BALYOZ

Bir Darbe Kurgusunun

Belgeleri ve Gerçekler

Pınar DOĞAN

Dani RODRİK

DESTEK YAYINEVİ

ARAŞTIRMA - İNCELEME

BALYOZ

Bir Darbe Kurgusunun Belgeleri ve Gerçekler / Pınar DOĞAN - Dani RODRİK

Her hakkı saklıdır. Bu eserin aynen ya da özet olarak hiçbir bölümü, telif hakkı sahibinin yazılı izni alınmadan kullanılamaz.

Genel Yayın Yönetmeni: Ertürk AKŞUN

Editör: Melike ENGİN

Teknik Hazırlık: Esma ÇERÇİL

Kapak: Fikirhane

© Destek Medya Prodüksiyon&Yayınevi

İnönü Cad. 33/4 Gümüşsuyu

Beyoğlu / İstanbul

Tel : (0212) 252 22 42

Fax : (0212) 252 22 43

www.destekyayinlari.com

info@destekyayinlari.com

İnkilap Kitapevi Yayın Sanayi ve Tic. A.Ş

Çobançeşme Mah. Altay Sk. No:8 Yenibosna-Bahçelievler İSTANBUL

Tel: (0 212) 496 11 11

YAZARLAR HAKKINDA

Pınar Doğan İzmir’de doğdu. İlk, orta ve lise eğitimini Türkiye’nin çeşitli il ve ilçelerinde aldı. İstanbul Üniversitesi’nde İngilizce İktisat okudu ve Avrupa Birliği’nin Ekonomik Yapısı üzerine Master yaptı. Fransa’da, Toulouse Üniversitesi’nde Matematiksel Ekonomi dalında Master derecesini ve yine aynı üniversiteden Ekonomi Doktorasını aldı. Public Utility Research Center, Florida’da post-doktora yaptı ve Koç Üniversitesi’nde öğretim üyesi olarak çalıştı. 2004 yılından beri Harvard Üniversitesi John F. Kennedy School of Government’da mikroekonomi ve oyun teorisi dersleri vermektedir.

Dani Rodrik İstanbul’da Robert Lisesini bitirdikten sonra yükseköğrenimini A.B.D’nde Harvard ve Princeton Üniversitelerinde yaptı. Dünyanın başta gelen iktisatçılarından biri addedilen Rodrik, 1996 senesinden beri Harvard Üniversitesinde uluslararası ekonomi ve kalkınma ekonomisi dallarında ders vermektedir. Yüzden fazla bilimsel makaleye imzasını atmış bulunan Rodrik, 2007 yılında A.B.D Soyal Bilimler Araştırma Konseyinin ilk defa verdiği Albert Hirschman ödülüne layık görüldü. Rodrik’in İngilizce yeni kitabı “The Globalization Paradox” (Küresellesmenin Paradoksu) Şubat 2011’de piyasaya çıkacak.

Pınar Doğan ve Dani Rodrik evli ve bir çocuk sahibidir.

ÖNSÖZ VE TEŞEKKÜR

Kamuoyuna Balyoz darbe darbe planının mimarı olarak sunulan Çetin Doğan’ın 22 Şubat 2010 Pazartesi günü gözaltına alınması üzerine “Çetin Doğan ve gerçekler” adında bir blog başlattık (cdogangercekler.wordpress.com). Bu kitabı önemli ölçüde blogda yazdıklarımızdan derledik. Ancak yazıları güncelleştirdik, ana başlıklar altında topladık ve okunulurluğuna dikkat ederek yeniden düzenledik.

Blogumuz üç amaç güdüyordu. Birincisi, Balyoz darbe planı ile ilgili medyada yeralan yanlış yayınlara doğrudan cevap verebilmek. İkincisi, kötü niyetli kişiler tarafından sonradan üretildiği bariz olan Balyoz belgelerindeki tutarsızlıkları ve sahtekarlığın kanıtlarını okuyucularla paylaşmak. Üçüncüsü ise bu davayı Türkiye’nin demokratikleşme ve sivil vesayetin kalkması tartışmaları bağlamında değerlendirmek.

Kitabımız da aynı amaçları taşıyor. Blog yazılarımızın kitaplaştırılmış haliyle daha geniş bir okuyucu kitlesine erişeceğini umuyoruz.

Blogumuzu başlattığımızdan beri çok kişiden destek gördük, ince ve düşünceli mesajlar aldık. Blogumuza ya da kişisel adreslerimize yolladıkları yorumlarla hem bize yol gösterdiler hem de kendimizi yalnız hissetmememizi sağladılar. Türkiye’nin içinde bulunduğu siyasi konjonktürde korkarız ki bize değişik şekilde yardım eden kişiler isimlerini açıklamamızı istemeyebilir. Bu yüzden buradan kendilerine genel bir teşekkürle yetinmek zorundayız.

Harvard Üniversitesi’nde Balyoz konusunda verdiğimiz seminerlerde katılımcılardan çok faydalı yorumlar ve düşünceler aldık; onlara da teşekkür ediyoruz.

Çetin Doğan’ın avukatları Hüseyin Ersöz, İsmail Tepecik ve Celal Ülgen müvekkilleri için canla başla çalıştılar ve bizden yardımlarını hiç esirgemediler. Onlara isimleriyle teşekkür etmekte bir mahzur görmüyoruz.

Kitabımızı kısa bir süre içinde yayına sokan Destek Yayınevi’ne teşekkür ediyoruz.

Son olarak, biz gece-gündüz, haftasonu demeden Balyoz belgeleri üzerinde çalışırken, bizimle oynamayı sabırla bekleyen (ve bu süreçte kendi kendine vakit geçirmesini de öğrenen) oğlumuz Deniz’e teşekkür ediyoruz.

Bu kitabı haksız ithamlar altında kalarak özgürlükleri kısıtlananlara ve yakınlarına ithaf ediyoruz.

Pınar Doğan ve Dani Rodrik

15 Aralık 2010

BÖLÜM 1
GİRİŞ

Balyoz davası Türkiye için tarihi bir dava. Eger iddianamedeki suçları işledikleri kanıtlanırsa, 196 muvazzaf ve emekli subay hükümeti devirmek amacıyla bir darbe planı hazırlamak suçundan cezalandırılacaklar.

Ancak, hüküm giyen bir tek kendileri olmayacak. Sanıklar ile beraber, Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşunda ve gelişmesinde en önemli rolü üstlenmiş kurum olan ordu da hüküm giymiş olacak. Türk Silahlı Kuvvetleri’nde AKP’ye karşı darbeci ve baskı yanlısı bir zihniyetin varlığı kanıtlanmış olacak. Bu zihniyetin varlığını mağduriyet konusu edenler haklı çıkacak. Balyoz darbe belgelerinde tarif edilen dehşet edici planları hazırlamış subayların en üst komuta kademelerinde barındırılmış olması, ordu için kocaman bir kara leke olarak tarihe geçecek. AKP iktidarı askeri vesayete hukuk yoluyla önemli bir darbe indirmiş olacak, ülkede demokrasi önemli bir aşama kaydedecek.

Öte yandan, Balyoz iddiaları kanıtlanamazsa, bunun sonuçları da çok ciddi olacak. Bu ve benzer davaları yürüten özel yetkili mahkemelerin savcıları – ve onlarla beraber Türk yargı sistemi – büyük bir yara alacak. Davanın çığırtkanlığını yapan AKP hükümeti, hükümet yanlısı medya, ve davayı destekleyen "liberal-demokratlar," siyasi amaçlarla masum insanları zan altında bırakmanın sorumluluğuyla yüzleşmek durumunda kalacaklar. Görünürde Türkiye’ye demokrasi getirmeye çalışan grupların hukuk devleti ve insan haklarıyla bağdaşmayan tavırları demokratik rejimi zayıflatacak.

Türkiye’nin geleceği için bu kadar belirleyici olacak Balyoz darbe iddialarının akibetini bilebilmek için ne davanın sonucunu beklemek gerekiyor ne de müneccim olmak. Çünkü olay basit: Balyoz darbe planları bir kurgudan ibaret. Bu planlar 2002-2003 senelerinde 1. Ordu’da değil, 2009’da kimliği belirsiz kişiler tarafından üretildi. İddianame ve ek klasörlerine erişimi ve İnternet bağlantısı olan herhangi bir kişi bunu kolaylıkla tespit edebilir. Balyoz iddiaları, sahteliği bariz belgeler üzerine inşa edilmiş olmasına rağmen ne yazık ki bu dava hala görülmekte, belge sahtekarları değil suçsuz insanlar yargılanmakta.

Balyoz ve eklerinin (Suga, Çarşaf, Sakal, Oraj planları, fişleme belgeleri, hükümet kadrosu ve programı, v.b.) sahte olduğunu söylememiz fazlasıyla iddialı görünebilir. Gerçeklerin ne olduğu konusunda kesin görüş bildirmenin çoğu zaman hatalara yol açabileceğini araştırmacı olarak çok iyi biliyoruz. Akademisyen kimliğimiz, bu cinsten iddialarda bulunmamıza kolay kolay izin vermez. Ancak Balyoz belgelerinin sahte olduğunu gösteren kanıtlar o kadar bariz ki, kuşkuya hiç yer bırakmıyor. Bu kanıtlardan bu kitapta bolca örnek vereceğiz. Fakat en çarpıcı olanları bütün Balyoz belgelerini ihtiva eden CD’den çıkan listelerde saptadığımız zamanlama hataları. Bu listelerde değişik kurumlar – şirketler, hastaneler, dernekler – çok daha sonraki yıllarda aldıkları isimlerle geçiyor. Bir CD içersinden 2009 yılına ait (ve daha evelden bilinmesi mümkün olmayan) bilgilerin çıkmasının tek bir izah yolu vardır; bu CD iddia edildiği gibi 2003 senesinde üretilmemiştir.

Farzedin ki tanımadığınız biri elinize bir belge tutuşturuyor ve hemen sonra sırra kadem basıyor. Bu belgede kimi insanlara çok ciddi suçlar atfediliyor. Belgede imza yok, fakat tarih bölümüne 1995 yazılmış. Belgeyi inceliyorsunuz ve görüyorsunuz ki içinde muhafazakar bir partinin adı "Adalet ve Kalkınma Partisi" olarak geçiyor (2001 yılına kadar bu isimde bir parti olmamasına rağmen). Tayyip Erdoğan’ın 2005’te yaptığı bir konuşmadan birebir alıntılar var. Ve Abdullah Gül’den Cumhurbaşkanı olarak bahsediliyor. Siz bu belgeyi gerçek mi kabul edersiniz? Yoksa, sahtekarlık suçunu işlediği için size belgeyi verenin peşine mi düşersiniz?

Başka bir örnek verelim. 1970 tarihini taşıyan bir belgede Bülent Erkoç adlı bir genç şarkıcıdan Bayan Bülent Ersoy diye bahsedildiğini düşünün. (Bülent Ersoy, asıl soyadı olan Erkoç’u 1974’de Fahrettin Aslan ile tanıştıktan sonra değiştiriyor, kadın olması ise 1987’de gerçekleşiyor.) Siz bu belgenin gerçekten 1970’de hazırlandığına inanır mısınız?

Üzücüdür ki bugün Türkiye’de Balyoz davası esasını, aynen bu örneklerdeki gibi "geleceğe dönüş" cinsinden belgeler oluşturuyor. Buna rağmen, bırakın sahte belge üretme suçunu işlemiş olan gerçek suçluların peşine düşülmesini, ülkeye hizmet vermiş iki yüze yakın subay yargılanıyor ve medyada sürekli karalanıyor. Bu sadece 196 Balyoz sanığının trajedisi değildir. Aynı zamanda yargının, medyanın, "liberal-demokratların," ve siyasi iktidarın trajedisidir.

Balyoz Bavulu ve Taraf

2010 senesinin Ocak ayında kimliği belirsiz ve 2002-2003 senelerinde 1.Ordu’da görev yaptığını iddia eden bir kişi gazeteci Mehmet Baransu’ya bir bavul dolusu belge, kaset ve CD teslim ediyor. CD’lerden biri Balyoz planı ve tüm eklerini ihtiva ediyor. Bu planlar dehşet verici bir darbe hazırlığı içeriyor ve Taraf gazetesinde günlerce tefrika ediliyor.

Taraf gazetesinde yayınlanan belgelere göre zamanın 1. Ordu komutanı Org. Çetin Doğan, yeni AKP hükümeti işbaşı yapar yapmaz, Aralık 2002’de detaylı bir darbe hazırlığı başlatıyor. Planın ilk ayağı darbeye zemin hazırlamak. Bu amaçla cami bombalamak, Türk uçağını düşürmek, irticai ayaklanma süsü vererek karışıklıklar çıkartmak gibi operasyonlar için planlar hazırlanıyor. Darbeden sonra kurulacak hükümetin başbakanı, bakanlar kurulu, programı belirleniyor. Kapatılacak dernekler ve yayın organları, hapsedilecek gazeteciler vb. listeleniyor. Bütün bu hazırlıkların ve fişlemelerin belgeleri Baransu’ya teslim edilen bavuldaki bir CD’nin içinden çıkıyor. Suç unsuru içeren bu belgelerin 2002-2003’de alınmış imzalı ya da imzasız çıktıları yok.

Bir de aynı bavuldan çıkan kasetler var ki bunlar 1. Ordu’da 5-7 Mart 2003 tarihinde Çetin Doğan başkanlığında yapılmış bir plan seminerinin ses kayıtlarını içeriyor. Bu ses kayıtlarında CD’lerden çıkma darbe planlarına (Balyoz, Suga, Oraj, vs.) hiçbir atıf yok. Ama Taraf gazetesi bu plan seminerini Balyoz planları ile paketliyor ve Balyoz’un üstü kapalı bir provası olarak lanse ediyor.

Taraf gazetesi Balyoz yayınına ilk başladığında ortadaki sahtekarlığın tam boyutunu hemen kavrayamamıştık. Gene de en azından bu gazetenin medya etik kurallarını nasıl çiğnediği çok açıktı. Saygın herhangi bir gazetenin, ağır ithamlar içeren bir bavul dolusu (daha doğrusu bir CD dolusu) belgeyle karşı karşıya kaldığı zaman yapması gerekenleri size sıralayalım.

Birincisi, gazetenin kaynağının güvenli olduğunu araştırması gerekir, ki bunun yapılmadığı ortadaydı. Baransu, kendisini emekli subay olarak takdim eden şahsın kim olduğu konusunda yalan söylemiş olabileceğini sonradan (askeri savcıya verdiği ifadede) sonradan kabul edecekti. Kaldı ki, bu şahıs belgeleri neden 7 yıl saklamak ihtiyacı hissetmişti? Neden açık şahitlik yapmak istememekteydi? Neden belgeleri doğrudan savcılığa vermemişti?

İkincisi, CD’lerden çıkan belgelerin gerçek olup olmadığı, teknik bir kurum tarafından araştırılmış mıydı? Bilgisayar ortamında sahtecilik yapmak o kadar kolayken, üç gazetecinin, biz oturup CD’leri inceledik ve 2003’te 1. Ordu’dan çıkmış olduklarına kanaat getirdik demelerinden daha absürd bir şey olabilir miydi?

Üçüncüsü, belgelerin gerçek olduğu kanaatine varılmışsa dahi, yayın yapılmadan suçlanan şahısların görüşlerinin alınması ve suçlamalarla beraber yayında aktarılması gerekirdi. Bunun yapılmamış olması için en ufak bir mazeret yoktu. Ne delillerin karartılması, ne suçlananların kaçmaları, ne de başka bir şey sözkonusuydu.

Dördüncüsü, en azından eldeki belgelerin muhtevası doğru aktarılmalı, yalan olduğu bilinen şeyler (ileride yazacağımız gibi, örneğin, Balyoz Harekat Planının altında Çetin Doğan’ın imzası olduğu) ısrarla tekrarlanmamalıydı.

Taraf bu yayınlara başladıktan sonra Çetin Doğan kasetlerdeki ses kayıtlarının -en azından yayınlanan kadarının- kendine ait olduğunu hemen kabul etti. Fakat darbe planları bu ses kayıtlarında değil, CD’lerden çıkma Balyoz planı ve eklerindeydi. Doğan bu belgelerin gerçekliğini gene en başından itibaren reddetti.

Olayın özü şuydu. 2003 yılının Mart ayında, Çetin Doğan’ın komutanlığını yaptığı 1.Ordu’da emir-komuta zinciri içersinde bir plan semineri çalışması yapılmıştı.  Bu çalışma jenerik bir senaryo üzerinden 1. Ordunun mevcut planlarının yeterliliğini sınamaya yönelikti. Ankara’dan görevli olarak gönderilen onbeş gözlemcinin katılımıyla gerçekleşen bu üç günlük seminerin tüm ses kayıtları ve seminerde kullanılan sunumlar dikkatle incelenince, yapılanın olağan bir askeri planlama olduğu, aşırı tehditler içeren bir senaryonun gerçekleşmesi ihtimaline karşı ordunun hazırlığını sınamaya yönelik bir çalışma olduğu ortaya çıkıyordu.

Senaryoya göre, Kuzey Irak’ta bağımsız bir Kürt devleti kurulmak üzereydi, terör örgüt eylemleri yurt sathında yaygınlaşmıştı, PKK eylemlerini yoğunlaşmıştı. Avrupa Birliği ile ilişkiler kopma noktasına gelmiş, Yunanistan kara sularını 12 mile çıkarıp bir Türk uçağını düşürmüştü. İrticai hareketler sonucunda çok kişi ölmüş ve yaralanmış, işyerleri yağmalanmıştı. İstanbul’un bir çok semtinde sokak çatışmaları her gün vuku bulmakta, İstanbul genelinde halk sokağa çıkamaz hale gelmişti.  Hükümet sıkıyönetim kararı vermiş, ancak TBMM’de yeterli üye oy kullanmadığından karar onaylanamamıştı.

Bu senaryo çalışmasının yanısıra, Taraf gazetesine teslim edilen CD’lerde Balyoz, Suga, Oraj, Sakal, Çarşaf kod adlı, kendi uçağını düşürmek ve cami bombalamak gibi inanılmaz hazırlıklar içeren bir darbe planına ait belgeler vardı. Çetin Doğan, bu plan ve belgelerle hiç bir ilişiği olmadığını ve 1. Ordu’da yapılan senaryo çalışmasının darbe amacıyla ilgisi olmayan olağan bir seminer olduğunu söylüyordu. Buna rağmen, senaryo çalışmaları ile diğer belgeler birlikte paketlenmiş ve kamuoyuna Çetin Doğan’ın altında imzası olan darbe planı olarak sunulmuştu. Seminerde sahte Balyoz darbe belgelerinde geçen ve suç teşkil eden – cami bombalanması, uçak düşürülmesi, yönetimin ele geçirilmesi – gibi eylemlerin hiçbirinin konu edilmemesine rağmen.

Konuya açıklık getirmek üzere Çetin Doğan Taraf gazetesi ekibini TV’de tartışmaya çağırdı. Taraf gazetesi Çetin Doğan’ın karşısına çıkmayı kabul etmedi. Keza Milliyet gazetesinden Devrim Sevimay, Dani Rodrik ile Mehmet Baransu’nın karşılıklı birbirlerine üç soru sormasını teklif etti. Baransu teklifi önce kabul ettiyse de Yasemin Çongar ve Ahmet Altan’la görüştükten sonra "taraf olmama" bahanesiyle vazgeçti.

İzleyen gün ve aylarda Taraf gazetesinden Yasemin Çongar’a defalarca yazdık, bulgularımızı paylaştık, sorular sorduk. Bu yazılarımızda saygı sınırlarını zorlamamaya özen gösterdik. (Taraf gazetesinin bu kitapta belgeleyeceğimiz yanıltıcı yayınları ve gerçekleri çarpıtmaktaki ısrarcı tutumu yüzünden kendisine saygı ile hitap etmeyi daima kolay bulmadığımızı itiraf edelim.) Ne kendisinden ne de yazdığımız diğer Taraf mensuplarından bugüne kadar tek bir cevap almadık.

Balyoz Kurgusunun Pazarlanması

Bu noktada Türkiye’de Balyoz ile ilgili yayınları takip eden – ve daha evvelden bu konuda yazdıklarımızla aşina olmayan – bir kişi kendine şöyle sorular soruyor olabilir:

• Peki, Balyoz CD’lerinin gerçek olduğu Türkiye’nin en saygın bilim kuruluşu olan TÜBITAK tarafından saptanmadı mı?

• Askeri bilirkişi Balyoz belgelerinin 1. Ordu bilgisayarlarından çıktığını tespit etmedi mi?

• Genel Kurmay Başkanlığı bu planların yapıldığını kabul etmedi mi?

• O dönem 1. Ordu’da görev yapan sivil sekreterler Balyoz planlarını Çetin Doğan için kendilerinin hazırladığını kabul etmedi mi?

• Seminerle ilgili rapor yazan Kara Kuvvetleri ve Genel Kurmay gözlemcileri darbe hazırlıklarını rapor etmedi mi?

• Çetin Doğan’ın gerçek olduğunu söylediği seminer ses kayıtları bu darbe hazırlıklarını doğrulamıyor mu?

• Dönemin Genelkurmay Başkanı Hilmi Özkök’ün darbe planını öğrenip, durdurmak üzere müdahale ettiğini bilmiyor muyuz?

Bu ve buna benzer başka birçok daha sorunun cevabı "hayır." Doğrular söyle:

• TÜBİTAK kendi yaptığı türden bir analizle (üstveri analizi) Balyoz CD’lerinin gerçek olduğunun saptanamayacağını ikinci (ve son) raporunda açıkça ifade etti.

• Askeri bilirkişi heyeti Balyoz belgelerinin 1. Ordu bilgisayarlarından çıktığını tespit etmediği gibi belgelerdeki sahteciliği ortaya koyan çeşitli çelişkileri, tutarsızlıkları ve askeri kurallara uyuşmazlıkları 26 Haziran 2010 raporuyla saptadı.

• Genelkurmay, Balyoz planlarının varlığını reddetti.

• Sivil sekreterler Balyoz planından hiç haberleri olmadığını, kendilerinin böyle bir belge hazırlamadıklarını ifade etti.

• Seminerde bulunan Genel Kurmay gözlemcileri, raporlarında darbe hazırlıklarından bahsetmedikleri gibi semineri başarısından dolayı övdü.

• Seminer ses kayıtlarında darbe ortamı hazırlandığına ve darbe operasyonları düzenlendiğine dair somut hiçbir kanıt yok.

• Hilmi Özkök Balyoz planları hakkında herhangi bir bilgisi olmadığını ifade etti.

Ancak bunları ve Balyozun kurgu olduğunu gösteren daha bir çok doğruyu bilebilmeniz neredeyse imkansız çünkü Taraf, Star, Zaman ve Sabah gibi gazeteler başta olmak üzere Türk medyası Balyoz konusunda inanılmaz bir dezenformasyon kampanyası yürüttü. Bu konularda sayısız yalan yanlış haber yayımlandı. Bu yayınları ve doğrularını bu kitapta inceleyeceğiz.

Niye Biz?

Biz Balyoz davasının bir numaralı sanığı Çetin Doğan’ın kızı ve damadıyız. Ancak bu kitabı Çetin Doğan’ın kızı ve damadı olduğumuz için yazmadık. Bu kitabı Balyoz iddialarını inceledikçe karşılaştığımız (ve cdogangercekler.wordpress.com adresli bloğumuzda Şubat 2010’dan beri paylaştığımız) çarpıcı gerçekleri daha geniş bir okuyucu kitlesiyle paylaşmak, bu gerçekler medya tarafından çarpıtıldığı ya da örtbas edildiği için yazdık. İddiaların dayanağını teşkil eden belgelerin sahte olduğunu gösteren bulguları herkesin bilmesi gerektiğine inandığımız için yazdık.

Çetin Doğan’ın kızı ve damadı olmasaydık çok muhtemelen bu olguların farkında biz de olmayacaktık, iddialar ve kanıtlarla ilgili bilgimiz medyada çıkanlarla kısıtlı kalacaktı. Ancak kimliğimiz ne olursa olsun, ortaya koyduğumuz olgular gerçek ve değişmiyor. Elbette ki gönlümüz Çetin Doğan ve diğer 195 sanığın suçsuz bulunmasını istiyor. Ancak bu kitabı kalbimiz değil mantığımızla yazdık.

Açık konuşalım; biz ordunun siyasete müdahale etmemesi gerektiğini düşünüyoruz. Darbelerin hiçbir şeklini tasvip etmiyoruz. İleride de belirteceğimiz üzere, plan seminerinde kullanılan bazı ifadelerin, (her ne kadar bir darbe provası ve suç teşkil etmese de) ordunun siyasetin dışında kalması kuralını ihlal ettiği için sorunlu olduğunu kabul ediyoruz. Ancak Balyoz davası sanıkları seminerde geçen kimi ifadeleri yüzünden değil, dört dörtlük bir darbe planlamaktan yargılanıyorlar.

Hukuk devleti ve demokrasiye giden yolun, karşı görüşlü sanılan kişilerin insan haklarını ezmekten geçmemesi gerektiğine inanıyoruz. Amaç ne olursa olsun, demokrasi ve hukuk devleti kurallarının çiğnenmesi yanlış. Sırf askeri vesayet kalksın diye dikta yöntemlerinin izlenmesini, buna seyirci kalınmasını kabul edemiyoruz. Liberal demokrasi taraftarı olduğunu söyleyenlerin bu yanlışları tasvip etmesini anlamakta zorlanıyoruz. Bu kitapta bu konudaki görüşlerimizi de paylaşacağız.

Amacımız yargıyı etkilemek değil. Mahkeme heyetinin er geç doğru kararı vereceğine inanıyoruz. Amacımız gerçeklerin ortaya çıkmasına yardımcı olmak. Bilerek ya da bilmeyerek suçsuz insanları zan altında bırakanları utandırmak. Kafalarını kuma gömenleri biraz olsun sarsmak. Amacımız tarihe bir not düşmek.

Yine de, bu kitabı yazmamış olmayı, yazmak zorunda kalmamış olmayı dilerdik.

BÖLÜM 2
BALYOZ CD’Sİ 2003’DE HAZIRLANMADI

1. Giriş

Balyoz davası, basında yansıtıldığı gibi Baransu’ya teslim edilen bavuldan çıkan "5000 sayfa belge" üzerine inşa edilmedi. Balyoz iddianamesini okuyan herkesin kolaylıkla görebileceği gibi, Balyoz davasının esasını 3 adet CD (hatta 1 adet CD) oluşturuyor.

Balyoz bavulundan nelerin çıktığı Balyoz iddianamesinde açıkça listeleniyor (sayfa 42):

Mehmet BARANSU tarafından teslim edilen FAITH ibareli valiz Başsavcılığımızın 208 nolu duruşma salonunda usulüne uygun olarak açılmış, valizden görevliler tarafından numaralandırılan toplam 2229 sayfa döküman, 19 adet CD ve 10 adet teyp kaseti çıktığı tespit edilerek teknik cihazlar ile kayıt altın alınmış ve valiz içerisinde olduğu tespit edilen döküman, CD ve kasetler üzerinde Kimlik Tespit ve Olay Yeri İnceleme Şube Müdürlüğü görevlilerince ilk inceleme yapılmış ve bu malzemelere el konulmuştur.

Demek ki, Baransu’ya kimin teslim ettiği bilinmeyen bavuldan 5,000 sayfa belge çıkmıyor. Çıkanlar:

• 2229 sayfa belge,

• 10 adet teyp kasedi, ve

• 19 adet CD.

Şimdi, yine iddianameden bu belge ve dijital kanıtların içeriğini öğrenelim.

2229 Sayfa Belge

Bavuldan çıkan belgelerin neredeyse yarısı (tam olarak 1077 sayfası) 1980-1984 yıllarına ait yazışmalar.[1] Belgelerin diğer yarısı 2002-2003 yıllarına ait, 1. Ordu’dan, ancak Balyoz soruşturmasıyla ilgisi olmayan muhtelif belgeler.[2]Balyoz iddianamesi, sayfa 43:

Yine bu CD’ler dışında bavuldan çıkan 1’den 1077’ye kadar numaralandırılan dökümanların 1.Ordu Sıkıyönetim Komutanlığının 1980-1984 yıllarına ait bir kısmı ÇOK GİZLİ-GİZLİ yazışmalarına ait dökümanlar olduğu tespit edilmiş, dökümanların tespitine dair tutanak dosyaya eklenmiştir.

Balyoz iddianamesi, sayfa 47:

1077’den 2229’a kadar numaralandırılan dökümanların 1.Ordu Komutanlığının 2002 ve 2003 yıllarına ait planları, farklı bir kısım soruşturmaya ait dökümanlar, fotoğraf albümleri, soruşturma ile doğrudan ilgisi tespit edilemeyen muhtelif belgeler olduğu anlaşılmıştır.

Balyoz bavulundan çıkan belgelerin Balyoz iddiaları ile ilgisi yok.

10 Adet Teyp Kasedi

Teyp kasetleri, aralarında Ankara’dan gönderilen 15 gözlemci dahil toplam 162 kişinin katılımıyla 1. Ordu Komutanlığı’nda 5-7 Mart 2003 tarihlerinde gerçekleşen Plan Semineri’nin ses kayıtları. Bu ses kayıtları dönemin Ordu Komutanı Çetin Doğan’ın emri ile yapılmış, ancak arşivden ne zaman ve kimler tarafından çıkarıldığı bilinmiyor.

19 Adet CD

Bavuldan çıkan 19 adet CD’den sadece 3 tanesi (11, 16, ve 17 no.lu CD’ler) suç unsuru barındırıyor.

Balyoz iddianamesi, sayfa 50

Yukarıda da belirtildiği gibi dava konusu suç ile ilgili kayıtlar MEHMET BARANSU tarafından Başsavcılığımıza teslim edilen 19 adet CD’den 11, 16 ve 17 nolu CD’ler içerisinde yer almaktadır. Geri kalan diğer CD’ler ise plan semineri, Egemen Harekat Planı ile bir kısım

Diğer CD’ler 1. Ordu’ya ait, ancak içinde suç unsuru yok.

Suç unsuru içeren CD’lerden 11 no.lu CD’nin içinde 287 tane dosya var, ve soruşturma konusu tüm belgelerin tamamı bu CD’ye kayıtlı. Suç unsuru içeren tüm belgeler bu CD’de kayıtlı olduğu için savcılar, Emniyet’ten bu CD ile ilgili ek bir rapor istiyorlar. Emniyet’in hazırladığı 21.06.2010 tarihli Ek Mütalaa Raporu davanın 49’uncu ve 50’inci ek klasörlerinde yer alıyor.

Balyoz iddianamesi, sayfa 81:

Bilirkişilerden rapordaki tespitlerin açıklamasının yapılması istenilmiş, bunun üzerine 21.06.2010 tarihli ek raporda, soruşturma konusu tüm belgelerin tamamının kayıtlı olması, tek oturumda kopyalanmış olması sebebiyle 11 nolu CD’nin örnek olarak ayrıntılı incelenmesi yapıldığı belirtilerek;

Kısacası, 11 no.lu CD’nin içindekiler Balyoz davasının esasını oluşturuyor.

Savcıların iddiasına göre, "Balyoz" belgelerini içeren bu CD, 2003’de dönemin 1. Ordu Komutanı Çetin Doğan için özel olarak hazırlanmış. Savcılar bu iddiaya dayanak olarak da Emniyet ve TÜBİTAK tarafından hazırlanan raporları gösteriyorlar.

11 No.lu CD’de Neler Var?

Balyoz Güvenlik Harekat Planı, bu planın ekleri, Oraj ve Suga Harekat Planları, Çarşaf ve Sakal eylem planları, istihbarat çalışmaları (hastaneler, ilaç depoları), görevlendirme timleri fişleme belgeleri (kapatılacak dernekler, tutuklanacak gazeteciler, güvenilir emniyet personeli, desteklenecek dernekler). Bunların yanı sıra Balyoz ile ilgili olmayan ve içinde suç unsuru bulunmayan diğer CD’lerin (örneğin 15 no.lu CD’nin) içinde bulunan kimi belgeler de bu CD’nin içine kaydedilmiş.

11 No.lu CD Ne Zaman Oluşturulmuş?

Emniyet ve TÜBİTAK üstveri raporlarına göre 11 no.lu CD’nin oluşturulma tarihi 5 Mart 2003, saat 23:50:42.

Kayda değer bir şekilde, suç unsuru içeren tüm CD’ler (11, 16, ve 17 no.lu CD’ler) aynı programın aynı sürümü (Easy CD Creator 5.2 (061)) ile oluşurulmuş ve bavuldan çıkan diğer CD’ler arasında bu sürüm ile yazılmış tek bir CD bile yok!

11 No.lu CD, Yani "Balyoz CD"si, Orijinal mi?

Balyoz davasında can alıcı soru şu: Bütün Balyoz belgelerini içeren bu CD gerçekten 1. Ordu Komutanlığı’nda ve 5 Mart 2003’de mi oluşturuldu?

Herşeyden önce, TÜBİTAK ve Emniyet’in sadece CD’ler üzerinden yaptığı üstverileri analizi ile CD’nin gerçekten hangi tarihte oluşturulduğunun tespitinin teknik olarak mümkün olmadığını belirtelim. Zira, bilgisayarlar "tarih cahili"dir; bir bilgisayarın sistem saatini hangi tarihe ayarlarsanız, o bilgisayarda oluşturacağınız dokümanların (ve kaydedeceğiniz CD’lerin) üstverileri o tarihi gösterir. Bu, belgelerin üstverilerinde beliren "kullanıcı adı" için de geçerlidir. Siz bir bilgisayarda bir kullanıcı adı tanımlarken, o bilgisayar size "Hayır, bu senin adın değil!" demez, ve o bilgisayarda oluşturduğunuz belgelerin üstverisinde sizin tanımladığınız kullanıcı adı gözükür. Bu konu bu kadar basit.

Balyoz soruşturması sürecinde onlarca insan, bu CD’nin orijinal olduğu iddiasıyla aylarca hapiste tutuldu. Yine aynı iddia ile 196 kişinin sanık olarak bulunduğu Balyoz iddianamesi hazırlandı.

Bu bölümde, bu CD’nin en erken 2009 yılında oluşturulduğuna dair somut kanıtlar sunacağız.

Balyoz CD’sinin 2009’da Hazırlandığını Nereden Biliyoruz?

Soruşturmanın gizliliği gerekçesi ile tüm "Balyoz" belgeleri, iddianame kabul edilene kadar şüpheliler ve avukatlarından saklandı. Belgelerin bize ulaşması iddianamenin kabulünün ardından, ancak Ağustos sonunda davanın ek klasörlerinin hazırlanmasıyla mümkün oldu.

Öte yandan, Balyoz belgeleri üzerinde erişim kısıtı olduğu dönemde, bu belgelerden kimi kesitler başta Taraf gazetesi olmak üzere çeşitli gazetelerde yayımlandı. Dolayısıyla, Balyoz haberinin Taraf gazetesinde ilk yayımlanmaya başladığı 20 Ocak 2010’dan Ağustos ayına kadar Balyoz belgelerindeki sahteciliğin izlerini, sadece basında yer alan belgeler üzerinden sürebildik.

Kimi medya mensupları, bu süreçte ortaya çıkan tarih tutarsızlıklarına (örneğin Balyoz belgesinde 2006’da kurulan Türkiye Gençlik Birliği’nin geçmesine ve 2005 yılındaki bir kongreden birebir alıntıların yer almasına) açıklama getirmek için büyük bir gayretkeşlik gösterdiler. Ancak, iddianame ve ek klasörleri elimize geçtikten sonra ortaya koyduğumuz tutarsızlıkları açıklamaya hiç kimse yeltenmedi. Zira, bu tarih tutarsızlıklarının tek açıklaması bu belgelerin 2003 yılında oluşturulmadığı.

Bu bölümde göstereceğimiz üzere, 2003 yılında hazırlandığı iddia edilen Balyoz CD’sinden çıkan belgelerde, 2009 yılında adı değişen bir ilaç firması yeni adıyla, 2008 yılında bir hastane grubu tarafından satın alındıktan sonra adı değişen bir hastane yeni adıyla, 2006 yılında genel kurulunda yapılan oylama sonucu adı değişen bir sivil toplum örgütü yeni adıyla yer alıyor.

Bu bariz örneklerin dışında, Balyoz CD’sinden çıkan belgelerin 2003’de hazırlanmadığını gösteren onlarca tarih tutarsızlığı var. Bunları bu bölümde farklı başlıklar altında aktarıyoruz.

2. Balyozcular ve STK’lar

Darbecilerin Dost Unsuru Gençler:

"Türkiye Gençlik Birliği" mi,

"Türkiye Gençlik Birliği Derneği mi?

Belgelerde sahteciliğe işaret eden ilk bariz tarih tutarsızlığı, Taraf gazetesinin Balyoz haber dizisinin hemen ilkinde kendini gösterdi. 20 Ocak 2010 tarihli Taraf gazetesinde Balyoz davasına adını veren "Balyoz Güvenlik Harekat Planı" adlı 11 sayfalık belgeden yayımlanan bir kesitte darbecilerin Türkiye Gençlik Birliği’ni üç ana dost unsurundan biri olarak belirtildiği görülüyordu. Oysa Türkiye Gençlik Birliği 19 Mayıs 2006’da kurulmuştu.

(b) TSK’nın her kademesine müzahir eleman temini konusunda referans uygulamasına (ÇYDD, ADD, Türkiye Gençlik Birliği vb.) devam edilerek azami koordinasyon sağlanmasına,

Balyoz Güvenlik Harekat Planı.doc, Sayfa 4,
"Dost Durumu"

2 Aralık 2002 tarihinde yazıldığı iddia edilen bu belgede Türkiye Gençlik Birliği’nin adının geçmesi belgenin bu tarihte, hatta 2006’dan önceki herhangi bir tarihte yazılmış olamayacağını gösteriyordu. Bu çelişkinin ortaya çıkmasıyla birlikte Taraf gazetesi tek kelimeyle gülünç bir iddia ortaya attı: Taraf gazetesine göre planda adı geçen dernek, 2006’da kurulan ve resmi adında "Türkiye" bulunmayan Gençlik Birliği değil, 1997 yılında kurulan Türkiye Gençlik Birliği Derneği (TGBDER) idi.

Oysa iki derneğe biraz yakından bakınca, darbe belgesinde hangi derneğin adının geçtiği konusunda hiç şüphe kalmıyor.

Türkiye Gençlik Birliği

2006’da kurulan Türkiye Gençlik Birliği kendisini "ülkesine ve okuluna sahip çıkan Devrimci ve Yurtsever Atatürk gençliğinin sesi" olarak tanımlıyor.[3] Birliğin "Temel İlkeler" Bildirgesi’nden bir kesit ise şöyle:

"Türkiye Gençlik Birliği, laik ve halkçı bir Türkiye’den yanadır. Türkiye Gençlik Birliği Anayasamızda belirtilen ilkelerin içini boşaltan her türlü uygulamanın karşısındadır. Din sömürücülerine ve gericilere karşı ilericiliği gelir adaletsizliğine, yoksulluğa ve bireyciliğe karşı halkçı bir ekonomik sistemi savunur. Kamu kurumlarımızın özelleştirilmesine karşıdır."[4]

Resim 1’de Balyoz belgesinde adı geçen üç dost unsurun logolarını görüyorsunuz.

Resim 1: Üç Dost Unsur

Türkiye Gençlik Birliği Derneği (TGBDER)

1997’de kurulan derneğin web sitesinde yer alan sloganı "Gençlerle gençler için"..[5] Derneğin hizmetleri arasında "Psikolojik danışma, rehberlik ve sosyal yardım hizmetleri, sosyal, kültürel ve sportif  gençlik etkinlikleri, ve sosyal eğitim programları, …" sıralanıyor.

Bu derneğin hiçbir siyasi kimliği yok; dernek arkadaşlık, aşk-meşk, yurtdışı geziler gibi faaliyetlere odaklanıyor. Örneğin, derneğin düzenlediği panellerden birinin adı "Aşk Neden, Neden Aşk" (24 Şubat 2007). Derneğin son uluslararası projelerinden biri de "Can you always get what you want?" ("Her istediğinize sahip olabilir misiniz?") adında 6 Avrupa ülkesi arasında gerçekleşen gençlik değişim programı.

Şimdi Resim 2’deki logolara bakın, ve Balyoz darbecilerinin TGBDER’i üç ana "dost unsur"undan biri olarak seçmiş olup olamayacağına siz karar verin.

Resim 2: İki Dost Bir Soft Unsur

Burada tuhaf olan, belgeyi hazırlayanların böyle dikktasizce bir hata yapmış olmaları değil. Zira, belgeyi hazırlayan Türkiye Gençlik Birliği’nin ne zaman kurulduğunu bilmeyebilir (ya da ne zaman kurulduğunu kontrol eden biri yanlışlıkla Türkiye Gençlik Birliği Derneği’nin kuruluş tarihine bakmış olabilir). Burada tuhaf olan Taraf gazetesinin hararetle bu hatayı örtbas etme çabası.[6]

Belki daha da tuhaf olan ise, sorgulaması sırasında bu konuyu dile getiren bir şüpheliye savcının verdiği yanıt: "Evet, ama o konuya Taraf gazetesi açıklık getirdi zaten."[7]

Darbecilerin El koyacağı ve Kapatacağı Dernekler

Balyoz CD’sinden çıkan belgelere göre Balyozcular el koyacakları ve kapatacakları dernekleri fişlemişler. Bu belge basında yayımlanmadığı için, bu belgedeki tarih tutarsızlıklarını ancak davanın ek klasörlerini alınca görebildik. Aşağıda göreceğiniz üzere, bu belgedeki iki dernek, 2003’deki adlarıyla değil, daha ileriki tarihlerde değişecek adlarıyla fişlenmiş!

"Hür Demokratlar Derneği" Ne Zaman "Liberal Avrupa Derneği" Oldu?

EL KONULACAK VE KAPATILACAK DERNEKLER.doc isimli word belgesi, tüm diğer Balyoz belgeleriyle birlikte 11 no.lu CD’de bulunuyor ve belgenin bir çıktısı da 60 no.lu dava klasöründe bulunuyor (dizin no. 201-205). TÜBİTAK raporunda belirtilen üstveri bilgilerine bakılacak olursa, bu belge en son 24 Şubat 2003’de kaydedilmiş. Bu belgede 27. sırada "Bölücü" olarak fişlenen Liberal Avrupa Derneği var.

Oysa 2003 yılında Liberal Avrupa Derneği isimli bir dernek yok! Ancak, 31 Ekim 2001’de kurulan Hür Demokratlar Derneği var ve bu derneğin adı 2006 yılında değişiyor.

Hür Demokratlar Derneği’nin 8 Nisan 2006 tarihindeki genel kurul toplantısında, derneğin isim değişikliği için dört teklif yapılıyor: Liberal Merkezi Derneği, Liberaller Derneği, Liberal Avrupa Görüşü Derneği, ve Liberal Avrupa Derneği. Liberal Avrupa Derneği adı açık oylamada en fazla oyu alıyor[8] ve genel kurul kararı ile dernek bu yeni adı alıyor.[9] Derneğin günümüzde faaliyet gösterdiği adı da bu.

Derneğin web sitesinde sunulan tarihçesinde de bu değişimin Türkiye ve AB ilişkilerinde gelişen konjonktüre uygun olarak yapıldığı belirtiliyor.[10]

"[...]31 Ekim 2001 tarihinde ilk ismi "Hür Demokratlar Derneği" olarak derneğimizi kurmuş bulunmaktadırlar. [...]Türkiye ve AB ilişkilerinde gelişen konjonktüre uygun olarak, dernek 8 Nisan 2006 tarihinde Taksim’de Hotel Villa’da düzenlemiş olduğu 4’üncü olağan genel kurulunda ise hararetli tartışmalar sonrasında eski "Hür Demokratlar Derneği" olan ismini "Liberal Avrupa Derneği" olarak değiştirmiştir. Derneğimiz halen bu isim altında başarıyla faaliyet göstermektedir."

Balyoz CD’si 2003’de hazırlanmış olsaydı, fişlenen bu dernek bu belgede Hür Demokratlar Derneği olarak geçerdi.

Türk-İran İşadamları Derneği Ne Zaman Türk-İran Sanayicileri ve İşadamları Derneği Oldu?

Balyoz belgelerini hazırlayanların yaptığı benzer bir zamanlama hatası ise, yine aynı belgede 46. sırada "İrticai, bölücü" olarak fişlenen dernekle ilgili.

Aşağıdaki kuruluş belgesinden görüleceği üzere bu dernek 13 Mayıs 2002 tarihinde "Türk-İran İşadamları Derneği" olarak kuruluyor ve bu Balyoz belgesinin son kaydedildiği tarihteki adı da bu.

