DİNK CİNAYETİ

VE

İSTİHBARAT YALANLARI

NEDİM ŞENER

DİNK CİNAYETİ VE

İSTİHBARAT YALANLARI/ NEDİM ŞENER

Her hakkı saklıdır. Bu eserin aynen ya da özet olarak hiçbir bölümü, telif hakkı sahibinin yazılı izni alınmadan kullanılamaz.

Genel Yayın Yönetmeni: Ertürk AKŞUN

Editör: Melike ENGİN

Teknik Hazırlık: Esma ÇERÇİL

Kapak: Derin

© Destek Yayınevi

İnönü Cad. 33/4 Gümüşsuyu

Beyoğlu / İstanbul

Tel : (0212) 252 22 42

Fax : (0212) 252 22 43

www.destekyayinlari.com

info@destekyayinlari.com

Davutpaşa Cd. Güven Sanayi Sitesi C Blok No: 244 Topkapı-İstanbul

Tel: (0 212) 612 31 85

Nedim Şener

 Yaklaşık 20 yıldır gazetecilik yapan Nedim Şener’in yayınlınmış dokuz kitabı bulunmaktadır. Mesleki alanda birçok ödül kazanan Nedim Şener, “Dink Cinayeti ve İstihbarat Yalanları” kitabıyla Uluslararası Basın Enstitüsü (IPI) tarafından belirlenen 60 Dünya Basın Özgürlüğü Kahramanı arasında yer aldı.  

IPI’ın 60 kuruluş yıldönümünde belirlenen 60 Dünya Basın Özgürlüğü Kahramanı arasında 1979 yılında öldürülen Milliyet gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Abdi İpekçi ve 2007 yılında öldürülen Agos gazetesi sahibi Hrant Dink’ ile birlikte yer alan Nedim Şener bu kitabıyla Türkiye Gazeteciler Cemiyeti 2009 yılı Basın Özgürlüğü ödülü, 2010 Yılı Türkiye Yazarlar Birliği’nin Düşüncü ve İfade Özgürlüğü Ödülü ile Abdi İpekçi Gazetecilik Ödülü kazanmıştır.

KİTAPLARI

Tepeden Tırnağa Yolsuzluk (Metis Yayınları 2001)

Naylon Holding (OM Yayınları 2002)

Uzanlar-Bir Korku İmparatorluğunu’nun Çöküşü(Güncel Yayıncılık) (2004)

Kod Adı Atilla (Güncel Yayıncılık) (2004)

Fırsatlar Ülkesinde Bir Kemal Abi (Güncel Yayıncılık) (2006)

Hayırsever TERRORIST(Güncel Yayıncılık)(2006)

Dink Cinayeti ve İstihbarat Yalanları (Güncel Yayıncılık)(2009)

Ergenekon Belgelerinde Fethullah Gülen ve Cemaat(Güncel Yayıncılık)(2009)

Uğur Dündar İste Hayatım(Doğan Yayıncılık)(2010)

GAZETECİLİK ÖDÜLLERİ:

Uluslararası Basın Enstütüsü(IPI) Dünya Basın Özgürlüğü Kahramanı ödülü

2010 Türkiye Yayıncılar Birliği Düşünce ve İfade Özgürlüğü ödülü verilildi.

2010 Abdi İpekçi Gazetecilik Ödülü aldı.

2009 yılında da Türkiye Gazeteciler Cemiyeti “Basın Özgürlüğü” ödülüne layık görüldü.

2007 yılında Çağdaş Gazeteciler Cemiyeti Uğur Mumcu Araştırmacı Gazetecilik Ödülü kazandı.

2003 yılında Transparency International (TI)’nın Türkiye ofisi Toplumsal Saydamlık Hareketi Derneği (TSHD) tarafından “Uluslararası Dürüstlük Ödülü” Türkiye adayı seçildi.

2002 Sedat Simavi Gazetecilik Ödülü.

1998 Metin Göktepe Gazetecilik Ödülü,

1998, 1999, 2000 Türkiye Gazeteciler Cemiyeti Yılın Ekonomi Muhabiri ödülleri.

ÖNSÖZ

DİNK CİNAYETİ AYDINLANDIKÇA

HAYATIMI KARARTMAYA ÇALIŞIYORLAR

Herkes bana aynı şeyi söylüyor; “Dikkat et”.

Bazen uyarı alırsınız ama sokakta karşılaştığınız herkes size “Dikkat et” diyorsa, kendi kendinize “Benim göremediğim ne diye soruyorsunuz?”

Ama artık ben de görüyorum. Ne gördüğümü anlatacağım ama önce “Peki bunlar neden oldu?” sorusuna yanıt vereceğim.

Her şey 2009 yılı Ocak ayında “Dink Cinayeti ve İstihbarat Yalanları” isimli kitabı yazınca oldu.

O güne kadar Dink cinayetiyle ilgili görevi ihmal tartışmaları İstanbul’da İstihbarat Şube Müdürü Ahmet İlhan Güler ve bir iki polis ile Trabzon’da Jandarma Alay Komutanı Ali Öz etrafında dönüyordu.

 Ben kitabımda önce  Hrant Dink’i 2004 yılında İstanbul Valiliği’nde tehdit eden Milli İstihbarat Teşkilatı(MİT) İstanbul Bölge Başkan yardımcısı Ö.Y’nin kimliğini ortaya çıkardım. Ardından dava dosyası, müfettiş raporları ile Trabzon İstihbarat Şube Müdürü ve ekibinin sorumluluğunu ortaya koydum. Bir de o güne kadar hiç üzerinde durulmayan Ankara’daki İstihbarat Dairesi Başkanlığı yetkililerinin sorumluluklarını ortaya koydum. Görevi ihmalden öteye mahkemeleri yanıltmak üzere hazırladıkları belgeleri ortaya çıkardım. Bu kapsamda İstihbarat Daire Başkanı Ramazan Akyürek ile o dönem C Şube Müdürü Ali Fuat Yılmazer’in kusurlarını açık olarak yazdım.İstanbul Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah Başta olmak üzere dönemin tüm görevlilerinin sorumluluklarını belgelere dayanarak ortaya koydum. Bunun yanında Dink cinayeti ile Ergenekon davası sanıkları arasındaki çok önemli bir şemayı yayınladım. Bu şema Dink cinayetinden hemen sonra İstihbarat Dairesi Başkanlığı yetkilileri tarafından hazırlanmış ve Başbakan Erdoğan’a bile sunulmuştu. Dink’in öldürüldüğü 19 Ocak 2007 tarihinden 10 gün sonra Dink ailesine ulaştırılan ve aileye yakın gazetecilere verilen bu şema nedense ben kitaba koyuncaya kadar bir kenara konmuştu. Ben Dink cinayeti ile Ergenekon sanıkları arasında bağlantıyı gösteren bu şema ve diğer deliller ışığında Dink cinayetinin Ergenekon ile birleştirilmesi gerektiğini açıkça da yazdım.

Benim kitabı yazmam ile Başbakanlık Teftiş Kurulu’nun İstihbarat Dairesi Başkanı Akyürek ile C Şube Müdürü Yılmazer’i doğrudan görevi ihmalle suçlayan raporu aynı dönemde çıktı. Bu raporun altında Başbakan’ın imzası da vardı.

Dink cinayetinde ihmalleri ortaya çıkan Ramazan Akyürek, Dink cinayetinden tam 2.5 yıl sonra hükümet tarafından görevden alındı.

Ahmet İlhan Gülen, Dink cinayetindeki ihmali nedeniyle görevden alınırken cinayette sorumluluğu Başbakanlık raporuyla belirlenen Yılmazer İstihbarat Şube Müdürü yapıldı.

Bu iki isim hem cinayette sorumlu hem de cinayeti aydınlatmakla görevli pozisyonda tutuldular. O yüzden Dink cinayeti dosyasında bir yere varmak mümkün olamadı.

 Ben tüm devlet görevlilerinin görevlerini ihmal ettiğini yazdığımda eski İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek, İstanbul Emniyet Müdür Yardımcılığına yükseltilen Ali Fuat Yılmazer, Trabzon İstihbarat Şube Müdürü Faruk Sarı ve İstihbaratçı Muhittin Zenit mahkemeye başvurdular.

İstanbul 11.Ağır Ceza Mahkemesi’nde 20 yıl hapis istemiyle yargılandım. Beraat ettim ancak hem savcı hem de polisler temyize gitti.

Ayrıca İstanbul 2.Asliye Ceza Mahkemesi’nde 8 yıl hapis istemiyle yargılanıyorum. Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nde de şemaları yayınladığım için gizliliği ihlalden 4.5 yıl hapis istemiyle yargılanıyorum. Hrant Dink’i öldüren Katil Ogün Samast’a 20 yıl istenirken benim 32.5 yıl hapis istemiyle yargılanmam herkesi şaşırttı.

Özellikle istihbaratçılarla uğraşmanın zor olduğunu biliyordum. Ancak zorluğu hafifleten şeyler de olmadı değil.

Türkiye Gazeteciler Cemiyeti 2009 yıl Basın Özgürlüğü Ödülü, 2009 yılı Abdi İpekçi Gazetecilik Ödülü, 2010 Türkiye Yayıncılar Birliği Düşünce ve İfade Özgürlüğü ödülü verildi. Uluslararası Basın Enstitüsü (IPI), Dink Cinayeti Ve İstihbarat Yalanları kitabı nedeniyle beni dünya genelindeki 60 Dünya Basın Özgürlüğü Kahramanı’ndan biri arasına koydu.

Bu beni mahkemeye veren polislerin kesin mağlubiyeti anlamına geliyordu. Ama onların durmaya niyeti yoktu. Bu kişilerin yargı önüne çıkmaları konusundaki yoğun çabalarımızın yarattığı tartışma ve verilen ödüller onları rahatsız etmiş olmalı ki daha önce yapmadıkları bir şeyi denediler. Araç olarak kullandıkları “kalemlere”, “Nedim Şener’in yazdığı kitaptaki belgeleri üst düzey istihbaratçılar Hanefi Avcı ile Sabri Uzun’dan aldı.” diye yazdırdılar. Oysa beraat ettiğim mahkeme kararında belgelerin Dink davası dosyasından aldığım açıkça yazıyordu.

Aynı kalemler bu tutmayınca benim Ergenekon soruşturmasını yürüten İstanbul Emniyet Müdür Yardımcısı Ali Fuat Yılmazer’i “bezdirmek” amacında olduğumu yazmaya başladılar. Birincisi ben değil Başbakan Erdoğan’ın imzasını taşıyan müfettiş raporu Yılmazer ve Akyürek’i suçluyordu. Herhalde Başbakan’ın da böyle bir amacı olamazdı. Ayrıca ben kitabımda yalnızca Yılmazer’i değil Akyürek’i, MİT’çi Ö.Y’yi, İstanbul Emniyet Müdürü Cerrah’ı altındaki sorumlular Demirtaş ve Güler’in de yargı önüne çıkarılmasını istiyordum. Yani benim kafamda 20 isim Dink cinayetindeki ihmal nedeniyle hakim karşısına çıkmalıydı. Peki öyle mi oldu?

“Hayır.” Ben neredeyse iki yıldan beri 32.5 yıl hapis istemiyle yargılandım ama bir tek devlet görevlisi hakim karşısına çıkmadı.  Keşke bu görevlilerden birisi yargıya çıksaydı ben müebbet ile yargılanmaya razıydım ama olmadı. Türkiye’deki hukuk sistemi ve siyaset kurumu bu kişileri yargı önüne çıkaramadı.

Ama Türkiye’den binlerce kilometre uzakta sessiz sedasız bir mahkeme ise çalışmalarına devam ediyordu; Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi(AİHM). AİHM verdiği kararda Dink’in ifade özgürlüğünün korunmadığı, hayatın koruyacak önlemlerin alınmadığı ve cinayetten sonrada etkili bir soruşturma yaparak sorumluluğu olanların yargı önüne çıkarılamadığına hükmederek, devleti, hükümet, halkı yani Türkiye’yi mahkum etti. 

Ama bu bile yeterince tartışılmadan unutturuldu.

Bu arada Hanefi Avcı’nın “Haliç’te Yaşayan Simonlar” isimli kitabı yayınlandı. Bu kitap devletin polis, adliye gibi kurumlarının Fethullah Gülen grubuna yakın “çeteleşmiş” bir yapı tarafından ele geçirildiğini anlatıyordu.. Avcı bir çok kurumda onlarca isimden bahsediyordu.

Burada dikkat çekilen isimlerden birisi benim Dink Cinayeti ve İstihbarat Yalanları kitabımda sorumluluğu olduğunu söyledim ve belgelediğim isim aynıydı. Ancak gazetecileri manipüle eden bu kişi yine Hanefi Avcı ile benim ortak hedefimizin çok önemli operasyonları yapan o polisi hedef aldığımız saptırmasını yapmaya başladı. Bu tür yazılar yayınlattı. Olmadı bir dezenfarmosyonla Hanefi Avcı’nın kitabına katkı yapan üç (daha sonra altıya da çıktı) gazeteci arasında beni de yazdı. Açık yalandı çünkü Hanefi Avcı benim tam tersime hatalı bir şekilde “Dink cinayeti aydınlanmıştır” diye yazmıştı. Oysa benim yaşadıklarım kurulan komplolar cinayetin arkasındaki karanlık gücü bana gösteriyordu. Hanefi Avcı’nın tutuklanması sonrası yaşanan  tartışmalar süreci ise tam bir linç kampanyasına dönüştü. Açıkça hedef gösterilir hale geldim.

Benin yaptığım gazetecilikten duyulan rahatsızlığı Şamil Tayyar’in yazdığı son kitabı “Çelik Çekirdek”in satır aralarında yakaladım. Tayyar kitabında Dink Cinayeti ve İstihbarat Yalanları kitabının Hanefi Avcı ve Sabri Uzun tarafından yazdırıldığı amacının ise cinayeti aydınlatmaktan öte, karanlık bir dönemi aydınlatan görevlileri “bezdirmek” olduğunu yazmıştı.

Şimdi bu ifadeyi 5 Haziran 2010 günü Ali Fuat Yılmazer’in Taraf gazetesinde yayınlanan tekzip metnindeki şu ifadeyle karşılaştıralım. Şöyle diyor Yılmazer’in avukatı:

“Tüm gerçekler soyutlanarak, cinayetten üç yıl sonra müvekkilin direkt sorumlu gösterilmesi son derece maksatlıdır. Bu iddiaların ortaya atılmasındaki gerçek amacın, müvekkilin halen ifa ettiği görev ve yaptığı başarılı çalışmalarla YAKINDAN İLİNTİLİ olduğu düşünülmektedir.”

Yani ne diyor Yılmazer, “Ergenekon operasyonunu yapıyorum diye benimle uğraşıyorlar.”  Tıpkı Tayyar gibi değil mi?

Yılmazer bana açtığı davada bu görüşünü birçok kez tekrar etti. Bu görüşünün Tayyar ile benzerlik göstermesi oldukça ilginç.

Şimdi gelelim baştaki konuya.

“Artık bende görüyorum.”dediğim meseleye.

 Bizim İstanbul Emniyet Müdürü Hüseyin Çapkın ile görüşerek bertaraf ettiğimiz ve içerisinde beni dava eden polislerin olduğunu düşündüğüm komployu burada anlatma gerek bile yok. Şahitleri yaşıyor.

“Dikkat et” diyenlerin uyarıları ile etrafa dikkatlice bakmaya başladım.

Telefonlarımın “istihbarı amaçlı” dinlediğim bana görevi başındaki “bazı” polisler tarafından aylar önce zaten söylenmişti. Son zamanlarda takipler de başladı. Evimin önünde polis arabalarının birisi gelip birisi gidiyor. Anlam veremiyorum.

Çalışmak için eve götürdüğüm belgelerin tamamını işyerime getirdim Evime polis gelir ve bir CD veya flash bellek koyacak diye tüm CD ve DVD’leri dışarıya çıkardım. Suç unsuru var diye değil, Zeki Müren, Münip Utandı, Sezen Aksu veya Rolling Stones CD’lerini çizerler diye. İşyerinin verdiği bilgisayarımı yeniden işyerine getirdim. Evde bozuk bir bilgisayar var bir tane de küçük lap top kaldı.

 Ama “Kafaya koydularsa o CD’yi bulurlar!!!!” diyorlar. Fakat iki yıl önce bana söylemişlerdi;“Cemaati ya seversin ya da onlara karşısındır. Tarafsız durmak diye bir şey yoktur onların gözünde” diye.

 Olsun ben bildiğimi, gazeteciliğimi yapmaya devam edeceğim.

Nedim Şener
Ekim 2010, İstanbul

İSTİHBARAT ÇARKI YALAN İÇİN DÖNÜYOR

İstihbarat, devletin gizli servisler eliyle, açık yada kapalı kaynaklardan elde edilen bilgilerin sürekli olarak işlenmesiyle elde edilen üründür.

İstihbarat faaliyeti kesintisiz sürdüğü için dünyanın her yerinde işleyişi “istihbarat çarkı” olarak tanımlanır. Çark, haberlerin toplanması, değerlendirilmesi,yorumlanması ve yayımlanması, yani dağıtımını kapsayan dört aşama etrafında döner.

Ama bu çarkın herhangi bir aşamasına YALAN,YANILTMA VE DELİL KARARTMA girmişse orada artık istihbarattan değil,İSTİHBARAT ENTRİKALARINDAN bahsetmek gerekir.

Tıpkı gazeteci Hrant Dink Cinayeti’nin planlanması, işlenmesi,soruşturması ve yargılama aşamasında olduğu gibi.

Jandarma’daki yalan düğümünü, hakkında dava açılan iki askerin ifadeleri çözdü.

Ancak olayın Emniyet ayağı hala çözülmesi gereken bir düğüm olarak ortada duruyor.

Başbakanlık Müfettişleri, İstihbarat Daire Başkanı’ndan İstihbarat Polisine kadar herkesin hakkında ‘yalancı’ dediği Erhan Tuncel’in Yardımcı İstihbarat Elemanlığı’ndan (YİE) çıkartılmasının başka bir nedeni olması gerektiğini belirledi.

Bir müfettiş Trabzon Polisini hiç suçlamazken, İstanbul Polisi hakkında hep olumsuz rapor yazdı.Başka bir müfettiş, İstanbul’u suçlayan meslektaşının İstihbarat Daire Başkanı tarafından yanıltıldığını raporlaştırdı.

Yasin Hayal ile Erhan Tuncel’in hangi sözünün gerçeği yansıttığı belli değil. Anlaşılan o ki, polis muhbiri Erhan Tuncel’in mahkemede söylediği gibi, “Bugün dava dosyasında binlerce yalan var.”

Gerçek olansa yalnız ve yalnız Dink ailesinin çektiği acı.

İşte bu kitap, o istihbarat yalanların neler olduğunu gözler önüne sermeye çalışıyor.Türkiye’nin faili belli,azmettiricileri meçhul bir cinayetin utancından kurtulmasına küçük bir katkı sağlamak –ki umutlanmak için fazla neden yok- için yazıldı…

Bu çalışmanın ortaya çıkmasında birçok kişi yardımcı oldu.Halen çeşitli kamu görevlerinde bulunan kişilere olayların iç yüzünü anlattıkları ve gerçeğe yakınlaşmamı sağladıkları için teşekkür ediyorum.Ayrıca birçok defa yüz yüze görüştüğümüz,telefonla da sohbet ettiğimiz Hrant Dink’in kardeşi Orhan ve Levent Dink’e , avukatları Hakan Bakırcıoğlu’na, Fikret İlkiz’e, Engin Cinmen, Erdal Doğan’a,Fethiye Çetin’e de teşekkürü bir borç biliyorum.

...Sayın Savcım, ben bu derin devlet, derin millet kavramlarını pek anlayabilmiş değilim. Ama ortada kesin olan bir şey var ki, o da emniyet içinde legal mi, illegal mi bilmiyorum, bir grup bizi kumanda etti. Bu aşikârdır. Siz bunu gördüğünüz halde bizim hakkımızı müdafaa etmediniz… Şimdi soruyorum, eğer biz devlet görevlerinde kullanıldıysak bizim hakkımızı korumak devlete düşmez miydi?..

– Yasin Hayal
9 Mayıs 2007 tarihinde Savcı’ya gönderdiği mektuptan.

...Trabzon Terörle Mücadele Şubesi Müdürü Yahya Öztürk McDonald’s bombalamasından sonra bana ‘Yasin bundan sonra daha iyi yaşayacak, kısa süre sonra Yasin inşallah çıkar, az ceza alır, biz de raporlarımızı ona göre düzenleriz, kendisi de kurtulur’ dedi. Cebinden Kuran’ı Kerim’i çıkartarak ‘Biz buna göre hareket ediyoruz, bayrak düştüğü yerden kalkar, Yasin gibiler bu bayrağı kaldıracak, bizim gibi insanlar bu koltuklarda oturursa bu ülkenin geleceğinden şüphe olmaz, yere düşen bayrak kalkar’ diye konuştu...

– Yasin Hayal’in babası Bahatin Hayal
Trabzon Cumhuriyet Savcılığı’ndaki ifadesinden.

...Hrant Dink öldürülmeden önce Trabzon Terörle Mücadele Şubesi Müdürü Yahya Öztürk bana ‘Bu bayrak düştü ya Yasin kaldıracak ya Erhan kaldırır, bu görev sizin’ dedi...

Emniyet Yardımcı İstihbarat Elemanı (YİE)
Erhan Tuncel Tutukluyken verdiği ifadeden.

...Erhan Tuncel Türkiye’de çok önem arz eden, bir seneden fazladır devletin başını ağrıtan, herkesi üzen ve ülkemizi de uluslararası arenada birazcık örseleyen bir olayı haber veren bir kişidir. Çalıştığım dönem için bu bilgi hayati önemdedir. Medyada fazlaca Erhan Tuncel’in örselenmesi, devletin bir görevlisi olarak beni üzmüştür...

– Emniyet İstihbarat Daire Başkanı Ramazan Akyürek
TBMM Dink Cinayeti’ni Araştırma Komisyonu’na verdiği ifadeden.

1. Bölüm

HRANT DİNK GÖMÜLMEDEN ÖLÜM KAPININ ÖNÜNDE

Kasım 2006. Cinayetten yaklaşık üç ay önce önce Bakırköy’de Agos Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Hrant Dink’in oturduğu apartmanın önüne gelen kişiler kapıcı dairesinin zilini çaldı.

Kapıcı Mithat Alkan megefondan “kim o?” diye sordu.

“Polis” cevabını duyan kapıcı hemen kapının otomatiğine bastı. Çünkü zaman zaman evin civarında hem sivil hem de resmi kıyafetli polis olmasına alışıktı.

Dink’e yönelik olası saldırılar nedeniyle sivil polisler zaman zaman apartmana gelir, bir sorun olursa kendilerini aramalarını isterlerdi.

Kapıcı yukarı çıkana kadar sivil giyimli iki kişi apartmana girmişti bile.

Bu kez durum farklıydı. Gelenlerin yüzlerinde kar maskesi vardı. Gözleri ve dudaklarından başka bir yerleri görünmüyordu.

Mithat Alkan, daha kimlik ve ne istediklerini sormaya fırsat bulamadan iki kişinin arasında oturduğu bodrum katına inmişti bile.

Kapıcı Mithat Alkan “polisseniz kimlik görebilir miyim?” diye sordu. Gelenler tabancalarını gösterip “kimlik göstermesek ne olur?” şeklinde konuşurken gayet rahattılar.

İki yaşındaki çocuğu içeride uyuyan, büyük oğlu da dışarıda oynayan kapıcı, gözleri ve dudaklarından başka bir şeylerini görmediği kar maskeli iki kişinin, çocuklarına bir şey yapmalarından korkarak bağırmaya cesaret dahi edemedi.

Yarım saat süren korku dolu anlar kapıcının dışarıda oynayan oğlunun eve gelmek için zile basmasıyla son bulacaktı.

Siyah kar maskeli adamlar korku dolu yarım saat içinde Hrant Dink ile ilgili sorular sordular.

Israrla Hrant Dink’in nerede olduğunu, ne zaman geleceğini, kaç çocuğu olduğunu soruyorlardı.

Kapıcı “Neden Hrant Dink’i soruyorsunuz?” deyince, karşısındakiler “Hiç gazete okumuyor musun?” diye çıkıştılar.

“Hayır ben yalnız spor gazetesi okurum?” diyen kapıcıya giderayak Müslüman olup olmadığını sordular.

“Elhamdülillah Müslümanım” cevabını veren kapıcıya, “Hrant Dink’in gazetede yazmış olduğu yazıyı okudun mu? ‘Türk kanı Ermeni kanıyla yıkanacak’ diye yazı yazmış” dediler.

Ayrılırken “Türkiye’ye geldiğinde Hrant Dink’e söyle akıllı olsun, onu fazla yaşatmayacağız” diyen sesleri öfkeliydi.

Gidiş o gidiş, o adamlar bir daha apartmana gelmedi.

Kapıcı durumu apartman yöneticisine anlattı. Yönetici olayı Hrant Dink’e aktardı birkaç kez de hatırlatarak dikkatli olması konusunda uyardı. Yönetici, Dink’in uyarılarına “Kaderde ne varsa o olur” diye karşılık verdiğini söyledi. Ancak bu kadar önemli bir olay hakkında ne polise haber verildi ne de koruma önlemleri alındı.

İşin ilginci Hrant Dink’in eşi Rakel Dink bu olayı, cinayetten 10 gün sonra kapıcı Mithat Alkan’ın taziye ziyareti sırasında öğrendi.

Hrant Dink’in kendisine bu bilgiyi verdiklerini söyleyen kapıcı ve yönetici, bu olayı aileye söyleme gereği duymamışlardı.

Aradan üç ay geçti, o kişiler bir daha gelmedi ama 19 Ocak 2007 günü katil bu kez Ogün Samast adıyla Şişli’de Agos gazetesinin önünde Hrant Dink’i buldu.

Dink, tıpkı Trabzon İstihbarat Şubesi’nin Yardımcı İstihbarat Elemanı (YİE), ajan ya da muhbiri Erhan Tuncel’in Trabzon İstihbarat Şube memuru Muhittin Zenit’e, söylediği gibi “Yasin Hayal’in gönderdiği bir ‘çocuk’ tarafından ensesine ateş edilerek” öldürüldü.

Cinayetten bir saat sonra telefonda, eski ajanı Tuncel ile görüşen polis memuru Zenit, kendisine anlatılmış olan ile işlenen cinayet arasındaki farkı bilecek kadar detaya da sahipti: “Kaçmayacaktı, ama bu(katil) kaçtı.”

Evet Ogün Samast cinayet yerinden kaçmıştı.

Kaçmayıp, ona öğretilen ifadeyi verse, cinayet dosyası tıpkı Trabzon’daki Rahip Santaro Cinayeti dosyasına benzeyecekti.

Ama belli ki plan değişmişti. Yalnızca internet çıktısı resimlerinden yüzüne aşina olduğu Hrant Dink’i, hem de ensesinden, el yapımı bir tabancayla, silah uzmanlarını bile şaşırtacak şekilde eli bile titremeden vuran Ogün Samast, her şeyin başladığı Trabzon’a gitmek için koşar adım olay yerinden ayrılmıştı.

İSTİHBARATÇILAR PANİKTE

Gazeteci Hrant Dink’in vurulmasının üzerinden bir kaç gün geçmiş herkesin aklı karışmış, panik havası her yeri sarmıştı. Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ın cinayetin aydınlatılmasıyla bizzat görevlendirdiği Adalet Bakanı Cemil Çiçek ve İçişleri Bakanı Abdülkadir Aksu, İstanbul Emniyet Müdürlüğü’nü mesken tutmuştu. Başbakan tüm istihbarat birimlerine de cinayetin arkasında kimler olduğunun ortaya çıkarılması talimatını vermişti. İstanbul Emniyetinin yanı sıra MİT ve Jandarma ekipleri de araştırma yapıyordu.

Olaydan kısa bir süre öncesine kadar Trabzon Emniyet Müdürü olan Emniyet Müdürlüğü İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek de İstanbul’a gelmişti.

Cinayetin yarattığı sarsıntı ve üzüntü ülkenin her yerinde hissediliyor, gerçeği ortaya çıkartacak hükümet ve emniyet ise, en karışık günlerinden birini daha yaşamaya başlıyordu.

Cinayet hakkındaki komplo teorileri ise adeta havada uçuşuyordu.

Katil Ogün Samast, Trabzon’a dönmek için bindiği otobüste 20 Ocak 2007 tarihinde gece yarısına doğru Samsun’da yakalandı. İtirafları ve babasının polise verdiği bilgi sayesinde kendisini cinayete azmettiren Yasin Hayal ve beraber hareket ettiği tüm isimler saatlerin 21 Ocak 2007’ye döndüğü ilk dakikalarda Trabzon’da yakalanıp İstanbul’a getirildi.

İstanbul Terörle Mücadele Şubesi’nde sorgulanan tüm sanıkların ağzından hep aynı isim dökülüyordu.

Elazığlı Erhan.

Elazığlı Erhan Tuncel, Karadeniz Teknik Üniversitesi öğrencisiydi. Daha doğrusu en azından ifadeleri alan İstanbul Emniyeti için böyleydi.

21 Ocak 2007 günü İstanbul’da sorgulanan sanıkların anlatımları üzerine aynı günün gece yarısı Trabzon Terörle Mücadele Şubesi’ne bağlı polisler harekete geçti.

Yasin Hayal ve arkadaşlarının yakalanmasının üzerinden bir tam gün geçmeden 22 Ocak 2007’nin ilk dakikalarında saatler 01.30’u gösterdiğinde Erhan Tuncel Trabzon’da gözaltına alındı. 22 Ocak 2007 gününün sabahı, saat 10.30’da da iki polis arasında İstanbul Terörle Mücadele Şubesi’de getirildi.

Değil İstanbul Emniyeti’nin tüm Türkiye’nin hayrete düşeceği gerçek biraz sonra ve henüz Hrant Dink gömülmeden Erhan Tuncel’in ağzından dökülecekti.

Tuncel açıklamadan, bu gerçeği bilen çok az kişi vardı; Ankara’da İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek, C Şube Müdürü Ali Fuat Yılmazer, Bayburt’ta İstihbarat Şubesi’nde çalışan Polis Memuru Muhittin Zenit, Afyon İstihbarat Şube Müdürü Engin Dinç, Trabzon İstihbarat Şube Müdürü Faruk Sarı, geç de olsa durumu öğrenen Trabzon Emniyet Müdürü Reşat Altay bu isimlerin arasındaydı.

Ama sorumlu mevkilerdeki bu isimler nedense Erhan Tuncel, “Ben Trabzon İstihbarat Şubesi’ne bağlı Yardımcı İstihbarat Elemanıyım” diyene dek susmayı tercih edeceklerdi.

İstanbul Terörle Mücadele Şubesi’nde ifadesi alınan Tuncel’in “Ben Emniyet’in elemanıyım” sözleri karşısında terörcüsünden, istihbaratçısına emniyetteki herkes ne yapacağını şaşırdı.

Onların şaşkınlığı bir eylemin içine polis muhbirinin karışmış olması değildi. Böyle durumlarla nadir de olsa karşılaşılırdı. Ancak usulüne uygun bir biçimde “sorunu çözecek bir formül” bulunurdu.

Polisler hele istihbaratçılar için “muhbir” yasal adıyla Yardımcı İstihbarat Elemanı (YİE), istihbarat faaliyetlerinin çok önemli bir unsuruydu. Onun, yani YİE’nın deşife olmaması ve güvenliği istihbaratçının namusuydu. Yardımcı İstihbarat Elemanı ya da muhbir bilgi verdiği kişi ya da örgütlerde güven telkin etmesi için polisin ona yardım ettiği de olurdu. Örgütün istediği silah ya da mühimmatın bulunması, daha sonra örgütün deşifre edilmesi için kullanılan bir yöntemdi. Hatta verilen silahlarla soygun ya da saldırı girişimleri yapılmasına bile, örgütün daha sonra ele geçirilmesini sağlayacak muhbirin güvenliği için göz yumulabilirdi.

Ancak Erhan Tuncel’in anlattığı olaylar ve adını verdiği kişilere bakıldığında sıra dışı birisi olduğu ortaya çıkıyordu. Ayrıca sorgulamayı yapan polisleri şaşırtan, Tuncel’in istihbarata eleman alınması süreci ve Dink Cinayeti hakkında anlattıklarıydı.

Yalnızca polisler mi, olayın soruşturmasını İstanbul’da takip eden Bakanlar Cemil Çicek ve Emniyetin bağlı olduğu İçişleri Bakanı Abdülkadir Aksu da şaşkındı.

Elbette iki Bakanın bildiği bir gerçeğin Başbakandan saklanmış olması ihtimalinin güç olduğu düşünüldüğünde aynı şaşkınlığı Ankara’nın da yaşamadığını söylemek zordu.

Tuncel’in anlattıkları karşısında tüm dikkatler bir anda İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek’e çevrildi.

Çünkü Tuncel, Emniyet Genel Müdürlüğü İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek’in Trabzon Emniyet Müdürlüğü yaptığı sırada Yardımcı İstihbarat Elemanı (YİE) diğer bir deyişle ajan ya da polis muhbiri olmuştu.

Tuncel’in açıklamaları bununla de bitmemişti.

2004 yılında Trabzon’da McDonald’s’ın bombalamasındaki rolünü de anlatmış; bombayı kendisinin yaptığını söylemişti.

Trabzon İstihbarat Şubesi’nin bunu bile bile kendisine görev verdiğini de anlattı.

Dink Cinayeti’ni soruşturan İstanbul Emniyeti’nde herkes, suçlu birisinin nasıl resmi bir görev olan Yardımcı İstihbarat Elemanlığı’na alındığını, bir bombalama eylemi sanığının nasıl dosyanın dışına çıkarılarak böyle bir görev verildiğini anlamaya çalışıyordu.

Bir suçlunun polis muhbiri olması mümkün değildi.

Böyle bir şeyin suç olduğunu ve sorumlularının mutlaka hapse girereceğini herkes biliyordu.

Herkes suçun kimde olduğunu da biliyordu; Erhan Tuncel Trabzon Emniyet Müdürlüğü İstihbarat Şubesi Memuru Muhitin Zenit’in önerisi, İstihbarat Şube Müdürü Engin Dinç ile Trabzon Emniyet Müdürü Ramazan Akyürek’in imzalarının ardından 24 Kasım 2004 tarihinde Yardımcı İstihbarat Elemanı (YİE) yapılmıştı.

Tuncel’in görevi temel olarak Trabzon’daki McDonald’s isimli işyerine 24 Ekim 2004 günü bomba atan Yasin Hayal ve grubu hakkında bilgi vermekti.

Tuncel, aralarında bulunduğu ve o dönemde Emniyet İstihbarat açısından önemli bir hedef olan muhafazakâr çevrelerin yanı sıra, hükümetin Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri ile ilişkileri başta olmak üzere, uluslararası politikalarına karşı “sert” muhalafet yapan “milliyetçi” grupların hareketleri konusunda da bilgiler aktaracaktı.

Tuncel, bir ayağı “reis” olarak Alperen Ocakları’nda bir ayağı Karadeniz Teknik Ünivesitesi’nde olan, ülkücü gruplarla da ilişkisi bulunan ve Yasin Hayal gibi kişilerle de yakın olan “garip!” bir kişiydi. Büyük Birlik Partisi Başkanı Muhsin Yazıcıoğlu Trabzon’a geldiğinde hemen arkasında bulunacak kadar bu siyasi çevrelere yakındı. Telefon konuşmalarından anlaşıldığı kadarıyla, bir Emniyete bir Milli İstihbarat Teşkilatı’na (MİT) kapağı atmaya çalışıyordu. Bu amacını gerçekleştiremediği halde ise siyasette aktif olmayı düşünecek kadar kararsızlık gösteren birisiydi.

Ama Emniyet ona çengel atmıştı. Bir ideal adına beraber hareket ettiği aynı siyasi görüşten kişiler hakkında bile istihbarat vermesi isteniyordu. “Devlet” tarafından ilk kez bu kadar önemsenmiş olan Tuncel’in görevi, içinde bulunduğu gruplarla ilgili olarak İstihbarat Şubesi’ne bilgi vermekti. Elbette, yakın ilişki içinde olduğu McDonald’s bombacısı Yasin Hayal’in ne yaptığı ne ettiğiyle ilgili de bilgi aktaracaktı.

Kendisine “Mehmet Kurt” kod adı ve irtibat kurmak için de 0 538 839 95 52 nolu telefon numarası verilmişti. Bu numarayı cep telefonuna bile kaydetmemişti. Aklında tutuyordu.

“Eleman telefonu” denilen numarayı arayıp “Yurtiçi Kargo’dan arıyorum Ahmet Beyle görüşebilir miyim?” dediğinde bağlı olduğu istihbarat görevlisi Ahmet Dede kod adlı Muhitin Zenit ile konuşup, önceden kararlaştırılan yerlerden birisinde buluşmaya gidiyordu.

Yasin Hayal’in McDonald’s’a attığı bombayı kendisinin hazırladığını söylemiş, eylemde giydiği ve kanlanan pantolonunu saklamıştı. Yargılanması gerekirken polis muhbiri olarak görev yapmaya başlayan Erhan Tuncel’in ifadelerinin birçok polisin başını yakacağı açıktı.

Bu isimler aşağı yukarı belliydi;

Trabzon eski Emniyet Müdürü Ramazan Akyürek.

Trabzon eski İstihbarat Şube Müdürü Erhan Dinç.

Trabzon eski İstihbarat Şube Memuru Muhittin Zenit başı çeken isimlerdi.

Ayrıca Ankara’da İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nda C Şubesi yani azınlıklarla ilgili şubenin müdürü Ali Fuat Yılmazer’de sorumlu tutulabilirdi.

Çünkü Hrant Dink’e yapılacak suikast ihbarları ile ilgili bilgi ve belgeler İstihbarat Dairesi Başkalığı C Şubesi’nde toplanıyordu.

Dolayısıyla Dink’e yönelik saldırı karşısında önleyici koruma önlemleri alma konusunda önemli bir sorumluluğu bulunuyordu.

Erhan Tuncel’in İstanbul’a ayak basar basmaz 22 Ocak 2007’de söylediği gerçekler öyle bir bomba etkisi yaratmıştı ki, Emniyette toplantı üstüne toplantı yapılıyordu.

Ancak bu toplantılarda bulunması gereken en önemli kişinin katılımı ise bir türlü sağlanamıyordu.

Bu konuda İstanbul Valisi Muammer Güler devreye girdi ve Bakan Abdülkadir Aksu’ya, Ramazan Akyürek’in İstanbul’da yapılacak toplantıya katılımını sağlamasını istedi.

Bakan Aksu Akyürek’i arayarak, toplantıya çağırdı.

Toplantı cinayetten beş gün sonra 24 Ocak 2007’de İstanbul Emniyet Müdürlüğü’nde yapılacaktı.

Bu Erhan Tuncel’in, emniyetin elemanı olduğunu açıkladığı 22 Ocak 2007 tarihinden sonraki en önemli toplantıydı.

19 Ocak ile 22 Ocak 2007 tarihleri arasında suskunluğunu bozmayan İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek ilk kez bu toplantıda konuşacaktı ve söyleyeceklerini herkes merakla bekliyordu. Çünkü cinayet sonrası İstanbul’da herkes konuşmuş, o ise Ankara’da sessiz kalmıştı.

Katil Ogün Samast Trabzonlu’ydu.

Akyürek de Dink’in öldürülmesiyle ilgili hazırlıkların yapıldığı dönemde Trabzon Emniyet Müdürü’ydü. Ayrıca McDonald’s’a atılan bombayı hazırlayan Erhan Tuncel onun döneminde ve onun imzasıyla Emniyete eleman olarak alınmış, Dink’in öldürülmesiyle ilgili yapılan planın çok önemli bölümü yine Akyürek’in Trabzon Emniyet Müdürlüğü sırasında gerçekleşmişti.

Katil Ogün Samast’ı ismen bilmese bile azmettiricisi Yasin Hayal ile “grubu” hakkında en fazla bilgiye o sahipti. Tuncel ve Yasin Hayal’in anlattıkları en çok Akyürek’te çağrışımlar yapmış olmalıydı.

Ayrıca resmi ifadesi olmasa ve Erhan Tuncel’in anlattıkları “tespit tutanağına” geçilmese de bolca Ramazan Akyürek isminden bahsetmişti. Öyle ki, sorgusuna giren polisler Tuncel’in Ramazan Akyürek için “Ramazan abi” ifadesini çok rahat kullandığını söylüyordu.

Eğer emniyet muhbirinin deşifre olduğu olay sıradan olsaydı, ‘istihbarat usullerine göre bir şeyler’ yapılır, muhbirin olaydaki sorumluluğu çok az ya da hiç ceza almayacak biçimde hafifletilebilirdi. Önemli olan bir operasyonun içindeki muhbirin, gerçeğin ortaya çıkmasını sağlamasıydı. Görevini yapmış bir Yardımcı İstihbarat Elemanı içinde bulunduğu suç ağır değilse kurtulabilirdi.

Ama ne Dink Cinayeti ne de Tuncel’in işlediği suçlar ve anlatıkları sıradan değildi. Ayrıca yurt içinin yanı sıra tüm dünyanın gözü Türkiye’nin üzerindeydi.

İşte İstanbul’da yapılacak toplantıda kilit noktadaki bir isimle tüm bu gelişmeler ve sonuçları tartışılacaktı.

Herkes birbirine Tuncel’in ifadesi karşısında ne yapmak gerektiğini soruyordu.

Öyle bir formül bulunmalıydı ki, önce Akyürek ve Emniyetçiler zarar görmemeli, sonra ajan yani Erhan Tuncel en az hasarı görerek sorun çözülmeliydi.

İstihbarat etiği bunu gerektiriyordu.

Ve nihayet Akyürek toplantı için İstanbul’daydı. Önce İstanbul Emniyet Müdürü Cerrah’ın odasına gitti. İkili daha sonra beraberce toplantının yapılacağı İstihbarat Şube Müdürü’nün odasına girdi.

Gözler onun üzerindeydi ve nasıl bir öneriyle duruma çözüm üreteceği merak ediliyordu.

Ancak söz konusu toplantıya katılanların sonradan anlattıklarına bakılırsa, o tedirgin ve yine suskundu.

İstanbul’da en üst düzeydeki yetkiliden müdürlere kadar, deyim yerindeyse herkes “onu nasıl kurtarırız” derdindeyken o yine en az konuşan kişiydi.

Konu Erhan Tuncel’in anlatımları karşısında onun ne söyleyeceğine geldiğinde “Evet Trabzon bir süre çalıştırmış” deyip susmuş, başkaca da bir yorum yapmamıştı.

“Ne yapalım öneriniz nedir” denildiğinde “Nasıl biliyorsanız öyle olsun” türünden, toplantıya katılanlarca ne demek istediği anlaşılmayan şeyler söylemişti.

Derken telefonu çaldı. Odada bulunanlarda, sanki aranmayı bekliyor gibi bir izlenim bıraktı. Telefon kulağında “Şimdi gidiyorum Ankara’da önemli bir toplantı çıkmış, sonra görüşürüz” derken hızla bulunduğu odadan dışarı çıktı. Herkes bir şeyler konuşulacağını umarken, odayı sessizlik kaplamıştı.

Akyürek kendisine önceden yer ayrılan uçakla Ankara’ya dönmüştü. Başkentteki toplantıya katılanların arasında daha güvendeydi.

Kamuoyu katilin kimliği ve cinayetin arkasında kimin olduğunu tartışırken, Tuncel’in anlattıkları Emniyet camiasını öyle şok etmişti ki, kimin istifa edeceği, kimin görevden alınacağı hatta kimlerin tutuklanabileceği üzerine konuşanlar bile vardı.

Akyürek işte tüm bunların yaşandığı günler içinde, belki de sert micazıyla Emniyet camiasında birçok kişinin saygıyla karışık korktuğu Celalattin Cerrah’ın kendisini tutuklayıp, nezarete bile atacağını düşünmüştü.

İşte bu olaydan sonra İstanbul Emniyeti ile Ankara İstihbarat Daire Başkanlığı arasında sessiz ve derinden bir savaşın başlamış oldu. Derinden yürüyen savaşın yüzeye çıkması için çok beklemek gerekmeyecekti.

İSTİHBARATÇILAR PANİKTE

Hrant Dink’in 19 Ocak 2007 günü saat 14.57’de gazetesi Agos’un girişinde ensesinden vurularak öldürüldüğü duyulduğunda İstanbul’da tam bir şaşkınlık, Ankara, Trabzon ve Afyon arasında ise tam bir panik havası vardı.

Daha önce İstihbarat Dairesi Başkanlığı yapmış bir görevli, böyle bir cinayet işlendiğinde İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nın yapacağı ilk işi, ellerindeki belgelerden yola çıkarak cinayeti işleme olasılığı bulunan kişi, grup ya da örgütlerle ilgili hazırladığı bilgiyi cinayetin işlendiği İstanbul’daki Savcılık ve Emniyet yetkilileri ile paylaşmak olarak tarif etti.

Ancak, Ankara’dan ne bilgi ne ses geliyordu.

İstanbul’a bilgi gelmezken o saatlerde başka bir telefon trafiği dikkat çekiyordu.

Ankara’da Emniyet Genel Müdürlüğü İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek ile istihbarat dairesinde C Şubesi’ne yani azınlıklarla ilgili bölüme bakan Ali Fuat Yılmazer, Afyon İstihbarat Şube Müdürü Engin Dinç ve Bayburt İstihbarat Şubesi’nde çalışan Polis Memuru Muhittin Zenit arasında yoğun bir telefon trafiği başladı.

Türkiye’nin değişik illerindeki bu kişilerin ortak yanlarından birisi istihbaratçı oluşlarıydı.

Bir diğer önemli ortak paydaları ise Trabzon’da görev yapmış olmalarıydı.

Ankara’da İstihbarat Daire Başkanı olan Ramazan Akyürek, Dink’in öldürülmesi planlarının yapıldığı dönemde Trabzon Emniyet Müdürü’ydü.

Türkiye, Ramazan Akyürek ismini Emniyet içindeki Fethullahçı yapılanma iddialarından tanıyordu.

Bunun nedeni de dönemin İstanbul Valisi Erol Çakır tarafından siciline düşülen “Emniyetteki hizipleşme içinde irticai akımlara (Fethullah) yakın. Dikkat edilmelidir” notuydu.

Trabzon Emniyet Müdürü olana kadar polislik mesleğinde dikkat çeken bir yönü yoktu.

Trabzon Emniyet Müdürlüğü yaptığı sırada ise 2004 yılında McDonald’s bombalamış, 29 Kasım 2004’te Karadeniz Teknik Üniversitesi Öğretim Üyesi Yard. Doç. Hicabi Cındık öldürülmüştü. 7 Ocak 2005’te yine KTÜ’den Prof. Dr. Sadettin Güner ve üç yaşındaki oğlu çapraz ateşle öldürüldü. 19 Ocak 2006 tarihinde Doğulu işçilerin gittiği bir kahvehaneye molotof kokteyli ile saldırı oldu. Altı gün sonra MHP binasına bomba kondu. 6 Nisan 2005 tarihinde Tutuklu Yakınları ve Dayanışma Derneği (TAYAD) üyeleri binlerce kişi tarafından linç edilmek istendi. Ve nihayet yine Trabzon Emniyeti’nin yasal teknik takibi (telefon dinlemesi) altındayken 5 Şubat 2006 tarihinde, Santa Maria Kilisesi Rahibi Santoro 16 yaşındaki lise öğrencisi O.A. tarafından Glock marka bir silahla vurularak öldürüldü.

Ramazan Akyürek, kendisinden sonra Trabzon Emniyet Müdürü olan Reşat Altay’ın deyimiyle, arkasında “Trabzon’da gerek halk, gerekse Emniyet teşkilatı üzerinde, yakın zamanda yaşanan birçok olayın yarattığı moral bozukluğu ve özgüven eksikliği” bırakmış bir polisti.

9 Mayıs 2006 tarihinde ise Emniyet Genel Müdürlüğü İstihbarat Dairesi Başkanı oldu.

Tüm bu olumsuz gelişmelere rağmen Akyürek, TAYAD’lı gençleri linç edilmekten kurtaran Emniyet Müdürü olarak gazete manşetlerine taşınması ile dikkatleri üzerine toplamayı başarmıştı.

Şimdi ise ismi Hrant Dink Cinayeti’yle gündemdeydi.

Akyürek mesleğini hep istihbaratçı olarak icra etmiş, Dink Cinayeti’nin azmettiricisi olan Erhan Tuncel’i “Yardımcı İstihbarat Elemanı”(YİE) yani ajan ya da polis muhbiri yapan kararın altına da imza atmıştı.

İşte Eminyet İstihbarat Dairesi Başkanlığı’ndaki panik biraz da bu yüzdendi. Eğer Dink, Erhan Tuncel ve Yasin Hayal organizasyonuyla öldürüldüyse başları büyük belaya girebilirdi.

Çünkü Trabzon McDonald’s’ın bombalanmasında bombayı atan Yasin Hayal, hazırlayan kişi ise Erhan Tuncel’di.

Trabzon Emniyeti Akyürek döneminde, McDonald’s saldırısındaki rolünü bile bile bir suçluyu ajanlık yapsın diye YİE olarak görevlendirmişti.

Hem bir suçluyu gizlenmiş hem de bir suçluya kamuda görev verilmişti.

Bu karar, yalnızca bir polis memurunun alabileceği ve sorumluluğunun tek başına onun üzerine yıkılabileceği bir durum değildi.

Sıralı olarak polis memuru Muhittin Zenit, İstihbarat Şube Müdürü Engin Dinç ve Trabzon Emniyet Müdürü Ramazan Akyürek’in imzasıyla gerçekleşmiş bir olaydı.

Erhan Tuncel gibi McDonald’s’a atılan bombayı hazırlamakla suçlanan birinin polise eleman olarak alınması olayı o kadar vahimdi ki, bombalama ile ilgili soruşturmayı yürüten Terörle Mücedele Şubesi Sorgu Büro Amirliği’nin hatta yazıcı memurunun bile başı yanabilirdi.

Çünkü hangi kademede olursa olsun bir kamu görevlisinin, suçluyu gizleyemeyeceği gibi suçu da ihbar zorunluluğu vardı. Ama Erhan Tuncel’in bu olaydaki rolü bilindiği halde tüm bu kişilerin kontrolünde, suçunun üzeri örtülmüştü.

Engin Dinç, Akyürek’in görev yaptığı dönemde Trabzon İstihbarat Şube Müdürü’ydü ve cinayet sırasında, tayin olduğu Afyon’da görev yapıyordu.

Muhittin Zenit, Akyürek ve Dinç’in görevli olduğu dönemde Trabzon İstihbarat Şubesi’nde görevli polis memurlarından biriydi. Cinayet işlendiğinde ise 15 Haziran 2006 tarihinde tayin olduğu Bayburt’ta çalışıyordu.

Cinayet işlenir işlenmez kimin yapmış olabileceği konusunda ilk harekete geçen Ramazan Akyürek’in bilgisi dahilinde Ankara İstihbarat Dairesi Başkanlığı ile Afyon İstihbarat Şube Müdürü Engin Dinç oldu.

Dinç, bizzat Erhan Tuncel’den dinlemişti; Hrant Dink’in Yasin Hayal ya da İstanbul’a göndereceği bir kişi tarafından öldürüleceğini…

Engin Dinç, İstihbarat Dairesi Başkanlığı “C Şubesi” yani “irtica ve azınlıklar” ile ilgili müdür Ali Fuat Yılmazer ile görüştü.

Daha önce kendilerine gelen ihbarlardan söz etti. Hemen dosyalara bakıldı ve işte o anda iller arası telefon trafiğine Trabzon da katıldı.

C Şubesi Müdürü Yılmazer, Trabzon’dan Dink’in öldürüleceğine ilişkin tüm istihbarat raporları, muhbirle görüşme tutanaklarının yani tüm belgelerin geldiği bölümden sorumluydu.

O da Dink’in kimler tarafından öldürülmüş olabileceğini bilenler arasındaydı. Dink’in istihbarat dosyasına bakıldığında 15 Şubat 2006’da Trabzon’dan gelen F4 raporunda, McDonald’s bombacısı Yasin Hayal’in ne pahasına olursa olsun Hrant Dink’i öldüreceğine ilişkin bilgi verdiği görülüyordu. Türkiye şok yaşarken cinayetin kim tarafından işlenmiş olabileceği konusunda en somut bilgiler elinin altındaydı.

Raporların bulunduğu C Şube Müdürü Ali Fuat Yılmazer, Akyürek’e yakın bir isimdi. ….

Her ikisinin ismi de son dönemde tartışmaya yol açan Emniyet’te F tipi örgütlenme denilen ve “Fethullahçı Polisler” olarak adlandırılan 57 kişilik listede yer alıyordu. [1]

İSTİHBARATIN TELEFONU DİLEK BEDİR ADINA

Trabzon İstihbarat Dairesi, İstihbarat Dairesi Başkanlığı’ndan Ali Fuat Yılmazer ve Afyon’da görev yapan eski Trabzon İstihbarat Şube Müdürü Engin Dinç, Hrant Dink’in öldürüldüğünün duyulmasından sonra hemen Erhan Tuncel’e ulaşılmasına karar verdiler.

Hrant Dink 19 Ocak 2007 günü saat 14.57’de vurulmuştu.

Cinayetin üzerinden 71 dakika geçmişti ki saat 16.08’de Erhan Tuncel’in 0 555 674 66 23 nolu telefonu çaldı.

Telefona baktı, arayan numara tanıdıktı; 0 538 839 95 52.

Numara “Dilek Bedir” isimli bir şahıs üzerine kayıtlı görünüyordu, ancak Trabzon İstihbarat Şubesi’nin eleman telefonuydu.

Tuncel’in en iyi bildiği numaraydı.

Neden arandığını da iyi biliyordu. Dink Cinayeti’yle tüm gözlerin çevrileceği Trabzon İstihbarat Şubesi Tuncel’e yoklama çekiyordu.

Tuncel ile Emniyetin arası 2004 Kasımı ile 2006 Haziran döneminde oldukça iyiydi.

Ancak Ramazan Akyürek Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nden İstihbarat Dairesi Başkanlığı’na atanınca, Tuncel ile Trabzon Emniyeti arasında ilişkiler soğumuştu. Bunda Reşat Altay’ın Trabzon Emniyet Müdürü olması ve Engin Dinç’in yerine İstihbarat Şubesi Müdürlüğü’ne Faruk Sarı’yı ataması etkiliydi. Öte yandan aradan geçen süreçte Emniyetin kullanmak için muhbir yaptığı Erhan Tuncel, Emniyeti kullanmaya başlamıştı. Emniyet yanında Jandarma İstihbaratı ile bir şekilde temas kurmuş, Milli İstihbarat Teşkilatı (MİT) ile ilişki geliştirmeye çalışmıştı. Hatta telefon konuşmalarında mezun olduktan sonra MİT’e girmekten falan bahseder olmuştu. Bunların hepsi Tuncel’in uydurması da olabilir ama ilişkileri dinlenen telefonları sayesinde bilinir haldeydi.

İstihbaratçıların da en sevmediği şey “diğer” istihbaratçılardı. “Rakip” istihbarat teşkilatıyla teması olan kişilerle ilişkiler de kesilirdi.

Bu nedenlerle Reşat Altay döneminde Trabzon Emniyeti Tuncel ile ilişkilerini “soğutmaya” almıştı. Hatta 16 Kasım 2006 tarihinde Yardımcı İstihbarat Elemanlığı görevine son verilmiş ama bu durum kendisine “nedense” bildirilmemişti. Muhbir yapılması gibi muhbirlikten çıkarılması da garipti.

Ama Dink Cinayeti ile Tuncel yeniden “önemli” bir adam haline gelmişti. Belki de onun istediği buydu.

Dolayısıyla Yasin Hayal’in Trabzon’da olup olmadığını, Dink Cinayeti’ne karışıp karışmadığını öğrenebilecek kişi, daha önce birlikte çalıştığı Emniyetçiler için Tuncel’di.

EMNİYET MUHBİRİ TUNCEL’İN OYUNU BAŞLIYOR

Gözaltına alınan Erhan Tuncel Emniyete cinayetle ilgili bir şey bilmediğini söyledi. Anlatımına göre saldırının arkasından Trabzon’da şunlar yaşandı:

“19.01.2007 günü internet kafeden çıktıktan sonra fotokopi çekmek için MEGA KIRTASİYE’ye giderken telefonla K. ve A. isimli İstihbarat görevlileri beni aradı.

‘Olayı duydun mu?’ dediler. Ben de ne olayı diye sordum. Hrant DİNK’e eylem gerçekleştiğini, Yasin HAYAL’i bulmamı söylediler ve konuyla alakası olup olmadığı hakkında bilgi vermemi istediler. Hemen internet cafeye gittim ve orada Ersin YOLCU’ya Yasin HAYAL’in nerede olduğunu sordum. O da bana nerede olduğunu bilmediğini, birazdan geleceğini söyledi. Vakit problemini aşmak için Ogün SAMAST’ın da nerede olduğunu sordum.

O da bana evde olduğunu söyledi. Sonra oradan ayrılarak eve geldim. Görevlilerle tekrar görüştüğümde Yasin HAYAL’in Cafe’de olduğunu, ancak Yasin HAYAL’in bana söylemiş olduğu ‘Eylemi biz yaptık’ söylemini onlara bildirmedim ve Ogün SAMAST’ın ismini daha önceden bildirmediğim için de Ogün SAMAST ile ilgili onlara o anda da herhangi bir bilgi vermedim. Fakat istihbarat görevlileri Yasin HAYAL’i kendi gözleri ile görmek istediler. Ben de Yasin HAYAL’in bulunduğu Cafe önünde beklediğimi, çıktığında haber vereceğimi söyledim. Yasin HAYAL’i cafede gördüler. İşyerinde bana teyit ettirdiler ve merkezlerine rapor yazmaları gerektiğini söylediler. Benim kesin gözümle görüp görmediğimi sorup beyanımı aldılar.”

Ancak Trabzon İstihbarat Şubesi elemanları Erhan Tuncel’e hazırlayacaklarını söyledikleri raporu bugüne kadar gören olmadı. Trabzon İstihbaratı tatmin olmamıştı. Tam saat 16:43’te Tuncel’i bir kez daha aradılar.

Ama detay alma işi Erhan Tuncel’in daha önce bağlı olduğu ve Bayburt’a tayini çıkmış olan İstihbarat Görevlisi Muhittin Zenit’e verildi.

Zenit’e, Bayburt’ta güvenli bir telefona geçmesi söylendi. Bu sırada Trabzon’dan Emniyet Amiri Ercan Demir de aradı.

İstihbarat Şubesi’ne giden Muhittin Zenit, Ankara’dan arayan İstihbarat Dairesi C Şube Müdürü Ali Fuat Yılmazer ve Afyon İstihbarat Şube Müdürü Engin Dinç ile olay üzerine uzun uzun konuştular. Zenit’e Tuncel ile görüşme görevi verildi.

Ondan “Tuncel’e ulaşması ve cinayetle ilgili bilgisinin olup olmadığını” öğrenmesi istendi.

MUHBİRLİKTEN ÇIKARILDIĞINI GAZETEDEN ÖĞRENMİŞ

Muhittin Zenit, Bayburt’a tayin olduğu 15 Haziran 2006 gününe kadar Erhan Tuncel ile “mesleki” ilişkisini düzenli bir şekilde sürdürmüştü. Bayburt’ta gitmesine rağmen de Tuncel ile bağlantısını koparmamıştı. Zaman zaman internet üzerinden mesajlaşıyorlardı.

Bunun yanında, Zenit’i arayan amirleri Dink Cinayeti günü dahi Tuncel’in muhbirlikten çıkarıldığını söylememişti.

Tuncel, 2004 Kasım ayında İstihbarat Şubesi tarafından kendisine verilen 0538 839 95 52 numaralı telefona “İlişkim kesilmiş ise bunu bilmek benim hakkım değil mi?” diye bir mesaj da atmıştı.

Ancak Trabzon İstihbarat Şubesi’nden, cevap olarak “evet” ya da “hayır” yerine “Telefon arızalı, bu arada çok yoğunuz seni arayacağız” mesajını almıştı.

Dolayısıyla Erhan Tuncel Hrant Dink Cinayeti işlendiği gün bile emniyetin elemanı olduğunu sanıyordu.

Muhbirlikten çıkarıldığını bilseydi, telefon ve internet aracılığı ile görüştüğü Zenit’e bunu mutlaka söylerdi.

Zenit’te 5 Nisan 2007 günü Dink Cinayeti’ni soruşturan İstanbul Cumhuriyet Savcılığı’na verdiği ifadede Tuncel’in Yardımcı İstihbarat Elemanlığı’ndan çıkarıldığını ne olay günü gittiği Trabzon’da ne de sonrasında bilmediğini söyledi.

Zenit, Erhan Tuncel’in emniyet muhbirliğinden çıkarıldığını Hrant Dink Cinayeti nedeniyle tutuklanmasından sonra gazetelerden öğrendiğini anlattı.

POLİS ZENİT:

KOYUYİM …. .NA GEBERİRSE GEBERSİN

Trabzon İstihbarat Şubesi’nin Erhan Tuncel ile irtibat kurmasına rağmen yedi aydır Bayburt’ta görev yapan istihbaratçı Muhittin Zenit’i araması ilginçti. Belki de istihbaratçılık mesleği ile ilgili geçmişi, polis olarak uzmanlığının bu alanda olması ve Yardımcı İstihbarat Elemanı’nın psikolojisini iyi anlamasından dolayı ve Emniyete bağladığı Erhan Tuncel ile görevi sırasındaki ilişkisi bu tercihte rol oynamış olabilir.

Gerçi kendisi Tuncel’in istihbarat elamanlığından çıkarıldığını bilmediğini söylemişti ama bilse de sonucu değiştirmezdi.

Çünkü ona verilen görev olayın detayını soruşturmaktı. O da telefon görüşmesinde bunu yaptı. Ama konuşmanın içeriği soruşturma, bilgi almadan daha fazlasıydı. Polis memuru Muhittin Zenit, Dink Cinayeti’nin Yasin Hayal tarafından değil bir başkası tarafından işleneceğini, Dink’in ensesinden vurulacağını dahi biliyordu. Hatta failin cinayet yerinden kaçmayacağı bilgisine önceden sahip olduğu da ortadaydı.

Eski muhbirine cinayetten 1 saat 47 dakika sonra yani saat 16:44’te ulaşan Zenit ile Tuncel arasında geçen konuşma şöyleydi:

Erhan Tuncel: Reis nasılsın?

Muhittin Zenit: Kardeşim iyidir, sen nasılsın?

Tuncel: Valla iyidir.

M.Z.: Me-se-ne’ye açık mısın? Müsait misin?

Tuncel: Abi me-se-ne’ye müsait değilim de. İşyerine geçecem birazdan.

M.Z.: Hee... Me-se-ne’den görüşmemiz lazım.

Tuncel: Biraz önce de aradılar da.

M.Z.: Hımmm.

Tuncel: Bi numaralar var da. Onlara ulaşamadım...

M.Z.: Belki bizimkiler aramıştır... Biliyorsun ya konuyu.

Tuncel: Yok yeni söylediler.

M.Z.: Hee hee hee.. İnanıyım mı lan.

Tuncel: Valla bizle alakası yok abi.

M.Z.: Ulan oğlum herkesi s.... de bizi s... leme

Tuncel: (gülerek) Yok abi bizle alakası yok.

M.Z.: I- hhı..

Tuncel: Biz çalışıyoruz, işimizde gücümüzdeyiz abi... Tamam, bi onlarla görüşeyim de. Seninle görüşürüz abi. Tamam?

M.Z.: Kardeşşş...

Tuncel: Hı

M.Z.: Bi acil görüşmemiz lazım seninle. Yani ordan (MSN) görüşmemiz lazım.

Tuncel: İnternetten mi?

M.Z.: He, he.

Tuncel: İyi tamam. Bi 15 dakika sonra gelirim? 10-15 dakka değil de bi yarım saat falan. Çünkü fotokopi çektirip öyle çıkıcam. Tamam abi.?

M.Z.: İyi sen bilirsin... Yani konuyla uzaktan yakından bir ilgin yok diyorsun.

Tuncel: Gerçekten yok. Bizimkilerin de yok. Gerçi ben görüşmüyordum. 20-25 gündür aramız bozuktu. Sanmıyorum yani. Çünkü gördüm de.

M.Z.: Şeyyy. McDonald’s nerede?

Tuncel: O işte, şeydeydi... Burda... Trabzon’da.

M.Z.: Öyle mi?

Tuncel: Hı- hı. Yani onlarla da alakası yoktur.. Gerçi aram bozuktu da...

M.Z.: Niye?

Tuncel: Şeyden dolayı... Bu Gümüşhane mevzusu oldu.. Onların bir tane şeyi var... Kemal Pir diye PKK’nın kurucularından biri var.

M.Z.: Hıı.

Tuncel: Onu söyleyince dedi ki yok falan Gümüşhane’den. İspatlarım falan filan. İnternette şey yapınca biraz soğukluk oldu yani. Yalnız sanmıyorum onların olacağını.

M.Z.: Konuştuğumuz konu var ya. Kaç defa konuştuk da. O zamanda söyledik de. Biliyosun. İster istemez o tarafa doğal olarak yüklenme olacak.

Tuncel: Yooo. Yüklensinler bi şey çıkacağını zannetmiyorum istedikleri gibi. Çünkü şu an çıkış olmadı burdan yani. Zannetmiyorum da... Ama bi hataları olmuşsa da gider bakarım yani. Ama zannetmiyorum yani...

M.Z.: O çocuk vardı da bir tane..

Tuncel: He. O burdaydı yani bi çıkış olmadı..

M.Z.: O düşündüğü çocuk.. Neydi onun adı.

Tuncel: Zeynel diye bi çocuk vardı da. Sonra bi tane daha çıktı da. Zannetmiyorum. Çünkü eğer onun dediği şekil. Benim bildiğim şöyle yani, paylaşmak istediğim şey şöyle olur. Yani vurulma şekli belliydi, vurulacak şekil belliydi, eğer öyleyse bunlarla alakalıdır da zannetmiyorum.

M.Z.: Ne oğlum, direkt kafaya sıkmışlar.

Tuncel: Öldü mü?

M.Z.: Tabii canım. Tek farklılık. Kaçmayacaktı ama bu kaçtı.

Tuncel: Yakalandı mı peki?

M.Z.: Yok canım.

Tuncel: Hımmm... Zannetmiyom abi bunların olduğunu ya.

M.Z.: Valla bilmiyorum.

Tuncel: Yani şeyden değil de. Bizim yani devlete karşı boynumuz kıldan incedir. Paylaşırız.

M.Z.: Kardeş şimdi konuştuğumuzla o. Birbirinden farklı yani.

Tuncel: Konuştuğumuz farklı da herkesin hedefinde vardı.

M.Z.: Biliyorum ben. Sen şimdi benle muallaklı konuşuyon. Koyum .... na gebermişse gebermiş. Onu kim gebertti diye sorgulamıyorum. O konuda samimiyetimden şüphe duyuyorsan o ayrı.

Tuncel: Yok abi yok kesinlikle. Eğer bizle alakalıysa araştırırım ederim, getirir uygun bir şekilde size de teslim ederim yani.

M.Z.: Ulan oğlum niye getiriyorsun. Getirmenin ne gereği var.

Tuncel: Eğer bizle alakalıysa.... İnternette konuşuyodum. Beni aradılar. Üç saat kaldım internette anladın mı. Sınavlar var, final zamanı..

M.Z.: Hı. İyi tamam kardeş. Paylaşayım dedim. Nedir ne değildir diye.

Tuncel: Tamam abi Allah razı olsun.. Sizin aklınızla düşünmeniz daha sağlıklı.

M.Z.: Yoo sen şeyli bakıyorsun şimdi. Benim ona moralim bozuldu ortak.

Tuncel: Bayağı da sizinkilerle görüşmüyordum. Biraz burukluk vardı. Biraz önce aradılar.

M.Z.: İyi tamam biz değerlendirelim dedik.

Tuncel: Bizimle alakalı olduğunu zannetmiyorum da. Ama yapanın da eline koluna sağlık.

M.Z.: Öyle tabii canım orası öyle.

Tuncel: İyi tamam abi görüşürüz.

M.Z.: Görüşürüz...

TUNCEL İLE ZENİT’İN CİNAYETTEN HEMEN

SONRA YAPTIĞI KONUŞMA NASIL SIZDI?

Bayburt’a tayini çıkan İstihbarat Memuru Muhittin Zenit’in Dink Cinayeti’nden kısa bir süre sonra Erhan Tuncel ile yaptığı konuşma 2007 yılı eylül ayında gazetelerde yayınlandığında yalnızca şaşkınlık yarattı.

Ama içeriği konusunda kimse hiçbir şey araştırma gereği duymadı. Oysa bu konuşma olayın ardında kimler olduğundan tutun da katillere kadar net bir bilgi veriyordu.

Bu çok önemli delille ilgili olarak araştırılan tek konu, kaydın basına nasıl sızdığıydı. Üç Mülkiye Müfettişi yalnızca ses kaydının kim tarafından sızdırılmış olabileceği hakkında resmi bir soruşturma yaptı.

Yalnızca “tesadüfen” gönderildiği savcılıkta ve Trabzon Emniyeti’nde bulunan ses kaydının kim tarafından sızdırıldığı ise belirlenemedi.

Ama kayıt, Emniyetin, Dink’in önce Yasin Hayal sonra Zeynel Abidin Yavuz ve daha sonra da ismini bilemedikleri bir çocuk tarafından öldürüleceğini bildiğini gösteriyordu.

Kayıtlara geçen konuşmada Muhittin Zenit ile konuşan Erhan Tuncel’in oldukça serinkanlı olduğu anlaşılıyor.

Zenit ise Tuncel’in daha fazla bilgi sahibi olduğunu bilir bir edayla konuşuyordu. Nitekim önce Yasin Hayal’i kastederek “McDonald’s nerede?” diye soruyor.

Ancak bu telefon konuşması iyi analiz edildiğinde, Trabzon İstihbarat Şube görevlisi Muhittin Zenit’in, Dink’e karşı yapılacak saldırının Yasin Hayal dışında bir başkası tarafından gerçekleştirileceğini bildiğini gösteriyor.

Hayal’in Trabzon’da olduğunu anlayınca bu kez ikinci bir soru soruyor:

“O çocuk vardı da bir tane...”

Tuncel o soruya karşılık “He. O burdaydı yani bi çıkış olmadı...” yanıtını veriyor.

Zenit, ismini bile bildiği kişiyi yeniden Tuncel’e soruyor:

“O düşündüğü çocuk.. Neydi onun adı.”

Tuncel şu karşılığı veriyor:

“Zeynel diye bi çocuk vardı da. Sonra bi tane daha çıktı da.”

Tuncel konuşmasında vurulma şekline bağlı olarak cinayeti Yasin Hayal veya grubundan birisinin işlemiş olabileceği ihtimalini de şöyle dile getiriyor:

“Zannetmiyorum. Çünkü eğer onun dediği şekil. Benim bildiğim şöyle yani, paylaşmak istediğim şey şöyle olur. Yani vurulma şekli belliydi, vurulacak şekil belliydi, eğer öyleyse bunlarla alakalıdır da….zannetmiyorum.”

İşin ilginci Tuncel telefon konuşmasında dile getirmediği halde Zenit’in saldırının Dink’in kafasına sıkılarak yapılacağını bildiği anlaşılıyor. Bunu da “Ne oğlum, direkt kafaya sıkmışlar” diyerek belli ediyor.

Dahası, Dink’in kafasına sıkılarak işlenecek cinayet sonrası katil ya da katillerin kaçmayacağı hakkında da bilgisi olduğu ortaya çıkıyor.

Konuşma sırasında Zenit’in “Tek farklılık. Kaçmayacaktı ama bu kaçtı” cümlesi bu şüpheyi güçlendiriyor.

Bu konuşma gösteriyor ki, Erhan Tuncel Yasin Hayal grubu içinde öğrendiği her şeyi bağlı olduğu Trabzon Emniyet Şube Müdürlüğü’ne bildirmiş.

Zenit ile konuşmasını bitirir bitirmez Tuncel’in telefon yine çaldı.

Saat 16.50’de arayan yine Trabzon İstihbarat Şubesi’ydi.

Konuşmayı dinlemişler, Yasin Hayal’in Trabzon’da olup olmadığından emin olmak istemişlerdi. Erhan Tuncel’e Yasin Hayal’in Trabzon’da olup olmadığından emin olmasını gidip görmesini istemişlerdi.

Daha sonra savcılığa verilen ifadelerden anlaşılacağı kadarıyla tüm bu gelişmeler Ankara’dan İstihbarat Dairesi kontrolünde gerçekleşiyordu.

Ankara’da bulunan İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nda bulunan Ali Fuat Yılmazer de Zenit’i aramış olayı değerlendirmişti.

Zenit’e Trabzon’a giderek, soruşturma konusunda yardımcı olmasını söyleyen de Ali Fuat Yılmazer’di.

Ne de olsa Tuncel ile en iyi diyalogu olan kişi Zenit’ti.

Ankara, Trabzon, İstanbul ve Afyon arasındaki değerlendirme tam bir buçuk saat sürdü.

Erhan ile yapılan görüşmeler, Zenit’in yaptığı konuşma herkese rahat bir nefes aldırmıştı. Oysa Erhan oyun oynuyordu. Daha önce de belirttiğimiz gibi eleman istihbaratın değil istihbarat elemanın kullandığı bir oyuncak olmuştu.

Gece rahat uyumak için tek bir şey eksik kalmıştı. Ankara’daki İstihbarat Daire Başkanlığı son olarak Trabzon’daki meslektaşlarından, Yasin Hayal’in orada olduğundan emin olmalarını istiyordu. Bunun için gerekirse gidip gözleriyle Hayal’i görmeleri söylenmişti. İşte o zaman rahat bir nefes alabilirler, gece rahat uyuyabilirlerdi.

TUNCEL’İN GENEL MERKEZİ,

İSTİHBARAT DAİRESİ BAŞKANLIĞI MI?

Trabzon İstihbarat Şubesi’nin 0538 839 95 52 numaralı telefonu cinayet günü son kez Tuncel’i aradığında saat 18.26’yı gösteriyordu. Arayan Memduh kod adlı istihbarat görevlisiydi. Tuncel’e Yasin Hayal’i görüp görmediğini soruyordu. Polis memuruyla Tuncel arasında şu konuşma geçti:

Erhan Tuncel: Abi görüştüm kendisiyle.

Memduh: Telefonla mı, yüz yüze mi?

Erhan: Yoo yüz yüze görüştüm evdeydi zaten şu an Mihmandar Kafe’deler... Alakası yok abi yani... Zaten çocuk hayatını kurmaya çalışıyordu.

Memduh: Tabii de şu var şimdi bizim onu görmemiz onu aklıyacak zaten tamam mı?

Erhan: Sonuçta şunu diyeyim abi, kendisiyle görüştüm beş-altı ay önce, bu işten vazgeçmişti.

Memduh: Anladım anladım he he vazgeçmişti zaten.

Erhan: Kendisi de aynı fikirde anladın mı yani, Türkiye’ye zarar vereceğini biliyo...

Memduh: Anladım he he...

Erhan: Zaten hayatını kurmaya çalışıyo...

Memduh: En güzeli en güzeli...

Erhan: Hayır şu konuda da inkâr etmemek lazım. Sonuçta herhangi bir şey olursa bize gösterirsiniz biz size faillerin bulunmasında yardımcı oluruz, anladın mı az çok yine de hani bu daha önceden tasarlanmıştı ya.

Memduh: Hee...

Erhan: O konuda da bilmiyom bi çalışmanız olursa yalnız çocuk bak yani benim tek korkum ben biraz önce şeyi arayacaktım genel merkezi arayacaktım.

Memduh: Hee...

Erhan: Siz varsınız diye aramadım.

Memduh: Ne için arayacaktın genel merkezi?

Erhan: Yani hani bi şey olursa sıkıştırmasınlar diye, siz varsınız diye yeterli yani anladın mı?

Memduh: Kimi Yasin’i mi sıkıştırmasınlar?

Erhan: He yani çocuk...

Memduh: Ya Yasin’in şu an burada olması onu aklıyor zaten, tamam biz şimdi gidip bakalım o kafeye de...

ANKARA İLE İRTİBATLI MI

Memduh kod adlı polis memurunun Dink Cinayeti’ninişlendiği günün akşamı gerçekleştirdiği bu görüşmeden sonra polis memurları Tuncel ile buluştu ve Mihmandar Kafe’de Hayal’i gördükten sonra rahatladılar.

Polisler, Tuncel’e, durumu merkeze rapor edeceklerini söyleyip ayrıldılar.

Ancak bu görüşmeden akılda kalan şey, Erhan Tuncel’in “Yasin’i sıkıştırmasınlar diye genel merkezi arayacaktım” demesiydi.

Konuştuğu polis memuru da “Neden arayacaktın genel merkezi?” diye sorunca, insanın aklına her ikisinin de “genel merkez” diye tarif ettiği yerin neresi olduğunu sormak geliyor.

Hatta Tuncel’in, Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü’nü kastederek, “siz varsınız diye aramadım?” şeklindeki sözleri “genel merkezin” neresi olduğu hakkında önemli bir fikir veriyor. Dolayısıyla Tuncel, Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü’nün de bağlı olduğu Ankara Emniyet İstihbarat Daire Başkanlığı’nı mı kastediyordu sorusunu akla getiriyor?

Erhan, İstanbul Terörle Mücadele Şubesi’nde 22 Ocak 2007 günü verdiği ve tespit tutanağına bağlanan ifadesinde, cinayetin hemen ardından cafede gördüğü Yasin Hayal’in kendisine söylediği “Eylemi biz yaptık” sözlerini istihbaratçılardan gizlemişti.

Peki İstihbarat Şubesi’nde ne konuşuldu?

Emniyet muhbiri Tuncel, Ogün Samast’ın cinayeti işlediğini, otobüsle Trabzon’a geleceğini biliyor muydu? Mahkemede sanıklar Ogün Samast’ın eylemden sonra bir süre Bursa taraflarında saklanacağını söylüyordu, ama Ogün Samast, Trabzon’a gelmezse başının belaya gireceğini söylemişti. Eğer Tuncel, Samast’ın döneceğini biliyorsa, Trabzon’a gelince İstihbaratçı ağabeylerine Türkiye’ye sarsan bu cinayetin çözülmesinde yardımcı olmak için Samast’ın adını mı verecekti acaba? Eğer böyle bir planı varsa yeniden Emniyetin gözünde “Dink Cinayeti’ni çözen mühtiş istihbaratçı” konumuna mı gelecekti?

Zaten az önce okuduğumuz telefon konuşmasında bunun ip uçlarını da veriyor. Polis memuru Memduh’a “Sonuçta herhangi bir şey olursa bize gösterirsiniz biz size faillerin bulunmasına yardımcı oluruz, anladın mı az çok yine de hani daha önceden tasarlanmıştı ya” sözleriyle Yasin Hayal ile birlikte Ogün Samast’ı yakalatabileceğinin işaretlerini veriyordu.

Daha korkuncu ise bununla ilgili bir tasarı olduğunu söylemesiydi.

Telefonlarının dinlendiğini bilen Tuncel belki de “genel merkezi arayacaktım” diyerek işin içine İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nı da çekmek istiyor olabilir. Ama o zaman kod adı Memduh olan istihbaratçı da Tuncel’e “neden arayacaktın genel merkezi” diye bir soru soruyordu...

Bütün bu verilerin ışığında bakıldığında, Tuncel’e yukarıda sorulan sorunun yanıtı şudur; Tuncel, hem bu olayı ihbar edip önemli bir muhbir konumuna gelecek hem de deşifre olmayacaktı. Üstelik Trabzon İstihbarat Şubesi ve İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nı Dink Cinayeti’ni çözen kurumlar haline getirmiş olmayı planladığını söylemek de yanlış olmayacaktır. Belki de bu Yasin Hayal ile Erhan Tuncel arasında bir pazarlıktı, belki de Erhan Tuncel’in Yasin Hayal dahil herkesi kullandığı bir oyun.

Çünkü, Ogün Samast cinayeti işlemek için yola çıkacağı 17 Ocak 2007 günü Yasin Hayal ile birlikteyken Erhan Tuncel’le karşılaşmıştı.

Yasin, Tuncel’e fark ettirmeden Ogün Samast’a el-kol işareti yaparak, onun gidiş nedeninden bahsetmemesini sağlamıştı.

Oysa Tuncel, cebinde harçlığı olmayan Ogün Samast’ın neden gideceğini bırakın tahmin etmeyi, adı gibi bilecek durumdaydı.

En vahimi ise Erhan Tuncel’in cinayetin işlendiği gün İstihbarat Şubesi’nde Ogün Samast’ı yakalatma pazarlığını yapması olasılığı. Böyle bir durumda Ogün Samast’ın Trabzon’a döndükten sonra yakalanması çok önemliydi.

Belki de tüm beklenti buydu. Kim bilir?

O gün Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü’ne giden Erhan Tuncel’in, bu konuda polislere bir vaatte bulunup bulunmadığı tartışmalıdır.

Belki de Tuncel’in içi rahattı. Yasin Hayal’den cinayeti Ogün Samast’ın işlediğini öğrenmiş ve katilin Trabzon’a gelmesini bekliyordu.

Yardımcı İstihbarat Elemanı olarak büyük bir işe imza atmak üzereydi.

Çünkü kendisini hâlâ Emniyetin Yardımcı İstihbarat Elemanı sanıyordu.

Ama Trabzon İstihbarat Şubesi elemanları, 2006 Kasım ayında elemanlıktan çıkarıldığını o gün bile kendisine söylememişlerdi.

Tuncel’in kendisini Emniyetin elemanı sanması için elinde nedenleri de vardı.

Tuncel ile ilişki yoğunluğu azalmış ama şubedeki telefon kayıtlarına göre temas son ana kadar devam etmişti.

Ancak Dink Cinayeti sonrası ortaya çıkan kayıtlara göre; 17 Kasım 2004 tarihinde Trabzon İstihbarat Şubesi’ne ajan olarak bağlanan Erhan Tuncel’in bu resmi görevine 23 Kasım 2006 tarihinde son verilmişti.

Trabzon Emniyet Müdürlüğü İstihbarat Şubesi, Erhan Tuncel’i Yardımcı İstihbarat Elemanlığı’ndan çıkartma gerekçesini “tutarsız kişiliği, yalan söylemesi ile olumsuz davranışları, para istemesi ve bilgi saklamaya çalışması” olarak açıklıyordu.

Daha sonra haklarında inceleme yapılan Trabzon’daki -bunlar arasında İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek de vardı- polislerin tümü Erhan Tuncel’in paraya düşkün olduğunu ısrarla vurgulayacaklardı.

Ancak Tuncel, sanık olarak yargılandığı İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi’ne polislerin çoğunu “tanık” sıfatıyla çağırılmasını sağladı. Erhan Tuncel mahkeme başkanından para düşkünü olup olmadığını ortaya çıkarması için dönemin Trabzon İstihbarat Şube Müdürü Engin Dinç’e “Sen neden hiç para almıyorsun, senin para alman lazım, sen öğrenci adamsın” deyip demediğinin sorulmasını istedi.

Soru üzerine daha önce Mülkiye Başmüfettişlerine verdiği ifadede, Erhan Tuncel’in para düşkünü olduğunu söyleyen Dinç, mahkemede “Şimdi para almak değil, elemanın getirdiği bilgilere göre, bize çalışan elemanın getirdiği bilgilere göre, haberin kıymetine göre belli bir ödemede bulunuruz” karşılığını verdi.

Yani Tuncel’in paragöz birisi olduğu iddiası böylece çürütülmüş oldu.

Tuncel’in bilgi saklamaya çalışan birisi olduğu iddiası da tartışmalıydı.

Tuncel’in İstihbarat Şubesi ile yaptığı telefon konuşmaları hiç de tutarsız, bilgi saklamaya çalışan biri ile yapılan görüşmelere benzemiyordu.

Trabzon İstihbarat Şubesi görevlilerinden Memduh’un, Dilek Bedir ismine kayıtlı 0 538 839 95 52 nolu eleman telefonundan muhbir Erhan Tuncel ile 17 Ağustos 2006 tarihinde saat 18:27’de yaptığı konuşma bunu net biçimde ortaya koyuyor.

Erhan Tuncel: Aloo.

İstihbaratçı Memduh: Alo.

Erhan: Selammaleyküm.

Memduh: Aleykümselam gardaş.

Erhan: Memduh abi nasılsın?

Memduh: Eyvallah gardaşım sen nasılsın?

Erhan: Hamdolsun ne yapıyon.

Memduh: İyi valla çalışıyoz ya ne yapalım.

Erhan: Haa müsait değilsin herhalde.

Memduh: Şu an çalışıyorum he işteyim.

Erhan: Hee dedim görüşelim daha sonra.

Memduh: Yarın uyar mı?

Erhan: Yarın Muhsin başkan geliyor ona eşlik etçem.

Memduh: Hee burada bu akşam mı görüşelim diyon?

Erhan: Valla siz bilirsiniz yani nasıl uygunsa.

Memduh: Önemli var mı bişey?

Erhan: Öyle...

Memduh: Bizim bitişikte bir arkadaşın kız kardeşinin kına gecesi vardı da.

Erhan: Yo yo abi sen işine bak o diğeri zaten yirmisi ile yirmi beşi arası bi hareketlilik olacak.

Memduh: He.

Erhan: O diğer konuda yani şu anda bir şey yok yani görüşmeyi gerektirecek, o da kontrolüm altında.

Memduh: Tamam gardaşım.

Erhan: Ha yarın akşam görüşürüz siz bilirsiniz siz müsait olunca bizim tarafta bir şey yok.

Memduh: Tamam yarın akşam üstü falan dediğin gibi akşam gece.

Erhan: Tamam şey işine bak.

Memduh: Yarın zaten ben şey yapacam izine ayrılcamda bi yirmi gün.

Erhan: Tamam abi.

Memduh: Dedemin yanına filan gidecem görüşelim ondan sonra gidiyim ama yani.

Erhan: Tamam abi.

Memduh: Hem helalleşiriz hem görüşürüz.

Erhan: Tamam abi.

Memduh: Döndüğümde inşallah şey yaparız gene paslaşırız.

Erhan: Tamam abi.

Memduh: Tamam yarın gene sen bi çaldırırsın müsait olunca.

Erhan: Tamam abi.

Memduh: Ben ararım şey yaparız tamam mı hadi iyi akşamlar.

Erhan: Tamam abi.

Dink Cinayeti ile ilgili mahkeme dosyasında yer alan bilgilere göre, Erhan Tuncel, Trabzon İstihbarat Şubesi’nin 0 539 955 52 nolu eleman telefonundan;

25 Temmuz 2006 günü saat 11.30’da,

17 Ağustos 2006 günü saat 18.27 ve 19.04’te

21 Eylül 2006 günü 18.05 ve 22.35’te

13 Ekim 2006 günü 21.36’da

18 Ekim 2006 günü 20.06’da

Ve 28 Kasım 2006 günü 18.48’de de aradı.

Dikkat çekici bir başka ayrıntı da Erhan Tuncel’in YİE görevine 23 Kasım 2006’da son verildiğinin açıklanmasına rağmen, belirtilen tarihten 5 gün sonra, 28 Kasım günü saat 18.48’de bir kez daha aranmasıydı.

CİNAYET GÜNÜ DE AJAN MIYDI?

Trabzon Emniyet Müdürü’yken Dink Cinayeti sonrası görevden alınan Reşat Altay, hem konuyla ilgili soruşturma yapan Mülkiye Müfettişlerine hem de TBMM Araştırma Komisyonu Üyelerine verdiği ifadede Erhan Tuncel ile Trabzon İstihbaratı’nın ilişkisinin 2006 yılı Nisan ayında kesildiğini söylüyor. Ancak İstihbarat Dairesi Başkanlığı ilişkisinin 2006 Kasım ayında kesildiğini belgeliyor.

Eğer Erhan Tuncel’in istihbarat elemanlığı Nisan 2006’da sonlandırılmışsa, bu yazının altında mutlaka dönemin Trabzon Emniyet Müdürü Ramazan Akyürek’in imzası olmalı.

O zaman gündeme şu çok önemli soru geliyor: Eğer Reşat Altay’ın dediği gibi Nisan’da Erhan Tuncel’in istihbaratla ilişkisi kesilmişse, istihbarat elemanları neden görüşme yapmayı sürdürdüler?

Erhan Tuncel’in görevine son verildiği ne kendisine ne de onu Emniyete bağlayan istihbarat görevlisi Muhittin Zenit’e söylenmişti.

Oysa, Reşat Altay’ın söylediklerinden hareketle durumun emniyet muhbirine de bildirilmesi gerektiği ama bildirilmediği...

