turnalar ali'mi görmediniz mi yemen ellerinden beri gelirim turnalar ali'mi görmediniz mi hava üzerinde sema ederken

turnalar ali'mi görmediniz mi şah'ım hayber kalesini yıkarken nice yezit halka olup bakarken muhammet mustafa hacc'a çıkarken turnalar ali'mi görmediniz mi kim gördü deryada balık izini eğildi kanber'in öptü gözünü turnalardan işittim avazını

turnalar ali'mi görmediniz mi havanın yüzünde sema tutarken ab-ı kevser şarabından içerken muhammet gül ü reyhanın seçerken turnalar ali'mi görmediniz mi şeriat yolunu muhammet açtı

tarikat menzilini ali seçti

bu meydandan nice erenler geçti turnalar ali'mi görmediniz mi pir sultan'ım eydür konup göçelim gelin kevser şarabından içelim ali'nin uğruna serden geçelim turnalar ali'mi görmediniz mi eğer dost ırmağın

eğer dost ırmağın gözün ararsan serçeşme'den gelir suyun durusu ali muhammet'tir muhammet ali ikisi de bir elmanın yarısı

ali'm engür ezdi kırklar da içti kırkı da mest oldu kendinden geçti muhabbetin kapısını kim açtı cümlesi de bir ikrarın çerisi ali'm yola gider menzili keser sofi nerde olsa yalanı basar bir kale yaptırmış on iki hisar sor nedendir duvarının örüsü dört kapısı vardır kırk da dükkanı üçyüz altmış altı gevher madeni on yedi kişidir alıp satanı

cümlesinin sarrafıdır birisi o kalenin bedenine kuş konar kanadı üstünde kandiller yanar pir sultan abdal'ım secdeye iner aşık oldum gitmez benzim sarısı gönder bizi safa ile

mihman olmuşum gelmişim

hakk'a bağlamışım özüm

ev sahibi iki gözüm

gönder bizi safa ile

gelin örselemen bizi

hakk'a ısmarladık sizi

ayağın tozuna yüzü

sürdür bizi safa ile

sürüye katılan koçlar

o da hakk'ın emrin işler

yiyip içtiğimiz kardaşlar

gönder bizi safa ile

hey dedeler hey babalar

yerde gökte hü diyenler

rıza lokmasın yiyenler

gönder bizi safa ile

gidiyoruz hoşça kalın

gahi siz de bize gelin

heybemize azık koyun

gönder bizi safa ile

pir sultan ere varalım

hak divanına duralım

yolcu çizmesin giyelim

gönder bizi safa ile

leblerinin balı ile

gel güzel yola gidelim

adı güzel ali ile

açlar doyar susuz kanar

leblerinin balı ile

içilmez dolu içilmez

sevgili yardan geçilmez

ikisi birden seçilmez

has bahçenin gülü ile

ali'm bana neler etti

aldı elim dara çekti

üstüme yürüyüş etti

elindeki dolu ile

ağaç kuru devran döner

kuş yuvaya bir dem konar

doldurmuş dolusun sunar

ali'm kendi eli ile

erenler lokması nurdur

lokmaya elini sundur

pir sultan'ım doğru yoldur

ali'm kendi yolu ile

yiyemezsin demedim mi

güzel aşk cevrimizi

çekemezsin demedim mi

bu bir rıza lokmasıdır

yiyemezsin demedim mi

yemeyenler kalır naçar

gözlerinden kanlar saçar

bu bir demdir gelir geçer

duyamazsın demedim mi

bak şu aşkın haline

ne gelse söyler diline

can ü başı hak yoluna

koyamazsın demedim mi

aşıklar harabat olur

hak yanında hürmet bulur

muhabbet baldan tatl'olur

doyamazsın demedim mi

girelim ali serine

çıkalım meydan yerine

küfrümüz iman yerine

sayamazsın demedim mi

pir sultan'ım der şah'ımız

hakk'a ulaşır rahımız

on'ki imam katarımız

uyamazsın demedim mi

durmaz yezit oklar bizi

geldik darına duşlandık

irehbere bağışlandık

bir aşıyla aşılandık

durmaz yezit oklar bizi

gönül bir ulu şehirdir

rızasız lokma zehirdir

talib yiyemez haklar bizi

hak iyesi haklar bizi

tarikattadır elimiz

hakikattadır yurdumuz

hak'la olunca virdimiz

her kazadan saklar bizi

meydana meydan güzarım

hak olan yere nazarım

gaibde sırda gezerim

göremesin çoklar bizi

pir sultan talib devirir

mervanın külün savurur

yedi kat barü çevirir

ali anda saklar bizi

helal haram yese gerek

kalbi kara kallaş sofi

şu cihana gelse gerek

adı helal zade konmuş

helal haram yese gerek

helal haram yiyen kişi

hakk'ınan yoktur bir işi

oturmuş da sallar başı

zikrullahım dese gerek

görmez amma gönül katar

çıkmaz yataklarda yatar

ödünç alır ödünç satar

karı ziyan olsa gerek

hem pirinden gülbank alır

nasihata kulak urur

nefis için mihman olur

ben hacıyım dese gerek

pir sultan'ım varmayanlar

pir cemalin görmeyenler

bir ikrara durmayanlar

imansızca ölse gerek

kuşağına dolu geldi

evvel baştan bu dünyaya

tanrı'nın aslanı geldi

yüz döndürmez yüz bin erden

kuşağına dolu geldi

ali'dir gazilerin başı

hızır nebi'dir yoldaşı

ali manendi bir kişi

sultan seyyit veli geldi

yusuf'u kuyuy'attılar

hem aldılar hem sattılar

kurtlara bühtan ettiler

mısır'ın sultanı geldi

halil kabeyi yapınca

islam dinine tapınca

gökten muhammet kopunca

nur aleme dolu geldi

aşk elinden oldum hasta

var derdine derman iste

dahi küçük nevreste

ismail kurbanı geldi

pir sultan'ım nesne bilmez

ab-ı hayat için ölmez

kafir müslümanı yenmez

ezelden basılı geldi

ah hüseyin vah hüseyin

alemlerin serverisin

ah hüseyin vah hüseyin

şehitlerin serdarısın

ah hüseyin vah hüseyin

hasan hüseyin'in yari

muhammed'in gözü nuru

hem ali'nin yadigarı

ah hüseyin vah hüseyin

zuhur oldun imam zeynel

muhammet bakır'dan evvel

didene yanayım gönül

ah hüseyin vah hüseyin

imam cafer'dir yarimiz

musa-i kazım şahımız

budur şems ile mahımız

ah hüseyin vah hüseyin

ali musa ilim hüner

muhammet taki el sunar

hüseyin'im deyip yanar

ah hüseyin vah hüseyin

ali taki hasan asker

muhammet mehdi ser-defter

imam-ı seyyid-i ekber

ah hüseyin vah hüseyin

pir sultan haber ver dosttan bülbül ötüyor kafesten

hem gül ağlar hem gülistan

ah hüseyin vah hüseyin

gelir de var gelmez de var evvel bu dergahtan kısmet

alır da var almaz da var

tarikate kadem basıp

gelir de var gelmez de var

bazını almış destine

hizmet ederdi dostuna

ahd ile ikrar üstüne

durur da var durmaz da var

olayım der isen hızır

irfan defterine yazıl

hak her yerde hazır nazır

görür de var görmez de var

için bizim dolumuzdan

çıkman sakın yolumuzdan

pir sultan'ım halimizden

bilir de var bilmez de var

hamakat nişanı

sabır kıla kıla canıma yetti hasmını ararsan bundadır aşık kamil oldum deyü dava edersin hamakat nişanı kimdedir aşık ehl-i dil olmadan söyleme hemen senin mücadelen benimle neden muhammet mustafa göçtü dünyadan muhammed'in nuru kimdedir aşık ben de bilmedim nasıl sevdadır heman çekticeğim kuru kavgadır nebi medine'de musa tur'dadır muhammed'in nuru kimdedir aşık gözle erkanını dönme yolundan dererler de goncasını gülünden pir sultan'ım hü der almam elinden senin sende benim bendedir aşık gerçekler bilinmez

güzeller semtinden bize gel oldu varamam şu iller yazlanmayınca kalmadı hiç talib ehl-i dil oldu gerçekler bilinmez azlanmayınca yezid'e verildi cevr ile cefa mümine verildi zevk ile sefa bunda inanmazlar lafınız hava yalan ile gerçek gözlenmeyince ali'yi seversen dilinden koma bek sakla sırrını kimseye deme bu bir sırr-ullahtır beyan eyleme cemiyet kurulup sözlenmeyince ali'yi sevenler gönül düşürür düşürüben aşk kazanın taşırır değme rehber çiğ talib mi pişirir ocaklar yanıp ta közlenmeyince pir sultan abdal'ım demek mi olur hercai güzele emek mi olur

terbiyesiz ey can semek mi olur mürşit huzurunda tuzlanmayınca bülbül gibi zar eylesem

takdir-i ilahi budur nasibim az vermiştir çok istemem çare ne bu kadar nasibim budur kisibim bülbül gibi zar eylesem çare ne düşmanımın yaraları azmaya

dostumun hayrını şerre yazmaya bu dünyada melül mahzun gezmeye mahlukattan ar eylesem çare ne bakmaz mısın viran olmuş bendime halim malum olsun ol efendime hançer alsam hamle kılsam kendime kendi kendim paralasam çare ne gam kasavet yuva yaptı sineme kahır gömleğini eğnime

perişanlık düştü viran göynüme türlü türlü aşk bağlasam çare ne pir sultan abdal'ım çekerim çoktan ya ilahi bizi kurtar tutsaktan bu derdin dermanın isterim hak'tan halka halim arz eylesem çare ne böyle midir sizin ilin töresi böyle midir sizin ilin töresi hele bir yol safa geldin desene geçer bu güzellik sana da kalmaz hele bir yol safa geldin desene öl dediğin yerde ölürüm derdin kal dediğin yerde kalırım derdin ben derdime derman olurum derdin hele bir yol safa geldin desene sarardı gül benzim ayvaya döndü hakk'ı söyledikçe müşkülüm kandı ayrılık ateşi sinemi deldi

hele bir yol safa geldin desene yatarım muhammet kalkarım ali gittiğimiz on'ki imamın yolu pirim hünkar hacı bektaş veli hele bir yol safa geldin desene pir sultan abdal'ım gelmez mi sandın tomurcuk gülleri solmaz mı sandın safa geldin desen bilmez mi sandın hele bir yol safa geldin desene uğradım bir derde

uğradım bir derte düştüm noksana akıl kılavuzdur pire var pire sıdkınan çağırdım gani hüda'ma onlar da çağırır pire var pire gözü açık görür setr-i alemi cennet-i alada şehitler yedi aman mürvet dedim urum'un yeri onlar da buyurur pire var pire hak t'ala yaratmış hasların hası o kuldur oluyor şeytana asi

aman mürvet dedim şam evliyası onlar da buyurur pire var pire hak'tan nida oldu geldik ya şam'a ceset gark olmuştur gussaya gama aman mürvet dedim on'ki imama onlar da buyurur pire var pire pir sultan abdal'ım gussa gamına bunda varsın dersin orda birine aman mürvet dedim horasan pirine onlar da buyurur pire var pire muhammed'in düğünü var

gelin hey erenler düğün tutalım muhammed'in düğünü var cennet'te şol mümin kulları davet edelim muhammed'in düğünü var cennet'te orda gözetirler güzel alemi

orada koymazlar katil zalimi havva adem ile meryem gelini muhammed'in düğünü var cennet'te sekiz derler kırktır cennet kapısı orda olur müminlerin hepisi

salavattır uluların saçısı

muhammed'in düğünü var cennet'te düğüne gelene hülle biçerler üstlerine miski anber saçarlar günahlının günahından geçerler muhammed'in düğünü var cennet'te pir sultan abdal'ım ümmet içinde ay şulesi döner niyet içinde cennet-i alada firdevs içinde muhammed'in düğünü var cennet'te yanlış fetva ile yola gidilmez yanlış fetva ile yola gidilmez arif isen bu manadan fark eyle eğri hacet ile metah dokunmaz üstat isen endazeni derk eyle maşuk olan aşıkına düş gelir aşıkın başına olmaz iş gelir her dem böyle kalmaz bir gün kış gelir yapı yap da üzerini berk eyle kulak ver de dinle arşta horoza belki erişesin ilm-i arıza

kunduru buğdayı ekme harıza

çiftçi isen var tarlanı herk eyle şu dünya bulandı hiç durulmuyor arif olmayınca fark olunmuyor kürekle tarlaya su verilmiyor muhabbet bendinden kaldır hark eyle pir sultan abdal'ım ihlas yar olsa mecnun da gözlüyor leyla gelirse bir cananın meyli sende yok ise ahir fayda etmez anı terk eyle gelin yiyelim içelim

gelin yiyelim içelim

bu güzellik geçer bir gün

alem yaran yaran olmuş

ali'm sırrın açar bir gün

yeyip yediren bir adem

eksik etmez bari hüda'm

gök ekine misal adem

anı eken biçer bir gün

yeyip yedirmesi hoştur

dayan kahbe yürek taştır

can dedikleri bir kuştur

kuş kafesten uçar bir gün

ağaçlarda yeşil yaprak

bastığımız kara toprak

yer altında kefen yırtmak

boynumuzdan aşar bir gün

pir sultan'ım düşümüzde

uzak değil karşımızda

baykuş mezar taşımızda

dertli dertli öter bir gün

gelin kardaş pirden ayak tutalım gelin kardaş pirden ayak tutalım biz tutalım tutmayandan bize ne hakikatı muhabbete katalım

biz katalım katmayandan bize ne bizim dine yeni bir din demişler bir lokmayı kırk can ile yemişler erenler de doğru yolu komuşlar biz gidelim gitmeyenden bize ne bizim yine evvel baharımızdan her demde çığruşur seherimizden alın ey sofular gevherimizden biz satarız satmayandan bize ne yine hak sendedir sen sana bakın kalbini pak eyle küfürden sakın biz niyaz kılalım can hakk'a yakın biz kılalım kılmayandan bize ne pir sultan abdal'ım ikrar güdelim biz bizi görelim eli n'edelim sınık gönülleri mamur edelim biz edelim etmeyenden bize ne azizim sultanım sen safa geldin kaynat muhabbetin kazanın kaynat bir nasihat eyle dostlara dinlet gevher deryasında gevher al da sat azizim sultanım sen safa geldin sohbette hezaran muhabbet açar mümin kullarına hak rahmet saçar yari olan yarinden geçer

azizim sultanım sen safa geldin yari olan arar yarini bulur

eser bad-ı saba gönlüm de farır yükün katerlenmiş nevruz'dan gelir azizim sultanım sen safa geldin abdal olan giyer hırkayı şalı yar için çekeriz ah ile zarı er irfan ceminde süreriz demi azizim sultanım sen safa geldin pir sultan abdal'ım ağladım güldüm yardan ayrılalı dar halde kaldım çok şükürler olsun cemalin gördüm azizim sultanım sen safa geldin açılın zindanlar

hızır paşa bizi berdar eyledi kesti kollarımı kızak bağladı işiten muhipler hep kan ağladı açılın zindanlar pire gidelim kalenin kapısı taştan demirden yanlarım çürüdü yaştan yağmurdan bir kimsem de yok ki dellal çağırtam açılın zindanlar pire gidelim kalenin kapısı taştan çıkılmaz penceresi yüce şah'a bakılmaz bir ben ölmeyinen cihan yıkılmaz açılın zindanlar pire gidelim çıkarım bakarım kale başına

mümin müslim olan gider işine bir ben mi düşmüşüm can telaşına açılın zindanlar pire gidelim ilimi sorarsan köyümdür banaz yakılsın yıkılsın ol kanlı sivas bir ben ölmeyinen cihan yıkılmaz açılın zindanlar pire gidelim pir sultan abdal'ım hey hızır paşa yazılanlar gelir sağ olan başa hasret koydun beni kavim kardaşa açılın zindanlar pire gidelim erler himmet edin

banaz'dan sürdüler bizi sivas'a erler himmet edin ben gidiyorum garipçe canıma kıldılar cefa erler himmet edin ben gidiyorum gidi kafir gelir dedim imana kuzular ağlıyor hem yana yana getirip de haps ettiler zindana erler himmet edin ben gidiyorum gidi dideceğim yoldan kalmadı güzel şah'a gelir dedim gelmedi pirimizden bize himmet olmadı erler himmet edin ben gidiyorum urganım çekildi sığındım dara üstüme döküldü ağ ile kara

muhbirim üstünde çıralar yara erler himmet edin ben gidiyorum pir sultan abdal'ım kolum büküldü aktı gözüm yaşı yere döküldü ahir urgan boğazıma takıldı

erler himmet edin ben gidiyorum çoktan beri yollarını gözlerim çoktan beri yollarını gözlerim hatırım sormaya yar sen mi geldin gönlümün yemişi bağı bostanı ayva ile turunç nar sen mi geldin gelip şu yanımda oturan mısın serimi sevdaya yetiren misin ağır yüklerimi götüren misin katar maya ile dür sen mi geldin yüzünde benlerin hindidir hindi bilmem melek midir arştan mı indi bir su ver içeyim yüreğim yandı ağustos ayında kar sen mi geldin bülbüller ötüyor hüsnün bağında intizarım kaldı göğsün ağında elim kelepçede cellat önünde derdimin dermanı car sen mi geldin ol nesl-i adem'in belinden misin gülşen bahçesinin gülünden misin firdevs-i ala'nın ilinden misin cennet-i ala'dan hur sen mi geldin pir sultan abdal'ım sen seni döşür yarin sevdaları sere ulaşır

türlü libasları giyer kuşanır çarşılar bezenmiş al sen mi geldin rehberin buyruğun tutmuyor benden selam olsun gül yüzlü şah'a verdiği ikrarda durmuyor talip her kişi kendine sürek sürüyor rehberin buyruğun tutmuyor talip avret erin saymaz talip pirini faş ettiler erenlerin sırrını dört kitapta gördünüz mü yerini tarıksız tercuman biliyor talip içeri girince beli hak derler dışarı çıkınca ikrar yok derler sen olmazsan mürşit olan çok derler verdiği ikrardan dönüyor talip haberini aldım bir nebbaşiden sen hiç korkmaz mısın ulu kişiden yüz katını tutmuş pazarbaşıdan artık alıp eksik satıyor talip pir sultan abdal'ım ben bir fukara talip boynun eğip durmuyor dara sınıklar sarılıp onulmaz yara görün ne dert ile ölüyor talip üç gözlü pınarın gözün ararsan üç gözlü pınarın gözün ararsan onu bilen cihanı fark eder

deryadaki kuşun izin ararsan onu bilen bu cihanı fark eder dört kitabın her ismini yazmalı seyyah olup şu alemi gezmeli bir kuş gördüm ayakları çizmeli onu bilen bu cihanı fark eder bir kuş gördüm ayağında nalı var kendisi bir amma iki dili var padişahtır ülkesi var ili var onu bilen bu cihanı fark eder bir hastacık gördüm sormadım halin başı kabak olmuş ayağı yalın ik'oğlan getirmiş bir erkek gelin onu bilen bu cihanı fark eder pir sultan abdal'ım ey şah-ı merdan şefaat umarım gani'den pirden derviş muhammed'in hatemi nurdan onu bilen bu cihanı fark eder firdevs-i ala içinde

tarikate ikrar verdim

lanet yezit'ten el yudum

muhammet ali'yi gördüm

firdevs-i ala içinde

allah bir muhammet haktı

rehberim kemendi taktı

çekti pire teslim etti

firdevs-i ala içinde

pirden nasihatı aldım

ben belimi bağlı gördüm

kendimi mirac'da buldum

firdevs-i ala içinde

ben kutlu postuma geçtim

sekahüm şerbetin içtim

ol saat kıl-kalden geçtim

firdevs-i ala içinde

didar defterine geçtim

münkir münafıkı seçtim

mezhebde cafere düştüm

firdevs-i ala içinde

mehdi'ye vardır niyazım

imamlara bağlı özüm

şükür didar gördü gözüm

firdevs-i ala içinde

pir sultan'ım dünya fani

bizdedir hakk'ın nişanı

hakk'a kurban verdim canı

firdevs-i ala içinde

ela gözlü yardan bize gel oldu ela gözlü yardan bize gel oldu varamam şu yerler yazlanmayınca hiç talip kalmadı ehl-i dil oldu gerçekler bilinmez izlenmeyince ali'yi sevenler ayan eylemez saklayıp sırrını beyan eylemez erenler nutkunu nihan eylemez muhabbet kurulup sözlenmeyince ali'yi sevenler gönül döşürür döşürür de aşk kazanın taşırır her mürşit çiğ talip mi pişirir ateş yakıp altı közlenmeyince pir sultan abdal'ım demek olur mu hercai dilbere emek olur mu

rızasız lokmasın yemek olur mu mürşit nazarında tuzlanmayınca biri sabır biri şükür bir dua muhammed'in üç beni var yüzünde biri sabır biri şükür bir dua kudret ile yanar anın çırağı biri sabır biri şükür bir dua şükür imiş her işleri bitiren mümin kulu rahmetine yetiren sabır imiş şu dünyayı götüren biri sabır biri şükür bir dua sabır imiş şu dünyanın temeli verdiği nasibe şükür demeli

isteyen kullara hayır ameli

biri sabır biri şükür bir dua sabr edelim gönül ne gelir elden sabırlı kulunu sevmez mi sultan yusuf'u kurtardı kuyudan gölden biri sabır biri şükür bir dua pir sultan abdal'ım gönlüme giren suçluyu suçsuzu bakmadan gören isteyen kulların muradın veren biri sabır biri şükür bir dua her sabah her sabah yüzüme gülme her sabah her sabah yüzüme gülme kalbinde hakk'ın yok dilinden gayrı adet eylemişsin dara durmayı alnında günah çok terinden gayrı dil ile her yola varmak istersin varıp o dil ile geri dönmezsin hak cemine varıp hakk'ı görmezsin karşında kız ile gelinden gayri kız geline bakan sofu değildir kalbinin ecesi safi değildir gelme sen hak ceme yeri değildir gelsen de yerin yok külhandan gayrı derde düş oluben derman ararsın nereden gelip de nere gidersin her geldikçe sen yüzüme gülersin gerçeğin görmedim yalandan gayri pir sultan abdal'ım hakkına bakar kamil olan çatlar gönlümü yıkar kötünün kokusu komşuya sızar gelse hayrın görmez şerinden gayrı onun duasını eden kim idi erenler sultanı bağdat şehrinin iptida binasın kuran kim idi on'ki imam koymuş mihrap taşını onun duasını eden kim idi

doksan üstad gelmiş anı yapmağa yapıp temel taşların berkitmeğe bağdat içinden teferrüç itmeğe gökten kandil ile inen kim idi uçurdum ben kuşum uçan kuş ile dolduysa gözlerim kanlı yaş ile üçyüz altmış başaçık derviş ile bağdad'a şeydallah iden kim idi bağdad'ın yaylağın bile yayladı indi aşkın deryasını boyladı iki cihan fahri dua eyledi

el kaldırıp amin diyen kim idi pir sultan abdal'ım zaman farıdı ahımdan dağların karı eridi

bağdat'tan çıkıp da bir tuğ bürüdü askerini çekip gelen kim idi vebali boynuna ilazım değil beri gel beri gel hey iman kulu bek kapış koyverme tuttuğun eli eğer ... ile sürersen yolu

vebali boynuna ilazım değil

ele aldın aşk kitabın okursun güle muhabbetin yine şakırsın üstaz oldum deyü eksük dokursun vebali boynuna ilazım değil

rehberin kapısı binbir kapıdır hak rehberler talibini okudur yola doğru gitmek mümin hakkıdır vebali boynuna ilazım değil

çıkar yüce tepelere konarsın ziyan gördüm diye aşağ'inersin verdiğin ikrardan geri dönersin vebali boynuna ilazım değil

pir sultan abdal'ım haktır bu emek rızasız lokmalar haramdır yemek benim borcum sana bir kezdir demek vebali boynuna ilazım değil

ben de şu dünyaya

ben de şu dünyaya geldim geleli emaneten bir don giymişe döndüm sahibi çıktı da elimden aldı koru yerde koyun yaymışa döndüm o yar geldi geçti geri bakmadı hendekler kazdırdım sular akmadı çok yuva bekledim cücük çıkmadı boş yuva beklemiş yoz kuşa döndüm ben de erler meclisinde eğlendim farzı kıldım sünnetinde bağlandım dünya satranç imiş geldim utuldum kendi hayaline dalmışa döndüm pir sultan abdal'ım bu dünya fani baştan başa kim sürdü bu devranı yarin bir çift sözü üşüttü beni yüce dağ başında buymuşa döndüm bizim içtiğimiz dolu

bizim içtiğimiz dolu

doluların dolusudur

ela gözlü mestaneler

şah ali'nin kuzusudur

ol şahtan gelen gaziler

gönül mürşidin arzular

bu gün de bayramdır bize

her gün de bayramdır bize

hak bize nasibin verdi

lokmanların hasın verdi

yezid'e cevr-ü cefasın

mümine safasın verdi

alçacık yemiş dalı

altında yeşil halı

ver muradımı benim

ya muhammet ya ali

yezitler aralandı ya

müminler sıralandı ya

on iki imam şah ali

bu yolda paralandı ya

kırmızı geyen gelsin

yezid'i kıran gelsin

on sekiz bin alemin

nasibin veren gelsin

pir sultan'ım der gaziler

yazıldı nurdan yazılar

durdu analı kuzular

mürşit de pirin arzular

çalan murtaza ali'dir

gafil olman hey erenler

gelen murtaza ali'dir

yezid'e batın kılıcın

çalan murtaza ali'dir

alçağa tutmuş yüzünü

hakk'a bağlamış özünü

kırklar ile bir üzümü

yiyen murtaza ali'dir

turnaya vermiş sesini

aşıklar tutsun yasını

hem önünce devesini

yeden murtaza ali'dir

ali'dir allah'ın dostu

hü dedi zülfikar kesti

selman'a sünbüllü desti

veren murtaza ali'dir

gülün bağlar deste deste

bağlar da gönderir dosta

mihmandan bir dolu iste

sunan murtaza ali'dir

derildi çıktı havaya

indi döşendi ovaya

güvercin donda kayaya

konan murtaza ali'dir

gülün bağlar baka baka

bağlar da gönderir hakk'a

ejderhayı iki şakka

bölen murtaza ali'dir

dost bağında kızıl alma

gül rengi sararıp solma

pir sultan'ım gafil olma

gelen murtaza ali'dir

hak muhammet ali haydar

hak muhammet ali haydar

kılavuzdur çekip gider

vilayet madeni cebbar

dost zülfüne takıp gider

şu aleme ün eylemiş

kaşların keman eylemiş

güzelliğin şan eylemiş

nicelerin yakıp gider

bülbül oldum dost bağında

öterim yolun sağında

bir tıfıl hubluk çağında

serhoş serhoş bakıp gider

alem hüsnüne bakışır

gerdanda benler tokuşur

ancak yeşil don yakışır

ebruların döküp gider

sineme vurdular kanca

mahi-taban gülü gonca

uzun boylu beli ince

kaşlarını yıkıp gider

pir sultan'ım söyler dilden

her ne dersen gelir elden

al rengini almış gülden

burcu burcu kokup gider

meğer bize imdat ali'den ola takattan kesildim yoktur ilacım meğer bize imdat ali'den ola derdimin çaresi ali sen yetiş

meğer bize imdat ali'den ola ali'ye ayan ki hak için buldum gayretini güdüp kılıcım çektim kuldan fayda yok imiş bildim meğer bize imdat ali'den ola hakk'a doğru giden hakk'a ulaştı dünyaya her bakan kulların şaştı gezdim dört köşeyi tesellüm düştü meğer bize imdat ali'den ola hayrola yusuf'un düşünü gördüm özürüm niyazım hüda'ya kıldım mümkünüm kesildi ali'ye yordum meğer bize imdat ali'den ola pir sultan abdal'ım derdim bu imiş

müminin isteği iyi huy imiş

zahirde batında yeten o imiş

meğer bize imdat ali'den ola ali'nin düldül'ün bin de göreyim ali'm gelir diye karşı giderler ali'nin düldül'ün bin de göreyim bindiği düldül'ün mehdin ederler ali'nin düldül'ün bin de göreyim ayağına altın nallar çaktırmış

gözlerine yeşil sürme çektirmiş

üzengisin cevahirden yaptırmış

ali'nin düldül'ün bin de göreyim kuduretten gem vurulmuş başına lezzet vermiş dudağına dişine bir nur doğmuş eğerinin kaşına ali'nin düldül'ün bin de göreyim üstüne binersen yükseğe basar bir dizgin eylesen yel gibi eser nice kafirlerin kellesin keser ali'nin düldül'ün bin de göreyim pir sultan abdal'ım dengi bulunmaz bin konaklık yere gitse yorulmaz kısmet olsa havalarda görünmez ali'nin düldül'ün bin de göreyim sunam

sabahtan cemalin seyran eyledim gönüller perişan elinden sunam nice bekleyeyim gurbet ellerde hiç bilir yok mudur halimden sunam tığ-ı gamzelerin müşk ü bü kokmaz yar ela gözlerin hışm ile bakmaz cemalin görene cennet gerekmez güneş midir doğdu yüzünden sunam kemhalar giyinip zenne bağlanmaz eser seher yeli teli ırganmaz sen gidende deli gönül eğlenmez bir bergüzar versen telinden sunam sen seher yelisin gider gelmezsin gelirsen de bana baki kalmazsın seni uçuranlar murat almasın seni kim uçurdu gölünden sunam pir sultan abdal der cemalin güzel aradım bulmadım bir haber yazar şimdi senin ismin cenneti gezer kalma bizim için yolundan sunam elimin kanını yur bulamadım şu yalan dünyaya geldim geleli gönül senden özge yar bulamadım yaralandım al kanlara bulandım elimin kanını yur bulamadım

güzel olan n'eyler altın akçayı arif olan düzer türlü bohçayı vücudumda seyreyledim bahçeyi dosta el değmedik nar bulamadım güzellerin zülfü destedir deste erenler hak için oturmuş posta bir zaman sağ gezdim bir zaman hasta hasta halin nedir der bulamadım felek kırdı benim kolum kanadım baykuş gibi viranlara tünedim bugün üç güzelin nabzın sınadım can feda yoluna der bulamadım ey felek kurulu yayımı basdın her köşe başında yolumu kesdin keskin kadeh ile dolumdan içtin yandı yüreciğim kar bulamadım pir sultan abdal'ım dağlar ben olsam dağlarda biten laleler ben olsam alem çiçek olsa ballar ben olsam dost dilinden tatlı bal bulamadım ey yezit sen neden yeldin ey yezit sen neden yeldin kastıma erdebil'de şah safi'den buyruğum ilettin urum'a çoban eyledin sırtımdaki alet midir çağlığım mağripten de çatal nurlar doğarsa mümin kula hak rahmeti yağarsa hasan hüseyin bana sahip olursa yanımdakine çok olur eyliğim ol imam zeynel'e merdan uyarsa imam-ı bakır'dan içer ayarsa imam cafer buyruğunu duyarsa anın için hak yanında baylığım musa kazım ciğerimi yakıyor