Türk İran İşadamları Derneği Kuruluş Belgesi
(Kaynak: İstanbul Valiliği)

Derneğin adı 3 Temmuz 2004 tarihindeki Olağanüstü Genel Kurul’unda alınan karar ile "Türk-İran Sanayicileri ve İşadamları Derneği" (TİSİAD) olarak değişiyor. Balyoz belgesinde bu yeni ismin yer alması, yine bu CD’nin Mart 2003’de oluşturulmadığını gösteriyor.

Türk İran İşadamları Derneği’nin 03.07.2004 tarihli Genel
Kurul Tutanağı (Kaynak: İstanbul Valiliği)

Balyoz belgelerini hazırlayanlar aslında bu iki derneğin 2002-2003 senelerinde var olup olmadığını muhtemelen kontrol etmişler. Ancak atladıkları konu, bu derneklerin Balyoz belgelerinin sözde hazırlandığı tarihteki isimlerinin farklı olması.

Dönemin 1.Ordu Komutanı Çetin Doğan için özel olarak hazırlandığı iddia edilen 11 no’lu CD’nin, üstverisinde gözüktüğü gibi 5 Mart 2003’de oluşturulmuş olmasına imkan yok. Balyoz CD’lerini çok daha ileri bir tarihte oluşturanlar, bilgisayarlarının sistem saatini değiştirerek (evet, bu kadar basit), belgelerin 2003 senesinde hazırlandığı izlenimini vermek istemişler.

Bir sonraki bölümde göstereceğimiz üzere, Balyoz CD’sinin en erken 2009 yılında hazırlandığını anlıyoruz.

3. Balyozcuların Sağlık Sektöründeki Kehanetleri

Yine 11 no.lu CD’nin içinden çıkan iki ayrı belge, Balyoz davasının dayanağını teşkil eden bu CD’nin 2003’de oluşturulmadığını kanıtlıyor. İstanbul’da ki ilaç depoları ve özel hastaneleri listeleyen iki belge var. Aynı CD’de bulunan bir başka belgede de darbe harekatı sırasında bu ilaç depoları ve hastanelerde görevlendirilecek personelin isimleri belirlenmiş.

Bir önceki bölümdeki örneklere benzer şekilde, bu belgelerde bir şirketin 2008 yılı sonunda yabancı bir şirket tarafından satın alındıktan sonra değişen adı, çeşitli hastanelerin ise yine daha ileriki tarihlerde değişen yeni adları geçiyor.

Önce ilaç depoları ile ilgili "İSTANBUL İLİNDE BULUNAN İLAÇ DEPOLARI.doc" isimli istihbarat belgesine bakalım.

"Yeni İlaç" Ne Zaman "Yeni Recordati İlaç" Oldu?

TÜBİTAK’ın üstveri dökümüne göre, ilaç depolarını listeleyen bu belge en son 4 Şubat 2003’de kaydedilmiş. Ancak listede 33. Sırada bulunan şirketin adı, bunun doğru olmadığını gösteriyor.

Yeni İlaç, Atatürk’ün hekimi Dr. Mehmet Kamil Berk tarafından kurulmuş oldukça köklü bir ilaç şirketi. Bu şirketin 2008 yılının sonuna kadarki adı "Yeni İlaç ve Hammaddeleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi."

Yeni İlaç, Ekim 2008’de İtalyan firması Recordati S.p.A. tarafından satın alınıyor. Rekabet Kurulu bu satın almayı 4 Aralık 2008 tarihli kararı ile onaylıyor.[11]

Şirketin 30 Temmuz 2009’daki Olağanüstü Genel Kurul toplantısında Yeni İlaç’ın adının oybirliği ile "Yeni Recordati İlaç ve Hammaddeleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi" olarak değiştirilmesine karar veriliyor. Aşağıda bir kesitini verdiğimiz 10 Ağustos 2009 tarihli, 7372 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi’nden görüleceği üzere bu değişiklik 4 Ağustos 2009’da tescil ediliyor.

Bu şirketin yeni ismiyle bu belgede geçmesi ancak bir şekilde izah edilebilir: bu belge ve belgenin içinde bulunduğu Balyoz CD’si en erken 2009’da hazırlandı.

Aynı belgede benzer başka hatalar da var. Örneğin, listede 15. sırada bulunan "Dr. F.Frik İlaç Sanayi ve Tic. A. Ş." belgenin hazırlandığı tarihte Anonim değil, Limited Şirket statüsünde. Bu şirket Anonim Şirket ünvanını Temmuz 2004’te alıyor.[12]

Şimdi, yine 11 no.lu CD’deki bir başka belgeyle, "İSTANBUL İLİNDE BULUNAN ÖZEL HASTANELER.doc isimli istihbarat belgesi ile devam edelim.

"Sultan Hastanesi" Ne Zaman "Medical Park Sultangazi" Oldu?

Bu belge, üstverisine göre en son 5 Şubat 2003’de kaydedilmiş (diğer belgeden bir gün sonra) ancak listede yer alan hastane isimleri bu belgenin kesinlikle 2003’de hazırlanmadığını gösteriyor.

Zira, 2003 senesinde listenin 58. sırasında yer alan isimde bir hastane yok.

Bu belge gerçekten 2003 senesinde hazırlanmış olsaydı, bu hastane listede Sultan Hastanesi olarak belirtilirdi. Çünkü 1996’da kurulan bu hastanenin 2003’deki adı Sultan Hastanesi. Sultan Hastanesi 2008 yılında Medical Park Grubu tarafından satın alınıyor, ve hastanenin adı Medical Park Sultangazi olarak değişiyor![13]

Avrupa Şafak ve Nisa Hastaneleri

Yine aynı listedeki iki hastane ismine daha bakalım:

15. sırada bulunan hastane Aralık 1998’de Şafak Hastanesi adıyla kuruluyor, ve Aralık 2004’de devredilmesiyle birlikte Avrupa Şafak Hastanesi adını alıyor, yani sözde bu Balyoz belgesi yazıldıktan neredeyse iki sene sonra.

66. sıradaki hastane ise 1994 yılında Hayrunnisa Hastanesi olarak kuruluyor, ve 2003 yılındaki tek adı da bu. Hastane yenilendikten sonra, Aralık 2004’de Nisa Hastanesi adını alıyor ve hastanenin yeni ismiyle bir açılışı daha yapılıyor. Akşam gazetesinin 8 Aralık 2004 tarihli "Hayrunnisa, Nisa oldu" başlıklı haberinde belirtildiği üzere:

"Hayrunnisa Hastanesi, yenilendi. Görünümü ve teknik donanımı geliştirilen hastanenin yeni adı da ‘Nisa Hastanesi’ olarak değiştirildi. Yenilenen hastanenin açılış törenine İstanbul İl Sağlık Müdürü Prof. Dr. Erman Tuncer, Sağlık Vakfı Başkanı Prof. Dr. Ahmet Zeki Şengil, Hastane Medikal Grup Başkanı Fahrettin Koca ve Başhekim Dr. Bahri Teker katıldı."

Bu isim değişikliğinden, yani 2005 başından itibaren bu hastane Nisa Hastanesi olarak geçiyor, ve kimi zaman eski–yani Aralık 2004’den önceki–adı olan Hayrunnisa da, parantez içinde belirtiliyor. Tıpkı Balyoz belgesinde olduğu gibi!

4. Balyozcuların Güvendikleri Emniyet Görevlileri Nerede?

Balyozcular her şeyi en ince detayına kadar düşünmüş. Örneğin, İstanbul, Edirne, Kırklareli, Kocaeli, Sakarya ve Tekirdağ illerinde görevli olan güvenilir emniyet personelini listelemişler. Ayrıca bu personelden kimilerini de darbe harekatında sorgu ve infaz ekiplerinde görevlendirmek üzere listeleyen ayrı belgeler hazırlamışlar.

Ancak, bu kadar detaylı Balyoz belgelerini hazırlayanlar çok önemli bir detayı atlamışlar. Belgenin sözde yazıldığı tarihte kimi emniyet personelinin başka illerde görevli olduğunu ve belgede belirtilen illere daha ileriki tarihlerde—çoğu zaman altı ay sonra—tayin edildiklerini farketmemişler.[14] Bir kaç örnek verelim.

11 no.lu CD’de GÜVENİLİR EMNİYET PERSONELİ.doc isimli word belgesinde "İstanbul İlinde Güvenilir Emniyet Personeli" başlıklı bir liste var.[15]  Bu listede İstanbul’da bulunan emniyet görevlilerinden hangilerine darbe sırasında görev verilebileceğine dair notlar alınmış.

Belgenin üstverisine göre, belge 20 Ocak 2003’de oluşturulmuş ve en son 14 Şubat 2003’de kaydedilmiş. (Belgenin içinde bulunduğu 11 no.lu CD’nin görünen oluşturulma tarihi ise 5 Mart 2003.) Şimdi bu listedeki bazı isimlere bakalım:

Bu listede yer alan Selim Kutkan aynı zamanda SORGU EKİBİNDE YER ALACAK EMNİYET PERSONELI.doc isimli bir başka word belgesinde, İstanbul İlinde Sorgu Ekibinde Yer Alacak Emniyet Personeli listesinde de yer alıyor.[16]

Şimdi bir an için herşeyin Balyozcuların planladığı gibi gittiğini ve Mart 2003’de Balyoz darbe harekatının başladığını düşünün. Balyozcular İstanbul’da görevli güvenilir emniyet görevlilerinden yukarıda adı geçenleri göreve çağırıyorlar. Fakat, o da ne? Daha bu kişilerin tayini İstanbul’a çıkmamış ki!

Emniyet Müdürlüğü, yukarıdaki kişiler dahil olmak üzere atama ve yer değiştirme çalışmalarını 2003 yılı Temmuz başında tamamlıyor ve 3 Temmuz 2003 tarihli Hürriyet gazetesi İstanbul’a yapılan atamaları bildiriyor:[17]

"Ayrıca, [...] Çorum’da görevli Selim Kutkan,[...], Eskişehir’de görevli Salih Kara, [...] İzmir’de görevli Selami Hüner, Malatya’da görevli Dursun Yılmaz, Samsun’da görevli [...] ve Ogün Toprak, [...] da, emniyet müdürü sıfatıyla İstanbul’a tayin edildi."[18]

Dolayısıyla Balyozcular, örnek vermek gerekirse, belgenin sözde yazıldığı tarihte İzmir’de Torbalı İlçe Emniyet Müdürü olarak görev yapan Selami Hüner’in, altı ay sonra İstanbul’a atanacağını ve İzmir’deki görevini 18 Temmuz’da teslim ederek, Zeytinburnu İlçe Emniyet Müdür Vekili olarak göreve başlayacağını öngörmüş ve kendisini İstanbul’daki güvenilir emniyet personeli olarak listelemiş.

Kocaeli’ndeki Güvenilir Emniyet Personeli

Benzer şekilde, aynı belgede Kocaeli İlinde Güvenilir Emniyet Personeli olarak listelenen kimi emniyet görevlilerinin de tayinlerinin Kocaeli’ne Ağustos 2003’de çıktığını görüyoruz.

Zaman gazetesinin 4 Ağustos 2003 tarihli "İzmit, Körfez ve bazı ilçelerde yeni tayinler yapıldı" başlıklı haberine göre[19]

"Kocaeli Emniyet Müdürlüğü’nde yeni atamalar yapıldı. [...] Erzincan Emniyet Müdürlüğü’nde Emniyet Amiri olan İsmail Kılıçkaya, Çocuk Şube Müdürlüğü’ne vekaleten; Ardahan Emniyet Müdürlüğü’nde 4. sınıf Emniyet Müdürü Coşkun Alagöz, Çevik Kuvvet Şube Müdürlüğü’ne; [...] getirildiler."

Aynı listedeki ilginç bir isim de 7. sırada yer alan ve şu anda Diyarbakır Emniyet Müdür Yardımcısı ve aynı zamanda Taraf gazetesi yazarı olan Kerim Taş.

Kerim Taş ile temasa geçen Barış Terkoğlu’nun, 3 Eylül 2010 tarihinde Oda TV’de yayımlanan haberine göre Taş, Kocaeli’ndeki görevine Eylül 2003’de başlamış.[20]

Tekrar hatırlatalım, bu listenin bulunduğu Word dokümanının üstverisine göre bu belge en son 14 Şubat 2003’de kaydedilmiş.

5. Tarih Tutarsızlıklarına Başka Örnekler

Daha önce belirttiğimiz gibi, 11 no.lu CD’nin üstverisine bakacak olursak bu CD Mart 2003’de oluşturulmuş. Bu CD’nin içinde bulunan belgelerin üstverilerine bakacak olursak, bütün belgeler Aralık 2002-Mart 2003 arasında hazırlanmış gibi görünüyor. Daha önceki bölümde bunun mümkün olmadığını gösteren örnekler sunmuştuk. Bu bölümde de yine Balyoz CD’sinin içindeki belgelerde bulunan başka tarih tutarsızlıklarına dikkat çekeceğiz.

Hatırlatmak istediğimiz bir konu şu: suç unsuru içeren bu belgelerin 2002-2003 senesinde alınmış, imzalı ya da imzasız hiçbir çıktısı yok. Balyoz davasının esasını oluşturan belgeler bu CD’nin içinde kayıtlı.

Balyoz sanıklarından çok büyük bir kısmı, ya isimleri bu CD’deki belgelerde "kullanıcı adı" olarak göründüğü için, ya da bu belgelerde adları geçtiği için iddianamede bulunuyor.

Balyoz’a Yurtdışından Müdahil Olanlar

Balyoz Belgesini Amerika’dan Yazan Şüpheli

11 no.lu CD’de bulunan Suga Planının (bu plan aynı zamanda 17 no.lu CD’de de bulunuyor) çeşitli ekleri var. EK-E.doc isimli Word belgesi 6 sayfadan oluşan "Ankara Bölgesi Müzahir Sb. Ve Ast. Sb. Listesi." Bu belgenin en altında hazırlayan kişi olarak Nuri Alacalı’nın adı yazılı.

TÜBİTAK raporundaki üstveri bilgilerine—ve de iddianamede savcıların iddialarına—bakılırsa, belge 6 Ocak 2003 tarihinde Nuri Alacalı tarafından oluşturulmuş. Bu nedenle Nuri Alacalı Balyoz davasında 107 no.lu sanık olarak bulunuyor.

Ancak, Nuri Alacalı bu belgeyi oluşturduğu iddia edilen tarihte ABD’de!

76. No.lu ek klasördeki sorgu tutanağından okuyalım:

"Ben "2002 yılının Temmuz ayından 2003 yılının Haziran ayına kadar ABD’de Deniz Komuta koleji eğitimine katıldım, o süreç içerisinde hiç Türkiye’ye dönmedim. Pasaport giriş çıkış kayıtlarından da bu husus açıkça anlaşılabilir."

Nuri Alacalı, bu belgeyi üstverisinde görüldüğü tarihte, yani 6 Ocak 2003’te, yazmış olamayacağını pasaportu ve görev yazıları ile ispatlıyor (ve yine de Balyoz sanığı olmaktan kurtulamıyor).

Burada üç ihtimal var:

1. Belge Nuri Alacalı tarafından yazıldı ama üstverisinde gözüktüğü gibi 6 Ocak 2003’te yazılmadı.

2. Belge 6 Ocak 2003’te yazıldı ama üstverisinde gözüktüğü gibi Nuri Alacalı tarafından yazılmadı.

3. Belge ne 6 Ocak 2003’te, ne de Nuri Alacalı tarafından yazıldı.

Her üç durumda da bu belgenin üstverileri gerçeği yansıtmıyor! Yani bu belgede sahtecilik var.

Peki bu belge sahte ise, belgenin içinde bulunduğu 11 no.lu CD’deki diğer belgelerin de üstverilerinde görünen kişiler tarafından ve görünen tarihlerde yazılmamış olabileceğine dair – en azından – bir şüphenin doğması gerekmez miydi?

Ancak, ne bu sahtecilik bulgusu dikkate alınıyor, ne de o tarihte ABD’de olduğunu ispatlayan Nuri Alacalı Balyoz iddianamesinde sanık olmaktan kurtuluyor.

İddianamede Nuri Alacalı’nın ifadesinin kısa bir özeti var, ancak Alacalı’nın belgeyi yazdığı iddia edilen tarihlerde ABD’de olduğu iddianamede belirtilmiyor (bkz. sayfa 786).

"Barbaros Büyüksağnak" Ne Zaman "Yaşar Barbaros Büyüksağnak" Oldu?

Balyoz sanıklarından Yaşar Barbaros Büyüksağnak, işgal etmediği (belgelerle sabit) bir makamda, yüzlerce kilometre uzağında bulunduğu (belgelerle sabit) bir şehirden, henüz kullanılmadığı (belgelerle sabit) bir isimle suç işlemekten yargılanarak dünya hukuk literatürüne girmeye aday.

Balyoz iddianamesindeki 131 no.lu sanık olan Yaşar Barbaros Büyüksağnak’ın Balyoz iddianamesinde sanık olarak yer almasının nedeni, 11 No.lu CD’nin içinden çıkan üç belgede adının geçiyor olması.

Belgeler şunlar:

EK-A.doc ve EK-D.doc. Belgelerin üstverilerine göre bu belgeler Ocak ve Şubat 2003’te oluşturulmuş ve en son Şubat 2003’de kaydedilmiş.

EK-D

Bir de Amiral Listesi1.xls excel dosyası içinde adı "Tuğamiral" rütbesiyle Barbaros Büyüksağnak olarak geçiyor (Bu belge ise üst verilerine göre 18.12.2000’de oluşturulmuş ve en son Oramiral Özden Örnek tarafından 17.10.2002’de kaydedilmiş).

Herşeyden önce, belli ki bu belgeleri hazırlayanlar, yani Suga planında Büyüksağnak’a "öncelikli ve özellikli" görev verenler kendisinin yurtdışı görevde olduğunu bilmiyorlar! Büyüksağnak Kasım 2002 ile Eylül 2003 arasında EUROMARFOR karargahında, Roma, İtalya’da görevli olarak bulunuyor. Pasaportu ile de belgelediği gibi o dönemde tek bir kere bile Türkiye’ye giriş yapmamış.

İkinci konu ise Büyüksağnak’ın adı ile ilgili ve bu iki belgenin 2007’den sonra hazırlandığına işaret ediyor. Yaşar Barbaros, Büyüksağnak’ın nüfusta kayıtlı olduğu adı. Ancak, Büyüksağnak’ın savcılara verdiği ifade de belirttiği gibi, Deniz Harp Okulu’na girdiğinden itibaren kendisinin Deniz Kuvvetleri’ndeki kayıtlı adı Barbaros Büyüksağnak. Askeri kimliği, diploması, takdir belgeleri, atama yazışmaları dahil her türlü belge ve yazışmada adı Barbaros Büyüksağnak olarak geçiyor. Ta ki, Haziran 2007’de Deniz Kuvvetleri’ndeki kimlik bilgileri güncellenene kadar. Haziran 2007’den itibaren tüm belge ve yazışmalarda adı Yaşar Barbaros ya da Y. Barbaros olarak geçiyor.

Büyüksağnak bunu savcılığa sunduğu belgelerle de ispatlıyor.[21] Ancak, Yaşar Barbaros Büyüksağnak, Kafkaesk bir şekilde Balyoz davasında "Türkiye Cumhuriyeti yürütme organını cebren iskat veya vazife görmekten cebren men etmeye teşebbüs etmekten" yargılanacak.

Balyoz Planı’nın "İleri Görüşlü" İktisat Politikaları

İlk olarak, Melih Aşık’ın Milliyet gazetesindeki 26 Şubat 2010 tarihli köşe yazısında "Bu ne benzerlik!" alt başlığı ile dikkati çektiği üzere, Taraf gazetesinde yayımlanan Balyoz Harekat Planı’nın iktisat politikaları ile ilgili ekindeki kimi paragraflar Haydar Baş’ın 27 Kasım 2005 senesinde Milli Ekonomi Kongresi’nde yaptığı kapanış konuşmasındaki ifadelerle birebir aynı.

Haber Türk gazetesinden Yavuz Semerci de aynı konuyu 1 Mart 2010 tarihli köşe yazısında "Darbecilerin Başbakanı Haydar Baş olmalıymış" başlığı ile aktardı. Trajikomik bir şekilde, Haydar Baş aynı zamanda Balyozcuların tutuklayacağı kişiler listesinde yer alıyor.

Sıfırdan ekonomi programı üretmek zor gelmiş olacak, Balyoz belgelerini yazanlar Haydar Baş’ın 2005 yılında sunduğu tebliğden kimi bölümleri birebir kopyalamışlar. Bu kes/yapıştır bölümler, hem Balyoz Güvenlik Harekat Planı’nda var, hem de bu plana ek olarak hazırlanmış Milli Mutabakat Hükümet Programı belgesinde var. Daha sonra Millî Mutabakat Hükümet Programı üzerinde ayrıntılı olarak duracağımız için, burada sadece darbenin ana belgesindeki, yani Balyoz Güvenlik Harekat Planı’ndaki alıntıyı veriyoruz.

2 Aralık 2002 tarihli Balyoz Güvenlik Harekat Planı’nın "Durum" bölümü:[22]

"Peşi peşine gelen siyasi iktidarlar, piyasanın ihtiyacı olan emisyonu sağlayamadığı için, ABD Merkez Bankası para basarak Türkiye’deki bu açığı gidermekte ve böylece yabancı para birimleri milli paramızın yerini almaktadır.

Haydar Baş’ın Milli Ekonomi Kongresi’nde yaptığı 27 Kasım 2005 tarihli kapanış konuşması’ndan:[23]

6- Türkiye’de devlet piyasanın ihtiyacı olan emisyonu sağlayamadığı için, ABD Merkez Bankası para basarak Türkiye’deki bu açığı gidermekte ve böylece yabancı para birimleri milli paramızın yerini almaktadır.

Haydar Baş’ın, kendisine bu konuyla ilgili soruların iletilmesi üzerine yaptığı açıklama şöyle:[24]

"Balyoz harekatı ne zaman tasarlanmış? 2003′te. Ben bu fikirleri ne zaman deklare ettim kamuoyuna? 2005′te. Yahu bu kadar korkunç iftira olur mu? 2005′te yapılan konuşma, nasıl 2003′teki harekatın merkez projesi olacak?"

(Ayrıca, Çetin Doğan ile iktisadi konularda bolca konuşmuş ve tartışmış iki ekonomist olarak dünya görüşünün kendisine atfedilen görüşlerle uzaktan yakından ilgisi olmadığını belirtmek isteriz.)

Bu konu Turkiye Gençlik Birliği konusu gibi medyada yer almasına rağmen hiç dikkate alınmadı ve soruşturma sırasında konuyla ilgili olarak Haydar Baş’ın ifadesi dahi alınmadı. Öte yandan Taraf gazetesinden Alper Görmüş 20 Ağustos 2010 tarihli köşe yazısında bu zamanlama çelişkisini "izah" etmeye çalıştı. Görmüş’ün öne sürdüğü son derece zayıf argümanlara kitabın ilerki bir bölümünde (Türkiye’nin sözde liberal-demokratları) değineceğiz.

Balyoz Darbecileri Büyük Ortadoğu Planı’nı da Ortaya Çıkmadan Öngörmüş

"Laik Türkiye Cumhuriyeti’nin Büyük Ortadoğu Planı (BOP)’nın uygulama alanında bir piyon haline dönüştürülmesinin amaçlandığı …"

Bu alıntı, 2 Aralık 2002 tarihli Balyoz Güvenlik Harekat Planı’ndan.

Oysa Büyük Ortadoğu Planı, İngilizce adıyla "Greater Middle East Initiative," ilk defa Condoleezza Rice’ın Ağustos 2003 tarihli (tam da Çetin Doğan’ın emekliye ayrıldığı ay!) "Transforming Middle East" makalesinde ortaya konuyor ve Amerikan resmi kaynaklarına göre bu projenin varlığı ilk olarak Şubat 2004’de — al-Hayat gazetesinin ABD yönetiminin G8 zirvesi için hazırladığı bir belgeyi yayımlamasıyla — ortaya çıkıyor.[25] Projenin resmi ilanı ise Haziran 2004’deki G8 zirvesinde gerçekleşiyor.[26]

Bu tarih tutarsızlığı ile birlikte gündeme gelen şey, yine kimi gazete ve yazarların bu çelişkiyi çürütmek için gösterdikleri gayretkeşlik oldu. Önce Zaman gazetesi, hemen ardından Taraf gazetesinden Alper Görmüş, BOP’un 2002 tarihli bir belgede pekala geçebileceğini iddia ettiler. Hem Zaman gazetesinin hem de Görmüş’ün belgelerdeki bu gibi somut çelişkileri yüzeysel bir şekilde çürütme çabalarına kitabın ilerleyen bölümlerinde geri döneceğiz.

Balyozcular 2004’de İtalya’da Kurulacak Askeri Birimi de Öngörmüşler

11 no.lu CD’nin içinden gelecekle ilgili kehanette bulunan bir başka belge de, Suga planına ait EK-D.doc isimli word belgesi. Bu belgedeki tutarsızlığın ayrıca bir önemi var, çünkü Genelkurmay Adli Müşavirliği resmi bir yazı ile bu tutarsızlığı (iddianame hazırlanmadan önceki bir tarihte) savcılara bildirmiş.

11 no.lu CD’deki belgelerden Suga planına ait EK-D.doc word belgesindeki[27] "Öncelikli ve Özellikli Görevlendirme Listesi"nde A.D.M.’nin görev yeri olarak CC MAR NAPLES belirtilmiş.[28]

Üstverisine göre bu doküman en son 20 Şubat 2003’de kaydedilmiş. Oysa bu tarihte CC MAR NAPLES diye bir kuruluş yok. Mar-Com Naples olarak da bilinen CC Mar Naples, 1 Temmuz 2004 tarihinde kuruluyor ve bu tarihten itibaren Headquarters Allied Naval Forces Southern Europe (HQ NAVSOUTH)’un yerini alıyor.[29]

Savcıların Şubat 2003’de bu isimde bir askeri kuruluşun olmadığını ve belgenin hazırlandığı tarihten ancak 1,5 sene sonra kurulduğunu bilmesi elbette beklenemez. Ancak, Genelkurmay Adli Müşavirliği, Savcılığın 3 Mayıs 2010 tarihli bir yazısına cevaben 17 Mayıs 2010’da gönderdiği yazı ile bu konuya savcıların dikkatini çekiyor.[30] (Üstelik, Genelkurmay Adli Müşavirliği aynı yazısında personelle ilgili başka tarih tutarsızlıklarına da dikkat çekiyor. Örneğin, yine aynı CD’deki, Suga Planına ek olan EK-Ç.doc belgesinde, "Operasyonel Faaliyetleri Yürütecek Personel Listesi’nde  DZ.P.KD.BNB. (Deniz Piyade Kıdemli Binbaşı) L.G. var. Ancak, L.G. 2003 yılında Piyade değil, İstihbarat sınıfında. L.G.’nin sınıf değişikliği, yani Piyade olması 2007 yılında gerçekleşmiş.)

Bu örnek, hem Balyoz CD’sinin Mart 2003’de oluşturulmadığına dair ek bir kanıt teşkil ediyor (mevcut onlarca kanıttan tek bir tanesi bile yetmiyormuş gibi!), hem de daha önemlisi, savcıların en azından bazı tutarsızlıkların farkında olduklarını, ve sadece sahtecilik ile açıklanabilecek bu tutarsızlıkları gözardı ettiklerini gösteriyor.

Balyozcular ve Medya Mensupları

Balyoz belgelerindeki tarih tutarsızlıkları ile ilgili vereceğimiz son örnek, Balyoz planında listelenmiş medya mensupları hakkında. Balyoz planı ile ilgili haberinde, Taraf gazetesi sözde Balyoz planı ile tutuklanacak 36 gazeteci ile darbecilerin faydalanmayı umduğu 137 gazetecinin listesini yayımladı.[31]

Bu listeler 11 no.lu CD’nin içindeki iki Word belgesinde bulunuyor: FAYDALANILACAK MEDYA MENSUPLARI.doc ve GÖZALTINA ALINACAK MEDYA MENSUPLARI.doc. Her iki belgenin de son kaydetme tarihi olarak 3 Mart 2003 görünüyor. Listede bulunan kimi isimler de, bu belgenin üstünde görünen tarihte hazırlanmış olamayacağına işaret ediyor.

"Faydalanılacak medya mensupları" listesinden Kadri Gürsel ve Serdar Akinan ile "tutuklanacak medya mensupları" listesinden Emre Aköz’ün bu konuyla ilgili yazdıklarından kesitler sunuyoruz.

Kadri Gürsel:[32]

"Bu listenin hazırlandığı yıl olduğu söylenen 2003’te ben Milliyet’in "dış haberler müdürü" idim… Görevim, dış haberler servisini yönetmek ve dış haber sayfalarının içeriğini oluşturmaktı. Dış merkezlerdeki muhabirler de bana karşı sorumluydular. Ara sıra alanımla ilgili analizler de yazardım. Okuduğunuz köşe o zaman yoktu. Vitrinde değildim. Cuntaya yardımım dokunsun diye yanıp tutuşuyor dahi olsaydım… "Dış Haberler Müdürü" olarak ben, bir darbecinin gözünde "dış kapının mandalı" bile olamazdım."

Serdar Akinan:[33]

"Bu darbe planının hazırlandığı tarih neymiş? Mart 2003… Serdar Akinan o tarihte nerede? Kuzey Irak’ta… 15 Şubat 2003’te gitmiş… 2 Nisan 2003’te dönmüş… Bağdat düşünce 11 Nisan’da İran üzerinden bir daha girmiş…12 Nisan’da arabası Musul’da taranmış… O gün Türk medyasında ilk kez haber olmuş… Ne köşesi var… Ne kanal yönetiyor… Ne de programı var… Sadece muhabirlik yapıyor… Öncesinde? TV kanalları kurmuş… Ekranda değil… Mesela Habertürk’ü kurmuş… Ekrana çıkmıyor… Oda arkadaşı kim? Cengiz Çandar… Açıp sorun bir zahmet Cengiz Çandar’a, "Serdar ekrana çıkar mıydı?" Bu planının tarihinden çok sonra SKYTURK’ün Genel Yayın Yönetmeni oldum ve çok sonra AKŞAM’da köşe yazmaya başladım…"

Emre Aköz:[34]

"Doğrusunu isterseniz listede yer almak tuhafıma gitmişti. Çünkü 23 Ağustos 2002′den itibaren SABAH’ta köşe yazmaya başlamıştım. Yönetimin talebi gereği siyasete fazla girmeyecek, bilimden sanata, futboldan sekse, her telden çalacaktım. (Yani "açık büfe" tipi yazarlık!)

Ben siyasi yazılara 17 Mayıs 2006′daki Danıştay saldırısından sonra ağırlık verdim. Çünkü birilerinin siyasete dışarıdan müdahale ettiği belliydi. Demokrasiyi savunmak gerekiyordu.

Hazırlıkları Aralık 2002′de başlayan ve Mart 2003′te şekillenen Balyoz planına "tutuklanacak gazeteci" sıfatıyla girmem ise garip bir durumdu. Bu yüzden kameralara, "Ben o zamanlar magazin tipi konularda yazıyordum. Bunlar benim başlarına demokrat kesileceğimi nasıl tahmin etmiş. Bravo!" şeklinde açıklamalar yaptım."

Ancak, kameralara yaptığı açıklamalardan pişman olmuş olacak, Aköz yazısına şöyle devam ediyor:

"Dün arşivimi taramaya başladım: 23 Ağustos 2002′den itibaren neler yazmıştım? Ve bunlar arasında Kemalist darbecileri sinir edecek yazılar var mıydı?  Evet, varmış! Hem de dolu!
23 Kasım 2002‘den itibaren yazılar "batmaya" başlamış: İnternette muhabbet yaparken takma isim olarak ‘Laik’i kullanan birisiyle dalga geçmişim. Yazı şu cümleyle bitiyor: "Tıklayıp ‘kesecekler’ diye dalga geçmek geldi içimden." 24 Kasım‘da coşmuşum. Konu Ahmet Necdet Sezer: (…)"

Arşivinden "dolu dolu" iki tane "darbecileri sinir edici" yazısını cımbızla çıkaran Aköz, böylelikle "tutuklanacak medya mensubu" mertebesine ermiş oluyor.

Oysa, kitabı buraya kadar okuma sabrını gösterdiyseniz, konu çok net ve basit: Balyoz planı ve ekleri iddia edilen tarihlerde (2002-2003) yazılmadı ve kanıt olarak gösterilen Balyoz CD’si iddia edildiği gibi Mart 2003’de oluşturulmadı. O yüzden belgelerde hastane ve ilaç firmalarının 2004, 2008, ve 2009 yıllarında değişen isimleri geçiyor. O yüzden Balyoz planı 2006 yılında kurulan bir dernekten dost unsur olarak bahsediyor ve o yüzden daha telaffuz bile edilmemiş BOP kapsamında Türkiye’nin piyon olarak kullanılmasını darbeye gerekçe olarak gösteriyor. O yüzden hem darbenin ana belgesinin hem de ekinin içinde 2005 yılındaki bir tebliğden birebir alıntılar var. O yüzden dernekler 2004’de ve 2006’da değişen adlarıyla kapatılacak dernekler olarak fişleniyor. O yüzden belgelerden birinde 2004 yılında kurulmuş bir askeri birimin adı geçiyor…

Kısacası, o yüzden siyaset yazmaya ancak 2006’da başlamış bir magazin yazarı kendini "tutuklanacak gazeteciler" arasında buluyor.

Medyaya Mali Denetim

2 Aralık 2002 tarihli Balyoz Harekat Planı’nın "Durum" değerlendirmesi bölümüne bakarsanız, 15 günlük AKP Hükümeti anayasa değişiklik çabalarında bulunmuş bile! Hatta, belgeye göre AKP Hükümeti "muhalif basın ekonomik ve mali denetim tehdidi ile susturulmuş."[35] Halbuki medyaya mali denetimin gündeme gelmesi çok daha ileri senelerde oluyor.

Sedat Ergin, Hürriyet gazetesinde yayımlanan Balyoz yazı dizisinde, 17 Ağustos 2010 tarihinde bu hususun altını şöyle çiziyor:[36]

"Abdullah Gül, gerçekten Balyoz Planı’nda belirtildiği gibi, mali denetimle bizi susturmaya kalkışmış olsaydı, kendisiyle diyaloğumun bu olaydan bir şekilde etkilenmesi, en azından hafızamda bunun bir izinin kalması gerekirdi diye düşünüyorum.

Maliye Bakanlığı’nın vergi müfettişlerini Doğan Grubu şirketlerine ilk kez göndermesi 2008 Nisan ayında gerçekleşmiş, ikinci dalga teftiş ise 2009 Haziran ayında başlamıştır. Doğan Medya Grubu’na 840 milyon lira dolayındaki ilk ceza 18 Şubat 2009 tarihinde, yaklaşık 3 milyar 750 milyon tutarındaki ikinci ceza ise 8 Eylül 2009 tarihinde tahakkuk ettirildi.

O tarihlerde Milliyet’in Genel Yayın Yönetmeni olarak bu olaylara yakından tanıklık ettim ve hatta vergi müfettişleri tarafından da sorgulandım. Kendi tanıklığımla 2008 ve sonrasında hedef olduğumuz bu uygulamaların, nasıl olup da 2 Aralık 2002 tarihindeki bir darbe planının içine girdiği sorusuna doğrusu mantıkla izah edebileceğim bir yanıt bulamıyorum."

Benzer şekilde, Hükümetin kurulmasından sonra geçen 15 günlük süre içinde, Balyoz planına göre AKP Hükümetinin "anayasa değişikliği ve hukuk reformu adı altında TSK ile birlikte laik cumhuriyetin en önemli teminatı anayasal kurumların etkinliğini kıracak, kendi amaçları doğrultusunda evrimleştirecek yollar aramakta" olması ya da "kendisine sağladığı imkan ve kabiliyetleri kullanarak medya, sivil toplum örgütleri ve bürokrasiyi kendine bağımlı hale getirmeye çalışmakta" olması mantıkla izah edebilecek bir durum değil. Bunun tek mantıklı açıklaması, bu planın 2002’den çok daha ileri bir tarihte hazırlanmış olması.

6. Diğer Tutarsızlıklar

Balyoz Harekat Planını ve eklerinin yer aldığı 11 no.lu CD’deki belgelerden örnekler vererek CD’nin 2003’de oluşturulmuş olamayacağını gösterdik.

Şimdi ise Balyoz darbe planının büyük resminde ortaya çıkan mantıksızlığını ele almak ve aynı zamanda bu belgelerin askeri yazışma usül ve tekniklerini bilmeyen, hatta askeri kuruluşlarla ilgili çok basit bilgilerden yoksun kişiler tarafından hazırlandığına işaret eden örnekler vermek istiyoruz. Bu bölümde vereceğimiz çeşitli örnekler, aynı zamanda, Balyoz CD’sinin hazırlanmasının aceleye geldiğine de işaret ediyor.

"Bir Darbe Düşünün..."

Bir darbe düşünün ki, Hükümet kurulur kurulmaz, 15 gün içinde dört başı mamur bir planı yapılmış.[37] Hatta bu darbenin ana belgesi olan 2 Aralık 2002 tarihli Balyoz Harekat Planı daha Hükümet kurulmamışken oluşturulmuş olsun![38]

Bir darbe düşünün ki, darbenin lideri en önemli belgelerini yamalı bohça gibi çeşitli kaynaklardan bire-bir alıntılarla derleyip, kendi yazmış gibi sunsun. Hükümet programı, 1980’lerden beri üç hükümet programından topluca seçmeler içersin. Ekonomi programı, (her nasılsa) üç sene sonra yazılacak bir tebliğden aşırılmış olsun. Üstelik, bu aşırı ulusalcı bu ekonomik programını hayata geçirmek için liberal mi liberal bir başbakan (Rıfat Hisarcıklıoğlu) uygun görülsün.

Darbenin lideri, ana darbe belgesinin altına askeri usüllere tamamen aykırı bir şekilde kendisine "Balyoz Sıkı yönetim Komutanı" diye bir ünvan yakıştırsın. Darbenin provasını, Genelkurmay ve Kara Kuvvetleri’nin gönderdiği gözlemcilerin önünde, onlarca general ve yüzden fazla subayla birlikte yaptırtsın. Neme lazım (belki "Darbeye Giriş-101" derslerinde dinlettirilir) diye kendi emriyle bu provanın ses kaydını yaptırsın. Prova, çok geniş kapsamlı olmasına rağmen ses kayıtları darbe planlarında tarif edilen eylemlerden hiçbirini içermesin.

Bir darbe düşünün ki, darbede görevlendirilecek olarak listelenen ve "titizlikle" seçilmiş 1.400 kişiden 200’e yakını ya belirtilen görev yerlerinde bulunmasın ya da emekli olmuş (ya da emeklilik dilekçesini vermiş) olsun.[39] Darbeyi planlayanlar görev alanları ülkenin ancak kuzeybatısını kapsadığı halde, ülkenin başkenti dahil olmak üzere bütününde eylem gerçekleştirebileceklerini hayal etmiş olsunlar. İstanbul’daki Harp Okulu Komutanı’nın (komutanın sınıfı havacı olduğu için herhalde!) ta Diyarbakır’daki uçak filosunu komuta edebileceği öngörülmüş olsun.

Bir darbe düşünün ki, darbenin ana eylemleri (iki caminin bombalaması) darbenin provasının yapılacağı tarihten daha önceki bir tarih için kararlaştırılsın. Bu eylemler her nasılsa gerçekleşmediği halde, gerçekleşmemiş darbenin provası hiç birşey olmamış gibi gene de yapılıversin.

Bir darbe düşünün ki, kimse darbeyi önlemek için parmağını kaldırmadığı halde, her nasılsa eylemlerinden tek bir tanesi bile gerçekleşmemiş olsun. Darbeyi hazırlayanlar hiçbir şey olmamış gibi 7 sene boyunca görevlerine devam etsinler, terfi etsinler, vakti geldiğinde emekliye ayrılsınlar.

Böyle darbe Aziz Nesin’in öykülerinde bile olmaz.

Bir de "onurlu bir subay" düşünün. 2002-2003’de 1. Ordu’da çalışmış ve bu darbe planlarına şahit olmuş olsun. Sonra 1. Ordu’dan Balyoz belgelerini içeren CD’yi, bir dolu başka CD, yazışmalar, ve seminer ses kayıtlarıyla birlikte (hatta 1980’deki Sıkıyönetim belgelerini de) beraberinde götürmüş olsun. Ama her nedense, bu onurlu subay bu darbe CD’sini ortaya çıkarmak için tam 7 yıl beklemiş olsun. Belgelerden turşu olmadığını, ya da şarap gibi yıllandıkça kıymetlenmediklerini ancak 7 yıl sonra farketmiş olacak, bunları yastığınının altından çıkarmaya 2010’da karar vermiş olsun. Bir de üstelik, bu onurlu subay, bunları savcılığa iletmek yerine, Baransu’nun eline tutuşturuvermiş olsun.

"Oraj" Kim Tarafından ve Ne Zaman Yazılmış Olamaz?

Oraj Harekat Planı 11 no.lu CD’nin içinden çıkıyor ve iddiaya göre dönemin Harp Akademileri Komutanı İbrahim Fırtına tarafından hazırlanmış. ORAJ Planı.doc isimli word belgesinin görünen son kayıt tarihi 20 Şubat 2003.

Şimdi Oraj Hava Harekât Planı’ndan kesitler okuyalım:[40]

Hava Kuvvetleri Komutanlığı olarak Türkiye genelinde sıkıyönetim ilan edilmesini sağlamak ve Sıkıyönetim Komutanlıklarının faaliyetlerinin başarıya ulaşmasını sağlamak maksadıyla (…)"

134’üncü Filo Komutanlığı İstanbul’da birer gün ara ile iki gösteri yapacaktır."

3’üncü ve 8’ inci Ana Jet Üs Komutanlıkları başta olmak üzere tüm hava birlikleri nizamiyelerine şeriat isteyen gruplar tarafından saldırılar düzenlenecek."

Şimdi maddeler halinde biraz bilgi sunalım:

(i) Harp Akademileri Komutanlığı, İstanbul’da bulunan, ancak, doğrudan Genelkurmay Başkanlığına bağlı ve eğitim-öğretim faaliyetleri yürüten bir kuruluş.

(ii) Akademi Komutanının yazdığı herhangi bir dokümanda "Hava Kuvvetleri Komutanlığı olarak" ifadesini kullanması kesinlikle mümkün değil.

(iii) 3’üncü  Ana Jet Üs Komutanlığı Konya’da (adı geçen 134’üncü Filo da bu Komutanlığa bağlı), 8’inci Ana Jet Üs Komutanlığı ise Diyarbakır’da. Bu Komutanlıklar Harp Akademileri Komutanlığının yetki ve komutasında değil. Dolayısıyla, Harp Akademileri Komutanının plan ve emriyle hareket etmeleri söz konusu değil.[41]

Sadece bu çelişkiler dahi, bu belgeyi hazırlayanların askeri birimler ve bu birimler arasındaki hiyerarşik yapı hakkında bilgisi sahibi olmadıklarını gösteriyor.

Çarşaf Ve Sakal Planlarındaki Tarih Çelişkisi

Fatih ve Beyazıt Camilerini bombalamaya yönelik Çarşaf ve Sakal planlarının Balyoz Darbe Planı çerçevesinde diğer planlarla birlikte 5-7 Mart 2003’deki seminerde masaya yatırlılmasının planlandığı iddia ediliyor. Ancak, her iki belgenin de Vazife bölümünde:

"Darbe için elverişli koşulları oluşturmak maksadıyla; İstanbul Fatih [Beyazıt] Camii’nde G Günü S Saatinde (28 Şubat 2003) tedhiş faaliyeti icra edilecektir" yazıyor.[42]

Nasıl oluyorsa, seminerde prova edildiği iddia edilen Çarşaf ve Sakal planlarındaki eylem tarihi 28 Şubat 2003 /Cuma günü), yani seminerden önce!

Balyoz’un Tembel Darbecileri

(1980’Den 2005’e: Balyoz Derleme Planı)

Balyoz CD’sinden çıkan ve Balyoz planının EK-J’si olarak adlandırılan Millî Mutabakat Hükümeti Programı Word dosyası var. Bu belgede Balyozcular darbe sonrasında kurulacak Hükümetin üyelerini listelemiş, ve uygulanacak politikaları belirlemiş.

