunuşlarıyla rahatladığını hissetti. Daha sonra Tasha’yı yeniden öptü. "Birbirimizi bir daha göremeyebiliriz."

"Biliyorum. Ama şimdi bunu düşünmeyelim. Üç günümüz var,Dare - bazı insanların önünde bu bile olmayabilir."

Tasha,Dare’in yüzünde hiçbir zaman unutamadığı o sıcak,sevgi dolu gülümsemeyi gördü. Dare ayağa kalktı ve Tasha’nın elini tuttu. Tasha onun elini sıktı,ve ne olacağını düşünmeden,geleceği kendi haline bırakıp,Dare ile gitti.

Hayat,geçici bir süre için de olsa,Tasha Yar için ne kadar güzelse,Data için de o kadar karmaşık ve acı vericiydi. Rikan’la tartışmasından sonra,yaşlı adam farkında olmadığı duygulaını açığa çıkarıp,onlarla yüzleşmesini sağlamıştı. Tasha’nın davranışlarına olan ilgisi Rikan’ın bahsettiği kardeşçe duygulardan mıydı?

Yoksa insan ruhunu araştırırken kıskançlığın karanlık dehlizlerine mi yuvarlanmıştı?

Data bütün bu terimlerin kelime anlamlarını ve sözlük tanımlarını biliyordu,ama bunlar insanlarla ve gerçek sorunlarla karşılaştığında ona yardımcı olmuyordu. İkinci akşam Tasha ve Adin’in kaybolduklarını fark etti - ve ertesi sabah kahvaltıya beraber gelmişlerdi. Çok huzurlu ve dinlenmiş görünüyorlardı ... ve çok mutlulardı.

Kendi düşünceleri hakkındaki şüpheleri Data’nın neredeyse bütün gün sessiz kalmasına sebep oldu; ayrıca Tasha sürekli Adin’in yanındaydı ve ona söylemek istedikleri ikisinin arasında kalmalıydı.

Sonunda,küçük grup akşam yemeği için giyinmek amacıyla birer ikişer strateji odasından ayrılırken Tasha’ya, "Konuşabilir miyiz?" demeyi becerebildi.

"Tabii ki,Data. Odama gel."

İçeri girdiklerinde,Tasha kapıyı kapattı ve üzerindeki ceketi çıkartıp,askıya astı.

Bir an için Data,Tasha’nın onun önünde soyunacağını düşündü. Bunun anlamı, ‘Sen benim için bir makinadan başka bir şey değilsin,’ demek olurdu ama Tasha öyle yapmadı. Onun yerine Data’ya sandalyeyi gösterdi ve kendisi de yatağa oturdu. "Sanırım seni endişelendiren şeyi biliyorum,Data - ve endişelenmen gereksiz. Dare için hissettiklerimin görevimi engellemesine izin vermem."

"Bu beni gerçekten endişelendiriyordu," diye itiraf etti. Bu rahatsız edici konuyu onun açmasına sevinmişti. "Ancak,Nalavia’ya karşı organize edilen ayaklanmayı izlerken,ayaklanma bitip barış yeniden kurulunca ne yapacağını merak ediyorum."

"Data," dedi tatlı bir sesle, "Bir kanun kaçağı olup,Gümüş Şövalye’nin çetesine katılmaya niyetim yok."

"Öyle yapacağını düşünmemiştim," diye cevap verdi. "Yıldız Filosu’yla yeniden temasa geçtikten sonra yapmamız gereken görevden bahsediyorum."

Tasha güldü. "Dare’i tutuklayabileceğini düşünüyorsan,bunu yapmayı dene."

Data daha önce böyle bir durumla karşılaşmamıştı. "Sen bunu yapmayacağını mı söylüyorsun?"

"Benim demek istediğim ne senin ne de benim buna fırsat bulamayacağımız,Data. Dare burada o kadar uzun kalmayacaktır."

"Ama ya kalırsa?" diye üsteledi Data.

"Kalmayacak," dedi Tasha,ve gitmesini istermiş gibi ayağa kalktı.

Data da ayağa kalktı. "Gerçeği öğrenmek istiyorum,fikrinizi değil,Yüzbaşı. Darryl Adin’i tutuklayıp,Federasyon’a teslim etme fırsatınız olursa,bunu yapar mısınız?"

Tasha’nın gözleri büyüdü ve çenesi titremeye başladı. "Rütbenizi mi kullanıyorsunuz ... Komutan?

"Öyle mi yapmalıyım ... Tasha?"

Bir an için heykel gibi durup birbirlerine baktılar. Daha sonra Tasha’nın dudakları titremeye başladı ve gözünün kenarında bir damla göz yaşı belirdi. "Bunu bana sormana gerek yoktu,Data. Evet,lanet olsun sana - eğer iş o noktaya varırsa,görevimi yaparım. Ama bunun olmayacağını biliyorum - Dare buna asla izin vermez."

Data oradan ayrıldığında rahatlamıştı. Tasha’nın sözü iyiydi. Ama neden onun sevgilisini tutuklama konusunda kendini suçlu hissediyordu?

Ertesi gün çalışarak geçti. Trevalılar ilacın etkisinden kurtulmaya başladıkları anda,Nalavia sıkı yönetim ilan etmeden televizyon ve radyo istasyonlarını ele geçirme planlarını gözden geçiriyorlardı. Akaşam üzeri Tasha odasın gidip makyaj yapmaya başladı. Daha önceki altın sarısı elbise yerine Pris’ten ödünç aldığı açık mavi elbiseyi giymişti.

Rikan’ın resmi akşam yemekleri eski ve güzel bir gelenekti. Tasha bu yüksek teknolojiyle,eski adetlerin hoş bir kontras yarattığını düşündü. Kısa saçlarını fırçaladı ve kabarttı. Der’in saçaları artık onunkilerden daha uzundu,ama Dare onun kısa saçlarıyla ilgili hiçbir şey söylememüşti. Çocukluğundan beri,saçları hep kısa olmuştu ve Dare bir kere bile, ‘şöyle olsaydı daha iyi olurdu’ dememişti. Oysa tanıştığı bütün erkekler bu konuda bir fikir yürütmüştü,Data dışında tabii ki.

Zavallı Data. Dare için hayatını mahvedeceğinden endişe ediyordu. Bunun sebebi Tasha’nın kandırılmış olduğunu düşünmesi değil,Dare’e olan sevgisini bilmesiydi.

Bunun tek yolu onun masumiyetini ispat etmekti. Ama bu imkansızdı. Dare’in mahkemeye çıkarılışını dün gibi hatırlıyordu; çok fazla ve çok sağlam kanıtlar vardı ve artık onlara karşı çıkmak için çok geçti.

Bu yüzden hayatın ve Yıldız Filosu kariyerinin ona öğrettiği şeyi yaptı: yarın için plan yap,bu günü yaşa. Bu gece Dare’le beraber onun kamarasına gidebilirdi ve hayatta aşk ve eğlenceden başka bir şey yokmuş gibi davranabilirdi.

Yar aynaya baktı ve gördüğünden memnun oldu. Objektif olamıyordu;dünyanın nasıl gördüğü önemli değildi,o kendini güzel hissediyordu. Şimdi tek yapacağı elbisesini giyip -

"Alarm! Alarm! Yaklaşan uçaklar! Herkes savaş durumuna!"

Koridorlarda yankılanan anonsu duyduğu zamanelbisesini giymekten vazgeçti ve bütün gün üzerinde olan tuniği ve siyah pantolonu giydi. Koridora çıktığında bir savaş durumunda ne yapacağı ona söylenmemişti.

Bir kaç oda ilerde Data üzerinde Yıldız Filosu üniformasıyla odasından fırladı. "Strateji odası," dedi ve o karmaşada beraber koşmaya başladılar.

Önceden kapalı duran dolaplar artık açılmıştı. Poet ve Pris Rikan’ın deposundaki silahları hazırlıyorlardı. Sdan bilgisayar konsolundaydı ve önündeki ekranda kalenin ve çevresinin şemaları duruyordu.

İki güç ekranı yumuşakça parlıyordu. Bir tanesi kalenin etrafındaydı,diğeri de birkaç mil ilerdeydi. Yar, "Kalkanlar?" diye sordu.Bir yıldız gemisinin kalkanları gibi olamazlardı,eğer bir madda/antimadde jeneratörü tepenin yamacına yerleştirilmemişse.

"İçerdeki," diye cevapladı Sdan. "Dışardaki uçağın göstergelerini bozacak bir statik jeneratör. İyi bir pilot göstergeler olmadan ilerleyebilir ama uçuş bilgisayarları çalışmayacaktır. Silahlarını da elle kontrol etmek zorunda kalacaklar."

"Ama kalenin etrafında bir kalkan var,değil mi?"

Pris son silahı da verdi. "Güçsüz bir tane," diye cevap verdi. "Bataryayla güçlendirilmiş ve bu uçakların silahlarına yarım saat kadar dayanabilir. Kalkanın gücü tükenmeden onları püskürtmeye çalışacağız. Yar’a ve Data’ya ağır birer fazer verdi. "Eğer dış savunma dayanırsa,katılmanıza gerek kalmaz. Ama düşerlerse ve Nalavia’nın uçakları içeri girerlerse,kendinizi korumaya hazır olmalısınız!"

X

Komutan Data, Pris Shenkley’in haklı olduğunu gördü. "Bize nerede ihtiyacınız var?" diye sordu.

"Yukardaki surlarda Dare’e katılın," diye cevap verdi. "Elinizdeki silahlarla standard bir askeri uçağı düşürebilirsiniz - ama vurulmamaya dikkat edin."

"Dış savunmanın içindeki her yer aynı derecede korunaklı mı?" diye sordu Tasha.

"Evet. Kalkanı bizim bilgisayarımızla destekledik. Yerleştirdiğimiz uçak savarlar gelenlerin çoğunu indirmeyi -"

"Pris!" ses Adan’dan geliyordu.

Hepsi ekrana döndüler - gördükleri dış savunma duvarını delen aracın bir uçağa benzemediğiydi. "Füze!" dedi Pris. "Karşı saldırıya hazır olun!"

"Hazır ve çalıştırıldı," dedi Sdan,ve kanyonun uzak bir noktasından yükselen ışık yaklaşan füzeyi vurdu - çarpışma ekranda göründükten saniyeler sonra patlamanın sesi bütün kaleyi sarstı.

"Nalavia bizi kandırdı," dedi Poet. "En kapsamlı planlarda bile -"

"Bir saldırı ihtimalini düşünmemiş miydiniz?" Diye sordu Data.

"Bir saldırıyı düşünmüştük," dedi Pris. "Ama füze kullanıyorsa,kaledeki herkesi öldürmek umrunda değil demektir. Buna Yıldız Filosu araştırma ekibi de dahil!"

Aurora da onlara katıldı. "Füzeler! Nalavia aklını kaçırmış. Çıldırmış birine karşı hangi strateji etkili olabilir ki?"

"Ama karşı koyacak silahlarınız var," dedi Tasha.

"Kesinlikle; her türlü savaşa hazırlıklıyız. Ama siz buradayken böyle bir saldırı beklemiyorduk," dedi Aurora. "Nalavia’nın sizi geri almaya çalışacağını düşünmüştük,öldürmeye çalışacağını değil!"

"Atılgan’a gönderdiğim mesaj yüzünden olmalı," dedi Tasha. "Dare bunun yerimizi belli edebileceğini söylemişti - ama sizinle işbirliği yapmadan mesajı bu kadar sık gönderemiyeceğimizi anlamış olmalı. Nalavia sizin tarafınıza geçtiğimizi anlamış olmalı." Elindeki silahı sıkıca kavrarken kendi kendine söyleniyordu. "Lanet olsun! Mesajı yalnızca bir defa göndermeliydik - bir defayla yetinmeliydik."

"Bunu düşünmek için çok geç," dedi Sdan. "O kalkan gittiği anda Nalavia’nın askerleriyle burun buruna gelebiliriz." Kalenin kalkanının yoğun saldırılara sonuna kadar karşı koyamayacağı belli olmuştu.

"Nalavia sizinle iletişim kurdu mu?" diye sordu Data. "Teslim olmanız için bir talebi oldu mu?"

Sdan haberleşme masasına vurdu. "Hiçbir şey. Ama - Yıldız Filosu frekanslarını karıştırmayı bıraktı. Tabii ki - bütün haberleşme kanallarını ordu içi haberleşme için açık tutmak zorunda."

Tasha bunun üzerine harekete geçti. Sdan’ın üzerinden eğilip,Yıldız Filosu acil durum frekansını ayarladı. Volkanlı onu engellemek için hiçbir şey yapmadı.

"Ben Yüzbaşı Tasha Yar. Treva’dan herhangi bir Yıldız Filosu aracına. Komutan Data ve ben bu koordinatlarda saldırıya uğradık. Acil durum - tekrar ediyorum,Yıldız Filosu araştırma ekibi saldırıya uğradı. Herhangi bir Yıldız Filosu aracı cevap verin!"

Cevap yoktu - ama mesajın Treva’ya en yakın Yıldız Filosu aracına ulaşması dakikalar,belki de saatler sürebilirdi.

Füzeler,savunma füzeleriyle çarpıştığı zaman birçok patlama duyuldu. Daha sonra strateji odasında parlak beyaz bir ışık ve bir patlama oldu. Füzelerden biri kalkanı delip strateji odasını vurmuştu.

"Surlara çıkmalıyız," dedi Data. "Bize orada ihtiyaçları var."

"Eğer Yıldız Filosu’ndan bir haber gelirse,bunu şimdi alamayacağız," dedi Tasha, Yıldız Filosu kanalları yeniden karıştırılmaya başlamıştı.

Adin,Barb ve Telleritler çoktan surlardaydılar,Pris’in Data ve Tasha’ya vermiş olduğu silahlardan kullanıyorlardı. En öndeki uçaklar yaklaştığında silahlar patladı.

Uçak savar ışığı alacakaranlığı aydınlattı ve yaklaşan uçaklar savunma hattını aşamadan düşürüldüler.

Bir tanesi kurtulmuştu. Adin ona nişan aldı - hızlı bir atış ve alevler içinde kanyona düştü.

Ama dalga dalga geliyorlardı. Kanyondaki silahların ateşi ortalığı gündüz gibi aydınlatmıştı. Uçaklar her seferinde daha yakında yok ediliyordu ve bu dalga kesilecekmiş gibi gözükmüyordu.

