Bilgelik Şiirleri

FRITHJOF SCHUON

Çevirenler:
Mahmut Kanık & Dr. Munise Yetim

İZ YAYINCILIK

© İz Yayıncılık Limited Şirketi, 2009

,İZ YAYINCILIK: 596

Sanat-edebiyat dizisi: 99

Çatalçeşme Sokağı No: 27/2 Cağaloğlu 34110 İstanbul

telefon: (212) 5207210

faks: (212) 5115791

www.iz.com.tr

e-posta:bilgi@iz.com.tr

kapak: Medine Efe

Şair ve Mütercimler Hakkında

Frithjof Schuon
(İsa Nureddin, 1907-1998)

René Guènon ve A. Coomarasvamy ile beraber “Tradition” ekolünün üç büyük yorumcusundan biri. 1907 yılında İsviçre’nin Basel şehrinde Alman bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. İlköğrenimini Almanca gördü. Fakat babası ölünce Mulhouse’a göç ettikleri için bundan sonraki eğitimini Fransızca sürdürdü. Çocukluk yıllarından beri sanata ve Doğu öğretilerine karşı bir merakı vardı. Paris’e gelince Arapça öğrenmeye başladı. 1932 yılında Cezayir’e gitti. Bu ilk yurtdışı seyahatinde ilk defa İslâm ile temasa geçiyordu. Orada Şeyh Ahmed el-Alevî ile görüştü. Daha sonra uzunca bir süredir yazışmakta olduğu René Guènon’u ziyaret için Mısır’a gitti. Ertesi yıl, 1939’da Hindistan’a giderken yine Mısır’a uğradı. Hindistan’a varışından birkaç ay sonra İkinci Dünya Savaşı patlak verdi. Fransız ordusuna katılmak üzere, Fransa’ya geri dönmek mecburiyetinde kaldı. Savaşa katıldı ve Almanlara esir düştü. Daha sonra İsviçre’ye kaçtı ve oraya yerleşti. 1949 yılında Alman asıllı bir İsviçreliyle evlendi. Eserlerini burada kaleme aldı. Sık sık öteki ülkeleri gezmeye gitti. Bu arada 1968 yılında Türkiye’ye de geldi. 1959 ve daha sonra 1963 yılında olmak üzere Amerikan yerlilerini ziyaret maksadıyla Amerika’ya gitti. Eşiyle beraber Sioux ve Crow kabilelerine kabul edildiler. Aynı zamanda iyi bir şair ve ressam olan Frithjof Schuon yerlilerin tabiî güzelliklerini çizmiş ve onların ruhsal geleneklerini yorumlamıştır. Frithjof Schuon, Amerika’da 1980 yılında yerleşmiş olduğu Bloomington’da, 5 Mayıs 1998’de Hakk’ın rahmetine kavuşmuştur.

Frithjof Schuon’un az bilinen ve Almanca yazılmış olan şiirleri Ghislain Chetan tarafından Fransızcaya çevrilmiş ve vefatından sonra Almanca-Fransızca karşılıklı on iki cilt hâlinde kitaplaşmıştır. Şiirlerinde metafizik ve manevî duyguları ve ilâhi aşkı terennüm etmiştir.

Eserleri

I. Şiir Kitapları

1- Sülâmit, Adına Şarkılar Yazılan Sevgili, (Sulamith / Sulamith, 1947)

2- Gündüz ve Gece Kitabı, (Tage- und Nächtebuch / Le livre du jour et de la nuit, 1947)

3- Yıldızlara Doğru & Deniz Yıldızı (Ad Astra & Stella Maris / Vers les Astres, 2001)

4- Sonbahar Yaprakları & Yüzük (Herbstblätter & Der Ring / Feuilles d’automne & L’anneau, 2002)

5- İsimsiz Şarkılar I, II, III, (Lieder ohne Namen / Chants sans noms I, II, III, 2002)

6- İsimsiz Şarkılar IV, V, (Lieder ohne Namen / Chants sans noms IV, V, 2003)

7- İsimsiz Şarkılar VI, VII (Lieder ohne Namen / Chants sans noms VI, VII, 2003)

8- İsimsiz Şarkılar VIII, IX, X (Lieder ohne Namen / Chants sans noms VIII, IX, X, 2004)

9- İsimsiz Şarkılar XI, XII (Lieder ohne Namen / Chants sans noms XI, XII, 2004)

10- Kozmik Tekerlek I, II (Das Weltrad / La roue cosmique I, II, 2004)

11- Kozmik Tekerlek III, IV, V (Das Weltrad / La roue cosmique III, IV, V, 2005)

12- Kozmik Tekerlek VI, VII (Das Weltrad / La roue cosmique VI, VII, 2005)

II. Diğer Kitapları

13- İlk Algılayışa Doğru Düşünceler (Leitgedanken zur Urbesinnung)

14- İslâm’ı Anlamak (Comprendre L’Islam)

15- Dinlerin Aşkın Birliği (De L’unité Transcendante des Religions)

16- İslâm’ın [Metafizik] Boyutları (Dimensions of Islam) Bu kitap yazarın çeşitli kitaplarından derlenen bölümlerin İngilizce’ye çevrilerek yayımlanmış şeklidir.

17- Kalb Gözü (L’Oeil du Coeur)

18- Manevî Perspektifler ve İnsanî Olgular (Perspectives Spirituelles et Faits Humains)

19- İrfan Yolları (Sentiers de la Gnose)

20- Kastlar ve Irklar (Castes et Races)

21- Evrensel Sanatın İlkeleri ve Kriterleri (Principes et Critéres de l’Art Universel)

22- Hikmet Makamları (Les Stations de la Sagesse)

23- Eski Dünyalar Hakkında Görüşler (Regards sur les Mondes Anciens)

24- Mantık ve Aşkınlık (Logique et Transcendance)

25- Dinlerde Şekil ve Öz (Forme et Substance dans les Religions)

26- İlke ve Yol Olarak Ezoterizm (L’Esotérisme Comme Principe et Comme Voie)

27- Tasavvuf: Hicab [Kabuk] ve Öz (Le Soufisme, Voile et Quintessence)

28- İlâhî Olandan İnsanî Olana (Du Divin à l’Humain)

29- Hıristiyanlık ve İslâm: Ezoterik Ökümenizm Görüşleri (Christianisme/Islam: Visions d’Oecuménisme ésotérique)

30- Kadim Dinin İzlerine Dair (Sur Les Traces de la Religion Perenne)

31- Ruhun İmajları: Şinto, Budizm ve Yoga (Images de l’Esprit: Shintô, Boudhisme, Yoga)

32- İslâm ve Kadim Felsefe (L’Islam et la Philosophie Perenniale)

33- Din Fenomenine Yaklaşımlar (Approches du Phénomène Religieux)

34- Kadim Dinin Peşinde (A la Recherche de la Religion Perenne)

35- O’nun Dili (Language of the Self) Yazarın çeşitli kitaplarından derlenen bölümler İngilizce olarak bu adla Hindistan’da yayınlanmıştır.

36- Frithjof Schuon’un Yazıları (The Writings of Frithjof Schuon, ed. ve giriş: S. H. Nasr, Londra, 1986). Bu eser Schuon hakkında yazılarla içermekle birlikte, Schuon’un bazı resimlerinin renkli basımlarını da içermektedir.

III. Türkçeye Çevrilen Kitapları

1. İslâm’ı Anlamak, Çev. Mahmut Kanık, İz Yayıncılık.

2. İslâm’ın Metafizik Boyutları, Çev. Mahmut Kanık, İz Yayıncılık.

3. İslâm ve Ezelî Hikmet, Çev. Şehabeddin Yalçın, İz Yayıncılık.

4. Varlık, Bilgi ve Din, Çev. Şehabeddin Yalçın, İnsan Yayınları.

5. Dinlerin Aşkın Birliği, Çev. Yavuz Keskin, Ruh ve Madde Yayınları.

6. Yansımalar, Çev. Nurullah Koltaş, Hece Yayınları

7. Tasavvuf: Kabuk ve Öz, Çev. Veysel Sezigen, İz Yayıncılık.

8. Bilgelik Şiirleri, Çev. Mahmut Kanık ve Munise Yetim, İz Yayıncılık, İstanbul, 2009.

Mahmut Kanık

1951 yılında Kırşehir’de (Toklumen) doğmuştur. İlk tahsilini köyünde, orta ve lise tahsilini Kayseri’de, üniversite tahsilini ise Erzurum’da Edebiyat Fakültesi’nde Fransız Filolojisi’nde yapmıştır. 1975’te mezun olmuştur. Üniversite yıllarında, Batı Edebiyatı ve Türk Edebiyatı konusunda kendisini yetiştirmeğe çalışmış, ayrıca İslâmî İlimler konusunda araştırma ve incelemeler yapmağa gayret etmiştir. Çeşitli liselerde Yabancı Dil öğretmenliği yapmıştır.

1977- 1983 yılları arasında, Bursa Yüksek İslâm Enstitüsü’nde beş yıl boyunca, İslâmî Türk Edebiyatı ve Fransızca dersleri okutmuştur. 1983 yılından itibaren Uludağ Üniversitesi’nde öğretim görevlisi olarak çalışmağa başlamıştır. Eğitim Fakültesi Fransızca Bölümü’nde Fransız Edebiyatı ve Semantik (Anlambilim) dersleri, Yabancı Diller Yüksekokulu, İlâhiyat Fakültesi ve diğer Fakültelerde Yabancı Dil dersleri okutmuştur; hâlen aynı görevine devam etmektedir.

Fransızca, İngilizce ve Arapça dillerini bilen Mahmut Kanık üniversite hocalığı dışında edebiyat, sanat ve düşünce ağırlıklı çalışmalar yapmıştır. Çeşitli dergilerde şiirleri de yayımlanan yazar daha çok “mütercim” olarak tanınmıştır. Yazıları, Diriliş, Yedi İklim, Hece, Bürde, İpek Dili, Kitap Dergisi, Bursa’da Sanat ve Edebiyat, gibi dergilerde yayımlanmıştır. Eserleri, İnsan Yayınları, İz Yayıncılık, Hece Yayınları gibi yayınevlerinde yayımlandı. Hâlen yeni eserler yayımlamaya devam etmektedir.

Başlıca yayımlanmış eserleri:

1. Güvercin Gerdanlığı Sevgiye ve Sevenlere Dair, İbn Hazm’dan çeviri, İnsan Yayınları, İstanbul, 1985; 12. baskı, 2007.

2. İlâhî Aşk, İbn Arabî’den çeviri, İnsan Yayınları, İstanbul, 1986; 11. baskı, 2006.

3.-4. Nurlar Risâlesi & İttihadü’l Kevnî Risâlesi, İbn Arabî’den çeviri, İnsan Yayınları, İstanbul,1991; 4. baskı, 2006.

5. Fena Risâlesi, İbn Arabî’den çeviri, İz Yayıncılık, İstanbul, 1991; 4. baskı 2006.

6. Arzuların Tercümanı, İbn Arabî’den çeviri, İz Yayıncılık, İstanbul, 1991; 4. baskı, 2006.

7. İslâm’ı Anlamak, Frithjof Schuon’dan çeviri, İklim Yay. İstanbul, 1988; 2. baskı, İz Yayıncılık, İstanbul, 1998; 4. baskı 2008.

8. İslâm Maneviyatı ve Taoculuğa Toplu Bakış, René Guénon’dan çeviri, İnsan Yayınları, İstanbul, 1989; 2. baskı, 2004

9. Modern Dünyanın Bunalımı, René Guénon, 3. baskı, Hece Yayınları, 2005.

10. Niceliğin Egemenliği ve Çağın Alâmetleri, René Guénon’dan çeviri, İz Yayıncılık, 2. baskı, 2004.

11. Younous Emré, (Fransızca) Necip Fazıl Kısakürek’ten çeviri, Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara, 1991.

12. Marifet ve Hikmet, İbn Arabî’den çeviri, İz Yayıncılık, İstanbul, 1994; 6. baskı, 2006.

13. İslâm’ın Metafizik Boyutları, Frithjof Schuon’dan çeviri, İz Yayıncılık, İstanbul, 1996.

14. Harflerin İlmi, İbn Arabî’den çeviri, Asa Kitabevi, Bursa, 2000; 3. baskı, 2006.

15. Hızlandırılmış Arapça, Uludağ Yayınları, Bursa; 2. baskı, 1993.

16. Cehennemde Bir Mevsim - Aydınlanışlar, Arthur Rimbaud’dan çeviri, İz Yayıncılık, İstanbul; 2. baskı, 2007.

17. Allah’ın Resulü Hz. Muhammed, Anne Marie Delcambre’den çeviri, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul, 1999; 4. baskı, 2004.

18. Aziz Kur’an, Muhammed Hamidullah’tan çeviri (Abdulaziz Hatip ile), Beyan Yayınları, İstanbul, 2000.

19. Kur’an’ı Kerim Tarihi, Muhammed Hamidullah’tan çeviri (Abdulaziz Hatip ile), Beyan Yayınları, İstanbul, 2000

20. Hakikat ve Tefekkür, İbn Arabi’den çeviri, Hece Yayınları, Ankara, 2003; 2. baskı, 2006.

21. İnisiyasyona Toplu Bakışlar I, René Guénon’dan çeviri, Hece Yayınları, Ankara, 2003.

22. Vahdet-i Vücûd Meselesi, Mustafa Fevzî’den çeviri (Fatma Zehra Kavukçu ile), Hece Yayınları, Ankara, 2003.

23. Dört İklimden Esintiler, Hece Yayınları, Ankara, 2003.

24. İnisiyasyona Toplu Bakışlar II, René Guénon’dan çeviri, Hece Yayınları, Ankara, 2003.

25. İbn Arabî’nin Menâkıbi, Mehmet Recep Hilmi’den çeviri, Hece Yayınları, Ankara, 2004.

26. L’homme à la pèlerine noire, Necip Fazıl Kısakürek’ten Fransızca’ya çeviri, Yedi İklim, Sayı: 182, Mayıs, 2005, Necip Fazıl Kısakürek Özel Sayısı içinde tam metin hâlinde yayımlandı.

27. İbn Arabî’nin Günlük Duaları, Hece Yayınları, Ankara, 2005.

28. Nurlar Yuvası, (Mişkâtü’l-envâr), İbn Arabi’den çeviri. Hece Yayınları, Ankara, 2006.

29. Müminlerin Kurtuluşuna Dair Kırk Hadis, Kaşıkçı Ali Rıza’dan çeviri, (Fatma Zehra Kavukçu ile), Hece Yayınları, Ankara, 2006.

30. İbn Arabî’nin Günlük Duaları’nın Şerhi, Muhammed Nûr el-Arabî’den çeviri, baskıya hazır.

31. Bilgelik Şiirleri, Frithjof Schuon’dan çeviri (Munise Yetim ile), İz Yayıncılık, İstanbul, 2009.

32. Nokta ve Kalem, Şuayb Şerefüddin’den çeviri, İz Yayıncılık, İstanbul, 2009.

33. Muhyiddin İbn Arabî’nin Gavsiyye Risâlesi, Muhammed Nûr el-Arabî’den çeviri, İz Yayıncılık, İstanbul, 2009.

Munise Yetim

1967 yılında Bursa’da doğmuştur. İlkokulu Bursa’da dört yıl okuduktan sonra, Almanya’ya gitmiş ve orada kaldığı yedi yıl zarfında ilk ve orta öğrenimine devam etmiştir. 1984 yılında tekrar Türkiye’ye dönmüş ve lise tahsilini Bursa Kız Lisesi’nde tamamlamıştır. 1988 yılında Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Almanca Öğretmenliği Bölümüne kaydolmuş ve 1992’de mezun olmuştur. Lisans eğitiminin ardından Alman Dili alanında Yüksek Lisans ve Doktorasını Uludağ Üniversitesi’nde tamamlamıştır. 1992 yılından beri aynı bölümde Öğretim Görevlisi olarak çalışmaktadır.

Eserleri:

1. Bilgelik Şiirleri, Frithjof Schuon’dan çeviri (Mahmut Kanık ile), İz Yayıncılık, İstanbul, 2009.

2. “Fremdkonfixe”, (Yüksek Lisans Tezi) Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa, 1994.

3. “Die Rolle der Klassifizierung der Wortarten in den Lehrwerken für DaF”, (Doktora Tezi), Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa, 2001.

Makaleleri:

- Alyaz, Y., Ceylan, Y. ve Yetim, M., “Der sprachliche Aspekt der künstlichen Intelligenz”, Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 16.1. 246-264 (1998).

- Yetim, M., “Bewertung und Beurteilung der Sprachkompetenz der angehenden Deutschlehrerstudierenden in den Vorbereitungsklassen an der Uludağ Universität nach dem Gemeinsamen Europäischen Referenzrahmen”, 1. Uluslararası Yabancı Dil Öğretimi

Sempozyumu (Common European Framework and Foreign Language Education in Turkey), Bursa 2003.

Sunuş

Muhyiddin İbn Arabi, Mevlâna Celâleddin er-Rûmî, Ömer Hayyam, Dante Alighieri, Angelus Silesius, çağımızda Üstat Necip Fazıl Kısakürek ve Üstat Sezai Karakoç ve daha nice büyük şairler, eşsiz güzellikteki eserlerinde hep hakikati terennüm etmişlerdir.

Jean Biès tarafından “20.yüzyılın büyük metafizikçisi” olarak değerlendirilen Frithjof Schuon da eserlerinde hep Hakikati terennüm etmiştir. Hemen hepsi religio perennis’i kadim dini ve geleneği ele alıp inceleyen, pek çoğu Fransızca kaleme alınmış ve birçok dillere çevrilmiş yirmiden fazla eserin yazarı olan ve aynı zamanda büyük bir şair ve önemli bir ressam olan Frithjof Schuon hayatının son yıllarında, kendi anadili olan Almanca’da 3500 şiir yazmıştır.

Bu şiirlerde, manevî aşk şarabıyla bizim boş kadehlerimizi bol bol doldurmakta hem sade hem de veciz bir şekilde zenginliğini ve sonsuz derinliğini bize hissettirmektedir.

Frithjof Schuon’un bazı düzyazı eserlerini (İslâm’ı Anlamak, İslâm’ın Metafizik Boyutları) sunduktan sonra, onun yazdığı manevi yönü ağır basan şiirlerini de Türk okuyucusuna sunmaktan dolayı kıvançlıyız. Bilgeliğe ve Güzelliğe ait bu eşsiz inciler Almanca ve Fransızca orijinal metin karşılaştırılarak Türkçeye ilk kez tarafımızdan çevrilmektedir. Orijinal baskıda sunuş yazısı olarak şu ifadelere yer verilmiştir.

“İnsan ruhunda doğuştan var olan ancak kalb’in derinliğinde –saf Akıl’da– adeta gömülü duran ve sadece manevî bakışa açık Hakikatler vardır; bunlar metafiziksel temel Hakikatlerdir, insanlığın değişmez Bilgeliğidir.

Frithjof Schuon, Arp nağmeleri eşliğinde söylenen şarkının güzelliğini andıran şiirinde, çağımız insanlarının açık ve susamış kalplerine Allah’ın değişmez Hakikatlerini ulaştırmayı amaçlamaktadır.

1907 yılında Alman bir anne babanın oğlu olarak İsviçre’nin Basel şehrinde dünyaya gelmiş olan Frithjof Schuon, başlangıcı olmayan ve bütün kültürlerin, zamanların ve dinlerin bilgelik biçimlerinde değişmeyen metafiziğin, “Philosophia perennis”in, en önemli çağdaş temsilcisi olarak kabul edilir.

Babasının erken ölümünden sonra Schuon, o sırada 13 yaşındaydı, ailesinin memleketi olan ve o zamanlar Fransa’ya yeni dahil edilen Alsace’a annesiyle birlikte göç etmek zorunda kalmıştır. Schuon 16 yaşında Paris’e gitmiş, Arapça öğrenimine yoğunlaşmış ve geçimini sağlamak amacıyla kumaş desinatörü olarak çalışmıştır. Seyahatleri onu Kuzey Afrika ve Asya’ya sürüklemiştir. Tasavvuf mürşitleri ve Vedanta’nın önderleriyle karşılaşmış ve onların manevi dünyalarına doğru derinleşmiştir. İlgisi tek yönlü olarak sadece Doğu dinlerine ve felsefelerine yönelik değildi aynı zamanda araştırmalarında klasik Batı felsefesini konu alan kendi çalışmalarını, bunun yanı sıra Batı ve Doğu Hıristiyanlığının manevi mirasının temsilcileri ile olan karşılaşmalarını temel almıştır. Paris’te ünlü bir dergi olan Etudes Traditionelles’in bir yazarı olarak bilgilerini erken yaşta iletme imkânını bulmuştur. Daha sonraları bu yazılarından felsefî eserleri oluşmuştur.

Kızılderililerin dünyası hakkındaki araştırmaları onu sonunda Kuzey Amerika’ya götürmüştür; orada Sioux ve Korbeaux Kızılderilileriyle sıkı bağlar geliştirmiş ve Sioux (Lakota) kabilesine kabul edilmiştir. 1981 yılında Amerika’nın İndiana eyaletine yerleşmiş ve orada 5 Mayıs 1998’de hayata veda etmiştir.

Frithjof Schuon çalışmalarının başlangıcından itibaren dikkatini sadece metafizik prensiplere yöneltmemiş, ama aynı zamanda bu prensiplerin insanî yansımasını da çalışmalarında bütünleştirmiştir.