ırmaklar cennet'te kevser akıyor aslımız imam rıza'ya çıkıyor muhammet ali'ye vardır soyluğum taki naki'ye iradet getirdiğim düldül oldum şah ali'ye götürdüm yöğrük oldum üç yaşında satıldım kimseler de bilmez benim taylığım pir sultan abdal'ım alır satarım askeri mehdi'ye meyil katarım mansur olup şu cihanı atarım her ağaçta olmaz benim yaylığım erenler kahretti saldı işkile erenler kahretti saldı işkile gönlüm şifalandı gümana geldim ali oğlu çare eyle müşküle

sana mürvet ile amana geldim can evinde muhabbetim azaldı gönül aşkın deryasında yüzerdi yarelerim sağalmışken tazeldi gaziler derdime dermana geldim hak'tan kula her ne gelirse haktır erkansız işlere ırızam yoktur erenlerin lutfu keremi çoktur yarem sızıladı imana geldim

himmet edin erler bir dahi yetem kalbimden şekkile şüphemi atam zat-ı sıfat olam bir dilden ötem bir desti tutmaya damana geldim pir sultan abdal'ım gör bize n'oldu ali'nin gülbengi bize zulm oldu muhabbet yurduna vesvese doldu sen bir padişahsın demana geldim ağlayı ağlayı selman'a geldim aman hey erenler mürvet sizindir öksüzüm yetimim amana geldim garibim bi-kesim himmet sizindir ağlayı ağlayı selman'a geldim şah'ın bahçesinde ben garip bülbül efkarım mükedder halim pek müşkül koparmadım asla kokladım bir gül kafir oldum ise imana geldim gönül şahinini saldım havaya yüzüm sürüp geldim ol hakipaya gönül sefinesin vermezim zaya kıblegahım şah-ı merdan'a geldim biz muhammet ali kullarındanız nesl-i al-i aba soylarındanız imam-ı cafer'in mezhebindeniz server muhammed'e peymana geldim ikilik perdesi yoktur özümde birliktir gönlümde özüm sözümde gece gün düşmüşüm hak niyazında pir sultan abdal'ım meydana geldim bir seferim vardır

bir seferim vardır urum üstüne yüce dağ başında eri gözlerim al elimi kaldır kırklar yediler bir himmeti keskin piri gözlerim bismillah dedim de girdim helale gözüm açıp baktım bir hub cemale sıdk ile çağırdım ceddim celale eriş hızır nebi carı gözlerim kuduretten yanar şem'a ışığı mevla'm hak diyenin üğrür beşiği din serveri muhammed'in eşiği halil'e yapılan şarı gözlerim keskin zülfikar'la ali gazada umarım inayet ede bize de

bağdat'ta mansur'un canı cezada kemendim boynumda darı gözlerim pir sultan abdal'ım sır ali sırrı sırat'ı geçenin cennet'tir yeri veyselkara hint'ten yemen'den beri muhammet ali'de nuru gözlerim ali ali der de dönersin

ali ali der de dönersin dolap ne inlersin dolap derdin nerende yardan mı ayrıldın yoksa ilinden ne inlersin dolap derdin nerende dolap hak dedi de indi ırmağa imamlara cehd etti su vermeğe muhammed'in hub cemalin görmeğe ne inlersin dolap derdin nerende sana bir ustanın eli mi değdi yoksa bir hoyratın dili mi değdi yaz bahar ayının seli mi değdi ne inlersin dolap derdin nerende kim kesti getirdi seni yerinden dağlar taşlar inileşir zarından seni kim ayırdı nazlı yarından ne inlersin dolap derdin nerende sana durma dön mü dedi üstadın dağı taşı yıkar senin feryadın dönerken taşı mı deldi hoyradın ne inlersin dolap derdin nerende böyle m'olur aşık hali ahvali vardı gamzelerin ırganur dalı şimdi sema döner urum abdalı ne inlersin dolap derdin nerende pir sultan abdal'ım aşka mı uydun yoksa nazlı yardan haber mi duydun yardan mı ayrıldın ne idi derdin ne inlersin dolap derdin nerende şu benim güllerim soldu

bana gül diyorlar neme güleyim gözlerim nem ile doldu n'eyleyim elin gülü açmış al ile yeşil şu benim güllerim soldu n'eyleyim kolumdan uçurdum nerre bazımı arşa çıkardılar ah-ı suzumu

elimden aldırdım yavru kuzumu firkatı bağrımı deldi n'eyleyim haberin alayım seher yelinden ördek kalkar m'ola kendi gölünden korkum ayrılıktan fikrim ölümden ahiri başıma geldi n'eyleyim ulu sular gibi çeşmim çağlayan mahrum olmaz özün hakk'a bağlayan yar yitirmiş yana yana ağlayan geldi çattı beni buldu n'eyleyim pir sultan abdal'ım kırklar yediler bu yolu erkanı onlar kodular allah verdiğini almaz dediler bana verdiğini aldı n'eyleyim sinem üstü ateş oldu od oldu sinem üstü ateş oldu od oldu yakar muhannetin acı sözleri hızır paşa'nın ettiği derd oldu çıkar muhannetin acı sözleri seni şekva edem urum beyine

bakmıyon mu şu sinemin dağına hançer oldu yüreğimin bağına kakar mahannetin acı sözleri engel geldi aramızda dolaşır yusam çıkmaz kara olmuş bulaşır top top olmuş mah yüzünde dolaşır takar muhannetin acı sözleri muhannet elinden halim pek şaşkın deli gönül gah bulanık gah taşkın gönlümün sarayın kalbimin köşkün yıkar mahannetin acı sözleri pir sultan abdal'ım vadem yeterse şah'ım gelir salacamdan tutarsa karış karış üstümde ot biterse çıkar muhannetin acı sözleri gurbet elde yad ellerin derdini gurbet elde yad ellerin derdini çekeyim de eğleneyim bir zaman yaralı sineme bal ile tuzu

ekeyim de eğleneyim bir zaman sılaya gönderdim gönül kuşunu seyredip gidiyor dağlar başını akıttığın gözlerimin yaşını

dökeyim de eğleneyim bir zaman aşıp gider var mı bizim illeri yel ırgalar zülfündeki telleri dostlarımın göreceği yerleri gezeyim de eğleneyim bir zaman pir sultan abdal'ım seyyit nesimi destan etti şu illerde sesimi uğrun uğrun bir kenarda yasını tutayım da eğleneyim bir zaman yönümü dönderdim sarı sultan'a yönümü dönderdim sarı sultan'a ali muradımız vere sabahtan

yüzümü süreyim seyyit battal'a münkire zülfikar çala sabahtan bülbülüm bahçende gülşene kondu hüzeyin hak için serini verdi doldurdu da bize bir dolu sundu ol hızır'ın yeşil eli sabahtan havarici dinden eden nisbettir taç vuruldu bize yeşil kisvettir mümine cennet'te nasip kısmettir açılır cennet'in gülü sabahtan kul olanda eyyüp gibi derd olur perşembe günleri ismi vird olur anında cennet'te yurdu bell'olur hakk'ı ivird eyler dili sabahtan pir sultan abdal'ım ali görünür kul olanlar yüzün üstü sürünür her ne dersen bu ednada bulunur ali muradımız vere sabahtan

yaradan'a yalvarırlar sabahtan yetmiş iki buçuk millet dileği yaradan'a yalvarırlar sabahtan ol demde seğrişir arşın meleği yaradan'a yalvarırlar sabahtan kul olanın uyku kalmaz gözünde gezmeyelim kör şeytanın izinde dağ horozu öter arşın yüzünde yaradan'a yalvarırlar sabahtan herkes metaını alıp satıyor

hak muhammet ali cana yetiyor cümle kuşlar yuvasında ötüyor yaradan'a yalvarırlar sabahtan seher vakti oldu nasıldır haller ol zaman açılır kırmızı güller hacet kapısına açıktır derler yaradan'a yalvarırlar sabahtan pir sultan abdal'ım kırklar yediler seherde ötüşür kumru dudular hacet kapısına açık dediler

yaradan'a yalvarırlar sabahtan sabah olur cümle alem uyanır sabah olur cümle alem uyanır yollar çoğul çoğul eyler sabahtan şu çifte kantara neler dayanır boz deve yuları teller sabahtan bülbülü gülden ayıran muzular anasız mı olur körpe kuzular peteğin içinde arı vızılar

alınır oğuldan ballar sabahtan aşk ataşı onun oluptur meze

can dayanmaz bu ataşa bu köze bu garip bülbüle ne cefa ceza görmeden açılır güller sabahtan dudular kumrular peşkeş çekildi hayvalar turunçlar çitil dikildi ağcabük'e gövel turnam döküldü deryalar seslenir göller sabahtan balı kudrettendir aslı sinektir çıkar çıkmaz yollarımız dikektir al kırmızı giymiş pembe yanaktır kullar temennaha iner sabahtan pir sultan abdal'ım seçiktir deyü hulle donlarımız biçiktir deyü hacet kapıları açıktır deyü

kullar temennaha iner sabahtan ali'nin sırrına erebilirsen muhammet ali'nin kurduğu yoldur ak üstünde kara seçebilirsen gönülden itikat söyleyen dildir ali'nin sırrına erebilirsen

erenler der seni ceme katarlar kötü amellerin taşra atarlar bir gün yularından tutup çekerler çektikleri yere varabilirsen erenler seni de ceme götürür kalmış işlerini anda bitirir gördüm hak evinde mihman oturur mihmanın gözüyle görebilirsen aslı mervan olan ummana dalmaz küfre meyledende aşıklık olmaz müminin suali ahrete kalmaz

dünyada cevabın verebilirsen pir sultan abdal'ım gonca gül olur dört kapıdan sana daim gel olur dünyadan ahrete doğru yol olur verdiğin ikrarda durabilirsen ey sofi özüne bir muradım var ey sofi özüne bir muradım var elin günahını sen mi görürsün yüzün kara bir külhanda yerin var ali divanına nasıl varırsın

rehberin kim olduğunu bilmezsin kov ile gıybeti elden koymazsın ahrette yatacak yer de bulamazsın toprak kabül etmez nerde kalırsın lokman sofusunu eli tutarsın hakk'ın döşeğine yere yatarsın bilmem yetmiş iki dilden ötersin sen bu dilin kangısını bilirsin pir sultan abdal'ım böyle olunca ihlas talip muradını alınca

devir dönüp halin ile gelince sen de bu huy ile murdar olursun yar seninle (ne sen beni unut) gel seninle ahdı iman edelim ne sen beni unut ne de ben seni bağlanılım bir ikrarda duralım ne sen beni unut ne de ben seni gözlerim yolunu yar yaman yaman sürmedim sefasın oldu bir zaman irfan meclisine vardığın zaman ne sen beni unut ne de ben seni bir yare mailem bir de sıfata yar odur ki yarin emrini tuta belki yolum düştü gidem gurbete ne sen beni unut ne de ben seni gitme dilber gitme yüzün göreyim al yanaklarına kurban olayım bir emanetin var sana vereyim ne sen beni unut ne de sen beni abdal pir sultanım çektiler dara düşmüşem aşkına yanarım nara bakın ey erenler şu giden yara ne sen beni unut ne de sen beni ikrara da bağlanmıyor neyleyim sıdk ile ali'yi severim dedi itikadı beklenmiyor n'eyleyim güzel şah yoluna iverim dedi ikrara da bağlanmıyor n'eyleyim arz edip lokmayı yiyemiyorlar günahlı günahın diyemiyorlar yuyucular meyti yuyamıyorlar söz çok amma söylemiyor n'eyleyim hak ile tercüman lokma yenmiyor her günah sorulup derman olmuyor anınçün nüfuzlar yerin almıyor söylesem de dinlenmiyor n'eyleyim şab ile şekeri seçemiyorlar

hak edip dünyadan göçemiyorlar günahlı günahın açamıyorlar

şimdi haber anlanmıyor n'eyleyim pir sultan abdal'ım özün yoklamaz kulum der de pir eşiğin beklemez ben sofuyum deyü nefes saklamaz şimdi nefes saklanmıyor n'eyleyim yad avcılar urdu telli turnamı dün mü burda idin bugün mü geldin ötme garip bülbül bağrımı deldin eşimden ayrıldım ben burda kaldım yad avcılar urdu telli turnamı aşk eseri düştü kaynadım çoştum yüksekten uçarken alçağa düştüm eşimden ayrıldım ben burda şaştım yad avcılar urdu telli turnamı gitme turnam gitme dağlar dumandır bizi derde salan ikrar imandır eşinden ayrıldın halin yamandır yad avcılar urdu telli turnamı turnam ne gezersin dağlar salında hak muhammet ali virddir dilinde musahibim kaldı kenan ilinde yad avcılar urdu telli turnamı pir sultan abdal'ım bile mi olur vadeye sala yok akıbet gelir herkesin gönlünü kendisi bilir yad avcılar urdu telli turnamı deli gönül inil inil inleme deli gönül inil inil inleme

kadir mevla'm hasretime sal beni viranlıkta görsen baykuş sanırsın bir hüma kuşuyum sen de bil beni ulu bezirganım kumaş satarım gökyüzünde uçan kuşu tutarım yetmiş iki dilden bilir öterim anın için fark edemez el beni akpınar'ın boz bulanık seliyim ol sebepten aklım yoktur deliyim naci derler dört güruhun biriyim ararsan hak divanında bul beni gider idim ben de kendi işime aşkın doluları yağdı başıma

ağu kattı benim tatlı aşıma

ummanlara gark eyledi sel beni pir sultan'ım ırak yoldan gelirsin gevherin kıymetin nasıl bulursun eksikliğim çoktur sen de bilirsin eksiklikle kabul eyle gel beni bülbül gibi dilin olsa ne fayda dünya benim diye göğsünü germe dünya kadar malın olsa ne fayda söyleyen dillerin söylemez olur bülbül gibi dilin olsa ne fayda kurtulamazsın azrail'in elinden bir gün olur çıkarırlar evinden allah'ın ismini koyma dilinden dünya kadar pulun olsa ne fayda sen de dersin söz içinde sözüm var çalarsın çırparsın oğlum kızım var senin şunda üç beş arşın bezin var bütün dünya malın olsa ne fayda yalan söyler kov gıybetten geçmezsin helalını haramını seçmezsin

kesilir nasibin su da içmezsin akan çaylar senin olsa ne fayda pir sultan abdal'ım çökse otursa küll-i günahlarım alsa götürse dünya benim diye çekse getirse dünya sana baki kalmaz ne fayda mescidim mihrabım

mescidim mihrabım üstad işidir yola secde kılmak farz oldu bize bir musahip gerek yola gitmeğe evliya buyruğu arz oldu bize pir eşiği kabe muhammet mihrap özün turap eyle dört kapını yap şu dünya fanidir hem hane harap güvenme faniye bahara yaza

cehd eyle halini yoluna uydur yoluna uymazsa emeğin zaydır nefsine cellat ol canına kıydır açılsın güllerin hem taze taze ser nedir muhabbet canım arzular yol içinde hesap çoktur gaziler derdim çoktur yarelerim sızılar er olan dayanır bal ile tuza pir sultan abdal'ım yola gelince yolda varlığını ele alınca

dört kapıya kırk makama erince kim bahane bulur şol kamil söze be sevdiğim

be sevdiğim seni benden ayıran din iman bulmaya diyelim allah şu sinemi aşk oduna dağlayan bekası olmayan diyelim allah bir münafık sebep oldu bu işe umarım başına hem taşlar düşe kör yılanlar ura cesedi şişe eriye döküle diyelim allah

o da benim gibi yana kuruya

kısmeti tükene başı çürüye

seyit vakkas bir ok ura devire cennet'e girmeye diyelim allah allah anı bin bir belaya ata kısmeti tükene vadesi yete

yetmiş seksen sene döşekte yata yata da kalkmaya diyelim allah pir sultan abdal'ım almadım hızaz o kelp rakip bize eyledi garaz başka dertten gayrı bin kantar maraz gire de çıkmaya diyelim allah gönül yarasına lokman olan şah gel benim derdime bir derman eyle alemler derdine derman olan şah kapına yüz sürem bir ferman eyle gönül yarasına lokman olan şah bir ismin hayder'dir bir ismin ali hak murtaza sensin hem cömert veli cihanın ahiri hem de evveli

vilayet mülküne sultan olan şah seyrangahın olmuş arşın yücesi düldül'ün sahibi kanber hocası server muhammed'in miraz gecesi yedinci felekte arslan olan şah musa asasını ejderha kılan

leşker-i yezid'e korkular salan muhammet aşkına zülfikar çalan kamu müminlere imam olan şah pir sultan abdal'ım meydanda merdim elimde tesbihim evradım virdim her nereye baktımsa ali'yi gördüm garip gönüllere mihman olan şahx bana bir yar olsa

bana bir yar olsa gönül verdiğim çıksa bari yüreğimden bu acı yaresin bekleyip ahdın güttüğüm bulunsa bir sınık yare sarıcı yarinden ayrılan hiç gülmez imiş

akar çeşmi yaşı silinmez imiş

kişinin dediği olunmaz imiş

salar imiş her yanına salıcı aşk elinden ciğerciğim delindi gönlün kal dediği yerde kalındı her nerede olsa bize bulundu gıybet edip yüzümüze gülücü

nice bezirganlar kond bu hana dünya baki değil sultana hana bir kalleş yar ile girme meydana erin ere doğru gerek kılıcı

pir sultan abdal'ım çoştum giderim bir kuru kavgayı sürüp niderim yiyelim içelim sohbet edelim gelir bir gün emanetin alıcı tövbe günahıma estağfurullah hatalar eyledim noksandır işim tövbe günahıma estağfurullah muhammet ali'ye bağlıdır başım tövbe günahıma estağfurullah şah hasan hüseyin balkır nur ise imam zeynel sır içinde sır ise özümüzde benlik kibir var ise tövbe günahıma estağfurullah muhammet bakır'ın izinden çıkmam şah imam cafer'den gayrıya bakmam hatıra değip de gönüller yıkmam tövbe günahıma estağfurullah musa-yı kazım'a daim niyazım ali ırıza'ya bağlıdır özüm

eksiklik noksanlık hep kusur bizim tövbe günahıma estağfurullah taki ile naki benziyor aya

on'ki imam kusurlara kalmaya ettiğimiz kötü işler bed-huya tövbe günahıma estağfurullah hasan askeri'nin gülleri bite mehdi gönlümüzün gamını ata

söylenen yalana kova gıybete tövbe günahıma estağfurullah pir sultan abdal'ım bağdat basıra böyle güne kaldık böyle asıra sen keremkanısın kalma kusura tövbe günahıma estağfurullah deli gönül (bir su bir gölde) bir su bir gölde çok durursa kokar azar azar çağla ak deli gönül bulanık akma ki içmezler seni çeşmenin gözünden çık deli gönül ateş gibi birden parlayıp yanma yanıp yanıp çevre yanın yandırma kah karanlık kah aydınlık görünme meydanda mum gibi yan deli gönül kaba rüzgar gibi boşa dolaşma çalıya çırpıya değip ileşme

toz toz olup topraklara karışma harman yeli gibi es deli gönül kara toprak gibi sakin ol otur hak'tan ne gelirse kabul et getir bahar aylarının yemişin bitir herkese gönlünce ver deli gönül pir sultan abdal'ım bu sözüm haktır gaziler sözümün hatası yoktur aşıkın maşuktan dönmesi çoktur pirin eşiğine düş deli gönül felek beni nazlı yardan ayırdı ne güzel de muradıma ererken felek beni nazlı yardan ayırdı ak gül kırmızı gül dererken

felek beni nazlı yardan ayırdı kızardı kayalar don giydi dağlar yeşil yaprak ile bezendi bağlar yar ile sahraya çıktığım çağlar felek beni nazlı yardan ayırdı demir kafes idim doldum ıssıldım kurulu yay idim durdum kasıldım yemeden içmeden sudan kesildim felek beni nazlı yardan ayırdı yaz gelende yazı yaban yurt olur ak sürüye kara koyun kurt olur sevip sevip ayrılması dert olur felek beni nazlı yardan ayırdı pir sultan abdal'ım inem yarışam yarışam da ummanlara karışam başına gelmiş yok varam danışam felek beni nazlı yardan ayırdı ayrılmam katardan

şah'a giden ben bir bezirgan gördüm ayrılmam katardan ben şimden geri hemen tutmuş hakikatın yolunu ayrılmam katardan ben şimden geri bezirgan yükünü nereden tutmuş

ona hizmet eden dergaha yetmiş

sevdiğim sılada bir oda tutmuş

ayrılmam katardan ben şimden geri bezirganın yükü la'l ile gevher ana kar mı kılar harami dafer bezirganlar başı ol cafer

ayrılmam katardan ben şimden geri bezirganın yükü nereye gider uğramaz sırat'a mirac'a gider bezirgan başıdır şah gani haydar ayrılmam katardan ben şimden geri bezirganın yükü ilm-i hamail doğru işleyene hak ola kail

bezirgan başıdır ahir cebrail ayrılmam katardan ben şimden geri deryalar bekçisi dağlara nazır her nerde çağırsan orada hazır bezirgan başıdır boz atlı hızır ayrılmam katardan ben şimden geri pir sultan abdal'ım aşıkı çoklar hiç kardaş bulmamış kend'özün yoklar korktuğumuz yerden yaradan saklar ayrılmam katardan ben şimden geri var git yezit var git

sabahtan uğradım dedem göçüne dedem beni talip alsan olmaz mı ibrişim uydurmuş siyah saçına dedem beni talip alsan olmaz mı var git yezit var git takılma bize bizden binbir lanet okunur size sen aşık olmuşsun geline kıza var git yezit var git talip olmazsın dedem bu sözlerin her demler olsun önümüzde dönen boz atlar olsun gelin kız seversem gözüm kör olsun dedem beni talip etsen olmaz mı bir söz söyleyim de sen olma hatır edebi havayı bilemez katır

sof'oğluyum dersem git bacın getir var git yezit var git talip olmazsın pir sultan abdal'ım bu sırra erdik özümüz sözümüz bu yola verdik yezit sofu olmaz biz sizde gördük gel git sofu kardaş yolu bilmezsin neyleyim dünya malını

hü dedem çağırdım gerçek erlere pirim var n'eyleyim dünya malını çünkü varacağım kara yerlerdir ölüm var n'eyleyim dünya malını hazreti ali'yi gördüm batında zülfikar elinde düldül altında erenler yanında pirler katında malım var n'eyleyim dünya malını gönlümü gönderdim dünya dolaşa gökten kısmet yağıp kullar üleşe pirim ali ile hakk'a ulaşa

ali'm var n'eyleyim dünya malını gönlümü gönderdim neye erecek gönül ile güzel hakk'ı bulacak hakk'ın divanına doğru varacak yolum var n'eyleyim dünya malını pir sultan abdal'ım biçare fakir mümin bahçesinde bülbüller şakır muhammet ali'nin alnında balkır nurum var n'eyleyim dünya malını bu dünyanın evvelini sorarsan bu dünyanın evvelini sorarsan allah bir muhammet ali'dir ali sen bu yolun sahibini ararsan allah bir muhammet ali'dir ali tahtını terketti ibrahim edhem süleyman nebi'ye verildi hatem her kulun alnına yazıldı sitem kişinin çektiği yoludur yolu erenler öldürür yoldan şaşanı ihlas ile kaldırırlar düşeni tarikatta her kişinin nişanı erenler katında bellidir belli erenler elinden dolu içildi

ol saatte kıl-ü kalden geçildi firdevs-i alada güller açıldı cennet-i alanın gülüdür gülü pir sultan abdal'ım ummana daldı yenemedi kendin engine saldı hak-i payınıza yüz süre geldi erenlerin kemter kuludur kulu rızıkların veren ali değil mi gafil kaldır şu gönlünden gümanı bu mülkün sahibi ali değil mi yaratmıştır on sekiz bin alemi rızıkların veren ali değil mi gelin vazgeçelim biz bu gümandan vallahi çıkarız dinden imandan şefaat umarız on'ki imamdan

anların atası ali değil mi

yaratıldı mülcem ol oldu düşman kast etdi ali'ye oldu peşiman kangı kitapta var ol ömer osman kur'an'da okunan ali değil mi bin bir adı vardır bir adı hızır her nerde çağırsan orada hazır ali'm padişahtır muhammet vezir o fermanı yazan ali değil mi pir sultan abdal'ım ben bir fukara acep bulunur mu derdime çare günahkarım nasıl varam huzura divanda oturan ali değil mi

en iyi dostundan sakın sen seni bir öğüdüm vardır sana söyleyem en iyi dostundan sakın sen seni öğüdüm dinlersen manası budur en iyi dostundan sakın sen seni gelir senin ile güler de oynar ardınca önünce ayıbın söyler bir vakit gelince önüne çıkar en iyi dostundan sakın sen seni senin ile hüsnün bahçesin gezer gönül aşk elinden satırlar yazar ardınca önünce kuyular kazar en iyi dostundan sakın sen seni gelir senden önce yükseğe çıkar gözlerinden kanlı yaşını döker ayağın kayınca urganın çeker en iyi dostundan sakın sen seni pir sultan abdal'ım böyle söyledi indi aşkın deryasını boyladı bunu işlemeyen kula söyledi

en iyi dostundan sakın sen seni mürekkebim yoktur

mürekkebim yoktur bir defter edem yazam da sorayım yarime bari halden bilen yok ki halim arz edem bir nusha süreyim serime bari bari halil gibi nare atılam

aşkın ateşiyle yanam ütülem

elinde yola kul olam satılam varam hizmet edem pirime bari yusuf gibi kuyulara indirsin kenan gibi şerbetinden kandırsın sadık dostum beni hem inandırsın sığınayım gani kerime bari