Millî Mutabakat Hükümeti Programı, Giriş, Adalet ve Asayiş İşleri, Güneydoğu’ya Yönelik Politikalar, Terör ile Mücadele ve İç Güvenlik, Eğitim ve Öğretim, Ekonomik Politikalar, Dış Politika, ve Tavsiye Edilen Bakanlar Kurulu Üyeleri alt başlıklarından oluşuyor.

Bu belge tam bir yamalı bohça niteliğinde. Programın bir kısmı 1980 tarihli 44. Hükümet Programı’ndan, bir başka kısmı 1997 tarihli 55. Hükümet Programı’ndan, bir başka kısmı ise 1999 tarihli 57. Hükümet Programı’dan birebir alıntılarla oluşturulmuş. Ekonomi politikalarının olduğu bölüm ise neredeyse tamamen Kasım 2005’deki Milli Ekonomi Kongresi’ndeki Haydar Baş’a ait kapanış tebliğinden birebir alınmış.[43]

Birebir alıntı derken, "birebir alıntı"yı kastediyoruz! Belgedeki 1980 tarihli bir "Ulusu yamasını"örnek olarak verelim.

BALYOZ PLANI EK-J:

"Ayrıca, Güvenlik Kuvvetleri mensuplarının mesken sorunlarının çözümlenmesi için konut yaptırılması ve satın alınması bir program dahilinde gerçekleştirilecektir."

44. HÜKÜMET PROGRAMI:

"Ayrıca, Güvenlik kuvvetleri mensuplarının mesken sorunlarının çözümlenmesi için konut yaptırılması ve satın alınması bir program dahilinde gerçekleştirilecektir."

Aynı belgenin "Giriş" bölümü ise Balyoz iddialarındaki içsel bir tutarsızlığa işaret ediyor. Giriş bölümünün ilk paragrafında aynen şöyle yazıyor:

" (…)Bu tarihten itibaren yasama ve yürütme görev ve yetkisi, Milli Güvenlik Konseyi tarafından Türk Milleti adına kullanılmıştır."

İkinci paragraf ise şöyle devam ediyor:

"Bu durum karşısında girişilen harekatın amacı, Milli Güvenlik Konseyi‘nce; ‘Ülke bütünlüğünü korumak, milli birlik ve beraberliği sağlamak, muhtemel bir iç savaşı ve kardeş kavgasını önlemek, Devlet otoritesini ve varlığını yeniden tesis etmek ve demokratik düzenin işlemesine mani olan sebepleri ortadan kaldırmak’ olarak belirtilmiştir."

Bu bölümler 44. Hükümet Programından birebir alıntı. Ancak, kaba-saba uygulanmış bu kes-yapıştır yöntemi tuhaf bir durum ortaya koyuyor.

Balyozculara göre, varolmayan Milli Güvenlik Konseyi, Balyoz harekatının amacının ne olduğunu (kardeş kavgasını önlemek vs.) belirtmiş bile. Diyelim ki, Balyozcular henüz kurulmamış ancak darbe sonrası kurulacak bir Milli Güvenlik Konseyi’nin bu konuda söyleceklerini öngörmüş olsunlar. Ve hatta, Balyoz’un kuracağı Milli Güvenlik Konseyi’nin belirteceği darbe gerekçesi 1980’deki Milli Güvenlik Konseyi’nin sunduğu darbe gerekçesiyle birebir aynı olsun—ki öyle.

Peki, o zaman, Balyoz’un Milli Güvenlik Konseyi kimlerden oluşacak? Bilindiği gibi 1980 darbesinin Konseyi dönemin Genelkurmay Başkanı Evren ve Kuvvet Komutanlarından oluşuyor. 1980 darbesi, gerekçesine kadar birebir örnek alındığına göre, Balyozcular dönemin Genelkurmay Başkanı Özkök ile Kuvvet Komutanlarını da Konsey üyeleri olarak atayacaktı herhalde?

İşte bu noktada tuhaf bir tutarsızlık ortaya çıkıyor: Genelkurmay ve Kuvvet Komutanlıklarından bağımsız bir darbe planladığı iddia edilen 1. Ordu’nun hazırladığı hükümet programına bakılırsa, Ordu yönetime Milli Güvenlik Konseyi (Genelkurmay Başkanı ve Kuvvet Komutanları) ile birlikte el koyacakmış!

1. Ordu’nun Görev Sahası Dışındaki 71 İlde Darbe Faaliyetlerini Kim Ve Nasıl Yürütecek?

Balyoz iddialarındaki aksaklıklardan bir tanesi, bir darbenin İstanbul’dan nasıl gerçekleştirilebileceği sorusuna tatmin edici bir yanıt olmaması. Görev alanı sadece Trakya, Boğazlar ve İstanbul olan 1. Ordu, acaba nasıl Ankara’ya yürüyecek, orada idareyi ele alacak, yeni hükümeti kuracak, ve görev alanına girmeyen 71 ilde yönetime el koyacak?  Darbeyi en ufak detaylarına kadar tasarladığı iddia edilen Balyoz Harekat Planı’nın belgelerinde bu temel soruların cevabına dair en ufak bir bilgi yok.  Planın "Emir Komuta" bölümünde bir tek şu söyleniyor:

"Harekât İstanbul’dan sevk ve idare edilecektir. Sıkıyönetim karargâhları İstanbul Büyükşehir Belediyesi Âfet Koordinasyon Merkezi binası ve anılan binanın imkânlarına sahip diğer kamuya ve/veya sivil sektöre ait binalar kullanılabilecektir. Eylemler ise ilgili bölgelerde kullanılacak Komuta Merkezlerinden sevk ve idare edilecektir."  

Gerçek bir darbe belgesinin, darbe sonrasında ülkenin tüm genelinde sıkıyönetimin hangi birimler tarafından uygulanacağını detayıyla belirlemesi gerekirdi. Mesela 12 Eylül akabinde, MGK’nın 2 no.lu bildirgesinde sadece İstanbul’da değil, Adana’dan Zonguldak’a kadar sıkıyönetim komutanlarının kimler olacağı açıkça belirtiliyor.

Ayrıca, planda ilan edileceği belirtilen ancak belgenin sözde yazıldığı sırada henüz ilan edilmemiş bir sıkıyönetim söz konusuyken, altına "Sıkıyönetim Komutanı" olarak imza blogu açmak askeri yazışma kurallarına tamamen aykırı. Üstelik, sıkıyönetim ilan edilmiş olsa bile, bu imza bloğunun "İstanbul İli Sıkıyönetim Komutanı" olarak açılması gerekir, "Balyoz Sıkıyönetim Komutanı" olarak değil.

Olmayan "Balyoz" Darbe Planının Gerçekleşmesine Kim Engel Oldu?

Balyoz planı sahte olduğuna göre bu sorunun yanıtı: hiç kimse. Ancak Balyoz iddiaları ilk ortaya çıktığından beri kimi medya mensupları dönemin Genelkurmay başkanı Hilmi Özkök’ün Balyoz planından haberi olduğunu ve bu planın gerçekleşmesine engel olduğunu yazdılar (örneğin, Ali Bayramoğlu, Hasan Cemal, Cengiz Çandar).

Hilmi Özkök uzunca bir süre bu konuda konuşmadığı için bu kanı Balyoz planının gerçekliğine inananlar–ya da inanmak isteyenler–arasında yaygınlaştı. Hilmi Özkök sonunda suskunluğunu bozarak Balyoz planı hakkında hiçbir bilgi ve belgeye sahip olmadığını beyan ettikten sonra "Balyoz planı neden gerçekleşmedi?" sorusuna alternatif bir yanıt arayışı başladı.

İddianamenin 384. sayfasında görüyoruz ki savcılar Balyoz darbe planının hayata geçmemesini dönemin Kara Kuvvetleri Komutanı Aytaç Yalman’a bağlıyorlar.

Savcılar böylesine ciddi bir iddiada bulunmalarına rağmen, bu iddialarını destekleyen herhangi bir olgudan bahsetmiyorlar.  En basitinden, bu iddiayı doğrulamak için Aytaç Yalman’ın ifadesine dahi başvurmuş değiller. (Ayrıca, Çetin Doğan normal usuller gereği 2003 Ağustos’ta emekli oldu; zira 1. Ordu Komutanlığı’ndaki görev süresi dolduğunda atanabileceği açık bir kadro bulunmamaktaydı.)

Balyoz soruşturmasındaki amaç gerçekleri ortaya çıkarmak olsaydı, 200’ye yakın kişinin insanlık dışı eylem planlarıyla bir darbe hazırlığı içinde olmakla itham edildiği bu durumda dönemin Genelkurmay Başkanı ile 1. Ordu’nun bağlı olduğu Kara Kuvvetleri Komutanı’nın ifadelerine başvurulurdu. Özellikle, adı iddianamede Balyoz planının gerçekleşmesini engelleyen kişi olarak geçen Aytaç Yalman’ın ifadesine başvurulmaması anlaşılır gibi değil.

Araştırmacı Gareth Jenkins de Cumhuriyet gazetesinde 7 Agustos 2010’da yayımlanan röportajında aynı konuya dikkat çekiyor:

"Demek savcılar gerçeğin ortaya çıkarılmasının peşinde değiller. Sadece askeri ezmeye çalışıyorlar. Bunun başka bir izahı yok. Çünkü eğer gerçeğe ulaşmayı amaçlamış olsalardı ilk olarak Hilmi Özkök’ün ifadesine başvururlardı."

Müneccim Balyozcular 1’inci Ordu ile 3’üncü Ordu Arasındaki Farktan Bihaber

Vereceğimiz bu son örnek, Balyoz belgelerinin hem iddia edilen tarihten sonra, hem de askeri bilgi birikimine sahip olmayan kişilerce hazırlandığını gösteriyor.

Yine 11 no.lu CD’den çıkan ve son kaydetme tarihi 18 Aralık 2002 olan EK_A (GÖREVLENDİRMEDE YETKİLİ PERSONEL).doc isimli belge, 1’inci Ordu’ya bağlı komutanlıklarda "Balyoz darbesi" için görevlendirme ile yetkili personeli listeliyor.

Bu belgenin 3. Kolordu Komutanlığı ile ilgili sayfasında Tolga KAPLAMA bulunuyor. Görev yeri olarak ise "3’üncü Or. Hv. Svn. Top. Tb." görünüyor.

1. Ancak, "3’üncü Or. Hv. Svn. Top. Tb. Erzincan’da! Yani ne 3’üncü Kolordu ile, ne de 1’inci Ordu ile hiçbir alakası yok!

2. Kaplama’nın belgenin yazıldığı tarihteki görev yeri 3ncü Kolordu’daki "1’inci Zh. Tug. Hv. Svn. Top. Bt." Belgede geçen ve Erzincan’da bulunan "3’üncü Or. Hv. Svn. Top. Tb."na  atanması ise Temmuz 2003’de gerçekleşiyor.

3. Tıpkı CCMAR konusunda olduğu gibi, Genelkurmay Başkanlığı bu konuyu da 17 Mayıs 2010 tarihli yazısıyla savcılığa bildiriyor.[44]

Birinci madde bu belgeyi hazırlayanların asker içinden olmadığını gösteriyor (yoksa Erzincan’daki 3’üncü Ordu’yu İstanbul’daki 3’üncü Kolordu’ya bağlı göstermezlerdi!)

İkinci madde diğer bütün "geleceğe dönüş" belgelerindeki gibi bir müneccimlik örneği oluşturuyor.

Üçüncü madde ise, belgelerdeki sahteciliğin "kör göze parmak" türünden olmasına rağmen, özel yetkili savcıların bunu dikkate almadıklarını gösteriyor.

Sonuç: Neler Biliyoruz?

Balyoz CD’sinin 2003’de hazırlanmadığı yadsınmayacak bir gerçek. Bu CD en erken Ağustos 2009’da hazırlanmış olabilir; zira bu tarihe kadar CD’den çıkan belgede bulunan Yeni Recordati İlaç adında bir firma yoktu.

Balyoz CD’sindeki Balyoz belgelerini üretenlerin askeri kurumlar, bu kurumların hiyerarşik yapısı hakkında, ya da askeri planlama ve yazışma usulleri hakkında bilgi sahibi olmadıklarını da biliyoruz. Ellerindeki mevcut orijinal CD ve dokümanları baz alarak bunlara benzer görünümde belgeler oluşturmaya çalışmışlarsa da, hazırladıkları sahte belgelerde yaptıkları bariz hatalar kendilerini ele veriyor. .

Son olarak, çeşitli belgeleri oluşturmak için uygulanan kes-yapıştır yöntemleri, tarih çelişkileri yaratmamak konusundaki özensizlik, farklı planların hazırlanmasında muhtemelen bir koordinasyon eksikliği nedeniyle ortaya çıkan içsel tutarsızlıklar bu belgelerin hazırlanmasının aceleye gelmiş olduğunu da gösteriyor.

Peki bu kadar acemice üretilmiş sahte belgeler üzerinden nasıl bir dava inşa edilebildi? Kamuoyunu aylarca meşgul eden, onlarca insanın aylarca hapiste tutulmasına neden olan bu süreç, sadece kötü niyetli birkaç kişinin bir araya gelip bu sahte belgeleri üretmesiyle mümkün olmuş olabilir mi? Seminere ayırdığımız bir sonraki bölümü takip eden bölümde, bu trajikomik olayda baş aktörleri ve oynadıkları rolleri irdeleyeceğiz.

Balyoz CD’sinin 2003’de hazırlanmadığı yadsınmayacak bir gerçek. Bu CD en erken Ağustos 2009’da hazırlanmış olabilir; zira bu tarihe kadar CD’den çıkan belgede bulunan Yeni Recordati İlaç adında bir firma yoktu.

Balyoz CD’sindeki Balyoz belgelerini üretenlerin askeri kurumlar, bu kurumların hiyerarşik yapısı hakkında, ya da askeri planlama ve yazışma usulleri hakkında bilgi sahibi olmadıklarını da biliyoruz. Ellerindeki mevcut orijinal CD ve dokümanları baz alarak bunlara benzer görünümde belgeler oluşturmaya çalışmışlarsa da, hazırladıkları sahte belgelerde yaptıkları bariz hatalar kendilerini ele veriyor.

Son olarak, çeşitli belgeleri oluşturmak için uygulanan kes-yapıştır yöntemleri, tarih çelişkileri yaratmamak konusundaki özensizlik, farklı planların hazırlanmasında muhtemelen bir koordinasyon eksikliği nedeniyle ortaya çıkan içsel tutarsızlıklar bu belgelerin hazırlanmasının aceleye gelmiş olduğunu da gösteriyor.

Peki bu kadar acemice üretilmiş sahte belgeler üzerinden nasıl bir dava inşa edilebildi? Kamuoyunu aylarca meşgul eden, onlarca insanın aylarca hapiste tutulmasına neden olan bu süreç, sadece kötü niyetli birkaç kişinin bir araya gelip bu sahte belgeleri üretmesiyle mümkün olmuş olabilir mi? Seminere ayırdığımız bir sonraki bölümü takip eden bölümde, bu trajikomik olayda baş aktörleri ve oynadıkları rolleri irdeleyeceğiz.

BÖLÜM 3
5-7 MART 2003 TARİHLİ PLAN SEMİNERİ

1. Giriş

Balyoz haberlerini yakından takip eden bazı kişilerin bile davadaki kanıtlar konusunda kafalarının karışık olmasının temel nedeni Balyoz Darbe Planı iddiaları altında iki farklı şeyin, birbiriyle bağlantılıymış gibi, tek bir paket halinde sunulmuş olması.

"Balyoz" adı altında sunulan paketin iki öğesi var:

(1) 11 no.lu CD’den çıkan 2 Aralık 2002 tarihli Balyoz Güvenlik Harekât Planı belgesi ve ekleri, ve

(2) 5-7 Mart 2003 tarihlerinde 1. Ordu Komutanlığı bünyesinde gerçekleşen Plan Seminerine ait ses kayıtları ve belgeler.

Balyoz davasına adını veren 11 no.lu CD’den çıkan 11 sayfalık Balyoz Güvenlik Harekât Planı. Bu harekat planının parçası olarak gösterilen Suga, Oraj, Sakal, Çarşaf kod adlı, kendi uçağını düşürmek ve cami bombalamak gibi inanılmaz hazırlıklar içeren planlar var. Bu eylem planlarının yanı sıra, Balyoz darbe planı çerçevesinde kimlerin tutuklanacağı, kimlerin ordudan atılacağı, hangi derneklerin kapatılacağı, hangi hastane ve ilaç depolarına el konulacağı, kimlerin bu planda görevlendirileceğini belirleyen listeler oluşturulmuş. Bu belgelerin hepsi Balyoz planı gibi 11 no.lu CD’nin içinde kayıtlı. Daha önce belirttik, ama yine tekrarlayalım: CD’den çıkan ve suç unsuru içeren belgelerin 2002-2003 yıllarında alınmış imzalı ya da imzasız çıktıları yok.

Bir önceki bölümde, Balyoz belgelerini içeren CD’nin iddia edildiği gibi Mart 2003’de hazırlanmadığını, en erken Ağustos 2009’da hazırlandığını somut kanıtlarla gösterdik. Balyoz planlarını içeren Balyoz CD’si sahte.

5-7 Mart Semineri ise gerçek. 1. Ordu’da, ve Ankara’dan gönderilen 15 gözlemcinin katılımı ile gerçekleşen bu seminerin baştan sona ses kayıtları, ve seminerin hazırlığından icraatına kadar tüm aşamalarını içeren askeri yazışmalar mevcut. Bu seminerde ne Balyoz’un adı geçiyor, ne de Balyoz ile ilintili diğer planlar konuşuluyor.

Ancak, sahte Balyoz planına ait sahte belgelerin gerçek seminere ait gerçek ses kayıtları ile birlikte paketlenmesi (ve de bu pakete kimi orijinal CD ve belgelerin de eklemesi), tam da sahte planları hazırlayanların isteyeceği şekilde, Balyoz planının gerçek olduğu izlenimini yarattı. Hatta, seminerin Balyoz darbe planının parçasıymış gibi sunulması sonucunda kimi medyada bu seminere "Balyoz semineri" diye atıfta bulunulduğunu görüyoruz. Hatta, daha ileride de bahsedeceğimiz üzere, Doğan’ın seminerin gerçek olduğunun kabul etmesi, Doğan’ın Balyoz planını kabul ettiği gibi (kasıtlı ya da kasıtsız olarak) yorumlandı.[45] Ayrıca, Balyoz iddianamesindeki sanık sayısı ile seminere katılan personel sayısı benzeştiği için, seminere katılan herkesin Balyoz iddianamede sanık olduğu (ya da Balyoz iddianamesindeki herkesin seminer katılımcısı olduğu) yanılgısı da mevcut.

Emniyet ve savcıların iddialarına göre, Balyoz CD’si Çetin Doğan için Mart 2003’de özel olarak hazırlanmış ve bu CD’de kayıtlı olan planlar 5-7 Mart 2003 tarihindeki seminerde (Balyoz ve diğer planlar telaffuz bile edilmediği halde) Balyoz darbe planı üstü kapalı bir şekilde müzakere edilmiş.

Oysa, Balyoz planları ve ekleri en erken Ağustos 2009’da hazırlandığına göre, bu planların müzakeresinin Mart 2003’deki seminerde yapılmış olması mümkün değil!

Emniyet ve savcıların Balyoz ve seminer arasında nasıl bir ilişki kurguladıklarını izah edeceğiz. Ancak, önce seminer katılımcıları ve sanık sayısı konusuna açıklık getirmek istiyoruz.

2. Balyoz Sanıklarının Hepsi Seminer Katılımcısı, Seminer Katılımıcılarının Hepsi Balyoz Sanığı mı?

İki sorunun da yanıtı hayır. Burada ilgili bilgileri sıralayalım:

(1) Balyoz iddianamesinde sanık olarak 196 kişi bulunuyor.

(2) 5-7 Mart 2003’deki seminere ise, Ankara’dan gözlemci olarak görevlendirilen 15 kişi dahil, toplam 162 kişi katıldı.

(3) Balyoz iddianamesindeki 196 sanıktan 148 tanesinin seminerle hiç ilgisi yok. Bu kişiler 11 no.lu CD’nin içinden çıkan bir takım belgelerde isimleri geçtiği için yargılanıyor. Yani, Balyoz sanıklarından sadece %25’i bahsi geçen seminerde katılımcı olarak bulunmuş.

(4) Seminere katılan toplam 162 kişiden sadece 48 kişi Balyoz iddianamesinde sanık olarak bulunuyor. Yani, seminer katılımcılarının sadece %30’u Balyoz iddianamesinde yer alıyor.

Seminer katılımcı sayısı ile sanık sayısının benzeşmesi nedeniyle bir çok kişi bütün seminer katılımcılarının Balyoz iddianamesinde yer aldığını sanıyor, ancak yukarıdaki rakamlardan görüldüğü gibi durum hiç böyle değil. Balyoz davası hakkındaki yazı dizisiyle, Hürriyet gazetesinde toplam 28 yazı yayımlanan ve yazılarının önemli bir bölümünü 5-7 Mart tarihli Seminer’in analizine ayıran Sedat Ergin de benzer bir yanılgıya düştüğünü ifade ediyor ve 27. Balyoz yazısında Ergin şöyle yazıyor:

"Ve Balyoz soruşturmasının ana parametreleriyle ilgili bilgi eksikliğimin ve bazı yanlış algılarımın, dizinin başlangıcında bana kendimi bugün mahcup hissetmeme yol açan bazı hatalar yaptırdığını da sonradan fark ettim.

Örneğin diziyi yazmaya başladığımda, İstanbul’daki Birinci Ordu Komutanlığı karargahında 5-7 Mart 2003 tarihlerinde yapılan plan seminerine katılan askerlerin tümünün sanık olarak yargılandığını zannediyordum."

Burada herkes tarafından net olarak anlaşılması gereken, Balyoz davasının esasının seminer değil, 11 no.lu CD’nin içinden çıkan Balyoz darbe planının olduğudur. 2009’da hazırlanmış sahte darbe planın müzakeresi 2003’de gerçekleşen bir seminerde yapılmış olamaz. Şimdi bu ikisi arasında savcıların nasıl bir ilişki kurguladığına bakalım.

3. Balyoz Belgeleri ile Seminer Arasındaki "Kurgu" İlişki

Balyoz iddialari ile ilgili rapor hazırlayan emniyet görevlileri ve bu rapordan bölümleri birebir kullanan savcılar, Balyoz planlarının 5-7 Mart 2003 tarihlerinde Selimiye kışlasında gerçekleşen Plan seminerinde müzakere edildiğini, dolayısıyla bu seminerin rutin görüntüsü altında darbe planının provası yapıldığını iddia ediyorlar.

Peki, emniyet bilirkişileri ve savcılar bu iddiaya dayanak olarak ne gösteriyorlar?

(1) CD’den çıkan Balyoz Güvenlik Harekat Planının "İcra" bölümünde, darbe faaliyetleri "GİZLİ gizlilik derecesinde ve özel seçilmiş, sınırlı sayıda personelin katılımıyla icra edilecek bir plan seminerinde denenecek ve müzakere edilecek" deniyor.

(2) Seminer ses kayıtlarında geçen kimi ifadelerin benzerleri, serpiştirilmiş bir biçimde çesitli Balyoz belgelerinde bulunuyor.

İlk maddeden başlayalım. Sahte belge hazırlayan kişilerin sahte Balyoz planı ile semineri paketleyebilmek için plana böyle bir ifade eklemesi gayet doğal. Burada ilk sorulması gereken soru, 5-7 Mart tarihindeki seminerin "özel seçilmiş ve sınırlı sayıda personel" ile gerçekleşip gerçekleşmediği.

Seminer Katılımcıları "Özel Seçilmiş Sınırlı Sayıda Personel"den mi Oluşuyor?

Daha önce belirttiğimiz gibi, bu seminere 15 gözlemci dahil 162 personel katılıyor. Bu rakam, hiç de "sınırlı sayıda" personele işaret etmiyor. Seminere katılan personel, bu ve benzeri seminerlere katılımı rutin olan personel; yani "özel seçilmiş" personel değil.

10 kişiye 1 Gözlemci

Üstelik, Askeri Bilirkişi Heyeti’nin raporundan öğrendiğimize göre 1. Ordu’daki Plan Seminerine Kara Kuvvetleri Komutanlığı’ndan 7, Genelkurmay Başkanlığı’ndan 6, Hava Kuvvetlerinden 2 olmak üzere toplam 15 gözlemci katılıyor (sayfa 10). Bu gözlemcileri seçen ve görevlendiren 1. Ordu değil. Gözlemciler Ankara’dan seçilip Istanbul’a görevli olarak gönderiliyor.

Seminere gözlemciler dışında 147 kişi katıldığına göre, her 10 seminer katılımcısına Ankara’dan gönderilmiş 1 gözlemci düşüyor!

Gözlemciler ilgili kuvvetlere sundukları raporlarında herhangi bir darbe müzakeresinden bahsetmedikleri gibi, savcılara ifade veren gözlemciler seminerde darbe müzakeresi yapıldığına şahit olmadıklarını söylüyorlar. Gözlemciler yalan söylüyorsa, iddianamede sanık olarak yeralmaları gerekmez mi?

Balyoz ile Ordudan Atılacak Kişiler Seminerde Balyoz’u Müzakere Ediyor!

11 no.lu CD’nin içinden çıkan Balyoz Harekat Planının EK-C eki irticai eğilimleri veya bölücü örgütlerle bağlantıları yüzünden TSK ile ilişiğinin kesilmesi öngörülen 832 personeli listeliyor (toplam 77 sayfa).

EK-C’de yer alan üç isim Kur.Bnb. K. K., Öğr.Bnb. A. K., ve Kur. Bnb. E. Ş. H (Sayfa 12 Sıra 1, Sayfa 42 Sıra 18 ve Sayfa 61 Sıra 9) sözde Balyoz darbe planının tartışıldığı seminerin katılımcıları!

Bu durumda Balyoz planının gerçek olduğu ve bu planın seminerde müzakere edildiği iddiasını ciddiye alacak olursak, Balyoz ile irticai eğilimleri ile fişlenmiş ve ordudan atılacak personel Balyoz’u müzakere etmek için özel olarak seçiliyor!

Seminerde Bir Hafta Önce Gerçekleşecek Eylem Masaya Yatırılmış!

Savcılar ve emniyet, Balyoz planının seminerde müzakere edildiği iddiasında bulunmak adına tüm tutarsızlıkları gözardı ediyorlar. Örneğin, 11 no.lu CD’den çıkan ve Cuma namazı esnasında Fatih ve Beyazıt camilerinin bombalanması ile ilgili planların Seminerde üstü kapalı bir şekilde masaya yatırıldığını iddia eden emniyet bilirkişileri ve savcılar, bu eylem planları üzerinde eylem tarihi olarak 28 Şubat 2003 Cuma gününün belirtilmiş olmasını tamamen gözardı ediyorlar (sahte belgeleri hazırlayanlarla paketleyenler arasında koordinasyon eksikliği olmalı). Seminerden bir hafta önce gerçekleşmesi planlanan eylemlerin müzakeresinin seminer sırasında yapıldığını iddia edebiliyorlar. Bu konuya ileriki bir bölümde tekrar değineceğiz.

Seminerin Ses Kaydının Yapılmasını Kim Emretti?

Seminerin ses kayıtları Çetin Doğan’ın emri ile yapılıyor. Çetin Doğan’ın kayda alınması ve arşivlenmesi için muhabere başkanlığına bizzat yazılı emir verdiği bir seminerde Ankara’daki üst komutanlıklardan gizlice darbe provası yapması hiç makul bir iddia değil.

Şimdi, emniyet ve savcıların Balyoz planı ve semineri ilişkilendirirken öne sürdükleri ikinci dayanağa gelelim. Seminer ses kayıtlarında geçen kimi ifadelerin benzerleri, serpiştirilmiş bir biçimde çeşitli Balyoz belgelerinde bulunuyor. Emniyet ve savcılar Balyoz planı ile seminer arasındaki bu "paralelliği" Balyoz planının seminerde müzakere edildiğinin bir kanıtı olarak gösteriyor.

Kitabın burasına kadar gelip hala Balyoz planının sonradan üretildiğine ikna olmadıysanız, sadece bir an için bunun böyle olduğunu düşünün. Yani, bir an için de olsa Balyoz planının ve CD’den çıkan diğer planların birileri tarafından sonradan üretildiğini düşünün. Bu suçu işleyen kişilerin elinde 1’inci Ordu’dan dışarıya sızmış orijinal belgeler, çeşitli belgelerin kaydedildiği orijinal CD’ler, ve seminer ses kayıtları var. Bu durumda bu kişiler seminer ile birlikte paketlemek istedikleri sahte belgeleri üretirken, seminer konuşmalarından alıntıları çeşitli belgelere serpiştirerek seminer ile belgeleri arasında bir bağlantı kurmak istemiş olabilir mi?

Üstelik bunu ustalıkla yaptıkları da söylenemez. Zira Deniz kuvvetleri ile uzaktan yakından alakası olmayan bir seminer katılımcısının lafları Denizcilerin hazırladığı iddia edilen Suga planında geçiyor. Bu durumda seminer katılımcısı, seminere gelmeden önce Suga planını çalışmış, ve seminerin alakasız bir yerinde Suga planındakine benzer ifadelerde bulunuyor! Bir başka katılımcı ise seminer gelmeden önce Hava harekat planı olan Oraj’ı çalışmış, ve seminerde bu plandakine benzer ifadelerde bulunuyor.

Emniyet görevlileri raporlarında seminer ile Balyoz belgeleri arasındaki bağlantıyı tam da bu şekilde kurguyorlar. Tipik olarak raporda ve dolayısıyla iddianamede sürekli tekrarlanan mantık şu: "Balyoz’un X belgesinde Y ifadesi geçmektedir. Buna paralel olarak, seminer kayıtlarına bakıldığında seminer sırasında Z kişininin de Y ifadesini (ya da benzer bir ifadeyi) kullandığı anlaşılmıştır. Dolayısıyla seminerde üstü kapalı bir şekilde Balyoz planı müzakere edilmiştir."

Belgeleri üretenler, Emniyet görevlilerinin ses kayıtları ile belgelerdeki benzer ifadeleri Balyoz’un seminerde masaya yatırıldığı şeklinde yorumlayacağını ümit etmiş olmalılar.

Aslında bu motif (yani kayda geçen konuşmalar ile çeşitli Balyoz belgelerindeki kimi ifadelerin benzerliği), seminerde Balyoz’un üstü kapalı bir şekilde müzakere edilmesine kanıt oluşturmaktan ziyade, Balyoz belgelerinin sonradan üretilirken ses kayıtlarından nasıl faydalanıldığına dair bir ipucu oluşturuyor. Zira, aynı ses kayıtlarını ve belgeleri inceleyen başka uzmanlar bu ilişkiden çok farklı bir sonuç çıkarıyor. Raporunda Balyoz belgelerinde sahteciliğe işaret eden onlarca bulguyu sunan Askeri Bilirkişi Heyeti aynı raporda "Ses kayıtlarından alıntı yapılarak eylem planı olarak adlandırılan dokümanların hazırlanmasında kullanıldığı tespit edilen ifadeler" başlığı altında (Ek Klasör no. 34, dizin no. 9) ses kayıtlarında geçen ifadelerden 19 ifadenin Balyoz Güvenlik Harekat Planı isimli word belgesinde, 2 ifadenin aynı CD’den çıkan Millî Mutabakat Hükümet Programı adlı belgenin metninde, 3 ifadenin (Denizcilerin hazırladığı iddia edilen) Suga adlı word belgesinde, 3 ifadenin ise (dönemin Harp Akademileri Komutanının hazırladığı iddia edilen) Oraj adlı belgede kullanıldığını belirterek, bunların bir dökümünü veriyor.

4. Askeri Bilirkişi Heyet Raporu’nun Seminer Analizi

Bahsettiğimiz bu Askeri Bilirkişi Heyet raporunun önemli bir kısmı tamamen 1’inci Ordu’da gerçekleşen plan seminerine ayrılmış. Raporun ilk üç sorusu seminer ile ilgili ve yanıtları belgeleriyle birlikte üç ayrı klasörde toplanmış. İlk soru kapsamında seminere dair, seminer öncesi ve sonrasındaki ast ve üst yazışmalar dahil, tüm safhalar inceleniyor. İkinci soruda seminer ile ilgili tüm belgeler inceleniyor ve Balyoz, Suga, Oraj, Çarşaf, Sakal gibi planlara atıfta bulunulduğu konusunda en ufak da olsa bir ifadenin olup olmadığı araştırılıyor. Üçüncü soruda ise seminer ses kayıtları baştan sona irdeleniyor ve seminer sırasında Balyoz ve diğer planlara atıfta bulunulup bulunulmadığı, seminerde faaliyet dışı ve seminer emirlerine uygun olmayan konuşmalar yapılıp yapılmadığı araştırılıyor.

Askeri Bilirkişi Heyetinin elinde Plan Semineri ile ilgili bütün, yazışmalar, raporlar ve üç günlük ses kayıtları var. Tüm bunları baştan sona inceleyip, Plan Seminerdeki darbe provası yapılmadığını belgeliyorlar. Seminerde Balyoz, Oraj, Suga, Çarsaf, Sakal, vs. hiç bir darbe planına en ufak bir atıf yok. Bu kapsamlı rapor maalesef dava klasörleri arasında kaybolmuş durumda.

Sonuç olarak, seminerin baştan sona ses kayıtlarında sabit olduğu üzere seminerde Balyoz planı ya da Balyoz CD’sinden çıkan diğer harekat planları (Oraj, Suga, Çarsaf, Sakal) hakkında tek kelime bile konuşulmuyor. Zaten bu planlar en erken Ağustos 2009’da hazırlandığına göre, bu mümkün değil. Plan Semineri sırasında 1. Ordu’nun görev coğrafyası (Trakya, Boğazlar ve İstanbul) dışında tek bir faaliyet bile müzakere edilmiyor. Seminere Genelkurmay ve Kara Kuvvetlerinden katılan gözlemci personel, kendi gözlem raporlarını ilgili komutanlıklara sunuyorlar. Dönemin Genelkurmay Başkanı Hilmi Özkök de Balyoz darbe planı diye bir şeyden haberi olmadığını açıklıyor. Ayrıca bu gözlemciler savcılık ifadelerinde, herhangi bir darbe provasına şahit olmadıklarını belirtiyorlar.

Bu seminerde yapılan, 1. Ordu’daki mevcut planların, hazırlanan jenerik bir senaryo şartlarında yeterliliğini sınamak. Senaryoya göre, Kuzey Irak’ta bağımsız bir Kürt devleti kurulmak üzeredir. TİKKO terrör örgüt eylemlerini yurt sathında yaygınlaştırmıştır. PKK silahlı eylemlerini yoğunlaştırmıştır. Avrupa Birliği ile ilişkiler kopma noktasına gelmiştir. Yunanistan karasularını 12 mile çıkarıp bir Türk uçağını düşürmüştür. İrticai hareketler sonucunda çok kişi ölmüş ve yaralanmış, işyerleri yağmalanmıştır. Can derdine düşen halk orduya ait kışla ve jandarma karakollarına sığınmıştır. İstanbul’un bir çok semtinde sokak çatışmaları her gün vuku bulmaktadır. İstanbul genelinde halk sokağa çıkamaz hale gelmiştir. Hükümet sıkıyönetim kararı vermiş, ancak TBMM’de yeterli üye oy kullanmadığından karar onaylanamamıştır.

Hem dış hem de iç tehdit içeren bu senaryo karşısında 1. Ordu bünyesindeki kuvvetler ve temsilcileri mevcut planlarda ne gibi değişiklikler yapılması gerektiğini irdeleyerek, bu değişiklik önerilerini sonuç raporları ile üst kuvvetlere sunuyorlar.

5. Seminerde Kullanılan Kimi İfadeler

Burada, teslim edilmesi gereken bir konu, seminer sırasında kullanılan kimi ifadelerin problemli olduğudur. Bu problemli ifadelerin, özellikle de konteks dışında seçilerek yayımlanması bazı haklı tepkilere neden oldu.

Seminerin hazırlık aşamasını, burada yapılan takdimleri, konuşmaları etraflıca inceleyen Sedat Ergin, 9 Eylül 2010 tarihli yazısında şu eleştiriyi sunuyor.[46]

"Ayrıca, seminerin icra ediliş aşamasında demokrasi ve sivil otoriteye saygı faslında yine pek çok problemli konu var. Bazı askerlerin bir sıkıyönetim senaryosu görüşülürken ölçüyü iyice kaçırdıkları, seçim sonuçlarını değerlendirmekle kendilerini yetkili gördükleri, seçilip iktidara gelmiş bir partiyi eleştirebildikleri görülüyor."

Ancak, Ergin şu şekilde devam ediyor:

"Bununla birlikte, bunlar ne kadar problemli davranışlar olursa olsun, seminerde bir darbe provası yapıldığını mı gösteriyor? İddianamedeki seminer tutanaklarını okuduğumda bu konuda ikna olduğumu söyleyemem. Seminere katılan subayların en azından önemli bir bölümünün, kendilerine verilmiş olan emirler çerçevesinde bir senaryonun sanal dünyası içinde hareket ettiğini düşünüyorum."

Plan Seminerinde belki de en problemli olarak görülebilecek ifade, seminerin kapanış konuşmasında Çetin Doğan’ın "ütimatom" kelimesini telaffuz ettiği zaman ortaya çıkıyor. Her ne kadar bu kelime yukarıda kısaca aktardığımız jenerik senaryonun tanımladığı şartlarda ve ülkenin karşısında kaldığı tehditlerin çok tehlikeli noktaya vardığı bir ortam için sarf edilmiş olsa da, ordunun hükümete ültimatom vermesi hiçbir zaman kabul edilemez. Bu konuda Çetin Doğan’ın haklı tenkitlere maruz kalmasını anlayabiliriz.

Öte yandan, Doğan’ın sözlerinin "mevcut hükümete ültimatom verilmesini önerdi" şeklinde çarpıtılmasını, hatta daha da ileri gidilip, bu seminerde bir darbe hazırlığı yapıldığı sonucuna varılmasını anlamak mümkün değil.

Çetin Doğan’ın ültimatom lafını kullandığı konuşmanın ilgili bölümü şöyle:

"GENELKURMAY BAŞKANININA KUVVET KOMUTANINA DİYECEĞİM Kİ SİZ MECLİSİ VE HÜKÜMETİ UYARICI BU GİDİŞE DUR DEYİCİ BİR ÜLTİMATOM VERİN GEREKİRSE. GEREKİRSE ÇAĞIRIN BU İŞİN SONU BOKTUR. İŞTE SONUNUZ BÖYLEDİR. BU KONUDA GEREKLİ TERTİP VE TEDBİRLERİ ALIN. EVVELA ULUSAL BİRLİĞİMİZİN EVVELA İNANDIRICI BİR MİLLİ MUTABAKAT, BURAYA ÖYLE YAZMIŞIM. MİLLİ MUTABAKAT HÜKÜMETİ KURULMASI SURETİ İLE HALKIN TASVİP EDECEĞİ TARAFSIZ BAĞIMSIZ DAHA TEK.. EDECEĞİ BU KADAR GAİLE İÇİNDE ÜLKEYİ DAHA SONRA BÜTÜN BU GAİLELERİNDEN SONRA SEÇİME GÖTÜRECEK BİR HÜKÜMETİN KURULMASI EN ÖNEMLİ BİRİNCİ ÖNCELİK. BU TABİ, BU ÖNGÖRDÜĞÜMÜZ SENARYONUN İÇERİSİNDE ÖNGÖRDÜĞÜM BİR ÇÖZÜM TARZI. HANİ BUGÜN DE GİDİP ONU ŞU ANDA YAPIN DİYE GİDECEĞİM YOK! YANLIŞTA ANLAMAYIN."

Türkiye’de medyada bu konuşma üzerine yapılan tartışmalarda gözden kaçan birkaç şeye dikkat çekelim.

Birincisi, Doğan, milli mutabakat hükümeti kurulması fikrini o günkü şartlar için değil, seminerde öngörülen senaryo çerçevesinde ortaya atıyor. "Bu öngördüğümüz senaryonun içerisinde öngördüğüm bir çözüm tarzı. Hani bugün de gidip onu şu anda yapın diye gideceğim yok. Yanlışta anlamayın" diyerek Doğan bu hususun altını özellikle çiziyor.

İkincisi, bu satırları okuyanların (ya da ses kayıtlarında dinleyenlerin) Doğan’ın milli mutabakat hükümeti gerektirdiğini savunduğu ortamı iyi anlamaları lazım. Ana hatlarını yukarıda çizdiğimiz senaryoya göre ülke dış konjonktürün de etkisiyle neredeyse bir iç savaşın eşiğine gelmiştir ve sivil irade kilitlenmiştir.

Ülkenin – senaryo gereği – içinde bulunduğu bu zor durum, ordunun hükümete milli mutabakat hükümeti kurulması yönünde ültimatom vermesini haklı kılar mı? Kanımızca hayır. Ancak, "ültimatom" kelimesinin hangi şartlar altında telaffuz edildiğinin anlaşılması, Çetin Doğan’ın Mart 2003 ortamında bir ültimatom verilmesi gibi bir düşüncesi olup olmadığının aydınlığa kavuşması açısından önemlidir.

Burada önemli olan, "ültimatom" kelimesinin telaffuz edilmesiyle bir suç işlenip, işlenmediğidir. İddianamede savcıların Çetin Doğan ve sanıklara isnat ettikleri suçlar seminerde sarfedilen çeşitli sözlerden kaynaklanmıyor (daha önce belirttiğimiz gibi, iddianamede seminerle hiç ilgisi olmayan 148 kişi var!). İddianamede suç teşkil eden faaliyetler, ortalığı karıştırmak amacıyla cami bombalamak, uçak düşürmek, ve hükümeti zor kullanarak devirmeye çalışmak gibi herkesin anlayabileceği cinsten suçlar.

Burada dava açısından en önemli gerçek şu: En erken Ağustos 2009’da üretilmiş sahte bir darbe planı 2003’te gerçekleşmiş bir toplantıda masaya yatırılamayacağından, 1. Ordu plan seminerinin Balyoz darbe planının üstü kapalı bir provası olduğu iddiasının hiçbir dayanağı yoktur.

BÖLÜM 4
SAVCILAR, EMNİYET, VE TÜBİTAK

Soruşturma sırasında şüphelilerin belgelere erişimi ve tutukluluk halleri ile ilgili kararlar veren özel yetkili mahkemeleri bir kenara bırakırsak, Balyoz ile ilgili adli süreçte üç ana aktörden bahsedebiliriz: savcılar, emniyet, ve TÜBİTAK. Bunları tek tek ele alacağız.

1. Balyoz Soruşturmasında Görev Alan Savcılar

20 Ocak 2010’da Taraf gazetesinde Balyoz iddialarının yayımlanmaya başlamasından sonra, 21 Ocak’da Baransu iddialara konu olan belgelerin kaydedildiği 4 DVD’yi İstanbul Başsavcılığı’na teslim ediyor ve 22 Ocak’ta İstanbul Başsavcılığınca soruşturma başlatılıyor. Balyoz soruşturması için Cumhuriyet Savcısı Bilal Bayraktar, soruşturmaya yardımcı olarak da Savcılar Ali Haydar ve Mehmet Berk görevlendiriliyor. Soruşturmanın koordinator savcısı olarak da Süleyman Pehlivan atanıyor.

Bilal Bayraktar 11. Ağır Ceza Mahkemesi’nin nöbetçi hakiminden, belgelere erişim kısıtının konulmasını talep ediyor (Dava klasorü no.2, Dizin no. 14). Talebin nöbetçi hakim tarafından onaylanmasıyla birlikte, Taraf gazetesinde seçilmiş bölümleri sayfalar halinde günlerce yayımlanan belgeler dahil olmak üzere iddialara dayanak oluşturan tüm belgelere şüphelilerin erişimi engelleniyor.

Soruşturma kapsamında şüphelilerin evlerinde arama yapılıyor, şüpheliler gözaltına alınıyor ve Savcı Bilal Bayraktar’ın tutuklama talebiyle Mahkemeye sevkediliyor. Mahkemenin tutuklama kararı vermesiyle onlarca şüpheli Silivri ve Hasdal cezaevlerine gönderiliyor.

Bu süreç içinde belgelere erişim kısıtı olduğu için şüphelilerin vekilleri ancak gazete kupürlerinden sürebildikleri izlerle, belgelerin sahte olduğunu öne sürerek tutuklama kararına itiraz ediyorlar. 1 Nisan 2010’da tutuklu bulunan şüphelilerin tutukluluğa itirazı kabul ediliyor. 4 Nisan’da savcıların bu karara itirazı ile şüpheliler tekrar tutuklanıyor. Savcı Bilal Bayraktar aynı gün, çoğu muvazzaf 95 kişi hakkında (3. Dalga olarak adlandırılan) arama ve gözaltı operasyonu başlatıyor. Bu operasyonu durdurma kararı alan İstanbul Cumhuriyet Başsavcısı Aykut Cengiz Engin, Bilal Bayraktar ve Mehmet Berk’i bu soruşturmadan alıyor.