Surlardaki altı kişi yüzüstü yere uzanıp alçaktan yaklaşan uçakları beklemeye koyuldular. Kalenin üzerine gelmeden onları düşürmeyi umuyorlardı.

Uçak bulutunun arasından bir tabur taşıyıcı ortaya çıktı ve içindeki piyadeler aşağıdaki surlara atlamaya başladılar!

"Sayımız çok az," dedi Data. Konuşurken bile ateş etmeyi kesmedi ve iki piyadeyi vurdu.

"Yerlileri silahlandırmalıyız!" dedi Barb,o da üç tane askeri vurmuştu.

Adin rozetine dokundu. "Geri çekilin! İçeri girene kadar -"

"Dare!" Barb bağırdı

Adin yere yattı ve Barb’la beraber onlar tabur taşıyıcıyla uğraşırken gelen sessiz avcı uçağına ateş açtılar. Altı silah birden alçalan gölgeye ateş açtı - kıvılcımlar saçtığı halde gelmeye devam ediyordu!

"Koşun!" diye bağırdı Barb.

Uçağın yön kontrollerini vurmuşlardı.

Uçak kontrolsuz bir halde onlara doğru yaklaşırken Data panik içindeki pilotu görebiliyordu,sonunda da surlara çakıldı.

Tellaritler dar merdivenlere doğru koştular. Data Tasha’yı yakaladı ve arkalarından ittirdi ve arkalarından da Data merdivenlere daldı.

Data arkasını döndüğü sırada Adin silahını bırakmış,omuzuna aldığı Barb’la beraber ateş hattından çıkmaya çalışıyordu. Ortalık cehennem gibiydi.

Silahların çılgın gürültüsü arasında -

Data hızla yukarı çıktı. Alçalarak gelen bir uçak surlarda kalan son üç kişiye nişan almıştı. Data koştu ve tüm ağırlığıyla Adin’i kenara itti,Dare sert bir şekilde yere düştü ama nazik olmanın sırası değildi. Adin’le beraber Barb da düştü. Ama düştüğü yerde döndü ve ateş etmeye başladı -

Yaralanmış uçak çok yakınına düştü. Sanki dünya kapkaranlık olmuştu. Data bilincini kaybetmiş Adin’i merdivenlerden indirip,Barb için geri döndü -

Onu kollarının arasına aldığında kanı bir fıskiye gibi Data’nın üzerine akıyordu.

Surlarda birbiri ardına patlamalar oluyordu.

Data geri döndü,mertdivenlerde dizlerinin üstünde duran Dare’i buldu,Tasha da ona yardım etmek için yukarı çıkmıştı.

"Tasha! Geri çekil!" diye bağırdı Data,Barb’ın vücudunu bıraktı ve Adin’i kollarından tutup kaldırdı. Tasha da yanlarına gelip Dare’in yürümesine yardım etti. Üçü beraber dönerek inen dar merdivenlerden patlama ve sarsıntılar eşliğinde inmeye başladılar.

Basamaklar sarsıldı. Üzerlerine tozlar ve taş parçaları döküldü. Taştan yapılmış koridora gidene kadar iki insan öksürmelerini durduramadılar. Tuuk ve Gerva orada bekliyordu. "Barb nerede?" diye sordu Gerva.

"Öldü," dedi Tasha. "Acele edin - tavan çöküyor!"

Alarm sinyali kulaklarında çınlıyordu. Aşağı inen başka basamaklarla karşılaştılar - alt kata indiklerinde Nalavia’nın askerlerinden beşiyle yüz yüze geldiler. Sadece Tellaritler silahlıydılar ama yardıma ihtiyaçları yoktu. Bir uçağı düşürecek kadar güçlü olan silahları bu askerlerin zırhlarını delebilecek kadar da güçlüydüler. Askerlere ateş açtıkları sırada arkadaki duvarda da geniş bir delik açtılar. Şans eseri binaya aykta tutat sütunlara bir zarar vermediler.

Data ve Tasaha Tellaritlei takip ediyorlardı çünkü kararlaştırılmış geri çekilme bölgesini bilmiyorlardı. Darryl Adin konuşmuyordu,sadece Tasha’ya yaslanıp yürümeye çalışıyordu. Data da arkalarından geliyordu

Strateji odasına girdiklerinde Adin doğrudan ekranların başında oturan Aurora’nın yanına gitti. "Rapor ver."

O sırada Pris de strateji odasına girdi ve Data’yı gördü,heyecanlanmıştı. "Yaralanmışsın!"

Data kendine baktı,yeşil-sarı üniforması insan kanıyla boyanmıştı. "Hayır," dedi, ve Adin’in adamlarının da en az Atılgan’ın mürettebatı kadar birbirlerine bağlı olduğunu fark etti. "Üzgünüm - bu Barb’ın kanı. Surlarda öldürüldü."

Adin kafasını ekrandan kaldırdı. "Ben de onun yanında ölecektim,ama Data sayesinde kurtuldum. Barb dövüşerek öldü,başka bir şey istemezdi. Şimdi onun boşu boşuna ölmediğinden emin olalım. Rikan nerede?"

"Buradayım," savaş lordunun sesi duyuldu. Diğerleri gibi o da akşam yemeği için giyinirken yakalanmıştı. Üzerinde zarif dantel işlemeler olan bir gömlek ve çok şık bir pantolon vardı,henüz bir ceket ya da tunik giymeye fırsat bulamamıştı. Gömleğinin omuzu yırtılmıştı ve akan kan bembeyaz gömleği kızıla boyamıştı,yanağında da morluklar vardı. Ama Data gibi onun üstündeki kan da başkasına aitti. Kemerindeki hançeri tam temizlenmediği için kanın sebebini açıklıyordu.

"Jevsithian?" diye bağırdı Adin.

"Buradayım." Kahin bu olaylar olmamış gibi her zamanki köşesinde oturuyordu.

"Poet?"

"Kanlı ama sağlam." Adam ters dönmüş bir masaya oturmuş,gözlüklerini temizliyordu. Alnındaki yaradan hala kan akıyordu.Kalan adamlarına baktıktan sonra Adin Rikan’ın da adamlarını kontrol etmesini istedi ve ekrana geri döndü.

Aniden Sdan seslendi. "Geliyorlar!"

Kalenin ekrandaki görüntüsü küçülüp kalenin civarını da gösterirken herkes ekrana yaklaştı.

Üç yandan Rikan’ın halkı kaleye yaklaşıyordu. Kimisi yürüyerekikimisi kara araçlarıyla kimisi de uçaklarla geliyorlardı. Köylerde yaşamalarına rağmen bunlar kazma küreklerle silahlanmış basit köylüler değillerdi. Yaklaşan parıltılar ellerindeki fazerleri,disruptorları ve patlayıcıları gösteriyordu.

"Bütün bu silahları nereden bulmuşlar?" diye sordu Tasha.

"Onları yakalatmamayı nasıl başarmışlar diye sormalıydın," dedi Rikan. "Nalavia Treva halkını silhsızlandırmaya çalıştı ama silah Treva kültürünün bir parçasıdır. Gecikmelerinin sebebi Nalavia’nın devriyelerinden silahlarını saklamak için onları söküp,parça parça farklı yerlere saklamış olmaları."

"Senin fikrin miydi,Dare?" diye sordu Tasha.

"Bu benim fikrim değildi," diye cevapladı Adin. "Bu işi almak istememin bir nedeni de halkın kendi savaşında dövüşmeye hazır olmasıydı - tek ihtiyaçları uzman yardımıydı."

"Şu anda bunu onlara sağlayacak durumda değiliz," dedi Aurora. Data sesindeki hayal kırıklığını algılıyabiliyordu.

"Onlara liderlik edebiliriz," dedi Rikan ve kapıya yöneldi.

"Nereye gittiğini sanıyorsun?" dedi Adin. "Bizi seni korumamız için tuttun."

Savaş lordu durdu,arkasını döndü ve odadakileri süzdü. "Hayır,efendim. Sizi Nalavia’yla savaşmamızda bize yardım etmeniz için tuttum." Rikan yaşlı olabilirdi ama asaletinden ve cesaretinden hiçbir şey kaybetmemişti. "Trevalı bir savaş lordu başkası onun için savaşırken saklanıp,bekleyemez."

"Ya Nalavia sizi öldürmeyi başarırsa - kim onun karşısında direnişe liderlik edecek?" Adin ona baktı.

"Bunun bir korkak olmayacağından emin olabilirsiniz," Rikan asil bir cevap verdi.

"Rikan haklı," dedi Jevsithian. "O,savaş lordlarının sonuncusu - ve kalesi Treva’daki özgürlük savaşının simgesi olacak."

Rikan’ın sadık adamı Trell kahine döndü. "Sen ne diyorsun? Lordum kazanacak mı? Yoksa şehit mi olacak?"

Ama Grokarialının cevabı kısa ve kesindi. "Sadece ne gördüğümü söylüyorum: Rikan’ın kalesi özgürlüğün sembolü olacak ve yanında da Gümüş Şövalye’nin amblemi olacak."

Rikan elini Trell’in omuzuna koydu. "Halkımın başına geçmeliyim. Trell,eğer ölürsem,bu zamansız bir ölüm olmayacak. Gençliğim savaş meydanlarında geçti ama ömrümün son yılları oralardan da tehlikeli olan politik savaşlarda geçti. Bu benim son savaşım - bunu içimde hissediyorum!"

Rikan silahlarını almaya giderken Sdan’ın raporu geldi, "Asi uçaklar Nalavia’nınkilere saldırıyor - ve piyadeleri de Rikan’ın adamlarıyla çatışmaya girdi. Kaleden çekiliyorlar - harekete geçebiliriz!"

Böylece Adin’in çetesi,Data,Tasha ve Rikan’ın personeli kalenin çıkışına doğru ilerleyip,Nalavia’nın askerlerini temizlemeye başladılar. Tasha’nın kombajı Adin’in ekibinin frekansına ayarlanmıştı. Data durdu ve kendininkini de ayarladı böylece savaşın kendinden uzak yerlerdeki gidişatınıda öğrenebilecekti.

Sdan haberleşme masasını Aurora’ya bırakıp o da kaleyi geri almaya çalışanlara katıldı. Yavaş ilerliyorlardı. Güvenlik sistemine rağmen işleri zordu. Ekranda görülen hayat formunun ne olduğunu öğrenmeden saldırırlarsa birbirlerini vurabilirlerdi.

Ama en sonunda kaleyi düşmandan temizlemeyi başarmışlardı. Kulelerden biri ve üst katın bir kısmı avcı uçağının düşmesi yüzünden yıkıntıya dönmüştü. Ama eski yapı,şafağın ilk ışıklarıyla,bütün heybeti ve görkemini gösterircesine tepede yükseliyordu.

Nalavia’nın kırküç askeri kaleye girmeyi başarmışlardı. Bunların onaltısı öldürülmüşlerdi - bir tanesi saldırının en başında Rikan’ın hançeriyle can vermişti - geri kalanlarda Data’nın yakalandığında hapsedileceğini düşündüğü tarzda hücrelere kapatılmıştı: kayaların içine oyulmuş ve bir androidi bile içeride tutabilecek kadar dayanıklı güç alanlarıyla desteklenmiş hücreler.

Adin’in çetesinin verdiği tek kayıp Barb’dı,ama Rikan’ın adamlarından yedisi savaşırken ölmüştü ve birçoğu da ağır yaralanmıştı.

Gün ağarırken ve Rikan savaş hazırlıklarını sürdürürken herkes bahçede toplanmıştı.

Savaş lordu dayanıklı ve hafif zırhının içinde çok heybetli duruyordu,kaskını da koluna asmıştı. Bekleyen uçağına doğru giderken halkı çılgınca tezahurat yapıyordu - uçağı Rikan’ın soyunun nişanlarıyla süslüydü. Baştan aşağı silahlı bu uçakta kimin olduğu şüpheye yer vermiyordu ... ne Nalavia’nın ne de Rikan’ın adamları için.

Savaş kanyonun öbür tarafında sürüyordu. Uçaklar ve kara kuvvetleri ölümüne bir mücadeleye girişmişlerdi.

Rikan ve Adin kazanabileceklerini nasıl düşünüyorlar,diye merak etti Data. Nalavia her an savaşa yeni birlikler sürebilirdi.

Adin’in silah deposunda gördüğü silahlardan hiçbiri bir şehri yıkabilecek güçte değildi - bunun sebebi o çeşit silahların yasal olmaması değildi. Bu garip çetenin öyle silahlar üretmemesinin tek sebebinin etik kaygılar olduğundan Data’nın hiç şüphesi yoktu.

Sayılarına bakılırsa,Nalavia’yı yenmenin hiçbir yolu yoktu; bunu başarmanın tek yolu yetenek,akıl ve Rikan’ın halkının çaresizliğin verdiği güçle aileleri,evleri ve hayatları için dövüşmesiydi.

Rikan gittikten sonra,Adin ve Poet küçük bir avcı uçağına bindiler,Tellaritler bir başkasına ve Sdan’la Pris de üçüncü uçağa binip Rikan’a eşlik etmeye gittiler.Data Tasha’ya baktı,endişeyle gidişlerini izliyordu.

Tabii ki - Yıldız Filosu öğretisine göre savaşmaya zorlanmak kendi içinde yenilmek demekti,ama savaş alanı Tasha’yı adeta çağırıyordu. Data uçakların arkasından baktı. "Başka araç kalmadı."

"Mekiğimiz var," dedi Tasha.

"O zavaşmak için tasarlanmamış," diye hatırlattı Data. Mekik silahsızdı ve uzayın derinliklerinde seyahat etmek için tasarlandığından,memkikte konvansiyonel silahların monte edilebileceği yerler bile yoktu.

Ama Data bir anda hatırladı, "Buraya gelmek için çaldığım uçak var. Muhtemelen hala sakladığım yerdedir."

Tasha ona baktı,bu güzel bir sürprizdi. "Bir uçak mı çaldın?"

"Yürümek için çok uzun bir mesafeydi," dedi dürüstçe. Sonra da ciddiyetle söylediği bu sözün bir insanı gülmekten kırıp geçirebileceğini düşünüp şaşırdı.

Ama Tasha’nın buna vakti yoktu. "Gidip bulalım!" dedi. Ama yola koşmak yerine kalenin arkasına doğru koşmaya başladı.

"Nereye - ?"

"Silahlar!"

Ellerindeki hafif fazerler bir hava savaşı için uygun değildi.