çoşkun sular gibi akam çağlayam sadık dostum yoktur gönül eyleyem güzel şah'ı tenha bulam ağlayam belki derman ede derdime bari pir sultan abdal'ım niyazım hakk'a hak cömerttir belki çırağımız yaka güzel şah gelmez ki urganım çeke varam sallanayım darıma bari içeri gireyim destur olursa temennaya geldim erenler size temenna edeyim destur olursa mürvet kapıların bağlaman bize içeri gireyim destur olursa

pirim deyü divanına geçeyim

destinizden ab-ı hayat içeyim izniniz olursa ağzım açayım

bir mana söyleyim destur olursa talib günahkardır pir meydanında zülfikar oynuyor durmaz kınında rehberin önünde pir meydanında kemerbest olayım destur olursa rehbere bağlıdır talibin başı durmuyor akıyor didemin yaşı arafat dağında koçun savaşı

erkana düşeyim destur olursa pir sultan abdal'ım hey güzel şah'ım günahlıyım arşa çıkıyor ahım pire kurban olsun bu tatlı canım terceman olayım destur olursa var git arap var git

yedi yıldır hasta düştüm yatarım var git arap var git bende nen kaldı okurum ayeti virdim dilimde

var git arap var git bende nen kaldı anama babama hata mı dedim

pirim rehberime öte mi dedim musahipten uğrun lokma mı yedim var git arap var git bende nen kaldı haramilik ettim beller mi kestim nefis mi öldürdüm avret mi bastım ali'nin yoluna üstü düştüm

var git arap var git bende nen kaldı mağrip tarafında saban mı sürdüm meşrik tarafında gülün mü derdim gök ekinine hem sürü mü saldım var git arap var git bende nen kaldı pir sultan abdal'ım gördüm duşumda ali'nin hırkası tacı başımda özerlik göğerdi didem yaşında var git arap var git bende nen kaldı sal allah'ım sal sılama varayım bir bülbülcük konmuş dağlar başına sal allah'ım sal sılama varayım şahin yuva yapar kendi başına sal allah'ım sal sılama varayım bizim evlerimiz dağdan ötedir hısım kavim bize ana atadır

yad ellerde kalmak kula hatadır sal allah'ım sal sılama varayım ekili tarlalar nasıl basayım üzerine birkaç kurban keseyim bu iş hak'tan geldi kime küseyim sal allah'ım sal sılama varayım atlarımız yemin yedi silindi iki kardeş karşı karşı salındı ciğerciğim delik delik delindi sal allah'ım sal sılama varayım pir sultan abdal'ım saki değildir tuz ekmek her aşık hakkı değildir bu dünya kimseye baki değildir sal allah'ım sal sılama varayım kaşlarında mim duası yazılı kaşlarında mim duası yazılı

sana medet yoluna mürvet ya ali bilirim günahım hadden aşmıştır sana medet yoluna mürvet ya ali elüstü deminden hak bildik yolu korkarım solduram ol gonca gülü nice bir ağlattın bu edna kulu sana medet yoluna mürvet ya ali kalmadı baharım yetişti yazım yalvarı yalvarı kalmadı yüzüm yetişti kervanım kalmadı izim sana medet yoluna mürvet ya ali feriştehler ile hubca görüştüm arş yüzünde meleklerle karıştım şükür ol dem didarına iriştim sana medet yoluna mürvet ya ali pir sultan abdal'ım bahar yaz için kırkların yediği lokma hakkıyçin hasan hüseyin'in başı hakkıyçin sana medet yoluna mürvet ya ali yürü bre hızır paşa

yürü bre hızır paşa

senin de çarkın kırılır

güvendiğin padişahın

onlar da bir gün devrilir

nemrut gibi anka n'oldu

bir sinek havale oldu

davamız mahşere kaldı

yarın bu senden sorulur

şah'ı sevmek suç mu bana

kem bildirdin beni han'a

can için yalvarmam sana

şehinşah bana darılır

hafid-i peygamber'im has

gel yezid hüsyin'im kes

mansur'um beni dara as

ben ölünce il durulur

ben musa'yım sen firavun

ikrarsız şeytan-ı lain

üçüncü ölmem bu hain

pir sultan ölür dirilir

gel güzelim kaçma benden

gel güzelim kaçma benden

yad değiliz bülbülüz biz

biz yol ehli kardaşlarız

erkan içinde yoluz biz

söyleşelim halden hale

dilleşelim dilden dile

biz gezeriz ilden ile

taze açılmış gülüz biz

gel söyleşelim bu sözü

hakk'a edelim niyazı

ko kınasın iller bizi

... biz

eğer zahirde batında

görünen her sıfatında

cevahir sarraf katında

nadan yanında puluz biz

pir sultan'ım ne ağlarsın

gözünden kan yaş dağlarsın

sen bizden ateş umarsın

yanmış üfrülmüş külüz biz

şu yalan dünyaya (dahi ne) şu yalan dünyaya geldim geleli şu gönlümün gamı gitmez dahi ne sevgili canandan ayrı düşeli şu ceşmimin yaşı dinmez dahi ne n'eylersin sen anın çırağın yakıp olur olmazların kahrını çekip dört yanımız aldı engelli rakip vadesi yetmeden ölmez dahi ne gel dediğim yerde gelir isterim dur dediğim yerde durur isterim cananı halimden bilir isterim gönül sahibini bulmaz dahi ne pir sultan abdal der girdik bu yola dost odur ki dostun yolunda ola tedbirin üstüne takdir havale kulun her dediği olmaz dahi ne açılın kapılar şah'a gidelim hızır paşa bizi berdar etmeden açılın kapılar şaha gidelim

siyaset günleri gelip çatmadan açılın kapılar şah'a gidelim bunda bilmeyeni bildirirler mi eli bağlı namaz kıldırırlar mı yoksa şah diyeni öldürürler mi açılın kapılar şah'a gidelim aslımız muhammet kıyman cellatlar üstümüzde bite davacı otlar

ölüm allah emri ya eziyetler açılın kapılar şah'a gidelim her nereye baksam yolum dumandır pirim bana küfür etse imandır zincir boynum sıktı halim yamandır açılın kapılar şah'a gidelim sağlıklı mı ola dostun illeri karşıda görünen tozlu yolları şah'tan elçi gelmiş dem bülbülleri açılın kapılar şah'a gidelim güzel şah'ım çıktı m'ola köşküne can dayanmaz gayretine müşkine seni beni yaradan'ın aşkına

açılın kapılar şah'a gidelim kapısı yok bacasından bakarım gözlerimden hasret yaşı dökerim şah'a giden bir bezirgan tutarım açılın kapılar şah'a gidelim pir sultan abdal'ım güzel şah canım ağlamaktır benim demim devranım arşta melek yerde çeşm-i efganım açılın kapılar şah'a gidelim fetva vermiş koca başlı kör kadı fetva vermiş koca başlı kör kadı şah diyenin dilin keseyim deyü satır yaptırmış allah'ın laneti ali'yi seveni keseyim deyü

şen kulların örüğünü uzatmış

müminlerin baharını güz etmiş

on ikiler bir arada söz etmiş

aşıkların yayın yaşayım deyü hakk'ı seven aşık geçmez mi candan korkarım allah'tan korkum yok senden ferman almış hıdır paşa sultandan pir sultan abdal'ı asayım deyü karga konsa gülistana

karga konsa gülistana

gülün kadrin ne bilir

kendi kadrin bilmeyen

elin kadrin ne bilir

hal olunca örgüm işler

yollara bezirgan işler

karada yayılan kuşlar

gölün kadrin ne bilir

sofra kıyısın bükmeyen

meydana ekmek dökmeyen

hakk'ın korkusun çekmeyen

kulun kadrin ne bilir

koyun kuzudur meleyen

yapışacak dal olmasa

pir sultan abdal olmasa

şalın kadrin ne bilir

medet senden (kaldım)

medet senden medet muhammet ali akar boz bulanık sellerde kaldım ne de zalim olur şu elin dili söyleşirler bizi dillerde kaldım kaçma benden kaçma ey kaşı kara derdine düşeli oldum avara

bir dostum yoktur ki halimi sora gariplik gurbetlik illerde kaldım yanarım yanarım tütünüm tütmez çıkarım bakarım bülbülüm ötmez çalıştım çırpındım ellerim yetmez dibi bilinmeyen göllerde kaldım farı dedim farı gönül farımaz kurudu çeşmemin yaşı silinmez harbi ısıtmazsa karlar erimez çöğenli boranlı dağlarda kaldım pir sultan abdal'ım gülemez oldu akar çeşmim yaşı silemez oldu gidecek yolları bilemez oldu dağıldı kervanım yollarda kaldım ötme turnam ötme

çevrilip çevrilip üstü yanımda ötme turnam ötme gönlüm hoş değil benim derdim yeter bir de sen katma ötme turnam ötme gönlüm hoş değil bir sağlık yeğ imiş dünya varından nice vazgeleyim zülfün telinden ayrı düştün vatanından ilinden ötme turnam ötme gönlüm hoş değil bakmaz mısın akan suya coşkuna gökten inip otur gönlüm köşküne seni beni yaradanın aşkına

ötme turnam ötme gönlüm hoş değil pir sultan'ım eydür kesmem ricamı bulamazsın bencileyin tamamı seversen ali'yi on iki imamı ötme turnam ötme gönlüm hoş değil sabahtan dergaha vardım

sabahtan dergaha vardım

dedem uzanmış yatıyor

izzet ile selam verdim

günbegün derdim artıyor

dedem kalkmış yatağından

gül ister hüsnün bağından

münkir münafık şerrinden

müminleri koruyor

mümin olan (yola) yarar

münafık dergahta n'arar

kem söz sahibine zarar

muhabbetten bal akıyor

muhabbet nedir muhammet

müminin arzusu cennet

yola giren cana minnet

bir has gül olmuş kokuyor

pir sultan'ım vardır nice

kabr evine o girince

hak divanına durunca

günahlarından korkuyor

gel benim sarı tanburam

gel benim sarı tanburam

sen ne için inilersin

içim oyuk derdim büyük

ben anınçin inilerim

koluma taktılar teli

söyletirler bin bir dili

oldum ayn-ı cem bülbülü

ben anınçin inilerim

koluma taktılar perde

uğrattılar bin bir derde

kim konar kim göçer burda

ben anınçin inilerim

göğsüme tahta döşerler

durmayıp beni okşarlar

vurdukça bağrım deşerler

ben anınçin inilerim

gel benim sarı tamburam

dizler üstünde yatıram

yine kırıldı hatıram

ben anınçin inilerim

sarı tanbur benim adım

arşa çıkıyor feryadım

pîr sultan'ımdır üstadım

ben anınçin inilerim

imam hüseyin

aşıkın başına gelmez hal olmaz ulaş yetiş pirim imam hüseyin sende bende deyü sual olunmaz ulaş yetiş pirim imam hüseyin erenler basmamış yerlere yüzü iletüp çamura çiğnetme bizi

yarın yok deminde isteriz sizi ulaş yetiş pirim imam hüseyin aşık olan aşık dardan ayrılmaz taki naki seven aşık yorulmaz talip bunalmazsa piri çağırmaz ulaş yetiş pirim imam hüseyin bu hal ile biz onlara katıldık kemlik ettik dışarıya atıldık bir münkirin tuzağına tutulduk ulaş yetiş pirim imam hüseyin pir sultan'ın daim düşmektir işi yol yol oldu akan çeşmimin yaşı on iki imam'ın serçeşme başı ulaş yetiş pirim imam hüseyin imam hüseyin

gündüz hayalimde gece düşümde her derdime derman imam hüseyin yılın on'ki ayın seherlerinde her dertlere derman imam hüseyin dividim var kalem tutmaz elimde hakk'ın kelamın okurum dilimde muhammed'in sancağının altında mazlum mazlum duran imam hüseyin aşk kitabın huda bana gönderdi gökten cebrail de yere indirdi yezitleri cehenneme gönderdi iblis çıkmaz ordan imam hüseyin hatice rehberi divanda bir yar fatma ana ağlar hem saçın yolar hak bir terazidir mizanın kurar şehit donu giyen imam hüseyin pir sultan ne güzel bulmuş yerini ben pirime kurban verdim serimi muaviye oğlu mülcem soyunu

sürelim dergahtan imam hüseyin indi şah'a secd'eyledi

karşı karşı karlı dağlar

indi şah'a secd'eyledi

mülk iyesi ulu beyler

indi şah'a secd'eyledi

benim istediğim kendi

gerçekler ikrara kandı

muhammet mirac'a indi

indi şah'a secd'eyledi

benim istediğim asıl

canım kurban şah'a beşir

şehcivan'da hasan mansur

indi şah'a secd'eyledi

yer yüzünde biten otlar

cana kıyar koçyiğitler

ela gözlü arap atlar

indi şah'a secd'eyledi

pir sultan'ım oldu tamam

işte geldi sahip-zaman

dahi indi on'ki imam

indi şah'a secd'eyledi

allah allah desem kalksam allah allah desem kalksam yürüsem acap şu dağları aşamam m'ola boz atlı hızır'ı yoldaş eylesem varıp efendime koşamam m'ola sevdiğim bağında güllerin gonca usuldur boyların bellerin ince adı güzel imamların önünce

kerbela'da şehit düşemem m'ola sakın ey sevdiğim naşiden sakın erenler şaşırmaz attığı okun ırak yerler bize hem oldu yakın ik'atlayıp bir de düşemem m'ola ol güzel pirime verdiğim ikrar kırcıdan borandan doludan saklar gerçek aşık olan ikrarın bekler ikrarın bendini çözemem m'ola pir sultan abdal'ım er nefesinde arzumanım kaldı şah çırasında altmış ile yetmişin arasında özümü irfana koşamam m'ola

o da yine ağaçtandır

ol benim sarı tanburam

senin aslın ağaçtandır

ağaç dersem gönüllenme

kırmızı gül ağaçtandır

ali fatma'nın yari

ali çekti zülfikar'ı

düldül atının eğeri

o da yine ağaçtandır

ali gitti hakk'a yetti

zülfikar'ı derya yuttu

sa'd-i vakkas bir ok attı

o da yine ağaçtandır

nurdandır kabe eşiği

cihanı tuttu ışığı

hasan hüseyin'in beşiği

o da yine ağaçtandır

yeter pir sultan'ım yeter

dertlilere derman katar

türlü türlü meyve biter

o da yine ağaçtandır

ikrar verdim bu ikrarı güderim ikrar verdim bu ikrarı güderim ikrarımdan dönmem yolun ucundan eksikliğim bilip yoldan kalmadım tarikim ararım dinin ucundan gelin seyredelim bad-ı sabaha yerle gök bend olmuş şemsinen maha üç bölük turnam çıkmış seyrangaha ayrılmam katardan telin ucundan üstümüzde bir nur doğdu dolunmaz her kula bir sevda vermiş bilinmez ya ali bu dünya sensiz olunmaz çok emek sarfettim la'lin ucundan yaz gününün suyu bulanık akar kişi sevdiğine böyle mi bakar yaz bahar eyyamı bülbül yas çeker harına dağlattım gülün ucundan pir sultan abdal'ım muhammet ali yardımcımız olsun ol hızır nebi görmeyeli seni del'oldum deli halini sormazam ilin ucundan yürü bre kahpe felek

yürü bre kahpe felek

gafil gafil gelme bari

biz de doğduk ölmek için

yüzümüze gülme bari

gafil gelirsin yanıma

kıyarsın tatlı canıma

toprak atarsın sineme

sorucuyu salma bari

bildim feleksin cihandan

çıkmaz parmakların kandan

kurtuluş yok imiş senden

yiğitlikte gelme bari

sen bir feleksin sözün yok

yola gidersin izin yok

kimi görmeğe gözün yok

kimisini görme bari

pir sultan'ım der hanedir

bilirm kastın canedir

her işlerin tersinedir

bildiğinden kalma bari

yürü bre yalan dünya

yürü bre yalan dünya

yalan dünya değil misin

hasan ile hüseyin'i

alan dünya değil misin

ali bindi düldül ata

can dayanmaz bu firkata

bozkurt ile kıyamete

kalan dünya değil misin

tanrının aslanın alan

düldülü dağlara salan

yedi kere ıssız kalan

kalan dünya değil misin

bak şu kaşa bak şu göze

ciğer kebap oldu köze

muhammet'i bir top beze

saran dünya değil misin

pir sultan'ım ne yatarsın

kurmuş çarkını dönersin

ne konarsın ne göçersin

kalan dünya değil misin

gönül niçin ahvalımı bilmezsin gönül niçin ahvalımı bilmezsin bende ki yaralar da türlü türlüdür öğüt versem öğüdüm dinlemezsin bendeki yaralar türlü türlüdür açma zülüflerin yellere karşı bülbül figan eder güller karşı gel ağlatma beni ellere karşı bendeki yaralar türlü türlüdür güzellerin zülfü destedir deste güzellerin zülfü destedir deste erenler har için oturmuş posta bir zaman sağ gezer bir zaman hasta hasta halin nedir der bulamadim.

pir sultan abdalım dağlar ben olsam üstü mor sünbüllü bağlar ben olsam alem çiçek olsa arı ben olsam dost dilinden datlı bal bulamadım eksik halim kusurum

hiç bilmedim sabahta sarı neden gelüp şu iklime girüp anneden şu kalbimin masum olduğu neden bilemedim eksik halim kusurum bahçede açılmış gülleri derem çok badeler içtim gönül coşuram değilim kazancı çiğler pişürem bilemedim eksik halim kusurum

.. kalem salup gelenler

pirine arz edüp yolun sürenler pişmiş her kaplardan kısmet alanlar bilemedim eksik halim kusurum pir sultan'ım niyet eden gitmeye kim can ü gönülden hizmet etmeye hak erenlerine gönül katmaya bilemedim eksik halim kusurum şah-ı merdan (kızıl deli) şah-ı merdan ali kurdu bu yolu hazret-i fatıma cihanın gülü evvel seyyit ali aldı yürüdü kırkların serdarıdır kızıl deli tanrıdağ koruna çökmüş oturur yıldızları ayağına getirir

bir avuç toprakla hudut geçirir kırkların serdarıdır kızıl deli pirim etini kendi defn eyledi çaldı taşı pare pare eyledi

pirim ali bu kelamı söyledi

kırkların serdarıdır kızıl deli gör pirim küffara n'etti n'eyledi şehir horozuna dua eyledi

sarı kız'ı iki pare eyledi

kırkların serdarıdır kızıl deli pir sultan'ım haydar sancak getirir zemheride gonca güller bitirir kalenin altını üstüne getirir urum'u feth eden şah kızıl deli şu dünyaya geldim geleli

ben de şu dünyaya geldim geleli kalsın benim davam divana kalsın yaradan allah'tır benim vekilim kalsın benim davam divana kalsın yorulan yorulsun ben yorulmazam derviş makamından ben ayrılmazam dünya kadısından ben sorulmazam kalsın benim davam divana kalsın ben de vekil ettim bari huda'mı o da kulu gibi zulüm ede mi

orda söyletirler br bir adamı kalsın benim davam divana kalsın mümin müslim devşirir de cem olur anda sınık yaralara em olur

kara taş erir de safi gem olur kalsın benim davam divana kalsın pir sultan abdal'ım dünya kovandır gitti adil beyler kalan avamdır muhammet divanı ulu divandır kalsın benim davam divana kalsın sabahtan uğradım bende şah'ıma sabahtan uğradım ben de şah'ıma dedim şah'ım gafletlerden uyana eğildim lebine bir buse aldım dedim uyan dedi var git o yana inci sedef mercan döken kamildir kamillere hizmet eden kamildir kamil otur kamil söyle kamil dur kamil denen cahil söze uyana niçin melil melil baktın bize yar ihsan eyle şirin söyle bize yar ben teklif eyledim sen gel bize yar sakın ikrarından dönme o yana bak şu kamet şu gerdan ne şuhane arz edeyim şu sultana şu hana bizi bu aşkın oduna yakana

umarım ki bizden beter o yana pir sultan abdal'ım gönlüm harabat aşık isen bir gül için hare bat menzil almaz bu meydanda harab at çevir başın dizginini o yana seher vakti kalkan kervan seher vakti kalkan kervan

inileyip zarilenir

bir güzele düşen gönül

çiçeklenir korulanır

bahçenizde güller biter

dalında bülbüller öter

engel gelir bir kal katar

olan işler gerilenir

bülbül geldi kondu dala

bülbülden hata yok güle

engel bir taş atar göle

yüzen ördek yaralanır

pir sultan abdal göçelim

elinden bade içerlim

inkar edenden kaçalım

münkir birgün paralanır

mihmanlar hoş geldiniz

ey gönül bülbülleri

mihmanlar hoş geldiniz

hak zikr eden dilleri

mihmanlar hoş geldiniz

şen olsun otağınız

sürülsün devranınız

ol bizim sultanımız

mihmanlar hoş geldiniz

aşk pazarına gelen

sırr-ı hakikat bilen

derya-yı umman olan

mihmanlar hoş geldiniz

aşıklar serden geçer

sırat-ı bunda seçer

sakiden kevser içer

mihmanlar hoş geldiniz

aşık oldum erenler

aşk halinden bilenler

dost cemalin görenler

mihmanlar hoş geldiniz

pir sultan'ım aşıklar

budur kalbi sadıklar

uyuman uyanıklar

mihmanlar hoş geldiniz

sordum sarı çiğdeme

sordum sarı çiğdeme

sen nerede kışlarsın

ne sorarsın ey derviş

yer altında kışlarım

sordum sarı çiğdeme

yer altında ne yersin

ne sorarsın ey derviş

kudret lokması yerim

sordum sarı çiğdeme

senin benzin ne sarı

ne sorarsın ey derviş

hak korkusu çekerim

sordum sarı çiğdeme

anan baban var mıdır

ne sorarsın ey derviş

anam yer babam yağmur

sordum sarı çiğdeme

asacığı elinde

hak kelamı dilinde

çiğdemde dervişlik var

pir sultan'ım erlere

yüzü dolu nurlara

ak sakallı pirlere

çiğdemde dervişlik var

şah-ı merdan kullarıyız

şah-ı merdan kullarıyız

mevla'dan gayri değiliz

kanaat ile yürürüz

illa tokuz aç değiliz

evliya gönlümüz aldı

kalbimiz nur ile doldu

gözlerimiz cemal gördü

cennete muhtaç değiliz

evvel biziz ahir biziz

heman leyl-ü nehar biziz

gül açılmış bahar biziz

biz yaz olduk kış değiliz

yüzlerden kırklara erdik

tarikat ehlini bulduk

yedilerden haber sorduk

üçlerdeniz hiç değiliz

pir sultan'ım göçün göçün

sızdık eridik hak içün

dünyayı terk etmek içün

altun olduk tunç değiliz

çektiğim cevr-ü cefayı

çektiğim cevr-ü cefayı

çekerim senden ötürü

ikrar iman bir olunca

sen de çek benden ötürü

ikrar imanı güderim

sensiz alemi niderim

işte geldim uş giderim

bir tatlı dilden ötürü

severim tatlı dilleri

koklarım gonca gülleri

sararım ince belleri

gittiğim yoldan ötürü

bana ne kıyak bakarsın

sinemi oda yakarsın

bana ne sitem edersin

ikrarsız elden ötürü

ferhat şirin'ine tapar

külüngün havaya atar

başını altına tutar

can verir candan ötürü

mümin olan hakk'a tapar

münafıklar yoldan sapar

arka vermiş dağı çeker

ferhat şirin'den ötürü

pir sultan'ım deme yalan

etme imanına talan

bu dünyada gerçek olan

ser verir sırdan ötürü

hazret-i şah'ın avazı

hazret-i şah'ın avazı

turna derler bir kuştadır

asası nil deryasında

hırkası bir derviştedir

nil deryası umman oldu

sarardı gül benzim soldu

bakışı arslanda kaldı

darbı dahi bir koçtadır

ali'm bilmezdi benliği

dilde tutmazdı kinliği

zülfikar'ın keskinliği

zerrecesi kılıçtadır

özen güzel ali'm özen

var kendine bir yar kazan

hayrını şerrini yazan

sağ yanında feriştedir

nerde pir sultan'ım nerde

özümüz asılı darda

yemen'den öte bir yerde

dahi düldül savaştadır

ölüm ile ayrılığın elinden gelmiş iken şu dağları gezeyim ölüm ile ayrılığın elinden

dertsiz bulamadım derdim yanayım ölüm ile ayrılığın elinden

yaz gelince bulanayım coşayım elim ile mezarımı eşeyim

beri gel sevdiğim helallaşayım ölüm ile ayrılığın elinden

ölüm geldi yolun bize uğrattı firkat geldi yana yana ağlattı kesti ciger pare pare doğrattı ölüm ile ayrılığın elinden

günahsız kardaşlar günahım tartar hasretlik yüzünü yüzüme sürter her kime söylesem yakasın yırtar ölüm ile ayrılığın elinden

pir sultan abdal'ım dertlerim firak alışmış yanıyor şu dertli yürek bir dahi gelemem menzilim ırak ölüm ile ayrılığın elinden

diken arasında bir gül açıldı diken arasında bir gül açıldı bülbülüm bahçene ötmeğe geldim bezirganım yüküm gevher satarım ali pazarına dökmeğe geldim

baç'ım vermeyince yüküm satılmaz gevherin hasına hile katılmaz inkar toru ile şahin tutulmaz bir gerçek tor'una düşmeğe geldim ben bend oldum şu meydana atıldım ikrar verdim ikrarıma tutuldum ibtida taliptim pire katıldım pirin eteğini tutmağa geldim pir sultan abdal'ım yüreğim döğün imamlar rengine boyandım bugün irehber pişirir talibin çiğin ahiri bu imiş pişmeğe geldim ağlayı ağlayı durma karşımda ağlayı ağlayı durma karşımda dost beni gönder de var andan ağla kirpikleri top top etmiş kaşında dost bizi gönder de var andan ağla dostun zülüfleri bölük bölüktür menim ciğerciğim delik deliktir muhabbetin sonu tez ayrılıktır dost beni gönder de var andan ağla başına bağlamış aldır valası aldı beni kaşlarının karası

hasan ile hüseyin'in anası

dost beni gönder de var andan ağla başına bağlamış al ile sarı

arkamızca etme ah ile zarı

koca pir sultan'ın gül yüzlü yarı dost bizi gönder de var andan ağla gönül azm ediyor azm-i didarı gönül azat oldu gamu şitadan şükür yaradana gine yaz geldi işte böyle diyordum hüdadan

şükür yaradana gine yaz geldi göller dalgalanup kazı gözlerdi gönül allı pullu kızı gözlerdi sevda çekenler de yazı gözlerdi şükür yaradana gine yaz geldi vakit yeli esti karlar eridi hicabından kar çiçeği faridi nergiz yaprağını çekti yürüdü şükür yaradana gine yaz geldi sünbül boynun eğdi kurdu otağı bülbül bir gül için bekler bu bağı işte gelüp erdi yaz bahar çağı şükür yaradana gine yaz geldi cahiller şöhreti sazı seviyor hilal kaş sürmeli gözü seviyor ruhsati bulandı yazı seviyor şükür yaradana gine yaz geldi yine kısmetimiz kaldırdı bizi yine kısmetimiz kaldırdı bizi ne yaman uzağa düştü yolumuz ineyim gideyim şam'dan aşağı nerde kaldı ana ata ilimiz

kan olur garibin gözü yaşından haber almaz yareninden eşinden ağular da sızar canım aşından belki pire malum ola halimiz urum'un dağları işçil ovası