Platon daha önceden insanın düşüncelerini başkalarına iletmesi fikrinin İyiliğin özünde olduğu gerçeğini ifade etmişti. Schuon bunu iki yolla başarmıştır: düzyazıları ve şiiri ile. Schuon’un didaktik düzyazıları a priori akla hitap eder, şiirleri ise kalbe ulaşmak ister. Yukarıda da denildiği gibi, burada – kalbin derinliğinde ve saf Akılda– saklı duran ve Frithjof Schuon’un ulaşılabilir kılmak istediği hakikatler söz konusudur. Kalp ve Akıl, Aşk ve Marifet, bunlar Gerçeğin ve Hakikatin, Mutlak Varlığın tanınmasının anahtarlarıdır. Kim Mutlak Varlığı tanırsa –ya da kim “Allah’a inanırsa”– Schuon’a göre düşünce düzeyinde bir tanımada ya da zihinsel bir imanda kalamaz, o kişi daha ileriye gitmeli ve bütün varlığını bu bilgiye ya da bu imana dahil etmeli; bilgi ve iman sadece zihinsel kalıp içinde değil çünkü onların deruni mahiyetleri ve içerikleri sebebiyle bunlar basit bir düşünceden daha ilerisini gerektirirler ve sunarlar. İnsan “ne ise o olmalı”. Açıkça görülen bu gereklilik en sade dini ve en derin metafiziği kapsar, her birini kendi tarzında. Çünkü insanın bilmesi ve düşünmesi gereken bir şey olduğu gibi sevmesi ve olması gereken bir şey de vardır.

İnsan bilmelidir ki Allah; Zorunlu Varlıktır; Kendine yeten Varlıktır, olmaması mümkün olmayan Varlıktır oysaki dünya sadece mümkün varlıktır, olabilen ve olmayabilen. Ayrıca insan kendisini doğrudan doğruya ya da dolaylı olarak Allah’a yaklaştıran şeyi istemelidir ve bu arada kendisini doğrudan doğruya ya da dolaylı olarak Allah’tan uzaklaştıran şeyi yapmamalıdır.

Ve son olarak insan Allah’a uygun olan şeyi sevmeli; insan İyiliği sevmeli ve İyilik zorunlu olarak insanın egosunun sınırlarını aştığı için insan da kendi dar ve zayıf sınırlarını aşmaya çalışmalıdır. İnsan kendindeki İyiliği egosundan daha çok sevmeli, ayrıca bu kendini tanıma ve bu çıkarsız aşk ruhun bütün erdemini teşkil eder. (bkz. Frithjof Schuon, Sophia Perennis, Freiburg, 1981)

Eserleri metafizik ve manevi konuları işlediği gibi kavimler ve ırklar üzerinde değerlendirmeleri de içeren Frithjof Schuon’un birçok dile çevrilmiş 20’den fazla kitabı ve karşılaştırmalı din bilim dergilerinde yayınlanan çok sayıda makalesi vardır. Eserlerini çoğunlukla Fransızca bir kısmını İngilizce, sadece çok azını anadili olan Almanca yazmıştır.

Bu yüzden bu büyük üstadın, üstün bilgeliğini ömrünün sonuna doğru, Almanca veciz anıt yazılar ve mısralar şeklinde iletmesini değerli bir manevi miras olarak görebiliriz. Böylece anlam aktarmayla yabancılaşmamıştır, doğrudan bize hitap etmektedir, bütün güzelliğiyle etkilidir.

Bu eserler içerikleri dolayısıyla büyüktür. Onlar Sadi’nin, Mevlâna’nın ve Hayyam’ın İslâm geleneğine göredir, Platon’un epigramlarını, Opitz ve Logau’nun, Angelus Silesius, Lessing, Herder ve Rückert’in didaktik şiirlerini hatırlatır.

Lessing’in yapmış olduğu ve günümüzde halâ geçerli olan tanıma göre epigram iki bölümden oluşur: birinci bölüm maddi gerçeği anlatır, ikinci bölüm ona denk düşen manevi cevabı içerir. Schuon’un, epigramın birinci bölümünde sözü geçen maddi gerçeğe verdiği cevabı çoğunlukla, çok sayıdaki ismiyle Allah’ı işaret eder. Bu sadece falan inancın Tanrı’sı değildir, bu bütün dinlerin özünde yansıyan Allah’tır. Çünkü bu şekilde anlaşılan Allah tüm insanların tüm sorularının nihai cevabıdır.

Lessing’e göre epigramın hiç bir başlığa ve hiç bir açıklamaya ihtiyacı yoktur; o bir bütün olmalıdır ve kendini kendisiyle açıklamalıdır.”

***

“Tradition” ekolünün büyük yorumcularından biri ve aynı zamanda iyi bir şair ve ressam olan Frithjof Schuon (İsa Nureddin), (1907–1998) yerlilerin tabiî güzelliklerini çizmiş ve onların geleneklerini de yorumlamıştır.

Seyyid Hüseyin Nasr, The Essential Writings of Frithjof Schuon adlı eserde bu önemli şairin / yazarın hayatı hakkında şu bilgilere yer vermektedir:

“Frithjof Schuon bugün geleneksel öğretilerin ya da ebedî ve evrensel felsefe (Philosophia perennis et universalis) diye adlandırılan şeyin en önde gelen temsilcisidir. Aslı Fransızca yazılmış olan eserlerinin çoğu belli başlı Avrupa dillerine çevrilmiştir. Aynı zamanda belli başlı İslâm dillerine, örneğin Arapça’ya, Farsça’ya, Malezyaca’ya, Urduca’ya (ve tabiî Türkçe’ye de M.K.) çevrilmiştir. Bu arada, onun kitaplarından biri Hindistan’da asıl diliyle yayınlanmıştır. Onun düşüncesi sadece Atlantik’in iki yakasında biliniyor değil; fakat aynı zamanda Malezya’dan Fas’a, Güney Afrika’dan Brezilya’ya kadar, (Avrupa ve Kuzey Amerika’yı söylemeye gerek yok) bütün dünyada bilinmektedir. Ancak bu çok önemli manevi mürşidin ve metafizikçinin hayatı çok az bilinmektedir. Kendisi toplumun gözünden uzak durmayı tercih etmiştir; oysaki yarım asırdan daha fazla bir süredir ebedî hikmeti ya da sophia perennis’i görülmemiş bir tarzda açıklamaktadır. Bu ebedî hikmet, her sahih dinin kalbinde yatmaktadır. İnsanoğlu, yüzyıllardır bu hikmetle yaşamakta ve onunla ölmektedir. Ayrıca binlerce yıllık insanlık varoluşu onunla devam etmektedir.

Onun eserleri yıllar ilerledikçe daha büyük ve daha çok bir kabul alanı bulurken, Schuon şahıs olarak daima toplumun gözünden uzak durdu ve kendi yalnız köşesinde kaldı. Kendisi hakkında hiçbir şey yazmamayı tercih etti. Kendisinin iletmiş olduğu mesaja ilgi duyan kimseleri daima, kitaplar ve makaleler şeklinde ortaya koyduğu yetkin ürünlere gönderdi. Demek oluyor ki, onun hayranları tarafından ortaya konulan bu deneme yazılar toplamında sekseninci doğum günü kutlanan bu bilge zatın ayrıntılı bir yaşam öyküsünü vermek o kadar kolay değildir.

Frithjof Schuon, 1907 yılında İsviçre’nin Basel şehrinde bir Alman aile içinde dünyaya geldi ve bir sanat ortamında büyüdü, çünkü babası bir müzisyendi. Müziğe ilaveli olarak, öteki sanat şekilleri, özellikle edebiyat, bu ev halkı içinde icra ediliyordu. İşte, hayatının tam bu dönemindedir ki metafiziğin ve mukayeseli dinlerin müstakbel üstadı, sadece Avrupa edebiyatıyla değil, fakat o zamanda çeviri olarak ulaşılabilen Doğu edebiyatıyla da tanışıklık sağladı.

Frithjof Schuon’un ilk yılları Basel’de geçti. İlk tahsilini burada tamamladı. Ancak babasının ölümünden sonradır ki Alsace’lı olan annesi aileyi Mulhouse kentine taşıdı. Alsace daha sonraki bir dönemde Fransa’ya ait olunca, Schuon da Fransız vatandaşı oldu. Böylece Almancayı olduğu kadar Fransızcayı da ustalıkla kullanabilir bir hale geldi. İşte, bu nedenledir ki, onun anadili Almanca idi ve ilk kitabı İlk Algılayışa Yönelten Düşünce (Leitgedanken zur Urbesinnung) ve iki ciltlik şiir kitabı olan Gündüz ve Gece Kitabı (Tage- und Nächtebuch) ve Sülâmit, Adına İlâhî Şarkılar Yazılan Sevgili (Sulamith) Almanca yayınlandı. Schuon daha sonra yazdığı bütün kitaplarını Fransızca yazmıştır. Onun edebî ürünü, gerçekten, hem Almanca hem de Latince yazan hemşehrisi Üstad Eckhart’ı anımsatmaktadır. İnsan Schuon’un yazı ve düşünce tarzında Alman dilinin metafiziksel niteliği ile Fransızcada fevkalâde iyi bir şekilde yansıyan Latincenin duruluğu arasında evlilik gibi bir birleşme görebilir. Gerçekten de Fransızca, Avrupa uygarlığındaki Latin mirasının çok önemli bir taşıyıcısıdır.

Schuon, daha çok genç yaşta iken Alman felsefesinin başlıca eserlerini okumuş ve anlamış, görülmemiş derecede vaktinden önce yetişmiş bir öğrenciydi. Üstelik genç yaşta Batı felsefesinin klasik eserleriyle, özellikle Platon’un diyaloglarıyla, ayrıca Bagavat-Gita ve Upanişadlar gibi Doğunun bazı metafizik ve maneviyat klasikleriyle tanışmış oldu. Yine bu genç yaştadır ki Schuon, René Guènon’un eserlerini keşfetmiştir. Daha sonraki hayatında Guènon’la karşılaşmış ve onun ortaya koyduğu geleneksel bilgiyi yorumlamayı devam ettirmiştir ve benzeri görülmemiş bir ölçüde genişletip yaymıştır. Bu kaynaklardan öğrendiği şeylere tamamen karşıt olarak, hem mahiyet hem de tarz itibariyle gelenek karşıtı olan, okuldaki katı ve ruhsuz eğitim ve öğretim programının Schuon’a vereceği fazla bir şey yoktu. Bu yüzden Schuon, on altı yaşında okulu bıraktı ve kendini bir tekstil ressamı olarak yetiştirmeye başladı. Çocukluğundan beri çok sevdiği, fakat o ana kadar henüz hiçbir deneyimi olmadığı sanata döndü. Düşünce faaliyetiyle paralel bir şekilde yıllarca sürüp giden bu faaliyeti onun sanat hayatının başlangıcını belirliyordu. Çünkü Schuon, bir metafizikçi olduğu kadar dikkate değer bir ressam ve bir şairdir.

Tekstil ressamı olarak sürdürdüğü bu kısa faaliyet döneminden sonra, Schuon Fransız ordusuna katıldı. Bir buçuk yıl kadar bir süre askerlik yaptı. Askerlik hizmetini bitirince, Paris’e yerleşti. Burada yine tekstil ressamı olarak işini devam ettirdi. Aynı zamanda da Paris camiinde Arapça öğrenmeye başladı. Artık İslâm ve aynı zamanda her zaman sevdiği Batılı olmayan sanat şekilleri hakkında ilk elden tecrübe kazanabilecek durumdaydı. Daha sonraki hayatında bunlar hakkında oldukça parlak sayfalar yazacaktır. Paris’in zengin müzeleri, her zaman derin bir şekilde hayran kaldığı, Japonya’nınki de dahil olmak üzere, geleneksel sanatın çeşitli şekillerini tanıma imkânını ona sağladı.

Ayrıca Paris ona, 1932’de böyle bir dünyaya ilk seyahatine çıkmadan önce, çeşitli geleneksel dünyaların düşünceleriyle, entelektüel yönleriyle çok yakından ilgilenme imkânını da sundu. O yıl, Cezayir’i ziyaret etti. O zamanlar Fas gibi Cezayir de geleneksel hayatın bir kanıtıydı, canlı bir örneğiydi. Burada Schuon, İslâm dünyasıyla doğrudan ilk karşılaşma tecrübesini yaşadı ve İslâm geleneği hakkında, bizzat İslâm’ın içinden, gerekli bilgileri edinebildi. Bu bilgi, sadece İslâm sanatı ve düşüncesini kapsamakla kalmıyordu; aynı zamanda İslâm geleneğinin özellikle iç boyutunu ya da tasavvuf boyutunu da kapsıyordu. Daha sonraları, Schuon İslâm’ın bu iç boyutuna ait hakikatleri öylesine parlak bir üslupla Batıya takdim edecektir. Burada da sûfîliğin yaşayan bazı önemli temsilcileriyle karşılaşabildi. Örneğin, bu çağda sûfîliğin en önde gelen simalarından biri olan Şeyh Ahmed el-Alevî’yi tanıdı. Schuon’un yazdığı en güzel Almanca şiirlerden bazıları bu yolculukta edinmiş olduğu derin izlenimleri yansıtır. Bu yolculuk sadece fiziksel bir yolculuk değildi, fakat aynı zamanda manevî bir yolculuktu.

Schuon, Avrupa’ya tekrar döndü. Artık bundan böyle onun ruhanî/manevî ve entelektüel gücü ilk denemelerinde kendini göstermeye başlamıştı. 1935 yılında tekrar Kuzey Afrika’ya gitti. Bu kez sadece Cezayir’i değil, aynı zamanda Fas’ı da ziyaret etti. 1938’de üçüncü kez Kuzey Afrika’yı ziyaret etmek durumunda kaldı. Bu vesileyle Mısır’a uğradı. Orada René Guènon’la karşılaştı. Bundan sonra René Guènon’la yıllarca mektuplaştı. Bir yıl sonra, Schuon Hindistan’ı ziyaret etmeye karar verdi. Hindistan’ın bilgelik gelenekleri tâ çocukluğundan beri onun dikkatini çekiyordu. Bu yolculuğunda da Mısır’da ikinci kez bir süre daha kaldı. Bu esnada René Guènon’u ziyarete devam etti. Sonra, Hindistan’a doğru yolculuğuna devam etti. Bununla birlikte Hindistan’da fazla kalamadı, çünkü İkinci Dünya Savaşı patlak vermişti. Sonuçta Fransız ordusuna katılmak üzere Fransa’ya dönmek zorunda kaldı. Savaşa katıldı ve Almanlar tarafından yakalanıp esir edildi ve tutuklandı. Bir süre Almanlar Alsace’li esirleri Alman ordusuna sokmaya karar verdiler. Kısa zaman sonra Alman tarafında cepheye gideceğini düşündüğünden, Schuon kaçtı ve sonunda İsviçre’ye varmayı başardı. Sonuç olarak İsviçre’ye yerleşti, daha sonra da İsviçre vatandaşı oldu.

Schuon’un daha sonraki kırk yıllık hayatı İsviçre’de, çoğunlukla Lozan’da geçecektir. Burada 1949’da Fransız eğitimi almış bir Alman İsviçreli hanımla evlendi. O da metafiziğe ve dine derin bir ilgi duyuyordu ve tıpkı kendisi gibi o da bir ressamdı. Birlikte zaman zaman Alpler’de henüz bozulmamış bölgelere seyahat ettiler. Oralarda Schuon, bakir tabiatın büyüklüğünü ve güzelliğini hayatının önceki döneminden çok daha fazla bir şekilde tecrübe ve temaşa etti. Üstelik 1968’de Türkiye’ye geldiler ve Efes’deki Meryem Ana’nın evini ziyaret ettiler.

Schuon, başlıca kitaplarını Lozan’da yazmıştır. İlk kitabı De L’unité Transcendante des Religions (Dinlerin Aşkın Birliği) Fransızcadır. Bu kitap, çok geçmeden onu, seçkin bir metafizikçi ve ileriyi gören, ayrıca geleneksel öğretileri manevi olarak en etkili bir şekilde ortaya koyan biri olarak tanıttı. Schuon her ne kadar kamuoyunun gözünden uzak durmaya çalıştıysa da, bâtınî hayata ve ebedî bilgeliğe yönelen kimselerce büyük ölçüde tanındı. Hem Doğudan hem de Batıdan pek çok seçkin entelektüel kimse, Cenevre Gölü’ne nazır olan evinde onun ziyaretine gelmiştir. Bu arada Schuon dünyanın çeşitli bölgelerinden hem maneviyat büyükleri mürşidlerle hem de müridlerle yoğun bir mektuplaşma ilişkisini de sürdürmüştür.

Schuon, Kuzey Amerika yerlileri, özellikle Vadiler’de (Plains) oturan yerliler için daima büyük bir sevgi beslemiştir, âdeta onlarda ilk fıtrî (primordial) Geleneğin asaletini ve yüceliğini görmüştür. 1959’da kendisi ve hanımı Bayan Schuon ilk olarak Amerika’ya giderek, Güney Dakota ve Montana’daki Sioux ve Crow yerlilerini ziyaret ettiler. Bunu 1963’de ikinci bir ziyaret izledi. Schuon ve eşi Sioux kabilesinin birer üyesi olarak kabul edildiler ve her türlü trajedilere maruz kalmalarına rağmen bugün hâlâ Kuzey Amerika yerlileri arasında yaşamlarını sürdüren bazı önemli geleneksel otoritelerle temas kurdular. Schuon’un geleneksel Amerika yerlilerinin dünyasına duyduğu özel sevgi, sadece onların metafiziksel ve kozmolojik öğretimlerinin keşfine nüfuz etmesinde değil, fakat aynı zamanda eşsiz bir güzelliğe sahip olan resimlerinde de tezahür etmiştir. Resimlerinin çoğu Amerika yerlilerinin konularına hasredilmiştir.

Amerika’ya yapılan bu ziyaretler Schuon’un hayatının son safhası için bir başlangıçtır, çünkü 1981’de kendisi ve eşi Bayan Schuon, Amerika’ya göç etmişlerdir ve şimdi buraya yerleşmiş durumdadırlar. Burada da Schuon hem entelektüel olarak hem de sanatçı olarak etkinliğini sürdürmektedir. Amerika’da ikâmet etmeye başladığından beri kaleminden birçok büyük eser çıkmıştır. Bu arada bir ressam olarak da yine faaliyetlerini sürdürmektedir. İşte, Schuon sekseninci doğum gününü de yine Amerika’da kutlamıştır. Bu vesileyle çok sayıdaki hayranları arasından bazıları, hem düşünce olarak hem de manevi olarak hayatlarını en derin bir seviyede etkilemiş olan bir zata karşı şükran borçlarını ödemek için, bu kitabı dolduran denemelere katkıda bulunmuşlardır.

Schuon’un, bu seçkin bilge kişinin, çağdaş ortamda bulunan en derin bilgeliği yorumlamaya başladığından beri yarım yüzyıldan fazla bir zaman geçmiştir. Onun göz kamaştırıcı ışığı, uzak ve yakın her yerde parlayan düşünce ve maneviyat sahnesini hâlâ aydınlatmaya devam etmektedir. Ruh âleminin ebedî ilkbaharından gelen bir “gençlik” kuvvetini ve dinçliğini tatmaya hâlâ devam ediyor. Allah’tan kendisine uzun ömür diliyoruz ve daha önce benzeri görülmemiş bir karanlık içinde kaybolmuş olan bir dünyanın yolu üzerine ışık saçmaya devam etmesini umut ediyoruz. Ne Batı’ya ne Doğu’ya ait olan bu ışığa daha önce dünya hiçbir zaman bu denli ihtiyaç duymamıştır.”

***

Frithjof Schuon, Amerika’da 1980 yılında yerleşmiş olduğu Bloomington’da, 5 Mayıs 1998’de Hakk’ın rahmetine kavuşmuştur.

“Frithjof Schuon’un az bilinen ve Almanca yazılmış olan şiirleri Ghislain Chetan tarafından Fransızcaya çevrilmiş ve şairin vefatından sonra Almanca ve Fransızca karşılıklı iki dilde on iki cilt hâlinde kitaplaşmıştır. Şiirlerinde metafizik ve manevî duyguları ve ilâhi aşkı terennüm etmiştir.

Elinizdeki kitap, Schuon’un, manevi yönü ağır basan şiirlerini Türk okuyucusuna tanıtmayı amaç edinmiştir. Bütün şiirlerinden bir seçki olarak sunduğumuz bilgeliğe ve güzelliğe ait bu eşsiz inciler yukarıda da belirttiğimiz gibi Almanca ve Fransızca orijinal metin karşılaştırılarak Türkçeye çevrilmiştir. Şiirlerin didaktik özelliğini göz önünde tutarak çeviride daha ziyade anlama sadık kalma yolunu benimsedik, bununla birlikte şiirselliği de göz ardı etmemeye gayret gösterdik. Seçki Schuon’un Adastra (Yıldızlara Doğru) ve Stella Maris (Deniz Yıldızı) başlıklı şiir kitaplardaki bütün şiirlerle diğer kitaplarından seçilmiş şiirleri bir araya getiriyor. Yirminci yüzyılın bir bilge şairini böylece Türk okuyucusuna tanıtmış olmaktan dolayı mutluyuz.

İnşaallah, okuyucu da onun şiirlerinde terennüm ettiği metafizik ve manevî duyguları sezmiş olur.

Gayret bizden, başarı Allah’tan.

Mahmut Kanık

O voi che avete gl’intelletti sani

Mirate la dottrina che s’asconde

Sotto il velame delgi versi strani.