Ama ağır silahlar yarın yapılması planlanan operasyon için temizlenmiş,doldurulmuş ve hazırlanmıştı. Birer silah ve bolca yedek cephane aldılar. Yola doğru giderlerken kimse ne yaptıklarını sormadı.

Data,Tasha’dan kaleye gelirken kullandığı yol olan dik tepeden inmelerini isteyemezdi. Bu yüzden uçağa kadar uzun bir yürüyüş yaptılar. Bütün sıcaklığıyla devam eden savaşa doğru hareket etmeye ancak iki saat sonra başlamışlardı.

Tasha Yar,Data’nın kullanmasına izin vermişti. Onun android algılarının ağaçlara,tepelere ya da başka uçaklara çarpmalarına izin vermeyeceğine güveniyordu. Yükseldiler ve Tasha askeri bir uçağın iticilerine ilk atışını yaptı.

Soldaki iticisinden vurulan uçak döne döne yere çakıldı.

"İşte bu!" diye bağırdı,Data onları güvenli bir şekilde yükseltirken.

Yavaş bir tabur taşıyıcının üstünden geçip,bir avcı uçağının yanına geldiler. Data sivil görünümlü uçağı avcıyla aynı hizada tutarken,Tasha da şaşkına dönmüş pilotu ve silahın başındaki nişancıyı vurdu.

Hızla ilerlerken,yerçekimi Tasha’yı koltuğuna bastırıyordu. Tasha güldü. "Data - sen bunun için doğmuşsun! Bir it dalaşını senden iyi yapacak kimseyi tanımıyorum."

"İt dalaşı?"

"Bire bir hava savaşı - simulatör eğitimi dışında bunu yapabileceğimi düşünmemiştim! Bak! İşte Rikan - etrafından dolaş -  ona yaklaşan uçakları karşılayalım!"

"Tasha - sen iyi misin?"diye sordu Data.

"Tabii ki iyiyim. Harika bir iş yapıyoruz! Şuradaki büyüğü alalım - o torpido yuvalarını sevmedim."

"Lütfen iticilere ya da motorlara nişan al," dedi android. "Kimseyi öldürmeye gerek yok,eğer bize-"

"Lanet olsun,Data,bize ateş ediyorlardı!" dedi Yar,bu kadar sakin olmasına inanamıyordu. Uzun zamandır harekete hasret kalmıştı ayrıca Nalavia’nın kuvvetlerinin ilk saldırıyı başlatmış olmaları onların hareketini savunma amaçlı yapıyordu. Yıldız Filosu’na göre savaşmak zorunda kalmak yenilgi demekti - Trevalıların kendileri adına karar vermesini sağlamaya çalışmışlardı. Nalavia’nın insanlar ilacın etkisinden kurtulmadan saldırması onun suçu değildi.

Büyük uçak Rikan’ın uçağına bir roket göndermeye hazırlanıyordu - eğer isabet ettirebilseydi,bu savaş lordunun sonu olurdu.

Dare’in avcılarından ikisi araya girmeye çalıştılar - Yar uçaklardan birini Gümüş Şövalye’nin mi kullandığını göremedi.

Yar ve Data sancak tarafına yöneldiler. Data’nın insanüstü yeteneği ile adeta bir savaş makinasına dönüşen sivil uçağın kokpitindeTasha’nın boğazından yükselen zafer çığlıkları yankılanıyordu.

Uçaklarında sarsıntı engelleyici bir sistem yoktu; yükselip alçaldıkça sasıntı Yar’ı etkiliyordu ve coşkusunu arttırıyordu. Uzun zamandır adrenalini bu kadar yükselmemişti. Rikan’ın sancak gemisine yaklaşan gemiyi patlattı.

Dare’in avcı uçakları etrafta dolaşıp sancak gemisini korurken,Rikan da boş durmuyordu. Savaş lordunun pilotu oldukça yetenekliydi. Yar pilotun sürekli farklı manevralar yapıp,hedef haline gelmelerini engellediğini fark etti.

Telsiz açıktı ama bu curcunada Yar ona pek dikkat edemiyordu. Ama birbiri ardına verilen emirlerden sonra yükselen sesler dikkatini çekmeyecek gibi değildi. "Geri çekiliyorlar!"

Kim geri çekiliyordu?

Düşünceleri üzerlerine yağan füzelerle kesildi. Data motorları sonuna kadar zorlayıp,ilk dalgadan kurtuldu ama başka bir uçaktan gönderilen füzelerin yoluna çıkmışlardı.

Telsizden sürekli başka haberler geliyordu, "Yerdeki kuvvetler geri çekiliyorlar!"

"Onları kaçırdık!"

Ama Yar’ın dikkati Rikan’ın eskortluğunu yapmakta olan avcılardan en arkada bulunana kilitlenmeye çalışan ağır silahlı avcıdaydı.

"Rikan - geri çekil!" Konuşan Dare’di.

Data hızını arttırdı ve onları karşıdan aldı,ama-

"Dümen kontrolünü kaybediyoruz," dedi Data.

O sırada büyük avcılardan biri Rikan’a bir füze yolladı - tam isabet!

Yar ve Data,vurulan iticiden sıçrayan kıvılcımları görecek kadar yakındalardı. Pilot sancak gemisini havada tutmaya çalışıyordu ama küçük bir uçak kadar hızlı olmadıkları için bu çok zordu.

Füze,sancak gemisini gövdesinin tam ortasından vurup,büyük bir delik açmıştı ve kendi etrafında daireler çizerek kontrolsüz ve hızlı bir şekilde alçalmasına sebep olmuştu.

"Rikan vuruldu!" Tesizden Poet’in sesi geliyordu.

Aynı anda Nalavia’nın uçaklarından bazıları düşen gemiye ateş açtılar. Rikan düşerken bile ateşe devam ediyordu.

"Tasha," dedi Data,sesi gürültüyü bastıracak kadar yüksek olduğu halde konuşmasında gerilimden eser yoktu, "Motorlara çok fazla yüklendim - iki dakika içinde tüm sistemler çökecek."

"Rikan’ı izle!" dedi Tasha. Daha sonra da telsizi çalıştırdı. "Yar konuşuyor. Data ve ben Rikan’ı izliyoruz,yerde onu korumaya devam edeceğiz. Aracımız zara gördü."

"Tasha?!" dedi Dare.

"Evet,ama biz iyiyiz."

Data sallanan uçağın kontrolünü elinde tutmak için büyük bir mücadele verdi ama sonunda galip geldi ve yaşaça süzülüp yere çarpan sancak gemisini gözden kaybetmedi. Geminin biraz uzağındakiağaçlara doğru yöneldi ve inişe geçti. Android bütün gücüyle dümeni koruluğa doğru tutuyordu. Sonunda ağaçlara çarparak inebildiler. Zor ama güvenli bir iniş olmuştu.

Kemerlerini çözdüler,silahlarını aldılar ve sancak gemisine doğru koştular.

Askeri bir uçak sancak gemisine doğru manevra yapıyordu.

Yar ve Data yere yatıp ateş açtılar - atışlarından biri güç kaynağına isabet etmişti. Uçak patladı ve yanan enkazdan alevli parçalar üstlerine saçıldı.

Data kendini Yar’ın üzerine attı.

Yanan bir parça androidin sırtına çarptı ve Yar’ın üzerine gelen ağırlık iki katına çıktı. Böyle zamanlarda Data’nın ne kadar ağır olduğunu hatırlıyordu. Tasha birkaç kaburgasının kırıldığını sandı. Data ayağa kalktı ve üzerindeki parça yere düştü.

Data’nın üniforması alev almıştı!

"Yere yat!" Yar bunu Data’dan önce fark etti.

Data ona soru sormadı - artan ısıyı fark etmiş olmalıydı - saniyeler sonra alevler sönmüştü.

Yar ona dokundu. Üzeri kavrulmuştu,ama "Tenime zarar vermedi," dedi.

"Daha sonra bakmama itiraz etmezsin,değil mi?"

"Hayır. Ama şimdi Rikan’a ulaşmalıyız."

Tepelerinde hava savaşı devam ediyordu.Yar Data’nın devrilmiş ağaçlardan geçerken ona yardım etmesine izin verdi. Data,Worf,birlikte çalıştığı Volkanlar - fiziksel güçleri ondan o kadar fazlaydı ki böyle yardımlara itiraz etmek çok anlamsız olurdu. İnsan meslektaşları ise o istemeden yardım teklif etmemeyi öğrenmişlerdi.

Yerdeki sancak gemisine vardıklarında dışarı sürünen iki kişi gördüler,hiçbiri Rikan değildi.

"Rikan nerede?" diye sordu Tasha.

"İçerde," dedi adamlardan biri. "Yaralı ama yarası ölümcül değil. Trell onunla ilgilenir."

"İçeri giriyorum," dedi Tasha.

Sancak gemisi yan yatmıştı. Kapılardan biri enkazın altında kaldığı için ulaşılmazdı,diğeri de tam tepede kalıyordu. Yar üzerinde yürünmesi mümkün olmayan aerodinamik enkazın tepesine doğru tırmandı ve acil çıkış kapısından içeri girdi.

Işıklandırma çalışıyordu ama kontrol konsolu parçalanmıştı ve çalışmıyordu.

Rikan kapının üzerinde yatıyordu,Trell de başında duruyordu.

"Rikan?" diye seslendi. "Yaran ağır mı?"

Kaskını çıkarmıştı ve Trell de sol ayağındaki kalkanı çözüyordu.

Solgun olduğu halde savaş lordu gülümsemeyi başardı. "Natasha. Önemli değil,sadece ayağım kırıldı. Bu kadar uzun bir hayatta her savaşçının birkaç kere başına gelir. Yakında iyileşir."

Trell,Rikan’ın pantolonunun bacağını kesti. Yar hiç kan görmedi. Ama onu gemiden çıkarmak zor olacaktı.

Dışardan silah sesleri geldi. Tepelerinden de bir uçağın gölgesi süzüldü.

Yar kombajını çalıştırdı. "Data?"

"Küçük bir uçak. Dört silahla tek başına çatışacağını sanmıyorum - ama başkaları da olabilir."

"Rikan’ı gemiden çıkarmalıyız," dedi Tasha. "Burada çok kolay bir hedef."

"Sana yardım edeceğim."

Data’nın içeri girmesi kolay olmuştu. Girdiği anda sorunu fark etti. "Sizi dışarı taşıyabilirim, efendim," dedi Rikan’a, "ama kırığın yerinden oynama tehlikesi var. Kırık temiz görünüyor. Bütün standard ilk yardım tekniklerini biliyorum,ayrıca kırığı yerleştirebilecek kuvvetim de var,ama acı -"

"Acıya dayanabilirim. Yap bunu,Data,daha sonra sabitlemek için de zırhı sıkabilirsin."

Trell ve Tasha yaşlı adamın omuzlarından tuttular. Acısını azaltmanın hiçbir yolu yoktu ama en azından Data işini çabuk yapardı. Rikan inledi,soğuk terler döktü ve sonra kendini bıraktı. Doğal olmayan çıkıntı kaybolmuştu,artık ayağı normal görünüyordu. "İyi iş,Data," dedi Tasha.

Trell ve Data zırhı kırık bacağın etrafına yerleştirip sıktılar ve koltuklardaki emniyet kemerleriyle sağlamlaştırdılar.

Rikan Data’dan çok daha uzundu. Bu yüzden android yaşlı savaş lordunun ayağını sabit tutarak taşıyamıyordu.Trell ve Tasha,Rikan’a arkadan destek verip Data’nın işini kolaylaştırıyorlardı.

Tasha’nın kombajı öttü,Tasha cihazı çalıştırdı. Arayan Adin’di. "Aşağıda neler oluyor?"

"Rikan yaralandı. Onu dışarı çıkarmaya çalışıyoruz," dedi Tasha.

"Büyük uçaklardan birini aşağı göndereceğim,biz de ona eşlik edeceğiz."

Haberleşme açık kalınca heyecanlı bağırışlardan Nalavia’nın uçaklarının yedeki savaş gemisine yaklaştıklarını ve içindekilerle beraber onu havaya uçuracaklarını duydular. Ama Rikan’ın adamları da yaralı liderlerini korumak için oradaydılar. Savaş tam tepelerinde hareketlendi.

"Yukarı tırmanıp,sonra da Rikan’ı çekmem gerekecek. Onu tutabilir misiniz?"

Trell başını salladı ve Data yukarı tırmanırken ikisi beraber savaş lorduna destek oldular. Data yukarı tırmanıp,kaygan zeminde dengesini sağladıktan sonra Rikan’a uzanıp,bileklerinden yakaladı,onu yukarı çekti ve yumuşak hareketlerle yere yatırdı. Trell’e elini uzattığı sırada Tasha da kendi başına çıkmayı becermişti.

Tepelerinden başka bir uçak geçti - Data,Rikan’ı uçağın kapısının sağladığı zayıf korumaya emanet etti,Tasha’nın uzattığı silahı aldı ve ikisi beraber uçağa ateş açtılar - uçağın açtığı karşı ateş Tasha’ya doğru düz bir çizgi halinde yaklaşıyordu.

Adin’in uçaklarından biri tam arkadaydı ve saldırgana ateş ediyordu. Saldıran uçak dumanlar içinde kaldığı halde geminin üzerindeki küçük gruba doğru hızla yaklaşıyordu.

Tasha sncak gemisinin üzerine çıktı,Data onu bileğinden yakalayıp,bulabildiği tek sığınağın arkasına çekti,bu arada yaklaşan kamikazeye ateş etmeye devam ediyorlardı. Onu durdurmanın bir yolu yoktu - bütün sistemleri çökmüş bile olsa,kazandığı hızla doğrudan üstlerine gelirdi.

"Tasha! Siper al!" Adin’in sesi kombajlarında yankılanıyordu - ama korudukları yaralı adamı yalnız bırakıp,saklanmak Tasha’ya göre değildi. Data’yla beraber yaklaşan uçakla Rikan’ın arasında duruyorlardı. Trell de onlara katıldı.

Arkasında saklandıkları kapı onları birkaç saniye korumayı başardı. Atışlar kapıya saplanıp,onlara ulaşamamıştı. Uçak üzerlerinden geçti. Kuyruktaki nişancı onları farketti ve silahını ateşledi.

Trell yıkıldı,Tasha’yı da Data’nın üzerine düşürdü.