ıssız kalmaz yavru şahin yuvası urum'dan da şam'a erler duası erler olsun kanadımız kolumuz pir sultan abdal'ım uzak yollardan helal olduk yücelerden bellerden bir zamanlar biz de gurbet illerden ne yaman gurbeti söyler dilimiz seyyah olup şu alemi gezerken seyyah olup şu alemi gezerken bulmadım hakkına kail olucu

muhammet ali'den kuruldu pazar o da bize lütf-ü kerem kılıcı gelmiş geçmiş işimizi bitiren odur bizim eksiğimiz yetiren dilerim onmasın hakk'ı yitiren yolsuza hasımdır yolun kılıcı yola hor bakanın yamandır hali kaldırın aradan kıl ile kali evvel ebet pirim muhammet ali böyle günde olur imdat edici bekleyelim mülkün sahibi gele mümin kullarına tecelli kıla muhammet ali'nin kurduğu yola kalmamış sıkile nazar kılıcı pir sultan'ım hiç doğruya gelen yok ol mümin kulların işin alan yok şu alemde halimden bir bilen yok herkes kendi sevdasına bakıcı aslı nedir

güzel şah'ım çok yerlerden görünür aslı nedir neye verdin bağdad'ı şahım birdir binbir dona bürünür aslı nedir neye verdin bağdad'ı eremedim ben bu sırrın aslına yazık değil mi müminle müslime getirin mervan'ı bağdad üstüne aslı nedir neye verdin bağdad'ı yok mu bunda erenlerin yardımı ne çekersin bu cefanın derdini yiğitlere ardır vermek yurdunu ah hünkar'ım neye verdin bağdad'ı geldi mervan hendekleri doldurdu kırdı hurmalığı aldı bağdad'ı çığrışıp geliyor yeşil ördeği aslı nedir neye verdin bağdad'ı pir sultan'ım der ki üçler yediler kırklar da bu demde hazır idiler bağdad'ı basra'yı verdi dediler aslı nedir neye verdin bağdad'ı va'den tekmil imiş yatarsın bülbül her sabah her sabah anka-yi devran ne hub dertli dertli ötersin bülbül gafildim de bir taş çıktı elimden va'den tekmil imiş yatarsın bülbül yumurtadan çoğ imiş zaydır emeğin sana hak'tan geldi budur dileğim emir hakk'ın emri taşı neyleyim va'den tekmil imiş yatarsın bülbül sana senden oldu hiç benden bilme bir taş değme ile düşüp de ölme sefil pir sultan kusuruna kalma va'den tekmil imiş yatarsın bülbül mürşide teslim ol yolda kalırsın isa peygamber'e hakk'ı buyurdu mürşide teslim ol yolda kalırsın cebrail ahmet önünce yürüdü

mürşide teslim ol yolda kalırsın tabii ol nutku kur'an bula

mürşit gelip bizim kalbimiz yuya öğüt dinlemezsen kalırsın yaya mürşide teslim ol yolda kalırsın ilm-i zahirin menzili cennettir dolaşık bir yoldur gayet zahmettir pir sultan'ım senin yolun vuslattır mürşide teslim ol yolda kalırsın pir sultan'ım şu dünyaya

pir sultan'ım şu dünyaya

dolu geldim dolu benim

bilmeyeneler bilsin beni

ben ali'yim ali benim

coşma deli gönlüm coşma

coşup da kazandan taşma

üçyüz altmış tane çeşme

serçeşme'nin gönlü benim

çarşılarda dolanırım

ben hakk'ım hak'tan gelirim

on iki imam hak bilirim

dedikleri deli benim

kılıcın kırk arşın uzar

münkirin kökünü kazar

çarşı pazarlarda gezer

dedikleri deli benim

pir sultan kapında kuldur

bunu bilmek müşkül haldir

ali'nin ihsanı boldur

şah'ı merdan kulu benim

hünkar hacı bektaş veli

arzuladım size geldim

hünkar hacı bektaş veli

eşiğine yüzüm sürdüm

hünkar hacı bektaş veli

pir elinden dolu içtim

doğdum elinize düştüm

ak cenneti gördüm geçtim

hünkar hacı bektaş veli

güvercin donunda duran

cümle eksikler bitiren

beş taşı şahit getiren

hünkar hacı bektaş veli

kırk budak'ta şem'a yanar

dolusun içenler kanar

aşıkların sema döner

hünkar hacı bektaş veli

bahçende gördüm gülünü

erenler sürsün demini

imam rıza'nın torunu

hünkar hacı bektaş veli

balım sultan er köçeği

keser kılıncı bıçağı

cümle erenler gerçeği

hünkar hacı bektaş veli

pir sultan'ım gerçek veli

erenlerden çekmem eli

on iki imamın yolu

hünkar hacı bektaş veli

mürüvvet kerem erenler

bu yolun ilersi hak'tır

mürüvvet kerem erenler

bu yoldan özge yol yoktur

mürüvvet kerem erenler

yolda nefis öldürmezler

mürit düşse kaldırmazlar

mürvet dese düşürmezler

mürüvvet kerem erenler

kur'an oldu delilimiz

sırr'ı hakikat yolumuz

imam cafer'dir ulumuz

mürüvvet kerem erenler

pir sultan'ım hale geldik

hal içinde yola geldik

mansur gibi dara geldik

mürüvvet kerem erenler

yürekte yareler türlü türlüdür gönül niçin ahvalimi bilmezsin yürekte yareler türlü türlüdür öğüt versem öğüdümü almazsın yürekte yareler türlü türlüdür eser zülüflerin yellere karşı ötüşür bülbüller güllere karşı (bülbül figan eder güllere karşı) nasıl ağlayayım ellere karşı (gel beni ağlatma illere karşı) yürekte yareler türlü türlüdür ah neyleyim karşımızda ölüm var ölüm dedikleri kanlı zalim var ne ağlayıp ne gülecek halim var yürekte yareler türlü türlüdür pir sultan abdal'ım ben de böyleyim emir haktan geldi kime ne eyleyim derdim çoktur hangisini söyleyeyim yürekte yareler türlü türlüdür ey erenler çün bu sırrı dinledim ey erenler çün bu sırrı dinledim huzur-ı mürşide vardım bu gece hakikat sırrını andan anladım evliya merdanın gördüm bu gece mürşidim muhammet buldum yolumu rehberim ali'dir verdim elimi tiğbend ile bağladılar belimi erenler sırrına erdim bu gece erenler rahına eyledim iman

kalmadı gönlümde şek ile güman ne bilir bu sırrı yezid'le mervan küll-i varım hakk'a verdim bu gece andelip misali avaz ederek

kati sema üzre pervaz ederek yedi aza ile niyaz ederek

ayn-ı cem güllerin derdim bu gece pir sultan'ım hakk'a niyaz ederim erenler rahına doğru giderim küll-i varım hakk'a teslim ederim hakk'ın cemalini gördüm bu gece emeğin yite mi dersin

bir aşkın deryasın boyla

kıyısı öte mi dersin

bir gerçeğe hizmet eyle

emeğin yite mi dersin

nadanı kondurma bağa

düşürür seni tuzağa

şekerler yedirsen sen zağa

tuti olup öte mi dersin

arifler yola giderler

irfanda sohbet ederler

nişansız yari n'ederler

can gönül kata mı dersin

bellidir kalbi boş olan

nişan verendir hoş olan

hercaiye yoldaş olan

menzile yete mi dersin

pir sultan abdal coşmayan

aşk küresinde pişmeyen

ilkin hakk'a ulaşmayan

sonradan yete mi dersin

kahpe felek sana n'ettim n'eyledim kahpe felek sana n'ettim n'eyledim attın gurbet ile taşımı felek ibtida gülmeyen sonra güler mi akıttın gözümden yaşımı felek ben feleği gördüm elde var iken başım alam gidem derdim er iken kol kanat bağladım uçam der iken kırdın kanadımı kolumu felek bak'a şu feleğin işine bak'a götürün gömleği istemem yaka yönünü döndürmüş geliyor hakk'a sen melamet ettin işimi felek pir sultan abdal'ım olmuşum hazer yarinden ayrılan dünyadan bezer ellere baktım ki salınıp gezer hemen bana ettin zulumu felek benden selam söylen sofu canlara benden selam söylen sofu canlara vücudun şehrini yuyanlar gelsin yedi kat göklerin yedi kat yerin kudret binasını kuranlar gelsin pirimi sorarsan ali'dir ali

altından çakılmış düldül'ün nalı kim sürdü kuyuda kırk arşın yolu o yolun süreğin sürenler gelsin sofuluk dediğin bir kolay iştir pirimin gördüğü mübarek düştür eti yok kanı yok bir uçar kuştur o kuşun dilini bilenler gelsin sofuluk eyleyen arıtır özün

kimse yok anlaya şu benim sözüm demirin yüzünde karınca izin karanlık gecede bulanlar gelsin pir sultan abdal'ım özüm didarda saklayalım hak katında nazarda çıkmadık can kazılmadık mezarda o canın namazın kılanlar gelsin yel esti mi aşka gelir sallanır yel esti mi aşka gelir sallanır mart ayında yeşillenir ağaçlar kıpkırmızı donlar giyer allanır hu dost çağırır allanır ağaçlar çiçek açar domur domur dal verir kimi uzar birbirine el verir kimi meyve verir kimi gül verir kuşlar üstünde dillenir ağaçlar yaz baharda bahçe ile bağ ile kaba çamın gürlemesi dal ile koç yiğidin eğlencesi yar ile muhabbet eder eğlenir ağaçlar pir sultan abdal'ım hatayi şah'ım adam için ne haketmiş allah'ım güz gelince salar yaprağın dalın vakti geldi mi sulanır ağaçlar yalan dünya sana bel mi bağlarım yalan dünya sana bel mi bağlarım hani benim önüm sıra gelenler ölüm var derlerdi ben inanmazdım duydum essah imiş öldü diyenler yaratmıştır insan ile hayvanı insanda emanet koydu bu canı üç yüz altmış altı peygamber hanı bizi kor mu ya onları alanlar şöyle bir günahkar kul türemişam bilemem ben feleğe neylemişam feleğin burcunu çok aramışam bel mi bağlar şu dünyayı görenler pir sultan abdal'ım gezerek gelir elinde defteri yazarak gelir sıra dolanarak bize de gelir ölmez imiş bizim için ölenler hızır paşa gibi zalim var ise hızır paşa gibi zalim var ise ne yapayım benim de bir ahım var senin tuğlu padişahın var ise benim arkam kalem bir allah'ım var şol icra tanrı'sız yatmaz uyumaz kimsenin hakkını kimseye komaz hünkar sağır olmuş ünümü duymaz masumlar boğdurur padişahım var gönül verdim ikrar verdim haydar'a geçmem beni etseler pare pare ırafızı diye çektiler dara

acep benim bunda ne günahım var pir sultan abdal'ım yed-ullahımız batına hükmeder padişahımız

sahip çıkar miskin kul'allah'ımız şefaat edecek güzel şah'ım var felekler zuhur olalı

felekler zuhur olalı

arttı derdim fizahım var

günahım çoktur gamım yok

mehdi gibi bir mahım var

gayettir ali'nin demi

imam hasan gevher kanı

şah imam hüseyin gibi

muallakta dergahım var

imam zeynel leyl ü nehar

imam bakır kırdı küffar

mehr içinde imam cafer

şemsi gibi bir mahım var

musa-yı kazım'a düştük

ali rıza'ya eriştik

muhammet taki'den içtik

türlü türlü kadehim var

pir sultan'ım naki candır

askeri dindir imandır

mehdi sahib-i zamandır

mürvetli padişahım var

incinme gönül

türap olup düştüm toza

incinme gönül incinme

tahammül eyle her söze

incinme gönül incinme

türaplık cümlenin başı

üstüne atarlar taşı

daim çiğnenmektir işi

incinme gönül incinme

koy sana kötü desinler

her ayıbına gülsünler

hergün gıybetin kılsınlar

incinme gönül incinme

muhammet miraç'tan indi

ali'm nur ile boyandı

bühtan fatm'ana'ya indi

incinme gönül incinme

pir sultan'ım geçer aylar

geçinir yoksullar baylar

herkes sıfatını söyler

incinme gönül incinme

sel eyledi zaman bizi

be yarenler be kardaşlar

gör neyledi zaman bizi

gözüm yaşını akıttı

sel eyledi zaman bizi

can nice ayrılır tenden

ten nice ayrılır candan

ayak ayak nerdübandan

in eyledi zaman bizi

gelin gidelim zecril'e

can kurban olsun asile

bir halden bilmez cahile

kul eyledi zaman bizi

kimi baydır kimi fakir

yaradan mevla'ya şükür

ne akıl kodu ne fikir

del-eyledi zaman bizi

pir sultan'ım döne döne

dolu içtim kana kana

şu yerde kim yana yana

dul eyledi zaman bizi

inilersin dolap derdin ne senin ali ali deyü ne inilersin

inilersin dolap derdin ne senin sen de benim gibi yardan m'ayrıldın inilersin dolap derdin ne senin dolap iniledi düştü ırmağa

muhammed'in hub cemalin görmeğe hasan hüseyin'e bir su vermeğe inilersin dolap derdin ne senin kim kesti getirdi seni yerinden dağlar taşlar ah eyledi zarından sen de mi ayrıldın nazlı yarinden inilersin dolap derdin ne senin sana yad ellerin eli mi değdi yoksa ırakibin dili mi değdi yaz bahar ayının seli mi değdi inilersin dolap derdin ne senin pir sultan abdal'ım aşka dayandı hasret narı ile ciğerim yandı yoksa hüseyin'den haber mi geldi inilersin dolap derdin ne senin göçen canlar dönmez imiş

ism-i azam duasıdır

hergiz usanılmaz imiş

uçtu bülbül kafesinden

göçen canlar dönmez imiş

alay göçmüş yurd'uğradım

bir acıkmış kurd'uğradım

bir acayip derd'uğradım

çekmeyenler bilmez imiş

ezelidir gönül ezel

olur bahçelerde gazel

gel ahımı alma güzel

bir ah yerde kalmaz imiş

cevrilüben konan iller

yaylamızdır çamlıbel'ler

bülbülün arzusu güller

hüb açılan solmaz imiş

pir sultan'ım emirzade

gel sırrını verme yade

gaziler fani dünyada

pir ağlatan gülmez imiş

çekilip kırklara vardık

çekilip kırklara vardık

niye geldin can dediler

baş kesip niyaz eyledik

geç otur meydan dediler

kırklar meydanı ganidir

görenin kalbin eridir

külli şekerden beridir

nerelisin can dediler

kırklar ile yedik içtik

kaynayıp sohbete çoştuk

yetmiş yıl kürede piştik

dahi çiğsin can dediler

rehberine ver özünü

erenler göre gönlünü

müsahibin hak bileni

edelim ihsan dediler

pir sultan'ım kanım katlim

gönlünü gönlüme kattım

doksan yıl da ölü yattım

gine sağsın can dediler

gezdim seyrettim dünyayı

gezdim seyrettim dünyayı

şu dünyada melamet var

silindi gönlümün pası

yüreğimde zılalet var

ne yolcular izin izler

ne meşayih sırrın gizler

ne kadı şer'isin gözler

ne beylerde adalet var

ne kız hicap saklar

ne gelinler usül bekler

ne kocalar özün yoklar

ne yiğitte marifet var

şeriat göğe çekildi

yüz suyu yere döküldü

alem zulm ile yakıldı

kıyametten işaret var

pir sultan'ım eyder erlik

işin bilmektir serverlik

allah'a yakışır benlik

insanda da keramet var

şimdi bizim aramıza

şimdi bizim aramıza

yola boyun veren gelsin

şeriatı tarikatı

hakikatı bilen gelsin

kişi halden anlayınca

hakikatı dinleyince

üstüne yol uğrayınca

ayrılmayıp duran gelsin

talib olunca bir talib

işini mevla'ya salıp

izzet ile selam verip

gönüllere giren gelsin

koyup dünya davasını

hakk'a verip sevdasını

doğrulayup öz nefsini

şeytanı öldüren gelsin

pir sultan'ım çelebiye

eyvallahım var veliye

muhiddin'e hal diliyle

yolum sırrın soran gelsin

sevda çekmek şanlarıdır

sevda çekmek şanlarıdır

gizlice erkanlarıdır

hak yoluna canlarıdır

kurbanı bektaşilerin

onlar horasan'ı gezer

demkeş olur bade süzer

seyyah olup daim gezer

sultanı bektaşilerin

sırlarına güç erilir

remizleri geç bilinir

üstat olan pir seçilir

hünkarı bektaşilerin

arifler arifi gelir

arife tarif vız gelir

uzak yakın hep bir gelir

hassına bektaşilerin

pir sultan'ım bu ne demek

yerde insan gökte melek

hiç cahile çekme emek

devranı bektaşilerin

be hey acayip adem

be hey acayip adem

öldüğünü bilemezsin

korlar bir karanlık dama

kapı baca bulamazsın

yağmur yağar yeller eser

mezarı başına yıkar

seksen bin canavar sıkar

hiç birine vuramazsın

gel bu öğüdü al benden

yarın fırsat gider elden

hak saklasın cehennemden

karanlıktır çıkamazsın

yer pamuk olur atılır

cümle deryalar katılır

dilin damağın tutulur

doğru cevap veremezsin

pir sultan'ım der ki deli

elden koymaz doğru yolu

ne yanarsın dünya malı

birin alıp gidemezsin

medet pirim

bu derdi kendime derman bilmişim aşkın şarabına ferman dilmişim bu derdi kendime derman bilmişim aşkın şarabını dolu içmişim

her yolun sonunda sana gelmişim yetiş medet pirim yetiş ya şimdi yetiş medet pirim ali yetiş ya şimdi dostun elinde gül zordayım şimdi kadı makamına divan kurulmuş

doğru söyleyenler burdan kovulmuş

cahil ile yol alması zor olmuş

medet pirim ali yetiş ya şimdi pir sultan abdal'ım şah'a giderim yolumdan dönersem serin veririm hınzır paşa zalım kuldur bilirim yetiş medet pirim yetiş ya şimdi amanın eyle mürüvvet

amanın eyle mürüvvet

gördüğüne tapma gönül

yüzüne bakmayanın sen

tozuna da bakma gönül

bir kardaşa meyil verip

tuz ile ekmeğin yiyip

azıcık noksanın görüp

tez başına kakma gönül

arap ata binip coşma

karlı buzlu dağlar aşma

her gördüğüne sır açma

doluları dökme gönül

pir sultan'ım gündür ava

çektiğim emekler hava

nasihatım olsun sana

sen hatıralar yıkma gönül

derildi ayn-ı cem kuruldu derildi ayn-ı cem kuruldu erkan erenler oturmuş postu postuna niyaz edip hakk'a açıldı meydan meydancılar çerağ aldı destine baş eğdiler erenlerin yoluna hü dediler ehlullah erkanına çağırdılar tanrı'nın arslanına kevser getirdiler meydan üstüne erenlerin gazileri geldiler

kabul edip cur'asından aldılar içip ab-ı kevser sermest oldular mail oldum gözlerinin mestine zikr ettiler erenlerin nefesin çüş ettiler taliblerin hepisin cümle gönüllerin sildiler pasın özlerin teslim ettiler dostuna pir sultan'ım bahçesini zeyn eder üstat nazarında erkanın güder kırklar sema ile hak yola gider üçlerle yediler erkan üstüne hakikat bir gizli sırdır

hakikat bir gizli sırdır

açabilirsen gel beri

küfr içinde iman vardır

seçebilirsen gel beri

şüphe getirme gönlüne

hak perde çeker önüne

dondan bir gömlek eğnine

biçebilirsen gel beri

ata ana kavim kardaş

olduk hak ehline yoldaş

can ile baştan ey kardaş

geçebilrsen gel beri

pir sultan'ım ere yettik

vardık pir damenin tuttuk

biz ağuyu bala kattık

içebilirsen gel beri

viran bahçelerde

viran bahçelerde bülbül öter mi gönül eğlencesi gül olmayınca merhemsiz çiğ yara pişer biter mi bir gerçek veliden el olmayınca nefse uyan hakk'a uymuş değildir gaziler namazın kılmış değildir bu gezen abdallar derviş değildir arkasında hırka şal olmayınca tabibsiz yaraya merhem sarılmaz mürşit olmayınca pire varılmaz yüz bin tabur kursan yezit kırılmaz eli zülfikar'lı al'olmayınca bu aşk meydanında bir divan olur o meydana düşen nevcivan olur itikatsiz talip boş kovan olur vızılar arısı bal olmayınca

değme arif bunu böyle bilemez bilse dahi yine arif olamaz

her dede ölüyü diri kılamaz

hünkar hacı bektaş vel'olmayınca iki melek gelir sual sorarlar döker burcunu da gevher ararlar bir kılın üstüne köprü kurarlar geçemezsin hakk'a kul olmayınca pir sultan'ım baştan dalga aşırır o dalgadır aşıkları coşurur

her bildiğin rehber çiğ mi pişirir yanıp ateşlere kül olmayınca üfürdüm çerağı

üfürdüm çerağı yandıramadım

gönlümü yüksekten indiremedim aç doyurup susuz kandıramadım ben nice varayım hak divanına ulu yol üstünde köprü çatmadım hatırlar hoş edip gönül yapmadım hakk'ın emrettiği yola gitmedim ben nice varayım hak divanına yeşil pınarlarda parlayıp akar asilzade olan aslına çeker

pervaneler aşkın oduna yanar ben nice varayım hak divanına ben yükümü tuttum kaba söz ile günahlar kazandım ela göz ile ya nasıl çıkayım kara yüz ile ben nice varayım hak divanına pir sultan'ım eyder kılarım ben zar yüküm la'l ü gevher şah damgası var eğer aşık isen gel yaramı sar ben nice varayım hak divanına hey erenler

hey erenler bir hayale uğradım gafilim bu yere geldim bu gece garip düştüm kimse bilmez halimden kadir mevla'm eyle yardım bu gece katar katar zibalar sen ben güzel yaran güzel sohbet güzel cem güzel doldur doldur doluları sun güzel sanırım kadir'e erdim bu gece bülbül gibi şakır m'ola dilleri sema döner kadeh tutan elleri firdevs bahçesinde gonca gülleri aklıma geldi de derdim bu gece pir sultan'ım faş eylemez bu sırrı etrafımız aldı ihlasın kızı

huri midir melek midir her biri sanırım cennet'e girdim bu gece gönül ne yatarsın

gönül ne yatarsın gaflet içinde doğdu seher vaktı kalk hacet dile özünü zulümden kurtaram dersen doğdu seher vaktı kalk hacet dile evliyalar enbiyalar varisi

kalkar hacet diler gece yarısı çığrışır ötüşür arşın horozu doğdu seher vaktı kalk hacet dile evliyalar enbiyalar bilüşür

müezzinler allah allah çığrışur gökte aziz melaikler seğrişür doğdu seher vaktı kalk hacet dile allah'ım cömertsin cömert ganisin halil gelsin hulle donu biçilsin rabbim uyumazken sen ne uyursun doğdu seher vaktı kalk hacet dile pir sultan'ım sevdiğine ağlasın yezitler bağrına kara bağlasın mümin kullar dergahında eğlesin doğdu seher vaktı kalk hacet dile şah'ın nuru musun

şah'ın nuru musun ey canlar canı varın layık olun hallerinize mürüvvet erenler darına durdum canım kurban olsun yollarınıza erenlerin altın akçası mısın mümin kardaşların goncası mısın şah'ı merdan ali bahçesi misin gelir bülbül konar dallarınıza rehberin payını yemen ayırın mürşidin payını candan kayırın dudaktan emzirin lebten doyurun hak mihman gelince evlerinize lanet ile yezitleri taradım

hakk'ın kitabını açtım aradım kırklar ile cem olmaktı muradım imam cafer çıkar yollarınıza pir sultan'ım eydür yezitler gamda horasan erleri urum'da şam'da biz de mihman olduk bir ayn-i cemde doyup usanmadık hallerinize

yine yeşillendi dağlar

yine yeşillendi dağlar

kararıp kocamaz bağlar

her nereye varsam ağlar

felek senden gülen kimdir

ateşim yanıp pişmeden

ruh girip bu ten koşmadan

ana rahmine düşmeden

bu dünyaya gelen kimdir

yiğit ister yaranlığa

baykuş konar viranlığa

on sekiz yıl karanlığa

hızır ile duran kimdir

pir sultan'ım der varalım

anda günahlar görelim

azrail'den bir soralım

kendi canın alan kimdir

yine dosttan haber geldi

yine dosttan haber geldi

dalgalandı taştı gönül

yar elinden kevser geldi

derya gibi çoştu gönül

kılavuzum şah-ı merdan

çevresi dopdolu nurdan

şunda bir hercayi dosttan

neylersin vazgeçti gönül

sır ali'deki sır idi

seyr edeni sever idi

ben kulu da kemter idi

pir aşkına düştü gönül

açıldı bahçenin gülü

öter içinde bülbülü

dost elinden dolu dolu

sarhoş oldu içti gönül

pir sultan'ım bir gün göçer

er olan ikrarın güder

ceset bunda seyran eder

çün hakk'a ulaştı gönül

turnam (sabahtan cemalin) sabahtan cemalin seyran eyledim gönüller perişan elinden turnam nice ki beklersin gurbet yolunu hiç bilirin yok mu halinden turnam seher bülbülüsün gider gelmesin gelirsen de güle baki kalmasın seni uçuranlar murat almasın seni kim uçurdu gölünden turnam pir sultan abdal'ım cemalin güzel aradım bulmadım derdimi yazar şimdi senin eşin cennette gezer kalma bizim için yolundan turnam gidiyor (bir tenhada gördüm) bir tenhada gördüm o nazlı yari böyle uğrun uğrun baktı gidiyor siyah saçlarını dökmüş yüzüne gönlümü ateşe yaktı gidiyor

yüzüne baktıkça tutuldu dilim kırıldı kollarım tutmuyor elim hey dost bu diyarda n'olacak halim gözlerimden kan yaş aktı gidiyor dost dost diye dostu hergün sorarım yitirdim o yari durmaz ararım abdal pir sultan'ım edem kervanım bak işte sel gibi yıktı gidiyor geçti dost kervanı