(Dante)

Ey aklıselim sahipleri

Şu garip dizelerin örtüsü altında saklı duran

Öğretiye dikkatle bakın

YILDIZLARA DOĞRU
(ADASTRA)

Şarkıların Tacı

1. Giriş

Kalbimden birçok şarkı aktı

Ben onları hiç aramadım onlar bana verildis

Ah, Allah tarafından verilen harpın nağmesi

Ruhu arıtsın, bizi Allah’a yükseltsin! –

Hakikatin Nuru

Aşkla birleşsin, özlemimiz eşliğinde

Ve ruhlarımız bulsun onlarla

Allah’ın lütfunu – Allah’tan Allah’a giden yolu –

Ebediyette

2. Adastra

Ad astra – yıldızlara doğru - yöneliyor ruh

Doyumsuz bir arzuyla oraya doğru itiliyor ruh

Ey Hakikat ve Güzellik Yolu benim seçtiğim –

Allah’ı zikir yolu ruhun susuzluğunu gideren

Sen o şarkısın bütün hasretleri dindiren –

Lütfun Nuru; kalbimde parla

Allah bizim Sığınağımız, bizim Kalkanımız –

Sen O’nunla ol ve O seninle olacaktır

3. – 4. Hatırla

Eğer Allah’ın arzında durursan

Eğer Allah’ın yollarında yürürsen

Üzülme hiçbir zaman geçip giden şeylere

Rüzgârın alıp götürdüğü rüyalara

Hakikatin zemini sağlamdır sarsılmaz

Kurtuluş yolu tesellidir ışıktır

Harama bakma gözlerini kapa

Hak’ta bulur ruh huzuru

Ne mutlu yanılgıya düşmeyene

Kayanın üzerinde sağlam durana

Yolunda ilerlerken sakın geriye bakma

Çünkü kalbin mutluluğu maddî olmayanda

Zaten başka türlü olamaz:

Kötülük de olmalı keder de

Yüce Allah senin sığınağın olsun

Son söz Aşk’a aittir

Hakikat ve sadakat öyle bir güçtür ki

İyiyi doğurur ve onu üstün kılar

Savaş zamanın kanunu gibi gözüküyor

Ebediyet ise barış şarkısı söylüyor

Hakikat ve sadakat öyle bir kudrettir ki

Kalbimiz ondan yapılmıştır

Nur ve Aşk öyle bir şarkıdır ki

Daha zaman yaratılmadan Allah’ta çınlamıştır

5. Dinginlik

Mülkün yegâne sahibi Allah’ın yanında güvendesin

Şeytanın eseri boş aldatmaca ve görüntüdür

Öyleyse tasayı bırak kendine dert edinme

Sen Allah’ın yanında ol, O da senin yanında olacaktır

Bakışını hiçbir zaman Bir’den ayırma

İşte hayatın amacı ve anlamı budur

Bu dünya telâşı Allah’ın elindedir

Senin elinde değil, sen oraya bakma

Önce itaat sonra Allah’a güven

Allah’a giden yol o kadar uzun değil

Öyleyse ey ruh, geleceğe doğru bak

Ve Ebediyet Nur’una

6. Hakikat

Önce Hakikat gelir bizi her konuda aydınlatan

Sonra bizim Oluşumuz Hakikatin açıkladığı

Ve sonra İsim bizi Nur’la besleyen–

Daha sonra Güzellik Bir’in içine akan

Sen Allah’ın yanında ol, Allah da senin yanında

olacaktır

Bakışını hiçbir zaman Bir’den ayırma

Hakikat senin gönül evine girer–

Ve geriye kalan her şey Allah’ın elindedir

7. Kale

Hakikat sağlam bir kale

Sen yaşamalısın Hakikatte

Bunu düşün tanyeri ağardığında

Karşılığını verecek akşam sana

Dünyanın hiçliği ağırlaştırıyor seni

Dünyanın fani rüya dokusundan

Nefis yorgun düştü ama ruh uyanık

Öyleyse uçsun Yukarı doğru

8. Muamma

İyiyle ve kötüyle kozmik derya

Sahte tamlığıyla dünyevî boşluk

Ve gürültüsüyle; bu muammayı kim çözebilir?

Huzurlu ol kalbim, Allah’ın Sükûtunda dur

Dalmaz dünya zevkine şu gök kubbe altında

Adn Cennetini müşahede eden; sakın ruhun

acı çekmesin:

Güzellik bütünüyle bu dünyadan değil

Güzellik Allah’tan Allah’adır – tıpkı senin ruhun gibi

9. Kozmos

Işığın gözüktüğü yerde

Karanlık da tehdit etmeli

Buna şaşırma kederlenme

Allah böyle murat etmiş

Baksana, alt güçler

Üst güçlere karşı nasıl haince savaşıyor Bir Habil’in ışıldadığı yerde

Karanlık bir Kabil de vardır

Çünkü Allah’ın Mutlak Kudreti

Olumsuzluğu da gerekli kılar:

Hakikat ve Huzur semavîdir

Sahtelik ve savaş dünyevîdir

Eğer ayrılığın kötülüğü olmasaydı

Kavuşmanın iyiliği nerede olurdu?

Eğer karanlığın etkinliği olmasaydı

Teselli ve zafer nerede olurdu?

10. Sır

Allah’ım! Ben kimsem o olmalıyım –

Eğer bir başkası olsaydım,

Şu koca dünyada yine de

Aynı yolcu olurdum

Çok nadirdir olması gereken varlığına

Benzeyen insanoğlu –

Rabb’im! Sen bakıyorsun ruhların değişen oyununa –

Yalnız Sen’sin Ben

“Rabb’imiz bizim çobanımızdır” diye yazılıdır

(Zebur, 23. Bab)–

Biliyorsun ki, ey kalbim, o zaman hiçbir şeyden

yoksun olmayacaksın

11. Zaman Şarkısı

Dönüyorsun, kozmik tekerlek, derin kadim şarkısı

Gelişin gidişin uzun binlerce yıl boyunca

Birçok var oluş bir gecede açtı

Sen onları buz gibi yokluğa geri aldın

Böyle dönüyorsun, kozmik tekerlek Yüce Allah’ın Eli

Seni çevrimin sonuna bağlayana kadar

Şarkın sona eriyor, sükût ediyor nihaî sessizlikte –

Bir tek şey kalıyor:

Daim var olan Allah’ın İradesi

12. Kozmik Tekerlek

En derin uykuda kendini kaybetse de –

Kozmik tekerlek yeniden Yüce Varlığa doğru yükseliyor

Kozmik tekerlek var ediyor yok ediyor her an faal

Kozmik tekerlek ne ise o olmalı –

Tıpkı Allah’ın dilediği gibi

13. İmkân

Biz yalnızca mümkün varlığız, Zorunlu Varlık değiliz

Allah gibi; zorunluluk bize ait olamaz

Ama biz ona ait olabiliriz eğer O dilerse

O zaman mümkünlük bizi hiçbir zaman yoldan

saptıramaz

O zaman Allah’ın Varlığı’dır bizde etkili olan

Ve bizim benliğimiz sadece bir Varoluşsal zarftır

Zamanın hükümranlığı içinde. İnşaallah Yüce Tanrı

diler de

Biz ne isek o oluşumuz Varoluşun anlamını

gerçekleştirir

14. Birleşme

Bilge insan soylu insan

İkisi de her ruhta bulunmalı

Bilge İç’e bakar Mutlak Varlığa

Soylu insan dünya ile birleşmeli

Çünkü istesek de istemesek de yaşıyoruz

Biz bu dünyada ve diğer varlıklar arasında –

Biz akrabayız bu nedenle,

Kendi Ben’imizi görüp tanımalıyız başkasının

bedeninde

Bilgelik Mâyâ’da da, ruhta bulunur –

Soyluluk ise Âtmâ’yı gören ruhtadır

15. Lütuf

“Sen Allah’ın ellerindesin” ne demektir?

Allah senin kaderini belirledi demek mi?

Allah senin özgürce karar verebilmeni istedi

Ki bu, senin ruhunu ahmaklık yükünden kurtarır

Kâdir-i Mutlak’ta yaratıldı bizzat insan:

İnsan ne olmak istediyse odur.

İnsan kendini bütün kaderiyle birlikte istedi –

Ama Lütuf sadece Allah’tan gelir

Varoluş bilmecesini ahenkli hale getiren merhamet:

Önce kanun sonra yeniden hür şefkat

Hiçbir şeyi hesaplamayan –tıpkı bir sağanak

yağmur gibi

Hayat veren ve Mülkün sahibi Allah’ı zahir kılan–

İnşaallah Aşk bizi korusun!

16. Adalet

Allah insanın günahına nasıl bakar?

Hakîkat hüküm verir; Güzellik affetmek ister

Kuşkusuz kötülük neyse odur

Ama ruhta daha derin bir hayat vardır

Eğer günahlarımız Allah’ın Gazabını körüklerse

Buna rağmen Allah Hakkını Aşkıyla birleştirebilir

Mutlak Varlığın adaleti kör diye düşünmeyin –

O’nun adaleti özde ne olduğumuza bakar

İnşaallah hesap gününün şiddeti

Aşkın Kurtarıcı şarkılarıyla yok edilsin

Ki o Aşk O’nun gazabından önce derin bir biçimde

O’nun Varlığı idi ve her an da öyledir ve bizi

bu Aşk çağırdı

Herkesin bildiği bir şeyi söylüyor olabilirim:

Ruhun en derin yerine her günah dokunmaz

17. Zuhur

Allah kendini izhar etti

Yaratılışın değeri budur

Zuhur bir uzaklaşmadır

Işık değişmez

Allah Varlığı nüfuz ettirdi

Bizzat yokluğun içine kadar

Ama yine de yazılıdır ki:

Dünya Tanrı olamaz

Kalp aziz olmak ister

Ve Allah’ın kapısı önünde durur

Eğer dünyada bir cennet varsa

Öyleyse orası burasıdır burası

18. Soru

İnsanı dünyadan ne kurtarabilir?

Denir ki, bu kim olduğumuz sorusudur

Bu soru ruha birkaç bilgi tohumu ekebilir kuşkusuz

Ama Allah olmazsa bu tohum rüzgâra karışır gider

Çünkü Allah olmadan düşünce ne yapabilir?

Bilgelik ne olurdu ben O’nu anmasaydım?

O’nun Lütfunda dinlenmeli ruh

Bizi kurtaracak olan kalbimizin en derin yerindeki

Allah’tır

19. Örtü

Rüya örtüsü dünya: senin oyununu kim anlayabilir?

Bin rüya örgüsünden oluşan bir mucize eser

Kaderin rüzgârları estiğinde, çoğu zaman vahşice

sallanan.

Kederli İsis’in örtüsünü kim kaldırabilir?

Çünkü bu elbise gizler ve açığa vurur

Sen sırrı görmezsin ama İradesi Yaradan’ın

Rengârenk çoklukta kendini gösterir

Ki bu çokluk görünmez Merkezin etrafında görünür

Bütün bunlardaki nihaî anlam nedir?

Bâtınlaşmak amacıyla zâhirleşmek:

Varoluş suretleri ortaya çıkarken öyle davranmalıyız ki

Bu suretler bizi – inşaallah – Bâtına doğru çeksin

Nereden geliyoruz ve nereye gidiyoruz

Bu rüya içinde? Bunu sormamalısın

Bırak Çark-ı Felek dönsün Bir’in etrafında

Biz nihaî Varlığı kalbimizde taşırken

20. Dönüş

Var olmak ve sonra artık var olmamak; gerçek

Ve sonra hiç bir şey; bizi terk edip giden bir teselli

Tıpkı hiç duyulmamış bir aşk şarkısının

Kaçıveren faniliğin işareti altında

Gecede yavaş yavaş kayboluşu gibi

Ama bir bilge şöyle konuştu:

Kederleniyorsun dünya soluyor diye; uyanık ol

Ve şikâyet etme; çünkü Allah bizi hiçbir zaman hayal kırıklığına uğratmaz

O’nun yanındadır aşka lâyık olan her şey

Ve yeni bir parıltı içinde yeniden gözükecek olan –

Bütün güzelliklerin en içten melodisi

Ve bil ki: Geçici olan her iyi şey

Tekrar diriltilmek üzere yaratılmıştır

21. Âtmâ

Neyi seversen sev O’nu seversin

Senin içinde duran

Her aşkta Mülk sahibi Allah’ı seversin

Yukarıda Arşında duran;

Senin ruhunun kurtuluşu için

Bunu bilmen gerekir

Ve her aşkta senin en derin kalbinin

Yüce Tanrı’yı övdüğünü

22. Uyarı

Sen, dünya insanı, bilge ol, bekleme

Dünyanın bir eleminin senin kalbini kırmasını

Kalbini Yüce Tanrı’ya ver; kalbin yaşayacak –

Allah senin kalbini yaldızlı semalara yükseltecek

Sen, dünya insanı, bilge ol; çünkü şöyle denir:

Bu dünyada senin için bir cennet var

Öyleyse şöyle dua et: Ben acizim, benim kalbim temiz.

Senin bir ayağın semada olacak

23. Ud

Allah’ın Hikmetinin ve bu dünyanın Bilgeliğinin

olduğu yerde

Sözün bilgi susuzluğunu giderdiği yerde:

İşte orada şarkısıyla birlikte ud olmalı

Ruhu güzellik tesellisiyle doldurmak için –

Ama ahmaklık olmaksızın; yansımasıyla

Gökyüzü çayırı üzerinde dans eden meleklerin

Bilgelik, saf ve berrak neceftaşı gibi –

Bu bilgelikle cennetin aşk nağmesi

Ud nağmesinin eşlik ettiği bir dans

Ve kalbi heyecanlandıran özlem şarkıları –

Belki de dünya zevki, kim bilir? Olabilir –

Belki de Allah’ın lütfuyla derine bakış

Çünkü güzelliğin harika alanı içinde

Bulursun sen insanoğlunun seçtiği şeyi:

Ahmaklar için bir zaman geçirme ve uçarı bir zevk –

Dindarlığın nuru saf ruhlarda parlar

24. Çiçekler

Sizin diliniz acaba nedir, sessiz çiçekler?

Siz ki benim çimenliğimi neşeyle süslüyorsunuz

Sizi kim çıkardı yeşil çimenden?

Benim gözümü ve gönlümü büyülemek için böyle

İşte kırmızı ve mavi yıldızlar

Çimenliğin ilkbahar ve yaz giysisi;

İşte birçok beyaz inci, parlayan

Kar gibi, otların üzerine serpilmiş

Doğrusu yeryüzü de şarkı söylemek istiyordu:

Yeryüzü aşk şarkısı ve ud olmak istiyordu

Tıpkı kuşlar gibi kanatları ile yukarıda –

Tıpkı melekler gibi Göklerin en yukarısında

25. Ahiret Mutluluğu

Ahiret mutluluğunun yeri öyle bir şehirdir ki –

Böyle öğretildi – kıymetli taşlardan yapılmış

Masal binalarıyla, parlayan saraylarla

Ve en saf altından ışıldayan tapınaklarla

Başkaları için bu yer bir cennettir:

Bahtiyar insanlar arp nağmesi dinliyorlar ve bakıyorlar

Çiçekli ağaçlara üzerinde kuşların şakıdığı

Nilüfer göllerine ve lâtif kadınlara

Bundan daha iyi bir tasvir yapılamaz

İnsan diliyle; çünkü çok daha büyüktür

Âhiret mutluluğu dünyada görülen mutluluktan

26. Sevmek Üzerine

Bir diğer insanı gerçekten seven bir insan

Aslında Allah’ı sever ve bunu bilmez

Ya da bilir. Aşk kutsaldır

Çünkü onun içinde uyumakta İlâhi Aşkın Nuru

27. Tefekkür

Allah’la konuş. O sana bir cevap verecektir

Ya da O’nun susması sana bir cevap olacaktır

Çünkü O seninledir sen hiçbir zaman yalnız değilsin

O’nun susmasında kalbin titreyebilir

Ve Allah’ın isminin söylediği şeye kulak vermek gerek

O zaman hissedersin cennet bahçelerinin nasıl çiçek

açtığını

Duyarsın Varlık üstü Varlığın derin melodilerini

Kadim şarkısını Aşkın ve Nurun

28. Dans

Rüya örtüsü dünya: seni kim böyle ördü

Ki sen, büyüleyici ihtişamında

Yokluk deliği açıyorsun? Rüyayı kim icat etti –

Kâh muzaffer kâh kırılmış ve dağılmış

Rüya örtüsü mekân ve zaman: kâh zevk kâh acı

Örtü dans ediyor hareket ediyor ve fır fır dönüyor

Mâyâ’nın çıplak Ben’ini örtüyor ve açıyor –

Ey Sonsuz Varlığın altın yaldızlı ışıltısı

29. Ölüm

Siz ölümü yanlış bir fikirle düşünüyorsunuz

Ölüm sadece karanlık sondur diye vehmediyorsunuz

Her şeyi silen karanlık son; hayatın nihâî felâketi

Düşünün: Ölüm büyük dönüm noktasıdır

Ölüm ölümsüzlüğe açılan kapıdır

Bu böyle olmalı; bizim Ebedîyete yönelişimiz

Bunu gösteriyor; bizim ruhumuz da bunu gösteriyor

Ölüm hayat getirir: ruhumuzun özü bunu kanıtlıyor

İnsan bunu kalbinde hissedebilir

Ölüm saati çaldığında. Allah’ı arayan kimse

Şunu bilir ki: Bilge ölmeden önce ölür

“Tohum ölmedikçe meyve vermez.”

30. Benlik

“Ben” bilmecesine aklım sık sık takılır

Neden benim, kendini “ben” sanan

Ve bir başkası değil? Neden dünya

Binlerce aynaya bölünmüş, parçalanmış?

Ama bak: Hiç kimse buna şaşırmıyor

İnsan körü körüne günü yaşıyor

Ve birçok şeyi düşünüyor ama bunu düşünmüyor

İnsan kendinden emin sanıyor ki: başka türlü olamaz

Ve şu tuhaftır: “Ben” renk değiştirir

Yaşa göre, yaşanan tecrübeye göre

Sonuç olarak ben kimim? Kalbim kime miras kaldı

Benim “Ben”imi yörüngesinden kim çıkarabilir?

Ve her şeyin arkasında Arş’ında duruyor O Bir

Bir Güneş derince gizlenmiş, kabukları altında

Dünya hayatının

Ey Güneş, inşaallah

Benliğimizin karanlık hücresinde parlarsın

31. Öfke

Üç gücü besler bu geniş kozmik doku:

Işık gibi parlayan, hayat gibi kaynayan, ağır ve

karanlık güç

Bu üçünün karışımından da yanıltan bir kıvılcım

Düşün, ey insan, ruhunun nereye yöneldiğini

Ve gör Allah’ın kalpleri nasıl tarttığını

Ve O’nun Nurunun karanlığı nasıl yendiğini

Ve bil ki O’nun gazabı kötüyü yok eder

Çünkü öfke bizzat kötülüğün tabiatındandır

Şüphesiz: Yukarı çıkan hareketindir son söz

Aşağı inen hareket asla ona galip gelemez

Ey insanlar, ahmaklığı bırakın ilerlemeye gayret edin

Tıpkı kartalların güneşe doğru uçtuğu gibi

32. Ölümsüzlük

Nasıl gerçek olarak adlandırabilirsin bir zamanlar

var olanı

Ve şimdi artık olmayanı; kaderin büyüsü

Bir şarkı gibi telli sazın üzerinden geçen

Zamanın tellerinden çıkan bir ses; geçti geçti

Fani dersin, şu dünya rüyasında

Bir zamanlar ölümlü olana ama daha sonra Varlık’ta uyanana:

Yaradan’ın ebedî kıldığı ruh

Zaman ve mekânda yolculuğa çıkmadan önce

Mutludur Hakikatin kucakladığı insan

Allah’ın niyetini eşyada bulan

İnsan Güzeli sever çünkü Güzel Allah’ı anlatır

İnsan Güzeli sever çünkü O derin ve ebedîdir

33. Seçim

Sen Hakikatin ve Mutlak Varlığın Yolunu seçiyorsun

Schànkara ve Platon’da bulduğun Yolu:

Çokluğun ötesinde Büyük Bir var

Sen ruhunu O’na doğru ateşlemeye bak

O zaman Güzelliğe giden yolu da seçebilirsin

Şekle bürünmüş Olağanüstü Varlığın yolunu

Mehtaplı gecede yıldızları kim sayabilir?

“Güzel; Hakk’ın ışık tacıdır.”

34. Bakmak

Soylu insan, dünyayı soylu bakışla görür

Saf olan için – der bir vecize – her şey saftır

Saf insan varlıkta iki manalı bir görüntü görmez

Yukarı’ya doğru bir köprü inşa etmek ister

Eşya şeffaftır bilge için

Bilge sadece dış şekillere bakmaz

Bilge bu şekillerin kendi içinde taşıdığı mesaja bakar

Bilge; eşyanın, kadim sesiyle, Allah’a nasıl hamd ettiğini hisseder

Soylu insan görür Allah’ın niyetinin ne olduğunu

Yaratılmışlarda – görür onların tabiatının derinliğini

Sonradan olmuşluklarını ve kusuru değil

Ne mutlu semavî ölçülerle ölçene

35. Paradoks

Parlayan her şey altın değildir; ve sonra:

Altından yapılan her şey parlamaz

Bu insanın kafasını karıştırabilir ve hayal kırıklığına

uğratabilir, ancak:

İnsan eşyaya arzu duymadan bakmalı

Bazen, ey insan, nitelikler sadece emanettir

Ve bazı nitelikler fark edilmez

Duyguların bu çok kolay oyununa gelme

Hakikatin çetin yükseklerinde kal

Eşyanın özünü yakalar kartalın bakışı

Görünüşe karşı sabırlı ol ey ruh

Hakk için yaratılmıştır insanın kalbi

Öyleyse ey insan, kalbinin Hakk’ı seçmesi için çabala

36. Sapkınlık

Onlar diyorlar ki: Allah’ı sevin ve düşünmeyin

Allah’ın bağından Ahiret mutluluğunu için

İşte görüyorsunuz onların ruhunda neyin eksik

olduğunu:

Sanki düşünce Allah’ın bir armağanı değilmiş gibi

Sanki düşüncenin sınırı bilinemezmiş gibi

Ve sanki yine de Allah’ın Varlığı ismiyle

söylenemezmiş gibi

Sanki sözü kutlu sayan bilge

Allah’ın tam sevgisine layık değilmiş gibi

Bhakta’nın ruhu coşuyor

Ve yanıyor – rüya görmeye elbette hakkı var

37. Cevap

Başlangıçta ne olduğunu sormamalısın

Güç mü, Ruh mu, Ahiret Mutluluğu mu?