5 Nisan 2010’da Bayraktar ve Berk’in yerine Savcılar Mehmet Ergül ve Mehmet Murat Yönder görevlendiriliyor. 7 Temmuz 2010 tarihini taşıyan Balyoz iddianamesinin altında Mehmet Ergül, Süleyman Pehlivan, Ali Haydar ve Mehmet Murat Yönder’in imzası var.

Savcılar Balyoz CD’sinin Sahte Olduğunu Bilmiyor mu?

Balyoz klasörü elimize geçtikten sonra, Balyoz CD’sindeki belgeleri karıştırdıkça ortaya çıkan tarih tutarsızlıkları karşısında verdiğimiz ilk tepki "biz binlerce kilometre mesafeden ve sadece Google arama motoru sayesinde bunları tespit edebiliyorsak, savcılar bunları nasıl ortaya koyamadı?" oldu.

Önce, bulduğumuz ilk bir kaç tutarsızlıktan sonra, bu belgelerin savcıların "gözünden kaçmış" olabileceğini düşündük. İnsanların aylarca hapishanede tutulduğu bir soruşturmada bu bir mazeret olamazdı, dolayısıyla savcıların bu soruşturmada görevlerini ihmal ettiğini düşündük. Ancak tarih tutarsızlığı içeren ve Balyoz belgelerinin sahte olduğunu bariz bir şekilde gösteren belge sayısı arttıkça durumun sadece savcıların görevlerini ihmal etmesinden ibaret olmadığı kuşkusu doğdu.

Maalesef, Balyoz dava klasörlerini incelerken gördüğümüz yazışmalar ve iddianamenin kimi bölümleri bu kuşkunun yersiz olmadığını gösteriyor.

Toplam 44.000 sayfayı bulan ek klasörlerdeki yazışmalardan gördüğümüz üzere, savcılar 11 no.lu CD’nin içinden çıkan şirket, dernek, kurum ve kişilere dair tüm listeleri ilgili kuruluşlara gönderip adı geçen isimlerin 2002-2003’de varolup olmadığının tespitini istemişler. Balyoz belgelerinde tutarsızlık olup olmadığını ortaya çıkarmak için çaba sarfetmişler. Dolayısıyla bu konuda görevlerini ihmal ettiklerini söyleyemeyiz.

Örneğin, savcıların Balyozcuların kontrol altına alacağı ilaç depoları ve hastaneler listelerini Mart 2010’da İstanbul İl Sağlık Müdürlüğü’ne gönderdiğini, ve listelerdeki şirket ve hastanelerin 2002-2003 senesinde faaliyette bulunup bulunmadıklarına dair bilgi istediğini görüyoruz (Ek klasör no.7, dizin no.63). Benzer bilgiler İstanbul Valiliği İl Dernekler Müdürlüğü’nden, listelerdeki dernekler için de istenmiş (Dava klasorü no. 7, dizin no. 69). Bunlar gibi yazılar, İl Müftülüklerine (kuran kursları için), İl Eğitim Müdürlüklerine (okul ve dersaneler için), Emniyet’e (Emniyet personeli için), FİNTEK, ASELSAN, HAVELSAN, TAİ’ye (çalışanlar için) ve daha nice kuruma gitmiş.

O zaman bizim bulduğumuz tarih tutarsızlıkları ortaya çıkmış olmalı, öyle değil mi? Örneğin İl Sağlık Müdürlüğü 2003 senesinde Sultangazi’de "Medical Park Sultangazi" isminde bir hastane bulunmadığını belirtmiş olmalı. Benzer şekilde, İl Dernekler Müdürlüğü 2003 senesinde "Liberal Avrupa Derneği" adından bir derneğin olmadığını cevabı yazısında bildirmiş olmalı. Peki, davanın ek klasörlerinde olması gereken bu cevabi yazılar nerede? Savcılar tarafından adli emanete kaldırılmış!

Bu cevapların neden adli emanete kaldırıldığı konusunda savcılar iddianamede (o da sadece kişiler ile ilgili listeler için) şöyle bir gerekçe sunuyorlar (İddianame, sayfa 50):

"Bu yazılarımıza askeri makamlardan, idari makamlardan bakanlıklardan, üniversitelerden ve çeşitli kuruluşlardan gelen yazı cevapları DEĞERLENDİRMEYLE İLGİLİ GELEN yazı cevapları başlıklı toplam 6 klasöre konmuştur. Yukarıdaki anlatımda bahsedildiği gibi burada da değerlendirmeye konu kişilerin görev yerleri hatta nüfus kayıt örnekleri, TC kimlik numaraları gibi bir kısım kişisel verileri de içerdiğinden bu klasörlerde adli emanete alınmış ve kişisel değerlendirmeyle ilgili klasör (DG 1-6 ) numarası verilerek bu klasörlerde adli emanete alınmıştır."

Burada akla iki soru geliyor:

1) Peki bu gelen yazıların kişi bilgileri verilmeksizin bir özetinin verilmesi gerekmez miydi? Savcılar Balyoz belgelerinde geçen kişi isimlerini sansürleyerek dosyaya koyabildiklerine göre, gelen yanıtları da aynı şekilde (isimleri sansürleyerek) pekala dosyaya koyabilirlerdi. Ya da en azından dava dosyasında şu şekilde bir bilgiye yer verebilirlerdi: "X belgesinde Y kurumunda çalışıyor olarak görünen şu kadar kişiden bu kadar kişi, belgenin yazıldığı tarihte Y kurumunda değildir. Bunlardan şu kadarı daha ileriki tarihlerde bu kurumda çalışmaya başlamıştır."

2) Ayrıca, kişi ismi içermeyen listeler (hastaneler, ilaç şirketleri, dernekler, kurs ve dersaneler) dava klasörlerinde olduğu gibi geçiyor. Bu kurumların gizlenmesi gereken TC Kimlik numaraları da yok. Gelen cevaplar neden adli emanette saklanıyor?

Bu noktada tekrar hatırlatmakta fayda var; Balyoz davası tüm Balyoz belgelerini içeren 11 no.lu CD’nin 5 Mart 2003’de Çetin Doğan için özel olarak hazırlandığı iddiası üzerine inşa edildi. Bu CD’den çıkan listelerde, bunun doğru olmadığına işaret eden tarih tutarsızlıkları bu dava için birinci dereceden önemli.

Düşünün ki, bu tutarsızlıkları sanık yakınları ve vekilleri araştırıp gündeme getirmese, sanıkların lehine olan ve birilerinin sahte belge üretme suçu işlediğine dair bütün bu bilgiler adli emanette saklı kalacak. Bir hukuk devletinde savcılar, "tarafsız" çalışan emniyetin yardımı ile kanıtların (özellikle kanıtlar buradaki gibi sadece dijital kanıtlarsa) güvenilirliğini saptamak için inceleme yaparlar. Sahteciliği gösteren olgular ortaya çıkarsa, bunları örtbas etmezler. Zira, her şüphelinin ya da sanığın, bunları ortaya koyacak kızı, oğlu, damadı, gelini, vs. olmayabilir. Olması da gerekmemelidir.

Üstelik, daha da kötüsü, sadece iddianameyi okuyanların listelerdeki kurum ve kuruluşlarla ilgili tarih tutarsızlıklarının olup olmadığının araştırılması sonucu hiç bir tutarsızlığın ortaya çıkmadığı izlenimini edinmesi gayet mümkün. Çünkü, savcılar iddianamede yeri geldiğinde tutarsızlıkların olmadığına dair "muğlak" ifadelerde bulunuyorlar. Örneğin, 11 no.lu CD’den çıkan, kapatılacak derneklerle ilgili olarak iddianamede aynen şunlar yazıyor (sayfa 299):

"11 no.lu CD/Jandarma/İSTANBUL BÖLGE/ DERNEKLER isimli klasörler içinde yer alan ‘’KAPATILACAK VE EL KONULACAK DERNEKLER’’ isimli ‘’GİZLİ’’ ibareli, imza kısmında ‘’İsth.Ş.Md. J.Kd.Alb.Kubilay AKTAŞ’’ ismi yer alan belgede, ‘’İSTANBUL İLİNDE KAPATILACAK DERNEKLER’’ başlığı altında, 60 adet derneğe ait isim bilgisinin yer aldığı, ayrıca bu derneklerin "Bölücü, Ermeni azınlık, irticai-bölücü, misyonerlik," şeklinde fişlendikleri görülmektedir. Kubilay AKTAŞ isimli kullanıcı tarafından Balyoz Harekat Planının son kaydetme tarihinden sonra 27.12.2002 tarihinde oluşturulan belgenin, Süha TANYERİ isimli kullanıcı tarafından seminerden önce 24.02.2003 tarihinde son kez kaydedildiği görülmektedir. İlgili kurum ile yapılan yazışmalardaki bilgiler ile listede yer alan yerlerin örtüştüğü anlaşılmıştır."

İlgili kurum, ek klasörden gördüğümüz üzere İstanbul Valiliğine bağlı Dernekler Müdürlüğü. Müdürlüğün, örneğin, 2002-2003’de Liberal Avrupa Derneği isminde bir dernek olmadığını bilmemesine imkan yok; kanun gereği dernekler isim ve tüzük değişikliklerini bildirmek zorundalar. Zira, bu isimde bir derneğin o tarihlerde olmadığını biz Dernekler Müdürlüğünden aldığımız yazı ile belgeledik.

Bu durumda (...) listede yer alan yerlerin örtüştüğü" gibi bir ifadeyi anlamak mümkün değil. İsimler örtüşmediği için mi yerlerin örtüştüğü belirtiliyor?[47] Üstelik, bu listelerde adres bilgisi, yani "yer" belirtilmiyor ki.

Savcılığın çeşitli kurumlardan bilgi talep eden yazılarını ek klasörlerde gördükten sonra, Doğan’ın vekilleri 10. Ağır Ceza Mahkemesi’nden, mahkemenin uygun göreceği şekilde bu cevabı yazıları incelemek için talepte bulundu. Mahkeme heyeti ise savcıların bu konudaki mütalaasına uyumlu olarak bu talebi oy birliği ile reddetti.[48] Sebep yine aynı; cevabi yazılarda kişilere ait özel bilgiler var! Oysa daha önce belirttiğimiz gibi, hastanelerin ve derneklerin saklanması gereken TC kimlik numaraları yok, dolayısıyla bu gerekçe hiç tatmin edici değil.

Kısacası, savcıların tarih tutarsızlıklarını dolayısıyla belgelerdeki sahteciliği tespit etmek için ellerinde yeterli bilgi olmadığını söylemek mümkün değil.

Bunu destekleyen bir başka olgu da, Askeri Bilirkişi Heyetinin 28 Haziran 2010 tarihli raporu ile Genelkurmay Adli Müşavirliğinin savcılığa belgelerdeki tutarsızlıklarla ilgili 17 Mayıs 2010’da verdiği bilgilerin hiç dikkate alınmamasıyla ortaya çıkıyor.

Örneğin, bir önceki bölümde belirttiğimiz CC MAR NAPLES ile ilgili tarih tutarsızlığını, biz kendi araştırmamızla değil, davanın ek klasörünü okurken orada yer alan bir yazışma sayesinde öğrendik. 11 no.lu CD’den çıkan bir Word dokümanında (Öncelikli ve Özellikli Görevlendirme Listesi) bir subayın bağlı olduğu birlik olarak belirtilen CC MAR NAPLES’in 2002-2003 tarihlerinde mevcut olmadığını, bu askeri birliğin 1 Temmuz 2004’de kurularak HQ NAVSOUTH’un yerini aldığını, Genelkurmay Adli Müşavirliği, 17 Mayıs 2010’da Savcılığa gönderdiği yazı ile bildiriyor (Ek klasör no. 14, dizin no. 197). Adli Müşavirliğin yazısı bunun dışındaki başka tarih çelişkilerini de belirtiyor. Ancak bu olgular hiçbir şekilde savcılık tarafından dikkate alınmıyor. Toplam 44.000 sayfayı bulan ek klasörleri okumak için yeterince vaktiniz yoksa, bu ve benzeri önemli bilgiler yüzlerce yazışma, tahliye talepleri, sağlık raporları, vs. içinde kayboluyor.

Belki daha da dikkat çekici bir konu, savcıların iddianameyi hazırlarken bir tümgeneral, iki kurmay albay, bir kurmay binbaşı ve bir mühendis üsteğmenden oluşan Askeri Bilirkişi Heyetinin son derece kapsamlı olan raporunu hiç dikkate almaması. Bu rapor 28 Haziran 2010’da hazırlanıyor ve 1 Temmuz 2010 tarihinde savcılık tarafından teslim alınıyor (Ek klasör no. 30, dizin no. 461).

Bu detaylı raporun bulguları birinci derecede önemli çünkü savcılarının iddialarıyla tamamen çelişiyor. Balyoz Planı ve diğer Eylem planlarının 1. Ordu’da hazırlanmış olduğu, 1. Ordu Plan Seminerinin bir darbe provası olduğu, içeriğinin Kara Kuvvetleri Komutanlığı ve Genelkurmaydan habersiz olarak geliştirildiği ya da değiştirildiği savları tek tek değerlendirilip, reddediliyor. 1. Ordu’da Plan Semineri ile ilgili çalışmalar detaylı bir şekilde belgeleniyor ve bunların askeri teamüllere uygun bir şekilde cereyan ettiği vurgulanıyor. Ek olarak, Balyoz ve Eylem planlarının sahte olduğuna işaret eden tarih tutarsızlıklarının ve askeri yazım kural ve usulleriyle çelişen ifadelerin dökümü yapılıyor. Yaklaşık 3.000 sayfayı bulan (ve kamuoyunun nedense hiç ilgi göstermediği!)[49] bir rapordan bahsediyoruz. Rapor 12 klasör halinde davanın ek klasörleri arasında yerini buluyor (dava klasörleri no. 30-41), ancak savcılar bu raporda sunulan somut olguları ne dikkate alıyorlar ne de sunulan bulguları çürütecek yeni belge ya da kanıt sunuyorlar.

Anlaşılan, burada iddianamenin hazırlanması ve kabulü ile ilgili zamanlama faktörü önem taşıyor. 1 Temmuz’da 3.000 sayfalık raporu teslim alan savcılar muhtemelen o tarihte zaten hazır olan iddianamenin altına 3 Temmuz 2010’da imzalarını atıyorlar. Raporun ele geçmesinden iddianamenin tamamlanmasına kadarki iki günlük süre zarfında savcıların bu rapordaki bilgi ve bulguları değerlendirmelerine olanak yok, buna yeltenmiyorlar da. Formalite gereği iddianamenin bir iki yerinde kısaca bu rapordan bahsediliyor, ancak raporun Balyoz belgelerinin sahte olduğuna dair ortaya koyduğu ciddi ve somut kanıtlar, raporla birlikte davanın ek klasörleri arasında kaybolup gidiyor.

Savcılar Balyoz Sanıklarını Nasıl "Seçti"?

Savcıların iddianameyi hazırlarken kimlerin sanık olacağına nasıl karar verdikleri, sadece iddianame ve eklerinde sunulan bilgiler ile anlaşılabilecek bir konu değil.

11 no.lu CD’nin içinden çıkan Word belgelerinde görevli olarak listelenmiş binlerce insan var. Bu belgelere göre sadece Balyoz Güvenlik Harekat Planı çerçevesinde 1.400 kişi görevlendirilmiş. Bunun yanı sıra, suç unsuru içeren dosyaların üstverilerine baktığınız zaman bu belgeleri kaydetmiş gibi görünen onlarca insan var. Savcılar, 1’inci Ordu’daki plan seminerinde Balyoz darbe planının müzakere edildiğini iddia ediyorlar ve bu seminere katılan 162 kişi var.

Bu iddialar karşısında akla gelecek ilk soru, sanık listesinin nasıl oluşturulduğu.

Daha önce bahsettiğimiz gibi, Balyoz iddianamesinde 196 tane sanık var. Seminere katılan kişilerden sadece 48’i davada sanık; ve katılımcıların önemli bir kısmının (yaklaşık 90 kişinin) ifadesine bile başvurulmamış. Peki kimler "Balyoz" sanığı?

Şimdi isimlerini vermeden iki şüphelinin durumunu karşılaştıralım. Şüpheli X ve Şüpheli Y.

Şüpheliler hakkındaki mevcut deliller:

Şüpheli X, 1’inci Ordu’daki plan seminerine katılıyor. Şüpheli X’in adı Balyoz belgelerinin olduğu CD’nin içindeki bir belgede görevlendirilecek kişiler listesinde geçiyor.

Şüpheli Y, 1’inci Ordu’daki plan seminerine katılmıyor. Şüpheli Y’nin adı Balyoz belgelerinin olduğu CD’nin içindeki iki belgede görevlendirilecek kişiler listesinde geçiyor.

Her iki şüpheli de sorgusunda üzerine atılı suçu işlemediğini, söz konusu planları (Balyoz, Oraj, Suga, vs.) ilk defa basından duyduğunu ifade ediyor.

Şüpheliler hakkında savcıların iddianamede yer alan değerlendirmesine gelince:

"Şüpheli X’in Balyoz Güvenlik Harekat Planının müzakere edildiği 05-07 Mart 2003 tarihinde 1. Ordu Komutanlığı Karargahında yapılan plan seminerine katıldığı, dosyada mevcut 17 no.lu CD içerisinde yer alan (…) başlıklı belgede (…) şeklinde adının geçtiği anlaşılmakta ise de; şüphelinin savunması ve hakkındaki evrak ve belge kapsamlarına göre atılı suçu işlediğine dair hakkında kamu davası açılmasını gerektirecek keyfiyette delil bulunmadığı kanaatine varılmıştır."

"Şüpheli Y her ne kadar savunmasında atılı suçla ilgisinin olmadığını beyan etmekte ise de; yukarıda yazılı delillerin [delil olarak Y’nin adının hangi Word belgesinde geçtiği aktarılıyor] kül olarak değerlendirilmesi neticesinde Balyoz Güvenlik Harekat Planıyla bağlantılı olarak hazırlanan ve içerik ve niteliği iddianamenin genel değerlendirme bölümünde detaylı olarak izah olunan Suga Harekat Planını bağlı olarak bu planın icrası için (…) olarak görevlendirildiği, öncelikli ve özellikli görevlendirme listesinde yer aldığı, bu şekilde Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini Cebren Iskat veya Vazife Görmekten Cebren Men Etmeye Teşebbüs suçunu işlediği kanaatine varılmıştır."

Savcılar, X için bir Word belgesinde adının geçmesinin kanıt oluşturmayacağını değerlendirirken (ki doğal olanı bu), Y’nin adı iki tane Word belgesinde geçtiği için "Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini Cebren Iskat veya Vazife Görmekten Cebren Men Etmeye Teşebbüs suçunu işlediği" kanaatine varıyorlar.  Y, X’den farklı olarak 1’inci Ordu seminerine katılmadığı halde.

Bu iki şüpheli arasında niye böyle bir ayırımın yapıldığı, birincisi için aleyhte delil teşkil etmeyen verilerin diğeri için neden delil teşkil ettiği konusunda iddianame hiçbir şey söylemiyor. Eğer Y’nin yer aldığı iki Word belgesinde adı geçen herkes davada sanık mı diye merak ediyorsanız; hayır.

Ve bu, sadece bir örnek.  Buna benzer çok örnek var.

Hukukun en önemli kurallarından biri hukuk önünde eşittik, yani aynı konumda olan kişilerin aynı muameleyi görmesi gerektiğidir. Burada sadece bir örnekle gösterdiğimiz durum, savcıların sanıkları belirlerken mevcut delilleri  değil, bilmediğimiz başka bir kriteri esas aldığını gösteriyor.

Savcılara Göre "Balyoz Planı Sahte Olamaz Çünkü …"

Balyoz iddianamesinin belirgin özelliklerinden bir tanesi, sanıklar lehine hiçbir olgu (burada sıkça örneklerini verdiğimiz zamanlama çelişkileri ve tutarsızlıklar) konu edilmez ya da ciddi bir değerlendirmeye tabi tutulmazken, çeşitli şekilde yorumlanabilecek verilerin mantık sınırlarını zorlayarak sanıklar aleyhine kullanılmaya çalışılması.

Bir örnekle başlayalım. İddianamenin sonuç bölümünde (s. 957) savcıların yürüttüğü mantık o kadar garip ki hayretler içinde kalmamak mümkün değil:

"Yürütülen soruşturmaya konu BALYOZ HAREKAT EYLEM PLANI ile SUGA HAREKAT PLANI’nın eklerinin önemli ölçüde mevcut olduğu, ORAJ HAVA HAREKAT PLANI’nın eklerinin çoğunun bulunmadığı anlaşılmıştır.

Soruşturmaya konu harekat planları ve belgelerin sahte olarak sonradan düzenlenmiş olduğu iddiasının kabulü halinde, Oraj Hava Harekat Planının da tüm ekleri ile birlikte sahte olarak düzenlenmesi, diğer dokümanlarla birlikte CD’lere kopyalanması mümkün olabilirdi. Bu planın eklerinin bulunmaması, ORAJ HAVA HAREKAT PLANI’nı hazırlayanların çalışmalarını zamanında tamamlayarak teslim edemediklerini veya teslim etmelerine rağmen soruşturma konusu dokümanları gazete muhabirine ulaştıran kişi ya da kişilerin bu belgelere ulaşamadıklarını, ele geçen dokümanların sahte olarak düzenlendiği iddiasının asılsız olduğunu göstermektedir.

Ele geçen dokümanların sahte olarak düzenlendiği iddiasının asılsız olduğunu gösteren neymiş? Oraj planının eklerinin çoğunun bulunmaması! Neden? Eğer Balyoz ve ekleri sahte olarak sonradan düzenlenmiş olsalar, Oraj Hava Harekat Planı da tüm ekleri ile birlikte sahte olarak düzenlenir, diğer dokümanlarla birlikte CD’lere kopyalanabilirmiş.

Nedense savcıların aklına başka olasılıklar gelmiyor. Mesela, üretilen harekat planını komple bir askeri kılıfa uydurmak için gereken verilerin hepsi sahtekarların elinde bulunmamış ve bu yüzden böyle bir plan için gereken eklerin tümünün içi doldurulamamış olması gibi. Ya da siyasi sebeplerle işin aceleye getirilmiş olması gibi.

Peki savcılara göre niçin bu ekler yok? Çünkü ya (1) hazırlayanlar çalışmalarını zamanında tamamlayarak teslim edememişler, ya da (2) bu dokümanları gazete muhabirine ulaştıran kişi bu belgelere ulaşamamış. İki argüman da savcıların iddianamede geliştirdikleri diğer tezlerle çelişiyor. Bir ordu komutanına özel olarak iletilen bir plan içersinde atıf yapılıp da henüz hazırlanmadığı için verilemeyen ekler olabilir mi? Böylesi yarım yamalak bir plan komutana sunulur mu? Ya da çalışmalar henüz tamamlanamamışsa nasıl oluyor da darbenin provası plan seminerinde yapılabiliyor?

Dikkati çeken nokta, bu denli zayıf bir argüman üzerinden savcıların kesin hükme varabilmesi ("asılsız olduğunu göstermektedir").

Savcıların iddianamede izledikleri garip mantığa yine aynı sayfadan ikinci bir örnek verelim. Savcılar ellerindeki CD’lerde bulunan kullanıcı isimlerinden hareketle belgelerin sahte olamayacağını yazıyorlar. Mantıklarını izleyelim:

"Belgeleri oluşturan, kullanan ve son kaydeden kullanıcı isimlerinin bir çoğunun "NAZLI", "m.Uctepe", "79964008″, "HRKBSK", "79561079″, "serkani", "Süha TANYERİ", "fserbest" olduğu görülmüştür. Alınan ifadeler ve yapılan incelemeler neticesinde … "fserbest" kullanıcı isminin Genelkurmay MEBS Başkanlığında görevli Fikret SERBEST isimli bir subaya ait olduğu, powerpoint kullanımında Genelkurmay Başkanlığı ve TSK genelinde bir standart şablon oluşturulması emrine istinaden bu subayın hazırladığı şablonun tüm birliklere dağıtıldığı, hazırlanan dokümanların bu şablon üzerinde değişiklik yapılması suretiyle hazırlandığı,bu sebeple birçok power point belgesinde "fserbest" isimli kullanıcının belgeyi yazan kişi olarak görüldüğü, tüm belgelerin TSK’ya ait bilgisayarlarda hazırlandığı anlaşılmıştır. Pek çok belgede kullanıcı ismi olarak "fserbest" isminin yer alması, belgelerin kötü niyetli kişilerce sahte olarak üretildiği iddiasının dayanaksız olduğunu göstermektedir.

Bunu okuduktan sonra bolca kafamızı kaşıdık. Burada sergilenen mantıksızlık düğümünü çözmeye nereden başlayacağımızı kestirmekte hayli zorlandık.

Önce belirtelim ki "tüm belgelerin TSK’ya ait bilgisayarlarda hazırlandığı"na dair hiç bir kanıt mevcut değil. Ne bilirkişi raporlarında ne başka yerde. Belgelerde görünen kullanıcı isimlerinin TSK mensuplarına ait olması belgelerin ve CD’lerin hangi bilgisayarlardan çıktığına delil teşkil etmez.

Dahası:

1. "Kötü niyetli" kişiler istedikleri belgeyi (orijinal CD’lerden esinlenerek) "fserbest" kullanıcı adı ile hazırlayabilirler.

2. "fserbest" kullanıcı ismiyle yazılmış kimi gerçek belgeler sahte darbe planları ile birlikte aynı CD’nin içine (CD’lere gerçeklik görüntüsü kazandırmak için) kaydedilmiş olabilir.

Her şekilde, belgelerin bir çoğunun "fserbest" kullanıcı ismi taşıması ve bunun bir şablon uygulanmasından kaynaklanması sahtecilik iddiasının "dayanaksız" olduğunu göstermekten çok uzak.

Savcıların suç unsuru içeren CD’deki tarih tutarsızlıklarına işaret edebilecek yazışmaları adli emanete kaldırmaları, Genelkurmay Adli Müşavirliğinin ve Askeri Bilirkişi Heyeti’nin bu CD’nin sahte olduğuna dair sunduğu olguları tamamen gözardı etmeleri, ve üstüne üstlük, yukarıda örneğini verdiğimiz gibi bu CD’nin sahte olmadığını öne sürmek için akıl almaz argümanlar kullanmaları adalet mekanizmasının nasıl işlediği konusunda herkesi kaygılandırmalı.

İddianamenin ek klasörlerini incelemediğiniz ve kendi araştırmanızı yapmadığınız sürece, bunları farketmenize imkan yok; zira tarih çelişkisi içeren listeler, Askeri Bilirkişi Heyet raporu, Genelkurmay Adli Müşavirliği ile yapılan yazışmalar, sadece ek klasörlerde yer alıyor ve klasörlerdeki toplam 44.000 küsur sayfa arasında kaybolup gidiyor.

Sivil Memurelerin İfadeleri

Ek klasörlerin dikkatli bir okuması başka ilginç konuları da ortaya çıkarıyor. Önemli bir husus, 1. Ordu’dan iki sivil memurenin ifadelerinin iddianamede eksik ve yanıltıcı olarak aktarılmış olması.

Savcıların iddiasına göre 1. Ordu Komutanlığı Harekat Başkanlığı’nda  görev yapan iki sivil memure Balyoz CD’lerini Çetin Doğan için hazırladıklarını ifade ediyorlar. Oysa sivil memureler Melek Üçtepe ve Sevilay Erkanı-Bulut’un dava dosyasının ek klasörlerinde yer alan sorgu tutanaklarında böyle bir ifade yok.[50]

Melek Üçtepe’ye 19 adet CD tek tek gösteriliyor. Hatırlatalım; sahte CD’ler 11, 16 ve 17 no.lu CD’ler ve tüm "Balyoz" belgeleri 11 no.lu CD’nin içinde yer alıyor. (17 no.lu CD’de ise 11 no.lu CD’deki belgelerden bir kısmı kayıtlı). Üçtepe 17 no.lu CD için "Bu CD’yi hatırlamadım. Üzerindeki yazı bana ait değildirdiyor. Yine 11 no.lu CD için "Ben bu CD’yi hatırlamadım. Bu CD bizim arşive ait değildir" diyor.

Melek Üçtepe 7,8, ve 16 no.lu CD’leri de hatırlamadığını, ancak geri kalan tüm CD’leri net olarak hatırladığını ifade ediyor, herhangi bir şüphesi bulunmadığını da ekliyor.

Dolayısıyla Melek Üçtepe’nin ifadesine dayanarak "Balyoz" CD’lerin 1. Ordu’dan çıktığını iddia etmek mümkün değil. Daha da ötesi, Üçtepe’nin kendisine gösterilen 19 adet CD arasından büyük çoğunluğunu net olarak hatırlamasına rağmen şaibeli olan 11, 16 ve 17 no.lu CD’leri kesinlikle hatırlamaması yeterince aydınlatıcı.

Diğer sivil memure Sevilay Erkanı-Bulut ise, ilginç bir şekilde aynı gün içinde iki kere sorgulanıyor. İlk sorgusunu yapan Cumhuriyet Savcısı Ali Haydar’dan sonra, ek sorulara ihtiyaç duyulduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı Bilal Bayraktar tarafından ikinci kere ifadesi alınıyor.

Sevilay Erkanı-Bulut ilk sorgusunda Balyoz planını hiç duymadığını açıkça ifade ediyor; Ben Balyoz Güvenlik Harekat Planını ilk defa basından duydum. Çalıştığım dönemde böyle bir Harekat Planı duymadım" diyor.

Kendisine bu sorgusu sırasında 15 no.lu CD gösteriliyor ve Bulut da bu CD’deki belgelerin nereden geldiğini açıklıyor.

İkinci sorgusunda Sevilay Erkanı-Bulut’a öncelikle 11 No.lu ve 17 no.lu CD’lerde yeralan Balyoz Harekat Planı ve ekleri ile ilgili TÜBİTAK raporu gösteriliyor. Bilindiği üzere bu rapor, savcılarca "Balyoz" belgelerinin gerçek olduğuna dayanak olarak gösteriliyor (oysa ki değil).

Ardından teşhis etmesi için kendisine 19 adet CD’nin asılları değil, Baransu’ya teslim edilen DVD’lerden birinin içinden çıkan fotoğrafları gösteriliyor (oysa aynı gün yapılan bir önceki sorgusunda 15 no.lu CD’nin aslı gösterilmişti).Sevilay Erkanı-Bulut fotoğraflarına baktığı CD’lerden, diğer kimi CD’lerin yanısıra, üzerinde "Or.K.na" ve "K.Özel" yazan CD’leri hatırladığını, hatta bu CD’leri Komutana verilmek üzere özel olarak hazırladıklarını ifade ediyor.(Melek Üçtepe’nin sorgu tutanağında savcıların sordukları sorulardan 11 no.lu CD’nin üzerinde "Or K.na", 17 no.lu CD’de ise "K.Özel" yazdığını anlıyoruz.)

Burada şüphe uyandıran üç konu var:

İlk ifadesinde Balyoz planını ilk defa basından duyduğunu net olarak ifade eden Sevilay Erkanı-Bulut’un, iddianamede belirtilmeyen bir sebeple ikinci bir kere sorgulanması,

İkinci sorgusunda Bulut’a öncelikle TÜBİTAK raporunun gösterilmesi,

İlk sorgusunda teşhis etmesi için Bulut’a 15 no.lu CD’nin aslı gösterilirken, ikinci sorgusunda diğer CD’lerin asıllarının gösterilmemesi, bunun yerine CD’lerin bir DVD içinden çıkan fotoğraflarının gösterilmesi.

Eğer ikinci sorgusunda tanıdığını ifade ettiği CD’ler 11 ve 17 no.lu CD’ler ise (sorgu tutanağında bu CD’ler numaraları ile belirtilmiyor), o zaman Bulut’un ikinci ifadesi, Balyoz planını ilk defa basından duyduğunu belirttiği ilk ifadesiyle çelişiyor. Dahası, bu ifade aynı zamanda Melek Üçtepe’nin bu CD için "bizim arşive ait değildir" ifadesi ile de çelişiyor.

Ancak bir tek iddianameyi okuyan birinin bu çelişkilerden haberi olması mümkün değil. Keza iki memurenin de Balyoz planını tanımadıklarını, bu planı kendilerinin hazırlamadıklarını ifade etmiş olmalarını bilemeyeceği gibi.

Savcı Bayraktar İlk TÜBİTAK Raporu Bilirkişisini Nasıl Atadı?

Ek klasörlerden bir diğer ilginç örnek, Savcı Bilal Bayraktar’ın ilk TÜBİTAK raporunu hazırlayan bilirkişiyi nasıl atadığı. Aşağıda bu olay ile ilgili tarih dizinini veriyoruz.

4 Şubat 2010: Savcı Bilal Bayraktar TÜBİTAK’ın Gebze-Kocaeli’nde bulunan UEKAE Müdürlüğü’ne bir yazı yazarak, bilirkişi olarak Hayrettin Bahşi’nin görevlendirilmesini talep ediyor. 4 Şubat 2010 tarihli dilekçede Bayraktar aynen şöyle yazıyor (Ek klasör no. 2, dizin no. 69):

"Cumhuriyet Başsavcılığımızca yürütülmekte olan 2010/185 sayılı soruşturma kapsamında, elde edilen 19 adet CD ve 10 kaset üzerinde çok yönlü inceleme yapılabilmesi için bu konularda uzman bilirkişi hasıl olduğundan, kurumunuzda görev yaptığı anlaşılan uzman bilirkişi Hayrettin BAHŞİ’nin görevlendirilerek en kısa zamanda Cumhuriyet Başsavcılığımıza başvurusunun sağlanması hususu rica olunur."

İlginç olan ilk nokta şu: Bayraktar, UEKAE Müdürlüğü’nden bir bilirkişinin görevlendirilmesini (ya da içinden seçmek üzere bir bilirkişi listesinin gönderilmesini) değil, özellikle Hayrettin Bahşi’nin görevlendirilmesini talep ediyor.

9 Şubat 2010: TÜBİTAK-UEKAE Müdürü Önder Yetiş, bu yazıya 09.02.2010 tarihli bir yazı ile yanıt vererek Hayrettin Bahşi’nin bilirkişi olarak görevlendirildiğini bildiriyor. (Ek klasör no.2, dizin no.70):

"İlgi ile talep edildiği üzere 2010/185 sayılı soruşturma kapsamında 19 adet CD ve 10 adet kasetin çok yönlü incelemesinde bilirkişi olarak Enstitümüz personeli Başuzman Araştırmacı Sn. Hayrettin BAHŞİ görevlendirilmiştir. Bilgilerinize saygılarımla sunarım."

Ancak, dava dosyasında yer alan ve Savcı Bayraktar ile Bilirkişi Bahşi’nin imzalarını taşıyan 04.02.2010 tarihli Teslim ve Tesellüm Tutanağından görüyoruz ki (Ek klasör no.2, dizin no. 86-87), Hayrettin Bahşi CD’lerin imajlarını 4 Şubat 2010’da teslim almış bile! Bahşi, beş gün sonra çıkacak TÜBİTAK’ın görevlendirme yazısını beklemiyor ve CD’lerin imajlarını savcının TÜBİTAK’a yazı yazdığı aynı gün hemen teslim alıyor.

Hukukçular burada bir usulsüzlük olup olmadığını daha iyi değerlendirebilir, ancak olayların akışı bize tuhaf geldi.

Bir sonraki bölümde aktaracağımız üzere, Hayrettin Bahşi incelediği CD’lerin orijinal olduğunu tespit ettiği izlenimi yaratan bir rapor hazırlamış, Bayraktar ve diğerleri bu raporu baz alarak onlarca kişiyi tutuklamıştı (ayrıca Nisan ayı başında soruşturmadan alınmadan hemen önce de yüz kadar kişiyi daha tutuklamaya niyetlenmişlerdi). Bu sebeple ilk TÜBİTAK raporunu hazırlayan Bahşi hakkında Çetin Doğan tarafından hem suç duyurusunda bulunuldu, hem de tazminat davası açıldı.

3. Emniyet

Balyoz iddianamesinin hazırlanma sürecinde Emniyet’in rolü zannedildiğinden çok daha önemli. Zira, İstanbul Emniyet Müdürlüğü Terörle Mücadele Şubesinin Balyoz ile ilgili hazırladığı tespit raporu, kelimesi kelimesine, iddianamenin önemli bir kısmını oluşturuyor. Bunu sadece iddianameyi okuyarak anlamak mümkün değil, çünkü savcılar raporlardan oluşturdukları bölümler için emniyet raporlarına atıfta bulunmuyorlar.

İddianamenin bahsettiğimiz bu bölümü davadaki ana iddiaları ve kanıtlarla ilgili değerlendirmeleri içeriyor. İddianamenin 113’üncü sayfadan itibaren başlayan "(E)Ele geçen CD ve Dokümanların Değerlendirilmesi" başlıklı bölümde, kimi ana belgelerin (Balyoz Güvenlik Harekat Planı, Oraj Hava ve Suga Harekat Planları, Çarşaf ve Sakal Eylem Planları) içeriği olduğu gibi verildikten sonra, "Ele geçen Dokümanların niteliğine ilişkin tespitler" alt başlığında (sayfa 164-389) yer alan bölüm, neredeyse tamamıyla iki emniyet personelinin hazırladığı tespit tutanaklarından birebir alıntılardan oluşuyor.

Bu Türkiye’de ne kadar yaygın bir uygulamadır, bilmiyoruz, ancak bize tuhaf gelen, (her bir 196 sanık için yapılan ayrı değerlendirmeleri bir kenara koyarsak) iddianamenin içerik olarak belki de en önemli bölümünün esasen iki emniyet görevlisinin kaleminden çıkmış olması. Savcıların, iddianamenin bu bölümünü hazırlarken sadece emniyet personelinin değerlendirmelerinden faydalanması—hatta, zaman darlığından diyelim, rapordan bölümleri birebir kopyalaması—doğal karşılanabilecekse de, iddianamenin içerik olarak bu kadar önemli bir bölümünün iki emniyet personelin kaleminden çıkmış olması en azından bize tuhaf geldi.(Savcıların bu bölümleri iddianameye aktarırken yaptıkları değişiklik genelde rapordaki "değerlerlendirilmektedir" gibi yüklemleri "tespit edilmiştir" gibi yüklemlerle değiştirmek.) Üstelik, daha önce belirttiğimiz gibi, Balyoz davasının ek klasörlerinde yer alan Emniyet raporunu okuyup iddianame ile satır satır karşılaştırmadığı takdirde bunun farkedilmesi mümkün değil. Savcılar en azından bu bölümü Emniyet’in raporundan derlediklerini belirtebilirlerdi.

Emniyet raporu iddianamenin önemli bir kısmını oluşturduğu için, bu raporun vasfı ayrı bir önem taşıyor. Bu raporun "son hali" dava klasörleri 20-29 arasında yer alıyor (çoğu Mart ayında yazılmış) ve toplam üç bin küsur sayfa civarında.

Emniyet görevlileri toplam üç bin küsur sayfalık bu çalışmada Balyoz belgelerinin sahte olduğuna işaret eden önemli olgulardan tek bir tanesini bile konu etmiyorlar. Aksine, belgelerin sahteliği konusunda şüphe yaratabilecek kimi bulgulara çeşitli açıklamalar getirmeye çalışıyorlar. Bu nedenle rapor, tarafsız bilirkişilerin bir değerlendirmesinden ziyade, bir münazarada Balyoz belgelerinin gerçek olduğunu savunma rolünü üstlenmiş kişilerin çabalarına benziyor. Bir kaç örnek verelim.

Emniyet Görevlilerinin "Lojistik" Yorumu

26 Mart 2010 tarihli askeri bilirkişi raporu, Balyoz Harekat Planı’nın ekler bölümünde EK-J’nin "Lojistik" olarak belirtilmesine rağmen, belgeler arasında "Millî Mutabakat Hükümeti" isimli dokümanın EK-J olarak yeralmasına şüphe uyandıran bir olgu olarak işaret etmiş. Yani, lojistik eki olarak adlandırılan bir  belgede harekatın lojistiğinin değil de, bir hükümet programının yeralmasının aykırılığına dikkat çekmişler. Benzer şekilde, son Askeri Bilirkişi Heyeti raporu da aynı konuyu (8 no.lu soruda) gündeme getirerek, bu belgelerin askeri eğitim ve öğretim almamış kişiler tarafından hazırlanmış olabileceği şüphesini belirtmiş.

Emniyet görevlileri ise hazırladıkları raporda bu konuya "açıklık" getiriyor (Ek klasör no. 20, dizin no. 230):

Milli Mutabakat Hükümetinin Balyoz Harekat planının ekinde LOJİSTİK olarak belirtilmesi hususu ile ilgili olarak;

Türk Dil Kurumunun internet sitesinden Lojistiğin kelime manası incelendiğinde;

Genel Türkçe sözlükte; 1-ask. Geri hizmet, 2-sf. Geri hizmetle ilgili, 3-man. Modern mantık, anlamına geldiği,

Felsefe terimleri sözlüğünde (1975); Hesap sanatı anlamına geldiği,

İktisat terimleri sözlüğünde; mal ve hizmetlerin sağlanmasına yönelik etkinliklerin yönetimi örgütlenmesi ve planlanması bilimi anlarına karşılık geldiği görülmektedir." diye başlayan açıklama şöyle bitiyor :

"Sonuç itibariyle milli mutabakat hükümeti programı için Lojistik ibaresinin kullanılmasının uygun olduğu değerlendirilmektedir."

Görülüyor ki, raporu hazırlayan emniyet görevlileri Balyoz belgelerini hazırlasalardı, millî mutabakat hükümet programını darbe planının lojistik eki olarak adlandırmakta hiç sakınca görmeyeceklerdi! (Bu bölümün aynen, birebir şekilde, iddianamede de yeraldığını belirtelim.)

Emniyet’in Raporuna Göre 1’inci Ordu Çok Seçici Davranmış

Bu raporda Emniyet görevlileri Balyoz belgelerinin gerçek olduğunu savunmak için zaman zaman gülünç kaçacak argümanlar sunuyorlar. Emniyet görevlilerinin görevlendirme listeleri ile ilgili hazırladıkları tespit tutanağından bir örnek verelim. İddiaya—yani 11 no.lu CD’nin içinden çıkan Word belgelerine—göre, Balyoz darbesinde görevlendirilecekler 1’inci Ordu’ya bağlı çeşitli birimlerde (2., 3., 5., ve 15. Kolordular) ve hatta 1’inci Ordu ile hiçbir organik bağı olmayan Harp Akademileri’nde listeler halinde hazırlanmış ve bu listelerin her biri EK-B olarak adlandırılmış. Daha sonra bu ekler 1’inci Ordu’da toplanmış, ve EK-M LAHİKA 1 "Birleştirilmiş Liste" adı altında birleştirilmiş. Bu listeler ile ilgili Emniyet görevlilerinin yaptığı değerlendirmeye bakalım (Dava klasör no. 20, dizin no. 352):

Yukarıda belirtilen EK-B’lerin LAHİKA 1 isimli belgede birleştirilerek yazıldıkları tespit edilmiştir. Ancak EK-B’lerde toplamda 1401 kişi belirlenmesine rağmen EK-M’de bu sayının 1400 olduğu ve belirlenen isimlerin 1’inci Ordu Komutanlığında bu iş ile yetkili olanlarca da eleme işlemine tabi tutulduğunu göstermektedir. Bu durum ise personel belirlerken ne kadar seçici davranıldığının bir işaretidir.

Buradaki bulgular neler?11 no.lu CD’de 6 tane EK-B başlıklı word belgesi var, ve bu belgelerde toplam 1401 kişi listelenmiş. Yine aynı CD’deki bir Word belgesinde, EK-M Lahika 1’de, bu listelerin birleştirilmiş hali var, ve bu listede ise toplam 1400 kişi var.

Bu bulgulardan yola çıkarak emniyetin yaptığı değerlendirme nedir?1nci Ordu yetkilileri listeleri eleme işlemine tabi tutmuş, ve personel belirlerken çok seçici davranmış!

Tesadüf bu ya, o kadar sıkı ve titiz bir eleme işleminin sonunda elenen kişi, her biri rütbe sırasıyla oluşturulmuş toplam 48 listenin en sonunda yeralan Harp Akademileri’ne ait listelerden, en sonuncusundaki listede, ve en son sıradaki kişi!