Tuncel’in ise Trabzon İstihbarat Şubesi görevlileri ile görüşmeleri ve buluşmaları hiçbir şey olmamış gibi devam etmişti.

Bir uzman istihbaratçı, Yardımcı İstihbarat Elemanı ile İstihbarat Şubesi görevlisi arasındaki her telefon görüşmesinin bir buluşma anlamına geldiğini söyledi.

Kural gereği bu ikili arasındaki konular telefonda görüşülmezdi.

Kendisine kod adı verilen ajan istihbarat şubesinde daha önceden verilmiş olan telefonu arayıp, görüşmek istediği kişiye ulaştığında, yine kendi aralarında kod adı ya da numarası verdikleri yerde buluşurlardı.

Ajan ile istihbarat elemanı konuları kesinlikle telefonla konuşmazlardı.

O yüzden her konuşma bir buluşma anlamına geliyordu.

Bu bilgilerin ışığından hareketle, Erhan Tuncel ile Trabzon Emniyeti arasındaki ilişkide hiçbir kesinti olmadığı açıktı.

TUNCEL-İSTİHBARAT TELEFON TRAFİĞİ

Her ne kadar Trabzon Emniyeti tarafından “yalancı ve güvenilmez” bulunuyorsa ve ilişkilerde soğu(t)ma yaşansa da Erhan Tuncel’le yoğun bir iletişim olduğu başka kaynaklardan da teyit edilebiliyor.

Erhan Tuncel iki adet cep telefonuna sahipti.

Bunların birinin numarası 0 555 674 66 23 diğerinin ise 0 535 609 71 23’tü.

Erhan Tuncel’e ait cep telefonları ile Trabzon İstihbarat Şubesi görevlisi (15 Mayıs 2006’da Bayburt’a tayini çıkan) Muhittin Zenit’e ait 0 505 540 69 37 nolu telefon ve Trabzon İstihbarat Şubesi’nde “eleman telefonu” olarak kullanılan 0 538 839 95 52 nolu telefon arasında 100 [2] dolayında telefon görüşmesi kaydı vardı.

Erhan Tuncel’in 0 555 674 66 23 nolu telefonu ile Muhittin Zenit arasında 2006 Ocak-Temmuz ve Aralık ayında ayrıca 2007 yılı Ocak ayında gerçekleşen görüşmelerin sayıları şunlar:

2006

Ocak 7 görüşme

Şubat 8 görüşme

Mart 5 görüşme

Nisan 9 görüşme

Mayıs 3 görüşme

Haziran 4 görüşme

Temmuz 23 görüşme

Ağustos –

Eylül –

Ekim –

Kasım –

Aralık 1 Mesaj

2007

Ocak 6 görüşme

Erhan Tuncel’e ait 0 555 674 66 23 nolu telefon ile Trabzon İstihbarat Şubesi’ndeki 0 538 839 95 52 nolu telefon arasında 2006 yılı Haziran ve Temmuz ayı ile Ocak 2007 ayında gerçekleşen telefon görüşmelerinin sayısı ise şöyle:

2006

Haziran 9 görüşme

Temmuz 2 görüşme

Ağustos 24 görüşme

Eylül 22 görüşme

Ekim 1 görüşme

Kasım 5 görüşme 4 mesaj

Aralık 2 görüşme 16 mesaj

2006-7

Ocak 8 görüşme 7 mesaj

Erhan Tuncel’in kullandığı 0 535 609 71 23 nolu telefon ile Trabzon İstihbarat Şubesi’nin eleman telefonu olarak kullandığı 0 538 839 95 52 nolu arasında 2006 yılı Ağustos ayında ayrıca 5 görüşme yapılmış.

İSTANBUL’DA HER ŞEY BİRBİRİNE GİRDİ

Dink Cinayeti’nin ardından gözlerin çevrildiği Trabzon’da skandal ilişkiler ve bağlantılara hergün bir yenisi ekleniyordu. Bu sırada, dönemin Trabzon Emniyeti’nde görevli isimleri cinayetin ardından durumu kontrolleri altına alma girişimlerini sürdürüyorlardı ama, İstanbul Emniyeti de olayı çözmek için kolları sıvamıştı. Dünyanın gözü İstanbul Polisi’nin üzerindeydi.

Tüm arşivlere bakıldı. İstihbarat Şubesi Yasin Hayal’in Dink’e yönelik saldırı planladığına ilişkin 17 Şubat 2006 tarihli yazıyı yeniden ele aldı.

Engin Dinç imzalı yazıda, Yardımcı İstihbarat Elemanı (Erhan Tuncel)’ndan alınan bilgiye göre, daha önce altı kişiyi yaralayan ve 2004 yılında Trabzon’daki McDonald’s bombalamasını gerçekleştiren Yasin Hayal para bulur bulmaz Agos Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Hrant Dink’e yönelik bir eylem için İstanbul’a gelecek ve Sarıgazi’de bir fırında çalıştığı bilinen abisi Osman Hayal’ın yanında kalacaktı.

Yazının son paragrafında Yasin Hayal’in daha önceki eylemleri göz önüne alındığında, Dink’e karşı eylem gerçekleşme olasılığının yüksek olduğunun değerlendirilmesi şeklinde bir uyarı da yer alıyordu.

Bu kez İstanbul İstihbarat Şubesi, Trabzon Emniyeti ile temasa geçti.

Trabzon’dan gelen 17 Şubat 2006 tarihli yazı ile ilgili olarak neler yapıldığı araştırıldı. 24 Şubat 2006 günü konunun araştırıldığı ve İstihbarat Şubesi’ne bağlı polislerin tespitlerini müdürlüklerine bildirdikleri ve yaptıkları tek işlemin de bu olduğu anlaşıldı.

24 Şubat 2006 tarihli yazıda Osman Hayal’in kullandığı telefondaki adresin Tilroğlu Ekmek Fabrikası adresine kayıtlı olduğu belirtilmişti.

Osman Hayal’in bu fırında çalışıp çalışmadığını öğrenmek için Ümraniye Sarıgazi’deki ekmek fabrikasına giden ekipler, burada bir nalbur dükkânıyla karşılaştılar.

Sorduklarında bu adreste hiçbir zaman fırın olmadığını öğrendiler. Sarıgazi çevresinde Tirloğlu isimli bir ekmek fırını bulunduğuna ilişkin bilgi edinemeyen ekip, aynı cadde üzerinde Tüylüoğlu ve Demircioğlu isimli ekmek fabrikalarının faaliyet gösterdiğini ancak bu iki yerde de Osman Hayal isimli bir kişinin çalışmadığını öğrendiler.

Oysa 26 Şubat 2007 tarihli Mülkiye Başmüfettişleri raporunda, Osman Hayal’in Eylül 2004 ile 2005 Yılı Kasım ayına kadar Tüylüoğlu Fırını’nda çalıştığı ortaya çıkacaktı. Ayrıca yazının geldiği 17 Şubat 2006 tarihinde Osman Hayal’in Trabzon’da olduğu belirlenince hazırlanan personel raporu “Osman Hayal’in yerini tespit etmeye çalışalım-Yasin’in gelişi ile ilgili duyarlı olalım” notu düşülerek dosyasına kaldırılmıştı.

Zaman içinde iki hata yapıldığı ortaya çıkacaktı. Birincisi Ümraniye’ye kadar gidip Osman Hayal’in çalışmış olduğu fırını bulamamış olmak ya da bulunan fırında Osman Hayal’in çalıştığının tespit edilmemiş olmasıydı.

İstanbul İstihbaratı’nın düştüğü en büyük hata ise yazının bir örneğinin bilgisayar kaydına girilmemesiydi. Kayıt yapılmış olsaydı belge İstihbarat Dairesi Başkanlığı bilgisayarlarında da bulunacaktı. Ancak her iki hata da sorumluluğun tek başına İstanbul Emniyeti’nde olduğunu göstermezdi. Bu cinayet günü de fark edildi, ama Trabzon’un yazısında cinayeti işleyeceği belirtilen Yasin Hayal’in Trabzon’da olduğunun ortaya çıkması ileriki zamanlarda İstanbul Emniyeti’ni rahatlatacaktı.

17 Şubat 2006 tarihinde Yasin Hayal’in Dink’e saldırı planladığı bildirilmiş olmasına rağmen, saldırının gerçekleştiği 19 Ocak 2007 tarihinde Trabzon’daydı. Hayal Trabzon’da olduğuna göre cinayeti kim işlemişti?

Dink’in Agos gazetesinin önünde ensesinden vurulmasından sonra ara sokakta bulunan perdecinin güvenlik kamerasına, herkesten farklı olarak koşar adımlarla kaçan beyaz bereli bir gencin görüntüleri takılmıştı.

Olay sonrası polisin el koyduğu görüntüler tüm İl Emniyet Müdürlüklerine gönderildi. Görüntülerden şüphelinin kimliği aydınlatılmaya çalışıldı.

Ancak sonuç alınamayacağı anlaşılınca İstanbul Emniyet Müdürlüğü’nde gelmiş olan İçişleri Bakanı Abdülkadir Aksu ve Adalet Bakanı Cemil Çicek ile İstanbul Valisi Muammer Güler ve üst düzey polis yetkililerinin bulunduğu toplantıda görüntülerin basın dağıtılması fikri ortaya atıldı.

Adalet Bakanı Çiçek böyle bir durumda şüphelinin yakalanma ihtimalinin tamamen ortadan kalkacağı endişesini dile getirse de görüntülerin basına verilmesi kararlaştırıldı.

Cinayetin üzerinden neredeyse 24 saat geçmiş dünyanın gözü Türkiye’ye çevrilmişti.

20 Ocak 2006 günü katil zanlısının görüntüleri medyaya dağıtıldı. Görüntülerin bu kadar çabuk ortaya çıkması beklenmiyordu.

Yasin Hayal ve Erhan Tuncel ile ev arkadaşı Tuncay Uzundal cinayetin işlendiği gün katilin kimliğini biliyordu.

Güvenlik kameralarından televizyon görüntülerine yansıyan beyaz bereli kişi Ogün Samast’tı.

Televizyonların görüntülerinin yayınlamasının ardından oğlunu teşsis eden baba Ahmet Samast Trabzon Polisi’ne giderek Dink’i öldüren kişinin oğlu Ogün Samast olduğunu söyledi.

Ogün Samast’ın babasının, televizyonda görülen kişinin oğlu olduğunu beyan etmesi üzerine Trabzon Emniyet Müdürü Reşat Altay, Ahmet Samast’ı makamına getirtti.

Babanın “Evet, bu benim çocuğum” demesi üzerine İstanbul’a ne zaman gittiği, nerede kaldığıyla ilgili bilgiler alındı.

Bilgiler hızla İstanbul Emniyet Müdürlüğü’ne aktarıldı.

Ayrıca Cumhuriyet Başsavcısı, Vali, Jandarma Komutanı ve MİT Bölge Başkanı da konudan haberdar edildi.

Reşat Altay, baba Ahmet Samast’a “Senin çocuğunun arkadaşları kim?” diye sordu.

Baba, “Benim çocuğum Yasin Hayal denen bir adamla düşüp kalkıyordu” karşılığını verdi.

O sırada odada bulunan Terörle Mücadele Şube Müdürü, “Efendim, bu, McDonalds’ı bombalayan adam” diyerek araya girdi. Reşat Altay emrindeki polislere “Gidin, o adamın yanında kimler varsa toplayın, getirin” talimatını verdi.

ALTAY: RAMAZAN’IN ADAMLARINI YAKALADIK

Ogün Samast, Trabzon’a gitmek için bindiği otobüste henüz yakalanmadan, Yasin Hayal ve arkadaşları Trabzon Terörle Mücadele Şubesi tarafından gözaltına alınmıştı.

Yasin Hayal’in yanında Zeynel Abidin Yavuz, Ersin Yolcu ve Ahmet İskender de Trabzon Asayiş Şubesi tarafından gözaltına alınmıştı.

Katilin kim olduğunu herkesten önce öğrenen, ayrıca onun arkadaşlarını da yakalayan Reşat Altay ne kadar önemli bir iş yaptığının farkındaydı.

İstanbul Emniyet Müdürlüğü’nde Vali başta olmak üzere, İstanbul Emniyet Müdürü Cerrah, İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek ile diğer üst düzey polis yetkilileri gelecek haberleri bekliyorlardı.

Ogün Samast yakalanmadan dört-beş saat önce 20 Ocak 2007 günü akşam saatlerinde Reşat Altay, herkes ancak katilin kimliğini öğrendiği saatlerde, Yasin Hayal ve arkadaşlarını gözaltına almıştı bile. Trabzon Terörle Mücadele Şube yetkilileri de, İl Emniyet Müdürü Reşat Altay’a gözaltına aldıkları kişilerle ilgili bilgi verirken, Hayal’in 2004 yılında McDonald’s’ı bombalayan kişi olduğunu ve Ramazan Akyürek döneminde yakalanan kişi olduğunu söylediler.

Bu önemli gelişmeleri İstanbul’la paylaşmak isteyen Reşat Altay, Cerrah’ı arayarak; “Ramazan’nın adamlarını yakaladık” dedi.

Gidişat Reşat Altay’ın olaylara hâkim olduğu görüntüsünü veriyordu. Gerçekte ise kendi altında ne olup bittiğinden habersizdi.

Yasin Hayal yakalandıktan sonra bile çok şey bildiğini sanıyordu, ama kendisine bağlı İstihbarat Şubesi’nin kendi imzasıyla elemanlıktan çıkarılan Erhan Tuncel ile bir gün önce görüştüğünü, hatta o akşam bile misafir edeceğinden haberi yoktu.

Hayal ile birlikte Dink Cinayeti sanığı olacak arkadaşlarının da Emniyet’e getirilmesinden sonra Polis ve Jandarma bu kişilerin evlerinde arama yaptı.

Gözaltına alınan Ogün Samast’ın arkadaşlarıyla konuşan polis, cinayetin azmettiricisinin Yasin Hayal olduğunu anladı.

Bilgi hızla İstanbul Emniyet’ine aktarıldı. Yarım saat sonra İstanbul Emniyeti Trabzon’u aradı.

“Bu adamlarla ilgili hiçbir işlemde bulunmayın. İlk nakil vasıtasıyla bunları İstanbul’a yollayın” talimatı verildi.

TUNCEL YENİDEN EMNİYETTE

Erhan Tuncel’in anlattıklarından anlaşıldığı kadarıyla, Yasin Hayal ve diğer isimlerin Trabzon Emniyeti’nde olduğu saatlerde o da İstihbarat Şubesi’nde misafir ediliyordu.

Cinayetin işlendiği gün Yasin Hayal’in Trabzon’da bulunması karşısında rahatlayan Trabzon İstihbaratı yeniden karışmıştı. Artık işler kotrolden çıkmak üzereydi. Erhan Tuncel, 20 Ocak 2007 günü saat 16.08’de Trabzon İstihbarat Şubesi’ndeki eleman telefonundan arandı.

Saat 16.50’da bir kez daha.

İstihbaratçılar saat 17.00 gibi Erhan Tuncel’i alıp şubeye götürdüler. Tuncel, şubeye ifadesi alınmak ya da sorgulanmak için götürülmemişti.

Ankara’da İstihbarat Daire Başkanlığı C Şube Müdürü Ali Fuat Yılmazer’in isteği üzerine Polis Memuru Muhittin Zenit 23.00’da Bayburt’tan yola çıkmış, sabaha karşı Trabzon’a ulaşmıştı.

Emniyete geldiğinde karşılaştğı manzara ise Erhan Tuncel’in polislerle çay-sigara içtiği ve muhabbet ettiğiydi.

Türkiye ise Samast soyadına kilitlenmişti.

Cinayetin organize bir çalışmanın sonucu mu yoksa, soyadının kökeninin etkisinde kalan 17 yaşındaki milliyetçi hassasiyetlere sahip bir gencin bireysel bir saldırısı mı olduğu tartışmaları yapılıyordu.

Samast soyadının Samastoğulları’ndan geldiği, onların Çepniler’den olduğu yazıldı.

Çepniler; özellikle Giresun ve doğusunun Türkleşmesinde önemi olan, kökü Oğuzlar’a kadar dayanan Türkmenlerdi. İlk Müslüman Türkler’den olan, geçmişte bir kısmı Alevi, sonra Sünnileşen, Pontus’la mücadele eden, Akkoyunlulara hizmet etse de “Trabzon’un fethinde Fatih’in yanında olan” ve “Topal Osman”la gurur duyan bir soydu.

OGÜN SAMAST YAKALANDI

Ancak kısa bir süre sonra Ogün Samast’tan çok Erhan Tuncel adlı bir genin emniyetçilerle ilişkisi konuşulacaktı.

Televizyondaki görüntülerinden cinayeti işleyen kişinin, 20 Ocak 2007 günü İstanbul Metro Turizm’in Trabzon otobüsü için aldığı biletle memleketine gitmek için yola çıkan Ogün Samast olduğu kesinleşmişti.

İstanbul, İçişleri Bakanı ile Adalet Bakanı Cemil Çiçek’in de aralarında bulunduğu kriz üssüne dönüşmüştü. İstanbul Emniyeti’nin tüm birim amirleri yanında Ankara’dan İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek’de İstanbul’daydı. En çok çalışanlar ise İstihbarat Şube Müdürü Ahmet İlhan Güler ile Terörle Mücadele Şubesi Müdürü Selim Kutkan’dı. Samast’ın, Trabzon’a giden bir otobüsten bilet aldığının belirlenmesinden sonra İstanbul İstihbarat Şubesi Müdürü, otobüsün geçtiği güzergâh üzerindeki illerin müdürleri ile görüşüp, Samast’ın yakalanmasını ve acele istanbul’a gönderilmesini istiyordu. Samsun’a doğru gittiği anlaşılan otobüs daha mola vermeden Güler, Samsun İstihbarat Şube Müdürü’nü aradı. Otobüsü durdurup Samast’ı yakalamasını istedi. Samsun’daki müdür, “ama orası jandarma bölgesi” dediyse de “ne olursa olsun sen harekete geç” dedi. Samast, gece yarısına dakikalar kala, saat 23.30’da Samsun’da yakalandı. Samsun Emniyeti Jandarma’ya da haber vermişti.

Samsun İstihbarat Şube Müdürü, yakalama ile ilgili bilgiyi doğrudan Samsun Emniyet Müdürü’ne vermişti. O da doğrudan İstanbul Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah’ı arayarak Samast’ın yakalandığını söyledi. Cerrah’ın odasında bulunan herkes birbirini kutladı. Kimi birbirini kucaklayıp öptü, kimi kendisi için endişelenen yakınlarını telefonla arayarak, müjdeli haberi sevdikleriyle paylaştı.

Samast yakalandığında üzerinden beyaz beresi, suç aleti tabanca ile Türk bayrağı da çıkmıştı.

İstanbul Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah, Samsun Emniyet Müdür ile görüşerek Samast hakkında hiçbir işlem yapılmadan İstanbul’a gönderilmesini istedi. Ancak olayı şova çevirmek isteyen Emniyet ve Jandarma elemanları Ogün Samast ile hatıra fotoğrafı çektirip video kaydı alıyorlardı.

Hem polis hem jandarma çekim yapıyordu. İşin tam bir rezalete dönüştüğünün görülmesi için polisin çektiği ve Ankara’daki İstihbarat Dairesi Başkanlığı’na gönderdiği kayıtların eskiden Zaman gazetesinde çalışmış olan bir televizyon muhabirine verilerek yayınlanmasını beklemek gerekecekti.

Öyle de oldu.

Ogün Samast 20 Ocak 2007 günü gece yarısına doğru Samsun’da gözaltına alınmıştı. 21 Ocak 2007 günü saat 02.50’de verdiği ilk ifade kendisine öğretilmiş gibiydi.

Hrant Dink’i Türklüğe hakaret ettiği için öldürdüğünü, cinayette daha önce ölen bir arkadaşından almış olduğu kendi silahını kullandığını söyledi. Hrant Dink’i televizyon ve internette gördüğünü, beş gün önce yine internette basın haberlerine bakarken “hakaret” içerikli sözlere rastladığını ve cinayete kendi başına karar verdiğini söyledi.

Samsun’da eylemi tek başına yaptığını ve pişman olmadığını söyleyen Ogün Samast, aynı gün getirildiği İstanbul’da verdiği ifadesinde, kendisini Yasin Hayal’in yönlendirdiği, silahı onun verdiği dahil her şeyi anlattı.

Samast İstanbul’da kendisini sorgulayan görevlilere bu kez eylemden çok pişman olduğunu söyledi.

Ogün Samast gibi Yasin Hayal, Ersin Yolcu, Zeynel Abidin Yavuz ve Ahmet İskender de cinayet ile ilgili ayrıntıları anlatmaya başladılar.

Ogün Samast gibi Yasin Hayal ve diğerleri de ifadelerinde “Elağızlı Erhan” diye birinden bahsediyorlardı.

Yasin Hayal ilk ifadelerinde Erhan Tuncel’i koruyup, Dink Cinayeti’yle ilgisini anlatmazken, 2004’teki McDonald’s’a atılan bombayı kendisinin hazırladığını söylüyordu.

Kimse bir şey anlamıyordu ama hemen Trabzon’a soruldu.

Kimdi bu Erhan?

Erhan ise 20 Ocak günü saat 17.00’de “misafir” olarak girdiği Trabzon İstihbarat Şubesi’nde sabaha kadar polislerle sohbet etti.

Tam, katil Ogün Samast Trabzon’a döner dönmez yakalanacak diye düşünülürken, Samsun’da gözaltına alınmıştı.

Eğer Ogün Samast Trabzon’a ulaşmayı başarsaydı her şey bambaşka olacaktı. Belki de ne Erhan Tuncel deşifre olacaktı, ne de Yasin Hayal’in rolü tam olarak ortaya çıkarılacaktı. Ayrıca Trabzon Polisi İstanbul’da işlenmiş bir cinayetin faillerini yakalayarak, olağanüstü bir başarıya imza atmış olacaktı.

Ogün Samast yargılandığı 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nde 1 Ekim 2007 tarihinde yapılan duruşmada Yasin Hayal’in kendisine “kaçıp gelmezsen ailen burada sonradan olacaklardan ben sorumlu değilim” dediğini söylerken yukarıdaki iddiayı da destekliyordu.

Bu yüzden belki de Ogün Samast’ın Samsun’da yakalanması birçok kişi açısından tam bir şoktu.

Tam 14 saat boyunca İstihbarat Şubesi’nde misafir edilen Tuncel, bu sırada Ogün Samast’ın Trabzon Emniyeti’ne ulaşan ilk ifadelerini de okumuştu.

Erhan Tuncel’in İstihbarat Şubesi’ne geldiğinde cep telefonu başkasıyla değiştirildi. Erhan Tuncel’in telefonundan çıkartılan sim kartı başka bir telefona takıldı. Peki o sırada Tuncel’in kullandığı telefon Emniyet’te kaldığı 14 saat boyunca neredeydi?

Trabzon’da bunlar olurken Yasin Hayal ve arkadaşları soruşturmanın yürütüldüğü İstanbul’dan gelen talep üzerine sabah ilk uçakla Trabzon’dan yola çıktı.

Hayal ve arkadaşları polisler eşliğinde İstanbul’a indiği saatlerde Erhan Tuncel’de geceyi geçirdiği Trabzon İstihbarat Şubesi’nden ayrılmak üzeriydi. 14 saatlik misafirlik 21 Ocak sabahı saat 10:30’da son bulmuştu.

İstihbaratçılar Erhan Tuncel’i evine bırakırken, bir yere ayrılmamasını, telefonunu yanında tutmasını ve tanımadığı kişilerle konuşmamasını tembihlediler.

Her halde aynı gün gece yarısı gözaltına alınacağını tahmin etmiyordu.

Ama 21 Ocak’ı 22 Ocak’a bağlayan gece yarısı Erhan Tuncel’in kapısını çalanlar istihbaratçılar değil, Trabzon Terörle Mücadele Şubesi’nden görevli polislerdi.

Erhan Tuncel gözaltına alındığında en büyük sıkıntıyı çekenler arasında Trabzon İstihbarat Şube Müdürü Faruk Sarı vardı.

Cinayetin Trabzon İstihbaratı’nın gözü önünde planlandığı ama seyirci kaldıklarını nasıl anlatacaktı? Bu bir yana 2006 yılı Kasım ayında Reşat Altay imzasıyla istihbarat elemanlığından çıkartılan Tuncel ile kurulan temasları ve cinayetin ardından Emniyette misafir edilmesini amirine nasıl söyleyecekti? Her şeyden önemlisi Tuncel’in sorgulamasını İstanbul Polisi yapacaktı. Artık olay kontrolden çıkacak ve her şey ortaya saçılacaktı.

Cinayetin işlendiği 19 Ocak ile Tuncel’in İstanbul’a gönderildiği üç gün içinde Trabzon İstihbarat Şube Müdürü Faruk Sarı nerdeyse hiç uyumamıştı.

Korkunun ecele faydası yoktu, olanları Erhan’dan önce amirine anlattı.

Trabzon Emniyet Müdürü Reşat Altay ise Faruk Sarı’yı çok fena azarladı.

Erhan Tuncel, cinayetin işlendiği günden beri İstihbarat Şubesi’ne gelip gitmiş, bir önceki geceyi İstihbarat Şubesi’yle geçirmiş ve Trabzon Emniyet Müdürü’nün bundan haberi olmamıştı.

Gözaltına alınan Tuncel 22 Ocak 2007 günü saat 10.30’da uçakla İstanbul’a gönderildi.

Tuncel, İstanbul’a gelirken oldukça rahattı. Trabzon’daki gibi çay kahve içip evine döneceğini düşünüyordu.

Rahatlığının sebebi Ogün Samast’ın Samsun’da verdiği ilk ifadede hiçbir ayrıntının olmayışı ve olayı bireysel bir eylem olarak açıklamasıydı.

Ayrıca Hayal ve arkadaşları Trabzon’da da ondan söz etmemişlerdi.

Erhan, Ogün Samast ve Yasin Hayal’in ifadelerini Trabzon İstihbarat’ında misafir edildiği gece zaten okumuştu.

Yasin Hayal İstanbul’daki ilk ifadesinde de Tuncel’i koruyan şekilde konuşmuştu. Daha önce kendisini McDonald’s bombalamasında dosya dışına çıkaran “abileri” belki bu kez de yardım edeceklerdi.

22 OCAK 2007….

EMNİYETİN EN UZUN GÜNÜ

Ancak Erhan Tuncel, İstanbul Emniyeti’ne girince iki sorgucunun karşısında zor dakikalar geçirmeye başladı.

Erhan’ın kimliği hakkında hiçbir bilgisi olmayan sorgu memurları ve aynalı camın arkasındaki görevliler, birazdan ne olacağından habersiz Tuncel’i dinliyorlardı.

Tuncel hafif birkaç soruyla iş geçiştirilecek sanırken, tüm bağlantılarının sorgulandığını fark ettiği anda Türkiye’ye sarsacak açıklamayı yaptı: “Ben Emniyetin elemanıyım.”

Erhan tüm detayları anlattıkça herkesin ağzı açık kaldı.

Tuncel, “Beni yaktınız bildiğim her şeyi mahkemede anlatacağım” deyince ortalık iyice karıştı.

İşte o zaman sorgu durdu.

Tuncel’in “emniyet muhbiri” olduğunu söylemesiyle İstanbul Emniyeti’ne sanki bomba düşmüştü.

Tuncel bunları resmi ifadesinde söylememişti. Bilgi almak için yapılan ön sorguda anlattığı şeyler hakkında ne yapılacağı bilinemiyordu.

Tam da Dink’in cenazesinin kaldırılacağı günün arifesinde böyle bir şeyin ortaya çıkması herkesi şok etmişti.

Ne Trabzon İstihbarat Şubesi ne de İstihbarat Daire Başkanlığı Erhan Tuncel’in Yardımcı İstihbarat Elemanı (YİE) olduğuna dair bir bilgi vermemişti.

Bırakın İstanbul’a bilgi vermeyi, bu durum Trabzon Emniyet Müdürü Reşat Altay’dan bile saklanmıştı. Olay ile yakından ilgilenen İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek ile Tuncel’in verdiği bilgilerin tutulduğu C Şube Müdürü Ali Fuat Yılmazer de sessizdi.

Herhalde birileri Erhan Tuncel’in istihbarat elmanı olduğunu söylememesini bekliyordu.

Bu durumda Emniyet aklanmış olacaktı.

Ama Erhan Tuncel, aleyhine konuşan sanıkların söyledikleri kendisine aktarıldığında iyice paniğe kapıldı.

Ve belki de en son söylemesi gereken hatta hiç söylememesi istenen sözler ağzından dökülüvermişti.

Aynı şeyi yalnız 22 Ocak günü değil, 23 Ocak ve 24 Ocak hatta 25 Ocak günü de söyledi.

Yalnız kendisini sorgulayan polisler değil soruşturmayı yürüten iki savcı Fikret Seçen ile Selim Berna Altay da anlatılanları duymuştu.

Anlattığı şeyleri o kadar çok kişi duymuştu ki, belgeye bağlanması şart olmuştu.

CERRAH: ÖRGÜT YOK,

GÜLER: TAKDİR SAVCILARIN

Erhan Tuncel’in her şeyi anlattığı 22 Ocak 2007 günü İstanbul Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah’ın Anadolu Ajansı’na düşen “Dink Cinayeti’nin herhangi siyasi boyutu ve örgüt bağlantısı yok, milliyetçi duygularla işlenmiş bir cinayettir” açıklamasını da olayı başından beri ciddi biçimde takip eden İstanbul Valisi Muammer Güler düzeltti.

Suçun örgütlü olup olmadığını belirleme görevinin savcılara ait olduğunu belirten Güler, “Soruşturmanın bu yöntemiyle ilgili olarak bizim yapacağımız bir açıklama yoktur. Biraz önce bültenlere düşen beyanla ilgili gerekli düzeltme yapılmıştır” dedi.

Aynı gün İstanbul Emniyet Müdürlüğü’nde bir basın açıklaması yapan İçişleri Bakanı Abdülkadir Aksu da, “Gazeteci Hrant Dink’in hunharca saldırı sonucu hayatını kaybetmesinden milletçe duyduğumuz üzüntü sonsuzdur. Burada tesellimiz zanlının arkasındaki güçlerin önemli bir bölümünün yakalanmış olmasıdır” dedi.

Ama iyimser olmak için çok erkendi.

HER ŞEY TUTANAKLA BAŞLADI

Resmi ifade vermekten kaçınarak susma hakkını kullanan Tuncel’in şok eden açıklamalarının tutanağa bağlanmasına karar verildi.

Ancak tutanağın altına dokuz emniyet görevlisi imza attı. Savcıların imzası ise yoktu. Oysa soruşturmayı yürüten savcılar da imza atabilirdi.

Çünkü, terör örgütü El Kaide’nin üst düzey yöneticilerinden Lui Sakka’nın Emniyetteki ifadesinde de aynı şey olmuştu. Resmi olarak susma hakkını kullanan Sakka’nın yaptığı açıklamalar tutanağa bağlanmış daha sonra Ergenekon soruşturmasıyla ünlenen Savcı Zekeriya Öz de altına imza atmıştı.

Erhan Tuncel, her şeyi 22 Ocak 2007 günü yani henüz Hrant Dink’in cenazesi bile kaldırılmadan İstanbul Terörle Mücadele Şubesi’nde anlatmıştı.

Ancak tüm gelişmeler aynı gün resmi yazı ile Savcılığa bildirilmedi.

22 Ocak 2007 günü düzenlenmesine rağmen, bu tutanağın Savcılığa giden nüshasında 25 Ocak 2007 tarihi vardı.

Bu Erhan Tuncel’in avukatı yanında olduğu ve “susma hakkımı kullanıyorum” dediği resmi ifade tarihi ile aynıydı.

22 Ocak 2007 günü İstanbul Emniyeti’nin düzenlediği ve Erhan Tuncel’in her şeyi anlattığı “tespit tutanağı” ile 25 Ocak 2007 günü İstanbul Cumhuriyet Savcılığı’na gönderilen “tespit tutanağı”nın iki bölümünde farklılık vardı.

Birincisi Erhan Tuncel’in Trabzon İstihbarat Şubesi’nden görevlilerle polis muhbiri olarak yaptığı görüşmelerde hangi konularla ilgili bilgi verdiği ve hangi operasyonlarda rol aldığıyla ilgiliydi.

Tuncel “bir anlamda gayri resmi ifadesinde” İstanbul TEM görevlilerine şunları söylemişti:

“1-Malatyalılar Grubu içerisine sızarak bilgi vermemi istediler. Ancak 1-2 deneme yaptıktan sonra başarılı olamadım.

2-Nizamı Alem Ocaklarına gelen giden insanlardan bilgi vermemi ve sağlam insanlar bulmamı istediler.

3-Trabzon’da yapılan gösterilere katılan tanıdığım şahısların kimlik ve adres bilgilerini verdim.

4-Hatırlamıyorum ama adi olaydan aranan bir şahsın yerini söyledim.

5-Sahte Çeçen operasyonunda yardımcı oldum.”

Erhan Tuncel’in 22 Ocak 2007 günü İstanbul polisine söylediği ve Savcılığa gönderilmeyen ilk “tespit tutanağına” giren ancak daha sonra değiştirilen bir başka bölüm ise oldukça önemli.

Tuncel şöyle konuşmuştu:

“21.01.2007 günü saat 24.00’te Trabzon TEM Şube müdürlüğü görevlileri beni yakalayarak evimde arama yaparak şubeye götürdüler. Trabzon TEM şube müdürlüğünde kaldığım süre içinde hiçbir istihbarat görevlisi benimle irtibata geçmedi. Ben de Trabzon TEM Şube Müdürlüğü görevlilerine ilk etapta istihbarat görevlisi olduğumu söylemedim. 22.01.2007 günü gecesi İstanbul’a getirildim. İstanbul TEM Şube görevlilerine ilk etapta istihbarat görevlisi olduğumu söylemedim. Aynı günün ilerleyen saatlerinde soruşturmamı yapan görevlilere Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü elemanı olarak çalıştığımı bildirdim.”

Bu açıklamalardan İstanbul Emniyeti’nin, Erhan Tuncel’le ilgili detaylı bilgiye 22 Ocak 2007 günü sahip olduğu görülüyor.

Altında dokuz resmi görevlinin imzası bulunan ve 25 Ocak 2007 tarihinde Savcılığa giden tespit tutanağında ise, Emniyet’in sahip olduğu bilgiyle ilgili tarihin belirsizleştirilmeye çalışıldığı anlaşılıyor.

Resmi Tespit tutanağında bu bölüm şöyle düzenlenmiş:

“21.01.2007 günü saat 24.00’te Trabzon TEM Şube müdürlüğü görevlileri beni yakalayarak evimde arama yaparak şubeye götürdüler. Trabzon TEM şube müdürlüğünde kaldığım süre içinde hiçbir istihbarat görevlisi benimle irtibata geçmedi. 22.01.2007 günü gecesi İstanbul’a getirildim.

İstanbul Terörle Mücadele Şubesi Müdürlüğü görevlilerine de ilk etapta istihbarat görevlisi oluğumu söylemedim. Daha sonra gözaltı süresi sırasında soruşturmamı yapan görevlilere Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü elemanı olarak çalıştığımı bildirdim.”

Görüldüğü gibi iki metin arasındaki fark, Erhan Tuncel’in istihbarat elemanı olduğunu söylediği zamanla ilgili.

Savcılığa gönderilmeyen ve altında resmi görevlilerin imzası bulunmayan “taslak” tespit tutanağında küçük bir düzeltme yapılarak, Emniyet yetkililerinin Tuncel’in şok edici açıklamalarını 22 Ocak 2007 günü öğrendikleri gerçeğinin gizlenmeye çalışıldığı anlaşılıyor. Bu da, orjinalinde “aynı gün (22 Ocak)” olan ifadenin “daha sonra gözaltı süresi sırasında” şeklinde düzeltilmesiyle halledilmişti.

Resmi belgelere göre Erhan Tuncel İstanbul Emniyeti’ne 22 Ocak 2007 tarihinde girdi.

Erhan Tuncel söyleyeceği her şeyi 22 Ocak 2007 günü söylemişti aslında. Resmi ifadesinde susma hakkını kullandığını söylemiş, anlatımlarından oluşturulan tespit tutanağı ise 25 Ocak 2007 olarak tarihlendirilmişti. Merak edilen Emniyet üst düzeyinin 23-24 Ocak günlerinde neler yaptığıydı.

Tuncel’in katıldığı operasyonlarla ayrıntıların Savcılığa giden resmi tutanakta olmaması “güvenlik nedeniyle” anlaşılabilir. Ancak küçük bir ayrıntı gibi görünen ve ilk ifade tarihini gösteren bilginin değiştirilmesi oldukça manidar. İnsanın aklına ‘Erhan Tuncel’in anlattığı ve tutanağa konmayan hangi bilgiler mevcut?’ diye sorası geliyor. Onu da herhalde varsa Erhan Tuncel’in TEM Şube’de sorgulanırken yapılan ses ve görüntü kayıtları oraya çıktığında öğrenme şansı olacaktır.

TERÖRLE MÜCADELE “DOSYAYA

KONMUŞTUR” DİYOR AMA EKLERDE YOK

Erhan Tuncel’in ifadesiyle ilgili olarak bir başka ilginç nokta ise İstanbul Terörle Mücadele Şubesi Müdürü Selim Kutkan imzasıyla 26 Ocak 2007 tarihinde İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilen soruşturma evraklarına bakınca göze çarpıyor.

Soruşturma evrakında Erhan Tuncel’in Dink Cinayeti konusundaki rolünü anlatan ifadeleri de vardı.

Katil zanlısı Ogün Samast, Yasin Hayal, Zeynel Abidin Yavuz, Ahmet İskender, Ersin Yolcu gibi sanıkların ifadelerinde bolca Erhan Tuncel ismi geçiyordu.

Tuncel’in ev arkadaşı Tuncay Uzundal gibi kişilerin de verdiği bilgilerin yer aldığı evraklar arasında Erhan Tuncel’in, “susma hakkını kullandığına” ilişkin ifadesi de vardı.

Ancak, soruşturmayla ilgili olarak evrakın hiçbir yerinde Erhan Tuncel’in, Yardımcı İstihbarat Elemanı olarak Trabzon İstihbarat Şubesi ile ilişkisi, bu kentteki McDonald’s’ın bombalanmasındaki rolü ve Dink Cinayeti hakkında yaptığı ihbarlarla ilgili hiçbir bilgiye yer verilmedi.

Soruşturma evrakı içinde tespit tutanağı ile ilgili olarak tek bilgi yazının son kısmında şu şekilde yer aldı:

“Erhan Tuncel’le yapılan mülakat neticesinde tanzim edilen tespit tutanağı dosya içerisine konulmuştur.”

“Dosya içerisine konmuştur” denmesine rağmen, Tuncel’in ilk önce 22 Ocak 2007 günü verdiği ancak 25 Ocak 2007 tarihini taşıyan 5 sayfalık tespit tutanağı sayısı 22 olan ve 86 sayfalık ekler listesi arasında yer almıyordu.

22 Ocak 2007 günü tüm Emniyet üst yönetiminin, İstanbul Valisi’nin, İçişleri Bakanı’nın belki de Başbakan’ın bildiği gerçek karşısında ne yapılacaktı? Tam da Dink’in cenazesinin kalkmasına saatler kala. Dolayısıyla Dink Cinayeti hakkında eksiği fazlasıyla her şey daha Hrant Dink gömülmeden ortaya çıkmıştı.

O yüzden önce Erhan Tuncel’in İstanbul Emniyeti’nde defalarca anlattığı ve tutanağa bağlanan şok sözlerini okuyalım;

“…

Yasin Hayal 2004 yılı Ramazan ayında Mc Donalds’ı yiyecek sattığından dolayı kurşunlayacağını söyledi. Ben yapmamasının uygun olacağını söyledim….Yasin Hayal’de McDonald’s’a bomba koyma fikrini ortaya attı. Ben de adi torpillerden barut boşaltarak etrafı çivili basit bir düzenek yaptım. (Buna büyük bir torpil diyebiliriz.) Bu düzeneği kendi evimde yaptım ancak ev arkadaşlarımın haberi yoktu. 24 Ekim 2004 tarihinde Yasin Hayal Trabzon McDonald’s’a benim yaptığım bombayı koydu.

Eylem yaparken ben de yolun karşısında bulunuyordum. Bomba patladı. Ben ayrıldım. Ben evdeyken Yasin Hayal evime geldi, geldiğinde bacağından yaralanmış ve pantolonu kanlıydı ve bana kâğıda yazılı İsmail’in telefon numarasını vererek “beni yalnız bırakma İsmail ağabeyi ara” dedi.

Ben de benim evimde saklanmasının uygun olmadığını düşünerek üniversiteden şu an ismini hatırlamadığım ikimizin de tanıdığı bir arkadaşıma gönderdim. Ancak gönderdiğim arkadaşımın bu olaydan haberi yoktur. Daha sonra Yasin Hayal’in yanına gittim, benden para istedi. Ben para bulamadım. Hatta Yasin Hayal’e 15 gün kadar bu evde kalmasını söyledim.

Bu olaydan 3 gün sonra polis tarafından yakalanarak gözaltına alındım. Gözaltına alınma sebebim Yasin Hayal’in benim evimde bir müddet kalmasına dair Yasin Hayal’in annesi tarafından beyanat verilmesidir. Bu dönemde Yasin Hayal İstanbul’daymış. Ben gözaltındayken eylemle alakalı herhangi bir bilgi vermedim. Daha sonrasında Trabzon Terörle Mücadele Şubesi’nden serbest bırakıldım.

Serbest bırakıldıktan 1 gün sonra üniversiteden hocam olan Hüseyin Tan bana ‘gel buluşalım ve bu olayı konuşalım’ dedi. Ben de Hüseyin Tan hocayla Trabzon’da bir çay ocağında buluştuk. Yanında Emre isimli biri vardı. Emre bana “Olayda benim katkımı bildiğini, ancak bu konuda benimle telefonla irtibata geçecek şahısların İstihbaratçı olduğunu bildiği şahısların bana işi çözmek için yardımcı olmam konusunda bilgiler soracaklarını” söyledi. Aynı gün içerisinde beni cep telefonum olan (0 535 609 71 23) telefondan arayan şahısla buluştum. Beni alıp içerisinde (2) kişi olan bir oto ile Trabzon’da Akçaabat mevkiinde bir yerlere götürdüler. Bu şahıslar ismini sonradan öğrendiğim Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü’nden (Ahmet Kod) M. Z. (Muhittin Zenit) ve Ankara’dan geldiğini öğrendiğim şahıslardı. Bana “Çok büyük ceza yatarsın, her şeyden haberimiz var, Yasin Hayal’in yerini bize söyle” dediler.

Ben de olaydaki bombayı kendimin hazırladığını, Yasin Hayal’in bombayı koyduğunu tüm detaylarıyla anlattım. Hatta Yasin Hayal’in eylemde giymiş olduğu ve evime geldiğinde kanlı gördüğüm pantolonunun çöpte olduğunu söyleyerek o pantolonu gelen görevlilere verdim. Pantolonu aldılar ve benden Yasin Hayal’in yerini bulmamı istediler. Bu konuda yardımcı olursam, bana da kendilerinin yardımcı olacaklarını söylediler.

Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü görevlileri benim samimiyetimden dolayı çok memnun olduklarını, bir hata yaptığımı, bundan sonra bana yardımcı olacaklarını söylediler. Aynı araçta beraberce Yasin Hayal’in gidebileceği yerleri dolaştık. Bu arada ben Yasin Hayal’i bulmak amacıyla İsmail ağabeyi aradım, fakat orada olmadığını öğrendim. Nizamı Alem Ocakları başkanına da diğer ocaklara haber vermesini Yasin Hayal’i görürlerse haber vermelerini istedim. Amacım Yasin Hayal’in yakalanmasını sağlamaktı. Ancak Yasin Hayal’i bulamadık.

Trabzon İstihbarat görevlisi (Ahmet Kod) M. Z. bu kanlı pantolonu delil olarak kullanırlarsa bana bir zararı olup olmadığını sordu. Ben de bunun kesinlikle bana zarar vereceğini, bu pantolonu benim bildiğimden dolayı zarar getireceğini düşündüğümden kullanmamalarını söyledim.

30.10.2004 tarihinde Yasin Hayal İstanbul ilinde yakalandı ve Trabzon’a getirildi. İfadesi alınmış, ifadesinde benden bahsetmediğini öğrendim.

Yasin Hayal tutuklandıktan sonra Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü’nde görevli (Ahmet Kod) M. Z. ile buluştuk. Bana “bundan sonra sen bir devlet görevlisisin, kontrolümüz altındasın, aileni araştırdık. Temiz bir Türk genci olduğunu tespit ettik, bundan sonra da seni illegal olan hiçbir şeyde görmek istemiyoruz, sadece gözlemci olarak kal, her konuda bize haber vereceksin, okulu bitirsen de bizimle olacaksın, sürekli kitap okuyacaksın, Yasin Hayal gibi gençlerin olmaması için mücadele edeceksin” dedi. Bana Mehmet Kurt kod ismini verdi. Ayrıca bana irtibat için Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nün numarasını verdi. Bu numarayı arayınca “ben yurt içi kargodan Mehmet Kurt Ahmet ile görüşebilir miyim” dersen görüşürüz dedi. Daha öncesinden benden el yazması özgeçmiş raporu da almıştı.

Yaklaşık 15 gün aralarla perşembe günleri şehrin çeşitli yerlerinde araç içerisinde seyir halinde (Ahmet Kod) M. Z. ile görüştük. Bu görüşmelerin birisinde Ö. isimli bir komiser ile de geldi. Bu dönemde Yasin Hayal cezaevindeydi.

Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü görevlilerine bazı operasyonlarda yardımcı oldum.

Bu dönemde Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü görevlileri ile görüşmelerim devam ediyordu. Ancak vermiş olduğum bilgilerden tatmin olmuyorlardı. Benim vermiş olduğum bilgileri analiz etmemden ve yorum yapmamdan rahatsız oluyorlardı.

Yasin Hayal 13.09.2005 tarihinde cezaevinden çıktı. Hrant Dink isimli şahsı kendisinin öldüreceğini söylüyordu. Bu durumdan Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü görevlisi (Ahmet kod) M. Z.’ye haber verdim. O da bana bu konunun çok ciddi olduğunu ve her konudan haberdar etmemi istedi ve kesinlikle olaya hiçbir şekilde müdahil olmamamı bana tembihledi ve gözümü dört açmamı, gelişmelerden bilgi vermemi istedi. Bende tamam dedim….

Bir süre sonra Yasin Hayal Hrant Dink’i öldürmeye tekrar karar verdi ve “6 yıl yatacağıma adam gibi bir eylem yaparım 40 yıl yatarım” dedi. Ben de bu konuyu Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü görevlilerine bildirdim. Bu konuda beni ciddiye almadılar. (Ahmet kod) M. Z.’ye İstihbarat Şube Müdürlüğü’ne bilgi verme işini bırakmak istediğimi söyledim.

O da bana “ben sana kefil oldum, öyle ayrılmak kolay değil, kafana göre ayrılamazsın” dedi ve beni bahsetmiş olduğum renkli gözlü müdür yardımcısıyla görüştürdü. Müdür Yardımcısı bana “sen bizimlesin, kendi kafanda kurduğun kurguları Yasin Hayal’in üzerine atma, kafandan sil, eski dosyaları çıkartır gereğini yaparım” diyerek tehdit etti.

Sonra Yasin Hayal’i bu eylemden vazgeçirmeye çalıştım. Benden para istiyordu. Bu parayı eylemde kullanacağını düşündüğümden dolayı para konusunda Yasin Hayal’i devamlı oyaladım, eylemi yapmamasını istiyordum. Yasin Hayal eylemden vazgeçti. (Ahmet kod) M. Z. bildiğim kadarıyla Bayburt iline tayini çıktı.

2005 yılı Temmuz ayı içerisinde Yasin Hayal bana hırsız olan bir çocuk bulduğunu ve Hrant Dink’i bu çocuk vasıtasıyla vurduracağını söyledi. Benden Hrant Dink’in resmini internetten çıkartmamı istedi ve (1) YTL para verdi. Ben de resmi çıkarttım ve bir paket içerisinde “YONCA MARKET” isimli işyerindeki Osman isimli şahsa bıraktım. Tahminimce bu resimleri buradan Zeynel Abidin Yavuz almıştır.

Bu dönem içerisinde bir kez Zeynel Abidin Yavuz, ben ve Yasin Hayal bir araya geldik, ben Yasin Hayal’in bu eylemini çok ciddiye almadım. Çünkü devamlı Hrant Dink’i vuracağını söylüyordu. Ben bu durumdan Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü görevlilerine bilgi vermedim.

Çünkü bu eylemi ben dikkate almadım. Bir süre sonra Trabzon İstihbarat Şube Müdürü beni çağırdı ve yanına gittim. İsmini bilmemekle birlikte (Ahmet Kod) M. Z.’den Müdürün Erzurum Şenkaya’lı olduğunu duydum. Bu şahısla ilk defa görüşüyordum. Bana “çocuklardan bir haber var mı, bizim arkadaşlarla bir problem yaşıyor musun?” diye sordu. Ben de burada Müdür Beye “Yasin Hayal’in Hrant Dink’i öldürmeyi düşündüğünü ve bunu Zeynel Abidin Yavuz’a yaptıracağını” söyledim.

Müdür Bey muhtemelen beni tanışmak için çağırmıştı. Hatta personeline “bu adama dikkat edin, 1 sene yatar 1 tane iş verir bu çok önemli” dedi. Bu günden sonra Ö. Komiser benimle ilgilenmeye başladı. Daha önceden Zeynel Abidin Yavuz ve Yasin Hayal’e verdiğim Hrant Dink resimlerini geri alarak Ö.... Komiser’e verdim. Ö. Komiserle görüşmelerimizde bana “bu işin çözümü ne?” diye sordu.

Ben de ona “Yasin Hayal’in yanına git, Boca Juniors takımının formasını hediye et ve akıllı ol, ne yaptığını biliyoruz de” dedim. Çünkü bu durumda takip edildiğini anlayacak ve eylemi yapmaktan vazgeçecekti. Hatırladığım kadarıyla 2006 yılı Temmuz ayı sonlarında Ö. Komiser askere gitti. Trabzon İstihbarat Şube Müdürü değişti ve benimle ilgilenmesi için Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü’nde görevli M. isimli başka bir şahsı görevlendirdiler. Bu arada Zeynel Abidin Yavuz ortadan kayboldu.

Bu durumu Trabzon İstihbarat Şube Müdürü’ne sözlü rapor ettim. Sonra M… isimli görevli ve renkli gözlü Müdür Yardımcısı ile görüştüm. Renkli gözlü Müdür Yardımcısı bana “ne verdin lan kendi kafanda senaryo yapıyorsun, benim 25 yıllık deneyimim var yeme bizi” dedi. Ayrıca aynı Müdür Yardımcısı bu olayları kendi hayal gücümle ürettiğimi ve Yasin Hayal’e bulaştırdığımı, bunları kesinlikle Yasin Hayal’in kafasından silmemi, bu olayı kendilerine karşı koz olarak kullandığına inandığını, bundan vazgeçmemi söyledi. Yasin Hayal konusunu da artık sona erdirmemi istiyordu. Net bir şekilde Yasin Hayal’in kafasından Hrant Dink’i öldürme fikrini silmemi istiyordu.

Sonra ara sıra Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü görevlileri ile genelde oto içerisinde Trabzon’un çeşitli yerlerinde görüştüm. Ama beni ciddiye almıyorlardı. Ancak bir bilgi alırsam muhakkak haber ver diyorlardı. Evimi değiştirdim. Bu Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü görevlilerine bildirdim.

Muhtemelen 2006 Kasım ayında Yasin Hayal bana gelerek “bir tane çocuk var, Pelitli Sporda oynuyor, Engin denilen Mardin’lilere takılan bir çocukla araba çalıp İstanbul’a gidecekler, burada Glock marka bir silah bulacaklar ve eylem sonrası arabayı yakacaklar” dedi. Ben bunu pek ciddiye almadım. Kısa bir süre sonra Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü’nde görevli M. K. ve ismini hatırlayamadığım 3 kişi yanıma geldiler bana ne var ne yok dediler. Ancak bu görüşmemiz diğer görüşmelerimizden farklı oldu. Diğer görüşmelerimizde ben ciddi bir şekilde rapor veriyordum. Beni dikkatlice dinliyorlardı.

Fakat bu gelişlerinde aynı ciddiyeti onlarda görmedim. Bir soğukluk hissettim. Ben de bu durumu görevlilere güya şeklinde söyledim. Ne ben ne de onlar bunu ciddiye aldık. Zaten bu buluşma bir kahvede gerçekleşti, normalde tenha bir yerde araba içerisinde buluşuyorduk. Sonrasında Yasin Hayal, Ogün Samast’ı benimle tanıştırdı. Benden Hrant Dink’in resimlerini internetten çıkartmamı ve vermemi istedi. Bu bilgiyi vermek için M. isimli görevliyi çok aradım ama cevap vermediler. Bu arada Yasin Hayal’in kuru sıkı bir tabancayı normal tabancaya çevireceğini öğrendim. Ancak Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü görevlilerini defalarca aradım fakat telefonlarıma cevap vermediler. İstihbarat Şube Müdürlüğü görevlilerine ulaşamayınca bana verdikleri (0 538 839 95 52) numaralı telefona “ilişkim kesilmişse bu konuyu bilmek benim hakkım değil mi” şeklinde mesaj çektim. Bana cevap olarak “telefon arızalı, bu arada çok yoğunuz seni arayacağız” şeklinde cevap geldi.

Tahminimce kurban bayramının 4. günü İngiliz Lakaplı Mehmet, Metin abi ve Yasin Hayal evime geldiler ve Yasin HAYAL benimle tartıştı. Basit bir mevzudan dolayı beni dövme noktasına geldi. Yasin HAYAL silahı bulduğunu, mermileri de benim yardımımla bulabileceğini söyledi. Ben de Yasin Hayal’e üçkağıtçı olan Süleyman Hacı Salihoğlu’dan bulabileceğini söyledim. (Trabzon merkez de tekstil işi yapar, ayrıca Trabzon’da LONDON OTELİ sahibi) Sonra da bu mermilerin bu şahıstan alındığını duydum.

Kurban Bayramının 4. gününden sonra meydana gelen hadiselerden Hrant Dink öldürülene kadar haberim olmadı. Bu dönemde hiçbir İstihbarat görevlisiyle irtibata geçmedim. 19.01.2007 günü internet kafeden çıktıktan sonra fotokopi çekmek için MEGA KIRTASİYE’ye giderken telefonla K. ve A. isimli istihbarat görevlileri beni aradı.

“Olayı duydun mu?” dediler. Ben de “ne olayı” diye sordum. Hrant Dink’e eylem gerçekleştiğini, Yasin Hayal’i bulmamı söylediler ve konuyla alakası olup olmadığı hakkında bilgi vermemi istediler. Hemen internet cafeye gittim ve orada Ersin Yolcu’ya Yasin Hayal’in nerede olduğunu sordum. O da bana nerede olduğunu bilmediğini, birazdan geleceğini söyledi. Vakit problemini aşmak için Ogün Samast’ın da nerede olduğunu sordum.

O da bana evde olduğunu söyledi. Sonra oradan ayrılarak eve geldim. Görevlilerle tekrar görüştüğümde Yasin Hayal’in Cafe’de olduğunu, ancak Yasin Hayal’in bana söylemiş olduğu “Eylemi biz yaptık” söylemini onlara bildirmedim ve Ogün Samast’ın ismini daha önceden bildirmediğim için de Ogün Samast ile ilgili onlara o anda da herhangi bir bilgi vermedim. Fakat İstihbarat görevlileri Yasin Hayal’i kendi gözleri ile görmek istediler. Ben de Yasin Hayal’in bulunduğu Cafe önünde beklediğimi, çıktığında haber vereceğimi söyledim. Yasin Hayal’i cafede gördüler. İşyerinde bana teyit ettirdiler ve merkezlerine rapor yazmaları gerektiğini söylediler. Benim kesin gözümle görüp görmediğimi sorup beyanımı aldılar.

20.01.2007 Cumartesi günü televizyonlarda Ogün Samast’ı gördüğümde olayı gerçekten Yasin Hayal tarafından yaptırıldığını anladım. Fakat istihbarat görevlilerini aramadım. Ancak istihbarat görevlileri beni aradılar ve acil görüşmeleri gerektiğini söyleyip beni alarak İstihbarat Şube Müdürlüğü’ne götürdüler. Burada kasım ayından beri onlara söylemediğim bildiğim bilgileri ayrıntıları ile verdim. Akşam saat:17.00’den 21.01.2007 günü sabah 10.30’a kadar İstihbarat Şube Müdürlüğünde kaldım. Sonra beni evime bıraktılar. Evden ilçeye dahi çıkmamamı, telefonumun yanımda olmasını, tanımadığım kişileri görünce uzak durmamı söylediler.

Ben İstihbarat Şube Müdürlüğü’nde kaldığım süre içerisinde Yasin Hayal, Ahmet İskender, Ersin Yolcu, Zeynel Abidin Yavuz’un Asayiş Şube Müdürlüğü’nde gözaltına alındığını öğrendim. Bu şahıslarla birlikte bir sürü kişi hakkında bana bilgi sordular. Ben de tüm bildiklerimi anlattım. Burada beraber görev yaptığım (Ahmet Kod) M.Z, M. K. ile renkli gözlü Müdür Yardımcısı ve tanımadığım 3-4 istihbarat görevlisi bana sürekli sorular sordular ve ben bütün bildiklerimi anlattım. 21.01.2007 günü saat 24.00’te Trabzon Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü görevlileri beni yakalayarak evimde arama yaparak Şube Müdürlüklerine götürdüler. Trabzon Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü’nde kaldığım süre içerisinde hiçbir istihbarat görevlisi benimle irtibata geçmedi. Ben de Trabzon Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü görevlilerine istihbarat görevlisi olduğumu söylemedim. 22.01.2007 günü gecesi uçakla İstanbul iline getirildim. İstanbul Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü görevlilerine de ilk etapta İstihbarat görevlisi olduğumu söylemedim. Daha sonra gözaltı süresi sırasında soruşturmamı yapan görevlilere Trabzon istihbarat Şube Müdürlüğü elemanı olarak çalıştığımı bildirdim.

Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü görevlilerinden anlatmış olduğum dönemde 250 YTL para aldım ve 3 kez de üniversite harç paramı ödediler. Ayrıca Yasin Hayal’in Hrant Dink’i öldürme planı ile ilgili olarak (17-18) kez Trabzon’un çeşitli yerlerinde Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü görevlileri ile görüşme yaptım. (2) kez de İstihbarat Şube Müdürlüğüne götürülerek orada bilgi aktarımında bulundum.

AKSU: “BİZ YANDIK, ŞİMDİ YANDIK”

Erhan Tuncel İstanbul İstihbaratı’na her şeyi anlatmıştı. Emniyetin telaşı her yönüyle belliydi. Bu tutanağın yapılması her şeyi berbat etmişti!

Ertesi gün 23 Ocak 2007 tarihinde Dink’in cenazesi Şişli’den Kumkapı’ya kadar yürüyen 10 binlerce insanın katımıyla kaldırıldı.

Cenazede hükümeti temsil edenler arasında İçişleri Bakanı Abdülkadir Aksu’da vardı. Tören sırasında üzüntülü görünen Aksu, henüz çok az kişinin bildiği bir gerçeği bir gün öncesinden öğrenmişti.

Olayın başından beri İstanbul Emniyet Müdürlüğü’nde kurulan kriz masasının başında olan Aksu, cenaze töreni öncesi alınan önlemleri görüşmek için geldiğinde kendisine Erhan Tuncel’in verdiği ifadeden söz edildi.

Bakana, Erhan Tuncel’in, McDonald’s bombalamasında patlayıcıyı hazırlayan kişi olduğu, polisin onu dava dışına çıkardığı ve Ramazan Akyürek’in görevli olduğu zaman Trabzon İstihbaratı tarafından emniyetin resmi muhbiri yapıldığı söylendi.

Ayrıca her şeyi mahkemede anlatacağı uyarısında bulunuldu.

Bu durum anlatıldığında İçişleri Bakanı Aksu’nun tepkisi oturduğu yerinden fırlayarak, “biz yandık, biz yandık…” diye söylenmesi oldu. Gerçeği öğrenenler arasında Adalet Bakanı Cemil Çiçek de [3] vardı.

Cinayet işlendiği andan itibaren Ankara, Trabzon ve Afyon’daki istihbaratçılar ile yoğun temasta bulunan İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek, olayın meydana geldiği İstanbul’da tam bir suskunluğa bürünmüştü. Tuncel anlatana kadar nedense meslektaşlarına olanı biteni anlatmamıştı.

Oysa Trabzon Emniyet Müdürü olduğu dönemden, Dink’in öldürüleceğine ilişkin girişimlerden tutun da Erhan Tuncel’in görevi hakkında en fazla bilgi sahibi olanların başında geliyordu. İstihbarat elemanıyla yapılan görüşmelerin kaydedildiği F4 raporları onun imzasından geçiyordu.

Zaten Erhan Tuncel’de 22 Ocak 2007 günü İstanbul TEM Şubesi’de bir bölümü “Tespit Tutanağına” geçen konuşması sırasında Ramazan Akyürek’ten “Ramazan abi”[4] diye bahsetmesi sorgucuların da dikkatini çekmişti. Sorguda bulunan bir polisin verdiği bilgiye göre Tuncel, İstihbarat Dairesi Başkanı olup Ankara’ya gittiğinde Ramazan Akyürek’i telefonla aramış, Trabzon İstihbarat Şubesi’nin kendisi ile ilgilenmediğinden yakındığını bile söylemişti.

Tuncel, 22 Ocak günü verdiği ifade de Trabzon İstihbaratı’nın kendisini ciddiye almamasından şöyle söz etmişti:

“Trabzon İstihbarat Şube Müdürü değişti ve benimle ilgilenmesi için Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü’nde görevli M. isimli başka bir şahsı görevlendirdiler. Bu arada Zeynel Abidin Yavuz ortadan kayboldu.

Bu durumu Trabzon İstihbarat Şube Müdürü’ne sözlü rapor ettim. Sonra M. isimli görevli ve renkli gözlü müdür yardımcısı ile görüştüm.

Renkli gözlü Müdür Yardımcısı bana “ne verdin lan kendi kafanda senaryo yapıyorsun, benim 25 yıllık deneyimim var yeme bizi” dedi.

Ayrıca aynı Müdür Yardımcısı bu olayları kendi hayal gücümle ürettiğimi ve Yasin Hayal’e bulaştırdığımı, bunları kesinlikle Yasin Hayal’in kafasından silmemi, bu olayı kendilerine karşı koz olarak kullandığına inandığını, bundan vazgeçmemi, Yasin Hayal konusunu da artık sona erdirmemi istiyordu. Net bir şekilde Yasin Hayal’in kafasından Hrant Dink’i öldürme fikrini silmemi istiyordu.

Sonra ara sıra Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü görevlileri ile genelde oto içerisinde Trabzon’un çeşitli yerlerinde görüştüm. Ama beni ciddiye almıyorlardı. Ancak bir bilgi alırsam muhakkak haber ver diyorlardı. Evimi değiştirdim. Bunu Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü görevlilerine bildirdim.”

İSTANBUL’DA FORMÜL BULMA TOPLANTISI

Ramazan Akyürek, cinayetin Trabzon kaynaklı olarak işlendiğinin anlaşılmasından ve faillerin yakalanmasının ardından yani olaydan iki gün sonra sessiz sakin Ankara’ya dönmüştü. Ancak Tuncel’in anlattıkları karşısında İstanbul işin içinden nasıl çıkacağını bilemiyordu.

Trabzon İstihbarat Şube Müdürü Faruk Sarı panik içindeydi ve cinayetin ardından ortaya dökülenler nedeniyle büyük bir huzursuzluk yaşamaya başlamıştı. Trabzon Emniyet Müdürü Reşat Altay ise ne yapacağını şaşırmış bir durumdaydı.

Emniyetçiler sorumluluğun kimde olduğunu biliyor ama fazla ses çıkaramıyordu. Emniyet teşkilatının üst yönetiminde kimin istifa edeceği konuşulmaya başlamıştı bile. Herkes adeta istifa toto oynuyordu, kimi İstahbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek’in, kimi cinayetin işlendiği İstanbul Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah’ın istifa edeceğine dair bahse giriyordu. Hatta ikisinin istifa ederek sorunun çözülebileceğini söyleyenler bile vardı. İşte böyle bir atmosferde üst düzey emniyetçilerin katılacağı bir toplantı kararlaştırıldı.

İstanbul’da soruşturmayı yapan Emniyetçiler bir toplantı yapılmasına karar verdiler. Bakanlar dahil herkes kenara çekilmişti ve Trabzon İstihbaratı’na bağlı bir elemanın şok edici açıklamaları karşısında ne yapılacağına dair bir an önce karar verilmesi gerekiyordu. En üst düzeyde İstanbul Valisi Muammer Güler ve Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah da bu toplantının yapılmasını istiyordu. Onlara göre toplantının, Erhan Tuncel’in istihbarat elemanı olarak bağlandığı dönemde Trabzon Emniyet Müdürlüğü yapan ve şimdi İstihbarat Daire Başkanı olan Ramazan Akyürek’in de katılımıyla yapılması gerekiyordu. İki gün önce Ankara’ya dönen Akyürek tekrar İstanbul’a gelmek konusunda isteksizdi.

Vali Muammer Güler ise Dink Cinayeti’nden sonra İstanbul’a gelen ve dönene kadar nerdeyse tek kelime etmeyen Akyürek’in toplantıya katılması konusunda İçişleri Bakanı Aksu’dan araya girmesini istedi.

Kendileri aramış ama Akyürek’i gelmeye ikna edememişlerdi. Vali Güler etrafındakilere Tuncel’in ifadelerinden sonra Akyürek’in suskunluğunun nedenini anladığını söylüyordu. Ama toplantının da yapılması zorunluydu. Vali Güler Bakan Aksu’yu, Aksu da Akyürek’i aradı.

Bakan Aksu, Vali’ye Akyürek’in geleceğini söylerken, hırpalanmamasını söylemeyi de unutmamıştı.

Akyürek isteksiz de olsa 24 Ocak 2007 günü İstanbul’a geldi.

İşin formülünün bulunması gerekiyordu.

Nasıl bir çözüm bulunacaktı?

Bir yanda Emniyetin elemanı Erhan Tuncel’in anlattıkları, diğer yanda İstihbarat Dairesi Başkanı Akyürek vardı.

Akyürek’in konumu gereği Tuncel’in anlattıklarının tutunağa bağlanması onu zan altında bırakacaktı. Öte yandan tutanak düzenlenmese daha büyük sorunlar ortaya çıkabilirdi. Erhan Tuncel’in anlattıkları kayıt altına alınmasa bile, mahkemede her şey ortaya çıktığında ne olacaktı?

İşte o zaman İstanbul Emniyeti Erhan Tuncel’in hem Trabzon’daki McDonald’s bombalamasındaki rolünü hem de Dink Cinayeti’ndeki rolü ile ilgili iddiaların üstünü örter duruma düşmüş olacaktı.

Böylece Tuncel’in Yasin Hayal, Dink Cinayeti ve emniyet muhbiri olduğuna dair söylediği her şey tutanakla resmi belgeye bağlanmış oldu.

IŞIK EVLERİ MÜDAVİMİ

Tuncel, Terörle Mücadele Şubesi’nde yapılan mülakatta çok şey anlattı.

Ortaokul ve lise yıllarında Elazığ’da Fethullah Gülen cemaatine bağlı Işık Evleri’nde kaldığını söyledi.

Elazığ’da olduğu yıllarda Mehmet Ağar’ın seçim çalışmalarına katıldığı da söyleyen Erhan Tuncel’in Trabzon’da bir yandan Alperen Ocakları’na giderken diğer yandan da cemaat evlerini ziyaretleri not edildi.

Ancak bu notlar sorguyu yapan Terörle Mücadele Şubesi ekibi tarafından hazırlanan ve imzalanan resmi “Tespit Tutanağı’na geçirilmedi. Ama MİT tarafından rapor haline getirildiği iddia edildi. [5]

Daha önce de kendisini Emniyete bağlayan kararın altında imzası bulunan Ramazan Akyürek’ten, “Ramazan abi” diye bahsetmesi de tutanakta yoktu.

Ayrıca tüm gerçeğin 22 Ocak 2007 günü öğrenildiğine ilişkin ifadelerle Tuncel’in içinde yer aldığı operasyonlar da itinayla tutanaktan çıkarıldı.

SUSKUN AKYÜREK TOPLANTIDA

24 Ocak 2007 günü İstanbul Emniyet Müdürlüğü’nün bir odasında Terörle Mücadele Şube Müdürü Selim Kutkan, Terörle Mücadele Şubesi’nden sorumlu Emniyet Müdür Yardımcısı Hakan Aydın Türkeli, İstihbarat Şube Müdürü Ahmet İlhan Güler oturuyordu. Onlar otururken odaya İstanbul Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah ve yanında İstihbarat Daire Başkanı Ramazan Akyürek girdi.

Neler yapılacağı konuşulurken, gelen bir telefon üzerine Akyürek, toplantıyı en erken terk eden kişi olmuştu. 10 dakika civarında kaldığı toplantıyı kulağında telefon ile terk eden Akyürek’i biraz daha kalmaya ikna etmek mümkün olmamıştı. Ankara’ya döndüğünde yaşadığı sıkıntıyı başkalarıyla paylaştığı İstanbul’dakilerin kulağına gelmişti.

Bu gelişmeler Ankara’daki İstihbarat Daire Başkanlığı ile İstanbul Emniyeti arasındaki sessiz ve derin savaşın da başlangıcı oldu.

Emniyet içinde zaman zaman Ankara ve İstanbul savaşı yaşanmıştır. Ama bu kez savaşın içeriği de yöntemi de farklıydı.

Bu süreçte Ramazan Akyürek’in mahkeme karşısına çıkma olasılığı vardı.

Çünkü bir suçlunun emniyet istihbarat elemanı yapıldığı tarihte Trabzon Emniyet Müdürü’ydü ve mahkemede yargılanması gereken Tuncel, soruşturma dışına çıkartılmıştı.

Ayrıca Dink öldürüldüğünde de bir anlamda İstihbarat Dairesi Başkanlığı’na terfi etmişti. Akyürek gibi mahkeme karşısına çıkabilecek kişilerden birisi de Dink ile ilgili istihbarat bilgi ve raporlarının geldiği noktalardan birisinde bulunan irtica ve azınlıklarda ilgili C Şube Müdürü Ali Fuat Yılmazer’di.

Tuncel ismi duyulur duyulmaz Trabzon İstihbarat Şube Müdürü, Erhan Tuncel’in kendi elemanları olduğunu Yılmazer’e söylemişti.

Bütün bunlar olurken Ali Fuat Yılmazer, 5 Şubat 2007 tarihinde görevden alınan İstanbul İstihbarat Şube Müdürü Ahmet İlhan Güler’in koltuğuna getirildi.

Nasıl oluyor da Dink’e yapılacak suikastla ilgili bilgileri aylar önce elinde bulunduran şubenin müdürü, İstanbul İstihbarat Şubesi Müdürü oluyordu?

Emniyet görevini yapmamakla suçlandığına göre, ihmalin bir ayağı da C Şubesi’nde değil miydi?

Erhan Tuncel ile Dink konusunda yapılan tüm görüşme tutanakları, raporlar ve kayıtlar bu şubedeydi.

Ayrıca 17 Ocak 2006 tarihinde İstanbul İstihbarat Şubesi’ne gönderilen meşhur yazı Ankara İstihbarat Dairesi Müdürlüğü’ne de gönderilmişti.

İşte bu durumda C Şube Müdürü olan Ali Fuat Yılmazer’in İstanbul İstihbarat Şube Müdürü yapan imzanın sahibi de Ramazan Akyürek’ti.

Şimdi Ankara ve İstanbul’da istihbaratın başında olan kişiler Dink soruşturması dahil kamuoyunun yakından ilgilendiği tüm soruşturmaların bir parçası olacaklardı.

FATİH ALTAYLI BOMBAYI PATLIYOR

Emniyet içinde kazan içten içe kaynıyordu.

Hükümet üyeleri, İstanbul Valisi Muammer Güler, İstanbul Emniyet Müdürü Çelalettin Cerrah ve üst düzey polisler dahil birçok yetkili Erhan Tuncel’in Dink Cinayeti’ndeki rolü ve Emniyetin resmi muhbiri olduğunu artık biliyordu.

Sorumluluğun büyük bölümünün Trabzon’da olduğuna yönelik düşünceler oluşmaya başladı.

Ama dikkatlar İstanbul’un üzerindeydi. Nihayetinde İstanbul Hrant Dink’in yaşadığı, gazete çıkarıp yazı yazdığı, tahdit edilip yargılandığı ve öldürüldüğü kentti. Hiçbir şey İstanbul Emniyeti’ni sorumluluktan muaf tutamazdı.

İstanbul’daki en üst düzeydeki yetkililerin bilgisi dahilinde üst düzey Emniyet görevlileri deyim yerindeyse kendileri yerine Akyürek’in derdine düşmüşlerdi.

O ise 24 Ocak 2007 günü neredeyse kendisini kurtarmak için bir araya gelmiş insanları bırakıp kaçarcasına Ankara’ya dönmüştü.

Ankara İstihbarat Dairesi, Trabzon Emniyet Müdürlüğü ve Jandarma ile İstanbul Emniyet Müdürlüğü arasında paylaşılması gereken sorumluluğun tümü İstanbul Emniyeti’nin üzerine kalacak gibi görüntü ortaya çıktı.

Bu arada sorumluluğun Trabzon’un üzerinde kalacağına üzülen bir istihbaratçıyı, Ankara’daki meslektaşı yatıştırırken şifreyi söylemişti; “Üzülme bu olay İstanbul’a geçer.”

İstanbul yöneticileri Vali Güler ile Emniyet Müdürü Cerrah’ın bu duruma sessiz kalması zordu.

Ayrıca mızrak çuvala sığacak gibi görünmüyordu.

Bunun için bir şey yapılmalıydı.

Hem gerçek sorumluları ortaya çıkartacak hem de İstanbul’u aklayacak bir girişim olmalıydı.

O dönem Sabah Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni olan Fatih Altaylı’ya İstanbul Valiliği’nden aradığını söyleyen telefondaki ses her şeyi anlatıyordu.

Ve bomba 28 Ocak 2007 günü Sabah gazetesinde Altaylı’nın köşesinde patladı.

Altaylı, “Büyük Abi’de Muhbir Şüphesi” başlıklı yazısında şunları yazdı:

2004’te McDonald’s’ın bombalanması olayında, Yasin Hayal ile birlikte Erhan Tuncel de yakalanıyor.

Tuncel’in poliste verdiği ifade sonrasında dönemin Trabzon Emniyet Müdürü Ramazan Akyürek (Rahip Santoro Cinayeti’nden sonra Emniyet Genel Müdürlüğü İstihbarat Daire Başkanlığı’na getirildi), Erhan Tuncel’i çağırıyor ve “Sen diğerleri gibi serseri değilsin. Okumuş adamsın. Ben seni bu davanın dışına çıkartayım. Sen de buna karşılık bize bu gruplarla ilgili bilgi getir” diyerek Tuncel’i “gönüllü istihbarat elemanı” olmaya ikna ediyor.

Anlaşma sağlanınca, Erhan Tuncel, McDonald’s’ın bombalanması olayında mahkemeye çıkarılmıyor. Tuncel’in yakalanıp sorgulanmasına rağmen mahkemeye sanık olarak çıkarılmaması o sırada da dikkat çekiyor ama üzerinde fazla durulmuyor.

Tuncel duruşmalar sırasında da mahkemeye gelip gidiyor ancak ifade bile vermiyor.

O günden bu yana Tuncel, Trabzon Emniyeti’ne muhbir olarak hizmet ediyor.

Ancak gerek Santoro Cinayeti’nde ve asıl olarak bu son olayda Tuncel’in Emniyet’e bilgi verip vermediği, verdiyse bu bilgilerin değerlendirilip değerlendirilmediği sır olarak bekliyor.

Hrant Dink Suikasti öncesi Erhan Tuncel’in Dink’in öldürüleceğine ilişkin Emniyete bilgi verdiği, ancak bu bilginin ciddiye alınmadığı iddia ediliyor.

Halen tutuklu olan “Büyük Abi” Erhan Tuncel’in Emniyet’te ifade vermeyi reddetmesi ve tek kelime konuşmadan “susma hakkını kullanması” şüpheleri artırıyor.

MÜLKİYE MÜFETTİŞİ:

“SEN YANDIN MÜDÜR BEY”

Bu yazı 22 Ocak ile 25 Ocak arasında Emniyet’te süren suskunluğun da bozulmasını sağlayacaktı.

İçişleri Bakanı Abdülkadir Aksu, ertesi gün gazetecilerin karşısına çıkarak konuyla ilgili olarak iki müfettişin görevlendirildiğini açıkladı.

Ancak gazetelerde yazılanlarla, Bakanın sözünü ettiği şey aynı değildi.

Gazeteciler, Emniyetin resmi bir muhbirinin Dink Cinayeti’nin azmettiricisi olduğuna ilişkin soru soruyor, Bakan kamu görevlilerinin sorumluluğu hakkında soruşturma başlatıldığını anlatıyordu.

Tuncel’in her şeyi anlattığı tespit tutanağı Savcılığa ulaştığı gün, 26 Ocak 2007’de İçişleri Bakanlığı Teftiş Kurulu, Şükrü Yıldız ve Mehmet Ali Özkılınç isimli iki Mülkiye Başmüfettişi’ni, kamu görevlilerinin olaydaki sorumluluğunu araştırması için görevlendirdi.

Müfettişler, Tuncel’in anlatımlarının yer aldığı ve İstanbul Cumhuriyet Savcılığı’na yeni ulaşan tespit tutanağının bir bölümünü araştıracaktı.

O da 24.10.2004 günü Trabzon McDonald’s’a bomba atılması eylemini Yasin Hayal ile Erhan Tuncel’in birlikte gerçekleştirdikleri, bombanın Erhan Tuncel tarafından hazırlandığı, Yasin Hayal’in eylem sırasında giydiği (kanlı) pantolonun Erhan Tuncel tarafından emniyet görevlilerine verildiği halde delil olarak kullanılmadığı, Erhan Tuncel’in emniyet adına Yardımcı İstihbarat Elemanı olmaya razı edilerek soruşturma dışına çıkarılması” konusuydu.

Ancak müfettişler Tuncel’in anlattığı çok çapıcı açıklamaların tümünü inceleme yolunu seçmemişti. Elbette onlarda üstlerinin verdiği görevleri yapıyorlardı. Ama sorumluluk kimdeyse, Dink davasındaki ihmaller zincirinin halkalarını birbirinden ayrılmasına neden olmuştu.

Nitekim, sonuçları birbirine benzese de Erhan Tuncel’in ifadesinde belirttiği ve Trabzon Polisi hakkındaki iddialarla ilgili bir başka inceleme ise aylar sonra başlayabilecekti.

İki Mülkiye Müfettişi’nin incelemeye başlamasıyla kabak önce Trabzon’da iki üst düzey yöneticinin başına patladı.

Bu kişiler, ildeki sorumluluk hiyerarşisinin en başında olan ancak Dink Cinayeti’nin hazırlığı, olayların gelişimi hakkında en az bilgiye sahip olan Trabzon Valisi Hüseyin Yavuzdemir ile Emniyet Müdürü Reşat Altay’dı. İçişleri Bakanlığı aynı gün iki görevliyi merkeze aldı.

Saldırının en ince detayına kadar planlandığı, jandarma ve polis dahil, Dink’in Yasin Hayal ya da belirlediği bir kişi tarafından öldürüleceğini duymayanın kalmadığı Trabzon Emniyeti ile ilgili tek karar da bu oldu.

Ne Trabzon Emniyet Müdürü Ramazan Akyürek ne Emniyet Amiri Ercan Demir ne İstihbarat Şubesi Müdürü Engin Dinç ve Polis Memuru Muhittin Zenit ve diğer memurlar, ne de onlardan sonra görev alan Emniyet Müdürü Reşat Altay ve İstihbarat Şube Müdürlü Faruk Sarı ile istihbarat görevlileri hakkında yasal bir işlem yapılmadı.

Bunu biraz da İstanbul Emniyet Müdürlüğü İstihbarat Şubesi Müdürü Ahmet İlhan Güler ile ilk karşılaşmasında “sen yandın müdür bey” diyen ve Dink Cinayeti ile ilgili idari soruşturmayı yürüten Mülkiye Başmüfettişi Şükrü Yıldız’a borçluydular.

Tam da Yıldız’ın dediği gibi oldu.

Yıldız ve Özkılınç’ın Trabzon’dan başlattığı ve İstanbul’a uzanan araştırması 5 Şubat 2007 günü raporlaştı.

“Hrant Dink’in öldürüleceği Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nce İstanbul Emniyeti’ne bildirildiği halde gerekli ve yeterli işlemlerin yapılmaması ve koruma tedbirlerinin alınmamasına” ilişkin araştırma raporu şu cümlelerle bitiyordu:

“Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nden Hrant DİNK’in öldürüleceğine dair gelen yazının İstanbul Emniyet Müdürlüğü’nce çok ciddi ele alınması gerekirken, yapılan işlemlerin yeterli olmadığı ve koruma tedbirlerinin alınamadığı, AGOS Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Hrant DİNK’in 19.01.2007 tarihinde öldürüldüğü anlaşıldığından, İstanbul Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah ve İstihbarat Şube Müdürü Ahmet İlhan Güler haklarında ön inceleme ve disiplin soruşturması yapılması gerektiği,

İstihbarat Daire Başkanlığı ve Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü görevlilerinin üzerine atılacak herhangi bir kusur bulunmadığı anlaşılmıştır.”

İSTANBUL İSTİHBARAT ŞUBE

MÜDÜRÜ GÖREVDEN ALINIYOR

İleriki bölümlerde göreceğimiz gibi Yıldız ve Özkılınç, bundan sonra birkaç kez yaptıkları incelemelerde sürekli İstanbul Emniyeti’nin kusuru olduğunu, Trabzon Emniyeti’nin ise kusuru bulunmadığını yazacaklardı.

İlk incelemede İstanbul Emniyeti’nden iki isim hedef tahtasındaydı.

Birisi Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah.

Diğeri İstihbarat Şube Müdürü Ahmet İlhan Güler’di.

Trabzon Valisi Hüseyin Yavuzdemir ile Emniyet Müdürü Reşat Altay’ın 26 Ocak’ta merkeze alınmalarıyla birlikte 5 Şubat 2007 tarihinde İstanbul İstihbarat Şube Müdürü Ahmet İlhan Güler, Başmüfettiş Şükrü Yıldız’ın talebi doğrultusunda görevinden alınarak Şükrü Balcı Polis Meslek Yüksek Okulu’na atandı.

Bu atamaya ilişkin kararda, Güler’in İstanbul Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah’ı koruyan tavrı etkili olmuştu.

Güler, Cerrah’ın Trabzon’dan gelen yazı hakkında bilgisi olamayacağını söylemişti.

Evet Müfettişler belki de haklıydı.

Değil yalnız Ahmet İlhan Güler, İstanbul Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah, İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek, C Şube Müdürü (Halen İstanbul İstihbarat Şube Müdürü) Ali Fuat Yılmazer ve Trabzon’daki görevliler de “soruşturmanın selameti bakımından” incelemeler sonuçlanana kadar açığa alınması gerekmez miydi?

Oysa yalnızca İstihbarat Şube Müdürü Ahmet İlhan Güler’in görevden alınmasıyla yetinilmişti.

İSTİHBARAT DAİRE BAŞKANI

RAMAZAN AKYÜREK MÜFETTİŞİ YANILTMIŞ!

Dink Cinayeti’yle ilgili sorumlu Emniyet görevlilerinin açığa alınmasının gerekliliğinin anlaşılması için Akif İkbal isimli Mülkiye Başmüfettişinin raporunun yayınlanması gerekecekti.

Bu rapor, idari soruşturmalarla birlikte 30 klasörü bulan Dink Cinayeti dosyasının da sondan başa yeniden okunmasını gerektirecek nitelikteydi.

Akif İkbal’in 19 Mayıs 2008 tarihinde hazırladığı raporda, İstihbarat Başkanı Ramazan Akyürek’in, kamu görevlilerinin Dink Cinayeti konusundaki ihmallerini araştıran Mülkiye Başmüfettişi Şükrü Yıldız’ı “yanılttığını” yazdı.

Şükrü Yıldız’ın “yanıltılmasına” neden olan yazı 6 Mart 2008 tarihini ve İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek’in imzasını taşıyordu.

Yıldız, 11 Mart 2008 tarihli raporunda, Akyürek’ten aldığı yazı üzerine İstanbul Emniyeti hakkındaki en ağır raporunu yazmıştı. Yıldız, İstanbul Emniyet İstihbarat Şube Müdürlüğü yetkililerini “geçmiş tarihli sahte rapor” yazmakla suçlamıştı.

Dink Cinayeti konusunda özellikle basın aracılığıyla kamuoyuna yansıyan tüm bilinenleri yeniden gözden geçirtecek olan Akif İkbal’in tespitlerine değinmeden önce meslektaşı Şükrü Yıldız’ın yanıltıldığı raporundaki tespitlere bakalım.

Başmüfettiş Şükrü Yıldız, Trabzon Emniyet Müdürlüğü tarafından Hrant Dink öldürülmeden bir yıl önce 17 Şubat 2006 tarihinde İstanbul İstihbarat Şube Müdürlüğü’ne gönderdiği ve Yasin Hayal’in Dink’e yönelik bir eylem gerçekleştireceğine ilişkin yazı hakkında hiçbir işlem yapmadığını ortaya koyan 24 Şubat 2006 tarihli yazının geçmiş tarihli olarak, yani sahte olarak düzenlendiğini yazdı.

Bu konuda basına yansıyan haberlere göre Başmüfettiş Yıldız, şüphe duyarak Emniyet Genel Müdürlüğü İstihbarat Daire Başkanlığı bilgisayar kayıtlarına (LOG) müracaat etti.

Cevabını aradığı soru şuydu: İstanbul İstihbaratı kendisine Trabzon tarafından bildirilen Osman Hayal’e ait cep telefonuyla ilgili tarama yapmış mıydı?

Eğer Dink konusunda İstanbul İstihbarat Şubesi teknik bir inceleme yapmışsa LOG kayıtlarında bunun yer alması gerekirdi.

Yıldız, 3 Mart 2008 tarihli bir yazıyla LOG kayıtları hakkındaki bilgiyi İstihbarat Şube Müdürü Ramazan Akyürek’ten istemişti.

Akyürek, 6 Mart 2008 tarihinde Yıldız’a gönderdiği yazıda aynen şunları yazdı:

Trabzon istihbarat Şube Müdürlüğü’nün 17.02.2006 tarihli yazısında belirtilen Osman Hayal’in kullandığı 0538 719 31 81 nolu telefon hakkında 12.02.2006 tarihi ile cinayetin işlendiği 19.01.2007 tarihleri arasında İstanbul İstihbarat Şube Müdürlüğü tarafından herhangi bir teknik çalışma yapılmadığı ekteki log kayıtlarından anlaşılmaktadır.

Hrant Dink’in öldürüldüğü 19.01.2007 tarihinden önce Osman Hayal hakkında İstihbarat Değerlendirme Projesi kapsamında evrak ve şahıs ile ilgili olarak İstanbul İstihbarat Şube Müdürlüğü görevlilerince herhangi bir çalışma yapılmadığı ekteki log kayıtlarından anlaşılmaktadır.

Akyürek’ten gelen bu yazı üzerine Başmüfettiş Yıldız’da raporunda Trabzon’dan gelen yazıda Osman Hayal hakkındaki ilk bilgisayar sorgulamasının Dink öldürüldükten üç gün sonra yani 22 Ocak 2007’de yapıldığı, Yasin ve Osman Hayal’in kullandığı cep telefonuyla ilgili olarak ise cinayetin işlendiği 19 Ocak 2007 tarihine kadar herhangi bir sorgulama veya teknik çalışmanın yapılmadığını yazdı.

Ayrıca, İstanbul İstihbarat Şube Müdürlüğü görevlisi komiser Volkan Altınbulak’ın Trabzon’dan gelen yazıdan hemen sonra “2006 yılında yaptım” dediği teknik çalışmaların cinayetten sonra yapılmış çalışmalar olduğu, Bahadır Tekin ve Özcan Özkan adlı polis memurlarının Osman Hayal’in adres çalışması ile ilgili İstihbarat Şube Müdürlüğü’ne verdiği 24 Şubat 2006 tarihli personel raporunun da cinayetten sonra hazırlandığı, bu nedenle yazının bilgisayar kayıtlarına geçirilemediğini raporlaştırdı.