Ayakları yerden kesilen Tasha bir çığlık attı. Kaygan yüzyden yere yuvarlanacağı sırada Data onu yakaladı ve yanına çekti.

Uçak umutsuz yolculuğuna devam edip korkunç bir patlamayla ağaçların arasına çakıldı.

"Tasha? Tasha - Sana yardıma geliyorum!" Adin çok endişeliydi.

Tasha, "Ben iyiyim,vurulan Trell’di," derken Adin ağaçların üzerinden çok zor bir manevra yapmıştı.

Arkalarından gelen başka bir uçak görünmeyince Data uçağın kapısnın arkasından çıktı ... Rikan’ın üzerine kapanmış olan Trell’in cansız bedenini gördü. Yaşlı adam Trell’in nabzına baktı ama sırtından sızan kanlar kalbinin artık atmadığını gösteriyordu. Data Trell’in cesedini onu incitmekten korkarmış gibi yumuşakça kaldırdı.

Rikan ona baktı,ağlamıyordu ama konuşurken sesi titriyordu. "Trell yirmi yıldır yanımdaydı ve ondan önce de babası. İkisi de iyi adamlardı,sadık ve dürüst. Ve ikisinden de uzun yaşadım."

Adin ve Poet sancak gemisine tırmandılar. İlk defa Poet’in söyleyecek bir sözü yoktu; belki de ölümün soğuk yüzü karşısında söylenebilecek hiçbir sözün anlamı yoktu.

"Dare!" Sdan’ın sesi kombajlarda duyuluyordu.

"Hepimiz iyiyiz. Buraya yaralı bir adamı taşıyabilecek bir uçak gönder."

"Rikan’ınkilerden biri inmeye çalışıyor - ama zemin çok kötü."

"Becer şu işi!"

Büyük uçak görüş sahalarına girdi. Yanında da ona eşlik eden bir avcı uçağı vardı. Önce bir daire çizdi sonra da Tasha ve Data’nın indiği yerin çok yakınına inmeyi başardı. Data,Adin ve Poet,Rikan’ı sancak gemisinden aşağı indirip yıkılmış ağaçların arasından,yaşlı adamı sarsmamak için yavaş ve zor bir yürüyüşe geçtiler.

Tasha ve Rikan’ın iki adamı da onlara eşlik ettiler. Hepsi tetikteydiler,ama -

"Neler oluyor?" diye sordu Tasha,durum şüphe vericiydi. "Neden bizi takip etmek için başka uçak göndermiyorlar?"

Adin kombajını çalıştırdı. "Gerva,Tuuk rapor verin! Neler oluyor?"

Bu sırada grubun üstünden hızla geçen uçaklar başkente doğru gidiyorlardı.

"Nalavia hepsini geri çağırdı!" dedi Gerva. "Önce kara kuvvetleri,şimdi de uçaklar."

"Dare!" dedi Tasha,çok heyecanlanmıştı. "Bu demektir ki başkentte sorunları var. Plan işe yaradı - hipnotik ilaç kesildi ve halkı isyan ediyor!"

Adin gülümsedi. "Öyle olmalı. Rikan - kazanacağız!"

Savaş lordu da ona gülümsedi. "Sanırım haklısın,Adrian. Lütfen beni eve götür -"

"Komutan Data! Yüzbaşı Yar!"

Kombajlarındaki ses çok tanıdık ve bir o kadar da beklenmedikti: Jean-Luc Picard’ın sesi.

"Buradayız,Kaptan. Güvende ve iyiyiz," diye cevapladı Data. "Siz neredesiniz?"

"Standard yörüngedeyiz. Işınlanmaya hazır olun."

"Yanımızda Treva’nın liderlerinden biri var,yaralı," dedi Tasha. "Yarası ciddi değil ama revirde burada olduğundan daha iyi bakılır."

"Pekala,Yüzbaşı. Işınlayıcı -" haberleşmeyi ışınlama operatörüne bıraktı.

"Üç kişi ışınlanacak," dedi Tasha. "Hazır-"

"Dört kişi ışınlanacak," diye düzeltti Data.

Tasha ona baktı,şaşırmıştı. Aniden rengi o kadar beyazladı ki Data bir an öleceğini sandı.

Ama Tasha zayıf bir kadın değildi. "Aman Tanrım," diye mırıldandı. Yüzünde hiçbir ifade olmayan Adin’e baktı.

"Işınlanacak üç kişi mi var,dört mü?" diye sordu operatör.

"Biraz bekleyin," dedi Data. Adin’i izleyen Tasha’ya baktı ... ve bekledi. Tasha Şef Güvenlik Subayı’ydı; bu görev onundu. Ama yerine getirmezse,Data’nın yapacağını bilmeliydi. Data’yı bunu yapmaya zorlayabilir miydi?

Tasha yutkundu ve elindeki silahı Adin’e doğrulttu.

Poet atılacaktı ki Adin ona durmasını işaret etti.

Sakin gözlerle Tasha’ya baktı. Data duruma müdahale etmedi Ama Adin’in Tasha’nın gitmesine izin vereceğini beklediğini biliyordu.

Tasha bembeyaz yüzü ve gözünde beliren yaşlara rağmen konuştu:"Darryl Adin,Yıldız Filosu Güvenlik subayı olarak bana verilen yetkiyle seni infazı engellemekten,ihanet ve cinayetten tutukluyorum."

XI

Yar silahını sevdiği adama doğrulttuğunda ifadesiz suratından ne hissettiğini anlamak imkansızdı.Işaınlanma başladı ve aynı pozisyonda maddeleştiler.

Tam o sırada ışanlama odasına giren Dr Crusher karşılaştığı manzara karşısında donmuştu.

Yar da hareketsizdi. Tasha etrafe emirler yağdırırken Dare’in suratında hiçbir ifade yoktu. "Güvenlik ekibi ışınlama odasına. Yanımızda tehlikeli bir kaçak var."

Dr Crusher yanındaki tıbbi personele seslendi. "Hastayı getirin." Yar ve tutuklusunun etrafından dolanıp,Rikan’ı bir sedyeye koydular. Gözünün ucuyla onları izleyen Yar,Data’nın da onlara yardım ettiğini gördü. Bu sırada Dr Crusher da androidin kana bulanmış ve yanmış üniformasına bakıp ne olduğunu anlamaya çalışıyordu.

"Ben iyi sayılırım,Doktor" dedi Data.

"İzin ver de buna ben karar vereyim. Senin de revire gitmeni emrediyorum."

Revire gittiler - onların hemen ardından ışınlama odasına Worf ve bir başka güvenlik personeli olan Yüzbaşı Carl Anderson girdi.

Silahını ya da bakışlarını Dare’in üzerinden ayırmadan konuştu, "Bu Darryl Adin,cinayet ve ihanetten mahkum olan bir kaçak. Çok tehlikelidir."

Worf gür sesiyle, "Biz onunla ilgileniriz," ded,. Anderson’la beraber elerindeki fazerlerle ona doğru yaklaştılar. Dev Klingonlunun yanında Dare ufak ve kırılgan görünüyordu.

"Onu hapishaneye götürün," diye emretti Yar. Yar o sırada kaçak Klingonların güvenlik zaaflarından yararlanmalarını düşünüp,ekledi, "Tutuklunun üzerinde gizşlenmiş silahlar olabilir - ayrıca Yıldız Filosu Güvenlik eğitimi almışdır." Bu hemen hemen herşeyi silah olarak kullanabileceğini gösteriyordu.

İlk defa Dare’in yüzünde bir ifade belirdi: Yüzündeki ısırmaya hazır bir köpeğin ifadesi vardı. Yeniden Tasha’nın birkaç gün önce karşılaştığı karanlık ve tehlikeli adama dönüşmüştü.

Worf ve Anderson tutukluyu ışınlama odasından çıkarırken Yar dizlerinin titrediğini hissetti. Işınlama platformuna oturup,hıçkıra hıçkıra ağlamaktan başka bir şey istemiyordu.

Ama bu bir Yıldız Filosu Subayı’na uygun bir davranış değildi. Omuzlarını dikti,kafasını kaldırdı ve köprüye,Kaptan’a raporunu sunmaya gitti.

Tıbbi personel onu muayene ettikten sonra Data revirden taburcu edildi. Revirdeki antiseptik ortamda kirli olduğunu ve kötü koktuğunu fark etti - ama birkaç saniye içinde revirin sonik duşu onu ve üniformasını tertemiz etti. Ama sırtındaki yanık izi hala duruyordu. Kaptan’a gidip rapor vermek,kamarasına gidip üstünü değiştirmekten daha öncelikliydi.

Tasha da aynı kararı vermişti; Picard ve Riker’la birlikte kaptanın odasındaydılar,üzerinde hala ışınlandığında giymekte olduğu sivil kıyafetler vardı.

Karşılaştıkları ana kadar Data,Tasha’nın ona kızgın olup olmadığını düşünmemişti. Kızmış gibi davranmıyordu. Biraz solgun ve dalgın görünüyordu. Data daha önce de bu durumdaki insanlar görmüştü; bir hastalık,şok ya da yaralanmadan sonra dayanmaya kararlı insanlar.

Data,Tasha’nın sevdiği adamı tutklamak zorunda kaldığında yaşadığı duygusal depremi asla anlayamayacağını biliyordu,ama tepkisi insan davranışlarını araştırma çalışmalarına yeni bir ipucu olmuştu.

Asla sahip olmayı istemediği bir ipucu.

Bir yandan görevini yaptığı için Tasha’ya hayranlık duyuyordu. Öte yandan da,çektiği acı yüzünden Data’yı suçlaması mantıksız görünse de,bu ihtimal Data’yı korkutuyordu.

Data raporunu Tasha’nınkine ekledi. Sabahki savaşa katılıp,sonra da Atılgan’ın beklenmeyen gelişinden sonra bir sonuca varmıştı. "Nalavia’nın ordularını geri çekmesinin sebebinin ilacın kesilmesi yüzünden başkentte çıkan karışıklıklar olduğunu düşünmüştük. İsyanları bastırmak için ordularına ihtiyacı vardı."

"Sanırım haklısın," dedi Riker. "Orada bir iç savaş olmalı. Siz Treva’ya bir savaşı engellemek için gönderilmiştiniz,bir savaş başlatmaya değil."

Tasha hiçbir şey söylemedi. Data konuşmadan önce bir süre düşüdü. "Yıldız Filosu’nun yardımını talep eden,görünüşteki yasal hükümetti. Ancak orada bulunduğumuz zaman zarfında,durumun göründüğünden farklı olduğunu gördük. Nalavia,Treva anayasasını hiçe sayıp,gücünü terörist aktivitelerle pekiştiriyordu. Bu kanıtlara onun bilgisayarına girererek ulaştım."

"Bu yüzden de ona karşı olan asilere katılmaya karar verdiniz," dedi Picard.

Data itiraz etmek için ağzını açtı ama sonra vaz geçti. Nalavia’nın kuvvetleri kaleye saldırdıktan sonra tam olarak öyle yaptıklarını inkar etmenin anlamı yoktu. Bu yüzden, "Evet,efendim," dedi.

"Yüzbaşı Yar?" diye sordu Kaptan.

"Evet,efendim. Nalavia,Yıldız Filosu’nu Rikan’la savaşmaya ikna etmek için bizi rehine olarak kullanmak istiyordu."

"Yıldız Filosu’nun bunu yapmayacağını biliyor olmalıydı," dedi Picard.

Tasga önce Data’ya sonra da Picard’a baktı. "Planı işe yaradığını farz edin,efendim - Dare - Adin- beni kaçırmamış olsaydı,Data kaçmayı başaramasaydı. Eğer bizi bir yere kapatıp,sizinle pazarlık etmeye çalışsaydı?

"Sizi kurtarmak için elimizden gelen herşeyi yapardık," Riker Picard’ın cevabını beklemeden atıldı.

"Herşeyi mi?" diye sordu Tasha.

Riker devam etti, "Sizi orada bırakacağımızı -"

"Bir dakika," diye araya girdi Kaptan. "Yüzbaşı,demek istediğiniz -?"

"Nalavia’nın tek gezegenle yetineceğini sanmıyorum,özellikle de Treva gibi küçük,az nüfuslu bir gezegenle. Sanırım Federasyon’un kenarındaki bu bölgede gücünü sağlamlaştırmaya çalışıyordu - Federasyon’a üye olmakta tereddüt eden diğer gezegenlere bizi iki yüzlü göstermeye çalışıyordu."

Data aniden bazı gerçekleri fark etti. "Nalavia olayları,her şekilde kendisinin kazanacağı bir hale sokmuştu. Eğer geminin silahlarını kullanarak Rikan’ı yok etseydiniz,ya da bizi kurtarmak için Nalavia’ya saldırsaydınız,her ikisi de Ana Yönetmeliği çiğnemek olacaktı."

"Ama Data’nın onun bilgisayarına girmeyi,ya da kaçmayı başaracağını düşünmemişti," dedi Tasha. "Ve tabii ki düşmanlarının beni kaçıracağını da düşünmemişti."

"Eğer bu olay olmasaydı," dedi Data,"şüphelenmem için uzun zaman geçmesi gerekebilirdi. Tasha’yı benden uzak tutmaya çalışanın Nalavia olduğunu düşündüğüm için güvenlik dosyalarına girmek için hiç tereddüt etmedim. Bu tehlikedeki bir arkadaş için görevimdi."

"Ve son raporda bundan bahsedilecek," dedi Picard. "Standard prosedürleri yerine getirdiniz ... çatışmaya katılana kadar."

"Saldırıya uğradık,Kaptan," dedi Tasha.

"Doğru," diye onayladı Data. "Nalavia Rikan’a saldırdı,çünkü bizim kalede olduğumuzu biliyordu."

"Çok fazla şey biliyorduk," dedi Tasha. "Bunları anlatmadan ölmemizi istediğinden eminim."

"Mmm," dedi Picard,çenesini ovuşturarak. "Haklı olabilirsiniz,ama bunu nasıl ispat edebiliriz? Treva bulmacasında eksik bir parça var. Ve onu bulana kadar yörüngede kalmaya niyetliyim."

Buraya neden geldiniz?" diye sordu Tasha. "Biz bir imdat çağrısı göndermiştik,ama Atılgan bu bölgede ne yapıyordu?"

Riker güldü. "Yıldız Filosu frekanslarının dışında gönderdiğiniz ilk mesajı aldık ve ne düşüneceğimizi bilemedik."