şu karşı yaylada göç katar katar bir güzel sevdası serimde tüter bu ayrılık bana ölümden beter geçti dost kervanı eyleme beni şu benim sevdiğim başta oturur bir güzelin derdi beni bitirir bu ayrılık bana zulüm getirir geçti dost kervanı eyleme beni ben gidersem sunam bana ağlama ciğerimi aşk oduna dağlama

benden başkasına meyil bağlama geçti dost kervanı eyleme beni gider isem bu il sana yurt olsun münafıklar aramızda kurt olsun ben ölürsem yüreğine dert olsun geçti dost kervanı eyleme beni pir sultan abdal'ım dağlar aşalım aşalım da dost iline düşelim çok nimetin yedim helallaşalım geçti dost kervanı eyleme beni ey benim sarı tanburam

ey benim sarı tanburam

sen niçin böyle ağlarsın

derdim büyük içim oyuk

ben şah'ım deyü ağlarım

göğsüme tahta döşerler

çaldıkça bağrım deşerler

durmayıp beni okşarlar

ben şah'ım deyü ağlarım

koluma taktılar perde

uğrattılar beni derde

kim konar kim göçer yurda

ben şah'ım deyü ağlarım

koluma takdılar teli

söylettiler bin bir dili

oldum aynı cem bülbülü

ben şah'ım deyü ağlarım

bağlamadır benim adım

arşa dayanır feryadım

pîr sultan'dır üstadım

ben şah'ım deyü ağlarım

gel efendim gel (hasretinle beni) hasretinle beni üryan eyledin beklerim yolların gel efendim gel gönül kuşu kalktı cevlan eyledi beklerim yolların ali ali gel efendim gel evvel ahir sensin dönmezem senden meyl ü muhabbetin çıkar mı candan gönül göç eyledi kevn ü mekandan beklerim yolların gel efendim gel tevarih çoğaldı da hadden aştı urum sofuları bildiğin şaştı şimdi gayret şah-ı merdan'a düştü gözlerim yolların gel efendim gel (ek dörtlük)

urum sufileri bildiğin şaştı rakipler çoğaldı pek hadden aştı şimdi gayret şah-ı merdan'a düştü gözlerim yolları gel efendim gel horasan'dan kalktı hind'i yararak top top olmuş hariciler kırarak bendelerin şah'ına yalvararak beklerim yolların gel efendim gel bozuldu yolcular yollarda kaldı ayin erkan gitti dillerde kaldı bendelerin zayıf hallerde kaldı beklerim yolların gel efendim gel pir sultan'ım allah allah diyelim gelin nikabını elden koyalım takdir böyle imiş biz ne diyelim beklerim yolların gel efendim gel gelmiş iken bir habercik

gelmiş iken bir habercik sorayım niçin gitmez yıldız dağı dumanın gerçek erenlere yüzler süreyim niçin gitmez yıldız dağı dumanın alçağında al kırmızı taşın var yükseğinde turnalardan sesin var ben de bilmem ne talihsiz başın var niçin gitmez yıldız dağı dumanın benim şahım al kırmızı bürünür dost yüzün görmeyen düşman bilinir yücesinden şahın ili görünür niçin gitmez yıldız dağı dumanın el ettiler turnalara kazlara dağlar yeşillendi döndü yazlara çiğdemler takınsın söylen kızlara niçin gitmez yıldız dağı dumanın şahın bahçesinde gonca gül biter anda garip garip bülbüller öter bunda ayrılık var ölümden beter niçin gitmez yıldız dağı dumanın ben de bildim bu dağların şahısın gerçek erenlerin nazargahısın abdal pir sultan?ın seyrangahısın niçin gitmez yıldız dağı dumanın gitti kervanımız ali'ye doğru bir ulu kervandır hak kuyusunda gitti kervanımız ali'ye doğru yeni de kurtulduk gamdan kederden gitti kervanımız ali'ye doğru hünkar hacı bektaş veli'ye doğru helallik vermedik kavim kardaşlar yandı yüreciğim ciğerim haşlar üç gün üç gecedir yağan yağışlar gitti kervanımız ali'ye doğru hünkar hacı bektaş veli'ye doğru pir sultan abdal'ım coşup gideriz düşüp aşk eline taşıp gideriz ayınan yıldızı aşıp gideriz

gitti kervanımız ali'ye doğru hünkar hacı bektaş veli'ye doğru safa geldin (çoktan beri) çoktan beri yollarını gözlerim gönlümün ziyası dost safa geldin şu garip gönlümün bağı bostanı ayva ile turunç nar safa geldin yoksa karşımızda oturan mısın serimi sevdaya yetiren misin ağır yüklerimi götüren misin katar maya ile dost safa geldin yoksa sevdiğimin ilinden misin yoksa has bahçenin gülünden misin güzel muhammet'in terinden misin cennet-i alada gül safa geldin pir sultan giyinmiş al ile yeşil yarin sevdaları sere ulaşır

sevdiğim giyinmlş al ile yeşil çarşılar bezenmiş al safa geldin imam hüseyin

türbesin üstünü nakşeylediler gel dinim imanım imam hüseyin seni dört köşeye baş eylediler gel dinim imanım imam hüseyin yetiş carımıza imam hüseyin

muhammet ali'nin çeşm-i çırağı erenler bağının bir gülü bağı ciğerler paresi gönül durağı gel dinim imanım imam hüseyin yetiş carımıza imam hüseyin

akan sular gibi akasım gelmez şehrine girersem çıkasım gelmez cahilin yüzüne bakasım gelmez gel dinim imanım imam hüseyin yetiş carımıza imam hüseyin

senin aşıkların yanar yakılır on' ki imam katarına katılır bunda münkirlere lanet okulur gel dinim imanım imam hüseyin yetiş carımıza imam hüseyin

pir sultan'ım eydür erenler nerde çalısız kayasız bir sahra yerde kerbela çölünde kandilde nurda gel dinim imanım imam hüseyin yetiş carımıza imam hüseyin

güzel aşık (demedim mi)

güzel aşık cevrimizi

çekemezsin demedim mi

bu bir rıza lokmasıdır

yiyemezsin demedim mi

yemeyenler kalır naçar

gözlerinden kanlar saçar

bu bir demdir gelir geçer

duyamazsın demedim mi

çıkalım meydan yerine

gidelim ali seyrine

canı başı hak yoluna

koyamazsın demedim mi

pir sultan ali şahımız

hakka ulaşır rahımız

oniki imam penahımız

uyamazsın demedim mi

turnanın (alay alay olmuş) alay alay olmuş gelen turnalar kanadı var kolları var turnanın silkinip uçamaz menzil görenler gökyüzünde yolları var turnanın silkinip uçar da kanadın çatar seçer kılavuzlar önüne katar hasan hüseyin'in sema'ın tutar kerbela'da mekanı var turnanın sesleri naziktir methi okunur avazı bağrımı deler dokunur

yalabık yalabık tüyler takınır eğrim eğrim telleri var turnanın pir sultan yardımcın yaradan olsun aşık olan aşık didarın bulsun arif olan anlar cahil ne bilsin her manadan dilleri var turnanın katipler oturmuş derdimi yazar katipler oturmuş derdimi yazar dem bir gelir geçer devran eylenmez felek vurdu yıktı burç hisarını yel eser savurur harman eylenmez bu dünya dediğin bir sınık yaydır evveli toy düğün ahiri vaydır dört kapılı ulu hoş bir saraydır konan göçer imiş kalan eylenmez yüreğimde vardır aşk ile yara varayım tabibe bulayım çare

fırsat elde iken gel uy katara senin için yolda kervan eylenmez abdal pir sultan'ım keremler kani nereden geliyor canımın canı sensin bu gönlümün şahı sultanı sensiz bu cesette bu can eylenmez ne kadar bilirsen bilene danış

ne kadar bilirsen bilene danış

danışan dağları aşar mı aşar danışmadan yola düşse bir kişi yorulup yollarda şaşar mı şaşar uzak ol cahilden kamile yakın sözümde mana yok darılma sakın hasmın karıncaysa merdane takın ummadığın taş başa düşer mi düşer altından bir pula olur mu kail konuş ki ehl ile olasın ehil konuşma cahille olursun cahil kişi itibardan düşer mi düşer abdal pir sultan'ım böyle mi olur herkes ettiğini elbette bulur alıcı kuşların ömrü az olur

akbaba zararsız yaşar mı yaşar ben hak'kın edna kuluyum

ben hak'kın edna kuluyum

kem damarlardan beriyim

ayin-i cemin bülbülüyüm

meydana ötmeye geldim

(bağlantı)

hudey hudey şah aşkına

hak yardım etsin düşküne

hudey hudey pir aşkına

hak yardım etsin düşküne

bir nefescik söyleyeyim

dinlemezsen neyleyeyim

aşk deryasını boylayayım

ummana dalmaya geldim

bağlantı

pir sultan'ım yer yüzünde

hata var mıdır sözümde

eksiğim kendi özümde

darına durmaya geldim

bağlantı

sabahtan cemalin seyran eyledim sabahtan cemalin seyran eyledim eyledin gönlümü perişan dilber hayli demdir gezdim gurbeti elleri kimseler halimden sormadı dilber sensiz garip gönlüm karar eylemez eser bad-ı sabah zilfin ırganmaz dedim var berguzar telinden dilber

...

gamzeyi zilfin mis gibi kokar yarelerim göz göz hışmınan bakar cemalin görenler cenneti neyler sandım güneş doğmuş yüzünden dilber sen irfan kuşusun gider gelmezsin gelir bizde baki mihman kalmazsın seni uçuranlar murat almasın kim seni uçurdu yuvandan dilber abdal pir sultan' ım cemalin güzel katipler oturmuş vasfını yazar nahiplerin saf saf yolunu gözler benim için kalma yolundan dilber indim koç babayı tavaf eyledim indim koç babayı tavaf eyledim bugün yaylımdadır geliyor koçlar mubarek cemalin seyran eyledim bugün yaylımdadır geliyor koçlar koçların alnında yazılı kur'an hiç mahrum mu kalır onları gören yarın mahşer günü şefaat uman bugün yaylımdadır geliyor koçlar yağmur yağar çiselenir izleri elham suresine benzer gözleri ayınan gün gibi doğar yüzleri bugün yaylımdadır geliyor koçlar pir sultan'ım biz çekelim yasları dört kitapta beyan oldu sesleri aşıklarda söyler bu nefesleri bugün yaylımdadır geliyor koçlar gitme giden gitme

gitme giden gitme sual sorayım ya ne bu dünyanın üstünde durur vallahi billahi ben onu gördüm dünya sarı öküz'ün üstünde durur gitme giden gitme bir dahi soram ya bu öküz neyin üstünde durur vallahi billahi ben onu gördüm öküz de bir salın üstünde durur gitme giden gitme bir dahi soram ya bu sal da neyin üstünde durur vallahi billahi ben onu gördüm sal da bir balığın üstünde durur gitme giden gitme bir dahi soram ya bu balık neyin üstünde durur vallahi billahi ben onu gördüm balık da deryanın üstünde durur gitme giden gitme bir dahi soram ya bu derya neyin üstünde durur vallahi billahi ben onu gördüm derya da ikrarın üstünde durur gitme giden gitme bir dahi soram ya bu ikrar neyin üstünde durur pır sultanım der ki ben onu gördüm ikrar da imanın üstünde durur kalktı havalandı

kalktı havalandı gönülün kuşu uçmayınca gönül yardan ayrılmaz suyum ısıtsalar tenim yusalar yunmayınca gönül yardan ayrılmaz ustalar getirin tabutum çatsın terziler getirin kefenim biçsin ak göğsüm üstünde çimenler bitsin bitmeyince gönül yardan ayrılmaz düşünce hey deli gönül düşüne değirmenler döner çeşmim yaşına cenazemi musallanın taşına

koymayınca gönül yardan ayrılmaz sana derim sana ey adem ata

daha yol mu gider buradan öte eyersiz yularsız ağaçtan ata binmeyince gönül yardan ayrılmaz pir sultan abdal'ım canım cezada bir candan yarim yok yolum gözede ecel şerbetinden bir tas bize de vermeyince gönül yardan ayrılmaz zinhar kötü kelam söylemeyesin arzulayıp hak demine gelince gönülde kin kibir eylemiyesin hakikatın kubbesine girince

zinhar kötü kelam söylemeyesin evliya cemidir sayılmaz hatır eğer isterlerse bir kelam yetir ağır ol sakin ol postunda otur her yerde ataklık eylemeyesin yeğlicelik edip gerine bakma delil çağrılırken gerine bakma aşnan musahibin odlara yakma yükünü günahla toplamayasın

sen seni gör elin aybını görme tarikat ateştir tamuya girme sen de bu anlığın kimseye deme bu sözlerim garaz anlamayasın pir sultan abdal'ım mana bilemez kibrine yedirip haber alamaz kılavuzsuz giden yolu bulamaz bulunmaz yolda yola aramayasın dostun bahçesine bir hoyrat girmiş

dostun bahçesine bir hoyrat girmiş

beri dur da benli dilber beri dur gülünü dererken dalını kırmış

kurutur hey benli dilber kurutur hangi dinden isen ona tapayım yarın mahşer günü bile kopayım eğil bir yol ak gerdandan öpeyim beri dur hey benli dilber beri dur dervişe ne olsa kendi tacından irakibe ölüm yare gecinden

benim benzim bir güzelin ucundan sarıdır hey benli dilber sarıdır bu meydanda serilir postumuz çok şükür mevlaya gördük dostumuz birgün kara toprak bürür üstümüz çürütür hey benli dilber çürütür kendisi okur da kendisi yazar hak hilal kaşına eylemiş nazar senin akranların cennette gezer bürüdür hey benli dilber bürüdür (huridir hey benli dilber huridir) pir sultan abdalım başından başlar iyisini yer de kimini taşlar bin çiçekten bir kovana bal işler arıdır hey benli dilber arıdır dönen dönsün ben dönmezem koyun beni hak aşkına yanayım dönen dönsün ben dönmezem yolumdan yolumdan dönüp de mahrum mu kalayım dönen dönsün ben dönmezem yolumdan benim pirim gayet ulu kişidir yediler ulusu kırklar eşidir on iki imamın servet başıdır dönen dönsün ben dönmezem yolumdan kadılar müftüler fetva yazarsa işte kement işte boynum asarsa işte hançer işte kellem keserse dönen dönsün ben dönmezem yolumdan ulu mahşer olur divan kurulur suçlu suçsuz gelir anda derilir piri olmayanlar anda bilinir dönen dönsün ben dönmezem yolumdan pir sultan'ım arşa çıkar ünümüz o da bizim ulumuzdur pirimiz hakka teslim olsun garip canımız dönen dönsün ben dönmezem yolumdan ağlama gözlerim mevlam kerimdir gurbet elde bir hal geldi başıma ağlama gözlerim mevlam kerimdir derman arar iken derde düş oldum ağlama gözlerim mevlam kerimdir huma kuşu yere düştü ölmedi

dünya sultan süleyman?a kalmadı dedim yare gidem nasip olmadı ağlama gözlerim mevlam kerimdir kağıda yazılmış ufak yazılar anadan ayrılmış körpe kuzular derdi olan yüreğinden sızılar ağlama gözlerim mevlam kerimdir abdal pir sultan?ım böyle buyurdu ayrılık gömleğim biçti geyirdi ben ayrılmaz idim felek ayırdı ağlama gözlerim mevlam kerimdir gelin canlar bir olalım

gelin canlar bir olalım

münkire kılıç çalalım

hüseyn'in kanın alalım

tevekkeltü taalallah

özü öze bağlayalım

sular gibi çağlayalım

bir yürüyüş eyleyelim

tevekkeltü taalallah

açalım kızıl sancağı

geçsin yezid'lerin çağı

elimizde aş bıçağı

tevekkeltü taalallah

mervan soyunu vuralım

hüseyn'in kanın soralım

padişahın öldürelim

tevekkeltü taalallah

pir sultan'ım geldi cuşa

münkirlerin aklı şaşa

takdir olan gelir başa

tevekkeltü taalallah

dünyanın üzerinde kurulu direk dünyanın üzerinde kurulu direk emek sayılmadan sızlar bu yürek bu düzeni kim kurmuş bizler de bilek söyle canım söyle dinlesin canlar ocağa koymuşlar köşe taşını

hakk kollasın gerçeklerin isini bir gün ağrıdırlar senin başını söyle canım söyle dinlesin canlar pir sultan abdal?ım farz eylesinler yola gelmeyenden edilmez minnet cümlenin muradı dünyada cennet söyle canım söyle dinlesin canlar gam elinden benim

gam elinden benim zülfü siyahım peykan geldi sinem yaralandı gel suna başın için ağlatma beni bugün sevda candan araladı gel gamdan hisar oldum mekanım yurdum işitmez avazım dinlemez virdim bir değil beş değil on değil derdim düğümler baş verdi sıralandı gel hasretine vasıl olam mı böyle mecnun'a da baki kalır mı leyla ölümlü dünyadır gel helal eyle yüklendi barhanam kiralandı gel ne çekerse dertli sinem dağ olmaz günler gelir geçer ömür çoğ olmaz teşevvüştür yaralarım sağ olmaz göğerdi çevresi karalandı gel pir sultan abdal'ım haftada ayda günler gelir geçer bulunmaz fayda gönül hak arzular canım hayhayda toprağım üstüme kürelendi gel ey benim divane gönlüm

ey benim divane gönlüm

dağlara düştüm yalınız

bu cezayı kendi özüm

pek mail gördüm yalınız

dağlar var dağlardan yüce

dağ mı dayanır bu güce

derdimi üç gün üç gece

söylerim bitmez yalınız

şahın ayağına varsam

hayırlı gül bengin alsam

kızılırmak'a gark olsam

çağlasam aksam yalınız

pir sultan'ım hey erenler

erine niyaz edenler

üçler kırklar yediler

mürvete geldim yalınız

bir mum yanar bir şişede

bir mum yanar bir şişede

bülbüller eğlenmez meşede

yedi iklim dört köşede

allah bir muhammet ali

pir sultan'ım hali bilen

gözümün yaşını silen

cennet bahçesinde dolan

ben dedem ali'yi gördüm

pir sultan deyi

dün gece dün gece seyrim içinde serim ağlar ağlar pir sultan deyi gündüz hayalimde gece düşümde düşlerde ağlaşır pir sultan deyi uzundur uzundur dedemin boyu yıldızdır yaylası banaz'dır köyü yaz bahar ayında bulanır suyu sularda ağlaşır pir sultan deyi pir sultan abdalım ey yüce gani daim yeldiğimiz kudretin narı halka teslim ettin o şirin canı dostlar da ağlaşır pir sultan deyi elma sabahı

uyurken üstüme geldi erenler gafil aç gözünü haydi uyan dediler serseri kalma şu cihan içinde yürü bir gerçeğe ey can dediler turnalar turnalar telli turnalar samah dönenlerde çarha girenler şahdan bir elma geldi elma ne güzel elma içi turunç dişi turunç ne güzel elma eğlenin turnalar ben de varayım haber salalım yoldaş olalım

uyandım gafletten açtım gözümü kulak verdim canım döndüm yüzümü bir ayrılık çöktü kara yazımı şimdi bir gerçeğe yürü dediler pir sultan abdalım düşmüş er sevdasına aşıklar düşmesin el sevdasına bir nazar kılmışım kalbim pasına eğer aşık isen üryan dediler çevrilir (hak yarattı)

hak yarattı muhammet'i nurundan insan olan gelir nura çevrilir çark kurulmuş dolap daim dönmede mansur olan gelir dara çevrilir bir sürçmede at ayağı kesilmez bir suç ile ademoğlu asılmaz erenler bir yol kurmuştur basılmaz yol ehli kaniyse yola çevrilir gümanlı gönülde pir mi eğlenir cennet taşrasında hur mu eğlenir balsız petekte arı mı eğlenir arı kane ise bala çevrilir

erenler evinde kem söz söylenmez cennet derununda huri gizlenmez balsız peteksiz arı eğlenmez arı olanda bahara çevrilir

başlı sular daim alçağa akar pervane kendini odlara yakar serçe kane ise aslına çeker

bülbül olan gelir güle çevrilir pir sultan abdal'ım yatar hastadır elinde gülleri deste destedir insanoğlu bir acayip nesnedir muhabbetle tatlı dile çevrilir emek çektim

emek çektim bir ev yaptım erenler yine bu güzele bildiremedim

bahar geldi çiçek bitti ot bitti toprak güldü taşı güldüremedim onüne irehber almış kadıyı

gelir kitabın okuyu okuyu

bürhan ile buldum yetmiş ikiyi ikisin bir kaba sığdıramadım yüreğimde belli belli yaralar şeytan kalbin almış gözün köreler hakk'ı niyaz eylemeye âr eyler eğilip bir secde kıldıramadım hû demine bir ikrarı güdenin tu yüzüne ikrarından dönenin pîr sultan'ım münafığın nâdanın gönül aynasını sildiremedim

erenlere eş olayım

erenlere eş olayım

bu yola yoldaş olayım

içeyim sarhoş olayım

aymak elinden gelir mi

alna yazılmış yazıyı

besili körpe kuzuyu

hakk'ın yazdığı yazıyı

bozmak elinden gelir mi

dere tepe dümdüz olur

gece geçip gündüz olur

gökte kaç bin yıldız olur

saymak elinden gelir mi

pir sultan'ım der hatayi

dilimiz söyler hatayı

pişmedik çiğ yumurtayı

soymak elinden gelir mi

ne sen beni unut

gel seninle ahd ü peyman edelim ne sen beni unut ne de ben seni ikimiz de bir ikrarı güdelim ne sen beni unut ne de ben seni aman kaşı keman elinden aman sürdük sefasını etmedik tamam ehl-i irfan içre olduğum zaman ne sen beni unut ne de ben seni hem saza mailim hem de sohbete hem sana mailim hem de devlete aşkın ile düştüm diyar gurbete ne sen beni unut ne de ben seni yarimin cemali güneşte mahı

sana aşık olan çekmez mi ahı getir ant içelim kelamullahı ne sen beni unut ne de ben seni gitme dilber gitme yüzün göreyim al yanaklarına kurban olayım bir emanetim var sana vereyim ne sen beni unut ne de ben seni abdal pir sultan'ım çektiler dara düşmüşüm aşkına yanarım nara bakın ey erenler şu giden yara ne sen beni unut ne de ben seni nic'oldu (yine ılgın ılgın) yine ılgın ılgın seher yeller esince bulutlar kaynaşır bülbül nic'oldu şah imam'a beli diyen gaziler sürülen tarikat erkan nic'oldu erenler meyl'etmez bunda yalana içi süver olup dışı gülene

evvel ikrar verip sonra dönene sürdüler dergahtan hali nic'oldu bek imiş kurulmaz feleğin yayı ezelden soyunmuş aşıklar bayı iki dinli yüze gülücü devi

sürdüler dergahtan hali nic'oldu er değildir er nefesi tutmayan arıtıp kalbini temiz etmeyen özünü rızaya teslim etmeyen

sürdüler dergahtan hali nic'oldu pir sultan'ım ihlas çağır pirine yerler gökler inler ah u zarına müminler çıkınca hak divanına münkir olanların hali nic'oldu dereyi aşağı gelir kurdizi dereyi aşağı gelir kurdizi

aç kurdun ağzında bir körpe kuzu mevlayı seversen ağlatma bizi meleme koyunum vazgel kuzundan koyun sen kuzunu kuzulamadın mı sağında solunda gizlemedin mi aç kurt gelir deyi gözlemedin mi meleme koyunum vazgel kuzundan yüreğimin ince sızısı mısın

alnımızın kara yazısı mısın

abdal pir sultanın kuzusu musun meleme koyunum vazgel kuzundan sabahtan uğradım ben bir figana sabahtan uğradım ben bir figana bülbül ağlar ağlar güle getirir bakın şu feleğin çürük işine her bir cefasını kula getirir depreştirme benim dertlerim tamam muhabbet şirindir vermiyor aman üstümüzde dönen çark ile devran felek bizi halden hale getirir pir sultan abdalım sözlerim haktır hakk diyen kullardan hiç şüphem yoktur cehennemde ateş olmaz nar yoktur herkes ateşini bile götürür

mevla çün yarattı

mevlâ çün yarattı ahmed'i nurdan adem olan gelir nura çevrilir böyle kurulmuştur bu çarh-ı devran mansur olan gelir dâra çevrilir bir sürçmekle atın payi kesilmez bir suç ile âdem oğlu asılmaz erenler kurmuştur bu yol basılmaz yol oğlu kandeyse yola çevrilir gümanlı gönülde pir mi eğlenir cennetten dışarda hur mu eğlenir arısız kovanda bal mı eğlenir arı kande ise bala çevrilir

ulu sular dâim alçağa akar

pervaneler özün odlara yakar serçe kanda ise aslına çeker bülbül olan gelir güle çevrilir pîr sultanım eyder gönül hastadır elinde gülleri deste destedir âdem oğlu bir acayip nesnedir muhabbetle tatlı dile çevrilir nasıl yar diyeyim

nasıl yar diyeyim ben böyle yare mecnun edip çöle saldıktan sonra alemin bağına bülbüller konmuş

nidem benim gülüm solduktan sonra karadır kaşların keman istemem şu gönlümden özge mihman istemem ölsem de derdime derman istemem ok vurup sinemi deldikten sonra coşkun çaylar gibi çağlamayan yar gönlünü gönlüme bağlamayan yar benim bu halime ağlamayan yar daha ağlamasın öldükten sonra pir sultan abdal'ım sürem bu yolu insan-i kamilin olurum kulu

ister yağmur yağsın isterse dolu nidem ben ummana daldıktan sonra allah allah desem gelsem

allah allah desem gelsem

hakkın divanına dursam

ben bir yanıl alma olsam

dalında bitsem ne dersin

sen bir yanıl alma olsan

dalımda bitmeye gelsen

ben bir gümüş çövmen olsam

çeksem indirsem ne dersin

sen bir gümüş çövmen olsan

çekip indirmeye gelsen

ben bir avuç çavdar olsam

yere saçılsam ne dersin

sen bir avuç çavdar olsan

yere saçılmaya gelsen

ben bir güzel keklik olsam

bir de toplasam ne dersin

sen bir güzel keklik olsan

bir bir toplamaya gelsen

ben bir yavru şahin olsam

kapsam kaldırsam ne dersin

sen bir yavru şahin olsan

kapıp kaldırmaya gelsen

ben bir sulu sepken olsam

kanadın kırsam ne dersin

sen bir sulu sepken olsan

kanadım kırmaya gelsen

ben bir deli poyraz olsam

tepsem dağıtsam ne dersin

sen bir deli poyraz olsan

tepip dağıtmaya gelsen

ben bir ulu hasta olsam

yoluna yatsam ne dersin

sen bir ulu hasta olsan

yoluma yatmaya gelsen

ben bir can alıcı olsam

canını alsam ne dersin

sen bir can alıcı olsan

canımı almaya gelsen

ben bir cennetlik kul olsam

cennete girsem ne dersin

sen bir cennetlik kul olsan

cennete girmeye gelsen

pir sultan üstadın bulsan

bilecek girsek ne dersin

önüme bir çığır geldi

önüme bir çığır geldi

bir ucu var şar içinde

attarları bir dükkan açmış

her ne dersen var içinde

gir dükkana pazar eyle

hışmın yenip hazer eyle

aya güne nazar eyle

ay balkıyor nur içinde

ay ali'dir gün muhammet

okunur doksan bin ayet

balıklar da suya hasret

çarh dönerler göl içinde

göl içinde çarha döner

susuzluktan bağrı yanar

müminler secdeye iner

seyir var seyir içinde

kudretten verildi balı

bahanesi oldu arı

dinle imdi ah ü zarı

arı inler bal içinde

pir sultan'ım ey gaziler

alnımızda ak yazılar

önce talip pir arzular

bülbül öter gül içinde

ötme bülbül

ötme bülbül ötme şen değil bağım dost senin derdinden ben yana yana tükendi fitilim eridi yağım

dost senin derdinden ben yana yana deryaya yönelmiş sellere döndüm vakitsiz açılan güllere döndüm ateşi kararmış küllere döndüm dost senin derdinden ben yana yana haberim duyarsın peyikler ile yaramı sarsınlar şehitler ile kırk yıl dağda gezdim geyikler ile dost senin derdinden ben yana yana abdal pir sultan'ım doldum eksildim yemeden içmeden sudan kesildim zülfün kemendine kondum asıldım (hakkı pek sevdiğim için asıldım) dost senin derdinden ben yana yana aç artık dost kollarını

aç artık dost kollarını

gel ey dostum yavaş yavaş

yol karanlık gözüm görmez

gel ey dostum yavaş yavaş

dardayım gel artık ulaş

muhabbet yolunu dolaş

sensin dost yarama ilaç

gel ey dostum yavaş yavaş

haydar'ı şah senin adın

bilirim sende muradım

çok peygambere uğradım

gel ey dostum yavaş yavaş

artık bana aç kolları

yağmur geçti yağar dolu

boynumda gezer dost kolu

gel ey dostum yavaş yavaş

sanadır bu sözüm sana

artık al ulu divana

kavruldum dost yana yana

gel ey dostum yavaş yavaş

pir sultan başk'yol bilmez

senin bu yolundan dönmez

alev oldu gayrı sönmez

gel ey dostum yavaş yavaş

iki turnam gelir bağdat elinden iki turnam gelir bağdat elinden gül alır gül verir de kendi elinden aşığın verdiğini de koymaz dilinden inip gider de turnam dost diye diye iki turnam gelir de birisi yavru yavrunun kanadı sepirdek benli yönünü döndürmüş de ol hak'ka doğru inip gider de turnam dost diye diye pir sultan abdal'ım da eylemeyelim aşığın verdiğini söylemeyelim ko gitsin turnalar eylemeyelim inip gider de turnam dost diye diye pazarlık mı olur