Üstelik, daha önce de belirttiğimiz gibi, bu "çok seçici" listedeki 200’e yakin kişi belgenin sözde yazıldığı tarihte ya belirtilen görevlerde değiller, ya da emekli olmuşlar (ya da emeklilik dilekçelerini sunmuşlar).

Seminerden Bir Hafta Önce Gerçekleşecek Eylemin Yaratacağı Kargaşa Seminerde Masaya Yatırılmış!

Balyoz belgelerinin gerçek olduğunu ispatlama gayretkeşliği, Balyoz belgeleri ile seminer arasında bağlantı kurmaya çalışırken de görülüyor ve emniyet görevlilerinin zaman zaman ciddi mantık hataları yapmalarına neden oluyor. Örneğin Emniyet görevlileri Cuma namazı sırasında camilerin bombalanmasıyla ilgili olan Çarşaf ve Sakal eylem planlarının 1. Ordu’da 5-7 Mart tarihlerinde gerçekleşen seminer sırasında açıktan açığa konuşulmamakla birlikte, ortaya çıkacak kaosun masaya yatırıldığını iddia ediyorlar. Buna dayanak olarak da 1. Ordu’daki Seminer sırasında konuşulan irticai eylemler ile Çarşaf ve Sakal planlarındaki bombalama sonrası oluşacak protesto görüntülerinin benzer nitelikte olduğunu belirtiyorlar. Oysa, daha önce de belirtmiştik; Sakal ve Çarşaf eylem planlarının üzerinde belirtilen eylem tarihi 28 Şubat 2003, Cuma günü,yani seminerden bir hafta önce! Emniyet görevlilerine göre Seminerden bir hafta önce gerçekleşmesi planlanan eylemin provası seminer sırasında yapılmış! Bu bölümü savcılar kelimesi kelimesine iddianameye aldıkları için, bu mantık dışı iddia aynı zamanda iddianamede de (sayfa 370) yer alıyor.

Emniyet görevlileri bir de El-Kaide terör örgütünün eylemlerini Balyoz planı çerçevesinde değerlendirdikleri bir tutanak var ki, gerçekten "pes!" dedirtecek cinsten. Emniyet görevlileri, Balyoz şüphelilerinin "gerçekleşmemiş bir darbe planı" yüzünden yeterince cezalandırılmayacak olmalarından endişe duymuş olmalılar, gerçekleşmiş kimi eylemleri, örneğin El-Kaide’nin üstlendiği Sinagog ve banka bombalamalarını da Balyoz şüphelilerine bağlıyorlar. (Bu durumda Çetin Doğan görevdeyken Cami bombalamayı planlamış, ancak kısmet olmayınca, emekli olduktan sonra Sinagogları bombalamış.)

Emniyetin 11 No.lu CD Hakkındaki Raporu

Son olarak emniyet görevlilerinin bir başka raporunda yanlış bilgi içeren bir bölümden bahsetmek istiyoruz. Tüm suç unsurlarının 11 no.lu CD’ye kaydedilmiş olması nedeniyle bu CD ile ilgili Emniyet tarafından hazırlanmış 21 Haziran 2010 tarihli bir Ek Mütalaa Raporu var. Bu rapor yukarıda bahsettiğimiz gibi yorumlardan ziyade TÜBİTAK’ın raporuna benzer olarak CD’nin üstverileri ile ilgili bilgiler içeriyor.

Bu raporunun son sayfasında "Değerlendirme" başlığı altında dört madde yer alıyor (Dava klasör no. 49, dizin no. 321) ve ikinci madde aynen şöyle:

2. Soruşturma kapsamında incelenen CD’lerden 1,6 ve 19 nolu CD’ler haricinde kalan diğer CD’lerin oluşturulduğu programın, 11 nolu CD’nin oluşturulduğu program ile aynı olduğu anlaşılmıştır.

Bu bilgi kesinlikle yanlış. İki TÜBİTAK raporunda da, her bir CD’nin hangi program ile oluşturulduğu listelenmiş.TÜBİTAK’ın listesinden gördüğümüz üzere, 11, 16, ve 17 no.lu CD’ler diğer CD’lerden farklı bir versiyon ile yazılmış.

2,3,4,5,7,8,9,10,12,13,14,15, ve 18 no.lu CD’ler Easy CD Creator 5.3 (105) ile kaydedilmişken, 11,16, ve 17 no.lu CD’ler Easy CD Creator 5.2 (061) ile kaydedilmiş. Aynı markaya ait, iki farklı sürüm. Teknik olarak bu iki programdan "aynı program" diye bahsedilmesi mümkün değil. Aynen Microsoft Word 2000 ile Microsoft Word 2004’ten aynı program diye bahsedilmeyeceği gibi. Teknik bilirkişi vasfındakilerin bunun ayırdında olmaması ihtimali de yok.

Bu konu, 26 Mart 2010 tarihli askeri bilirkişi raporunda da belirtiliyor:

Emniyetin "tarafsız" bilirkişileri, doğru olmadığı halde, neden 11 no.lu CD’nin diğer CD’ler ile aynı programla oluşturulduğunu yazıyor?  Bu bölümü bu soruyla bitiriyor, TÜBİTAK’ın soruşturma sürecindeki rolüne geçiyoruz.

3. TÜBİTAK

TÜBİTAK’ın ilk Balyoz raporu

Savcı Bilal Bayraktar’ın bizzat ismini vererek seçtiği TÜBİTAK mensubu Hayrettin Bahşi’nin başka iki TÜBİTAK çalışanı (Erdem Alparslan ve Tahsin Türköz) ile birlikte 19 Şubat 2010’da hazırladığı beş sayfalık rapor savcılar tarafından Balyoz belgelerinin orijinal olduğuna dair kanıt ve onlarca şüphelinin tutuklanmasına gerekçe olarak gösterildi.

TÜBİTAK’ın Balyoz CD’leri için hazırladığı bu rapor, raporu değerlendiren bir uzman kişinin ifadesiyle, "en iyi ihtimalle sorumsuzca, en kötü ihtimalle ise kasıtlı olarak okuyanı yanıltmak üzere yazılmış."

Bu raporla ilgili bilgileri, çeşitli sorular ile ara başlıklar altında sunuyoruz.

Balyoz Soruşturmasında TÜBİTAK Raporu Neden Hayati Önem Taşıyor?

Baransu’ya kimin verdiği belli olmayan bavulda Balyoz ile ilgili tüm suç unsuru belgeler CD’lerin içinde kayıtlı. Bu belgelerin hazırlandıkları iddia edilen tarihlerde (2002-2003) alınmış imzalı ya da imzasız çıktıları yok. Tüm belgeler dijital formatta ve 11 no.lu CD’nin içinde kayıtlı. Bu sebeple, bu CD’lerin orijinal olup olmadığı, yani iddia edilen kişiler tarafından ve iddia edilen tarihlerde oluşturulup oluşturulmadığı konusu, dolayısıyla TÜBİTAK’ın bu konuda yapacağı saptama birinci dereceden önemli.

Tübitak’ın Sadece CD’ler Üzerinde Yaptığı Üstveri İncelemesi İle CD’lerin Gerçekte

Kimler Tarafından ve Ne Zaman Hazırlandığını Tespit Etmesi Mümkün mü?

Bu sorunun yanıtı çok basit: hayır. Soruşturma sürecinde iki Amerikan bilirkişi kurumunun (Computer Investigative Associates ve Cyber Diligence) raporlarında, Askeri Savcılığın ve İTÜ’nün hazırladığı çeşitli raporlarda da açıkça belirtildiği gibi, sadece CD’ler üzerinden yapılan bir inceleme ile CD’nin ve içindeki belgelerin gerçekten kimler tarafından ve ne zaman yaratıldığını tespit etmek mümkün değil. Zira, sahte bir CD hazırlamak isteyen herkes, bu iş için kullandığı bilgisayarın sistem saatini ve kullanıcı adını değiştirerek istediği tarih ve kullanıcı ismiyle belge üretebilir, bu belgeleri bir CD’ye kaydedebilir. Bu basit gerçek bilahare TÜBİTAK’tan değişik bir bilirkişi heyetinin hazırladığı ikinci bir raporda da (mecburen) belirtiliyor.

TÜBİTAK raporu neyi tespit etmiş?

Sadece CD’ler üzerinde yapılan bir üstveri incelemesiyle CD’lerdeki belgelerin gerçek olduğunu (üzerinde görünen kullanıcılar tarafından üzerinde görünen tarihlerde oluşturulduğunu) tespit etmek teknik olarak mümkün olmadığı halde, TÜBİTAK bilirkişileri raporlarının tek bir yerinde bile—örneğin bir dipnot olarak bile—bu gerçeği belirtmiyorlar.

Bu bilirkişiler, belgelerin kötü niyetli kişilerce üstverileri tutarlı olacak bir şekilde oluşturulması halinde, bu sahteciliği yaptıkları analizle tespit edemeyeceklerini belirtmedikleri gibi, kullandıkları ifadeleri özenle seçerek, CD’lerin gerçek olduğunu tespit ettikleri izlenimini veriyorlar.[51]

TÜBİTAK raporunun sonuç kısmı söyle:

"1. Dosyaların oluşturma ve son kaydetme tarihlerinin 2003 yılı ve öncesine ait olduğu tespit edilmiştir."

Bunlar besbelli çok dikkatle, ve okuyanı yanıltmak için seçilmiş kelimeler. TÜBİTAK bilirkişileri "Dosyalar 2003 yılı öncesinde oluşturulup 2003 yılı ve öncesinde son olarak kaydedilmiştir" demiyor. Yani, bilirkişiler dosyaların 2003 yılı ve öncesinde kaydedildiğini tespit etmiyor, dosyaların kaydetme tarihlerinin 2003 yılı ve öncesine ait olduğunu tespit ediyorlar. Kaydetme tarihi olarak bahsi geçen tarih, belgeyi hazırlayanın bilgisayarının sistem saatinin gösterdiği tarih, ve teknik olarak gerçek tarihle aynı olmayabilir (özellikle birileri sahte belge üretmek istediyse)!

Bilirkişilerin seçtiği ifadeler, savcılarda TÜBİTAK’ın belgelerin orijinal olduğunu tespit ettiği izlenimi yaratıyor, ve tutuklamalar başlıyor. TÜBİTAK’ın bilimsel kimliğini bir kenara bırakıp bu denli yanıltıcı bir rapor hazırlamış olması bizi hayretler içinde bırakıyor.

Balyoz soruşturmasındaki önemi nedeniyle TÜBİTAK raporunu soru-cevap şeklinde özetliyoruz.

SORU: TÜBİTAK raporu CD’deki belgelerin orijinal olduğuna dair bir saptama içeriyor mu?

CEVAP: Hayır.

SORU: TÜBİTAK’ın incelemesi CD’deki belgelerin 2003’de ve önceki tarihlerde yazıldığını tespit etmiş mi?

CEVAP: Hayır.

SORU: TÜBİTAK raporunun tespit ettiği nedir?

CEVAP: Dokümanların üzerinde (metadatada) görünen oluşturma ve kayıt tarihleri ile CD’lerin üzerinde görünen yazdırma tarihlerinin 2003 ve daha öncesine ait olduğunu tespit etmiş.

SORU: Bu tespit dokümanların 2003 ve öncesinde yazıldığına dair kanıt teşkil ediyor mu?

CEVAP: Hayır.

SORU: TÜBİTAK’ın başka ne tespiti var?

CEVAP: Söz konusu belgelerin, 2002-2003 tarihlerinde mevcut olan yazılımlarla yazıldığı kanaatindeymiş.

SORU: Bu kanaat, o belgelerin 2002-2003 tarihlerinde yazıldığını ispatlıyor mu?

CEVAP: Hayır.

SORU: Başka tespit?

CEVAP: CD’lerin 2002-2003 tarihlerinde mevcut olan CD yazdırma programlarıyla kaydettiği kanaatindeymiş.

SORU: Bu kanaat, o CD’lerin 2002-2003 tarihlerinde yazdırıldığını ispatlıyor mu?

CEVAP: Hayır.

SORU: Başka tespit?

CEVAP: CD’lere daha sonradan ekleme yapılmadığını tespit etmiş.

SORU: Bu ne anlama geliyor?

CEVAP: "Balyoz" belgelerinin içinde bulunduğu CD’leri kim kaydettiyse, CD’leri bir seferde kaydetmiş.

SORU: Peki bu, belgelerin orijinal olduğu anlamına mı geliyor?

CEVAP: Hayır (ne ilgisi var?).

SORU: Başka tespit?

CEVAP: Hepsi bu kadar.

SORU: TÜBİTAK sadece CD’ler üzerinden yaptığı inceleme ile dokümanların gerçek olduğunu ispatlayabilir miydi?

CEVAP: Hayır, bu bilimsel olarak mümkün değil.

SORU: TÜBİTAK bunun mümkün olmadığını raporunda belirtmiş mi?

CEVAP: Hayır.

SORU: TÜBİTAK eldeki verilerin ışığında sorumlu ve dürüst bir rapor hazırlamış mıdır?

CEVAP: Hayır.

SORU: TÜBİTAK bile bile yanıltıcı bir raporun altına imza atmış mıdır?

CEVAP: Öyle görünüyor.

SORU: TÜBİTAK’ı Türkiye’nin saygın ve tanımı gereği tarafsız bir "bilim" kuruluşu olarak kabul etmek hala mümkün müdür?

CEVAP:  …

Bu raporu hazırlayanların bilimsel tarafsızlık ilkesini nasıl çiğnediği bu süreçte iki akademisyen olarak içimize sindirmekte en çok zorluk çektiğimiz şeylerden biri. Bu sebeple 11 Mayıs 2010’da TÜBİTAK Başkanına açık bir mektup gönderdik. Mektubu ve aldığımız yanıtı bu bölümün sonunda bulabilirsiniz.

11 Haziran 2010 tarihli, Prof. Dr. Ömer Anlagan’ın mektubumuza yanıtı ise aynen şöyle:

"İlgi yazınızda bahsi gecen raporu hazırlayan bilim insanlarımız, Mahkemece kendilerine verilen bilirkişilik görevini, bilimsel veriler doğrultusunda ulaştıkları sonuçları Mahkemeye ileterek ifa etmişlerdir."

TÜBİTAK’ın İkinci Balyoz Raporu

26 Mart 2010 tarihli Askeri Bilirkişi raporu üstveri bilgilerinin kötü niyetli kişilerce kolaylıkla değiştirilebileceğini belirttikten sonra, 11, 16, ve 17 no.lu CD’lerde sahteciliğe işaret eden kimi bulgulara dikkat çekiyor. Örneğin, suç unsuru içeren 11, 16, ve 17 no.lu CD’lerin diğer CD’lerden farklı olarak EASY CD Creator 5.2 (061) sürümü ile yaratıldığını, ayrıca bu CD’lerdeki belgelerde kullanıcı adlarının isim-boşluk-soyad (örneğin, SÜHA TANYERI) şeklinde belirdiğini, oysa TSK’da kullanıcı adı tanımlamalarında boşluk kullanılmadığını belirtiyor. (Zaten TÜBİTAK raporundaki üstverileri incelediğinizde, suç unsuru içeren CD’ler dışında hiçbir CD’de bu tip kullanıcı adı görmüyorsunuz- kullanıcı adlarının büyük bir kısmı numaralardan oluşuyor.)

Bunun üzerine savcılar, Askeri Bilirkişi Raporu ile TÜBİTAK raporu arasındaki çelişkilerin açıklanması için TÜBİTAK’tan yeni bir bilirkişi raporu istiyorlar. Bir önceki bilirkişi atamasının aksine, bu sefer bilirkişilerin atamaları, davanın ek klasörlerindeki yazışmalardan gördüğümüz kadarıyla büyük bir titizlikle yapılıyor.

Savcılar ikinci raporda yeni bilirkişi heyetinden 7 soruya yanıt vermesini istiyorlar.

Yeni bilirkişi raporunun sonuç bölümüne baktığımızda, bir önceki bilirkişi raporu ile çelişmemek için özel bir dikkatle kaleme alındığını görüyoruz. Ancak, savcılar çok spesifik sorular sorduğu için, TÜBİTAK bilirkişileri raporda bu soruları yanıtlamak zorunda kalmış. Bazen daha doğrudan yanıtlar vermek yerine, konuyu gereksizce dağıtıp uzatmış olsalar da, neticede sorulara yanıt vermişler.

Sadece CD’ler üzerinden yapılacak bir incelemeyle CD’lerin gerçekten kimler tarafından ve ne zaman yazıldığının bilimsel olarak tespit edilemeyeceğini konusunda TÜBİTAK’ın yeni raporu söyle diyor (aşağıdaki alıntı, TÜBİTAK bilirkişilerinin Askeri Bilirkişi raporundaki bu konuyla ilgili 5-d maddesine cevabı):

5. İlgili raporun 5-d maddesinde açıklanan tespite cevaptır. İfade edildiği gibi herhangi bir dökümanın üstveri (öznitelik) bilgileri uygun bir ortam oluşturularak yeniden düzenlenebilir, yeniden oluşturulabilir. Eğer bu veriler kendi içerisinde tutarlı olarak yaratıldıysa ve kötü niyetli olarak sahte döküman üretildiyse, bu durum sadece CD ve içerisindeki dökümanlar teknik olarak incelenerek tespit edilemez. Diğer taraftan, söz konusu araştırma kapsamında yapılan incelemeler sonucunda herhangi bir teknik tutarsızlığa rastlanmamıştır.

Tekrarlayalım: Eğer bu veriler kendi içerisinde tutarlı olarak yaratıldıysa ve kötü niyetli olarak sahte doküman üretildiyse, bu durum sadece CD ve içerisindeki dokümanlar teknik olarak incelenerek tespit edilemez.

İşin tuhaf tarafı, TÜBİTAK bilirkişileri verilerin tutarlı bir şekilde yaratıldığı bir sahteciliğin sadece CD’ler üzerinde yapılan bir incelemeyle teknik olarak tespit edilemeyeceği gerçeğini söyledikten sonra, "yapılan incelemeler sonucunda herhangi bir teknik tutarsızlığa rastlanmamıştır" diyor. Bu son cümlenin yersiz olduğu ve anlam kargaşası yarattığı bir gerçek.

TÜBİTAK’ın bilirkişileri, savcıların dikkatle seçtiği ve konuyu aydınlatmaya yönelik soruları sayesinde ilk TÜBİTAK raporunda yeralmayan gerçekleri söylemek  "zorunda kalmış."  Zorunda kalmış ifadesini kullanmamızın nedenini ancak rapor okuyunca anlamak mümkün. Yukarıda verdiğimiz örneğe benzer olarak, kimi yanıtlardan sonra "ancak" ve "öte yandan" gibi bağlaçlar ile savcıların sorusuyla doğrudan ilgili olmayan ve konuyu dağıtacak ve ilk raporu aklayacak nitelikte ifadeler koymuşlar.

Benzer şekilde, sonuç bölümündeki ifadeler ilk TÜBİTAK raporunun eksiklerini kapatmaya yönelik. Tam da bu yüzden,  yeni raporla kimi basında yeralan çarpıtılmış ve gerçeği yansıtmayan haberler çıkıyor. Örneğin 21 Haziran 2010 tarihinde Haber Vaktim sitesi bu raporu "Balyoz’cuları üzecek rapor" olarak lanse ederken[52] , Radikal gazetesi ise raporu "TÜBİTAK’tan gelen ikinci rapor: Sahtecilik yok "başlığı altında konu ediyor.[53]

Yayımlanan haberlere baktığımızda, yeni TÜBİTAK raporu ile ilgili haberleri yapanların genel olarak iki grupta toplandığını görüyoruz:

GRUP 1: TÜBİTAK raporunun tamamını değil, sadece dikkatli seçilmiş bir dille yazılmış olan sonuç bölümüne bakarak yanıltıcı haber yapanlar.

GRUP 2: Raporun tamamını okumakla birlikte, kasten yanlış ve yanıltıcı haber yapanlar.

İkinci grup ahlak dışı hareket ettiği için, söyleyecek bir şey yok. Ancak ikinci gruptakilerin TÜBİTAK raporunu baştan sona okuması gerekirdi.

Zira, Raporda "Balyoz" CD’lerinde sahtecilik yoktur gibi bir tespit yok. Hatta yukarıda bir kesitini verdiğimiz üzere, tutarlı bir şekilde yapılmış sahteciliğin TÜBİTAK’ın yaptığı teknik incelemeyle (CD’ler üzerinden) tespit edilemeyeceği raporda açıkça belirtiliyor (sayfa11, madde 5). Ayrıca, bu raporda CD’lerde adı geçen kullanıcıların gerçek kişiler olduğuna dair bir tespit yapılmadığı da açıkça belirtiliyor (sayfa 17).

Daha önceden de belirttiğimiz gibi, TÜBİTAK raporunun konuyu aydınlatmaya yönelik sorulara yanıtlarında sorunun yanıtının yanı sıra, soruyla doğrudan ilgili olmayan, ancak TÜBİTAK’ın ilk raporundaki eksiklikleri örtmeye yönelik ifadelerin olduğunu, bu ifadelerin dikkatli okuma yapmayanları yanılttığını görüyoruz.

Raporun sonuç bölümündeki paragrafı aşağıda veriyoruz:

Genel değerlendirme olarak, TÜBİTAK’ta görevli Erdem ALPARSLAN, Tahsin TÜRKÖZ ve Dr. Hayrettin BAHŞİ tarafından hazırlanan 19/02/2010 tarihli bilirkişi raporunun ekinde sunulan üstveri bilgilerinin tutarlı olduğu, bu bilgilerin ayrıca diğer bilirkişi incelemelerinde de kaynak olarak kullanıldığı, üstveri bilgilerinin teknik olarak yanlış olduğuna dair herhangi bir iddia olmadığı görülmüştür. Aynı üstveri bilgileri üzerinde yapılan teknik incelemelerde, sahtecilik şüphesini artırdığı ifade edilen çelişkilerin bir kısmının CEVAP-3, CEVAP-5 ve CEVAP-6’da anlatıldığı üzere teknik olarak bir çelişki göstergesi olmadığı, normal sistem/kullanıcı davranışları dahilinde oluşabileceği ve sahtecilik bulgusu olmadığı sonucuna varılmıştır. Bir kısım çelişkilerin ve farklı tespitlerin ise bilirkişilerin farklı uzmanlık alanlarına (askeri yazım kuralları vb.) sahip olmasından kaynaklandığı sonucuna varılmıştır.

Şimdi bu paragrafta yazanları maddeler halinde inceleyelim.

1.TÜBİTAK’ın ilk raporundaki üstveri bilgileri tutarlı, ayrıca bu üstverilerin teknik olarak yanlış olduğu iddiası bulunmuyor.

Üstverilerin tutarlı olması sahtecilik olmadığı anlamına gelmiyor. Bu da raporda belirtilmiş (sayfa 11).

2.Cevap 3, Cevap 5 ve Cevap 6’da anlatıldığı üzere, bu üstveriler üzerinden yapılan incelemede teknik bir çelişki göstergesi ve sahtecilik bulgusu yok.

Bu bölümü, atıfta bulunulan "Cevap"lardan bağımsız okuyarak, "sahtecilik yoktur" diye yorumlayamazsınız.  Peki, Cevap 3, 5 ve 6’nin ilgili kısımları ne diyor?

Cevap 3: Yazıcıya gönderme tarihinin oluşturma tarihinden önce olması teknik olarak mümkündür ve bir çelişki değildir.

Cevap5-d:  Tutarlı olarak yaratılan ve kötü niyetli olarak sahte dokümanın yaratılması durumunda, sadece CD’ler üzerinden yapılan teknik inceleme ile bu saptanamaz.

Cevap 6: İlk rapordaki incelemeler CD ve içerisindeki dosyaların  üstverisinden oluşmaktadır. Raporda bahsedilen kullanıcıların gerçek kişiler olduğuna dair bir tespit yapılamamıştır.

Kısacası, TÜBİTAK raporu üstverinin tutarlılığından yola çıkarak sahtecilik bulgusuna rastlamadığını belirtiyor. Ancak yine raporda belirttiği gibi tutarlı bir şekilde yapılmış sahteciliğin yaptıkları teknik incelemeyle saptanamayacağını söylüyor. Dolayısıyla, TÜBİTAK raporu "Balyoz CD’lerinde sahtecilik olmadığını tespit ettik" demiyor, teknik olarak diyemeyeceğini de raporunda açıklamış.

3.TÜBİTAK’ın ilk raporu ve Askeri bilirkişi raporu arasındaki bir kısım çelişkilerin ve farklı tespitlerin farklı uzmanlık alanlarına (askeri yazım kuralları vb) sahip olmasından kaynaklanıyor.

TÜBİTAK’ın bu konuda bilgi sahibi olmaması doğal, zaten bu konuda görüş bildirmiyor. Örneğin, askeri bilgisayarlarda kullanıcı adı olarak "isim-soyadı" yeralmadığı, kullanıcı isimlerinin bir dizi numaradan oluştuğunu TÜBİTAK bilemez. "Balyoz" darbesi ile ilgili belgelerin toplandığı CD’lerde kullanıcı adları olarak isimler var, diğer CD’lerde ise kullanıcı adı olarak numaralar var. (TÜBİTAK’ın ilk raporunun ekinden görülebilir). Sahteciliğe işaret eden bu tip çelişkileri TÜBİTAK’in tespit etmesi zaten beklenen bir durum değildi.

TÜBİTAK raporunda "Balyoz" CD’lerinde sahtecilik yoktur tespiti yok. Ancak kamuoyunda raporun bu şekilde (kasıtlı ya da kasıtsız) çarpıtmak mümkün olduysa, raporu yazanların kullandıkları ifadeler ile bu fırsatı yaratıklarını söylemek haksızlık olmayacaktır.

Özel yetkili mahkemelerin yürüttüğü soruşturmalar ile ilgili olarak TÜBİTAK’ın hazırladığı bilirkişi raporlarının ayrı bir araştırma konusu olduğunu düşünüyor, bu kitabın kapsamı dışında olduğu için TÜBİTAK’ın "bilim insanlarının bilimsel veriler doğrultusunda" diğer davalarda için hazırladığı raporları burada konu etmiyoruz.

TÜBİTAK Başkanı’na Açık Mektup

11 Mayıs 2010

Prof. Dr. Nüket YETİŞ, TÜBİTAK Başkanı

cc: Mehmet Önder YETİŞ, TÜBİTAK, Ulusal Elektronik ve Kriptoloji Araştırma Enstitüsü Müdürü

Sayın Nüket Yetiş:

Bu mektubu size iki bilim insanı sıfatıyla yazıyoruz.  

Başkanı olduğunuz kuruma bağlı Ulusal Elektronik ve Kriptoloji Araştırma Enstitüsü’nün üç teknik bilirkişi tarafından 19 Şubat 2010 tarihinde "Balyoz" CD’leri hakkında hazırlanmış olan Bilirkişi Raporunu, üzerinde bulunan erişim kısıtının kalkmasıyla birlikte okuma, daha da önemlisi hakkında bilgisayar adli tıp tetkikleri yürüten uzman kişilerden görüş alma fırsatını bulduk.

Kurumunuz bünyesinde hazırlanan raporun bilimsel bir tarafsızlıkla hazırlanmadığını büyük bir kaygıyla görüyoruz. ABD’de bilgisayar suçları soruşturmaları ve bilgisayar adli tıp tetkikleri alanında başvurduğumuz iki farklı uzman kuruluş (Cyber Diligence, Inc. ve Computer Investigative Associates), CD’lere kayıtlı kimi dokümanlar üzerinde yapılan herhangi bir araştırmanın, dokümanların yazıldığı bilgisayar sistemleri üzerinde bir adli tıp incelemesi yapılmaksızın, dokümanların hangi tarihlerde ve hangi kullanıcılar tarfından oluşturulduğu ve hangi tarihlerde CD’lere kaydedildiklerine dair kesinlik içeren bir hükme bilimsel olarak varılamayacağını bildiren görüş raporlarını sundular.

Bu uzmanlardan Kurumunuzun hazırladığı bilirkişi raporunu ekleriyle birlikte inceleyen Sayın Yalkın Demirkaya’nın (Cyber Diligence, Inc.) Sonuç bölümünde TÜBİTAK raporu hakkında yaptığı değerlendirmeyi içeren metni aynen aktarıyoruz (altını çizdiğimiz kısımlara ayrıca dikkatinizi çekmek istiyoruz):

"2. Erdem Alparslan, Tahsin Türköz ve Dr. Hayrettin Bahşi tarafından hazırlanmış raporda ise kanımca hatalı bir yaklaşım izlenmiştir. Söz konusu rapor, kişilerin hürriyetleri ile itibarlarının mevzubahis olduğu bu denli önemli bir dava için sorumsuz eksiklikler sergilemektedir.

2.a. Bu raporda, Sayın Fildiş’in [Y.N.: Askeri Bilirkişi raporunu hazırlayan uzman] bilirkişi raporunda da dikkati çektiği ve belgelerde sahteciliğe işaret eden bulgular tamamen gözardı edilmiştir.

2.b. Kaldı ki, söz konusu CD’lerde sahteciliğe işaret eden bu bulgular yer almasaydı dahi, sadece metadata üzerinden yapılan bir inceleme ile bu CD’lerdeki belgelerin gerçek olduğu sonucuna varmak mümkün olmazdı.

3. Eldeki delillerin kaynağı ve teknik yöntem, soruşturma ve usul açısından tüm çarpıklıklar göz önünde bulundurulduğunda, bu belgelerin sahte olması muhtemeldir ve herhangi bir yargı sürecinde kullanılmaları son derece sakıncalıdır."  

Böyle olduğu halde, Kurumunuza bağlı ilgili Enstitüsünde  sadece CD’ler üzerinde yapılan bir inceleme ile "Dosyaların 2003 yılı ve öncesinde oluşturulduğu ve kaydedildiği tespit edilmiştir" gibi bir sonuca bilimsel olarak varılamayacağını (elbette) bilen teknik uzmanlarınız, raporda bu ifadeyi kullanmamış olmakla birlikte, buna benzeyen ve okuyanda yapılan incelemenin bu konuda kesin sonuca vardığı izlenimini yaratan bir ifade kullanmışlardır. Söz konusu raporun sonuç bölümünde ilk madde olarak beliren"Dosyaların oluşturma ve son kaydolma tarihlerinin 2003 yılı ve öncesine ait olduğu tespit edilmiştir" ifadesi özenle seçilmiş ve yanıltıcı bir ifadedir.  Bu da hem soruşturmayı yürüten savcılarda, hem de kamuoyunda "TÜBİTAK raporu belgelerin orijinal olduğunu saptadı" şeklinde yorumlanmıştır.

Ayrıca, raporu hazırlayan uzmanlarınız, sadece metadata üzerinden yaptıkları inceleme ile belgelerin gerçek yazılış ve kaydediliş tarihlerini tespit edemeyecekleri gerçeğini belirtmeyerek,  eksik ve dolayısıyla yanıltıcı bir rapor sunmuşlardır.  Daha da vahimi, belgelerde sahteciliğe işaret eden konuları tamamen göz ardı ederek, raporlarına hiç konu etmemişlerdir.

Özet olarak, Kurumunuzun çatısında hazırlanan bu rapor, herhangi bir "tarafsız bilim kuruluşunun" bünyesinde hazırlanmış olduğu kabul edilemeyecek bir vasıftadır. Sebebiyet verdiği ağır sonuçlar da göz önüne alındığında mazur görülmesi düşünülemez. Bu kurumun yönetiminden sorumlu bir bilim insanı olarak bu durumu en azından kaygıyla karşılıyor olduğunuzu düşünmek isteriz.

Hayatını bilime vakfetmiş insanların görevi, bilim etiği ve prensiplerini başka her türlü değerin önünde tutmak, meslek ahlakının hiç bir şartta çiğnenmesine izin vermemektir. Ülkemizin saygın bir kurumunun, saygınlığını muhafaza etmeniz için gereken çabayı göstereceğiniz ümidiyle.

Saygılarımızla,

Pınar Doğan, Lecturer in Public Policy ve Dani Rodrik, Professor of International Political Economy

John F. Kennedy School of Government, Harvard Univesity

BÖLÜM 5
MEDYA VE BALYOZ

1. Taraf Gazetesi

Taraf Gazetesi, sözde onurlu bir "emekli subay"ın Mehmet Baransu’ya teslim ettiği bir bavul dolusu belgeyi, belgelerin gerçek olup olmadığını irdelemeksizin yayımladı. Oysa, bugün biliyoruz ki "bir bavul belge" kalabalığı içinde Balyoz belgelerinin sadece dijital kopyaları var, ve suç unsuru içeren belgelerden hiçbirinin, 2002-2003 yılında alınmış, imzalı veya imzasız bir çıktısı yok.

Herşeyden önce, basın-yayın etiğinden biraz olsun feyz almış ve biraz ciddiyet sahibi herhangi bir gazetenin, kimin teslim ettiği belli olmayan ve bu derece ağır suçlamalar içeren belgeleri yayımlamadan önce haber kaynağın güvenilirliğini araştırması ve CD’lerin gerçekliğini donanımlı teknik bir kurum tarafından teyit ettirmesi gerekirdi. Bu araştırmalardan sonra belgelerin gerçek olduğu kanaatine varmış olmaları durumunda da, belgeleri yayımlamadan suçlanan şahısların görüşlerinin almaları ve suçlamalarla beraber yayında aktarmaları gerekirdi.

Taraf’a bu belgeleri ileten, sözde 1. Ordu’da 2002-2003 yıllarında görev yapmış emekli bir subay. Ancak burada kuşku uyandıracak ilk konu, bu subayın bu belgeleri neden 7 yıl saklamak ihtiyacı hissettiği. İkinci konu ise bu belgeleri neden doğrudan savcılara değil de, Baransu’ya teslim ettiği.

Suç unsuru içeren belgeler sadece dijital formda olduğu için, ve bilgisayar ortamında sahtecilik yapmak o kadar kolayken, üç gazetecinin, biz oturup CD’leri inceledik ve 2003’te 1. Ordu’dan çıkmış olduklarına kanaat getirdik diyebilmesi ancak—en hafif terimiyle—gülünçtür.

Öte yandan, Taraf gazetesinin Balyoz belgelerini yayımlamadan suçlanan şahısların görüşlerini almamış olması hiç bir mazeretle açıklanamaz. Ne delillerin karartılması, ne suçlananların kaçmaları, ne de başka bir şey sözkonusudur.

Üstelik, Taraf gazetesi, sahte Balyoz belgelerini yayımlayarak sahte belge üreten bir çetenin işlediği suça alet olmakla kalmadı. Mevcut belgeleri bile kimi çarpıtmalarla yayımlayarak, ve soruşturma sürecinde bir şekilde dezenformasyon üreterek kendisine biçilen rolden fazlasını "hakkıyla" yerine getirdi.

Taraf Gazetesinin Balyoz Belgelerinde Gördüğü  "Dijital Parmak İzleri"

Önce, Taraf gazetesinin belgelerin gerçekliğinden nasıl emin oldukları sorusundan başlayalım. Gazetenin yöneticilerinden Yasemin Çongar, tutuklamaların gerçekleştiği günün ertesindeki köşesinde "Onurlu askerin umutlu günü" başlığı altında şunları yazıyor:[54]

"[…] Zira elimizdeki belgelerin ‘gerçeği’ yansıttığından emin olmamız için yeterince bulguya ve bilgiye sahiptik. [...] Dijital parmak izleriydi bunlar. Bu izler sayesinde, darbe harekâtının, cami bombalama emrinin, uçak düşürme senaryosunun, hatta darbeden sonra kurulacak hükümetin programının, hangi subaylar tarafından yazıldığını, hangi subaylar tarafından kaydedildiğini elektronik olarak teyit etmiştik."

Dijital parmak izleri mi? Belgeleri kimin yazdığını ve kaydettiğini elektronik olarak teyit etmek mi? Çongar ve ekibi belgeleri yayımlamadan dijital parmak izlerini görmüşler, ve bu izler sayesinde belgelerin gerçek olduğudan emin olmuşlar.

Çongar, belgeleri adli makamlara teslim ettikten sonra Emniyet Kriminal’in belgelerin nasıl gerçek olduğunu tespit ettiğini de yazıyor:

"Yani, dün olması gereken oldu. Emniyet Kriminal Dairesi, Taraf’ın adli makamlara teslim ettiği bir bavul dolusu belgenin "gerçek" olduğuna ve söz konusu darbe planlarının, Birinci Ordu Komutanlığına ait bilgisayarlardan çıktığına, "IP" numaralarına bakarak hükmedince, "dokunulmaz" sanılan dört yıldızlılar dahil, o planlarda katkısı olan subayların büyük bir bölümüne dokunuldu."

IP numaraları mı? Balyoz soruşturmasında Emniyet kriminal dairesinin ya da herhangi bir kurumun IP numaraları ile ilgili hiçbir tespiti yok (bütün raporlar dava klasörlerinde)! Ayrıca, Emniyet Kriminal dairesinin darbe planlarının, Birinci Ordu Komutanlığı’na ait bilgisayarlardan çıktığına dair bir tespiti de yok. Bilimsel olarak böyle bir tespitin, belgelerin yazıldığı iddia edilen bilgisayarların incelenmeden yapılmasına da olanak yok zaten.

Benzer şekilde, gazetenin genel yayın yönetmeni Ahmet Altan da belgelerin gerçek olduğunu nasıl tespit ettiklerini, Selimiye’de verdiği ifadeyi anlatarak yazıyor:

"Zaten kaynakların açık kimliklerini sormam, belgelerin doğru olup olmamasıyla ilgilenirim. Bana yazı işlerindeki arkadaşlarımız CD’lerin üstündeki bilgileri gösterdiler, orada, o belgeleri kimin, ne zaman, nerede yazdığı açıkça görülüyor."

Altan’ın yazı işlerindeki arkadaşları CD’lerin üzerindeki bilgileri göstermişler, ve orada, o belgeleri kimin, ne zaman, nerede yazdığı açıkça görülüyormuş. Bu, belgeleri yayımlamadan önce yaptıkları tespit. Ahmet Altan Askeri Savcının tespitleriyle(!) yazısına devam ediyor:

"Anladığım kadarıyla askeri savcılar da o CD’lerin ‘elektronik parmak izlerine bakıp’ Birinci Ordu’da hazırlandıklarını görmüşler."[55]

Bilindiği üzere, Askeri savcıların böyle bir saptaması yok. TÜBİTAK, Emniyet, ve Askeri Savcılık raporlarıyla da belgelendiği üzere ortada "dijital," "elektronik," ya da başka hiçbir türlü parmak izi yok. TÜBİTAK ve Emniyet’in Balyoz CD’leri hakkında sadece üstveri incelemesi var, ve üstveride görünen bilgiler bu CD’lerin kimler tarafından ve ne zaman oluşturulduğu konusunda bir kanıt teşkil etmiyor.

Altan ve Çongar CD’deki dijital ve elektronik parmak izlerini görmüşler, ve bunun üzerine belgeleri yayımlamaya karar vermişler. Peki Taraf gazetesinde belgelerle ilgili yayımlanan bariz yalanlar? Belgelerde ortaya çıkan tutarsızlıkları gazetenin örtbas etme çabaları? Soruşturma sürecinde yarattıkları dezenformasyon? Örneklerini verelim.

Taraf’ın "Belgenin Altında Çetin Doğan’ın İmzası Var" Yalanı

Balyoz belgelerini yayımladıkları daha ilk günden itibaren Taraf gazetesi ısrarla darbenin ana belgesi olan Balyoz Güvenlik Harekat Planı’nın altında Çetin Doğan’ın imzası olduğunu iddia etti.

Taraf’ta 20 Ocak 2003’de yayımlanan haberde aynen şöyle yazıyor:

"Planın altında "Balyoz Sıkıyönetim Komutanı" ünvanıyla imzası olan Orgeneral Doğan …"

O tarihte, bu belgenin altında Çetin Doğan’ın imzası olmadığını bilenler Çetin Doğan’ın kendisi, sahte Balyoz belgelerini üretenler, ve bu belgeleri elinde bulunduran Taraf gazetesiydi. Şimdi herkes biliyor ki, bir CD’nin içinden çıkan bu belgenin 2002-2003 tarihinde alınmış imzalı yada imzasız bir çıktısı bile yok. Söz konusu belgenin altında, ne ıslak, ne kuru, ne de dijital, hiçbir imza yok.

Taraf gazetesi bu "detayı" en başından beri bildiği halde, bu konuda yalan haber yapmakta beis görmedi.[56] Üstelik 20 Ocak’ta yayımlanan habere göre:

"Dönemin Birinci Ordu Komutanı Orgeneral Çetin Doğan’ın, dönemin Harp Akademileri Komutanı Hava Orgeneral İbrahim Fırtına’nın ve Dönemin Donanma Komutanı Oramiral Özden Örnek’in imzasını taşıyan harekât planları (…) bu belgeler arasında yer alıyor."

Oysa, ne Balyoz, ne Oraj, ne de Suga planları... Ne de bu planların ekleri... Hepsi CD’den çıkan bu belgelerin hiçbirinde ıslak ya da kuru bir imza yok.

İşin ilginç tarafı, Baransu aynı haberi Karargah adlı kitabında neredeyse birebir yayımlarken küçük bir değişiklik yapmış:[57]

"Dönemin Birinci Ordu Komutanı Orgeneral Çetin Doğan’ın, dönemin Harp Akademileri Komutanı Hava Orgeneral İbrahim Fırtına’nın ve Dönemin Donanma Komutanı Oramiral Özden Örnek’in elektronik imzasını taşıyan harekât planları (…) bu belgeler arasında yer alıyor"

Belgelerde imza olduğu fazla bariz bir yalan olduğundan olacak, Baransu şansını bir başka yalanla, belgelerde elektronik imza olduğu yalanıyla deniyor. Bu belgelerde hiç kimsenin elektronik imzası filan yok, gerçek bu kadar net ve basit.

Baransu’nun Diğer Yalan Haberleri

Taraf gazetesinde yaptığı yalan haberlerle hızını alamayan Baransu, Karargah kitabında Balyoz yalanlarına devam ediyor. Örneğin, kitabında Bilirkişi raporlarının 1. Ordu’dan çıktığını söylediğini yazıyor:[58]

"[Emniyet Kriminal Dairesi ve TÜBİTAK’tan] Gelen cevaplar CD’lerin hazırlandığı bilgisayarın 1. Ordu Komutanlığı’na ait olduğu ve belgelerin 2003 yılında kullanımda olan Word yazılımıyla hazırlanıp, CD’lerin üzerine bu tarihten sonra herhangi bir kayıt yapılmadığı şeklindeydi."

Oysa, daha önce defalarca belirttiğimiz üzere, TÜBİTAK ve Emniyet Kriminal dairesinin, CD’lerin 1. Ordu’ya ait bilgisayarlarda hazırlandığına dair bir tespiti yok. Balyoz iddianamesinin ek klasörlerinde yeralan TÜBİTAK ve Emniyet bilirkişi raporlarından bu açıkça görülebilir.

Bir diğer yalan da dönemin Genelkurmay başkanı Hilmi Özkök’ün Balyoz darbesini önlediğine dair:[59]

"Balyoz Darbe Planını hazırlayanlar darbe günü olarak 19 Mart 2003 tarihini seçmişti. Ancak dönemin Genelkurmay Başkanı Hilmi Özkök ve TSK içindeki darbe karşıtı subayların harekete geçmesiyle darbe önlendi."

Dönemin Genelkurmay başkanı Hilmi Özkök Balyoz Star gazetesinden Şamil Tayyar ile yaptığı bir görüşmede Balyoz darbe planı ile ilgili elinde bilgi ve belge olmadığını açıkça ifade etti.[60] Haberi olmadığı darbe planını da engellemiş olamaz.[61]

Bir gazetenin göz göre göre yalan haber yapması için ne kadar gözü dönmüş, ne kadar kin ve nefret içinde olması lazım? Bırakın gazetecilik etiğini, temel insani değerlerden ne kadar yoksun olması lazım? Bu, bizim bu süreçte içimize sindirmekte güçlük çektiğimiz konulardan bir diğeri oldu. Örneğin, hukuk devleti kavramından haberdar olması gereken bir gazetenin, soruşturma sürecinde şüphelilerin tutukluluk hallerinin kalkması yönünde karar veren Hakim Oktay Kuban’a atfen, "Savcı yakalar Kuban bırakır"[62] başlığıyla haber yapabilmiş olmasını anlayabilmiş değiliz.

Şimdi Taraf’ın dezenformasyon çabalarından birkaç örnek vereceğiz.