Wesley bunun şifreli bir mesaj olduğunu düşündü,ama şifresini çözemedi," dedi Picard. "Worf da başınız belada olduğu halde güvende olduğunuzu düşünmemizi isteyen başka biri tarafından gönderildiğini düşündü ve Deanna ... onunda bu mesajla ilgili kötü hisleri vardı. Köprü mürettebatımın şüphelerine güvenmekte haklıymışım."

"Şimdi ne yapacaksınız,Kaptan?" diye sordu Tasha.

"Data," dedi Picard, "Bu saktördeki bütün kayıtlı aktivitelerin raporlarına bakmanı istiyorum ... Nalavia kaç yıldır yönetimde?"

"Beş Treva yılı efendim."

"Çok güzel - beş yıl artı birkaç yılın daha raporlarına bakın. Garip birşeyler arayın."

" ... garip,efendim?"

Picard iç çekti. "Data,tam olarak ne aramanı isteyeceğimi bilmiyorum. Beklenmeyen bir değişiklik - ya da olması gerektiği gibi olmayan bir olay. Bu bir önsezi. Bunu bulmamda bana bir tek sen yardım edebilirsin."

Bir kere daha insan duyguları tarafından şaşkınlığa uğratılan Data,kamarasına gidip,bilgisayarın başına oturdu ve araştırmaya başladı. Araştırma bir saatini almıştı.

Rapor vermek için Kaptan’ı aradığında,Picard, "Odamda buluşalım," dedi.

Riker da oradaydı ve toplantıya başlayacakları sırada Tasha da onlara katıldı. Treva’dan ışınlandıklarından beri Data’yla konuşmamıştı ve şimdi de ona yönelik tek söz etmiyordu. Üniformasına geri dönmüştü. Kendini toparlamıştı ama yine de solgun görünüyordu.

"Rapor verin,Bay Data," Picard toplantıyı başlattı.

"Bu sektörle ilgili bulduğum,son ontılda buradaki Orion varlığının gittikçe arttığı."

Tasha’nın gözleri büyüdü. "Orion mu? Neden Orion?"

"Bilmiyorum," dedi Data. "Orion paralarıyla yapılmış büyük para transferleri buldum; yakın sistemlerin limanlarına da Orion ticaret araçlarının uğradıkları görülüyor; Orion haberleşme ve bilgi saklama teknolojileri de bu sektördeki başka gezegenlerde sık görülüyor. İşte beklenmeyen bir gelişme,Kaptan. YaygınOrion aktivitesinin görüldüğü yerlerde beklendiği halde köle ticaretine dair hiçbir bulguya raslamadım."

"İlginç," dedi Picard. "Federasyon’u buraya getirebilecek tek aktivite bu olurdu. Başka bir şey?"

"Evet,efendim. Orion aktivitesinin merkezinde Treva var - ama Orionlardan çok fazla silah ya da uçak almamışlar."

Riker kaşlarını çattı. "Bize anlattıklarından,Nalavia’nın kiminle iş yaptığını fazla önemsemediği anlaşılıyor. O sektördeki herkes Orionlarla alış veriş yapıyorsa,o neden yapmasın ki?"

Tasha araya girdi. "Kaptan! Bu göreve gönderdiğiniz araştırma ekibini nasıl seçtiğinizi hatırlıyor musunuz? Bir kadın ve bir Android?"

Picard’ın ağzında küçük bir gülümseme belirdi. "Demek bunu fark ettiniz?"

Riker merakını gizlemeye çalışarak sordu, "Neyi fark ettiniz?"

Data cevap verdi, "Kaptan araştırma ekibine Nalavia’nın çekiciliğinden etkilenmeyeceğinden emin olduğu kişiler seçti."

Riker bu seçimi takdir etmişti. "Tabii ki. Çok uygun,Kaptan."

"Ama Nalavia’nın çekiciliğinin bununla ilgisini -?" dedi Picard. Hemen sonra ‘kafasında bir ışık yandı’. "Tasha,Nalavia’nın aslında bir Orion olduğunu mu düşünüyorsun?"

Data kaşlarını çattı,Nalavia’nın bilgisayarından aldığı bilgilere giriyordu. "Nalavia kayıtlara göre Treva’da doğmuş ... gelişmiş bölgelerden oldukça uzak olan bir çiftlikte. Dokuz yıl önce Yasama Konseyi’ne seçilmiş,sonra da popüler bir lider olupBaşkan seçilmiş."

"Eski kayıtlar," dedi Picard. "Sahte olabilirler mi?"

Data düşündü. "Hafıza bankamdaki bilgilere bakarak bir şey söyleyemem. Ama,geminin bilgisayarından saraydaki bilgisayara girebilirim. Oraya yüklediğim frekans şifresi ve tanıtma sinyali sayesinde bilgisayar odasına girmeden oradan bilgi transfer edebilirim. O sırada ... yakalanma tehlikesi vardı," diyerek Picard’a baktı.

"Bilgisayara girdiğini söylemiştin,Başkanlık sarayında casusluk yaptığından bahsetmemiştin -"

"Evet,Kaptan," diye cevapladı Data, "Ben ... ‘saklandım,gizlendim ve hayalet gibi dolaştım.’ Bu çok garip. Bu yapmak için tasarlanmadığım insanca bir davranış derken yanıldığımı görüyorum. Durum gerektirdiği zaman çok iyi adapte olabildiğimi farkettim."

"Ama Nalavia’nın bilgisayarındaki tüm bilgileri hafızana aldıysan," diye sordu Riker, "orada başka ne arıyacaksın?"

"Elimdekiler,oradaki bilgilerin kopyası. Elimdekilerden bilgilerle oynanıp oynanmadığı anlaşılmaz. Ama oradaki bilgisayar neredeyse dokuz yıllık ve bilgi saklamada modası geçmiş eski bir sistem kullanıyor.Hafızası fiziksel,sanal değil. Bu yüzden değiştirilse bile orijinal verileri de saklamaya devam edecektir. Eğer Nalavia’nın kayıtlarıyla oynandıysa,bunu oradan görbilirim."

"Bay Data,Nalavia’yı yakından inceleme fırsatı buldunuz. Sizce o bir Orion olabilir mi?" diye sordu Picard.

"Evet,efendim," diye cevapladı Data. "Bu sektördeki Orion faaliyetleri ortada. Ama köle ticareinden uzak durarak Federasyon’un ilgisini çekmekten kurtuldular. Nalavia’nın Trevalı almaması mümkün. Orionlar Federasyon’u atlatmak için başka türlere dönüşeceklerinde cerrahi müdahale görürler. Orionlar bu bölgedeki gıda sevkiyatını kontrol ederken,Nalavia da Treva’nın Federasyon’a üye olmasını engellemeye çalışıyordu. Bu uygun bir örnek ... bu Nalavia’nın çekiciliğini ve gözlerinin yapay görünümünü açıklıyor.Teninin doğal yeşil rengi giderilmiş bile olsa,Orion dişilerine özgü parlak mavi gözleri şüphe uyandırıcı. Ama o renkle oynamak da yapay görünmesine sebep oluyor."

"Evet," dedi Tasha. "Data haklı. Nalavia’nın bir Orion olduğundan eminim."

Data ekledi, "Treva’da kimseyi - buna Federasyon’dan gelen ziyaretçiler de dahil - onun kökeniyle ilgili bir ipucu bulmasını istemiyordu. Orionlarla ticaret yapmaması ve çok eski bir Ferengi teknolojisi olan saray bilgisayarını upgrade etmemesi de bunu gösteriyor."

"Eğer Nalavia bir Orionsa," dedi Picard, "Federasyon’a üyelik için başvuran bir gezegenin Federasyon’un düşmanları tarafından işgal edilmesini engellememiz gerekir! Bay Data,o kayıtları istiyorum. Buradaki terminali kullanın ve acele edin. Durdurmamız gereken bir savaş var!"

"Evet,efendim," diye cevap verdi Data ve diğerleri odadan çıkarken o da Kaptan’ın termilainin başına geçti.

Ama Picard ve Riker köprüye giderken Tasha geri döndü. "Data?" ded, yumuşak bir sesle.

Data kafasını kaldırıp ona baktı.

"Bunu daha önce söylemeliydim. Ben ... sana teşekkür etmek istiyorum." dedi.

"Teşekkür mü?"

"Dare’i tutuklamamı sağladığın için. Sen haklıydın. Bu benim görevimdi,senin değil. Ama bunu ben yapmasaydım senin yapacağını biliyordum."

"Sen -" Data otomatik cevap programını durdurdu. "Hayır. Sana çektirdiğim acıyı hak etmiyorsun. Tasha,umarım bir daha hiçbir dostumun böyle bir acı yaşamasına sebep olmam. Ama başka seçeneğim olmadığını anladığına sevindim."

"Anlıyorum," dedi ve onu yalnız bıraktı.

Data değiştirilmiş bilgilere kolayca ulaştı: yeni bir doğum tarihi girmek,o günkü bütün doğum kayıtlarını oynatmayı,yeni bir okul kaydı girmek,Nalavia’nın ismini girmek için bütün isimleri kaydırmayı gerektiriyordu.Data,Nalavia’nın varlığından eser olmayan kayıtlara girdiği andan itibarenYıldız Filosu Komutanlığı bu bilgiyi bütün Treva yayın organlarına gönderdi. Bu noktadan sonra Treva’da olanlar basit bir ‘temizlik operasyonu’ oldu.

İlk başta insanlar en yüksek makama bir yabancıyı seçmiş olduklarına inanmak istemediler,ama artık kendilerini düşündükleri için Nalavia’nın gittikçe artan zalimliğini onlardan biri olmayışına bağladılar. Treva halkı Başkanlık Sarayını basınca,Nalavia Yıldız Filosu’na teslim oldu. Revirde Orion kimliği kolayca açığa çıktı.

Görünüşe göre fırtına durulduktan sonra Trevalıların Başkan olarak görmek istedikleri Rikan’dı - hatta onu kral yapmak istiyorlardı - ama Rikan kanuna uyulup seçim yapılmasında ısrar etti. Atılgan’ı sağlıklı ve mutlu olarak terk etti. Data onun Başkan seçileceğinden - ve de Federasyon’a üye olduktan sonra da Treva’ya çok iyi hizmet edeceğinden emindi.

Data ve Tasha Rikan’la beraber kaleye ışınlandı. Rikan,basının karşısına çıkmadan kendi adamlarıylaa zaferini kutlamak istiyordu. Uzun konuşmadı ama konuşmasını bitirirken, "Nalavia’yla tek başıma başa çıkamazdım. Treva özgürlüğünü sadece Yıldız Filosu’na değil,aynı zamanda Gümüş Şövalye olarak bilinen kahramana borçludur. Treva onu ve arkadaşlarını şükranla ve sevgiyle hatırlayacaktır."

Data,Tasha’nın sessiz hıçkırıklarını duydu,ona baktı ve gözyaşlarını engellemeye çalıştığını gördü. Ayrıca Adin’in adamlarının bahçenin bir köşesinden suçlayan bakışlarla onları süzdüğünü de gördü. Görüşmeler bittikten sonra Rikan,Tasha ve Data’yı onlrın yanına götürmek istedi ama hepsi arkalarını dönüp oradan uzaklaştılar.

"Bırakın gitsinler," dedi Tasha. "Beni bağışlamalarını beklemiyorum. Ben de kendimi bağışlıyamıyorum."

"Adrian’ın ona yöneltilen suçları işlediğini bir an bile düşünmedim." dedi Rikan.

"Ben de masum olduğundan eminim," diye cevap verdi Tasha. "Ama bunu ispatlamanın bir yolu yok,hiçbir yolu yok."

"Çok akıllı ve yetenekli arkadaşlarının yardımıyla bile mi?" diye sordu Rikan,bu sırada Data’ya bakıyordu.

Data itiraz etmek istedi ama edemedi. Bir şey söylememek en iyisiydi,çünkü Darryl Adin için yapabileceği hiçbir şey yoktu.

Garip olan ise ,mantığı Adin’in suçlu olduğunu ve bunun şüphe götürmez bir gerçek olduğunu kabul etse bile içinde sadece bir ... buna his denmeliydi ... masum olduğunu söylüyordu.

Bu rahatsız duygularla Rikan’a veda ettiler ve Atılgan’a ışınlandılar.

Data köprüye gitti ama yapılacak rutin kontrollerden başka bir şey olmayan bu turu sırasında aklı Atılgan’da tutuklu olan iki mahkumdaydı. İstikametleri hem Nalavia’nın hem de Darryl Adin’in Yıldız Filosu yetkililerine teslim edileceği Yıldız Üssü 68’di.

Orionlar bir takas önerene kadar Nalavia pek de konforlu olmayan bir yerde tutulacaktı - muhtemelen köle yapılmış Federasyon yurttaşlarıyla takas edilirdi.Ama kendi halkının onu nasıl cezalandıracağını bilemezdi. Data görevde başarısız olmanın Orionlar arasında ağır bir suç olduğunu biliyordu. Ağır bir ceza olmasını diledi.

Data bu düşüncelerini şaşkınlıkla fark etti. Kin? Kıskançlıktan hemen sonra? Ona neler oluyordu? İnsan olmayı dilerken bu duyguları düşünmemişti. Bazen insanlara hayatlarını değiştirecek gücü veren kızgınlık dışında,bu duyguların sadece negatif etkileri vardı. Bu duyguları programından silmeye karar verdi.

Ama ... beceremedi.

Bitler dolusu anı iç içelerdi; Data,Tasha’nın Darryl Adin’e olan duygularını kıskandığını silmek için ona duyduğu saygıyı,arkadaşlığı ve Treva yolculuğunda öğrendiği yüzlerce gerçeği de silmek zorunda kalacaktı. Nalavia’ya karşı hissettikleri için de aynısı söz konusuydu.

İnsanların olumsuz duygular karşısında yaptığını yapmak zorundaydı: onlarla yaşamayı öğrenmek,onları büyütmemek ve en önemlisi onlara uyarak davranmaktan kaçınmak.

Ya da ... onların davranışlarını etkilemesine izin vermemek.

Bir anda Data,Rikan’ın Darryl Adin’in masumiyetini ispat etmek için bir şeyler yapabileceğini söylemesinden beri programının bir kısmını baskı altında tuttuğunu fark etti. Bir şey yapılabilir miydi? Ama en ufak bir ihtimal olduğu takdirde denemesi gerektiğini biliyordu.