Bu bulgular üzerine Trabzon’dan gelen söz konusu yazıdan İstanbul Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah’ın haberi olmadığı belirtilerek, İstanbul İstihbarat Şube Müdürü Ahmet İlhan Güler ile diğer görevliler Bülent Köksal, İbrahim Pala, İbrahim Şevki Eldivan, Volkan Altınbulak, Bahadır Tekin, Özcan Özkan’ın görevi ihmal ile yargılanmaları konusunda soruşturma yapılması için izin talebinde bulundu.

Valilik ise bir kişi dışında diğer görevliler hakkında soruşturma izni verilmesini kararlaştırdı.

Şükrü Yıldız, şüphe duymakta haklıydı ama gerçeği bulmak için yalnızca İstihbarat Daire Başkanı Ramazan Akyürek’in değil, suçlama yapılan İstanbul Polisi’nin de konuyla ilgili bilgisine başvurmalıydı.

Dink ile ilgili olarak teknik inceleme yapılıp yapılmadığını, 24 Ocak 2006 tarihli raporun neden log kayıtlarında bulunmadığını da onlara sormalıydı.

Şükrü Yıldız’ın 11 Mart 2008 tarihli şok raporu üzerine Osman Hayal’in cep telefonuyla ilgili olarak teknik inceleme yapmayarak görevlerini ihmal ile suçlanan İstihbarat Şube görevlileri, kendilerini temize çıkacak gerçeğin peşine düştüler.

Haklarında iddia bulunan istihbaratçılar Trabzon’dan gelen yazı üzerine teknik inceleme yapıldığından emindiler. Bu durumu üstlerine bildirirken teknik inceleme sonuçlarının İstanbul İstihbarat Şubesi’nde bulunan Dell marka bir bilgisayarda yer aldığını bildirdiler.

CERRAH’TAN İSTİHBARAT ŞUBESİ’NE BASKIN

Trabzon İstihbaratı’nın uyarısına rağmen Osman Hayal ile ilgili gerekli incelemeyi yapmamakla suçlanan İstanbul İstihbaratı’nın ihmali araştırılırken rapor hazırlayan müfettişin hassas bir inceleme yapması gerekiyordu.

Bunun iki nedeni vardı.

Birincisi İstihbarat Şubesi bilgisayarında var olan teknik inceleme sonuçları silinmemeliydi. İkincisi dışarıdan müdahale ile yapılmamış teknik inceleme sonuçları bilgisayarın hafızasına sonradan yerleştirilmemeliydi.

Bu konudaki incelemenin şaibeye yer bırakmayacak şekilde yapılması gerekiyordu.

Buna rağmen herkesin yapılacak inceleme sonucuna itimat edeceği çok önemli bir sigorta vardı.

Bu sigorta, Ramazan Akyürek’e yakınlığıyla bilinen isimlerden birisi olan İstanbul İstihbarat Şube Müdürü Ali Fuat Yılmazer’di.

İstanbul Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah, 18 Nisan 2008 günü akşam saat 20.50’de Yasin Hayal hakkında incelemelerin bulunduğu bilgisayarda teknik bir inceleme yapılması için İstihbarat Şubesi’ne adeta baskın yaptı.

Ali Fuat Yılmazer’in de yer aldığı bu çalışma sırasında Osman Hayal’in cep telefonuna ilişkin sorgulama yapılıp yapılmadığına ilişkin verilerin yer aldığı bilgisayarın sabit diskindeki bilgiler kopyalandı ve bilgisayar mühürlendi.

Yılmazer ile birlikte bir emniyet amiri, bir müdür ile dört memurun imzasını taşıyan tutanağın altına Cerrah da imzasını attı. Bu olağan bir uygulama değildi. Polislerin birbirlerine karşı tutumları olayı bu noktaya getirmişti.

İstanbul Emniyeti’nin uzmanları İstihbarat Şube’de ilk incelemeyi yaptı ve Yasin Hayal dosyasının 20 Şubat 2006 tarihinde oluşturulduğunu rapora bağladı. Bu raporun altında da yine İstihbarat Şube Müdürü Ali Fuat Yılmazer ile Emniyet Müdürü Cerrah’ın da imzası vardı.

Mülkiye Müfettişi Şükrü Yıldız’ın geçmişe dönük rapor hazırlamakla suçladığı İstanbul Emniyet Müdürlüğü İstihbarat Şubesi’nde ortaya çıkan bu durum üzerine Valilik, İçişleri Bakanlığı’na bir yazı göndererek yeni bir inceleme yapılmasını istedi.

Bakan Beşir Atalay 30 Nisan 2008 günü Akif İkbal isimli tecrübeli bir Mülkiye Başmüfettişi’nin inceleme yapmasına onay verdi. Bu seçim bile ilginçti. Çünkü hakkında soruşturma yapılan polisler Mülkiye Müfettişine karşı güven duymadıklarını söylüyorlardı. Bu güven tartışmaları mahkemelere verilen dilekçelere de yansıyordu.

Bakan imzasıyla görevlendirilen Mülkiye Başmüfettişi Akif İkbal, Emniyetin hazırladığı raporu bir kenara bırakarak İstanbul Üniversitesi’nden (İ.Ü.) bir rapor istedi.

İ.Ü. Bilgisayar Bilimleri Uygulama ve Araştırma Merkezi (BUYAMER) 9 Mayıs 2008 tarihinde hazırladığı raporda bilgisayarda “telefon sorguları” isimli dizinin altında bulunan “Yasin Hayal enson xls.” isimli dosyanın 20 Şubat 2006 günü saat 17.18’de yaratıldığını ve bu dosyanın 8 dakika açık kaldığını, değişikliklerin saat 17.26’da kaydedildiğini tespit etti.

Dosyayı 20 Şubat 2006 günü oluşturan İstihbarat Şube görevlisi Volkan Altınulak da ifadesinde, Yasin Hayal’e ait 0538 719 31 81 nolu telefonu sorgulayarak irtibatlı telefon numaralarını araştırdığını söyledi. Ağabeyi Osman Hayal’in 0 538 204 41 04 nolu telefonunu, Ümraniye Sarıgazi’deki Tilroğlu Fırını’nın adresini tespit ederek araştırma yapması için Bahadır Tekin ve Özcan Özkan adlı İstihbarat şubesi görevlilerine verdiğini anlattı.

Telefon numaraları ile ilgili teknik inceleme sonuçlarını bilgisayara Yasin Hayal enson.xls adıyla kaydettiğini belirten Altınbulak, teknik inceleme için bilgisayar sorgulamasını kendi şifresiyle değil bürodaki diğer çalışanların şifreleri ile yaptığını söyledi.

Benim şifremle yapılmamış olsa bile, masa amirinin yardımcısının şifresiyle veya bir başkasının şifresiyle yapılmış olabilir. Log kayıtlarında sadece benim şifrem esas alınmış olması buna dayanarak teknik çalışma yapılmamış, cinayetten sonra yapılmış denmesi eksik bir iddiadır.

İstanbul İstihbarat Şubesi C Büro Amirliği’ndeki tüm görevlilerin şifreleriyle bu incelemenin yapılıp yapılmadığının kontrol edilmesi gerekirdi. Nitekim bir başka yerden elde edilmesi mümkün olmayan benim bilgisayarımda bulunmuş olması, üstüne üstlük bunun somut olarak 20.02.2006 tarihinde kaydedildiğinin ispat edilmiş olması, bu uygulamanın zamanında yapıldığının delilidir.

İstihbaratçı Volkan Altınbulak, 7 Mayıs 2008 tarihinde Mülkiye Başmüfettişi Akif İkbal’e verdiği ifadede Trabzon’dan gelen yazı üzerine yapılan çalışmalar hakkında bu ildeki meslektaşı Özkan Mumcu’yla telefonda da konuştuğunu anlatıyor:

Trabzon istihbarat Şube C Büro Amiri Özkan Mumcu’yu arayarak teknik çalışma, tahkikat çalışmaları ve değerlendirmemi kendisine aktardım. Özkan Mumcu’da bana kendilerinin gönderdikleri bilgilerin ajan bilgisi olduğunu, üzerinde çalışma yapmadıkları ham bilgileri İstanbul’a gönderdiklerini, bizim yaptığımız çalışmaların doğru olacağını zaten Yasin Hayal’i hem teknik takip hem de ajan takibi ile kontrol altında tuttuklarını, şahsın İstanbul’a hareket etmesi halinde veya bir gelişme olduğunda yazı ile bildireceklerini söyledi.

Ancak Trabzon’dan 17 Şubat 2006 tarihinde gelen yazı üzerine hazırlanan 24 Ocak 2006 tarihli yazı gerekli imzaların tamamlanmasından sonra dosyasına kaldırılmıştı. Akif İkbal bu durumun görevi ihmal değil, olsa olsa disiplinsizlik olarak değerlendirilmesi gerektiğini yazdı.

İkbal raporunda bunu önemli bir tespite dayandırıyordu.

O da şuydu:

Trabzon’dan gelen 17 Şubat 2006 tarihli yazıda Hrant Dink’e yönelik bir eylemin para bulması halinde İstanbul’a gelecek olan Yasin Hayal tarafından gerçekleştirileceği belirtiliyordu.

Oysa eylem 19 Ocak 2007 günü Ogün Samast tarafından gerçekleştirildi. İkbal raporunda, “rapor haline getirilip ilgililere bildirilmesinden nasıl bir fayda temin edileceği anlaşılamadığı, usul yönünden eksik bulunan bu hususla, Ogün Samast tarafından işlenen cinayet arasında nasıl bir bağ kurulduğunun tespit edilemediği anlaşılmaktadır” dedi.

Yani kısaca “ihbar Yasin Hayal’in eylem yapacağı yönündeydi ama cinayet bir yıl sonra Ogün Samast tarafından işlendi” diyordu.

Dolayısıyla sorumluluğun cinayetin planlandığı Ogün Samast’ın yaşadığı Trabzon’da olduğunun işaretlerini veriyordu. Hatta Dink Cinayeti nedeniyle görevi ihmalle suçlanan Trabzon Polisi hakkında Trabzon Savcılığı’nın takipsizlik kararı verdiğine atıf yaparak, “Trabzon Polisi için sorumluluk doğurmayan cinayetin, YİE arcılığıyla yürütülen soruşturmanın bir parçasından haberi olan İstanbul Polisi için neden sorumluluk doğurduğu” konusunun ise tartışmalı olduğuna değiniyordu.

Peki Trabzon’dan 17 Şubat 2006 tarihinde gönderilen bu yazı Hrant Dink’in korunması için yeterli olamaz mıydı?

Hakkında TCK’nın 301’inci maddesine dayanarak Türklüğe hakaret ettiği gerekçesiyle davalar açılan ve her duruşmasında linç tehlikesi atlatan Dink’in yaşadığı yer olan İstanbul polisi tarafından korunması gerekiyordu.

Dolayısıyla sorumluluk Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah’ın omuzlarındaydı.

Öte yandan bırakın korumayı devletin en önemli kurumlarından Milli İstihbarat Teşkilatı’nın (MİT) Bölge Başkan yardımcısı Ö.Y. ve bir başka görevli Vali Yardımcısı Ergün Güngör ile birlikte Dink’i yazıları nedeniyle uyarmayı seçmişti. 24 Şubat 2004 tarihinde İstanbul Valiliği’ne çağrılan Dink’in yanında bulunan MİT görevlisi kendisine Agos gazetesindeki yazıları nedeniyle çok sayıda tehdit alındığını, bunlardan birisinin Bursa’da gözaltına alındığını söyledi. Bundan sonra yazacağı yazıları dikkat etmesi gerektiği ve serseri birkaç kişinin kendisine zarar verebileceği uyarısını yapmıştı.

Oysa MİT ve diğer istihbarat kuruluşları tarafından ölüm tehdidi aldığı tespit edilen kişilerin kendi isteğine bağı olmadan korunması yasa gereğiydi. Ancak korunmak yerine uyarılması yerinde görülmüştü.

Gerçekten insanın sorası geliyor, jandarmanın, polisin ihmallerinin konuşulduğu Dink Cinayeti konusunda MİT’in üzerinde hiç durulmaması ilginç değil mi?

İnsan en azından şunu merak ediyor.

Vali Yardımcısıyla Dink görüşmesinde hazır bulunan iki MİT üst düzey görevlisinin aldığı kayıtlar nerede ve Dink’in MİT dosyasında neler yazıyor?

Neyse biz yine dönelim koruma meselesine…

Akif İkbal, raporunda İstihbarat Şubesi’nin koruma görevi olmadığının altını çiziyor.

Peki bir kişi hangi şartlarda korunur?

Cevap; yasalara göre, isteğe bağlı ya da bağlı olmayan şekilde iki türlü koruma var.

Birincisi, MİT ya da diğer istihbarat birimlerinin saldırıya uğrayacağı bildirilen kişiler bu kişilerin teklifi üzerine isteğe bağlı olmaksızın korumaya alınır.

İkincisi ise kendi talepleri doğrultusunda terör saldırısına hedef olan kişiler koruma talebinde bulunabilirler.

Yazdığı yazılar nedeniyle gösterilen tepkilerin büyüklüğü ve sürekliliği ise Dink’in durumunun birinci maddeye yani isteği bağlı olmayan biçimde korunma zorunluluğunu gösteriyor.

Peki bu durumda sorumluluk kimin?

Hrant Dink’e karşı eylem yapılacağı yazısının gönderildiği İstanbul Emniyeti İstihbarat Şubesi’nin mi? MİT’in mi? Jandarma’nın mı? Dink Cinayeti hakkında tüm detaylara sahip Trabzon Emniyeti’nin mi? Hrant Dink’in öldürüleceğine dair raporların gittiği, İstihbarat Dairesi Başkanlığı C Şube Müdürlüğü’nün mü?

Peki 17 Şubat 2006 tarihinde C Şubesi’nin başında kim vardı?

Ali Fuat Yılmazer.

Bu konuyla ilgili herhangi bir soruşturma geçirdi mi? Tabii ki hayır. Peki Yılmazer şimdi hangi görevde; İstanbul İstihbarat Şube Müdürü.

Trabzon’dan ihbarın gönderildiği tarihte bu ilin Emniyet müdürü kimdi; Ramazan Akyürek. Peki “Ermenilere karşı olası eylemler konusunda üstüme düşen her şeyi yaptım” diyen Akyürek, Mayıs 2006’dan sonra Başkanı olduğu İstihbarat Dairesi’nde Dink ile ilgili hangi önlemi gündeme getirdi?

Son soru; Erhan Tuncel’i Trabzon İstihbarat Şubesinin resmi ajanı yapan kararın altında imzası bulunan Ramazan Akyürek İstihbarat Dairesi Başkanı olarak şimdi ne yapıyor?

Mülkiye Başmüfettişi Akif İkbal’in raporundan anladığımız kadarıyla, Dink Cinayeti’ni soruşturan Mülkiye Başmüfetişini yanıltıyor.

İkbal bunu raporuna aynen şöyle yazıyor:

Mülkiye Başmüfettişi Şükrü Yıldız tarafından düzenlenen 11 Mart 2008 tarihli ön inceleme raporunda, İstanbul İstihbarat Şube Müdürlüğü görevlileri hakkında görevi ihmalden soruşturma açılması istendi.

İstanbul İstihbarat Şube Müdürlüğü’nün geçmiş tarihli sahte rapor düzenlendiği iddiasına yol açan ve görevi ihmalle suçlanmasına neden olan bu tespitte İstihbarat Dairesi Başkanı Akyürek’in imzasını taşıyan 06.03.2008 tarihli yazı rol oynamıştı.

İSTİHBARATTAKİ LOGLAR SİLİNDİ Mİ?

Hrant Dink’e karşı eylem yapacağı beklenen Yasin Hayal’in abisi Osman Hayal ile ilgili teknik inceleme zamanında yapıldıysa, teknik inceleme kayıtlarının İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nın log kayıtlarında yer alması gerekirdi. Çünkü her nereden yapılırsa yapılsın, teknik inceleme kayıtları İstihbarat Dairesi Başkanlığı log kayıtlarında yer alır.

Oysa Ramazan Akyürek, Başmüfettiş Şükrü Yıldız’a gönderdiği log kayıtlarıyla ilgili tutanakta, Osman Hayal ile ilgili ilk incelemenin Dink öldürüldükten iki gün sonra yapıldığını iddia ediyordu.

Akyürek, Yıldız’a gönderdiği 6 Mart 2007 tarihli yazıda “Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü’nün 17.02.2006 tarihli yazısında belirtilen Osman Hayal’in kullandığı 0538 719 31 81 nolu telefon hakkında 17.02.2006 tarihi ile cinayetin işlendiği 19.01.2007 tarihleri arasında İstanbul İstihbarat Şube Müdürlüğü tarafından herhangi bir teknik çalışmanın yapılmadığı ekteki log kayıtlarından anlaşılmaktadır” diyerek kesin bir hüküm belirtiyordu.

Eğer, Akif İkbal’in raporuna göre İstanbul İstihbaratı Osman Hayal’in telefonuyla ilgili teknik çalışmayı zamanında yaptıysa, bunun İstihbarat Dairesi Başkanlığı log kayıtlarında olması gerekir. O zaman büyük bir soru gündeme geliyor.

Acaba teknik inceleme yapıldığına ilişkin log kayıtları silindi mi?

Bu şüphe Dink Cinayeti nedeniyle görevinden alınan İstanbul İstihbarat Şube Müdürü Ahmet İlhan Güler’in İdare Mahkemesi’ne açtığı davada verdiği son dilekçede açıkça dile getiriliyor.

Tecrübeli bir istihbaratçı olan Güler “Log kayıtlarının sıhhati konusunun bilirkişi tarafından incelenmesi gerekirdi” derken, teknik inceleme sonuçlarının log kayıtlarında bulunmamasıyla ilgili olasılıkları şöyle sıralıyor:

“Log kayıtlarınde teknik inceleme sonuçlarının bulunmayışı; yazılım güncellemesi yapılması, bilgisayarlara yeni bir program yüklenmesi, bilgisayarın yenilenmesi, serverlerin değiştirilmesi de bu sonuçlara yol açabilir.

Ayrıca olayda kendi sorumlulukları ortaya çıkabilecek görevlilerin kasıtlı olarak bilgileri değiştirmesi, logları bozması mümkündür.”

Ahmet İlhan Güler 15 Nisan 2008 tarihli dilekçesinde doğrudan İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek’e yönelik suçlamasını şöyle dile getirildi:

“Sayın Mülkiye Başmüfettişi tarafından İstihbarat Daire Başkanlığı’ndan alınan bir yazıya dayanarak, bir çalışma yapılmadığının tek delili LOG kayıtları gösterilmektedir. Bu konunun bilirkişilere sorulmamış olması çok dikkat çekicidir. Bilirkişiye sorulması gereken konular bilirkişiye sorulmamış, bu soruşturmanın sonucundan etkilenecek ve kendisinin suçlanması söz konusu olabilecek bir kişinin imzasıyla (Ramazan Akyürek) alınmış belgeye itibar edilmiştir.”

Elbette teknik nedenlerle LOG kayıtları kaybolabilirdi. Ancak Güler, kayıtların silinmiş olabileceği kuşkusuna nasıl kapıldı?

Acaba birileri Ankara’da neler olup bittiğini kendisine anlattı mı? İstihbaratçıların aralarında konuştuğu bu konular, cevap diye ortaya konan belge ve bilgilerin yeni sorular yaratmaktan ve işleri içinden çıkılmaz boyutlara vardırmaktan başka bir işe yaramıyor.

Bu konuda kafa yoranların amacı elbette birilerini hedef almak değil, ileride tüm dünya karşısında Türkiye’nin “yüz karası olma potansiyeli taşıyan” bir davada tüm gerçeğin herkesi tatmin edecek şekilde ortaya çıkması olduğunu unutmamak gerekiyor.

KAMERA GÖRÜNTÜLERİ ANKARA’DA SİLİNDİ

Türkiye’de son dönemde işlenen en önemli siyasi cinaet olan Hrant Dink’in öldürülmesiyle ilgili soruşturma ve davalarda ortaya çıkan küçücük bir gelişme, her şeyi başa taşıyor.

İşte size TBMM Dink Cinayeti’ni Araştırma Komisyonu raporuna giren skandal iddialardan birisi:

“Cinayet günü (19 Ocak 2007) cinayet mahalline yakın Akbank’ın ATM kamera görüntülerinin saat:12:48’e kadar olan kısmı Emniyet tarafından bir daha geri dönüşümü mümkün olmayacak şekilde olay sonrası silindi.”

Dink’in avukatlarını böyle şok bir iddia ortaya atmaya iten bulgular neydi?

Bu konuda İstanbul Emniyet Müdürlüğü’nden alınan bilgiler önemliydi. Akbank’ın kamera kayıtlarını bir hafta geriye dönük olarak izleyenler nedense 19 Ocak 2008 sabahına ait olan ve 12.48’e kadar olan kısmı göremiyorlardı.

Dink’in avukatları bunun sebebini sorduklarında “Biz kayıtları Ankara’ya gönderdik oradan bize bu şekilde geldi” yanıtını aldılar. Yani bir silinme varsa Ankara’da yapılmıştı. Dink ailesi gerçekten bir silme olup olmadığı da yurtdışında yapılan çalışma sonucunda ortaya çıkarmaya çalıştılar. Aldıkları gayri resmi bir raporda, görüntülerin geri dönüşümü yapılamaz şekilde silindiği bildirildi.

Peki görüntülerin silinmesinin özel bir amacı yok muydu? Bir şeyler mi gizlenmeye çalışılıyordu? Gerçek tam olarak ortaya çıkana kadar bu şüpheler herkesin yakasına yapışmış bir şekilde kalacaktır. Bu süphelerin yersiz olmayabileceğine ilişkin iki işaret de var. Bunlardan bir tanesi meşhur Ergenekon Davası sanıklarından Emin Gürses ile Veli Küçük arasındaki bir telefon konuşması. Gürses ile Küçük şöyle konuşuyorlar:

Emin Gürses: Şimdi Hrant Dink’in öldürülmesinde giden çocuk, oraya giderken sağında solunda iki adamla beraber gidiyor. Bunu gören de kızın babası geliyor bize diyor ki, ‘Kızım bunları gördü. Bunlar öldürmeye gidiyorlar diye konuşuyorlardı. Kızım da bunların arkasından yürüyordu.’ Kız üniversiteye yeni girmiş. Bu adamlar, bu çocuk gidiyor, Hrant Dink’i öldürüyor. Bu adamlar kayıp. O adamlar Hrant Dink’in kapısına kadar çocuğu götürüyorlar. İki tane adam kim olduğu belli değil.

Veli Küçük: Vay be!

E.G.: Savcı bunu dinlemedi hocam, dinlemedi.

Veli Küçük: Aynı savcı dinlemedi. Şimdi de başka nedenden aldılar. Vay be. Yani o peki dinleselerdi tarikat bağlantısı falan mı çıkardı hocam.

E.G.: Tarikat bağlantısını ben söyledim. Maslak’ta adam orda oturuyor dedim. 80 yaşında Salih, Şeyh Salih diye adamın adresini de verdim. Adamın yanında iki tane istihbaratçı polis olduğunu da söyledim. Bu adamın Bulgaristan’a gidip birileri ile görüştüğünü de söyledim adama gidip. 45 gün sonra beni savcı arıyor diyor ki, ‘bir ifade alalım...’ Sen ne diyorsun? dedim. 45 gün olmuş iş bitmiş...

Peki Ergenekon Davası sanığı bu meşhur ikilinin konuştukları gerçek olabilir mi?

Yani Ogün Samast cinayet yerine gelirken yanında iki kişi var mıydı? Cevap Dink Cinayeti dosyasında bulunuyor.

Emsale Çakmakçı isimli genç bir kız yukarıdaki telefon konuşmasında sözü edilen konuyla ilgili ifadeyi cinayet akşamı 19 Ocak 2007 günü gece yarısı polise vermişti.

Çakmakçı şöyle diyordu:

“Ben yukarıda belirtmiş olduğum Motif trikoda tasarım asistanı olarak sabah saat: 08.00’de iş yerine gittim. Daha sonra saati tam olarak hatırlamıyorum, sabah saatlerinde Bayrampaşa’ya aksesuar malzemeleri almak için gittim. Buradan saat: 12.30 sıralarında Osmanbey’e geldim. Buradaki dükkânların vitrinlerine bakarken yanımda 1. şahıs buz mavisi kot pantolon, kot montlu yanımdan üç şahıs geçti. Bunlardan biri buz mavisi kot pantolonlu, kot montlu, siyah ayakkabılı, beyaz renkli şapkalı, buğday tenli, 1.70 - 1.75 boylarındaydı. İkincisi esmer, üzerinde fitilli kadife açık kahverengi mont ve kot pantolon vardı. Üçüncüyse 1.60 - 1.65 boylarında, toplu biriydi. Şafak Sokak üzerinde yanımda yürüdüler. Ne konuştuklarını duymadım. Biraz ilerledikten sonra beyaz bereli olan cadde üzerinde kaldı. Diğer ikisiyse ara sokaktan girdiler. Cadde üzerinde Şafak Sokak’ın başında bulunan merdivenlere gelmeden sağ tarafta bulunan kumaşçı dükkânına girmek üzereyken silah sesini duydum. Sağa sola bakarken merdivenlerin baş tarafından aşağı doğru, beyaz bereli kişiyi kaçarken gördüm. Caddeye çıktığımda kalabalık vardı. Ne oluyor diye baktığımda yerde yatan şahsı gördüm.”

Şimdi Dink Komisyonu raporunda yer alan iddiayı anlatılanlarla birleştirerek yeniden sormak gerekiyor. Eğer Akbank ATM görüntüleri silindiyse bunun nedeni sözü edilen kişilerin ortaya çıkmasının engellenmesi miydi?

RESMİ YALAN

İstanbul Polisi’nin Trabzon’dan gönderilen 17 Şubat 2006 tarihli yazısı konusunda gösterilen hassasiyet, ne yazık ki Trabzon ve Ankara’da delil karartma diye nitelendirilebilecek çabalara örnek gösterilmedi.

Soruşturma yapan kurumları yanıltmaya yönelik çabalardan birisini de İstanbul Cumhuriyet Savcılığı tespit etti.

Olay şöyle gelişti. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı, Yasin Hayal ve Erhan Tuncel’in 2005 ve 2006 yılları içerisinde cep telefonlarının dinlendiği bilgisini aldıktan sonra ses kayıtlarını Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nden istedi.

Gönderilen ses kayıtlarını içeren DVD incelendiğinde yalnızca görüşmelere ilişkin sesleri ve SMS mesajlarının var olduğu, arayan ve aranan numaralar ile arama tarih ve saatlerine ilişkin kayıtların bulunmadığı görüldü.

DVD’de yer alan ses kayıtlarına ilişkin detayların gönderilmesi Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nden istenmiş, verilen cevapta ses kayıtlarının Cumhuriyet Başsavcılığımıza gönderilmesi sonrasında Trabzon Emniyet Müdürlüğü nezdinde bulunan tüm kayıtların imha edilmiş olduğu bildirilmişti.

Yasin Hayal ve Erhan Tuncel’in hakkında geçmiş tarihlere yönelik adli ya da istihbari nitelikte bir dinleme kararının bulunup bulunmadığı bir kez de Telekominikasyon İletişim Başkanlığı’ndan soruldu.

Verilen cevapta Yasin Hayal ve Erhan Tuncel hakkında mevcut dinleme kararları dışında Mustafa Öztürk’ün de önceki tarihlerde Trabzon Emniyet Müdürlüğü nezdinde önleme dinlemesine alınmış olduğu bildirildi. Ancak bu durum Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nce Cumhuriyet Başsavcılığı’ndan gizlenmişti. Alınan bu bilgi üzerine Trabzon Emniyet Müdürlüğü’ne tekrar yazı yazılarak Mustafa Öztürk’e ait ses kayıtlarının da İstanbul’a gönderilmesi istendi.

Trabzon’dan gelen cevapta, mahkeme kararı uyarınca dinleme kararının uygulanması için İstihbarat Daire Başkanlığı’na yazı yazıldığı ancak söz konusu GSM numarasının başka bir birim tarafından takip edilmesi nedeniyle o tarihte tedbirin uygulanmasının mümkün olmadığı bildirildi.

Savcılık bu kez, Mustafa Öztürk isimli şahıs hakkında 2006 yılı içerisinde yapılan tüm adli ve istihbari nitelikli dinlemelere ilişkin mahkeme kararlarını Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı’ndan istedi.

Kurumun verdiği cevap, Trabzon Emniyeti ve İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nın “uygulanmadı” dediği kararla ilgili verdiği bilginin yalan olduğunu ortaya çıkardı.

Cevapta 2006 yılı içerisinde Mustafa Öztürk’e ait telefonun takibi konusunda kuruma intikal eden tek kararın Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nce alınan karar olduğu bildirilmişti.

Yani İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nın Trabzon’a bildirdiği, Trabzon’un İstanbul Cumhuriyet Savcılığı’na bahane olarak ortaya sürdüğü “bir başka kurum dinliyor” gerekçesinin doğru olmadığı ortaya çıkmıştı.

2. Bölüm

DEVLETİN BELGESİNDE ŞÜPHE

İSTİHBARAT DAİRESİ ÜZERİNE  ŞÜPHELER ARTIYOR

Başmüfettiş Akif İkbal’in 19 Mayıs 2008 tarihli raporu, yepyeni bir durum ortaya çıkarıyor. Bu raporla birlikte Dink Cinayeti’yle ilgili dosyada İstihbarat Dairesi kaynaklı ve Ramazan Akyürek imzalı belgelerden de şüphe duyulmasının yolunu açıyor.

İşte bunlardan birisi.

Fatih Altaylı’nın 28 Ocak günü Sabah gazetesinde “Erhan Tuncel’in emniyetin muhbiri olduğuna dair” yazısının yayınlanmasından bir gün sonra İstanbul Cumhuriyet Savcılığı 29 Ocak 2007 günü Ankara’ya İstihbarat Daire Başkanlığı’na bir yazı gönderdi.

Erhan Tuncel’le ilgili olarak basına yansıyan konularda İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nda bulunan mevcut evraklar isteniyordu.

İstihbarat Dairesi Başkanlığı Ramazan Akyürek imzasıyla bu talebe 6 Şubat 2007 günü cevap verdi.

Erhan Tuncel hakkında 48 sayfalık belge ile beş sayfalık bir bilgi notu yanında McDonald’s eylemi hakkında 28 sayfadan oluşan belgeler gönderildi.

Akyürek, belgelerin gizlilik, kişiler hakkında hayati öneme sahip bilgiler içerdiği gerekçesiyle deşifre edilmemesini istiyor ayrıca bilgi güvenliği açısından belgelerin okunduktan sonra imha edilmesini talep ediyordu.

Savcılar da bu talebe uyarak, Erhan Tuncel’in Dink Cinayeti’yle ilgili ihbarlarının yer aldığı belgeleri imha kararı aldılar.

Böylece, Dink’le ilgili İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nın elinde ne tür belgeler olduğunu öğrenme imkânı uzun süre ortadan kalkmış oldu.

EMNİYETİN YAZISI: KANAAT Mİ İTİRAF MI?

İstihbarat Daire Başkanlığı’nın elindeki Dink’le ilgili belgeleri görmek için yargılamanın yapıldığı İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nin talebine cevap verilmesini beklemek gerekiyordu.

Mahkeme 7 Mayıs 2007 günü Emniyet Genel Müdürlüğü’ne bir yazı göndererek, yöneticisi Erhan Tuncel ve Yasin Hayal olan, üyeleri Ogün Samast, Zeynel Abidin Yavuz, Ersin Yolcu, Ahmet İskender, Mustafa Öztürk ve Tuncay Uzundal’dan oluşan terör örgütüyle ilgili bilgi ve dokümanların varsa çıkartılarak, konuyla ilgili bilgi verilmesini istedi.

Ancak ne hikmetse yazıya Emniyet Genel Müdürü adına İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek yanıt verdi.

Yanıtın içeriği, ilk okunduğunda sanki Emniyet Müdürlüğü’nün Dink Cinayeti’ni işleyenlerle ilgili kanaatini yansıttığı izlenimi doğuyor.

31 Mayıs 2007 tarihli cevabi yazının içeriği Emniyet Genel Müdürlüğü’nün söz konusu kişilerle ilgili kanaatini değil, “bilgisini” gösteriyordu.

Yazıda ilk kez Yasin Hayal’in Hrant Dink’in Türkülüğü aşağılayıcı ifadeleri nedeniyle Dink’e yönelik bir eylem gerçekleştirmek amacıyla arkadaş çevresinde bir “grup” oluşturduğu “bilgisi” yer alıyordu.

Mahkemenin Emniyet Genel Müdürlüğü’nden istediği ancak İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek imzasıyla 31 Mayıs 2007 tarihinde gönderilen yazıda “Hrant Dink’in öldürülmesi olayının şüphelisi olarak tutuklanan Yasin Hayal’in liderliğini yaptığı grupla ilgili olarak:

“Yasin Hayal’in 24.10.2004 tarihinde Trabzon McDonald’s şubesine el yapımı parça tesirli bomba attığı, olay sonrasında 30.10.2004 tarihinde İstanbul’da yakalanarak cezaevine konulduğu, bu olayla ilgili olarak sürdürülen çalışmalarda şahsın herhangi bir terör örgütüyle ile irtibatının tespit edilemediği,

-13.09.2005 tarihinde tahliye olan Yasin Hayal’in, Hrant Dink’in Türklüğü aşağılayıcı ifadeleri nedeniyle Dink’e yönelik bir eylem gerçekleştirmek amacıyla arkadaş çevresinden bir grup oluşturduğu,

-Yasin Hayal’in grup içerisinde lider konumda olduğu ve diğer şahısların hepsine talimat verebildiği, Erhan Tuncel’in ise Yasin Hayal nezdinde en etkili kişi olarak tanındığı ancak diğer grup üyeleriyle hiyerarşik anlamda bir bağının tespit edilmediği” şeklinde bilgiler bulunmaktadır.

Bu yazıdaki bilgilerin Yasin Hayal ve Erhan Tuncel hakkında İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nda tutulan dosyalardan derlendiği açıktı. Emniyet İstihbaratın mahkeme dosyasındaki bilgilere dayalı tespitleri olamazdı.

Çünkü bundan daha fazlası zaten 20 Nisan 2007 tarihli iddianamede yer alıyor.

İddianamede Hayal ile birlikte adı geçenlerin cinayetteki rolleri konusunda bilgiler fazlasıyla mevcut.

Ancak bu yazının iki önemli özelliği var:

Birincisi “Yasin Hayal’in Dink’i öldürmek amacıyla arkadaş çevresinden bir grup oluşturduğu” bilgisinin İstihbarat Dairesi’nin elinde olduğunu gösteriyor.

Hatırlanacağı gibi bugüne kadar yapılan tüm tartışmalar Trabzon İstihbarat Dairesi’nin 17 Şubat 2006 tarihinde İstanbul’a gönderdiği ve Yasin Hayal’in para bulması halinde İstanbul’a gelerek Dink’e yönelik bir eylem gerçekleştireceği üzerinde duruldu.

31 Mayıs 2007 tarihinde İstihbarat Dairesi tarafından mahkemeye gönderilen yazıda ise Yasin Hayal’in eylem için arkadaş çevresinden bir grup oluşturduğu bilgisi veriliyor.

Peki Ramazan Akyürek imzasıyla gönderilen yazıdaki bu bilgi neye dayanıyor olabilir?

Elbette, Yardımcı İstihbarat Elemanı ile yapılan görüşmelerin yazıldığı ve İstihbarat Dairesi Başkanlığı’na da gönderilen “F4 raporuna.”

Emniyet İstihbarat’ın Yasin Hayal ile ilgili tuttuğu dosyanın (İstihbarat Değerlendirme Projesi-İDP) numarası 2918865 idi. Bu dosyada ne olduğunu bugüne kadar gören olmadı.

Mahkemeye giden yazının son bölümü de çok ilginç.

Burada Erhan Tuncel’in cinayetteki rolünü “önemsizmiş” gibi göstermeye yönelik bir tavır da seziliyor.

Yazıda;

“… -Yasin Hayal’in grup içerisinde lider konumda olduğu ve diğer şahısların hepsine talimat verebildiği, Erhan Tuncel’in ise Yasin Hayal nezdinde en etkili kişi olarak tanındığı ancak diğer grup üyeleriyle ile hiyerarşik anlamda bir bağının tespit edilmediği” şeklinde bilgiler bulunmaktadır” deniliyordu.

Yani Akyürek’e göre “cinayeti işleyen grubun lideri Yasin Hayal’dir, Erhan Tuncel’in rolü ise Hayal nezdinde sahip olduğu etkidir.

Ve “Tuncel ile grubun diğer üyeleri arasında bir bağ yoktur” denilerek örgütle ayrılırken, Yardımcı İstihbarat Elemanı Tuncel hakkında olumlu bir kanaat ortaya konuyor.

Mahkemeye gönderilen bu yazılardan olsa gerek Yasin Hayal, Dink Cinayeti’nin tüm sorumluluğunun üstüne yıkılacağına ilişkin bir düşünceye kapılmış bir kişinin psikolojisiyle Savcılığa yazdığı bir mektupta isyanını şöyle dile getiriyordu:

Sayın Savcım, ben bu derin devlet, derin millet kavramlarını pek anlayabilmiş değilim. Ama ortada kesin olan bir şey var ki, o da emniyet içinde legal mi, illegal mi bilmiyorum, bir grup bizi kumanda etti. Bu aşikârdır. Siz bunu gördüğünüz halde bizim hakkımızı müdafaa etmediniz… Şimdi soruyorum, eğer biz devlet görevlerinde kullanıldıysak bizim hakkımızı korumak devlete düşmez miydi?

ZEYNEL ABİDİN YAVUZ MESELESİ

Bu meseleye İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek’in mahkemeye gönderdiği 31 Mayıs 2007 tarihli yazıda bahsettiği “Dink’e yönelik eylem yapacak grup üyeleri kimlerdir?” sorusuyla başlayalım.

Yasin Hayal’in çevresinden oluşturduğu ama bugüne kadar kimsenin görmediği istihbarat raporlarına giren bu grupta kimler yer alıyordu?

Erhan Tuncel’in, Trabzon İstihbarat Şubesi’nde kendisinin bağlı olduğu polis memuru Muhittin Zenit’e, İstihbarat Şube Müdürü Engin Dinç’e, daha sonra bağlı olduğu Özgün ve Memduh isimli polis memurlarına da söylediği gibi Zeynel Abidin Yavuz, Engin Yılmaz ve diğerleri.

Dink Cinayeti dosyasında bulanıklık yaratmaya elverişli en önemli isim Zeynel Abidin Yavuz’dur.

Cinayeti aydınlatmak isteyenlerin ışık tutması gereken ismin de aynı kişi olduğu açık.

İddianameye göre, Zeynel Abidin Yavuz, Yasin Hayal’in 13 Eylül 2005 tarihinde cezaevinden çıkmasından sonra Dink’i öldürmek için belirlenen ilk tetikçiydi.

İddianamede bu konu şöyle anlatılıyor:

Yasin Hayal, 2006 yılı Ocak ayı içerisinde Erhan’a, Hrant Dink isimli bir Ermeni gazeteci olduğunu ve onu öldüreceğini söylemiş, Erhan bu durumu İstihbarat Şube Müdürlüğü görevlilerine bildirmiş ve en son 07.04.2006 tarihinde de aynı bilgiyi vermiştir.

Yasin Hayal bu eylemi gerçekleştirmek için 2006 yılı başlarında Zeynel Abidin Yavuz ile görüşmüş ve ona “Bir Ermeni başı var vurur musun?” şeklinde teklifte bulunmuştur. Zeynel Abidin Yavuz kendisine yapılan bu teklifi önce kabul etmiş, ancak Yasin para ve silah bulamadığı için eylem sürekli ertelenmiştir.

Yasin, 2006 yılı Mayıs ayı içerisinde Zeynel’i yanına çağırarak Hrant Dink’i vurma eylemini icraya koyacaklarını söylemiş, bu sırada yanlarına gelen Erhan Tuncel’den Hrant Dink’in resimlerini ve Agos gazetesinin adresini internetten indirmesini istemiştir.

Erhan Tuncel okul ve daha sonraki dönemde ev arkadaşı olan Tuncay Uzundal ile birlikte Akın İnternet Kafe’ye giderek Hrant Dink’in internetten indirdikleri fotoğraflarını CD’ye kaydetmişler, bilahare Erhan, bu çıktıları Yonca Market’e bırakmıştır.

Zeynel, gazete kâğıdına sarılı paketi Yonca marketten alarak Yasin Hayal’e götürmüş, Yasin Hayal paketi açarak, içinden çıkardığı Hrant Dink’e ait resimleri Zeynel’e göstererek “Senin vuracağın adam bu, Ermenilerin başıdır. Türklere kötü sözler söyledi” diyerek öldüreceği kişinin bir Türk düşmanı olduğu yönünde telkinlerde bulunmuştur.

Zeynel Abidin Yavuz’un eylemi icra edecek kişi olarak planlandığı dönemde konu Mustafa Öztürk’e de aktarılmış ve ondan maddi ve manevi destek sözü alınmıştır.

Ancak, Zeynel Abidin Yavuz, abisi olan Kurtuluş Yavuz’un talep ve tavsiyesi üzerine, Haziran ayında Trabzon’dan ayrılarak çalışmak için İzmit iline gitmiş ve o safhada eylem gerçekleştirilememiştir.

Zeynel Abidin Yavuz’un sigorta kayıtları üzerinde yapılan incelemede 03.06.2006 – 17.09.2006 tarihleri arasında SSK Kocaeli Sigorta Müdürlüğü bölgesinde çalıştığı tespit edilmiş, ayrıca baz istasyonu incelemesinde kullanmakta olduğu cep telefonunun 17.7.2006 – 24.8.2006 tarihleri arasında Kocaeli’de sinyal vermekte olduğu, 24.8.2006 tarihinden sonra Trabzon’da sinyal vermekte olduğu tespit edilmiştir.

Yasin Hayal, Zeynel Abidin Yavuz’un İzmit iline gitmesi üzerine bu eylemi gerçekleştirebilecek başka bir şahıs aramaya başlamış, aynı zamanda eylemde kullanacağı silahı da temin etmek üzere arayışa girmiştir.

Zeynel Abidin Yavuz, askere gitmek için Trabzon’a geri dönmüş, bu nedenle işten ayrıldığı için de bir daha Kocaeli’ndeki işine geri dönmemişti. Cinayetin planlanması aşamasında Yasin Hayal ile birlikte olan Yavuz, cinayet saatinde de yine Trabzon’da Yasin Hayal’in yanında olan kişilerden birisiydi.

Emniyetin muhbiri olarak Yasin Hayal grubuna yönelik olarak çalışan Erhan Tuncel, Zeynel Abidin Yavuz ismini bağlı olduğu İstihbaratçı Polis Muhittin Zenit’e 2006 yıl Mayıs ayında ihbar etmişti.

Ancak Muhittin Zenit nedense bu bilgiye itibar etmemiş, raporlaştırmamıştı.

Oysa Yasin Hayal’in Dink’e yönelik eylem yapacağına ilişkin bilgiyi 15 Şubat 2006 günü rapora bağlayan ve buna bağlı olarak da 17 Şubat 2006 tarihinde İstanbul İstihbarat Dairesi Başkanlığı’na gönderilen yazıyı da hazırlayan bizzat kendisiydi.

Muhitin Zenit, hem savcılıkta hem de konuyla ilgili inceleme yapan Mülkiye Başmüfettişlerine verdiği ifadelerde, Erhan Tuncel’in kendisine Zeynel Abidin Yavuz’la birlikte verdiği isimler konusunda detaylı olarak istihbarat teknik ve metodlarını kullanarak çalışıldığını söyledi.

Zenit, Yavuz’un Yasin Hayal ile aktif bir bağlantısının tespit edilemediğini, ayrıca Zeynel Abidin Yavuz isimli şahsın o dönemde Kocaeli ilinde olduğunu söyledi.

İstanbul Polisi’nin Yasin Hayal ile kardeşi Osman Hayal hakkında Trabzon’dan gelen 17 Şubat 2006 tarihli yazı üzerine teknik inceleme yapıp yapmadığını İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nın LOG kayıtlarına müracaat ederek soran Mülkiye Başmüfettişi Şükür Yıldız’ın aklına nedense, “Sayın Muhittin Zenit, Zeynel Abidin Yavuz’la ilgili olarak ne gibi istihbarat teknik ve metodları kullanarak inceleme yaptınız?” sorusunu sormak gelmedi.

Yavuz, SSK kayıtlarına göre 3 Haziran 2006 tarihinden 24 Eylül 2006 tarihine kadar Kocaeli’nde kayıtlı görünüyor.

Telefonu ise 17 Temmuz ile 24 Ağustos tarihleri arasında Kocaeli’de sinyal veriyor. Bu tarihler arasında orada olduğundan kuşku duymak için bir neden yok.

Yavuz hakkında her türlü teknik ve istihbari çalışma yapan Polis Memuru Muhittin Zenit ise 15 Haziran 2006 tarihinden itibaren Bayburt’ta görev yapmaya başladı.

Zenit, Trabzon’da görevli olduğu dönemde Yavuz’un telefonu Kocaeli’nden sinyal vermediğine göre, tecrübeli istihbaratçının, “katil adayının” Kocaeli’ne gittiğinden nasıl emin olduğuna şaşırmadan edemiyor insan.

Diyelim ki, Yavuz’un cep telefonunun Kocaeli’nden sinyal verdiği 17 Temmuz 2006’da bu durumu öğrendi.

O zaman da “Bayburt’taki görevine başlayalı bir ay olmuş Muhittin Zenit niçin Zeynel Abidin Yavuz’la ilgilendi?” Daha önce de belirttiğimiz gibi; “Diyelim ki, ilgilendi, peki bunları bir rapora bağlama gereği neden duymadı?”

Müfettişler ya da savcılık neden kendisine “Madem Zeynel Abidin Yavuz’un Kocaeli’ne gittiğini o tarihte tespit ettin, bu bilgiyi neden raporlaştırmadın?” diye sormadı.

İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nın Log kayıtlarında Zenit’in 2006 yılı Mayıs ayında Zeynel Abidin Yavuz ya da diğer kişiler hakkında yaptığını söylediği teknik ve istihbari metodlara dayanarak ne gibi tespitler yaptığı ise halen bilinmiyor. Eğer bu tür bir çalışma yapılmış olsaydı, bir yerlerde izi kalmış olmalıydı değil mi?

Ayrıca neden, Muhittin Zenit’e, “Yasin Hayal’in ‘tetikçi’ olarak belirlediği Zeynel Abidin Yavuz’un, Hrant Dink’in yaşadığı İstanbul’a bir saat mesafede olan Kocaeli’ne çalışmaya gitmiş olması uzman bir istihbaratçı olarak sizde kuşku yaratmadı mı?” diye sorulmadı o da ayrı bir muamma…

Bir tetikçi rahatlıkla Kocaeli’nden bir saatte İstanbul’a gelip/getirilip, iki saat içinde cinayeti işledikten sonra, yine bir saat içinde geriye dönebilirdi.

Bu sorunun arkasında yatan fikir çok önemliydi.

O kadar önemli ki Muhittin Zenit istihbaratın, suç işlemesi olası Yasin Hayal’i nasıl adım adım takip ettiğini kendisi anlatmıştı. Yapılması gereken de buydu.

Konuyla ilgili soruşturma yapan Mülkiye Müfettişine 16 Temmuz 2007 tarihinde ifade veren Zenit, şöyle demişti:

“Yasin Hayal cezaevinden çıktıktan sonra Trabzon ilinden ayrıldığım 2006 yılı Haziran ayına kadar geçen sürede Yasin Hayal’in Trabzon ilinden herhangi bir sebeple ayrılması durumunda üstlerime rapor ederek şahsın seyahat edeceği vasıta tespit edilmiş gideceği ile bildirilmiş ve gittiği ilde şahıs takip altında tutularak olması muhtemel olayların önüne geçilmesi sağlanmıştır. (Durumdan gittiği illerle ilgili yazışmalar arşivlerimizde mevcuttur.)

Bu çalışmalarımızda söz konusu soruşturmaya vermiş olduğumuz önemin bir göstergesi olduğu kanaatindeyim.”

Demek ki ne yapılması gerekiyormuş!

Suç işlemesi beklenen kişi şehir değiştirirse gittiği yerdeki istihbarat şubesine yazı yazılırken, bindiği araca kadar tespitinin yapılması gerekiyormuş.

Ancak nedense Zeynel Abidin Yavuz’un Kocaeli’ne gidişi Tuncel’in verdiği bilgiye rağmen İstihbarat Memuru Zenit’i hiç kuşkulandırmamıştı.

KAYITLARDAKİ FARK NEDEN?

İddianameye bakılırsa, Zeynel Abidin Yavuz’un Kocaeli’nde olduğunu gösterir iki tarih arasındaki fark Başmüfettiş Şükrü Yıldız dahil hiç kimsenin dikkatini çekmemiş...

SSK Kocaeli İl Müdürlüğü kayıtlarına göre Yavuz 3 Haziran 2006 ile 17 Eylül 2006 tarihleri arasında Tüpraş’ta çalıştı.

Ancak cep telefonu 17 Temmuz ile 24 Ağustos arasında Kocaeli’den sinyal verdi.

Zeynel Abidin Yavuz’un ilk sigortalı olduğu 3 Haziran 2006 ile cep telefonunun ilk sinyal verdiği 17 Haziran arasında neden cep telefonundan uzak kaldığı araştırılmadı.

Araştırma kapsamında Yavuz’un Kocaeli’nde çalıştığı firmada inceleme yapıldı mı o da bilinmiyor.

Neden Zeynel Abidin Yavuz’un işe giriş bildirgesinde imzasının olup olmadığı, tam olarak hangi tarihte iş başı yaptığı üzerinde durulmadı?

Ancak birçok soru gibi önemli bir gerçek tüm çıplaklığıyla ortada duruyordu.

Elbette bunlardan en önemlisi İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nın Zeynel Abidin Yavuz hakkında İstanbul Cumhuriyet Savcılığı’na gönderdiği resmi yazıydı.

29 Ocak 2007 tarihinde İstanbul Cumhuriyet Savcılığı, Erhan Tuncel’in muhbiri olduğu polise, Yasin Hayal’in, Zeynel Abidin Yavuz’u yönlendirerek Dink’e karşı suikast düzenlemek için İstanbul’a göndereceğine dair bir rapor veya bilgi olup olmadığı sordu.

Çünkü Tuncel, Bağlı olduğu istihbarat personeline (Muhittin Zenit) “Hayal’in Yavuz’u yönlendirerek Dink’i öldüreceğini bildirdim” demişti.

Savcılığın sorusu çok kısaydı. Tuncel’in verdiği bu bilgi hakkında rapor var mıydı, yok muydu?

Akyürek’in tam iki ay sonra verdiği yazı ise Savcılığın isteğinin çok üzerindeydi.

Çünkü yorum katılmıştı.

Öncelikle Yasin Hayal’in, Zeynel Abidin Yavuz’u yönlendirerek Dink’e suikast yapılacağına ilişkin herhangi bir rapor düzenlenmediğini kabul ediyordu.

Ama ekliyordu:

“Zeynel Abidin Yavuz ile ilgili konunun 2006 Şubat ayından sonra gündeme gelmiş olmalıdır ki, bu dönemde Erhan Tuncel ile olan ilişkilerde sorunlar yaşanmaya başlamıştır.

Devam eden süreçte, yardımcı istihbarat elemanında yaşanan güven bunalımının aşılmasına yönelik girişimlerde bulunulmuşsa da olumlu gelişmeler kaydedilmemesi sonucu teşkilatımızla ilişkisi kesilmiştir.”

Akyürek Savcılığa yazdığı yazıda Tuncel’in güven bunalımı yaratan tavırlarını aynen şöyle sıraladı:

“-Buluşmalara zaman zaman gelmedi,

-bilgi saklamaya çalıştı,

-sıklıkla yalan söyledi,

-zaman zaman verdiği bilgileri birbiriyle çelişti,

-güvensizlik oluşmasına neden olacak tavırlar sergiledi,

-sıkça para talebinde bulundu,

-ve para temini için senaryo haberler üretti.”

Bu cümlelerinin hemen ardından da Erhan Tuncel’in verdiği bilgilerle ilgili son raporun Nisan 2006’da hazırlandığını ve bunda da kayda değer bir bilginin yer almadığına vurgu yaptı.

Ramazan Akyürek bunları yazarken, Erhan Tuncel’in resmi bir devlet görevlisi olmadığını gözden kaçırmışa benziyordu.

Tuncel yalnızca bir emniyet muhbiriydi.

Yani onun verdiği ipuçlarını araştırmak, rapor haline getirmek Trabzon İstahbarat Şubesi’ndeki “abilerinin” göreviydi. İhmal varsa orada aranmalıydı.

Muhbirin ya da teknik adıyla Yardımcı İstihbarat Elemanı’nın görevi suçu önlemeye çalışmak olmadığı gibi, bilgi verdiği konu hakkında tüm detaylara sahip olmak da değildir.

Muhbir yalnızca bilgiyi verir, gerekli araştırmayı yapmak devlet memuru olan istihbarat görevlisine düşer.

Bununla birlikte eğer 2006 Şubat ayından itibaren güven bunalımı doğmuşsa, muhbirlikten çıkarmak için neden 2006 yılı Kasım ayına kadar beklenildi?

Öte yandan Akyürek’in Tuncel hakkındaki tespitlerine katılmak oldukça güç. Çünkü Şubat ayında güven bunalımı yaşadığını söylediği muhbirin verdiği bilgiye dayalı olarak polis memuru Muhittin Zenit 12 Nisan 2006 tarihinde bir F4 istihbarat raporu de yazmış, bunu Ankara’ya da göndermişti.

Tuncel’in verdiği bilgilere dayalı olarak hazırlanan ve Ankara Emniyet İstihbarat Daire Başkanlığı’na gönderilen tüm F4 raporlarında olduğu gibi bunların üzerinde de Trabzon Emniyet Müdürü Ramazan Akyürek’in imzası vardı. Madem güvenilmez bilgiydi neden altına imzasını atmıştı?

Şimdi Erhan Tuncel’in verdiği bilgiye göre 12 Nisan 2006’da polis memuru Muhittin Zenit’in yazdığı ve Ankara’ya da gönderilen F4 raporunu okuyalım.

“Daha önceden de size anlattığım Yasin Hayal’in İstanbul ilinde AGOS gazetesi Genel yayın Yönetmeni Hrant Dink isimli şahsa yönelik eylem gerçekleştirmeyi düşündüğünü söylemiştim.

Bu fikrinden sonra Yasin ile sizin talimatınız gereği devamlı olarak görüşüyorum ve bu süreçte böyle bir eylemi yaptığı takdirde hem kendisinin hem de ülkemizin büyük zarar göreceği konusunu işliyorum.

Halen kendisi Pelitli beldesinde Milliyetçi Hareket Partisi’nin mahalli irtibat bürosu olarak faaliyet gösteren bir kahvehane’nin işletmeciğini aldı ve çalıştırıyor. Aynı zamanda Pelitlispor’da futbolcu lisansı alarak top oynamaya başladı.”

Gerçekten de istihbaratçılar açısından önemsiz sayılabilecek bu bilgiler F4 raporu haline getirilip ilgili makamlara gönderilirken, “Yasin Hayal Zeynel Abidin Yavuz diye bir tetikçi buldu. Eylemi böyle gerçekleştirecek” şeklindeki sözleri ne Muhittin Zenit, ne daha sonra onunla ilgilenen polisler tarafından kayda değer görülüp raporlaştırılmamıştı.

Polisler ağız birliği etmişçesine konuşurken Erhan Tuncel, olayları başka türlü anlatıyordu.

Erhan Tuncel yargılandığı İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nde verdiği ifade de Hrant Dink’in Agos gazetesi önünde ensesinden, Yasin Hayal’in yönlendireceği kişi ya da kendisi tarafından vurulacağı konusunu irtibatlı olduğu sekiz kişiye söylediğini açıkladı.

Bunlar;

Muhittin abi (Muhittin Zenit),

Memduh abi (Mehmet Ayhan),

Özgür abi (Özkan Mumcu),

İstihbarat Şube Müdürü (Engin Dinç),

Renkli gözlü müdür yardımcısı (Ercan Demir)’di.

Diğer üç kişi de onların yanında gelen ve araç kullananlar.

İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek dahil yukarıda adları geçen tüm polisler, Erhan Tuncel’in, ‘Zeynel Abidin Yavuz’un, Dink’i öldürmek için tetikçi olarak belirlendiğine dair bilginin güvenilmez olduğunu söylüyordu.

Akyürek’de tüm polisler gibi Tuncel’in, buluşmalara zaman zaman gelmemesi, bilgi saklamaya çalışması, sıklıkla yalan söylemesi, zaman zaman verdiği bilgilerin birbiriyle çelişmesi, güvensizlik oluşmasına neden olacak tavırlar sergilemesi, sıkça para talebinde bulunması ve para temini için senaryo haberler üretmesi, nedeniyle güvenilmez olduğunu söyledi.

Ancak ortaya yeni çıkan bulgular, asıl polislerin Tuncel hakkında sarf ettiği sözlerin ne kadar güvenilir olduğunu tartışılır hale getirecekti.

Ramazan Akyürek’in ifadesine göre Tuncel ile Polis arasında Şubat 2006’dan itibaren güven problemleri yaşandı.

Ancak aynı polis Erhan Tuncel’in Nisan ayında verdiği bilgiyi de raporlaştırdı.

Bu da yetmezmiş gibi Erhan Tuncel 2006 Mayıs ayının ortasına doğru Trabzon İstihbarat Şube Müdürü Engin Dinç tarafından Emniyete çağrıldı.

Tuncel, bu görüşmede, Yasin Hayal’in Dink’i öldürmesi için Zeynel Abidin Yavuz’u ayarladığını İstihbarat Şube Müdürü Ergin Dinç’e de söyledi.

Her muhbirden daha fazla önem verildiği belli olan Tuncel’i tanışmak için makamına çağıran Dinç, odadaki polislere, “Bu adama dikkat edin 1 sene yatar bir iş verir bu çok önemli” demişti.

Madem Erhan Tuncel güvenilmez bir elemandı o zaman övülmesi değil uyarılması, hatta elemanlıktan çıkarılması gerekmez miydi?

Bu görüşmeyi Muhittin Zenit’in ayarlaması, görüşmeden sonrada Tuncel ile Özgür kod adlı Özkan Mumcu isimli polis memurunun ilgilenmesi Emniyet’teki görüşmenin 2006 yılı Mayıs ayının 10’u ile 15’i arasında bir tarihte gerçekleştiğini gösteriyor.

Oysa Ramazan Akyürek bile Dink davasının görüldüğü mahkemeye yazdığı yazıda Muhittin Zenit ya da diğer istihbarat personelini şöyle savunuyordu:

“Söz konusu bilgi (Hayal’in Zeynel Abidin Yavuz’a Dink’i öldürteceği) Polis Memuru Muhittin Zenit’e ulaşmış olsa bile raporlaştırmaya uygun bulunmamış olabilir ki; bu husus Erhan Tuncel’in güven telkin etmeyen durumu dikkate alındığında, istihbarat usul ve yöntemleri açısından normal bir husus olarak kabul edilmektedir.”

Erhan Tuncel, Zeynel Abidin Yavuz konusunu sadece Zenit’e değil, Özgür ve Memduh kod adlı polis memurlarına, İstihbarat Şube Müdürü Engin Dinç’e de söylediğini anlatmıştı.

Hatta 2006 yılı Temmuz ayı sonlarında Memduh kod adlı istihbarat memurunun yanında Yasin Hayal’in Dink’i Zeynel Abidin Yavuz’a vurduracağını renkli gözlü olarak tarif ettiği Emniyet Amiri Ercan Demir’e de sözlü olarak rapor ettiğini söylemişti.

Tuncel’in ifadesindeki tarife göre Ercan Demir olduğu anlaşılan Emniyet Amiri Tuncel’in verdiği bilgiyi araştıracağına ona, “Ne verdin lan kendi kafanda senaryo yapıyorsun, benim 25 yıllık deneyimim var yeme bizi” demişti.

MÜFETTİŞLER’İN TRABZON İNCELEMELERİ

Mülkiye Müfettişi Şükrü Yıldız ile Mehmet Ali Özkılıç, 5 Şubat 2007 tarihinde hazırladıkları ve İstanbul Polisini kusurlu, Trabzon Polisini ise aklayan araştırma raporundan sonra incelemelerini genişlettiler.

İncelemelerin temelini ise Erhan Tuncel’in 22 Ocak 2007’de İstanbul Terörle Mücadele Şubesi’nde verdiği ancak 25 Ocak 2007 tarihli tespit tutanağına bağlanan sözleri oluşturuyordu.

22 Şubat 2007 tarihli ikinci raporda araştırılan konu, 24 Ekim 2004 tarihinde McDonald’s’ın bombalanması eylemini gerçekleştiren Yasin Hayal ile birlikte Erhan Tuncel’in bu eylemdeki rolüydü. Bombanın Erhan Tuncel tarafından hazırlandığı konusu araştırılacaktı.

İkinci konu ise Hayal’in eylem sırasında giydiği ve patlama anında yaralanması sonucu kanlanan pantolonun Tuncel tarafından emniyet yetkililerine verildiği halde delil olarak kullanılmadığı oldu.

Üzerinde durulan üçüncü nokta ise bombayı bizzat hazırlayan Erhan Tuncel’in, Trabzon Emniyeti tarafından polis muhbiri olmaya razı edilerek soruşturma dışına çıkarılmasıydı.

Konusu ayrı olsa bile, sonuçları açısından 22 Şubat 2007 tarihli rapor ile 5 Ağustos 2007 tarihli rapor da Trabzon Polisinin durumunu değiştirmeyecekti.

İşin ilginci Mülkiye Müfettişleri Dink Cinayeti’ndeki ihmalini araştırdığı Trabzon Polisi hakkında hazırladıkları 5 Ağustos 2008 tarihli en son ve uzun raporda Emniyet Müdürleri Ramazan Akyürek, Reşat Altay ve İstihbarat Şubesi yetkili ve görevlileri hakkında “soruşturma açılmasına gerek” görmeyerek “Trabzon Dosyasının” üzerine önemli bir ağırlık koyacaklardı.

KANLI PANTALON

Şimdi gelelim 22 Şubat 2007 tarihli rapora.

Müfettişlerin ifadesini aldığı Trabzon Terörle Mücadele Şubesi Müdürü Yahya Öztürk, istihbarat memuru Muhittin Zenit ve diğer polisler kanlı pantolon olayını doğrulurken, nedense Tuncel’in eylemdeki rolü hakkındaki iddiaları hep bir ağızdan reddettiler.

Oysa bu olayın Tuncel dışında da başka tanıklar vardı.

Erhan Tuncel bombalamadaki rolünü ve Emniyete muhbir yapılması sürecini şöyle anlatmıştı:

Mc Donals eylemi sonrasında Trabzon Terörle Şube Müdürlüğü tarafından gözaltına alındım. Ben gözaltında iken eylemle alakalı herhangi bir bilgi vermedim. Daha sonrasında Trabzon Terörle Mücadele Şubesi’nden serbest bırakıldım. Serbest bırakıldıktan bir gün sonra üniversiteden hocam olan Hüseyin Tan ‘Bana gel bulaşalım ve bu olayı konuşalım’ dedi. Ben de Hüseyin Tan hocayla Trabzon’da bir çay bahçesinde buluştuk. Yanında Emre isimli (şahıs) vardı. (Emre isimli şahısın soy ismi “Altunbaş”dır). Emre bana “olayda benim katkımı bildiğini, ancak bu konuda benimle telefonla irtibata geçecek istihbaratçı olduğunu bildiği şahısların bana işi çözmek için yardımcı olmam konusunda bilgiler soracaklarını” söyledi.

Aynı gün içerisinde beni cep telefonum olan (0535-609 71 23) telefonla arayan şahısla buluştum. Beni alıp içerisinde (2) kişi olan bir oto ile Trabzon’da Akçaabat mevkiinde bir yerlere götürdüler. Bu şahıslar ismini sonradan öğrendiğim Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü’nden (Ahmet kod) M.Z. (Muhittin Zenit) ve Ankara’dan geldiğini öğrendiğim şahıslardı.

Bana ‘çok büyük ceza yatarsın, her şeyden haberimiz var, Yasin Hayal’in yerini bize söyle’ dediler.

Ben de olaydaki bombayı kendimin hazırladığını, Yasin Hayal’in bombayı koyduğunu tüm detaylarıyla anlattım. Hatta Yasin Hayal’in eylemde giymiş olduğu ve evime geldiğinde kanlı gördüğüm pantolonunun çöpte olduğunu söyleyerek o pantolonu gelen görevlilere verdim. Pantolonu aldılar ve benden Yasin Hayal’in yerini bulmamı istediler. Bu konuda yardımcı olursam, bana da kendilerinin yardımcı olacaklarını söylediler.

….aynı araçta beraberce Yasin Hayal’in gideceği yerleri dolaştık…

…M.Z. bu kanlı pantolonu delil olarak kullanırsa bana bir zararı olup olmadığını sordu. Ben de bunun kesinle bana zarar vereceğini…kullanmamalarını söyledim.

30.10.2004 tarihinde Yasin Hayal İstanbul İlinde yakalandı ve Trabzon’a getirildi. İfadesi alınmış, ifadesinde benden bahsetmediğini öğrendim.

Yasin Hayal tutuklandıktan sonra…M.Z. ile buluştuk.

Bana “Bundan sonra sen bir devlet görevlisisin, kontrolümüz altındasın, aileni araştırdık.

Temiz bir Türk genci olduğunu tespit ettik, bundan sonra da seni illegal olan hiçbir şeyde görmek istemiyoruz, sadece gözlemci olarak kal, her konuda bize haber vereceksin, okulu bitirsen de bizimle olacaksın, sürekli kitap okuyacaksın, Yasin Hayal gibi gençlerin olmaması için mücadele edeceksin” dedi. Bana Mehmet Kurt kod ismini verdi…”

Ancak Müfettişler Şükrü Yıldız ile Mehmet Ali Özkılıç, yalnızca haklarında iddia bulunan polislerin ifadeleriyle yetinmiş, Erhan Tuncel’in ifadesinde adları geçen Üniversite öğretim üyesi Hüseyin Tan ile Öğrenci Derneği Başkanı Emre’nin ifadesine başvurmamıştı.

Başvursalardı belki de Hüseyin Tan’ın, soruşturmayı yürüten İstanbul Cumhuriyet Savcılığı’na anlattığı şeyleri daha erken öğrenmiş olacaklardı.

Hüseyin Tan’ın ifadesi Tuncel’inkiyle aynıydı. Tan olayı şöyle anlatıyordu:

Erhan Tuncel arada sırada ziyaretime gelirdi. Kendisini bu sebeple tanırım. McDonald’s olayından yaklaşık bir hafta önce karşılaştığımda kendisi bana bazı olaylara sinirlendiğini HSCB Bankı bombalayabileceği şeklinde sözler söyledi.

Mc Donalds’ın bombalanmasından kısa bir süre sonra telefonumdan KTÜ Öğrence Derneği Başkanı olan Emre Altuntaş beni aradı. Bana Erhan Tuncel’in bu olayla ilgisi olduğunu, bu hususu istihbaratçıların bildiğini ve Erhan’a ulaşmak istediklerini söyleyerek, istihbarat polislerinin yanında olduğunu görüşmek istediklerini söyledi. Telefonla görüştüğümüz ancak hiç yüzünü görmediğim istihbarat polisine telefonda eğer bu eylemi gerçekleştirmiş ise kafasını gözünü kırın dedim. Onlar da bana Erhan’a ulaşmak istediklerini söylediler. Bunun üzerine ben Erhan’ı arayarak Trabzon’ da Meydan Park’ta Emre Altunbaş ile buluşturdum. Ben de yanlarındaydım.

Burada Emre Altuntaş, Erhan Tuncel’e polislerin her şeyi bildiğini Yasin’in yerini söylemesi halinde kendisine bir şey yapmayacaklarını, Yasin yakalandığı taktirde McDonald’s’a gittiğini, yemek istediğini ancak parası olmadığı için yemek vermemeleri sebebiyle kızarak torbaya topladığı çivi ve malzemelerle eylemi yaptığı şeklinde ifade vermesini anlatıyordu.

Ayrıca Emre, Erhan’a polisler bu işi senin organize ettiğini, senin başının altından çıktığını biliyorlar şeklinde söylüyordu. Meydan Parkı’nda Emre ile Erhan’ın yaptıkları bu konuşmalar sonrasında Emre, Erhan’ı alarak polislerle görüşmeye götürdü…”

Müfettişler 22 Şubat 2007 tarihinde raporlaştırılan araştırmada kendilerinin daha fazla ileri gidemeyeceklerini ve soruşturmayı doğrudan Trabzon Cumhuriyet Savcılığı’nın yürütmesi gerektiğini şöyle anlattılar:

“İleri sürülen iddiaların polisin adli görevi sırasında meydana geldiğinin anlaşılmasıyla müfettişliğimizde yürütülen araştırma durdurulmuştur.

İddia konusu olayların 24.10.2004 tarihinde McDonald’s’a bomba atılması olayından hemen sonra suçlu ve suç delilleri arandığı sırada meydana geldiği, suçun işlenmesiyle polisin adli görevinin başladığı, ileri sürülen iddiaların polisin adli görevi sırasında meydana gelen olaylara ait olduğu, haklarında adli makamlarca genel hükümlere göre doğrudan soruşturma yapılması gerektiği anlaşıldığından, dosya ve belgelerin Trabzon Cumhuriyet Savcılığı’na verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.”

Ancak ne müfettişlerin bu talebi ne Dink ailesinin başvuruları ne de İstanbul Cumhuriyet Savcılığı’nın Trabzon polisinin “11 kusurunu” gösteren suç duyurusu savcılık nezdinde yapılan girişimlerden bir sonuç alınmasını sağlamayacaktı.

Hiçbir başvuru, Trabzon Emniyet Müdürleri Ramazan Akyürek, Reşat Altay ve İstihbarat Şubesi görevlileri hakkında soruşturma açtırmaya yetmeyecekti.

Bunların arasında Trabzon Emniyeti hakkında delil karartma iddiası bulunsa bile.

TRABZON EMNİYETİ’NDE DELİL KARATMA

Yönlendirme, yanıltma ve yalan Dink dosyasının içine nüfuz etmişti bir kere. Yukarıda birçok örneğini verdiğimiz yanıltma, yönlendirme, gizleme gibi delil karartma iddiası da önemliydi.

İstanbul Cumhuriyet Savcılığı Trabzon Polisi’nin Erhan Tuncel, Yasin Hayal, Tuncay Uzundal ve diğer sanıkların cep telefonu mesajlarının içeriğini istediğinde Trabzon Polisi’nin mesaj içeriklerini değiştirdiği ortaya çıktı.

Dink’i öldürtme hazırlığı yapan Yasin Hayal cinayetten bir ay önce 16 Aralık 2006 tarihinde Erhan Tuncel’in evine geldi.

O sırada evde bulunan arkadaşı Tuncay Uzundal’a “7.65 mm mermi lazım” dedi ve Erhan’ı nerede bulacağını sordu. Uzundal, Tuncel’in Salih Hacısalihoğlu’nun yanında olduğunu söyledi.

Tuncay Uzundal bu konuyla ilgili verdiği ifade de Yasin Hayal’in kendisine ait cep telefonundan Erhan Tuncel’e, “Salih Abi’de 7.65 mm. mermi vardır, ondan iste” içeriğinde bir mesaj çektiğini söyledi.

Erhan Tuncel de buna kızarak “Tuncayyyyy” şeklinde cevap mesajı gönderdi.

Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nden alınan ses ve mesaj kayıtlarını içerir DVD ve yine Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nce hazırlanan SMS kayıtlarına ilişkin iletişim tespit tutanağı içerisinde yapılan incelemede, Tuncay Uzundal’ın cep telefonundan Erhan Tuncel’e ait cep telefonuna gönderilen 16.12.2006 saat: 22.50.41 tarihli “Salih Abi’de 7.65 mm mermi vardır, ondan iste” olan mesaj içeriğinin “Yasin abi burada erken gel” şeklinde değiştirildiği belirlendi.

Erhan Tuncel’in cep telefonundan Tuncay Uzundal’a ait cep telefonuna gönderdiği 16.12.2006 saat 22.50.48 tarihli mesaj içeriği ise değiştirilmeyip “Tuncayyyyyyy” şeklinde kalmıştı.

Erhan Tuncel ve Tuncay Uzundal yargılandıkları İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülmekte olan dava ile polis ve savcılık ifadelerinde de mesajın “Salih Abi’de 7.65 mm. mermi vardır, ondan iste” cevabında “Tuncayyyyyyy” şeklinde olduğunu söylediler.

Yani Trabzon’dan gelen mesaj kayıtlarında oynama yapılmıştı.

Dink Cinayeti’ni soruşturan İstanbul Cumhuriyet Savcılığı, iddianame ile aynı tarihte 20 Nisan 2007 tarihinde Trabzon Cumhuriyet Savcılığı’na 11 maddelik suç duyurusunda bulundu.

İstanbul Savcılığı’nın “görevsizlik” kararı ile gönderdiği ve soruşturulması istenen maddeler arasında, 24 Ekim 2004 günü McDonald’s’a atılan bombayı hazırlayan Erhan Tuncel’in bu suçu bilindiği halde Yardımcı İstihbarat Elemanı yapılması vardı.

Savcılığın tespitlerine göre:

Yasin Hayal, Savcılığa gönderdiği bir mektupta Erhan Tuncel ile Trabzon Terörle Mücadele Şubesi Müdürü Yahya Öztürk hakkında iddialarda bulundu.

Hayal, mektubunda Öztürk’ün, Hrant Dink’in öldürülmesi eylemi öncesinde Erhan’a “Bu bayrak düştü ya Yasin kaldıracak ya Erhan kaldırır, bu görev sizin” dediğini bildiriyordu. Tuncel’de verdiği ifadelerde bunu doğrulayarak, “Yahya Öztürk bana ‘bu bayrağı ya sen kaldıracaksın ya Yasin kaldırır” şeklinde ifade vermişti..

Yasin Hayal’in babası Bahattin Hayal Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığı’na verdiği ifade de McDonald’s bombalamasından 2-3 gün sonra evinde Emniyet ve Jandarma tarafından arama yapıldığını ve Yahya Öztürk’ün kendisine, “Yasin bundan sonra daha iyi yaşayacak, kısa süre sonra Yasin inşallah çıkar, az bir ceza alır, biz de raporlarımızı ona göre düzenleriz, kendisi de kurtulur” dediğini ve Yahya Öztürk’ün cep telefonunu çıkartarak gösterdiği ekranında Muhsin Yazıcıoğlu’nun resmini gördüğünü, ayrıca cebinden Kuran’ı Kerim çıkartarak “biz bununla hareket ediyoruz, bayrak düştüğü yerden kalkar, Yasin gibiler bu bayrağı kaldıracak, bizim gibi insanlar bu koltuklarda oturursa bu ülkenin geleceğinden şüphe olmaz, yere düşen bayrak kalkar” dediğini anlattı.

Bahattin Hayal, Hrant Dink eyleminden sonra tekrar Emniyet Müdürlüğü’ne çağrıldığında Yahya Öztürk’ün yanına geldiğini ve “beni tanıdın mı” şeklinde sorduğunu söyledi.

Gerçekten de bu eylem nedeniyle Yasin Hayal’de kısa süre sonra tahliye edildi.

TEM Şube Müdürlüğü’ne ikinci kez “nezaket ziyaretinde” bulunduğu sırada Yahya Öztürk, Yasin’e “suçlu insanlar gezerken masum insanları bombaladınız, toplumumuzu görüyorsun, Müslümanız deyip şeriata söverler” dedi.

İstanbul Cumhuriyet Savcılığı başka konuların da soruşturulmasını istemişti.

Bunların arasında Erhan Tuncel’in, McDonald’s’da meydana gelen bombalama eylemi sonrasında Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nde Muhittin Zenit’in kendisi ile irtibat kurarak bu eylemden sorumlu tutulmaması karşılığında Yardımcı İstihbarat Elemanı yapılması konusu da vardı.

Tuncel bombalama olayı sonrasında yaralı olan Yasin Hayal’in kanlı pantolonunu evinde çöp kutusunda sakladığı daha sonra da bu pantolonu görevlilere teslim ettiğini anlattı.

Ayrıca İstanbul Cumhuriyet Savcılığı tarafından, katil Ogün Samast’ın yakalanmasından sonra Erhan Tuncel’in Trabzon İstihbarat Şubesi’ne 20 Ocak 2007 gecesi girip 21 Ocak 2007 sabahı 10.30’a kadar kalmasıyla ilgili soruşturma yapılması isteniyordu.

Erhan Tuncel ile Bayburt’ta bulunan Polis memuru Muhittin Zenit arasında Hrant Dink’in öldürüldüğü gün saat 16.44’te gerçekleşen telefon konuşması üzerinde de duruluyordu.

Hatırlanacağı gibi konuşmanın içeriğinden Muhittin Zenit’in, Dink’e yönelik saldırıyla ilgili oldukça fazla bilgi sahibi olduğu anlaşılıyordu.

Yine Jandarmanın -ki tüm boyutlarıyla ortaya çıktı- Dink’e yapılacak saldırı konusunda bilgi sahibi olduğu şeklindeki ifadelerin de soruşturmada değerlendirilmesi istendi.

Ancak Trabzon’da ilgili polislerin Dink Cinayeti’ndeki ihmalleri ile ilgili sis perdesi vicdanları rahatlatacak derecede kaldırılamadı. Tabii ki Jandarma boyutu hariç.

TRABZON, SONUÇSUZ UĞRAŞ

Trabzon Valiliği’nin, eski il Emniyet Müdürü Ramazan Akyürek başta olmak üzere diğer göreviler hakkında soruşturma izni vermeyişi Dink Cinayeti üzerindeki sis perdesini aralayamadı.

Şimdi sıra, bazıları tekrar olacak ama Dink öldürüldükten sonra yapılan soruşturmaları ve neden sonuçsuz kaldığını, Hrant Dink ailesinin sonuçsuz kalan uğraşlarını anlatmaya geldi.

Mülkiye Başmüfettişleri Şükrü Yıldız ile Mehmet Ali Özkılınç ve Jandarma Müfettişi Kıdemli Albay İsa Öztürk, Yasin Hayal’in akrabası Coşkun İğci’nin ifadelerinde yer alan Jandarma İstihbarat Personelinin Dink Cinayeti’ndeki ihmalini ortaya çıkarmak için 26 Ocak 2007 tarihinde inceleme yapmaya başladılar.

İğci ifadesinde Yasin Hayal’in Dink’i öldürmek için girişimde bulunduğu bilgisini jandarmaya verdiğini söylemişti.

İki hafta sonra 15 Şubat 2007 tarihinde yazılan rapor, Jandarma personeli hakkında inceleme yapılması ve soruşturma açılması için Trabzon Valiliği’ne gönderildi.

Jandarma Müfettişinin soruşturmaya yer olmadığı şeklindeki görüşünü içeren rapor hakkında Trabzon Valiliği’nin verdiği karar ilginçti. İki Jandarma görevlisi hakkında soruşturma izni verilince en baştaki görevlilere ulaşmak mümkün olabildi. Bu kararın ve soruşturmanın nereye vardığı ile ilgili ayrıntıları Dink Cinayeti’nde jandarmanın ihmali ile ilgili bölümde yeniden ele alacağız.

Önce Trabzon’da polislerle ilgili inceleme sonuçlarına değinelim.

İki mülkiye Başmüfettişi Şükrü Yıldız ile Mehmet Ali Özkılınç, nedense Erhan Tuncel’in 22 Ocak 2007 günü İstanbul Terörle Mücadele Şubesi’ndeki ifadesinde yer alan tüm iddiaları değil de bir kısmını inceleme ile ilgili inceleme yaptığını belirtmiştik.

Hatırlanacağı gibi 22 Şubat 2007 tarihili bu inceleme raporu şöyle başlıyordu:

“24.10.2004 günü Trabzon’daki McDonald’s’a bomba atılması eylemini Yasin Hayal ile Erhan Tuncel’in birlikte gerçekleştirdikleri, bombanın Erhan Tuncel tarafından hazırlandığı, Yasin Hayal’in eylem sırasında giydiği (kanlı) pantolonun Erhan Tuncel tarafından emniyet görevlilerine verildiği halde delil olarak kullanılmadığı, Erhan Tuncel’in emniyet adına Yardımcı İstihbarat Elemanı olmaya razı edilerek soruşturma dışına çıkarılması.”

Hakkında soruşturma yapılan isimler şöyle sıralanıyordu:

Terörle Mücadele Şubesi Müdürü Yahya Öztürk,

İstihbarat Şube Memuru Muhittin Zenit,

İstihbarat Şube Memuru Tevfik Cantürk,

Emniyet Amiri Ercan Demir,

İstihbarat Şube’de görevli Komiser Hüseyin Yılmaz.

Erhan Tuncel’in İstanbul’daki itirafları polislerin söyledikleri ile büyük ölçüde örtüşse de, nedense hep bir ağızdan, McDonald’s’a atılan bombayı Erhan Tuncel’in yaptığını bilmediklerini, Erhan Tuncel’in bir kanlı pantolon teslim ettiğini ama bunun kime ait olduğunu bilmediklerini söylüyorlardı. Kanlı pantolonu kimi hatırlıyor kimi hatırlamıyordu ama ortak noktaları, bunun önemli bir delil olmadığı düşüncesini yaratmalarıydı.

Bu polislerin söylediklerini okuduğunda, insanın, Yasin Hayal’in eylem sırasında giydiği kanlı pantolonun hiç de önemli bir delil olmadığına inanası geliyor.

Ayrıca müfettişler mi sordu, yoksa polisler mi anlatmak ihtiyacı hissetti bilinmez, Trabzon Terörle Mücadele Şube Müdürü Yahya Öztürk ve Tuncel’in bağlı olduğu İstihbarat Polisi Muhittin Zenit, Ramazan Akyürek ile Erhan Tuncel’in tanışmadığına özel bir vurgu yapıyordu.

Yahya Öztürk şöyle diyordu:

“O zamanki Trabzon Emniyet Müdürü Ramazan Akyürek’in şahısla (Erhan Tuncel) özel bir görüşme yaptığına tanık olmadım.”

Zenit ise daha kesin konuşuyordu; “O sırada Trabzon Emniyet Müdürü olan Ramazan Akyürek’in Erhan Tuncel’i tanımadığını biliyorum. Hiçbir Emniyet Müdürü de istihbaratçılar tarafından çalıştırılan haber elemanlarını tanımaz. Kendisiyle de hiç karşılaşmamıştır.”

Polisin, Erhan Tuncel’in, McDonald’s bombalamasında oynadığı rol bilindiği halde onu nasıl istihbarat elemanı yaptığı, Dink’e yönelik saldırı planlarını polislere bildirmesi gibi itiraflarını içeren şok ifadesi bir kenara bırakılmış, incelemeyi yapan iki müfettiş raporunu şu sözlerle bitirmişti:

İleri sürülen iddiaların polisin adli görevi sırasında meydana geldiğinin anlaşılmasıyla müfettişliğimizce yürütülen araştırma durdurulmuştur. Söz konusu olaylar polisin adli görevi sırasında meydana gelmesi nedeniyle, konunun Trabzon Cumhuriyet Savcılığı tarafından doğrudan soruşturulması.

Sonra Trabzon’da bu konuda müthiş bir sessizlik yaşanmaya başladı.

Ta ki, Yasin Hayal’in avukatı Fatih Çakır’ın ihbarına (!) dek.

AKYÜREK İLE ZENİT’İN YOLLARI

ANKARA’DA KESİŞİYOR

Mülkiye Müfettişleri Trabzon Polisi’nin ihmaliyle ilgili olarak en uzun ve kapsamlı incelemeyi Fatih Çakır’ın ihbarına dayanarak yaptı.

Rapordaki şaşırtıcılık girişinden itibaren başlıyordu.

Şikâyetçi bölümünde Rakel Dink ve aile üyelerinin 15 Mart 2007 tarihinde İstanbul Cumhuriyet Savcılığı’na verdikleri dilekçe yer alıyordu. Müfettiş, Dink ailesinin dilekçesini parça parça alarak şikâyete şöyle yer vermişti:

Hrant Dink’in öldürüleceği konusunda bir tanesi ekte sunduğumuz 17.02.2006’da Trabzon Emniyet Müdürlüğü’ne yapılan İstanbul Emniyet İstihbarat Şube Müdürlüğü’ne ve Emniyet Genel Müdürlüğü İstihbarat Daire Başkanlığı’na iletilmiş 17 ihbar bulunduğu anlaşılmaktadır… Trabzon Emniyet Müdürlüğü ….ihbarda adı geçen şüphelilerle ilgili neler yapıldığı… Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nce ne gibi önlemler alındığının...

Dink ailesinin 15 Mart 2007 tarihinde Emniyet Genel Müdürlüğü, İstihbarat Dairesi Başkanlığı Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nün hakkında inceleme yapılması talebi Yasin Hayal’in avukatı Fatih Çakır’ın 26 Haziran 2007 tarihli “ihbarıyla” gerçekleşecekti.

Madem bu incelemenin yapılması gerekiyordu, neden Dink ailesinin dilekçe verdiği 15 Mart 2007’de başlamadı da avukat Çakır’ın üç ay sonra verdiği dilekçe ile gerçekleştirildi?

Bu da ayrı bir soru olarak duruyor.

Dönemin Trabzon Emniyet Müdürü Ramazan Akyürek’in ilk kez ifade vermesine neden olan bu araştırmanın konusu, “Hrant Dink’in 19.01.2007 tarihinde İstanbul’da öldürülmesi olayında, Trabzon Emniyet Müdürlüğü görevlilerinin suçların önlenmesi hakkındaki memuriyet görevlerini gereği gibi yapmamaları” olarak belirlenmişti.

Raporun girişinde öğrenme tarihi olarak 26 Haziran 2007 yazılmıştı. Yani cinayetten beş ay sonra Trabzon Emniyeti’nin ihmali inceleme konusu haline gelmişti.

Dediğimiz gibi o da Yasin Hayal’in avukatının ihbarıyla.

Haklarında inceleme yapılan kişiler ise şunlardı:

Ramazan Akyürek

Reşat Altay

Engin Dinç

Faruk Sarı

Ercan Demir

Muhittin Zenit

Özkan Mumcu

Mehmet Ayhan

Yukarıdaki listeye dikkatli bakanlar, Erhan Tuncel’in Trabzon’dayken bağlı olduğu ve Dink’in ensesinden vurulacağını bilen istihbaratçı Polis Memuru Muhittin Zenit’in adres bilgisine şaşırabilirler.

Çünkü 2006 yılı Haziran ayı ortasından sonra Bayburt’ta görev yapan Zenit, raporun hazırlandığı 2007 yılı Temmuz ayında adres olarak Ankara’da Ramazan Akyürek’in başında olduğu İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nı vermişti.

Zenit’i üç yıllık Bayburt görevini tamamlamadan İstihbarat Dairesi Başknlığı’na alınmasının herhalde önemli bir sebebi vardır. Belki de geçici bir görevle Ankara’ya gelmiştir diye düşünerek bu bahsi burada kapatmakta yarar var.

“MÜFETTİŞ RAPORU YANLIŞ VE EKSİKTİR”

Şimdi dönelim Mülkiye Başmüfettişi Şükrü Yıldız’ın hazırladığı 5 Ağustos 2007 tarihli rapora…

Raporun sonuç kısmında, haklarında inceleme yapılan Trabzon Emniyet Müdürlüğü yetkililerinin görevlerini yerine getirdikleri ve kusurları olmadığı belirtilerek Akyürek ve Altay başta olmak üzerine diğer polisler hakkında “soruşturma izni verilmemesi” talep edildi.

Trabzon Valiliği de iki gün sonra 7 Ağustos 2007 tarihinde adı geçenler hakkında soruşturma izni verilmemesi kararı aldı.

“Mülkiye Müfettişi Şükrü Yıldız’ın, Trabzon Emniyet Müdürlüğü görevlilerinin suçların önlenmesi hakkındaki memuriyet görevlerini gereği gibi yerine getirdikleri, üzerlerine atılacak herhangi bir kusur bulunmadığı tespiti ve haklarında soruşturma izni verilmemesi gerektiği hakkındaki raporu ciddi şekilde yanlış ve eksiktir.” Dink ailesinin avukatları Valiliğin kararının iptali için Trabzon Bölge İdare Mahkemesi’ne yaptıkları itiraz dilekçesinde bu tespite yer vermişlerdi.