ılgıt ılgıt esen seher yelleri doğru gelir doğru gider mi yar yar hakkın emri ile çürüyen canlar verdiği ikrarda durur mu yar yar pazarlık mı olur adil dükkanda meyl-i muhabbetim kaldı yar sende bu divan olmazsa ulu divanda dost benim sualim verir mi yar yar bahçemde açılmış yar gonca güller gülün figanından sefil bülbüller aşıktan maşuka sarılan kollar bin yıl yerde yatsa çürür mü yar yar abdal pir sultan'ım kalbi zar olan döner mi sözünden gerçek yar olan senin gibi ahdı sadık yar olan verdiği ikrardan döner mi yar yar kul olayım kalem tutan ellere kul olayım kalem tutan ellere katip arzuhalim şaha böyle yaz şekerler ezeyim şirin dillere katip arzuhalim şaha böyle yaz güzelim ey güzelim ey güzellim ey allahın seversen katip böyle yaz dünü gün ol şaha eylerim niyaz umarım yıkılsın şu kanlı sivas katip arzuhalim şaha böyle yaz güzelim ey güzelim ey güzellim ey sivas ellerinde zilim çalınır çamlı beller bölük bölük bölünür dosttan ayrılmışım bağrım delinir katip arzuhalim şaha böyle yaz güzelim ey güzelim ey güzellim ey münafığın her dediği oluyor

gül benzimiz sararıp da soluyor gidi mervan şad olup da gülüyor katip arzuhalim şaha böyle yaz güzelim ey güzelim ey güzellim ey pir sultan abdal'ım ey hızır paşa gör ki neler gelir sağ olan başa hasret koydun bizi kavim kardaşa katip arzuhalim şaha böyle yaz güzelim ey güzelim ey güzellim ey bir suç ile atın ayağı

hak yarattı muhammed'i nurundan insan olan gelir nura çevrilir çarlı kurulmuş dolap daim dönende mansur olan gelir dara çevrilir bir sürçmekle at ayağı kesilmez bir suçlu adem oğlanı asılmaz erenler bir yol kurmuştur basılmaz yol ehli kandeyse yola çerilir gümanlı gönülde pir mi eğlenir cennet taşrasında hur'mi eğlenir balsız petekte arı mı eğlenir arı kande ise bala çevrilir

erenler evinde kem söz söylenmez cennet derununda huri gizlenmez balsız peteklerde arı eğlenmez arı olanda bahara çevrilir

başlı sular daim alçağa akar pervane kendini odlara yakar serçe kande ise aslına çeker bülbül olan gelir güle çevrilir pir sultan'ım haydar yatır hastadır elinde gülleri deste destedir ademoğlu bir acayıp nesnedir muhabbeti tatlı dile çevrilir hak bizi yoktan var etti

hak bizi yoktan var etti

şükür yoktan vara geldüm

yedi kat arşa asılı

kandilde ki nura geldüm

eyyub oldum ten erittim

la'l-ü mercen gevher tuttum

vuslat ile taş aruttum

ben bu yolu süre geldüm

yunusla ummana daldum

kırk gün balık içre kaldum

davutla demirci oldum

örse çekiç vura geldim

sahabelere uğradum

kudret lokmasını yedum

er bir dedim hak bir dedum

bini saydım bire geldüm

ganimet ile çatıldum

ana rahmine yitildüm

ibrahimle od'atıldum

gülistanda nura geldüm

bir muazzam büyük şarda

n'istersen bulunur varda

kapusu on iki yerde

istedüğüm şara geldüm

dışı altun içi gümüş

suyu baldır şeker yemiş

yer yer bedestan derilmiş

dilediğim yere geldüm

deniz böldüm asa ile

göğe uçtum isa ile

tur dağı'nda musa ile

münacatta dura geldüm

pir sultan abdal coşkuna

gel otur gönül köşküne

on iki imama aşkına

ben bu seri vere geldüm

sefasına cefasına dayandım sefasına cefasına dayandım

bu cefaya dayanmayan gelmesin rengine hem boyasına boyandım bu boyaya boyanmayan gelmesin rengine boyandım meyinden içtim nice canlar ile didar görüştüm muhabbet eyleyip candan seviştim muhabbeti küfür sayan gelmesin muhabbet eyleyip yokla pirini yusun senin namus ile arını

var bir gerçek ile kıl pazarını kıldığın pazardan ziyan gelmesin kırklar bu meydanda gezer dediler evliyayı yola dizer dediler

destini destinden üzer dediler nefsaniyetine uyan gelmesin

pir sultan'ım eydür dünya fanidir kırkların sohbeti aşk mekamdır kusura kalmayan kerem kahidir gönülde karası olan gelmesin sivas ellerinde

kul olayım kalem tutan ellere katip arzuhalim yaz yare böyle şekerler ezeyim şirin dillere katip arzuhalim yaz yare böyle rakibimin dedikleri oluyor

gül benzim sararıben soluyor al kanlarım ılgıt ılgıt geliyor katip arzuhalim yaz yare böyle sivas ellerinde sazım çalınır çamlıbeller bölük bölük bölünür yardan ayrılmışam bağrım delinir katip arzuhalım yaz yare böyle pir sultan abdal'ım ey hızır paşa yazılan gelirmiş her daim başa beni hasret koydun kavim kardaşa katip arzuhalim yaz yare böyle kim gelir (ol benim şahımı) ol benim şahımı

görmeye kim gelir

zevk ile sefasın

sürmeye kim gelir

incidir dişleri

kalemdir kaşları

can için başları

vermeye kim gelir

asası elinde

kemeri belinde

pirimin yolunda

ölmeye kim gelir

pir sultan illeri

uzaktır yolları

bahçede gülleri

dermeye kim gelir

sultan suyu gibi çağlayıp akma sultan suyu gibi çağlayıp akma durulur gam yeme divane gönül dam başında duman dağbaşında kış

görülür gam yeme divane gönül bizden selam söylen dosta gidene yuf yalancıya da lanet nadana bunca düşman ardımızdan yetene yorulur gam yeme divane gönül şah-ı merdan önümüzde kılavuz yıkılır mı hakkın yaptığı havuz üç günlük dünyada bir yahşi yavuz dirilir gam yeme divane gönül pir sultan abdal'ım sırdan sırada bu iş böyle oldu kalsın burada cümlemizin yeltendiği murada erilir gam yeme divane gönül şu kanlı zalimin ettiği işler şu kanlı zalimin ettiği işler garip bülbül gibi zareler beni yağmur gibi yağar başıma taşlar dostun bir fiskesi pareler beni dar günümde dost düşmanım bell'oldu on derdim var ise şimdi ell'oldu ecel fermanı boynuma takıldı gerek asa gerek vuralar beni pir sultan abdal'ım can göğe ağmaz hak'tan emrolmazsa ırahmet yağmaz şu illerin taşı hiç bana değmez ille dostun gülü yaralar beni ay geçti yıl geçti yetişemedim bir dostun peşine düştüm ezelden ay geçti yıl geçti yetişemedim bilmem benim çilem ne zaman biter ay geçti yıl geçti yetişemedim ben bir hayal kurdum kendi kendime aklım ermez bu dünyanın fendine gitmek istiyorum kendi dengime ay geçti yıl geçti yetişemedim şah'ım arşa çıkmış yeri zordadır her zaman bakarım gönlüm yardadır kul hakkın'yemişler emek zaydadır ay geçti yıl geçti yetişemedim garez etti bana içimde atiş

sordum sual ettim bu nasıl gidiş

yüze gülüp geçti dedi uç yetiş

ay geçti yıl geçti yetişemedim pir sultan'ım içerimde köz yanar ancak dost eliyle bu ateş söner şerbet ver sevdiğim içerim yanar ay geçti yıl geçti yetişemedim emaneti sana bozatlı hızır bir yavru yolladım da gurbet ellere emaneti de sana bozatlı hızır seni bekçi derler de bunca yerlere emaneti de sana bozatlı hızır nice günler gördüm de ağlı karalı nice günler gördüm de dertli çareli nice günler gördüm de yürek yaralı emaneti de sana bozatlı hızır bizden hakka haktan bize zulüm yok imanım var vadesize ölüm yok senden başka kanadım yok kolum yok emaneti de sana bozatlı hızır pir sultan abdal'ım da böyle olacak beklerim yollarını da yavrum gelecek analı babalı da murad alacak emaneti de sana bozatlı hızır mürvete geldim

medet ya muhammet medet ya ali ya muhammet sana mürvete geldim karlı dağlar gibi yağdır günahım ya muhammet sana mürvete geldim muhammet'tir nebilerin aynası salavat verenin nur olur sesi on sekiz bin alemin mustafası ya muhammet sana mürvete geldim cennetin kapısı mermerdir taşı incidir duvarı hikmettir işi yüz igirmi dört bin nebinin başı ya muhammet sana mürvete geldim abdal pir sultan'ım der şam'a geldim şam eli'ze haydar ben yana geldim bingan ettim haydar kapına geldim ya muhammet sana mürvete geldim karşıda görünen ne güzel yayla karşıda görünen ne güzel yayla bir dem süremedim giderim böyle ela gözlü pirim sen himmet eyle bende bu yayladan şah'a giderim pir sultan abdal'ım sır ali sırrı sırat'ı geçenin cennettir yeri veysel karan gelir yemen'den beri muhammet ali'de nuru gözlerim ılgıt ılgıt esen seher yelleri ılgıt ılgıt esen seher yelleri doğru gelir doğru gider mi yar yar hak'kın emri ile çürüyen canlar bin yıl yerde yatsa çürür mü yar yar pazarlık mı olur adil dükkanda meyl-i muhabbetim de kaldı yar sende bu divan olmazsa ulu divanda dost benim sualim verir mi yar yar bahçe de açılmış yar gonca güller gülün figanından sefil bülbüller aşuktan maşuğa da sarılan kollar bin yıl yerde yatsa çürür mü yar yar abdal pir sultan'ım da kalbi zar olan döner mi sözünden gerçek yar olan senin gibi aht-ı sadık yar olan verdiği ikrardan döner mi yar yar bülbül ne yatarsın kalk figan eyle bülbül ne yatarsın kalk figan eyle şakıyıp ötmenin günleri geldi yeşil yaprak arasında gül kaldı sevip koklamanın günleri geldi benim yarim gelişinden bellidir ak elleri deste deste güllüdür bizi ziyan eden esmer tenlidir niyaza varmanın günleri geldi abdal pir sultan'ım bu dünya fani boz bulanık akar dağların seli yanına almış da nazlı dilberi doldurup içmenin günleri geldi derelerde olur çamlı söğüdü derelerde olur çamlı söğüdü

anam babam yoktur versin öğüdü kıyman ağabeyler böyle yiğide açılın kapılar dosta gidelim bölük bölük olmuş dostun elleri aşıp aşıp gider çamlı belleri bize de karşı çıkar dost bülbülleri açılın kapılar dosta gidelim uzaktır yolumuz pasmı gümandır kolum zencir sıkmış halım yamandır bizim çektiğimiz ikrar imandır açılın kapılar dosta gidelim güzel dedem çıkmış ulu köşküne can boyanır anberine miskine seni beni yaradanın aşkına

açılın kapılar dosta gidelim söyle pir sultan'ım yanıp tütüyor aşk hançeri ol sineme batıyor gönlüm güzel dosta gülbank çekiyor açılın kapılar dosta gidelim gine dertli dertli (turnalar semahı) gine dertli dertli iniliyorsun sarı turnam sinen yaralandı mı hiç el değmeden de iniliyorsun sarı turnam sinen parelendi mi yoksa sana yad düzen mi düzdüler perdelerin tel tel edip üzdüler tellerini sırmadan mı süzdüler sarı turnam sinen yaralandı mı bahar seli gibi akıp çağlama dertli ötüp yüreğimi dağlama üstadını buldurayım ağlama

sarı turnam sinen yaralandı mı yas mı tuttun giyinmişsin karalar senin derdin açar bana yaralar esiri der nedir buna çareler sarı turnam sinen yaralandı mı turnam niçin ahvalimi bilmezsin bendeki yaralar türlü türlüdür öğüt versem öğüdümden almazsın bendeki yaralar türlü türlüdür uçup havalanma yellere karşı bülbül figan eder güllere karşı gel beni ağlatma ellere karşı bendeki yaralar türlü türlüdür pir sultan abdal'ım ben de böyleyim emir haktan geldi kime neyleyim derdim çoktur hangisini söyleyim bendeki yaralar türlü türlüdür döndün mü benden

döndün mü benden yüzü dönesi ben seni ali'nin yoluna saldım ikrarı boynuna kement olası

ben seni ali'nin yoluna saldım yürü bre yürü yüze gülücü

bizi görüp de yad elleri sevici boynuna uğrasın şahin kılıcı ben seni ali'nin yoluna saldım pir sultan abdal'ım dertlere derman ayrılık elinden halim pek yaman şefaat etmesin on iki imam

ben seni ali'nin yoluna saldım hoşça tutun öküzü

dağdan kütür kütür hezen indirir indirir de ateşlerde yandırır her evin devleğin öküz döndürür ireçberler hoşça tutun öküzü öküzün damını alçacık yapın

yaş koman altına kuruluk serpin koşumdan koşuma gözlerin öpün ireçberler hoşça tutun öküzü abdal pir sultan'ım kaynar coşunca tekne hamur kalmaz ekmek pişince adem at öküzün çifte koşunca ireçberler hoşça tutun öküzü ali'm ne yatarsın

gözleyi gözleyi gözüm dört oldu ali’ m ne yatarsın günlerin geldi korular kalmadı kara yurt oldu ali’m ne yatarsın günlerim geldi sancak gele gele kazova’ ya dikile münafık başına taşlar döküle mümin olan da hakka çakile

ali’ m ne yatarsın günlerin geldi kızılırmak gibi bendinden boşan hama’ dan mardin’ den sivas’ a döşen düldül eğerlendi zülfikar kuşan ali’ m ne yatarsın günlerin geldi sene tekmil olduğunu bildiler yezit münafık gömleğin giydiler kasdeyleyüb imamlara kıydılar ali’ m ne yatarsın günlerin geldi abdal pir sultan’ ım bu sözüm haktır vallahi sözümün hatası yoktur şimdiki sofunun yezidi çoktur ali’ m ne yatarsın günlerin geldi al-i yar semahı

yas-ı matem günü derdim yeniler yarin sesi kulağımda çınılar sordum ki dağlara niçin iniler dedi çekticeğim karın elinden varıp bir pir ile pazar edersin oturup da ikrarını güdersin

sordum garip bülbül niçin ötersin dedi çekticeğim harın elinden ser çeşmeden gelir suyun durusu nasibimiz verir pirin birisi dedim pir sultan'ım benzim sarısı dedi çekticeğim yarin elinden seyyah olup şu alemi gezerim seyyah olup şu alemi gezerim bir dost bulamadım gün akşam oldu kendi efkarımca okur yazarım bir dost bulamadım gün akşam oldu iki elim kalkmaz oldu dizimden bilmem amelimden bilmem özümden akıttım kanlı yaş iki gözümden bir dost bulamadım gün akşam oldu yine boralandı dağların başı akıttım gözümden kan ile yaşı emaneti alır ol veren kişi

bir dost bulamadım gün akşam oldu bozuk şu cihanın pergeri bozuk yazıktır şu geçen ömüre yazık tükendi daneler kalmadı azık bir dost bulamadım gün akşam oldu pir sultanım eydür ummana dalam gidenler gelmedi bir haber alam abdal oldum çullar geydim bir zaman bir dost bulamadım gün akşam oldu bir aşkın deryasın boyla

bir aşkın deryasın boyla

kıyısı öte mi dersin

bir gerçeğe hizmet eyle

emeğin yite mi dersin

(erol parlak)

gel gönül yola gidelim

yol haktan öte mi dersin

bir gerçeğe hizmet eyle

emeğin yite mi dersin

nadanı kondurma bağa

düşürür seni tuzağa

şekerler yedirsen zağa

tut olup öte mi dersin

arifler yola giderler

irfanda sohbet ederler

nişansız yari n'iderler

can gönül kata mı dersin

bellidir kalbi boş olan

ikrar verendir hoş olan

hercaiye yoldaş olan

menzile yete mi dersin

pir sultan abdal coşmayan

aşk küresinde pişmeyen

ilkin hakka ulaşmayan

sonradan yete mi dersin

karşıda görünen ne güzel yayla karşıda görünen ne güzel yayla bir dem süremedim giderim böyle ala gözlü pirim sen himmet eyle ben de bu yayladan şah'a giderim eğer göğerüben bostan olursam şu halkın diline destan olursam kara toprak senden üstün olursam ben de bu yayladan şah'a giderim bir bölük turnaya sökün dediler yürekteki derdi dökün dediler yayladan ötesi yakın dediler ben de bu yayladan şah'a giderim dost elinden dolu içmiş deliyim üstü kan köpüklü meşe seliyim ben bir yol oğluyum yol sefiliyim ben de bu yayladan şah'a giderim alınmış abdestim aldırırlarsa kılınmış namazım kıldırırlarsa sizde şah diyeni öldürürlerse ben de bu yayladan şah'a giderim pir sultan abdal'ım dünya durulmaz gitti giden ömür gelinmez

gözlerim de şah yolundan ayrılmaz ben de bu yayladan şah'a giderim beri gel (ademoğlu inadından) ademoğlu inadından

geçebilirsen beri gel

erenlerin kanadından

uçabilirsen beri gel

gittiğimiz hakk'ın yolu

cümle varlık allah kulu

maşrapamız zemzem dolu

içebilirsen beri gel

ben göklerin buluduyum

lime lim suyla doluyum

yetmiş kapı kilidiyim

geçe bilirsen beri gel

gönüldür cennet yapısı

nur ile aydın kapısı

kıldan incedir köprüsü

geçebilirsen beri gel

pir sultan abdal'ım duran

yolcudur yolunu soran

işte incil işti kuran

seçebilirsen beri gel

tevekkel-tü teal-allah

gel gönül allah diyelim

tevekkel-tü teal-allah

kudret lokmasın yiyelim

tevekkel-tü teal-allah

mürşid ile bir olalım

dost bağından gül alalım

hakk dergahına dalalım

tevekkel-tü teal-allah

sözü sözle bağlıyalım

sözün hükmün sağlıyalım

kür deyip de çağlıyalım

tevekkel-tü teal-allah

açalım yeşil sancağı

tütsün erdebil ocağı

gelsin eba msülüm çağı

tevekkel-tü teal-allah

sofu olan urum gezer

kür nehrine kılsın nazar

deccal ile olmaz bazar

tevekkel-tü teal-allah

gel gönül bağa varalım

ol bağda güller derelim

taktir ne ise görelim

tevekkel-tü teal-allah

pir sultan abdal'ım haşa

tüm emekler gitmez boşa

taktir neyse gelir başa

tevekkel-tü teal-allah

alçakta yüksekte yatan

alçakta yüksekte yatan erenler yetişin imdada hangi yere gideyim başım alıp hangi yere gideyim gittiğim yerde de buldu dert beni oturup benimle ibadet kıldı

yalan söyledi de yüzüme güldü yalın kılıç olup üstüme geldi çaldı bölük bölük böldü dert beni üstümüzden gelen boran kış gibi seherin sabahındaki düş gibi yavru şahin pençesinde kuş gibi çağırta çağırta aldı dert beni abdal pir sultan'ım gönlüm hastadır kimseye diyemem gönlüm yastadır bilmem deli dolu bilmem ustadır şöyle bir sevdaya çaldı dert beni hasretinle beni hasta eyledi hasretinle beni hasta eyledi şu garip gönlümün bağı bostanı ayvası turuncu yar sen mi geldin halımı sormaya dost sen mi geldin bülbüller ötüyor dostun bağında arzum yarım kaldı göğsün ağında ellerim kelepçe cellat uğrunda kollarım çözmeye yar sen mi geldin abdal pir sultan'ım sen seni düşün güzelsin sultanım bulunmaz eşin giyinmiş kuşanmış türlü kumaşın bezenmiş be destan yar sen mi geldin bulamadım (şu yalan dünyaya) şu yalan dünyaya geldim geleli özge elden özge yar bulamadım yaralandım al kanlara boyandım elimin kanını yur bulamadım

dostun zülüfleri destedir deste erenler hak için oturmuş posta bir zaman sağ gezdim bir zaman hasta hasta halin nedir der bulamadım felek kırdı benim kolum kanadım baykuş gibi viranlarda tünedim bugün üç güzelin nabzın sınadım can feda yoluna der bulamadım pir sultan abdal'ım dağlar ben olsam dağlarda biten laleler ben olsam alem çiçek olsa arı ben olsam dost elinden tatlı bal bulamadım kolum çekip elim bağlamasınlar bize de banaz'da pir sultan derler bizi kem kişi de bellemesinler paşa huddamına tenbih eylesin kolum çekip elim bağlamasınlar hüseyn gazi binse gelse atına dayanılmaz çerh-i felek zatına benden selam olsun ev külfetine çıkıp ele karşı ağlamasınlar ala gözlüm zülfün kelep eylesi döksün mah yüzüne nikap eylesin ali baba hak'tan dilek dilesin bizi dar dibinde eğlemesinler eğer ali baba söze uyarsa

ferman büyük yerden beyler kıyarsa ala gözlü yavrularım duyarsa al'ım çözüp kara bağlamasınlar surrum işlemedi kaddim büküldü beyaz vücudumun bendi söküldü önüm sıra kırklar şah'a çekildi daha beyler bizi dilemesinler pir sultan abdal'ım çoşkun akarım akar akar dost yoluna bakarım pirim aldım seyrangaha çıkarım yıldızdağı seni yaylamasınlar dostum dostum (bin cefalar) bin cefalar etsen almam üstüme (oy) gayet şirin geldi dillerin dostum (oy) varıp yad ellere meyil verirsen (oy) kış ola bağlana yolların dostum (oy) dostum dostum dostum gelsene canım (oy) ilahi onmaya yardan ayıran (oy) bahçede bülbüller ötüyor uyan (oy) kula gölge ise allah?a ayan (oy) senden ayrılalı gülmedim dostum (oy) dostum dostum dostum gelsene canım (oy) pir sultan abdal?ım gülüm dermişler (oy) bu şirin canıma nasıl kıymışlar (oy) ister isen dünya malı vermişler (oy) sensiz dünya malı neylerim dostum (oy) dostum dostum dostum gelsene canım (oy) hak için kendini kurban eyleyen hak için kendini kurban eyleyen şah-ı merdan oğlu imam hüseyin cümle erenlere ferman eyleyen erenler serdarı imam hüseyin muhammet ali'nin çeşmi çerağı erenler rahının bir gül-i bağı ciğerler paresi gönül durağı gözlerimin nuru imam hüseyin ceddi muhammet'tir atası ali anası fatıma cihana veli

cümle evliyalar ederler beli evliyalar piri imam hüseyin

batının sultanı müminin şahı gayıp aleminin şems ile mahı şah hüseyn'em deyu ederler ahı matem ile zarı imam hüseyin

pir sultan abdal tut damenin anın düşmanına düşman ol hanedanın nur-ı çeşmidürür şah murtaza'nın erenler hünkarı imam hüseyin ibrişimden ala teli var

bir sabah vaktinde yerini görsem belirsiz vatanı ili var koçun ancak sen bilirsin hey kadir allah ibrişimden ala teli var koçun koç kuzu kurbandır hak der atamaz sakın inanmayın yemez satamaz deryanın yüzünde kırklar tutamaz çekilip gitmeğe yolu var koçun arif olsam koçun yerini görsem mübarek yüzünü yüzüme sürsem yaylımı cennet'tir sulağın görsem ab-ı zemzem suyu gölü var koçun akını boyamış türlü donlara

öyl'olunca dilek geçmez onlara teslim tastik olan safi canlara yüzünü sürmeğe kali var koçun pir sultan abdal'ım düşürme harzı beraber kılalım sünneti farzı dünyada bulunmaz o koçun tarzı daha türlü türlü hali var koçun yine farz içinde farzdır musahip eğer farz içinde farzı sorarsan yine farz içinde farzdır musahıp dört kapıdan kırk makamdan ararsan yine farz içinde farzdır musahıp musahipsiz kişi ceme gelir mi ettiği niyazlar kabul olur mu muhammet ali'den derman bulur mu yine farz içinde farzdır musahıp musahipsiz ise ceme götürmen tecellisi bozuk hakk'a yetirmen müsahipsiz ile durup oturman yine farz içinde farzdır musahıp farz allah'tan kaldı ya sünnet kimden müsahibin işi daima sırdan

musahipli kişi ol şah-ı merdan yine farz içinde farzdır musahıp pir sultan abdal'ım hey kerem-kanı yine sensin dü cihanın sultanı aşnanı buldun müsahibin hani yine farz içinde farzdır musahıp ya eceldir ya didardır ya nasip kısmet verip bizi salan çöllere ya eceldir ya didardır ya nasip felek bizi saldı özge hallere ya eceldir ya didardır ya nasip kısmet verip çevre çevre yeldirdi bilmediğim hikmetlere daldırdı çekip ayrılığın okun doldurdu ya eceldir ya didardır ya nasip felek arka vermiş çerhin devine arıt kalbin evin iman sevine türlü dalga geldi gönlüm evine ya eceldir ya didardır ya nasip muhannettir dünyasını kayıran şol gani settar'dır açlar doyuran beni de sevgili yardan ayıran ya eceldir ya didardır ya nasip pir sultan abdal'ım der ki vardığım ulu dergahtır yüzler sürdüğüm bilmediğim hikmetleri bildiğim ya eceldir ya didardır ya nasip gördüm iki turna

seyredelim horasan'ın ilini

gördüm iki turna güzel turnalar tavaf ettim imamların yerini gördüm iki turna güzel turnalar muhammet bizimdir ali bizimdir erkanı bizimdir yolu bizimdir değmesin yad avcı teli bizimdir gördüm iki turna güzel turnalar muhammet ali'den parıldar damlar elinde doğar ol şems ile kamer yaylağı yıldız'dır gözleği kemer gördüm iki turna güzel turnalar şu gelen avcıdan hazerim deyu ezel ki ikrarı bozarım deyu