Taraf’ın Dezenformasyon Çabaları

Balyoz konusunda Taraf gazetesinin ilk dezenformasyon çabası, Balyoz Güvenlik Harekat Planı’nda geçen "Türkiye Gençlik Birliği" tutarsızlığına Taraf gazetesinin getirdiği açıklamayla kendini gösterdi. Bu açıklamaya kitabın 3. bölümünde yer verdiğimiz için, diğer örneklerle devam ediyoruz.

Askeri Bilirkişi Raporu

İkinci örnek, ilk Askeri bilirkişi raporu ile ilgili. 22 Şubat 2010 tarihini taşıyan bu rapor, "bilirkişiye verilen Balyoz belgelerinin gerçek olduğu faraziyesi (varsayımı)" ile hazırlanıyor, ve 24 Şubat 2010’da savcılara elden teslim ediliyor. Soruşturmanın gizliliği nedeniyle şüphelilerle paylaşılmayan bu raporun ya tamamı ya da kimi kesitleri 25 Şubat’ta seçilmiş gazetelere sızdırılıyor, ve 26 Şubat 2010 tarihinde bu gazetelerin ilk sayfasından aşağıdaki başlıklar altında haber yapılıyor:

Bugün: Askeri savcılığın balyoz kararı: Askeri savcılık bilirkişi heyeti, belgelerin seminer değil darbe planı olduğu sonucuna vardı.

Sabah: Askeri savcılık: ‘Balyoz’ seminer değil, darbe planı

Star: Askeri savcılık ‘Balyoz darbe planı’ dedi

Yeni Şafak: Askeri savcılık: ‘Balyoz’ seminer değil, darbe planı

Zaman: Askerî savcılık bilir kişisi: Balyoz’un DVD’leri gerçek

Bu raporun medyada çarpıtılarak haber konusu yapılması üzerine, Askeri Savcılık 26 Şubat 2010’da bir açıklama yapıyor.[63]

"Yapılmakta olan soruşturma kapsamında seminer faaliyetlerine yönelik teknik bilgiye ihtiyaç duyulmuş ve bu maksatla bilirkişi görevlendirmesi yapılmıştır. Bilirkişi; bu konudaki raporunu hazırlarken temin edilen söz konusu üç adet DVD, bir adet CD’de herhangi bir sahtecilik yapılmadığı düşüncesi altında içeriğindeki bilgilerin gerçek olduğu, söz konusu plan seminerinin icrası kapsamında kullanıldığı faraziyesine dayanarak hareket etmiş, bu durum bilirkişi raporunun üçüncü maddesinde de açıkça belirtilmiştir. Ancak bilirkişi raporu kamuoyunu yanıltacak tarzda haber konusu yapılarak, söz konusu dokümanların gerçek olduğu izlenimi yaratılmaya çalışılmıştır.

Ve askeri savcılığın açıklamasının en önemli bölümü:

"Bugüne kadar yapılan inceleme ve araştırmalar sonucunda adı geçen darbe planının ve bu plana dayanak teşkil eden çeşitli eylem planlarının gerçek olduğuna dair askeri savcılığımızca herhangi bir tespite varılamamıştır. Dolayısıyla söz konusu seminer faaliyetlerinin darbe planı teşkil ettiğini söylemek mümkün değildir."

Ancak, nafile! Askeri Savcılığın açıklamasının ardından 27 Şubat 2010 tarihli köşesinde Ahmet Altan aynen şöyle yazıyor:

"Askerî savcılığın görevlendirdiği bilirkişi, "Balyoz Darbe Planı’nın" varlığını kabul etmiş. Sabah gazetesinin verdiği haberi dün sivil savcılık da doğruladı."

Altan, bu yazısında Balyoz belgelerinin yayımlanmasını "orduyu yıpratmak" çabası olarak değerlendiren kimi medya mensupları için şunları söylüyor: "Utanma duygusunu falan bir kenara atmışlar artık.[...] Buranın omurgası çarpılmış." Ve yazısını ironik bir şekilde, şöyle bitiyor:

"Ve, Birçok İnsan Yazdığından, Söylediğinden Utanacak."

Buradaki ana sorun şu. Bütün bu haber ve yazıların yayımlandığı süre boyunca belgelere erişim kısıtı var, ve bu belge ve raporlar şüphelilere verilmiyor. Ancak soruşturma ile ilgili seçme belge ve raporlar (ya da seçme kesitleri) kimi yayın organlarına sızdırılıyor, ve bilgilerin çarpıtılarak haber yapılması sağlanıyor. Herhangi bir okuyucunun bu bilgilerin doğruluğunu araştırması mümkün olmadığı için, "haber vermek" adı altında isteyen istediğini yazabiliyor.

Yukarıda verdiğimiz örnekte, Askeri bilirkişi raporunun çarpıtılması üzerine askeri savcılık açıklama yapıyor, ancak bu açıklama dezenformasyon üreten Taraf veya benzeri gazetelerde yer bulmuyor. Açıklamanın bir iki satır halinde de olsa kimi gazetelerde yer bulması, fikri sabit insanların aynı konuda yanıltıcı yazı yazmalarına engel olmuyor. Ahmet Altan gibiler, yazdıklarından kendileri utanmaları gerekirken sanki hata yapan diğerleriymiş gibi olaya eleştirel bakanları suçlayabiliyor.

Örneğin, askeri savcılığın açıklamasından tam bir hafta sonra, Taraf gazetesindeki köşesinden Etyen Mahçupyan hala şöyle yazabiliyor:[64]

"Balyoz planını değerlendiren askeri savcılık, bu ‘seminerin’ bir darbe hazırlığı olduğu kanaatine vardı."

Dani, Mahçupyan’a bir mesaj göndererek böyle bir kaanatin mevcut olmadığını bildirdi, ve meslek etiği gereği bir düzeltme yayımlaması gerektiğini bildirdi. Birkaç mesaj alışverişinden sonra Mahçupyan son mesajını "o raporu [askeri savcılık raporunu] nasıl tamamen ters aktardığımı anlamış değilim" diye bitirince söyleyecek birşey bulamadık...

İkinci TÜBİTAK raporu

TÜBİTAK tarafından hazırlanan ikinci raporun ortaya çıkması, Taraf gazetesinin gerçeklerden uzak, kasıtlı, ve kendisine düşman bellediği şahıs ve kurumları karalamak için yaptığı yayınlara bir yenisini eklemesi için vesile oldu.

22 Haziran 2010’da Taraf gazetesi, sanki TÜBİTAK’ın son raporu artık şüphe bırakmayacak bir şekilde Balyoz iddialarını doğruluyormuş gibi, "Balyoz’un bahanesi kalmadı" başlığıyla bir haber yayımladı.[65] Haberi hazırlayan kişinin, raporun tamamına erişimi olduğu, başka gazetelerde yayımlanmayan bölümlerden verdiği alıntılardan anlaşılıyor.

TÜBİTAK’ın son raporu CD’lerde görülen dosya tarihlerini ve kullanıcı isimlerini değiştirmek mümkün olduğu için bu bilgilerin gerçek tarihleri ve gerçek kişileri yansıtmayabileceğini açıkça belirtiyor. Rapor, CD’lerin dijital üstverilerde tutarlı olacak şekilde bir sahtekarlığın yapılmış olması halinde, bu sahtekarlığı TÜBİTAK’ın yaptığı cinsten bir teknik analizle ortaya çıkarmanın mümkün olmadığını da açıkça yazıyor.

Hal böyleyken, Taraf’ın TÜBİTAK’ın ikinci raporunun Balyoz CD’lerinin gerçek olduğunu tespit ettiği izlenimini yaratacak cinsten bir haber yapması anlaşılır gibi değil.

Burada bitmiyor...

Sivil Memurelerin İfadeleri

Henüz Balyoz iddianamesi "ortaya çıkmadan" önce, 18 Temmuz 2010 tarihli Taraf gazetesi "Balyoz CD’lerini Çetin Paşa için hazırladık" başlığı ile bir haber yaptı. Habere göre sorgulanan sivil memurelerden Bulut kendisine 19 tane CD gösterilince "CD’lerden 1, 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10, 12, 13, 14, 15, 18, 19 no.lu CD’leri net olarak hatırlıyorum" diyor. Dolayısıyla memurenin hatırlamadığı CD’ler 7,11,16. ve 17. Suç unsuru bulunan CD’ler 11, 16. Ve 17 no.lu olanlar. Bu konuyu daha evvel yazmıştık: memurenin hatırladığı CD’ler içinde ne Balyoz, ne Sakal, ne Çarşaf, ne Oraj, ne de Suga… Hiçbir darbe planı yok. Diğer sivil memure ise Balyoz planını ilk defa basından duyduğunu ifade ediyor. Ve bunu bildiği halde, Taraf gazetesi Memureler "Balyoz CD’lerini Çetin Paşa için hazırladık" başlığı ile haber yapıyor.

Sorun yine aynı. Sivil memurelerin savcılığa verdiği ifadeler, soruşturmanın gizliliği nedeniyle şüpheliler ya da avukatları ile paylaşılmıyor, ancak bunlardan kimi kesitler, ya da bir özeti yayımlanmak üzere kimi gazetelere veriliyor. Üstelik dezenformasyon amaçlı bu "sızdırmanın" zamanlaması da özel olarak seçiliyor. Bu örnekte, dezenformasyon amaçlı haberler, tam da iddianamenin savcılar tarafından incelenmek üzere 10. Ağır ceza mahkemesine verilmesinden sonraya denk geliyor.

Son Söz

Darbe yapmak için cami bombalamayı, jet düşürmeyi planlamak gibi son derece vahim iddiaları ortaya atarak, başta Çetin Doğan olmak üzere onlarca insanı hedef gösteren[66] Taraf gazetesi yöneticilerinin, ellerindeki kanıtları kamuoyu önünde sorgulamak isteyenlere "biz sizin sorularınızı cevaplandırmak istemiyoruz" deme lüksü olamaz.Oysa, Altan, Çongar ve Baransu üçlüsü, ortaya attıkları iddiaların hemen akabinde iddialarını kanıtlamak üzere Çetin Doğan’ın bir televizyon kanalında kendilerine yaptığı davete icabet etmediler.

Benzer şekilde, Milliyet gazetesinden Devrim Sevimay’ın aracı olduğu davete yanıt vermediler. Nisan ayında Milliyet gazetesinde iki bölüm halinde yayımlanan[67] söyleşi öncesinde gazeteci Devrim Sevimay Dani’ye ve Mehmet Baransu’ya şöyle bir teklifte bulunmuştu:"Üç soru siz soracaksınız, üç soru Mehmet Baransu. Yanıtlarıyla beraber söyleşinin içinde bir kutu olacak."

Dani bunu kabul etti, ardından Mehmet Baransu da kabul ettiğini Sevimay’a bildirdi.  Dani sorularını hazırladı ve Sevimay’a yolladı. Sorular şöyleydi:

1. Üzerinde ıslak, kuru veya elektronik hiçbir imza bulunmadığı halde Taraf gazetesi ısrarla Balyoz Harekat Planı adlı belgenin altında Çetin Doğan’ın imzası var diye yayın yapıyor. Balyoz Harekât Planı belgesini ilk ortaya çıkarmış şahıs olarak, bu belgenin altında Çetin Doğan’ın imzası olup olmadığını kamuoyuyla paylaşır mısınız lütfen? Eğer imzası yok ise, bu vesileyle kamuoyunu yanıltıcı haber yaptığınız için özür dilemek ister misiniz?

2. Size teslim edilen belgelerin ve Balyoz Harekât Planı ile eklerini içeren CD’lerin gerçek olduğuna kanaat getirmek için bu belgeleri yayımlamadan ne gibi bir inceleme yaptınız? Böyle bir kanaate varmanızı sağlayan teknik donanımınızı bizlerle paylaşır mısınız lütfen?

3. Sizin bizlerle paylaştığınız kadarıyla inceleme fırsatını bulduğumuz belgelerde birçok tutarsızlık ve çelişki gördük. En basitinden, hem 2 Aralık 2002 tarihli 11 sayfalık Balyoz Güvenlik Harekât Planı’nda, hem de bu planın J-Ek’inde 2005 yılında gerçekleşen bir kongrenin kapanış tebliğinden bire bir alıntılar var. Tebliği sunan kişi, bu fikirleri ilk defa 2005’te açıkladığını söyledi. Eğer bunun nasıl olabildiğine dair mantıklı bir açıklamanız yoksa, belgelerin gerçekliğinden şüphe duyabilir miyiz sizce?

Dani sorularını Devrim Sevimay’a gönderdi. Ancak Baransu’nun soruları gecikti de gecikti.  Baransu, önce seyahatte olduğundan sorularını yetiştiremediğini söyledi. Bir süre daha bekledik.

En sonunda Baransu, gazeteden Yasemin Çongar ve Ahmet Altan ile görüştüğünü, bu işi uzun uzun konuştuklarını, ve söyleşiye soru yollayarak katılmaktan vazgeçtiğini bildirdi. Dolayısıyla, bizim sorduğumuz sorulara da cevap vermeyi istemedikleri ortaya çıkmış oldu.

Bu kadarı da ilginç, ama belki hikayenin en inanılmaz kısmı Altan-Baransu-Çongar üçlüsünün sorularımıza cevap vermemek için verdikleri gerekçe.  Bu gerekçe aynen şöyle:

"Davanın bir tarafı olmak istemiyoruz."

Taraf’ın bu yanıtından sonra, ne yazsak hafif kaçacak. Taraf gazetesi ile ilgili bölüme burada son veriyoruz.

2. Zaman Gazetesi

Zaman gazetesinin Balyoz sürecindeki rolüne değinmeden önce, kendimize sorduğumuz basit bir soruyu burada belirtmek istiyoruz. Balyoz planının sahte olduğunun ortaya çıkmasını kimler istemez? Bizim bulabildiğimiz yanıtlar şöyle:

1. Sahte Balyoz belgelerini üreten kişiler (veya bu kişilerle bağlantılı olan kişiler)

2. Belgelerin sahte olup olmadığını araştırmadan gerçekmiş gibi yayımlayanlar

3. Balyoz sürecinin siyasi bir getirisi olduğuna inananlar ve amaçları uğruna sahtekarlığa göz yumanlar

Örneğin, Taraf gazetesi ikinci kategoriye giriyor. Taraf’daki kimi gazetecilerin üçüncü kategoriye de girdiği ileri sürülebilir. Peki ya Zaman gazetesi?

Kaydını tutabildiğimiz kadarıyla, Zaman gazetesi, Balyoz soruşturması sürecinde en düzenli ve en sistematik şekilde yalan yayın yapan basın kuruluşu oldu.

Sayısız örnekler arasından sadece haberin içinde yeralabilecek yalan/kelime sayısı oranı açısından bir rekor oluşturan 3 Nisan 2010 tarihli haberi veriyoruz. Haberin başlığı şöyle: "TÜBİTAK onayladı: İmzalar gerçek" ve haberin neredeyse tamamı yalan. İşte haberden kesitler.

"AK Parti’yi devirmeye yönelik olarak hazırlandığı ileri sürülen ‘Balyoz’ kod adlı darbe planının altında dönemin 1. Ordu Komutanı Çetin Doğan’ın imzası vardı."

Darbe planın altında imza yok.

"TÜBİTAK’ın imzaların gerçek olduğunu belirtmesi üzerine de operasyon başlamış."

Balyoz Harekat Planı’nın altında imza olmadığı için TÜBİTAK’ın imzanın gerçek olduğunu belirtmiş olması mümkün değil. Ayrıca bu haber yayımlandığında TÜBİTAK’ın  raporu henüz Çetin Doğan ve avukatları dahil olmak üzere kimseye gösterilmediği için Zaman gazetesinden birilerinin bu raporu görmüş olması olanaksız.

"Taraf, dönemin 1. Ordu Komutanı Çetin Doğan imzalı ‘Balyoz’ darbe planlarını yayımladı."

Darbe planın altında imza yok.

"Aynı gün Çetin Doğan, t24?e yaptığı açıklamada, planları kabul etti ancak akşam yalanladı."

Çetin Doğan Plan Seminerini en başından beri kabul etti, Balyoz Darbe Planını ise en başından beri reddetti.

"Eski 1. Ordu Komutanı Orgeneral Çetin Doğan, internete değişen ses kaydındaki darbe plan?n?n tart???ld??? seminerde yapt??? konu?man?n kendisine ait oldu?unu kabul etti.?

Seminerde darbe plan? tart???lmad?.

"Askeri savcılık tarafından oluşturulan bilirkişi heyeti, "Balyoz" belgelerinin seminer değil darbe planı olduğu sonucuna vardı."

Bu da yalan; üstelik Askeri Savcılığın bunun gibi yalan haberleri yalanlamak üzere bu konuda yaptığı açıklama bu haberden çok önce yapılmıştı!

İnanılmaz bir şekilde, bu gazetenin internetteki sloganı şöyle: DOĞRU GERÇEK HABER!

Biz bu haberi bloğumuzda konu edip, haberin internet adresini verdikten bir müddet sonra, Zaman gazetesinin internet sitesinde bu haber buhar oldu. Dolayısıyla, burada internet sitesinde yeralan habere bağlantı veremiyoruz, ancak elimizde gazetenin kağıt baskısından bir nüsha var. Dolayısıyla, Zaman’a rağmen bu haber silinmemek üzere kayda geçmiş bulunuyor.

Zaman Gazetesi, sistematik bir sekilde Balyoz iddiaları ile ilgili gerçekleri saptırmakla kalmıyor, Balyoz belgelerini hazırlayanların yaptığı ve belgelerin sahte olduğuna işaret eden hataları da örtbas etmeye çalışıyor.

Örneğin, Balyoz belgesinde geçen Kemalist çizgideki Türkiye Gençlik Birliği’nin 2006’da kurulduğu ortaya çıktıktan sonra Zaman gazetesi Balyoz belgesinden yaptığı alıntıdan "Türkiye Gençlik Birliği"ni çıkarmış, ve sadece belgede geçen diğer iki dost unsurunu belirmişti (ÇYDD ve ADD), yani belgedeki çelişkiyi sansürlemişti!

Bir başka örnek de, Balyoz belgesinin sözde hazırlandığı tarihte (8 Aralık 2002’de) Büyük Ortadoğu Projesi’nin nasıl geçtiği konusuyla ilgili olarak ortaya çıktı. BOP çelişkisinin gündeme gelmesinin hemen akabinde, 11 Ağustos 2010’da, Zaman gazetesi "Balyoz sanıklarının tek sığınağı dezenformasyon" başlığıyla birinci sayfadan bir haber yapıyor.[68] "Gazete BOP’un 2002’den beri var olduğunu iddia ediyor ve iddiaya kaynak olarak da TSK’dan emekli bir binbaşıyı gösteriyor.  Bu emekli binbaşıya göre BOP Colin Powell tarafından 2002’de geliştirilmiş ve ortaya atılmış.

Zaman gazetesinin böyle bir haberi, üstelik "Balyoz sanıklarının tek sığınağı dezenformasyon" başlığı ile vermesi son derece ironik. Evet, Colin Powell 2002’de ortaya Orta Doğu ile ilgili bir proje atıyor ama bu ismi ve içeriği değişik olan bir proje. Powell’in lanse ettiği proje İngilizce adıyla "Middle East Partnership Initiative," yani Orta Doğu Ortaklık Projesi (OOP).  Balyoz’da adı geçen Büyük Orta Doğu Projesinin (BOP) İngilizce ismi ise "Greater Middle East Initiative;" bu daha kapsamlı proje Amerikan yönetimi tarafından Balyoz belgelerinin üzerlerindeki tarihlerden daha ileri bir tarihte ilan ediliyor.

Aslında Zaman gazetesinin kendi arşivi bu iddiayı yalanlıyor; arşivde BOP ile ilgili 2002 yılında yayımlanmış hiçbir şey bulamadığınız gibi (biz bunu yazdıktan sonra Zaman gazetesinin geçmiş tarihli haber üretmeyeceğini varsayıyoruz), gazetenin7 Mart 2004 tarihli ve "Ankara’ya gelemeyen Marc Grossman, BOP’u Washington’da anlatacak" başlıklı haberi dikkati çekiyor[69] . Habere göre:

"ABD’nin ‘Büyük Ortadoğu Projesi’ni (BOP) anlatmak üzere Türkiye’yi ziyaret etmesi beklenen; ancak uçağı arızalandığı için bunu gerçekleştiremeyen ABD Dışişleri Bakan Yardımcısı Marc Grossman, projenin detaylarını hafta başında Washington’daki Türk yetkililere anlatacak."

Dolayısıyla, Zaman gazetesinin 11 Ağustos 2010 tarihli haberine inanacak olursak, yine Zaman gazetesinin haberine göre 7 Mart 2004’de henüz Türk yetkililerin içeriğinden bile haberi olmadığı BOP ile Türkiye’nin piyon olarak kullanmasının amaçlanacağını Balyozcular taa Aralık 2002’de öngörmüşler, üstelik bunu darbe yapmak için bir mazeret olarak göstermişler!

Zaman gazetesi bu konuda dezenformasyon üretmekle yetinmeyip, Çetin Doğan’ı bu zamanlama çelişkilerini gündeme getirdiği için dezenformasyon üretmekle suçluyor! 

George Orwell’in "1984" romanında devlet, kendi realitesini halka empoze etmek için yeni bir lisan icat eder.  Lisanın amacı insanların düşüncelerini kısıtlamak ve yönlendirmektir. Zaman ve benzer yayın organları Türkiye’yi de neredeyse böyle bir konuma getirdiler. Bu yayın organlarının Türkçe’ sinde terimler anlam karşılıklarıyla tam zıt şekilde kullanılıyor. "Güzel" aslında çirkin, "doğru" aslında yalan oluyor.

Dezenformasyondan şikayet ettikleri an kendilerinin dezenformasyon yaptıklarından emin olabiliyoruz. Hukuk dediklerinde hukuksuzluğu savunuyorlar. Demokrasiden bahsettikleri zaman anti-demokratik yöntemler dahil olmak üzere her şekilde kendi iradelerini kabul ettirmeyi amaçlıyorlar.

Bu gazetelerin yazdıklarını dikkatli okumamız lazım. Bir şeyin doğruluğu üzerine ne kadar ısrarlı görünüyorlarsa, o konuda şüphelerimizin daha fazla olması gerekiyor.

Son olarak, Zaman gazetesiyle ilgili birebir yaşadığımız bir tecrübeyi aktarmak istiyoruz. Harvard Üniversitesi’ne bağlı Carr İnsan Hakları Merkezi’nde Mayıs ayında Balyoz konusunda bir seminer vermiş, seminerde iddiaların kaynağının sahte belgeler olduğunu somut örneklerle aktarmıştık. Seminer sonrası bir Zaman muhabiri yanımıza gelerek, kendisini tanıttıktan sonra "Eğer bu şekilde haksızlıklar yapılıyorsa, gazete olarak bizim bunu ortaya koymak boynumuzun borcudur" tarzında birşeyler söyledi. Bu konuda sistematik olarak yalan haber yapan bir gazetenin muhabirinden bunu duymak bizi şaşırttı... Ancak, şaşkınlığımız uzun sürmedi; ertesi gün Zaman gazetesinde "Çetin Doğan’ın kızına Harward’da demokrasi dersi" başlıklı haberi gördük ve hemen tekrar kendimize geldik!

Haberde "Doğan’ın kızı ve damadı, Ergenekon örgütünün varlığını kabul ederken, …" ve "Doğan, Ergenekon diye bir yapılanmanın varlığını inkar etmediğini …" şeklinde bariz yalan ifadeler vardi. Zira, seminerde biz Ergenekon örgütünün varlığını kabul ettiğimize dair hiç bir ifadede bulunmamıştık. Balyoz konusundaki diğer haberler gibi Zaman gezetesi bu haberin de tamamını çarpıtılarak hazırlamıştı.

Söz konusu seminerin baştan sona yapılmış bir video kaydı var. Bu kayıt, Zaman’da yayımlanan iligli haber ile birlikte gazetecilik eğitimi veren okullarda basın etiği üzerine bir vaka çalışması için kullanılabilir.

Zaman’a rağmen, zamanla belge sahteciliğini kimin yaptığı ortaya çıkacak. Peki, bir gazetenin Balyoz belgeleri konusunda bariz yalan haber yaparak belgelerdeki çelişkileri örtbas etmeye çalışmasının ne anlama geldiğini düşünmek gerekiyor? Bizce, Zaman gazetesi bu haliyle, yazının başında sıraladığımız kategorilerden hangisine mensup olduğunu ele veriyor.

3. Star Gazetesi

Balyoz sürecinde Star gazetesinin yaptığı yayınların, Taraf ve Zaman gazetelerin yayınlarıyla özellikle dezenformasyon üretmek açısından paralellik gösterdiğini görüyoruz. Star’da yayımlanan haberler içerik ve tarz açısından önceki iki bölümde verdiğimiz haberlere benzediği için burada başka örnek vermeyeceğiz. Ancak, Star gazetesinin dezenformasyon çabalarına ek olarak şüphelilere yönelik kişisel karalama kampanyası yürüttüğünü de görüyoruz. Bununla ilgili bir kaç örnek sıralamak istiyoruz.

Örneğin, Balyoz soruşturmasında ilk dalga gözaltılar başladıktan hemen sonra 24 Şubat 2010 tarihinde Star gazetesi manşetten " MEKSİKA BİLETİ HAZIRDI!" başlıklı bir haber yayımlayarak, Çetin Doğan’ın yapılacak Balyoz operasyonundan haberdar olduğu için, Meksika’ya kaçmak üzere bilet aldığını yazdı.

Tamamen yalan ve son derece çirkin olan bu yayınlarla ilgili kısaca şunu söyleyelim. Çetin Doğan ve eşi Nilgül Doğan, 11 Mart’da Amerika’ya gelip bizi ve torunlarını ziyaret edeceklerdi. Çetin Doğan’ın ne kaçmak gibi bir niyeti vardi ne de göz altına alınacağından evvelden haberi olmuştu.  Elindeki bileti (ki kendisine elektronik bilet olarak biz yollamıştık) Türkiye-Meksika bileti değil, gidiş-geliş Boston biletiydi. Buraya geldiklerinde bir kaç günlüğüne Meksika’ya seyahate gidecektik. Meksika Türkiye vatandaşlarından vize istediği için de, Amerika’ya gelmeden önce vize almaları gerektiğini kendilerine telefonla söyledik. Vize işlemleri için gerekebilir düşüncesiyle elektronik bilet ile Meksika’daki otel rezervasyon detaylarını Çetin ve Nilgül Doğan’ın e-posta adreslerine bizzat biz yolladık.

Bu durumda telefon dinleyen emniyet görevlileri ya da vize işlemleri ile ilgili olarak birileri bu seyahati kasıtlı olarak çarpıtarak Star gazetesine "haber" olarak vermiş olmalılar. Haberin zamanlaması da oldukça uygun; Doğan’ın gözaltında olduğu sırada, tutuklama talebiyle mahkemeye sevkedilmesinden kısa bir süre önce.

Haberin yayımlandığı gün Çetin Doğan’ın eşi Nilgül Doğan, söz konusu haberi yalanlamak üzere Hürriyet Gazetesi’nden Saygı Öztürk’e açıklamada bulundu. Hürriyet gazetesinin İnternet sitesinde aynı gün yayımlandı. Açıklamasında Doğan bizim Boston’da yaşadığımızı, oğlumuzun doğum günü için bizi ziyaret edeceklerini, bu arada Dani’nin Meksika’daki bir konferans vesilesi ile (konferans Florida’da idi, Doğan yanlış hatırlıyor) bir Meksika ziyaretinin de söz konusu olduğunu belirtti.

Ertesi gün, 25 Şubat’ta Star gazetesi "Meksika’ya tatile gidiyormuş" başlıklı bir haber yaparak "BOSTON’DAKİ KIZA MEKSİKA’DA ZİYARET" alt başlığında Çetin Doğan’ın dikkat çekmemek için biletini gidiş dönüş aldığını yazarak, haberinde yurtdışına kaçtığı söylenen bazı kişilere de atıfta bulundu.

Bir başka örnek de Star gazetesinde 23 Ocak 2010’da "Beden dili ‘Balyoz doğru’ diyor" alt başlığı altında yayımlanan haberden. Haber şöyle:

"Emekli Orgeneral Çetin Doğan’ın, televizyonda canlı yayında yaptığı açıklamaları değerlendiren beden dili ve psikoloji uzmanları, beden dilinin Doğan’ı yalanladığını söyledi. "Kendinden emin biri izlenimi vermeye çalışıyor ama inandırıcı değil" diyen Psikiyatr Dr. Alper Evrensel şöyle devam etti: "Mensup olduğu kurumda üst düzey makamlara çıkmış kişilerin büyük çoğunluğunda narsistik kişilik özellikleri mevcuttur. Bu yapıdaki kişiler dışardan bazan çok kibar gözükseler de çok katı, acımasız, empati yeteneğinden yoksun olurlar. Balyoz eylem planı da bu acımasızlığı gözler önüne sermektedir. Plan basına yansıyınca hemen canlı yayınlara çıkarak ‘gizleyecek birşeyim yok’ imajı vermek istedi. İddialar korkunç olmasına rağmen jest ve mimikleriyle konuyu alaya almaya çalışıyor. Meydan okumalarla ‘kendinden çok emin biri’ izlenimi uyandırmaya gayret ediyor ama sorulara dolaylı cevaplar vererek izleyenleri iknâ edebilmiş gözükmüyor."

İnternetten edindiğimiz bilgiye göre Dr. Alper Evrensel, Gülhane Askeri Tıp Akademisi’nden mezun, TSK’dan ayrılmış bir Doktor. TSK’dan niye ayrıldığını bilmiyoruz, ama bir doktorun bu şekilde bir açıklama yapması bize tuhaf geldi.

Aziz Üstel ise 14 Şubat 2010 tarihli köşesinde "Çetin Doğan’ın maiyetinden kişiye özel damgalı mektup" başlığı altında bir mektup yayımlıyor.

Mektuptan kesitler şöyle:

"BALYOZ Planı baştan sona doğrudur! O planın tatbikatını ben de izledim. Paşamın yanında çalıştığım sürece sadece eşine değil arkadaşlarına ve maiyetine de gerçekleri söylemezdi."

"Devletin başına geçmek en büyük hedefiydi! Ama eşinden korktuğu kadar da kimseden korkmazdı."

"Paşam küfürbazdır. En çok gıyabında eşine, sonra da kendinden kıdemli olan silah arkadaşlarına sinkaflı küfürler eder."

Mektubu yazan kişi Emekli Orgeneral Çetin Doğan’ın emir subaylığını yaptığını söylüyor, Aziz Üstel de mektubu olduğu gibi yayımlıyor. Üstel’in belirttiğine göre gönderen kişi mektubunu imzalamamış (mektup "bu korku ikliminde lütfen adımı yazmamı benden beklemeyin" diye bitiyormuş) ama zarfın üzerinde adı ve açık adresi varmış! Eğer zarfın üzerinde açık ismi vardıysa, Üstel’in bu kişinin gerçekten Doğan’ın emir subayı olup olmadığını teyit etmesi zor olmazdı herhalde.

Bu yazı üzerine o dönem Çetin Doğan’ın emir subayı olarak çalışmış iki kişi (bir üçüncüsü yok!) açıklama yaptılar, ve bu mektubun Doğan’ın emir subayı tarafından yazılmış olamayacağını söylediler.

İzlenen genel mantık şu herhalde: bu mektubu gönderen kişi "ben emir subayıydım" diye yalan söylemiş olabilir, ancak diğer bütün söyledikleri ve emir subayı olarak yaşadıkları(!) doğrudur mutlaka!

Star’ın karalama kampanyası Balyoz şüphelileri ile de kısıtlı kalmıyor. Balyoz soruşturması kapsamında ikinci kere tutuklanan şüphelilerin tutukluluk hallerinin kalkması yönünde 19 Haziran 2010’da karar veren 9. Ağır Ceza Mahkemesi Hakimi Yılmaz Alp hakkında "Molotofla yakalanan hakim!" başlıklı haber yapıyor.[70] Haberde Alp’in, Ankara Hukuk Fakültesi’nde öğrenciyken elinde bir bidon benzin ve molotof kokteylleriyle yakalandığını belirterek, olayın polis tutanağına nasıl yansıdığını polis tutanağından alıntı yaparak bildiriyor!

Yasa gereği takipsizlik kararı verilen bir olayla ilgili tutanakların yok edilmesi gerektiği halde Alp ile ilgili bu tutanakları kimlerin saklayıp, basına sızdırdığı da ayrı bir soru.

4. Sabah Gazetesinin Gayretkeşliği

Balyoz davası yaklaştıkça davayla ilgili dezenformasyon kampanyasının yoğunlaşacağını bekliyorduk. Nitekim öyle oldu. Ancak ilginç olarak bu yeni yayınların önemli bir kısmı sahte Balyoz belgeleri yerine, plan semineri üzerine odaklandı. Adeta dikkat başka yere çekilmek isteniyordu.

Sabah gazetesi 29 Kasım’da manşetten verdiği bir "haber"le bu akıma öncülük etti.[71] Gazete bir "şok ayrıntı"ya ulaştığını ilan ediyordu. Halbuki yazıda konu edilen gözlemci raporu haberde iddia edilenin tam tersini ortaya koyuyordu. Yani, 5-7 Mart 2003’teki plan seminerinde bir darbe planının değil, olağan bir tatbikat senaryosunun görüşüldüğünü doğruluyordu. Ayrıca bu rapor, iddianamenin ek klasörlerinde yer alıyordu (Ek klasör no.14, Dizin no. 215-219), ve varlığı ortaya yeni çıkan bir bilgi de değildi.

Görünen şu ki birileri Sabah gazetesine bir belge verip, kasıtlı yayın yapmasını sağlıyordu. Sabah gazetesi de gönüllü olarak rolünü oynuyordu.

Yazı şöyle başlıyor:

"SABAH, geçen hafta Bakan kararıyla açığa alınan tümgeneraller Gürbüz Kaya, Halil Helvacıoğlu ile Tuğamiral Abdullah Gavremoğlu’nun da katıldığı Selimiye’deki 5-7 Mart 2003 tarihli 1. Ordu Plan Semineri’ne ilişkin gündemi sarsacak bir ayrıntıya ulaştı."

Ve daha ilk cümlesinden yanlışlar içeriyor.

Halil Helvacıoğlu ile Abdullah Gavremoğlu plan seminerinde yoklar. Balyoz iddianamesinde suçlanan bir çok subay gibi, seminere katıldıkları için değil, sahte olduğunu bildiğimiz CD’den çıkan görevlendirme belgelerinde adları geçtiği için sanıklar (196 Balyoz sanığından 148 tanesinin seminerle uzaktan yakından ilgisi yok).

Peki bu "gündemi sarsacak" ayrıntı ne? Genel Kurmay için hazırlanan gözlemci raporundaki şu bölüm:

"iç tehdit unsurlarının ele alındığını belirtti ve "Millî Mutabakat Hükümeti kurulması gerektiğinin" tartışıldığını açık bir şekilde not etti. Raporda sıkıyönetim halinde 1. Ordu Komutanlığı bölgesinde alınacak önlemlerin değerlendirildiği ve Milli İstihbarat Teşkilatı (MİT) Müsteşarlığı’na bir askerin getirilmesinin ele alındığı vurgulandı."

Seminer sırasında Çetin Doğan’ın tartışılan senaryo kapsamında – ama ancak o senaryo gerçekleştigi durumda – bir "Milli Mutabakat Hükümeti kurulması gerektiği"ne inandığı ve gerekirse hükümete bu yönde ültimatom verilmesi düşüncesinde olduğu seminerin ses kayıtlarından malum. Burada yeni bir şey yok.

İddianamede suç atfedilen konu Çetin Doğan’ın bu görüşü dile getirmiş olması değil. Suç atfedilen konu ve iddianamede ileri sürülen tez, evelden tüm detayları planlanmış (ve cami bombalama, uçak düşürme, yeni hükümet kurma v.b. fiiller içeren) Balyoz kod adlı bir darbe planının seminerde üstü kapalı bir şekilde prova edilmiş olduğu. Böyle bir darbe planının seminerde tartışıldığına dair en ufak bir kanıt yok.

Tersine, Sabah gazetesinin konu ettiği gözlemci raporu seminerden övgüyle bahsediyor. Bakın, bu rapor sonuç bölümünde ne diyor (Ek klasör no.14, dizin no. 216):

(1) 1’inci Or. Plan Seminerinin gerek hazırlanışı, gerekse icrası yönünden çok başarılı olduğu, Komuta kademesinin ortaya çıkabilecek en kötü durumda dahi sağlıklı karar ve tekliflerde bulunduğu, planlara ilişkin problem sahalarının ve çözüm tarzlarının ortaya konduğu görülmüş ve alternatif planların geliştirilerek planlamanın yaşayan bir faaliyet olduğunun güzel bir örneği gösterilmiştir.

Yani, gözlemciler sözde darbe provası yapılan bir semineri "gerek hazırlanışı, gerekse icrası yönünden çok başarılı olduğu, (…) planlamanın yaşayan bir faaliyet olduğunun güzel bir örneği" addediyorlar. Tabii ki raporun bu bölümleri Sabah gazetesinin işine gelmediğinden haberde yer almıyor. Halbuki darbe provası iddiasını ciddiye alacak olursak, bu gözlemcileri en azından darbenin işbirlikçisi kabul etmemiz gerekiyor. (162 seminer katılımcısından sadece 48’inin Balyoz iddianamesinde yer aldığını da hatırlatalım.)

Ayrıca, bu gözlemci raporunun altında "uygundur" şeklinde dönemin Genelkurmay 2. Başkanı Yaşar Büyükanıt’ın imzası olduğunu da hemen ekleyelim.

Kısacası, neresinden bakılırsa bakılsın, bu rapor, 1. Ordu Plan Seminerinin teamüllere uygun bir şekilde yapıldığını, ve seminerde tartışılanlar hakkında en üst kademeye kadar gereken herkesin bilgilendirildiğini gösteriyor.

Sabah’ın haberi ne gösteriyor? Okuyucularını yanıltmaya çalıştığını.

Sabah gazetesi kasıtlı yayınlarına devam etti. 9 Aralık günü, 1. Ordu plan seminerinin "hükümeti yıkmaya yönelik eyleme’ dönüştüğünü açık bir şekilde" ortaya koyduğunu iddia ettiği iki belgeyi haber yaptı.[72] Yazıyı dikkatle okuyan herkesin görebileceği üzere, bu "belgeler" Balyoz planlarıyla ilgili olmadığı gibi, hükümeti yıkmaya yönelik herhangi bir faaliyetten de bahsetmiyordu. Dahası, bu belgeler Balyoz davasındaki (sahte belgelere dayalı) iddialarla çeliştiği için, çok çok bu iddiaları çürütmeye yarıyordu.

Birinci iddia şöyle:

"Doğan’ın şu konuşmayı yaptığı belirlendi: "Önümüzde bir plan semineri var. Arkadaşlarım bilgi verdi, senaryoyu gönderdi. Bu senaryo bizim başımıza gelebilecek en olumsuz ama dikkate almamız gereken bir senaryodur. Olabilirliği yüksek bir senaryodur. Nedir bu senaryo? AB ile bütünleşmek isteyen bir ülke bütün fedakarlıklara rağmen kapının önüne bırakılmıştır ve bunun uğrattığı hayal kırıklığı sebebiyle gerek hükümet çevresinde gerek halk tarafından başka arayışlar ortaya çıkabilir. İrtica daha fazla hortlayabilir… Bu durumda iç bakımdan sıkıntılar yaşayabiliriz… Ben bir EMASYA planlarımızın plan seminerinde bu şartlar altında gözden geçirilmesinin uygun olacağı inancındayım. Böyle bir sebeple senaryoyu ve plan çalışmasını klasik şeylerin dışına çıkarma ihtiyacı duydum."

Neymiş? Çetin Doğan "plan çalışmasını klasik şeylerin dışına çıkarma ihtiyacı" duymuş. Bu neyi açıkça ortaya koyuyormuş? Plan seminerinin hükümeti yıkmaya yönelik eyleme dönüştüğünü.

Bu iddianın mantıksızlığı bir yana, Çetin Doğan’ın burada söyledikleri ile Balyoz darbe savlarının çeliştiği de ortada. Balyoz belgelerine göre amaç ortalığı karıştırarak darbeye zemin hazırlamak. Halbuki Doğan’ın bu konuşmasında bahsettiği ve senaryoya konu olan, iç ve dış dinamikler yüzünden kendiliğinden ortaya çıkabilecek irticai bir tehlike

İkinci iddia şu:

"Seminerden hemen önce katılımcılara toplam 41 sayfadan oluşan iki rapor dağıtıldı. KKK İstihbarat Başkanlığı’nın AK Parti hükümeti faaliyetlerini kapsayan Durum Değerlendirmesi Raporu, Plan Semineri’nde ayrıntılı bir şekilde tartışıldı."

Seminer sırasında bir subayın raporda geçen genel seçim sonuçlarından ve valilik atamalarından bahsettiği—altı cümlelik—bir bölüm var (3. Kaset A yüzü, 8’inci dakika), ancak bu raporun seminerde ayrıntılı bir şekilde tartışıldığı doğru değil. Seminerin ses kayıtları baştan sonra mevcut, ve ses kasetlerin önlü arkalı dökümleri Askeri Bilirkişi Heyeti Raporu’nda, dolayısıyla davanın ek klasöründe var (Ek klasör no. 35, dizin no. 50-256). Zaten böyle bir tartışma olsaydı, bu kayıtların medyada yayınları sansasyonel bir şekilde çoktan yapılmış olurdu.

Belki daha önemlisi, bu konuyla ilgili şu soruları sormak gerekiyor. Bahsi geçen ve AKP hükümeti faaliyetlerini kapsayan raporu kim hazırlıyor? Kara Kuvvetleri. Kara Kuvvetlerinin başında kim var? Aytaç Yalman. Peki savcılar Kara Kuvvetlerinden herhangi birini bu rapor yüzünden iddianamede suçluyorlar mı? Hayır. Aytaç Yalman iddianamede hangi bağlamda geçiyor? Balyoz darbe planının gerçekleşmesine engel olan kişi olarak.

Eğer Kara Kuvvetleri raporunun içeriğinin konu edilmesi bu davada suç oluştursaydı, o zaman bu raporun hazırlanması da suç olurdu, ve savcılar bu raporu hazırlayan ve onaylayanları da iddianameye sanık olarak eklerlerdi. Halbuki bu rapor (ta Ocak ayında ortaya çıkmasına rağmen) iddianamede konu bile edilmiyor. Durumun böyle olması Sabah gazetesinin iddialarının saçmalığını yeterince aydınlatıyor.

Son olarak, Sabah gazetesinin haberlerinin işaret ettiği önemli bir konuya dikkat çekelim. Balyoz CD’sinin içinden çıkan belgeler gerçekten doğru ise, savcıların ve Sabah gazetesi gibi tek taraflı yayın yapan medyanın elinde zaten kapı gibi darbe belgeleri var! Bu belgelerin içinde tam teşekküllü bir darbe operasyonu, darbe ortamı yaratmaya yönelik canice faaliyetler, darbe sonrası başa getirilecek yeni hükümet üyeleri, bu hükümetin detaylı programı ve daha bir çok daha plan var. Bu belgeler ortadayken ve 1. Ordu’da bir darbe planlaması olduğu Balyoz CD’sinden çıkanlarla bu kadar kesin bir şekilde "belgelenmişken" (tabi Balyoz CD’lerinin gerçek olduğu varsayımı altında), Sabah gazetesi niye şimdi çıkıp da böylesine eften püften yazışmalar üzerinden sansasyonel yayınlar yapıyor?

Cevabı kanımızca şu: Balyoz CD’sinin ve içindeki Balyoz darbe belgelerinin sahte olduğu o kadar ayyuka çıktı ki, hükümet yanlısı gruplar bu davayı savunmanın tek yolunun seminerin üzerine gitmekte olduğuna karar verdiler. Şimdi tüm çabalar, dikkati sahte Balyoz belgelerinden başka tarafa çekerek, plan seminerinde ya da başka yazışmalarda suç işlendiğine dair bir kanı yaratmaya yoğunlaşıyor. Bu da Sabah gazetesinin komik bir duruma düşmesine sebep veriyor.

BÖLÜM 6
HÜKÜMET VE AKP VEKİLLERİ

Recep Tayyip Erdoğan başta olmak üzere, AKP’nin bakanları ve milletvekilleri Balyoz iddiaları ortaya çıkar çıkmaz suçsuzluk karinesini bariz bir şekilde çiğneyerek her fırsatta bu iddiaların doğru olduğunu ifade edince, ülkenin yargısı kendisini baskı altında hissetmez mi?

AKP yanlısı medya karalama kampanyası ile Balyoz şüphelileri aleyhine ortam oluşturmak için harıl harıl yalan yayın yapınca, bundan ülkenin savcıları ve hakimleri etkilenmez mi?