Ardından, o güne kadar alınmış ifadelerle parça parça yazılmış raporlardaki dağınık bilgileri bir araya getirerek kendi bakış açılarıyla, üç bölümde Trabzon Polisi’nin kusurlarını ortaya döktüler.

Bu kusurlardan birincisi, Erhan Tuncel’in, 2004 yılında McDonald’s bombalama olayındaki rolü bilindiği halde, Trabzon polisi tarafından istihbarat elemanı yapılmasıydı.

İkincisi, Emniyet görevlileri suçların önlenmesi hakkındaki memuriyet görevlerini yerine getirmemeleri,

Üçüncüsü ve en vahimi Emniyet görevlileri Hrant Dink’in öldürülmesinden sonra olaya ilişkin delilleri karartma çabası içine girmeleriydi.

DİNK AVUKATLARINA GÖRE

TRABZON POLİSİNİN GÜNAHLARI…

Dink ailesinin avukatları da 24.09.2007 tarihinde Trabzon’daki mahkemeye bir dilekçe göndererek, yapılan soruşturmanın eksik ile çelişkili yönlerine dikkat çekti. Dilekçede soruşturmanın seyri ile ilgili son derece önemli tespitler vardı.

Dink ailesinin avukatı Hakan Bakırcıoğlu’nun imzasını taşıyan, ancak Trabzon Adliyesi’nin tozlu arşivlerine kaldırılan bu dilekçe, kitabın başından itibaren anlatmaya çalıştığımız birçok konunun tekrarı gibi gelecektir ama, bu tür tespitleri bir kez daha okumak konuyu biraz daha açıklığa kavuşturmak bakımından önem taşıyor.

Şimdi Bakırcıoğlu’nun dilekçesine göz atalım:

I- ERHAN TUNCEL MC DONALDS ADLI İŞYERİNİN BOMBALANMASI VE ALTI (6) KİŞİNİN YARALANMASINA YOL AÇAN BOMBALAMA OLAYININ FAİLLERİNDEN BİRİ OLDUĞU VE BU DURUM TRABZON EMNİYET MÜDÜRLÜĞÜ GÖREVLİLERİ TARAFINDAN BİLİNDİĞİ HALDE ERHAN TUNCEL HUKUKA AYKIRI ŞEKİLDE YARDIMCI İSTİHBARAT ELEMANI YAPILMIŞ VE DAVANIN DIŞINDA TUTULMUŞTUR.

1- Erhan Tuncel’in McDonald’s olayını Yasin Hayal ile birlikte gerçekleştirdiğini emniyet güçleri açıkça bilmektedir. Aşağıda Erhan Tuncel’in beyanları ve birkaç kişinin beyanı yer almaktadır.

a-Erhan Tuncel 25.01.2007 (gerçekte 22 Ocak’ta yapıldı y.n.) tarihli İstanbul Terörle Mücadele Şube Müdürlüğündeki sekiz (8) polis memurunun imzasının bulunduğu mülakatında, McDonald’s eylemi sonrasında Trabzon Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü tarafından gözaltına alındığını söyledikten sonra: “Ben gözaltında iken eylemle alakalı herhangi bir bilgi vermedim. Daha sonrasında Trabzon Terörle Mücadele Şubesi’nden serbest bırakıldım.

Serbest bırakıldıktan bir gün sonra üniversiteden hocam olan Hüseyin Tan bana ‘gel bulaşalım ve bu olayı konuşalım’ dedi. Ben de Hüseyin Tan hocayla Trabzon’da bir çay bahçesinde buluştuk. Yanında Emre isimli (şahıs) vardı. Emre isimli şahısın soy ismi “Altunbaş”tır. Emre bana “olayda benim katkımı bildiğini, ancak bu konuda benimle telefonla irtibata geçecek şahısların istihbaratçı olduğunu bildiği şahısların bana işi çözmek için yardımcı olmam konusunda bilgiler soracaklarını” söyledi.

Aynı gün içerisinde beni cep telefonum olan (0535-609 71 23) telefonla arayan şahısla buluştum. Beni alıp içerisinde (2) kişi olan bir oto ile Trabzon’da Akçaabat mevkiinde bir yerlere götürdüler. Bu şahıslar ismini sonradan öğrendiğim Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü’nden (Ahmet kod) M.Z. (Muhittin Zenit) ve Ankara’dan geldiğini öğrendiğim şahıslardı.

Bana “Çok büyük ceza yatarsın, her şeyden haberimiz var, Yasin Hayal’in yerini bize söyle” dediler. Ben de olaydaki bombayı kendimin hazırladığını, Yasin Hayal’in bombayı koyduğunu tüm detaylarıyla anlattım. Hatta Yasin Hayal’in eylemde giymiş olduğu ve evime geldiğinde kanlı gördüğüm pantolonunun çöpte olduğunu söyleyerek o pantolonu gelen görevlilere verdim. Pantolonu aldılar ve benden Yasin Hayal’in yerini bulmamı istediler. Bu konuda yardımcı olursam, bana da kendilerinin yardımcı olacaklarını söylediler.

… aynı araçta beraberce Yasin Hayal’in gideceği yerleri dolaştık…

… M.Z. bu kanlı pantolonu delil olarak kullanırsa bana bir zararı olup olmadığını sordu. Ben de bunun kesinle bana zarar vereceğini… kullanmamalarını söyledim.

30.10.2004 tarihinde Yasin Hayal İstanbul İlinde yakalandı ve Trabzon’a getirildi. İfadesi alınmış, ifadesinde benden bahsetmediğini öğrendim.

Yasin Hayal tutuklandıktan sonra… M.Z. ile buluştuk. Bana “Bundan sonra sen bir devlet görevlisisin, kontrolümüz altındasın, aileni araştırdık. Temiz bir Türk genci olduğunu tespit ettik, bundan sonra da seni illegal olan hiçbir şeyde görmek istemiyoruz, sadece gözlemci olarak kal, her konuda bize haber vereceksin, okulu bitirsen de bizimle olacaksın, sürekli kitap okuyacaksın, Yasin Hayal gibi gençlerin olmaması için mücadele edeceksin” dedi. Bana Mehmet Kurt kod ismini verdi…” demiştir.

b-Erhan Tuncel’in ifadesinde geçen Karadeniz Teknik Üniversitesi’nde öğretim görevlisi olan Hüseyin Tan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’na 19.03.2007 tarihinde “tanık” sıfatı ile verdiği ifadede: “...arada sırada ziyaretime gelirdi. Kendisini bu sebeple tanırım. McDonald’s olayından yaklaşık bir hafta önce karşılaştığımda kendisi bana bazı olaylara sinirlendiğini HSCB Bankı bombalayabileceği şeklinde sözler söyledi.

McDonald’s’ın bombalanmasından kısa bir süre sonra telefonumdan KTÜ Öğrence Derneği Başkanı olan Emre Altuntaş beni aradı. Bana Erhan Tuncel’in bu olayla ilgisi olduğunu, bu hususu istihbaratçıların bildiğini ve Erhan’a ulaşmak istediklerini söyleyerek, istihbarat polislerinin yanında olduğunu görüşmek istediklerini söyledi. Telefonla görüştüğümüz ancak hiç yüzünü görmediğim istihbarat polisine telefonda eğer bu eylemi gerçekleştirmiş ise kafasını gözünü kırın dedim. Onlar da bana Erhan’a ulaşmak istediklerini söylediler. Bunun üzerine ben Erhan’ı arayarak Trabzon’ da Meydan Park’ta Emre Altunbaş ile buluşturdum. Ben de yanlarındaydım. Burada Emre Altuntaş, Erhan Tuncel’e polislerin her şeyi bildiğini Yasin’in yerini söylemesi halinde kendisine bir şey yapmayacaklarını, Yasin yakalandığı taktirde McDonald’s’a gittiğini, yemek istediğini ancak parası olmadığı için yemek vermemeleri sebebiyle kızarak torbaya topladığı çivi ve malzemelerle eylemi yaptığı şeklinde ifade vermesini anlatıyordu. Ayrıca Emre, Erhan’a polisler bu işi senin organize ettiğini, senin başının altından çıktığını biliyorlar şeklinde söylüyordu. Meydan Parkı’nda Emre ile Erhan’ın yaptıkları bu konuşmalar sonrasında Emre, Erhan’ı alarak polislerle görüşmeye götürdü…” demiştir.

Kaldı ki; Erhan Tuncel muhbir olduktan sonraki süreçte McDonalds patlamasının faillerinden biri olduğunu değişik kişilerle yaptığı sohbetlerde dile getirmiştir. Yani Erhan Tuncel’in McDonald’s’ın bombalanması olayındaki payı emniyetin teknik takip ve fiziki takip altına aldığı şahıslar tarafından da bilinmektedir. Hrant Dink’in öldürüleceği konusundaki “söylentiler”den ve bir “Yasin Hayal grubu”nun varlığından haberdar olan, Özkan Mumcu’nun 12.07.2007 tarihli müfettişlik ifadesinde belirttiği üzere Erhan Tuncel’in verdiği bilgileri “başka yollarla teyit ettiren” emniyetin bunu bilmemesi mümkün değildir.

a- Mustafa Öztürk 22.03.2007 tarihli İstanbul Terörle Mücadele Şubesi’ne verdiği ifade de “Daha sonra tarihini ve yerini hatırlayamadığım bir gün bir sohbet sırasında Erhan Tuncel, Yasin Hayal’in gerçekleştirmiş olduğu McDonald’s olayında ben de vardım dedi. Yorum yapmayarak kendisini dinledim” demiştir.

b- Tuncay Uzundal İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’na verdiği 01.02.2007 tarihli ifadesinde: “Erhan bana kendisi ile samimi olarak aynı eve taşınmamız sonrasında Mc Donald’s olayını anlattığı sıralarda McDonald’s’taki bombanın patlaması sonrasında polislerin kendi oturduğu eve nasıl baskın yaptıklarını, ellerinde akrepler olduğunu, daha sonra emniyete götürülerek kendisi ile anlaşma yapıldığını bu şekilde emniyette çalışmaya başladığını, bu anlaşma sayesinde davada yer almadığını ve hatta Yasin’in yakalanarak yargılanması sırasında şikâyetten vazgeçmelerini sağladığını anlatıyordu” (EK:4) demiştir.

c- Yasin Hayal Tekirdağ 2 Nolu F Tipi Cezaevi’nde İstanbul Cumhuriyet Savcılarına 06.02.2007 tarihinde verdiği ifadede: “…Erhan daha büyük ses getirecek ve Amerikan karşıtlığını gösterebilecek bir eylem planlamaya başladı, bu bağlamda ‘Trabzon’da Amerika’ya ait ne var’ şeklinde bana sordu ve o anda ‘McDonald’s’a bir eylem yapalım’ dedi ve bomba koyacağımızı, bombayı kendisinin hazırlayacağını bana söyledi… Bombayı imal ettiği sırada ben yanında yoktum… bu bomba hazırlanırken aynı tip bombadan iki tane daha küçük boyutlu numune gibi bomba da hazırlamış, ancak bunların içine çivi koymamış, sakin bir yerde ikimiz bu bombaları patlatarak deneme yaptık, başarılı olduğunu anladık… Bu şekilde 24.10.2004 tarihinde Trabzon meydanında bulunan McDonalds’ın önüne geldim, Erhan da beni 50 metre kadar geriden takip ediyordu, caddenin karşısına geçerek bir banka oturup gazete okur gibi yaparak beni izliyordu, ben elimde poşet içerisinde bulunan ve fitili dışarı sarkmış bombayı çakmakla ateşledikten sonra McDonalds’ın önüne bıraktım …” demiştir.

d- İrfan Özkan İstanbul Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü’ndeki 04.03.2007 tarihli ifadesinde: “…Erhan Tuncel bana McDonald’s eyleminde bombayı kendisinin hazırladığını söyledi…” demiştir.

2- Trabzon Emniyet Müdürlüğü ve özelde de Trabzon Emniyeti İstihbarat Müdürlüğü Erhan Tuncel’in 24.10. 2004 tarihinde McDonalds adlı işyerinin bombalanması olayında Yasin Hayal ile birlikte hareket ettiği bilgisine sahiptir. Bu konu ile bilgisine başvurulan polis memurları Erhan Tuncel’in olayla ilgisinin olduğunu bildikleri yolunda herhangi bir bilgiye sahip olmadıkları beyanlarının bir inandırıcılığı bulunmamaktadır.

Bu olaydan ötürü Erhan Tuncel’in arkadaşları ile kalmakta olduğu ev 26.10.2004 tarihinde Yasin Hayal’in bu eve sürekli gelip gitmesi ve kalması nedenleri ile Trabzon Terörle Mücadele Şubesi tarafından aranmış ve Erhan Tuncel ve ev arkadaşları ile birlikte gözaltına alınmış ve olayla ilgili olarak 27.10.2004 tarihinde de ifadesi alınmıştır. McDonald’s adlı işyerinin bombalanmasına ilişkin yargılamanın yapıldığı Trabzon Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2004/394 Esas ve 2006/250 Karar sayılı dosyası incelendiğinde görüleceği üzere Yasin Hayal’i bulmak için iki evde arama yapılmış bu evlerden biri Yasin Hayal’in ailesi ile birlikte ikamet etmekte olduğu ev diğeri ise Erhan Tuncel’in ikamet etmekte olduğu evdir.

Yasin Hayal McDonald’s’a bomba atma fiili sırasında ayağından yaralanmış ve pantolonu kanlanmıştır. Erhan Tuncel bu pantolonu İstihbarat Şube Memurlarına teslim etmiş ve bu olayı 25.01.2007 tarihli “Tespit Tutanağı”nda şöyle dile getirmiştir:

“Yasin Hayal’in eylemde giymiş olduğu ve evime geldiğinde kanlı gördüğüm pantolonunun çöpte olduğunu söyleyerek o pantolonu gelen görevlilere verdim. Pantolonu aldılar ve benden Yasin Hayal’in yerini bulmamı istediler… M.Z. (Muhittin Zenit) bu kanlı pantolonu delil olarak kullanırsa bana bir zararı olup olmadığını sordu. Ben de bunun kesinlikle bana zarar vereceğini… kullanmamalarını söyledim.”

Nitekim:

a) Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü’nde görevli polis memuru Muhittin Zenit Mülkiye Müfettişlerine 31.01.2007 tarihinde, Mülkiye Müfettişlerinin: “Erhan Tuncel Yasin Hayal’in eylemde giymiş olduğu kanlı pantolonu size verdi mi?” şeklindeki sorusuna verdiği yanıtta: “Evet verdi. İlk buluşmamızdan sonra Yasin Hayal’in evde olup olmadığına bakmak için ayrıldıktan sonra geri geldiğinde ‘Yasin Hayal yok, üzerini değiştirmiş, nerde olduğunu bilmiyorum ama pantolonu da budur’ dedi. Bu pantolonun paçasında biraz kan bulunmakta idi….”

Ve yine Muhittin Zenit İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nda 05.04.2007 tarihli ifadesinde bu olayı: “…Erhan ile buluştuğumuzda, Erhan bize Yasin Hayal’ in baktığı yerlerde olmadığını oradan ayrıldığını polislerin öğrenci evini basması nedeniyle öğrence evlerinde olamayacağını söyledi. Bu arada elinde bir poşet vardı. Poşetin içerisinde de Yasin Hayal’in olduğunu iddia ettiği bir pantolon vardı. Paltolunun paçasında bir leke vardı ancak bunun kan lekesi olup olmadığını ve hatta pantolonun rengini dahi hatırlamıyorum. Ben bu pantolonunu şubeye bırakarak, Erhan’ı takip etmek amacıyla tekrar Pelitli beldesine geri döndüm” biçiminde anlatmıştır.

Muhittin Zenit bu ifadesinin devamında Erhan Tuncel tarafından kendisine teslim edilen “kanlı pantolonu” kullanmama gerekçesini ise: “…Benim amacım McDonald’s eylemini delillendirmek değildi. Zaten eylemin faili belli idi. Eylemin faili Yasin Hayal’di ve onunla ilgili yeterli bilgi ve belge vardı. Bizim amacımız faili yakalamaktı ve olayla ilgili her türlü bilgi ve belgeyi toplamaktı” biçiminde açıklamaya çalışmıştır.

Yine Muhittin Zenit, Mülkiye Müfettişlerine verdiği 31.01.2007 tarihli ifadesinde: “…Yasin Hayal’in yaptığı McDonald’s bombalanması olayını Erhan Tuncel ile konuşup işleyerek yanlış olduğu konusunda ikna ettim… Yaralanan çocukların hepsi bizim çocuklarımızdı, burada yaralanan yabancı mı var Amerika’ya ne zarar verdi şeklinde Erhan’ı işledim” demektedir.

b- Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü’nde görevli polis memuru Tevfik Cantürk Mülkiye Müfettişlerine 21.02.2007 tarihinde, Mülkiye Müfettişlerinin: “Erhan Tuncel Yasin Hayal’in eylemde giymiş olduğu kanlı pantolonu size verdi mi?” şeklindeki sorusuna verdiği yanıtta: “Evet verdi. Erhan ile yaptığımız ikinci görüşmede Erhan, Yasin’in eylemde giymiş olduğu pantolonu getirdi. Ve bize verdi. Pantolonun kanlı olduğunu ben görmedim ve Yasin’e ait olduğuna da inanmadım. İnandırıcı gelmedi. Pantolonu ne yaptığımızı tam olarak hatırlamıyorum. Pantolonu Erhan’a ekip arkadaşım Muhittin geri vermiş olabilir” demek suretiyle yanıtlamıştır.

c- Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü’nde görevli polis memuru Ercan Demir Mülkiye Müfettişlerine 21.02.2007 tarihinde, Mülkiye Müfettişlerinin: “Yasin Hayal’in eylemde giymiş olduğu kanlı pantolondan bilginiz var mı?” şeklindeki sorusuna verdiği yanıtta: “Evet pantolonun varlığını hatırlıyorum… Kanaatimce arkadaşlarımızın alanda yaptıkları çalışma neticesinde veya Erhan Tuncel’in vasıtası ile gelmiş olabileceğini değerlendiriyorum. Ben pantolunu görmedim. İstihbarat Şube Müdürü’nün de muhtemelen bilgisi vardır” demek suretiyle yanıtlamıştır.

d- Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü’nde görevli polis memuru Hüseyin Yılmaz Mülkiye Müfettişlerine 21.02.2007 tarihinde, Mülkiye Müfettişlerinin: “Yasin Hayal’in eylemde giymiş olduğu kanlı pantolondan bilginiz var mı?” şeklindeki sorusuna verdiği yanıtta: “Evet. Bana bağlı olarak çalışan Muhittin ile Tevfik, Erhan Tuncel ile yaptıkları görüşmede, Erhan’ın kendilerine yardımcı olmak amacıyla Yasin Hayal’e ait olduğunu söylediği bir pantolonu bir poşet içerisinde Muhittin bana garajda söyledi. Garajda poşet içerisinde pantolonu gördüm ancak açıp da bakmadım. Kanlı olup olmadığını da görmedim. Pantolonun akıbetini de bilmiyorum. Terörle Mücadele Şubesi’ne verilmiş olabileceğini düşünüyorum. Pantolondan Şube Müdürü Engin Dinç’in de haberinin olduğunu sanıyorum” demiştir.

e- 26.08.2004-Eylül 2006 tarihleri arasında Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü görevini yürütmüş olan Engin Dinç, Mülkiye Müfettişlerine hitaben kaleme aldığı 22.02.2007 tarihli dilekçesinde: “Olayın üzerinden çok uzun süre geçtiğinden dolayı konuyu tam olarak hatırlamıyorum. Ancak, hatırladığım kadarı ile o dönemde olayı Yasin Hayal’in gerçekleştirdiği yönünde elimizde yeterince deliller ve ifadeler vardı. Bu nedenle biz bütün çabamızı Yasin Hayal’in biran önce yakalanmasına yönlendirmiştik. Söz konusu pantolonun gündeme getirildiğini hatırlamıyorum… Yasin Hayal’in eylemde giymiş olduğu pantolonun delil olarak kullanılıp kullanılmadığı hususunda zamanın İl Emniyet Müdürü Ramazan Akyürek’in bilgisinin olup olmadığını bilmiyorum…” demiştir.

Özetleyecek olursak:

a- Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü görevlileri Muhittin Zenit ve Tevfik Cantürk Erhan Tuncel tarafından getirilen kanlı pantolonu teslim almışlardır. Ercan Demir, kanlı pantolonun varlığından haberdar olduğunu alanda yapılan çalışma neticesinde veya Erhan Tuncel’in vasıtası ile gelmiş olabileceğini düşündüğünü ve... İstihbarat Şube Müdürü’nün de muhtemelen bilgisinin olduğunu düşündüğünü belirtmiştir. Hüseyin Yılmaz, Muhittin ile Tevfik’in Erhan Tuncel’den teslim aldıkları kanlı pantolonu getirdiklerini, pantolonun bir poşet içerisinde garaja bıraktıklarını, pantolonun varlığından Şube Müdürü Engin Dinç’in de haberinin olduğunu ve pantolonun Terörle Mücadele Şubesi’ne verilmiş olabileceğini düşündüğünü beyan etmiştir. Engin Dinç ise bu olayı hatırlamadığını söyledikten sonra kanlı pantolonun delil olarak kullanılıp kullanılamayacağı konusunda Ramazan Akyürek’in bilgisinin olup olmadığını beyan etmiştir.

b- Muhittin Zenit kanlı pantolonu delil olarak kullanılmamasının nedenini eylemin failinin belli olmasından kaynaklı olduğunu beyan etmiş ancak hemen ardından söylediği ile çelişerek amacının olayla ilgili her türlü bilgi ve belgeyi toplamak olduğunu beyan etmiştir. Yine Muhittin Zenit Erhan Tuncel’i McDonald’s adlı işyerinin bombalanması ve insanların yaralanması konusunu Erhan Tuncel ile konuştuğunu, bu eylemin yanlış olduğunu Erhan Tuncel’e anlattığını ve Erhan Tuncel’i ikna ettiğini beyan etmektedir. “İkna” aksi düşüncenin varlığını gerekli kılar. Muhittin Zenit’in bu çabası Erhan Tuncel’in bu olayın içerisinde olduğunu göstermektedir.

c- Engin Dinç olayın üzerinden çok uzun süre geçtiğinden dolayı konuyu tam olarak hatırlamadığını beyan etmiştir. Ancak hemen ardından da hatırladığı kadarı ile o dönemde olayı Yasin Hayal’in gerçekleştirdiği yönünde ellerinde yeterince deliller ve ifadeler olduğunu ve bu nedenle de bütün çabalarını Yasin Hayal’i bir an önce yakalamaya yönlendirdiklerini söyleyerek kanlı pantolonu, McDonald’s adlı işyerinin bombalanması olayında neden kullanmadıklarının gerekçesini anlatmaya çalışmıştır. Bu beyanı ile aslında kanlı pantolondan haberdar olduğunu kabul etmiştir. “Yasin Hayal’in eylemde giymiş olduğu pantolonun delil olarak kullanılıp kullanılmadığı hususunda zamanın İl Emniyet Müdürü Ramazan Akyürek’in bilgisinin olup olmadığını bilmiyorum” şeklindeki beyanı da yine pantolondan haberdar olduğunu göstermektedir.

Ercan Demir, pantolondan İstihbarat Şube Müdürü’nün de muhtemelen bilgisinin olduğunu tahmin etmiş ve Hüseyin Yılmaz da pantolonun varlığından Şube Müdürü Engin Dinç’in de haberinin olduğunu daha kesin bir şekilde ifade etmiştir.

Yine Engin Dinç 22.07.2007 tarihli mülkiye müfettişlerine hitaben yazdığı dilekçede: “...Ben 26.08.2004 tarihinde Trabzon’da göreve başladım…24.10.2004 günü McDonald’s adlı işyerinin önüne kimliği bilinmeyen şahıslar tarafından patlayıcı madde konuldu…” şeklinde beyanda bulunmuştur. Bu beyanında “şahıs” değil de “şahıslar” ifadesini kullanması da bu olayı Yasin Hayal’in tek başına yapmadığı bilgisine sahip olduğunu göstermektir.

d- Hüseyin Yılmaz, Şube Müdürü Engin Dinç pantolonun varlığından haberdar olduğunu beyan etmesinin yanı sıra pantolonun Terörle Mücadele Şubesine verilmiş olduğunu düşündüğünü beyan etmiştir.

Erhan Tuncel’in bu konudaki 25.01.2007 tarihli “mülakat tutanağı”ndaki beyanı gerçeği yansıtmaktadır. Trabzon İstihbarat ve Terörle Mücadele görevlileri ve o dönemdeki İstihbarat Şube Müdürleri Engin Dinç kanlı pantolonu Erhan Tuncel’i soruşturmanın dışında tutmak ve sonrasında Erhan Tuncel’i muhbir yapabilmek için kullanmamışlardır. Delili dava dosyasına dahil etmemişlerdir.

Erhan Tuncel suça karıştığı, Trabzon Emniyet Müdürlüğü bu konuda bilgiye ve delillere sahip olduğu halde Erhan Tuncel bu davanın dışında tutulmuş ve “Emniyet Genel Müdürlüğü İsthbarat Daire Başkanlığı Hizmetlerinde Çalıştırılacak Yardımcı İstihbarat Elemanlarının Temini Çalıştırılması ve İlişiğinin Kesilmesi Ait Yönerge” hükümlerine ve ilgili mevzuata aykırı olarak polis muhbiri kılınmıştır.

II- EMNİYET GÖREVLİLERİ

SUÇLARIN ÖNLENMESİ HAKKINDAKİ

MEMURİYET GÖREVLERİNİ

YERİNE GETİRMEMİŞLERDİR

Mülkiye Müfettişi Şükrü Yıldız yaptığı inceleme sonunda, Trabzon Emniyet Görevlililerinin suçların önlenmesi hakkındaki memuriyet görevlerini gereği gibi yerine getirdikleri, üzerlerine atılacak herhangi bir kusur bulunmadığını iddia ederek haklarında ön inceleme yapılan sekiz (8) emniyet görevlisi hakkında soruşturma izni verilmemesi gerektiği kanaat ve sonucuna varmıştır. Oysa ki; hakkında soruşturma yürütülen ve ifadesine başvurulan emniyet görevlilerinin birbirleriyle çelişen ifadeleri ve hayatın gerçeklerine aykırı beyanları bir dönem polis muhbiri olarak kullanılan Erhan Tuncel’in ve Hrant Dink davasına ilişkin ifadelerine başvurulan sanık ve tanıkların beyanları bu kanaat ve sonucun tamamıyla aksi bir sonuca götürmektedir. Şöyle ki;

1-Polis Memuru Muhittin Zenit, Mülkiye Müfettişlerine hitaben yazdığı 16.07.2007 tarihli dilekçesinde: “Yasin Hayal isimli şahsın McDonald’s eylemi ile ilgili cezaevinden çıkmasına müteakip istihbarat metot ve tekniklerini kullanarak faaliyetleri yakından takip edilmeye başlanmıştır. O tarihlerde Yardımcı İstihbarat Elemanı olarak çalıştırılan Erhan Tuncel ile 09.10.2005 tarihinde yapmış olduğum buluşmada; Yasin Hayal’in cezaevinden çıktıktan sonra Ermenilere karşı büyük bir kin beslediği, İstanbul İlinde büyük bir eylem yapacağını bildirmesi üzerine kullanmış olduğu telefon teknik takibe alınmıştır… Bu çalışmalar dışında Yasin Hayal ve cinayet için göndermesi muhtemel kişiler ile ilgili olarak istihbari çalışmalar yapılmıştır… Şahsın Trabzon ilinden ayrılması durumunda Erhan Tuncel’in tarafımıza anında bilgi vermesi şeklinde talimatlandırıldığı söz konusu yazıda aşikârdır. Bu tarihte elde edilen bilgi 17.02.2006 gün ve 027248 sayılı yazı ile gereği için İstanbul iline bilgi için İstihbarat Dairesi Başkanlığına gönderilmiş olup söz konusu yazının içeriğine bakıldığında; Yasin Hayal’in yapmış olduğu McDonald’s eylemi öncesi söylemleri ile yapmayı planladığı Fırat (Hrant) Dink Cinayeti’ndeki söylemleri birbiri ile bağdaştığı ve şahsın takip esnasında tarafımıza vermiş olduğu izlenimlerinde içinde bulunduğu ruh hali dikkate alınarak yapmayı düşündüğü eylemi yapacak bir yapıya sahip olduğu vurgulanmıştır.

Yine Muhittin Zenit İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’na 05.04.2007 tarihinde verdiği ifadesinde yukarıdaki anlatımlarıyla paralel anlatımlarda bulunmuştur.

2-Engin Dinç 22.07.2007 tarihinde Mülkiye Müfettişine hitaben yazdığı dilekçede: “Yasin Hayal’in işlediği suçtan dolayı hükümlü bulunduğu Trabzon Cezaevi’nden 13.09. 2005 tarihinde tutuksuz olarak yargılanmak üzere tahliye olduğu günden başlayarak, gerek eleman vasıtasıyla gerekse teknik faaliyetler aracılığıyla veya fiziki takip ile adı geçenin faaliyetleri tüm imkânlarımızla hassas bir şekilde takip edilmeye başlandı…

Şube görevlilerimizin Yardımcı İstihbarat Elemanı Erhan Tuncel ile Şubat 2006 tarihinde yaptıkları buluşmada, elemanın “Yasin Hayal’in Agos Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Hrant Dink’e yönelik eylem düşündüğünü” ilgili görevlilere aktarması üzerine; Yasin Hayal’in Hrant Dink’e yönelik bir eylem yapmayı planladığı hususu Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nün 17.02.2006 tarih ve 027248 sayılı yazısı ile gereği için İstanbul Emniyet Müdürlüğü’ne ve bilgi için İstihbarat Daire Başkanlığı’na bildirildi. Ayrıca konunun önemine binaen İstanbul İstihbarat Şube Müdürünü bizzat arayarak konuyu şifahi olarak da kendisine bildirdim.

3-Erhan Tuncel 25.01.2007 tarihli “Tespit Tutanağı”nda: “Yasin Hayal 13.09.2005 tarihinde cezaevinden çıktı. Hrant Dink isimli şahsı kendisinin öldüreceğini söylüyordu” demiştir.

Yine 10.02.2007 tarihli “mülakat tutanağı”nda: “Hrant Dink’in öldürülmesi konusu ilk olarak gündeme Yasin Hayal cezaevinden çıkınca oldu. Yasin Hayal internet kafedeyken yanına gittim. Burada üç kişiydik. Yasin Hayal bizi dışarıya çıkardı ve şu an hedefim Hrant Dink. Malatyalı. Asıl adı Fırat’mış dedi… Bu durumdan Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü görevlisi (Ahmet Kod) M.Z.’ye haber verdim. O da bana bu konunun çok ciddi olduğunu ve bu konudan haberdar etmemi istedi…” demiştir.

Muhittin Zenit, Engin Dinç ve Erhan Tuncel’in söyledikleri birbirlerini doğrulamaktadır. Bu ifadelerden Yasin Hayal’in cezaevinden çıktığı 13.09.2005 tarihinden hemen sonra Hrant Dink’i öldürmeyi düşündüğü ve bu cinayetin hazırlıklarına giriştiği anlaşılmaktadır. Erhan Tuncel bu durumu Muhittin Zenit’e aktardığını beyan etmekte ve Muhittin Zenit ise bu ihbarın doğruluğunu teyit ettiğini söylemektedir. Ancak bu duruma ilişkin tutanak hemen hazırlanmamış 15.02.2006 tarihinde hazırlanmış ve ardından da “bilgi” için İstihbarat Daire Başkanlığı’na, “gereği” için İstanbul Emniyet Müdürlüğü’ne gönderilmiştir. Özetle, Trabzon Emniyet Müdürlüğü Yasin Hayal’in Hrant Dink’i öldürmeyi tasarladığı bilgisine Yasin Hayal’in cezaevinden çıktığı 13.09.2005 tarihinden hemen sonra sahiptir.

4- Reşat Altay Mülkiye Müfettişine hitaben “Konu ile ilgili iddialar gerçeği yansıtmamaktadır. Şahsımı ve teşkilatımı yıpratmaya yönelik kasıtlı iddialardır” suçlamasıyla giriş yaptığı 26.07.2007 tarihli dilekçesinde: “Ben, 2006 yılı 15 Mayıs tarihinde, Trabzon İlinde, İl Emniyet Müdürü olarak göreve başladım… Hrant Dink ile ilgili olarak, Emniyet Müdürlüğüm döneminde tarafıma yazılı ve sözlü olarak hiçbir bilgi intikal etmemiştir. 17 kez ihbar yapıldığı iddiaları doğru değildir. 2006 Şubat ayında Erhan Tuncel adlı Yardımcı İstihbarat Elemanı’nın, Yasin Hayal adlı kişi tarafından böyle bir eylem yapacağını bildirmesi üzerine o dönemdeki görevliler tarafından konu İstanbul Emniyet Müdürlüğü’ne ve Emniyet Müdürlüğü İstihbarat Daire Başkanlığı’na bildirilmiştir.

…2006 Nisan ayından itibaren, Erhan Tuncel, Trabzon Emniyet Müdürlüğü, İstihbarat Şube Müdürlüğü ile ilişiğini kesmiştir.

Trabzon Emniyet Müdürlüğü, İstihbarat Şube Müdürlüğünün kendisiyle görüşme taleplerine olumsuz yanıt vererek çalışmak istememiştir.

İlgili personel, kısım amiri ve Şube Müdürü tarafından yapılan değerlendirme sonucu, adı geçen şahsın durumu bütünüyle değerlendirilmiş ve tutarsız kişiliği, yalan söylemesi ve olumsuz davranışlarından dolayı Yardımcı İstihbarat Elemanlığından çıkarılması kararlaştırılmış ve bu durum bir yazı ile nihai karar merci olan İstihbarat Daire Başkanlığı’na bildirilmiş, İstihbarat Daire Başkanlığı’nın onayı ile de şahsın ilişkisi kesilmiştir.

Şahsın, Emniyet teşkilatı ile ilişkisini kestiği dönemde, durumunun tespiti amacıyla teknik takip yapılmış ve bu takip neticesinde elde edilen kayıtlar ilgili adli mercilere sunulmuştur. Bu takipler sonunda da, Hrant Dink’e yönelik öldürme girişimiyle ilgili bir husus tespit edilememiştir” demiştir.

5- Fırat (Hrant) Dink’in öldürülmesi ile ilgili olarak İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma kapsamında, Erhan Tuncel’in Yardımcı İstihbarat Elemanı ve mutemet olarak çalıştırıldığı dönemler içerisinde görevlilerce tanzim olunan rapor ve yazılar incelenmek suretiyle, ilişki kurulduğu dönem zarfında Yasin Hayal’in Zeynel Abidin Yavuz isimli şahsı yönlendirmek suretiyle suikastı icra etmek için İstanbul’a göndereceği konusunda herhangi bir bilginin mevcut olup olmadığı, bu yönde bir rapor tanzim edilip edilmediği, şahsın bu yönde bir bildiriminin bulunup bulunmadığı hususlarının bildirilmesi için İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın yazdığı müzekkereye, İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü’nün İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’na hitaben, Ramazan Akyürek 23.03.2007 tarihli yanıtta: “Konu ile ilgili olarak tanzim edilen rapor ve yazıların incelenmesinde, Yasin Hayal’in Zeynel Abidin Yavuz’u yönlendirmek suretiyle suikastı icra etmek için İstanbul’a göndereceği konusunda bir bilginin kayıtlarımızda intikal etmediği ve bu yönde herhangi bir personel raporunun da tanzim edilmediği anlaşılmıştır.

…Zeynel Abidin Yavuz ile ilgili talebe esas olan konu (muhtemelen) 2006 Şubat ayından sonra gündeme gelmiş olmalıdır ki, bu dönemden sonraki süreçte Erhan Tuncel ile olan ilişkilerde sorunlar yaşanmaya başlanmıştır. Devam eden süreçte Yardımcı İstihbarat Elemanı’nda yaşanan güven bunalımının aşılmasına yönelik girişimlerde bulunulmuşsa da, olumlu gelişmeler kaydedilmemesi sonucu “buluşmalara zaman zaman gelmediği, bilgi saklamaya çalıştığı, sıklıkla yalan söylediği, zaman zaman verdiği bilgilerin birbiri ile çeliştiği, güvensizlik oluşmasına neden olacak tavırlar sergilediği, sıkça para talebinde bulunduğu ve para temini için senaryo haberler ürettiği” gerekçesi ile Teşkilatımızla olan ilişkisi kesilmiştir.

Erhan Tuncel’in verdiği bilgilerle son rapor 2006 Nisan ayında tanzim edilmiş ve bu raporda da kayda değer bir bilgi yer almamıştır. Bu tarihten itibaren elemanın verdiği bilgiler konusunda ciddi tereddütler oluşmuş olması itibariyle (o dönemde Zeynel Abidin Yavuz’un Kocaeli’ye gitmiş oluşu da dikkate alınarak) söz konusu bilgi ilgili personele (P.M. Muhittin Zenit) intikal ettirilmiş olsa bile, raporlaştırmaya uygun bulunmamış oabilir ki, bu husus da Erhan Tuncel’in güven telkin etmeyen durumu dikkate alındığında istihbarat usul ve yöntemleri açısından normal bir husus olarak kabul edilmektedir.

…İstihbarat personeli, ilişkili bulunduğu Yardımcı İstihbarat Elemanı’ndan aldığı bilgileri, ayrıca bir değerlendirmeye tabi tutarak, ilave teyit edici doneler açısından da kıymetlendirdikten sonra gerekli gördüğü takdirde rapora geçirmektedir.

2006 Nisan ayından sonraki süreçte Erhan Tuncel güvenilir eleman olma özelliğini yitirdiğinden, bu tarihten itibaren kendisinden alınan bilgiler istihbari yöntem açısından resmi kayıtlara alınabilecek bir durum arz etmemektedir” denilmiştir.

Reşat Altay’ın suçlayıcı bir ifade ile başlayan savunmasında ve Ramazan Akyürek imzalı yazıda ilk dikkatimizi çeken husus Erhan Tuncel’in Yardımcı İstihbarat Elemanı olarak görevine son verildiği (veya son verildiği tarih olarak görünen) 23.11.2006 tarihinden bahsetmemeleridir.

Reşat Altay savunmasında: “2006 Nisan ayından itibaren, Erhan Tuncel, Trabzon Emniyet Müdürlüğü İstihbarat Şube Müdürlüğü ile ilişiğini kesmiştir” iddiasında bulunmuştur. Ramazan Akyürek tarafından imza edilen evrakta ise: “Erhan Tuncel’in verdiği bilgilerle son rapor 2006 Nisan ayında tanzim edilmiş ve bu raporda da kayda değer bir bilgi yer almamıştır…” denilmiştir.

Oysa ki;

Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü’nde görevli Özkan Mumcu adlı memur (Erhan Tuncel’in ifadelerinde Özgür veya Ö… Komiser olarak adı geçen şahıs) Mülkiye Müfettişine 12.07.2007 tarihinde verdiği ifadede: “…Ben 2004 yılı Ekim ayından itibaren Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nde çalışıyorum. Polis Memuru Muhittin Zenit’in tayininin çıkması sebebiyle 13 Haziran 2006’da Erhan Tuncel ile ilgili görüşmeleri ben yürüttüm. Ancak 18 Temmuz 2006’da izne ayrıldım. Bu tarihten sonra Erhan Tuncel ile görüşmem olmadı. 10 Ağustos 2006 günü daireye geldim. Askere gitmek için ilişiğimi kestim ve ayrıldım” demiştir.

Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü’nde görevli Mehmet Ayhan (Erhan Tuncel’in ifadelerinde “memduh” adı ile geçen istihbarat görevlisi) Mülkiye Müfettişlerine 12.07.2007 tarihinde verdiği ifadede: “Ben 2005 yılı Ağustos ayından itibaren Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nde çalışıyorum. Komiser yardımcısı Özkan Mumcu’nun askere gitmesi sebebiyle 10 Ağustos 2006’da Erhan Tuncel ile görüşmeleri yürütmek görevi bana verildi. 10 Ağustos 2006 tarihinden Erhan Tuncel’in görevine son verildiği 15.11.2006 tarihine kadar görüşmeleri ben yürüttüm. Ben 15 Kasım 2006’da Erhan Tuncel’in görevine son verilmesini istedim” demiştir.

Bu beyanlardan da anlaşılmaktadır ki;

a- Reşat Altay’ın beyanının aksine Erhan Tuncel’in ilişkisi 2006 yılının Nisan ayında kesilmemiştir.

b- Engin Dinç, Muhittin Zenit ve Erhan Tuncel’in ifadesinde de geçtiği üzere Erhan Tuncel Nisan-Mayıs 2006 tarihinde Engin Dinç ile görüşmeyi Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nde yapmıştır. Bu görüşmede de Zeynel Abidin Yavuz’dan ve istihbaratçıların “hatırlamadığı”(!) bazı isimlerden bahsetmiştir (aşağıda bu hususa yeniden değinilecektir).

c- Emniyet ile ilişkiyi Erhan Tuncel kesmemiş, Mehmet Ayhan’ın talebi üzerine ilişkiyi Emniyet sona erdirmiştir.

d- Erhan Tuncel ile ilişkiyi yürüten (sırası ile) Muhittin Zenit, Özkan Mumcu ve Mehmet Ayhan’ın ifadelerinde Erhan Tuncel’in sıklıkla görüşmelere gelmediği yönünde herhangi bir ifade bulunmamaktadır. Kaldı ki Muhittin Zenit Müfettişe verdiği 16.07.2007 tarihli ifadesinde Erhan Tuncel’in “senaryo ürettiği ve vermiş olduğu bilgiler karşısında para talebinde bulunduğu”nu beyan etmiş ardından da bazı buluşmalara gelmediğini söylemiştir ki senaryo üreten ve verdiği bilgiler karşılığında para talebinde bulunan kişinin “senaryolarını satıp para kazanabilmesi için” buluşmalara gelmiş olması lazım.

e- Erhan Tuncel’in Trabzon Emniyeti ile ilişkisinin kesildiği tarih en erken 15.11.2006 tarihidir.

6- Ön inceleme raporunda “Fırat Dink’in öldürüleceği konusunda 17 ihbar yapıldığı iddiasının doğru olmadığı, kendisinden Yardımcı İstihbarat Elemanı olarak istifade edilen Erhan Tuncel ile toplam (11) buluşma yapıldığı ve (10) haber raporu tanzim edildiği, bunlardan yalnızca 2’sine Hrant Dink ile ilgili hususlara değinildiği, birincisinde Yasin Hayal’in eylem yapma fikrinden vazgeçirilmesinin konuşulduğu anlaşılmış…” olduğunun tespit edilmiş olduğu söylenmektedir. Bu tespitin itibar edilebilecek bir tarafı bulunmamaktadır. Zira:

a- Yukarıda belirttiğimiz üzere İstihbarat Şube Müdürü’nün dahi konunun ülkemiz için önemine binaen “rutinin dışına” çıkarak yapmış olduğu görüşmeye ilişkin rapor hazırlamamış olması Erhan Tuncel ile yalnızca on bir (11) görüşme yapılmamış olduğunun en açık kanıtıdır.

b- Ayrıca Muhittin Zenit’in tayininin çıktığı 13 Haziran 2006 tarihine kadar Erhan Tuncel’le görüştüğü; onun Trabzon’dan ayrılmasından sonra görevi Özkan Mumcu’nun devraldığı ve 10 Ağustos 2006 tarihine kadar görüşmeleri yürüttüğü; askere gitmek üzere görevden ayrıldıktan sonra 15.11.2006 tarihine kadar Erhan Tuncel ile Mehmet Ayhan’ın görüşmeye devam ettiği bizzat bu şahısların ifadeleri ile sabittir.

c- Kaldı ki; Erhan Tuncel 02.08.2007 tarihinde müfettişe verdiği ifadede: “Ben hiç kimseye Emniyet istihbarata 17 kez Hrant Dink’in öldürüleceğini söylemedim… Benim görevim duyduğum yaşadığım olayları suç unsuru olsun olmasın bütün bilgileri Trabzon İstihbaratı’ndaki görevliye bildirmekti, görüşmelerimizde Yasin Hayal ne yapıyor, ben de aynen devam ediyor şeklinde yaptığım bildirimlerdir” demiştir. Yasin Hayal, Hrant Dink Cinayeti’ni ilk başlarda kuvvetle muhtemel bizzat işlemeyi düşünürken anlaşılmaktadır ki sonrasında bundan vazgeçmiş ve “tetikçi” arayışı içerine girmiştir. Bu durumu da Erhan Tuncel, Muhittin Zenit ve Engin Dinç’e bildirmiştir. Erhan Tuncel istihbarat görevlileri ile bir araya geldiklerinde “Yasin Hayal ne yapıyor” sorusuna “aynen devam ediyor” şeklinde yanıt vermiştir. Muhittin Zenit de, Erhan Tuncel ile buluşmalarında Erhan Tuncel’in farklı bir bilgi vermediğini, daha önce söylediklerini tekrar ettiğini söylemektedir. Bu ifadelerden çıkarılacak sonuç (her buluşmada bu konu konuşulduğu için) buluşma sayısı kadar ihbarın gerçekleştiğidir.

7-Muhittin Zenit, Mülkiye Müfettişine hitaben yazdığı 16.07.2007 tarihli dilekçesinde: “…elde edilen bilgi 17.02.2006 gün ve 027248 sayılı yazı ile gereği için İstanbul iline bilgi için İstihbarat Dairesi Başkanlığı’na gönderilmiş olup söz konusu yazının içeriğine bakıldığında; Yasin Hayal’in yapmış olduğu McDonald’s eylemi öncesi söylemleri ile yapmayı planladığı Fırat (Hrant) Dink Cinayeti’ndeki söylemlerin birbiri ile bağdaştığı ve şahsın takip esnasında tarafımıza vermiş olduğu izlenimlerinde içinde bulunduğu ruh hali dikkate alınarak yapmayı düşündüğü eylemi yapacak bir yapıya sahip olduğu vurgulanmıştır” demiştir.

8- Engin Dinç 22.07.2007 tarihinde mülkiye müfettişine hitaben yazdığı dilekçede: “Şube görevlilerimizin Yardımcı İstihbarat Elemanı Erhan Tuncel ile Şubat 2006 tarihinde yaptıkları buluşmada, elemanın “Yasin Hayal’in Agos Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Hrant Dink’e yönelik eylem düşündüğünü” ilgili görevlilere aktarması üzerine; Yasin Hayal’in Hrant Dink’e yönelik bir eylem yapmayı planladığı hususu Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nün 17.02.2006 tarih ve 027248 sayılı yazısı ile gereği için İstanbul Emniyet Müdürlüğü’ne ve bilgi için İstihbarat Daire Başkanlığı’na bildirildi. Ayrıca konunun önemine binaen İstanbul İstihbarat Şube Müdürü’nü bizzat arayarak konuyu şifahi olarak da kendisine bildirdim” demiştir.

Muhittin Zenit’in aldığı istihbaratı Engin Dinç ile birlikte değerlendirdiği, bu değerlendirme sonucunda rapor hazırladıkları ve 17.02.2007 tarihinde de bu durumu İstanbul Emniyet Müdürlüğü’ne ve İstihbarat Daire Başkanlığı’na gönderdikleri tartışmasız gerçeklerdir. Bu aşamaya kadar Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nün “önleme” faaliyetini yerine getirmiş olduğu görülmektedir. Anlaşılmaktadır ki elemanın verdiği ham ve incelenmesi gereken bilgi süzgeçten geçirilmiş, verilen bilgi ciddi ve tutarlı görülmüş rapor haline getirilmiş, ilgili yerlere gönderilmiştir. İstanbul Emniyet Müdürlüğü, Trabzon Emniyet Müdürlüğü tarafından gönderilen bu raporun gereklerini yerine getirmemiş ve bu nedenle de İstanbul Valiliği İl İdare Kurulu 20.02.2007 tarih ve 2007/11 karar numaralı dosya ile o dönemin İstihbarat Şube Müdürü Ahmet İlhan Gürel hakkında 4483 sayılı Memurlar ve Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanunu’nun 6.maddesi gereğince soruşturma izni verilmesine karar vermiştir. Ancak Trabzon Emniyet Müdürlüğü, İstanbul Emniyeti’ne gönderdiği bu ihbarın takibini yapmamış, İstanbul Emniyet Müdürlüğü’nün bu yazının “gereği” olarak neler yaptığının takipçisi olmamış ve raporu gönderirken İstanbul İstihbarat Şube Müdürünü bizzat arayacak denli titiz ve bu bilginin ciddiyetinin farkında olan Trabzon Emniyeti İstihbarat Daire Başkanlığı raporunun akıbetini takip etmemiş ve kendilerine İstanbul Emniyet Müdürlüğü tarafından yanıt verilmemesini de önemsememişlerdir.

Nitekim İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü 19.02.2007 tarihli yazısında bu konuya ilişkin olarak “ …Dairemiz İstanbul Emniyet Müdürlüğü tarafından konu hakkında herhangi bir bilgi ve belgenin gönderilmediği ayrıca bu konuda yapıldığı belirtilen çalışma hakkında İstihbarat Dairesi Başkanlığı arşivinde de herhangi bir veri girişinin yapılmadığı(nı)…” belirlemiştir.

9- Trabzon Emniyet Müdürlüğü görevlileri 17.02.2007 tarih ve 027248 sayılı yazısını “gereği” için İstanbul Emniyet Müdürlüğü’ne ve “bilgi” için İstihbarat Daire Başkanlığı’na gönderilmesini sürekli olarak vurgulayarak Hrant Dink Cinayeti’nin önlenmesi yükümlülüğünü yerine getirdiklerini iddia etmektedirler. Oysa ki; Erhan Tuncel tarafından Nisan ayında Zeynel Abidin Yavuz ismi Trabzon İstihbarat görevlilerine ve İstihbarat Şube Müdürü Engin Dinç’e 08.04.2006 tarihli raporun düzenlenmesinden sonraki bir tarihte bildirilmiştir. Engin Dinç bu husustan 12.07.2007 tarihli istinabe ile alınan ifadesinde: “Yardımcı İstihbarat Elemanı Erhan Tuncel ile irtibatlı görevlilerin, hatırladığım kadarıyla Nisan 2006 ayında… Hrant Dink’e yönelik eylem planladığını yazılı rapor vermelerinden sonra… konunun ülkemiz açısından hassasiyetini de göz önüne alarak… Erhan Tuncel isimli elemanı usulüne uygun şekilde Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü’ne çağırdım, görüşmede, konunun hassasiyetini kendisine aktararak… anında ve eksiksiz bilgi vermesi yönünde bir kez daha uyardım.

…Bu görüşme esnasında Yasin Hayal grubu ile ilgili bazı isimlerin zikredildiğini hatırlıyorum. Fakat Zeynel Abidin Yavuz isminin eylem yapacak şahıs olarak geçip geçmediğini hatırlamıyorum. Ancak, görüşmeden sonraki dönemde hatırladığım kadarı ile, elemanla ilgili görevlilerimizin yaptıkları buluşmalarda, elemanın birçok ismin yanı sıra Zeynel Abidin Yavuz ismini de zikrettiğini, ayrıca ilgili personelin istihbarat tekniklerini kullanarak bu şahıs ile ilgili gerekli tüm çalışmaları yaptığını, ancak, Zeynel Abidin Yavuz isimli şahsın o dönemde Yasin Hayal’le irtibatını kopardığını, Erhan Tuncel’in bu konuda çok samimi olmadığını ve yanlış yönlendirmelerde bulunabileceği yönünde bir izlenim oluştuğunu hatırlıyorum…” diyerek yanıt vermiştir.

Muhittin Zenit İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’na verdiği 05.04.2007 tarihli ifadesinde: “Hatta bu durumu iki kez rapor halinde Daire Başkanlığına bildirmek üzere Şube Müdürlüğüne rapor ettik. Hatta durumu ciddi gördüğüm için üstlerime bir rütbeli görevlinin de benim ile birlikte Erhan ile buluşmaya gelmesini söyledim. Bu arada Erhan sürekli bize birkaç isim vererek Yasin’in onlarla birlikte gerçekleştireceğini söylüyordu Hatta bu isimler arasında Engin ve Zeynel Abidin ve ismini hatırlayamadığım bir iki şahıs daha vardı. Ben bu isimler ile ilgili çalışmalar yapıyordum. Söylentiler ciddi ise bunu değerlendirerek üstlerime bildiriyordum. Özellikle Zeynel isimli şahsın Kocaeli iline çalışmaya gittiğini öğrenince bu bilgiye de itibar etmedim…” demiştir.

Erhan Tuncel de 20.01.2007 tarihli ‘tespit tutanağı’: “ … Trabzon İstihbarat Şube Müdürü (Engin Dinç) beni çağırdı ve yanına gittim… Bu şahısla ilk defa görüşüyordum. Bana ‘çocuklardan bir haber var mı, bizim arkadaşlarla bir problem yaşıyor musun’ diye sordu. Ben de burada Müdür Beye “Yasin Hayal’in Hrant Dink’i öldürmeyi düşündüğünü ve bunu Zeynel Abidin Yavuz’a yaptıracağını” söyledim. Müdür Bey muhtemelen beni tanışmak için çağırmıştı. Hatta personeline “bu adama dikkat edin, 1 sene yatar 1 tane iş verir bu çok önemli” demiştir.

Bu üç ifadeden çıkan sonuçlar şunlardır:

a- Erhan Tuncel, Muhittin Zenit ve Engin Dinç’e Yasin Hayal’in Hrant Dink Cinayeti’ni Zeynel Abidin Yavuz’a işleteceğini söylemiştir.

b- Muhittin Zenit ve Engin Dinç bu bilgiyi raporlaştırmamış ve ilgili yerlere bildirmemişlerdir.

c- İstihbarat Şube Müdürlüğü’nde görev yapan bir kişinin “konunun ülkemiz açısından hassasiyetini de göz önüne alarak” yaptığını iddia ettiği bir görüşmede Erhan Tuncel tarafından zikredilen isimleri hatırlamadığını söylemesi, bu görüşmeye ilişkin tutanak/rapor oluşturmaması, notlar almaması mümkün değildir.

d- Muhittin Zenit’in Zeynel Abidin Yavuz’a ilişkin bilginin gelmesinden önceki 08.04.2006 tarihli (veya 12.04.2006 tarihli) raporun da ilk rapor gibi İstihbarat Daire Başkanlığı’na gönderilmek üzere hazırlandığını söylemesine rağmen bu rapor “gereği” için İstanbul Emniyeti’ne ve “bilgi” için İstihbarat Daire Başkanlığı’na gönderilmemiştir.

e- Muhittin Zenit, Zeynel Abidin Yavuz’a ilişkin Erhan Tuncel tarafından verilen bilgiye Zeynel Abidin Yavuz’un Kocaeli’ne gitmesi üzerine itibar etmediğini beyan etmiştir. Ancak Muhittin Zenit’in bu beyanı olayın gerçeğine aykırıdır. Zira Mülkiye Müfettişi tarafından da “Zeynel Abidin Yavuz’un Kocaeli’ne çalışmaya gittiği, Zeynel Abidin Yavuz’un sigorta kayıtlarının bunu doğruladığı, ayrıca baz istasyonu incelemesinde Zeynel’in kullanmakta olduğu cep telefonunun 17.07.2006-24.08.2006 tarihleri arasında Kocaeli ilinde sinyal verdiği” tespit edilmiştir. Oysa ki Muhittin Zenit Bayburt iline tayine edilmesi üzerine 13.06.2006 tarihinde Trabzon Emniyet Müdürlüğü ile ilişiğini kesmiştir. Özetle Muhittin Zenit’in Trabzon Emniyeti ile ilişiğinin kesilmesinden bir (1) aydan daha uzun süre sonra Zeynel Abidin Yavuz Kocaeli’ne gitmiştir ve Muhittin Zenit’in, Zeynel Abidin Yavuz’un Kocaeli’ne gittiği için Erhan Tuncel tarafından verilen bilgiye itibar etmediği beyanının hiçbir gerçekliği bulunmamaktadır.

10- Muhittin Zenit 16.07.2007 tarihli Mülkiye Müfettişine hitaben yazdığı dilekçesinde: “Yasin Hayal’in Fırat (Hrant) Dink’e yapmayı planladığı eylemin ülkemize zarar vereceği konusunu buluşmalarda işlenmiş, ayrıca konuyu çok hassas takip etmesi gelişme olması durumunda tarafımızı anında bilgilendirmesi talimatı verilmiştir… Burada önemli bir hususa değinmek istiyorum. Erhan Tuncel’i Yardımcı İstihbarat Elemanı olarak çalıştırdığım dönemde Erhan Tuncel’in zaman zaman verdiği bilgililerin tutarlı olmadığı, senaryo ürettiği ve vermiş olduğu bilgiler karşısında para talebinde bulunduğu buluşmalara gelmediği tarafımızdan bilinmesine rağmen Hrant Dink Cinayeti’nin önlenmesi ve Yasin Hayal ile ilgili bilgi kaynağımızın alternatifi olmamasından dolayı (Yasin Hayal ile yakın ilişki içerisinde olan şahısların hepsi(nin) Trabzonlu olması, birçoğunun uyuşturucu madde bağımlısı olmaları ve polis ile konuşmalarının dahi kendi aralarında suç olarak görmeleri) Erhan Tuncel ile o dönemde kontrollü olarak çalışmak mecburiyetinde olmamızın nedenleri arasında yer alıyordu” demiştir.

Engin Dinç 12.07.2007 tarihli Mülkiye Müfettişlerince istinabe ile alınan ifadesinde: “Yardımcı İstihbarat Elemanı Erhan Tuncel ile irtibatlı görevlilerin, hatırladığım kadarıyla Nisan 2006 tarihinde Erhan Tuncel ile yaptıkları görüşmelerde; Yasin Hayal’in… Hrant Dink’e yönelik eylem planladığını yazılı rapor vermelerinden sonra ve elemanla ilgili bazı güven problemlerinin yaşandığını belirtmelerinden sonra, konunun ülkemiz açısından hassasiyetini de göz önüne alarak, bilgiyi veren elemanla yüz yüze görüşmemizin faydalı olacağını değerlendirdik. Erhan Tuncel isimli elemanı usulüne uygun şekilde Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü’ne çağırdım, görüşmede, konunun hassasiyetini kendisine aktararak…” demiştir.

Görüldüğü üzere hem Trabzon Emniyeti İstihbarat Şube Müdürü hem de memuru Hrant Dink’e dönük cinayet planlanmasının bu cinayetin işlenmesi durumunda yaratacağı sorunların bilincindedirler.

Kaldı ki İstihbarat Daire Başkanı Ramazan Akyürek 16.07.2007 tarihli yazısında: “12 Ekim 2006 tarihinde İstihbarat Şube Müdürlüklerini ‘Ermeni vatandaşlarımız ve Hıristiyan ibadet yerlerine’ yönelik oluşabilecek tepkisel gelişmelere karşı müteyakkız bulunulması, bu girişimlerde bulunabilecek grupların yakinen izlenmesi” konusunda talimatlandırdığını beyan etmektedir.

Muhittin Zenit, Engin Dinç, Özkan Mumcu ve diğer memurların bu nedenli hassas bir konuda “zaten bilgi vermediği, doğruyu söylemediği ve güvenilmez bulunduğu”, “yalan söylemeye meyilli bir kişi olduğu, bilgi saklamaya çalıştığı, gerçek dışı bilgi verdiği”, “sinsi”, “tutarsız ve menfaatine düşkün” olarak niteledikleri Erhan Tuncel haricinde bu bilgi kaynağı yaratma yoluna neden gitmedikleri açıklanması gereken bir husustur.

Erhan Tuncel 10.02.2007 tarihli “mülakat tutanağı”nda: “Özcan…, Yasin Hayal’lerin grubu içerisinde yer alan bir isimdi. Özcan…..’ın da herkes gibi bu olaydan haberi vardı. Özcan…..’ı Emniyet’e eleman olarak önermiştim fakat Emniyet’in irtibata geçip geçmediği hususunda bilgim yok…” demiştir.

Yukarıdaki nitelemelere rağmen Erhan Tuncel’in güvensiz olduğuna ilişkin hiçbir somut bilgi ve kanıt sunulmadığı halde Erhan Tuncel’in bu nedenle ilişiğinin kesildiğine inanmamız beklenmekte; bu da yetmezmiş gibi Erhan Tuncel’in yerine neden başka bir YİE istihdam edilmediği sorusu cevapsız bırakılmaktadır. “Ülkenin geleceğine ilişkin çok hassas” bir konuda “görevin gereği gibi yerine getirilmesi” bu olmasa gerektir.

11- Muhittin Zenit 16.07.2007 tarihli Mülkiye Müfettişine hitaben yazdığı dilekçede: “Yasin Hayal’in cezaevinden çıktıktan sonra Trabzon ilinden ayrıldığım 2006 yılı Haziran ayına kadar geçen sürede Yasin Hayal’in Trabzon ilinde herhangi bir sebeple ayrılması durumunda üstlerime rapor ederek şahsın seyahat edeceği vasıta tespit edilmiş ve gideceği ile bildirilmiş ve gittiği ilde şahıs takip altında tutularak olması muhtemel olayların önüne geçmesi sağlanmıştır (istenilmesi durumunda gittiği illerle ilgili yazışmalar arşivlerimizde mevcuttur)...” demiştir.

Engin Dinç 22.07.2007 tarihli Mülkiye Müfettişlerine hitaben yazdığı dilekçede: “Yasin Hayal’in işlediği suçtan dolayı hükümlü bulunduğu Trabzon Cezaevi’nden 13.09.2005 tarihinde tutuksuz olarak yargılanmak üzere tahliye olduğu günden başlayarak, gerek eleman vasıtasıyla gerekse teknik faaliyetler aracılığıyla veya fiziki takip ile adı geçenin faaliyetleri tüm imkânlarımızla hassas bir şekilde takip edilmeye başlandı” demiştir.

Yasin Hayal’i fiziksel takip altında da tutan Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nün Yasin Hayal ve grubuna ilişkin tek bilgi kaynaklarının Erhan Tuncel olmadığı ortadadır. Yasin Hayal’e ilişkin “fiziki takip” yapıldı ise Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nün Yasin Hayal ile Ogün Samast arasında kurulan ilişkiden haberdar olmaması mümkün görünmemektedir.

12- Hrant Dink Cinayeti zanlılarının büyük kesimi Pelitli’de Jandarma bölgesinde ikamet etmelerine rağmen Yasin Hayal’e ilişkin Trabzon Emniyet Müdürlüğü elde ettiği bilgileri Jandarma ile paylaşmamıştır. Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nün bu bilgileri jandarma ile paylaşmaması açıklanmaya muhtaç bir konudur.

13- Trabzon Emniyeti İstihbarat Şube Müdürü Faruk Sarı Mülkiye Müfettişine hitaben yazdığı savunmada, Hrant Dink’in öldürüleceği bilgisinin Trabzon Emniyet Müdürlüğü kayıtlarında iki belgede geçtiğini beyan etmiş ardından 15.02.2006 tarihli ve 08.04.2007 tarihli raporlardan bahsetmiş ve ardından: “Söz konusu olay ile ilgili iddialar yersizdir, zira olay ile ilgili bilgi alınır alınmaz ilgili yerlere gönderilmiştir. Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nde göreve başladığım 2006 yılı Ağustos ayından itibaren de ilgili görevlilerce gerekli çalışmalar sürdürülmüştür. Ancak, gerek teknik gerekse diğer istihbarat metotları kullanılarak yapılan çalışmalarda Müdürlüğümüze konu ile ilgili herhangi bir bilgi ve belge ulaşmamış; ihbar da yapılmamıştır. Erhan Tuncel isimli şahıs, zaten bilgi vermediği, doğruyu söylemediği ve güvenilmez bulunduğu için kurumumuzdan ilişiği kesilmiştir. Söz konusu iddialar kesinlikle doğru değildir, Fırat (Hrant) Dink isimli şahsın öldürülmesi olayında kusurum yoktur” demiştir.

Faruk Sarı, Yasin Hayal ve grubu ile ilişkide olan Erhan Tuncel’in –yerine herhangi bir istihbarat elemanı tayin etmeden (bu konuda ciddi kuşku taşıdığımızı yukarıda anlattık)– emniyet ile ilişkisinin kesilmesinde belirleyici kararı veren ve Yasin Hayal’e dönük gerek teknik ve gerekse de istihbarat metotları kullanarak yapılan çalışmaya rağmen herhangi bir bilgi ve belgeye ulaşmayı başaramayan dairenin müdürlüğünü yapmaktadır. Faruk Sarı’nın savunması, kendi görev alanına giren tüm hususlarda sorumluluğu vatandaşa yükleyen ve Hrant Dink gibi bu ülkenin değerli insanının öldürülmesi sonucunu doğuran bu vahim olayda dahi önleyici kolluk hizmetlerinde neler yapılması gerektiğini tartışmaya açmayan bir anlayışın en kaba halini ortaya koymaktadır.

14- Cinayetin işlendiği 19.01.2007 tarihinde istihbarat görevlisi Muhittin Zenit ile Erhan Tuncel arasında gerçekleşen telefon görüşmesi’nin bir kısmına dilekçemizde yer vermek istiyoruz: …

Muhittin Zenit: o çocuk vardı da bir tane

Erhan Tuncel: ha o buradaydı yani çıkış olmadı

M. Z.: bunun düşündüğü çocuk

E. T.: he yani

M. Z.: neydi onun adı

E. T.: Zeynel diye bir çocuk vardı da, ondan sonra bir tane daha çıktı da zannetmiyorum eğer onun dediği şekil yani benim bildiğim şöyle yani vurulma şekli belliydi. Vurulacak şekil belli eğer öyleyse bunlarla alakalıdır da

M. Z.: Bunlar ya oğlum kafaya sıkmışlar, direk kafaya sıkmışlar

E. T.: Öldü mü?

M. Z.: ha tek farklılık tabi canım kaçma, kaçmayacaktı ama bu kaçtı…

M. Z.: ii biliyordum da, sen benimle muallaklı konuşuyorsun, sanki Koyum a..gebermişse gebermiş ben gerçi onu kim gebertti diye sorgulamıyorum

E. T.: anladım anladım

M. Z.: o konuda samimiyetimden şüphe duyuyorsan ayrı bir şey

…

M. Z.: koyum a.. yani geberdiyse geberdi onda bir şey yok

…

M. Z.: ya yoo sen şeyli bakıyorsun şimdi, benim ona moralim moralim bozuldu

E. T.: çoğu çok kişinin hedefinde vardı

M. Z.: yav biliyorum da koyuyum a..şimdi sen bana şey yapıyorsun yani ben sanki ne alakası var koyum a..canım …

E. T.: ama yapanın eline koluna sağlık

M. Z.: öyle tabi canım orası öyle …

Bu konuşma yapıldığı sırada Muhittin Zenit, Erhan Tuncel’in Yardımcı İstihbarat Elemanı olarak emniyetle görev ilişkisinin devam ettiğini onun halen Yardımcı İstihbarat Elemanı olduğunu düşündüğünü soruşturma safhasında verdiği ifadelerde görülmektedir.

Yukarıdaki kısaltarak aktardığımız telefon konuşması, ancak suça bulaşmış iki insan arasında geçmesi muhtemel bir konuşma olabilir ama asla bir Emniyet görevlisi ile emniyete çalışan bir Yardımcı İstihbarat Elemanı arasında geçen bir konuşma olamaz ve bu görüşmede kullanılan sözler ile üslubun hiçbir mantıklı açıklaması ve gerekçesi bulunamaz.

Yine bu görüşme içeriğinden polis memuru Muhittin Zenit’in eylemin ayrıntılarını bildiği ve eylemin daha önce düşünülenden farklarını ve benzerliklerini yorumladığı görülmektedir.

Muhittin Zenit’in İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’na, Bayburt Ağır Ceza Mahkemesi’ne ve mülkiye müfettişine verdiği ifadelerde Hrant Dink’in öldürülmesinin ülkeye zarar vereceğini Erhan Tuncel’e anlattığı ve bu konuda Yasin Hayal’i ikna etmek için yönlendirdiği beyanının gerçek olmadığını göstermektedir.

III- EMNİYET GÖREVLİLERİ HRANT DİNK’İN

ÖLDÜRÜLMESİNDEN SONRA OLAYA İLİŞKİN

DELİLLERİ KARARTMA ÇABASI

İÇERİSİNE GİRMİŞLERDİR

Hrant Dink’in 19.01.2007 tarihinde çalıştığı gazete binası önünde UĞRADIĞI silahlı saldırı sonucu öldürülmesi soruşturmasını yürüten İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı, bu suikast nedeniyle derinleştirilen soruşturmada, bir kısım emniyet ve jandarma görevlilerinin, adli görevlerini yaparlarken görevi ihmal, suiistimal ile suç delillerini yok etme, gizleme, değiştirme ve suçluyu kayrılma yönünde ciddi delil ve emareleri tespit etmiş, ancak bu delil ve emareler ile Hrant Dink suikastı arasında doğrudan doğruya bir iştirak bulunmadığı kanaatine varmış ve CMK m. 250/1 uyarınca Trabzon Emniyet görevlileri ve jandarma görevlileri hakkında 2007/881 Esas ve 2007/163 Karar sayılı 20.04.2007 tarihli görevsizlik kararı ile evrakları Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığı’na göndermiştir. İstanbul Cumhuriyet Savcıları Fikret Seçen ve Selim Berna Altay tarafından tespit edilen hususlara aşağıda yer vereceğiz:

1- Hrant Dink suikastı davasının bir ve iki numaralı sanıkları Erhan Tuncel ve Yasin Hayal’in cep telefonları Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nce 2005 ve 2006 yıllarında dinlemeye alınmış ancak bu husus ve teknik takip kayıtları soruşturmayı yürüten İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’na bildirilmemiştir. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı soruşturmayı derinleştirdiği sırada bu hususu öğrenmiş ve öğrenir öğrenmez ses kayıtlarını Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nden istemiş, cevap olarak gönderilen DVD içeriğinin sadece görüşmelere ilişkin ses ve SMS mesajlarını ihtiva ettiği, arayan ve aranan numaralar ile arama tarihi ve saatlerine ilişkin kayıtların DVD içinde bulunmadığını görmüştür.

Bunun üzerine İstanbul Cumhuriyet Savcılığı DVD’de yer alan ses kayıtlarına ilişkin detayların gönderilmesini Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nden istemiştir. Görüldüğü gibi Trabzon Emniyet Müdürlüğü görevlileri, davanın en önemli iki sanığına ait delilleri Savcılığa bildirmemiş, sorulduğunda ise eksik göndermişlerdir.

2- İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı, soruşturdukları olayda şüphelilerin teknik takibe alınıp alınmadığını, dinleme kararı olup olmadığını bir kez de Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı’ndan sormuş, Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı verdiği cevapta Yasin Hayal ve Erhan Tuncel dışında dava sanıklarından Mustafa Öztürk’ün de dinlemeye alındığı bildirilmiştir. Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı’nın verdiği bu yanıt, Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nün, dava sanıklarından Mustafa Öztürk’ün de dinlemeye alındığını İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’ndan gizlediğini açığa çıkarmıştır.

İstanbul Cumhuriyet Savcılığı, Trabzon Emniyet Müdürlüğü’ne tekrar yazı yazarak dava sanıklarından Mustafa Öztürk’e ait ses kayıtlarını istemiş, ancak Trabzon Emniyet Müdürlüğü bu talebe verdiği yanıtta Mustafa Öztürk’e ait GSM numarasının başka bir birim tarafından takip edilmesi nedeniyle o tarihte alınan dinleme kararının uygulanmasının mümkün olmadığını bildirilmiştir.

Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nden gelen bu yazı üzerine İstanbul Cumhuriyet Savcılığı, bu kez, Mustafa Öztürk hakkında 2006 yılı içerisinde yapılan tüm adli ve istihbari nitelikli dinlemelere ilişkin Mahkeme kararlarını Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı’ndan istemiş, Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı’ndan gelen cevabi yazıda 2006 yılı içerisinde Mustafa Öztürk’e ait telefonun takibi konusunda kuruma intikal eden tek kararın Trabzon İl Emniyet Müdürlüğü’nce alınan karar olduğu bildirilmiştir.

Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı’nın bu yanıtı, Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nün sanık Mustafa Öztürk’e ait dinleme kayıtlarının tümünü gizlediği, yok ettiği, soruşturmayı yürüten İstanbul savcılarını yanılttığı, sorulmasına rağmen yanlış bilgi verdiğini açığa çıkarmıştır.

Kaldı ki, Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nün, Yasin Hayal’i de sadece teknik takiple yetinmediği onu ayrıca “fiziki takibe” de almış olduğu daha sonra İçişleri Bakanlığı Mülkiye Müfettişlerince yürütülen soruşturma kapsamında ortaya çıkmıştır. Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nde görevli Polis Memuru Muhittin Zenit, Müfettişlere verdiği 16.07.2007 günlü ifadesinde: “Yasin Hayal’in cezaevinden çıktıktan sonra Trabzon ilinden herhangi bir sebeple ayrılması durumunda üstlerime rapor edilerek şahsın seyahat edeceği vasıta tespit edilmiş ve gideceği ile bildirilmiş ve gittiği ilde şahıs takip altında tutularak olması muhtemel olayların önüne geçilmesi sağlanmıştır (istenmesi durumunda gittiği illere ilişkin yazışmalar arşivlerimizde mevcuttur)” demektedir. Davanın önemli sanıklarından biri olan Yasin Hayal Trabzon Emniyeti Müdürlüğü tarafından “fiziki takibe” alınmış, gittiği kentler, seyahat ettiği vasıtalar belirlenmiş, gittiği kentteki emniyet birimleri tarafından takip altında tutulmuş, kuvvetle muhtemel bu seyahatler, Yasin Hayal’in birlikte olduğu kişilere ilişkin raporlar da düzenlenmiştir. Bugüne dek Yasin Hayal’e ilişkin hiçbir bilgi ve belge Trabzon Emniyet Müdürlüğü tarafından ilgili dava dosyasına gönderilmemiştir.

3- Hrant Dink suikastı davası sanıklarından Yasin Hayal, suikast öncesinde, Trabzon Terörle Mücadele Şube Müdürü Yahya Öztürk’ün: “Bu bayrak düştü ya Yasin kaldıracak ya Erhan kaldırır, bu görev sizin” dediğini, McDonald’s bombalaması sonrasında cezaevinden tahliye olduktan sonra Trabzon Terörle Şube Müdürlüğü’ne “nezaket ziyaretinde” bulunduğunu, ikinci ziyaretinde Yahya Öztürk’ün: “suçlu insanlar gezerken masum insanları bombaladınız, toplumumuz görüyorsun, Müslümanız deyip şeriata söverler” dediğini söylemiştir.

Ayrıca, Yasin Hayal’in babası Bahattin Hayal ifadesinde; McDonald’s bombalamasından sonra Trabzon Emniyet Müdürlüğü’ne götürüldüklerinde, Yahya Öztürk’ün makam odasına alındığını, burada yalnız oldukları bir sırada Yahya Öztürk’ün kendisine: “Yasin bundan sonra daha iyi yaşayacak, kısa süre sonra Yasin inşallah çıkar, az bir ceza alır, biz de raporlarımızı ona göre düzenleriz, kendisi de kurtulur” dediğini ve sonra Yahya Öztürk’ün cep telefonunu çıkartarak gösterdiğinde ekranında Muhsin Yazıcıoğlu’nun resmini gördüğünü, ayrıca cebinden Kur’an’ı Kerim çıkartarak “biz bununla hareket ediyoruz, bayrak düştüğü yerden kalkar, Yasin gibiler bu bayrağı kaldırcak, bizim gibi insanlar bu koltuklarda oturursa bu ülkenin geleceğinden şüphe olmaz, yere düşen bayrak kalkar” demiştir. Yasin Hayal müdafii Av. Fatih Çakır da bu yönde şikâyet dilekçesi vermiştir.

Trabzon Terörle Mücadele Şube Müdürü’nün eylem ve sözlerinin suçluyu kayırma, suça tahrik ve suça teşvik etme suç tiplerine uyduğu kuşkusuzdur.

4- Hrant Dink Suikastı davası sanıklarından Tuncay Uzundal, 01.02.2007 tarihli ifadesinde 2007 yılı Ocak ayı başında evde olduğu sırada Yasin Hayal’in gelerek Erhan Tuncel’i sorduğunu, evde olmadığını öğrendiğinde ise kendisinden Erhan Tuncel’e mesaj atmasını istediğini, Yasin Hayal’in isteği doğrultusunda Erhan Tuncel’e “7.65 mermi lazım” şeklinde mesaj attığını, Erhan Tuncel’in de buna kızarak “Tuncayyyyy” şeklinde cevap mesajı yazdığını söylemiştir. Yine sanıklarından Erhan Tuncel de, şifahi beyanlarını içeren 10.02.2007 tarihli “tespit tutanağı”nda, Kurban bayramından önce Yasin Hayal’in kendisinin bulunmadığı bir sırada eve gelerek Tuncay Uzundal’a 7.65 mm mermi lazım olduğunu söylemek suretiyle kendisini sorduğunu, Tuncay’ın, Salih Hacısalihoğlu’nun yanında olduğunu söylemesi üzerine Tuncay Uzundal ve Yasin Hayal’in kendisine ait cep telefonundan “Salih Abi’de 7.65 mm mermi vardır, ondan iste” içeriğinde bir mesaj çektiğini, kendisinin de daha sonra buna kızdığını anlatmıştır. Görüldüğü üzere Tuncay Uzundal ile Erhan Tuncel gönderilen mesajın içeriği konusunda birbirlerini doğrulamaktadırlar. Ancak bu ifadelere rağmen İstanbul Cumhuriyet Savcılığınca incelenen SMS kayıtlarında, Tuncay Uzundal’ın Erhan’a yazdığı mesajın Tuncay Uzundal’ın ve Erhan Tuncel’in söylediğinden farklı olarak “Yasin abi burada erken gel” şeklinde olduğunu, Erhan Tuncel’in cevabi mesajının “Tuncayyyyy” olarak yazıldığı görülmüştür.

Trabzon Emniyet görevlilerinin, delilleri yok etmeye çalışmalarının yanı sıra delilleri değiştirdikleri de açık bir şekilde ortadadır.

5- McDonald’s bombalama eylemi soruşturması sırasında bombalama olayını gerçekleştiren Yasin Hayal bu bombalama olayı sırasında ayağından yaralanmış ve pantolonu kanlanmıştır. Yasin Hayal’e ait bu kanlı pantolon Erhan Tuncel tarafından emniyet görevlilerine teslim edildiği halde bu pantolonun yok edildiği, soruşturma savcılarına verilmediği, dosyada bulunmadığı, gerek Hrant Dink suikastı soruşturması ve gerekse İçişleri Bakanlığı Mülkiye Müfettişlerinin incelemeleri sırasında açıkça ortaya çıkmıştır.

İçişleri Bakanlığı Mülkiye Müfettişleri’nin 22.02.2007 tarihinde kaleme aldıkları 22.02.2007 tarihli ön inceleme raporu ile emniyet görevlilerinin bu hususu kabul ettikleri kayıt altına alınmıştır –uzatmamak amacı ile tek tek ifadeleri yazmak istemedik ancak Mülkiye Müfettişlerince hazırlanan dosyada bu olay Muhittin Zenit, Tevfik Cantürk, Ercan Demir vs. diğer görevlilerce doğrulanmaktadır-. Kanlı pantolonun McDonald’s davasına sunulmaması Trabzon Emniyet görevlilerinin suç delillerini gizleme ve yok etme suçunu işlediklerinin bir diğer örneğini teşkil etmektedir.

6- Hrant Dink’in öldürüldüğünün ertesi günü, yani 20.01.2007 tarihinde davanın bir numaralı sanığı Erhan Tuncel, Trabzon Emniyet Müdürlüğü’ne götürülerek bütün gece boyunca -tam 14 saat- orada tutulmuş ve İstihbarat Şubede tutulduğu sırada cep telefonu alınarak kendisine başka bir telefon verilmiştir. Erhan Tuncel 09.04.2007 tarihinde cezaevinde kendisi ile görüşen ve soruşturmayı yürüten cumhuriyet savcıları Fikret Seçen ve Selim Berna Altay’a, cep telefonunun Trabzon Emniyeti’nde incelemeye alındığını, kendisine başka bir telefon verildiğini beyan etmiştir. Ayrıca, İstanbul Emniyeti Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü tarafından, Erhan Tuncel’e ait cep telefonunun belirtilen saatler arasında Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nün bulunduğu bölgeden sinyal vermekte olduğu tespit edilmiştir.

Bu durumda, davanın bir numaralı sanığının Emniyet Müdürlüğü’ne götürüldüğü, 14 saat orada tutulduğu, burada cep telefonu kendisinden alınarak kendisine başka bir telefon verildiği, sabah bırakıldığında cep telefonunun kendisine iade edildiği açıktır, ancak, tam 14 saat Erhan Tuncel’in Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nde tutulma sebebi bilinmemektedir. Esasen bu durum da İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’ndan gizlenmiştir.

Erhan Tuncel’in suikastla ilgili olduğunun tespiti üzerine İstanbul Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü’nce yakalanması ve İstanbul’a teslimi konusunda Trabzon Emniyet Müdürlüğü’ne 21.01.2007 tarihli mesaj gönderilmiş ancak bu mesaja 22.01.2007 günü saat 01:30’da cevap verilerek yakalama işlemi yapıldığı bildirilmiştir. Bu gecikmenin sebebi de açıklanmaya muhtaçtır.

Hrant Dink’in öldürülmesi olayında polis ana görevlerinden ikisini de yerine getirmemiş, cinayeti önleme konusunda elinde yeterince bilgi, belge ve bulgu bulunmasına rağmen bu görevini yerine getirmediği gibi suçun işlenmesinden sonra da suçu ve suçluyu ortaya çıkarmaktan ziyade, suç delillerini yok etmek, gizlemek, değiştirmek ve suçluları kayırmak gibi eylemlerde bulunmuştur.

SEN NEYMİŞSİN BE ERHAN

Dink ailesinin avukatlarının bu dilekçesi gibi Mülkiye Başmüfettişleri tarafından lime lime yapılan incelemelerden de bir sonuç çıkması mümkün değildi.

McDonald’s’a atılan bombayı yapan, bombayı atan Yasin Hayal’i yönlendiren, eylemden sonra Hayal’e ait kanlı pantolonu saklayıp, polislere veren Erhan Tuncel’in bu suçları işlediği bilindiği halde Emniyete istihbarat elemanı alınması ayrı, Dink Cinayeti konusunda yaptığı ihbarlar ve Trabzon Polisinin ihmali ile ilgili konuları ayrı ayrı inceleyen Mülkiye Müfettişleri bir türlü somut sonuçlara ulaşamıyordu.

Belki de müfettişlerin, Dink Cinayeti’yle ilgili iddianamedeki bir iddiayı kesin hüküm olarak kabul etmesi somut sonuçlara ulaşmanın önündeki engeldi.

İstanbul Cumhuriyet Savcıları Fikret Seçen ve Selim Berna Altay, Trabzon Emniyeti’nin görevi ihmal ve görevi kötüye kullandığı iddiasıyla 11 suçlama içeren suç duyurusunu Trabzon Cumhuriyet Savcılığı’na göndermişken, 20 Nisan 2007 tarihli iddianamede Trabzon Emniyet Müdürlüğü yetkililerini de rahatlatan şu tespitlere yer vermişlerdi:

“Erhan Tuncel, Yasin Hayal’in Agos Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Hrant Dink’e yönelik eylem planladığı yönünde Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğüne 17.02.2006 ve 07.04.2006 tarihlerinde bilgi vermiş, ancak, Yasin Hayal’in bu eylemi bizzat yapmayacağını, önce Zeynel Abidin Yavuz ve daha sonra Ogün Samast’a yaptırmayı planladığını bildiği halde ilgili kuruma bu hususta yanlış yönlendirici bilgi vermiştir… Erhan Tuncel Trabzon İstihbaratı’na eylemi önce Yasin Hayal’in yapacağını aksettirerek daha sonra Zeynel Abidin Yavuz fikrinden vazgeçilmesi sonrasında onun adını vererek ve Ogün Samast’da karar kılınması üzerine hiç bilgi vermeyerek kurumu bilinçli olarak yanlış yönlendirmiştir.”

Müfettiş Şükrü Yıldız da, kesin hüküm taşımayan ve yalnızca iddianamedeki bir iddiadan ibaret olan bu cümleleri raporuna aynen aktarmakta sakınca görmemişti.

Eğer iddianamedeki o satırları kesin hüküm olarak kabul edeceksek, Trabzon Emniyeti’ni suçlamak için çok önemli bir neden de kalmıyordu.

İşin ilginç yanı, Mülkiye Başmüfettişi Şükrü Yıldız’ın raporunun diğer sayfalarında, Yasin Hayal’in telefonunun McDonald’s bombalaması eylemi nedeniyle girdiği hapisten çıktıktan hemen sonra dinlenmeye başladığı yazıyordu.

Hayal’in telefonu 8 Kasım 2005 tarihinden Hrant Dink’in öldürüldüğü 19 Ocak 2007’ye kadar aralıksız dinlenmişti.

Her nedense Erhan Tuncel’in henüz Emniyet’in muhbiri olduğu tarihte 13 Temmuz 2006 tarihinde telefonları dinlenmeye başlamıştı. Raporda Tuncel’in telefonunun Hrant Dink’in öldürüldüğü 19 Ocak 2007 tarihine kadar kesintisiz dinlendiği belirtiliyordu.

Müfettiş Şükrü Yıldız, Erhan Tuncel tarafından yönlendirilen, ayrıca telefonlarını dinlediği Tuncel ve Hayal’in Trabzon’da organize ettiği ve nerdeyse duymayan kalmayan “Dink Cinayeti planlarını” zamanında ortaya çıkaramayan Trabzon Polisi hakkında “soruşturma izni verilmemesi” talebini anlamak mümkün değil.

Eğer müfettişin bu tespitlerini kabul edecek olursak şunu söylemek mümkün:

Emniyet başta olmak üzere Trabzon, Ankara ve İstanbul istihbarat birimlerini yönlendirme becerisine ve telefonları kesintisiz dinlendiği halde polisi atlatma gücüne sahip olan Erhan Tuncel’e “Sen neymişsin be Erhan” demekten başka elden bir şey gelmiyor.

Dediğimiz gibi adeta lime lime edilen dava dosyasını bir araya getirmek için uğraşan Dink ailesinin avukatları Trabzon Bölge İdare Mahkemesi’nde görülen dava dosyasına ek beyanlarda bulunmak için harıl harıl çalıştılar.

Amaçları mahkemenin olayın bütününe bakmasını sağlamaya çalışmaktı. Yani Mülkiye Müfettişlerinin yapmadığını yapacaklardı.

İKİNCİ DİLEKÇE DE İŞE YARAMADI

Dava duruşmalı olmadığı için yalnızca Dink ailesi avukatlarının sürece dilekçe vererek müdahale etme şansları vardı.

Avukatlar, 24 Eylül 2007’deki ilk dilekçelerine ek olarak yeni beyan ve ağır ithamları içeren ikinci dilekçeyi 16 Ekim 2007’de verdi. Ancak Bölge İdare Mahkemesi 3 Ekim 2007 tarihinde itirazın reddine çoktan karar vermişti. Böylece Trabzon Valiliği’nin, Emniyet Müdürlüğü yapmış olan Ramazan Akyürek ve Reşat Altay başta olmak üzere diğer polisler hakkında, soruşturma izni verilmemesi kararı da kesinleşmiş oldu.

Hukuki açıdan değerlendirmeye alınmamış olan 16 Ekim 2007 tarihli o dilekçede de şunlar yazıyordu:

- Muhittin Zenit Erhan Tuncel’in neden YİE yapıldığını açıklamaya çalıştığı –aslında örtük olarak suça bulaşan bir kişiyi neden YİE yapıldığının savunmasını yapmaktadır- Zenit 16.07.2007 tarihli dilekçesinde:

“Erhan Tuncel’i Yardımcı İstihbarat Elemanı olarak çalıştırdığım dönemde Erhan Tuncel’in zaman zaman verdiği bilgililerin tutarlı olmadığı, senaryo ürettiği ve vermiş olduğu bilgiler karşısında para talebinde bulunduğu buluşmalara gelmediği tarafımızdan bilinmesine rağmen Hrant Dink Cinayeti’nin önlenmesi ve Yasin Hayal ile ilgili bilgi kaynağımızın alternatifi olmamasından dolayı (Yasin Hayal ile yakın ilişki içerisinde olan şahısların hepsi(nin) Trabzonlu olması, birçoğunun uyuşturucu madde bağımlısı olmaları ve polis ile konuşmalarını dahi kendi aralarında suç olarak görmeleri) Erhan Tuncel ile o dönemde kontrollü olarak çalışmak mecburiyetinde olmamızın nedenleri arasında yer alıyordu” demiştir.

Muhittin Zenit, Yasin Hayal ve yakın ilişki içinde olduğu şahısların polis ile konuşmayı kendi aralarında suç olarak gördüğünü söylemektedir.