Düşüncenin ve dilin araçları

Sonsuz Varlığın yüksekliğinde değildir

Düşüncenin ve dilin gücü

İzah edilemeyeni düşünce formuna sokamaz

Düşüncenin ve dilin gücü simgeler sağlar karanlık

ama gerçek

Böylece ruhun vizyonunu uyandırabilir

Çünkü bak: Senin yakalamak istediğin Hakikat

Ruhunun derinliğinde örülmüş

Allah’ın aynası olarak yaratıldık biz

Işığın ışını da ışıktır. Hamd edelim Allah’a

38. İnsan olmak

İnsan olmak zordur. İnsan her şey olamaz

İnsan bir şeklin ve kaderin içine hapsedilmiştir

Sonra Hakikat gelir rüya âlemine darılan

Kalp temizlenir ve yeniden kalıba dökülür

Toprağı seviyorsun anne olduğu için

Vatanın tarlaları sadece bir müddet çiçek açar

Bırak dönsün çark-ı felek rüyada gibi

Allah de!

Sonra güven ve sadece bekle

39. Kelime

Mutluluk adaları, çiçek açmış en uzak okyanusta

Sizi bulan hiç kimseyi tanımıyorum

Kalp hasta hasretlik çok zor

Boşluğun etrafını saran rüyalarla artmış

Bilgeye derin mânâ aşinadır:

Bilge, Allah tarafından verilen bir Kelimenin bilgisine

sahiptir

Bu bilgi bir kuruntu değil aksine çok

yakın bir hayat:

Allah’ın yüce İsmi Allah’ın sahiline

götürür

40. İçe Bakış

Keşke ruh kendi varlığında kalmak isteseydi

Arzu, tutku, gurur ve diğer kötülükler

Ruhun şeklini bozar; ikiyüzlü bir karakter

Özellikle kibir; Allah katında hiçbir şey bundan daha

çirkin olamaz

Kötü insan da birçok olağanüstü işler yapabilir

Erdemin hâreli giysisine bürünebilir

Ama onda bir şey eksiktir, maskesi düşer:

O hiçbir zaman gerçek tevazuu göstermeyecektir

Uyanık ol ey insan ve Allahtan kork

Parlayabilirsin bütün dünyaya yalan söyleyebilirsin

Ve kendini iyilik görüntüsünde yansıtabilirsin

Uyan ey ahmak; Allah’ı kandıramazsın

İnsanın içinde bir çatlak vardır insan kendini tanımaz

Ah keşke ruh kendisiyle barışsa

Allah Hak’tır O’nun Varlığı Hakikat’tir

Ve Allah güzeldir O’nun Özü Güzeli sever

Ey dünya insanı sen bilge olmak istiyorsun

Sana gizli olanı isimlerle açıklamak istiyorsun

Bilgeliğin başlangıcı senin kendini görmendir

Kendini tanı! Ve Allah’ı tanıyacaksın

41. Evliyalık

Evliyalığın iki yönü vardır: Biri

Aşkın yaktığı iradeden doğar

Diğeri Marifettir: Ne mutlu o ruha ki

Mülk sahibi Allah’ı en derin Hakikatle bulur

Şüphesiz dindar insanın tacı saygınlıktır

Onun kahramanlık gücünden doğan

Ama aynı zamanda bu taç bir lütuftur

Bu mutlu insan Allah tarafından seçilir

42. Bir Vecize

Kim Allah’ı ruhunun en derin yerinde korursa

Allah da onu korur bu dünyada

Böyle der bir vecize. Karanlıklar Prensi hiddetleniyor

Allah’ın duvarında öfkesi paramparça oluyor

Yüce Tanrı’da ol O da sende olacaktır

Daha başka ne istersin? Sen çarkı durduramazsın

Zaman akıp gidiyor. Allah seni ödüllendirecek

Sabrın için

Öyleyse Yüce Allah’a tevekkül et

43. Değerler

Önce ruhu kurtaran Hakikat

Sonra düşüncenin Hakk’a bağlanması

Sonra ruhun soyluluğu: kuşatılsın

Güzellikle senin ömrünün yılları

Bunlar yüksek değerlerdir,

Ruhun daima şuurunda taşımalı bunları; geriye kalan

Yüce Tanrı’nın Elindedir. Ve bildiğin şeyi

Kalbine koy! Allah’a güven ve yürü

44. Hayat

Burada bir hayat var diye vehmediyorsun ama düşün

Ki gerçekte birçok hayat var

Zaman değiştiriyor: Bir zamanlar sen bir çocuk

değil miydin

Sen bir ihtiyar olacaksın; sonra hayat hanı kapanacak

Sonra öte dünyanın kapısı açılacak

Yeryüzünde hiç hayat oldu mu acaba

Aldatıcı her rüyadan birden bire kurtuldun:

Hakikat parlıyor ve vehim kayboluyor

Senin özün kısa bir hayattan daha fazlasını içeriyor

Allah seni doğru yola iletsin – sen ebedî olana kadar

45. Varlık

Yüce Varlığın gizli anlamı nedir?

Şu an olan gelecekte olacak mıdır ve geçmişte

hep olmuş mudur?

Siz bunu Kutsal Kitap’ta okudunuz:

Bir vardır. O’nun adı: Ben’im.

Dikenli çalı yanıyordu ama hiç tükenmiyordu

Alevler ateşin değil ama Nur’undu

Allah’ın Varlığı’ndan geliyordu. Ölçülebilen bir

parıltı değildi

Ama bir âyetti, mucizevî kudretiydi –

Allah’ın

46. Samimiyet

Allah’ın huzurunda ve dünyanın önünde insan:

asıl soru budur

Tüm diğer soruları içeren

Allah’la barış içindeysen o zaman tahammül et Dünyanın saçmalığına ve ruhun yüküne

Sor bana insanların değerinin ne olduğunu ve

ben soracağım

Yüce Mülk Sahibi’nin huzurunda onların tutumunu

Her kaderin kendi sıkıntıları vardır mutlaka

Ne mutlu Allah’ın İradesi’nde kalana

47. Sevinç

Şunu öğrenmelisin: Katıksız sevinci

Yüce Mülk Sahibi’nde bulmayı

Ve hayatın can sıkıcı işlerinden

Hiç pişmanlık duymamayı

Öğrenmelisin çocuk gibi minnettar olmayı

Huzurunda

Allah’ın çünkü Allah’ı zikir

Dünya işini bir hiç haline getirir

Ey sevinç, Lütfun Nur’undan gelen bağış

Sen sabahsın

Ruhun yeniden doğduğu

Allah’ta güvende olan

48. Dünya Bilmecesi

Demeyin ki evren sadece bir tozdan ibarettir

Ve başka hiçbir şey değildir. Eğer öyle olsaydı bu çok

acı verebilirdi

Geriye ne kalırdı? İnsan dünyayı

Bütünüyle hiçliğe itebilir mi?

Siz diyorsunuz ki dünya sadece hayal ve önemsiz

şeylerden ibarettir

Dikkat edin: dünya Yüce Mülk Sahibini ilân ediyor

Her kum tanesinde Varlık kendini gösteriyor

Kum küçük ve geçici mi? Kum ilâhîdir

Öyleyse en ufak şeylere dahi değer vermelisiniz:

Bunlar Varoluşun mucizesidir kusurları değil

Sonra eşyanın iyiliği ki onları soylu kılar

Her kum tanesinde Varoluşun bir meleği iş başında

49. Dar Yollar

Sadece boşluk ulaştırır bizi Ruh’a, Kurtuluşa:

Bu, feragatin dar geçididir

Görülmeyen ve Güzel olan Varlığı sevmek:

Bu, dengenin soylu dar yoludur

Ve bu dar yol bir bakış gerektirir

İlk Örneğe kadar şekillere nüfuz eden bir bakış

Kalp gözü hakiki Varlığı görür

Mülk Sahibi Allah’ın ahenginin çınladığı

Soylu insanın sevgisinde feragat yatar:

İnsan güzeli zevk için çalmamalı

Ve diğer yandan: güzeli reddeden tövbekâr

Kutsal şeylerin güzelliğine inanmalı

Zıtlık sana keder vermemeli

Soylu insan sevgiye layık olanı sevmeli

Siz kör olabilirsiniz bu hata değildir

Bilge insan karanlıkta Nur’u görecektir

50. Güzele Dair

Hakikat Güzelliğin soylu tacını sever

Kanıt: Güzelin varoluşu. Eğer hiçbir şey değmeseydi

Sevilmeye, sevgi olmazdı

Ve sonra: insan saygı duymadığını sevmez

Gayret tatlı olmalı tıpkı en temiz pınar gibi

Bir velî der ki acı cehenneme götürür

Boş zevkleri reddetmek doğrudur; ama

Yüce Allah’a giden yol çirkin olamaz

Tanrı’ya giden yol ne bencillik tanır

Ne de ihtiras; bu yol insanın kendini soylu unutuşudur.

En yüce değerlerin ne olduğuna bakın

Çünkü siz kendi değerinizin ne olduğunu

ölçemezsiniz.

51. Çağrı

Güzellik erdem gerektirir, çünkü erdem olmazsa

Güzellik Kutsalı hiçe saymaya dönüşür, Narsis’in

anlamsız günahına.

Allah istemez ki güzel kadın gururla taksın

Zafer tacını başına.

İşte insan ruhu da böyledir: insan ruhunun işlevi

Anlamsız şeyler doğurmak ve ahlâkı bozmak değildir

Çağrımız Allah’ın verdiği Nur tohumunu ekmek

Ve cenneti miras almaktır

Çünkü Allah’ın armağanı insanın görevidir

52. Ruh

Denir ki her oluşu Aşk doğurur

Aşk dünyayı hareket ettiren lokomotif güçtür

Marifet ebedî ve ezelî Varlığın özünün çekirdeğidir

Her şey tabiatına uygun olarak gelişebilsin diye

Ve ruh da tıpkı böyledir: iyi ayırt et

Ne olduğunu Varlığın ve görünüşün. Aşk doğurur

Allah’a ve dünyaya doğru giden soylu yolu

Bilgeliğin içerdiği şey parlasın diye

53. Hazret-i Süleyman’a Göre

Bilgenin ruhu tefekkür hücresinde durur

Ahmak öyle değil, ahmak sefahat içinde neşeyle yüzer

Ve hiçbir şeyi düşünmez. Peki, bu şarkının sonu

nasıl biter?

Ahmakta en önemli şey eksiktir – Allah’ın huzuru

Tüm dünya çalkantısının ötesinde Arş’ında duran

Ve bilgenin kalbinin en derin yerinde

Bilgenin kalbi yas evinde

Der Hazret-i Süleyman; Deli sevinç içinde

Deli gününü gün eder onu hiçbir şey etkilemez

Katıdır kalbi şirretli kibirlinin

Bilge bu varoluşun kederinden haberdardır

Bırak deliyi alay etsin servetini israf etsin

Çark-ı Felek dönüyor Allah’ın istediği gibi

Ve uzak bir günde duracak

Allah bilge ruhu terk etmeyecektir

54. Mezmur

Hükümdar Peygamber Hz. Davud şöyle buyurdu:

Allah benim kurtuluşum

Eğer dolaşmış olsaydım bile karanlık vadisinde

Ölümün, hiçbir şeyden korkmazdım

Çünkü Rabb’im yanımda

Düşünün ey insanlar O ne kadar merhametlidir

O’nun rahmetine tam güvenen

Ve O’nun Kanununu seven ve aşktan dans eden

Ruhu Allah’ın sevgilisi olan kimseye karşı

55. Dönüş

Yol yukarı doğru gidiyor en yüce Boşluğa kadar

Ama sonra bize bir çağrı gelecek denir

Dünyaya geri dön Allah’ın bir armağanı ile

Yüce Allah’ın yarattığı bir rahmet mucizesi ile

Maneviyat yolu bir gökkuşağı gibidir

İnsan Nur’a doğru yükselir, sonra tekrar geri döner

İnsan Allah’ı âlemde, âlemi O’nda görür

Bu geri dönüşe şarkılarımız şahitlik eder

56. Şimdiki Zaman

Allah’ı anmanın ebedî şimdiki zamanı: bakın

İnsanoğlu için zaman nasıl geçiyor

Manevî hayatta zaman yoktur

Allah katında sadece şimdiki zaman vardır sadece

Ebediyet

Zâhir insanı varoluşun çokluğunu yaşar

Bâtın insanı Allah’ın Sükûtunda durur

Yol: Bu bestenin son sözü nedir?

Cennetin ezgisi: Selâm, Selâm.

57. Şeyh Ahmet

İman nedir, dindar davranış nedir?

Derin ilmin sert notları

Neyin doğru neyin yasak olduğunun kavgası mı?

Yüce Bir’de dinlenmeli ruh

Şeyh Ahmet der ki: İlâhî vahyin mülkü

Allah’ın isminde tümüyle mevcuttur

O’ndadır Rahmetin güçleri

Ne mutlu Allah’ın isminde durana

58. İslâm

Yeryüzündeki her şey bir gün yok olacaktır

Lâ ilâhe illallah denir

Bu yüzdendir fanilik, diye öğretir Kur’an

Allah’ın Yüzü önünde kim varlığını sürdürebilir

Ama bilseydin ki kıyamet kopacak

Yarın – sen yine vazifeni yapardın

Sanki daha yüz yıllık ömrün varmış gibi

Sakin ol ey kalbim bırak Allah kaderini örsün senin

59. Varoluş Hikmeti

Kâdir-i Mutlak Tanrı: O’na kim karşı koyabilir?

Siz soruyorsunuz: Niçin Allah kötülüğe izin veriyor?

Niçin sadece iyiliğe adalete değil?

Bu yaratılışın hikmetini kim anlayabilir?

Hiçlik Varoluşu bir gölge gibi takip eder

Onu yaralamak ister ama hiçbir zaman onu yenemez

Hiçlik hiçbir zaman gerçek özün içinde olamaz

Varoluşun çiçekli ağacı solsa bile

Allah kendini bin aynada görmek istedi

Kaderin gözüyle gözetlenen ruhlar

İleride bir gün ölüm onları biçince

Yüce Varlık onları yeniden diriltecek, onlar yeniden

dirilecekler

Kâdir-i Mutlak Tanrı: Varlık üstü Varlığın sınırı yoktur

O’nu sınırlandıran. O kâinatı dokumak ister

Böylece O hiçliğin bile yaşamasına izin verir

Sakin ol kalbim

Sen Allah’ın ellerindesin

60. Yaşlılık

Yaşlılıkta insan tamamen kendisi olmalı

Ve yine de farklı olmalı: eğer senin çocukluğun

iyi geçtiyse

O zaman ona sadık kal; eğer bazı dış şeyler

kötü olduysa

O zaman onlar kaybolmalı. Yeryüzünde iyi olan nedir?

Eğer Allah’ın huzurunda durursan şimdi şu anda:

Sen hiçbir zaman Allah’ı unutan cevherden olmadın

Öyleyse önceden ne idiysen o ol, hayır şimdi ne isen

o ol

Ve Allah’ın ezelî müşahedesine hazır ol

61. İçsellik

Allah’ın mülkü ruhun içindedir

Ve siz ibadet yaptığınızda hücrenizi kapatın

Ve aralıksız dua edin ruhen

İnsanların kuralları sizin kanunlarınız olmasın

Nasıra’lı Hazret-i İsa böyle buyurdu

Ben uyurum ama kalbim, benim kalbim uyanıktır

62. Dua Etmek

Dua her yerde değil mi, içinde değil mi

Her şeyin

Sen duyarsın rüzgârın ormanın nehrin denizin

Yüce Tanrı’yı tespih ettiğini

Siz aralıksız gece gündüz dua etmelisiniz

Bu yazılıdır kutsal kitaplarda

Siz Allah’ı, yaptığınız her şeyde

Yürekten sevmelisiniz

63. Her Şey Bir Şeyin İçinde

Biz tek bir şeye tutunuruz: Allah’ın ismine

Bu, Allah’a bakışımızın çerçevesidir

Bu bize kesin inanç verir: Allah gerçekten burada

Biz O’nu çağırırız, uyanırız ve O’na yakın oluruz

Allah İsminde saklıdır bütün öğreti

Allah’ın, ruhları kurtarma İradesi de

Ruh bu dünyadan kurtulmak ister

Bizim çağrımız böylece bir ilkbahar sabahıdır

Parla ey Yüce Nur benim duam üzerinde!

Allah’ın ismi ve benim kalbim: Allah ve Selâm

64. Selâm

Bilge kişi kendi içinde dünyayı yenmiştir

Bize düşman olan ve kalbimizi parçalayan dünyayı

Bilge kişi kartaldır güneşe doğru uçan

Kızılderili’nin piposundan çıkan dumanın Yüce Ruh’a

yükselişi gibi

Kuşkusuz, Allah adamı bir savaşçı olmalı

Bunu dünya istiyor, bizi sürekli baştan çıkaran dünya

Peki o zaman: Kutsal piponun anlamı nedir?

Selâm, ona ait bilgenin kalbi

65. O Bir

Ey insan düşün, şundan kaçamazsın:

Ey ruh Bir’in huzurunda duracaksın bir gün

Seni bekleyen. Er ya da geç göreceksin

Çokluğu değil, sadece O Bir’i

Ama bu Bir yoksulluk, eksiklik değil

O Bütün, O Cennet’in kapısı

O ilâhî Bütünlüktür, varoluşu yaratan

Ve onu yeniden dirilten

Başlangıçta Allah vardı

66. İki Hayat

Bilmezsiniz ne demek olduğunu bilgenin iki hayatının

İki dünyayı birleştirmek zorunda olan bilgenin

İç dünya; bilgeyi Yüce Varlığa çeken

Dış dünya, bilge onu inkâr edemez

Ve inkâr etmek istemez de çünkü Allah dış dünyayı

yaratmak istedi

Kozmik rüya dokusu bizim kanımızdan bir kan

değil mi?

Bölünmüş Bütün ama yine de Bir

Çünkü soylu olan her şey Yüce Mülk Sahibi’ne

şehadet eder

67. Samsâra

İnsan eşref-i mahlûkattır yeryüzünde:

Soylu bir insanî yaratık olmak –

Böyle öğretir Doğu – ender bir mutluluktur

İnsan bütündür hayvan ise sadece parça

İnsanın durumu kurtuluşa açılan kapıdır

Bu çabasız olmaz çünkü yol diktir, sarptır

İşte insan böyle yanılır bu keder dünyasında

Her şeyin öldüğü, geçtiği, solduğu, parçalandığı

bu dünyada

Buda herkesin mutlu olmasını ister

Bu mesajı yaymak onun görevidir

O bunu sadece sözüyle yapmaz

Karanlıkta parlar onun ulvî varlığı

68. Kanıt

Kanıtı nedir diye soruldu

Cennetin var oluşunun. İhtişamına bak

Yerdeki ve ağaçlardaki çiçeklerin. Eğer cennet

olmasaydı

O zaman Allah yaratmazdı bu güzelliği!

Bu sadece bir düşünce değildir, bu bir görmedir

Bizzat eşya yanılmaz düşüncedir

Ben onlardayım ve onlar bende

Bana sunuyorlar hakikatlerini

Siz anlayabilirsiniz ya da anlamayabilirsiniz

Kalp işarette görebilir ilk örneği

69. Yin-Yang

Beyaz bir alanda siyah bir nokta

Ve tersi: Karanlıkta beyaz bir nokta

Bu karşılıklı değişimdedir bütün dünya

Şekillerin muhtelif görünümleri nasıl parıldıyor bak

Eşyanın karşılıklı oyununu iyi tanı:

Her birinde diğerinden bir şey bulacaksın

Sınırsız evreni dolaşabilirsin:

Hakikat keskin bir kılıcın ucunda

Onun üstünde yansır Tao, Yüce Nur

Tamamen tezatsız Büyük Bir

O’nu anlamak istiyorsun olmuyor

Keşke Bilgelik gündüz ve geceyi birleştirse:

Sözü ve sırrı. Ne isen o kal

Bir’de göreceksin Var olanı

70. Üç Tanrıça

Klotho, bizim yaşam ağımızı ören

Sonra Láchesis, bize onu veren

Ve Átropos, onu kesmek zorunda olan

Ve kader herkesi yakalar

Sen ölümsüzsün. Buna güven:

Tanrıçaların oyunu senin kalbine dokunmaz

71. İrfan

Allah tarafından vahyedilen iman herkese hitap eder

Gizlidir hikmetin çekirdeği çünkü zordur

İrfan şekil değildir, zaman değildir

Saklı bir yıldız yönlendirir Bilgeyi

İrfan bir anlamda parçasıdır

İmanın, son derece ince örülmüş içerik

Ama diğer yandan meçhul kalır derinliği

İkiyüzlü otoritenin boyunduruğuna

Allah bilgesinin sözünü kim anlayabilir

Ben ne Yahudi’yim ne Müslüman ne Hıristiyan

Dedi Rûmî; benim İslâm’ım

Sadece şekilden ibaret bir iman değil. O ne ise odur

Ey kalp nuru, Yüce Allah’ın huzurunda duran

Her zaman varolan ve asla geçmeyecek olan

72. Hikmet Ehli

Ne gariptir dünyevî varlığın

Sınırsız Varlığı kavrayamaması

Onun hayat sevgisi el yordamıyla çalışan aklı

Varoluşun dar yollarında dolaşır.