Data neden böyle bir kanıtın varlığını düşündüğünü bilmiyordu. O kayıtlara girmişti; zaman/giriş zıtlığı yoktu. Ama ... böyle bilgisayarlarda uzman olan birisi bunu engelleyebilirdi. Bunu o yapabilirdi.

O bir androiddi; içine bir his doğması ya da Kaptan Picard’ın ‘sezgi’ dediği şeylere sahip olması mümkün değildi. Ama aksine olan bütün kanıtlara karşılıkAdin’in o suçları işlemediğini düşünüyordu.

Sezgi ve altıncı his dosyalarına girdi. Birbiriyle alakası olmayan gerçeklerin organik zeka tarafından birleştirilmesi ve kişiyi bir yargıya ulaştırması diye tanımlanmıştı. Bunlardan bazıları bilinç yerine geldiğinde hatırlanmıyordu.

Ama Data herşeyi hatırlıyordu; unutulmuş bir bilgiye tepki veriyor olamazdı.

Yine de ... hatırladığı bir anı,bir fikir ya da geştalt programları gibi birşeydi. Bilinçli olarak arama fonksiyonunu,Adin’in masum olduğunu düşünmesini sağlayan verilere yönlendirdi. Adamın hareketleri. Gümüş Şövalye olarak yaptıkları. Starbound olayından önceki Yıldız Filosu sicili -

Starbound’daki eğitim uçuşu görevinden önceki görevinde,Conquiido’daki Orionları yenen U.S.S. Seeker’ın Yardımcı Güvenlik Şefi Darryl Adin’di. Bu olaydan sonra Yarbaylığa terfi etmişti ve daha büyük gemilerden birine gönderilmeden önce Akademiye,kısa bir eğitime gönderilmişti.

Starbound dilityum taşımakla görevlendirildiğinde,Orionlar hem böylesine bir hazineyi çalmak, hem de fetih planlarını engelleyip,onları bozguna uğratan adamı yok etme fırsatını nasıl değerlendirmezlerdi? Savcılık Orionların bu fırsatı değerlendirdiğini savunmuştu - Darryl Adin’in hırsının onu Orionlarla beraber komplo kurmaya ittiğini ve sonra da Orionlar tarafından ‘yüzüstü’ bırakıldığını söylemişlerdi.

Ama ya karakterinde böylesine bir zaaf bulmamışlarsa? Ya Adin’i Orionlara bağlayan yüzeysel kanıtlar uydurmaysa? Eğer masumsa,serbest kalmalıydı.

Atılgan’ı terk ederken Tasha’yı da yanında götürecek olsa bile.

Nöbeti bittiği zaman Data kamarasına gitti ve gminin bilgisayarına Yıldız Üssü 36’nın ana bilgisayarına bağlanmasını emretti.

"Aradığınız dosyalar için bu gerekli değil,"dedi bilgisayar. "O dosyalardaki tüm bilgi geminin bilgisayarında mevcut."

"O verilerin orijinallerinin olduğu hafızaya girmeliyim."

"Geminin haberleşmesinde gereksiz bir yüklenme yaratıyorsunuz," diye itiraz etti bilgisayar.

"Dediğimi yap," dedi Data. "Bu bir emirdir."

Beklediği gibi Yıldız Üssü 36’daki ana bilgisayarın hafızası Standard Sınırsız Sanal hafızaydı. Nalavia’nın bilgisayarına yaptığını yapması imkansızdı,çünkü dışarıdan girilebilecek fiziksel bir bilgi deposu yoktu.

Data’nın beyni de benzer bir sistemin çok komplike bir versiyonuydu ve her tecrübeyi hatırlamasını sağlıyordu. ‘Bu asla olmadı,’ gibi bir emir verilse bile unutmuyordu; ama yeni bir emir vererek o hatıranın kafasında canlanmasına izin vermiyordu. Güvenlik kısıtlaması gerektiren bilgileri de böyle bir sistemle koruyordu. Bu şekilde kendisinden bilgi isteyen birine rutin konuşma akışı sırasında bunları vermiyor ya da o bilgileri açığa çıkartacak bir davranışta bulunmaktan kaçınıyordu.

Data hayatı boyunca sınırsız sanal hafızalı bilgisayarlar kullanmıştı,ama daha önce onlardan silinen bilgilere ne olduğunu hiç merak etmemişti. Gerçekten tamamen siliniyor muydu,yoksa sadece bilgilere giriş mi engelleniyordu? Bunu anlamanın hiçbir yolu yoktu.

İnsanlar için belki.

Ama ya kendi beynindeki verilerle Yıldız Üssü 36’nın bilgisayarına girmeyi başarabilseydi?İlginç! Amacına ulaşamasa bile bu çok özel bir tecrübe olacaktı -

- ve de oldukça tehlikeli bir tecrübe. Bağlantıyı kurabileceğinden emindi. Ama ... bağlantıyı kesmeyi de başarabilecek miydi? İradesi,sofistike bir bilgisayarı itaat etmeye zorlayacak kadar güçlü ve sağlam mıydı,bu tecrübeden sonra kimliği,kişiliği değişecek miydi?

Bunu öğrenmenin bir tek yolu vardı. İhtiyatlı bir şekilde gemi bilgisayarının kurduğu bağlantıya girdi. Düşünceleri ondan uzaklaşırken vücudu bilinci yerindeymiş gibi kalmak zorundaydı -

Yıldız Üssü’nün bilgisayarının bir kişiliği yoktu ve böylesi bir girişe ititraz edemezdi. Data bu karmaşık bilgi yumağında kendi emirlerini kabul ettirebileceğini fark etti: tek yapması gereken istediği yıldız tarihlerini düşünmekti ve karşısında haberleşme verileri,otel kayıtları,herşey belirdi. Hepsi Darryl Adin’in çıkarıldığı yüksek mahkemedeki kanıtlara uyuyordu.

Ama değiştirilmiş ya da üzerlerinde oynanmış olabilir miydi?

Data soruyu formüle ederken ... bir şey hissetti. Bilgisayarın bilgi işlem mekanizmasında Data’nınkine benzerlikler vardı - ve benzer bilgilerin yanında benzer tecrübeler de hissetti. Korku verici tecrübeler.

Korku verici?

Yıldız Üssü bilgisayarı korkmuş olamazdı. Bu Data’nın korkusuydu - geçmişinden bir anı.

Priam IV!

Bu,Yıldız Filosu Akademisi mezuniyet sınıfına kabul edilmek için yapmak zorunda kaldığı en zor  ve dehşet verici şeydi. Bütün adaylar o sınavı geçmek zorundaydılar ama bir androidi sanal güvertedeki olayın gerçek olduğuna inandırmanın hiçbir yolu yoktu ... algılarını değiştirmek dışında.

Sanal güvertede Data’ya uygun bir projeksiyon ya da onun psikodramasında rol alacak test personeli yoktu. Onun yerine,Data’nın izni ve yardımıyla Yıldız Filosu’ndaki en yetenekli bilgisayar uzmanları kafasındaki nerede olduğuna ait düşüncelerini bloke edip,Priam IV senaryosunu beynine yerleştirdiler. Testi gerçekten yaşadığını sandığı için hayal kırıcı ve yıpratıcı bir tecrübe olmuştu ama testle ilgili en korkunç hatıraları senaryodan kaynaklanmamıştı. Hayır,Data için en korkunç bölümler testten öncesi ve sonrasıydı,onun izni ve işbirliği olmasına rağmen sonuçta aklı üzerindeki hakimiyeti alınmıştı ve buna adapte olduğu beklenmeyen bir anda da geri verilmişti.

Yeniden doğru ve yanlışı ayırd etmesi için günler geçmesi gerekmişti,hatıralarının kendilerine yeni yerler bulması gerekmişti. Bu yalnızca mantıksız değil,aynı zamanda imkansızdı,duyarlı bir androidin aklının asla kabullenemeyeceği birşeydi. Kafasında neden iki grup hatıra olduğunu biliyordu - Yıldız Filosu labaratuarında yanlış giden bir şey olmaması için uzmanların gözetiminde yatan Data ve Priam IV’te Ana Yönetmelik ve imkansız bir savaş arasında kalan Data. Ancak neden bu paradoks duygusuyla yaşayamayacağını biliyordu.

Aklına gelmek üzere olan Priam IV senaryosu olduğu için,bunu engellemek için bir girişi reddetme komutu verdi ve anıları onu rahatsız etmeyi bıraktı. Bütün tecrübeleri gibi bu hatıralarda yasağı kaldırdığı anda ortaya çıkabilirdi.

Yıldız Üssü 36’nın bilgisayarında hissettiği de benzer birşeydi: aynı uzay-zamanını işgal eden iki farklı hafıza kümesi vardı,bir tanesi yerleşik hafızaydı,diğeri ise girişi kısıtlayan bir komutla korunmuştu. Yıldız Üssü bilgisayarının bu paradokstan rahatsız olabilecek bir bilinci yoktu. Ayrıca bu komutu kaldıracak kapasitesi de yoktu. Bu komut,operatör dosyaları değiştirip,orijinallerini sildiği zaman verilmişti.

Data çeşitli yollar denedi ama bu programı yapan kişi izlerini saklamayı iyi becermişti. Tahmin ettiği gibi,android,organik programcıların metodlarını kullanarak girişi kısıtlayan komutu kaldıramamıştı. Yıldız Üssü bilgisayarının hafızasıyla yüz yüze gelmeliydi.

Data,bilincinin bilgisayarın hafızasına karışıp,gizli dosyalara ulaşmasına kararlıydı. Paradoks, derinlerdeki korkuyu uyandırmıştı,ama onu bastırıp aramaya devam ediyordu.

Bilgisayar onu herhangi bir kullanıcı gibi bir dış güç olarak algılamıştı. Silinen her neyse girmesine izin verilmiyordu.

Bilgisayarı onun bir parçası olduğuna inandırmadıkça da izin verilmeyecekti.

Bu araştırmaya Tasha için başlamıştı ama artık onu merakı kamçılıyordu. Bilgilerle oynandığını biliyordu. Eğer sağladığı yüksek bilinci sürdürebilirse,saklanan dosyalara girebilir ve zarar görmeden çıkabilirdi. Artık Atılgan’la sadece çok zayıf bir bağı vardı,Data ruhu olmayan bilgiler yumağıyla birleşmişti.

Çelişkili bilgiler!

Yalnızca aradığı şeyler değil,Yıldız Üssü bilgisayarına girilmiş ya da oradan silinmiş herşey üstüne geliyordu. Öncelikleri sıralanmadan sanal hafızada serbest olan,başı boş dosyalar Data’nın hafızasına hücum ediyorlardı ve bilincini tehdit ediyorlardı! Bu paradoks onu boğacaktı,kontrolü kaybetmemek için savaşmalıydı,bilincinin gücünü,onu felakete çekmek isteyen kaosa kabul ettirmeliydi.

Dizleri titreyen ve göz yaşlarını bastırmaya çalışan Tasha Yar,Darryl Adin’i Atılgan’a ışınlanmaya zorladığından beri ilk kez hücreye geliyordu.

Dare’in üzerinde standard sarı tulum vardı. Hücresinin önündeki güç alanı titrek bir ışık saçıyor, hemen arkada da iki nöbetçi tetikte bekliyordu.

Ses güç alanından içeri girebiliyordu. Ayak seslerini duyan Dare oturduğu yerden kalktı ve Tasha’yla yüz yüze gelecek şekilde durdu,yüzünde hiçbir ifade yoktu.

Yar’ın elinde sarmalanmış halde elbiseler vardı. Dare’in karşısında durdu. "Nöbetçiler, gidebilirsiniz."

"Biz biraz geriye çekilirsek,özel konuşabilirsiniz -" dedi Anderson.

"Gidebilirsiniz dedim," diye tekrar etti Tasha. İki adam birbirlerine baktılar ve arkalarını dönüp gittiler.

Yar,adamlar gözden kaybolana kadar bekledi ve güç alanını kaldıran düğmeye bastı.

Dare sessiz ve hareketsiz bir halde ona bakıyordu.

Tasha ona yaklaştı,ışınlandığında üzerinde olan siyah,göğsünde Gümüş Şövalye şeklindeki kombaj olan ceketi uzattı. "Özgürsün,Dare," dedi. "İşte - arkadaşlarını arayabilirsin. Hızımıza ulaşamasalar bile Atılgan’ı izlediklerinden eminim."

Sonunda konuştu. "Tasha." Bu kaba bir fısıltıydı. "Ne yapıyorsun?"

Tasha gülümserken,gözlerindeki yaşlara artık hakim olamıyordu. "Sana söyledim - özgürsün. Dare ... temize çıktın."

Dare inanamıyordu,derin bir nefes aldı. "Ne?"

"Bu doğru! İftiraya uğradın - Orionlar Starbound’a hem dilityumu çalmak hem de seni gözden düşürmek için saldırmışlar.Yıldız Üssü 36’nın bilgisayarındaki kayıtları değiştirmişler. O güvenlik toplantısı sana asla bildirilmedi,ama kayıtları seni orada gösterecek şekilde değiştirmişler - bilgileri değiştirmelerinin kayıtları bilgisayarda,Data bunu açığa çıkardı."

"Data!"

"Evet," dedi Tasha. "Başka kimse bunu beceremezdi. Hiçbir insan modern bir Yıldız Üssü bilgisayarına girip,silinmiş kayıtları araştıramaz. Ama Data Nalavia’nın gerçek kimliğini açığa çıkarırken yaptığı gibi yapabileceğini düşünmüş."

"Başka bir lanet olası Orion," dedi Dare.

"Evet. Ama Dare - Data bağlantıyı bu sayede kurdu: Orionları Conquiidor’da yenmen,sonra da Yıldız Üssü 36’da yaptığını söyledikleri anlaşma. Hepimiz bunun uydurma olduğunu biliyorduk ama sadece Data bunu kanıtlayabildi - hayatı pahasına."

"Ne?"

"Geordi -Yüzbaşı LaForge - onu baygın bulmuş. Data bayılmaz,bilirsin. Anlamıyorum - hiçbirimizin de anlayabileceğini sanmıyorum - ama Data bir şekilde kendini Yıldız Üssü 36’nın bilgisayarına bağlamış,hafızasına girmiş ve sahte bilgileri tespit etmiş. Az daha çıkmayı beceremiyormuş."

"İyi mi?" diye sordu Dare,gerçekten merak etmişti.

"Evet. Geordi onu çıkarmayı başarmış. Onlar iyi arkadaşlar."