Oysa ki, “grubun başı” olan Yasin Hayal’in bu yönlü bir kaygısı olmadığı İstanbul Cumhuriyet Başsavcılarına gönderdiği mektuplarında anlattıklarından anlaşılmaktadır.

Zira Yasin Hayal mektuplarında:

Bombalama hadisesi sonrası tahliye olduktan sonra Trabzon TEM Şube Müdürlüğü’ne nezaket ziyaretine birkaç kez gittim. Hatırladığım kadarıyla ikinci ziyaretimde ben polislerle konuşurken müdür Yahya Öztürk beni yanına çağırdığı için odasına gittim.

Odada başka kimse yoktu. Bana ‘Suçlu insanlar gezerken masum insanları bombaladınız. Toplumumuzu görüyorsun Müslüman’ız deyip; şeriata söverler’ gibi sözler sarf etti.

Diğer konuşmaları hatırlayamıyorum. Yanında 15 dakika kadar kaldığımı hatırlıyorum. Daha sonra ben müsaade isteyip ayrıldım. Anladığım kadarıyla bana bazı hususlarda açılmaya çalışıyordu. Daha doğrusu hemfikir olduğumuz yönünde bir imaj oluşturmaya çalışıyordu. Ancak maksadını bilmiyorum. Bana herhangi bir eylem için talimat vermiş değildir.

Erhan Tuncel’i TEM Şube’ye yaptığım ziyaretlerden haberdar etmiştim. (Ziyaretlerden sonra) Erhan bana TEM Şube’de bana ne söylenildiğini sürekli olarak soruyordu. Müdür Yahya Demir (Öztürk) odasında iken bana “Erhan Tuncel’le görüşüyor musun” demişti. Ben de görüştüğümü söylemiştim. Bunun dışında görüşmemiz sırasında Erhan’ın başkaca adı geçmedi.

TEM Şubesinde 2. Müdür olan Malatyalı olduğunu bildiğim Adem Beyle de birçok kez şubeyi ziyaretim sırasında görüştüm. Adem Bey bana bu görüşmelerimiz sırasında, “Teşkilat çalışmaları nasıl gidiyor. Gençlerin toplanması lazım. Gençlerin uyuşturucu, esrar gibi kötü alışkanlıklara sapmaması için teşkilatlanılması gerek”tiğini söylemiştir.

Ben kendisine ne partiyle ne de Alperen ocağıyla fazla ilgilenmediğimi, işlerimin yoğun olduğunu söyledim. Hatta kendisi bana bu işler için zaman ayırmam gerektiğini söyledi.

Polislerle 2. Müdür Adem Bey daha iyi anlaşıyordu. 1. Müdür Yahya Demir’in ise mahiyetindeki memurlarla kopuk olduğunu sezinledim. Sebebini bilmiyorum.

2. Müdür Adem Bey bir keresinde BBP Trabzon İl Teşkilatı’ndan bazılarıyla tanıştığını hoş insanlar olduğunu söylemişti. (Yasemin Egemen, Halis Egemen )

2. Müdür Adem Bey “Yasin sende bize karşı güvensizlik görüyorum. Bize güvenebilirsin, açılabilirsin” diyordu.”

Görüldüğü üzere Muhittin Zenit’in iddiasının aksine “grubun başı” Yasin Hayal’in “polislerle konuşmayı kendi aralarında suç sayan” türden bir hissedişi/tutumu bulunmamaktadır. Yasin Hayal, Trabzon Terörle Şube Müdürlüğü’ne birçok kez “nezaket ziyareti”nde bulunmuş, Terörle Mücadele Şubesi’nde görevli polisler, müdür ve müdür yardımcısı ile sohbetler etmiş, ziyaret sıklığından olsa gerek polis memurlarının 2. Müdür Adem Bey’le iyi anlaştıkları, 1. Müdür Yahya Öztürk ile ilişkilerinin ise kopuk olduğu yorumunu yapabilecek kadar “gözlemde” bulunma olanağına sahip olmuştur.

Reşat Altay 26.07.2007 tarihli dilekçesinde: “…Şahsın (Erhan Tuncel kastedilmektedir) Emniyet teşkilatı ile ilişkisini kestiği dönemde, durumun tespiti amacıyla teknik takip yapılmış ve bu takip neticesinde elde edilen kayıtlar ilgili adli mercilere sunulmuştur. Bu takipler sonucu da, Hrant Dink’e yönelik öldürme girişimle ilgili bir husus tespit edilememiştir” demiştir.

Hrant Dink suikastı davası sanıklarından Tuncay Uzundal, 01.02.2007 tarihli ifadesinde 2007 yılı Ocak ayı başında evde olduğu sırada Yasin Hayal’in gelerek Erhan Tuncel’i sorduğunu, evde olmadığını öğrendiğinde ise kendisinden Erhan Tuncel’e mesaj atmasını istediğini, Yasin Hayal’in isteği doğrultusunda Erhan Tuncel’e “7.65 mermi lazım” şeklinde mesaj attığını, Erhan Tuncel’in de buna kızarak “Tuncayyyyy” şeklinde cevap mesajı yazdığını söylemiştir. Yine Tuncay Uzundal 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen davanın 01.10.2007 tarihli ikinci duruşmasında: “Yasin eve geldi. Bana 7.65 mermi lazım Erhan’a mesaj çeker misin diye sordu. Ben de telefon mesajında Yasin geldi 7.65 mermi lazım diyor haberin olsun şeklinde bir mesaj çektim” şeklinde konuşarak 01.02.2007 tarihli ifadesini doğrulamıştır.

Yine sanıklarından Erhan Tuncel de, şifahi beyanlarını içeren 10.02.2007 tarihli “tespit tutanağı”nda, Kurban bayramından önce Yasin Hayal’in kendisinin bulunmadığı bir sırada eve gelerek Tuncay Uzundal’a 7.65 mm. mermi lazım olduğunu söylemek suretiyle kendisini sorduğunu, Tuncay Uzundal’ın, Salih Hacısalihoğlu’nun yanında olduğunu söylemesi üzerine Tuncay Uzundal ve Yasin Hayal’in kendisine ait cep telefonundan “Salih Abi’de 7.65 mm. mermi vardır, ondan iste” içeriğinde bir mesaj çektiğini, kendisinin de daha sonra buna kızdığını anlatmıştır. Yine Erhan Tuncel İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen davanın 02.07.2007 tarihli ilk duruşmasında: “Bu metin kısaltılmıştır. Ben bu metnin aslının çıkartılmasını istiyorum” demiştir.

Görüldüğü üzere Tuncay Uzundal ile Erhan Tuncel gönderilen mesajın içeriği konusunda birbirlerini doğrulamaktadırlar. Ancak bu ifadelere rağmen İstanbul Cumhuriyet Savcılığı’nca incelenen SMS kayıtlarında, Tuncay Uzundal’ın Erhan Tuncel’e yazdığı mesajın Tuncay Uzundal’ın ve Erhan Tuncel’in söylediğinden farklı olarak “Yasin abi burada erken gel” şeklinde olduğu, Erhan Tuncel’in cevabi mesajının “Tuncayyyyy” olarak yazıldığı görülmüştür.

24.09.2007 tarihli dilekçemizde bu durumun Trabzon Emniyet Görevlileri’nin, delilleri yok etmeye çalışmalarının yanı sıra delilleri değiştirdiklerini de göstermesi bakımından önemli olduğunu beyan etmiştik. ANCAK BU OLAY YALNIZCA CİNAYET SONRASI DELİLLERİN DEĞİŞTİRİLDİĞİNİN KANITLARINDAN BİRİ OLMASININ YANI SIRA BUNDAN DAHA DA ÖNEMLİSİ CİNAYET ÖNCESİ EMNİYETİN KORUMA TEDBİRLERİ ALMADIĞININ EN AÇIK KANITLARINDAN BİRİNİ OLUŞTURMAKTADIR.

Zira Reşat Altay’ın da belirttiği üzere Erhan Tuncel teknik takip altında iken –Erhan Tuncel 13.07.2006-19.01.2007 tarihleri arasında teknik takip altında tutulmuştur- telefonuna “Salih Abi’de 7.65 mm mermi vardır, ondan iste” içeriğinde bir SMS gelmiş ve kendisinin de bu duruma kızarak SMS gönderen Tuncay Uzundal’a “Tuncayyyyy” diye yanıt vermiştir. Yasin Hayal’in Hrant Dink’i öldürmek amacı ile hazırlıklar içerisinde olduğu Trazon Emniyet Müdürlüğü’nün bilgisi dahilinde iken mermi bulmak amacı ile gönderilen SMS Trabzon Emniyet Müdürlüğü tarafından dikkate alınmamıştır. İlginçtir ki bu olay Mülkiye Müfettişi tarafından araştırılmamıştır.

Mülkiye Müfettişi’nin haklarında soruşturma talep edilen emniyet görevlilerinin kusurlarının bulunmadığına gerekçe olarak gösterdiği: “Trabzon Emniyet Müdürlüğü Yasin Hayal ve Erhan Tuncel’i taknik takip altında tuttuğu halde Yasin Hayal-Ogün Samast, Erhan Tuncel-Ogün Samast irtibatına ulaşılamamıştır.

Mahkemedeki dosyasında bulunan telefon irtibatlarını gösteren şemaya göre Yasin Hayal ve Erhan Tuncel’in Ogün Samast ile yaptıkları herhangi bir telefon görüşmesi tespit…” (ön soruşturma raporu s.20/21) edilemediği saptamasına itibar etmemek gerekmektedir.

Zira Muhittin Zenit 16.07.2007 tarihli dilekçesinde ve Engin Dinç ise 22.07.2007 tarihli dilekçesinde Yasin Hayal’in fiziksel takibe alındığını söylemektedirler. Bahse konu şahısların yalnızca teknik değil fiziksel takip altında olmalarından kaynaklı olarak bu kişiler arasındaki irtibatın emniyetin bilgisi dahilinde olması gerekmektedir. Emniyetin bu bilgiye sahip olmaması da ayrı sorunlu bir durumdur.

Yine Mülkiye Müfettişinin haklarında soruşturma talep edilen emniyet görevlilerinin kusurlarının bulunmadığına dair kanaatinin bir diğer gerekçesi “…Yasin Hayal’in Fırat (Hrant) Dink’e eylem yapmak üzere Zeynel Abidin Yavuz’u göndereceğini Erhan Tuncel’in polis memuru Muhittin Zenit’e ve istihbarat Şube Müdürü Engin Dinç’e bildirdiği, yapılan araştırmada Zeynel’in Kocaeli’ne çalışmaya gittiğinin öğrenildiği, böylece bu bilgilere itibar edilmediği anlaşılmaktadır” (s. 17/21) tespitidir.

Bu tespite itibar edilmemelidir. Zira;

Mustafa Öztürk İstanbul Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü’nde 22.03.2007 tarihinde verdiği ifadede - savcılık, hakimlik ve mahkemedeki ifadelerinde bu olayı tekrarlamıştır-: “Alperen Ocakları Trabzon il binasında 2006 yılı Nisan veya Mayıs ayı olabilir…Akşamüstü Zeynel Abidin YAVUZ, Erhan Tuncel, Yasin Hayal ve ismini hatırlayamadığım biri ile Trabzon Alperen Ocaklarına gelerek, ocağın içerisinde sohbet etmeye başladık… Kalkmak üzerelerken Yasin Hayal bana hitaben “Zeynel Abidin Yavuz’un Hrant Dink’i vuracağını söyledi”… ben de Zeynel Abidin Yavuz’un bıraktığı top sakalına bakarak tebessüm ettim, Zeynel Abidin Yavuz da bana “imaj değiştirdim şüphe uyandırmamak için” diye cevap verdi, bu konuşmalar yapıldığı sırada Erhan Tuncel de Zeynel Abidin Yavuz’a ‘eylemden sonra Zeynel seni Gürcistan’a kaçıracağız’ dediğini beyan etmiştir.

Zeynel Abidin Yavuz da emniyet, savcılık, hakimlik ve mahkemedeki ifadelerinde Yasin Hayal’in bu cinayeti kendisine işletmek için hazırlıklar içine girdiğini söylemiştir.

Bahse konu olayın yaşandığı tarihte Mustafa Öztürk ve Yasin Hayal, Trabzon Emniyet Müdürlüğü tarafından teknik ve fiziki takip altında tutulmaktadır. Erhan Tuncel o dönem YİE olarak görev yapmaktadır. Ve bahse konu görüşme Trabzon kent merkezinde yapılmıştır. Fiziksel ve teknik takip altında tutulan iki şahsın ve YİE olan bir diğer şahsın yapmış olduğu bu görüşmeden Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nün haberdar olmaması mümkün görünmemektedir. Ancak tüm bunlara rağmen -fiziksel ve teknik takip altında olan iki kişi ve bir polis muhbirinin Trabzon kent merkezinde yaptığı- bu görüşmeden Trabzon Emniyet Müdürlüğü haberdar değilse bu da ayrı sorunlu bir durumdur.

Erhan Tuncel 10.02.2007 tarihli tespit tutanağında: “Yasin Hayal, Hrant Dink’i öldürme planlamasının 2. (ikinci) veya 3.(üçüncü) denemesinde bu olayla ilgili Mikdat Kot’un para yardımında bulunacağını Yasin Hayal iddia etti” demiştir. Bu ifadeden anlaşılmaktadır cinayet birkaç kez hayata geçirilmek istenmiştir. Zeynel Abidin Yavuz bu denemelerin bir veya birkaçında İstanbul’a gelerek (veya da gelmiş) cinayeti işleyecek olan kişidir.

Mülkiye Müfettişinin tespitinin ve emniyet mensuplarının bu konu hakkındaki savunmalarının aksine Zeynel Abidin Yavuz’un bir süreliğine Kocaeli’ne gitmesi verilen bilgilere itibar edilmemesi sonucuna varmamıza yol açmaz.

Zeynel Abidin Yavuz’un bir süreliğine Kocaeli’ne gitmesinin bir önemi bulunmamaktadır. Zeynel Abidin Yavuz’un bu iş için seçilmesi, Yasin Hayal’in cinayeti bizzat işlemesinden vazgeçilerek bu işi icra edecek kişi arayışına girilmesi cinayeti işleme konusundaki kararlılığı göstermektedir. 24.09.2007 tarihli dilekçemizde belirttiğimiz üzere Yasin Hayal, Hrant Dink Cinayeti’ni ilk başlarda kuvvetle muhtemel bizzat icra edecek olan kişi iken muhtemelen takip altında tutulduğunu anlaması veya bu konuda kendisine bilgi verilmesi üzerine anlaşılmaktadır ki sonrasında cinayetin Yasin Hayal tarafından icra edilmesi fikrinden vazgeçilmiş ve “tetikçi” arayışına girmiştir.

Tanık sıfatı ile ifadesine başvurulan Engin Yılmaz da bu konudaki düşüncemizi 13.09.2007 tarihli beyanında: “Yasin, Fırat Dink’e suikast düzenleneceğini söyledi. Yakalanmazlarsa Orhan Pamuk, Hıncal Uluç’a da suikast yapacaklarını söylüyordu. Ben gözetleniyorum. Başkasına da yaptırabilirim şeklinde sözler söylüyordu” demek sureti ile bu görüşü doğrulamıştır. Cinayeti işleyecek kişilerin cinayeti ertelemeleri, Zeynel Abidin Yavuz’un bir süreliğine Kocaeli’ne gitmesi cinayet fikrinden vazgeçtikleri sonucunu çıkarmamızı gerektirmez. Nitekim cinayetin işlenmesi de bu fikirden vazgeçilmemiş olduğunun başka bir açıklamaya yer vermeyecek en açık kanıtıdır. Kaldı ki Zeynel Abidin Yavuz bu örgütün bir üyesi ve cinayeti son ana kadar da işleyecek kişi olarak kalmıştır. Yasin Hayal İstanbul Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü’ne verdiği 23.01.2007 tarihli ifadesinde Ogün Samast’ı İstanbul’a göndermezden önce: “Ogün’e sarıldım Allah yolunu açık etsin dedim, istersen vazgeçebileceğini söyledim. Bu eylemi Zeynel Abidin Yavuz’un da yapabileceğini söyledim” ve Ogün Samast’ta İstanbul Cumhuriyet Savcıları’nın görüntülü aldıkları ifadesinde Yasin Hayal’in kendisini İstanbul’a yolcularken istersen vazgeçebilirsin bu işi Zeynel Abidin Yavuz’a da yaptırabilirim dediğini söylemektedir.

Emniyet amiri Ercan Demir 12.07.2007 tarihli ifadesinde Erhan Tuncel’i kast ederek: “Nitekim yine tarihini yanlış hatırlamıyorsam Nisan 2006 ayı içinde kendisiyle yapılan görüşmede talimatımız doğrultusunda bu eylemi gerçekleştirmeyi düşünen şahsı (Yasin Hayal’i) ikna ettiğini belirtmişti” demektedir. Diğer emniyet görevlileri de savunmalarında sürekli bir “vazgeçirme” ve “ikna” çabasından bahsetmekteler.

Bunca yıllık deneyimi olan emniyet yetkililerinin, kilise rahibini kırk (40) gün komaya sokacak denli ağır şekilde darp eden -ayrıca Rahip Santoro cinayetinde paylarının ne olduğu sorgulanmaya muhtaçtır- üniversitede silah sıkan, pek çok darp-cebir olayından, asılsız bomba ihbarından işlem gören, Ramazan Akyürek’in ifadesiyle Çeçenistan gibi “cihat bölgeleri”ne savaşmak için giden, McDonald’s adlı işyerini bombalayan, cezaevinden Hrant Dink’i öldürme kararlılığı ile çıkan Yasin Hayal gibi bir militanın, “güvenilmez”, “yalancı”, “sinsi”, “menfaat düşkünü” olarak niteledikleri Erhan Tuncel’in çabalarıyla “ikna olacağına” inanmaları bize pek inandırıcı gelmemektedir. Anlaşılmaktadır ki emniyet görevlileri suçu önleme çabasını suç işleyecek kişinin ikna edilmesi sürecine indirgemektedirler(!).

Haklarında inceleme yapılan emniyet görevlilerinin Erhan Tuncel’i 13.07.2006-19.01.2007 tarihleri arasında teknik ve Yasin Hayal’i ise 08.11.2005-19.01.2007 tarihleri arasında aralıksız olarak teknik ve fiziki takip altında tutmuşlardır. Yine Mustafa Öztürk adlı sanık da yine teknik ve fiziki takip altına alınmıştır. Yine bir bütün dönem boyunca emniyet görevlilerinin Yasin Hayal’i “ikna” etme çabası yoğun şekilde sürmüştür(!). Emniyet görevlileri bu çabalarını suçun önlenmesi için yapılması gerekli uğraşın sergilendiğini anlatmak için vurgulamaktadırlar.

Emniyet görevlililerinin bu savunmalarına, eğer Hrant Dink suikastı henüz tasarı halinde veya teşebbüs aşamasında iken engellenmiş olsa idi itibar edilebilirdi. Bu tedbirlerin yeterli olmadığının en açık kanıtı işlenen cinayetin kendisidir.

Hrant Dink davasının iki (2) numaralı sanığı Yasin Hayal 09.05.2007 tarihinde cezaevinden İstanbul Cumhuriyet Savcılarına gönderdiği mektubunda: “…Sayın savcım, ben bu derin devlet, derin millet kavramlarını pek kavrayabilmiş değilim. Ama ortada kesin olan bir şey var ki, o da emniyet içinde legal mi illegal mi bilmiyorum, bir grup bizi kumanda etti. Bu aşikardır. Siz bunu gördüğünüz halde bizim hakkımızı muhafaza etmediniz…” demiş ve ardından da sormuştur: “Şimdi soruyorum, eğer biz devlet görevlerinde kullanıldıysak bizim hakkımızı korumak devlete düşmez mi?”

Mülkiye Müfettişi Şükrü Yıldız’ın tespiti ile davanın iki numaralı sanığı Yasin Hayal’in tespiti arasında ciddi bir fark olduğu ortadadır. Hrant Dink’in kendisini müdafaa edemeyecek, kaçamayacak, saldırıyı fark edemeyecek bir şekilde İstanbul’da gündüz vakti kalabalık bir caddede öldürülmesi olayından aylarca önce (tek bir farkla, Muhittin Zenit’in ifadesi ile: “ … tabi canım kaçma, kaçmayacaktı ama bu kaçtı”) haberdar olan Trabzon Emniyet Müdürlüğü görevlilerinin ve İstihbarat Daire Başkanı’nın kusurlarının bulunmadığı tespitini yapmak yaşanan olayın gerçeğine uymamaktadır. Ogün Samast’ın “Seri katiller gibi hedefime kitlendim ve vurdum” ifadesini gururla söylemesine yol açacak olayda Trabzon Emniyet Müdürlüğü görevlilerinin ve İstihbarat Daire Başkanının herhangi bir kusurunun bulunmadığı kanaati ve bu kanaate dayanarak Trabzon Valiliği’nin soruşturma izni vermemesinin insaf ve izana aykırı olduğu açıkça ortadadır.

Dink ailesinin avukatları verdikleri bu uzun dilekçede Mülkiye Başmüfettişi Şükrü Yıldız’ı da eksik ve yanlış rapor yazmakla suçlarken iddialarını şunlara dayandırıyorlardı:

Açıklamalarımız Mülkiye Müfettişinin bu konudaki tespitinin ne denli yanlış olduğunu göstermektedir. Ön soruşturmayı yapan Mülkiye Başmüfettişi;

a- Haklarında ön inceleme yürütülen kişilerle yüz yüze görüşmemiş, şahısların yazılı olarak gönderdikleri ifadelerle yetinmiştir.

b- Hal böyle olunca sorulması gereken sorular sorulmamış, pek çok çelişki ve eksik bilgi aydınlatılmayı bekler halde kalmıştır.

c- Raporun “inceleme ve tahlil” kısmında, başlığın aksine, ne inceleme ne tahlil yapmış, ifadelerini aldığı kişilerin ifadelerini ve ilgili belgeleri eklemekle yetinmiştir.

d- Sonuç kısmında ise Yasin Hayal, Zeynel Abidin Yavuz ve Erhan Tuncel ile ilgili herkesçe malum bilgileri alt alta dizdikten sonra ön inceleme yapılanlar hakkında “soruşturma izni verilmesine yer olmadığı”nı bildirerek raporunu bitirmiştir.

Raporun bu biçimde oluşturulması tarafımızda, İçişleri Bakanlığı’na bağlı çalışan Mülkiye Müfettişinin yine İçişleri Bakanlığı’na bağlı bir kurum görevlilerini korumaya çalıştığı kuşkusunun doğmasına yol açmıştır.

SUÇ DUYURUSU DA SONUÇSUZ KALDI

Dink Ailesi’nin avukatlarından Hakan Bakırcıoğlu’nun deyimiyle “toplumumuz için utanç kaynağı” olan ve Trabzon’daki Emniyet görevlileri hakkında soruşturma açılmasına gerek bulunmadığı kararının iptali ise mümkün olamadı.

Trabzon’daki hayal kırıklığı sadece Bölge İdare Mahkemesi’nin verdiği kararla da sınırlı kalmadı.

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın Trabzon Emniyet Müdürlüğü görevlilerinin bazıları delil karartma gibi ağır ithamları içeren suç duyurusu da soruşturma açılmasını sağlayamadı.

Dink ailesinin avukatlarının 20 Nisan 2007 tarihinde 11 madde halinde Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderdiği suç duyurusunda birçok polis hakkında “Görevi kötüye kullanma, görevi ihmal, suçluyu kayırma, suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme” iddialarıyla soruşturma açılması istenmişti.

Trabzon Cumhuriyet Savcılığı 10 Ocak 2008 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığı doğrultusunda karar verdi.

Dink’in avukatları kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin savcılık kararının kaldırılması için Rize Ağır Ceza Mahkemesine itiraz etti.

Rize Ağır Ceza Mahkemesi de 14 Şubat 2008 tarihinde itirazı reddederek, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararı kesinleştirmiş oldu.

3. Bölüm

ARTIK BASKI YOK

GERÇEĞİ ANLATIN

JANDARMADA KİLİDİ AÇILIYOR

Eğer Trabzon Bölge İdare Mahkemesi Trabzon Polisi’nin Dink Cinayeti’ndeki ihmali ile ilgili soruşturma izni verseydi, ya da İstanbul Cumhuriyet Savcılığı’nın 11 maddelik suç duyurusu üzerine Trabzon Cumhuriyet Savcılığı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar vermeyip de soruşturma dava açsaydı ne olurdu?

Cevabı görmek için Jandarma dosyasına bakmak gerekiyor.

Kısa bir cevap bekleyenler için şunu yazmak yeterli; Jandarma müfettişinin karşı görüşüne rağmen Mülkiye Başmüfettişleri Şükrü Yıldız ile Mehmet Ali Özkılınç, Jandarma ile ilgili raporlarını, Trabzon İl Jandarma Komutanlığı İstihbarat Şube Müdürü J.Yüzbaşı Metin Yıldız, Jandarma İstihbarat görevlileri J.V.Kad. Çavuş Veysel Şahin ile J.Kad.Başçavuş Okan Şimşek ve Merkez Karakol Komutanı J.Başçavuş Cevat Eser hakkında “soruşturma izni verilmesi” talebiyle bitirmişti. Raporun gittiği Trabzon Valiliği İl İdare Kurulu ise iki günah keçisi bulmuştu; Okan Şimşek ve Veysel Şahin.

Ancak Pandora’nın kutusunun açılması için bu bile yetmişti.

Artık tüm kötülükler ortaya çıkmış ancak umut da belirmiştir.

Şahin ve Şimşek müfettişlere verdikleri ve Jandarma’nın kusuru olmadığına ilişkin tüm ifadelerinin yalan olduğunu söylerek, Hrant Dink’in öldürülmesindeki ihmal zincirinin Trabzon İl Jandarma Alay Komutanı Ali Öz’e uzanan halkasının birleştirilmesini sağladı.

Şimdi gelelim Trabzon’da Jandarma’nın göz göre göre Hrant Dink’in öldürülmesine seyirci kalmasıyla ilgili dosyanın kapağını aralamaya.

Her şeyi Çoşkun İğci’nin 31 Ocak 2007 günü İstanbul terörle Mücadelie Şubesi’de alınan ifadesi başlattı.

Buna bağlı olarak İçişleri Bakanlığı’nın 22 Şubat 2007, Jandarma Genel komutanlığı’nın 26 Şubat 2007 tarihli emri üzerine Mülkiye Başmüfettişleri Şükrü Yıldız ve Mehmet Ali Özkılınç ile Jandarma Müfettişi J. Kd. Albay İsa Öztürk ve J. Albay Süleyman Doğan, Trabzon Jandarma Komutanlığı görevlilerinin Hrant Dink Cinayeti’nin önlenmesi konusunda zafiyet ve ihmalinin olup olmadığını araştırmak için kolları sıvadı.

Soruşturma kapsamında Hrant Dink’in öldürüleceği bilgisine kolayca ulaşıp ulaşamayacağı, Coşkun İğci’nin Jandarma İstihbarat Görevlilerine Hrant Dink’in öldürüleceği bilgisini verdiğine, Jandarmanın ise böyle bir bilgi almadığına ilişkin beyan ve iddialarını araştırmak amacıyla hazırlanan rapor 2 Nisan 2007 tarihinde tamamlandı.

Bilenler hemen tanıyacaktır, ama bilmeyenler için sıradan bir isim gibi gelen Coşkun İğci’nin Devlet Malzeme Ofisi’nde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını belirtelim. Dahası Yasin Hayal’in halasının kocasıydı. İğci’nin ifadeleri soruşturmanın seyrini değiştirecekti.

İnceleme şu isimleri kapsıyordu:

Ali Öz (J. Albay Trabzon İl Jandarma Komutanı),

Metin Yıldız (J. Yüzbaşı İstihbarat Şube Müdürü),

Mehmet Altıntel (J. Yüzbaşı Merkez Jandarma Bölük Komutanı),

Murat Akçe (J. Üst. Merkez Jandarma Bölük Komutanı),

Nazmi Tamer (J. Kd. Bçşv. Merkez Jandarma Karakol Komutanı)

Cevat Eser (J. Bşvş. Merkez Jandarma Karakol Komutanı),

Veysel Şahin (Uzm. J. V. Kad. Çvş.)

Okan Şimşek (J. Kad. Bçşv).

2004 yılında tanıştığı Jandarma İstihbarat Elemanları ile zaman zaman görüşen, hatta tarihi eser operasyonu hakkında onlara yardım eden, hint keneviri ekenleri ihbar eden İğci, tüm bunları maddi karşılık için değil, “milliyetçi” duygularla yapıyordu. Ona göre Türkiye’ye zarar gelecekse her konuda yardım etmek gerekti.

Ancak ifadesinden anlaşılıyordu ki JİTEM Hayal ile ilgili sağlam bir kaynak bulmuştu. Yasin Hayal, McDonald’s bombalamasından sonra girdiği cezaevinden çıktığı günlerde JİTEM elemanları İğci’ye Yasin Hayal’i sormaya başladılar.

Coşkun İğci İstanbul Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü’nde 31.01.2007 tarihinde verdiği ifadesinde bunu şöyle anlattı::

...Benim eşim olan Emine İğci’nin abisi Bahattin Hayal’in oğlu olan Yasin Hayal Trabzon içindeki McDonald’s eylemi ile ilgili cezaevinden çıktıktan sonra JİTEM görevlileri Engin ve X-1 şahıs ile buluştuğumuzda bana Yasin Hayal’i sordular. Ben de onlara, Yasin Hayal’in akrabam olduğunu söyledim. JİTEM görevlileri Engin ve X-1 şahıs da bana, “Yasin Hayal senin akraban, akraban olduğundan dolayı Yasin Hayal’in yapmış olduğu eylemler hakkında bilgi al. Arkasında bir örgüt var mı? McDonald’s bombalama eyleminin detayları hakkında bilgi almaya çalış” dediler. Ben de, “Tamam” dedim...

2006 yılının muhtemelen temmuz ayının ortalarında Yasin Hayal’in bir gazeteciyi öldüreceği söylentileri kulağıma geldi. Çünkü bölgede bulunan birçok insan bu tip şeyler konuşuyorlardı. Ben de Yasin Hayal’i telefonla aradım ve buluşmak istedim. İşyerime çağırdım. Kendisi de işyerime geldi. Yasin Hayal’e “Bu gazeteci mevzusu nedir, neden gazeteciyi vurmayı düşünüyorsun” diye sordum. Yasin Hayal de bana direkt olarak “Ben Hrant Dink’i vuracağım” dedi... Ben bunları duyduktan sonra JİTEM görevlileri Engin ve X-1 şahısları telefonla aradım ve buluştuk. Yanlarında üçüncü bir JİTEM görevlisi X-2 ismini bilmiyorum kısa boylu esmer bir şahıs vardı. Ben konuyu görevlilere anlattım. Bana, “Yasin Hayal ile tekrar görüş ve detaylı bilgi al” dediler. Ben de Yasin Hayal ile tekrar görüştüm. Yasin Hayal bana “300 YTL param var bu para ile bu eylem için silah temin edeceğim” dedi ve bana Hrant Dink’e ait bilgisayar çıktısı fotoğraf, iş ve ev adreslerini gösterdi. Ben de bu konuyu JİTEM görevlileri Engin, X-1 ve X-2 şahıslara ilettim onlar da bana “Parayı Yasin Hayal’den al ve bir silah bulacağını söyle” dediler. Ben de tekrar Yasin Hayal ile buluştum ve kendisinden silah bulmak amacıyla 300 YTL aldım. Hatta bu paralar 6 adet 50 YTL idi. Tekrar JİTEM görevlileri Engin, X-1 ve X-2 şahıslarla görüşerek “Parayı aldım, parayı ne yapmam gerekiyor” diye sorduğumda onlar da bana “Para sende kalsın nasıl hareket edeceğini biz sana söyleriz” dediler.

...Yasin Hayal’in bazı üniversiteli arkadaşları olduğu bilgisini JİTEM görevlilerine verdim.

2006 Eylül ayı içerisinde Yasin Hayal beni sık sık cep telefonumdan arayıp ve en son olarak Jandarma görevlileri Engin, X-1 ve X-2 şahıslara iletmek için buluştuğumda, Yasin Hayal’in işyerime gelip “Parayı aldın nerede silah ya silahı ver ya da parayı iade et” diyerek tehdit etti dedim. Bu durum iş arkadaşlarımı da rahatsız ediyordu. Ben de bu konuyu JİTEM beni aşırı derecede sıkıştırdığını ne yapmam gerektiğini sorduğumda onlar da bana “Biz bu konuyu değerlendirelim sana ne yapman gerekeni söyleyeceğiz” dediler. Tekrar JİTEM görevlileri Engin, X-1 ve X-2 şahıslar ile buluştuğumuzda bana “Yasin Hayal’e silah bulamadığını söyleyerek parayı iade et” dediler. Ben de kendilerine “Parayı iade etmeyelim siz bir silah temin edin bu eylemi yapmaya teşebbüs edince yakalarsınız” şeklinde teklifte bulunduğumda bana “Olmaz” dediler. Bu arada Yasin Hayal beni telefonla arayıp tehdit edip parasını istiyordu. Ben de JİTEM görevlileri Engin, X-1 ve X-2 şahıslara “Bu parayı Yasin Hayal’e nerede iade edeyim, nasıl hareket edeyim” diye sordum. Çünkü korkuyordum. Yasin Hayal bana saldırabilir endişesi vardı. Onlar da bana “Değirmendere Üniversite Sapağı yol ayrımında buluş biz de orada olacağız uzaktan takip edeceğiz orada parayı verirsin” dediler. Ben de Yasin Hayal’e söylenen yerde buluşma verdim. Yasin Hayal buluşma yerine bir motosiklet ile yanında ismini bilmediğim görsem tanıyabileceğim daha önce hiç görmediğim bir şahısla geldi. JİTEM görevlileri Engin X-1 ve X-2 şahıslar da bizi uzaktan bir araç içinden seyrediyorlardı. Yasin Hayal’e 300 YTL’yi geri verdim. Yasin Hayal bana silahı bulamadığımdan ve kendisini oyaladığımdan dolayı çok kızdı ve ayrıldı. Bu olaydan sonra bu vakte kadar Yasin Hayal’i hiç görmedim ve telefonla dahi konuşmadım. Ancak JİTEM görevlileri Engin, X-1 ve X-2 şahıslar ile görüşmeye devam ettim. Görüşmelerimizde Yasin Hayal’in durumunu sorduğumda bana “Yasin Hayal bu işi yapmaz gözetimimiz altında” diyorlardı.

19.1.2007 günü Hrant Dink isimli gazetecinin öldürüldüğünü 20.1.2007 günü Posta gazetesinden öğrendim. Ben bu konu ile alakalı JİTEM görevlilerini aramadım çünkü onların beni arayacaklarını biliyordum. Ben cumartesi günü köyümüz olan Taşdelen köyüne gittim. Pazartesi sabah köyden gelerek göreve döndüm bu zaman zarfında JİTEM görevlileri beni cepten aramadılar...

22.1.2007 Pazartesi günü saat 10.30 sıralarında beni DMO Bölge Müdürlüğü girişindeki görevli arayıp akrabalarımın geldiğini söyleyince ben de içeriye aldırdım. Ancak gelenlerin JİTEM görevlisi Engin ve X-1 şahıs ve daha önce görmediğim başka bir JİTEM görevlisi X-3 (yüzü çökük, yüzü bir hayli pütürlü, 30-35 yaşlarında, esmer) olduğunu gördüm. Bahçede ayaküstü konuştuk. X-3 JİTEM görevlisinin elinde benim daha önceden vermiş olduğum bilgi notları vardı. Bu notları okudu ve X-3 JİTEM görevlisi Engin ve X-1 şahsa “Sizi kahraman yapacak bir şeyin bilgisini size vermiş ama siz kendinizi rezil ettiniz” dedi ve bana “Bu konuyu kimseye bahsetme polis seni alırsa kesinlikle konuşma daha sonra görüşeceğiz” dedi. Ben de, “Tamam” dedim ve ayrıldılar.

23.1.2007 günü JİTEM görevlileri beni işyeri telefonum olan 0462 334 10 83 nolu numaradan arayıp benimle buluşmak istedikleri yönünde not bırakmışlar. Ben kendilerini JİTEM görevlilerinin daha önceden bana vermiş oldukları 0542 275 31 27 nolu telefonu 0546 804 30 77 nolu telefonumla aradım ancak telefonu açmadılar kısa bir süre sonra 0537 793 08 01’den Engin isimli JİTEM görevlisi beni aradı ve bana “Yarın akşam buluşalım ve bir yerde bir çay içelim” dedi, ben de “Olur” dedim ve Trabzon Otogarı’nın önünde buluşma verdik ve sonra telefonu kapattım.

24.1.2007 günü akşam 20.00 civarında JİTEM görevlisi Engin isimli şahıs beni 0537 793 08 01 nolu numaradan 0456 804 30 77 nolu telefonumu aradı ve Trabzon Otogarı önünde buluştuk. Beni bir minibüse aldılar. Minibüsün içerisinde JİTEM görevlileri Engin, X-1 ve X-3 vardı. Seyir halinde iken JİTEM görevlileri bana “Bu olayları birine anlatıp anlatmadığımı” sordular. Ben de “Anlatmadım” dedim. Sonra “Bu olaylar kendi aramızda kalacak mezara kadar gidecek sır olacak, bunu herhangi birisine anlattığın zaman senin için iyi olmaz hayati önem taşıyor, anlattığın zaman başına işler gelebilir polisin seni alma ihtimali yok ama alırsa hiçbir şey söylemeyeceksin, bize bu olayı bildirdiğini kesinlikle anlatmayacaksın, anlatırsan senin geleceğin için hayırlı olmaz. Sağlığın sıhhatin için iyi olmaz hayat memat meselesi bunlar bu olayları anlatmaman senin can güvenliğin için iyi olur” dediler... Bu şekilde Trabzon’dan Arsin ilçesine kadar gidip döndük... ayrıldıktan sonra Pelitli beldesinde belediye anonsundan kesinlikle jandarma haricinde sivil vatandaşın kimseye bilgi vermemesi bölgede bazı kişilerin kendilerini güvenlik görevlisi olarak tanıtıp bilgi topladıklarını ve bu kişilerin derhal jandarmaya haber verilmesi önemle rica olunur, diye jandarma tarafından anons yaptırıldı...

Ben Hrant Dink’in öldürülmesi eylemiyle ilgili duyduklarımın tamamını JİTEM mensupları ile paylaştım. Ve bana gerekeni biz yaparız dediklerinden herhangi bir başka birime bildirme ihtiyacı hissetmedim...”

Coşkun İğci bu sözlerini İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’na verdiği ifadesinde de tekrar etti. Soruşturma sırasında müfettişlere, Trabzon Cumhuriyet Savcılığı’na ve Trabzon 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nde de aynı ifadeyi verdi.

SÖZ SANIKLARDA

Coşkun İğci’nin ifadelerinde adı “Engin” olarak geçen Veysel Şahin, müfetişlere 11.2.2007 tarihli ifadesini -Trabzon 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nde alınan 20.3.2008 tarihli ifadesinde bu ifadesinin gerçeği yansıtmadığını beyan edecekti:

...Coşkun İğci ile sık sık olmamakla birlikte hal hatır sormak amacıyla kısa süreli telefon görüşmelerimiz olmuştur... Coşkun İğci haber elemanımız değildir. Coşkun İğci bizim haber aldığımız şahıslardan biri değildir... Temmuz 2006’da Coşkun İğci beni telefonla aradı kendisinin Meydan civarında olduğunu buralarda iseniz görüşebilir miyiz, dedi. Bu esnada yanımda ...Okan Şimşek vardı... Birlikte Meydan Parkı’nda Coşkun İğci ile oturduk ve çay içtik. Kendisi bize ailevi sorunlarından bahsetti... Coşkun İğci ile 22 Ocak 2007 tarihine kadar herhangi bir telefon görüşmemiz olmamıştır. 19 Ocak 2007 tarihinde Hrant Dink’in öldürülmesini Akçaabat’ta görevli bulunduğumuz sırada öğrendik.

Ertesi gün ayın 20’sinde hatırladığım kadarıyla 14.30 sıralarında Ogün Samast’ın babası emniyete gelerek Hrant Dink Cinayeti’nde katil zanlısı olarak gösterilen kişinin kendi oğlu olduğunu ve aynı gün saat 15.05 sıralarında Jandarma 156 imdat telefonuna gelen bir ihbarla yine Hrant Dink’i öldüren kişinin Pelitli beldesinden birisi olduğu ve isminin Ogün Samast olduğunun bildirilmesinden sonra Jandarma Başçavuş Okan Şimşek beni aradı. Merkez Jandarma Karakolu’na gelmemizi söyledi.

Merkeze geldim. Diğer arkadaşların da gelmesiyle orada toplandık. Kendi aramızda yaptığımız konuşmada siyasi bir cinayet olabileceğini ve 2004 yılında şehir merkezindeki McDonald’s isimli işyerini bombalayan Yasin Hayal ile bir bağlantasının olup olmayacağını aramızda tartıştık. Ve olabileceği ihtimaline binaen Pelitli beldesinde bulunan haber elemanlarımızı yönlendirmek üzere Pelitli beldesine gittik. Oraya giderken ...Okan Şimşik... Önder Aras ve ben vardım... Okan Şimşek bize Yasin Hayal’in çevresinde tanıdığımız var mı, dedi. Ben de Devlet Malzeme Ofisi’nde uzaktan akrabası olan Coşkun İğci var istersen ona gidelim, dedim... DMO’ya gittik... Coşkun İğci burada yoktur, dediler. Tekrar bunun üzerine Pelitli beldesine geldik... Ve Coşkun İğci ile karşılaştık. Onu görünce neredesin, bu olanlar nedir, dedim. Coşkun İğci... Ogün Samast’ı tanımadığını ve Yasin Hayal’in bu olayı yapacağından haberim vardı, dedi... Yasin Hayal’in Hrant Dink’in resimlerini kendisine gösterdiğini 500 YTL parası olduğunu ve silah almaya uğraştığını söyledi. Yasin Hayal’in yanında başka birisi var mı, diye sorduk. Coşkun İğci de 4-5 kişi var. Fakat Yasin Hayal’den başkasını tanımıyorum, dedi. Bu konuşmalarımız yaklaşık 10-15 dakika sürdü. Coşkun İğci ile görüşürken Merkez Karakol Komutanı da o bölgede idi. Bizi görmüş olabilir. Oradan ayrıldıktan sonra İl Jandarma Komutanlığı’na gelerek durumu üstlerimize bildirdik. İstihbarat Şube Müdürü bu durumu rapor edin, dedi. Bu durum Jandarma Genel Komutanlığı’na bildirildi...

...22 Ocak 2007 tarihinde saat 09.00-10.00 sıralarında Devlet Malzeme Ofisi’ne gittik. Kapıdaki görevlilere Coşkun İğci’yi sorduk. Bu sırada benim yanımda Okan Şimşek ve Önder Araz vardı. İçeride olduğunu söylediler. DMO’daki depo bölümüne hep beraber girdik... O da işyerinde görüşmemiz dikkat çeker. Mesaiden sonra görüşelim, dedi... 17.10 sıralarında 61 AR 208 plakalı araç ile terminal kavşağına gittik. Coşkun İğci’yi araca aldık. Yolda değişik başka bir bilgisinin olup olmadığını sorduk. O da olmadığını söyledi. Biz de havaalanı kavşağından dönerek Değirmendere semtinde İş Bankası önünde Coşkun İğci’yi araçtan indirdik...

...Coşkun İğci’nin iddia ettiği, Yasin Hayal’in kendisine para verdiğini, parayı iade ederken bizimle araç içerisinde kendisini izlediğimiz iddiaları doğru değildir...

...Kendisini Hrant Dink Cinayeti’nin dışında tutmak için bize cinayetten sonra verdiği bilgileri cinayetten önce vermiş gibi gösterdiği ve bu yalanları uydurduğunu sanıyorum, demiştir.

Coşkun İğci’nin ifadelerinde “X-1 şahıs” şeklinde adlandırılan Okan Şimşek, müfettişlere 6.3.2006 tarihinde verdiği ifadesinde, Trabzon 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nde 20.3.2008 tarihinde verdiği ifadesinde bu ifadesinin gerçeği yansıtmadığını söyledi. Böylece iki JİTEM görevlisi yalan ifade verdiklerini açıkladılar.

Okan Şimşek 20.1.2007 tarihinde Coşkun İğci ile görüştüklerini belirtirken şunları söyledi.

...Coşkun İğci’yi tanıyorum... 2006 yılının Temmuz ayı içerisinde mahiyetim olan Uzman Jandarma Çavuş Veysel Şahin aracılığıyla olmuştur... Eşiyle boşanma aşamasında oldukları... bizden bu konuda kendisine ne şekilde yardımcı olmamızı istedi. Biz de, mahkeme aşamasındaki bu konu için kendisine yardımcı olamayacağımızı söyledik ve oradan ayrıldık. Coşkun İğci ile oturduğumuz sırada bu görüşmenin haricinde herhangi bir konu geçmedi... 20 Ocak 2007 tarihinde evde bulunduğum sırada akşam saatlerine yakın bir saatte Jandarma Başçavuş Gazi Günay beni cep telefonundan arayarak bana Jandarma 156 imdat telefonuna bir şahsın ihbarda bulunduğunu ve İstanbul ilinde gazeteci Hrant Dink’in katil zanlısının Pelitli beldesinde oturan Ogün Samast isminde birisinin olduğunu, söyledi. Kendisinin İl Merkez Komutanlığı’na geçtiğini ve benim de oraya gelmem gerektiğini söyledi... İl merkezde diğer unsurlardan görevli personelin gelmesiyle birlikte orada toplandık. Olayın siyasi bir cinayet olabileceğini ve 2004 yılında McDonalds isimli işyerini bombalayan Yasin Hayal ile bir bağlantısının olup olmayacağını kendi aramızda tartıştık... Pelitli beldesinde bulunan haber elemanlarını yönlendirmek üzere Pelitli beldesine gittik. Ben, Veysel ve Önder’le Yasin Hayal’in arkadaş çevresinde tanıdıkları olup olmadığını sordum. Veysel de, bana DMO’da çalışan ve Yasin Hayal’in uzaktan akrabası olan güvenlikçi Coşkun var. Olmazsa ona bir gidelim, dedi. Devriyeye doğru giderken Coşkun İğci ile karşılaştık. Yasin Hayal’in bu işle bağlantısının olup olmadığını kendisine sorduk. Sonra bize Yasin Hayal’i kastederek bu olayı, bu salak yaptı diye bir ifade kullandı... Ogün Samast’ı tanımadığını söyledi. Yasin Hayal’in 500 milyon kadar bir parasının olduğunu söyledi. Bunlarla birlikte başka kimseler olabilir mi, dedik. O da olabilir, iki üç kişi daha olabilir, diye söyledi. Burada yapmış olduğumuz 10 - 15 dakikalık görüşme sonrasında biz tekrar İl Merkez Komutanlığı’na geldik... daha sonra edindiğimiz haberi haber kayıt bildirim formuyla üst makamlara rapor ettik...

Coşkun İğci isimli şahıs bizim tarafımızdan görevlendirilen haber elemanı değildir. Bu olay ile ilgili olarak meydana gelen olay öncesinde bize herhangi bir bilgi iletmemiştir. Eğer bu tür bilgiler vermiş olsaydı biz bu bilgileri kayıt altına alıp üst makamlara rapor olarak bildirirdik...

Kendisine herhangi bir zarar gelmesini önlemek maksadıyla kendisini bizimle irtibatlıymış gibi, bizim haber elemamız gibi belirterek kendisine gelebilecek herhangi bir zararı önlemek amacıyla olduğunu düşünüyorum... ifadesini alan kişilerce yönlendirildiğini düşünüyorum.

BAK ŞU KOMUTANA

Trabzon ilinde en yetkili Jandarma görevlisi olan İl Jandarma Alay Komutanı Ali Öz ise 9 Şubat 2007 günü İçişleri Bakanlığı Mülkiye Başmüfettişliği’ne hitaben yazdığı dilekçesinde de daha sonra alınan ifadelerinde de astları kadar doğru konuşmayacaktır. Ama o rütbedeki bir kişinin bile gerçeklere aykırı biçimde nasıl konuşabildiğini göstermek açısından ifadelerine yer vermek gerektiğini düşünüyorum:

...Coşkun İğci; ifadesinde iddia ettiği şekilde, kendisi istihbari maksatlı görüşülen bir haber elemanı olmadığından Trabzon İl J. Komutanlığı’nda kaydı bulunmamaktadır. Diğer bir ifadeyle Coşkun İğci Trabzon İl Jandarma Komutanlığı’nda haber elemanı olarak görev yapmamıştır ve adı geçen şahısla ilgili herhangi bir kayıt bulunmamaktadır...

Coşkun İğci’nin ...nüfuz istismarı yapmak maksadıyla kendisini jandarma personelinin haber elemanı gibi göstermek istediği anlaşılmaktadır.

Tanışmadan sonra şahısla birkaç kez şehir merkezinde karşılaşılmış, 3-5 defa da telefonla görüşülmüştür. Bu görüşmelerde karşılıklı olarak hal hatır sorulmuş ve şahıs tarafından herhangi bir bilgi verilmemiştir. Bunun dışında anılan şahısla olayın meydana geldiği tarihe kadar herhangi bir görüşme yapılmamıştır.

...

Öte yandan adı geçen şahıs, ifadesinde belirttiği şekilde haber elemanı olarak Jandarmaya aktardığını iddia ettiği bilgileri vermiş olsaydı bu bilgiler kayıt altına alınmış ve karşılığında kendisine istihbarat ödeneğinden para ödenmiş olması gerekirdi. Oysa anılan şahısla jandarma personeli tarafından hiçbir ödeme yapıldığı kayıtların tetkikinden de anlaşılmıştır.

...

20 Ocak 2007 saat 14.30 sıralarında zanlının babası Ahmet Samast, İl Emniyet Müdürlüğü’ne gelerek “TV’de görüntüsü yayımlanan olayla ilgili şahsın oğlu Ogün Samast olduğuna” dair yaptığı ihbardan sonra Trabzon İl Emniyet Müdürü tarafından cep telefonuyla Trabzon İl J.K. aranarak, “Ogün Samast’ın, Hrant Dink cinayet zanlısı olduğu” bildirilmiştir.

Haberin alınmasıyla İl Jandarma Komutanı tarafından İstihbarat Şube Müdürlüğü personeli, Pelitli beldesinde ikamet eden Ogün Samast ile ilgili araştırma yapmak üzere görevlendirilmiştir.

İstihbarat personeli, adı geçen beldede birçok şahıs ile birlikte Coşkun İğci ile de görüşmüştür. Pelitli beldesinde görüşülen vatandaşlar ve Coşkun İğci’den elde edilen belgeler... koordinasyon ve destek amacıyla, İl Emniyet Müdürlüğü’nde bulunan İl Jandarma Komutanlığı ekibi vasıtasıyla, Trabzon İl Emniyet Müdürlüğü ile paylaşılmıştır.

Bununla birlikte, Pelitli beldesinde sürdürülen Hrant Dink olayı ile ilgili araştırmalar çerçevesinde, 22.1.2007 günü cinayete ilişkin ilave bilgisi olup olmadığını öğrenmek maksadıyla, Coşkun İğci ile tekrar görüşmek üzere işyeri olan Devlet Malzeme Ofisi’ne gidilmiş, ancak şahsın görüşme için müsait olmaması nedeniyle görüşme aynı gün mesaiden sonra Değirmendere Mahallesi’nde yapılmış, vereceği ilave bilgisinin olmaması üzerine görüşmeye son verilmiştir.

...

...Coşkun İğci’nin Trabzon İl Jandarma Komutanlığı personeline olaydan önce verdiğini iddia ettiği bilgiler arasında hem Yasin Hayal’le ilgili hem de Hrant Dink’in öldürülmesi planı ile ilgili herhangi bir bilgi bulunmamaktadır. Ancak olaydan sonra anılan şahıs ve olayla ilgili sadece bir kez bilgi vermiş olup bu bilgi de ilgili makamlara gönderilmiştir.

...

Coşkun İğci’nin haber elemanı olarak çalıştığına ilişkin beyanının doğru olmadığı gerekçeleriyle birlikte yukarıda açıklanmıştır...

...

“Trabzon İl Jandarma Komutanlığı’nın yukarıda açıklanan yetkiler doğrultusunda kullanabileceği teknik takip imkân ve kabiliyeti olmasına rağmen, jandarmaya; Yasin Hayal tarafından gazeteci Hrant Dink’e sukisat düzenleneceğine dair ne diğer kurum ve kuruluşlar ile haber kaynaklarından ne de Coşkun İğci tarafından gerek suçun işlenmesinin önlenmesine, gerekse de suçun işleneceğine ilişkin delil olabilecek mahiyette bir bilgi ulaşmadığından, Yasin Hayal’le ilgili olarak herhangi bir adli veya önleme dinlemesine yönelik bir çalışma yapılmamıştır” demiştir.

Yine Ali Öz 13.3.2007 tarihinde verdiği İçişleri Bakanlığı Mülkiye Başmüfettişliği’ne hitaben yazdığı dilekçede:

“...İlçe jandarma komutanları da sorumluluk bölgesinde emniyet ve asayişin etkin olarak sağlanması maksadıyla kendi bölgelerinde haber elemanları ve diğer haber kaynak ve vasıtalarıyla haber toplarlar. Ayrıca önleyici ve adli kolluk görevlerini ifa ederken bizzat jandarma devriyeleri tarafından da haber toplanır. Topladıkları haberleri İl Jandarma Komutanlığı İstihbarat Şube Müdürlüğü’ne rapor ederler. İstihbarat Şube Müdürü tarafından da bana arz edilir, haberin değerlendirilmesi ve analizi sonucunda da, istihbarat raporuna dönüştürülerek onayımla Jandarma Genel Komutanlığı’na ve ilgili birimlerine ayrıca diğer ilgili makamlara (MİT ve İl Emniyet Müdürlüğü) rapor edilir...” dedi.

Trabzon İl Jandarma Komutanlığı İstihbarat Şube Müdürü Metin Yıldız’da komutanı Ali Öz gibi konuştu. 11 Şubat 2007 tarihinde müfettişlere verdiği ifadede aynen şunları söyledi:

“...Ben Coşkun İğci’yi tanımıyorum. Coşkun İğci ismini ilk defa cinayetten sonra 20 Ocak günü haber toplayıcıların getirdiği Ogün Samast ile ilgili bilgileri alırken öğrendim. Coşkun İğci kayıtlı bir haber elemanı değildir. Hrant Dink’in katil zanlısının Ogün Samast olduğunun belli olmasından sonra Pelitli beldesinde birçok kişiyle görüşüldüğü gibi Coşkun İğci ile de görüşülmüştür...

...Coşkun İğci önceden bildiği ve kafasından geçirdiği konuları İl Jandarma Komutanlığı İstihbarat Şube’de tanıdığı rütbelilere olay sonrası paylaşmasına rağmen kendisini kurtarmak için olay öncesi paylaştığını beyan etmektedir...

Hrant Dink’in Yasin Hayal tarafından öldürüleceğini Pelitli’de herkesin bildiğine dair iddialar doğru değildir.

...

Olay zanlılarının Hrant Dink’in öldürülmesiyle ilgili de bir plan yaptıklarına dair haber kaynaklarından ve diğer birimlerden bilgi alınmadığı gibi sözlü, yazılı bir ihbar da yapılmamıştır... Olay zanlılarının gerek jandarma gerekse polis sorumluluk bölgesinde herhangi yıkıcı, bölücü terör örgütleriyle bağlantısı tespit edilmediği gibi çıkar amaçlı suç örgütü kurmak veya kurulan örgüte üye olma gibi bir durum söz konusu olmadığından ve zanlıların işlemiş oldukları suçlar göz önüne alındığında basit darp ve hırsızlık olaylarına karıştıkları görülmektedir. Bu sebeple olay zanlılarının takip edilmesi ile ilgili yasal bir dayanak bulunmadığından mevzuat gereği fiziki takip ve teknik takip faaliyeti icra edilmemiştir. Yasin Hayal’in Ekim 2004 yılında Trabzon merkezinde McDonalds isimli işyerini bombalaması neticesinde 11 ay cezaevinde yatmış, cezaevinden çıktıktan sonra kendisinin Pelitli beldesinde ikamet etmesi sebebiyle yargılamasına devam edildiğinden ve herhangi bir terör ve suç örgütleriyle bağlantısı bulunmadığından fiziki ve teknik takip faaliyeti yapılmamıştır.

...Pelitli’de İl Jandarma İstihbarat Şubesi’nde dört kayıtlı haber elemanı bulunmaktadır. Hrant Dink’in öldürüleceği Pelitli’de insanlar arasında açıkça konuşulmuş olsaydı biz bunu alırdık. Biz bunu alamadığımıza göre şüpheliler bunu gizlice planlamışlar, başka insanlarla paylaşmamışlardır.

...

...Cinayet öncesinde Coşkun İğci’den şubesine intikal etmiş hiçbir bilgi bulunmamaktadır. Cinayet sonrasında Coşkun İğci’den alınan haberlere göre düzenlenmiş bir haber kayıt formu vardır.”

İki Mülkiye Başmüfettişi Jandarma müfettişinin karşı oyuna karşın sorunu genel olarak tespit etmişti.

Hrant Dink’in öldürüleceği bilgisine kolayca ulaşıp ulaşamayacağı konusunda Mülkiye Müfettişleri, cinayetten önce cinayeti bilenler arasında:

Ogün Samast,

Yasin Hayal,

Erhan Tuncel,

Engin Yılmaz,

Ersin Yolcu,

Tuncay Uzundal,

Ahmet İskender,

Zeynel Abidin Yavuz,

Coşkun İğci,

Murat Atalar,

İrfan Özkan,

Ümit Öksüz,

Enes Güldal,

Hüseyin Terzi,

Ahmet İskender’in kırtasiyesinin yanındaki fırında çalışan uzun saçlı çocuk gibi başka bilenlerin de bulunduğunu raporlarına yazdılar.

Raporda Ogün Samast ve Yasin Hayal’in Hrant Dink’i öldüren silahı Pelitli beldesi ile Konaklar Mahallesi arasında meskun mahallede bulunan dere ağzında ateş ederek denedikleri ifade edildi.

Ayrıca Yasin Hayal ile Ogün Samast’ın silah taşıdıkları, Yasin Hayal, Ogün Samast ve diğer cinayet şüphelilerinin Pelitli’de bulunan internet kafelerde buluştukları, toplandıkları, cinayete hazırlandıkları, Ogün Samast’ın internet kafelerden yaptıkları görüşmelerde, görüştüğü kişilere wab cameradan silah gösterdiği vs. bilgilerine ulaştılar.

Bunlardan dolayı Trabzon Jandarma Komutanlığı’nın Hrant Dink’in öldürüleceği bilgisine kolayca ulaşabileceği sonucuna varıldı.

Ancak Başmüfettişlerinin burada yaptıkları işlere biraz dikkatli bakılınca, insanda bazı şeyleri eksik yaptıkları izlenimini doğuruyor. Vardıkları sonuç Trabzon Jandarma İstihbarat Şube Müdürü Metin Yıldız, Merkez Jandarma Karakol Komutanı Cevat Eser hakkında “soruşturma izni” verilmesi gerektiği şeklindeydi. Yani görev sahasında planlanan cinayetle ilgili yeterli çabayı göstermemekle suçlanmışlardı.

Oysa onların sorumluluğu bu suçlamayla sınırlı değildi.

İnceleme konularından ikincisi olan Coşkun İğci’nin jandarma istihbarat görevlilerine Hrant Dink’in öldürüleceği bilgisini cinayetten önce haber verip vermediği konusunda ise müfettişler yalnızca jandarma istihbarat görevlileri Veysel Şahin ve Okan Şimşek’i suçlamayı tercih ettiler.

Raporda Coşkun İğci’nin ve Şimşek ile Şahin’in karşılıklı beyanlarının ne dereceye kadar geçerli ve güvenilir olduğunun şüpheden ari bir şekilde söylemenin şimdilik mümkün olmadığını yazdılar.

Yani bir sonuca varılacağına adları geçenlerin ifadelerinden şüpne duyulması gerektiği belirtiliyordu. Şimşek ve Şahin hakkında soruşturma izni verilmesi talebiyle topu da yargıya atıyorlardı. Trabzon Valiliği İl İdare Kurulu ise yalnızca Okan Şimşek ve Veysel Şahin hakkında soruşturma izni verdi.

Soruşturma izni verilmesiyle birlikte dosya Trabzon Valiliği tarafından Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderildi.

Trabzon C. Başsavcılığı’da Okan Şimşek ve Veysel Şahin hakkında 30 Ekim 2007 tarihinde görevi ihmal suçlamasıyla dava açtı.

Sanıklar hakkında altı ay ile iki yıl hapis cezası istenen iddianamede; ...“Şüphelilerin ise suç tarihleri arasında, Trabzon İl Jandarma Komutanlığı’nda istihbarat görevlisi olarak çalıştıkları ve Yasin Hayal’in Hrant Dink’in öldürülmesi gerektiğine ve onu öldüreceğine ilişkin söylediği sözleri ile yapmış olduğu girişimlerden tanık Coşkun İğci’nin ifadesi ve tüm dosya kapsamına göre haberleri olmalarına rağmen, şüphelilerin istihbarat görevlerinin gereğini yapmakta ihmal ve gecikme göstererek kişilerin mağduriyetleri ile kamu zararına neden oldukları tüm dosya kapsamından anlaşılmış...” denildi.

Açılan davanın ilk duruşması Trabzon 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nde 22 Ocak 2008 tarihinde yapıldı.

İlk duruşmaya sanıklar Okan Şimşek ve Veysel Şahin katılmazken, tanık Coşkun İğci dinlendi. İğci daha önce verdiği ifadeleri tekrar etti.

Davanın ikinci duruşması 20 Mart 2008 tarihinde yapıldı. Bu duruşmaya sanıklar Jandarma Başçavuş Okan Şimşek ve Uzman Jandarma Çavuş Veysel Şahin, tanıklar Özer İğci ile Haydar İğci katıldı.

İTİRAF İTİRAF

Sanıklar Okan Şimşek ile Veysel Şahin daha önce müfettişlere ve Trabzon C. Başsavcılığı’na verdikleri ifadelerin gerçeği yansıtmadığını, bu ifadeleri baskı altında verdiklerini söyleyerek olaya ilişkin daha önceki beyanları ile neredeyse taban tabana zıt yeni bir ifade verdiler.

Jandarma Okan Şimşek savunmasında şunları söyledi:

“...2006 yılının Temmuz ayı içerisinde bir gün idi, Trabzon şehir merkezinde personelim olan Veysel Şahin uzman çavuş ile birlikte, Veysel’in yapmış olduğu bir telefon görüşmesi sonucunda, Veysel bana Meydan Park’ta oturan tanıdığım birisi var, kendisiyle bir görüşelim, dedi.

Ben, Coşkun İğci’yi ilk kez burada tanıdım, konuşmamızda Coşkun İğci bize akrabası olan Yasin Hayal’in İstanbul Şişli’de bulunan Agos gazetesinin sahibi olduğunu söylediği Ermeni asıllı bir gazeteciyi öldüreceğine yönelik kendisinin bilgi sahibi olduğunu, Hrant Dink’in internetten çıkartılmış olan fotoğraflarını Yasin Hayal’in kendisine gösterdiğini, Yasin Hayal’in 3-4 kişilik arkadaş grubunun olduğunu, fakat Yasin Hayal harici diğerlerini tanımadığını, Yasin’in İstanbul’a gittiğini, Agos gazetesi ile Hrant Dink’in evi arasında bulunan güzergahın krokisini çıkardığını hatta kendisine el yapımı silah alınması için 500 YTL para verdiğini bize anlattı, biz de kendisine o an için bir cevap vermedik, kesinlikle silah temin etmemesini söyledik.

Coşkun İğci de bize, “Bu silahı siz temin edin, bana senetle teslim edin, ben de bunu Yasin Hayal’e vereyim, daha sonra siz Yasin Hayal’in üzerinde bu silahı yakalarsınız ve bu suçun önüne geçilmiş olur” dedi.

Biz de kendisine kesinlikle böyle bir talebin olamayacağını, konuyu amirlerimizle görüştükten sonra kendisine yön vereceğimizi söyledik, bu konuşmalar yaklaşık 25-30 dakikalık bir süre içerisinde gerçekleşti, daha sonra Coşkun İğci bizim yanımızdan ayrıldı... ben konuyu o zamanki İstihbarat Şube Müdürü olan Jandarma Kıdemli Yüzbaşı Metin Yıldız’a bildirmek için kendisini telefonla aradım. Veysel Şahin ile birlikte Şato Köfte’ye gittik, gittiğimizde Şube Müdürüm Jandarma Yüzbaşı Metin Yıldız ile aynı komutanlıkta Asayiş Şube Müdürü olarak görev yapan J. Binbaşı Ali Oğuz Çağlar ile birlikte oturuyorlardı.

Biz, Metin Yıldız, ben ve Veysel yan masaya geçti, Coşkun İğci’nin gün içerisinde anlatmış olduğu tüm bilgileri detayına varıncaya kadar kendisine aktardık.

Şube müdürü de, bize Yasin Hayal’in 2004 yılında McDonalds’ı bombalaması eyleminden dolayı, yine İstihbarat Şube Müdürlüğü emrinde görevli J. Başçavuş Hüseyin Yılmaz’ın daha önceden takip ettiğini söyledi.

Hüseyin’in Yasin’i bilmesinden dolayı kendisine verdiğimiz bu bilgileri Hüseyin’e vermemizi söyledi.

Daha doğrusu siz bu bilgileri Hüseyin’e verin ben daha sonra kendisini talimatlandıracağım, dedi... bir sonraki sabah mesai başlangıcında her gün yapılan istihbarat toplantısı öncesinde Şube Müdürüm Metin Yıldız’ın bana sözlü olarak vermiş olduğu emri toplantıya henüz girmeden önce şifahi olarak Hüseyin Astsubaya bildirdim ve kendisine şube müdürü Metin Yıldız’ın bu şekilde emir verdiğini, toplantıda gündeme geldiği takdirde sana soru sorabilirler bilgin olduğunu söylersin dedim...

Ve biz toplantıya girdik, toplantıda J. Kıdemli Albay Ali Öz, İstihbarat Şub. Müd. Metin Yıldız, Asayiş Şu. Ali Oğuz Çağlar ve Kaçakçılık Organize Şuçlar Şub, Md. J. Yüzbaşı Hüsamettin Polat ve İstihbarat Unsur komutanlarından J. Başçavuş Gazi Onay, J. Başçavuş Hüseyin Yılmaz, ben ve J. Başçavuş Gökhan Aslan katılmıştık.

Toplantı esnasında şube müdürüm J. Kıdemli Yüzbaşı Metin Yıldız, İl Jandarma Komutanı Ali Öz’e hitaben “Komutanım, 2004 yılında McDonalds’ı bombalayan Pelitli’de oturan Yasin Hayal, İstanbul’da bir Ermeni asıllı gazeteciyi öldüreceğine yönelik arkadaşların edinmiş olduğu bilgiler var” dedi, arkadaştan kasıt ben ve Veysel’i kastetti.

Bunun üzerine alay komutanımız Ali Öz de bu konuyu sonra özel olarak görüşürüz, dedi ve o an için konu kapandı.

Toplantıdan çıktık aynı gün içerisinde zamanı tam olarak hatırlayamadığım bir anda Hüseyin Yılmaz Başçavuş tekrar yanıma geldi ve biz daha doğrusu ben, Hüseyin Yılmaz, personelim Veysel Şahin, Hüseyin Yılmaz’ın personeli Uzm. Hacı Ömer Ünalır, birlikte toplantı odasında bulunan internet bilgisayarına geçtik ve Coşkun’un bize vermiş olduğu Agos gazetesi var mı, yok mu diye internette kısa bir tarama yaptık, olduğunu öğrendik, bunun üzerine ben, bende mevcut bulunan tüm bilgileri detaylı bir şekilde Hüseyin Yılmaz Başçavuşa anlattım, o da Hacı Ömer Ünalır Uzman Çavuşa emir verdi, yazısı güzel olduğundan dolayı söylemiş olduğum bu bilgileri Hacı Ömer Ünalır internetten de elde ettiğimiz bilgilerle birleştirerek kâğıda kendi el yazısıyla notlar aldı.

...

Yine günün tam olarak hatırlayamadığım bir zamanda Hacı Ömer Uzman Çavuş yanıma geldi, bana, “Komutanım bu sizden almış olduğumuz bilgiler konusunda şube müdürüm tarafından çalışma yapılması maksadıyla herhangi bir emir ve talimat verilmedi, biz ne yapacağız” diye sordu.

Ben de tekrar Şube Müdürü Metin Yıldız’ın odasına gittim, kendisine geçen günde İstanbul’daki Ermeni asıllı gazetecinin öldürülmesinin planlanmasıyla ilgili edindiğimiz bu ilgilerin önemli olduğunu, kendisine bir kez daha vurgulayarak bu konuda arkadaşların kendisinden emir ve talimat beklediğini söyledim, o da bana, “Ya sonra ben emir veririm” dedi.

Ben de bu söylemin üzerine sinirlendim, zira böyle bir konunun gündeme gelmemesine sinirlendim ve çıktım, Hacı Ömer uzmana, “Size daha sonra emir verecekmiş” dedim ve bizim bu son konuşmamızdan itibaren bu konu ile ilgili olarak herhangi bir yapmış olduğumuz çalışma, bize herhangi bir şekilde emir ve talimat verilmediğinden dolayı herhangi bir çalışma yapmadık.

Fakat öncelikle şunu belirtmek isterim ki, Coşkun İğci ile temmuz ayı içerisinde yapmış olduğumuz görüşmeden yaklaşık 15-20 gün sonra tekrar tesadüfi Coşkun İğci ile yine yanımda Veysel de olduğu halde karşılaştık, Coşkun, Veysel’e Yasin Hayal’in kendisine vermiş olduğu ve silah almak istediği için vermiş olduğu parayı Yasin’e teslim ettiğini söyledi, Veysel de “Doğrusunu yapmışsın” dedi, “Sen devlet memuru adamsın sonra başın sıkıntıya girer” dedi.

...

Ben istihbarat elemanı olarak bilgi toplarım, edinmiş olduğum bilgilerden amirim olan Şube Müdürü Metin Yıldız’ı bilgilendiririm, konu daha sonra da kendisi tarafından değerlendirmeye alınır. Ve bu şekilde yani çalışılması konusunda emir ve talimat verilir, bizler de bu doğrultuda çalışma yaparız.

...

19 Ocak 2007 günü... Faroz’da bulunan balıkçı barınağının oraya gittik, amacımız dinlenmekti, çay içtiğimiz sırada bir anda insanların televizyon izlediklerini ve bir yoğunlaşmanın olduğunu fark ettik, bu sırada televizyona baktığımda Hrant Dink’in öldürülmüş olduğunu gördüm, “Şube Müdürüm Metin Yıldız’ı telefonla aradım, kendisine bulunduğu ortamda bir televizyon varsa açmasını ve haberleri izlemesini söyledim, aynı şekilde Hüseyin Yılmaz astsubayı aradım, o da Şalpazarı veya Akçaabat’ta olduğunu söyledi ona da aynı şekilde TV izlemesini söyledim.” Biraz sonra Hüseyin Yılmaz beni aradı, “Abi ne olacak?” diye bana sordu, ben de, bilmiyorum, dedim, aynı gün mesai bitiminde evlerimize gittik, yine konuyla ilgili herhangi bir emir ve talimat verilmedi.

Bir sonraki gün yani 20 Ocak 2007 Cumartesi günü öğleden sonra saat 15.00-15.30 sıraları idi, Jandarma Başçavuş Gazi Günay beni cep telefonumdan arayarak, “Neredesin?” diye sordu... kendisinin il merkez Jandarmaya geçtiğini söyledi, ben de Veysel’i telefonla aradım ve il merkez komutanlığına birlikte geldik, orada diğer unsurlardan olan arkadaşlarla toplandık.

Şube Müdürü Metin Yıldız’ı önce Gazi Günay aradı, gelmesini söyledi, bir müddet sonra kendisi geldi, ben bundan sonraki olaylarla daha fazla ilgilenmedim, daha sonra Şube Müdürü Veysel ile birlikte beni çağırdı, bize, edinmiş olduğunuz bilgiler neydi tekrar edin dedi. Biz de Coşkun İğci’den ilk ağızdan öğrenmiş olduğumuz bilgileri kendisine yeniden aktardık, o da söylediklerimizi kâğıda not aldı, daha sonra bu söylediklerimizi Gazi Günay’a vererek haber kayıt ve bildirim formu çekmesini söylemiş, Haber Kayıt Bildirim Formu (Ek: 2) 20 Ocak 2007’de düzenlenmek üzere talimat verilmiştir.

Daha sonra Gazi Günay da bu bilgileri Haber Kayıt ve Bildirim Formu ile Jandarma Genel Komutanlığı’na ve Jandarma Bölge Komutanlığı’na çekmiş, bildiğim kadarıyla Genel Komutanlığın ve Bölge Komutanlığının 20 Ocak 2007 günü saat 21.30’da çekilmiş olan Haber Kayıt Bildirim Formu öncesinde herhangi bir bilgileri yoktu.

...

22 Ocak 2007 günü sabah toplantısı sonrasında Alay Komutanım Ali Öz ve Şube Müdürüm Metin Yıldız’ın emir ve talimatları doğrultusunda Coşkun İğci ile tekrar görüşmemiz istendi.

Şube Müdürü bize, “Coşkun’u bulun ve size daha önce anlattığı istihbari bilgileri başkası ile paylaşmasın” diye söylememizi istedi, daha doğrusu toplantı sırasında Metin Yıldız Alay Komutanına hitap ederek, “Komutanım istihbaratçı arkadaşlar gidip Coşkun ile görüşsünler eğer uygun görüyorsanız Coşkun bu bilgilerini başkalarıyla paylaşmasın” dedi.

Alay komutanımız bu konuyla herhangi bir şekilde yanıt vermedi ancak mimikleriyle sanki istemi onaylar gibiydi. Biz de Veysel Şahin, ben ve diğer personelim olan Uzman Çvş. Önder Aras ile birlikte DMO’ya gittik.

Coşkun’u orada gördük. Hatta Coşkun bize, “beni almaya mı geldiniz” dedi. Veysel de kendisine “bilgi almaya geldik” dedi. Kendisiyle birlikte depo bölümünden dışarıya çıktık, o sırada Coşkun bize kendisinin takip edildiğini söyledi, bu olaydan dolayı başına bir iş gelebileceğini, söyledi ve o ortamda bulunan herkesin gözünün üzerinde olması nedeniyle orada görüşmemizin uygun olmayacağını, akşam mesai saati sonrasında saat 17.00-17.30 arasında terminal civarında olacağını ve oradan kendisini almamızı söyledi, biz yanından ayrıldık.

...biz saat: 17.00-17.30 arasında... Coşkun’un tarif etmiş olduğu terminal bölgesine geçtik, Coşkun orada kaldırım üzerinde bekliyordu, orada oturacak yer olmadığı için kendisini aracın içine davet ettik, ilk önce bize vermiş olduğu o bilgilerin haricinde bir bilgisinin olup olmadığını sorduk, o da olmadığını söyledi.

Kendisine bu bildiklerini başkasıyla paylaşıp paylaşmadığını sorduk, o da paylaşmadığını söyledi, biz de “bu bildiklerini başkalarıyla paylaşma” dedik, bu sırada kendisi sinirlendi, bize “benim herhangi bir hasmım düşmanım yok, bu bilgileri size verdim siz değerlendiremediniz” dedi, biz de bunun üzerine kendisine bir şey söyleyemedik ve tekrar getirdik, Değirmendere İş Bankası’nın önüne bıraktık.

Ayın 20’sinde yani 20 Ocak 2007 tarihinde düzenlenmiş olan bir tane görev sonuç raporu var biz o gün böyle bir görev icra etmedik, bunun nedeni şudur, 22 Ocak 2007 günü saat 21.30’da bizim Şube Müdürüne vermiş olduğumuz bilgi doğrultusunda çektirmiş olduğu Haber Kayıt Bildirim Formundaki bu bilgilerin daha sonradan sorulacağını değerlendirdiği için böyle bir görev sonuç raporu (Ek: 11) bize talimat verilmek suretiyle Veysel Şahin tarafından kaleme alındı, hatta birkaç kez düzeltme yapıldı, 20 Ocak’ta düzenlenen belge kesinlikle doğruyu yansıtmamaktadır.

Benim bu olayla ilgili olarak içinde bulunduğum durum bundan ibarettir, daha sonra Mülkiye Müfettişleri ve Jandarma Müfettişlerine vermiş olduğumuz ifadeler bizim kendi hür irademize dayalı olarak vermiş olduğumuz ifadeler değildir, ben bu nedenden dolayı mahkemenizin yazmış olduğu talimata bugüne kadar elime ulaşmadığı için mahkemeniz huzurunda tüm samimiyetimle bu doğruları beyanda bulunuyorum.

Şube Müdürü Metin Yıldız bize sözlü talimatla önceki vermiş olduğumuz ifadelerin o şekilde verilmesi yönünde yani gerçeğe uygun olarak verilmemesi yönünde talimat vermesi sonucu biz de bu aşamaya kadar olan süreçte bu şekilde ifade ve beyanlarda bulunduk.

Hatta ben kendisine yani Metin Yıldız’a Veysel Şahin’in de yanımda bulunduğu sırada defalarca bu konunun doğrusunun anlatılması için talepte bulundum, ancak kendisi “doğru şekilde ifade ve beyanda bulunmayacaksınız” dedi ve biz de o şekilde beyanda bulunduk zira kendisi benim birinci sicil amirim, Veysel’in de ikinci sicil amiridir. Askeri disiplin ve sicil korkusuyla o şekilde beyanda bulunduk…”

Mahkemede kendisine, önceki ifadelerinin tam tersi yönde açıklamalar yaptığının hatırlatılması üzerine “şu anda üzerimde herhangi bir baskı olmadığı için savunma yapıyorum” karşılığını veren Şimşek sözlerini şöyle sürdürdü:

...Gazi Günay beni cumartesi günü saat 15.30 sıralarında aramasından sonra bu konuyla ilgili 156 Jandarmaya yapılan bir ihbar vardı, o ihbardan dolayı kendisinin il merkezine geçeceğini, bizim de oraya gelmemizi söyledi, biz de oraya gittik, ben konuyla ilgili olan isimleri yukarıdaki ifademde belirttim, ben ayrıca konuyla ilgili olmayan hali hazırda da istihbari görev yapan arkadaşların isminin deşifre olmasını istemiyorum. Ben şunu net olarak söyleyebilirim: Ben, Veysel, Gazi Günay, Hüseyin Yılmaz, Metin Yıldız, Hacı Ömer Ünalır vardı ve olay bu saydığım şahıslar arasında cereyan etmiştir, diğer şahıslar konuyla alakası olmayan şahıslardır bu nedenle ben bunların isimlerini zikretmek istemiyorum.

Sanıklardan Veysel Şahin’de savunmasını, “Benden önce savunma veren arkadaşım ve komutanım Okan Şimşek’in savunmalarına aynen katılıyorum olay onun anlattığı şekilde gerçekleşmiştir” şeklinde yaparken, neden ifade değiştirdiğini şöyle gerekçelendirdi:

Ben de, Okan Başçavuşum gibi askeri personel olduğumdan bize verilen sözlü talimatlar doğrultusunda ifade vermek zorunda kaldık, ben bunun suç olduğunu biliyordum ancak dediğim gibi mesleki kaygılarla o şekilde ifade vermek zorunda kaldım.

Bizim olayı anlattığımız şahıslarla şu anda çalışmıyoruz ve bu şahıslar bizim şu anda üst sicil amirimiz ve üstümüz konumunda değil, kendimizi bu konuda daha rahat hissettiğimiz için şu anda doğruları söylüyoruz.

JANDARMADAN SUÇU ÖRTME RAPORU

Coşkun İğci’nin 22 Ocak 2008 tarihinde ve Jandarma İstihbarattan Okan Şimşek ve Veysel Şahin’in 20 Mart 2008 tarihinde Trabzon Sulh Ceza Mahkemesi’ne verdikleri ifadelerden şu sonuçlar çıkıyordu:

Trabzon İl Jandarma Komutanlığı görevlileri

Trabzon İl Jandarma Alay Komutanı Kıdemli Albay Ali Öz, İstihbarat Şube Müdürü Metin Yıldız,

Binbaşı Ali Oğuz Çağlar,

Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Müdürü Yüzbaşı Hüsamettin Polat,

İstihbarat Unsur komutanlarından Jandarma Başçavuş Gazi Günay, Jandarma Başçavuş Hüseyin Yılmaz,

Jandarma Başçavuş Okan Şimşek,

Jandarma Başçavuş Gökhan Aslan,

Uzman Çavuş Veysel Şahin,

Uzman Jandarma Çavuş Hacı Ömer Ünalır,

Uzman Jandarma Çavuş Uğur Erdoğan ve

Uzman Jandarma Çavuş Önder Araz en geç Temmuz 2006 tarihinden itibaren Yasin Hayal ve “grubunun” Hrant Dink’i öldürmeyi planladığını biliyordu.

Ayrıca Hayal’in İstanbul’a geldiğini, Hrant Dink’in evi ile Agos gazetesi arasındaki güzergâhın krokisini çıkardıkları istihbaratını da almışlardı.

Bunun yanında cinayet için el yapımı bir silah temin etmeye çalıştıkları da biliniyordu.

Jandarma İstihbarat Elemanları Okan Şimşek ve Veysel Şahin, Coşkun İğci ile yaptıkları görüşmenin hemen ardından durumu üstlerine bildirmişlerdir. Ertesi gün yapılan istihbarat toplantısında da bu konu İstihbarat Şube Müdürü Metin Yıldız tarafından gündeme getirilmişti.

Metin Yıldız, Ali Öz’e hitaben “Komutanım, 2004 yılında McDonald’s’ı bombalayan Pelitli’de oturan Yasin Hayal’in, İstanbul’da bir Ermeni asıllı gazeteciyi öldüreceğine yönelik arkadaşların edinmiş olduğu bilgiler var” demiş, Öz, “Bu konuyu sonra özel olarak görüşürüz” diyerek konuyu kapatmıştı.

Ve bir daha da gündeme getirmemişti.

Okan Şimşek’in Coşkun İğci’den elde edilen bilgiler üzerine “talimat” beklendiğini Şube Müdürü Metin Yıldız’a söylemiş, üsttü Metin Yıldız da kendi amiri olan Ali Öz ile benzer bir tutum sergileyerek “Ya sonra ben emir veririm” demek suretiyle konuyu kapatmıştı.

Ayrıca Yasin Hayal ve “arkadaşları” 2004 tarihinden itibaren Trabzon Jandarma Komutanlığı’na bağlı Başçavuş Hüseyin Yılmaz ve ekibi tarafından hem takip hem de kontrol altındaydı. Hatırlanacağı gibi istihbaratçı polis memuru Muhittin Zenit’te Yasin Hayal’in hareketlerinin kontrol altında olduğunu söylemişti.

İşin en vahim tarafı Trabzon İl Jandarma Alay Komutanı Albay Ali Öz ve İstihbarat Şube Müdürü Yüzbaşı Metin Yıldız’ın talimatı ile 2006 Temmuz ayında Coşkun İğci’den öğrenilen bilgiler sanki yeni öğrenilmiş gibi, cinayetten bir gün sonra 20 Ocak 2007 tarihinde raporlaştırılmasıydı.

Bunlardan “Görev Sonuç Raporu” adını taşıyan belgenin altında Okan Şimşek, Veysel Şahin, Önder Araz ve Gazi Günay’ın, “Haber Kayıt ve Bildirim Formu” adını taşıyan belgenin altında da Albay Ali Öz, Metin Yıldız ve Gazi Günay’ın imzası vardı.

Jandarmanın suçunu örtme çabası bununla da bitmedi.

Cinayetten üç gün sonra 22 Ocak 2007 günü Alay Komutanı Ali Öz ve İstihbarat Şube Müdürü Metin Yıldız, istihbarat görevlileri Okan Şimşek, Veysel Şahin ve Önder Araz’a Coşkun İğci ile görüşmeleri ve kendilerine bilgi aktardığını kimseye söylememesi yönünde telkinde bulunmalarını istediler.

Coşkun İğci 31 Ocak 2007 tarihinde İstanbul TEM Şubesi’nde, İstanbul Cumhuriyet Savcılığı’nda ve Müfettişler huzurunda verdiği ifadelerde bu durumu şöyle anlattı:

JİTEM görevlileri bana, ‘Bu olayları birine anlatıp anlatmadığımı’ sordular. Ben de, ‘Anlatmadım’ dedim. Sonra, “Bu olaylar kendi aramızda kalacak, mezara kadar gidecek sır olacak bunu herhangi birisine anlattığın zaman senin için iyi olmaz hayati önem taşıyor, anlattığın zaman başına işler gelebilir polisin seni alma ihtimali yok ama alırsa hiçbir şey söylemeyeceksin bize bu olayı bildirdiğini kesinlikle anlatmayacaksın anlatırsan senin geleceğin için hayırlı olmaz. Sağlığın sıhhatin için iyi olmaz hayat memat meselesi bunlar bu olayları anlatmaman senin can güvenliğin için iyi olur” dediler.

REZALETİ DUYMAYAN KALMADI

24 Ocak 2007 günü Pelitli Belediyesi’nin hoparlöründen tuhaf bir anons yaptıran Jandarma, Coşkun İğci’nin 31 Ocak 2007 tarihli ifadesinin adeta teyidi gibiydi.

“Trabzon İlçe Jandarma Bölge Komutanlığı’ndan duyuru” ifadeleriyle başlayan anonsta “Beldemizin asayişi jandarma sorumluluğunda olması nedeniyle yanında resmi kıyafetli olmayan kişiler haricinde, hiç kimseye bilgi verilmemesi ve kesinlikle herhangi bir yere gidilmemesi önemle duyurulur” deniyordu. Böylece suç örtme çabasının yarattığı rezaleti duymayan kalmadı.

AKYÜREK VE ÖZ AYNI DÜŞÜNCEDE Mİ?

Jandarma Komutanı Ali Öz başta olmak üzere diğer görevlilerinin suçlarını örtme çabası o kadar ileri gitmişti ki, Dink’in öldürülmesi karşısında üzüntü ve suçluluk hissi tamamen unutulmuş, kendilerini kurtarma dürtüsünü 20 Ocak’ta imzaladıkları Haber Kayıt Formuna yansıtmışlardı.

20 Ocak 2007 tarihinde düzenlenen Ali Öz, Gazi Günay ve Metin Yıldız imzalı “Haber Kayıt ve Bilgi Formu” başlığını taşıyan evrakta aynen şu ifadeler yer alıyordu:

“Hrant Dink’in son dönemde Türkiye aleyhine yapmış olduğu konuşmalara tepki olarak ...Yasin Hayal isimli şahsın organize ettiği...”

Jandarma görevlilerinin bu nitelemesi cinayet zanlıları ile Trabzon Jandarma Komutanlığı görevlilerinin aynı ideolojik yönelime sahip olduklarını tartışmaya yer vermeyecek denli açıkça ortaya koymaktadır.

Hatırlayacaksınız aynı bakış açısı poliste de vardı. Dink Cinayeti’nin görüldüğü İstanbul’daki mahkemeye İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek imzasıyla 31 Mayıs 2007 günü bir yazı gönderilmiş, Yasin Hayal’den bahsederken, “Yasin Hayal’in 24.10.2004 tarihinde Trabzon McDonald’s şubesine el yapımı parça tesirli bomba atan ve 13.09.2005 tarihinde tahliye olan Yasin Hayal’in, Hrant Dink’in Türklüğü aşağılayıcı ifadeleri nedeniyle Dink’e yönelik bir eylem gerçekleştirmek amacıyla arkadaş çevresinden bir grup oluşturduğu” denilmişti. Böylece, Akyürek’in Dink hakkındaki düşüncesi Jandarma ile aynı çizgide buluşmuştu.

Okan Şimşek ve Veysel Şahin’in ifadeleri dahi tek başına Trabzon Jandarma Komutanlığı görevlilerinin Hrant Dink Cinayeti’ndeki rollerinin “görevi ihmal”in çok ötesinde olduğunu tartışmasız şekilde ortaya çıkarmıştı. Yani hem cinayet planından aylar önce bilgi sahibi olmuşlar, hem de cinayetten sonra gerçeğe aykırı belge düzenlemişlerdi.