Ama saf Akıl ve derin kalp

Kâinat ötesi sınırsız Varlığı kavrar

Ruh yaratılmamıştır, ben değildir

Dış dünya insanı razı olmalı kaderine.

Bakmalısın İçe, derinliğe

Et hoc est Intellectus.[1] Ama bu yeterli değildir

Hiçbir surette. Çünkü Allah vardır

Sen yokken. Sen O’nun Zat’ındasın.

İnsan, Allah’ın aynası. Söyle nedir senin varoluş sebebin

Allah Kendini hiçliğin varlığında tanımak istedi

Sen Allah’ı tanıyor musun? O’dur Kendini tanıyan

Sende

Senin ruhun Allah’tan ayrılmış değil.

73. Kötülüğe Dair

Şunu unutmamalısınız: aşikârdır ki

Kötülük daima sizin kendi içinizde varolmuştur

Ama oyunbozan kötü Şeytan’ın hilesi de

Ona eklenir ki sizin zannettiğinizden daha da kötü

Siz ruhun kutsal savaşını bilirsiniz

Kendine karşı olan savaşı, siz ruhun galibiyetini

bilirsiniz

Şeytanın size söylediğine kulak vermeyin

Umursamayın onun yalanları size sıkıntı verirse

Şeytan size sizin muhteşem olduğunuzu söyleyecek

Bu yanlış ya da doğru olmuş önemli değil

Şeytan size sizin umutsuzca kötü olduğunuzu

söyleyecek

Bu neredeyse hiç mümkün değil

Allah bizi korusun!

74. Seçkin İnsanlar

Velî kimdir, bilge kimdir,

Peygamber kimdir, kalbi aşkta(n) yanan?

Nedir Allah ile dolu insanlar – Zirve insanlar

Bizim çağımızın tanımak istemediği ve tanımadığı?

Seçkin insanlar hiç böbürlenmezler, onlar istemezler

Erdemlerinin sadece kendilerinin olmasını;

onlar dururlar

Allah’ın huzurunda, Allah’ın ihsanlarını almaya hazır

vaziyette

Onlar Allah’ı ruhlarının içinden geçirirler

75. Amida

Amitâba’nın cenneti niçin

Serin Batıda güneşin battığı yerdedir?

Niçin bu kadar uzakta,

Yaldızlı günün son kadehini içtiği yerde gecenin?

Bunun sebebi: Her tutkunun sonu

Her bencilliğin bizi terk ettiği yer

Amida’nın ismi karanlığı tanımaz

Işıklı altın içinde parlar onun cenneti

76. Amel Etmek, Tanımak

Farklıdır kurallar çünkü çok sayıda insan vardır

Onların düşünce tarzları farklıdır

Ve hissetmeleri. Kanunlar olmak zorunda

Kuşkusuz, insanları Yolda yönlendirmek için

Yalnızca kurala güvenen mümin

Bilgeliğin nihaî amacına sahip olamaz

O sadece yapması gereken şeyi iyi olarak görür

Bilge ise eşyanın özüne bakar.

Sade müminin çabasını küçümseme

Ama bırak bilge hakikatte yaşasın

Amel etmek yanılgıdan kurtarmaz

Tanımak

Sadece, dünyevî her yanılgıyı yakar.

77. Kehanet

Kehanet vardır. Ama Şeytan ister

Sizi ikna etmeyi her şeyin bir kehanet olduğuna

Ve böylece sizin bütün huzurunuzu kaçırır. Sabır sabır

Ve cesaret. Bulunduğunuz yerden geri gidemezsiniz

Çünkü her şey Allah’ın elindedir. Siz

Dünyayı değiştiremezsiniz. Ama siz Allah’a

güvenebilirsiniz

Ve de güvenmelisiniz. Öyleyse hiç tereddüt etmeden

kabul edin

Sizi daha iyi kılan şeyi

Ve Allah’ın dilediğini

78. Aydınlık

İnsan ileri yaşta bilir ki hayat

Bir sis örtüsüdür perilerin dokuduğu

İnsan sorar kendine dünyanın ne olduğunu, ama aslında

İnsan bunu çok iyi bilir, iki kere ikinin dört ettiği gibi

Ve bu örtünün ardında aydınlık vardır

Huzur veren ve teselli kaynağı olan Işıklı bir nehir ki doğaüstü dalgası

Bizi Allah’ın altın yaldızlı sahiline götürür.

79. Süre

Süre çoğu insanın ruhunu yıpratır

Ama zaman değirmeni bilgeyi öğütmez

Bilge Allah’ın huzurunda durur, ne zaman ve nerede

diye sormaz

Daima kalbin derin müşahedesine hazırdır

Ahmağın kalbi Allah’ı unutmada kavrulur

Hayatı yaşlanır ve dünya soğur

Ahmak, varoluştaki rüya oyununu ölçemez

Ebedî şimdiki zaman; bilge kişi yaşlanmaz

Şüphesiz, o da hayatın akışını tatmak zorunda

Olup biten her küçük şeyde

Ama ruhun kökü Allah’tadır

Zamanın çarkı sonsuza dek dönmeye devam eder

80. Uyarı

İnsan bir seçim yapmak zorunda: kalbi mi kırılsın

Yoksa Hazret-i İsa gibi suyun üzerinde mi yürüsün

Galip olarak? Başka seçenek yok

Kaderin acı dikenleri bize battığında

Bu yüzden: kayanın üzerinde dur, yukarıya doğru bak

Ve huzur içinde kal, her şey fanidir, geçer

Sadece Yüce Mülk Sahibi bâki kalır, seni kurtaran

Seni bekleyen. Gerisi boş.

81. Şimdiki Zaman

Allah’ın huzurunda şimdiki zaman; bunu bin defa

söylüyorum

Önce yok, sonra yok, sadece nuru

En Yüce İsmin kalbi dolduran

Ve onun en derin özlemini dindiren

Bu Allah’ı zikretmedir. Ama günlük işler

Devam eder ve biz bunu göğüslemeliyiz

Bırak Allah senin günlük hayatının yükünü taşısın

Sen her zaman O’nun İsminde dinlenebilirsin

82. Öğreti

Öğreti evi kutsal bir evdir

Öğretinin sözünden vazgeçemezsiniz

Ve her şeyin Allah sarhoşluğu içinde olduğunu

düşünemezsiniz

Bu düşünce, Hakikatin biçimini bozmak anlamına

gelirdi

Başlangıçta Allah vardı; secdeye kapanın

Sonra Yol gelir: yarı savaş yarı kalp mutluluğu

Daha sonra Erdem, ruhun asalet kokusu

Allah’a geri dönüş yolu üç yönlüdür

Tanrı yücedir, ondan vazgeçemezsiniz

Hakikî olan ve kurtaran nedir, bunu bilmelisiniz

Ve onu yapmalısınız ve o olmalısınız ve onu

sevmelisiniz

İşte bu öğretidir, kalbinize yazılmış

83. Mâyâ

Tanrıça Mâyâ bir elbise dikti

Yaldızlı kumaştan ama koyu çizgili

Çünkü gölge daima aydınlığı takip eder

Işık ve karanlık, bunu kim anlayabilir?

Bir elbise yani dünya. Mâyâ kimi giydirmek istedi

acaba?

Ve neyi örtmek istedi? Var olanı sadece:

Gizlenmiş güneş görünmeden parlayan

Kadim güzellik: evet, saf ve çıplak Varlık

84. Minnet

Nefsin fani suretleri kafanı kurcalamasın

Hiç bir hevese boyun eğme

Özgürlüğünü koru, sağlam dur

Ve dış dünyaya bırak vehmi

Kartal gibi yükseklerde dolaş

Bunu sana ruhun hiç söylemedi mi?

Sen ruhunda kutsal bir ülke taşıyorsun

Oraya git düşlerin sana sıkıntı verdiğinde

Bulutların altında hava karanlık olabilir

Bulutların üstünde güneş ışınları çiçek açar

Tek kelimeyle: ruhu hasta eden nedir?

Ruhun bir eksiği vardır: Kalbin minneti!

85. Satyam

Brahma Satyam, jagan mithyâ:

Sadece Allah vardır

Vehimdir bizim dünya dediğimiz

Bilgenin yeminidir bu.

Ama vehim ne anlama gelir?

Yokluk ve Varlık arasında bir şey

Yani Varoluş. Ve ruh

Brahma’nın kurtarmak istediği.

Brahma’nın ışığı karanlığın dibine kadar:

Varoluş mucizesi, saf Akıl

Ve Marifet - Tat tvam asi:

Bilge insan, ne biliyorsan o ol!

86. Çağrı

Sen benim Allah’ım olduğun için Seni çağırıyorum

Sen beni terk etmeyeceksin

Sen Sığınaksın Yüce Mülk Sahibisin

Yüce Varlığı kim kavrayabilir?

Dünya helâk olsaydı bile

Yine Sen kalırdın bana

Bilmiyorum dünya nedir, ben neyim

Ben sadece biliyorum sevdiğimi

87. Schánkara

Odur düşünce akışını durduran

Düşünen ruha ilâhî bir huzur sağlayan

O Benares’dir, en kutsal şehirdir

O’dur benim sevdiğim – ve ben O’yum

Ben tufandan sonraki büyük sessizliğim

Kozmik deryanın vahşi dalgalı melodisinden sonra

Selâm, Selâm, de; Ey kalp sen O’sun

Om, Shânti, Shânti; Aham Brahmâsmi

88. Nehir

Dünyadan Allah’a doğru giden yol bir nehir gibidir

İnsan ruhunun üzerinden geçmesi gereken

Hakikat olmayanın kıyısından uzaklaşmak gerek

Ruh kendine boşuna eziyet etmesin diye

İnsan olmak ne anlama gelir? Öteki kıyıya giden yol

Yumuşak dalgalar, sert dalgalar arasından

Sevinç ve sınavlar içinden, çünkü öyle olmak zorunda

Ve üstümüzde Allah’ın rahmet kuşağı

89. Övgü

Allah’ı övmek ne demek? Bilmek demek

Her şeyin Allah’ın emriyle olduğunu

Çünkü iyi olan her şey ilâhî bir öze sahiptir

Ve bize Hakîkati öğretir ve Allah’ı yüceltir

İnsanı mutlu eden her güzelliğin cazibesiyle

Konuşur Allah insana: sakin ol Ben buradayım

O bizde tecelli eder, biz ise O’na doğru yöneliriz

El-hamdü li’llâhi, Allâhu kerîm!

90. Dil

Allah insana asil bir dil verdi

İnsan onu kullansın ve korusun diye

Hakikatle ve şerefle yıllar boyunca

Hayatımızı aydınlatarak ve güzelleştirerek

Bu Allah vergisinin yüksekliğinde kalın

Dil bozulmasına karşı her zaman mücadele edin

Daha iyi daha asil bir şey bulamazsınız

Üstat Eckhart’ın ve Dante’nin konuşmasından

Dil ruha hayat veren kandır

Akılla birlikte en büyük mülk!

91. Modern Çağ

Dünyamızı katleden modern çağ

İnsanın sürekli değiştirme arzusundan gelir

Batı’da. Doğu düzenliydi

Bir ruh, bir kaya idi, boşluğa yuvarlanmayan

İki yol açıktır akla

Biri derine gider Allah’a yönelir

Diğeri dünyada yeni topraklar arar

Hırs ilerleme manyasıyla örülüdür

Kâdir-i Mutlak Tanrı: her şeyden olmalı

Öyleyse bırakın Yazgımız yazılsın

Sen o Kelimeyi biliyorsun, kurtuluş yolunu – inan bana:

Yeryüzünde bir Cennet var: Burası!

92. Karanlık Çağ

Dünya yanlış anlaşılmadan örülmüştür:

Biri arkadaşına ihanet ederken

Bilmeden; diğeri intikam düşünür

Hiç kimse anlamıyor diğerinin dilini

Şaşmamalı dünyanın mahvoluşuna

Biz son çağın halkalarında doğduk

Saçmalık bizi mezara kadar takip ediyor

Ben bu dünyadan pek bir şey anlamadım.

Niçin mi? Çünkü anlayacak bir şey yoktu

Ey son çağın insanı, kalbini huzurlu tut

Kali-Yuga çağının da iyi bir yanı vardır

Şüphesiz karışıklık bir müddet sürecek

Ama Allah kurtuluşa giden yolu kolay kılmıştır

93. Dünya Vehmi

Gariptir, insanların dünyası

Kendini ne kadar önemli görüyor

Büyük insanlar şurada burada

Zamanla her şey yok olur gider

Sahte mutluluk ve sahte büyüklük

Bakın siz küçüklüğünüzün yoksunluğuna

Alla morte, che sarà?

Ogni cosa è vanità![2]

94. Asalet

Her alanda haklı olduğunu iddia etmek

Zulümdür: insan bir şeyi zorla elde etmek ister

O şey önemsiz de olsa

Soylu insan

Önemsiz bir haktan asaletle vazgeçebilir

Unutmayın: Adalet kaygısı ne olursa olsun

Asalet ezelden beri kahramanın süsüdür

95. Kendine Sadık Olmak

Ey insan, ne olman gerekiyorsa öyle kal, yolunu şaşırıp

Gitme uzak buzullara kâinatı ölçmek için

Merkezde kal, insan olabildiğin yerde

Bunun sana açacağı şeyi hiçbir zaman unutmamalısın

İman bir masal kitabı olabilir

Ama iman insana özgüdür, iman biz ne isek odur

İnsana özgü olmayan Şeytanın bilgisidir

İkarus’un uçuşudur. Sen, çocuk kal

Ama ey insan, Bilgelik sana açıktır:

Onda Hâkim-i Mutlak Tanrı’yı kazanırsın

Bilgelik sınırsız evrende yolunu şaşırmaz

Bilgelik Yukarıdan ve İçeriden gelir

96. Küçüklük

Gürültülü hiçliktir birçok insan nefsi

Niçin böbürlenir, sanki hudayinabitmiş gibi?

Kısa bir dünya rüyası mağrurluk dolu

Ve telaşlı işler ve elde hiçbir şey yok

Sükûnetle düşünün: küçük olun çünkü Allah büyüktür

Allah size bir vatan hazırladı

Göklerin Krallığında: yaldızlı bir sığınak

Ne mutlu nefsiyle mücadele edene!

97. Tevekkül

Allah’a tevekkülden daha güzel bir şey yoktur

Allah’a tevekkül gökyüzüne yükselen dağdır

Allah’ın inayetine her zaman güvenebilirsin

Şüphenin acılığı kalbi kemirdiğinde

Allah’a tevekkül edersen

Bir belâ sana hafifletilebilir

Ya da Allah sana bir lütufta bulunabilir

Belânın acılarına cesaretle dayanabilesin diye

Sen sadece Allah’a bakmalısın

Senin hayatına anlam kazandıran

Şafak vakti gibi ümitli ol

Seni seven Mutlak Varlığı sevesin diye

98. Kıvılcım

Gariptir Ben olma tecrübesi

Sınırsız uzayda sadece bir kıvılcım

Ama bu hiçlik Allah’ın Ruhundan içmiştir

Bu hiçlik Allah’ın Şarabından bir damladır

Geçicidir kıvılcım – ama

Allah’ın ilâhî Lütuf nuruyla birleşmiştir

Bu kıvılcım bir hiçtir ama o bir Hep de olabilir

Çünkü o ebedîdir sönse bile

99. Peygamber

Muhammed: bu isim telaffuz edilince

Ardından şöyle denir: Allah’ın Rahmeti onun üzerine

olsun

Ve Selâmı. Dikeydir Rahmetin ışını

Yataydır Selâmın güneşli sahili

Savaş da vardır Peygamberde, Kutsal Savaş, Cihat

Dış savaş ve iç savaş, Nur’un zaferi

Şunların hepsi iyi insanı ve bilgeyi anlatır:

Yukarıdan gelir Allah’ın ona lütfettiği her şey

Ama alıcı, saf kalp,

Tıpkı bir çiçek gibidir çiğle suvarılmış

Nilüfer çiçeğinin içindeki mücevher. Açık olalım –

Bir çiçek çanağı Allah’ın Nur’unun parlaklığında

100. Hatırlayış

Allah, benim Çobanım – O’nu hatırla

Ki O da, Yüce Allah, seni hatırlasın

Ve sana Nurunu ve Yardımını lütfetsin

O ki buyurdu: “Ben ne isem O’yum”

Eşya düne ait, yarına ait, uzak ve yakın

Allah ve sadık kalp daima burada

101. Temsil

Bir yandan bak: Sen Allah’ın huzurunda yalnız

durursun

Tek başına ama O’nun Rahmet yıldızının altında

Diğer yandan bak: Allah ile dolu bir insan

Senin karşında kocaman durur Allah tarafından

nurlandırılmış bir halde

Semavî ya da dünyevî bir insan: bir yer

Allah’ın Huzurunda, yüce bir kelâm

Sen saf bir ruh olarak Allah’a yönelmek istersin

Sen O’nun asil izlerine de hürmet etmelisin

Eğer size Üstatlar Allah’ın Hakikatini verirlerse

Siz o Üstatlarda Allah’ın Mutlak Varlığını algılamalısınız

Simge ilk örnektir. Öyleyse unutmayın:

Ayın parlaklığı güneşin nurudur

Sen eğilebilirsin bu hâlenin önünde-

Sen Allah’ın önünde eğilirsin – sadece Allah’ın önünde

102. Dünya Kederi

Rüya örtüsü dünya – sen neredeyse kalbimi kırıyorsun

Sende bilgelik, ahmaklık, zevk ve keder var

Ya da hatta yokluk. Boş soru sormak ne işimize yarar

Her birimiz hayatın yükünü taşımalıyız

Yük – mutluluk. Bütün kaygıları uzağa at

Son söz ilk rahmetindir

Başlangıç ve son birbirine el uzatıyorlar

Ah keşke senin kalbin, zamanın ve mekânın ötesinde

Varoluşun yaldızlı Özünü bulsa!

103. Af

Af, suç silindi anlamına gelir

Suçlu ne yapmış olması gerektiğini anladı demektir

Af, suç hiçbir zaman yoktu demek değildir

Ve günahkâr istediğini yapmaya hakkı vardı demek

değil

Geçmişte çok günah işlemiş olsan bile

Ve şimdi Allah’la derin barış içinde isen

Hiçbir şeye pişman olmamalısın, senin mayan iyi

Ve bu dünyada olduğu gibi Cennette de iyi olacak

Geçmiş hakkında hayıflanmamalısınız

Ruh kendi kendinin alın yazısıdır

Ben her zaman tekrar tekrar şunu söyleyebilirim ve söylemeliyim

Sevinçler dünyadan, mutluluk Allah’tandır

104. Takdis

Kim yukarı doğru yükselmek isterse kanatları olmalı

Bu, ruhanî takdisin sebebidir

Bu giriştir, bu arınmadır

Ruh bütün vehimlerin ötesinde olsun

Sonra bu takdis manevî bir güç verir

Çünkü yardımsız hiçbir şey elde edilemez

Bu Tanrı’nın Lütfudur yükselişi mümkün kılan

Allah’ın yardımıyla ancak eser ortaya çıkar

105. Akıl

İnsan Allah’ı tanıyamaz derler

Sadece Allah kendini tanır. Bu unutmak demektir

Allah’ın kendini bilge kişide de tanıdığını

Saf akıl bütün bilmeceleri çözebilir

Allah’tan yaratılmışa kadar. Ama onun bildiği

Binlerce kez fazladır söylediğinden

106. Âdem

Âdem her şeyin ismini söyledi

Onun ruhundan önce hiçbir bakış açısı yoktu

Eşyayı seyretmek mahiyetini anlamak için

Âdem, eşyayı isimlendirdi Alfadan Omega’ya kadar

Allah’ın sureti olarak insan

Her şeyi adlandırmaya muktedirdir

İlk Nur’dan gelen bir nur sayesinde

Böylece insan Allah’ı tanıma yeteneğine de sahiptir

107. Kısaca

Biz nerede yaşıyoruz? Mekânda ve zamanda

Kaçıp giden fanilikte

Biz kimiz öyleyse? Bir ben, bir sen

Bir biz – ve Allah bizim sığınağımız

Bu sığınak bizim en derin Kendimiz

Çünkü bizim kalbimiz Allah’ın mabedi

Allah’ın zikri olsun ruh:

Dua bizim hakiki varlığımız

108. İnanç

Siz araştırmacılar, dinleri kınamayın

Şüphesiz, dinlerin de şurada burada sınırları vardır

Anlayın ki onlar inançlarını korumak zorundalar

Ve Allah’ın her sözünü anlaşılır kılmak

En küçük çocuğa kadar anlaşılır kılmak zorundalar

Ve insanlar nasılsa ona benzemeliler

Mitin sade ahmaklık olduğunu söyleme

Günahkârların çoğu büyük bir çocuktur

Dogma ruhun istediğini sunar

Bunu ukalâlar hiç anlamayacaklardır

Ama iman derin Hakikatin mülkünü taşır

Eğer sen bir bilge isen kalbin onu görecektir

109. Bâtın

Siz Allah’ı insan yapmamalısınız

Allah insan tabiatını da göstermek zorunda olmasına

rağmen

Bizi hidayete erdirmek için ve bizi korumak için

Ama insanî hiçbir yanılgı Allah’a mahsus değildir

Bizim içimizde bulunan saf Akla da mahsus değil

Buna rağmen saf Akıl Allah’ın huzurunda secde etmek

zorunda

Her şeyin üstünde Arş-ı Alâ’da duran Allah’ın Varlığı

önünde

O’nun hipostatik Vechi ne olursa olsun

Çünkü secde edeni Allah ödüllendirmiştir

Allah bizim için her zaman yenidir – Ebediyettir

Bin bir perde içinde – ama Kendine sadık:

Yüce Mülk Sahibi her şeye anlam veren

110. Jîvan Mukta

Denir ki Jîvan-Mukta kurtuldu

Daha bu dünyada iken. Bunu kim açıklayabilir?