Belki de en vahimi, AKP’nin bir bakanı şüpheliler hakkında tahliye kararı veren bir hakimi "çetenin hakimi" olmakla suçlayınca yargı bir daha şüpheliler lehine karar çıkarmaktan çekinmez mi?

Balyoz soruşturma sürecinde, ve sonrasında Hükümet üyeleri ve AKP üyelerinin yaptıkları açıklamaları, kayda geçmek için tarih sırasıyla buraya aktarıyoruz.

AKP Milletvekili Avni Doğan: "Fişleme Sırası İnşallah Bizde"

16 Şubat 2010’da AKP’nin kurucu üyesi, Kahramanmaraş Milletvekili Avni Doğan Balyoz soruşturması ile ilgili olarak

"Kim muhafazakar, kim ramazanda oruç tutuyor hepsini fişlemişler. Eee şimdi biz onları fişliyoruz. 40 sene onlar bu halka yaptı, inşallah sıra bizde. Yapmaya çalıştığımız bu arkadaşlar" dedi. Bu ifadeleri tepki alınca da, 21 Şubat 2010’da Türkiye’de geçmişte halkı fişleyenleri AK Parti olarak, fişlediklerini değil, deşifre ettiklerini söylemek istediğini belirtti.[73]

"O konuşmamda Ergenekoncuların, Balyozcuların, çetelerin, 28 Şubatçıların Türkiye’de insanları fişlediğinden bahsettim. Bu sözlerimin üzerinde duruyorum. Bunların fişlediğini mahkemeler tespit etti, Türkiye tespit etti. Herkes tespit etti. Orada yanlış anlaşılan şey; biz şimdi deşifre ediyoruz."

Bu konuşmanın yapıldığı 21 Şubat’ta henüz soruşturma devam ediyor. Gözaltılar bile başlamamış (bir gün sonra başlayacak). Mahkemenin tespit ettiği birşey yok. Ayrıca herhangi bir suç söz konusu olduğunda şüphelileri "deşifre" etmek AK Parti’nin değil, adalet mekanizmasının yetki ve görevidir, herhalde?

Avni Doğan, "fişleme sırası bizde" şeklindeki samimi ifadelerinin ardından partisinin kısa süreli ihraç kararına maruz kaldı. Ancak bu "ceza"nın ne kadar samimi olduğunu yine Doğan’ın 28 Mart 2010’da verdiği bir röportajdan okuyoruz. Avni Doğan, AKP’nin verdiği 4 aylık ihraç kararından sonra başbakan Yardımıcıları Bülent Arınç ve Cemil Çiçek’le biraraya geldiğini, ancak görüşmede ceza pazarlığı yapılmadığını söyledi. "Gücenip gücenmeyeceğimi sordular. […] benim gönlümü aldı arkadaşlar" dedi.[74]

Sanayi Ve Ticaret Bakanı Nihat Ergün: "Çetenin Nöbetçi Hâkimleri"

Hükümet üyelerinden gelen en tahlihsiz açıklamalardan biri Sanayi ve Ticaret Bakanı Nihat Ergün’e ait. Ergün, 1 Nisan 2010’da 19 şüphelinin tutukluluk hallerine yaptıkları itirazı kabul eden 12. Ağır Ceza Mahkemesi Nöbetçi Hakimi Oktay Kuban’ı ima ederek 4 Nisan’da "Maalesef çetenin nöbetçi hâkimleri, savcıları oluyor" dedi.[75] Zaten açıklamanın hemen ertesinde, 5 Nisan’da savcıların bu karara itiraz etmesiyle birlikte şüpheliler hakkında tekrar tutuklama kararı çıktı.

Bir ülkenin bakanı, ülkesinin hakimine aldığı karar nedeniyle nasıl hakaret eder?

AKP Genel Başkan Yardımcısı Hüseyin Çelik: "Balyoz Bir Darbe Planıdır"

AKP Genel Başkan Yardımcısı Hüseyin Çelik 11 Mart 2010’da aynen şöyle söylüyor:[76]

"Balyoz bir darbe planıdır. Sayın Çetin Doğan, milletin zekasıyla alay eder gibi konuşmalar yaptı. Yok plandı, senaryoydu. Bırakın Allah aşkına. Artık mızrak çuvala sığmıyor."

AKP Genel Başkan Yardımcısı ve başbakan yardımcısı Hüseyin Çelik, Balyoz belgelerini yakından incelemiş olacak ki bunların gerçekliği üzerine hiçbir şüphesi yok. Kendi savunmasını yapması en tabii hakkı olan Çetin Doğan’ı küçümseyen, söylediklerini yalanlayan demeçler veriyor.

Bununla da bitmiyor, henüz soruşturma safhasında olan Balyoz iddiaları için 22 Mayıs 2010’da şunları söylüyor:[77]

"2002 yılında iktidara geldikten 4 ay sonra balyoz ve buna benzer isimler altında bir yığın darbe planları yapıldı. Bize kurulan bu haksız ve acımasız komplo ve tuzaklar karşısında biz hep önce Allah’a sonra da halka sığındık. Biz halkımızdan aldığımız güçle iktidara geldik. Ama bu güçler, bizi devirmek adına her türlü komplo ve tuzağı kurup bize devirmeye çalıştılar."

Bu ülkenin başbakan yardımcısı soruşturma safhasında olan iddiaları nasıl doğrular?

Başbakan Erdoğan: "Biz Bunları Duyduk"

Balyoz iddialarını reddetmek üzere Çetin Doğan’ın kimi TV kanallarında yaptığı açıklamalardan sonra Başbakan Recep Tayyip Erdoğan önce kendisi için "kanal kanal geziyor" diye söylendi (1 Şubat 2010). Daha sonra, Balyoz soruşturmasında ilk dalga gözaltılarla birlikte süphelilerin sorgulandığı son gün, 26 Şubat Cuma günü Balyoz iddiaları ile ilgili olarak "Biz bunları duyduk, ama işimize baktık" dedi.[78]

"İşte bugünlerde gündeme getirilenler [Balyoz]… Siz zannediyor musunuz ki biz bunları hiç duymuyoruz. Bunlar duyuluyor ama biz hiçbir zaman gerilimin taraftarı olmadık. Biz işimize baktık. Ne yazık ki onlar da işlerine baktılar" dedi. "Bütün bu kirli senaryolara, kirli oyunlara, kirli ilişkilere, hukuk dışı girişimlere karşı boynumuzu hiçbir zaman bükmedik, bundan sonra da bükmeyeceğiz."

Aynı gün, Doğan dahil olmak üzere sorguları tamamlanan diğer şüpheliler mahkeme kararı ile tutuklandı.

Başbakan Erdoğan, Balyoz davasını referandum için siyasi malzeme olarak da kullandı. Soruşturma kapsamında tutukluların tahliye edilmesi ve akabinde tekrar tutuklanmasına ilişkin olarak 6 Nisan 2010’da HSYK’da neden değişikliğe gittiğimizi daha iyi görüyorsunuzdur" dedi.[79]

Bu süreçte anormal olanın şüphelilerin tahliye edilmesiymiş gibi, ve bu anormal durumdan HSYK sorumluymuş gibi.

Başbakan Erdoğan 23 Mayıs 2010’da yaptığı bir konuşmada: "Mafya çete bu tür örgütlenmeler çöktü. Birileri Balyoz’da şunda bunda avukatlığa soyunuyor. VTR’lerde bunları görüyorsunuz, bunları savunanlar var. Bunlarla siyaset yapmaya çalışanlar var."[80]

Evet, Balyoz ile siyaset yapmaya çalışanlar var…

Balyoz iddianamesi 19 Temmuz 2010’da kabul edildi. 10. Ağır Ceza Mahkemesi 23 Temmuz’da hazırladığı tensip tutanağı ile 102 şüphelinin "yakalanmasına" karar verdi. 1 Ağustos’ta terfilerin görüşüleceği YAŞ toplantılarından tam bir hafta önce, terfisi görüşülecek 12 muvazzaf general hakkında yakalanma kararı çıkmış oldu. 4 Ağustos’ta YAŞ toplantılarının bitmesinin hemen ardından 6 Ağustos 2010 tarihinde 11.inci Ağır Ceza Mahkemesi yakalama müzakkerelerinin kaldırılmasına karar verdi.

İddianamenin kabulü, ortada yeni kanıtlar olmadığı ve yasal olarak "kaçak" bulunmadığı halde yakalama kararının çıkması YAŞ toplantılarının hemen öncesinde oluyor. Toplantılar biter bitmez (terfiler engellenir engellenmez), akşam saat 21:30 civarında yakalama müzekkeresi kalkıyor. Bu zamanlamanın tesadüf olduğunu söylemek mümkün değil.

Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç:

"Bodrum’da tatil yapıyor, neşeler saçıyor. Gel deyince sedyeye yatıyor."

Bugün gazetesinde 19 Ağustos 2010’da yayımlanan bir habere göre Balyoz sanıklarının mahkemeyle dalga geçer noktaya geldiklerini savunan Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç [Çetin Doğan’ı kastederek], "Bodrum’da tatil yapıyor, neşeler saçıyor. Gel deyince sedyeye yatıyor. Tahliye kararı çıkınca hastane önünde saatlerce konuşuyor" ifadelerini kullandı.

Herşeyden önce, bir hukuk devletinde bir Başbakan Yardımcısının yürüyen bir hukuki davanın sanıkları hakkında bu tarz ifadeler kullanması kabul edilebilir gibi değil.

Bülent Arınç’ın bu ifadesine sondan başlayalım. Birincisi, Çetin Doğan’ın taburcu olmasının ardından yaptığı konuşmada "Balyoz" belgelerindeki sahteciliğe dair somut olgulara işaret etmesi ülkenin başbakan yardımcısını neden rahatsız eder?

İkincisi, Bülent Arınç eğer istese Çetin Doğan’ın tüm sağlık raporlarına ulaşabilirdi; götürüldüğü Adli Tıp kurumundaki muayenesinden sonra neden hastaneye sevk edildiğini, neden bu hastanede kendisine ikinci bir kez anjiyo yapıldığını, ve nasıl bir tedavi uygulandığını araştırabilirdi.

Bülent Arınç, istese şu bilgiye de ulaşabilirdi: hastane heyeti, Çetin Doğan’ın, hakkındaki yakalama kararı henüz kalkmadan, Doğan’ın 9 Ağustos Pazartesi sabahı taburcu edilmesine karar verdi. Taburcu olmasının akabinde (muhtemelen kapısında nöbet tutan emniyet görevlileri tarafından) Beşiktaş adliyesine götürülecekti. 6 Ağustos Cuma akşamı 11. Ağır Ceza Mahkemesi yakalama kararını kaldırdı ve Doğan, heyetin daha önceden kararlaştırdığı üzere 9 Ağustos Pazartesi günü taburcu edildi.

Bırakın yürüyen bir davanın sanığının, herhangi bir insanın sağlık durumu ile "sedyeye yatıyor" diye dalga geçmek, en basitinden yakışıksız bir davranış. Bu ifadeler aynı zamanda Arınç’ın sahip olduğu insani değerler hakkında da oldukça aydınlatıcı.

Devlet Bakanı Egemen Bağış: Balyozcular Bizi Bir Köşede İnfaz Edecekti

Türkiye’nin AB ile ilişkilerinden sorumlu bakanı Egemen Bağış Balyoz kurgusu yeteri kadar dehşet verici değilmiş gibi daha da ürkütücü senaryolar yaratma ihtiyacı hissediyor. Balyoz darbesi akabinde diğer AKP’liler ile birlikte infaz edileceğini öne sürüyor. Bakın Bağış neler diyor:[81]

"Ben stadyuma biraz erken gittim ve stadyum dolarken ne düşündüm biliyor musunuz? Balyoz Darbe Planı’nı düşündüm. Nedir o planın ana unsurlarından biri hatırlayalım: İsimleri tespit edilenler stadyumlara doldurulacak. O planda Olimpiyat Stadı’nın rolünü anımsamak içimi ürpertti. Muhtemelen hem tribünleri hem de sahayı dolduracaklardı… Plana hayali denilebilir. Ama nedense tutuklanacakların isimleri gerçek. Listede adı olan Cengiz Çandar gerçek, Ali Bayramoğlu gerçek, Mustafa Karaalioğlu gerçek. Ve biz Balyoz Planı başarıya ulaşsa tutuklularla doldurulacak stadyumda U2 konseri yapıyoruz. O planda adı olmayanlar var. O plan uygulamaya konsaydı hedeflerden biri de bizlerdik.Ama bizim adımız yok. Neden? Ben söyleyeyim, adı olmayanlar stadyuma kadar bile götürülmeyip bir köşede infaz edilecekti de ondan. Stadyuma doldurulacaklar ne olacaktı? Stadyumlar da idam sahaları olacaktı."

Egemen Bağış’ın buradaki ifadelerinden hangisi en vahimi?

Hayali bir plan üretenlerin tutuklanacaklar listesine hayali değil de gerçek isimler koymuş olmalarını anlamlı bulmasının mantıksızlığı mı?

Henüz başlamamış bir davadaki iddiaları doğru kabul edip, masumiyet karinesini çiğnemesi mi?

Yoksa üzerine idam senaryoları ekleyerek kendisinin bir köşede infaz edileceğini söyleyecek derecede mağduriyet edebiyatı yapması mı?

Aslında en vahimi bu kişinin Türkiye’nin (hem de AB müzakerecisi) bir bakanı olması.

BÖLÜM 7
TÜRKİYE’NİN SÖZDE
LİBERAL-DEMOKRATLARI

"Düşünmek taraf olmaktır." Ama düşünmek her zaman aynı taraf olmak değildir.  Taraf olduktan sonra da düşünmek gerekir. Önyargısız, koşullanmadan düşünebilmek ve gerektiğinde taraf değiştirebilmek. Yoksa bu düşünmek olmaktan çıkar, önyargı olur.

Bir düşünürün yapabileceği en kötü hatalardan biri dünya görüşünü gerçeklere göre uyarlamak yerine gerçekleri dünya görüşüne göre uyarlamaktır.

Liberal zihin, şüphecidir. Yeni kanıtlar ve bulgular ışığında fikirlerini değiştirmeye açıktır. İnsan haklarına, hukuk devleti ilkelerine, masumiyet karinesine son derece saygılıdır. Hedeflenen amaç ne kadar ulvi olursa olsun, onun uğruna bu ilkelerin çiğnenmesini kabul etmez. Dolayısıyla askeri vesayetin kalkması amacıyla demokratik hukuk sistemiyle tamamen çelişen uygulamalara göz yummaz.

Ne yazık ki, Türkiye’nin liberal demokratları Balyoz iddiaları karşısında liberal zihniyete ters düşen tavırlar sergilediler. Bir çoğu tanıdığımız ve – yakın zamana kadar - saydığımız kişiler olan köşe yazarları, belgelerin sahte olma olasılığını tamamen göz ardı ettiler. Bizimle diyaloğa girmek istemediler, kendilerine sunduğumuz kanıtlardan neredeyse kaçtılar. Bu süreçte bizim yaşadığımız en büyük hayal kırıklıklarından biri de bu oldu.

Liberallerin Gerçeklere Duyarsızlığı

Liberallerin gazete köşelerinde yazdıkları bizi sürekli hayrete düşürüyordu. Balyoz iddialarına kesinkes inandıkları gibi bu iddialarla ilgili dayanaksız tezler üretiyor, yalan-yanlış medya haberlerine fazlasıyla rağbet ediyorlardı. Beteri, onlarla temas ettiğimizde ya bizi cevapsız bırakıyorlar, ya da gerçeklere ilgisiz kalmaya devam ediyorlardı.

Yaşadığımız ilginç tecrübelerden biri Taraf gazetesi yazarı Etyen Mahçupyan’la yazışmamız oldu. 1. Ordu Askeri Savcı bilirkişisinin "bu darbe planı belgeleri gerçek ise bu gerçekten bir darbe planıdır" şeklinde hazırladığı raporun ertesindeydi. Bu rapor, medya tarafından bol çarpıtılarak Askeri savcı Balyoz’un gerçek olduğunu kabul etti şeklinde lanse ediliyordu. Halbuki Askeri Savcılık bu yorumların yanlış olduğunu söylemiş, "söz konusu seminer faaliyetlerinin darbe planı teşkil ettiğini söylemek mümkün değildir" şeklinde bir açıklama yayınlamıştı.[82]

Liberallerin bilirkişi raporunu yanlış—bu planların doğruluğu kanıtlanmış gibi—aksettirmesi üzerine bu yazarlara yazıp, düzeltme yapmalarını istedik. Maalesef pek fazla cevap almadık. Bir tek Etyen Mahçupyan bize cevap yazdı. O da daha evvel anlattığımız gibi Askeri Savcılığın açıklamasının kendi ifadesiyle çelişkisini görmezlikten gelmeye devam etti.

Ancak kafaların ne kadar koşullanmış olduğunu göstermesi açısından Mahçupyan’la e-mail trafiğimiz faydalı oldu. Mahçupyan yazışmamızın bir noktasında bize şöyle cevap verdi:

"gelinen noktada eğer kayıt altına alınan konuşmalar ve ondan birkaç ay önce yapıldığı anlaşılan dar kadrolu bir komutan toplantısında alınan kararlar tamamen uydurma ise, ortada askerlere karşı asker içinden bir manipülasyon var demektir. ancak eğer bu delillerde bir gariplik olsaydı, şu anki tepkilerin çok farklı olması gerekeceğini mantıken ve deneyimle biliyoruz. anlaşılan o deliller gerçeğe tekabül ediyor… yargı kendi işini yaptı ve siyasi kabulü asker siyasetçilere bıraktı. sizin özel konumunuz bu mesele ile uğraşmanızı daha ‘kullanılabilir’ hale getiriyor. tepeden konuşmuş gibi olmak istemem ama bence mesafe almanızda yarar var… alıntı yaptığınız ikinci mesaj siyasi bir ifade. önemli olan bu belgelerin doğru olduğunun kanıtlanması değil, çarpıtılmış olduklarının hala ve aylar sonra bile asker tarafından kanıtlanamaması…"

Bu yanıtı anlayabilmemiz mümkün değildi. Birincisi, Etyen Mahçupyan, gazete yazısında askeri savcılığın darbe planının gerçek olduğu kanısına varmış olduğunu yazmıştı. Bizim bunun yanlış olduğunu kendisine hatırlatmamıza rağmen hatasını kabul etmek eğiliminde değildi.  Bu konuya dürüstçe yaklaşmak gayreti içersinde olsaydı, mesajına önce "evet, askeri savcının vardığı sonuçları yanlış aktardığımın farkındayım" diye başlardı, ondan sonra "ama…" diye devam ederdi.

İkincisi, askerlerin bu konuda eskisinden daha sessiz kalmalarının bu noktada siyasi güçlerini kaybetmiş olduklarını anlamalarından kaynaklandığı ortadaydı.  Bu noktada "biz bu işleri yargıya bırakıyoruz" ötesinde bir şey söyleselerdi başta Mahçupyan olmak üzere herkes "asker gene yargıya karışıyor" diye bas bas bağırırdı.  Nitekim, askeri savcılığın bilirkişi raporu üzerine—ve medya’daki yalan haberleri düzeltmek için—yaptığı açıklamayı dahi Mahçupyan "siyasi" buluyordu.

Dahası, köşe yazarımız, önemli olan bu belgelerin doğruluğunun kanıtlanması değil "çarpıtılmış olduklarının hala ve aylar sonra bile asker tarafından kanıtlanamaması" diyordu.  Bu sözler bizi hayretler içersinde bıraktı. Besbelli kendini demokrat sananlar dahi sanıkların suçsuzluklarını kendilerinin ispat etmesi gerektiğini düşünmekte bir sakınca görmüyorlardı.

Darbeyi Kim Önledi?

Balyoz planı sahte olduğuna göre bu sorunun yanıtı: hiç kimse. Ancak Balyoz iddiaları ilk ortaya çıktığından beri kimi liberaller dönemin Genelkurmay başkanı Hilmi Özkök’ün Balyoz planınından haberi olduğunu ve bu planın gerçekleşmesine engel olduğunu yazdılar. Bu tezin en ısrarlı savunucusu Hasan Cemal oldu. Örneğin, Cemal Milliyet’teki 27 Ocak 2010 tarihli yazısında[83] Balyoz darbe planının gerçekleşmemesini şöyle açıklıyordu:

"Ama ihtilal olmuyor.

Darbe suya düşüyor.

Neden?

Anlaşılan o ki, Birinci Ordu Komutanı Orgeneral Çetin Doğan’ın altı sessiz sedasız boşaltılıyor. Bu operasyonun perde arkasındaki mimarı ise, yine öyle anlaşılıyor ki, zamanın Genelkurmay Başkanı Orgeneral Hilmi Özkök..."

Hasan Cemal’in yanısıra Ali Bayramoğlu,[84] Cengiz Çandar ve başka köşe yazarları da aynı iddiayı dile getirdiler. Neredeyse kesin bir dille Hilmi Özkök’ün Balyoz darbe planından haberi olduğunu ve bu darbe teşebbüsüne engel olduğunu yazdılar.

Hilmi Özkök’ün sessiz kalması ve bu yorumlarla ilgili birşeyler söylememesi bu tarz spekülasyonlara meydan tanıyordu. Biz bloğumuzda Özkök’e bu konuda konuşması için çağrıda bulunmuş, "bilenler bildiklerini söylemedikçe, bilmeyenler tahminleri üzerinden ‘bilgi’ vermeye sorumsuzca devam edecek maalesef" demiştik. Milliyet gazetesi yazarı Melih Aşık da, 11 Nisan 2010 tarihli yazısında, Özkök’e bildiklerini açıklaması için yaptığımız çağrıyı dile getirdi. Bunun üzerine Hilmi Özkök kendisine kısa bir açıklama gönderdi. Bu açıklamada daha evvel Star gazetesinde bu konuyla ilgili verdiği cevabı hatırlattı ve teyit etti:

"‘Peki, elinde Balyoz darbe planıyla ilgili bilgi, belge var mı?’ Özkök, kesin bir dille, ‘Hayır’ dedi."

Bir kez daha tekrarlayalım.

Soru: Hilmi Özkök’ün elinde Balyoz darbe planıyla ilgili bilgi, belge var mı?

Özkök’ün yanıtı: Hayır.

Peki bunun üstüne Hasan Cemal ve diğerleri iddialarına düzeltme yapma ihtiyacı hissettiler mi? Hayır. Özkök darbeyi önledi tezi sessizce ortadan kayboldu.

Benzer bir şekilde, birçok liberal MİT’in Balyoz darbe planını zamanında öğrenip, başbakana haber verdiğini iddia etti. Bu tez de doğrudan MİT tarafından Balyoz soruşturması sürecinde yalanlandı. Balyoz savcıları, MİT’e resmi bir yazı ile Balyoz konusundaki bilgilerini sordular. Gelen cevapta bizim böyle bir plandan haberimiz yok dendi. Gene liberaller hatalarını düzeltme ihtiyacı hissetmediler.

İnanmak İstenilen Şeyler Yalan Çıkınca Ne Yapılır?

Cengiz Çandar Balyoz belgelerinin gerçekliğine o kadar inanmıştı ki bir yazısında şöyle yazıyordu:[85]

"‘Balyoz Darbe Planı’ ortaya saçıldığında bu konuyu önemseyen, ciddiye alan herkese ve başta Taraf gazetesine dil uzatanların yapacaklarının asgarîsi, dillerini ısırmaları ve yıllardır kamuoyu önünde gerçekleri karartma ve sulandırma yönünde kullandıkları kalemlerini ceplerine sokmalarıdır."

Çandar aynı yazısında bakın başka neler diyor. 1.Ordu Askeri Savcılığı bilirkişi heyetinin yapılanın bir ‘seminer’ değil ‘darbe planı’ olduğunu saptamış. TÜBİTAK, teknik inceleme sonucu Balyoz belgelerin gerçek olduğu hükmüne varmış. Çandar’ın bu iddiaları, yani Askeri Savcılık ve TÜBİTAK’ın bulguları ile ilgili söyledikleri tamamen gerçek dışı. Ve Çandar’ın bundan habersiz olması da mümkün değil. O zaman değilse de, en azından şimdi. İlginç olan Çandar’ın başkalarından "dillerini ısırmalarını" beklerken kendi yazdıklarını düzeltme ihtiyacını hiç hissetmemesi.

Belgelerdeki Çeliskiler İtina İle İzah Edilir!

Alper Görmüş, 10, 13, ve 20 Ağustos 2010 tarihlerinde Taraf gazetesindeki köşesini, bloğumuzda ortaya koyduğumuz çelişkilerden seçtiği bir kaçını çürütme uğraşına ayırdı. Bizi şaşırtan, Alper Görmüş gibi bir gazetecinin Balyoz belgelerinin gerçekliğine en ufak bir leke kondurmamak için elle tutulamayan argümanlar ileri sürmekte ısrar etmesi oldu.

Örneğin, biz 2002 tarihli Balyoz belgesinde Büyük Ortadoğu Projesinin (BOP) geçmesiyle ilgili çelişkiyi bloğumuzda yayımladıktan sonra, Alper Görmüş de BOP’un 2002’de varolduğunu iddia eden bir yazı yazdı.13 Ağustos 2010 tarihli yazısında Büyük Ortadoğu Projesi (İngilizce adıyla "Greater Middle East Initiative") kavramının 2002’de yürürlükte olduğunu göstermek için Alper Görmüş bizi William Kristol’un Mayıs 2002’de hazırladığı bir metine gönderiyor.[86] Bu makalenin son paragrafında Büyük Ortadoğu anlamına gelen "Greater Middle East" teriminin kullanıldığını söylüyor. Kristol şöyle yazıyor:[87]

"In sum, we should not be attempting to preserve our past relationship with Saudi Arabia but rather forging a new approach to the greater Middle East."

Biraz İngilizce bilen herkesin çabucak görebileceği gibi Kristol’un yazdıkları Görmüş’ün savını doğrulamaktan çok uzak. Birincisi, Kristol, "Büyük Ortadoğu" anlamına gelen "Greater Middle East" terimini değil, "geniş Orta Doğu" anlamına gelen "Greater Middle East" sözcüklerini kullanıyor. Boston ve civarını anlatmak için "greater Boston" denilmesi gibi.

Daha önemlisi, böyle bir metinde "Greater Middle East" terimi geçse dahi, bu yaygın kullanımda olan, bir coğrafi bölgeyi topluca ele alan bir kavram. Sonuna "Initiative" eklenmeden kullanıldığı zaman Bush yönetiminin geliştirdiği stratejiyle bir alakası yok. Bu anlamıyla "Greater Middle East" teriminin geçmişi en azından 1990’ların başına kadar uzanıyor.[88] Balyoz belgesinde geçen ise ancak 2004 yılında resmilik kazanmış olan ve 2002’de henüz adı geçmeyen Greater Middle East Initiative adlı spesifik bir dış politika girişimi.

Dolayısıyla, "Greater Middle East" ile "Greater Middle East Initiative" arasındaki farkı anlamamak Güneydoğu Anadolu ile Güneydoğu Anadolu Projesi (GAP) arasındaki farkı anlamamak gibi birşey.

Alper Görmüş, kendisine bloğumuzdan verdiğimiz bu yanıttan sonra bu defa köşesinde Cengiz Çandar’ı "bilirkişi" olarak tayin ederek, ve 17 Ağustos 2010 tarihli köşesinde Çandar’ın bu konudaki görüşlerine yer verdi.[89]

Çandar’ın açıklamalarından bizim için önemli olan kısım şu:

"Bush’un "The Greater Middle East Initiative" adıyla bizde "BOP" diye biraz da karikatürize edilerek bir "komplo teorisi"ne dönüştürülen dış politika girişimi çok az süre içinde tedavülde kalmıştır. Birkaç aylık bir süre. Haziran 2004’te ABD’nin Georgia eyaletinin Sea Island’ında yapılan G-8 Zirvesi’nde bu, BMENA "Broader Middle East and North Africa" girişimi adına dönüştürülmüştür."

Yani, karikatürize edilerek komplo teorisine dönüştürülen ve günümüzde hala kullanılan, ve de 2002 tarihli Balyoz’un ana belgesinde Türkiye’nin bir piyon olarak kullanılmasının amaçlandığı ifade edilen BOP, Çandar’ın ifadesine göre aslında çok az bir süre tedavülde kalmış: "Bir kaç aylık bir süre." Peki yine Çandar’ın ifadesine göre ne zaman tedavülden kalkmış? Haziran 2004. Demek ki ne zaman tedavüle girmiş? En erken 2004 yılının başlarında. (Daha önce de referans verdiğimiz Amerikan resmi kaynaklarına göre, bu projenin varlığı ilk Şubat 2004’de — al-Hayat gazetesinin ABD yönetiminin G8 zirvesi için hazırladığı bir belgeyi yayımlamasıyla — ortaya çıkıyor.)

Demek ki, 2002’de yazılan bir belgede BOP (Greater Midlle East Initiative) teriminin geçmesi mümkün değil—ki Balyoz belgesinde adı geçen birebir haliyle BOP. Cengiz Çandar’ın açıklaması bu olguyu açıkça ortaya koymasına rağmen, şu son cümleyi içermiyor "Demek ki, 2002’de yazılan bir belgede BOP teriminin geçmesi mümkün değil."

Bir başka örnek de, 2002 tarihli Balyoz belgesinde 2005 yılındaki kongrenin kapanış konuşmasından birebir alıntılar olmasıyla ilgili. Bunun bir çelişki olmadığı konusunda Görmüş’ün sunduğu ilk argüman, Balyoz belgesindeki alıntıların hiçbirinin tebliğde 2002’den sonraki yıllarla ilgili bölümlerden olmaması.87 Yani sahtekarlar aktardıkları cümleleri gelişigüzel seçmemişler ve kendilerini bariz bir şekilde ele vermemeye gayret etmişler. Bunun neresi garip, anlayabilmiş değiliz.

İkinci argüman, 2005’teki tebliğde geçen bazı rakamların 2002’ye göre "güncelleştirilmiş" olması. Bunun da neresinin garip olduğunu anlamıyoruz. Sahtekarlığı yapan kişiler elbette ki rakamları 2002 yılına göre uyarlamak istemişlerdir. Dahası, kullanılan rakamların yuvarlaklığından, bu güncellemenin el yordamı ile yapıldığı da çok belli.

Ayrıca Alper Görmüş, Haydar Baş’ın açıklamasından bihaber olmalı. Yukarıda belirttiğimiz gibi Haydar Baş, sözkonusu fikirlerini kamuoyuyla ilk defa 2005’te paylaştığını açıkça ifade etti. Eğer bu yazı (Alper Görmüş’un kanıt sunmadan ileri sürdüğü gibi) 2002-2003 yıllarında internette geziniyor olsaydı, Baş kendisini savunmak ve Balyoz’la ilgisi olmadığını anlatmak için Alper Görmüş’ün argümanını kullanır, "Balyozcular benim yazımın eski bir versiyonunu kullandılar" derdi.

Bu arada biz, Balyoz belgelerindeki çelişkilerin zayıflığı konusunda okurlarını aydınlatmaya çalışan Alper Görmüş’e Balyoz belgelerinde ortaya çıkardığımız diğer tarih çelişkilerinin (Yeni Recordati İlaç, Medical Park Sultangazi, vs.) bir listesini göndererek, "medya etiği" gereği bunlara da köşesinde yer vermesini istedik. Mesajımıza herhangi bir yanıt almadık.

"Ergenekon İs Our Reality" Raporu

Genç Siviller ile İnsan Hakları Gündemi Derneği adında iki sivil toplum kuruluşu Temmuz 2010’da "Ergenekon is Our Reality" başlığı altında İngilizce bir rapor yazdılar. Söylediklerine göre amaçları, yurt dışında Ergenekon ve Balyoz davalarıyla ilgili "yanlış kanıları" düzeltmek idi. Ancak rapora yakından bakınca, esas hedefin Türk medyasının dezenformasyon kampanyasını İngilizceleştirmek, dayanaksız iddialara bir sivil toplum desteği süsü vermek olduğu açıkça ortaya çıkıyordu. Rapor öyle saptırmalarla doluydu ki, yazarlarının art niyetini açık ediyordu.

Biz bu rapordaki sadece "Balyoz" ile ilgili değerlendirmeleri irdeleyeceğiz. Ama önce raporla ilgili bir kaç genel noktaya değinmek istiyoruz.

Aşağıda maddeler halinde ele alacağımız noktalar, bu raporun tarafsız bir sivil toplum örgütünün insiyatifiyle yazılmış analitik bir değerlendirmeden ziyade, olguların kasıtlı olarak çarpıtılarak taraflı bir bakış açısının sunulduğu bir değerlendirme olduğuna dair ilk ipuçları.

1. Workshop Katılımcıları Kimler?

Raporun yazılmasına önçalışma olarak bir workshop düzenlenmiş. Toplam 48 katılımcının tam listesi raporun sonunda veriliyor. Aralarında kimi avukatlar ve STK temsilcileri ile kimi gazetelerden – Taraf, Zaman, Today’s Zaman, Star, Yeni Şafak, Agos, ve Sabah – muhabir ve yazarlar var.

Gazeteciler arasında en fazla katılım Taraf gazetesi (5 kişi), Zaman ve Today’s Zaman (4 kişi), ve Star’dan (4 kişi). Katılımcılar arasında (elbette!) Mehmet Baransu da var. Bu gazetelerin yayımladığı asılsız ve yanıltıcı haberlerden yukarıda bolca örnek verdik, bunları tekrarlamayacağız. Öte yandan, Ergenekon ve Balyoz davalarına eleştirel bakan gazeteci ve yazarlardan (örneğin, Cüneyt Ülsever, Melih Aşık, Sedat Ergin, Ruhat Mengi) tek birinin ismini katılımcılar arasında göremedik.

2. Referanslar

Raporda kullanılan kaynaklara atıf yapılırken son derece seçici davranılmış. Kullanılan kimi haber kaynaklarına atıfta bulunulurken, kullanıldığı bariz olan ancak  raporun değerlendirmesiyle ters düşen kaynaklara atıfta bulunulmamış. Örneğin, rapor, bizim bloğumuzda veya çeşitli makale ve röportajlarda belirttiğimiz çelişkilerden (seçilmiş) bir kısmını "değerlendirirken" bloga ya da gazetelerde yayımlanmış yazılarımıza bir atıfta bulunmamış. Bu durumda, bu raporu okuyarak bilgi edinmek isteyecek kişilerin kendi görüşünü oluşturmak amacıyla birincil kaynaklara ulaşması engellenmiş. Workshop’a katılanlardan kimilerinin akademisyen olduğunu göz önüne alınca, bunun özensizlikten ziyade bir kastın sonucu olduğunu düşünmemiz gerekiyor.

3. Şüphelilerin Lehine Olan Kanıtlar

Yukarıda belirttiğimiz ikinci konudan daha da vahimi, raporda değerlendirilen soruşturma ve davalarla ilgili olarak şüpheli veya sanıkların lehine olan kanıtlardan, olgulardan, bunların yer aldığı haberlerden hiç bahsedilmemiş olması. Şüpheli ve sanık avukatlarıyla konuşulduğu, savunmaları hakkında doğrudan bilgi alındığına dair hiç bir işaret yok. Dolayısıyla, rapor, tüm olguları tarafsız bir yaklaşımla dikkate alan analitik bir değerlendirme olmaktan çok uzak.

4. Değerlendirmelerde Bahsi Geçen Belgeler

"Ergenekon Is Our Reality" raporu yayınlandığında henüz Balyoz iddianamesi ve ekleri tamamlanmamıştı. Bu yüzden dava kapsamında önemli olan bir çok belgeye erişim olanağımız yoktu. Ama her nasılsa Balyoz soruşturmasında soruşturmanın gizliliği nedeniyle sanık ve avukatları ile bile paylaşılmayan kimi belgelerin 48 katılımcı tarafından incelenip değerlendirildiğini anlıyoruz. Zira rapor, bu soruşturma ile ilgili hiçbir yerde yayımlanmamış belgelerden ve bu belgelerin içeriğinden bahsediyor. Grup değerlendirmesi başlıkları altında sunulan değerlendirmelerden, katılımcıların sadece savcılıkta bulunan bu belgeleri incelemiş olduğunu anlıyoruz. Diğer bir ihtimal ise, bu değerlendirmelerin söz konusu belgeleri teslim alan Mehmet Baransu tarafından yapılıp, okuyucuya grup değerlendirmesi olarak sunulmuş olması. Her iki ihtimal de farklı sakıncalara işaret ediyor.

Raporun Tutarsızlıkları Örtbas Çabaları

Şimdi raporu yazanların Balyoz belgesindeki önemli bir zamanlama hatasını örtbas etmek için uydurdukları akıl almaz hikayeye dikkat çekelim.

Daha evvel yazdığımız üzere, Balyoz planında (hem 11 sayfalık ana belgesinde hem de EK-J ekinde) 2005 senesinde bir iktisat kongresinde Haydar Baş adlı bir şahısın sunduğu kapanış tebliğinden kelimesi kelimesine alıntılar var. Dolayısıyla bu belgenin 2002’de yazılmış olması mantıken mümkün değil.

Buna cevap olarak raporun yazarları şöyle diyor:

"Ancak bu iddialarda bulunanlar bir noktayı kaçırıyorlar. Tebliğ 2002’de hazırlanıp 2005’deki kongrede kelimesi kelimesine kullanıldı. Bu tebliği verenler sanki tebliği kendileri hazırlamış gibi yaptılar. Kongrenin organizatorlerinin Ergenekon şüphelileri ile yakın ilişkileri olduğu biliniyor."

Şimdi bu değerlendirmeyi maddeler halinde sıralayalım:

1. Tebliğ 2002’de hazırlandı ve 2005’deki kongrede kullanıldı.

2. Bu tebliği sunan (Haydar Baş) aslında tebliği kendi hazırlamamıştı, bir darbe planından bire bir "araklamıştı".

3. Kongreyi organize edenlerin Ergenekon şüphelileri ile yakın ilişkileri var.

Burada söylenen o kadar akıl ve mantık dışı bir şey ki nereden başlayacağımızı bilemiyoruz.

Balyoz planı ile ilgili tüm şüphelileri saptamak için bu denli "özen" sarfeden savcılar o halde nasıl oluyor da Balyoz belgelerini senelerdir elinde bulunduran bu şahısı bırakın iddianameye dahil etmek, sorgulama ihtiyacı dahi hissetmemişler?

Sözde 1. Ordu mensupları arasında "sınırlı sayıda" subayın katılımıyla hazırlanmış gizli ötesi bir planın ve eklerinin marjinal bir siyasetçi ve tarikat lideriyle paylaşılmış olması ve bu kişinin bu belgelerin içeriğini bire bir, aynı kelimelerle kendi yazdıklarıymış gibi 2005’de bir kongrede sunmuş olması ne kadar mantıklı?

Ve bu konuda bu kadar bilgili olduklarını sanan rapor yazarları niye bildiklerini savcılarla paylaşmamışlardır? (Haydar Baş’ın sözde Balyoz darbesiyle bir ilişiği olduğunu kesin bir dille reddetmiş olmasını hemen ekleyelim.)

Rapor yazarlarının, muhtemelen Mehmet Baransu’nun doldurmasıyla burada yaptıkları, iddialarıyla çelişen ve hoşlarına gitmeyen bir kanıtı örtbas etmeye çalışmaktan başka bir şey olmadığı gayet açık.

Aynı örtbas çabasını rapor Türkiye Gençlik Birliği konusunda da gösteriyor. Bu bölümde aktarmıştık; Balyoz planının 2002 tarihli ana belgesinde adı geçen bu "dost" derneğin 2006’da kurulduğunun ortaya çıkmasından sonra, Taraf gazetesi, belgede "Türkiye Gençlik Birliği" olarak geçen kuruluştan kastedilenin Türkiye Gençlik Birliği (TGB) değil, "Türkiye Gençlik Birliği Derneği" (TGBDER) olduğunu söylemişti. Aynı argümanı bu rapor da gündeme getiriyor. Ancak daha önce ifade ettiğimiz gibi bu iddianın hiç inanılırlığı yok zira TGBDER siyasi kimliği olmayan, gençler için yurtdışına seyahatler düzenleyen, yoga, arkadaşlık, çevre projeleri gibi aktiviteleri olan bir dernek. Has Kemalist TGB ile karıştırılacak bir tarafı yok. Darbe planlayıcılarının TGBDER gibi bir derneği dost üç dernek arasında sıralamış olabileceğini iddia etmekle rapor, daha evvel Taraf gazetesinin yaptığı gibi, okuyucuların zekasına hakaret ediyor.

Çamur at, izi kalsın

Balyoz iddialarının sahte olduğunu ileri sürenlere karşı rapor şöyle bir sav da geliştiriyor (sayfa 34):

"Balyoz darbe planının 5,000 kadar sayfadan oluştuğu söyleniyor. Eğer Türk Ordusu bir darbe yapmaya niyetli olsaydı, bu kadar detaylı planlar hazırlar mıydı? Doğrudan hükümeti alaşağı edip, ülkenin kontrolünü ele geçirirdi. Ayrıca, darbe planı İstanbul’da tarihi camilerin bombalanması ve bir Türk jetinin düşürülmesi gibi anlamsız şeylerden bahsediyor. Öte yandan Türk ordusu, kategorik olarak bu planları yaptığını reddediyor."

Grup, Atatürk’ün Selanik’teki evinin askeri darbeye bir ön hazırlık olarak derin devlet tarafından bombalandığını belirterek, ve Ordu’nun 1995-1998 yıllarında Güneydoğu Anadolu’da gerçekleştirdiği bombalama eylemlerini örnek olarak göstererek bu [cami bombalama, jet düşürme] gibi planların ordudan çıkmasının hiç de şaşırtıcı olmadığını değerlendiriyor.

Oysa, verilen örneklerin "Balyoz" iddialarının gerçek olduğuna dair bir kanıt oluşturamayacağı gibi, bu iddiaların gerçekliği konusunda yapılacak bir "ihtimal hesaplamasına" veri oluşturamayacağı da çok açık.

1995-1998 yıllarında Güneydoğu Anadolu’da gerçekleşen bombalama eylemlerinden  ve 1955’de (neredeyse yarım yüzyıl önce!) Atatürk’ün evinin bombalanması olayından yola çıkarak "Balyoz" planı çerçevesinde camilerin bombalanmasının planlanmış olabileceğine grubun kanaat getirmiş olması tek kelime ile insafsızlık. Benzer bir şekilde, Baskın Oran da, Radikal 2’daki bir yazısına—Selanik’teki bombalama eylemini planlayan ve gerçekleştirenler sanki "Balyoz" kapsamında sorgulanan kişilermiş gibi—"Atatürk’ün evini bombalayanlar niye cami bombalamasın?" diye not düşmüştü.[90]

Soruşturmaya dahil olmayan kişilerin işlemiş olduğu suçların sıralanması, kişilerin mensubu oldukları kurum nedeniyle grubun söz konusu soruşturmaya önyargısız yaklaşmadığının açık bir göstergesi. Kişilerin önyargıları ve önyargılı görüşleri kendilerini bağlar, ancak adında "insan hakları" geçen bir sivil toplum örgütünün "insan hakları" kavramını içselleştirmiş olması, dolayısıyla hazırladığı raporun bu çeşit önyargılı ifadelerden arınmış olması gerekirdi. Ordu mensubu kişilerin, bu kimliği paylaştıkları başka kişilerin işlediği suçlar nedeniyle potansiyel suçlu olarak yaftalanması, örnek vermek gerekirse, bir eşcinsel hakkındaki suç iddiaları karşısında eşcinsellere karşı önyargılı ya da homofobik bir insanın "elbette mümkündür; zira kimi eşcinseller benzer suçlar işlemiştir" yaklaşımıyla koşut ve aynı derecede vahimdir.

Grubun sunduğu bu tümdengelimci argümanı çıkarırsak, geriye kalan ve aşağıda maddeler halinde yanıt  vereceğimiz değerlendirme şu:

"Balyoz belgeleri 5-7 Mart’taki seminerin bir harp oyunu olamayacağını açıkça gösteriyor. Zira darbe planları hazırlanmadan aylar öncesinde 1. Ordu’dan Kara Kuvvetlerine ve Genelkurmay’a giden bilgi yazısında 5-7 Mart’ta harp oyunu yapılmayacağı bildiriliyor. Seminer için bir araya gelen davetliler harp oyunu adı altında darbe hazırlıklarının son bir kontrolünü yaptılar." (Sayfa 35, paragraf 2)

(1) 5-7 Mart Semineri bir "harp oyunu" değil, bir "plan semineri." Plan semineri ve harp oyunu iki farklı kavram. Kısaca açıklamak gerekirse, aralarındaki en önemli fark, harp oyununun iki kuvvet arasında oynanması. Harp oyunu, düşman kuvvetleri temsil eden bir grubun da katılımıyla, eş zamanlı olarak alınan kararların bilgisayar ortamında simüle edilmesi ile oynanıyor.