Üst rütbeli görevliler gerçeğe aykırı beyanda bulundukları gibi, alt rütbelilerin de gerçeğe aykırı beyanlarda bulunmaları için yönlendirmiş veya baskı uygulamışlardı. Trabzon İl Jandarma Alay Komutanı Ali Öz ve İstihbarat Şube Müdürü Metin Yıldız’ın talimatı ile Trabzon Jandarma İstihbarat görevlileri, Coşkun İğci’yi kendilerine bilgi aktardığını açıklamaması için ölümle tehdit etmişlerdi.

Şimşek ve Şahin’den sonra tanık olarak ifade veren Jandarma görevlileri de Hrant Dink’in öldürüleceğine ilişkin istihbaratın 2006 yılı yaz aylarında geldiğini söylediler.

Okan Şimşek ile Veysel Şahin’in ifadesi ihmal zincirinin Trabzon Jandarma İl İstihbarat Şube Müdürü Metin Yıldız’a, onun ifadesi de en tepedeki isim olan Trabzon İl Jandarma Alay Komutanı Albay Ali Öz’e kadar uzandığını gösteriyordu.

Metin Yıldız 9 Haziran 2008 günü verdiği ifadede şunları söyledi:

2006 yılı yaz aylarında akşam saatlerinde Akçaabat’taki Şato Köfte Salonu’nda… Okan Şimşek bana “Komutanım bugün Veysel Şahin’in daha önceden tanıdığı Coşkun İğci isimli bir şahısla” tanıştıklarını, bu şansın Devlet Malzeme Ofisi’nde güvenlik görevlisi olduğunu, eşi ile ilgili sıkıntılarını anlattıktan sonra bir ara Hrant Dink isminde bir gazetecinin olduğunu, bu gazeteciyi öldürmek için Yasin Hayal’in plan yaptığını söyledi. Ben de kendisine “tamam şimdi git yarın sabahleyin günlük toplantımızda dile getireceğim”i söyledim ve gönderdim. Sabahleyin günlük istihbarat toplantısında hatırlayabildiğim kadarıyla dönemin İl Jandarma Alay Komutanı Ali Öz, Asayiş Şube Müdürü Ali Oğuz Çağlar, Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele (KOM) Şube Müdürü Hüsamettin Polat, İstihbarat Şube Müdürlüğü’nde görevli Okan Şimşek, Gazi Günay, Gökhan Aslan ve Hüseyin Yılmaz bulunmaktaydı. Toplantıda sırayla günlük görev ve planlamalardan bahsettikten sonra sıra bana geldi. Ben de o gün için planladığımız görevleri İl Jandarma Komutanı’na anlattım. Daha sonra ‘Komutanım Ali Öz’e hitaben KOM unsurunda görevli Jandarma Başçavuş Okan Şimşek ve Uzman Çavuş Veysel Şahin’in dün akşam saatlerinde bana arz ettikleri bir konu var, konunun içeriği İstanbul ilinde ikamet eden Gazeteci Hrant Dink’in öldürülmesiyle ilgili, 2004 yılında McDonald’s isimli işyerine bomba koyan Yasin Hayal’in plan yaptığını anlattım. Daha sonra kendisi beni dinledikten sonra “Arkadaşlar bu konuyu daha sonra görüşürüz” dedi ve toplantıdan ayrıldık.

Metin Yıldız’ın toplantıya katılanların isimlerini detaylarıyla vermesinin arkasında, kendi altında görev yapan personeline her şeyi anlatarak, kendi deyimiyle “koruma” ihtiyaçlarının kalmamasından mı, yoksa sorumluluğun tek başına kendisinde olmadığını anlatmak için mi yaptığının üzerinde ayrıca durmak gerekiyor.

HAFIZASI ZAYIF JANDARMA KOMUTANI

Ali Öz ise ifadesinde herkesin bildiğini gördüğünü söylediği olayı “hatırlamıyorum” diyerek savuşturmaya çalıştı. Trabzon’daki mahkemenin talimatıyla Bursa 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nde ‘tanık’ olarak ifade veren Ali Öz şunları söyledi:

16-17 Ocak 2007 tarihlerinde Jandarma Bölge komutanı ile birlikte bağlı birliklerimde denetleme yapmak üzere bölgede dolaştık, 20 Ocak 2007 tarihinde Gümüşhane ile Trabzon il hudutlarının birleştiği yerde Zigana Dağı var. Oraya Komutanla birlikte gittik ve Gümüşhane Alay Komutanı ile birlikte toplantı yaptık ve geceyi orada geçirdik. 21 Ocak 2007 tarihinde pazar akşamı da döndüm. Zigana’dayken cep telefonumdan İstihbarat Şube Müdürü Yüzbaşı Metin Yıldız beni arayarak “Komutanım Hırant Dink’in öldürülmesi ile ilgili olarak bazı bilgiler var, çekelim mi” dedi. Ben de kontrol edip çekmelerini söyledim. Aynı gün Trabzon Emniyet Müdürü beni arayarak Ahmet Samast isimli şahsın gelip gazeteci Hrant Dink’i vuran şahsın televizyonda görmesi ile kendi oğlu olduğunu anladığını söylemiş ve gelip ihbarda bulunduğunu söyledi. Aynı gün 156 Jandarma İmdat telefonuna şahsın yaklaşık kimliği ve kaba adresi ihbar edilmiş. Bu konuşmaları yaptıktan sonra İstihbarat Şube Müdürü ve İl Merkez Jandarma Komutanını arayarak gerekli talimatları verdim, İl Emniyet Müdürlüğü ekipleri ile birlikte çalışmalarını istedim. Aynı gece geç saatte zanlının Samsun’da yakalandığını öğrendim. Daha sonra Müfetişler geldi, jandarma Komutanlığında gerekli tahkikatlar yapıldı, herkesin ifadesi alındıktan sonra müfettişler tarafından gitmeden önce bana kapalı zarfla bırakılan benden istenilen bilgileri ben daha sonra hazırlayarak onlar gittikten sonra kendilerine gönderdim. Daha sonra İstanbul Cumhuriyet Savcılığı’ndan bizden istenilen bilgiler gönderildi. Daha sonra Veysel Şahin ile Okan Şimşek’in muhakkikte vermiş oldukları ifadelerini değiştirerek ifade verdiklerini öğrendim, neden ifade değiştirdiklerini anlamadım, bir bilgim yoktur dedi. Bu konu ile ilgili olarak Mülkiye Müfettişleri benden beyanda bulunmamı istediler ben de beyanımı kendilerine gönderdim. Basından öğrendiğim kadarı ile de hakkımda soruşturma açılmasına izin verilme kararı çıkmış.

İSTİHBARATI GETİREN ASKERLER İÇİN

“GEREKENİ YAPSALARDI” DEDİ

Albay Ali Öz, Hrant Dink’in öldürüleceği yolundaki Jandarma Astsubay Okan Şimşek ile Jandarma Uzman Çavuş Veysel Şahin tarafından kendisine verilen istihbarat içinse “Onlar bu işin kursunu gördüler kayda girmeleri gerekirdi” diyerek şöyle ifade verdi:

Benim Veysel Şahin’in anlattıkları ile ilgili herhangi bir bilgim olmadı, toplantıda herhangi bir şekilde söylediği konu gündeme gelmedi ben hatırlamıyorum, öyle bir istihbarı bilgi ellerine geçmiş ise zaten Veysel Şahin ve Okan Şimşek bu işin kursunu gören, eğitimini alan personeller olup, böyle bir bilgi elde ettiği takdirde ne yapabileceklerini bilmeleri gerekiyor ve yapması gereken işlemlerde görev tanım formu şeklinde göreve başladıklarında kendilerine tebliğ edilir, böyle bir konunun öğrenilmesi halinde bunun hemen kayda girmesi gerekirdi, toplantıda gündeme getirilip getirilmemesi çok önemli değildir, dediğim gibi gündeme getirildiğini de hatırlamıyorum böyle bir şey duymadım, onların yapması gereken kayda aldıktan sonra şube müdürlerine bildirmektir. Şube müdürü de bana bildirdiği takdirde ben gelen bilgiyi kontrol edip, gereğini yapılıp yapılmayacağına o zaman karar veririm. İstihbarat bilgileri bana ulaştırılmadan önce kayda girer. İşleyiş bu şekilindedir, benim anlatılanlar ile ilgili bilgim ve görgüm bu kadardır.

Avukatlar Öz’e şu soruyu sordu:

“Metin Yıldız’ın Bolu Sulh Ceza Mahkemesi’nde verdiği 09.06.2008 tarihli beyanında, bu toplantıdan 2 gün sonra sizin yanınıza geldiğini ve bu konuyu tekrar gündeme getirdiğini söylemiş, bu konuda ne diyeceksiniz?”

Ali Öz bu soruya da, “Böyle bir konu için odama geldiğini hatırlamıyorum” karşılığını verdi.

Öz, “22 Ocak 2007 tarihinde Okan Şimek ve Veysel Şahin’i Coşkun İğci ile görüştürmek için görevlendirip, görevlendirmediği” sorusuna da “Ben öyle bir görevlendirme yapıp yapmadığımı hatırlamıyorum” karşılığını verdi.

Müdahil avukatın, “Trabzon’da hangi tarihte göreve başladınız?” sorusuna, “Tam olarak hatırlamamakla birlikte 2004 yılı Ağustos ayı olması gerekir.” Trabzon’daki McDonald’s’ın bombalanması olayını hatırlayıp hatırlamadığı sorusuna ise “Ben hatırlamıyorum olay emniyet bölgesinde meydana gelmiştir. O tarihte Trabzon’da olup olmadığımı da hatırlamıyorum” yanıtlarını veren Ali Öz’e en ilginç soru ise duruşma sonunda geldi:

“Bir hafıza sorunu yaşayıp yaşamadığınızı söyler misiniz?”

Ali Öz: “Herhangi bir sorunum yoktur.”

PANDORA’NIN KUTUSUNDAN DÖKÜLENLER

Ama “Pandora’nın Kutusu” açılmıştı bir kere. Ali Öz hatırlamasa da, Dink Cinayeti’yle ilgili ihbarları, toplantıları ve cinayet sonrası Jandarma içinde yaşanan rezaleti hatırlayan çok önemli bir isim vardı; Trabzon İl Jandarma Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürü Yüzbaşı Hüsamettin Polat. Yüzbaşı Polat, Hrant Dink Cinayeti’nde Albay Ali Öz’ün ihmalden de öte bir sorumluluğu olduğunu söyleyerek, bu konudaki en şaşırtıcı ifadeyi verdi.

Trabzon 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nde ifade veren Yüzbaşı Hüsamettin Polat, dönemin Alay Komutanı Ali Öz ile İstinbarat Şube Müdürü Metin Yıldız’ın üst makamlar dahil herkesi yanılttıklarını iddia etti.

Davanın son tanığı olan Polat, ilk önce yazılı bir ifade verdi. Mahkeme Başkanı Şevki Ulucam ise tanıklığın vicahi olacağı uyarısında bulunarak olayı anlatmasını istedi. Polat, cinayetle ilgili istihbarat bilgisinin aktarıldığı sabah brifing toplantısını şöyle anlattı:

Günlük istihbarat brifinginde İstihbarat Şube Müdürü Metin Yıldız, İl Jandarma Komutanı Öz’e Veysel Şahin ve Okan Şimşek’in Pelitli’de güvenlik görevlisi olarak çalışan Çoşkun İğci’nin Yasin Hayal isimli şahsın İstanbul’daki Ermeni gazeteci Hrant Dink’i öldürmeyi planladığını, bu plan kapsamında kendisine silah temini için 500 YTL verdiğini söyledi. Albay Öz ise “Bu konuyu burada görüşmeyelim sonra görüşelim” dedi.

Ali Öz’ün Dink’in öldürülmesinden sonra Jandarmaya cinayetin haberini veren İğci’nin konuşmaması konusunda uyarılmasını istediğini anlatan Polat, aynı ifadesinde şunları söyledi:

Brifingten sonraki akşam İstihbarat Şube Müdürü Yıldız’a “Bu konuyu ayrıntılı olarak biliyorsunuzdur. Ne yaptınız?” diye sordum.

O da “Bu konuyu kapat konuşmayalım” dedi.

Sabahleyin ise Albay Öz, herkes kendi biriminin brifingine katılması yönünde emir verdi. Daha önceden asayiş, kaçakçılık ve istihbarat, sabah brifinglerini bir arada yapardı. Artık ayrı ayrı yapacaktık.

Ali Öz bizim istihbarat toplantılarına katılmamızdan rahatsız olmuştu.

İşi kurcalamaya başlamasından sonra Albay Öz’ün kendisine yönelik tavrının değiştiğini, astlarının yanında kendisini küçük duruma düşürdüğünü belirten Polat, “İstihbarat ve KOM Şubeler aynı kattadır. Sanıklar Şimşek ve Şahin’i devamlı görürdüm. Fakat kendileri ile görüşemezdik. Baskı altında tutulurlardı. İstihbarat Şube’nin kapısı şifreli idi. Bu şifrede bizim görüşmemizin engellenmesi amacıyla devamlı değiştirilirdi. Ve İstihbarat Şubesi’nin elemanları benimle ve personelimle görüşmezlerdi.

Yazılı ifadesinde Polat, Öz’ün İl Jandarmadaki tüm faaliyetleri görevle alakası olsun olmasın Yüzbaşı Yıldız ile planlayıp gerçekleştirdiğini belirterek şöyle devam etti:

Bir vatandaşın arazide kayıp olduğuna ilişkin haber geldiğinde bu olay basında çıkması muhtemel bir olaydır diyerek kendi de komando bölüğünün başında saatlerce arazide aramaya katılırdı. Yani çok hassastı. Dolayısıyla Dink gibi basında sürekli çıkan birisinin cinayeti ile ilgili olarak önceden İğci aracılığıyla aldığı bilgi karşısında kayıtsızlığı kesinlikle bir ihmal veya istihbari bilginin önemsenmemesi değildir. Mesleki tecrübesi ve birlikte çalıştığımız üç yılda bende oluşan kanaat budur.

Polat, müdahil avukat Bahri Bayram Belen’in istihbarat alınması halinde ne yapılması gerektiğine yönelik sorusuna şu cevabı verdi:

Elde somut bir istihbari bilgi vardı. Bu durumda ilk iş bu şahsın takibe alınması, bu olayın derhal Cumhuriyet Savcılığı’na bildirilmesi ve şahsın kendisi veya ailesi ile görüşülmesi gibi hususların yapılması gerekir. Çünkü istihbarat toplantısında Yasin Hayal’den bahsederken 2004 yılında McDonald’s’ı bombalayan Yasin Hayal olarak belirtilmiştir. Sanığın bu yapısı dikkate alındığında bu istihbaratın ciddiye alınması gerekirdi. Önemsenmemesinin haklı bir gerekçesi olduğunu düşünmüyorum. Bunda kasıt olduğuna dair elimde kanıt yoktur, bu nedenle kasıt diyemem, ancak basit bir ihmal de diyemem.

Albay Öz’ün Trabzon’dan tayini çıktıktan sonra Şimşek ve Şahin’in de başka ile gitmeleri için zorla dilekçe imzalattığını öne süren Polat ifadesinin devamında şöyle diyordu:

Daha sonra ben Okan Şimşek’i görev yaptığı İstanbul’dan telefonla aradım. Artık tayininin çıktığını Öz’ün baskısı kalmadığını, rahatça Dink Cinayeti ile ilgili doğruları söylemesini tavsiye ettim. Daha sonra Şimşek beni telefonla iki kez aradı ve mahkemede doğruları söyleyeceklerini söyledi.

Bizim de mahkemede tanıklık yapıp yapmayacağımızı sordu. Ben de kendisine Asayiş Şube Müdürü Ali Oğuz Çağlar Yüzbaşı ile görüştüğümü, kendisinden doğruları söylemesini beklediğimizi, mahkemede konuşmadıkları takdirde Yüzbaşı Çağlar ve benim bir şekilde konuşacağımızı, bu yönde karar aldığımızı söyledik. Kendisi de “Komutanım biz de zaten mahkemede doğruları söylemeye karar verdik” dedi.

Bana göre Şimşek ve Şahin bu olaydaki istihbari bilgiyi alarak görevlerini en iyi şekilde yapmışlardır. Hatta ödüllendirilmeleri gerekirdi.

“BELGELERİ İMHA ETTİLER”

Okan Şimşek ve Veysel Şahin’in duruşmasının beklendiği günlerde bir gün Alay Komutanı Albay Öz’ün odasına girdiğini ve içeride tanımadığı bir sivilin oturmakta olduğunu anlatan Yüzbaşı Polat, “O sırada Öz, ‘Çoşkun İğci sıkıysa mahkemede konuşsun başına neler geleceğini görür’ mealinde sözler sarfettiğini bizzat tanık oldum” diye konuştu.

Polat, Albay Öz ve Yüzbaşı Yıldız’ın Okan ve Şahin’in, Çoşkun İğci’den istihbarat aldıklarının anlaşılmaması için eski evrakları imha ettiklerini, yerine yenilerini yazdıklarını şu sözlerle vurguladı:

Günlük görev dönüşü düzenlenen ‘günlük görev sonuç raporlarının’ Mülkiye Müfettişleri’nin Trabzon’da olduğu dönemde Pelitli’ye gidilmiş ve İğci ile görüşülmüş olduğu anlaşılmasın diye bizzat Alay Komutanı Ali Öz ve İstihbarat Şube Müdürü Metin Yıldız tarafından emir verilerek değiştirildiğini gördüm. Çünkü İğci ile görüşme detayları bu tutanaklarda vardı.

Hatta Okan Şimşek bana Öz’ün yeni görev sonuç belgelerini yani sahtelerini alıp kasasına koyduğunu, eskilerinin ise İstihbarat Şube Müdürü Metin Yıldız tarafından imha edildiğini söyledi. Öz ve Yıldız üst makamlar dahil herkesi yanılttılar.

Anlatılanlar karşısında şaşkına dönmemek mümkün değildi. Mahkeme Başkanı Şevki Uluçam da dahil herkes gerçeğin ortaya çıkması için uğraşıyordu.

Dink ailesinin avukatlarının da talebi doğrultusunda Jandarma görevlilerinin yargılandığı dava hakkında “görevsizlik” kararı veren Trabzon 2’nci Sulh Ceza Mahkemesi, dosyanın Ağır Ceza Mahkemesi’ne gönderilmesine hükmetti. Mahkemenin bu kararında, Sanıklar hakkında açılan davanın, mahkemenin görev alanını aştığı düşüncesi etkili oldu. Mahkeme kararında “Sanıklara atılı suçların, Türk Ceza Kanunu’nun 83’üncü maddesinde düzenlenen, ‘kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi suçu’nu oluşturup oluşturmadığına, yargılama yaparak ve tartışarak karar verilmesi için dosyanın görevli ve yetkili Trabzon Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir” denildi.

Mahkemenin kararını inceleyen Cumhuriyet Savcısı Mesut Atmaca, suçun ‘görevi ihmal’ olarak değerlendirilmesi gerektiğini ve yargılama görevinin de Sulh Ceza Mahkemesi’nde olduğunu belirterek, üst mahkeme olan 1. Asliye Ceza Mahkemesi’ne itirazda bulundu.

İtirazı inceleyen 1. Asliye Ceza Mahkemesi, savcıyı haklı bularak davanın Ağır Ceza Mahkemesi’nin görev alanına girmeyeceğine hükmetti ve dava dosyası, yargılamanın yeniden yapılması için 2. Sulh Ceza Mahkemesi’ne iade edildi.

Böylece yargılamada başa dönülmüş oldu. Artık cinayetle ilgili pek çok şey ortaya çıkmıştı. Trabzon İl Jandarma Komutanlığı personeli Astsubay Okan Şimşek ile Uzman Çavuş Veysel Şahin’in her şeyi itiraf ettikleri ifadeleri sonrasında Trabzon Savcılığı da harekete geçti. Savcılık iddialar üzerine Albay Ali Öz ile Yüzbaşı Metin Yıldız hakkında soruşturma izni istedi. Bunun üzerine İçişleri Bakanı Beşir Atalay’ın onayı ile ön inceleme başlatıldı.

Müfettişler, mahkemede “Dink’in öldürülmesinden önce olayla ilgili istihbarat geldiği, bu istihbaratın da Öz ve Yıldız’a bildirildiği” yönünde ifade veren Şimşek ve Şahin’in yanı sıra, Öz ve Yıldız’ın da yeniden bilgisine başvurdu.

Daha önce hakkında soruşturma izni verilmeyen Albay Öz, kendisine gelen Dink’le ilgili istihbarat bilgisini unutmuş olabileceğini açıkladı. Öz ile Yıldız’ın, Dink’in öldürülmesinde ihmali olduğu görüşüne varan Müfettişler, bu nedenle haklarında “soruşturma izni verilmesi” gerektiği kanaatine ulaştı.

Müfettişler, aynı dosya kapsamında, Dink’e yönelik saldırıdan önce edinilen bilgilerin yer aldığı belgeyi, saldırıdan sonra hazırlanmış gibi tanzim eden 5 jandarma görevlisi için de soruşturma izni istedi. Müfettişlerin hazırladığı ön inceleme raporunun ulaştırıldığı Trabzon Valiliği, mevzuata göre müfettiş raporunu İl İdare Kurulu’nda değerlendirerek karar verdi.

Albay Ali Öz hakkında, Hrant Dink’in öldürüleceği bilgisini cinayetten 6 ay önce öğrenmesine rağmen engellemeye yönelik hiçbir çalışma yaptırmadığı iddiaları üzerine, Trabzon Valiliği yargılanmasına izin verdi.

Albay Öz bu kararın iptali için Bölge İdare Mahkemesi’ne itirazda bulundu. Mahkeme, itirazı reddetti. Bölge İdare Mahkemesi, Albay Öz ile birlikte, dönemin Jandarma İstihbarat Şube Müdürü Yüzbaşı Metin Yıldız ve haklarında soruşturma izni verilen diğer rütbelilerin de itirazlarını reddetti. Bu kararla Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, Albay Öz ve Yüzbaşı Yıldız ile birlikte Gazi Günay, Önder Araz, Okan Şimşek, Veysel Şahin, Hüseyin Yılmaz, Hacı Ömer Ünalır hakkındaki soruşturma süreci resmen başlamış oldu. Bu kişiler hakkında yürütülen soruşturma “görevi ihmal, gerçeğe aykırı belge düzenlemek ile tehdit” iddialarını kapsıyor. Trabzon Cumhuriyet Savcılığı’da yaptığı soruşturma sonrasında Ali Öz ve diğer Jandarma personeli hakkında “görevi ihmalden” dava açtı.

Bu sonuç, yalnızca iki Jandarma personeli hakkında soruşturma açılmasını talep eden Mülkiye Başmüfettişleri Şükrü Yıldız ile Mehmet Ali Özkılıç’ın raporlarından oldukça ileride bir adımdı. Onlar yalnızca iki personel hakkında soruşturma açılmasını isterken, diğerleri hakkında soruştura açılmasına gerek olmadığı sonucuna varmışlardı. Bu aynı zamanda Jandarma müfettişi Kıdemli Albay İsa Öztürk’ün “muhalefet şerhi” ile taban tabana zıttı. Çünkü o iki Jandarma personeli hakkında bile soruşturma açılması talebine karşı çıkmıştı.

4. BÖLÜM

YASİN NE PAHASINA OLURSA OLSUN DİNK’İ ÖLDÜRECEK

İSTANBUL SORUŞTURMALARI

İstanbul Dink’in yaşadığı ve öldürüldüğü kentti. Hiçbir rapor ya da mahkeme kararı İstanbul Emniyeti’nin Hrant Dink’in ölüm tehditlerine karşı koruması gerektiği gerçeğini değiştiremez.

Ancak Dink için adalet aradığını söyleyenler, bugüne kadar hem yasal hem de ahlaki olarak sorumlu olanların ortaya çıkarılması yerine, işin birkaç “günah keçisinin” üzerine yıkılmaya çalışıldığı düşüncesinden kurtulamadılar.

İstihbarat camiasına göre o günah keçisi İstanbul Emniyet Müdürlüğü İstihbarat Şube Müdürü Ahmet İlhan Güler’di.

Mülkiye Başmüfettişi Şükrü Yıldız ile Mehmet Ali Özkılınç’ın Trabzon’daki incelemelerin ardından Trabzon İstihbarat Şubesi’nden 17 Şubat 2006 tarihinde İstanbul İstihbarat Şubesi’ne, Hayal’in Hrant Dink’e yönelik eylem yapacağı yönündeki yazısı ile geldiler.

İstihbarat Şube Müdürü Ahmet İlhan Güler’e “Sen yandın müdür bey” diyerek başına geleceklerin işaretini veren Mülkiye Başmüfettişi Şükrü Yıldız ile Mehmet Ali Özkılınç, İstanbul Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah ile Güler hakkında 26 Şubat 2007 tarihli raporu düzenlediler.

Raporda Güler hakkında soruşturma açılması istenirken, İstanbul Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah hakkında soruşturma açılmasına gerek görülmediği belirtilmişti.

Raporun konusu kaleme alınırken, “…Hrant Dink’in öldürülebileceği yönünde Trabzon Emniyet Müdürlüğü’nden 17.02.2006 tarih ve 027248 sayılı yazı ile İstanbul İstihbarat Şube Müdürlüğü’ne ayrıntılı bilgi verildiği… yazının İstanbul Emniyet Müdürlüğü’nce ciddi olarak ele alınmadığı ve Dink’in 19.01.2007 tarihinde öldürülmesi” şeklinde yazıldı.

Oysa yazının orijinalinde “eylem” sözcüğü kullanılırken, müfettişlerin bunu “öldürme” olarak kullanması olacakların da habercisi gibiydi.

1 Şubat 2007 günü ifadesi alınan Ahmet İlhan Güler’e 5 Şubat günü, “soruşturma nedeniyle görevden uzaklaştırma” kararı tebliğ edildi. Silahı ve kimliği alındı.

6 Şubat 2007 günü ise Cerrah ile birlikte hakkındaki ön inceleme ve disiplin soruşturması açıldığı gerekçesiyle ifadesi istendi.

Trabzon’dan gelen 17 Şubat 2008 tarihli evrak Güler’in 2006 yılında imza attığı 25 bin 540 yazıdan birisiydi. Dolayısıyla Dink’e yönelik eylem ile yazıyı hazırlamadığını söyleyecekti.

23 yıllık polislik hayatının 18 yıllını istihbarat bölümünde geçiren Güler’e göre görevini ihmal oldukça ağır bir iddiaydı.

Trabzon’dan gelen yazı üzerine Ümraniye Sarıgazi’de adı geçen adres ve Yasin Hayal’in gelmesi halinde yanında kalacağı belirtilen ancak o tarihte Trabzon’da olduğu belirlenen ağabeyi Osman Hayal ile ilgili çalışmalar yapılmış, yazının geldiği Trabzon’a durum telefonla bildirilmiş ve tespitler yazıya dökülerek arşive kaldırılmıştı.

Başlarına geleceği bilseler, yazının bir örneğini Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü’ne bir örneğini de İstihbarat Dairesi Başkanlığı’na gönderirlerdi. Ancak böyle yapılmaması nedeniyle kabak Ahmet İlhan Güler’in başına patladı.

Müfettişler, Güler hakkında soruşturma izni verilmesini talep ettiler. Oysa raporda çok yerinde tespitler varken İstanbul Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah hakkında nedense soruşturma izni verilmemesi istendi.

İstanbul Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah’da sanki Dink başka bir ilde öldürülmüş gibi, sorumluluğun Trabzon Emniyet Müdürlüğü İstihbarat Şube Müdürlüğü ve İstihbarat Daire Başkanlığı’nda olduğunu, kendilerini ancak bu birimlerden gelen talimatla hareket edebileceğini söyleyerek kendisini savunuyordu. Osman Hayal’in İstanbul’da bulunmayışını da İstihbarat Şubesi’nin işini yaptığının göstergesi olarak anlatıyordu.

Cerrah kâğıt üzerindeki bilgilere göre haklı olabilirdi ama Dink İstanbul’da yaşıyordu. Buradaki mahkemelere çıkınca linç girişimleri ile karşılaşıyordu.

Müfettişler Yıldız ve Özkılınç, Dink’e yönelik tehdidin çok açık ve herkesin gözü önünde meydan geldiğini şöyle anlatıyorlardı:

“Hrant Dink hakkında haricen yaşanan gelişmeler dikkate alındığında, Dink’in hedef durumunda ve yakın bir tehdit altında olduğu görülmektedir. Hrant Dink hakkında açılmış davaların İstanbul Mahkemelerinde görülmesi sırasında yaşanan olaylar, çıkan arbede ve karşılıklı hakaretler ve yaşanan fiili saldırılar basına yansımıştır. Dink ve avukatlarının polis araçları ile adliyeden çıkarıldıkları ve korunabildikleri bilinmektedir. İstanbul Emniyet Müdürlüğü’nün bunlardan haberdar olmadığı söylenemez....”

Bu satırları yazan Müfettişler nedense İstanbul’da emniyetten sorumlu en üst yetkili olan Celalettin Cerrah hakkında soruşturma izni verilmemesi talebinde bulundular.

Müfettişlerin ilginç bir tespiti ise şuydu:

Trabzon’un verdiği istihbarat somut ve kesin bir kanaat içermektedir. Nokta istihbarat olarak tanımlanabilir. Başarılı bir çalışmadır. Hedef ve saldırgan belirtilmiştir. Hrant Dink hedeftir, hayatı tehlikededir. Saldırının sebeplerini açıkça göstermektedir. Saldırganın bu eylemi yapabilecek yapıda ve kararlıkta olduğu daha önce McDonald’s’a yönelik bombalama eylemi gerçekleştirdiği yazıda belirtilmiştir. Yazının çok ciddi olarak ele alınması gerekirdi.

TUNCEL EYLEM DEĞİL

ÖLÜM İHBARINDA BULUNMUŞ

Evet, Trabzon’dan gelen yazıda hedef, amaç ve eylemi yapacak kişi belliydi. Müfettişlere göre bu “nokta istihbarat”tı. Ancak Trabzon’dan gelen bir eksik bir de yanlışlık vardı.

Yanlışlık eylemi yapacak kişinin Yasin Hayal olarak belirtilmesiydi. Hayal’ın kararlılığına diyecek laf yok ama kendisi Dink öldürüldüğü 19 Ocak 2007 tarihinde bile Trabzon’daydı. En azından şu ana kadar aksi ispatlanmadı.

Eksiklik, Hrant Dink’e yönelik “eylem” yapılacağının yazılmasıydı. Oysa “eylem” yerine “öldürme” yazılmalıydı. Yazıda yer verilmediyse bir yolla durumun ciddiyeti aktarılmalıydı.

Trabzon İstihbarat Şube Müdür Engin Dinç, yazının gönderilmesinden sonra İstanbul İstihbarat Şube Müdür Ahmet İlhan Güler’e telefon açıp durumu anlattığını, Güler ise görüştüğü konuyu hatırlamadığını söyledi. Burada da gerçeğin ortaya çıkarılması görevi Müfettişlere düşüyordu. Telefon arama kayıtlarından gerçek kolayca ortaya çıkarılabilirdi.

Ama olmadı.

Bu konunun üzerinde önemle durmak gerekiyordu. Çünkü Erhan Tuncel Emniyet Yardımcı İstihbarat Elemanı olarak Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü polislerine, Dink’e yönelik eylemin yanında “ne pahasına olursa olsun Dink’i öldürüleceği” bilgisini aktarmıştı.

Ancak bu bilgi İstanbul’a aktarılırken “eylem” biçiminde yazılmıştı.

Dink’in Hayal tarafından ne pahasına olursa olsun öldürüleceği bilgisi iki yerde vardı.

Birincisi, hazırlayan birim Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü ikincisi ise İstihbarat Dairesi Başkanlığı, Yasin Hayal’in dosyasının bulunduğu sağ terör örgütlerine bakan C Şubesi’ydi.

15 Şubat 2006 tarihli F4 raporu hazırlandığı tarihte Trabzon Emniyet Müdürü Ramazan Akyürek, İstihbarat Dairesi Başkanlığı C Şube’de müdür ise şimdiki İstanbul İstihbarat Şube Müdürü Ali Fuat Yılmazer’di.

Diyelim ki, İstanbul İstihbarat Şubesi, gelen yazıdan Dink’in öldürüleceği sonucunu çıkaramadı, İstihbarat Dairesi Başkanlığı C Şubesi F4 raporunda açıkça yazılan “ne pahasına olursa olsun Dink’in öldürüleceği” bilgisi üzerinde neden durmadı?

Çünkü İstanbul’a gönderilen 17 Şubat 2006 tarihli yazının dayanağı olan 15 Şubat 2006 tarihli F4 raporu, yani Erhan Tuncel’in Trabzon İstihbaratı’na verdiği bilgilerin yer aldığı raporda şok edici ayrıntılar da vardı.

Kod adı Mehmet Kurt olan Erhan Tuncel bu durumu Ahmet Dede kod adlı Muhittin Zenit ile Memduh Aydın kod adlı Mehmet Ayhan isimli polislere şöyle anlatmıştı:

“McDonald’s’a bomba atan Yasin Hayal ile zaman zaman görüşüyorum. Daha önceden de size söylediğim gibi Yasin zaman zaman Ermenilere karşı büyük bir kin beslediğini ve bundan sonra yapacağı eylemin de İstanbul ilinde ses getirecek bir eylem olacağını söylüyordu.

Son günlerde benim yeni tanıdığım ve Yasin ile aynı mahallede ikamet ettiğini bildiğim İlhan….isimli şahısla yanıma gelerek İstanbul ilinde AGOS Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Hrant Dink isimli şahsın Türkiye Cumhuriyeti’ni ve Türkleri karalayıcı faaliyetlerde bulunduğunu, bu yüzden de bu şahsa yönelik eylem gerçekleştireceklerini söylediler.

Yasin Hayal’in yapmayı düşündüğü şeyi kesinlikle yapacağı yönünde kanaatim oluşmakla birlikte cezaevinden çıktıktan sonra bu şahsa yönelik eylem yapacağını da ortak arkadaşlarımızdan birkaçına söylediğini biliyordum, bu yüzden yapmaması konusunda telkinlerde bulundum. Kendisi ne pahasına olursa olsun bu şahsı öldüreceğini bana söyledi. Ancak şu anda maddi sıkıntı içerisinde olduğu ve İlhan… isimli şahsın ailesinden maddi durumunun iyi olduğundan maddi olarak kendisine yardımcı olacağını söyledi. Bunun üzerine Yasin Hayal’in eylemi gerçekleştirmek üzere önümüzdeki günlerde İstanbul iline gitmeyi planladığı, kendisine ait olan telefonun izlendiğini değerlendirerek, yanıltmak amacıyla İlhan…. isimli şahısa vereceğini ve İlhan’ın telefonunu Çaykara ilçesindeki köyüne bırakacağı, İstanbul iline gittikten sonra Sarıgazi’de bir fırında çalıştığını bildiğim abisi Osman Hayal’in yanında bir süre çalışacağı, eylem sonrası herhangi bir terör örgütü adına eylemi üstleneceğini konuştular.”

Görüldüğü gibi F4 raporundaki bilgiler İstanbul İstihbarat’ına tam olarak aktarılmamış.

Metin tam olarak okunduğunda, F4 raporuna göre Tuncel’in Trabzon İstihbaratı’na çok önemli bir detayı da verdiği ortaya çıkıyor.

Bu bilgiye göre Yasin Hayal telefonun dinlendiğini biliyor.

Dinlemeye karşı telefonunu kapatmak ya da konuşmalarına dikkat etme yolunu seçmiyor.

Hem dinleme hem de izlemeden yani teknik takipten kurtulmak için telefonunu köyü Çaykara’ya gönderiyor.

Yani cep telefonunu yanında taşırsa, sinyalleri takip eden polisin onu ne zaman nerede olduğunu tespit edeceğini bildiğinden, aldığı önlemle bunu önlüyor.

Milyonlarca cep telefonu kullanıcısının bilip uygulayamayacağı bu çok önemli teknik ayrıntıyı acaba Hayal’e kim verdi?

Tuhaflıklar yalnız bununla da kalmadı.

Daha önce Trabzon Emniyeti’nin Dink Cinayeti’ndeki ihmali hakkındaki 5 Ağustos 2007 tarihli Mülkiye Başmüfettişi Şükrü Yıldız’ın hazırladığı bir rapordan söz etmiştik.

Bu raporda dönemin Trabzon Emniyet Müdürü Ramazan Akyürek ile diğer polislerin ifadeleri de yer aldı.

Erhan Tuncel’in verdiği istihbarata dayanılarak 15 Şubat 2006 tarihinde hazırlanan ve Yasin Hayal’in Hrant Dink’i ne pahasına olursa olsun öldüreceğine dair F4 raporu burada da gündeme geldi. Ramazan Akyürek ve bazı istihbarat polisleri 15 Şubat 2006 tarihli bu rapordan söz ederken, nedense Yasin Hayal’in Dink’i “ne pahasına olursa olsun öldüreceği”ni söylediği kısımlara değinmediler.

Hep bir ağızdan “öldürmek” yerine “eylem”den söz eden polisler dışında incelemeyi yapan Başmüfettiş Şükrü Yıldız da raporunda “Dink’in öldürüleceğine dair bölümlere” yer vermedi.

Yıldız 5 Ağustos 2007 tarihli raporunu hazırlarken 10 Temmuz 2007 tarihinde Trabzon Emniyet Müdürlüğü’ne, Erhan Tuncel ile ilişkinin, ne zaman ve ne maksatla başlayıp ne zaman sona erdiğini, bu süre içinde Erhan Tuncel ile yapılan Hrant Dink ile ilgili görüşmelerin içeriklerini sordu.

Trabzon Emniyet Müdürlüğü gönderdiği cevap yazısında Erhan Tuncel ile ilgili bazı bilgiler verildikten sonra 15 Şubat 2006 tarih ve 09 numaralı o meşhur F4 raporuna değiniliyor.

İşte şimdi Dink’e yönelik eylemin “öldürme” olduğunu okuyacağını zannedenler yanılacaklar. Çünkü Trabzon Emniyet’i her nedense raporun o önemli satırları yerine özetine yer veriyor:

Yazıda (Trabzon Emniyeti’nin yazısı) ayrıca Erhan Tuncel’in 15.02.2006 tarihinde yapılan görüşmede; (Emniyet Müdürlüğü’nün 15./2.2006 tarih 09 sayılı raporu); “Aynı mahallede ikamet ettiğini bildiğim Yasin Hayal isimli şahıs yanıma gelerek İstanbul ilinde Agos gazetesi genel yayın yönetmeni olan Hrant Dink isimli şahsın Türkiye Cumhuriyetini ve Türkleri karalayıcı faaliyetlerde bulunduğu, bu yüzden bu şahsa yönelik eylem gerçekleştireceğini” söyledi.

“Yasin Hayal’in eylemi gerçekleştirmek üzere önümüzdeki günlerde İstanbul iline gitmeyi planladığı, İstanbul iline gittikten sonra Sarıgazi’de bir fırında çalıştığını bildiğim abisi Osman Hayal’in yanında bir süre çalışacağı, eylem sonrası herhangi bir terör örgütü adına eylemi üstleneceğini konuştular.

15 Şubat 2006 tarihli rapor tamamıyla Hrant Dink’in öldürülmesiyle ilgili olmasına rağmen, tam metni neden Mülkiye Başmüfettişi tarafından rapora konmadı?

Koymamasının sebebi Trabzon Emniyeti’nin bir sayfalık raporun tamamını Başmüfettişe vermemesiyse, neden vermedi? Anlamak çok zor.

Ama gördünüz gibi yukarıdaki iki paragraf 15 Şubat 2006 tarihli F4 raporundan şu noktalarda farklılıklar gösteriyor.

Birincisi F4 raporunda Yasin Hayal’in yanında İlhan diye bir kişi olduğu bilgisi verilmiyor.

İkincisi polisin takibine karşı telefonunu İlhan ile Akçaabat’taki köyüne göndereceği bilgisi verilmiyor.

Üçüncüsü Yasin Hayal’in ne pahasına olursa olsun Hrant Dink’i öldüreceği bilgisi verilmiyor.

Onun yerine 17 Şubat 2006 tarihinde İstanbul Emniyet İstihbarat Şubesi’ne ve İstihbarat Dairesi Başkanlığı’na gönderilen yazıya özel bir vurgu yapıldığı görülüyor. Zaten 15 Şubat 2006 tarihli F4 raporundan yapılan alıntıların da 17 Şubat 2007 tarihli yazıda bahsedilen konulardan oluşuyor. Trabzon Emniyet Mülkiye Başmüfettişi’ne resmi yazı ile yanıt verirken bile Dink’in öldürüleceğine dair istihbarat bilgisine yer vermedi. Oysa hem 15 Şubat 2006 tarihli F4 raporunun hem de buna dayalı 17 Şubat 2006 tarihli İstanbul’a ve İstihbarat Dairesi Başkanlığı’na gönderilen yazıda belirtildiği gibi cinayeti ne Yasin Hayal işledi, ne İstanbul Sarıgazi’ye geldi. Ne de o tarihte abisi Osman Hayal İstanbul’da adı geçen fırında çalışıyordu. Bu iki yazının tek doğru yönü “Hrant Dink’in öldürülmesiydi.”

Ve bu kelime ısrarla gizlenmeye çalışılıyordu.

TRABZON EMNİYETİ MCDONALD’S’IN

BOMBALANACAĞINI BİLİYOR MUYDU?

Trabzon İstihbarat Şubesi’nin İstanbul İstihbarat Şubesi’ne gönderdiği 17 Şubat 2006 tarihli yazıda Dink’in öldürüleceği bilgisi ve teknik takibe karşı nasıl önlem alabileceği bilgileri yoktu ama dikkat çekici bir ayrıntı yer alıyordu.

Yazının son paragrafında şöyle yazılmıştı:

“…Ayrıca bahse konu şahsın (Yasin Hayal) McDonald’s isimli işyerine yapmış olduğu eylem öncesinde da yine benzer söylemlerde bulunduğu göz önüne alınarak şansın söz konusu eylemi yapabilecek yapıya sahip olduğu değerlendirilmekte olup 0538 7193181 numaralı şahsa yönelik çalışmalarımız devam etmektedir.”

Trabzon Emniyeti, 24 Ekim 2004 günü McDonald’s isimli işyerine bomba atılması öncesinde Yasin Hayal’in çevresine, eylem öncesi bomba atacağına dair söylemde bulunduğunu nereden biliyordu ki?

Bu ancak Yasin Hayal İstihbaratın takibinde ise mümkün olabilirdi.

O zaman şu soruyu sormak gerekiyor; Yasin Hayal McDonald’s’a bomba atmadan önce buna ilişkin söylemde bulunduysa, eylem neden önlenmedi?

İşte o zaman yeniden başa dönmek gerekiyor.

Erhan Tuncel 22 Ocak 2007 günü İstanbul Terörle Mücadele Şubesi’nde verdiği ifadede şunları söylemişti:

…

Yasin Hayal 2004 yılı Ramazan ayında McDonald’s’ı yiyecek sattığından dolayı kurşunlayacağını söyledi. Ben yapmamasının uygun olacağını söyledim….Yasin Hayal de McDonalds’a bomba koyma fikrini ortaya attı. Ben de adi torpillerden barut boşaltarak etrafı çivili basit bir düzenek yaptım. (Buna büyük bir torpil diyebiliriz.) Bu düzeneği kendi evimde yaptım ancak ev arkadaşlarımın haberi yoktu. 24 Ekim 2004 tarihinde Yasin Hayal Trabzon McDonald’s’a benim yaptığım bombayı koydu.

Eylem yaparken ben de yolun karşısında bulunuyordum. Bomba patladı. Ben ayrıldım. Ben evdeyken Yasin Hayal evime geldi, geldiğinde bacağından yaralanmış ve pantolonu kanlıydı ve bana kâğıda yazılı İsmail’in telefon numarasını vererek “beni yalnız bırakma İsmail ağabeyi ara” dedi.

Ben de benim evimde saklanmasının uygun olmadığını düşünerek üniversiteden şu an ismini hatırlamadığım ikimizin de tanıdığı bir arkadaşıma gönderdim. Ancak gönderdiğim arkadaşımın bu olaydan haberi yoktur. Daha sonra Yasin Hayal’in yanına gittim, benden para istedi. Ben para bulamadım. Hatta Yasin Hayal’e 15 gün kadar bu evde kalmasını söyledim.

Bu olaydan 3 gün sonra polis tarafından yakalanarak gözaltına alındım. Gözaltına alınma sebebim Yasin Hayal’in benim evimde bir müddet kalmasına dair Yasin Hayal’in annesi tarafından beyanat verilmesidir. Bu dönemde Yasin Hayal İstanbul’daymış. Ben gözaltındayken eylemle alakalı herhangi bir bilgi vermedim. Daha sonrasında Trabzon Terörle Mücadele Şubesi’nden serbest bırakıldım.

Serbest bırakıldıktan 1 gün sonra üniversiteden hocam olan Hüseyin Tan bana “gel buluşalım ve bu olayı konuşalım” dedi. Ben de Hüseyin Tan hocayla Trabzon’da bir çay ocağında buluştuk. Yanında Emre isimli biri vardı. Emre bana “Olayda benim katkımı bildiğini, ancak bu konuda benimle telefonla irtibata geçecek şahısların İstihbaratçı olduğunu bildiği şahısların bana işi çözmek için yardımcı olmam konusunda bilgiler soracaklarını” söyledi. Aynı gün içerisinde beni cep telefonum olan (0.535. 609 71 23) telefon arayan şahısla buluştum. Beni alıp içerisinde (2) kişi olan bir oto ile Trabzon’da Akçaabat mevkiinde bir yerlere götürdüler. Bu şahıslar ismini sonradan öğrendiğim Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü’nden (Ahmet Kod) M. Z. (Muhittin Zenit) ve Ankara’dan geldiğini öğrendiğim şahıslardı. Bana “Çok büyük ceza yatarsın, her şeyden haberimiz var, Yasin Hayal’in yerini bize söyle” dediler.

17 Şubat 2006 tarihli yazının son paragrafındaki ayrıntı, Trabzon Emniyeti’nin eylemden önce söylem bazında da olsa Yasin Hayal’in McDonald’s’a bomba atacağı bilgisine sahip olduğunu düşünmemize yol açıyor. Eylemden sonra da görüştükleri Erhan Tuncel’e, “çok büyük ceza yatarsın, her şeyden haberimiz var” diyerek tüm detayları bildiklerini göstermişlerdi. Polisler Erhan Tuncel’den önce görüştükleri KTÜ Öğrenci Derneği Başkanı Emre Altuntaş ile Tuncel’in hocası Hüseyin Tan’a da olayın detaylarını anlatmışlar, bombalama olayında Tuncel ve Hayal’in rollerini bildiklerini göstermişlerdi.

HAYAL TÜM İSTİHBARATI ATLATTI MI?

Muhittin Zenit’in verdiği ifadeye göre Trabzon Emniyeti, Yasin Hayal’i adım adım takip ediyordu.

Öyle ki başka şehre gittiğinde, bineceği otobüsün koltuk numarasına kadar bilgi sahibi oluyor, gideceği ildeki İstihbarat Şubesi’ne bilgi veriliyordu.

Nitekim, Bursa’ya gittiğinde bu uygulama yapılmıştı.

Ancak, Hayal hakkında her şeyi bilen, McDonald’s’ı bombalayacağı söylemlerine sahip olan, bombalama sonrası Erhan Tuncel’e ulaşarak hem onun hem de Hayal’in bu işteki rolünü bildiğini söyleyen Trabzon İstihbaratı, çok önemli bir şeyi atlamıştı.

İstanbul’a gidip Hrant Dink’i öldüreceğini söyleyen takip altındaki Yasin Hayal’in İstanbul’a geldiği bilgisini ise İstanbul İstihbaratı’na bildirememişti. Belki kendisi burnunun dibinde olup biteni bilmiyordu.

Bu durum ise Yasin Hayal’in mahalle arkadaşı olan Ergün Çağatay’ın 8 Şubat 2007 günü tanık olarak verdiği ifade de ortaya çıktı. Çağatay Hayal’in İstanbul’a gelişini ve beraber geçirdikleri saatleri şöyle anlattı:

Ben Beylikdüzü Ayışığı konutlarında çalışırken 2006 Ağustos ayı başlarında bir gün Yasin Hayal yanında 2-3 kişi ile çalıştığım inşaata geldi. Oraya ne maksatla geldiklerini ve yanındakilerin kim olduğunu bilmiyor ve şahısların eşkallerini hatırlamıyorum. Ama biz kendisiyle tesadüfen karşılaştık. İstanbul’a birkaç görüşme yapmak için geldiğini ve otelde kaldığını söyledi. Ancak ne kadar zamandır orada olduğunu ve ne kadar daha kalacağı konusunda bir şey söylemedi. Biraz muhabbetten sonra o akşam buluşup biraz eğlenmeye karar vererek ayrıldık. Bana irtibat için şu an bende kayıtlı olmayan ve hatırlayamadığım bir telefon numarası verdi. Ancak bana verdiği numara devamlı kapalıydı ve onu aradığım her seferde telesekretere bağlanıyordu. Yasin’le o akşam Mimaroba’da bulunan Alem Restaurant’ın önünde buluştuk. Alem Restaurant’a giderek Yasin Hayal’le bira içmeye ve muhabbet etmeye başladık. Bir süre sonra oradakilerle sanatçıdan şarkı isteme konusundan dolayı tartıştık ve Yasin hesabı ödeyerek dışarı çıktık. Bir taksiye binerek Büyükçekmece sahiline gittik. Orada da bir diskoya girmek istedik ancak yanımızda bayan olmadığı için bizi içeri almadılar bu durumda bizde diskonun hemen yakınında bulunan barın bahçesinde bir masaya oturup muhabbet etmeye başladık. Yasin bana hayatımda bundan sonra neler yapmayı planladığımı sordu. Bana “futbolu bıraktın bundan sonra ömrün boyunca böyle inşaatlarda mı çürüyeceksin” dedi. “Türkiye’de adımızın duyulması için bir şeyler yapmak lazım sen iyi bir takımda futbolcu olup adını duyurabilirdin ama artık bunu yapamazsın. Sen mesela kendine Mehmet Ali Ağca’yı örnek alabilirsin. Ben mesela sürekli o kişiyi örnek alırım veya Allaaddin Çakıcı, bunlar Türkiye’de bir şeyler yapmış önde gelen insanlar. Mesela sende de o özellik var. Sen gözünü kırpmadan tetiği çekebilirsin. Senden git şu adamı öldür desem gözünü kırpmadan yapabilirisin” dedi.

Daha sonra Orhan Pamuk’tan bahsetti. Onun “Türkler Ermenileri katletti” dediği için ABD tarafından ödüllendirildiğini ona Nobel Ödülü verileceğini söyledi. Bu ve bunun gibi adamaların öldürülmesi gerektiğini söyledi. Kendisinin de Türkiye de adını duyurmak için böyle bir eylem yapmak istediğini söyledi. “Çünkü ABD ile işbirliği yapmaktadır ve onlarla işbirliği yapan herkes benim için aynı kefededir” dedi. Yasin ayrıca bana şu ana kadar ABD ile gerçekten mücadele eden tek kişinin Deniz GEZMİŞ olduğunu söyleyerek bana ondan bahsetti. İnternetten Çeçenlerle ilgili sitelere girerek Çeçenistan’daki çatışma ve bombalama görüntülerini izlemem gerektiğini özellikle Şamil Basayev ile ilgili olanları mutlaka izlemem gerektiğini söyledi. Bu konuşmalardan sonra orada banklarda uyumuşuz. Sabah uyanıp Trabzon’a geldiğimde kendisini aramamı söyleyerek ayrıldık.

Bu ifadenin de ortaya koyduğu gibi Trabzon Emniyeti’nin takibi altında olan Yasin Hayal, Dink’i öldüreceği ihbarına rağmen İstanbul’a geliyor, bundan hiç kimsenin haberi olmuyor.

Trabzon Emniyeti’nin bu konuya açıklık kazındırması gerekmiyor mu? Denilebilir ki; “Ergün Çağatay yalan söylüyor.” O zaman ifadeleriyle Jandarma’nın Dink Cinayeti’ndeki ihmalini ortaya çıkaran Hayal’in eniştesi Coşkun İğci’nin Trabzon 2. Sulh Ceza Mahkemesi’ne verdiği 22 Ocak 2008 tarihli ifadeye bakalım. Dink ailesinin avukatları İğci’ye iki Jandarma İstihbarat görevlisine (Okan Şimşek ve Veysel Şahin), Yasin Hayal’in arkadaşlarıyla birlikte İstanbul’a giderek Dink’in evi ve Agos gazetesi arasında keşif yaparak krokilerini hazırladığını söyleyip söylemediğini sordular. İğci’nin verdiği yanıta bakalım:

Evet ben her iki sanığa (O. Şimşek ve V. Şahin) bu şekilde beyanda bulundum. Yasin’in ne zaman ve kimlerle İstanbul’a gittiği konusundan bilgi alamadım. Yasin bana bu şahsı öldüreceğini söyledi. “İstanbul büyük metropol şehir nasıl öldüreceksin” dediğimde de kendisi bana AGOS gazetesinin Şişli’de olduğunu yerini bildiğini, bu şekilde gidip gazetenin önünde bekleyip öldüreceğini söyledi…

ZİNCİRİN HALKALARI

Alınan ifadeler ve ortaya çıkan bilgiler Dink Cinayeti’ndeki ihmaller zincirini Trabzon’dan başlayarak Ankara ve İstanbul’a doğru birleştirmek gerekiyorken müfettiş(ler) bir ildeki her adım için ayrı bir rapor yazıyorlardı.

İstanbul Polisi’nin ihmaliyle ilgili hazırlanan raporlarda ise yalnızca İstihbarat Şube Müdürü Ahmet İlhan Güler suçlanıyordu.

Nitekim, Müfettişlerin İstanbul Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah hakkında soruşturma izni verilmemesi, Güler hakkında ise soruşturma açılması talebi İstanbul Valiliği tarafından aynen onaylanıyordu. Dink ailesinin avukatlarının, Cerrah’ın savunmalarının haksız olduğu ve hakkında soruşturma açılması yönündeki talepleri ise kabul edilmedi.

“DİNK CİNAYETİNDE

DEVLETİN SORUMLULUĞU VARSA

SUÇ BENİM”

İstihbarat Şube Müdürü Güler, İstanbul Valiliği’nin kararına karşı İstanbul Bölge İdare Mahkemesi’nde dava açtı. Güler dilekçesinde, konuyla ilgili astı konumunda olan birçok kişinin çalıştığını, personel raporunu başka memurların yazdığını belirterek tek sorumlunun kendisi olarak belirlenmesinin, eksik inceleme yapılmasından kaynaklandığını söyledi.

Ayrıca istihbarat uzmanı olmayan müfettişlerin verdiği kararların hatalı olduğunu, dolayısıyla gizli yönetmeliklerde belirtilen görevlerin yerine getirilip getirilmediğinin uzman istihbaratçılardan oluşan bilirkişi heyeti tarafından tespitini istedi.

İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 23 Mayıs 2007 günü verdiği kararla bu talepleri yerinde buldu ve Güler hakkındaki soruşturma izni verilmesi kararını bozdu.

Artık olayın içine istihbaratçılar tümüyle nüfuz etmişti.

Tam bu tartışmaların yaşandığı sıralarda, Şemdinli Komisyonu’na verdiği ifadede “Hırsız evin içindeyse kapı kilit tutmaz” diyen İstihbarat Dairesi eski Başkanı Sabri Uzun’a ait olduğu iddia edilen sözler kulaktan kulağa yayılmaya başladı. İddiaya göre Sabri Uzun yakın çevresine şunları söylüyordu.

Devletin Dink Cinayeti konusunda suçu varsa sorumluluk bana ait. Herhalde mahkeme ya da müfettişler benim ifademe başvurur. 12 Haziran 2003 ile 22 Mart 2006 tarihleri arasında İstihbarat Dairesi Başkanlığı yaptım. Erhan Tuncel, benim imzam ve onayımla Yardımcı İstihbarat Elemanı oldu. Bu elemanın benim görev dönemimdeki tüm hata ve kusurlarından doğan sorumluluğu kabul ediyorum. Ama ne Dink Cinayeti konusunda ne de Ergenekon soruşturması sırasında kimse benim ifademi almadı.

Oysa uzun yıllar Başkan olarak görev yaptım. İstihbarat Dairesi Başkanlığı olarak 2002 yılında “Hedef Şahıslar” konulu bir yazının İl İstihbarat Şube Müdürlükleri’ne gönderildiği, terör örgütlerinin hedefi olan kişilerin koruma usullerinin neler olduğunu orada anlattık. Tüm işlemler buna göre yapılmalıydı. Ama ne bu yazıya ne benim bilgilerime başvuruldu. Biz orada ne olması gerektiğini anlattık ve önlemlerimizi sıraladık, işlerin gereği anlatılmışken, buna uymayan birimler sorumluluk sahibidirler.

İstanbul İstihbarat Müdürü Güler’de ilk günden itibaren çok önemli iki şey söylüyordu; sorumluluğun ortaya çıkarılması için İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nın 2002 tarihli Hedef Kişiler Programı başlıklı tamimin incelenmesi ve bu gizli tamimde imzası olan Dairenin eski Başkanı Sabri Uzun’un ifadesine başvurulması.

Ancak Mülkiye Müfettişleri nedense 17 Şubat 2006 tarihli yazının Trabzon’dan İstanbul İstihbarat’a gönderildiği dönemde İstihbarat Dairesi Başkanı olan Sabri Uzun’un ifadesini almadı.

Güler, ilk ifadesinden başlayarak incelemenin tamamında hep aynı belgeden söz etti.

Bu 8 Şubat 2002 tarihini taşıyan terör örgütünün hedefi konumunda olan kişilerin korunması ile ilgili İstihbarat Dairesi Başkanlığı birimleri ile İllerdeki İstihbarat Şubelerinin yapması gerekenlerin anlatıldığı “Hedef Şahıslar Programı” ile ilgili Sabri Uzun imzalı yazıydı.

Ancak İstanbul Polisinin ihmaliyle ilgili inceleme yapan müfettişler taleplere rağmen raporlarına bu yazının varlığını geçirmediler.

Güler’in müfettiş raporuna girmeyen ifadesinde şöyle bir cümle vardı:

Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü’nde Yasin Hayal’in Hrant Dink’e karşı yapmayı planladığını söylediği ses getirici eylemin öldürme yönünde ciddi ve yakın bir tehdit oluşturduğu kanaati olsaydı söz konusu yazının İKK (İstihbarata Karşı Koyma) kapsamında başka bir aidiyet numarası (13-900/0008) ile İstihbarat Daire Başkanlığı’na yazılmış olurdu.

Güler bu ifadesinde Trabzon İstihbarat Şubesi’nin gönderdiği yazının Hrant Dink’in öldürülebileceğine ilişkin bir uyarı yazısı niteliği taşımadığı, böyle olsaydı Trabzon’un İstihbarat Dairesi Başkanlığı’na bir başka formatta yazı göndermiş olması gerektiğini anlatıyordu.

Bunun, Sabri Uzun imzalı resmi yazının gereği olduğu vurgulanırken, hedef olan kişi ile ilgili koruma görevini, İKK Şube Müdürlüğü’nün hazırlayacağı ve İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nın imzasını taşıyacak yazıyla Koruma Daire Başkanlığı’na veriyordu. 2002 tarihli tamim gereği aynı yazının İstanbul Emniyet Müdürlüğü’ne de gelmesi gerekiyordu.

Güler’in ifadesine göre, ancak Mülkiye Müfettişleri nedense onun savunmasının en güçlü tarafını oluşturan bu yazıyı raporlarına koymuyorlardı.

Zaten 15 Şubat 2007 tarihini taşıyan Trabzon İstihbarat Şubesi’nin İstihbarat Dairesi Başkanlığı’na gönderdiği ve C Şubesi’nde bulunan ve Erhan Tuncel’in anlatımlarına dayanan “Yasin Hayal’in ne pahasına olursa olsun Hrat Dink’i öldüreceğinin” yazılı olduğu F4 raporunun gereği yapılmış olsaydı, Sabri Uzun’un imzasıyla İstanbul Koruma Daire Başkanlığı’na “Dink’in korunmasıyla” ilgili bir yazının gitmiş olması gerekirdi.

Peki böyle bir yazı var mı? Yok. O zaman şu soru akla geliyor:

Sabri Uzun Trabzon’dan gelen F4 raporunu gördü mü?

“Hayır...”

İSTİHBARAT DAİRESİ BAŞKANININ SEÇİMİ

İstihbarat Şube Müdürü Ahmet İlhan Güler, kendisini savunurken ısrarla ihmal olayının gizli yönetmeliklerle karşılaştırarak konunun Emin Aslan (Halen Emniyet Genel Müdür Yardımcısı) gibi uzman istihbaratçılar tarafından da incelenmesini ve bir bilirkişi raporu hazırlanmasını istiyordu.

Müfettiş, Güler’in bu talebini kabul etmedi ve bilirkişi raporu hazırlanmasına gerek görmedi. Ama Bölge İdare Mahkemesi İstanbul İstihbarat Şube Müdürlüğü’nün diğer personelinin ifadelerinin alınmamış olmasını eksiklik olarak görürken, uzman istihbaratçılardan oluşan bir heyetin bilirkişi raporu hazırlaması gerektiğine hükmetti. Böylece Güler hakkındaki soruşturma izni verilmesi kararını kaldırdı.

Mülkiye Başmüfettişi Şükrü Yıldız, 23 Temmuz 2007 günü, mahkemenin isteği doğrultusunda rapor hazırlanması amacıyla “Bilirkişi” olarak atanmak için iki “Emniyet Müdürünün” görevlendirilmesini talep etti.

Emniyet Genel Müdürlüğü Müfettiş Şükrü Yıldız’ın talebini İstihbarat Dairesi Başkanlığı’na gönderdi. Başında Akyürek olan İstihbarat Dairesi Başkanlığı bilirkişi olarak İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nda 4. Sınıf Emniyet Müdürlerinden Lokman Kırcılı ile Yunus Yazır’ı bilirkişi olarak atadı.

Görünürde bir gariplik yoktu. Yani şekil şartı tamamdı, atanan iki kişi Emniyet Müdürü statüsündeydi.

Ancak İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nın bilirkişi belirlerken gerekli özeni göstermediği de açıktı. Çünkü seçilen kişilerin rütbesi haklarında inceleme yaptıklarından daha düşüktü.

Ayrıca idari olarak soruşturma konusu olabilecek İstihbarat Dairesi Başkanlığı emrinde çalışıyor olmaları önemli bir sorundu. Hakkında inceleme yapılan Ahmet İlhan Güler’e göre bilirkişi tayin edilmiş kişilerin adli bilgileri de tartışmalıydı.

Buna karşın Kırcılı ve Yazar bilirkişi olarak 1 Ağustos 2007 tarihinde bir rapor yazdılar. Her şeye rağmen hazırlanan raporda üç önemli saptama yapılmıştı. 17 Şubat 2007 tarihli yazının gereğinin yeterince yapılmadığını, gizli yönetmeliklerde belirtilen hizmet gereklerini yerine getirmediğini belirtiyordu rapor. Ayrıca mevzuat çerçevesinde yapılması gereken ve yapılmayan iş ve işlemlerden dolayı İstanbul Emniyet Müdürlüğü’nde görev yapan en alt kademeden en üst kademedeki memur ve yöneticilerin denetim görevini yerine getirmemek başta olmak üzere, ceza ve disiplin hukukundan kaynaklanan sorumluluklarının bulunabileceği tespiti de yapılmıştı.

Tespitlere itiraz etmek mümkün değildi ama bir eksik vardı: Bilirkişiler, İstanbul Emniyet Müdürlüğü ve İstihbarat Şube Müdürlüğü ile ilgili değerlendirme yaparken, İstihbarat Dairesi Başkanlığı ve bizzat kendilerinin başında olduğu şubelerin yönetmelikte verilen görevlerinden hiç bahsetmiyorlardı.

O eksik ise bilirkişilerden kaynaklanmıyordu.

Mülkiye Başmüfettişi Şükrü Yıldız, iki bilirkişiye verdiği toplam 240 sayfa evrak üzerinden inceleme yapmasını talep ederken, nedense teröristlerin hedefi olacak kişilerin koruma usulleri hakkındaki İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nın 8 Şubat 2002 tarihli Başkan Sabri Uzun imzalı yazısını vermedi.

Mülkiye Müfettişi Şükrü Yıldız, bilirkişilerin en alt kademedeki memurundan en üst kademedeki yöneticisi kadar denetim görevlerini yerine getirmediğini söylemesine rağmen, Dink Cinayeti’ndeki ihmalin tek sorumlusu olarak İstihbarat Şubesi Müdürü Ahmet İlhan Güler ismini yeniledi.

Müfettiş Yıldız bu durumu 21 Ağustos 2007 tarihinde raporlaştırdı. İstanbul Valiliği 28 Ağustos 2007 tarihinde Güler hakkında soruşturma izni verilmesini kararlaştırdı.

Güler bu karara da Bölge İdare Mahkemesi nezdinde itiraz etti, Bölge İdare Mahkemesi Güler hakkında soruşturma izni verilmesi yönündeki İstanbul Valiliği’nin kararının bozulmasına 15 Kasım 2007 günü karar verdi.

Kararda, artık işin tam istihbaratçılar savaşına dönüştüğünün en büyük kanıtı olan Güler’in savunması etkili oldu. Güler, hedefe İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek’in emrindeki bilirkişi olarak atanan kişileri oturtmuştu. Mahkemeye sunduğu dilekçesinde bu kişiler hakkında şunları söylüyordu:

Bilirkişi olarak seçilen her iki kişi de bu olayla ilgili benim sorumlu olmadığımın ortaya çıkması halinde sorumlu tutulacak konumdaki kişilerdir.

Çünkü bu olayda (Dink Cinayeti) görevi ihmal etme ihtimalleri bulunanlar, İstanbul İstihbarat Şube Müdürü olan ben, o tarihteki Trabzon Emniyet Müdürü (Ramazan Akyürek) ve/veya İstihbarat Şube Müdürü (Engin Dinç) ve Ankara’daki İstihbarat Dairesi Başkanlığı’dır. Bilirkişiler ise bu konudaki sorumluluğu ciddi biçimde irdelenmesi gereken İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nın görevlileridir. Yani adeta bu kişilere (bilirkişilere) bana bir kusur bulmazlarsa, kendi çalıştıkları birimlere kusur bulmak zorunda kalacakları bir görev verilmiştir. Öte yandan bilirkişilerin istihbarat hizmetinin her aşamasında çalışmış ve tecrübe kazanmış olması gerekir. Oysa bilirkişilerden Yunus Yazır bakan korumalığı (Murat Başeskioğlu) yaparken Emniyet Amiri rütbesindeyken İstihbarat Dairesi Başkanlığı’na tayin olmuştur. Adam takibi, yardımcı eleman çalıştırması, operasyon ve saha tecrübesi olmayan bir kişidir.

Diğer bilirkişi Lokman Kırcılı ise Hedef Şahıslar konulu yazıdaki (Sabri Uzun imzalı 8 Şubat 2002 tarihli) görevi yerine getirmesi gereken Merkez Aşırı Sağ ve İrticai Faaliyetler ile ilgili C Şube Müdürü’dür. Dolayısıyla bu olayda Trabzon’dan gelen bilgiler üzerine, gerekli değerlendirmeyi yaparak koruma talebi dahil gerekli önlemleri koordine etme görevi olan birimde görev yapmaktadır. Bu olaya ilişkin görevlerini eksiksiz yerine getirip getirmediği araştırılması gereken bir şubede görev yapan birisinin bilirkişilik yapması doğru değildir.

Yani biraz daha açmak gerekirse, Hrant Dink’in öldürülmesinde ihmali olap olmadığı tartışılan kurumlardan birisi, Trabzon Emniyet Müdürlüğü diğeri İstanbul Emniyet Müdürlüğü ise üçüncüsü de İstihbarat Dairesi Başkanlığı’dır.

İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nda görevini tam olarak yapıp yapmadığı tartışılan kişi ise “Hrant Dink’in Yasin Hayal tarafından ne pahasına olursa olsun öldürüleceği” bilgisinin yer aldığı F4 raporunun gönderildiği C Şubesi Müdürü Ali Fuat Yılmezer’dir. Yılmaz’ın o tarihteki yardımcısı da bilirkişi olarak atanan Lokman Kırcılı idi. Yani C Şubesi’nin Dink Cinayeti’nde ihmali olup olmadığı incelenme konusu olması halinde Lokman Kırcılı hakkında da araştırma yapılması gerekebilecek.

Gelelim diğer bilirkişi olan Yunus Yazır’a. Yazır İstihbarat Dairse Başkanlığı’nda Teknik Operasyon (TEKOP)Şube Müdürü olarak Türkiye’deki tüm telefon dinleme işlemlerinin başındaki isim. Yine Dink Cinayeti konusunda İstahbarat Dairesi Başkanlığı’na yönelik bir inceleme söz konusu olduğunda, hakkında inceleme yapılacak kişilerden birisi de Yazır olacak.

Zaten İstanbul Bölge İdare Mahkemesi de tam da bu nedenle yani, “bilirkişi seçilen kişilerin konumları ve görevleri, soruşturma konusu olayla olabilecek muhtemel ilişkileri, hakkında soruşturma yapılan kişilerle olan ast-üst ilişkileri konusunda da gerekli titizliğin gösterilmediği anlaşıldığından, bu bilirkişi raporuna dayalı inceleme raporuna dayalı olarak alınan kararda isabet bulunmadığı” gerekçesiyle dosyanın Valiliğe iadesine karar verdi.

“SİZ İSTANBUL İLE SINIRLI KALIN”

Bu sonuçla birlikte incelemeyi yapan Mülkiye Başmüfettişi Şükrü Yıldız, 31 Ocak 2008 günü Emniyete yazdığı yazı ile iki uzman bilirkişi tayin edilmesini istedi. Emniyet Genel Müdürlüğü, istihbarat konusunda deneyimli Levent Yarımel ve Durmuş Demirbaş’ı görevlendirdi.

Yıldız, iki istihbaratçıya bu kez 320 sayfalık belge vererek evrak üzerinde İstanbul Emniyeti’nin sorumlu olup olmadığının tespitini istedi.

Bilirkişiler, sorumluların tam olarak ortaya çıkarılması için Trabzon ayağının da incelenmesi üzerinde durdular. Trabzon’dan başlayarak Ankara ve İstanbul’da da belgeler üzerinden tüm yazışmalar hakkında inceleme yapmak istediler. Ancak incelemeyi yapan Başmüfettiş Yıldız, bilirkişilerden yalnız İstanbul’un ihmali konusunda belge üzerinden inceleme yapmalarını istedi.

Yıldız’ın verdiği belgeler arasında yine Sabri Uzun imzasını taşıyan 8 Şubat 2002 tarihli Hedef Şahısların korunması konusunda İstihbarat Dairesi’nin sorumluluklarını gösteren emir yazısı yoktu. Erhan Tuncel’in anlatımlarının yer aldığı F3/F4 raporları da yoktu. Eğer bu yazı ve raporlar ellerinde olsaydı belki de raporun sonuç kısmındaki isim listesi daha geniş olacaktı.

İki bilirkişi yazdıkları raporda Ahmet ilhan Güler’i “tek günah keçisi” olmaktan çıkardılar. Madem Ümraniye’ye giden istihbaratçılar söz konusu fırını bulamadı, madem hazırladıkları rapor bilgisayara girilmedi o zaman diğer “günahkâr keçilerin” de ortaya çıkması gerekiyordu.

Ve ilginç bir sonuç yazdılar. Birincisi İstanbul İstihbarat’ını sevindirdi. Bu maddede Trabzon’dan İstanbul İstihbarat Şubesi’ne gönderilen yazı hakkında istihbarat teknik ve metodlarını kullanarak çalışmalar yaptığı sonucuna vardıklarını yazdılar.

İkinci maddede İstanbul İstihbarat Şubesi’nin elde ettiği teknik sorgulama bilgilerinin rapor haline getirmedikleri, yapılan çalışmalar sonucu elde ettikleri bilgileri resmi yazı ile ilgililerine bildirmediklerinden görevini imhal ettiklerini sonucunu kayda geçirdiler.

22 Şubat 2008 tarihli bilirkişi raporunun sonucuna, yazı hakkında bilgisi olmayan İstanbul Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah dışında, İstihbarat Şube Müdürü Ahmet İlhan Güler, Yardımcısı Bülent Köksal, C Büro Amiri, Emniyet Amiri İbrahim Pala, C Büro Masa Amiri Volkan Altunbulak, Polis Memurları Bahadır Tekin ve Özcan Özkan görevi ihmal suçunu işlediğini yazdılar.

İki bilirkişi bu görevlilerin istihbarat teknik ve metodlarını kullanarak çalışma yaptıklarını belirtmelerine karşın Mülkiye Başmüfettişi Şükrü Yıldız’ı şüphe kapladı.

İstanbul Emniyet İstihbarat Şubesi, Trabzon İstihbarat Şubesi’nin 17 Şubat 2006 tarihinde İstanbul İstihbarat Şubesi’ne gönderdiği yazı üzerine Ümraniye’de yaptıklarını söyledikleri inceleme sonucu hazırlanan 24 Şubat 2006 tarihli personel raporunu İstihbarat’ın bilgisayar sistemine girmemiş, teknik sorgulama bilgilerinin rapor haline getirilmemiş ve elde edilen sonuçları resmi yazıyla ilgililerine bildirmemişti. Acaba İstanbul İstihbaratı “yaptım” dediği inceleme ve araştırmayı gerçekte hiç yapmamış mıydı? Daha da kötüsü 24 Şubat 2006 tarihli personel raporu Dink öldürüldükten sonra mı düzenlenmişti?

Bu soruların en doğru yanıtını ise İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek verecekti. Yıldız’ın 3 Mart 2008 tarihli yazısı üzerine 6 Mart 2008 günü yanıt gönderen Akyürek şunların altına imza atmıştı,

Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü’nün 17.02.2006 tarihli yazısında belirtilen Osman Hayal’in kullandığı 0538 719 31 81 nolu telefon hakkında 12.02.2006 tarihi ile cinayetin işlendiği 19.01.2007 tarihleri arasında İstanbul İstihbarat Şube Müdürlüğü tarafından herhangi bir teknik çalışma yapılmadığı ekteki log kayıtlarından anlaşılmaktadır.

Hrant Dink’in öldürüldüğü 19.01.2007 tarihinden önce Osman Hayal hakkında İstihbarat Değerlendirme Projesi kapsamında evrak ve şahıs ile ilgili olarak İstanbul İstihbarat Şube Müdürlüğü görevlilerince herhangi bir çalışma yapılmadığı ekteki log kayıtlarından anlaşılmaktadır.

Yıldız ile birlikte tüm Türkiye, İstanbul İstihbarat Şubesi’nin Dink öldürüldükten sonra yapmadığı bir araştırma hakkında geçmiş tarihli rapor düzenlediğine inanmıştı.

Ancak Yıldız ve Türkiye bizzat Ramazan Akyürek tarafından yanıltıldığını Mülkiye Başmüettişi Akif İkbal’in hazırladığı inceleme raporuyla anlayacaktı. Bu konudan kitabın girişinde bahsettiğimiz için tekrar etmeye gerek yok.

Gelelim Yıldız’ın İstanbul ile ilgili olarak hazırladığı son rapora.

Şükrü Yıldız hem iki bilirkişinin hazırladığı rapor hem de İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nın yazısı üzerine İstanbul Emniyet Müdürü Cerrah dışındaki İstihbarat Şubesi’nin altı personeli hakkında soruşturma izni verilmesini talep etti. Valilik 20 Mart 2008 tarihinde bir kişi hariç beş kişi hakkında soruşturma açılması talebini kabul etti.

Hakkında soruşturma açılması istenen İstihbarat Şubesi Müdürü Güler, karara ilişkin itiraz dilekçesinde, hem incelemeyi yapan Mülkiye Müfettişi Şükrü Yıldız, hem İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nı hem de Başkanı Ramazan Akyürek hakkında önemli iddialarda bulundu.

Müfettiş Şükrü Yıldız’ı eksik, yanlı ve yanlış raporlar hazırlamakla suçlayan Güler, dilekçesinin bir yerinde, log kayıtlarının İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nda bulunmamış olmasını şöyle gerekçelendirdi:

Olayda kişisel sorumlulukları ortaya çıkabilecek görevlilerin bilgileri kasıtlı olarak değiştirmesi ve logları bozmasıyla mümkün olabilir. Hukuken taraf olan bir kişinin (Ramazan Akyürek) başında olduğu ve onun talimatıyla hazırlanan yazıyı müfettiş delil olarak kullanmaktadır. Başmüfettiş Şükrü Yıldız, bilirkişiye sorması gereken soruları bilirkişiye sormamıştır. Oysa İstihbarat Dairesi Başkanlığı’ndan bilgi ve rapor istemektedir. Bu İstihbarat Dairesi Başkanlığı ise anlaşılmaz biçimde adeta olay tarihinde Trabzon’da görevli herkesi ve İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nı korumak adına, gerekmemesine rağmen İstanbul’u suçlamaktadır.

Bilindiği gibi bu Başmüfettiş Şükrü Yıldız’ın ilk eksikliği değildi. Hatırlayacaksınız İstanbul Bölge İdare Mahkemesi, haklarında soruşturma açılması olasılığı bulunan kişilerin bilirkişi olarak atanmasını hatalı bulmuş, raporu yeniletmişti. Yıldız bundan sonuç çıkartacağına, belki bir gün soruşturma konusu olacak İstihbarat Dairesi Başkanlığı ve onun Başkanı Ramazan Akyürek imzalı bir belgeye itibar ederek hatasını yinelemiş oluyordu. Nitekim Mülkiye Başmüfettişi Akif İkbal’in raporu da Yıldız’ın Ramazan Akyürek imzalı yazıyla nasıl aldatıldığını ortaya çıkaracaktı.

Ancak Bölge İdare Mahkemesi 27 Haziran 2008 tarihinde son kararını verdi. Yalnızca bir personeli idari olarak cezalandırılan İstihbarat Şubesi Personeli hakkında cezai bir soruşturma açılmasına ilişkin talepleri reddetti.

İşin ilginç yanı tüm müfettiş raporlarında hakkında soruşturma açılmasına gerek olmadığı belirtilen Celalettin Cerrah hakkındaki karar oy çokluğuyla, her raporda suçlanan İstihbarat Şubesi Müdürü Ahmet İlhan Güler hakkındaki karar ise oy birliği ile alındı.

Cerrah’ın lehine çıkan karara itiraz eden ve hakkında soruşturma açılmasını isteyen Bölge İdare Mahkemesi Üyesi Hakim Saadettin Yaman, hadis ve ayetlerle süslediği karşı oy yazısında Hrant Dink’in korunmasında birinci derecede İstanbul Emniyet Müdür Celalettin Cerrah ile İstanbul Valiliğinin sorumluluğu olduğunu belirterek bu iki makamı görevi ihmal ile suçladı.

Bu karşı oy yazısı sonucu değiştirmese de Hakim Yaman, Cerrah hakkında soruşturma açılmasını, İstanbul Valiliği hakkında da inceleme yapılmasını kararına yazdı.

5. BÖLÜM

MUHBİRİN ÖRSELENMESİNE ÜZÜLEN

İSTİHBARAT BAŞKANI

“LIGHT” ARAŞTIRMA RAPORU

Cinayetin üzerinden aylar geçmişti ki Türkiye Büyük Millet Meclisi İnsan Hakları Komisyonu’na bağlı Dink Cinayeti’ni Araştırma Komisyonu kurulması kararı alındı. 4 Eylül 2007 tarihinde oluşturulan Komisyon ancak 8 Kasım 2007’de bir araya gelerek başkanını seçti. Başkanlığa ise Yeni Şafak gazetesinde yazarlık yapan ve 22 Temmuz 2007 seçimlerinde AKP milletvekili olan Mehmet Ocakdan getirildi.

Komisyonun yazılı amacı bayağı ciddiydi:

Fırat (Hrant) Dink’in ölümü ile ilgili olarak; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 17’inci maddesinde güvence altına alınan “yaşam hakkı”nın ihlal edilip edilmediği ve bu hak ihlal edilmiş ise bunda kastı, kusuru ve ihmalleri bulunanlar var ise bu kişiler hakkında etkin bir soruşturmanın yapılıp yapılmadığının incelenmesi ile bundan sonra buna benzer olayların ve hak ihlallerinin yaşanmaması için nelerin yapılmasının gerektiğini belirlemek ile alınması gereken tedbirleri ortaya koymaktır.

Ama rapor CHP’li üye Çetin Soysal’ın deyimiyle “light” olacaktı.

Bunun sebebi çalışma komisyonunun soruşturma değil araştırma komisyonu olması ve tavsiyelerden ileri gidemeyecek öneri ve sonuçlar üretecek olmasındaydı. Ayrıca olayla ilgili kendileri tartışmaya açık Mülkiye Müfettişlerinin yapmış olduğu inceleme ve araştırma raporları incelenerek işe başlanacaktı. İkincisi ancak bir kısım kamu görevlilerinin dinlenmesi ile bir yere varılmak istenecekti. Dink Cinayeti’nin kendine has bir özelliği vardı ki, cinayetin planlayıcılarından birisi zaten devlet görevlisiydi.

Hatta Erhan Tuncel bile her duruşmada 4483 sayılı Devlet Memurları ve diğer kamu Görevlilerinin Yargılanmasına Dair Kanun çerçevesinde yargılanmak istediğini söylüyordu. Cinayetin en önemli aktörünün devlet görevlisi yani bir istihbarat elemanı yapılması süreci zaten başlı başına araştırma konusuydu. Ve bu konuda bir ihmal varsa ifadeleri alınan Emniyet Müdürü ile İstihbarat Dairesi Başkanı suçlama altında kalacaktı. O yüzden sanıklar Erhan Tuncel ile Trabzon Terörle Mücadele Şubesi’ne nezaket ziyaretine gittiğinde, “Bu bayrak yere düştü bunu siz kaldırıcaksınız…” deyip duran polislerin olaydaki sorumluluklarının ortaya çıkması için sanıklarla görüşmek çok önemliydi.

Hazır rapor hakkındaki eleştirileri sıralıyorken şunu da sormadan geçmemek gerekiyor: Türkiye Büyük Millet Meclisi çatısı altında Türkçesi bu kadar özensiz bir başka rapor var mıdır?

Alınan ifadelerde, noktaları atıp, cümleleri virgülle bağlayarak sayfalar dolusu tek bir cümle haline getirmek özel bir çaba gerektirir. Bir kişinin görev yaptığı yer ile başlayıp, Dink Cinayeti ile ilgili istihbarat çalışmalarını uzun ama çok uzun bir cümlede anlatıp, kafa karıştırmanın amacı ne olabilir?

Tek bir kelimenin bile önemli olduğu böyle bir incelemede, ifadelerin bazı bölümlerinin de kesilerek, raporun anlaşılmaz kılınması, başında bir gazetecinin görev yaptığı komisyon çalışmalarının eksiklerinden biri olarak da değerlendirilebilir.

Kurulduktan 5 ay sonra bile halen ifade almaya çalışan Dink Cinayeti Araştırma Komisyonu 14 Mart 2008 günü birden bire çalışmalarını durdurduğunu açıkladı. CHP’li üyeler komisyonun çalışma biçimine alınan ifadelerin kendilerine verilmemesine ve yetersiz çabaya tepki gösteriyorlardı.

Bir ara sanıklarında ifadelerinin alınacağı yönünde çıkan haberler üzerine AKP milletvekili komisyon başkanı Ocakdan 14 Mart günü yaptığı yazılı açıklamada, komisyonun yargı sürecini doğrudan etkileyecek bir durum olduğu için sanıkları dinleme gibi bir yetkisi olmadığını söyledi. Böyle bir açıklamayı neye dayanarak yaptıkları pek anlaşılamadı. Çünkü sanıklardan alacakları ifade, kamu görevliler ile ilişkileri olacaktı. O tarihe kadar yargılananlar arasında ise bir kamu görevlisi yoktu. Komisyon Başkanı Ocakdan aynı gün iki saat sonra başka bir açıklama daha yaptı. Komisyonun çalışmalarını sonlandırdığını duyurdu. Gerek görülürse daha önce görüşülen yetkililerin bilgilerine başvurulacaktır” denildi.

20 Mart 2008 tarihinde CHP İstanbul Milletvekili Çetin Soysal, komisyon üyesi milletvekillerine bilgi verilmediği gerekçesiyle, TBMM İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu bünyesinde oluşturulan Hrant Dink Cinayeti alt komisyonu üyeliğinden istifa etti. 1 Ekim 2007 tarihinde kurulan Hrant Dink Cinayeti alt komisyonun, kurulduktan sonra 3 ay boyunca hiçbir çalışma yapmadığını ve toplanmadığını öne süren Soysal tepkisini “Bu süreç, aslında baştan itibaren bu alt komisyonun göstermelik bir komisyon olduğunu ortaya koyuyor” şeklinde gösterdi.

Ve açıklamasında ilginç bir detay verdi. Ankara’da 26-27-28 Şubat’ta dinlenilen kişilerin ifade tutanaklarının komisyon üyelerine dağıtılmadığını dile getirdi. Bilin bakalım o tarihlerde ifade veren kişiler kimlerdi?

İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek ile dönemin Trabzon Valisi Hüseyin Yavuzdemir, dönemin Trabzon İstihbarat Şube Müdürü Engin Dinç ve halen Trabzon İstihbarat Şube Müdürü olarak görev yapan Faruk Sarı.

Bu kişilerin ifadeleri inceleme yapan komisyon üyelerine verilmedi. Diyebilirsiniz ki, rapor açıklandıktan sonra nasıl olsa kamuoyuna açıklanmıştır. O da olmadı. Hatta raporun yayınlanmasından sonra ifadelerin de bulunduğu rapor ekleri, yapılan başvurulara rağmen olayın en büyük mağduru Dink ailesinden dahi esirgendi.

Bu duruma tepkisini “Neden komisyonun çalışmaları apar topar bitirilmiştir?” şeklinde gündeme getiren Soysal’ın kendince verdiği yanıtta şuydu:

Karanlığı sorgulamak, gerçekleri bulmak ve bir daha böyle ölümler yaşamamak için kurulan bu komisyon, sorguladığı derin karanlığın gölgesinde kalmıştır… Bilgiyi saklayan, gerçeği de saklamaktadır. Unutulmaması gerekir ki; bilip de susan da gerçeği saklayan da, yapan kadar suçludur.”

İnsan Hakları Komisyonu üyesi CHP’li Ahmet Ersin de şunları söylüyordu:

“Sudan sebeplerle alt komisyon çalışmaları sonuçlandırılmıştır. Sanıyorum birileri bunların kulağını çekti. Ya da içine girdikleri sorunun üzerlerine kalacağını ve altından kalkamayacakları kadar ağır bir yükün altına girdiklerini düşünerek bu çalışmaları sona erdirdiler. Rapor çıksa bile, çok ciddi değerlendirilmiş bir rapor olarak karşımıza çıkmayacak. Herhalde light bir rapor olacak.”

Light’ta olsa İstihbratçılar rapora damgasını vurdu.

Gerçek ortaya çıkarılacağına, herkesin kusuru ölçüsünde sorumluluğunu kabul edeceğine, karşılıklı suçlamalar ve gerçeklerden uzak ifadeler burada da su üstüne çıktı.

İstanbul Bölge İdare Mahkemesi üyesinin karşı oy yazısında belirttiği gibi Hrant Dink dahil İstanbul’da yaşayan tüm insanların canının ve malının güvenliğinden sorumlu olduğu için İstanbul Valiliği ile birlikte haklarından inceleme yapılması istenen İstanbul Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah’tan Dink Cinayeti’nde doğrudan bir sorumluluğu olduğunu kabul etmesini beklemek belki de çok büyük iyimserlik.

Ama insan, 2008’in 1 Mayısı’ndaki gösterilerinde “yeterli miktarda” biber gazıyla 10 binlerce insanı binaların içlerine tıkmayı başaran, yine 2008’in 8 Mart Dünya Kadınlar Günü’nde kadınları saçlarından yerde sürükleyerek temel hak ve özgürlüklerini kullanmalarını engelleyen Cerrah yönetimindeki İstanbul Emniyeti’nden Dink’in yargılandığı davalarda linç girişiminde bulunanlara karşı da etkili olmasını bekliyor.

Cerrah’ın Dink Cinayeti’nde İstanbul Emniyeti’nin sorumluluğu hakkında yaptığı “hukuki” savunmalar haklı da olabilir. Ama korumaya yönelik alınması gereken önlemler ile ilgili görüşü sorulduğunda yaptığı savunma ise haklılığın zedeler nitelikte.