Çünkü İsa ve Meryem acı çektiler

Buna rağmen mutlulardı ve hiçbir şeyden pişman

değillerdi

Kurtulmuştur, özgür olmuştur sadece velî, bâtın insanı

Zâhir insanı feleğin çarkından kaçamaz

Nefsin azabından da. Oysa kalp

Bu dünyada bile kurtuluşu kazanabilir

Deo volente.[3] Tam bir aşkla yönel

Yüce Tanrı’ya; göreceksin O’nun ne yazdığını

111. Bodhi Ağacı (Uyanış ve Akıl)

Denildi ki

Nirvâna hiçliktir

Bilge için değil bu

Bunu cahil söyler

Bir boşluk var

Hiçlik olan, Mutlak Varlık’tan yoksun

Bir başka hiçlik daha var ki

O tek Gerçektir

Ve bu sonuncu hiçlik boşluktur

Çünkü bütün âlemlerin ötesinde

O Bütündür

O’nu kalbine sığdıran için

Uyanık olan için

Artık başıboş dolaşmak zorunda olmayan için

Ey kutsal Sessizlik

Nilüfer çiçeğinin içindeki mücevher, Selâm!

112. İman

Dünya, bin çehreli bir maske oyunu

Bunu kim kavrayabilir?

Bilge, aklın kavrayamayacağı şeyi

Allah’a bırakacaktır

Dikkat et, bu dünyanın hiçbir bilmecesi

Senin huzurunu kaçırmasın

Allah biliyor dünyanın neden örüldüğünü

Seninki iman olsun

113. Varlık Üstü Varlık

Bir bilge demiştir ki Allah ancak Kendinde tecelli etti

Tanrı’nın yaratığı insan, Tanrı’dan var olunca

Bu cesur bir ifade şunu açıklığa kavuşturmak için:

Varlık üstü Varlık ve Tanrı aynı derecede değildir

Çünkü Varlık üstü Varlık ile sen konuşamazsın

Senin karşında yalnız Tanrı var

Önce kavranamayan Kâdir-i Mutlak Tanrı

Sonra övülen Yüce Varlık, ama zamandan münezzeh

Şunu anla: Varlık üstü Varlığın içindeki Yüce Varlık

gizli idi

Yüce Varlık, senin Tanrın: O’nu endişesiz sev

Ve Yüce Varlıktan Ruh var oldu diye anlatır

Kutsal Kitaplar – Tanrı’nın Ruhu, O’nunla birlikte

Kâinat

Yaradan’ın Zatı binlerce perde taşır

Ve bu perdelerden biri senin benliğin

İnşaallah senin benliğin Tanrı için bir ayna olur

Yüce Tanrı’nın Nuru senin benliğini ebediyen

aydınlatsın!

114. Kısaca

Allah – O derecelerine rağmen Birliktir

Aynı ağaçta kök ve taç

Ya da şu imge: eğer Tanrı güneş ise

O zaman Varlık üstü Varlık sınırsız mekândır

Eğer siz sadeliğe tahammül edemiyorsanız

Hiçbir zaman bilgeliği aramamalısınız

Önce: İnsan Allah’ın mahiyetini anlatamaz

Ama sonra: Allah kendi mahiyetini binlerce surette

yansıtır

115. Lîlâ

Lîlâ, oyunu

Dünyanın, hayal kurarak açılmak ister

Binlerce aynada

Evrenin sarhoş oyunu hiçbir zaman durmaz

Nefis de böyledir

Nefsin çok sayıdaki bu arzularının dansı nereye gitmek

istiyor

Düşünceler, arzular

Kendi oyunbazlığından kaçan

Ama günün birinde ey kalp

Bu oyun Yüce Allah’ın etrafında dönecek

Burası orası kalmayacak

İyilerin, bilgelerin bir Gopi aşk dansı

Ve Krishna’nın flütü

Senin kalbinde bile görünmez olacak

Aşkın bir şarkısı

Ve Nur’un –Tanrı ile dolu semavî Şarap

116. Yabyum

Tibet sanatında: yaldızlı ilâhî çift

Bu ikisi aşk içinde sıkıca sarılmış birbirine

Aşk Tanrısı ve Bilgelik Tanrıçası: ve

Her biri diğeri ile derince dolu

Zaten böyle olmalı: Hakikat ve Yol

Birdir – biri diğerinde yaşamalı

Hakikat sadece düşüncede olamaz

Hakikat olmadan İrade hareket edemez

117. Merkez

Allah sana yetsin – çünkü Merkez (Allah)

Sınırsız mekâna hakimdir ve içerir

Senin kalbindeki aşkın durmadan aradığı şeyi –

Yani bütün Kâinatın değerini

Yaşama arzusu fani bir gelgittir

Ne mutlu sadık bir şekilde müşahedede kalana

Ve bulana arzuların asla vermediğini

Yani Yüce Tanrı’nın Varoluşunda huzur bulmayı

Her ikisi de gereklidir; ara dünyada ihtiyacın olanı

Ruh her şeyde Merkez’e (Allah’a) doğru yönelebilir

118. Burada ve Şimdi

Merkez ve şimdiki zaman: bunlar ilâçlardır

Her bilge insanın kalbini sevindiren

Doğanın bize resimlerini gösterdiği ilâçlar:

İşte dağ mağarası güvenliği

İçi derin, sıcak ana karnı gibi

İşte zirvenin bağımsızlığı

Ve temiz havası karla kaplı doruklarda

Allah’ın huzurunda duran ruh da böyledir:

Kök ve taç

Ama sadece Bir dua

119. Samâdhi (Tevhid)

Vecd hali, Allah sarhoşluğu – hisler yok olur

İnsan uçtuğunu zanneder

Düşün: lütuf ayıklık hâlinde dahi

Kalbi yükseltebilir –

Allah’ı salt zikirde. Derin bir mutluluk

Nüfuz eder uzuvlara

Kadim uhrevî mutluluk, yitik Cennet –

Ne olur geri gel!

Uzak olsun senin itibar araman

Bu günah olurdu

Ama inşaallah sürgüne gönderilmiş ruh

Huzur’u bulur –

Derin Huzuru, Hakikat’in verdiği

Senin arzun olmaksızın

İnşaallah Allah’ı zikir Allah’a doğru

Döndürür senin varlığını

120. Dünyaya Bakış

Üzücü değil mi Bilgelik bakış açısının

Bütün kâinatı eritip yokluğa dönüştürmesi?

Şunu unutma: Hakikati tanıyan kimse

Dünya denilen şeyde İyiyi görür

Belki dünya bir süre ağlamıştır –

Resimleri ve şarkıları yok olmuş

Ama sen emin ol: Eğer Bütüne bakarsan

Onda görürsün var olanı; dünya yeniden gülümser

121. Derin Bakış

İnsanlardan bahsedilir: istedikleri ve yaptıkları

şeylerden

Ama bu arada unutulur insanın tabiatı

İnsan nedir, işlevi nedir?

Bunu okuman gerekirdi görünüşte

Görünüş dünyası: tanıman gerekeni tanı

Ama eşyanın mahiyetinin de bilincinde ol

Ve bil ruh nimetinin sebebini:

Anlamak dünyanın ne olduğunu, benim ne olduğumu

Ve bütün her şeyin dayandığı Mutlak Varlığın ne

olduğunu

Mekân, zaman ve nesne ve hatta olay:

Bunlar tecrübenin kadim sabitleridir

Ve sonra her şeye anlam veren şey

Kalb bilgisi, semavî Vahiy

Çünkü ruh olmasaydı âlem olmazdı

Nasıl inanabilirsiniz âlemin bir tesadüf olduğuna

Allah ve âlem: sonra Allah Kelâmı gönderdi

Ayrılık yeniden Birlik olsun diye

122. Olmak

Üzüm suyu, sıkılıp mayalandığında

Soylu şarap olur ve sarhoşluk verir. Sizin ruhunuz da

böyle

Kendini kaybeder aşk için olgunlaştığında

Ve kalp hayatın anlamını kavradığında

Çünkü Allah aşkı nedir, şarap değilse

Semavî şarkı değilse– soğuk dilsiz taş değil

Kalp buzdur güneşte eriyen

Kalbi eriyen kimseyi Allah selâmlar

Hiçbir zaman şüphenin hükmü altında kalma ki

Aklın senin huzurunu çalmasın

Duydun mu imanın kurtardığını?

Öyleyse emin bir şekilde şöyle de: İnandığım için

inanıyorum!

123. İyilik

Dünya: Rüyalardan bir nehir, ağır ağır

Ve büyülenmiş gibi akan denizine doğru

Belirsiz geleceğin. Ebediyet

Her bir kişiyi beklemekte bütün zamanın ötesinde

Ebediyet: bir Bütün ya da bir Yokluk

Yüksek uçuşun veya yer çekiminin dünyaları

Ama her kaderin arkasında Allah’ın Varlığı

O’nun İyiliği sayesinde dünya kurtulacak

124. Doğa

Ey bizi aydınlatan doğa manzaraları

Ey Yaratıcı’nın İradesi, manzaraları art arda sıralayan

İnsan tanımak, sevmek zorunda ve hürmet etmek

zorunda

Yüce Tanrı’nın Bilgeliğinden gelene

Ve olmak zorunda derin simgenin gösterdiği şey.

Kartala bak: cennetten bir şimşek

Soylu kuğuya bak durgun gölde

Huşu içinde Yaratıcı’nın huzurunda eğilen

Ve sonra aslanın krala has gücü:

İnsan kendine soruyor o güneşin çocuğu mu diye

Daha sonra geyik gösterişli boynuzu ile:

Kutsalın, kutsallığın bir imgesi

Sonra Tanrıça bir kadın suretinde:

Bu suret Allah aşkının imgesidir

Harika bedeninin mesajı

Bize sarhoşluk veren şarap gibidir –

Dünya velvelesinden kaçıp kurtulmamız için.

Ey bizi mutlu eden doğa manzaraları

İnşaallah ruhumuz soylu olana bakar

Ve inşaallah zâhir Bâtın’a bir Yol olur

125. Gece

Allah bizim için derin geceyi yarattı

Dinginliğiyle ve sessizliğiyle

İşte ayın yumuşak gümüşlü ışığı

Ve sonra sayısız yıldızların dansı

Ey bu kutsal mekânın tatlı derinliği

Bırak günlük fırtınalar dinsin

İçe dalışın ve aşkın bir rüyasında

Ve Huzur olsun öte dünyada ve bu dünyada!

126. İlâhiler

Biz kendi gücümüzden almıyoruz

Biz dinlemek istiyoruz,

Derin tefekkür içinde bitkin ve büyülenmiş bir halde,

Denizin sesini

Hakikat ve Güzellik: biz sizi sadece

Düşüncede kavramıyoruz;

Allah’ın Nuru ve Sevgisi bize

Sizin hayatınızı bağışlasın

Tıpkı çıplak Gopi’lerin, sıra sıra yıldızlar halinde

Krishna’nın etrafında döndükleri gibi

İnşaallah bizim şarkılarımızın altın yaldızlı tacı

Allah’a hamdüsena eder

Öyleyse ak, kalbimin nehri, Aklın yönlendirmesiyle

Ve çaba göstermeden

Öyle ki Allah’ı müşahede eden gül

Allah’ın huzurunda açılsın

127. Şarkıcı

O şarkıcının ben olduğumu düşünüyorsunuz şarkı söylediğim için

Güzellik içinde Allah’ı görmüş olduğum için

Ben bir nehrin içine girdim

O isimsiz şarkı her zaman oradaydı

Aşk şarkısı tüm zamanın ötesindedir

Şiirin büyüsünü tam olarak kim anlayabilir?

Ey ezelî şarkı, ey semavî nehir

Âhiret mutluluğunun kaynağından doğmuş olan

Ey içe dalış nefsin varlığını unutan

Ve artık yalnızca Nurun ve Aşkın ne olduğunu bilen

128. Ayna

Dünya bir ayna değil midir, içinde

Allah’ın binlerce surette kendi güzelliğini gördüğü?

Bir oyun, kaybolan ve kendini tekrar eden

Yokluktan fışkıran ve sonra yok olan

Varoluşun meyveleri bize iki şey öğretir:

Allah’a benzerlik ve Allah’tan uzaklık.

Uzaklık varoluş dokusunu hiçe çevirir

Benzerlik ise yıldızlar gibi zamanın ötesindedir.

129. Excelsior

Allah nerede bulunur? Ta yukarıda mı? Yoksa

içeride mi?

Siz şunu derin derin düşünmelisiniz:

Allah mümin kulunun kalbinin en derin yerindedir

Ama orada da yine Hak Teâlâ’dır – Göğe doğru bakın!

130. Selâm

Bu eseri bitirmeden önce seni selâmlamak isterim

Ey Kutsal Bakire, bana yardım etmiş olan

Bana birçok çiçek sunmuş olan

Ve şiirin diyarında beni mutlu etmiş olan

İnşaallah okuyucu da senin himmetini hisseder

Biz bu zavallı dünyanın çocukları değil miyiz?

Sen Allah tarafından gönderilmiş ilkbahar yağmurusun

Ruh en güzel çiçeğe dönüşsün diye

131. Ruh

Daire nasılsa Ruh’un üflemesi de öyledir

Ruhun kaynağı nerede ve onu kim özlemle bekler?

Onun nereden geldiğini nereye gittiğini kimse bilmez

Zaman ötesi bir çark ve hiçbir yerde durmaz

Ama yine de hareketsiz; döngü sadece hayal

Çünkü Sonsuzluk hiçbir değişiklik tanımaz

Özünde, Sonsuzluk kendi Varlığında yatar –

Ruhun başlangıcı da sonu da yoktur

DENİZ YILDIZI
(Stella Maris)

İkinci Şarkıların Tacı

1. Tasdik

Nedir ruhu İç’e doğru çağıran?

Nedir kalbin karşılaştığı mucize?

Ne verir semavî armağanını Huzurun?

Nedir ruhu kutlu kılan İç’ten?

Bu Allah’a bir evettir – isimsiz

Ne şekli ne sınırı vardır, sevinmektir

En içte, varoluşun özünde

Bu,

Allah’ta kendi olma arzusudur Ruhun

2. Gündüz

Güneşin doğuşu, her iyinin neşesi

Altın yaldızlı mesaj, içinde dünyanın boğulduğu

Ve sonra akşam: gün yorgun

Ama yine de mutlu, orada güneşin battığı yerde

Erken yaklaşır aydınlık veren Hakikat

Ve Güzellik parlar kalbimizin içine.

Tanrı figürleriyle süslenmiş yaldızlı bir araba yükselir

âdeta

Zafer alayı içinde; ve sonra Huzur

Neşe ve Huzura tanık olur gökkuşağı –

Bir Rahmet imgesi, gündüzün çemberi gibi

Ey güneş yolu, ey doğa harikası

Yüce Allah’ın Eli çizdi senin yörüngeni

3. Dört Sesli Akort

Dört ırmak var denir cennette:

Su ve şarap ırmakları, sonra süt ve bal ırmakları; bak

Nasıl dallanıp budaklanıyor bereketli bir biçimde Bir

Ve bir oluyor – derunî bir melodi

Saflık ve sarhoşluk, iyilik ve derman –

Bunların her birinin ruhu Cennette yaşar

Yüce Mülk Sahibi’ne giden yol şöyledir:

Herkes Allah’a kendine has bir yolla yönelir –

Kendisine Allah tarafından verilmiş olan bir yolla;

Sadece Allah’tan gelen şey ebedî Hayata götürür

4. Deniz Yıldızı

Bir keresinde ruhum bitkin ve üzgündü –

Akdeniz’de bir gemideydim.

Hazret-i Meryem geldi uyanık halde sanki bir rüyada

Acı keder beni yiyip bitirmesin diye

Ve benim neşemi ve güçlerimi felce uğratmasın diye –

Bana öyle geliyordu ki sanki hayatım son buluyordu

Ey Stella Maris, denizin üzerindeki mucize –

Bu seyahatin hep sürmesini isterdim

Bana senin cennet kokun kaldı –

Ve senin himmetin

Benim yolumda sabah yıldızı gibi

5. Geçiş

Hamdolsun Allah’a yaldızlı çiçek gibi açtı gündüz

Güneş yükseldi

Hamdolsun Allah’a gece dinginliğiyle geldi

Gece, gündüzün telaşını usulca örttü

Gündüz vahiydir, açıklıktır

Sanki hayat bizi işe çağırıyormuş gibi

Gece kutsaldır, gece sır derinliğidir –

Bir şarkısıdır Aşkın ve Ebediyetin

6. Oyun

Çok gariptir, arpın bana getirmesi

Ruhumu harekete geçiren nice şeyi –

Telli sazın sesi, büyüleyen şarkı

Çok zaman kalbimi konuşmaya yöneltti

Hakikatin kaynağı derin Kendi’dir

Ama gizli kapıların anahtarları

Her yerdedir. Oyun mübarek olsun –

Kutsal ateşi alevlendiren âyetler

Söyle bana ey Kendi, perdelerin nerede

Ki bu âlemde senin Yüzünü derince gizler

Ama yine de onu açığa vurur ?– ışınlar

Ki kâinatı senin Varoluşunla doldurur –

Ve onu değerli kılar. Tabiatın arpı,

Bize sevinç getir, sen yeryüzünün kadim şarkısı!

Ruh, bütün kösnül isteklerden kurtulmuş halde

İlâhî Ahenkte bizzat arp olsun diye

7. Davut Peygamber

Mezmurlar, ve onların eşliğinde telli çalgı sesi;

Kral Davut Peygamber dans ediyor kutsal Sandığın önünde;

Söz, güzellik: resim, ses ve dans –

Yüce Allah’ın Rahmeti önünde kendinden geçiş

Allah’ın emirlerini yerine getirmek, bu iyi bir şey

Ama yeterli değil – Allah’ı bütün varlığınla,

Bütün güçlerinle sev, der Kutsal Kitap –

Ne mutlu Aşk’ın sarhoşluğu isabet eden kişiye

8. Bağış

Hakk’ın parıltısı Güzel’in içindedir, denir

Güzel, Bilgeliğin derinliğini açığa çıkarmak ister;

Ve diğer yandan Güzellik Hakk’a ulaşmak ister –

Nur’a özlem duymak güzelliğin doğasında var

Saba’nın güzel kraliçesi gider

İbranilerin bilge kralına:

Ey bilge insan, Allah hakkında bildiklerini ver bana –

Vereyim ben de ne isem hepsini sana

Hakikat bize Tanrı’nın Kevser şarabını sunuyor –

Biz her şeyi ona borçluyuz – varlığımızı

9. Vatan

Kuzey, doğu, güney, batı; vatan en iyisidir –

Halk dilinde öyle denir. Vatanın ne olduğu

Söylenmez. Bu şöyledir: insan unutur

Kalbin derinliğini sevinçli bayramda

Özlem de böyledir, bizi çeken

Yaldızlı uzaklara, aşk melodilerine doğru

İnşaallah özlem bizi Bir’e doğru çeker

Ahmak dünya insanının uzaklaştığı Bir’e!

Evet: İnsanın bir vatanı olmalı

O vatan yaldızlı Merkezde olmalı

Orada insan ruhunun özlemini giderebilir –

Kalbi artık hiçbir zaman yalnız değildir

Her türlü boş korkunun üzerinde ol –

Allah daima senin Çobanın olacaktır

10. Sükûnet

Kuşların güneye göç etmelerini görüyor musun?

Fani şeyler de böyledir: gelir geçer

Sakin ol, düşme zamanın vehim tuzağına

Bir rüyayı bir başka rüyaya ekleyen zamanın

Özlem, başka uzak yerlere doğru yönelir;

Bilgenin kalbi ise yaldızlı burada kalır

Vazgeç ulaşılmaz diyarların rüya imgesinden –

Sen güneşi ve yıldızları bizzat kendinde taşıyorsun

11. Dünyevî Ağırlık

İnsan nefsini kolayca bırakamaz mı düşsün

Altın olduğu sanılan bir taş gibi?

İnsan, nefsinden nefret etmeli denir ya

İnsan Cennette vehmi sürdüremez

Sen nefsin zayıflığından dolayı haklı çıkamazsın –

Şeytanla yapılan mücadele her zaman belirsiz biter

Öyleyse kötülüğü bırak düşsün, o ağırlıktır;

Ve sonra Allah’la konuş –

O’nun Huzurunda

12. Ahiret

Hazret-i Meryem dindar bir ruha şöyle dedi:

„ Mutluluk sözünü sana bu dünya için

Veremem – sadece öte dünya için verebilirim.“ Bu ifade

Bir öğreti içeriyor: sadece ahiret önemli –

Bu şu anlama gelir: Dünya ne ise o olmak zorunda;

Dünya hayatı için bir bedel ödüyoruz

Âlemlerin Rabbine ki O her şeyi tartar

Hazret-i İsa’nın sözünü biliyorsunuz: “Sadece Allah

iyidir.”