çığrışır tebriz'de öterim deyu gördüm iki turna güzel turnalar pir sultan abdal'ım kendi halinde kalmadılar evliyanın yolunda kalkıştı da gitti ali gölünde gördüm iki turna güzel turnalar döndün mü benden yüzü dönesi döndün mü benden yüzü dönesi verdiğin ikrara saldım ben seni ikrarı boynuna kement olası

verdiğin ikrara saldım ben seni zemheride yağan karlar erimez aşk atına binen gönül farımaz ikrar birdir iki yere verilmez verdiğin ikrara saldım ben seni ikrar verdim ikrarıma güderim ikrarsız dilberi ya ben n'iderim varıp bir ikrarlıya şefaat ederim verdiğin ikrara saldım ben seni ikrar verir ikrarından dönücü arayıp da kendi gibisin bulucu bak sonunda gelsin hakkın kılıcı verdiğin ikrara saldım ben seni uzun yaylana da çıkmayım derdim soğuk sularını içmeyeim derdim serden geçip senden geçmeyim derdim verdiğin ikrara saldım ben seni pir sultan abdal'ım ahirim aman münkirin göynünden gitmesin güman şefaat etmesin o ahir zaman

verdiğin ikrara saldım ben seni her sabah her sabah

hak peyik yollamış selam eylemiş

her sabah her sabah yalvarır kullar onlar da özünü hakk'a yetirmiş

her sabah her sabah yalvarır kullar uymayasın kör şeytanın sözüne dön gidelim muhammed'in izine kul olanın uyku girmez gözüne her sabah her sabah yalvarır kullar uyuma ki muhammed'i göresin

yaradan allah'tan kısmet alasın günahlıysan günahsızdan olasın her sabah her sabah yalvarır kullar nuh'u nebi ile kaldık gemide tabip gerek bu yarama em ede kimi kilisede kimi camide

her sabah her sabah yalvarır kullar pir sultan abdal'ım hayal düş gelir her gün bahar gitmez bir gün kış gelir yaradan'a yalvarması hoş gelir her sabah her sabah yalvarır kullar derdim çoktur hangisine yanayım derdim çoktur hangisine yanayım yine tazelendi yürek yarası

ben bu derde nerden derman bulayım meğer şah elinden ola çaresi türlü libas giymiş gülden naziktir bülbül cevreyleme güle yazıktır çok hasretlik çektim bağrım eziktir güle gelir gelir canlar paresi benim uzun boylu serv-i çınarım yüreğime bir od düştü yanarım kıblem sensin yüzüm sana dönerim mihrabımdır iki kaşın arası

güzel ile muhabbete doyulmaz muhabbetten kaçan insan sayılmaz münkir üflemekle çırağ söyünmez tutuşunca yanar aşkın çırası pir sultan'ım kati yüksek uçarsın selamsız sabahsız gelir geçersin dilber muhabbetten niçin kaçarsın böyle midir ilinizin töresi

bana medet senden olur

bana medet senden olur efendim aşılmaz dağların dost ardında kaldım eller dosta doğru çeker göçünü elsiz viranede çöllerde kaldım sana derim sana ey kaşı kare artıyor eksilmez dost sinemde yare bir aşinam yok ki halımı sora yalanlı dolanlı dillerde kaldım sabahtan sabahtan semah tutarım dosta kadar gider oy benim katarım baykuş gibi viranede öterim

gel gör ne perişan hallerde kaldım pir sultan abdalım ben de gülmedim aradım derdime dost derman bulmadım yol nereden gelir gider bilmedim kesildi kervanım bellerde kaldım beni görüp yüzün öte dönderme beni görüp yüzün öte dönderme yine benim gönlüm sendedir sende tıkıp hilal kaşın da yavrum yere indirme yine senin aşkın yavrum candadır canda şerbet senin dudağında dilinde arzumanın kaldı ince belinde sen bir güzelsin ki türkmen elinde günah bende değil sendedir sende sensiz çıkıp şu yaylayı yaylayamam sırrın açıp yad ellere söyleyemem çok günah işledim inkar eylemem günah bende değil sendedir sende nice beyler ile gezdim yoruldum kan bulanık aktım aktım duruldum sencileyin çok güzele vuruldum dahi senin sevgin candadır canda pir sultan abdal'ım böyle deyiptir aşıklar güzeli seve geliptir bir güzel sevmeyle kanlı m'oluptur kellem terkidedir yandadır yanda bir güzelin aşığıyım erenler bir güzelin aşığıyım erenler onun için taşa tutar el beni gündüz hayalimde gece düşümde kumdan kuma savuruyor yel beni ağ gül olsam ağ gerdana takılsam kemer olsam ince bele sıkılsam köle olsam pazarlarda satılsam yarim deyi al sinene sar beni reyhanını devşir arı dest ile ben deliyim öğüt ver usul ile düşmanıyım el yanında dost ile bir gececik mihman eyle sar beni al gül olsam yanağına sokulsam benek olsam ol yüzüne saçılsam köle olsam esir pazar satılsam kölem deyü ol sinene al beni pir sultan abdal'ım gamzeli oktur hezaran sinemde yaralar çoktur benim senden özge sevdiğim yoktur inanmazsan al allaha sal beni bir nefesçik söyleyeyim

bir nefesçik söyleyeyim

dinlemezsen neyleyeyim

aşk deryasın boylayayım

ummana dalmağa geldim

ben hak'la oldum aşina

kalmadı gönlümde nesne

pervaneyim ateşine

oduna yanmağa geldim

aşk harmanında savruldum

hem elendim hem yuğruldum

kazana girdim kavruldum

meydana yenmeğe geldim

ben hakk'ın ednâ kuluyum

kem damarlardan biriyim

ayn-ı cemin bülbülüyüm

meydana ötmeye geldim

pîr sultan'ım der gözümde

hiç hata yoktur sözümde

eksiklik kendi özümde

dârına durmağa geldim

gurbet elde yad ellerin

gurbet elde yad ellerin derdini çekeyim de eğleneyim bir zaman yaralı sineme bal ile tuzu

ekeyim de eyleneyim bir zaman sahile uçurdum gönül kuşunu

sıyırıp gidiyor dağlar başını mihri gibi gözlerimin yaşını dökeyim de eyleneyim bir zaman pir sultan abdal'ım seyyit nesimi şu aleme destan ettim sesimi uğrun uğrun sevdiğimin yasını çekeyim de eyleneyim bir zaman boz atlı hızır

bir yavru yolladım gurbet ellere emaneti sana boz atlı

hızır seni bekçilerler nice ellere emaneti sana boz atlı hızır

nice günler gördüm bahtı karalı nice günler gördüm dertli çareli bir yavru yolladım yürek yaralı emaneti sana boz atlı hızır

hak'tan bize bizden halka zulüm yok imanım var vadesize ölüm yok senden başka kanadım yok kolum yok emaneti sana boz atlı hızır pir sultan Pir Sultan Abdalım böyle m'olacak beklerim yolların yavrum gelecek analı babalı murad alacak

emaneti sana boz atlı hızır

bu yıl bu dağların karı erimez bu yıl bu dağların karı erimez eser bad-ı saba yel bozuk bozuk türkmen kalkıp yaylasına yürümez dağılmış aşiret il bozuk bozuk kızılırmak gibi çağladım aktım el vurup göğsümün bendini yıktım gül yüzlü cerenin bağına çıktım girdim bahçesine gül bozuk bozuk elim tutmaz güllerini dermeye dilim varmaz hasta halin sormaya dört kitabın manasını vermeye sazım düzen tutmaz tel bozuk bozuk pir sultan'ım yaratıldım kul deyi zalimlerin elinde mi öl deyi dostum bana yazmış ki çabuk gel deyi gelmem sevdiğim yol bozuk bozuk on'ki imamlara giden turnalar bahar oldu otlar bitti güz geldi on'ki imamlara giden turnalar boynumuz kelula çölüne döndü on'ki imamlara giden turnalar size nazar kılsın her dem güzeller irızadan abidin'e bağlıdır özüm zöhre yıldızını görmektir arzum on'ki imamlara giden turnalar hasan'la hüseyn'e yazıldı yazım zeynel abidin'e bağlıdır özüm zöhre yıldızını görmektir arzum on'ki imamlara giden turnalar zülfikar'ın cevri la'l ile gevher muhammet bakır'dan ol imam cafer sorun görün sevdiğimden ne haber on'ki imamlara giden turnalar muhammet bakır'dır şevki veliden imam ırıza'dan kanber uludan figanı fatma'dan sesi ali'den on'ki imamlara giden turnalar muhammet taki'den okunan ferman naki'ye .................................. seven muhammet mehdi'ye sancağı veren on'ki imamlara giden turnalar pir sultan abdal'ım el'aman aman biçilmedik ekin sürülen aman gönlüm eğlencesi on iki imam on'ki imamlara giden turnalar verdiğin ikrara saldım ben seni döndün mü sen benden yüzü dönesi verdiğin ikrara saldım ben seni ikrarı boynuna kement olası

verdiğin ikrara saldım ben seni zemheri de yağan karlar erimez aşk atına binen gönül farımaz ikrar birdir iki yere verilmez verdiğin ikrara saldım ben seni ikrar verdim ikrarımı güderim senin gibi ikrarsızı n'iderim varır ikrarlıya hizmet ederim verdiğin ikrara saldım ben seni ikrar verip ikrarından dönücü arayıp da kendi dengin bulucu batınından değsin hakk'ın kılıcı verdiğin ikrara saldım ben seni ben uzunyayla'yı seçmeyim derdin soğuk sularını içmeyim derdin serden geçip senden geçmeyim derdin verdiğin ikrara saldım ben seni pir sultan abdal'ım imandır iman yezid'in kalbinden gitmesin güman şefaat etmesin on iki imam

verdiğin ikrara saldım ben seni ecel burcu

hak belasın versin mülcem oğlu'nun hançer ile kanın saçtı ali'nin terk eyledi bağdat gibi şarını ecel burcu boynun büktü ali'nin ali'm çeker idi dünya firkatın cümle kullarını alırdı satın fatma ana ile şehriban hatun libasın üstüne döktü ali'nin ali'm ah eyledi eridi sızdı

kanber de bu işte ayrılık sezdi oğlu imam hasan tabutu düzdü tabutu misk anber koktu ali'nin bir nur doğdu muhammed'in veçhinde zülfikar oynadı çin ü maçin'de doksan bin evliya sancak içinde gözleri kan ile doldu ali'nin pir sultan abdal'ım sever hazırı istemişler üveys ile hızır'ı yükletmişler ab-ı zemzem çadırı deve kapısına çöktü ali'nin

dostlar bizi safa ile gönderin geldim gider oldum illerinize dostlar bizi safa ile gönderin doyamadım tatlı dillerinize

dostlar bizi safa ile gönderin şöyle bir güzelden ahd alamadım bir ahdine bütün yar bulamadım bir daha ya geldim ya gelemedim dostlar bizi safa ile gönderin himmet eylen şu dağları aşalım pir aşkına kaynaşalım coşalım gelin birer birer helallaşalım dostlar bizi safa ile gönderin çıkalım yaylaya inelim düze

himmet eylen yaran ahbaplar bize bir selam göndersem gelir mi size dostlar bizi safa ile gönderin pir sultan abdal'ım hakk'a yakındır edebi erkanı hemen takın dur ölüm uzak derler hemen yakındır dostlar bizi safa ile gönderin beni imam hüseyin'e gönderin yükletin barhanem develer ile beni imam hüseyin'e gönderin yoldaş olup gitmen iller ile beni imam hüseyin'e gönderin şu illerin çektiği perde

beni sen düşürdün onulmaz derde karar alıp duramıyom bir yerde beni imam hüseyin'e gönderin benim ne davam var şu iller ile benim davam hak ehli kullar ile kerbela'ya giden abdallar ile beni imam hüseyin'e gönderin kutlu günler doğup doğup aşmadan ceset farıyıp da akıl şaşmadan dağları kar alıp kırcı düşmeden beni imam hüseyin'e gönderin pir sultan abdal'ım bir hava ile arşa çıkardılar bin dava ile kanber'in güttüğü boz deve ile beni imam hüseyin'e gönderin gel koyun meleme

sabah olur koyun kuşluğa gelir her koyun arar da kuzusun bulur ağca koyun meler arada kalır gel koyun meleme vazgel kuzundan benim kuzum kuzuların beyidir ağca koyun yüreğimin yağıdır anın gideceği yıldız dağı'dır gel koyun meleme vazgel kuzundan koyun meler kuzusunun adı yok sıra sıra küleklerin südü yok kuzusuz yaylanın hiçbir tadı yok gel koyun meleme vazgel kuzundan koyunun başına bodcak takayım yönüm dönüp o koyuna bakayım kuzun nerde ise kuzun bulayım gel koyun meleme vazgel kuzundan koyun sen şurada kuzlamadın mı sağını solunu gözlemedin mi

aç kurt gelir diye gizlemedin mi gel koyun meleme vazgel kuzundan dereye aşağı gider kurt izi

kurt ağzında gördüm bir körpe kuzu seversen mevla'yı ağlatma bizi gel koyun meleme vazgel kuzundan seni yayan çoban bir delikanlı ibrişim bıyıklı hem ince belli sağında solunda püskülü belli gel koyun meleme vazgel kuzundan seni yayan çoban yetip gitmesin bahçesinde lale sünbül bitmesin seni incitenler hakk'a yetmesin gel koyun meleme vazgel kuzundan pir sultan abdal'ım bu kuzu n'oldu koyunun feryadı ciğerim deldi yoksa bir aç kurt mu kuzunu aldı gel koyun meleme vazgel kuzundan padişah katlime ferman dilese padişah katlime ferman dilese yine geçmem ala gözlü şah'ımdan cellatlar karşımda satır bilese yine geçmem ala gözlü şah'ımdan on yedi yerimden vursalar yara cerrahlar derdime kılmasa çare kemendi bend ile çekseler dara yine geçmem ala gözlü şah'ımdan karadır kaşları benzer kömüre münafıklar zarar verir ömüre ik'ellerim bağlasalar demire yine geçmem ala gözlü şah'ımdan eğer beni katsa kervan göçüne götürseler hindistan'a maçin'e urganım atsalar dar ağacına

yine geçmem ala gözlü şah'ımdan ahiri katlime ferman yazılsa çıksam teneşire tabut düzülse kefenim biçilse mezar kazılsa yine geçmem ala gözlü şah'ımdan pir sultan abdal'ım derim vallahi ölsem terk eylemem piri billahi huzur-ı mahşerde dilerim şah'ı yine geçmem ala gözlü şah'ımdan ben bilemem

sar'öküzü benden sual sorarlar ben bilemem bilenlere sorayım şu dünyayı uçtan uca ararlar ben bilemem bilenlere sorayım dünyayı üstüne kurdu hu deyü öküzün başının altı su deyü

şu dünyanın damızlığı ne deyü ben bilemem bilenlere sorayım hindistan'a indi öküzün dili kabe'yi sırtında getürür beli evveli muhammet ahiri ali

ben bilemem bilenlere sorayım kuyruğunu gördüm yemen ilinde nurdan taç başında kemer belinde muhammet kalbinde ali dilinde ben bilemem bilenlere sorayım mağripten maşrıka dünyanın ucu sarraf olan bilir altını tucu yalan imiş şu dünyanın sonucu ben bilemem bilenlere sorayım gün doğunca boynuzuna nur düşer bir yandan doğar da bir yandan aşar çiftçisi kim imiş çifte kim koşar ben bilemem bilenlere sorayım pir sultan abdal'ım yazmış göndermiş

yedi yerden suyun vermiş kandırmış

yönünü de hak'tan yana döndermiş

ben bilemem bilenlere sorayım perişan eyledin cümle cihanı kahpe felek sana n'ettim n'eyledim aksine dönderdin çarh-ı devranı hani n'oldu esk'adalet eski gün perişan eyledin cümle cihanı sultan süleyman'ın katında iken ol dest-i pakinin zatında iken her kuş kanadının altında iken sarı gebe telef etti şahanı

dayanılmaz aşıkların derdine akıl yetmez ezberine virdine nakes konmak ister cömert yurduna tilki kovdu ülkesinden arslanı anca bu yaraya dayandı eyüp

huda'nın cefasın safaya sayıp cahiller kamile sen bilmen deyip anın için kaybettiler irfanı pir sultan'ım niye geldin cihana kusur senin imiş etme bahane evvel kullar yalvarırdı sultana şimdi minnetc'ettin kula sultanı onun katarından ayırma bizi dağ yüzünde şah-ı kervan duruyor onun katarından ayırma bizi

önünce düldül'le kanber gidiyor onun katarından ayırma bizi

gün müdür ay mıdır muhammet ali bizi irşat etti bektaşi veli arap oğlu gelir eli develi

onun katarından ayırma bizi

gül kokusu muhammed'in teridir ah ettikçe karlı dağlar eridir fatm'ana on'ki imam katarıdır onun katarından ayırma bizi

cebrail de kanadını açınca

rahmetini yeryüzüne saçınca

hasan hüseyin çevresinden geçince onun katarından ayırma bizi

imam zeynel bekler zindan içini bağışlarlar günahlının suçunu bakır cafer yükletince göçünü onun katarından ayırma bizi

kazım musa rıza hakk'ın yarıdır taki naki askeri intizarıdır selman'ın çiğninde bir oğlan vardır onun katarından ayırma bizi

pir sultan abdal'ım mehdi nic'oldu on'ki imamların tahtı yüc'oldu pirin eşiğine varan hac'oldu onun katarından ayırma bizi

yürü bire çiçek dağı

yürü bire çiçek dağı

sende suna boylum kaldı

hep kuşların dönüm çağı

bülbülün goncası soldu

bakarım ki yar gelecek

yareme melhem olacak

mısır'a sultan olacak

yusuf-u kenan'ım geldi

göllerde küçücük suna

sesi hayat verir cana

ben ağlarım yana yana

firkatı figanım geldi

pir sultan'ım ne hal oldu

dünya halden hale kaldı

tez seviştik tez ayrıldık

ahiri pişmanım geldi

seversen de böyle güzel sevmeli erler pirler erkan aldı izinden yüz dört kitap sükut eder sözünden ay gün şule verir anın yüzünden seversen de böyle güzel sevmeli ziya verir gözü ile kaşları

imam yatağıdır gerdan döşleri güzelin yüzünden kan bağışları seversen de böyle güzel sevmeli güzel güzel deyu aklım doğrandı güzel güzelden çok nazlar öğrendi çirkinin huyundan allah yerindi seversen de böyle güzel sevmeli güzel güzel deyu yandım alıştım kınaman dostlar aşk elinden şaştım bölüşükte gine güzele düştüm seversen de böyle güzel sevmeli güzel güzel gördüm güzel överim nerde güzel görsem boynum eğerim şöyle hub cemali güzel severim seversen de böyle güzel sevmeli pir sultan abdal'ım eylemez fendi yad ele çözdürmez ak göğsün bendi ezelden sevdiğim muhammet ali seversen de böyle güzel sevmeli naci derler bir güruha uğradım naci derler bir güruha uğradım güzel şah'ım yarlıgasın onları muhabbet ettik iradet getirdik anlar bizi sevdi biz de anları durdukları irfan bağ ile bostan silinmiş kalpleri gümandan pastan var anın gümanı haman bir dosttan arı gibi vızılaşır canları

cümle bir gerçeğe demişler beli tesbihleri allah muhammet ali meşrebi hüseyni ismi mevali

hüseyin aşkına çıkar kanları bir nefesten bir imama uyuldu birinin nefesi bine sayıldı

kaynayuban birbirine koyuldu hüseyin aşkına akar kanları

istemem cennet'i göster didarı hulk-ı muhammed'den almış kemali secdeye inmeden okur duayı

aşıklar didara dönmüş yönleri sırat'ı mizan'ı anda geçtiler benlik kalesini bunda yıktılar al geydiler yaslarından çıktılar geceleri bayram kadir günleri pir sultan abdal'ım gerçektir meydan özünü saçmıştır sıfat-ı şeytan esrimiş kırklar'ın içtiği meyden güzel şah'tan koku duymuş canları gönül gel karardan aşalım gönül gel karardan aşma

sözüm sana meveddettir

gafillen bacadan düşme

evvel kapı şeriattır

şeriattan edep öğren

al bu pendi belin bağlan

ilimle üstad olur oğlan

kimi farz kimi sünnettir

eğer bu sırra erersen

dolan kapıdan girersen

tarikat farzın sorarsan

yedi farz üçü sünnettir

gelin girelim bu babı

açılsın aşkın kitabı

eğer anlarsan hesabı

andan sonra tarikattır

tarikat bir oddur yakar

kimi ham kimi has çıkar

her aşık bir çakmak çakar

çırağın yakan üstatdır

tarikatta kamil olan

ilmi ile amil olan

bu yolda mükemmerl olan

evvel mertebe hizmettir

hizmet erenler yoludur

cümle ilmin evvelidir

ahdimiz kalu beli'dir

bundan dönen kişi mattır

kend'özümüze gelelim

tarikat nedir bilelim

yoklukta sefil olalım

ibtida yüz iradettir

ibtida talip olunca

düşmana galip olunca

dört can bir kalıp olunca

menzili bi-nihayettir

hakikat genc-i nihandır

marifet gevher-i kandır

yedi yüz yetmiş mizandır

ötesi ilm-i hikmettir

mürebbisi ali gerek

dört kapıda eli gerek

müsahibin hali gerek

zira ali muhammet'tir

pir sultan der kalu beli

dedik ya murtaza ali

kim kadeh içer kim dolu

bu bize bir acep derttir

bülbül olsam varsam gelsem bülbül olsam varsam gelsem

hakk'ın divanına dursam

ben bir yanal alma olsam

dalında bitsem ne dersin

sen bir yanal alma olsan

dalımda bitmeye gelsen

ben bir gümüş çövmen olsam

çeksem indirsem ne dersin

sen bir gümüş çövmen olsan

çekip indirmeye gelsen

ben bir avuç darı olsam

yere saçılsam ne dersin

sen bir avuç darı olsan

yere saçılmaya gelsen

ben bir güzel keklik olsam

ben bir toplasam ne dersin

sen bir güzel keklik olsan

ben bir toplamaya gelsen

ben bir yavru şahan olsam

kapsam kaldırsam ne dersin

sen bir yavru şahan olsan

kapıp kaldırmaya gelsen

ben bir sulu sepken olsam

kanadın kırsam ne dersin

sen bir sulu sepken olsan

kanadım kırmaya gelsen

ben bir deli poyraz olsam

tepsem dağıtsam ne dersin

sen bir deli poyraz olsan

tepip dağıtmaya gelsen

ben bir ulu hasta olsam

yoluna yatsam ne dersin

sen bir ulu hasta olsan

yoluma yatmaya gelsen

ben bir azrail olsam

canını alsam ne dersin

sen bir azrail olsan

canımı almaya geslen

ben bir cennetlik kul olsam

cennet'e girsem ne dersin

sen bir cennetlik kul olsan

cennet'e girmeye gelsen

pir sultan üstadın bulsan

bilece girsek ne dersin

muhabbeti candan ile gideriz biz burada bülbüllük eylemeyiz gülistan kuşuyuz güle gideriz bizim kıymatımız bunda bilinmez muhabbeti candan ile gideriz ne davam var benim şu eller ile benim davam hak ehli kullar ile kerbela'ya giden abdallar ile imam hüseyin'e bile gideriz

öldürelim nefsi dinlemez oldu sırr-ı hakikatı söylemez oldu şahinim kolumda eğlemez oldu turnası çok olan göle gideriz cennetin kokusu gelir uçmaktan aşıklar usanmaz yiyip içmekten öyle namert köprüsünü geçmekten akar bozbulanık sele gideriz pir sultan'ım eyder niyazım hak'tan sensin cümlemizi var eden yoktan aşıklar usanmaz bayırdan sarptan erenler yol kurmuş yola gideriz biz muhammet ali diyenlerdeniz ey yezit bizlerde kıl ü kal olmaz biz muhammet ali diyenlerdeniz tarikat ehline mezhep sorulmaz biz muhammet ali diyenlerdeniz eğnimize kırmızılar giyeriz

halimizce her manadan duyarız imam cafer mezhebine uyarız

biz muhammet ali diyenlerdeniz her kimin çerağın yoksa hak yakar mümin olanları katara çeker

aslımız on iki imama çıkar

biz muhammet ali diyenlerdeniz muhammet ali'dir kırkların başı anı sevmeyenin nic'olur işi

atalım yezide laneti taşı

biz muhammet ali diyenlerdeniz biz tüccar değiliz alıp satmayız erkandır yolumuz yoldan sapmayız karnımız geniştir biz kin tutmayız biz muhammet ali diyenlerdeniz baharda açılır gonca gülümüz ol dergaha doğru gider yolumuz on iki imamı okur dilimiz

biz muhammet ali diyenlerdeniz pir sultan'ım eyder erenler gani evveli muhammet ahiri ali

anlardan öğrendik erkanı yolu biz muhammet ali diyenlerdeniz çıktım yücesine seyran eyledim çıktım yücesine seyran eyledim gönül eğlencesi küstü bulunmaz dostlar bizden muhabbeti kaldırmış

hiçbir ikrarında ahdi bulunmaz zülüflerin top top olmuş cığalı rakiplerin hak' tan olsun zevali bir günahkar oldum doğdum doğalı günahkar kulun dostu bulunmaz kanı benim ile lokma yiyenler başı canı dost yoluna koyanlar sen ölmeden ben ölürüm diyenler dostlarda geriye kaçtı bulunmaz yine kırçalandı dağların başı durmadan akıyor gözümün yaşı vefasız münafık naşıdır naşı hakikat deminde desti bulunmaz bizde gezer idik irfanda sazda bizde bulunurduk cemde niyazda bize de gel oldu kanlı sivas'ta hızır paşa bizi astı bulunmaz pir suttan abdal' ım destim damende ismim koca haydar neslim yemende garip başa bir hal gelse zamanda orda her kişinin dostu bulunmaz gelin rıza ile gönderin bizi

....

pirimin sevdası burnumda tüter bir ayrılık vardır ölümden beter gelin rıza ile gönderin bizi benim pirim yücelerde oturur bu muhabbet tez ayrılık getirir her gördükçe benim aklım yitirir gelin rıza ile gönderin bizi ben gidersem yaşın yaşın ağlama ciğerciğin aşk oduna dağlama kalktı nasibimiz bizi eğleme gelin rıza ile gönderin bizi gidersem bu yerler size yurd olsun ara yerin münafıkı kurt olsun ben gidiyom yüreğine dert olsun gelin rıza ile gönderin bizi pir sultan abdal'ım nerden aşalım aşalım da dost köyüne düşelim çok tuz etmek yedik helallaşalım gelin rıza ile gönderin bizi neyleyim (bana gül diyorlar) bana gül diyorlar neme güleyim ağlamak şanıma geldi neyleyim ellerin çiçeği allı yeşili