Celalettin Cerrah bakın Dink Cinayeti Araştırma Komisyonu’na bu konuda ne diyor: “Ermeni cemaati İstanbul’da yaklaşık 60 bin kişi. Bunların hepsine koruma vermek imkânsız. Zaten bir kısmı da bunu istemiyor. DİNK de büyük ihtimalle yakın koruma istemeyecekti. İstanbul’da azınlıklara ait korunması gerekebilecek yer sayısı 562’dir.” Bir bakıma Cerrah’ın takdir edilecek yönü ise kendisine bağlı İstihbarat Şubesi’ni sonuna kadar savunmasıydı. Hatta Trabzon’dan gelen yazı gibi ihbarların İstanbul Emniyetine çok sık geldiğini ve herkese koruma vermelerinin çok zor olduğunu söylüyordu. Cerrah ifadesinde bir de yanlışa imza atacaktı. Yönetmeliklere göre istihbarat birimlerinin kendi aralarında yazışma yapabildiklerini, Trabzon’dan gelen yazının önemli bir içeriği olan belgeye verilen kodu sembolize etmediğini, bu yazının acil bir yazı da olmadığını belirtirken, düşük kodlu olduğu için de bu yazının kendisine gelmeyeceğini söyleyecekti. Cerrah kendisine gelecek yazıda “DİNK öldürülecek, koruma gerekli” gibi ifadelerin yer almasının gerektiğini, resen koruma için de Koruma Daire Başkanlığı’nın veya İstihbarat Daire Başkanlığı’nın talebinin gerekli olduğunu anlattı.

POLİSİN İHMALİ Mİ, AVUKATIN DİKKATİ Mİ?

Burada komisyon raporuna biraz ara vererek, bir soru sormak gerekiyor.

Cinayet günü Trabzon’da olduğunu söyleyen Yasin Hayal’in ağabeyi Osman Hayal’in İstanbul’da bulunduğunun ortaya çıkmasını nasıl açıklamalı?

Trabzon İstihbarat Şubesi’nden gelen 17 Şubat 2006 tarihli yazıda, Yasin Hayal’in Dink’e yönelik eylem yapmak amacıyla İstanbul’a geldiğinde yanında kalacağı belirtilen Osman Hayal’in 0538 ile başlayan telefon numarasının İstanbul’dan sinyal vermesi ve bunun polis tarafından tespit edilememesinin sorumluluğunu kim üstlenecek?

Osman Hayal’in cep telefonu 19 Ocak 2007 günü yani cinayet günü saat 11.27’de Üsküdar Çamlıca Kısıklı’da sinyal vermişti.

Telefonu o andan itibaren hiç sinyal vermedi. Ertesi gün Yasin Hayal Trabzon’da 16.00’da gözaltına alınırken, Osman Hayal’in telefonu 16.28’de Trabzon’da sinyal vermeye başladı.

Tüm bu bilgilere polisin önemli bir çabasıyla değil, Dink ailesinin avukatlarından birisinin dikkatiyle ulaşıldı.

Bu bilgi üzerine Osman Hayal gözaltına alınarak İstanbul’a getirildi. Ve yapılan soruşturma sonucunda 35 yıla kadar hapis istemiyle dava açıldı. Dosyası Dink davasıyla birleşince kardeşi Yasin Hayal ile birlikte sanık haline geldi. Oysa polis Osman Hayal ismi ve hareketleri üzerinde, şüpheye hiç yer vermeyecek şekilde durmalıydı. Çünkü Ogün Samast’ın cinayeti işlediği sırada tek başına olmadığı, yanında iki kişi daha olduğu ve onu yönlendirdiği iddiaları vardı. Bu iki kişiden birisinin Yasin Hayal olduğu, diğerinin de Osman Hayal olabileceği şeklinde iddialarda ciddi biçimde tartışılıyordu. Oysa, soruşturma sırasında, cinayet günü Osman Hayal’in telefonunun İstanbul’dan sinyal verdiği polisin soruşturmasıyla ortaya çıkmalıydı. Bu olaydan sonra polisin görevini kusursuz yaptığını söylemek mümkün mü?

AKYÜREK: ERHAN TUNCEL’İN

ÖRSELENMESİNE ÜZÜLÜYORUM

Şimdi dönelim yine TBMM’nin Dink Araştırma Komisyonu raporuna.

McDonald’s bombalaması sonrası Erhan Tuncel’in istihbarat elemanı yapılması kararında Trabzon Emniyet Müdürü olarak imzası bulunan ve Yasin Hayal’in Hrant Dink’i ne pahasına olursa olsun öldüreceğine dair istihbarat raporunu Ankara’ya yollayan, 2006 yılı Mayıs ayında da İstihbarat Dairesi Başkanı olan Ramazan Akyürek, komisyona verdiği ifadede, Dink vurulur vurulmaz aklına eylemi Yasin Hayal’in yapıp yapmadığının geldiğini söyledi.

Her şeyi bilen ancak cinayet sonrası geldiği İstanbul’da konuyla ilgili tek kelime etmeyerek, yanında bulunduğu bazı kişilerin dikkatini çeken Akyürek o anı şöyle anlatıyordu:

Hrant Dink’in vurulması olayının yaşanmasıyla Hrant Dink’le ilgili bilgiyi toplayan, o ajanla görüşen Muhittin Zenit’e ulaştık. Kendisine ‘aman şu Yasin Hayal’i bir bulun, orada mıdır değil midir? Hrant Dink vurulduğuna göre o vurmuştur’ şeklinde düşündük.

Gerçekten okurken insanın içi sıkılıyor. İstihbaratçıların Dink Cinayeti’ni araştıran komisyona verdiği ifadeler tam anlamıyla kafa karıştırıyor. Ramazan Akyürek, Hrant Dink’in öldürüleceğine dair yazının kendi imzasıyla Ankara’ya yollandığını belirtirken Trabzon Valisi’ne bilgi vermediğini de söylüyordu.

Bunu da Yardımcı İstihbarat Elamanı (Erhan Tuncel)’den gelen bir bilginin üzerinde çalışılması gereken bir bilgi olmasına bağlarken şunları söylüyordu:

Vali Hüseyin Yavuzdemir’le haftanın en az üç-dört günü asayiş toplantısı yaptık. Yasin Hayal bu toplantılardan bir çoğunda gündeme geldi. Hrant Dink vurulmadan önce aldıkları bilginin daha istihbari bir bilgi olması ve olgunlaştırılması lazım geldiği için gündeme gelmedi.

Aynı Akyürek, kendisinin üzerinde çalışması ve olgunlaştırması gereken istihbari bilgiyi yani “Yasin Hayal’in ne pahasına olursa olsun Hrant Dink’i öldüreceği”ne dair rapora dayanarak hazırlanan ve İstanbul İstihbarat Şube Müdürlüğü’ne gönderilen “Dink’e karşı ses getirici bir eylem”den söz eden yazının ciddiye alınmadığını söyleyebiliyordu.

O zaman akla şu soru geliyor, olgunlaşmadığı gerekçesiyle kendisinin Trabzon Valisi ile paylaşmadığı bir istihbarata dayanarak, nasıl olup da “Bu yazı (17 Şubat 2007 tarihli) bana gelse Dink’i korurdum” diyebiliyor.

Anlamak zor.

Madem olay İstanbul İstihbarat Şubesi’nin ciddiye alması gerektiği kadar ciddiydi, o zaman bu bilginin kendisi tarafından Trabzon Valisi ile Jandarmaya da verilmesi gerekmiyor muydu?

Akyürek’in ifadesinde birçok önemli boyut vardı. Bir kere İstanbul Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah’ın, “Trabzon’dan gelen yazı düşük kodluydu” lafına karşılık İstihbarat’ta kod uygulaması olmadığını söyleyerek karşılık veriyordu.

Akyürek’in verdiği ifadeden akıllarda kalan bir cümlesi ise herkesi şaşırtacaktı. İstihbarat Daire Başkanı Ramazan Akyürek, Mülkiye Başmüfettişi Şükrü Yıldız’a verdiği ifadede, “yalan söyleyen, para düşkünü” diye nitelediği Erhan Tuncel için şöyle diyordu:

Erhan Tuncel’den Trabzon için yararlandık ve Tuncel Türkiye’de çok önem arz eden, bir seneden fazladır devletin başını ağrıtan, herkesi üzen ve ülkemizi de uluslararası arenada birazcık örseleyen bir olayı haber veren bir kişidir. Çalıştığı dönem için bu bilgi hayati durumdaydı. Medyada Erhan Tuncel’in fazlaca örselenmesi, devletin bir görevlisi olarak beni üzmektedir. Erhan Tuncel’in deşifresinden sonra, İstihbarat Başkanı olarak bu tarz çalışan kişilerle ilgili ciddi zorluklar yaşadık.

Ama ne hikmetse Erhan Tuncel’in 2006 Kasımı’nda Yardımcı İstihbarat Elemanlığından çıkarılmasında da kendisinin imzası yer alacaktı.

İfadesinde, kendisi açısından Trabzon’dan gelen yazının Dink’in korunması için yeterli olduğunu belirtmesi ve “ben olsam Dink’i korurdum” demesi, dikkatlerin İstanbul Emniyet’ine çevrilmesine yol açacaktı.

KATOLİK RAHİBİ PONTUSÇU DİYE DİNLENDİ

Akyürek’in açıklamaları karşısında hafızası kuvvetli olanların aklına, 5 Şubat 2006 tarihine yani Ramazan Akyürek Trabzon Emniyet Müdürü’yken işlenen Rahip Santoro Cinayeti geldi.

Akyürek’in Trabzon Emniyet Müdürü olduğu dönemde Trabzon Emniyet Müdürlüğü, 8 Aralık 2005 tarihinde Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesi’ne başvurarak Santa Maria Kilisesi Rahibi Andrea Santoro’nun telefonunu dinlemek için izin talebinde bulundu. Trabzon Emniyeti’nin başvuru yazısına göre Katolik ve Latin olan Santoro, ‘Pontusçuluk’ yapıyordu.

Trabzon Emniyeti, aynı gün Dink Cinayeti’nde azmettirici olduğu iddia edilen Yasin Hayal ve H.D. için de dinleme başvurusu yaptı. Hayal ve ilişkili olduğu kişi hakkında ise El Kaide çizgisinde hareket ettikleri iddiasında bulunulmuştu.

EMNİYET RAHİBİ DİNLERKEN KORUYAMADI

Rahip Santoro, telefonunun dinlenmesi için verilen üç aylık sürenin bitimine üç gün kala 5 Şubat 2006’da öldürüldü.

Fiyatı yaklaşık 10 bin YTL olan Glock gibi pahalı bir silahla 18 yaşından küçük bir kişi tarafından işlenen bu cinayet sırasında Trabzon Emniyet Müdürü olan Akyürek, bu görevi Mayıs 2006’ya kadar sürdürdü. O zaman akıllara şu soru takılı kaldı: Madem Trabzon’dan İstanbul’a gönderilen yazı üzerine Dink korunmalıydı, o zaman Trabzon Emniyet’inin telefonlarını dinlediği ve takibi altında tuttuğu Rahip Santoro neden korunmadı ve öldürülmesi önlenemedi?

Hem de kilisenin resmi başvurusuna rağmen.

Rahip Santoro, 16 yaşındaki O.A. tarafından bulunması kolay olmayan pahalı Glock marka bir tabanca ile vuruldu.

O da iki yıl önce McDonald’s’ı bombalayan Yasin Hayal gibi eylem sırasında 18 yaşından küçüktü.

Saat 15.30 civarında kilisenin önüne gelen O.A, girişte karşılaştığı kişilere “Ben İslami tarikattanım, bunlar peygamber efendimizin resmini çizdiler, bunlar yüzünden Irak’ta bir sürü Müslüman ölüyor. Bunların cezasını ödeyecekler, hesap vakti geldi. Kafasından vurmazsam şerefsizim” diyerek içeri girdi.

O.A. içeride sunağa doğru dönmüş olarak dua eden Gülhan Kılıç’a silahını göstererek “yer yat” dedi. Kilisenin oturma yerlerinin son sırasında diz çökmüş Rahip Santoro’ya da “yere yat” diye bağıran O.A., elleri ve dizleri ile yere eğilmiş rahibi “Allahu Ekber” diye bağırarak iki el ateş ederek öldürdü.

Yedi senedir Santa Maria Kilisesi’ndeki ayinlere giden Gülhan Kılıç, 5 Şubat 2006 günü gerçekleşen saldırı hakkında ifade verirken, kilisenin altı aydır tehdit aldığını ve bu konuda resmi başvurularının da olduğunu söyledi.

Ancak, ne rahibin telefonlarının dinlenmesi ve “pontuscu” diye izlenmesi ne de tehditler konusundaki resmi başvuru, cinayeti önlemeye yetmemişti.

Ramazan Akyürek 8 Mayıs 2006 günü Trabzon’dan ayrılarak 9 Mayıs 2006 günü Ankara’da İstihbarat Daire Başkanlığı koltuğuna öyle hızlı oturdu ki, yerine Trabzon Emniyet Müdürü olarak atanan Reşat Altay ile devir teslim töreni bile yapmadı. Oysa bürokraside bu tür makamlarda devir teslim yapılır, hassa konular selef tarafından halefine aktarıldı. Reşat Altay, Dink Cinayeti’ni araştıran komisyona verdiği ifadede şunları anlatacaktı:

Bir yerden ayrıldıktan sonra oraya gelen müdür arar da “Müdürüm, benim özellikle dikkat etmem lazım gelen, üzerinde durmam gereken bir konu var mı?” diye sorarsa ve varsa ilin hassas konuları aralarında görüşülür. Ben de Trabzon’a atandıktan sonra önceki müdürle sonraları görüştüm. Görüşülen konular başkalarıydı. Hrant Dink’le ilgili eylem meselesi gündeme gelmedi. Benim dönemimden önce İstanbul Emniyeti’ne, Trabzon Emniyeti’nin yazmış olduğu yazıdan eylem öncesinde haberdar değildim.

Ramazan Akyürek belki de İstihbarat Dairesi Başkanı olmanın heyecanıyla Reşat Altay’a, Trabzon’da Dink’i öldürmeyi amaçlayan bir grubun bulunduğunu söylemeyi unuttu.

Hadi o unuttu, İstihbarat Şube Müdür Engin Dinç neden yeni Emniyet Müdürü’ne bilgi aktarıp bu konudaki talimatlarını almadı?

Reşat Altay, Engin Dinç’i kısa süre sonra görevden alarak pasif bir göreve atadı. Yerine de İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek’in onayıyla, kendi adamı Faruk Sarı’yı İstihbarat Şube Müdürü olarak getirdi.

Madem 15 Şubat 2006 tarihli F4 raporunda Yasin Hayal’in ne pahasına olursa olsun Dink’i öldüreceği yazıyor; Engin Dinç görevini devrederken neden bu hassasiyeti Faruk Sarı’ya aktarmadı.

İSTANBUL RESİM İSTİYOR,

ONLAR KENDİSİNİ GÖNDERİYOR

Diyelim ki aktardı, o zaman Faruk Sarı Yasin Hayal grubu içindeki tek haber kaynağı Erhan Tuncel’i neden Yardımcı İstihbarat Elemanlığı’ndan çıkardı.

Hem de öyle bir çıkarış ki, jet hızıyla. Memduh Aydın ve Kürşat Güneş kod adını kullanan polislerin 16 Kasım 2006 günü İstihbarat Şube Müdürlüğü’ne yazdıkları, Erhan Tuncel’in Yardımcı İstihbarat Elemanlığı’ndan çıkarılmasıyla ilgili yazı ertesi gün 17 Kasım günü Trabzon Emniyet Müdürü Reşat Altay tarafından imzalanarak Ankara’ya yollandı. Araya hafta sonu tatili gimesine rağmen İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek 23 Kasım 2006 günü Mehmet Kurt kod adlı Erhan Tuncel’in elemanlıktan düşümünün yapıldığına ilişkin yazıyı imzaladı. Yani 4-5 iş gününde Erhan Tuncel’in istihbarat elemanlığından çıkarılması işlemi tamamlandı.

Dink Cinayeti’ni araştıran komisyonuna ifade veren Reşat Altay’ın anlattıkları bu bağlamda son derece ilginçti.

Komisyona, Dink Cinayeti’nden iki ay önce Erhan Tuncel’in Yardımcı İstihbarat Elemanlığı’ndan çıkarılması konusunda yazıyı İstihbarat Dairesi Başkanlığı’na gönderen kişi sanki kendisi değilmiş gibi ifade vermesi şaşırtıcıydı.

Dink’in katili Ogün Samast ve azmettiren Yasin Hayal’in yakalanmasından sonra ifadelerde “Elazığlı Erhan” isminin geçmesi üzerine, soruşturmayı yürüten İstanbul Terörle Mücadele Şubesi, Trabzon Terörle Mücadele Şubesi’ne “Herkes Elazığlı Erhan’dan bahsediyor. Kim bu resmi var mı keşif için resmini falan bulabilir misiniz?” deyince, Trabzon Terörle Mücadele Şube Müdürü soluğu Emniyet Müdürü Reşat Altay’ın yanında almıştı.

Olayın bundan sonraki aşamasını Altay’ın ağzından dinlerken, olaylardan ve gelişmelerden ne kadar uzak olduğunu görebiliyorsunuz...

İstanbul bizden Erhan Tuncel isimli kişinin yakalanmasını istedi. Hatta gece, Terör Müdürüyle İstihbarat Müdürü “Efendim, böyle böyle bir şahsın yakalanmasını istiyorlar” dediler. “Yakalayın. Ne istiyorlar?” dedim. “Yakalanıp yollanmasını istiyorlar” dediler. O ana kadar, Erhan Tuncel’le ilgili olarak bu görevde bulunduğu ya da bu işi yaptığıyla ilgili bilgim yoktu. Erhan Tuncel yakalandıktan sonra bana “Bu adamın böyle bir fonksiyonu var” dediler.

Erhan Tuncel’in hangi amaçta olduğunu, böyle bir istihbaratçı olduğunu veya daha doğrusu yardımcı eleman olduğunu bilmiyordum. Erhan Tuncel istihbaratta çalıştı ama görevine de son verdik. Erhan Tuncel’in görevine son verirken bir matbu işlem gibi görüp imzaladım.

Erhan Tuncel’in istihbarat elemanlığını bilmediğini, hatta görevden çıkarma yazısını da matbu bir evrak gibi yani farkına varmadan imzaladığını iddia eden Altay, komisyona ifadede verirken Tuncel ile ilgili olayları hatırlamaya başladı.

Mesala İstihbarat Şube Müdürü Engin Dinç’in sorunlu bir Yardımcı İstihbarat Elemanı’nın olduğunu, buluşmalara gelmediğini ve adamın agresif yapılı bir kişiliği olduğunu kendisine söylediğinde “sen kendin görüş adamın dersi ne, sıkıntısı ne? Ne problemi var?” dediğini söyledi.

Altay ifadesinde hem Erhan Tuncel’in verdiği bilgilerin güvenilmez olduğunu söylüyor hem de “Eğer Erhan Tuncel verdiği bilgiler konusunda cinayetin işleneceği konusunda bilgi sahibi osaydı asla ‘pas geçmesinin’ mümkün olmayacağını” söylüyordu. Oysa öyle bir evrak vardı ve Trabzon İstihbarat Şubesi’nde bulunuyordu.

ÖLDÜRMEK Mİ ÖLDÜRMEMEK Mİ?

Komisyonda en uzun ifade verenlerden birisi de Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü yapmış olan Engin Dinç’ti. Bir ara sorulardan bunalan Dinç basında aleyhlerine çıkan haberlerden de rahatsız olduğunu anlatıyordu. Kendisine “olayın azmettiricisi…” gibi davranılmasından rahatsız olduğunu anlatan Dinç, şöyle diyordu:

… sanki olayı biz organize ettik, devleti bu kadar sıkıntıya sokacak bir eylemi eleman vasıtasıyla, azmettirici vasıtasıyla hazırladık. Sanki bir Ermeni’nin öldürülmesiyle menfaatimiz var. Bunlar beni ve ailemi üzüyor.

Belki Dinç haklıydı, böyle bir olayda birçok ili kapsayan bir çalışmada suçu tek bir kişiye yüklemek haksızlık olurdu.

Ancak Dinç’in verdiği ifadenin başı ile ilerleyen kısımları arasında bazı çelişkiler de dikkat çekmiyor değildi.

Dinç, Komisyonun, “Yasin Hayal kendi köyünde, kasabasında, Trabzon’da Hrant’la ilgili ses getirecek bir eylem gerçekleştireceğini ifade etti. Siz de bunu tespit ettiniz, bununla ilgili İstanbul’a da yazı yazdınız. Peki, bu İstanbul’a yazılan yazının dışında bir tek yazı yazıldı İstanbul’a, ama yazının sonunda, finalinde ‘çalışmalarımız devam etmektedir’ diyor. Bu çalışmalardan sonra İstanbul’a ve Ankara istihbaratına herhangi bir yazı yazıldı mı?” şeklindeki soruyu şöyle yanıtlıyor.

Eleman (Erhan Tuncel) görüştükten sonra Yasin Hayal’in Hrant Dink’i öldüreceği haberini aldığımız gün akşam, İstanbul İstihbarat Şube Müdürü Ahmet İlhan Güler’i aradım. “Ağabey böyle böyle bir konu var, size yazılı bilgi de vereceğiz” dedim.

Yazıyı yazmadan, telefonda kısaca bir bilgi verdim. Bu davranış genelde istihbaratta bu teamüldür, ivedi bir konuyla ilgili genelde bilgiyi aktarıp daha sonra yazı yazarız.

Bir komisyon üyesinin “17 Şubat 2006 tarihli yazıda ‘ses getirici eylem’ yerine, bir öldürme olayını gerçekleştirmek için bunun yapısı müsaittir filan sözünü niye koymadınız?” şeklindeki sorusuna ise böyle bir ifade ile kendilerini bağlamış olacaklarını ve “almadıkları bir bilgiyi başkasına yazamayacaklarını” diyerek yanıtladı.

Dinç’in bu sözleri açıkça kendi ifadesiyle çelişiyordu.

Çünkü ifadesinin başında ajandan alınan bilgiye dayalı olarak İstanbul İstihbarat Şube Müdürü Ahmet İlhan Güler’i Dink’in öldürüleceği bilgisini verdiğini kendisi söylüyordu.

Oysa Güler, aynı konuda Mülkiye Başmüfettişlerine ifade verirken, Dinç’in kendisini aradığını hatırlamadığını söyleyerek onu hep yalanladı.

“Beşer şaşar” derler yani insan yanılabilir.

Ama belgelere yalan söyletmek zor. 15 Şubat 2007 tarihinde Trabzon İstihbarat Şube memurlarının yazdığı, Şube Müdürü Engin Dinç’in imzaladığı, Trabzon Emniyet Müdürü Ramazan Akyürek’in imzasıyla İstihbarat Dairesi Başkanlığı’na yollanan F4 raporunda “Yasin Hayal’in Hrant Dink’i ne pahasına olursa olsun öldüreceği” bilgisine yer verilmemiş miydi?

Cevap, elbette verilmişti.

İstihbarattaki teamüllerden bahsederken, İstanbul’a gönderdiği yazı öncesi İstihbarat Şube Müdürü ile görüştüğünü ve uyardığını da belirten Dinç komisyonda zor bir soruyla da soruşla karşılaştı. Soru şuydu:

İstanbul’a yazılan yazıyla ilgili, kontrol altında ve çalışmalarımız devam ediyor, işte, eğer bu eylemi gerçekleştirecekse de ağabeyinin evinde kalacak, Osman Hayal’in İstanbul’da olup olmadığı. Yani, öbür tarafın da mutlaka bilgisayar vasıtasıyla size yazması lazım ama aradan bir sene geçmiş, Osman Hayal zaten kendisi de gerçekleştirmemiş üstelik.

Yani burada gördüğümüz kadarıyla İstanbul Emniyeti çok fazla şey almış, yani yoğunlukla bir suçlamaya tabi olmuş. Şimdi, aslında suçlanmak suçlanmamak falan filan da meselesi değil durum ama neticede yani ihmal varsa her iki Emniyette ihmal vardır, yoksa her ikisinde de yoktur. Zaten olay bir sene sonra olmuş yani neticede.

Dinç bu ifadeye karşılık “Bir hafta önce yazılan bir olayın tekrar bir hafta sonra bildirilmeyeceğini” söyledi. Oysa Erhan Tuncel’in verdiği bilgiye göre “Yasin Hayal ne pahasına olursa olsun Dink’i öldürecek” ise bırakın istihbarattaki teamülleri yasa ve yönetmelikler dahi defalarca yazışma ve görüşmeyi emrediyordu. Deneyimli istihbaratçılar, “istihbarattan bir kişinin öldürüleceğine yönelik yazı gelmesi halinde eylemin planlandığı yer ile eylemin gerçekleşeceği yer farklıysa bırakın bir-ikiyi 150 kez hem yazışarak hem de telefonla irtibat kurulur önlemler alınırdı” diyorlar.

Dinç bu soruya “Ama bir yerde kader” diyerek karşılık verirken “Erhan Tuncel’in daha önce Zeynel Abidin Yavuz’la ilgili olarak eylemi onun yapacağına dair bilgi verdiği, sonra Zeynel Abidin’in Kocaeli’ne gittiğinde, Kocaeli’nde bu konuda bir irtibata geçmiş miydiniz?” şeklindeki soruyu şöyle yanıtlıyor:

... Tabii alanda çalışan arkadaşlarım telefon irtibatlarına falan bakarak değerlendirme yaptıklarını, kendisine “Müdürüm, bu (Zeynel Abidin Yavuz) örgütten koptu. Bu yapılanma içerisinden ayrıldı, yani bunun eylem yapacak böyle bir kapasitesi yok” dediler ve Zeynel Abidin’i ikinci plana attılar.

Takip noktasında veya faydalı görmüş olsalar “bu size de bir sıkıntı yaratabilir” diye yazarlardı. Zaten sonuçta da eylemi Zeynel Abidin işlemedi.”

Oysa Dinç, Yasin Hayal’in belli bir dönem sonra telefon kullanmayı bıraktığını ve eylemi yapacak şahısla bire bir görüşerek yönlendirdiğini söylüyordu.

Yasin Hayal’in o dönemde polis takibinde bulunduğu bilgisine sahip olduğunu, cezaevinden çıktıktan sonra telefonla konuşmadığını, telefon ve kart değiştirdiğini anlattı.

O zaman akla gelen soru şu; Yasin Hayal istihbarata karşı koyma tekniklerini bildiğine göre bunu Zeynel Abidin Yavuz’a neden öğretmemiş olsun?

Zeynel Abidin Yavuz’un Kocaeli’ne gidişini önemsemeyen Dinç, bir soruya karşılık verirken hiç de öyle düşünmediğini gösteriyordu.

Bilindiği gibi Mayıs ayının ortalarına doğru Erhan Tuncel, Dinç’in daveti üzerine Trabzon Emniyet Müdürlüğü binasına gitmişti. Orada Yasin Hayal’in cinayeti kendisinin işlemeyeceğini Zeynel Abidin Yavuz isminde birisini bulunduğunu ihbar etmişti.

Bu konuyla ilgili bir emniyet amirini görevlendirdim, bir emniyet amirine, şube müdür yardımcısına “Senin görevin bu elemanla konuşmak” dedim. Bu amir seviyesinde görüşen kişi Ercan Demir ve daha sonra, Özkan Komiser’di. YİE Erhan Tuncel ile daha önceleri polis memurları görüşürken özellikle Hrant Dink’ e eylem yapacağı bilgisi olayından sonra “Amirlerle görüşecek” dedim.

Yani yalancı, para düşkünü ve güvenilmez dediği Erhan Tuncel’i, İstihbarat Şubesi’nde görevli polis ya da komiser değil amirlerle görüştürerek, onu ne kadar ciddiye aldığını da göstermiş olmuyor mu?

Ve aynı tarihlerde Polis Memuru Muhittin Zenit, tetikçi adayı Zeynel Abidin’in Kocaeli’ne gittiğini hem biliyor hem de telefon incelemesi yaparak kesinleştiriyor, bunları neden rapora bağlamıyor. Bunu da anlamak güç.

Demek ki, İstihbaratçıların Erhan Tuncel için güvenilmez ve para düşkünü, bilgi saklıyor şeklindeki değerlendirmeleri gerçeği yansıtmıyor aksine söyledikleri araştırmaya değer bulunuyor.

Aynı komisyona ifade verenlerden Trabzon Terörle Şube Müdürü Yahya Öztürk’ün ifadesinin en azından bir bölümünün ciddiyeti tartışmaya açıktı.

Komisyon üyeleri “Yasin Hayal cezaevinden çıktıktan sonra sizi ziyaret etti mi?” sorusuna şöyle yanıt vermişti:

“Şubeye gelip gittiğini söylediler. Kendisini görmedim. Selamı var dediler, ama kendisini görmedim. Zaten şubenin çalışmaları yoğundur bir sürü gelen giden olur ama ben görmedim.”

Bunun üzerine Yahya Öztürk, “Şubeye teşekkür etmek maksadıyla mı geldi?” şeklindeki soruyu şöyle yanıtlıyor.

Son yasalardan sonra kolluk nispeten insanımıza daha bir kaliteli hizmet vermeye başladı. İnsanımıza güzel davranılıyor, bir seviye kazanıldı. Bundan da insanların memnun ama Yasin Hayal’in gelişi teşekkür bağlamında mı veya -Çıktım kurtuldum, işte, ben buradan geçtim, göreyim bağlamında mıdır? Bunu bilemem.

Yani Yasin Hayal’in, babası Bahattin Hayal’in hatta Erhan Tuncel’in söylediği, “Bayrak yere düştü bu bayrağı ya sen ya Erhan kaldıracak” sözleri, cebinden Kuran çıkarma, cep telefonunda BBP liderinin resmi gerçek değilse, Öztürk’ün sözleri doğru.

İnsan kime, neye inanacağını şaşırıyor doğrusu.

Komisyon amacını “Fırat (Hrant) DİNK’ in ölümü ile ilgili olarak; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 17’inci maddesinde güvence altına alınan “yaşam hakkı”nın ihlal edilip edilmediği ve bu hak ihlal edilmiş ise bunda kastı, kusuru ve ihmalleri bulunanlar var ise “bu kişiler hakkında etkin bir soruşturmanın yapılıp yapılmadığının incelenmesi ile bundan sonra buna benzer olayların ve hak ihlallerinin yaşanmaması için nelerin yapılmasının gerektiğini belirlemek ile alınması gereken tedbirleri ortaya koymaktır” şeklinde koymuştu.

Ancak incelendiğinde yukarıdaki cümlede belirtilen üç amaçtan sadece ikisini gerçekleştirebildi.

Birincisi Hrant Dink’in öldürüleceğinin Polis ve Jandarma tarafından bilindiği halde önlem alınmadığını ve “yaşam hakkı”nın ihlal edildiğini saptadı.

Ama bu zaten bilinen bir şeydi, çünkü Dink öldürülmüştü.

Komisyon üçüncü amacı olan önerileri de sıraladı.

Ama ikinci amacı yani “Yaşam hakkı’ ihlal edilmiş ise bunda kastı, kusuru ve ihmalleri bulunanlar var ise bu kişiler hakkında etkin bir soruşturmanın yapılıp yapılmadığının incelenmesi” noktası ise yeterince tatmin edici bulunmadı.

Bazı kamu görevlilerinin yazılı ifadelerini okuyarak, bazılarının da ifadelerini alarak yapılan çalışmada, yargılanan sanıkların bilgilerine başvurulmaması eksiklik olarak yorumlandı.

Çünkü, Dink’i öldürmeye azmettirdiği iddia edilen Erhan Tuncel bir polis istihbarat elemanıydı ve ihmaller zincirinin halkalarının birbirine bağlanmasında önemli bilgilere sahipti.

Trabzon Emniyeti hakkında ondan daha iyi bilgi kaynağı olamazdı, ayrıca Yasin Hayal Trabzon Terörle Mücadele Şubesi’ne yaptığı “nezaket” ziyareti sırasında kendisine övgüler yapan polisler ile yaşadıklarını da ancak o anlatabilirdi. Belki de CHP’lilerin söylediği ortaya çıkmış, rapor “light” olmuştu.

MAHKEMEDE YÜZLEŞME Mİ,

ŞİFRELİ MESAJLAŞMA MI?

Bu arada İstanbul 14’üncü Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen davada her şeyin ortaya çıkmasını bekleyenler, hesaplaşma ve yüzleşme belki de şifreleşmeye şahit oldular.

En azından Dink ailesinin avukatları özellikle Erhan Tuncel’in verdiği ifadelerle diğer sanıklar üzerinde etkili olduğunu söylerken, onları yönlendirdiğini iddia ediyorlardı.

Ayrıca tanık olarak gelen dönemin Trabzon İstihbarat Şubesi yöneticileri ile “istihbarat dilinde” anlaşabildiklerini ancak kendilerinin “hızlı” biçimde yapılan konuşmaları anlayamadıklarını ifade ediyorlardı. Konuyu yakından takip eden avukatların duyduklarını anlamakta zorlandıkları Dink Cinayeti duruşması tutanaklarını okuyarak bir sonuç çıkarmak imkânsız görünüyor.

Buna rağmen bazı önemli bölümler olayı anlamak için çok önemli:

Erhan Tuncel 12.02.2008 tarihinde Mahkemede şunları söyledi:

Bugün aynı şartlar oluşsa yaptığımdan fazlasını yapamam, elimden gelen her şeyi yaptım. Buna ne dedilerse yaptım. Yaptıklarımda şuç unsuru yoktu, bana sadece şu söylendi;

Biz buna ne pahasına olursa olsun, bir kişiye kafasına taktı mı 10 tane adam gelse de vurur. Bunu söyleyen Muhittin Zenit’tir. Yanında farklı kişilerle geliyordu. Bana denilen şuydu; Bizim için şu an çıkış tarihi önemli… Ayrıca ben bunların hareket halinde yakalanacağını düşünüyordum.”

Örneğin Dink avukatı Kezban Hatemi, 2 temmuz 2008 tarihli duruşmada Erhan Tuncel’e, cinayetten sonra telefonla konuştuğu Muhittin Zenit ile yaptığı telefon konuşmasında geçen “Dink ensesinden vurulup öldürülecek” bilgisini hangi tarihte kime verdiğini sordu.

Tuncel’in cevabı şu oldu.

“Benim tarihi hatırlamama imkân yoktur. Benim söylemek istediğim Emniyette bana planlamanın nasıl olacağını sormuşlardı. Olay açığa çıktığında başarı aldık. İlk olay açığa çıktığında başarı aldık. Trabzon’dan gelip de bir suikast düzenleyen bir insanın yakalanmış olması yüzde birdir, bir ihtimaldir. Çünkü hiçbir şekilde taraflar birbirlerini tanımıyorlar, bu nedenle olay ilk duyulduğunda takdir aldım. Eylemin büyük bir eylem olduğu ortaya çıktı.

Ben dönem dönem üçer dönem halinde görüştüğüm istihbarat elemanı vardır onları hatırlamama imkân yoktur. Hemen hemen yüze yakın görüşmemiz olmuştur. Ben sadece duyduklarımı onlara söylerim.

Onlar rapor hazırlar. Ben Trabzon İstihbaratta çalıştığım için Trabzon İstihbaratı görevlilerine söylüyorum.”

TUNCEL:

EMNİYETLE İLİŞKİM KESİLMEMİŞSE…

Peki Tuncel hâkim karşısında istihbarat elemanlığından çıkarılmasıyla ilgili konuya ne tepki vermişti?

2 Temmuz 2008 tarihli duruşmada bu konu şöyle konuşuldu:

Hakim: Tutanakta raporlarda deniyor ki, buluşmalara zamanında gelmediği, bilgi saklamaya çalıştığı, sıklıkla yalan söylediği, zaman zaman verdiği bilgilerin birbiri ile çeliştiği, güvensizlik yaratan tavırlar sergilediği, sıkça para talebinde bulunduğu, para temini için senaryo haberler ürettiğinden bahisle verim alınamayacağı hasıl olmuş, sonuçta kayıtlardan düşümün yapılmış..

Erhan Tuncel: Böyle bir iddiaya kargalar bile güler, sunulan odur bunun içini biraz açalım, bu nedir, ben bugün şayet kamuoyundan takip ediliyor. Şayet ben yalan söylüyorsam bu adamların burada işi ne. İkinci husus para talep etme hususu kendileri ısrarla para teklif etmelerine rağmen kendim almadım. Aradan yaklaşık bir yıllık dönem içinde müdür beyle görüştüğüm zaman müdür bey “neden almadın sen öğrencisin al” dedi. Ondan sonra olay bittikten (Dink Cinayeti) sonra çıkıyor; kim yazmışsa raporu iftira atıyor, bu sadece oradaki personeli aklamak için yazılmıştır.

Kabul etmem imkânsız, ne gibi bilgi saklayabilirim ki, televizyonda da çıktı (19 Ocak günü Muhittin Zenit ile yaptığı konuşma), bilmiyorum dava dosyasına girdi mi girmedi mi, Frat Dink’in Agos’un önüde öldürüleceğini söyleyen şahıstır(Polis memuru Muhittin Zenit). Ayrıca şunu da belirteyim, Emniyet çok sesli düşündü, aşırı derecede sesli düşündü, hakkımda ağır ceza istenirse konuşur gibisinden, bu sadece kendilerini temizlemek için atılmış bir iftiradır.

….

Bilgi saklamak demek zaten bir haber elemanının görevi yalan ve eksik bilgi götürmektir. Haber elemanında o bilgiler tekrar ayıklanır, hangisinin doğru olduğu söylenir, hangisine yönlenmesi gerektiği söylenir. Bugün dava dosyasında binlerce yalan var, buraya da gelmemiş öyle iftiralar atılıyor ki, emniyet bu olayı çözmek için 32 saat gibi bugün sayın Bakan çıktı, Emniyetin üstündeki amir bunu başarı kabul etti ve işin en ironik tarafı bu ikisi arasındaki şey ancak ilişki kesilmese idi neler olacağının iyi düşünülmesi gerekiyor.

Bu konuda ayrıca sayın hakime faks çekmiştim.

Çektiği faksta kendisini Yardımcı İstihbarat Elemanı yapan ve beraber çalıştığı Trabzon İstihbarat Şubesi yönetici ve memurlarının tanık olarak dinlenmesini istedi. Bu 1 ya da 1.5 yıldan sonra onları ilk görüşüydü. Daha önce Trabzon’un değişik yerlerinde, Emniyet Müdürlüğü’nde ya da araba içinde görüştüğü kişilerle, o sanık, polisler tanık sandalyesinde yüzleşiyordu.

Mahkeme tutanaklarını okunduğunda şöyle bir sonuç çıkıyor;

Erhan Tuncel, kendisi hakkında, “yalan söylemeye meyilli, para düşkünü ve bilgi saklıyor” diye evrak düzenleyen tüm istihbaratçıların iddialarını ters yüz ediyor.

Hem de bunu öyle usta bir dille yapıyor ki, kime nasıl hitap edeceğini, ne zaman geri çekileceğini iyi hesap ediyor.

Ama tanık olarak çağırdığı tüm polislere, yalancı olmadığını, bilgi saklamadığını ve para düşkünü olmadığını söyletmeyi beceriyordu.

Kendisine hiç de iyi davranmadığını iddia ettiği Trabzon Emniyet İstihbarat Şube Amiri Ercan Demir bile Tuncel’in sorularına yanıt verirken, nasıl bir durum ile karşı karşıya olduğunu anlayamıyordu.

Avukatların sorularına tepkili yanıtlar veren polisler Tuncel’in aslında görevini yapmış bir istihbarat elemanı olduğunu da anlatıyorlardı.

Erhan Tuncel ile Ercan Demir arasında mahkemede geçen diyalog şöyleydi:

Erhan Tuncel: Kendi çalıştığı dönemde amir olarak katılıyordu, kendi herhalde birkaç defa şahit olmuştu Hrant Dink olayıyla ilgili, bazen kendisi denetime falan geliyordu. O sıfatla yanımda birkaç sefer şahit olmuştu, yanında konuşulup konuşulmadığını Hrant Dink mevzusunu, bunu söylemesini istiyorum?

Erhan Tuncel, mealen “Polislere Hrant Dink’in öldürüleceğini birkaç kez söylediğimde Ercan Demir’in de olup olmadığının” sorulmasını istiyordu.

Emniyet Amiri Ercan Demir: Bizim bu konuyu İstanbul ve Ankara iline yazdığımız buluşma bilgisi geldiği zaman bunu hemen vakit kaybetmeksizin bildirdik. Bunun sonrasında böylesi bir olay ülkemizde artı cinayettin sonunda bunun kimseye faydası olmayacağı ve bu olayı engellemesi yönünde talimatlarımızı verdik. Onun sonrasında yanlış hatırlamıyorsam tarihten birkaç ay sonraki arkadaşlarımızın görüşmesinde de bunu sağlamak için eminden geldiğini beyan etmişti. Bunun haricinde diğer görüşmelerde görevli personelim gittiği zaman konuyla ilgili herhangi bir gelişme çünkü zamanında bu konuyu ilk haber veren kişiler biziz. Bu konuyla ilgili gelişme var mı yok mu dediğimizde bir gelişme olmadığı yönünde bilgi almışız, bunun haricinde bu konuya ekleyeceğim bir şey yoktur.

Erhan Tuncel: Görüşmede sadece bana şey söylendi, ben aynı şekil devam ediyor şeklinde beyanım oldu. Ben şu anda hareketlilik falan yok yani İstanbul’a gitme durumları yok gibisinden söyledim. Böyle mi söyledim yoksa kendisinin söylediği gibi mi?

Ercan Demir: Benim bu süreçle ilgili az önce bahsettim mahkemenize dediğim gibi bu konu bize intikal ettikten sonra bu olayın önüne geçilmesi yönünde talimatımız olmuştur. Kendisine bunun sonrasında bizde görevli olarak bulunduğu süre içinde herhangi bir ekstra yeni güncel bir bilgi gelmemiştir. Nitekim bu basına çıkan ses kaydından anlaşılacağı üzere son gün o olay olduktan sonra dahi bilgim yok demiştir.

Erhan Tuncel: Muhittin Zenit dedi ki, beni Ercan müdür ile şey aradı Engin Dinç aradı. Erhan’ı aramam konusunda ondan önce zaten Kürşat aramıştı. İfadesinde Zenit’in ifadesi var.

Ercan Demir: Ben o günkü sıfatımla görevim itibarıyla ihtiyaç olduğu halde kendisiyle görüşebilecek konuma sahibim ancak ben o tarihte sadece bu arkadaşımız değil bunun dışında diğer çalışmaları yürütmekle görevli olduğum için önemli olan bazı gereken durumlarda görüşmelere katıldığım için sanırım sormak istediği sorunun gereği bu.

Erhan Tuncel: Beni herhalde ismi Faruk Sarı o aramış yalnız beyanlarında yok. Onun üzerine beni aradı çünkü şu durum var, yer değiştirdiğimden dolayı bunlarla muhatap olduktan sonra bunlar mahkemede önüme çıktı. O yüzden soruyu bir de Ercan bey benim ilişkimin kesildiğini biliyor mu?

Ercan Demir: İkinci sorduğu husus ben sonuçta o tarihte hiyerarşik sıralamaya göre yetkili biriyim, yazışma en alttan en üste kadar yapılmıştır bilgimiz vardır ikinci dediği konu hangi tarihte neden çağırdım konusunu anlamadım.

Erhan Tuncel: Muhittin abi beni arıyor ya Muhittin abi beni aramasında…

Ercan Demir: O konu mahkeme safahatında geçmiş olması lazım. Şimdi siz 1.5 sene kadar önce bir bilgi veriyorsunuz. Diyorsunuz ki, böyle bir konu var, böylesi bir olay meydana geldiği zaman ister istemez daha önce bilgiye istinaden böyle bir olaydan bilgisi var mı yok mu kendisine sorma ihtiyacımız doğmuştur. Nitekim Ankara’ya de eş zamanlı bilgi gittiği için bunu sanıyorum ilgili arkadaşım cevaplamıştır. Kimlerin kendisine talimat verip bu görüşmenin gerçekleştiği konusunu belirtmiştir.

Erhan Tuncel: Kendisi bana “Bu olayda aşırı derecede mağdur olursun ama sonuna kadar şey yapacağız” dedi.

Ercan Demir: Sadece birilerinden devlet görevini yerine getirdiğimizden, Yardımcı İstihbarat Elemanı olarak yardım alıyorsunuz. Sonunda bunlar riskli işler, bu tip hatırlatmalarda bulunmuşuzdur. Şunu da söylemişizdir, sonuçta sen buraya öğrenci olarak gelmişsin, okulunu bitir ailen seni bekliyor, efendi efendi git memleketine demişizdir. Sonuçta insan bu noktada da kendisine tavsiyelerimiz olmuştur. O tip hatırlatmalarımız da olmuştur.

Ercan Demir’in “Bu olayda aşırı derecede mağdur olursun ama sonuna kadar şey yapacağız” sözünü Erhan Tuncel’e ne zaman söylemişti. Bir Yardımcı İstihbarat Elemanı’nın karşılaşabileceği genel sorunlara yönelik bir uyarı mı yapmıştı. Yoksa cinayet sonrası 14 saat misafir edildiği Trabzon İstihbarat Şubesi’nde mi?

Eğer “bu olayda aşırı derecede mağdur olursun ama sonuna kadar şey yapacağız” sözü 20 Ocak 2007 gecesi söylenmişse “şey” nedir ve cümlenin devamında “ama” var mıydı? Bunların mahkemede açığa çıkmış olması gerekirdi.

Bunu karşın mahkemede verilen ifadeler, çözüm yerine akıl karıştırıyordu.

Avukat Kezban Hatemi, bir ara “Erhan Tuncel sizi ve size birtakım belki Emniyet istihbarat dilinde alışkın olduğunuz için siz çok çabuk anlayıp cevaplar verdiniz ama sizin verdiğiniz cevabı ben anlayamadım. Onun için aydınlatma bakımından sormak istiyorum” diyerek araya girmeye çalıştıysa da sonuç almak imkânsızdı.

Mahkemede Ercan Demir ve Erhan Tuncel diyalogu şöyle devam etti:

Erhan Tuncel: Eleman ilişkisi kesildikten sonra bu olayı bildirir misiniz bildirmez misiniz?

Ercan Demir: Bu konuda farklı uygulamalar var. Bunu burada tek tek açıklamak durumunda değilim. Ancak belli bir işbirliği demeyeceğim çünkü biz ortak değiliz, sonuçta bir görev esnasında devletin belli kurumlarına bir yardımcı olmak hadisesi vardır, belli bir dönem bilgi bazı bazı şeylere vakıf olur, dolayısıyla böyle bir sürecin ardından belli bir soğutma dediğimiz bir süreç yaşanır, bunda art niyet yoktur. Bu sadece sürecin gereğidir.

İstihbaratta soğutma denilen sürecin sonucunda kişi istihbarat elemanlığından çıkarılır ve durum kendisine mutlaka bildirilir. Tuncel’in soğutma dönemi olsa olsa 2006 Temmuz ile Kasım arasındaki dönemi kapsar. Ancak durum kendisine bildirilmediği gibi Dink’in öldürüldüğü 19 Ocak 2007 günü dahi kendisini polisin elemanı sanıyordu.

Yalnız o değil Bayburt’tan kendisini arayan Muhittin Zenit dahi öyle biliyordu. Eğer Tuncel polisin istihbarat elemanı değilse, Ankara’dan ve Trabzon’dan gelen talepler üzerine Tuncel ile görüşmesi istenen Muhittin Zenit’e durumun bildirilmesi gerekmez miydi?

Erhan Tuncel zekâsını dönemin Trabzon İstihbarat Şube Müdürü Engin Dinç’e soru yöneltirken de gösterdi.

Erhan Tuncel Trabzon İstihbaratı’na zamanında bilgi verdiğini, verdiği bilgilerin sağlıklı olduğunu şu sorularla doğrulatıyor:

Erhan Tuncel: Trabzon İstihbarat Şube Müdürü olarak bildiğim sonra ismini Engin Dinç olduğunu öğrendiğim, şahısla bir sefer görüşmüştüm. Ondan sonra işin teknik yönünü bilmiyorum. Sağolsun kendisi beni çaya davet etti. Beni iki arkadaş şikâyet etmişti. Muhittin Zenit ve biriydi. Müdür bey kendisi beyanda bulundu. Tabii onlar o şekilde yansıtmış olabilir bizzat verim alamayız. Müdür bey sağolsun çağırdı konuştuk, bu konu önemli hatta üniversiteli bir arkadaşın yanına verilmemi ve Özgür adlı şahıs benimle ilgilenmesi için yanına verdi. Bana dedi ki, bunu Özgür’e söyledi. Bu eleman bir yıl yatar, bir iş verir, bu konu çok önemli bu elemana dikkat edin, sağolsun kendisi ilgilendi, onun dışında muhataplığımız yoktur, bu bilginin doğru olup olmadığının sorulmasını istiyorum.

Engin Dinç: Bu bilgi doğrudur efendim.

Erhan Tuncel: Trabzon İstihbarat Şube’de kalsaydınız, ilişki kesme hususuna nasıl bakardınız?

Engin Dinç: Her olayı kendi üzerinde düşünmek gerekir. Ben bu konuda arkadaşlarımın takdir yetkisine karışmak istemiyorum. Uygun görülmüştür çıkarılmıştır. Ben olsaydım ne yapardım falan bir cevap vermek istemiyorum.

Mahkeme huzurunda iddia edildiği gibi para düşkünü olmadığının teyidini de şöyle yapıyor:

Erhan Tuncel: Kendisi davet ettiği zaman ikramda bulundu, gerekli telkinlerde bulundu bana yalnız dedi ki, “Sen neden hiç para almıyorsun, senin para alman lazım, sen öğrenci adamsın” bunu söyledi mi?

Engin Dinç: Şimdi para almak değil, elemanın getirdiği bilgilere göre bize çalışan elemanın getirdiği bilgiye göre haberin kıymetine göre belli ödemelerde bulunuruz.

Erhan Tuncel: Ben “Muhittin Zenit’e söyledim” dedim. “O onu ilgilendirmez” dediniz, “bu bizim konumuz dediniz...”

AL SANA BİR KARIŞIKLIK DAHA

Aynı Mahkemede avukatların sorularını da yanıtlayan Engin Dinç, kafaların iyice karışmasına neden olan cevaplar veriyor:

Dink ailesinin avukatı Hakan Bakırcıoğlu: Cinayet işleneceğine dair bir bilgi almışsınız genel olarak bir bilgi aldığınızda ne tür çalışma yürütürsünüz bu konuda elde ettiğiniz bilgiyi kiminle paylaşırsınız?

Engin Dinç: Önce bilgiyi getiren arkadaşlar bilgi kaynağı ile gerekli düzenlemeleri yaparız, eğer bilgiyi nitelikli görürsek ilgililere bildiririz.

Bakırcıoğlu: İstihbarat Şube Müdürlüğü’nde çalışıyorsunuz, müdür olarak görev yaptınız. Trabzon Emniyeti’nin gerekli birimlerine aktarır mısınız?

Engin Dinç: Ben Emniyet Müdürüme aktarırım, direkt ona bağlıyız, yani İstihbarat Müdürlüğü olarak il emniyet müdürüne aktarırım.

Bakırcıoğlu: Reşat Altay tayin edilmiş Ramazan Akyürek gittikten sonra Reşat Altay’a aktardınız mı bu olayı?

Dinç: Ben zaten müdürümle bir ay çalıştım bir ay sonra ayrıldım.

Bakırcıoğlu: Erhan Tuncel ile görüşmeyi Reşat Altay kendisi söylüyor. Engin Dinç geldi İstihbarat elemanı olduğunu söyledi, ben kendisiyle görüş diye talimat verdim. Bununla ilgili görüşme yapmışsınız. Erhan Tuncel’in önemli aktardığı bilgileri aktardınız mı?

Dinç: Bir yanlışlık var. Ramazan Müdürümün döneminde oldu Reşat müdürüm ile böyle bir konu görüşülmedi.

Neyse soru üzerine gelişmeleri şifahen de olsa Reşat Altay’a aktardığını da söylüyordu ama insanın “hoppala” diyesi geliyor.

ZENİT ERHAN

TUNCEL İLE YÜZLEŞTİRİLMEDİ

Erhan Tuncel’i Trabzon İstihbarat Şubesi’ne eleman olarak bağlayan kişi olan polis memuru Muhittin Zenit, tanık olan diğer polislerden farklı bir şekilde ifade verdi.

Erhan Tuncel’in tanığı olan İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi huzurunda sanık ve Dink ailesinin avukatlarının hazır bulunduğu bir duruşmada ifadesinin alınması gerekirken, Zenit, Ankara’da 11. Ağır Ceza Mahkemesi’nde ve yalnızca Dink ailesinin avukatlarını hazır bulunduğu bir duruşmada ifade verdi. Oysa asıl önemli olan Erhan Tuncel ile yüzleşmesiydi. Ama nedense bu olmadı.

13 Ekim 2008 günü İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nin ifadesinin alınması için Bayburt Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığı’na yazı yazdığı Zenit, 25 Aralık 2008 günü Ankara’da ortaya çıkmış, ifade vermeye de iki polis korumasıyla birlikte gelmişti.

Tüm uyarılara ve linçe dönüşen saldırılara rağmen Dink’e koruma vermek aklına gelmeyenlerin, polis olduğu için zaten bir silahı bulunan Zenit’i Ankara Adliyesi’ne iki polis korunma ile göndermesi ironik bir gelişmeydi.

Bu ifadede bir şey net olarak ortaya çıkıyordu ki, Yasin Hayal, 2004 yılındaki McDonald’s bombalamasından sonra İstanbul’da saklandığı yeri Muhittin Zenit tespit etmişti.

Verdiği ifadeden, Yasin Hayal’in yerini de Erhan Tuncel’den öğrendiği sonucu çıkıyor. Hatırlanacağı gibi Erhan Tuncel’in ve Yasin Hayal’in ifadelerine göre, Tuncel hem Yasin Hayal’in atacağı bombayı hazırlamış hem de eylem sonrası kanlanan pantolonunu polise teslim etmişti. Bunları yapan birisinin Hayal’in İstanbul’da saklandığı yeri polise bildirmiş olması da güçlü bir olasılık olarak ortada duruyor.

Zenit, cinayetten 1 saat 47 dakika sonra Erhan Tuncel ile o meşhur telefon konuşmasını yapan polisti. Zenit o görüşmenin nasıl gerçekleştiğini şöyle anlattı:

Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü (Faruk Sarı-Ercan Demir) Erhan Tuncel’e ulaşmaya çalışmışlar. Beni aradılar. İstihbarat Dairesi Başkanı’nın (Ramazan Akyürek) da haberi var. “Biz ulaşamıyoruz. Sen ilk kez irtibat kuran şahıs olarak Erhan Tuncel ile görüşebilirsen, bu konuda yardımcı ol, bilgi almaya çalış” dediler.

Şimdi bu cümlenin neresi doğru neresi değil!

Birincisi, Trabzon İstihbarat Şubesi, “Biz Erhan Tuncel’e ulaşamıyoruz” dediyse Muhittin Zenit’i aldatmışlar demektir. Gerçekte ise ulaşmışlardı.

İkincisi, internette bile mevcut olan telefon konuşmasında Erhan Tuncel, Zenit’e cinayetten sonra Trabzon İstihbarat Şubesi’nin kendisini aradığını söylemişti. Zenit ya bunları unutuyor ya da gerçek dışı beyanda bulunuyor.

Zenit Ankara 11. Ağır ceza Mahkemesi’nde verdiği ifadede, Tuncel ile yaptığı telefon konuşmasının Emniyet’in dinleme kapsamında kayıt ettiğini bilmediğini söyledi.

Oysa deneyimli bir istihbaratçı bunu bilmeliydi. Hadi bilemedi diyelim, 5 Nisan 2007 tarihinde İstanbul Cumhuriyet Savcılığı’na verdiği ifadede “Zeynel Abidin Yavuz’un Kocaeli’ne gittiği dönemde Erhan Tuncel’in kontrol altında tutulması için telefonunun dinlenmesi gerektiğini üstlerime rapor ettim, zira bu aşamada Erhan’ın da kontrol altında tutulması gerekiyordu” diyen de bizzat kendisiydi.

O telefon konuşmasında Zenit, Tuncel’e msn’de (internet üzerinden yazılı ya da görüntülü haberleşme sistemi) uygun olup olmadığını sormuştu. Bunu niye yaptı dersiniz. Cevabı kendisi şöyle veriyor:

“Genelde vatandaşlar arasında kendileriyle ilgili telefonların dinlendiği inancı olduğundan ve Erhan Tuncel’den bilgi almak istediğimden telefonda sağlıklı bilgi aktarmak istemeyebileceği düşüncesiyle msn’e uygun musun dedim.”

Madem vatandaşların -ki burada Erhan Tuncel oluyor- telefonlarının dinlenebileceği inancı var o zaman, kendisinin “msn’den görüşelim abi” demiş olması gerekmiyor muydu? Ama bu teklifi götüren ve telefonların dinlenebileceği inancı olan istihbaratçı polis Zenit’ten başkası değildi. Onu şaşırtan ve inciten şeyin ise bu konuşmanın içeriği değil, kayıt edilmesi ve basında yayınlanması olduğu çok açıktı.

Bir istihbaratçı olarak Zenit’in verdiği en tuhaf yanıt ise Zeynel Abidin Yavuz’un Kocaeli’ne gidişiyle ilgili olanıydı:

“Bu şahsın Kocaeli’ne gittiğinden bilgimiz vardı. Gidiş sebebi olarak da abisinin yanına gittiği şeklindeydi. Hrant Dink olayı ile ilgili gidişe ilişkin bilgi alsaydık bunu bildirirdik. Böyle bir bilgi olmadığı için bilgi verilmemiştir.”

Zenit’in iyi niyetliği olduğunu varsaydığımızda insanın memleketin istihbaratının geldiği hale bak diyesi geliyor. Hrant Dink’in yaşadığı şehrin bir saat yakınına kadar giden birisinin, “ben cinayet işlemeye gidiyorum” diye duyuru mu yapması bekleniyordu.

Cinayeti Zeynel Abidin’in işlememiş olması buradaki ihmali ortadan kaldırmıyor. Eğer kaldırmış olsa kendisinin yazdığı 17 Şubat 2006 tarihli Yasin Hayal’in Hrant Dink’e yönelik bir eylem yapacağı yönündeki yazısı hakkında hiç konuşmak gerekmiyor. Ama Zenit dahil Trabzon’daki tüm polisler dönemin Emniyet Müdürü Ramazan Akyürek bile görevlerini yaptıklarını anlatmak için hep 17 Şubat 2006 tarihli İstanbul’a gönderilen yazıyı referans gösteriyorlardı.

Muhittin Zenit’in verdiği ifadeden akıllarda kalan şeylerden birisi de, cinayet nasıl ve kim tarafından işlenmiş olursa olsun “Yasin Hayal’in cinayet planından hiç vazgeçmediği” gerçeğiydi.

NİZAM-I ALEM, ALPEREN, BBP

Yasin Hayal’in duruşma girişindeki halleri oldukça ilginçti. Medyanın ilgisinin en fazla olduğu bu anlarda sloganla mesajlar veriyordu.

Örneğin bir seferinde “Orhan Pamuk akıllı olsun” diye bağırırken, pişmanlık duymasını beklemek bir yana, saldırgan tavrı ilgi çekmişti.

7 Temmuz 2008 tarihli duruşmaya geldiğinde salona girerken bu kez “Muhsin Yazıcıoğlu’na selam gönderiyorum. BBP iktidara gelene kadar bu kervan yürümeye devam edecek” diye slogan attı.

En hızlı tepkiyi BBP Genel Başkanı Yazıcıoğlu verdi. 8 Temmuz 2008 günü yaptığı basın açıklamasında şunları söylemişti:

Hrant Dink Cinayeti işlendiği zaman buna en sert tepki gösterenlerden birisiyim. Ve olayı o zaman da kınadım….. Hiçbir davanın cinayetlerle başarıya ulaşamayacağının altını ısrarla çizen bir insan olarak bunu tasvip etmiyorum. Şimdi niye bugüne kadar suskun kalınıp bugün böyle bir slogan atma ihtiyacı duyduklarını da merak ediyorum.

Hayal sanki Yazıcıoğlu’nun açıklamasını duymamış gibi, bu kez 13 Ekim 2008 tarihinde yapılan duruşmaya girerken, “Yaşasın Alperen Ocakları. Kanımız aksa da zafer İslamındır. İktidara yürüyoruz, iktidara” diye bağırdı.

Eski adı Nizamı-ı Alem Ocakları olan Büyük Birlik Partisi’nin Gençlik Kolları örgütü olan Alperen Ocakları Türk-İslamcı yapısı nedeniyle tüm Türkiye’de olduğu gibi Trabzon İstihbarat Şubesi’nin de yakın takip ettiği gruplardan birisiydi.

Yasin Hayal’in 2002 yılında Erhan Tuncel ile tanışıklığı da bu Nizamı-ı Alem sayesinde olmuştu.

Hayal, Erhan Tuncel için “Ocak’ın reisi” olduğunu söylerken, kendisi de BBP üyesi olmuştu.

Erhan Tuncel’in Emniyetin muhbiri olduktan sonra verilen görevlerden birisi de BBP’li olan kişiler ile Nizam-ı Alem Ocağında neler olup bittiğini öğrenmesiydi.

Kendisi de Nizam-ı Alem Ocağı hakkında bilgi veriyor ama içeriden bilgi verecek “sağlam” insanlar bulması da isteniyordu.

Nitekim Erhan Tuncel, 8 Nisan 2006 tarihinde Trabzon İstihbarat Şubesi’nde Ahmet Dede ve Memduh Aydın kod adlı polislere Yasin Hayal’in Pelitlispor’da futbol oynamaya başladığını, çaycılık yaptığını anlatırken Ankara İstihbarat Dairesi başkanlığı’na giden F4 raporunda Nizam-ı Alem Ocağı hakkında da şu istihbaratları aktarıyordu:

“Ayrıca size daha önceden Trabzon Nizam-ı Alem Ocaklarının Taşbaşı Mevkii Çömlekçi yokuşu üzerinde bulunan Düzenli İş Merkezi’nde açıldığını bildirmiştim. Ancak günümüze kadar aktif hale getirilmedi. Bunun üzerine arkadaşlarım arasında yer alan ve halen KTÜ İİBF Kamu Yönetimi bölümü öğrencisi olan Mustafa Öztürk’ü Nizam-ı Alem Ocakları Genel Başkanı telefonla arayarak Ankara’ya çağırmış. Kendisi Ankara’ya gitti ve Trabzon ilinde Nizam-ı Alem ocaklarının yeniden yapılanması için yetki ve bir miktar para vermiş. Yeni başkan olarak bu şahsı atamışlar. Mustafa Trabzon’a geldiğinde BBP’nin geçmişteki yöneticilerini ve bu bağlamda düşünen insanları ziyaret ederek destek istedi. Tanjant yolu üzerinde bulunun BBP eski il binası olarak kullanılan yeri yeniden kiralayarak Nizam-ı Alem ocakları olarak faaliyete geçirdi.”

Olay yalnız cinayetin azmettiricileri Erhan Tuncel’in Nizam-ı Alem ocaklarındaki reisliği, Yasin Hayal’in cinayet tarihinde bile Büyük Birlik Partisi üyeliği ile sınırlı kalmıyordu. Cinayet davası sanıklarının önemli bir bölümü Büyük Birlik Partisi (BBP) ve Alperenler Ocağı üyesi olmasına, bu cinayet Alperen Ocağı’nda konuşulmasına rağmen BBP ve Alperen Ocağı’nın Hrant Dink Cinayeti ile ilişkisi yapılan soruşturmada tartışılmadı.

BBP Genel Başkanı Muhsin Yazıcıoğlu’nun bu olaya tepkisinin bugün de sürdüğü bir gerçek. Son olarak yaptığı açıklamada (28.12.2008-Sivas), partisinin bir komplo ile karşı karşıya kaldığını iddia ederek şöyle konuştu:

Bunlar, daha başka nerede yaptılar? Trabzon’da yaptılar. Muhbir yetiştirdiler, arkama koyup fotoğraf çektirdiler. Sonra Hrant Dink Cinayeti’ne bunları bulaştırdılar. Ondan sonra da Büyük Birlik Partisi’ni bu cinayetin içine çekmeye çalıştılar.

Kastettiği Polis Muhbiri Erhan Tuncel’di ama cinayet zanlılarının hemen hepsinin BBP ve Alperen Ocağı üyesi olmasının da üzerinde durmak gerekmiyor muydu?

Nitekim Dink ailesinin avukatları, TBMM Dink Cinayeti’ni Araştırma Komisyonu’na bu konudaki tespitlerini şöyle aktarmışlardı:

Cinayet davası sanıklarının önemli bir bölümü Büyük Birlik Partisi (BBP) ve Alperenler Ocağı üyesi olmasına, bu cinayet Alperen Ocağında konuşulmasına (ve belki planlanmasına) rağmen BBP ve Alperen Ocağı’nın Hrant Dink Cinayeti ile ilişkisi yapılan soruşturmada tartışılmamıştır.

Hrant Dink Cinayeti’nin BBP ve Alperen Ocakları ile ilişkisini –cinayet zanlılarının hemen hepsinin BBP ve Alperen Ocağı üyesi olmasının dışında– ortaya koymak bakımından dosyada bulunan birkaç husustan bahsetmek gerekiyor.

1-) Mustafa Öztürk İstanbul Emniyet Müdürlüğü Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü’ne 22.03.2007 tarihinde verdiği ifade de şunları söylüyor.

“Alperen Ocakları Trabzon il binasında 2006 yılı Nisan veya Mayıs ayı olabilir… Akşamüstü Zeynel Abidin Yavuz, Erhan Tuncel, Yasin Hayal ve ismini hatırlayamadığım biri ile Trabzon Alperen Ocaklarına gelerek, ocağın içerisinde sohbet etmeye başladık. Havadan sudan konuştuk. Bu şahıslar ocağa geldiklerinde yalnız bir başıma oturuyordum. Kalkmak üzerelerken Yasin Hayal bana hitaben “Zeynel Abidin Yavuz’un Hrant Dink’i vuracağını söyledi” ben de kendisine “neden vuracaksınız” diye sordum, Yasin HAYAL’de bana “Türk Milletine hakaret ettiği için öldüreceğiz” diye cevap verdi, bende Zeynel Abidin Yavuz’un bıraktığı top sakalına” bakarak tebessüm ettim, Zeynel Abidin YAVUZ’da bana “imaj değiştirdim şüphe uyandırmamak için” diye cevap verdi, bu konuşmalar yapıldığı sırada Erhan Tuncel de Zeynel Abidin Yavuz’a “eylemden sonra Zeynel seni Gürcistan’a kaçıracağız” dedi.

2-) Yasin Hayal cezaevinden İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderdiği mektuplarında ve verdiği ifadede -2. Müdür olarak bahsettiği kişi Trabzon Terörle Mücadele Şubesi’nde görevli müdür yardımcısı olan kişidir. Şöyle diyor.

“TEM Şubesinde 2. müdür olan Malatyalı olduğunu bildiğim Adem Beyle de birçok kez şubeyi ziyaretim sırasında görüştüm. Adem Bey bana bu görüşmelerimiz sırasında “Teşkilat çalışmaları nasıl gidiyor. Gençlerin toplanması lazım. Gençlerin uyuşturucu, esrar gibi kötü alışkanlıklara sapmaması için teşkilatlanılması gerektiğini söylemiştir. Ben kendisine ne partiyle ne de Alperen ocağıyla fazla ilgilenmediğimi, işlerimin yoğun olduğunu söyledim. Hatta kendisi bana bu işler için zaman ayırmam gerektiğini söyledi… 2. Müdür Adem Bey bir keresinde BBP Trabzon il teşkilatından bazılarıyla tanıştığını hoş insanlar olduğunu söylemişti. (Yasemin Egemen, Halis Egemen)”

“Zaman zaman Erhan’ın evinde toplanıp ev sohbetleri yapılıyordu. Partiden insanlar da katılıyordu.”

“McDonalds olayından önce (Erhan Tuncel’i kast ederek) bana ‘yakalanıp cezaevine düşersen ben BBP kanalıyla sana aylık para bağlayacağım. Hiç endişe etme’ diyordu. Avukat masraflarımı karşıladılar o dönem.”

“McDonalds olayı nedeniyle cezaevinde bulunduğum dönemde Büyük Birlik Partisi’nden, Yaşar Cihan isimli şahıstan ailem aracılığıyla 1.000,00.-YTL kadar yardım almıştım. Ayrıca Halis Egemen ve Yaşar Cihan isimli şahıslar da giyecek ve eşya yardımı yapmışlardı.”

“Ben yıllarca Alperen Ocaklarının çaycılığını yaptım”

3-) Yine Yasin Hayal cezaevinden gönderdiği mektupta yazdıkları:

“TEM Şube Müdürlüğü’ne nezaket ziyaretine birkaç kez gittim. Hatırladığım kadarıyla Yahya Demir (Yahya Öztürk’ten bahsediyor) beni yanına çağırdığı için odasına gittim. Odada başka kimse yoktu. Bana ‘suçlu insanlar gezerken masum insanları bombaladınız, toplumumuzu görüyorsun ‘Müslümanız deyip; şeriata söverler’ gibi sözler sarf etti. Diğer konuşmaları hatırlamıyorum...Anladığım kadarıyla bana bazı hususlarda açılmaya çalışıyordu. Daha doğrusu hem fikir olduğumuz yönünde imaj oluşturmaya çalışıyordu.”

Yasin Hayal’in babası Bahattin Hayal Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığı’na verdiği 05.03.2007 tarihli ifadesinde; McDonald’s bombalamasından sonra Trabzon Emniyet Müdürlüğü’ne götürüldüklerinde, Yahya Öztürk’ün makam odasına alındığını, burada yalnız oldukları bir sırada Yahya Öztürk’ün kendisine şunları söylediğini iddia ediyor.

“Yasin bundan sonra daha iyi yaşayacak, kısa süre sonra Yasin inşallah çıkar, az bir ceza alır, biz de raporlarımızı ona göre düzenleriz, kendisi de kurtulur” dediğini ve sonra Yahya Öztürk’ün cep telefonunu çıkartarak gösterdiğinde ekranında Muhsin Yazıcıoğlu’nun resmini gördüğünü, ayrıca cebinden Kuran’ı Kerim çıkartarak “biz bununla hareket ediyoruz, bayrak düştüğü yerden kalkar, Yasin gibiler bu bayrağı kaldıracak, bizim gibi insanlar bu koltuklarda oturursa bu ülkenin geleceğinden şüphe olmaz, yere düşen bayrak kalkar” dediğini ardından da Muhsin Yazıcıoğlu’nun resmini kendisine gösterdikten sonra “İlahi kemalatullah için nizamı alem” lafını söylediğini beyan etmiş ve ifadesinin devamında da: “Hrant Dink olayından sonra beni yine Emniyet Müdürlüğüne çağırdılar. İstanbul’dan gelen görevlilerin yanında iken Yahya Öztürk yanıma geldi beni tanıdın mı dedi, ben de nasıl tanımam dedim” demiştir.

4-) Erhan Tuncel 09.04.2007 tarihli ifadesinde: “McDonald’s bombalama eylemi öncesinde Ankara’ya Alperen Ocakları Genel Merkezi’ne giderek Genel Başkan olduğunu tahmin ettiğim Nedim Yıldız isimli şahsa ‘Ramazanda Türkiye’yi ayağa kaldıracağız’ dedim. Bu sözümle aslında McDonald’s eylemini kastediyordum ancak Nedim Yılmaz’ın bu eylemden haberi olmadığı için bu sözümü şiddet eylemi şeklinde algılamadığını düşünüyorum, o demokratik bir eylemle adımızdan söz ettirdiğimizi düşünmüştür” ve yine Erhan Tuncel 10.02.2007 tarihli tespit tutanağında: “2005-2006-2007 yıllarında Mustafa Öztürk isimli şahıs Alperen Ocak başkanlığı yaptı. Hrant Dink’in öldürülmesinden 1 (bir) ay önce başkanlığa bıraktı. Yasin Hayal cezaevinden çıktıktan sonra Ramazan ayında Hrant Dink’i vurma konusunu Mustafa Öztürk’e açtı… Yasin Hayal, Hrant Dink eylemi konusunda Mustafa Öztürkler’den yardım göreceğini söylüyordu.

2006 Mart-Nisan aylarında 1 (bir) ay kadar yanlarında kaldı. Fakat bu eylem konusuyla ilgili ne kadar bilgi paylaştı bilmiyorum. Çünkü o dönemlerde benim Mustafa Öztürk ile aram açıktı. Sadece Yasin Hayal, Hrant Dink Cinayeti konusunda bunlardan maddi destek alacağını söylüyordu” demiştir.

a-)Bu ifadelerden anlaşılmaktadır ki Trabzon’daki McDonald’s adlı işyerinin bombalanacağı Alperen Ocağı Genel Başkanı tarafından bilinmektedir.

b-) Mustafa Öztürk bir dönem Trabzon Alperen Ocağı başkanlığını yapmış biridir ve Erhan Tuncel, Yasin Hayal’in “Mustafa Öztürkler’den yardım göreceğini” söylüyordu, “2006 Mart-Nisan aylarında bir (1) ay yanlarında kaldı” derken yalnızca Mustafa Öztürk’ten bahsetmemekte çoğul konuşmaktadır.

5-) Mustafa Öztürk İstanbul Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü’ne 22.03.2007 tarihinde verdiği ifadesinde: “Yasin Hayal’e 2006 yılı Haziran ayının 10 ile 25’i arası üniversitede final haftası olduğu için Alperen Ocağını açıp kapamasını rica ettik. Yasin Hayal de ücret talep etmeden kabul ederek Alperen Ocağını açıp kapadı” demiştir. Yasin Hayal’in Alperen Ocağı’nı açıp kapadığı dönem, Mustafa Öztürk’ün ifadesinde geçen Yasin Hayal, Erhan Tuncel, Zeynel Abidin Yavuz ve ismini hatırladığı bir diğer kişi ile Alperen Ocağına gelerek Hrant Dink’i öldürme planlarından bahsettikleri ziyaretin bir-iki ay sonrası bir dönemdir.

Yine Mustafa Öztürk aynı tarihli ifadesinde: “Yasin Hayal ile en son 2006 yılı Ramazan ayı içerisinde Alperen ocaklarında verilmekte olan iftar yemeğinde görüştük. Bu yemeğe Yasin Hayal, Erhan Tuncel ile birlikte geldiler ve yemeklerini yiyip, BBP Trabzon İl Başkanı Yaşar Cihan’ın sohbetine katılıp gittiler. Fakat nereye gittiklerini bilmiyorum. Yine 2006 Ramazan ayında ocakta verilmekte olan iftar yemeğine gitmek üzereyken yolda rastladığım Zeynel Abidin Yavuz’u yemeğe davet ettim. Zeynel Abidin Yavuz da Tayfun… isimli arkadaşı ile birlikte iftar yemeğine katılarak yemek yediler ve yemekten sonra ayrıldılar” demiştir.

6-) Salih Hacısalihoğlu 31.01.2007 tarihli İstanbul Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü’ndeki “tespit tutanağında”: “Benim gibi Trabzon’da esnaf olan şahıslarda Erhan TUNCEL’i ve Yasin HAYAL’i çok tanıyan insan vardı. İsimlerini hatırladıklarım sırası ile şunlardır.

Halis Egemen: Konfeksiyoncu aynı zamanda Büyük Birlik Partisi İl Genel Encümen adayı olan, Maraş Caddesinde kırtasiyecinin oğlu Hüseyin’in bana Halis Egemen’in Erhan Tuncel’in yakalandığından dolayı avukat tutmamız lazım olduğunu söyledi. Daha önceden Trabzon da Mc Danolds bomba atan Yasin Hayal’in avukat masraflarını ve ihtiyaçlarını karşılayan aynı zamanda Yasin Hayal cezaevinden çıkarken eşi Yasemin Egemen ile beraber arabayla almışlar.

Yaşar Cihan: Kömürcü, aynı zamanda Büyük Birlik Partisi’nde Erhan Tuncel ile devamlı görüşür. McDonald’s’ı bombalayan Yasin Hayal’in avukat masraflarını ve ihtiyaçlarını karşılayan. Cezaevinden çıktıktan sonra Yasin Hayal gelerek Yaşar Cihan’ın elini öpmüştür. Yasin Hayal’in babası basın ve televizyonlara onlara para veren yardım eden Yaşar Cihan’dır demiştir.

Cemal Binler: Trabzon’un en büyük müteahhididir. Büyük Birlik Partisi’nde bir dönem İl Başkanlığı yaptı. Erhan Tuncel ile devamlı görüşürdü.

Ekrem Cihan: Ukrayna ve Rusya’ya ihracatçıdır. Büyük Birlik Partisi ve genel merkeze kadar yardım eder. Erhan Tuncel ile görüşürdü.

İdris Kalyoncu: Gazetecilik, nalburculuk ve bir dönem de Büyük Birlik Partisi başkanlığını yapmıştır. Benim babamın 2003 belediye başkanlığı seçimlerinde Erhan Tuncel’i getiren ekibi kuran İdris Kalyoncu ve Halis Egemen olmuştur.

…

İsmail Aydın: Orman bölgeden emekli Büyük Birlik Partisi Merkez İlçe Başkanı Erhan Tuncel ve Yasin Hayal’i tanır.

Muharrem Tosun: Trabzon’da 4-5 tane kuyumcu dükkânı var. Büyük Birlik Partisi’ne yardım eder. Erhan Tuncel ve Yasin Hayal ile arası iyidir.

Dikkat edilirse Salih Hacısalihoğlu’nun Yasin Hayal ile Erhan Tuncel’le ilişkide olduğunu ve onlara yardımcı olduğunu söylediği bütün kişiler BBP ile yakın ilişkide bulunan kişilerdir.

7-) Hakkı Bahadır Cihan 27.03.2007 tarihli İstanbul Terörle Mücadele Şubesi’nde verdiği İfadede: “…Karadeniz teşkilatından sorumlu Metin Gündoğdu Trabzon’da basın açıklaması yapmak için geldiği akşam bana, Mustafa Öztürk’ün Ankara’da birilerine “Bu Hrant işini biz yapacaktık, ama başkasına verdik, onlar da eline yüzüne bulaştırdı” demiş dedi. Ben de akabindeki günlerden birinde okul kantininde Mustafa Öztürk’ü gördüm ve dışarıya çağırdım. “Bu cinayetle alakan var mı?” diye sordum. O da bana “yok” diye cevap verdi, ben de ona “Bu Hrant Dink işini biz yapacaktık ama başkasına verdik, onlarda yüzlerine bulaştırdı” cümlesini sordum. Mustafa Öztürk utanarak başını yere eğdi, “ya dedik öyle bir şey ama öylesine söyledim, tabi ki yok öyle bir şey” dedi, ben de ağzını açarken dikkatli olması konusunda teklinde bulundum vedalaşarak ayrıldık” demiştir.

BBP RAPORUNUN MUMU ÜÇ GÜNDE SÖNDÜ

Dink Cinayeti’yle BBP arasında bağ kurulması karşısında tepki gösteren parti, üç kişilik bir komisyon kurarak bir rapor hazırladı. Rapor kamuoyuna 23 Şubat 2007 günü açıklandı. Raporda Erhan Tuncel’in parti kaydının olmadığı, Yasin Hayal’in BBP üyeliğinden 30 Kasım 2006 tarihinde çıkarıldığı bilgileri yer aldı. BBP İl Başkanı Yaşar Cihan’ın Hayal’in ailesine verdiği 1000 YTL konusundaki tespit ise şuydu:

“Başkanımız, çevresinde gönlü zengin, cömert bir şahıs olarak tanınmaktadır.”

Ayrıca Erhan Tuncel ile Muhsin Yazıcıoğlu’nu aynı karede gösteren fotoğraf konusunda ise rapordaki açıklama şöyleydi:

Genel Başkanımızın Trabzon ziyaretinde çekilen resimlerde Erhan Tuncel’in özellikle yer aldığı, daha sonra ortaya çıkan bağlantıları da göz önüne alındığında, bilinçli olarak partililerimiz arasına girmek için yönlendirildiği kanaati hasıl olmuştur.

23 Şubat 2007 günü BBP Genel Başkanı Muhsin Yazıcıoğlu’nun da katıldığı basın toplantısıyla açıklanan ve Yasin Hayal’in cinayetten aylar önce BBP’den uzaklaştırıldığını yazan rapor, dört gün sonra en büyük yarasını alacaktı.

Dink Cinayeti davası sanıklarından biri olan Mustafa Öztürk ile Fatih Aykaç arasında yapılan 27.02.2007 tarihli telefon görüşmesinde Mustafa Öztürk şunları söyledi:

“…Şimdi Yasin Hayal’i inkar edebilir misin, inkar edemesin, Yasin Hayal olay olduktan sonra partiden üyeliği çıkarıldı” demiş Fatih Aykaç da bu beyana yanıt olarak: “Evet, Bence Muhsin Başkan biraz yanlış yaptı bu konuda tabi bizim eleştirmek belki haddimiz değil ama, yani şöyle bi şey var, bir Fenerbahçeli cinayet işlediğinde, Fenerbahçe başkanı nasıl sorumlu tutulamazsa Fenerbahçe kulübü, değil mi, belki takımla partiyi birleştirmiyorum ama kaba taslak bakarsan aynı olaydır, bizim Türkiye çapında dörtyüz elli bin oyumuz var, Büyük Birlik Partisi olarak dörtyüz elli bin kişi ya beş parmağın beşi bir olmaz, dörtyüz elli bin kişi arasında tabi ki yanlış yapan olur, cinayet işleyen olur, bunlara tabi ki Büyük Birlik Partisi sahip çıkmaz yani, Muhsin Yazıcıoğlu’nu da bağlamaz bu işler, Muhsin başkan çıkacaktı evet bizim partimizin üyesidir, gençlik hareketimizde görev almıştır, ama yanlış yapmıştır, bitti bunu söyleyecekti, herkes anlayacağını anlardı yani” demiştir.

Yazıcıoğlu, bugün (28.12.2008) bile partisinin bir komplo ile karşı karşıya kaldığını iddia ediyor.

Bunlar, daha başka nerede yaptılar? Trabzon’da yaptılar. Muhbir yetiştirdiler, arkama koyup fotoğraf çektirdiler. Sonra Hrant Dink Cinayeti’ne bunları bulaştırdılar. Ondan sonra da Büyük Birlik Partisi’ni bu cinayetin içine çekmeye çalıştılar.

BABA HAYAL: SAVCILAR BENİ UYARDI

Ama Yasin Hayal’in babası komplo teorilerinden değil, yaşadıklarından bahsediyordu.

İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nde 13 Ekim 2008 tarihli duruşmada tanık olarak ifade veren Bahattin Hayal, şunları anlatıyordu:

“Ben McDonald’s’tan başlayayım isterseniz. McDonald’s olayı olduğu zaman iki gün geçmişti. İşten eve geliyordum. Evimin önünde polisleri sivil insanların daha sonra Terörle Mücadele Şubesi Polisleri olduğunu öğrendim. Yasin’i aradıklarını söylediler. McDonald’s olayından dolayı ve o zaman Ramazan akşamıydı.

İftarı ettik beni alıp gittiler bizim hanımla beraber Terörle Mücadele’ye. Beni tek başıma Yahya Öztürk’ün (Terörle Mücadele Şubesi Müdürü) odasına aldılar. Bana Yahya Öztürk “Yasin ve Yasin gibilere bu ülkenin ihtiyacı olduğunu, bayrağın yere düştüğünü, bu bayrağı Yasin ve Yasin gibilerin kaldıracağını” söyledi.

Bir şey ifade etmiyordu benim için ta ki, bu olay olduğu zaman Hrant Dink olayı olduğu zaman Samsun’da düşen bayrak yerden kalkmıştır. Bu benim üç senelik hafızamda kurcalandı, ben de Trabzon Cumhuriyet Savcılığı’na avukat Fatih Çakır ile başvurdum. Böyle bir şey yaşadığımı bunu anlatabileceğimi söyledim.

Bana dosyan İstanbul’a gitti dediler. Biz de evimize gittik aradan iki ay geçti Mart 2007 olacak çağırdılar beni Terörle Mücadele’den çağırdılar. Ve beni Savcıya ifade vermem için götürdüler. Savcı Fatih Genç, “bunları anlattığım zaman senin başına sıkıntı olur. Yahya Öztürk hakkında bunları söylediğin zaman senin başına sıkıntı olur, niye anlatıyorsun” dedi. Bende dedim ki, “ikiye iki yaşadığım olay” “Sana o günlerde bir şey ifade etmedi mi o konuşma?” dedi. “Hayır, Samsun’da bu bayrak yerden kalkmıştır denilene kadar, gazetelerin yazısında, gazetelerde bu yazısının çıkmasında, ben de onu söyleyeceğim” dedim.

“Başına iş açar” dedi. “Sen Savcısın diye geldim seninle paylaşıyorum” dedim.

“Eee, sen babamın oğlu değilsin, Yahya Öztürk’te” dedi ve ifademi bitirdim gittim.

Aradan bir-iki ay geçti tekrar Terörle Mücadele’ye çağrıldım. Bu sefer Fatih Genç değil Ali Can isminde bir savcı bana Mart 2007’de verdiğim bu ifadenin devam ettiğini ve ifadeni tekrar ediyor musun, bu ifadeni geri alıyor musun” dedi.

Ben de “niye geri alacağım böyle bir şey yaşadım.”dedim.

“Şikâyetçi misin?” diye sordu, “değilim ancak böyle bir olay yaşadım bunun irdelenmesini istiyorum” dedim.

Soru: Yahya Müdür size bu biraz evvel sizin anlattıklarınızı söyledikten sonra işte Kuran çıkartmış işte telefonunda bir resim göstermiş nedir bu resim?

B.H.: “İşte biz bu Kuran’a göre hareket ediyoruz, bizim kanunumuz budur” dedi. Telefon çıkarttı. Muhsin Yazıcıoğlu’nun resmini gösterdi, neden gösterdiğini bilmiyorum” dedi.

Soru: Kuran’ı Kerim’i bu telefondaki Muhsin Yazıcıoğlu’nun resimlerini göstermezden evvel size Yasin ile ilgili bir şey mi söyledi?”

B.H: “Yasin evvel Allah çıkar” dedi. İlk girdiğimde ona “Yasin öldü” dedim. “Yasin’i kaybettik” dedim.

“Böyle bir McDonald’s bombaladı bizim için” dedi. Yasin ölmedi, Yasin bundan sonra yaşayacak, Yasin ve Yasin gibilere bu ülkenin ihtiyacı var, yere bir bayrak düşmüştü, bu bayrağı Yasin ve Yasin gibiler kaldıracak, işte o şeyde devamında böyle gösterdi.

“…Biz Yasin Hayal için öyle rapor hazırlarız, kısa zamanda çıkar” dedi.

Aynı duruşmada davanın sanıkları arasına katılan Osman Hayal’de vardı. Verdiği ifadelerde cinayet günü İstanbul’da mı, Trabzon’da mı olduğunu net olarak hatırlamadığını söyleyen, Trabzon’a uçakla mı otobüsle mi gittiği hakkında net bilgi veremeyen Hayal, bu kez tanık olarak katıldığı duruşmada da tuhaf bir konuşma yaptı.

Soru: Bu cinayetin işleneceğini Emniyet biliyordu bir önlem almadılar dedin, nereden bu kanıya vardın?

Osman Hayal: Erhan Tuncel vasıtasıyla. Erhan Tuncel’e muhbirlik görevi veren kimse bence azmettiricilerden birisi de odur.

Soru: Emniyet bunu biliyordu dedin, ne zaman sahip odun bu bilgiye?

Osman Hayal: Olaylardan sonra yani ne bileyim ben artık.

6. Bölüm

SUSURLUK MÜFETTİŞLERİ

İKİNCİ MUHBİRE ULAŞTI

SUSURLUK MÜFETTİŞLERİNDEN

DERİN ARAŞTIRMA

Dink Cinayeti’yle ilgili geniş kapsamlı soruşturmayı Başbakanlık Teftiş Kurulu Başmüfettişleri Mehmet Akın ve Ayşegül Genç ile Müfettiş Tuğçe Tümer yaptı.

Hem sanıklar hem de Türkiye’nin dört bir tarafında görev yapan kamu görevlileri ile yapılan görüşmeleri, tüm dosya ve belgeleri tek tek inceleyen müfettişler, Dink Cinayeti’nde ihmalin tam olarak ortaya çıkarılması için yasal mevzuatı etraflıca incelediler.

Bugüne kadar göz ardı edilen birçok noktaya baktılar. Bunu yapacak önemli bir tecrübeye de sahiptiler.

Çünkü Dink Cinayeti’yle ilgili en derin araştırmayı yapan Başmüfettiş Mehmet Akın ile Ayşegül Genç, Kutlu Savaş başkanlığında hazırlanan “Susurluk Raporunu” hazırlayan isimlerdi.

Cinayetin ardından ortaya çıkan bulgular, eylemin yalnızca İstanbul’un ve yalnızca polisin ihmaliyle gerçekleşmeyecek kadar büyük olduğunu göstermişti.