13. Kendini Sevmek

“Kendini sevdiğin gibi kardeşini sev” :

Bu demektir ki insan kendini sevmeli;

Eğer ruhumuzda hiçbir şey sevgiye layık olmasaydı

O zaman ruhumuz yaratılmazdı

Yaratılış, Allah’ın soylu sureti

Kendini sevmek demek, bu surete sadık olmak demek

Hak’ta ve Güzel’dedir insanın kurtuluşu –

Kalptedir mesut diyarlar

14. Tavsiye

Eğer hastalıktan acı çeken birini görürsen

Ya da sakatlık yüzünden özürlü olmuş birini –

Onun için dua et. Sıkça görebilirsin

Hiçbir tesellinin yatıştırmadığı bir talihsizliği –

Kısa bir dua her zaman iyileştirici bir ışıktır

Kalpten kalbe. Allah onu affetsin, de

Ve Allah ona yardım etsin. Bil ki Allah seni duyar;

İyileştirici olmalı ruhun aurası

İyi niyet kazanç aramaz;

İyi ol çünkü senin tabiatında aşk var

15. Alaca Karanlık

Bir keresinde soylu bir ut nağmesi duydum

Tutku ve derinlik dolu demek istiyorum –

Bir hasret şarkısı, cennetten düşen –

Gözyaşlarına sevinçte kim dayanabilir?

Bu nedir, o nedir –

Tatlı alaca karanlığın nihaî anlamı nedir?

Ki ben bu dünya sürgününde dolaşıyorum –

Ama yine de şimdiden Cennetteyim

16. Aşk Melodisi

Bir şarkı çınlıyor öyle derin ki ruhumda

Sanki bana aşktan ve kederden söz ediyor

Güneş battığı sırada akşam kızıllığında

Yorgun günün nihaî yaldızlı içeceği

Gecenin sınırında. Hiçbir uyku beni sarmıyor

Sadece o şarkıdan aşktan ve senden gayrı

Ve dileyelim Allah’tan her şey O’nu anlatsın

Dileyelim her şey Allah’ın aşkına kavuşsun

17. Yüz

Ey sevgilinin yüzü, kaderimin çıkardığı

Yolumun üstüne ve gönlümün içine koyduğu;

Bu yüz, Allah’ın ezelde benim için yarattığı yüzdür –

Bu yüz O’ndaydı ve dolayısıyla ebedi olmalıydı.

Gizemli bir kelime her aşkı açıklayan

Kutlu olsun kendini aşkta bulan!

Allah bize bu soylu teselliyi bahşetti –

Çünkü kalplerimiz O’nun Elindedir

18. Aşk Şarkısı

En derin aşk ve en yüce gayret:

Bu ikisini soylu aşk şarkısı birleştirdi

Âşık olan, şövalye olmalı: kendini yenmeli

Ve şarkı söylemeli savaşın dehşet veren yaralarında

Büyük aşk öyle kolay bir oyun oynama değildir

Rüya görme değildir aşkın tatlı bahçesinde –

Aşk bir imandır, çetin görevi kahramanın:

Kadın sadece gaye değildir; kadın aynı zamanda

Yoldur

19. Aşkın Kutupları

Böyledir erkeğin tabiatı kadının tabiatı da böyle

Erkeğin ruhu sever Sonsuzluğu–

Bitmez tükenmez esrarengiz Sonsuzluğu

Kadının somut örneği olduğu: Ahiret mutluluğu

Kadının ruhu Mutlak Varlığa doğru yönelir –

Mutlak Varlık ki müşahede eder Bir’i

Bilgelik ve güç ve de ruh yüceliği

Ve kalp yüceliği kadına yönelen

Daha birçok güzel şeyler söylenebilir

Bunları kalbimizde taşısak yeter

20. Lallâ

Lallâ Yogîshwarî Âtmâ’yı bulunca

Kendi içinde, dış dünya

Onun için bir elbise oldu, bir rüya dokusu

Bu yüzden çıplak dolaştı gök kubbe altında

Nasıl ki Lallâ Yogîshwarî dıştan İç’e girdiyse

İç de onun bedeninin bütününe girdi

Bu yüzden Lallâ Yogîshwarî çıplak ve dans ederek

dolaştı ülkeyi –

Lakshmî’nin sarhoşluğunda ve Âtmâ’nın sessizliğinde

21. Sema

Birçok Yol vardır – demiştir Mevlâna Celâleddin Rûmî –

Ben müziği ve semayı seçtim: Yolunu

Güzelliğin ve Aşkın; öyleyse sema et ey kalbim!

Beden dönüyor sarhoş bir tekerlek gibi

Siz sofuca namazda secdeye kapanıyorsunuz –

Mevlâna’nın talebeleri sema yapıyorlar

Namazda düşünce ve duygu vardır; sadece

Derviş bütün varlığıyla namaz kılar

22. Aşk

Amor e ‘l cuor gentil sono una cosa:

Aşkın olduğu yerde asalet de olmalı

Soylu ruh Aşkı bulacaktır

Hakikatin olduğu yerde Aşk Şarabı da vardır

Kim Aşkı tanımazsa çınlayan bir tunçtur

Aşkta bencillik aşılmıştır

Her kim aşkın derinliğini yaşadıysa

Aşkta mum gibi eriyerek – Allah’ı bulmuştur

23. Akşam

Bülbülün ötüşünü duydun mu

Akşam kızıllığında?

Her şey sustuğunda ve kulak kesildiğinde – bir aşk şarkısı duyulur

Krischna’nın flütünden

Flütün sesi soruyordu sanki

Ormanın derinliğinde

Râdhâ, Krishna’sını ne zaman görecek diye –

Yakında evet yakında

24. Bir Şarkı

Büyüklük yoktur ki güzellikten gelmesin

Coşkusunda

Güzellik yoktur ki içinde büyüklük

barındırmasın

Aşk da böyledir

Aşk belki senin kalbini yaralar

Gizli keder içinde

Ama güzellik yaşar senin kalbinin en derin yerinde

Derin neşe içinde

Mutlu ol ey kalbim, asil Bilgeliğin Şarabıyla

Çünkü Nur mest eder

Bilge kişi bütün varlığıyla

Allah’ta fena bulur

Bırak ey ruhum bu dünya esip geçsin

Allah’ın sonsuzluklarında

Nihaî aşkta yok olmak ister kalp –

Ebediyetlerde

25. Ruhun Derinliği

Ey tatlı yaz gecesindeki bülbül –

Ey ruhumuzu alevlendiren aşk şarkısı!

Kim bilir, kim bilir özlem ne der

Aşkın derinliğine kim ulaşmıştır?

Ey aşk kederi, çözüm bulamayan

Ey teselli, dünyevî güzelliğin bağışı

Ey Çark-ı Felek, kalplerin kaderini değiştiren

Ey aşk rüyası, sonsuzluğa akan

Neden tatlının içinde acı olmak zorunda?

Acı bizim dünyamızın içine örülmüş

Bu insan kalbinin melodisi

Ruh özlem çeker çünkü ruh Yüce Tanrı’ya yönelir

26. Müzik

Şiir dans ve şarkı ve ut sesi –

Sanatın dili ve doğanın dili

Bu, sadece dünya zevkine düşkün insanın zevki deme

Bu derinliğin ve yüksek bir amacın müşahedesidir

Bencillik, güzellik ve aşktan uzaktır

Kibrin soğuk düşünceleri de.

Güzellik kâselerinden içen bilgeler

Yüksek yollarda yürürler yıldız ardında yıldız

Ey zıtları barıştıran aşk:

Düşünce ve tecrübe; tellerin sesi

Ve kutsal hasreti terennüm eden şarkı –

Ey Hakikatin çabasını taçlandıran güzellik

Ey tatlı melodi, bir meleğin kemanla çaldığı

Sen açıklıyorsun sözün sükût geçtiğini

27. Vatana Doğru

Bir hasret şarkısı benim içimde her an titreşen –

Kimindir bilmiyorum

Sadece şunu biliyorum ki o benim kalbimi zapt ediyor –

Ben onu unutamıyorum

İnşaallah o şarkı hiçbir vatana ait olmayan ruhu

Lütufla doldursun

Bizi vatana doğru götüren yön nerede

Yüce Allah’ın İradesinde

28. Hazret-i Meryem

İnciller Hazret-i Meryem’in Üstünlüğünü gizli tuttular

Çünkü sadece Oğulun büyüklüğü övülmek isteniyordu

Hazret-i Meryem dedi ki: “Onların şarabı yok.”

Böyle konuştu Kutsal Ruh, Yüce Tanrı’dan gelen nur

Denir ki Ruh onun bedenine girdi

Onlar Bir oldular. Ve bu muhteşemdir

Hazret-i Meryem bütün kâinatın Annesidir –

Allah’ın nurudur, başlangıçta olan

Vacare Deo[4] o aydınlık ve saftır

Sonra Allah’ın Huzuruyla doldurulmuş

Onun içinde karın mükemmelliği var

Güneşe denk ahiret mutluluğuyla birleşmiş

Hazret-i Meryem Allah’ın zikridir

Bu yüzden melek dedi ki: “Lütuf dolu.”

Allah’ın ismi, gönlü neşeyle dolduran:

İşte bize sunmak istediği şarap budur

Bize sunmak istediği sadece sözleri değil sizin

bildiğiniz

Aynı zamanda güzelliği de ışıldayan âyin

29. Kana[5]

«Bunların şarabı yokmuş. » Nasıl söyleyebildi

Hazret-i Meryem böyle bir şeyi

Eğer kendisi şaraba ve evliliğe uygun değil idi ise?

Hazret-i Meryem eşyanın derinliğini gördü, harika

Eşyanın tabiatı başlı başına ilâhî –

Zevklerin insanî olarak küçültülmesi değil

Güzel’i içinizde yaşamalısınız

Boş yüzeysellikten kaçınmalısınız

30. Müşahede

Ruh ve nefis bir güzelliği yaşayınca

İnsan bâtını nasıl yaşayabilir?

Biçimler dünyasında seni sarhoş eden şey

Kalbin en derin yerinde seni Hakk’a doğru yükseltmeli

Allah bilinci, bütün biçimlerin ötesinde –

En Yüce İsimde unutulur imge

Burada Huzur hüküm sürmekte, Güzelliğin gizlediği –

Ebediyet – sen onu ölçemezsin

Önce sen Batın’a doğru bakarsın

Sonra Allah sana köprüyü kurar

31. Ahenk

Su ve yalnızlık ve acı sessizlik

Bunun karşısında asil dünya bütünlüğü:

Şarap, kadın ve şarkı. Önce feragat, sessizlik

Sonra aşk mutluluğundan sarhoş olup el ele tutuşup

oynama

Şarap, kadın ve şarkı; dünyevî olan

Bâtında olmak ister; ruhta çınlamak ister

Hakk dünyevî görünümde parlar

Ve bizim kalbimizi kutsar; öyleyse ilâhî söyleyelim

Ey ruhun en derin yeri, senin memleketinde bir olur

Zâhir âleminde ayrılmak zorunda olan:

Suyun saflığı ve şarabın sarhoş ediciliği –

Ey uhrevî mutluluk, dünyada bilinemeyen

32. Kadın

Niçin Mevlâna Celâleddin Rumî der ki yaratılmamıştır

Bizim sevdiğimiz kadın: yaratılmış kadın?

Kadın, Allah’ın bir nuru mudur

Yaldızlı bedeni ile açıklayan Ulûhiyeti?

Sadece güzellik, sadece ruhun mutluluğu

Ve sadece anne iyiliği açıklamaz

Kadının suretini ve kadının bakışını

Sonsuz olan şey suretle birleşir kadında

Kadın ne bir sınırdır ne bir kapalı kapı

Çünkü her yaratılış onda bulunur ve onda yaşar.

Ve ahmak olana sadece zevk olarak görünen şey–

Çoğu kere soylu bir kalbi Allah’la birleştirir

33. Yaratılış Oyunn

Burada aslan orada küçük kedi

Burada kartal orada küçük kuş

Aslanı ve kartalı Allah ciddiyette yarattı –

Küçük hayvanlar O’nun gülümsemesi olmalı

Dünyada her şeyden olmalı:

Sadece haşmet ve soylu güzellik değil

Çocukluğun masumiyetini müşahede eden şey de

olmalı –

İnşaallah Rabbimiz bizi korkuyla barıştırır

34. Kuşlar

Kartal gökyüzünün kralıdır

Ve küçük göl üzerinde bir rahiptir kuğu

Arı kuşu çiçek kokularında yaşar

Çayırı süsler tavus kuşu, yaldızlı sülün

Kumru kuğurdar; ve bülbül

Doldurur ormanı tatlı ötüşüyle

Bak Bir nasıl çokluk içinde dağılıyor

Ama bütün varlıklarda yine de Bir olarak kalıyor

35. Müşahede

İşte ateş tanrıçası yani tutku

Her şeye sahip olmak ve her şeyi tüketmek ister

Ve sonra soylu aşkın tatlı tanrıçası:

O bizi Yüce Mülk Sahibi’ne döndürmek ister –

Çünkü Allah’ı müşahede aşkta gerçekleşir.

Denir ki: Allah güzeldir ve Allah Güzelliği sever

İnşaallah insanın ikiye bölünmüş ruhu

Ateşi ahiret mutluluğu ile barıştırır

36. Mecdelli Meryem (Maria Magdalena)

Magdalalı Meryem çıplak yaşıyordu

Bir mağarada, sadece Allah’a şükretmek için

Ve melekler her gün oraya geliyorlardı –

Ve onu alıyorlardı ve Yukarı götürüyorlardı

Kutsal çıplaklık: bu yoksulluk olabilir

Ve dünyayı hor görme olabilir; ama Semavî Güzelliğin

Allah’ın Sureti’nin elbisesi de olabilir –

Ahiret mutluluğunun harika elbisesi

37. Kavisler

Ufka bak: dünya yuvarlak

Tıpkı bütün eşyanın aslı gibi

Dünyanın üzerinden gündüz ve gece kayar geçer

Başlangıcı olmayan bir dairede

Çark-ı Felek, zamanın dışında – ebedî melodi

Ama yine de bütün zamanların ölçüsü

Rüya örtüsü dünya, varlığımızın örgüsü –

Ey akıl almaz uzayların sarhoşluğu!

38. Güneş

Denir ki insan güneşe tapmamalı

Çünkü sadece Allah Büyük Bir’dir

Bu gayet anlamlı. Ama insanın aklına şu soru geliyor

Eşya hangi ölçüyle ölçülür

Putperestlere şiddetle karşı çıkan bir dünyada

San Francesco güneşe tapardı

Büyük ateş topunu ilâhlaştırmayın

Allah’ın niyetine hürmet edin, Allah güneşi

Bir’in ve Bütün’ün bir yansıması olarak yarattı

Sureti hor görmek uygun değildir

Güneş Allah’ın Yüzünü perdeler

Mekân ve zamanda; güneş O’nun nuruyla parlar

Ey güneşin gücü, sen yeryüzünü yok edebilirsin –

Kadim güneş, ruhu yücelt ve nurlandır!

Altın, sen güneşsin. Metallerin içinde

Saf altın hepsinden daha asildir

“Kimin altını varsa ve onu satmazsa

Bilgeliğe ulaşır” – bu eski bir öğüdüdür

Aschantis’lerin siyah halkının; dikkat et

Zenginlik hiçbir zaman senin ruhunu bozmasın

Altın kutsaldır. Uğurludur ya da uğursuzdur,

Kişiye göre – kişi bilge olabilir

Ya da bir ahmak. Anlamını ara altının:

Altın güneşin ışığından doğmuştur

Güneş ve ay – denilebilir ki

Her birinin kendi özel parıltısı var

Ay küçük güneş devasa

Işığın mekândaki oyunu çok şekilli –

Ama kâinatın sonuna da ulaşsak:

Sadece ışık var, o biricik parıltı –

Allah’tan gelen bir ışıltı

Yalnız O

Dünyanın ve insanın içinde Nur olabilir

39. Murakabe

Ey gün batımı – sen, geceye açılan kapı

Dünyada ve nefiste her ahenksizliği gideren

Sen murakabesin Allah’a özlem duyan –

Hatta Allah’ın lütfusun kalbimizi koruyan

Allah’ın Ruhu’nda her şeyin kendi anlamı var:

Gündüz ya da gece, her birinde kazanç var

Âtmâ dünyanın içine örülmüş

Ey sabah güneşinin ışığı, izin ver seni öveyim!

40. Dalga

Deus est Amor[6]– ve Mülk Sahibi Allah ışıtmak ister

Kendi bütünlüğünde, çünkü çokluk

Gizli hazinelerin zuhurunu ister –

Çünkü soylu olan her şey kendini hediye etmek zorunda

“Allah Aşktır”: Kendi Tabiatının ihtişamını

Allah bir rahmet dalgası olarak sunmuştur

Dünyaya binlerce mucizede –

L’Amor che muove il sole e l’altre stelle![7]

41. Çingene Melodisi

Çingene halkı, dur durak bilmeden – seyahat

ediyorsunuz

Tıpkı sonbaharda rüzgârın ağaç yapraklarını alıp

götürdüğü gibi

Siz hiç yorulmayan bir tekerleğin üzerinde

oturuyorsunuz

Göç yolunun ne başı var ne sonu

Çingene, hüzünlü efkârlı ama yine de neşeli mizaçlı –

Böyle dolaşıyorsun semavî kıyı boyunca

Kim bilir, kim bilir kemanın ne söylüyor –

Sonsuz melodi – nereden, nereye?

Daima kaçış halinde daima hac yolculuğunda

Kutsal’a doğru – sen çok dans ediyor çok dua ediyorsun

Seyahat senin yurdundur ve ne aradığını

Bilmiyorsun

Kalptedir senin hedefin

42. Kaçış

İnsanlar kaçışta gibi sanki –

Onları ne endişelendiriyor onları kaçışa ne

sürüklüyor acaba?

Onlar tehdit eden yabancıdan kaçmıyor sadece

Onlar kendilerinden de kaçıyor kendi

sefaletlerinden–

Yegâne varlıklarından. Ey insan dinle –

Sen Mutlak Varlığın kıyısındasın, nereye

gidiyorsun?

Dur!

Allah Merkezdir ve Huzurdur

43. Yağmur

Yüce Allah yağmura

Dünyamız için yaşam gücü ve rahmet üfledi –

İnşaallah Yüce Allah’ın dindar kişiye

yönelik rahmeti

Ruhuna sağanak yağmur gibi gelir!

Tabiatın zâhirdeki harika işaretleri

Bâtındaki harikanın sadece bir suretidir

Nefis budalaca laflarda kavruluyor –

Allah kalp çölüne Hayat gönderiyor

Dünyayı gökyüzünden selâmlayan yağmur

Çölde vahayı yeşertti

44. Deniz

Bu dünya bolca sembol sunuyor –

Bak denize: Bir ve sınırsız

Uzaktan dehşetli fırtına bu tarafa doğru uğuldayarak

yaklaşıyor

Ama sonra yeniden engin ve derin sessizlik

Allah’ta böyle: Tek ve kudretli

Eserlerinde gani ve çok yönlü

Ama yine de Bir. Ey ruh seyret bunu –

Hakikatin büyüklüğünde bul huzurunu

45. Sonbahar

İşte sonbahar – yeşilin rengini değiştirdi

Ve hava serinliyor. Rüzgârın sesini duyuyor musunuz

Yaşamaktan yorgun düşmüş ormanda? Dünya da böyle

Dünyevî olan her şey yavaş yavaş solunca

Siz uzaktan bir flütün sesini duyuyorsunuz –

Bir özlem şarkısı kalplere giren

Bu sonbahardır – yavaş yavaş ölen yaz sonu

Açık altın rengi ve derin kızıllığın sarhoşluğunda

Hüzünlenmeyin hayatın yazı sona erdiğinde –

Ey ruhumuzu altınla giydiren Huzur!

46. Kış

Gökyüzünden süzülerek kristaller iniyor –

Her biri kendi içinde bir dünya

Yakında manzara bir kar örtüsüyle kaplanacak

Her şey beyaz, renklerin oyunu soldu

İçimizdeki vehim kaybolduğunda da durum böyledir

Allah’a tevekkülün karı altında –

Göklerin hükümranlığını haber veren saflığın

karı altında

Ey dinginliğin berrak sükûtu

47. Fırtına

Şiddetli rüzgâr, vahşi ve güzel, ağaçları deviren

Ve büyük dalgalar oluşturan fırtına, dünya ile oynuyor

kudurmuşçasına

Karada ve denizde; seni kim serbest bıraktı

Ki eline geçen her şeyi parçalıyorsun?

Allah’ın kadim kuvveti öfkelense de –

Allah’ın gazabında derin bir teselli vardır!

48. Ateş

Ateşperest Persler kutsal ateşin önünde dua ederler –

Çünkü ateş saftır ve sıcaklık ve aydınlık verir

Kor ateş büyür, hızla ilerler, dehşet saçarak –

Bıraktığı küller onu hiç lekelemez

Kendi içine bak: inşallah Hakikatin öğretileri

Saf alevler gibi vehmi ve nafile şeyleri yok eder

Manevî marifet ateşe benzer –

Ve aşkın derin yangını da böyledir

49. Kâinat

Buz gibi soğuk ve karanlık gece; gezegenler ve sabit

yıldızlar

Bunların hepsi dönüyor, hepsi sonsuz

Soğuk varoluşun uçurumları, yabancı hiçlik –

Ve insanın teselli bulabileceği hiçbir merkez yok

Sevgili dünya, bize vatan olan –

Ey bizi koruyup gözeten merhamet! Bir işaret

Sanki Allah şöyle buyuruyor: Burada kal,

olduğun yerde

Sıcak merkezde

Bana ulaşacaksın!