Değerlendirmeyi yapan grubun bu farktan haberdar olmadığı için harp oyunu olmayacağına dair yazışmayı yanlış değerlendirdiği anlaşılıyor. Zira Mart ayında düzenlenmiş bir harp oyunu yok; düzenlenen plan semineri. Raporu yazanlar, eğer isteselerdi, bu "detay" hakkında bilgi sahibi olmak için küçük bir araştırma yaparlardı; böylelikle hatalı bir değerlendirme de raporlarında yer almazdı.

(2) Harp oyunu adı altına darbe hazırlıklarının son bir kontrolü olduğu değerlendirmesi de dayanaksız. Çünkü:

2a. Bu plan seminerinin (harp oyunu değil) ses kayıtları Çetin Doğan’in emri ile yapılıyor. Darbe yapmayı planlayan bir kişinin darbe provasının yapıldığı seminerin ses kaydını yaptırması anlaşılabilecek bir durum değil.

2b. Grubun sıraladığı planlar arasında adı geçen Sakal ve Çarşaf (cami bombalama eylemleri) için saptanan icra tarihleri (bu raporun yazıldığı tarihte Baransu’nun kitabından öğrendiğimize göre) 28 Şubat 2003 Cuma günü. Bu planların son bir değerlendirmesi 5-7 Mart Seminerinde yapılacak idiyse, planların icra tarihlerinin daha erken tarihler olması nasıl açıklanabilir?

2c. Plan Semineri sırasında Balyoz, Oraj, Sakal, Çarşaf, ya da bir başka plana—isim ya da içerik olarak—tek bir kere bile bir atıfta bulunulmuyor.

2d. Belgeler arasında sözde darbe sonrasında irticai eğilimleri yüzünden ordudan atılacaklar listesi var (EK-C). Bu kişilerden üç tanesi aynı zamanda seminer katılımcısı! Yani, grubun değerlendirmesini ciddiye alacak olursak, "Balyoz" planı ile ordudan atılacak irticacı subaylar seminerde "Balyoz" darbesini müzakere ediyor!

2e. Söz konusu seminere normalde Genelkurmay Başkanı ve Kara Kuvvetleri Komutanının katılımı bekleniyor. Ancak yoğun gündem nedeniyle (Irak/tezkere konusu), komutanlar gelemiyor ve bu durumda rutin olduğu üzere kendi gözlemcilerini gönderiyorlar. Gözlemciler seminer ile ilgili kendi raporlarını ilgili komutanlıklara sunuyor. Ayrıca bu gözlemciler savcılık ifadelerinde, herhangi bir darbe provasına şahit olmadıklarını belirttiler. Dönemin Genelkurmay Başkanı Hilmi Özkök de Balyoz darbe planı diye bir şeyden haberi olmadığını açıkladı.

Gene Cevapsız Kalan Bir Çağrı

Raporun önyargılı ve kasıtlı olarak hazırlanmış olduğuna kanaat getirmiş olsak da, böyle bir raporun kamu önünde her iki tarafın da kanıtlarını sunabileceği bir tartışma yaratmaya vesile olabileceğini düşündük. Bu düşünce ile raporun yazarları Orhan Kemal Çengiz, Turgay Oğur, ve Bekir Berat Özipek’e şöyle bir mesaj yolladık:

"Ergenekon is Our Reality" adlı raporunuzu ilgi ile okuduk.  Bağımsız sivil toplum kuruluşlarının gerçekleri ortaya çıkarmak ve kamuoyuyla paylaşmak amacıyla bu konuda yaptıkları çalışmalarının çok faydalı olacağına inanıyoruz.  Ancak kanımızca maalesef raporunuz bu amacı değil, Ergenekon ve Balyoz iddiaları sürecinde yapılan haksızlıkları ve hukuksuzlukları örtbas etmek ve aklamak amacını gütmektedir.

Balyoz iddialarının raporunuzda değerlendirilmesi tamamen kasıtlı ve tek taraflı bir şekilde yapılmıştır.

Balyoz iddialarıyla ilgili yazdıklarınızın kamuoyu tarafından daha iyi değerlendirilebilmesi amacıyla sizi bir açık tartışmaya davet ediyoruz.  Eğer kabul ederseniz, bu tartışmayı İnternet üzerinden önceden anlaşacağımız bir formatla gerçekleştirebiliriz.

Cevabınızı bekliyoruz.

Pınar Doğan ve Dani Rodrik

Bekledik, bekledik, hiç bir cevap gelmedi. Tıpkı Mehmet Baransu bizle "taraf" olmamak bahanesiyle sorularımızı cevaplandırmayı redettiği, Yasemin Çongar ve diğer "liberaller" mesajlarımızı cevapsız bıraktığı gibi, Genç Siviller ve İnsan Hakları Gündemi Derneği de bizle tartışmaya girmek istemediler.

Liberallerin Sağır Eden Sessizliği

Bulgularımız biriktikçe liberallerin kimisiyle gene temas edip, elimizdeki kanıtları onlarla paylaşmaya çalışıyorduk.

Sonuç, hep aynı: sessizlik.

Alper Görmüş bizim yazdıklarımıza cevap vermeye çalıştığı için kendisine elimizdeki yeni bulguları yolladık. Cevap yok.

Eyüp Can’a yazıp, İngilizce yayımlanan bir makalemizin tercümesini Radikal’de yayımlama isteğimizi aktardık. Cevap yok.

Yasemin Çongar’la Taraf gazetesinde günlerce tefrika edilen Kafes ve Balyoz iddialarının sahte belgeler üzerine inşa edildiğini gösteren kanıtlarımızı paylaştık. Cevap yok.

Ali Bayramoğlu, bir yandan Hanefi Avcı’ya arka çıkarken öte yandan Kafes ve Balyoz davalarının gözden düşürülmemesini vurgulamıştı. Biz de ona bu davalar üzerine bulgularımızı yolladık. Cevap yok.

Şahin Alpay, sağolsun, bir kez cevap yazdı, "Türkiye hiç bu kadar sivil ve demokratik olmamıştı" dedi.  Bize yarım saat ayır, sana en azından Balyoz belgelerinin sahte olduğunu ispat edelim, belki o zaman Türkiye’nin demokrasi yolunda vardığı noktayı değişik yorumlarsın dedik. Gene cevap yok.

Diyebilirsiniz ki, ne de olsa biz Balyoz’un bir numaralı sanığının yakınıyız.  Bu liberaller bizi niye muhatap alsın?

Ama biz bu yazdıklarımızda "aman Çetin Doğan şöyle iyidir, böyle iyidir, bu gibi şeyler yapmaz" gibi argümanlar sunmuyorduk, ya da "ailece çok sıkıntı çektik bu olanlardan" diye yakınmıyorduk. Onlardan merhamet ya da özel ilgi talebimiz de yoktu. Eninde sonunda, uluslararası saygınlığı olan iki akademisyen ve araştırmacıyız. Kendimizi övmek gibi olmasın ama boş yazıp çizmeyen, sebep-sonuç ilişkilerini irdelemesini bilen, ortaya atılan savların somut bulgularla desteklenmesi gerektiğini bilen kişileriz.

Onlardan istediğimiz sunduğumuz kanıtları dikkate almaları, Türkiye’nin geçmekte olduğu süreci bu kanıtlar ışığında değerlendirmeleri idi.

Peki ya onların istediği?

Liberallerin Tarihi Yanılgısı

Amerikalıların "kendi görüşlerinizi seçebilirsiniz, ama gerçekleri seçemezsiniz" diye güzel bir lafı vardır. Etyen Mahçupyan, Hasan Cemal, Cengiz Çandar ve diğer liberaller ısrarla kendi gerçeklerini üretiyorlardı.

Balyoz davasında sergiledikleri tutumla liberaller kendi değerlerine ters düşmekle kalmadılar. Aynı zamanda arzuladıkları demokratik Türkiye’ye de zarar getirdiler.

Balyoz soruşturmasında izlenen yöntemler, cemaat ve AKP’nin gerçek niyetlerine yeterince ışık tutuyor. AKP’nin ruhu gerçekte demokratik olsa, bu davalara bu kadar sahip çıkmaz, tüm sahtecilik emarelerine karşın arkasında durmazdı. Cemaatçi emniyet ve savcılar gerçekten bir hukuk devleti peşinde olsalar insan haklarına ve hukuk ilkelerine bu kadar ters düşen uygulamalarda bulunmazlardı. Liberallerin en büyük siyasi yanlışı, bunu görmeyip, demokrasiye destek oluyoruz düşüncesiyle Türkiye’yi olsa olsa daha otoriter bir rejime götürecek bir süreçte destek oyuncu rolü oynuyor olmaları.

Liberal medyanın ve yazarların gelinen noktada, acilen bir tercih yapması gerekiyor. Eğer askerin her düşmanı benim dostumdur ve "asker şunu yaptığına göre mutlaka bunu da yapmıştır" yaklaşımlarında ısrar edeceklerse bunun bir adalet mantığı değil, bir intikam ve kan davası mantığı olduğunu kabul etmek durumundadırlar. Bu mantık Türkiye’yi aydınlığa değil, daha da karanlık günlere götürecek bir mantıktır. Öte yandan, tercihlerini hukuk devleti yönünde kullanacaklarsa Balyoz ve diğer davalardakı iddialara titizlikle yaklaşmaları, kanıtları objektif olarak değerlendirmeleri, ve insan haklarının ihlal edilmesine karşı (suçlananların kimliği ne olursa olsun) kesin tavır koymaları lazım. Ancak o zaman gerçek suçlar ve (Balyoz belgelerini imal edenler dahil olmak üzere) suçlular ortaya çıkar.

Biz Balyoz davasındaki sahtekarlığı anlattığımız dostlarımızdan bazen şöyle bir cevap alıyoruz: "Ama askerlerin bazı bulanık işler içinde olduğu, kesin suçlar işlendiği belli değil mi? Siz bunları inkar mı ediyorsunuz?" Biz bu tepkileri çok garip buluyoruz. Diyoruz ki, "biz size bir tek davadaki çarpıklıkları gösteriyor, iddialardaki tutarsızlıklara işaret ediyoruz, siz bize başka davalardan bahsediyorsunuz. Her iddia tek tek, kendi kanıtlarıyla değerlendirilmez mi? Kaldı ki, bir davada ciddi sahtekarlık varsa, ortada belge üreten birilerinin olması size diğer davalara da daha dikkatli yaklaşmamız gerektiğini göstermiyor mu? Bu birilerinin varlığı ve bu kadar etkili olabilmeleri sizi rahatsız etmiyor mu?"

Bu tür tepkilere hak vermemekle beraber Türkiye’de kalıplaşmış bazı düşünce biçimlerini yansıttığını da anlıyoruz. Biz "Balyoz’daki kanıtlar" deyince karşımızdakinin "ama Şemdinli" demesi, katı laik-devletçi kesimin "türban" lafını duyunca "ama irtica" diye cevap vermesine benziyor. Bu tavırlardan ne biri ne diğeri doğru. İki taraf da genelleme hatası yapıyor ve dolayısıyla kutuplaşmaya hizmet ediyor. İrticayı önlemenin en doğru yolu irticanın kendisi ile mücadele etmektir; kişisel hak ve özgürlükleri sınırlandırmak değil. Aynı şekilde, "derin devlet" ile mücadele kanıtlanmış suçların üstüne gitmekle mümkün olur; bu uğurda hukuğu ve medya etiğini çiğnemekle değil.

Bu kalıpları liberal demokratlar kırmayacaksa kim kıracak?

Nuray Mert, Radikal gazetesinde 2 Mart 2010 tarihinde yayımlanan köşe yazısında Türkiye’deki liberallerin yanılgısını çok güzel özetliyor. 

 "... Türkiye’de demokratikleşmenin önünü açmanın yolunun, ‘bir büyük kapışmayı’ kışkırtmak olduğunu düşünen ve bu istikâmette gidenler var. Bu kafada olanların tümü, ister eski solcu yeni liberal, ister ‘post-modern cemaatçi’ olsun, olaylara bakışları fazlasıyla birbirine benziyor. Bir zamanlar devrimci durumun oluşması için ‘çelişkilerin derinleşmesini’ bekleyenler belli ki kafayı değil, istikâmeti değiştirdi.

...

[B]u kafa, ‘mutlak iyi’ye, ‘mutlak doğru’ya ulaşmak için her yolu mubah ve meşru görür. Yoluna çıkan engelleri, ‘kaçınılmaz tarihsel sancı’, haksızlığı ‘kurunun yanında yaş da yanar’ diye kabul edilir bulur. Demokrasinin en büyük düşmanı, işte bu kafadır."

Mert’in ifade ettiği gibi, şimdi "liberal" duruş sergileyen (eski solcu ya da cemaatçi) birçok yazar, fikirlerini değiştirdiler ancak kafa yapılarını değiştirmediler.  Maalesef demokrasi ve insan hakları söylemlerinin gerisinde gene Jakoben bir anlayış yatıyor.

BÖLÜM 8
SONSÖZ

Bu kitapta Balyoz davasının ana belgelerinin sahte olduğunu, en erken 2009 yılında kimliği meçhul sahtekarlar tarafından üretildiğini yazdık. 1. Ordu’da "Balyoz" adlı bir darbe planı ve Suga, Oraj, Çarşaf, Sakal gibi operasyonların olmadığını, bu plan ve operasyonların bir kurgu olduğunu anlattık. Savlarımızın doğruluğunu teyit edebilmesi için okuyucumuzun bir detektif ya da adli tıp uzmanı olması gerekmiyor. Zamanlama çelişkileri başta olmak üzere bu kitapta sunduğumuz kanıtlar o kadar açık ve bariz ki, siyasi konumu ne olursa olsun, muhakeme kabiliyetini yitirmemiş herkesin bu bulguları çabukça kavrayabileceğini düşünüyoruz.

Balyoz davası, belki de Yassıada duruşmalarından beri Türkiye’nin en kritik davası. Türkiye’nin yakın geçmişinin iyi değerlendirilmesi için olduğu kadar geleceği için de son derece önem arz ediyor. Böylesi önemli bir davanın bu kadar geniş ölçekli bir sahtekarlık üzerine inşa edilmiş olması, tüm çelişkilere ve tutarsızlıklara rağmen bu denli pervasızlıkla yürütülmesi, endişe duyulmayacak bir durum değil.

Bu satırları yazdığımız günlerden çok değil, bir sene eveline kadar Türkiye’nin şimdi içinde bulunduğu noktaya gelebileceğine inanamazdık. Bu kadar ciddi bir davanın sahte belgelerden kurgulandığını ispat eden bulguların savcılar ve emniyet tarafından dikkate alınmayacağına; medyada bırakın tartışma konusu, haber dahi yapılmayacağına; demokrasi ve insan hakları savunucusu köşe yazarları tarafından örtbas edileceğine ya da çarpıtılacağına; AKP hükümeti tarafından görmezlikten gelinip, davanın siyasi amaçlarla kullanılmaya devam edileceğine doğrusu pek ihtimal vermezdik.

İşte bu yüzden, Balyoz trajedisinin boyutları, haksız yere suçlanan 196 sanığın maruz kaldığı adaletsizlikten çok daha öteye varıyor. Bu dava Türkiye’de yargının, medyanın, "liberal-demokrat" düşünürlerin, ve siyasetin içinde olduğu ürkütücü durumu ortaya seriyor. Esas trajedi bu resimde görüntüleniyor.

Bu kitabı Balyoz davası ile sınırladık ancak genelde Ergenekon davaları ve ordunun rolü ile ilgili bazı diğer konulardaki görüşlerimizi de yanlış anlaşılmamak için özetlemek istiyoruz.

Balyoz ve Ergenekon

Biz Ergenekon davalarında neyin gerçek neyin olmadığını bilmiyoruz. Devlet ve/veya kendi çıkarları adına bazı kişilerin çirkin suçlar işlemiş olabileceğini, bunların açıklığa kavuşması gerektiğini düşünüyoruz. Ama iddianamelerin titizlikle hazırlanmadığını, fikir "suçu" sayılması gereken birçok şeyin gerçek suçlarla beraber paketlendiğini, çok kişinin gereksiz sebeplerle tutuklu yargılandığını da görebiliyoruz.

Belki en önemlisi, Balyoz’da gözlemlediğimiz sahtekarlık, bize benzer şeylerin diğer davalarda da yapılmış olabildiğini düşündürüyor. Maalesef medya, bu davalardaki iddianameleri tıpkı Balyoz’da da olduğu gibi gereken özenle incelemiyor. Askerin vesayeti ortadan kalksın da bu nasıl olursa olsun anlayışı hüküm sürüyor. İlk iki Ergenekon iddianamesi üzerine en kapsamlı ve inandırıcı değerlendirmeyi Britanyalı bir gazetecinin (Gareth Jenkins) yapmış olması kanımızca Türkiye için üzücü bir durum.

Balyoz iddialarının fiyaskoyla sonuçlanmasının yargı üzerine olumsuz etkileri olacağını, kredibilitesine büyük bir darbe yemiş bir yargının Ergenekon davalarında da adaletin gerektirdiği sonuçları elde etmesinin neredeyse imkansızlaşacağını tahmin etmek zor olmasa gerek. Keza yanlış ata oynamış ve kaybetmiş bir liberal gazeteci ve aydın kitlesinin bu davalar sonucunda hayal kırıklığına uğrayacağı, demokrasi karşıtı (militarist ya da dinci) güçlere karşı pek fazla direncinin kalmayacağı da aşikar.

Orduya Düşen Sorumluluk

Balyoz kanıtlarımızı sunduğumuz zaman bazen ordunun Türkiye’nin yakın geçmişte oynadığı rol ile ilgili tepkiler alıyoruz.

Şunu açık söyleyelim, Türkiye’de bir "derin devletin" varlığını reddetmiyoruz. Özellikle 1990’larda "ülke çıkarı" için ya da kişisel amaçlarla orduda kimi subayların ve sivil uzantılarının kanunsuz işlere bulaşmış olabileceği konusunda bizim de kaygılarımız var. Ergenekon davalarında yargılanan herkesin suçsuz olduğunu da iddia etmiyoruz. Balyoz davasındakine benzer sahtekarlıklar ve hukuksuzlukların geçmiş dönemlerde "laik" gruplar tarafından – aynı ölçekte olmasa da - yapılmış olduğunu da biliyoruz. Orduda AKP yönetimine karşı bir alerji olduğunu kabul ediyoruz ve bunu – ordu siyasetin dışında kalması gerektiği için - tasvip etmiyoruz.

Dolayısıyla, Türkiye geçmişiyle demokratik kuralları zorlamadan yüzleşecekse, bu süreçte ordunun üstüne çok önemli sorumluluklar düşüyor. En azından, komutanların bir özeleştiri yapması gerekiyor. Son birkaç sene içersinde Türk Silahlı Kuvvetleri çok ciddi suçlamalar karşısında kaldı ve bunlarla ilgili bir dizi dava açıldı. Balyoz gibi sahteliği bariz iddiaların sadece orduya gerçek bir düşmanlık besleyen dinci kesim tarafından değil, aynı zamanda demokrasi taraftarı birçok liberal tarafından da inandırıcı bulunmasından TSK’nın gereken dersi çıkarmadığını düşünüyoruz.

Ordu, geçmişte muhtelif darbeler yapmamış, siyasi düzene kendi anlayışı doğrultusunda yön verme çabalarında bulunmamış, dezenformasyon kampanyaları yürütmemiş, ve bazı mensupları yasadışı işlere karışmamış olsa, Balyoz ithamları gülünç kalır, insanlar "canım, ordu böyle işler yapmış olabilir mi hiç" diye geçiştirirlerdi. Bu iddiaların doğruluğu üzerine yayın yapan medyanın bu kadar okuyucusu, savunucusu olmazdı. TSK, kendisini ve mensuplarını savunma çabalarında bu kadar aciz kalmazdı.

Bizim arzumuz Genelkurmay Başkanı’nın kendine şu soruyu sorması: "Bu saçma, yersiz, ve gerçekdışı suçlamalar bu kadar rağbet görüyor, bunların karşısında TSK’yı savunmakta bu denli zorlanıyorsam, bunda kurumumun geçmişte demokrasi ve hukuk sınırlarını zorlayan ve aşan eylemlerde bulunmuş olmasının bir rolü yok mudur?" Kanımızca bu sorunun cevabı "vardır" olmalıdır.

Bundan çıkarılması gereken sonuç, TSK’nın söylemini artık değiştirmesi gerektiğidir. Hayalimizdeki Genelkurmay Başkanı artık şöyle bir açıklama yapardı:

"TSK, Türkiye’de herkesin iftihar etmesi gereken bir kurum, ülkenin dış tehditlere karşı tek savunucusudur. Ancak Türkiye değiştiği gibi, TSK’nın da artık değişmesi gerektiğine inanıyorum. Türk ordusu siyasete karışmamalı, siyasi bir rolü olmamalıdır. Demokrasi ve hukuk ilkeleri dahilinde hareket etmeli, siyasi iradeyle ilişkisi tamamen anayasa ve kanunlar çerçevesi içersinde cereyan etmelidir. Eğer TSK mensupları geçmişte yasadışı eylemlerde bulunmuşlarsa, bunların ortaya çıkarılması için tüm gayretlerimizi sarfedeceğimize Genelkurmay Başkanı olarak söz veriyorum. Bu çabaların da saydam bir şekilde yapılacağını, gerekirse iddiaların bağımsız ve tarafsız komisyonlar tarafından değerlendirilmesi için girişimlerde bulunacağımı taahhüt ediyorum. Öte yandan, TSK’ya ve mensuplarına karşı yürütülen karalama kampanyalarına karşı savunma hakkımızı da kullanacağımıza ve bu kampanyalarla ilgili gerçeklerin ortaya çıkması için de elimizden geleni yapacağımıza kimsenin şüphesi olmasın."

Ancak bu şekilde kabuk değiştireceğine dair taahhütte bulunan bir TSK inandırıcılığını tekrar kazanabilir.

Türkiye’de Demokrasinin Geleceği

Ordu hakkında düşüncesi ne olursa olsun Türkiye’de iyi işleyen bir hukuk rejimi isteyen herkesin kaygı duyması gereken bir durumla karşı karşıyayız. Balyoz darbe iddialarına destek oluşturan belgelerinin savcılık tarafından gerçekliğinin ciddi bir şekilde sorgulanmadan doğru olarak kabul edilip iddianame hazırlanması, bu süreçte onlarca kişinin cezaevine atılmış olması, Türkiye’de yargının işleme tarzı konusunda herkesi kötümser kılmalı. 

Balyoz davası gösteriyor ki, birileri büyük bir gayretle belge üretip, sahtekarlık yapıp, TSK içinde ya da dışında hedef aldıkları kişileri çetecilik, darbecilik gibi iddialar karşısında bırakmak için uğraşıyorlar. Bu suçları işleyenlerin kimler olduğunu bilmiyoruz. Sıkça ortaya atılan Fethullah Gülen cemaati ile ilgili iddialara daha sağlam kanıt görmeden yer vermek istemiyoruz. Ancak bu kitapta sunduğumuz bulgular, neredeyse çete diyebileceğimiz, sahte kanıt üreten bir grubun varlığına işaret ediyor. Yargılanması gerekenlerin bu örgütün üyeleri olması gerektiğini düşünüyoruz. 

Burada yapılabilecek en iyimser yorum, yargının ustaca oluşturulmuş bir kamuoyunun baskısına baş eğip, elle tutulur kanıtlar olmamasına rağmen Çetin Doğan gibilerini medyadan tepki almamak için içeride tutmayı tercih etmesidir.  Daha kötü olasılık, yukarıda bahsettiğimiz grubun yargının önemli bölümlerini de ele geçirmiş olduğudur.

Bu yüzden, Türkiye’nin ana meselesini sadece "demokrasi" yanlıları ile "laikler" arasında yeralan bir güç savaşı olarak görebilmek mümkün değil.  Türkiye’nin şu anda geçirdiği süreci bir "normalleşme," demokratikleşme, askeri vesayetin kalkması süreci olarak kabul etmek de çok zor. Ortada karanlık ve kimliği belirsiz bir üçüncü grup var.  Bu üçüncü grubun "laiklere" karşı faaliyet yaptığı kesin.  Ama hareket tarzlarından demokrasi taraftarı olmadıklarını da çıkarmak çok zor olmasa gerek.

İsterdik ki siyasi irade ve yargı sistemi gerçek suçları ve suçluları araştırsın. Şimdi olduğu gibi sahte belgeler ve hiçbir hukuk rejiminde delil sayılmayacak şeyler üzerinden suçsuz insanların üzerine – onu yapmamışlarsa bunu yapmışlardır, onlar yapmamışsa başkaları yapmıştır mantığıyla - gitmesin. Türkiye’de bugün izlenen strateji kısa vadede bir siyasi getiri sağlasa da, uzun vadede ya otoriter bir rejim yaratacak ya da kendi sorunlarını doğuracak bir karşı tepkiye sebep olacaktır.

İsterdik ki hukuk devletine ters düşen süreçlerle hukuk devletinin kurulamayacağı, anti-demokratik yöntemlerle demokrasinin derinleştirilemeyeceği, kimi insanların hakları çiğnenerek diğerlerinin haklarının korunulamayacağı daha iyi anlaşılsın.

EK
“BALYOZ GÜVENLİK HAREKAT PLANI”

[1]  Balyoz iddianamesi,

[2]  Balyoz iddianamesi,

[3]  http://www.tgb.gen.tr

[4]  http://www.tgb.gen.tr/hakkimizda/temel-ilkeler-bildirgesi

[5]  http://www.tgbder.org.tr/

[6]  Zaman Gazetesi ise bu hatayı örtbas etmek için farklı bir yöntem izledi, ve söz konusu belgeyi 21 Ocak 2010 tarihli haberinde Türkiye Gençlik Birliği’ni sansürleyerek “TSK’nın her kademesine müzahir eleman temini konusunda referans uygulamasına (ÇYDD, ADD, vb.) devam edilerek azami koordinasyon sağlanması” şeklinde aktardı. Kaynak: <http://www.zaman.com.tr/wap.domethod=getHaber&haberno=942852&bolumno=1&altbolumno=&sirano=0&sayfa=>

[7]  İddianamede incelenen tek tarih tutarsızlığı da a TGB ile ilgili olanı. Ancak ek klasörlerde geçen yazışmalarda 2006’da kurulan TGB yerine 1997’de kurulan TGBDER hakkında bilgiler veriliyor.

[8]  Hür Demokratlar Derneği’nin 08.04.2006 tarihli Olağan Genel Kurul Toplantısı Tutanağı, Madde 17.

[9]  Nisan 2006’da gerçekleşen bu isim değişikliği (ve dernek tüzüğündeki diğer değişiklikler) ile ilgili olarak İstanbul Valiliği’nden aldığımız belge mevcut.

[10]  http://www.liberalavrupa.org>

[11]  Bkz., Rekabet Kurulu’nun devralmaya ilişkin 04.12.2008 tarihli 08-69/1118-435 sayılı kararı.

[12]  http://www.frik.com.tr/TUR/hakkimizda/Default.aspx>

[13] Bkz. Hastanenin web sitesi http://www.medicalpark.com.tr/HastaneHakkinda.aspx?id=667c7e9b-ce20-4e21-af2f-198e6cad67a3. Ayrıca, bkz. 28 Haziran 2008 tarihli Sultangazi Gazetesi, “Sultan Hastanesi artık Medikal Park olarak hizmet veriyor” başlıklı haber.

[14]  Atamalar ile ilgili kararname ve haberler İnternette sadece emniyet müdürü rütbesindeki personel için bulunabildiğinden, bu listelerin tam bir kontrolünü yapamadık (örneğin Emniyet Amiri rütbesindeki kişilerin atama bilgilerine ulaşamadık). Ayrıca, Bursa bolgesi ile ilgili benzer bir liste savcılar tarafından sansürlenerek dava klasörüne konduğu için (Ek klasör no. 57, dizin no. 26-32) bu listeleri de kontrol edemedik.

[15]  Ek klasör no. 184,

[16]  Ek klasör no. 184,

[17] Aynı zamanda, bkz. Başbakanlık Basın-Yayın ve Enformasyon Genel Müdürlüğü’nün 3 Temmuz 2003 tarihli haberi http://www.byegm.gov.tr/yayinlarimiz/anadoluyahaberler-yeni/kaldir/2003/temmuz/ah_03_07-03.htm.

[18]  Hürriyet Gazetesi, 3 Temmuz 2003 tarihli “Emniyette onemli atama” başlıklı haber.

[19]  <http://arsiv.zaman.com.tr/2003/08/04/marmara/h12.htm>

[20]  İlginç bir nokta da, 3 Eylül 2010 tarihli Vakit gazetesininde “Hanefi Avcı Balyozcu ve rüşvetçi müdürünü yanından ayırmıyor” başlıklı haberde, bu listede yer alan dönemin bir emniyet amirinden (sırf bu listede yer aldığı için) “Balyozcu” olarak bahsedilmesi. Aynı mantıkla, bu listede yer alan Taraf gazetesi yazarlarından Kerim Taş da Balyozcu oluyor!

[21]  Ek klasör no.136, dizin no. 62-99.

[22]  İddianame, sayfa 114.

[23]  http://www.milliekonomimodeli.com/index.php?kapanis=1

[24]  http://www.haberflash.com/haber13953.html

[25]  http://italy.usembassy.gov/pdf/other/RS22053.pdf

[26]  Bkz.http://www.carnegieendowment.org/publications/index.cfm?fa=view&id=1480 ve http://italy.usembassy.gov/pdf/other/RS22053.pdf

[27]  Bu, aynı zamanda Yaşar Barbaros Büyüksağnak’ın adının geçtiği belge.

[28]  Savcılar kimi belgeleri klasörlere koyarken isimleri sansürleyerek sadece isim ve soyisimlerin baş harfini vermişler. Bu kişinin açık adı 14 no.lu dava klasoründe bulunan Genelkurmay Adli Müşavirliği’nin resmi yazısında var.

[29]  CC MAR Naples Factsheets: <http://www.afsouth.nato.int/JFCN_Factsheets/CC_Mar_Naples.htm>

[30]  Ek klasör no. 14, dizin no. 196-197.

[31]  Taraf, 21 Ocak 2010. < http://www.taraf.com.tr/haber/gozaltina-alinacak-gazeteciler-listesi.htm>

[32]  Milliyet, 23 Ocak 2010. <http://www.milliyet.com.tr/hadi-ordan-/kadri-gursel/dunya/yazardetayarsiv/05.05.2010/1189927/default.htm>

[33]  Akşam, 25 Ocak 2010. http://www.aksam.com.tr/2010/04/26/yazar/16055/serdar_akinan/deli_gomlegini_yirtmak.html

[34]  Sabah, 23 Ocak 2010. <http://www.sabah.com.tr/Yazarlar/akoz/2010/01/23/darbeciler_beni_nasil_mimlemis>

[35]  Balyoz Güvenlik Harekat Planı,

[36]  http://hurarsiv.hurriyet.com.tr/goster/haber.aspx?id=15571021&yazarid=308&tarih=2010-08-17

[37]  3 Kasım 2002 seçimlerini kazanan AKP, 18 Kasım 2002’de 58.Hükümeti kurdu. Abdullah Gül başkanlığındaki yeni Hükümet’in TBMM’den güvenoyu aldığı tarih ise 28 Kasım 2002.

[38]  Üstveri bilgisine göre bu belgenin ilk oluşturulma tarihi 13 Kasım 2002 (TÜBITAK ikinci raporu, Ek 2, s.95; Ek klasör no. 52,

[39]  Bu konu, Mahkemeye sunulmak üzere savunma tarafindan belgelenmiş durumda.

[40]  İddianame,

[41]  Belgeyi hazırlayanlar, dönemin Harp Akademileri Komutanı’nın Ağustos 2003’de Hava Kuvvetleri Komutanı olarak atanacagını “öngörerek” daha Mart ayından itibaren Hava Kuvvetlerini komuta edebilecegini düşünmüş olsalar gerek!

[42]  11 no.lu CD’den çıkan Balyoz belgesine göre (Dava Klasörü no. 184, Dizin no. 216), İstanbul İlinde Gözaltına Alınacak İrticai Grup Liderleri listesinde Haydar Baş 10. sırada bulunuyor!

[43]  11 no.lu CD’den çıkan Balyoz belgesine göre (Ek klasör no. 184, dizin no. 216), İstanbul İlinde Gözaltına Alınacak İrticai Grup Liderleri listesinde Haydar Baş 10. sırada bulunuyor!

[44]  Ek klasör no.14,

[45]  Kimi medya mensupları ısrarla, Çetin Doğan’ın önce darbe planı iddialarını doğruladığını, ancak halkın tepkisiyle karşılaştıktan sonra inkar yoluna gittiğini yazdı. Halbuki Çetin Doğan, 1. Ordu Karargahındaki Plan Seminerini ve kayıtlardaki sesin kendisine ait olduğunu teyid etmiş, ancak, Balyoz Harekat Planı olarak adlandırılan darbe ve ilişkili eylem planlarını ilk defa Taraf gazetesinde gördügünü söylemiş, bu iddialari en başından itibaren reddetmişti. Silivri’den yazdığı bir mektupta Seminere ait kaset ve belgelerin nasıl kozmik odalardan çıkmış olabileceği konusunu aydınlatmaya yönelik sorduğu sorular bile, kimi medya mensuplarınca ‘Doğan Balyoz Planının ve belgelerinin yalan olmadığını söylemiş oldu’ şeklinde yorumlandı.

[46]  http://hurarsiv.hurriyet.com.tr/goster/haber.aspx?id=15771039&yazarid=308&tarih=2010-09-09

[47]  Savcılar iddianamede bu yazışmaların neyi teyit ettiği hakkında hep muğlak ifadeler kullanıyorlar. Örneğin FİNTEK A.Ş.’ye giden yazının yanıtı ile ilgili olarak iddianamede (sayfa 207) “İlgili kurum ile yapılan yazışma neticesinde belgede ismi geçen şahısların belirtilen kurumun personeli olduğu anlaşılmıştır” ifadesi geçiyor. Oysa anlaşılması gereken (Balyoz belgelerindeki tarih tutarsızlıkları göz önüne alınırsa), listelerde ismi geçen şahısların kurumun personeli olup olmadığı değil, ne zaman bu kurumun personeli olarak çalışmaya başladıkları. Zaten gönderilen yazılarda da istenen bilgi bu doğrultuda.

[48]  Benzer sekilde Mahkeme aynı kararı ile sahte CD’lerin, bırakın birer imajını ya da kopyasını, yakından çekilmiş birer fotoğrafını bile savunmaya vermeyi reddetti.

[49]  Askeri yetkililerin son derece kapsamlı olan bu raporu kamuyla paylaşmak konusunda herhangi bir gayret sarfettiklerine de şahit olmadık.

[50]  Melek Üçtepe’nin ve Sevilay Erkanı-Bulut’un sorgu tutanaklarını görmek için:

http://cdogangercekler.files.wordpress.com/2010/08/melek_uctepe_ifade.pdf ve

http://cdogangercekler.files.wordpress.com/2010/08/sevilay_erkani_bulut_ifade.pdf.

Yukarıda belirtilen EK-B’lerin LAHİKA 1 isimli belgede birleştirilerek yazıldıkları tespit edilmiştir. Ancak EK-B’lerde toplamda 1401 kişi belirlenmesine rağmen EK-M’de bu sayının 1400 olduğu ve belirlenen isimlerin 1’inci Ordu Komutanlığında bu iş ile yetkili olanlarca da eleme işlemine tabi tutulduğunu göstermektedir. Bu durum ise personel belirlerken ne kadar seçici davranıldığının bir işaretidir.

2. Soruşturma kapsamında incelenen CD’lerden 1,6 ve 19 nolu CD’ler haricinde kalan diğer CD’lerin oluşturulduğu programın, 11 nolu CD’nin oluşturulduğu program ile aynı olduğu anlaşılmıştır.

[51]  Ayrıca bu raporda maddi hatalar var; (1) Raporda tüm CD’lerin tek oturumda yazıldığı belirtiliyor, ancak ikinci TÜBİTAK raporundan öğrendiğimiz üzere bu, iki oturumda yazılmış olan 16 no.lu için doğru değil. (2) Raporda belgelerle ilgili bir örnek verilirken (içinde suç unsuru barındıran) bir belgenin bulunduğu CD olarak 15 no.lu CD belirtilmiş, oysa belirtilen belge 15 no.lu CD’de değil, 11 no.lu CD’nin içinde. (3) Üstveri dökümü 11 no.lu CD için eksik, bu CD icin kimi belgelerin üstveri dökümü mükerrer olarak verilmiş.

5. İlgili raporun 5-d maddesinde açıklanan tespite cevaptır. İfade edildiği gibi herhangi bir dökümanın üstveri (öznitelik) bilgileri uygun bir ortam oluşturularak yeniden düzenlenebilir, yeniden oluşturulabilir. Eğer bu veriler kendi içerisinde tutarlı olarak yaratıldıysa ve kötü niyetli olarak sahte döküman üretildiyse, bu durum sadece CD ve içerisindeki dökümanlar teknik olarak incelenerek tespit edilemez. Diğer taraftan, söz konusu araştırma kapsamında yapılan incelemeler sonucunda herhangi bir teknik tutarsızlığa rastlanmamıştır.

[52]  http://www.habervaktim.com/haber/127588/balyozculari_uzecek_rapor.html

[53]  Radikal Gazetesi, 21 Haziran 2010, http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspx?aType=RadikalDetay&ArticleID=1003830&CategoryID=78

Genel değerlendirme olarak, TÜBİTAK’ta görevli Erdem ALPARSLAN, Tahsin TÜRKÖZ ve Dr. Hayrettin BAHŞİ tarafından hazırlanan 19/02/2010 tarihli bilirkişi raporunun ekinde sunulan üstveri bilgilerinin tutarlı olduğu, bu bilgilerin ayrıca diğer bilirkişi incelemelerinde de kaynak olarak kullanıldığı, üstveri bilgilerinin teknik olarak yanlış olduğuna dair herhangi bir iddia olmadığı görülmüştür. Aynı üstveri bilgileri üzerinde yapılan teknik incelemelerde, sahtecilik şüphesini artırdığı ifade edilen çelişkilerin bir kısmının CEVAP-3, CEVAP-5 ve CEVAP-6’da anlatıldığı üzere teknik olarak bir çelişki göstergesi olmadığı, normal sistem/kullanıcı davranışları dahilinde oluşabileceği ve sahtecilik bulgusu olmadığı sonucuna varılmıştır. Bir kısım çelişkilerin ve farklı tespitlerin ise bilirkişilerin farklı uzmanlık alanlarına (askeri yazım kuralları vb.) sahip olmasından kaynaklandığı sonucuna varılmıştır.

[54]  Taraf, 23 Şubat 2010. < http://www.taraf.com.tr/yasemin-congar/makale-onurlu-askerin-umutlu-gunu.htm”: >

[55]  Taraf, 9 Şubat 2010, “Kum Saati.” < http://www.taraf.com.tr/ahmet-altan/makale-selimiyede.htm>

[56]  Belki bu konuyu çeşitli yerlerde ve defaatle dile getirmemiz sonucu Taraf gazetesi 24 Nisan 2010’daki bir haberinde, Doğan’dan “Balyoz Planı’nın altında imzası olan” yerine “Balyoz Planı’nın altında adı olan” şeklinde bahsederek, Balyoz belgesinde imza olmadığını tasdik etti. (<http://taraf.com.tr/haber/ikinci-kez-cezaevinde.htm>)

[57]  Karargah,

[58]  Karargah,

[59]  Karargah,

[60]  Milliyet, 11 Nisan 2010, Melih Aşık.

[61]  Bu kadar kesin bir dille olmasa da, bu tez başka gazeteciler (örneğin, Hasan Cemal, Ali Bayramoğlu) tarafından da ileri sürüldü. Bu gazetecilerden hiçbiri, Özkok’ün açıklamasından sonra bir tekzip yayımlamadılar.

[62]  Taraf, 29 Mart 2010.<http://www.taraf.com.tr/haber/savci-yakalar-kuban-birakir.htm>

[63]  CNNTurk.com, 26 Şubat 2010 “Askeri savcılık “darbe pl anı” iddiasını yalanladı.” http://www.cnnturk.com/2010/turkiye/02/26/askeri.savcilik.darbe.plani.iddiasini.yalanladi/565513.0/index.html

[64]  Taraf, 5 Mart 2010. http://www.taraf.com.tr/etyen-mahcupyan/makale-seminer-notlari.htm

[65]  Taraf, 22 Haziran 2010. < http://taraf.com.tr/haber/balyoz-un-bahanesi-kalmadi.htm>

[66]  Cami bombalamayı planladıkları iddia edilen şüpheliler hakkında kimi dini yayın organlarının sitesinde okuyucular tarafından yazılan “hakimler serbest bıraksın, vatandaş bunların işini sokakta görecek” cinsinden yorumlara bizzat şahit olduk.

[67]  Milliyet, 18 ve 20 Nisan 2010

[68]  <http://www.zaman.com.tr/haber.do?haberno=1014663&keyfield=424F50>

[69]  Zaman, 7 Mart 2004, Dış Haberler Bolümü. <http://www.zaman.com.tr/haber.do?haberno=23705&keyfield=424F50 >

[70]  http://www.stargazete.com/politika/yine-nobetci-hakim-birakti-haber-270668.htm

[71]  http://sabah.com.tr/Gundem/2010/11/29/darbenin_belgesi_gozlemci_raporu>

(1) 1’inci Or. Plan Seminerinin gerek hazırlanışı, gerekse icrası yönünden çok başarılı olduğu, Komuta kademesinin ortaya çıkabilecek en kötü durumda dahi sağlıklı karar ve tekliflerde bulunduğu, planlara ilişkin problem sahalarının ve çözüm tarzlarının ortaya konduğu görülmüş ve alternatif planların geliştirilerek planlamanın yaşayan bir faaliyet olduğunun güzel bir örneği gösterilmiştir.

[72]  <http://www.sabah.com.tr/Gundem/2010/12/09/rutin_disina_cikin_emri>

[73]  <http ://www.hurriyet.com.tr/gundem/13862556.asp>

[74]  <http://www.haber7.com/haber/20100328/Avni-Dogan-Bir-tane-28-Subatci-icerde-mi.php>

[75]  <http://www.internethaber.com/cetenin-nobetci-hakimleri-var-242579h.htm?interstitial=true>

[76]  <http://www.medyafaresi.com/haber/37591/guncel-basbakan-hangi-sanatciyi-sildi-telefon-bile-acmadilar.html>

[77]  <http://www.haberler.com/ak-parti-genel-baskan-yardimcisi-huseyin-celik-2-haberi/2066944/>

[78]  <http://www.akparti.org.tr/ak-parti-ile-siyasetin-ana-gayesi-yeniden-millete-hizmet-ol_6707.html>

[79]  <http://www.zaman.com.tr/haber.do?haberno=969826>

[80]  <http://www.haberturk.com/gundem/haber/517305-birileri-kurusiki-atiyor>

[81]  <http://www.sabah.com.tr/fotohaber/gundem/u2yu_izledigimiz_statta_balyozda_yapilacaklari_animsadim_ve_urperdim?tc=15&albumId=22579&page=9>

[82]  <http://www.iha.com.tr/haber/detay.aspx?nid=110582&cid=11>

[83]  <http://www.milliyet.com.tr/mit-mustesari-1-ordu-da-her-sey-hazir-ihtilale-hazirlaniyorlar-/hasan-cemal/siyaset/yazardetayarsiv/14.04.2010/1191215/default.htm>

[84]  <http://yenisafak.com.tr/Yazarlar/?t=09.04.2010&y=AliBayramoglu>

[85]  <http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspx?aType=RadikalYazar&ArticleID=982678>

[86]  Taraf, 13 Ağustos 2010, “Medya Etiği.”

[87] Kristol, W., “Testimony Before The House Committee on International Relations Subcommittee on Middle East and South Asia,” 22 Mayıs 2002.< http://www.newamericancentury.org/saudi-052302.htm>

[88]  Bkz: Dallas Morning News gazetesinin 16 Ağustos 1992 tarihli “New political bloc arising vast region includes ex-Soviet republics, Iran, India” makalesi.

[89]  http://www.taraf.com.tr/alper-gormus/makale-yarginin-iradesini-rehin-aldigi-ulke-turkiye.htm

[90]  Radikal 2, Baskın Oran, “Ordu ve Yargı Üstune İki Öykü,” 28 Şubat 2010.