"Sanırım sizin Bay Data’nın birçok iyi dostu var,ben de dahil. Ama herşeyden sonra,Yıldız Filosu sadece onun sözü olan kanıtlara inanır mı?"

"İnandılar bile!" dedi Tasha. "Dare,Data’nın getirdiği kanıtlar şüphe götürmeyecek kadar kesin. Üstelik teyid edildiler.Kaptan Picard Yıldız Filosu Komutanlığı’na bilgi verdi ve Yıldız Üssü 36’da soruşturma başlatıldı - ve orada hala Orion casusları olduğu ortaya çıktı. Yıldız Filosu personelinin sürekli gittikleri bir kulübün sahibi."

"Başka bir Orion mu?" diye sordu Dare.

"Evet - insan görünümünde.Tıbbi araştırmalarla yakalanmadı,görevliler sivilleri taramadan geçireceğinde kaçmaya çalışırken kendini ele vermiş."

"Bir meyhaneci," dedi Dare. "Akıllı bir casusun sarhoş mürettebatın böbürlenmelerinden ne kadar çok şey öğrendiğini kim bilebilir? Ama bu yeterli mi,Tasha? Orijinal suçlardan temize çıkmış olsam da, mahkumiyetten kaçma var."

"Bu durumda,o suçlamalar düşürüldü,çünkü kaçarken kimseye zarar vermedin,ama birkaç yüksek rütbeli subayı oldukça utandırdın."

"Eşit tecrübemiz vardı ve ben hayatım için dövüşüyordum. Tasha - bir şansım olduğuna inanmakta güçlük çekiyorum. Özellikle de Yıldız Üssü’ndeki kanıtları düşündüğüm zaman - ya Starbound’a yapılan sabotaj? Bunu benim yapmadığımı biliyorum,öyleyse kim yaptı?"

"Nichols yapmış gibi görünüyor," dedi Yar.

"Şef mühendis mi? Ama neden,Tasha? Şerefli bir kariyerin ardından emekli olmak üzereydi. Neden böyle bir şey yapsın ki?" diye sordu Dare.

"Emekli maaşından başka geliri olmadığı görülüyor,ayrıca hayatının geri kalanında yapacak bir işi de yok. Emekli oluyordu çünkü işini daha fazla yapamayacaktı; hiçbir firma onu almazdı. Dare,ben de anlamıyorum,ama Data Nichols ve Orion ajanları arasında geçen konuşmaları ortaya çıkardı. Seni tuzağa düşürmek için onu kullandıklarından haberi olduğunu sanmıyorum; muhtemelen sadece dilityumu istediklerini düşünüyordu. Yıldız Üssü 36 bilgisayarında satılık bazı yerleri incelemiş. Maaşıyla bunları karşılaması mümkün değildi."

Dare kafasını salladı. "Şef Mühendis olarak,Nicholsgemideki her yere girme hakkına sahipti; o devre kırıcıyı yerleştirmesi çok kolay olmuştur. Ona karşı kızgınlık bile hissetmiyorum. Orionlar onu kulandılar ve sonra da öldürdüler. O hayatta sadece tek bir şeyde iyiydi,onu da kaybedince kendi kendine ne yapacağını bilemedi."

Yar gülümsedi,Dare’in kırgın olmamasına çok sevinmişti. "En azından artık hepsi geçti."

"Tamamen değil," dedi Dare. "Bir mahkemeyi daha kaldırabileceğimi sanmıyorum."

"Buna gerek yok," dedi Tasha. "Kaptan Picard’ın amirallikte iyi dostları var. Yıldız Filosu Komutanlığı bir acil soruşturma mahkemesi kurdu ve sonuçlar ulaşalı beş dakika bile olmadı. Sen özgür bir adamsın ... ve" üstteki elbiseleri aralıyarak,en altta sakladığı üniformayı ortaya çıkardı - "eğer istersenYarbay rütbesiyle Yıldız Filosu Güvenliği’ne geri dönebilirsin."

Tereddüt içinde altın sarısı,yeşil,siyah renklerindeki üniformaya uzandı ama sonra vaz geçip öbür elbiseleri aldı ve hepsini yere bırakıp Tasha’yı kollarının arasına aldı, "Teşekkür ederim! Aman Tanrım - teşekkürler,Tasha!" Ve onu öptü. "Neden bana bunlar olurken tek kelime etmedin?"

"Çünkü bilmiyordum. Data sadece Kaptan’a söylemişti ve o da Yıldız Filosu Komutanlığı’yla bağlantı kurmuş. Başarabileceklerinden emin olmadıkları için bana umut vermek istememişler. Güvenlik casusu tutukladığı zaman ... senin bağlantın olduğunu söylemiş. Onun sözüne karşı Data’nın kanıtları - ama sonunda Yıldız Filosu Data’ya inandı. Hepsi geçti,Dare."

"Bunu sana borçluyum," dedi. Yüzünde Tasha’nın o güne kadar kimsede görmediğikadar mutlu bir gülümseme vardı. "Ve Data’ya. İnsan hayatını ve herşeyini kurtaran bir android için ne yapabilir?"

"Teşekkür etmen yeter," dedi Tasha. Daha sonra elbiselerini topladı ve gümüş kombajı çıkardı. "Aptalca bir şey yapmadan önce takipçilerini arasan iyi olur.Treva’dan ayrıldığımızdan beri bizi izliyorlar; hızlanıp onları geride bırakana kadar saptayıcılarla kontrol ettik. Yıldız Üssü 68’e gittiğimizi biliyor olmalılar. Neden onlara orada bırakacağımız tek kişinin Nalavia olacağını söylemiyorsun? Sanırım bir hapishane baskını  düzenleyip onu kurtarmak ilgilerini çekmez."

"Tasha," dedi Dare. "Çetemin beni bir Federasyon Rehabilitasyon Merkezi’nden kurtaracağını düşünüyor olamazsın."

"Düşünmek mi? Bunu biliyorum. Ve başarırlarsa da hiç şaşırmam. Ama bunu yapmaları gerekmediği için seviniyorum."

Dare, "Bir yıldız gemisinin köprüsünü bulmayı başarabilirim," dedikten sonra Tasha elbiselerini değiştirmesi ve görüşmelerini yapması için onu yalnız bıraktı.

Ama kısa bir sonra köprüye geldiğinde üzerinde Tasha’nın getirdiği üniforma yerine sivil kıyafetleri vardı. Picard’a ve Data’ya teşekkür ettikten sonra, "Yıldız Üssü 68 de serbest bir bölgede beklememi ayarlayabilir misiniz? Adamlarım beni oradan alacak."

Picard ona baktı. "Tabii ki,eğer istediğin buysa. Ama eminim ki Tasha sana-"

"Yıldız Filosu’na geri dönebileceğimi söyledi ve ben de buna gerçekten minnettar oldum. Ama artık başka zorunluluklarım var. Ve ... korkarım artık kurallar ve yönetmeliklerden eskisi kadar hoşlanmıyorum." Yar’a döndü. Yar konsolunun arkasından onu izliyordu ve hayal kırıklığını gizlemeye çalışıyordu.

"Tasha,fırsatın olduğunda,konuşmalıyız."

"Git," dedi Picard. "Ama Bay Adin," dedi Tasha ve Dare asansöre girerlerken, "Güvenlik Şefi’mi kaybetmek istemediğimi anlamanızı istiyorum," dedi.

Dare ona gülümsedi,kurnaz ama sinsi olmayan bir gülümsemeydi bu. "Bu,inanıyorum ki,Tasha’ya bağlıdır."

Beraber Yar’ın kamarasına gittiler. Sonradan Tasha,Kaptan’ın bunu tahmin ettiğini öğrenecekti. "Her zaman beraber çalışmayı istemiştik. Senin kendi görev yerinde çalışman gerektiğini anlıyorum ve buna saygı gösteriyorum. Ama-" Dare,Tasha’yı omuzlarından tuttu ve gözlerinin içine bakarak gülümsedi. "Haberleşebileceğimizi bilebilmek ne büyük bir mutluluk! Gittiğim yerleri sana bildireceğim,zaten galakside bu kadar fazla geveze varken Atılgan’ı izlemek çok kolay."

"Geçen yıllar boyunca yaptığım her şeyi biliyordun?" diye sordu Tasha.

"Her zaman değil,ama genellikle. Sen Atılgan’a geldikten sonra kolay oldu. Ama seni benden binlerce ışık yılı uzakta istemiyorum,Tasha. Seni yanımda istiyorum."

"O halde neden Yıldız Filosu’nun teklifini kabul etmedin? Dare,yapılan yanlışı kabul ettikten sonra istediğin görevi sana vereceklerdir. Burada,Atılgan’da görev alabilirsin."

"Senin Güvenlik Şefi olduğun yerde,kedicik. Seni seviyorum,Tasha,ama senden emir almaya hazır değilim."

"Özellikle de rütben benden fazlayken," diye onayladı Tasha. "Ama ben geri -"

"Bunu aklından bile geçirme! Tasha,ben böyle birşeyi asla önermezdim; bu göreve çok çalışarak ve bileğinin hakkıyla geldin. Hayır,sevgilim,seninle çalışabilmemizin tek yolu eşit şartlarda olmamız,bunu anla. Ve bu da Yıldız Filosu’nda olamaz. Bana katıl ve kendi kurallarından başka hiçbir kurala uymamanın tadına var."

"Dare,ben bunu - "

"Bunu söyleme," parmağını Tasha’nın dudaklarına koydu. "Bugün karar vermen gerekmez,Tasha. İnan bana,Yıldız Filosu’nun senin için anlamını biliyorum. Ama zaman iinde bunun değişeceğine de inanıyorum. O zaman hala orada olacağım,sevgilim. Bizi hiçbir şey yenemez,sen ve ben." Elini Tasha’nın dudağından kaldırdı,sessizce sarılıp,o anın hiç bitmemesini dilediler.

Dare haklıydı. Bugün karar vermesine gerek yoktu - bunu yapamazdı da. Şu anki görevi uzun bir zaman sürecekti ... ve Dare bunu yapması gerektiğini anlıyordu. Ama o artık özgürdü. Birbirlerini yeniden görebilirlerdi,ne zaman fırsat bulabilirlerse.

Ve birgün,belki de ...

XII

Atılgan rutin uçuşunu sürdürüyordu. Bunun Komutan Data’nın hayatında geçirdiği en zor gün olduğunu gösteren en ufak bir ipucu bile yoktu.

Her zamanki görev yerindeydi. Worf üst köprüden önlerinde hiçbir araç ya da engel olmadığını rapor edip,Tasha’yla gemide yapılan savaş sanatları yarışması hakkında konuşmaya başladı. Data,Worf’un Tasha’nın kazanacağına dair bahse girdiğini duyduğunda kadının sesindeki mutluluğu fark etti.

Darryl Adin Yıldız Filosu’nun teklifini kabul etmemiş bile olsa,Tasha mutlu görünüyordu. Data, Adin’i temize çıkaran kanıtları bulduğuna seviniyordu - artık Tasha’nın sevdiği adamla yeniden birleşmesinin onunla,Worf,Deanna ve diğerleriyle olan arkadaşlığını etkilemeyeceği belli olmuştu.

Rikan haklıydı: Data çok farklı iki cins ... sevgiyi karıştırmıştı. O kelimeyi kullanırken hala rahatsız oluyordu,savaş lordunun söylediği gibi,insanlar da onun başka anlamları arasında kayboluyorlardı. Muhtemelen Data da öyle yapıyordu,çünkü o da insanlar tarafından programlanmıştı. Sebep ne olursa olsun,Data Atılgan’da kuruğu dostlukların,sadece zincire katılacak yeni halkalar tarafından arttırılacağını biliyordu.

Yolculuklarının tek düzeliği sona erdiğinde,Data’nın kendi içinde çıktığı yolculuk da sona ermişti. Deanna Troi’un mekiği Vagra II’de düşmüştü. Data,Riker,Tasha ve Dr Crusher onu ve pilotu kurtarmak için gezegene ışınlanmıştı. Ama ekibin mekiğe ulaşması Armus adındaki garip yaratık tarafından engellenmişti.

O zaman bile ne bir uyarı ne de endişe vardı. Değişik hayat formları Atılgan mürettebatı için yeni bir şey olmadığı için kimse konuşan bir katran çukurunu ciddiye almamıştı. Kimse üzerinden geçip, katranın içinde duran mekiğe ulaşmaya çalıştığında onu durdurmaya çalışmamıştı.

Armus’u ne kadar da hafife almışlardı!

Ve o şey Tasha’yı yaraladığı zaman,Riker’la Data fazerlerini ona çevirmişlerdi,Dr Crusher da Tasha’ya müdahale etmişti. İşte o zaman silahlarının ona etki etmediğini fark etmişlerdi; hiçbiri Tasha’nın durumunun ciddi olduğunu fark etmemişti, taa ki-

Dr Crusher Kaptan’a "O öldü," diyene kadar. Data sesinde şaşkınlık yerine başka bir şey fark etmişti; inanamıyordu. Aynı ifade Riker’ın yüzünde de vardı.

Dr Crusher Tasha’nın cansız vücudunu Data’nın kucağına koydu ve Atılgan’a ışınlandılar. Standard prosedürlere uyarak onu revire taşıdılar. Ameliyat masasına yatırdıktan sonra raporlarını sunmak için Kaptan’a gittiler.

Ama Kaptan’la revire gelen asansörden koşarak çıktığı sırada karşılaştılar. "O nasıl?"

"Bilmiyorum," diye cevapladı Data. "Eminim Dr Crusher onu iyileştirebilir." Bu iyi bir yalan değildi; Tasha’nın elektrik şoku yüzünden kalbinin durmuş olduğunu düşünüyordu,kolayca düzelecek bir durumdu.

"Gel,Data," dedi Picard. Android’in gözlerinin içine bakarak, "Elimizden bir şey gelmeyebilir,ama benim köprüde oturup rapor beklemeye niyetim yok," dedi.

Böylece Data Tasha’nın durumunu ilk elden öğrenmek isteyen Picard’ın arkasından revire gitti.

Data çaresiz görünen Riker’ın yanında durdu. Tasha’yı kurtarmak için birbiri ardına yapılan bütün denemeler boşa giderken Picard da Riker ve Data’nın yanına geldi. O da en az Data kadar farkındaydı Tasha için bir umut kalmadığının. Data iki adamın yüzlerinde bir arkadaşın ölümünü kabullenmeyen ifadeyi gördü. Dr Crusher "O gitti," diyene kadar ümitle bekliyorlardı.