şu benim çiçeğim soldu neyleyim bir haber gelmedi kenan ilinden uçtu m'ola gövel turnam gölünden havfım ayrılıktır korkum ölümden ikisi de birden geldi neyleyim kara yazılmıştır yazılarımız arş-alaya çıktı sızılarımız

irili ufaklı kuzularımız

firkati bağrımı deldi neyleyim ulu sular gibi sözüm çağlayan mahrum kalmaz özün hakka bağlayan yar bitirmiş yana yana ağlayan akıbet başıma geldi neyleyim pir sultan abdal'ım kırklar yediler yediler de bir keşiğe kodular onlar verdiğini almaz dediler şu bana verdiğin aldı neyleyim bir çocuk da anasından doğunca bir çocuk da anasından doğunca bedenini pişirmeye tuz ister üryan büryan ortalıkta kalınca setirini örtünmeye bez ister konla sudan gelir anın gıdası nasibini veren barı huda'sı

beşiklere beler onun anası

akşam sabah emzirmeye yüz ister bir yaşında ürüm ürüm ürünür ikisinde sürüm sürüm sürünür üç yaşında adım adım yürünür dört yaşında söylemeye söz ister beş yaşında dili civan sevişir altısında uşağınan döğüşür

yedisinde dişlerini değişir

sekizinde her gediğin düz ister dokuzunda olur bir tosun maya onunda da benzer kaşları yaya onbirinde başı girer sevdaya onbeşinde ala gözlü kız ister yirmisinde akıl baştan savrulur otuzunda vursa dağa devrilir kırk yaşında akıl başa çevrilir ellisinde avın olmış baz ister altmışında iner bir merdivenden yetmişinde binse düşer duvardan sekseninde su getirmez pınardan doksanında döşeğini düz ister pir sultan abdal bu söz hepimize tonus girinceye belki de yaza yüz yaşında ölümünü gözede

zemheriyi çıkarmaya yaz ister yanımızda iki melekler gezer yanımızda iki melekler gezer bin hayır biri şerrimiz yazar kahbe felek bizi aldatır üzer nerede seyreder andan haber ver cümlemizin başı allah'tan ferman ismail peygambere indi bir kurban bir ot biter bütün dertlere derman ol ot nerde biter andan haber ver sabahtan gün doğar gün dile doğar dal boynun eğdikçe rahmetler yağar bin bir gün içinde bir yıldız doğar yıldız nerde doğar andan haber ver musa peygamber de atına bindi can cesetten çıktı nerede durdu peygamber uğrunda bir delil yandı delil nerde yanar andan haber ver pir sultan abdal'ım geldik de gittik gelirken giderken ne kazanç ettik yükünü yükletip kül olduk bittik yurdunda ne kalır andan haber ver ilk yazın geldiği

ilk yazın geldiği neden bell'olur gülşeninde öten bülbül daldadır eyyüb'ün teninde iki kurt kaldı biri ipek yapar biri baldadır kişinin çektiği hayırdan şerden imam-ı zeynel'e vurdular nişan tanrı ile bin bir kelam konuşan ali medine'de musa tur'dadır şeriat kapısın muhammet açtı tarikat kapısın ol ali seçti dünyadan nice bin evliya göçtü anlar da gözetir mehdi yoldadır pir sultan abdal'ım ölürüm deme kıl beş vakit namaz kazaya koma sakın bu dünyada kalırım sanma tenim teneşirde özüm saldadır hü diyelim gerçeklerin demine hü diyelim gerçeklerin demine gerçekierin demi nurdan sayılır on'ki imam katarına düzülen

muhammet ali'ye yardan sayılır ihlas ile gelen bu yoldan dönmez ikilikten geçip birliğe ermez eri hak görmeyen hakk'ı hiç görmez gözü bakar amma körden sayılır bir talip ki ikrarında durursa çerağ gibi yanıp yağı erirse eksikliğin kendisinde görürse o da erdir gerçek erden sayılır üç gün imiş şu dünyanın safası safasından artık imiş cefası gerçek erenlerin nutku nefesi biri kırktır kırkı birden sayılır pir sultan abdal'ım bağdat'tır vatan ikilikten geçip birliğe yeten erenler yoluna kıl ü kal satan yolun dikenidir hardan sayılır ayrılık derdinin dermanı nedir uğrum sıra giden boz atlı hızır ayrılık derdinin dermanı nedir şu iki aleme olmuşsun nazır

ayrılık derdinin dermanı nedir sığanmıştır ağca kolda bilekler hak katında kabul olsun dilekler arş yüzünde secde kılan melekler ayrılık derdinin dermanı nedir küseyim de ben yarime küseyim siyah zülfün mah yüzüne asayım kerbela'da yatan imam hüseyin ayrılık derdinin dermanı nedir hani şu dünyanın toprağı taşı akıttım gözümden kan ile yaşı urum illerimin hacı bektaş'ı ayrılık derdinin dermanı nedir ak saya giyinmiş incedir beli ben pirimi gördüm tatlıdır dili tanrı'nın arslanı hazret-i ali ayrılık derdinin dermanı nedir gıcılar da dağlar başı gıcılar çıkmaz oldu içerimden acılar arafat dağı'ndan gelen hacılar ayrılık derdinin dermanı nedir dünyayı sorarsan bir dipsiz anbar ali'nin yoldaşı zülfikar kanber kabe'yi yaptıran halil peygamber ayrılık derdinin dermanı nedir deryanın yüzünde dönen üç gemi yiyelim içelim sürelim demi

geminin sahibi ol hızır nebi ayrılık derdinin dermanı nedir pir sultan abdal'ım içtim cür'adan okudum ağını bilmem karadan

yeri göğü cüml'alemi yaradan ayrılık derdinin dermanı nedir gel imdi oku

gel imdi oku ol ümmül kitab-ı gözü ile görmüş var mıdır hakk'ı on iki bahçede kırk sekiz kapı daim hizmetinde duran kul nedir başlayım yoluna ben de ali'nin duası makbuldür gerçek velinin üçyüz altmış altı selvi dalının budağında açan iki gül nedir sana mana verdim sen de al imdi eğer arif isen sen de bil imdi ezelden cennet'te sen de bu imdi bir kandil içinde iki nur nedir pir sultan abdal'ım çağır ya gani veren allah yine alır ol canı gönül bir gemidir akıl dümeni akıl dümen ya söyleyen dil nedir can dediler

kırklar ile yedik içtik

kaynayıp sellere coştuk

baş koyup niyaz eyledik

geç otur meydan dediler

can dediler pir dediler

geç otur meydan dediler

yolumuz sevgi yoludur

sen de serin koy dediler

pir sultanım kanım katlim

gönlümü gönlüne kattım

yüzelli yıl ölü yattım

daha sağsın can dediler

çeke çeke (seversen ali'yi) çeke çeke ben bu dertten ölürüm seversen ali’yi değme yarama ali’nin yoluna serim veririm seversen ali’yi değme yareme ali'nin yaresi yar yaresidir buna merhem olmaz dil yarasıdır ali'yi sevmeyen hakk'ın nesidir seversen ali'yi değme yareme bu yurt senin değil konar göçersin ali’nin dolusun bir gün içersin körpe kuzulardan nasıl geçersin seversen ali’yi değme yareme ılgıt ılgıt oldu akıyor kanım pir yoluna kurban verilir serim benim derdim bana yeter efendim seversen ali’yi değme yareme pir sultan abdal'ım deftere yazar hilebaz yarinle olur mu pazar pir melhem çalmazsa yaralar azar seversen ali’yi değme yareme firdevs-i ala

firdevs-i ala'da bir yanal elma on sekiz bin ilmin nuru dediler muhammet mustafa haydar-i kerrar hünkar hacı bektaş veli dediler çocuktu mektebe babası götürdü elif be demeden mana yetürdü akıttı pınarı susam bitürdü

hacısı hocası beli dediler

pirim der ki bektaşiyim bektaşi size nasip veren ol nasıl kişi sıkar un ederdi örk gibi taşı budur cümlemizden ulu dediler derildi geldiler halfeler pirler bektaşi namında er yok dediler bize bir yeşil el nasip verdiler görünce tanırız eli dediler

er isen darı çeç üstünde otur ulu kişi isen maksudun bitir senedin var ise senedin getir n'edelim senetsiz eli dediler kimi inandı beli bes dedi

kimi inanmadı senet istedi

ol şah'ım anlara elin gösterdi budur ol şah'ımız ali dediler evvel ali idi sonra vel'oldu yol erkan bir zaman batında kaldı urum ellerinden nameler geldi budur hakk'ın doğru yolu dediler pir sultan abdal'ım şah'ım velidir cihanı bürüyen anın nurudur

şüphemiz yok hak muhammet ali'dir bilmeyene mülcem soyu dediler gönül arzediyor

gönül arzediyor dosta gitmeyi aman allah yolun pareler beni ölem de kurtulam elin dilinden yuyalar kefene saralar beni

bu dünyada hiçbir eyi kalmamış

yaralısın ama cerrah gelmemiş

elif sevdiğine malum olmamış

yakma yar oy diyor yareler beni ben allahtan gelen gazadan kaçmam sürahi dibinden badeler içmem alem bir yan olsa ben yardan geçmem meğer ahdedeler vuralar beni hü hü hü hü hü hü hü hü

semah dönenler dost haslar hasıdır semah dönmeyenler neyin nesidir hü hü hü hü hü hü hü hü

evleri var gürcüm damda tevekte yar gele derdime merhemler kata mezarım üstünde bu otlar bite meğer çift koşalar süreler beni pir sultan abdalım can göğe ağmaz haktan emrolmazsa ırahmet yağmaz bu ellerin sözü hiç bana değmez ille dostun gülü yareler beni hü hü hü hü hü hü hü hü

semah dönenler dost haslar hasıdır semah dönmeyenler neyin nesidir hü hü hü hü hü hü hü hü

ağ gül ile kırmızı gül

cem-i çiçeklerin hası

ağ gül ile kırmızı gül

deli gönül eğlencesi

ağ gül ile kırmızı gül

demi demi şirin demi

gelir geçer dünya gamı

talip olmak pirindendir

irenk almak gülündendir

muhammed' in terindendir

ağ gül ile kırmızı gül

demi demi şirin demi

gelir geçer dünya gamı

pir sultan'ım ey gaziler

alnımızda al yazılar

talip de pir'in arzular

ağ gül ile kırmızı gül

demi demi şirin demi

gelir geçer dünya gamı

gel ey dostum

aç artık dost kollarını

gel ey dostum yavaş yavaş

yol karlık gözüm görmez

gel ey dostum yavaş yavaş

(bağlantı)

haydar-ı şah senin adın

bilirim sende muradım

çok peygambere uğradım

gel ey dostum yavaş yavaş

bir su içtim derin gölden

hiç ayrılmam ben bu yoldan

arif olan anlar halden

cahillerden bilen yoktur

bağlantı

pir sultan'ım konar göçer

halini bilene açar

misafirler gelir geçer

eğlenip de kalan yoktur

bağlantı

hudey hudey

allah allah desem hakkın divanına dursam ben bir yanık alma olsam dalında bitsem ne dersin hudey hudey

sen bir yanık alma olsan

dalında bitmeye gelsen

ben bir gümüş çövmen olsam çeksem indirsem ne dersin hudey hudey

sen bir gümüş çövmen olsan çeksen çekip indirmeye gelsen

ben bir avuç darı olsam yere saçılsam ne dersin hudey hudey

sen bir avuç darı olsan

yere saçılmaya gelsen

ben bir güzel keklik olsam bir bir toplasam ne dersin hudey hudey

sen bir güzel keklik olsan

bir bir toplamaya gelsen

ben bir yavru şahin olsam kapsam kaldırsam ne dersin hudey hudey

sen bir yavru şahin olsan

kapıp kaldırmaya gelsen

ben bir deli poyraz olsam tepsem dağıtsam ne dersin hudey hudey

sen bir deli poyraz olsan

tepip dağıtmaya gelsen

ben bir ulu hasta olsam yoluna yatsam ne dersin hudey hudey

sen bir ulu hasta olsan

yoluma yatmaya gelsen

ben bir azrail olsam canını alsam ne dersin hudey hudey

sen bir azrail olsan

canımı almaya gelsen

ben bir cennetlik kul olsam cennete girsem ne dersin hudey hudey

sen bir cennetlik kul olsan

cennete girmeye gelsen

pir sultan üstadım bulsan birlikte girsek ne dersin hudey hudey

dinle sana bir nasihat edeyim dinle sana bir nasihat edeyim hatırdan gönülden geçici olma yiğidin başına bir hal gelirse onu yad ellere açıcı olma

mecliste arif ol kelamı dinle el iki söylerse sen de bir söyle elinden geldikçe sen iy'lik eyle katı yükseklerde uçucu olma

el ariftir yoklar senin fendini dağıtırlar tuzağını bendini

alçaklarda otur gözet kendini katı yükseklerde uçucu olma

pir sultan abdal'ım sözüm başarır aşkın deryasını boydan aşırır seni bir mecliste hacil düşürür kötülerle konup göçücü olma

divana kalsın

ben de şu dünyaya geldim giderim kalsın benim davam divana kalsın muhammet ali'dir benim vekilim kalsın benim davam divana kalsın yorulan yorulsun ben yorulmazam derviş makamından ben ayrılmazam dünya kadısından ben sorulmazam kalsın benim davam divana kalsın ben de vekil ettim bar-i hudamı o da kulu gibi zulüm ede mi

orda söyletirler bir bir adamı kalsın benim davam divana kalsın dolanıp çevrilip birgün gelirsin ettiğin işlere pişman olursun orda da mı hızır paşa olursun kalsın benim davam divana kalsın mümin müslim döşürür de cem olur anda sınık yaralara em olur

kara taş erir de safi mum olur kalsın benim davam divana kalsın pir sultan abdalım dünya fanidir giden adil beyler gelen ihvandır kırkların divanı ulu divandır kalsın benim davam divana kalsın benden selam söyle o güzel şaha benden selam söyle o güzel şaha kurduğu yollara gitmiyor talip herkes kendisine bir yol sürüyor mürşit buyruğunu tutmuyor talip içeri girilen ikrar hak diyor dışarı çıkılan ikrar yok diyor senden gayrı bana mürşit çok diyor verdiği ikrardan dönüyor talip yolum uğrar ise söylerim sözün varsın doğru yola gitmesin talip sen mürşitlik hakkın ifa eylersen günahı boynuna tutmasın talip pir sultan abdal'ım ben bir biçare boynunu de eğip durmuyor dara gönüle de düştü bir sınık yara inliye inliye geliyor talip

bir sen iç

güzel şahtan bana bir dolu geldi bir sen içi sevdiğim bir de bana ver kavlim sultan kızıl veli'den geldi bir sen iç sevdiğim bir de bana ver payım gelir erenlerin payından on iki imam nesli ali soyundan selman'ın içtiği üzüm suyundan bir sen iç sevdiğim bir de bana ver beline kuşanmış nurdan bir kemer aşkın dolusunu içenler kanar herkes sevdiğine bir dolu sunar bir sen iç sevdiğim bir de bana ver pir sultan'ım hamı hası seçerim hak okurum aşk kitabın açarım yar elinden ağu gelse içerim bir sen iç sevdiğim bir de bana ver var mı hacı bektaş veli'den gayrı muhammet neslinden şunda kim kaldı var mı hacı bektaş veli'den gayrı onulmaz yaraya merhem kim sardı var mı hacı bektaş veli'den gayrı muhammet mirac'da davet gününde arslan hamle kıldı rahı önünde kim idi görünen arslan donunda var mı hacı bektaş veli'den gayrı muhammet mirac'tan indiği demdir kırkların sürdüğü sema'da cemdir zühre yıldızını doğuran kimdir var mı hacı bektaş veli'den gayrı sarı ismail hü der muhib yolu kimdir yeşil benli gösteren eli zahirde batında şah merdan ali var mı hacı bektaş veli'den gayrı size niyaz eder güruh-i naci arkasında hırka başında tacı onulmaz yaranın merhem ilacı var mı hacı bektaş veli'den gayrı on'ki kurban olur keramet kazan kim idi ol divin bendini çözen özenirsen sen bir mürşide özen var mı hacı bektaş veli'den gayrı pir sultan'ım hu der ya sen ne dersin bilinmez sözleri söyler gidersin dersin ahmak sen de dalgın gezersin var mı hacı bektaş veli'den gayrı uyur idik uyardılar

uyur idik uyardılar

diriye saydılar bizi

koyun olduk ses anladık

sürüye saydılar bizi

sürülüp kasaba gittik

kanarada mekan tuttuk

seri hakk'a teslim ettik

ölüye saydılar bizi

halimizi hal eyledik

yolumuzu yol eyledik

her çiçekten bal eyledik

arıya saydılar bizi

pir divanına dizildik

aşk defterine yazıldık

bal olduk şerbet ezildik

doluya saydılar bizi

pir sultan abdal'ım şunda

çok keramet var insanda

o cihanda bu cihanda

ali'ye saydılar bizi

seyran ettim erenlerin demini seyran ettim erenlerin demini kudret kandilini yanarken gördüm burak olup içtim ab-ı hayattan hazret peygamber'i kanarken gördüm günde bin kez hakk'a şükür ederken erenler katarın veysel yederken musa hakk'ın dıdarına giderken hızır müşkülünü anarken gördüm halil kabe yaptı insan gelmeğe şüphesiz günahlar kabul olmağa ismail uğruna kurban kılmağa bir melek bir koyun yederken gördüm nerden düşman gelir ise duyardı dost uğruna can-ü başı koyardı her gün hamza aşikare gezerdi ali'yi düldül'e binerken gördüm vefası yok imiş şunda fenanın hisabı yok imiş mülke konanın yavrusun aldırmış garip ananın parlayı parlayı yanarken gördüm pir sultan'ım eydür şunda gelmişler dizilmişler duasını almışlar bir birinin eteğini tutmuşlar müşkülün mürşide tınarken gördüm sabah seherinde niyaz ederken sabah seherinde niyaz ederken pirim hacı bektaş veli'yi gördüm sundu ab-ı kevser mest olmuşum ben kanber'in elinde doluyu gördüm balıklar oynaşır baki gölünde kumrular söyleşir umran dibinde bağlar meyve vermiş baba yolunda gülü var dikensiz gülünü gördüm pir sultan'ım eyder elinde harfi okur hak kitabı bilir aref'i ben vech-i ademde buldum mushaf'ı yetmiş iki millet dilini gördüm hak bizi yoktan var etti

hak bizi yoktan var etti

şükür yoktan vara geldim

yedl kat arşa asılı

kandildeki nura geldim

eyyub ile ten erittim

lal-ü mercan gevher tuttum

vuslat ile taş arıttım

ben bu yolu süre geldim

yunus'la ummana daldım

kırk gün balık içre kaldım

davut'la demirci oldum

örse çekiç ura geldim

gurbet elinde çatıldım

ana rahmine yatıldım

ibrahim'le oda atıldım

gülistanda nara geldim

sahabelere uğradım

kudret lokmasın doğradım

er bir dedim hak bir dedim

bini saydım bire geldim

bir muazzam büyük şora

n'istersen bulunur ara

kapısı on iki pare

istediğim şara geldim

içi altın dışı gümüş

suyu şekerle bal imiş

böyle bezesten düzülmüş

istediğim yere geldim

deniz çaldım asa ile

göğe ağdım isa ile

tur dağında musa ile

münacatta dura geldim

pir sultan abdal coşkuna

gel otur gönül köşküne

on iki imam aşkına

ben bu seri vere geldim

men aref sırrını kardaş

men aref sırrını kardaş

bildim sanma bilemedln

ölmeden öl şu dünyada

öldüm sanma ölemedin

göçmeden dar-ı fenadan

samanı ayır daneden

kuş gibi iki kez anadan

geldim sanma gelemedin

boz bazınan kaz kazınan

vaz vazınan vız vızınan

beş vakti bir niyazınan

kıldım sanma kılamadın

gerek gücen gerek kakı

gerek dürr-i meknun oku

sen bu amel ile hakk'ı

buldum sanma bulamadın

mürşit bir ince elektir

ondan elenmek gerektir

benlik bir dipsiz külektir

doldum sanma dolamadın

pir sultan abdal'ım pirdir

ikrarına duran erdir

cümle sırra aklın erdir

erdim sanma eremedin

serseri girme meydana

serseri girme meydana

aşık senden hal isterler

kallaşlıkla urma demi

tastik ehli kal isterler

uyan bu gaflet habından

isbat isterler batından

her aşıkın sohbetinden

erkan ile yol isterler

erenler oynar utulmaz

bu yola hile katılmaz

bunda har mihre satılmaz

ya gevher ya la'l isterler

bir kılı kırk pay ederler

birin yol tutup giderler

dile n'itibar edenler

hal içinde hal üsterler

pir sultan abdal n'eylersin

müşkül halledip söylersin

arısın çiçek yaylarsın

yarın senden bal isterler

dediler bir suna aştı

hacı bektaş tekkesinin dışından dediler bir suna aştı yalınız ayırmışlar yareninden eşinden dediler bir suna aştı yalınız eşinden ayrıldı bektaş'a vardı kuru göllerde çok savaşlar kıldı ayrılık haberin mucur'dan aldı dediler bir suna aştı yalınız geçti m'ola kızılırmak boyunca çeken bilir ayrılığın doyunca ayırmışlar on'ki imam soyunca dediler bir suna aştı yalınız aştı m'ola kırlangıc'ın belini avcı rast gelirse yolar telini arzulamış gider dostun ilini dediler bir suna aştı yalınız pir sultan abdal'ım gönlümüz paslı dudu kumru gibi kafeste besli hünkar hacı bektaş veli'dir nesli dediler bir suna aştı yalınız gel ey zahit

gel ey zahit bizim ile çekişme hakk'ın yarattığı kul bana neyler kendi kalbin arıt bize ilişme bendeki küfr sendek'imana neyler zahit sen bu sırra erem mi dersin erenler halinden bilem mi dersin mescit hak meyhane haram mı dersin hak olan mescide meyhane neyler zahit sen bu yola diken ekersin hatıra dokunur gönül yıkarsın yüküm vardır deyü zahmet çekersin yavuz baçcı yüksüz kervana neyler sekiz derler şol cennet'in kapısı hakk'a doğru açılırmış hepisi korkusun çektiğin sırat köprüsü onu doğru geçen insana neyler pir sultan abdal'ım er haksın er hak münkir olanlardan ıraksın ırak kurdun işi namert lokmasın yemek hak için adanan kurbana neyler yine tamam oldu senenin başı yine tamam oldu senenin başı aktıkça akıyor gözümün yaşı

mümin olanlara veriyor cüşu

münkir yezit kıymetini bilmedi inşallah yezid'in nesli kırılır mümin olan hak cemine derilir bir orucun bin bir hacca yazılır oruç tutan ebed mahrum olmadı peygamberin vasisini kodular adına da mervan adın dediler on iki imamı bir bir yediler mazlumların ahı yerde kalmadı hasan'la hüseyin ali'nin oğlu yezid'in elinden ciğeri dağlı mümin olan şah'a ikrarla bağlı ikrarı bend olan yoldan dönmedi ne dilersen hak'tan dile dileği muhammet ali'nin yanar çırağı pir sultan'ın mevla ile durağı pire ikrar veren geri dönmedi muhammet ali'nin güzel yolları muhammet ali'nin güzel yolları şimdi türlü türlü yol eylediler azgın yaralara cerrah çoğaldı herkes bildiğini bol eylediler bir gün sonu gelir tacidarlığın eksik noktası var gelen salığın kendisin bilmedi çoban çalığın şimdi hakk'a yarar kul eylediler kesilmedik kara çalı toradı

şeytana uyanlar almaz muradı yoloğlu gelmedi fitne nüredi gerçek akıllıyı del'eylediler konca güller gibi açılam derdim yetmiş iki dilden seçilem derdim şurda üç beş sene geçinem derdim ahiri dünyayı çöl eylediler

pir sultan abdal'ım bu bir nur idi akılları ermez gizli sır idi bizim bildiğimiz ali bir idi şimdi her yerde bir al'eylediler bir gece muhammet

bir gece muhammet evde yatarken üç melek geldi de nida getirdi selman'ın şeklinde bir oğlan girdi ne güzel izzetle sala getirdi muhammet oğlana yerini verdi geçti oğlan seccadeye oturdu cebrail oğlandan nişan istedi zühre yıldızını alna getirdi bu oğlanın ali olduğun bildiler aman mürvet deyü dara durdular özlerinden hayli sitem sordular cebrail cennet'ten elma getirdi getirip elmayı terceman verdi şah eline alıp dört pare kıldı bir paresin şah'ım nuş edip kandı üçünü melekler hakk'a götürdü bak bari taala hoş nazar kıldı yed'iklim çar köşe ali'ye verdi biri düldül biri zülfikar oldu fatma da kanber'i ana götürdü pir sultan'ım eydür gitti gelenler arayrp özünde gevher bulanlar muhammet ali'yle arşa duranlar cümle melekleri ceme götürdü bir kişi özünde ikilik olsa bir kişi özünde ikilik olsa

hakk'ın didarını görmez billahi hor bakarsa evliyanın yoluna eli bir gerçeğe ermez billahi cihanı seyahat edip gezerse

doksan bin kelamı okur yazarsa bir mümin yezide kuşak çözerse derdine dermanı bulmaz billahi eli ile komadığın alırsa

yalan söyler hakk'a asi olursa tövbe etmez günah gümrah olursa cehennem oduna yanar billahi bir mümin yezide kızını verse anası babası ilayık görse

yüz bin kere başı secdeye varsa hak da günahından geçmez billahi bir mümin yezidin yüzüne baksa gayet gökçek olsa şol meyli aksa ol müslim bacıdan zürriyet doğsa arsız meydanında kalır billahi pir sultan'ım der ki hakk'ın emrini koyuverse bir kişi avradını

mümin olan bilir bunun dadını yedi başlı hınzır olur billahi ne kadar bilsen de bilire danış

ne kadar bilsen de bilire danış

danışan dağları aşar mı aşar danışmadan yola gitse bir kişi yorulup yollardan şaşar mı şaşar altın da bir pula olur mu kabul ehl ile konuş ki olasın ehil cahille konuşma olursun cahil kişi itibardan düşer mi düşer uzak ol canını dişine takın

sözümden mana al darılma sakın hasmın karıncaysa merdane bakın gafilen taş başa düşer mi düşer budur kainatın yekta güheri

kalbi gevher olan olmaz serseri bir kişi içerse ab-ı kevseri irfan meydanında coşar mı coşar pir sultan abdal'ım bu böyle olur herkes ettiğini elbette bulur alıcı kuşların ömrü az olur

akbaba zararsız yaşar mı yaşar duysun canlar deyü bizi asarlar yeşil başlı ördek göllere uçtu duysun canlar deyü bizi asarlar bir taş oynamasın yerli yerinden duysun canlar deyü bizi asarlar çıkardılar ağ bedenden atmaya şimdi indirdiler yine dahmeye kanrıldım çevrildim baktım zahmaya duysun canlar deyü bizi asarlar varlığın çevresi dopdolu incir severim demeye canım zarıncır elimde kelepçe boynumda zincir duysun canlar deyü bizi asarlar ilimi sorarsan köyümdür banaz dilerim onmasın ol karılı sivas bir ben ölmeyinen alem yıkılmaz duysun canlar deyü bizi asarlar pir sultan abdal'ım kaddim büküldü gözümün gevheri yere döküldü kendir kement boğazıma takıldı duysun canlar deyü bizi asarlar ben de bu dünyaya

ben de bu dünyaya geldim giderim döner çiftim ağır harmanım mı var bu dünya dolusu malı n'ederim hesabın vermeğe fermanım mı var bu malın hesabın bizden alırlar anın için el çekmiştir veliler harami var diye korku verirler benim ipek yüklü kervanım mı var yltir bu hileyi gönlünden yitir tamam eyle eksik yerlerin bitir bana derler gam yükünü sen götür benim götürecek dermanım mı var dükkan açmış bir müşteri ararsın gelene geçene haber sorarsın bana ağır ağır minnet m'edersin felek sende demim devranım mı var pir sultan abdal'ım derdim dökerler ağu oldu yediğimiz şekerler

güzel sevdik diye ahım çekerler benim hak'tan özge cananım mı var hayır mı gök turnam

yüce yüce dağlardan mı gelirsin hayır mı gök turnam yardan ne haber benim sevdiğimi sen de bilirsin hayır mı gök turnam yardan ne haber koyuverin ben yarime varayım muradıma maksuduma ereyim

sen bilmezsen ağ kuğudan sorayım hayır mı gök turnam yardan ne haber benim yarim kıya kıya bakınır ak ellere al kınalar yakınır o da senin gibi güller sokunur hayır mı gök turnam yardan ne haber benim yarim gezişinden bellidir ak elleri deste deste güllüdür ibrişim kuşaklı ince bellidir hayır mı gök turnam yardan ne haber pir sultan abdal'ım güllerin beştir yarimden ayrıldım günlerim hiçtir kılavuzun birdir katarın kaçtır hayır mı gök turnam yardan ne haber dedi çekticeğim yarin elinden yas ü matem günü derdim yeniler yarin sesi kulağımda çınılar aliyar can pire kurban

sordum ki dağlara niçin iniler dedi çekticeğim yarin elinden yarin elinden varıp bir pir ile pazar edersin oturup da ikrarını güdersin

sordum garip bülbül niçin ötersin dedi çekticeğim harin elinden ser çeşmeden gelir suyun durusu nasibimiz verir pirin birisi dedim pir sultan'ım benzin sarısı dedi çekticeğim yarin elinden mihman canlar yüzüm basa geldiniz yine mihman geldi şad oldu gönlüm mihman canlar yüzüm basa geldiniz kasavet kalmadı bahar yaz oldu mihman canlar yüzüm basa geldiniz himmet edin bize misafir gele yavan yahşi yiye yüzümüz güle büyük küçük anı hep hızır bile mihman canlar yüzüm basa geldiniz misafir kapının iç kilididir ev sahibi onun gonca gülüdür misafir dediğin pirim ali'dir mihman canlar yüzüm basa geldiniz bir kula kahretse misafir gelmez çalışır çırpınır ektiği bitmez seğirtse gitse de menzile yetmez mihman canlar yüzüm basa geldiniz pir sultan abdal'ım kayda verile misafir kısmetin getirir bile misafir ali'dir sen özün dile mihman canlar yüzüm basa geldiniz