Hrant Dink’in eşi Rakel Dink, 25 Nisan 2007 tarihinde Başbakan Erdoğan’a yolladığı dilekçede şunları söylüyordu:

“Hrant Dink’in öldürülmesinin üzerinden üç ay geçmesine rağmen adalet yavaş ilerliyor, katili yakalamakla görevli devletin polisi ve jandarmasının cinayetin tetikçisiyle poster havasında hatıra fotoğrafı çekmek için birbirleriyle yarışıyor.

Bu olaylara bakıldığında Emniyet’in yanında Jandarma MİT ve bir siyasi partiyle (BBP) ona bağlı gençlik örgütünün (Alperen Ocakları) soruşturmaya dahil edilmesi gerekirdi. Hrant Dink son iki yazısında neden ve kimler tarafından hedef seçildiğini anlatıyordu.

İstanbul Vali Yardımcısı Erkan Güngör’ün odasında iki kişi tarafından uyarıldı. Azmetiricilerden Erhan Tuncel’in polisten maaş alan bir Yardımcı İstihbarat Elemanı olduğu ortaya çıktı. Ayrıca MİT ve Jandarmayla da bu tür bir ilişkisinin olduğu iddiaları bulunuyor. İstanbul’daki soruşturmalarda Erhan Tuncel cinayet planı hakkında ayrıtılı bilgiler verdi ve cinayeti işleyenlerin telefon dileme kayıtlarının Ankara’nın bilgisi dahilinde olduğunu söyledi. Ancak buna rağmen Hrant Dink’i korumak için İstanbul ve Trabzon’da olduğu gibi Ankara’da da hiçbir önlem alınmadı. Bu nedenle Ankara’da da bir soruşturma açılarak sorumluların bulunması gerekmektedir.”

Bu mektubun ardından Başbakanlık Teftiş Kurulu ekibi 1.5 yıl sürecek araştırmaya başladı.

Müfettişler Dink Cinayeti sanıkları Erhan Tuncel, Yasin Hayal, Ogün Samast ve Tuncay Uzundal’ın da aralarında bulunduğu 30’u kamu görevlisi toplam 46 kişiyle görüşme yaparak bugüne kadar hazırlanmış en uzun araştırmayı gerçekleştirdiler. Bunun için Ankara, Trabzon, Samsun, İstanbul’da Valilik, Jandarma ve polis teşkilatlarından görevliler yanında Ankara’da MİT merkezi ile İstanbul ve Trabzon Bölge Başkanlıklarında da incelemelerde bulundular.

Müfettişler, uzun saatler boyunca Yasin Hayal, Erhan Tuncel, Engin Yılmaz gibi isimlerin sorgulamalarından yeni detapylar ortaya çıkardılar.

Örneğin Yasin Hayal’in Dink’i öldürmesi için yönlendirdiği isimlerden birisi olan ve davanın sanıklarından Engin Yılmaz, 13 Mart 2008 tarihinde verdiği ifadede, Yasin Hayal’in 2004 yılındaki McDonald’s’a bomba attığı gün saklandığı inşaattan üç polis tarafından alındığını iddia etti. Bilindiği gibi Yasin Hayal, Trabzon’da değil, İstanbul’da Hasan Özçiçek isimli bir tanıdığının evinde yakalanmıştı. Yılmaz o günü şöyle anlatıyor:

“2004 yılında McDonald’s bombalamasından önce, Yasin benim en yakın arkadaşımdı, Erhan doğum günü düzenleyeceği bilgisini alıyor 10 gün öncesinden, Ramazan’da nasıl böyle bir parti düzenlenir diye, Erhan ile birlikte beraber McDonald’s’a bomba koymaya karar veriyorlar. Hatta bombayı Erhan yaptı. Yasin’den de duydum. Kendim de biliyorum. Erhan’in bir zippo çakmağından büyük bir alanda etki yaratacak bir bomba yapacak beyni vardır. Ama Erhan hep arka planda kalırdı. Yasin de Erhan’ın arka planda kalmasına razı olurdu. Yani Erhan’ı koruyordu. Bu anlattıklarım, hem Yasin’in anlattıkları hem de Yasin, Erhan ve ben üçümüz otururken duyduklarım gördüklerimdir.

McDonald’s olayından sonra Yasin Pelitli’de bir inşaatta saklandı. Biz de arkadaşları olarak yanındaydık. Yasin, Trabzon’dan hiç ayrılmadı. Erhan şehir dışına çıktı diye biliyorum. Erhan Yasin’e telefon edip, gelip alacaklarını söyledi. Erhan Yasin’i aradığında ben yanındaydım. İnşaatta Pelitlispor’da futbol oynayan Gökhan, Marangoz Mehmet ve mahallenin diğer gençleri vardı. Hemen ogün patlamanın olduğu akşamüstü beyaz arkası kesik panther, doblo gibi bir araçla sivil polisler geldi. Biri kır saçlı üç kişilerdi. Yasin’i aldılar. İnşaat Pelitli’de polis okulunun hemen arkasındaydı. Biz gelenleri polis olarak değerlendirdik…”

TUNCEL: İSTİHBARAT ELEMANI OLMAMA

KARAR VERİLDİ

Erhan Tuncel ise ilginç sözlerine bir yenisini ekledi. McDonald’s bombalaması eyleminden 20 gün sonra Emniyet İstihbaratı’na muhbir olarak alındığına dikkat çeken müfettişlere Tuncel’in şu sözüne yer vediler:

“Bana Yardımcı İstihbarat Elemanı olmam teklif edilmedi. Bir nevi karar verildi.”

Müfettişler Erhan Tuncel’in verdiği bilgilere dayanılarak hazırlanan 13.10.2005 tarihli F4 raporunda Yasin Hayal’in “Bir daha eylem yaparsam İstanbul’da yaparım” dediğini yazarken, Trabzon Emniyet Müdürlüğü tarafından Erhan Tuncel’in verdiği bilgilere dayanılarak 11 tane F4 Haber raporu hazırlandığı belirtilirken 23.11.2006 tarihinde “yalan söylediği ve sık sık para talebinde bulunduğu” gerekçesiyle Yardımcı İstihbarat Elemanlığı’ndan çıkarıldığı konusunu da araştırdılar.

Yaptıkları incelemede, Erhan Tuncel ile ilgili hazırlanan hiçbir raporda yalan söylediği veya sık sık para talebinde bulunduğuna ilişkin kayıt yoktu. Müfettişler tam aksine, “bir şeye ihtiyacın var mı?” dediklerinde Tuncel, herhangi bir talebinin olmadığını söylemiş, polisler de bunu raporlarına geçirmişlerdi.

Başbakanlık Müfettişleri de raporda, Tuncel’in elemalıktan çıkarılması gerekçelerinin kayıtlarla örtüşmediğine dikkat çekti. Tuncel’in kayıtlara geçmeyen bir başka nedenden dolayı 23.11.2006 tarhinde kayıtlardan düşümünün yapılmış olabileceğini yazdılar.

Ayrıca hep inkar edilen bir olaya da yer verdiler. Raporda, Erhan Tuncel’in, Başbakanlık Teftiş Kurulu müfettişlerine verdiği 10 Nisan 2008 tarihli ifadesinde Hrant Dink’e ait fotoğrafları Emniyet görevlilerine teslim ettiğini, Zeynel Abidin Yavuz’u deşifre ettiğini ve Ogün Samast’ı tanımlayan bilgileri Emniyet görevlilerine verdiğine yönelik ifadelerini kayda geçirdiler.

SİLAH KONUSU TAM BİR MUAMMA

Hrant Dink Cinayeti’nde kullanılan silah el yapımıydı. Ancak kim tarafından üretildiği Yasin Hayal’in bu silahi nereden bulduğu bir türlü netlik kazanmadı.

Başbakanlık Teftiş Kurulu raporunda bu konu üzerinde de duruldu.

Ogün Samast 20 Ocak 2007 günü yakalandığı Samsun’da Emniyete verdiği ilk ifadede, silahı “Daha önceki tarihlerde vefat etmiş olan bir arkadaşımdan almış olduğum tabancamı yanıma alarak olay gününden iki gün önce İstanbul’a gittim” demişti.

Hemen ertesi gün İstanbul Emniyeti’nde verdiği ifadede ise silahı Yasin Hayal’in verdiğini, eylemi de onun planladığını söyledi. Yasin Hayal’de daha önce olduğu gibi Başbakanlık Müfetişlerine şöyle demişti:

Ben eylemde kendi silahımın kulanılmasını istemiyordum. Ömer (Pulatoğlu) diye bir arkadaşımdan 2005 sonu ya da 2006’nın ilk dönemlerinde temin ettiğim bir silah ve mermilerim vardı. Erhan o zaman ‘silah alalım’ dedim. Ben de ‘tamam alalım’ dedim. Bir miktar ben bir miktar Erhan para ayarladık. Ben Coşkun İğci’nin yanına gittim. 300 YTL verdim. ‘Bana silah bul’ dedim. ‘Silah atsın ad ne olursa olsun’ dedi. Bu arada Coşkun’a soruyorum hiç ses çıkmıyor. Sonra Coşkun aradı ‘ben bulamam’ dedi, parayı bana geri verdi. Biz sonuçta silah bulamayınca benim silahı kullanmaya karar verdik... Olayda benim Ömer’den temin ettiğim silah ve mermiler kullanılmıştır.

Yani Dink’i öldüren silahı ve mermileri cinayetten bir yıl önce deniz kazasında ölen arkadaşı Ömer Pulatoğlu’ndan aldığını iddia ediyordu.

Müfettişler Ömer Pulatoğlu’nun babası Sebahattin Pulatoğlu ile de görüştü. Sabahattin bey, “Oğlunun 26 Haziran 2006 günü vefat ettiğini, hiç sihalı olmadığı gibi Yasin Hayal ile oğlunun arkadaş dahi olmadığını” söyledi.

Yani ya baba oğlunun silahı olduğunu bilmiyor ya da Yasin Hayal yalan söylüyordu.

Yasin Hayal’in McDonald’s bombalamasından sonra kaçtığı İstanbul’da evinde saklandığı Hasan Özçiçek ile tam da Coşkun İğci’ye silah bulması için para verdiği Temmuz ayında yaptığı bir telefon konuşması Hayal’in ifadesinden şüphe duymayı gerektiriyor.

Hasan Özçiçek 0538 978 96 69 nolu telefonundan 26 Temmuz 2006 günü saat 21.45’de Yasin Hayal’in kullandığı 0538 719 31 81 nolu telefonu aradı. Aralarında şu konuşma geçti:

…

Hasan Özçiçek: Hee bana bak.

Yasin Hayal: Efendim abi.

Özçiçek: Benim sana bir işim düştü onu halledeceğsin

Hayal: Dinliyorum abi

Özçiçek: Halledebilirsin, yarın ben eşya çıkantacağım ya evden..

Hayal: Evet abi.

Özçiçek: Düğün işi hazırlığı varya.

Hayal: Evet.

Özçiçek: Bana şey lazım büyük.

Hayal: Büyük.

Özçiçek: Ha mermim varda şeyim yok atacaz ya düğünde

Hayal: Heee

Özçiçek: He birkaç saatliğine bir bakta ben seni ararım tamam mı?

Hayal: Abi onu ben birisine başka birisinde ya ben yani verip vermeyeceği de kesin değil, ben bi konuşurum onunla ben ortağım onunla anlatabiliyom mu?

Özçiçek: Ya bir iki saatliğine lazım abisi bana, ama çok acil halletmem lazım, onu sen halledersin.

Hayal: Abii onu dedin, bana da yani onu başkasına bul abi ya sakat ya

Özçiçek: Niye?

Hayal: O sakat ne bilim hiç kurcalamak istemiyorum, a zaten adam şimdi vermiyii gibi bir şey bana akrabam.

Özçiçek: Haa başka bulamaz mısın büyük düşün bakayım.

Hayal: Tamam ben a şimdi bir arkadaş var yani onunla konuşayım o ayarlar sana.

Özçiçek: Tamam iyi ayarlada ben sana uğrayacağım bugün tamam mı?

Hayal: Tamam abi tamam.

Özçiçek: İyi hadi görüşürüz ben sana uğrar senlen paslaşırım.

Hayal: Tamam abi görüşürüz abi.”

Dink Cinayeti dosyasında yer alan bu telefon konuşmasından, 15 Şubat 2006 tarihli Trabzon İstahbarat Şubesi’nin Ankara İstihbarat Dairesi Başkanlığı’na gönderdiği F4 Haber Formunda “Ne pahasına olursa olsun Hrant Dink’i öldüreceği” bilgisi yer alan Yasin Hayal’in her an silah bulabileceği sonucu çıkıyor. Ayrıca bu konuşma polisin dinlediği telefonda gerçekleşiyor. Konuşan iki kişi ise sıradan değil. Daha önce belirtildiği gibi Hasan Özçiçek, Hayal McDonald’s’a bomba attıktan sonra İstanbul’daki evinde saklandığı kişi. Diğeri de Yasin Hayal.

Bu bir tarafa, Hasan Özçiçek, gideceği bir düğünde havaya ateş etmek için bir-iki saatliğine tabancaya ihtiyacı olduğunu Yasin Hayal’e söylüyor. Verdiği ifadelerde 2006 yılı başında Ömer Pulatoğlu isimli bir arkadaşından tabanca ve mermi aldığını söylemesine rağmen, Özçiçek’e silahı olmadığını, bir akrabasından istediğini onunda halletmediğini söylüyor. Ya soruşturma yapan polislere ve müfettişlere ve telefonda konuştuğu Özçiçek’e yalan söylüyor ya da telefon görüşmesinin yaptığı 2006 Temmuzu’nda gerçekten bir silahı yok.

Ama insan yine de “Her ne olursa olsun, polisin, dinlediği bu telefon konuşmasından sonra Hayal’in bir akrabası aracılığıyla silah bulmaya çalıştığını, hatta ortk olduğu birisinde silah olduğunu söylemesinden sonra önlem alması gerekmez miydi?” diye düşünmeden edemiyor.

Müfettişlerin el yapımı silahın kim tarafından üretildiğine dair teknik incelemelere rağmen “silah konusu” tam bir muamma olarak kaldı.

HAYAL’İN İLİŞKİLİ OLDUĞU

DİĞER İSTİHBARATÇI

Son derece titiz hazırlanmasına rağmen araştırma, karanlığı aydınlatacağına, aydınlatılması gereken yeni karanlık noktalar ortaya çıkardı. Bunlardan biri de Yasin Hayal’in McDonald’s’a bombalaması sırasında kullandığı gizli telefon hattıydı.

Yasin Hayal 2004 yılında McDonalds’a bomba attığında “0537 506 55 41” nolu telefonu kullanıyordu.

Bu telefon Esat Yorulmaz adına kayıtlıydı. İlginiç bir tesadüf olsa gerek Yorulmaz da 2007 yılında bir tarafik kazasında ölmüştü.

Hayal, bu hatla 24 Ekim 2004 günü saat 13.30’da Trabzon McDonald’s’a bombayı attıktan hemen sonra saat 14.17’de Almanya’yı, 14.18’de Amerika, 14.33’da Almanya ve 19.58’de de İsviçre’yi aramıştı.

Yapılan istihbarat çalışmasına göre, daha önce Emniyet’in saptayamadığı ancak, Teftiş Kurulu Müfettişlerinin ortaya çıkardığına göre, Hayal gizli hatla 53 yurtdışı görüşmesi yaptı. Hayal’in telefon bağlantıları Almanya başta olmak üzere, Hollanda, İsviçre, Rusya, Kıbrıs ve hatta ABD’ye kadar uzanıyordu.

Yasin Hayal’in bu telefonla irtibat kurduğu kişiler arasında, İstanbul’da evinde saklandığı Hüseyin Özçiçek de vardı. Ancak bir isim daha Müfettişlerin ilgisini çekti. O isim Sinan Raşitoğlu idi. Müfettişler Sinan Raşitoğlu’nun tıpkı Erhan Tuncel gibi Trabzon Emniyet Müdürlüğü İstihbarat Şube Müdürlüğü’nün Yardımcı İstihbarat Elemanları’ndan birisiydi.

Bu Yasin Hayal’in her eyleminin etrafında Trabzon Emniyet’ine bağlı bir istihbarat elemanı olduğu gerçeğini ortaya çıkarmış oluyordu.

Yasin Hayal’in kullandığı telefon hattı ile ilgili olarak inceleme talepleri ise Ankara ve İstanbul Cumhuriyet Savcılığı tarafından reddedildi. Adalet Bakanlığı da “Biz yargıya müdahale edemeyiz” diyerek kurulun gizli hatla ilgili inceleme isteğini geri çevirdi.

Görüşme ayrıntılarına yargı engeli nedeniyle ulaşamayan Başbakanlık Müfettişleri, Hayal’in kullandığı hattın sahibinin peşine düştü.

Hat, Burdur-Yeşilova nüfusuna kayıtlı, 1979 doğumlu Esat Yorulmaz’a aitti. Üstelik Yorulmaz’a ait tek hat Hayal’in kullandığı numara da değildi. Esat Yorulmaz üzerine kayıtlı çok sayıda cep telefonu hattı da ortaya çıkarıldı.

Müfettişler, ikamet adresi Denizli olarak gözüken Esat Yorulmaz’a ulaşarak hatla ilgili detaylı bilgi almak istedi. Ama olmadı.

Çünkü Esat Yorulmaz’ın Dink suikastinden yaklaşık 7 ay sonra trafik kazası geçirdiği ve kaldırıldığı hastanede bir gün sonra hayatını kaybettiği ortaya çıktı.

Müfettişlerin telefon bilgileri üzerinden şüpheli bulduğu şeylerden birisi de Erhan Tuncel’in telefon kayıtlarıyla ilgili olanıydı.

Müfettişler, İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi’ne gönderilen Erhan Tuncel’in 0555 674 66 23 nolu telefon ile Trabzon İstihbarat Şubesi’nin kullandığı Dilek Bedir adına kayıtlı telefon arasında geçen konuşmaların tapesi ve dinleme kaydının, konuşmaların tamamını içermediği izlenenimini bırakacak şekilde kesildiğini belirlediler.

Yani Tuncel ile bağlı olduğu İstihbarat Şubesi telefonu arasındaki konuşma kayıtları kesilmiş ve mahkemeye gönderilmemişti.

Ses kayıtları dinlendiğinde 19 saniye olarak görünen bir konuşmanın, İstanbul Terörle Mücadele Şubesi’ndeki kayıtlara göre gerçekte 1 dakika 14 saniye olduğunu belirleyerek tutanağa bağlayan müfettişler, İstanbul Cumhuriyet Savcılığı’nın izin vermesinden dolayı bu konunun aydınlığa kavuşturulamadığını yazmak zorunda kaldılar.

Müfettişler Esat Yorulmaz adına kayıtlı ve fakat Yasin Hayal tarafından kullanıldığı İstanbul Emniyet Müdürlüğü tarafından tespit edilen, Sinan Raşitoğlu ve Osman Hayal ile çok yoğun irtibatı bulunan 0537 506 55 41 nolu telefon numarasıyla ilgili irtibat bilgilerinin McDonald’s bombalaması sırasında ve sonrasında Trabzon Emniyeti tarafından irdelenmemesi nedeniyle, Trabzon Emniyeti hakkında İçişleri Müfettişlerince inceleme yapılması istedi.

BAŞBAKAN, AKYÜREK VE YILMAZER

HAKKINDAKİ İNCELEMEYE “OLUR” DEDİ

“Trabzon İstihbarat Şubesi’nin 17.02.2006 tarihli yazısı üzerine planlı operasyon ihtimaline yönelik değerlendirmelerin yapılarak, istihbarat şubeleri arasındaki koordinasyonun sağlanması ve sürecin takibinin yapılması ile Hrant Dink’e yönelik koruma önlemlerinin alınması konusunda elinde yeterli bilgi mevcut olmasına rağmen (özellikle Yardımcı İstihbarat Elemanı Erhan Tuncel’in görevine son verilmesinin ardından) Hedef Şahıslar Programı ile ilgili Tamim’e göre gerekli değerlendirmeleri ve buna bağlı koruma tedbiri alınmaması nedenleriyle, görevlerini gereği gibi yapmadıkları değerlendirilen İstihbarat Dairesi Başkanlığı C Şube Müdürü Ali Fuat Yılmazer, aynı dönem ilgili Merkez Haber Alma Daire Başkan Yardımcıları ile Trabzon Emniyet Müdürlüğü yaptığı dönemden İstihbarat Daire Başkanı olarak görev yaptığı döneme kadar geçen sürecin başından sonuna kadar tüm aşamalarından haberdar olan ve gerekli değerlendirmeleri yapabilme yetkisine sahip olduğu görülmekle, görevini ihmal ettiği değerlendirilen İstihbarat Daire Başkanı Ramazan Akyürek ve tespit edilecek diğer görevliler hakkında görevi ihmal nedeniyle Devlet Memurlarının Yargılanması hakkındaki kanun olan 4483 sayılı yasa hükümlerine göre ön önceleme yapılmasının uygun olcağı kanatine varılmıştır.”

Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ın 2 Aralık 2008 tarihli oluruyla kesinlik kazanan rapor nedeniyle özellikle Ankara ile Trabzon’da polis ve jandarma yetkilileri hakkında yapılacak inceleme çok önemli sonuçlar ortaya çıkaracaktır. Elbette Dink davasının Türkiye’nin yüzkarası olarak kalması istenmiyorsa.

Elbette bu inceleme yapılacak ya da yapılmayacak ise tamamen İçişleri Bakanı’nın tavrına bağlı. Yapılırsa incelemenin tarafsız müfettişler eliyle gerçekleştirilmesi de tüm şüphelerin dağılması için çok önemli bir gösterge olacaktır.

İSTİHBARATIN ELEKTRONİK ORTAMDAKİ

BİLGİLERİ SAĞLIKLI DEĞİL

Raporda ilginç bir ayrıntı da yer alıyor. Başbakanlık Teftiş Kurulu Başkanlığı, raporun haklarında inceleme yapılması istenen Akyürek ve Yılmazer ile ilgili bölümüne küçük bir itirazda bulundu. Başkanlık, müfettişlerin yazdığı yazı Trabzon’dan İstihbarat Daire Başkanlığı’na geldiği tarihden itibaren hangi işlemlere tabi tutulduğunun belirlenmesini istedi. Ayrıca Hrant Dink ile igili başka illerden gelen yazılarla farklı bir muameleye tabi tutulup tutulmadığının belirlenmesini istedi.

Ancak müfettişler, cevap yazısında bu konuda çok şeyi bildiklerini ama raporlarına yazmadıklarını belirtiler. Özellikle, silsile yoluyla yazının hangi aşamalardan geçtiği konusuna ilişkn bilgilerin elektronik ortamda tutulduğunu ifade ederken, İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nda elektronik ortamda tutulan bu bilgilerin sağlıklı olmadığını şöyle dile getirdiler:

İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nın çalışma sisteminin deşifre edilmemesi amacıyla işleyiş raporlara yansıtılmamıştır. İşlemler elektronik ortamda gerçekleştiğinden, bu bilgilerin teknik açıdan sağlıklı olup olmadığının kesin olarak ortaya konulması mümkün değildir. Raporumuzda İstihbarat Daire Başkanlığı ile Merkez C Şube Müdürlüğü yapmış kişilerin (Ramazan Akyürek, Ali Fuat Yılmazer) isimleri belirtilerek, ön inceleme yapılması kanaatine varılmıştır. Ancak daha ayrıntılı bir inceleme sorumlulukları tespit edilecek diğer şahısların da ön inceleme kapsamına dahil edilmesi gerekmektedir.

Başbakanlık Müfettişleri, Teftiş Kurulu Başkanlığı’nın yeniden inceleme talebini yanıtlarken iki önemli mesaj verdiler.

Birincisi: “İstihbarat Dairesi’nin işleyişi hakkında bilgimiz var ama deşifre edilmemesi için bunu rapora almadık.”

İkincisi: “Bizi de kandırabilirler.”

İşte insanın aklına tam bu noktada Mülkiye Başmüfettişi Akif İkbal’in hazırladığı rapor geliyor.

Ne demişti İkbal: İstanbul Emniyeti’nin Dink Cinayeti’ndeki ihmalini araştıran Mülkiye Müfettişi Şükrü Yıldız, İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazam Akyürek imzalı 6 Mart 2007 tarihli yazı ile “yanıltılmıştır.”

Akyürek, Yıldız’a gönderdiği 6 Mart 2007 tarihli yazıda “Trabzon İstihbarat Şube Müdürlüğü’nün 17.02.2006 tarihli yazısında belirtilen Osman Hayal’in kullandığı 0538 719 31 81 nolu telefon hakkında 17.02.2006 tarihi ile cinayetin işlendiği 19.01.2007 tarihleri arasında İstanbul İstihbarat Şube Müdürlüğü tarafından herhangi bir teknik çalışmanın yapılmadığı ekteki log kayıtlarından anlaşılmaktadır” diyerek kesin bir hüküm belirtmişti.

Şükrü Yıldız’ın İstanbul Polisi’ni görevi ihmalle suçlayan bu raporu üzerine İstanbul Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah, İstanbul İstihbarat Şubesi’ne adeta baskın yapmış ve bir bilgisayara el koymuştu. İstanbul Üniversitesi’nde inceleme yapılan bilgisayarın hafızasında Osman Hayal’in telefonuna yönelik teknik inceleme sonucu, Dink öldükten sonra değil, zamanında yapıldığı ortaya çıkmıştı.

Bu konuyu inceleyen Mülkiye Başmüfettişi Akif İkbal, meslektaşı Şükrü Yıldız’ın, İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek tarafından yanıltıldığını raporlaştırmıştı.

7. Bölüm

“DİNK CİNAYETİ’NİN GERÇEĞİ

ERGENEKON’DAN ÇIKAR”

NEREDE ERGENEKON NEREDE ŞEMA

Hrant Dink Cinayeti’nden sonra Emniyet kaynaklarına yakın kişiler, Dink ailesinin bazı üyelerine ve Dink’in yakın arkadaşı bazı gazetecilere suikastı organize bir yapılanmanın gerçekleştirdiğine dair bilgiler verdi.

Hatta bir adım daha atıldı ve kaynağı tam olarak belirtilmese de bir şema ortaya çıktı.

Cinayetten birkaç gün sonra eldeki teknik imkânlarla, daha açık ifadeyle doğrudan ya da dolaylı telefon irtibatları tespit edilerek oluşturulan şema, önce bazı gazetecilere daha sonra Dink ailesi üyeleri ve avukatlarına ulaştı.

Şema’daki bazı isimler tanıdıktı. Ve saldırıya adı karışanların birbirleriyle ilişkileri oklarla gösteriliyordu. Şemada bugün Ergenekon adı verilen davada sanık olarak adı geçen Veli Küçük, Muzaffer Tekin, Kemal Kerinçsiz gibi isimler yer alıyordu. Trabzon Alperen Ocakları Başkanı Mustafa Öztürk ile Yasin Hayal arasında doğrudan bağlantı, Yasin Hayal ile Veli Küçük ve Kemal Kerinçsiz gibi isimler arasında da dolaylı ilişki olduğu görülüyordu.

Kamuoyunun bildiği gibi, Yasin Hayal’in avukatı Fuat Uğur da Ergenekon operasyonu kapsamında tutuklanmıştı.

Elbette ne şema ne de Fuat Uğur’un Ergenekon’dan gözaltına alınmış olması Dink Cinayeti’yle Ergenekon arasında bir bağ bir ilişki olduğunu göstermezdi.

İstihbarat tarafından hazırlandığı izlenimi veren şema Dink Cinayeti sanıkları ile daha sonra Ergenekon adı verilen davanın sanıklarını bir arada gösteriyordu.

Ergenekon soruşturması Dink Cinayeti’nden aylar sonra Haziran 2007’de Ümraniye’de bir evde bulunan el bombalarıyla başladı.

Bu operasyon sonrası, Dink Cinayeti’nin arkasında da Ergenekon Terör Örgüt bulunduğu dillendirilmeye başlandı.

Özellikle Dink Cinayeti’ni soruşturan polis kaynakları cinayeti Ergenekon yapılanmasının işlettiğini üstüne basa basa söylüyordu.

Hrant Dink’in arkadaşı olan gazeteciler de Dink Cinayeti’nde Ergenekon bağlantısına sürekli vurgu yaptılar.

Ergenekon İddianamesi açıklanmaya yakın zamanlarda Hrant Dink’in yakın arkadaşlarından gazeteci Ali Bayramoğlu, üst düzey bir Emniyet mensubunun kendisine, Dink’i Ergenekon’un öldürdüğünü söylediğini açıkladı.

Bayramoğlu 8 Temmuz 2008 tarihli Taraf gazetesinde şunları söyledi:

“Hrant benim yakın arkadaşım olduğu için üst düzey bir emniyet görevlisi benimle görüşmek istedi. Bana, ‘Hrant’ı Ergenekon örgütünün öldürüldüğünü biliyoruz. Ama ispat edemiyoruz. Elimizde criminal bir delilimiz yok’ dedi.

Soru: Size bunu ne zaman söyledi?

Ergenekon operasyonu başladıktan sonra söyledi. ‘Hrant Dink sizin dostunuzdu çok yakın arkadaşınızdı. Bilin ki Hrant Dink’in kanı yerde kalmadı. Ben size bir şey söyleyeyim. Hrant Dink’i bu yapı öldürdü’ dedi.”

Dink ailesinin avukatlarından Fethiye Çetin de çok umutluydu:

“Ergenekon Davası açıldığında dosyaları inceleyeceğiz ve gerekirse iki davayı birleştireceğiz ya da Ergenekon Davasına biz de dahil olacağız. Bu iki dava mutlaka birbirine değecek.

Çünkü Dink Cinayeti Ergenekon çetesiyle bağlantılı. Ergenekoncuların Dink Cinayeti’nin hazırlık sürecinde çok büyük rolü var. Ayrıca cinayetle ilgili bazı telefon görüşmeleri de söz konusu.

Mesela Ergenekon soruşturmasının şüphelileri Vehbi Şanlı’yla Nejat Mete arasındaki telefon görüşmesinde, “Bizim çocuklar mı yaptı” diye soruluyor. Karşıdaki de “Evet, ellerine sağlık” diyor. Ergenekon Davası’yla Hrant Dink Cinayeti arasında çok büyük bağlantılar var. İki Jandarma astsubayın ifadelerinden hareket edersek, Ergenekon denilen yapının halen görevde olan Emniyet ve Jandarma kanadına ulaşabiliriz. Bu büyük fırsat. Dink Cinayeti’yle Ergenekon’un kalbine gidilebilir. [6]

Gazeteci Cengiz Çandar’da 8 Temmuz 2008 tarihli Referans gazetesindeki köşesinde kaleme aldığı “Hrant Dink-Ergenekon; Laubalilik-Ciddiyet” başlıklı yazısında “Avukat Çetin’in röportajındaki “Bu büyük bir fırsat. Dink Cinayeti’yle Ergenekon’un kalbine gidilebilir” sözüne atıfta bulunarak şunu söylüyordu:

“Gidilebilir mi? Belki gidilir.”

Herkes umutluydu. İddianame açıklanmadan bir gün öncesinde bile Danıştay saldırısıyla Dink Cinayeti’nin Ergenekon iddianamesinde yer aldığı gazetelerde yazılıyordu.

Ali Bayramoğlu, Fethiye Çetin ve Cengiz Çandar, bu sözleri sarfettiğinde henüz Ergenekon İddianamesi kamuoyuna açıklanmamıştı.

Bu sözlerden tam bir hafta sonra beklenen iddianame açıklandı.

Ergenekon Terör Örgütünün amacı ve eylemleri şöyle anlatıldı:

“Türkiye Cumhuriyeti Büyük Millet Meclisi ve hükümetini ortadan kaldırmak için Türk Silahlı Kuvvetleri içinde var olduğunu düşündükleri resmi hiyerarşiye uymayan bir grubun askeri müdahale yapması için tahrik etmek ve darbe için gerekli ortamı hazırlamaya yönelik faaliyetler olarak tarif ediliyordu.

ERGENEKON TERÖR ÖRGÜTÜ demokrasi tarihimizde kendi amaç ve çıkarlarına aykırı gördüğü tüm yönetimleri yok edip yerine kendi amaç ve çıkarlarına uygun yönetimleri işbaşına getirmeyi ilke edinmiştir. Özellikle genel seçimler sonrası meşru yollarla, halk iradesi ile yeniden tesis edilmiş Yasama ve Yürütme erklerini kullanmaya mezun siyasi yapılanmaları bir türlü içine sindirememiş ve demokratik yollarla bu siyasi yapılanma ile mücadele etmek yerine “suikast”, “dezenformasyon”, “hukuk dışı müdahalelere(darbe) uygun ortam hazırlama”, “halkı isyana, kanun ve kurallara uymamaya teşvik” gibi bir misyonla mücadelesine başlamıştır.

Ülkemizde son birkaç yılda meydana gelen benzer olaylara bakıldığında, Danıştay Saldırısı’ndan önce ve kısa bir süre sonra benzer olayların zincirleme bir şekilde devam ettiği ve hemen hemen birçok olayda ERGENEKON TERÖR ÖRGÜTÜ’nü işaret eden ciddi şüphelerin bulunduğu görülmüştür. Fakat örgütün temel prensibi olan gizlilik ve hücre yapılanması nedeniyle olayların birbirleri ile benzerlik gösterdikleri görülmüşse de yeterli delil elde edilmesi mümkün olmamıştır. Fakat eylemlerin amaç ve neticelerine bakıldığında aynı merkezden yönlendirildiği, ülkede kaos, anarşi, terör kargaşa, huzursuzluk çıkarmayı ve ülkemizi uluslararası arenada sıkıntıya sokmayı hedeflediği net olarak görülmektedir.”

İddianame Ergenekon örgütünün provakatif eylemlerini de şöyle sıralıyordu:

“1-RAHİP ANDREA SANTORA CİNAYETİ

5 Şubat 2006 günü Trabzon ilimizde Rahip Andrea SANTORO uğradığı silahlı saldırı sonucu hayatını kaybetmiştir. Olayın faili ise 16 yaşındaki Oğuzhan AKDİN isimli kişidir. Olayı kamuoyunda HAYALET silah olarak bilinen GLOCK marka tabanca ile gerçekleştirmiştir.

2-CUMHURİYET GAZETESİNİN BOMBALANMASI,

Dosyada mevcut delilerden Cumhuriyet gazetesine atılan bombaların ERGENEKON terör örgütünün talimatları sonucunda gerçekleştirildiği.

3-DANIŞTAY SALDIRISI

17 Mayıs 2006 günü Danıştay 2. Dairesi’ne yönelik gerçekleştirilen silahlı saldırı sonucu Danıştay üyesi Mustafa Yücel ÖZBİLGİN hayatını kaybetmiş ve 4 üye de yaralanmıştır. Olay faili Avukat Alparslan ARSLAN olaydan hemen sonra suçüstü yakalanmış ve ilk beyanlarında, bu menfur saldırıyı Dairenin verdiği Türban kararı nedeniyle gerçekleştirdiğini beyan etmiştir. Olayda kullandığı silah ise yine kamuoyunda hayalet silah olarak bilinen GLOCK marka silah olduğu görülmüştür.

Yapılan yargılama sonucu söz konusu eylemin her ne kadar türban nedeniyle gerçekleştirildiği kabul edilmişse de, Alparslan ARSLAN’ın babasının verdiği ifadeler, ERGENEKON TERÖR ÖRGÜTÜ soruşturmasında elde edilen deliller bu menfur eylemin bizzat ERGENEKON TERÖR ÖRGÜTÜ tarafından gerçekleştirildiğini göstermektedir.

4-HRANT DİNK CİNAYETİ

19 Ocak 2007 günü ilimizde Agos Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni, Ermeni asıllı Türk vatandaşı Hrant DİNK uğradığı saldırı sonucu hayatını kaybetmiş, bu olayın failinin de 17 yaşındaki Ogün SAMAST olduğu görülmüştür. Ogün SAMAST’ın beyanları doğrultusunda olayın azmettiricisi ve planlayıcısı olarak Yasin HAYAL ve Erhan TUNCEL ile birlikte bir kısım şahıslar daha yakalanmış, fakat bu soruşturmada da daha ileriye gidilememiştir.

Ogün SAMAST’ın tutuklu bulunduğu cezaevinde geceleri, kullanıldığını söyleyerek bağırıp çağırdığı ve diğer koğuşlarda bulunan tutukluları uyutmadığı da basından öğrenilen bilgiler arasındadır.

Yine maktul Hrant DİNK’in avukatı Erdal DOĞAN cinayetten hemen sonra yazılı ve görsel medyaya yapmış olduğu açıklamalarda Hrant DİNK’in ölmeden önce Veli KÜÇÜK tarafından tehdit edildiğini Veli KÜÇÜK’ün adamlarının Hrant DİNK’in davalarına sürekli geldiklerini belirtmiştir.

5-ZİRVE YAYINCILIK CİNAYETİ

18 Nisan 2007 günü Malatya ilimizdeki Zirve yayıncılığa yönelik menfur saldırı meydana gelmiş ve burada da 4 kişi hayatını kaybetmiştir. Bu olayın faillerinin de 19 ve 20 yaş grubundaki kişiler olduğu görülmüştür. Bu olayda da yakalanan şüpheliler ilk beyanlarında, öldürdükleri kişilerin Malatya ilinde misyonerlik faaliyetleri içersinde olduklarını, Müslümanlığı kötülediklerini, bu yüzden öldürdüklerini beyan etmişlerdir. Yine bu olayda da olayın azmettiricisi ve planlayıcılarının yakalanan kişilerden ibaret olduğu görülmüştür.

6-YÖK BAŞKANI PROF. DR. ERDOĞAN TEZİÇ’E

YÖNELİK SİLAHLI SALDIRI

25 Nisan 2007 günü Ankara ilinde Yüksek Öğretim Kurumu (YÖK) merkez binası önüne gelen bir şahıs tarafından silahla ateş edilmiş ve bu olayın, YÖK Başkanı Prof. Dr. Erdoğan TEZİÇ’e yönelik bir saldırı girişimi olduğu değerlendirilmiştir. Olayı gerçekleştirdiği tespit edilen şüphelisi Nurullah İLGÜN ve olayın azmettiricisi olarak Bülent ASKEROĞLU ile birlikte toplam (6) kişi yakalanmıştır. Yakalanan Nurullah İlgün’ün üzerinden, Kuvayı Milliye Derneği’ne ait bir kart bulunmuştur.

Bu olaylara baktığımızda hemen hemen her birisinin değişik amaçlar içerdiği, bir olayda laik-antilaik çatışması tetiklenmeye çalışıldığı, birtakım olaylarda da ülkemizi uluslar arası arenada sıkıntıya sokmaya çalışıldığı görülmüştür.

Fakat tüm eylemlere bir bütün olarak bakıldığında; söz konusu eylemlerle, bir an evvel ülkede iç çatışma, anarşi, terör ve kaos oluşturup askeri müdahale için gerekli ortamın hazırlanmasının amaçlandığı değerlendirilmektedir.”

İddianamede eylemlerden bir kısmının terör örgütü ile ilişkisi tespit edilemediği ancak, eylemlerin amacı, zamanı ve yapılış tarzı dikkate alındığında; eylemleri Ergenekon Terör Örgütü’nün yaptırdığına dair ciddi şüpheler oluştuğu vurgularken şu tespite yer veriliyordu:

“Ergenekon terör örgütü özellikle tetikçi kanadını hücreler şeklinde yapılandırdığı için ele geçirilen tetikçilerin çoğu zaman diğer hücrelerden hatta kendilerini azmettiren, yönlendiren şahıslardan bile haberleri olamamaktadır.”

Bu cümle Dink Cinayeti’nin işleniş biçimini tarif ediyor gibiydi.

DİNK CİNAYETİ ERGENEKON

İDDİANAMESİ’NDE NEDEN YOK

Orhan Dink de zaten ağabeyi Hrant’ın, yargılandığı davanın 2006 yılı Mayıs ayındaki duruşmasına katılan Veli Küçük’ün müdahil olmak isteğinden sonra hayatından endişe etmeye başladığını söylemişti:

Ağabeyim, ‘Küçük mahkemeye geldi huzurumuz kalmadı’ dedi. İşin artık tehlikeli boyuta vardığını söyledi. Küçük'ün ne demek olduğunu da biliriz, Kerinçsiz grubunun da.

Ağabeyim, ‘Adres gösteriliyorum’ diyordu. En ciddiye aldığı grup da Küçük’ün grubuydu. Küçük’ten doğrudan tehdit gelmiş değil. Bu kişilerin bu tür hatalar yapacağını düşünmek mümkün değil. Küçük’ten sonra kurşun gelebilirdi ve geldi.

Orhan Dink’in de açık açık isimlerini söylediği Veli Küçük ile Kemal Kerinçsiz bugün Ergenekon Davası sanığı olarak hapishanede.

Ancak Küçük ile Kerinçsiz’in neredeyse günlük konuşmalarına dahi yer veren Savcılar, Ergenekon iddianamesinde Hrant Dink Cinayeti’yle Ergenekon arasında bağlantıyı ortaya koyacak delillere ulaşamadılar.

Oysa Ergenekon İddianamesi’ni hazırlayan Savcılar, Rahip Santoro Cinayeti’nden 16 yaşındaki Oğuzhan Akdin’in, Hrant Dink’in öldürülmesinde 17 yaşındaki Ogün Samast’ın ve Zirve Yayınevi Katliamı’nda 20 yaşındaki Emre Günaydın’ın rol aldığı, yani bu üç saldırıda 16 ile 20 yaş aralığındaki gençlerin sürekli kullanılıyor olmasının dikkat çekici olduğuna vurgu yapmışlardı. Ayrıca Rahip Santoro ve Danıştay saldırılarında Glock marka silah kullanılması da dikkat çekiciydi. Bunlara rağmen Dink Cinayeti’yle ilgili bulgular şüpheden ileriye gidemedi.

14 Temmuz 2008 günü iddianame basına yansıdığında ilk sayfasındaki maktül bölümünde yalnızca Alpaslan Aslan isimli avukatın öldürdüğü Danıştay Hakimi Mustafa Yücel Özbilgin’in ismi yer alıyordu.

Ne maktül bölümünde Hrant Dink’in adı ne de mağdurlar bölümünde Dink ailesi fertlerini ismi vardı.

İşte bu durum karşısında “Hrant için adalet arıyorum” diyen herkesin üzerinde düşünmesi gereken soru şu:

Ergenekon İddinamesi’nde adı geçen birçok sanığın zamanında Dink’e karşı gösterilen tepkilerin odağında bulunması, sanıkların birbirleri arasında Dink Cinayeti’yle ilgili yorumları, elden ele dolaşan şema, polislerden istihbaratçılar tarafından verilen özel bilgilere rağmen, neden, neden Hrant Dink Cinayeti Ergenekon İddianamesi’nde yok?

Oysa Dink Cinayeti Ergenekon Davası’na dahil edilseydi, sanıklara Dink Cinayeti’yle ilgili sorular yöneltilebilseydi, Yasin Hayal, Erhan Tuncel gibi isimler, tüm bilgilerini, ilişkilerini anlatsa, akıllardaki şüpheler de ortadan kalkmaz mıydı?

Dink Cinayeti Ergenekon İddianamesi’ne girmiş olsa, Erhan Tuncel’in Yardımcı İstihbarat Elemanı yapılması öncesi ve sonrası dahil tüm ilişkileri yeniden sorgulansa, Sinan Raşitoğlu isimli Trabzon Emniyeti’nin Yardımcı İstihbarat Elemanı’nın McDonald’s bombacısı Yasin Hayal ile ilişkileri ortaya çıksa, Hayal’ın Trabzon’da sopayla Katolik bir rahibi dövmesi olayı aydınlatılsa, ardından 18 yaşından küçük birisinin zavallı Rahip Santoro’yu öldürmesi gibi olayların perde arkası ortaya çıkarılsa iyi olmaz mıydı?

Evet Dink Cinayeti, Ergenekon İddianamesi’nde (yargılama anlamında) yok ancak soruşturmayı yapan savcılara yardım eden 40 polis arasında ilginç bir isim vardı. O kişi “Yasin Hayal’in Zeynel Abidin Yavuz’u Dink’i vurmakla görevlendirdiğini söylediğinde, polis muhbiri Erhan Tuncel’e “Ne verdin lan kendi kafanda senaryo yapıyorsun, benim 25 yıllık deneyimim var yeme bizi” diyen ve Dink Cinayeti’nde ihmalle suçlanan polislerden birisi olan Trabzon İstihbarat Şube’den sorumlu Emniyet Amiri Ercan Demir’di. [7]

Şimdilik, Ergenekon İddianamesi kapsamında Dink Cinayeti’nin ele alınması imkânı görünmüyor.

Ancak soruşturmayı yürütenler şuna inanıyor:

“Hrant Dink Cinayeti’ni çözmemize elimizdeki kriminal bulgular yetmeyebilir. Ama biz, bu soruşturmayı 2006’da başlatsaydık Hrant Dink belki bugün sağ olacaktı.” [8]

Bu yorumu yapan istihbaratçı ya da savcıya şu soruyu sormak gerekmiyor mu?

“Savcının ya da polisin elini kim tuttu de Ergenekon soruşturması 2006’da başlamadı?”

Örgüt ile ilgili bilgiler devletin tüm birimlerinin elinde mevcuttu. MİT, Polis ve Asker’de.

Eylemleri de ortadaydı.

Ergenekon örgütü ile ilişkili eylemlerin üç tanesi olan Rahip Santoro Cinayeti, Cumhuriyet gazetesine bomba atılması ve Danıştay Saldırısı 17 Mayıs 2006 gününe kadar gerçekleşmişti. Yani operasyon ya da soruşutrma için 2007 yılına girilmesi beklenmiyordu.

İddinameye göre örgütün bir sonraki eylemi 19 Ocak 2007 tarihinde gerçekleşen Dink Suikasti. Ardından da Malatya’daki Zirve Yayınevi Katliamı’ydı. Gerçekten operasyon 2006’da yapılsaydı belki de Dink ve Zirve Yayınevi’nde katledilenler kurtarılabilirdi.

Denilebilir ki; Ergenekon örgütünün ortaya çıkarılması için 12 Haziran 2007 tarihinde Ümraniye’daki el bombalarının ortaya çıkarılması gerekiyordu. Hayır şart değildi.

Dediğimiz gibi devletin elinde Ergenekon ile ilgili her türlü bilgi vardı.

Ergenekon’un faaliyetleri konusunda, Kanada’da haham olarak karşımıza çıkan Tuncay Güney’in ifadelerinin alındığı 2001 yılından itibaren devletin kurumlarının konu hakkında bilgi sahibi olduğu görülüyor.

Gelişmeler bu olayın 2002 yılında üzerinin örtüldüğünü de gösteriyor.

Ancak 2003 yılı bu açıdan büyük önem taşıyor.

Devletin en önemli kurumu olan Milli İstihbarat Teşkilatı, kendisine gelen, isimsiz ihbar mektubu ve ekindeki CD’lerde yer alan ‘Ergenekon ve Lobi’ isimli projelerle, iddia niteliğindeki bilgilerden oluşturulan kitapçığı, ilk olarak 10 Temmuz 2003’te Genelkurmay Başkanı’na; dört ay sonra, 19 Kasım 2003’te ise Başbakana intikal ettirmişti.

Bu ihbarın bir özeti niteliğinde bir başka bilgi notu da, 19 Ocak 2006’da bu kez önce Başbakana, dört ay sonra, 26 Mayıs 2006’da ise Genelkurmay İstihbarat Başkanı’na sunuldu.

Yani Devletin en önemli kurumu MİT; Başbakanlık ve Genelkurmay 2003 yılından itibaren Ergenekon denilen yapılanmadan haberdar. O zaman şu büyük soru gündeme geliyor:

Madem 2003 yılından itibaren MİT, Genelkurmay, Başbakanlık dolayısıyla Emniyet Genel Müdürlüğü Ergenekon denilen yapılanmayı ve üyelerini biliyordu ve madem Rahip Santoro Cinayeti, Cumhuriyet’e bomba atılması ve Danıştay Saldırısını Ergenekon örgütü planladı ve uygulattı, o zaman şemaya giren isimleri ve faaliyetlerini neden kontrol altına alınmadı?

Neden, Dink’in öldürülmesi, Zirve Yayınevi’nde katliam yapılması ve YÖK eski Başkanı Erdğan Teziç’e suikast girişiminin gerçekleşmesi beklendi.

Bu durumda Dink Cinayeti’nde ihmali sadece bir kurumla sınırlamak mümkün mü?

SONUÇ

“Hrant Dink cinayeti tam olarak aydınlatılmasa,

kim bu ülkede kendisini güvende hissedebilir.”

Ortada aydınlatılmayı bekleyen konular durdukça bu kitaba bir sonuç yazmak imkânsız. Ama tüm bu araştırmalardan çıkan sonuç en büyük mağduriyeti Dink ailesinin yaşadığı gerçeği. Bu durumda son sözü Dink ailesine vermek gerekiyor. Bir yıla yakın süren çalışmam sırasında zaman zaman görüştüğümüz Hrant Dink’in kardeşleri Orhan ve Levent Dink hâlâ ağabeyleri için adalet arıyor. Bunun yalnız ağabeyleri için değil tüm Türk vatandaşlarının huzuru için istiyorlar. Hep söyledikleri şu:

“Eğer Hrant Dink Cinayeti tam olarak aydınlatılmazsa, kim bu ülkede kendisini güvende hissedebilir.”

Kitap için verdikleri röportajda, dava dosyasındaki her kelimeyi hatta her harfi dikkatle okuduklarını gösterdiler. Orhan ve Levent Dink’in sorularımıza verdiği yanıtlar şöyle oldu.

– Cinayetin üzerinden iki yıl geçti. Aradan geçen bu iki yıl içinde ilk bulgularınız neydi? Şimdi hangi durumdasınız?

Orhan Dink: Bizim bu olayla ilgili fikrimiz bunun arkasında ciddi bir organizasyon olduğu, ama ilk günlerde Trabzon’da şahsın birisi yola çıkmış, abimi vurmuş. İşte o gün yapılan açıklamalar milliyetçi duygular. O günden bu güne geldiğimizde bu işin arkasında devletin içindeki birtakım kurumlar, insanlar, istihbaratçılar, polisler, askerler bunların büyük bir bölümü bu cinayetin içinde. Kiminin görev ihmali, kiminin iştiraki, kiminin yol açması... Bugün geldiğimiz noktada hukuksal açıdan bir şey elde etmiş değiliz.

– O günlerde hayal edemeyeceğiniz bir şey oldu. Trabzon’da askerler hakkında dava açıldı. Bunu nasıl değerlendiriyorsunuz?

Orhan Dink: İlk ortaya dökülen belgelerde jandarma hiç görünmüyordu. Ama Pelitli jandarma bölgesi tabii. İşin ilginç yanı da oydu. Çoşkun İğci ifadelerini okuduğumuzda orada görüyorduk bunu, ama bu boyuta varacağını gerçekten ummuyorduk. Kimin nerede hangi şeyde görev aldığını, bugün de daha bunlar ispatlanmış değil. Gelinen noktada daha 83. maddeyi işletemiyorlar. Görevi ihmalden yargılanıyor askerler ama ortaya çıkan sonuç şu: Görev ihmali değil, kasten bu işte ön ayak oldukları, işin içinde olduklarını gösteren belgeler var şu anda. Ama buna rağmen açılan davalar, görevi ihmalden.

– Trabzon’da ilginç bir durum gerçekleşti. İki astsubayın yargılandığı mahkeme başkanı davanın görevi ihmal değil, TCK’nın 83. maddesine dayanarak ihmal yoluyla ölüme sebebiyet vermek olduğuna hükmetti. Dosya hakkında görevsizlik kararı verdi. Ve yargılamanın ağır cezada olması gerektiğini belirtti. Dosya bu haliyle savcının önüne geldi. Ancak savcılık dosyanın 83. madde değil, yalnızca görevi ihmalde ele alınması gerektiğini belirterek iade etti. Bunu nasıl değerlendiriyorsunuz?

Orhan Dink: İşte orada o savcının profili önemli. Türkiyede adaletin nasıl işlediğini herkes görüyor. Burada hangi niyetle hangi düşünceyle bunu yapıyor. Önüne konulan belgeler hukuksal açıdan çok maddi belgeler. Çok rahat davayı 83. maddeye sokabilirdi. Ama Türkiye’deki ilişkiler ağı nereye götürüyor. Bunlar zamanla ortaya çıkacak şeyler. Tabii bunlar hepsi bizim irademiz dışında olan şeyler. Hangi çatışmanın hangi olayların delilleri ortaya çıkardığını bilmiyoruz. İnsanın doğası gereği abisi öldürülmüş, kardeşi öldürülmüş, babası öldürülmüş insanlar ne yapar iz arar, adalet arar. Size sunulan dosyalar içinden, bilgiler içinden onu yorumlamaya, bakmaya, avukatlarla beraber bunu yapıyoruz. Ama dellilerin birçoğu kendi iç çatışmalarından ortaya çıkıyor. Şahsi çatışmalar olabilir, siyasi çatışmalar olabilir. Her şey olabilir.

– Veysel Şahin ile Okan Şimşek’in suçlanmaları söz konusu olmasaydı iş bu noktaya hiç varmayacak mıydı demek istiyorsunuz?

Orhan Dink: Orada bir binbaşı var mesela ben onun ifadesinden şöyle bir şey anlıyorum. “Görev yerleri değişikliği yapıldıktan sonra ben onlara telefon açtım” diyor. “Bakın artık üzerinizden bu tehdit kalktı. Artık doğruları söyleyebilirsiniz. Siz söylemezseniz ben söyleyeceğim” diyor. Buradan mı çıktı bu itiraflar, başka bir dinamik mi bunu bu hale getiriyor. Yani nedir gerçekten biz bilmiyoruz.

– İşin bir de polis ayağı var ki hiç dokunulmamış üstü kapatılmış. Ve kat kat üzerine beton dökülmüş bir alan orası. Özellikle Trabzon Polisi’nden başlayarak orada gördüğünüz şeyler neler?

Orhan Dink: Erhan Tuncel eleman olduktan sonra ayrılmasına kadar geçen sürede ayrıldığı tarihle ilgili birisi nisan diyor, birisi kasım diyor. Sonra kasım belgesi ortaya çıkıyor. Kendisiyle ilgilenen bir sürü polis hepsi şunu söylüyor. Mesela Muhittin Zenit “Ben Erhan’ın elemanlıktan çıkarıldığını gazeteden öğrendim” diyor.

Ama 19 Ocak günü şey gibi telefon görüşmeleri ortada. Madem böyle bir güvensizlik var. Bu grubu kime takip ettirdiler. Bunların cevabını Trabzon İstihbaratı hiç vermedi. Çocuğa masal anlatır gibi laflarla geçiştiriyorlar. Ama orada gerçekten sorulması gereken o kadar çok soru var ki.

– İstihbarat Dairesi Başkanlığı’nın fonksiyonunu nasıl değerlendiriyorsunuz?

Orhan Dink: Bir kere bizim olaydan önce Santoro Cinayeti var. Bizim davada ortaya çıktı ki Yasin Hayal ve Hasan Deveci diye birisi ile beraber o dönem teknik takibe alınmışlar. Hatta fiziki takip de var. Buna rağmen Santoro öldürülüyor.

Ve Ramazan Akyürek orada o tarihte Emniyet Müdürü. Santaro Cinayeti’nin tam çözülmediği, Ramazan Akyürek’in orada Emniyet Müdürü olması bir kere soruları çoğaltıyor.

Levent Dink: İhmalden öte suça katılma söz konusu. İhmal değil, bizzat suça katılma.

– Neye göre bunu söylüyorsunuz?

Levent Dink: Yol açıldı. O dönemdeki genel felsefesine bakacaksın. Kuzey hattı bu noktada tamamen istim almış durumda. Mesela bu konuyla ilgili MİT’in hâlâ hiç dosyası ortaya çıkmadı. Oysa, orası MİT’in sahada en çok olma olasılığı olan bölge. MİT’in en fazla yoğun çalıştığı saha.

Ama hiçbir hadisenin içinde adı sanı geçmiyor. Engellenebilecek cinayetlerin hepsi polis denetiminde uygulandı. Hepsi dikkat edecek olursan kendi içinde bir mesaj taşıyor zaten. Papaz cinayeti niçin işlendi? O adamcağız Pontus hikâyesi ile suçlanıyor. Altı bin yıl önceki Pontus devletiyle İtalyan bir papazın ilişkisi ne? İtalyan halkından olan bir insanın Pontus’la ilişkisi ne? Anlatabiliyor muyum ya da Katolik birinin pontusla ilişkisi ne? O kilisenin Pontus’la ilişkisi ne olabilir? Ama devletin hassas uç noktasından biri bu ya kuzey bölgesinde işte Pontus devleti oluşturmak. Bunun için bir mesaj yolladılar, kime Vatikan’a bir mesaj yolladılar. Niçin Vatikan’a bir mesaj yolladılar? Papanın İslamiyetle ilgili söylediği sözler yüzünden. Yaptığı konuşmalar yüzünden. Papa cevaplanamadı. Papaz cinayetinin başka ne sebebi olabilir ama çok ciddi bir anlamda mesajdı. Dikkat ettiyseniz ailesi de papalık da olayın üzerine gitmediler zaten. Dinsel bir kavgaya dönüşmesin diye. Takip bile etmediler davayı. O papaz cinayetini yeniden aç. Her şeyi ilmek gibi çözmeye başlayacaksın yeniden. Bunun içinde bizzat ve bizzat tehdit edildiği belli, dayak yediği belli. Şu belli bu belli. Ve bu yabancı bir vatandaş ve katlediliyor. Polis denetimindeyken de şimdi polisin ihmalinden nasıl bahsedeceksin? Bölgede bilmeyen kimse yok. Bir cinayet işlenecek MİT duymaz mı bunu ya! Olacak şey mi? Kahvede konuşulan şeyler bunlar. Bunu bilmeyen insan yok. MİT bunu bilmeyecek! Bütün milletin yani sistemin bildiği Emniyetin bildiği, olacak eylem, yani devamında kalkacak yetkililer çıkacak milliyetçi duygularla işlenmiş cinayet diyecek. Samast soy isminden bahsedip bin yıllık bir isim olduğu söylenecek ve cinayet izah edilmeye çalışılacak. Bu ülkede iki nesil öncesini bilen yok. Samast’ın bin yıllık bir sülale olduğunu söylüyor. Yani milliyetçi duyguyu sağlama alıyor. Sen nasıl tespit ediyorsun Samast sülalesininin bin yıllık bir sülale olduğunu? Belli ki çok hızlı bir şekilde sistem çalışıp üstünü kapatmaya... Aydınlatmaya yönelik bir faaliyet yok.

Ama hadiseye olağanüstü kamudan gelen tepki halkın ayağa kalkması, galeyana gelmesi sağdan soldan gelen baskıyla bunun böyle kapatılamayacağı ortaya çıkınca bu sefer ufak ufak yemleme başladı. İşin özeti bu. O yüzden her şey ortaya çıkmış değil.

– İşin özü ne sizce?

Orhan Dink: Cinayetin olduğu gün üç kurumdan bahsediyoruz. Trabzon Polisi, İstanbul Polisi ve Jandarma. Cinayetin olduğu gün bu üç kurum ne yapıyor? Şubat 2006’da gelen ihbarda Osman Hayal’in adı geçiyor. Ne yapar İstanbul Polisi? Yapacağı ilk şey, kendine göre ismi araştırır. Sonradan ortaya çıkıyor ki, 19 Ocak günü Osman Hayal İstanbul’da saat 11 gibi telefonu sinyal veriyor. İstanbul Polisi bu bilgiyi nedense ortaya çıkarmıyor. Trabzon Polisi’nin özellikle istahbaratı Erhan Tuncel’i alıyor o gece Muhittin Zenit, Engin Dinç, Ramazan Akyürek, Ali Fuat Yılmazer, Ercan Demir bunlar bir hareketleniyorlar. Çünkü ellerinde bilgiler var. Bu şunu gösteriyor. Ellerinde abimin öldürüleceğine dair bilgiler var. Zaten Muhittin Zenit son ifadesinde bunu itiraf ediyor. Jandarma ne yapıyor? Jandarma da kendine daha önce gelmiş bilgiyi sanki o anda gelmiş gibi belge düzenliyor. Geldiğimiz bu noktada bu üç kurumun o günlerde neler yaptığı bu işin içine ne kadar dahil olup olmadığını bugün ortaya çıkan sonuçlar bunlar. Yani burada yargı ne yapacak?

Yargı ne yapacak? Ama yargı elindeki evraklara göre hareket ediyor. Ama bu sürede bu raporlara olan güveni sarsan birtakım başka raporlar çıktı. Örneğin Akif İkbal’in İstihbarat Daire Başkanlığı tarafından yanıltıldığına dair. Bu ne kadar iyi niyet taşıyor o ayrı.

– Birçok olumsuzluğa rağmen Başbakanlık Teftiş Kurulu sizin başvurunuz üzerine bir rapor hazırladı. Burada da önemli tespitlerde bulundular. Bir alamda el değmemiş konulara girdiler. McDonald’s bombalamasından başlayarak, Erhan Tuncel’in istihbarat elamanı yapılması, Dink Cinayeti’ndeki Emniyetçilerin ihmalleri, hatta Trabzon Emniyet Müdürü olan ve daha sonra İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek’in başından sonuna kadar Dink Cinayeti’yle ilgili her aşamadan haberdar olduğu ancak görevini ihmal ettiği bu nedenle de hakkında inceleme yapılması isteniyor. Bu raporu nasıl buluyorsunuz?

Orhan Dink: Elbette olumlu buluyoruz. Müfettişler tarafından ortaya çıkarılan bu sonuç Erhan Tuncel ve arkadaşlarının ifadelerinde geçiyor. Trabzon’daki yetkililer hakkında yaptığımız şikâyetlerde, Başbakanlık Teftiş Kurulu’nun tespit ettiği noktalara değinmiştik. Dolayısıyla bu konular bizim açımızdan yeni değil. Ama Başbakanlık Teftiş Kurulu tarafından teyit edilmesi, bakalım savcıları ve mahkemeyi hareketlendirecek mi, yeni bir soruşturma açılacak mı?

– Daha önce Ramazan Akyürek ve Trabzon’daki polisler ile ilgili olarak incelemeleri yapan ve onlar hakkında olumsuz görüş bildirmeyen müfettişler yine bu incelemede görev alırsa diye bir endişeniz var mı?

Orhan Dink: Şimdi bu raporlar aşamasında ilginç şeyler oldu. İlk inceleme var içinde Mülkiye Müfettişleri ve Jandarma Müfettişleri vardı. Polis Müfettişleri Jandarmaya yönelik suçlamaları yoğunlaştırıyorlar, polisi koruyorlar, Jandarma Müfettişleri ise sorumluluğu polislere atıyorlar, “askerin sorumluluğu yoktur” diyorlar.

Öte yandan bakıyorsunuz, Ramazan Akyürek imzalı yazı ile “log kayıtlarında inceleme yapılmamıştır” denirken, bir bakıyorsunuz İstanbul İstihbaratın bilgisayarlarında bu kayıtlar çıkıyor. Bütün bu raporlar içinde Başbakanlık Teftiş Kurulu Raporu en olumlu rapor diye değerlendiriyorum.

– İşin özüne gelirsek, olayın bir görünen yüzü var bir de perde arkası. İki yılın sonunda hangi noktaya geldiniz; Hrant Dink, milliyetçilik duygusunun esiri birisinin yönlendirilmesi ve bazı bürokratların ihmaliyle mi öldürüldü yoksa başka bir yapılanma mı var?

Orhan Dink: Tamamen devletin içindeki bir yapılanmanın bir organizasyonun sonucu öldürüldüğünü ta baştan beri inanıyorum. Geldiğimiz noktada bunun böyle olduğu, kamuoyu vicdanında da böyle olduğu görülüyor. Ama hukuken ne sonuç alırız bilmem.

Levent Dink: Bu başından sonuna planlanmış bir hikâye. Yasin Hayal falan olayı değil. Ağabeymin davasının Yargıtay’dan temyizden dönmesi bile bunun içinde. İlk defa bir dava dokuz ay gibi kısa bir süre içinde temyizden geçiyor. Başsavcının “yapmayın etmeyin salaklık bu” dediği halde onaylanıp geçiyor.

– Dink Cinayeti’ni takip edenler olayın Ergenekon ile bağlantısına vurgu yaptılar. Ancak herkes açısından sürpriz olan Ergenekon İddianamesi’nde Dink Cinayeti’ne, şüphe boyutundan ileriye yer verilmedi.

Orhan Dink: Yer almadı ama eylemlerin içinde sayıyor. Maddi delillere ulaşamadığını söylüyor Savcılık, ama Ergenekon yapılanması da bir araya gelemeyecek insanları bir araya getiriyor. Ağabeyimin sürecine baktığınızda Ergenekon’daki bir grup insanı görüyorsunuz. Büyük Hukukçular dediğimiz Kemal Kerinçsiz ve grubu linç kampanyaları, sonra basın ayağı var bunun. Önce Vatan diye bir gazete var, ağabeyimin öldürülmesi gerektiği yazılı. Yani böyle tam hedefe konmuş durumda. Batı Trakya diye bir dergi var. Derginin yayın kurulu Veli Küçük ve grubu. Bakıyorsunuz ağabeyimin mahkemesinde Veli Küçük ortaya çıkıyor. Bu fotoğrafa baktığınızda ne düşünürsünüz?

Ama şimdi şöyle bir şey söyleyebiliriz, Ergenekon’un bir grup insanı bunun içinde, ha bunun üstü mü var, yanı mı var, nasıl örgütlediler bunu adalet ortaya çıkaracak.

Ama psikolojik olarak şunu söyleyebilirim, bunların içinde bir grup bu organizasyonu yapan insanlardır.

Zaten diğer cinayetlere de baktığınızda bunlar devlet içinde devlet gibiler. İşlenen cinayetleri devlet için yaptıklarını söylüyorlar. Ayrıca bunun belirli bir ekonomik bedeli var.

Levent Dink: Siyasi cinayet işleyip de bir tane yatan bir mahkûm bul bana. Son Danıştay Cinayeti ve gelecekte olacağı gibi. Yani adam müebbet de yese bir şekilde çıkacak.

Orhan Dink: Elbette biz duygusal olarak bunları söyleyebiliriz ama bunları ortaya çıkarmak, adaletin işi, polisin işi.

– Cinayetin ilk günlerinde bir şemadan söz etmiştiniz. Çünkü Dink'in organize bir yapılanma sonucu öldürüldüğü söylenmiş ve bağlantılı kişiler bu şemada gösterilmişti. Daha sonra burada varolan bazı isimlerin Ergenekon Davası sanığı olduğunu gördük. Bu şema hakkında şimdi ne yorumu yapıyorsunuz?

Orhan Dink: O şema büyük ihtimalle bir istihbarat çalışmasıydı. Telefon irtibatları üzerinden bir ilişki kuruluyordu, doğrularda vardı yanlışlarda vardı. Bizim için sonuç alacak bir şema değildi, ama bugün itibariyle baktığımızda, bu şema doğrulanmış bir şema olarak ortaya çıkıyor.

– Ergenekon İddianamesi’nde Hrant Dink Cinayeti’nden söz edilirken size davaya müdahil olmak için ipuçları veriyor mu?

Orhan Dink: Ben iddianameyi okudum. Cinayet ile ilgili çok somut bir şey bulamadım tabii. Diğer suikast hazırlığında olunan Orhan Pamuk, Osman Baydemir, Ahmet Türk olayı çok rahat konuşulabiliyor, çünkü bunlarla ilgili sonuç alınamamış. Hatta bazı sanıklar bunları aralarında konuşuyorlar. Ama ağabeyimin olayını bitirdikleri için hiç konuşmuyorlar. Yani hiç mi ajandalarında ağabeyimle ilgili bir şeyler olmaz. Bu bana şunu gösteriyor, abim öldürüldükten sonra bütün delilleri yok etme yoluna gitmişler. Savcının somut delil bulamamasını buna bağlıyorum.

– Dink Cinayeti ile ilgili olarak hakkında inceleme yapılan polislerden birisinin yine Dink Cinayeti’ni de içeren Ergenekon soruşturmasında görev yapmış olmasını nasıl değerlendiriyorsunuz?

Levent Dink: Mesela onunla ilgili bir delil bulsa kendi başını yakacağı düşüncesiyle dosyaya eklemez.,

– Var olanlar ne olmuş olabilir?

Levent Dink: Üstünü kapatır çünkü o imkâna sahip.

Orhan Dink: Orada bizim açımızdan ilginç bir şey var. Ergenekon operasyonunu yapan ekiple, Ergenekoncular, ağabeyimin öldürülmesinde ideolojik olarak aynı yerde duruyorlar. Burada çatışıyorlar ama ağabeyime karşı aynı yerde duruyorlar. Yani Ergenekon operasyonunu yapanlarla Ergenekoncular ağabeyimin öldürülmesinin doğru olduğunu düşünüyorlar.

– Bu sonuca nasıl varıyorsunuz?

Orhan Dink: Yani elimizdeki verilerle. Ergenekon’daki bir jandarma grubu var. Polis grubu var, istihbarat grubu var, İstanbul Polisi grubu var. Bizim başımıza gelen bu olayda aynı yerde duruyorlar. Ama 2001-2006’ya baktığınızda, Ergenekon bugün ortaya çıkmış bir hadise değil. Yasemin Çongar’da okudum bunu; “Biz bu operasyonu 2006 sonunda başlatsaydık, Hrant Dink öldürülmeyecekti” diyebilecek kadar cesaretli bir istihbarat, yani ileri gelen bir istihbaratçı var.

– Bu size neyi gösteriyor?

Orhan Dink: Muhittin Zenit diyor ki, biz bilmiyorduk öldürüleceğini. İstanbul’da Agos’un önüne kadar geliyorlar, “Ya sev ya terk et, Hrant Dink nefretimizin, hedefimizdesin” diyorlar. Yani bunlar bu ülkenin alışılagelmiş olayları değil.

– 2006’da başlatamamalarının sebebi neymiş?

Orhan Dink: Valla sordum yanıt alamadım.

– Ergenekon’un kökleri 2001 yılına kadar gittiği halde neden başlatılamadı operasyon?

Orhan Dink: Sonra ortaya çıkan bilgiler şunlar, Genelkurmay Başbakanlığı’na Ergenekon ile ilgili bilgiler iki kere veriliyor, 2003 ve 2006’da. Yani neden 2007 yılı Haziran’ın da başlıyor? Kamuoyu bunu tartışıyor zaten.

– Cinayetin aydınlatılması için şahsi çabanız da var. Hatta Osman Hayal’in cinayet günü İstanbul’da olduğunu siz ortaya çıkardınız?

Orhan Dink: Biz çıkarttık meselesine şöyle bakıyoruz. Biz polisin bunun farkına varamadığını sanmıyoruz. Ağustos ve Temmuz 2006’da Yasin Hayal İstanbul’da. Eğer bir-iki tane polis memuru görevini yapsa bugün çok farklı bir yerde olurduk.

Burada bir bakıyorsunuz ki, baştan sona kadar bu işle ilgili olan kendi vatandaşının canını korusa, bir de dalga geçiliyor, bir sürü insan vardı hangi birini koruyacağız diye. Gazeteler manşet atıyor, herkes biliyor Hrant Dink bilmiyor diye.

Levent Dink: Bir kişi telefon açıp da, ya insanlık adına ya, “sana yönelik böyle bir tehdit söz konusu kendini kolla” demiyor ya. Onun için ihmal miydi, suç muydu bunu çoktan aştık zaten.

Orhan Dink: Sonuç olarak kamuoyu Hrant Dink’e karşı hazırlanmıştı ve abim televizyona çıkarak Türklüğü aşağılamam demesine rağmen yargı onu onurlandırdı. Tabii bunlar Türkiye tarihinde zamanla anlaşılacak şeyler.

– Ayrıca TBMM Araştırma Komisyonu’na, cinayetin işlendiği yere yakın Akbank’ın güvenlik kamerasındaki, sabah saatlerindeki kayıtların silindiğini bildirdiniz. Bunu nasıl belirlediniz?

Orhan Dink: Biz Akbank’ın cinayet gününü bir gün öncesine ilişkin kamera kayıtlarının büyük bir bölümünü izledik. Ağabeymin banka hesaplarıyla ilgili olarak bankaya gitmiştik. Bankada altı ya da sekiz kamera kaydı olduğunu gördük. İki kamera kaydı ile ilgili sıkıntımız oldu. Kapıyı tam içerden gören ki biz o görüntüleri hiç göremedik. Bir de katilin kaçtığı Şafak Sokak’a bakan kamera kayıtlarının cinayet gününe ait kısmının ancak 12.45’ten sonraki bölümünü izleyebildik.

Ondan önceki kayıtları sorduğumuzda ellerinde olmadığını söylediler. Tabii biz bu bölümü izleyemediğimiz için ciddi bir kaygı yarattı. Ondan sonra hard diskler alındı. Silindiği için geri dönüşümü yapılamadı ve kafamızda sürekli soru işareti olarak kaldı.

– Dilekçenizde Emniyet tarafından silindiğini söylüyorsunuz bunu neye dayandırıyorsunuz?

Orhan Dink: Yani bunlar tutanaklarda var. Hard diskleri iade ettikleri zaman ortaya çıkıyor. Biz yeniden başvurduğumuzda geri dönüşümü yapılamaz biçimde silindiği söyleniyor.

– Bunu söyleyen kim?

Orhan Dink: Polis kendisi siliyor.

– Siz bu bilgisayarları yurtdışında analiz ettirdiniz sanırım orada ne sonuç çıktı?

Orhan Dink: Evet, bunu incelettik ve daha sonra geri dönüşümü olabileceği ortaya çıktı. Ama bunun için ciddi bir meblağ gerekiyor. Yaklaşık 350 bin dolar. Mahkeme kararıyla bu geri dönüşüm kararı verilirse, silinmiş bölümler geri kazanılabilecek. Ama bu mahkeme kararıyla olmalı ve giderleri mahkeme karşılamalı.

(*) Dört sayfalık “Emniyet’te Fethullahçı kadro” listesinde 4 daire başkanı, 11 daire başkan yardımcısı, 32 şube müdürü, 3 başkomiser, 3 öğretim üyesinin de bulunduğu 57 kişinin adı geçiyor ve bu kişilerle ilgili bilgiler yer alıyor. İşçi Partisi adına Avukat Nusret Senem (Ergenekon operasyonunda tutuklandı), Emniyet içinde olduğu öne sürülen “yasadışı örgütlenmenin” soruşturulmasını ve faillerinin saptanıp cezalandırılması istemiyle savcılığa başvurmuştu. Ankara Cumhuriyet Savcısı Abbas Özden, suç ihbarına dayanak oluşturan belgenin genel ve soyut iddialar içerdiği, somut bir suç isnadına yönelik olmadığı gerekçesiyle başvurunun işleme konulmamasını kararlaştırdı. Listenin hazırlanmasında ise emekli olan Emniyet Genel Müdür Yardımcısı Necati Altıntaş, Personel Dairesi Başkanı İbrahim Selvi, şube müdürleri Mevlüt Demir ve Mehmet Akdeniz’in rol oynadığı iddia edilmişti.

(*) Erhan Tuncel o tarihlerdeki ilişkisini 14. Ağır Ceza Mahkemesi’ndeki yargılamasında (02.07.2008) şöyle anlatmıştı:

“Benim söylemek istediğim emniyette bana planlamanın nasıl olacağını sormuşlardı. Olay açığa çıktığında başarı aldık ilk olay açığa çıktığında başarı aldık. Trabzon’dan gelip de bir suikast düzenleyen bir insanın yakalanmış olması yüzde birdir, bir ihtimaldir, çünkü hiçbir şekilde taraflar birbirlerini tanımıyorlar, bu nedenle olay ilk duyulduğunda tarafımdan takdir aldım. Eylemin büyük bir eylem olduğu ortaya çıktı. Benim dönem dönem üçer dönem halinde görüştüğüm istihbarat elemanı vardır onları hatırlamama imkân yoktur. Hemen hemen yüze yakın görüşmemiz olmuştur. Ben sadece duyduklarımı onlara söylerim. Onlar rapor hazırlar. Ben Trabzon İstihbarat’ta çalıştığım için Trabzon İstihbaratı görevlilerine söylüyorum. Ben ayrıca dava dışı olarak da söylemek istiyorum. Eğer karşı taraftan da Türkiye’yi seviyorlarsa duyarlı olmalarını istiyorum bu kişi Ermeni olduğu için vurulmadı. Ben o izlenimi edindim.”

(*) Bu konu Milliyet muhabiri Erdal Kılınç tarafından 28 Mart 2007 günü “Emniyet’in şok anı” başlığıyla haberleştirildi. Haberde Agos Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Hrant Dink’in öldürülmesinden sonra tutuklanan ve olayda “büyük ağabey” olarak adı geçen Erhan Tuncel’in polis muhbiri olduğunu öğrenen Adalet ve İçişleri bakanlarının büyük şaşkınlık yaşadıkları anlatıldı. Habere göre İçişleri Bakanı Abdülkadir Aksu ile Adalet Bakanı Cemil Çiçek’i şoke eden gelişme, Trabzon Emniyet Müdürlüğü İstihbarat Daire Başkanı Ramazan Akyürek’in İstanbul’da, iki bakanın yanında olduğu gün yaşandı. Tuncel sorguda “Ben polis muhbiriyim. Bundan sonra konuşacaklarımın kayda geçirilmesini kabul ediyorum” dedi.

Bu bilgiden sonra İstanbul Emniyeti, Trabzon Emniyet Müdürü’yken Ramazan Akyürek’in muhbir yaptığı kamuoyuna yansıyan Tuncel’in “polis elemanı” olup olmadığını, varsa dosyasının İstanbul’a gönderilmesini istedi. Dosya Ankara’daki Emniyet Genel Müdürlüğü (EMG) İstihbarat Daire Başkanlığı’ndan istendi, ancak Tuncel’le ilgili bilgi ulaşmadı. Bu süreç yaşanırken, bilgi vermesi beklenen EMG İstihbarat Dairesi’nin Başkanı Ramazan Akyürek de İstanbul’daydı. İçişleri Bakanı Aksu, Tuncel’in “polis muhbiri olduğunu söylediğini” öğrenince adeta şoke oldu. Durumu öğrenen Adalet Bakanı Çiçek de büyük şaşkınlık yaşarken, duyduklarına inanmakta güçlük çeken Aksu bilgilerin doğruluğunun teyit edilmesini istedi. Bu kritik süreçte iki gün İstanbul’da kalan Akyürek, Tuncel’le ilgili bir açıklama yapmadan Ankara’ya döndü.

(*) Fatih Altaylı’nın 28 Ocak 2007 tarihli yazısı.

(*) Hürriyet Gazetesi. 27.03.2007

Trabzon Emniyet Müdürü

(adresi İstihbarat Daire Başkanlığı-Ankara)

Trabzon Emniyet müdürü

(Strateji Geliştirme Müdürlüğü’nde görevli)

Trabzon İstihbarat Şube Müdürü (adresi Afyon İstihbarat Şube

Müdürlüğü)

Trabzon istihbarat Şube Müdürü -

Trabzon

Em. Amiri Trabzon

(Polis memuru)

İstihbarat Dairesi Başkanlığı

Ankara

Komiser Yard. Trabzon

(Polis memuru) Trabzon

(*) Taraf Gazetesi, 2 Nisan 2008.

(*) Suçlanan Polis Ergenekon Soruşturmasında.

Milliyet Gökçer Tahincioğlu. 10.08.2008

Agos Gazetesi eski Genel Yayın Yönetmeni Hrant Dink Cinayeti’ni de aydınlatacağı iddia edilen Ergenekon soruşturması için kurulan 40 kişilik polis ekibinde, Dink Cinayeti’nde ihmalle suçlanan polislerden E.D’nin de görev aldığı ortaya çıktı.

E:D’nin, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın Ergenekon soruşturması için kurulacak ekibe, kritik bazı kentlerdeki polislerin de katılması isteği üzerine soruşturmada görev aldığı anlaşıldı. Ergenekon İddianamesi’nin eklerinde yer alan belgeye göre, İstanbul Savcısı Zekeriya Öz,, soruşturma devam ederken, Emniyet Genel Müdürlüğü’ne bir yazı gönderdi. Öz, soruşturma için oluşturulan 40 kişilik özel polis ekibinde, Trabzon, Malatya, İzmir gibi kentlerde görev yapan polislerin de yer alması talebinde bulundu. Öz’ün işaret ettiği kentlerden Trabzon Rahip Santoro ve Dink cinayetleri ile gündeme gelmiş, Malatya’da Zirve Yayınevi Katliamı, İzmir’de İbrahim Çiftçi cinayeti gerçekleşmişti. Emniyet, Öz’ün talebi doğrultusunda söz konusu kentlerde, ilgili birimlerde görev yapan polisleri, Ergenekon soruşturması ekibi için görevlendirdi.

Trabzon Emniyeti’nde görev yapan ve Ergenekon soruşturma ekibine dahil edilen istihbarat polisi E.D., Dink ailesi tarafından hakkında dava açılması istenen emniyet görevlileri arasında yer alıyordu.

Ancak E.D., hakkında açılan idari soruşturma sonunda yargılanmasına yer olmadığına karar verildiği için yargıç önüne çıkmadı.

Dink ailesinin avukatlarının E.D.’nin yargılanması için idari yargıda açtığı dava da sonuç vermedi. Ergenekon soruşturmasında görev yapan E.D.’nin Dink Cinayeti’nde ihmali olup olmadığı yargılama süreci konusu yapılamadı.

(*) Yasemin Çongar, Taraf Gazetesi. 9 Ocak 2009

EKLER

[1] Dört sayfalık “Emniyet’te Fethullahçı kadro” listesinde 4 daire başkanı, 11 daire başkan yardımcısı, 32 şube müdürü, 3 başkomiser, 3 öğretim üyesinin de bulunduğu 57 kişinin adı geçiyor ve bu kişilerle ilgili bilgiler yer alıyor. İşçi Partisi adına Avukat Nusret Senem (Ergenekon operasyonunda tutuklandı), Emniyet içinde olduğu öne sürülen “yasadışı örgütlenmenin” soruşturulmasını ve faillerinin saptanıp cezalandırılması istemiyle savcılığa başvurmuştu. Ankara Cumhuriyet Savcısı Abbas Özden, suç ihbarına dayanak oluşturan belgenin genel ve soyut iddialar içerdiği, somut bir suç isnadına yönelik olmadığı gerekçesiyle başvurunun işleme konulmamasını kararlaştırdı. Listenin hazırlanmasında ise emekli olan Emniyet Genel Müdür Yardımcısı Necati Altıntaş, Personel Dairesi Başkanı İbrahim Selvi, şube müdürleri Mevlüt Demir ve Mehmet Akdeniz’in rol oynadığı iddia edilmişti.

[2] Erhan Tuncel o tarihlerdeki ilişkisini 14. Ağır Ceza Mahkemesi’ndeki yargılamasında (02.07.2008) şöyle anlatmıştı: “Benim söylemek istediğim emniyette bana planlamanın nasıl olacağını sormuşlardı. Olay açığa çıktığında başarı aldık ilk olay açığa çıktığında başarı aldık. Trabzon’dan gelip de bir suikast düzenleyen bir insanın yakalanmış olması yüzde birdir, bir ihtimaldir, çünkü hiçbir şekilde taraflar birbirlerini tanımıyorlar, bu nedenle olay ilk duyulduğunda tarafımdan takdir aldım. Eylemin büyük bir eylem olduğu ortaya çıktı. Benim dönem dönem üçer dönem halinde görüştüğüm istihbarat elemanı vardır onları hatırlamama imkân yoktur. Hemen hemen yüze yakın görüşmemiz olmuştur. Ben sadece duyduklarımı onlara söylerim. Onlar rapor hazırlar. Ben Trabzon İstihbarat’ta çalıştığım için Trabzon İstihbaratı görevlilerine söylüyorum. Ben ayrıca dava dışı olarak da söylemek istiyorum. Eğer karşı taraftan da Türkiye’yi seviyorlarsa duyarlı olmalarını istiyorum bu kişi Ermeni olduğu için vurulmadı. Ben o izlenimi edindim.”

[3] Bu konu Milliyet muhabiri Erdal Kılınç tarafından 28 Mart 2007 günü “Emniyet’in şok anı” başlığıyla haberleştirildi. Haberde Agos Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Hrant Dink’in öldürülmesinden sonra tutuklanan ve olayda “büyük ağabey” olarak adı geçen Erhan Tuncel’in polis muhbiri olduğunu öğrenen Adalet ve İçişleri bakanlarının büyük şaşkınlık yaşadıkları anlatıldı. Habere göre İçişleri Bakanı Abdülkadir Aksu ile Adalet Bakanı Cemil Çiçek’i şoke eden gelişme, Trabzon Emniyet Müdürlüğü İstihbarat Daire Başkanı Ramazan Akyürek’in İstanbul’da, iki bakanın yanında olduğu gün yaşandı. Tuncel sorguda “Ben polis muhbiriyim. Bundan sonra konuşacaklarımın kayda geçirilmesini kabul ediyorum” dedi. Bu bilgiden sonra İstanbul Emniyeti, Trabzon Emniyet Müdürü’yken Ramazan Akyürek’in muhbir yaptığı kamuoyuna yansıyan Tuncel’in “polis elemanı” olup olmadığını, varsa dosyasının İstanbul’a gönderilmesini istedi. Dosya Ankara’daki Emniyet Genel Müdürlüğü (EMG) İstihbarat Daire Başkanlığı’ndan istendi, ancak Tuncel’le ilgili bilgi ulaşmadı. Bu süreç yaşanırken, bilgi vermesi beklenen EMG İstihbarat Dairesi’nin Başkanı Ramazan Akyürek de İstanbul’daydı. İçişleri Bakanı Aksu, Tuncel’in “polis muhbiri olduğunu söylediğini” öğrenince adeta şoke oldu. Durumu öğrenen Adalet Bakanı Çiçek de büyük şaşkınlık yaşarken, duyduklarına inanmakta güçlük çeken Aksu bilgilerin doğruluğunun teyit edilmesini istedi. Bu kritik süreçte iki gün İstanbul’da kalan Akyürek, Tuncel’le ilgili bir açıklama yapmadan Ankara’ya döndü.

[4] Fatih Altaylı’nın 28 Ocak 2007 tarihli yazısı.

[5] Hürriyet Gazetesi. 27.03.2007

[6] Taraf Gazetesi, 2 Nisan 2008.

[7] Suçlanan Polis Ergenekon Soruşturmasında. Milliyet Gökçer Tahincioğlu. 10.08.2008
Agos Gazetesi eski Genel Yayın Yönetmeni Hrant Dink Cinayeti’ni de aydınlatacağı iddia edilen Ergenekon soruşturması için kurulan 40 kişilik polis ekibinde, Dink Cinayeti’nde ihmalle suçlanan polislerden E.D’nin de görev aldığı ortaya çıktı.
E:D’nin, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın Ergenekon soruşturması için kurulacak ekibe, kritik bazı kentlerdeki polislerin de katılması isteği üzerine soruşturmada görev aldığı anlaşıldı. Ergenekon İddianamesi’nin eklerinde yer alan belgeye göre, İstanbul Savcısı Zekeriya Öz,, soruşturma devam ederken, Emniyet Genel Müdürlüğü’ne bir yazı gönderdi. Öz, soruşturma için oluşturulan 40 kişilik özel polis ekibinde, Trabzon, Malatya, İzmir gibi kentlerde görev yapan polislerin de yer alması talebinde bulundu. Öz’ün işaret ettiği kentlerden Trabzon Rahip Santoro ve Dink cinayetleri ile gündeme gelmiş, Malatya’da Zirve Yayınevi Katliamı, İzmir’de İbrahim Çiftçi cinayeti gerçekleşmişti. Emniyet, Öz’ün talebi doğrultusunda söz konusu kentlerde, ilgili birimlerde görev yapan polisleri, Ergenekon soruşturması ekibi için görevlendirdi.
Trabzon Emniyeti’nde görev yapan ve Ergenekon soruşturma ekibine dahil edilen istihbarat polisi E.D., Dink ailesi tarafından hakkında dava açılması istenen emniyet görevlileri arasında yer alıyordu.
Ancak E.D., hakkında açılan idari soruşturma sonunda yargılanmasına yer olmadığına karar verildiği için yargıç önüne çıkmadı.
Dink ailesinin avukatlarının E.D.’nin yargılanması için idari yargıda açtığı dava da sonuç vermedi. Ergenekon soruşturmasında görev yapan E.D.’nin Dink Cinayeti’nde ihmali olup olmadığı yargılama süreci konusu yapılamadı.

[8] Yasemin Çongar, Taraf Gazetesi. 9 Ocak 2009