"Gitti mi?" Kaptan Picard duyduklarına inanamayarak Dr Crusher’ı daha fazlasını söylemesi için zorladı. Ama kadının tek yapabildiği göz yaşlarıyla boğuşmaktı.

Data hiçbir şey söylemedi. İnsanların kederi onu rahatsız ediyordu ... kendi duyguları ise daha önce hiç hissetmediği kadar karmaşıktı. Kaptan Picard strateji toplantısı için çağırana kadar duyguları aynıydı.

Etrafındaki insanlar konuşurken Data sessiz kaldı. Kendini onların arasında yabancı hissetmişti. Bu,Picard söz alana kadar sürdü. "Yüzbaşı Yar’ın ölümü hepimize çok büyük bir acı vermiştir. Şu anda bununla elimizden geldiği kadar mücadele etmeliyiz. Mekik mürettebatı güven içinde gemiye ışınlanana kadar acımız beklemek zorunda. Bu anlaşıldı mı?"

Odaya sessizlik hakim oldu - daha sonra Picard tavsiye ve önerileri sormaya başladığında herkesin Picard'ın tam olarak söylediğini yapması Data'ya cesaret vermişti: herşeyi bir kenara bırakıp,tamamen Deanna Troi ve pilotunu sağ salim Atılgan’a getirmeye konsantre olmuşlardı. O da en az diğerleri kadar bu konuda istekliydi; hepsi acılarının sağ olan arkadaşları kurtarılana kadar beklemesi gerektiğini biliyordu.

Gezegene dönüşte Data sadizme dair ilk tecrübesini yaşadı. Armus bir kitaba konu olacak kadar garipti - ama elindeki kuvvet ve rehinelerle kitaplarda yazan çözümlerden çok daha hassastı.

Ve Data’ya büyük bir ilgi duymuştu. Gücünü zalimce Dr Crusher,Geordi ve Riker’da da denediği halde her seferinde işkence için Data’yı seçiyordu. Daha sonra Kaptan Picard da onlara katıldı - ve çözümü buldu.

"Mekikteki adamlarımı görmek istiyorum," dedi Picard.

"Eğlendir beni," diye cevapladı Armus -

-ve Picard sadece kafasını sallayıp,"Hayır," dedi.

O noktadan sonra Data ve Dr Crusher, Armus’la nasıl başa çıkılabileceğini anladılar. Armus onların hareketlerini kontrol edebilirdi,ama hislerini kontrol etmesine izin vermeyebilirlerdi.

Yaratık,Kaptan’la karşılaştığı zaman dengini bulduğunu anlamış olmalıydı. Çünkü Data’yı ve Dr Crusher’ı denedikten sonra Geordi ve Riker’ı rahat bırakmıştı ve Kaptan’la bire bir oynamak için dördünün de Atılgan’a ışınlanmasına izin vermişti.

Daha sonra gemide Kaptan’ın verdiği brifingde Data hiçbir şey anlamadığını fark etti. "Efendim," dedi, "görülüyor ki Armus’un bize yapmaya çalıştığını Armus’a yaptınız: onu öfkelendirerek kontrol ettiniz. Gezegenden ayrılmasına yardım edeceğinizi ima ettiniz - ve sonra bunu yapmayı reddettiniz. Artan öfkesi onu güçsüz bıraktı ve biz de sizi ve mekik mürettebatını ışınlayabildik."

"Bu doğru,Data," dedi Picard.

Data kaşlarını çattı. "Bunu anlamıyorum. Eğer Armus’a bu çeşit duygusal manipulasyonlar yapılması yanlışsa - "

"Data!" dedi Geordi.

Aynı zamanda Dr Crusher da ona kızarak, "Kaptan’ın kararını -"

"Konuşmasına izin verin!" dedi Picard ve itirazlar kesildi. "Bu geçerli bir soru,Bay Data."

Data açıkladı, "Anlamaya çalıştığım Armus’un geride bırakılması değil,ama izlenen metod. Böyle bir davranışta pozitif ya da negatif yönde hiçbir ahlaki değer yok. Örneğin hepimiz fazerlerimizle ona ateş edip onu öldürmeye ya da yaralamaya çalıştık. Kendimizi ya da arkadaşlarımızı savunmak için yapılan bu davranışlar anlaşılabilir."

Data durup,aklındakileri açıklayacak kelimeleri düşünürken,Picard ona cevap vermeye başlamıştı. "Sormak istediğin,Data,Armus’la aynı derecede acımasız bir intikama mı giriştiğim."

Data diğerlerinin de ona baktığını hissetti. Bu kadar sert ifadeler kullanmayacağı halde sormak istediği tam olarak buydu. "Evet,efendim," diye cevap verdi.

Picard’ın yüzünde kederli bir gülümseme belirdi. "Buna cevap veremem Bay Data."

"Ne!" dedi Riker. "Efendim,hepimiz sizin asla -!"

"Hayır,Bir Numara," dedi Picard sakince,"bunu bilemezsiniz,çünkü ben de bilmiyorum. Bu kötülükle yüzleşmenin en büyük tehlikesi: bu bulaşıcıdır. Ne gerekiyorsa onu yaptığımdan hiçbir şüphem yok. Neden bunu yaptığım ise - belki Tasha’nın intikamını almak için içime ilkel insanlara özgü vahşice bir intikam duygusu doldu ya da Armus’un size hissettirdikleri için - sanırım bunu ben de hayatımın geri kalanında kendime soracağım."

"Üzgünüm,efendim," dedi Data. "Bunu sormamalıydım."

"Oh,evet,Data," diye cevap verdi Kaptan,"sormalıydın. Benim hepinizden daha fazla tecrübem var ama bu bile böyle seçimler yapabilmeyi kolaylaştırmıyor.Er ya da geç hepimiz yenemeyeceğimiz düşmanlarla karşılaşacağız. Hayatın en ağır derslerinden biri bazen bizi sadece berabere kalmamızı umabileceğimiz durumlarda bırakmasıdır. Eğer insan kendiyle savaşıyorsa,bu hepsinden daha zordur."

Bununla toplantı bitmişti - ama uzun ve gergin gün daha bitmemişti. En azından Tasha’nın ölümünün verdiği ızdırapla yüzleşecekleri zaman vardı. Önce cenaze töreni vardı,gemideki herkese açıktı. Data Yıldız Filosu’nda geçirdiği yıllar boyunca bu şekilde birçok törene katılmıştı; bugün de bir sürü teselli ve baş sağlığı kelimesi duymuştu,ama hiçbiri bir işe yaramamıştı.

Daha önce de meslektaşlarını kaybetmişti. Ama ilk defa bir dostunu kaybediyordu.

Cenazeden sonra Data kamarasına döndü - duygu ve düşüncelerinin içinde yaptığı gezi,Kaptan’ın interkomdan yaptığı çağrıyla kesildi. "Lütfen sanal güverteye gelin,Bay Data."

"Sanal güverteye mi,efendim?"

"Adınız Tasha’nın veda mesajı bıraktıklarının arasında"

"Evet,efendim," diye otomatik bir cevap verdi Data - ama içindekilerden hiçbiri otomatik değildi. Bunu Yıldız Filosu geleneklerinden biliyordu ama hiçbir zaman dahil edilmemişti.

Wesley Crusher da dahil bütün köprü mürettebatı oradaydı. Beverly Crusher da onlara katıldı.

Data,ne beklediğini bilmeyerek,diğerlerinden biraz daha geride bekliyordu. Tasha’nın görüntüsü belirdiğinde Wesley’in annesine baktığını gördü ve çocuğa karşı bir sıcaklık hissetti.

Tasha mesajını kaydederken,görev sırasında çabuk bir ölümle karşılaşacağını tahmin etmişti. Arkadaşlarına duyduğu sevgiden,Yıldız Filosu’na duyduğu bağlılıktan ve her birine karşı hissettiklerinden bahsetmişti.

Sıra Data’ya geldiğinde,Tasha ona bir dost dedi ve ekledi, "Sen herşeyi bir çocuğun sonsuz merakıyla görüyorsun ve bu seni hepimizden daha fazla insan yapıyor."

Tasha’nın görüntüsü kaybolduğunda yalnızca Kaptan Picard cevap verdi, "Au revoir,Natasha." Daha sonra ekledi, "Buluşma sona ermiştir," ve sanal güverte boşalmaya başladı.

Data önündeki bulut görüntülerine bakarak az önce olanları anlamaya çalışıyordu. Yine kendini herkesten izole edilmiş hissediyordu. Picard ona katıldı,ama önce Data’nın konuşmasına izin verdi.

"Efendim," dedi Data, "bu buluşmanın amacı ... aklımı karıştırıyor."

"Oh? Nasıl?"

"Düşündüklerim Tasha için değil," diye açıkladı Tasha, "benim için. Sürekli onun yokluğunun yarattığı boşluğun büyüklüğünü düşünüyorum. Kaçırdığım bir nokta mı var?"

"Hayır,kaçırdığın bir şey yok,Data," dedi Kaptan. "Bu normal," dedi ve androidi düşünceleriyle baş başa bıraktı.

Data bir süre olduğu yerde durdu. Keşke ... keşke Tasha’yla sadece bir defa daha konuşabilseydi,keşke insanların bununla nasıl başa çıkabildiğini anlayabilseydi.

Tasha’nın görüntüsünün söylediği gibi onun da kendi hatıraları vardı. Bazılarının onu şanslı bulabileceğini düşündü. Çünkü Tasha’yla geçirdiği her anı çok net hatırlayabilirdi ve bunlar insan hafızasında saklananlar gibi zaman içinde solmaya mahkum hatıralar olmazdı. Muhtemelen anlayamayacakları,androidin bu acıyı hayatı boyunca bu kadar net ve yoğun yaşayacağıydı.

Daha sonra aklına savaş lordu Rikan’ın söyledikleri geldi. "Hayatta kalanlar şanslı farzedilirler, Data - ve bundaki ironi de uzun yıllar yaşadığımız için bizi kıskananlar bu yılların verdikleri acıları göremeden aramızdan ayrılırlar ... ya da bunları paylaşmak için yaşarlar."

Demek savaş lordunun anlatmak istediği buydu. Data Rikan’la konuşabilmek isterdi - alt uzay telsizini kullanarak bunu yapabileceğini düşündü.

Kaptan Picard’ın toplantıda söylediklerini hatırladı, "Benim hepinizden daha fazla tecrübem var."

Jean-Luc Picard da ****. Ama efsanevi James T. Kirk gibi ,Picard da bir masanın ardında çalışmak yerine gezegenler ve yıldızlar arasında görev yapmak için yaratılmıştı - ve tıpkı Kaptan Kirk gibi, Yıldız Filosu onun da istedği kadar bu görevi sürdürmesine izin vermişlerdi.

Uzun ve zor günün ardından köprü mürettebatının görevi bitmişti. Kaptan’ın da tek isteği biraz dinlenmekti.

Ama Data kamarasına gittiğinde konsolunda Picard’ı aramasını söyleyen bir mesaj bulmuştu.

"Oh,evet,Data - Tasha hakkında senin tavsiyene ihtiyacım olan bir konu var. Kamarama gelebilir misin?"

"Orada olacağım,efendim."

‘Konu’ son bir görüntülü mesajdı. Picard koltuğunda oturmuş,kartuşu elinde tutuyordu. Data mesajın kim için bırakıldığından hiçbir şüphe duymuyordu.

"Tasha’nın Darryl Adin’e veda mesajı."

"Kaptan yeniden kartuşa baktı. "Bu doğru. Onun nerede olduğunu biliyor musun?"

Picard bunu bilgisayardan öğrenebilirdi,ama Data bunu ona söylemedi. "O hala Treva’da,efendim. Başkan Rikan’a hükümet çalışmalarında yardımcı oluyor."

"O halde bunu oraya gönderelim mi?"

"Evet,ef -" Data durdu. "Eğer izin verirseniz,Kaptan,birikmiş kişisel izinlerim var. Sizin için de uygunsa Tasha’nın mesajını Bay Adin’e kendim götürmek istiyorum. Bunun bir kuryeyle gönderilmesinin uygun olduğunu-" Data söylediği şeye şaşırarak durdu.

Picard küçük bir gülümsemeyle ona baktı. "Bunun Tasha’yı tanımayan biri tarafından götürülmesi," dedi. "İzin verilmiştir." Kartuşu uzattı. "Bunu yapman gereken ilk sefer bu ama son olmayacak." Data,Kaptan Picard’ın,kocasının mesaj kartuşunu Dr Crusher’a götürmesini hatırladığından emindi. Belki de Kaptan’ın gözlerindeki gölgelerin sebebi,benzer olayların bir bir aklından geçmesiydi.

"Bu hayatta kalmak için ödediğimiz bedel," dedi Data.

Picard şaşkınlıkla ona baktı. Daha sonra kafasını salladı. "Ben bunu bu şekilde düşünmemiştim,ama haklısın,Data. Ve gönüllü olduğun için teşekkür ederim. Darryl Adin’i benden daha iyi tanıyorsun. Ama sen gitmeseydin,sıradan bir mesaj gibi göndermektense,mesajı ben götürürdüm."

"Yıldız Filosu’nun politikası bu çeşit mesajları,her iki tarafı da tanıyan kişilerle göndermeye gayret etmektir." dedi Data.

"Ve Yıldız Filosu politikasının sizin teklifinizle bir ilgisi yok," dedi Kaptan.

"Hayır,efendim," dedi Data.

"O halde gidip,yokluğunuzda değişecek nöbet çizelgesini düzenleyin. Bir şey daha var,Bay Data," dei Kaptan,androia arkasını dönüp,gitmeye hazırlanırken.

Data arkasını dndü. "Evet,efendim?"

"Daha önce Yıldız Filosu veda mesjlarının anlamını anladığınızı söylemiştim. Ama dosyalarda gördüğüm kadarıyla,sizin bir veda mesajınız yok."

Data masaya baktı,kaşlarını kaldırdı ve Kaptan’a döndü. "Haklısınız,efendim. Bu durumu hemen düzelteceğim. Daha önce ... gerekli gibi görünmemişti."

"Ama şimdi görünüyor?"

"Evet,efendim."

Picard kafasını salladı. "O halde haklıymışım. Bay Data,bu konuyu kesinlikle anlamışsınız." 

- SON -