50. Çevre

Manevî değerlerin güzel kokusu içinde yaşamak

istersen

Çevreni asil şeylerle doldurmalısın

Çirkin, Hakikati veremez

Şatafat arama; güzellik yoksul da olabilir

Zenginlik, tapınaklarda ve saraylarda

Haklı sayılabilir; senin yuvan aynı şey değil

Fakirlik ve asalet görünümlerini onurlandırmalısın

Shinto’nun sade sanatı bunu sana öğretebilir

Platon’un dediği gibi: Güzel Hakk’ı gösterir –

Düzgün şekil içinde bulunur Harika

51. Giysi

Elbisenin anlamı: önce, niyete göre,

Bedenin kutsallığını örtmektir

Sonra: bir fonksiyonu, bir tabiatı izhar etmektir –

Bedenimize ruhun bir suretini dokumak için

Rahip giysisi, kral giysisi

Bütün zamanların ötesinde bir heybeti, bir saygınlığı

gösterir

Tören elbisesi harikulâde olabilir

Sadece beden Allah’a benzerliği gösterir

52. Mabetler

Dua taş olmuş: işte yüksek katedral

İçi uzun, görkemli loş ve karanlık

Işığı renk renk kıran bir vitray

Ve bir tapınma yaldızlı resimlerin önünde

İslâm’ın mabedi: resimsiz ve sade

Mümin yüz yönelir Mekke’ye

İnsanlar saf saf kıyamda namazda

İmanın ve teslimiyetin hoş kokusunda

Ey bakir tabiatın mabedi

Ne taş ne halı yalnızca orman ve çimenlik

Ve dağ tepeleri güneş derin gece

Yüce kudret kucaklıyor her şeyi

Allah’ın bize verdiği mabet:

Uzak değil o çok yakın bir hayat

Nerede tanrıların taht kurdukları yükseklikler?

Yüce Tanrı insanın vücudunda olmak ister

53. Eser

Zanaat insanı onurlandırır; güzel ve iyi yapın

Hayata gerekli olan şeyleri. Yalnız para için değil

Kendi iyiliğiniz için. Eser Allah tarafından istenir

Eser Öte Dünya için bir salih ameldir

Ve alet simgedir ve sanat ta böyledir

Zanaatın ve sanatın ilk örnekleri semavîdir. Dikkat edin

Çift sürdüğünüzde ve tohumu serptiğinizde de –

Sizin yaptığınız şeyi Allah yapmıştır.

54. İnsan Eseri

Katedrallerde her zaman bir şey eksik yapılmıştır –

Kasıtlı olarak, çünkü bununla bir bilgelik öğretilmek

istenmiştir:

Yalnızca Yüce Mülk Sahibi mükemmeldir

Sanatınızı Allah’ı över gibi övmemelisiniz

Ve bu her insan eseri için geçerlidir:

Bir eserde her şey övgüye layık olmayabilir

Yeter ki eser bütün olarak sadece Hakikati yansıtsın –

Mükemmellik Allah’a aittir

55. İkâmet Yerleri

Şaşıyorum birçok insan hayal ediyor

Kıvılcım saçan sarayları, lüks odaları

Her şey altınla ve kıymetli taşlarla süslenmiş –

Mutluluk nerede? İnsan daha ziyade ağlamak istiyor.

Pek çok insan kötü inşa edilmiş şehirlerde yaşıyor

Bâbil Kuleleri gibi evlerde

Sert ve soğuk devler – tıpkı zincire bağlanmış gibi

Yaşayıp gidiyorlar; zaman tek düze akıp gidiyor

Birçok insan görmüyor ki Allah’ın yarattığı

Çok daha iyidir sunî ve uydurma olandan –

İnsanın hayal ettiği aklî âlemler

Çayırlar, tarlalar ve ormanlar Allah’ın Rahmetini

barındırırlar–

Allah’ın yeşerttiği doğanın tam ortasında

Ya da saf kar manzarayı kapladığında

Yüce Allah bize yurdumuzu verdi –

İnsanın az şeye ihtiyacı vardır Allah’ta yaşamak için

56. Biri ve Diğeri

Hayatın vatanı farklı farklı yıldızlardır

Allah’a yakınlık ve Allah’tan uzaklık

Çünkü bir yandan Allah her şeyde Kendini gösteriyor –

Ve diğer yandan dünya hiçliğe doğru yöneliyor

Olumluluk Allah’ın yarattığı yeryüzünde neyin parladığına bakar

Olumsuzluk, mümkün olsa her şeyin çöl olmasını ister

Aslında her iki görüş de Hakk’ı işaret eder:

Uzaklık, Kutsal Varlık etrafında toplandığımızı

Yakınlık, Yaratıcının Güzelliğini gördüğümüzü

İnsan her iki ayağı üzerinde sağlam durmalı

57. Wakan-Tanka[8]

Kızılderili dünyası: doğa ve vahşi büyüklük

Hiç bir aldatma sizin gururlu çıplaklığınızı örtmez

Sertlik ve güzellik; kartal ve güneş çarkı

Savaş ve dua sizin yaşamınızın yolu

Yüce Ruh: Semada ve eşyada

Hayvanda ve insanda ve varlıkların mücadelesinde

Oyun ve kahramanlık ve en ufak bir menfaat yok –

Kadim sırdır Bütün’ün anlamı

58. Avcı

İnsan hem savaşçı hem de din adamıdır –

Dünya ile semavî mülk arasında bir aracıdır

İnsan kurbanı karşısında durduğunda

Ölüm getirir; ama aynı zamanda barıştırıcı bir dua da

59. Sabah Kızıllığı

Şafak vakti, servi ağacının üzerinde ürperir

Son bir rüya imgesi rüzgârla savrulur gider

Tarlakuşu yükselir ve bir aşk şarkısı terennüm eder

Sabahyıldızı gökyüzünde parlarken

Anla ey ruh zarif güzelliğin söylediğini:

Allah’ın iyiliği yaratılışın sebebidir

Senin samimi kalbin bunu daima hatırlasın –

Sabah kızıllığından ecel saatine kadar

60. Bütünlük

Gerçek, tamamen gerçek ve yalnızca gerçek –

İnsanlar mahkemede böyle yemin ederler

Allah’ı zikretme de böyledir:

Dua, tamamen ve yalnızca – yoksa kabul olmaz

Çünkü Allah tam ve tektir ve O bakar

Sana; o halde senin ruhun da öyle olsun

Allah’ı sev bütün gücünle, diye öğretir

Tevrat – eğer O’nun seni duymasını istiyorsan!

61. Din

Bir bak Allah’ın gözünde iyi olan nedir

Sen ister Yahudi, ister Müslüman ister Hıristiyan ol

Din başkalarına eziyet etmek değildir

“Din” insanı Allah’a bağlayan şeydir –

Başka bir şey değildir. Dünya birçok şekle muhtaçtır –

Sadece Allah’tadır Ebedî Hakikatin normları

Sen her iki kaynaktan da kurtuluşu elde edebilirsin:

Dinin kahramanından ve Bâtın Allah’ın İlâhî Nurundan

62. Kurban

İlginçtir bütün dinlerde

Meyveler ve hayvanlar kurban edilir ve kutsal ekmek –

Hazret-i İbrahim oğlunu kurban etmek zorunda kaldı

Yaratıcıya kan ve ölüm sunuldu

Varoluşta rahatsız edici bir aşırılık vardır

Çünkü sadece Allah mükemmel derecede gerçektir

Öyleyse O’na bolca sahip olduklarınızdan biraz verin –

İspatlayın O’nun Hakikatinden haberdar olduğunuzu

Sadece verdiğinizde ruhunuz saf olur

Her şeyi veren Varlığın – Saf Varlığın Huzurunda

63. Simge

Siyahî bir velî bana bir gün

Allah’a götüren farklı yollar var dedi:

Allah Merkezdir, imanın şekli ise

Yüce Ruhun tekerleğinin yarıçapı gibidir

Ve her insan ruhu bir yoldur:

Allah Hakikat için binlerce ayna istedi

İnşaallah insan, kalbinin en derin yerinde

Mutlak Varlığın Birliğinin derin anlamını korur –

Nuru sayısız derecede parlayan Kendi’nin

derin anlamını–

Ne mutlu “Ben Ben’im” derecesine ulaşanlara!

64. Distinguo

Senin ben’in Mâyâ’nın içinde kapalı kalmasın

Sen dünyevî şeylerin üzerinde kuş gibi süzülmelisin

Şarabı, kadını ve şarkıları sevsen bile –

Âtmâ’nın içindedir senin hakikî ve derin yaşamın

Şiir, arp nağmesi ve soylu dans –

Tıklım tıklım dolu meyhanelerdeki gürültü ve taşkınlık

değil.

Güzellik ve Aşk – Âtmâ’nın ışık tacı

Yalnızca soylu olan şey varlığını sürdürebilir Allah’ı

Zikirde

Çünkü Âtmâ soylu şeylerde sevilir

Çünkü onlar bizim kalbimiz için Âtmâ’yı terennüm

ederler

65. Tantra

Mâyâ’nın oyununda Hakikati görürsen:

Bir kadında, tabiattaki eşyada –

Der Abhinavagupta – Allah’dır kendini gösteren

Bu suret içinde; suret ise sadece Âtmâ’dır

Bu putperestlik değildir; hayır, bu derin bir görüştür

Şekilci bilgin bunu anlayamaz

66. Üç Sesli Akort

“Kadınlar ve güzel koku ve namazı

Allah bana sevdirdi” – demiştir Hazret-i Peygamber

Kadınlar: çünkü onlar aşkı ve iyiliği temsil ederler

Ve güzel koku: İçine Allah fikrinin

Nüfuz ettiği şeylerden akan rahmeti

Ve namaz: namaz varoluşun çiçeğidir

67. Hamd ve Şükür

Hamdü lillâh – Allah’a hamd eder insan

Allah’ın tabiatında hayret ederek sevdiği şeyden ötürü

Şükrü lillâh –Allah’a şükreder insan

Onun İyiliğinin bizim yoksulluğumuza ihsanından

ötürü

Allah iyidir: Allah güzelliktir – zâtında

Özünde, saf Varlığında

Ve Allah iyidir, Lûtfunun

Bize her gün yeniden bahşetmek istediği şeylerde

Şükretmek gerekir çünkü her şey Yüce Mülk

Sahibinden gelir

Ve hamd, bedeni, ruhu ve kalbi Hakk’a adamaktır

68. Niyaz

Allah’a hamd, şükür ve sonra üçüncü şey gelir

Ruhumuzdan çıkan: niyaz

Sadece kendin için isteme – kardeşin için de iste

İnsan sadece günlük ekmeğini istemez

Ve sanma ki niyaz gereksizdir –

Niyaz da Yüce Allah’ı düşünmektir

Ve Nihaî İyiyi iste: Allah’ı

69. Göklere Giden Yol

İnsan öze bağlı kalmalı

Ve böylece kendi özünü şekilden kurtarmalı

Bir gün kaza eseri meydana gelmiş olan insan

Allah’ın sureti özelliğini kazanıp şifa bulmalı

Dünya eğri, Göklere giden Yol ise dosdoğru –

Kelâm-ı Kadîm’in emrettiğini yap; gerisi Allah’ın Lütfu

70. Toplum

Sen bir insansın, insanlar arasında yaşamalısın

Mükemmellik enderdir, bunu söylemek zorundayım

İnsanlar farklı cevherlerden yaratılmıştır –

Onlara tahammül et tıpkı onların sana tahammül

ettiği gibi

Ve Allah’ın huzurunda dur; görevinde titiz ol

Başka insanların nasıl olduğu o kadar önemli değil

71. Bilgisizlik

Şu öğretilmişti: hiçbir şey yoktur Akılda

Daha önceden duygularımızda olmayan;

Bir yanılgı. Çünkü sadece saf Akıl ile

Aşikâr olur insana nihaî şeyler

Siz diyorsunuz ki bilge kişi arızî bir insandır

Tıpkı diğer insanlar gibi, günlük hayatın alışılmış

yollarında giden

Bir ömür boyu. Kuşkusuz, bilge kişi de yaşar –

Ama onun gerçekte ne olduğunu siz tahmin

edemezsiniz

Hiçbir şey kesin değildir, der bir filozof,

Hakikat genel şüpheden gelir.

Tam bir anlamsızlık; Hakikat Ruhtan gelir

Tahminden değil; şüphecilik şeytandan gelir

Kesinlik bütün sorulardan önce vardı

Çünkü kesinlikten yapılmıştır kalp

Allah kalpte düşünür – “Ben kim isem oyum.”

Ne mutlu kalbi Hakikate uyanana!

72. Temizlenme

Su temizler: pek çok âyin kullanır

Suyu ruhun temizliği için

Ruh yeniden doğsun diye, Yüce Allah’a

Giden yolu şaşırmasın diye

Ruhtan daha iyi bir temizleyici su yoktur

Der İncil, eğer ruh görürse

Gerçeğin ne olduğunu. Ve sonra kutsal Kelime

Ebedî ve ezelî Varlığı ismiyle andığınız zaman

73. Kaynak

Thales’e göre Kadim Su Tanrı’dır

Heraklit’e göre Kadim Ateş Tanrı’dır

Onlar adına kavga edilebilir –

Herkes kendine göre haklıdır

Ateş, Allah’ın yaratıcı erilliğini temsil eder

Su ise O’nun dişil tabiatını

Tüm varoluşun öz maddesi. Kavga etmeyin –

Siz Yüce Allah’ın sadece bir yönünü görüyorsunuz.

Varoluşun bütününün nereden geldiğini soruyorsunuz –

O, bütün biçimleri içeren şeyden geliyor:

Esir – en derin maddenin en iyi imgesi –

Kadim esir bütün Kâinatın özüdür

Bu sende de böyledir. Sen Allah’ın Ruhundan

Yaratıldın. Sen senin bildiğinden sonsuz derecede

daha fazlasın

74. Felsefe

Sofistler sahte düşünceyi yarattılar

Sahte filozoflar, küstah

Ve boş. Ama bütün Yunan dünyasında

Bilgeliğe Platon seçilmiştir

Ondan önce Pisagor, derin ve sakin –

Ruhun rüzgârı nereye isterse oraya eser

Filozoflar değil aksine mizozoflar

Sahte öğretilerin bulucusu olarak adlandırılmalı –

Onlar ki ihtiraslarının ve gururlarının yolundan giderler

Ve kendi çılgın fikirlerine dört elle sarılırlar

Platon ve Aristoteles ve daha sonra

Plotin: bunlar bin yılı aydınlatırlar

Ve daha fazlasını. Onların arzuladıkları ve kısmen de gerçekleştirdikleri şudur:

İnsanlık Hakikatte birleşsin

75. Doğruluk

Satyân nâsti paro dharmah :

Hiçbir şey Hakikatin üzerinde olamaz –

Hiçbir kanun, hiçbir hak, hiçbir irade

Hakikat olmadan hiçbir şey yolunda gidemez

Bu senin için de geçerlidir

Hakikat senin Ben’ini aşar

Öyleyse sen Hakk’ın tarafında ol

Ve yalancılığın ruhunu kır

Ben ve yeryüzü – bu darlıktır;

Ruh ve Allah – bu enginliktir

Darlık sana hâkim olmasın

Ey insan doğru tarafı seç

Dünya senin kanında var

Dahası Yüce Mülk Sahibinin Ruhu

76. Kesinlik

O beata Solitudo (Ey güzel yalnızlık)

Demiştir bir velî

O beata Certitudo (Ey güzel kesinlik)

Derim ben, şüpheci kişi şikâyet ettiğinde

Hakikat ve kesinlik – bu ikisi

İçtenlikle birbirine sarılmış

Senin ruhun kendini ancak

Hakikat içine işlediği zaman güvende hisseder

Huzuru sadece Hakikat verir –

Herkes mutlu olmak ister

Sadece Huzur Hakikati müşahede eder –

Gökyüzünde de yeryüzünde de

Hakikatin çok uzak olduğunu düşünürsünüz

Gecede yıldızlar gibi

Hiç de öyle değil. Hakikatin bizzat özünden

Getirdi Allah seni dünyaya

77. Nur

Bir rüya dokusu bin rüya dokusu içinde

Sevinç ile keder de gelir; ölüm hayata galip gelir –

Kozmik tekerlek döner başlangıcı ve sonu olmaksızın

Esrarengiz Varlığın istediği gibi

Ama yine de bir güç var ki kazanabilir

Oyunda: Yüce ve Bâtın Varlığın Nuru.

Yok olur Nurda çözülen rüyalar –

Hiçlik eriyip gider –

Yüce Varlık nur saçar

78. O’nun İradesi

Maaşallah: Allah dilediğini yapar

Bu, O özgürdür anlamına gelir – böyle düşünülebilir –

Çünkü O Rab’dır; ama bunun anlamı şudur:

Siz her şeyin sebebini bilemezsiniz

Cesur ilâhiyatçıların birçoğu

Allah’ın suretini insan suretine indirgedi

Allah bir zalim değildir; quod absit[9] Ve anlayın ki

Siz kaderin sebeplerini zor görürsünüz

79. Dikiş

Sen kendine şöyle diyebilirsin: Ben yokluk olsaydım

Bundan memnun olurdum. Ama düşünsene ey ahmak:

Varoluş ne olmak istiyorsa odur. Kulak ver

Bâtın Kendi’ye, ki bu dünyada zâhir olmak ister

Varoluş değersiz bir kumaş olabilir –

Ama Mâyâ bu kumaşı altın iplikle diker

Varlığın örgüsü bize ne sunarsa sunsun –

Mâyâ’nın lütufları dünyanın kanununa nüfuz eder

Gerçi insafsızdır kâinatın binası –

Eşyanın varoluşunun en derin sebebi Âtmâ’nın

sevincidir

80. Tiruvalluvar

Shrî Tiruválluvar‘ın – yani kast dışı birinin –

Tanrılar tapınağına girmesine izin verilmiyordu

O, bu yüzden tapınağın kulesine uzaktan bakıyordu

Ve vecd içinde saatlerce duada kalıyordu –

Ve böylece bir Jîvan-Mukta oldu, son derece saygı gördü

Bütün sonradan gelen nesiller tarafından. Bak, bu ne anlama geliyor:

Kutsallık dış biçimi kırar –

Tapınak çanları çalmadan önce kutsallık var

81. Bir Mit

Şöyle öğretildi: en büyük meleklerden biri

Çok yüksekten düştü – hepsinin en büyüğü idi

“Nurun taşıyıcısı” idi. Ama bu olamaz

Allah’ın gerçek bir Meleği düşemez

Düşme durumunun olabilirliğini Şeytan (Lucifer)

Başından beri kendinde taşıyordu, bu öyle amansız

bir dert ki –

Şeytan öyle olmak istiyordu ve öyle olmak zorundaydı

Semavî varlıklar

Lekesiz, masum ve kar gibi temizdir

82. Eskatoloji (Ahiret Bilimi)

Şöyle öğretilir: cennet var cehennem var

Ebediyette. Sadece bir şey doğru olabilir:

Hak Teâlâ ilâhîdir, Yüce Mülk Sahibidir –

Mutluluk ebedî olabilir ama azap ebedî değildir

Öyleyse neden Hakikat yarım öğretilir?

Kelâm Sahibi Tanrı şunu bilir: Hiçbir insan azap

çekmeyi sevmez

Kutsal tehdit etkisini gösterir ve günahkâr kaçar –

Cehennem gerçektir çünkü insanı cennete yönlendirir

İnsan az ya da çok akıllı olabilir

Bu demek değildir ki insanın düşüncesi her şeyin

ötesine geçer –

Hiç kimse kendi ruhunun mucidi değildir

Kısaca: Dünyanın efendileri büyük çocuklardır

83. Yurda Dönüş

Apokatastatis: Geri dönüşü değerlerin

İyi varlıkların ve iyi şeylerin

Allah’ın kucağına, her şeyin ebedî olduğu

Ve ebedî olacağı kucağına, övgü sesleri yükselsin diye

Allah’ın yarattığı şey ebedî olamaz

Allah’ın dışında. Allah yarattığı varlığa zarar vermek

istemez

Allah Kendi Varlığında ebediyen

Dünya varlıklarının mutlu sesini duymak ister

Kötülüğün özü İyiliğe doğru dönecek –

İyilikte son bulacak bütün kâinat

Mahâpralaya: Âlemlerin çözülüşü

Sonların sonunda sadece Âtmâ kalabilir

84. Bu Böyledir

Birçok eşya ile yaşamak, bizzat bir eşya olmak

Ama yine de yalnız olmak yüce sessizlikte

Çünkü Allah Bir’dir – böyledir döngüsü

İnsan olmanın da; Birlik çokluk göstermek istedi

İnsanların gelişlerinde ve gidişlerinde

Başka ne diyebilirim ki?

Hakikat ebediyen genç Adn Cennetidir

Kalpte. Hiçbir yanlış düşünce bulandırmasın

Bilgelik ve Aşk arasındaki karşılıklı ilgiyi

85. Şüphe

Daha iyi olan öte dünyada hiç bulunmadın sen

Bizim gibi sen de kesinliği çok özlersin –

Diye alay ederler şüpheciler

Ben bir dünya insanıyım –

Ama benim daha önce nerede olduğumu onlar

nasıl bilebilirler?

86. Zıtlık

İnsan sorar Mâyâ iyi mi kötü mü diye –

Kâinatın rüya dokusu her ikisi de olabilir

Burada karanlık, hata ve velvele –

Orada Huzur, Aşk – Âtmâ’nın Güneşi

Nur, uzaklaşmalıydı Bir’den

Bir’in binlerce harikasını izhar etmek için

Ve yokluğun içine bir dünya dokumak için –

Çünkü onaylamak isteyen reddetmeli de

Âtmâ: Kâdir-i Mutlak Tanrı – Sınırsız Varlık.

Ruhumuzun en derin yerinde açar kesinliğin gülü

87. Kutsal Kitap

Kutsal Kitap şaşmaz. Dikkat et –

O kısmen insan maddesinden yapılmıştır:

Allah’ın Kelâmı insanın dili olmak istemiştir –

O, yeryüzünde insanın anladığı biçimi almıştır

Ama gerçek her zaman anlatan bu dilden ibaret

değildir –

Gerçek, ruhu kurtuluşa götüren şeydir

88. Sağlık Tanrıçası Panakeia

Allah bize niçin dili bağışladı?

Dua için

Çünkü Allah’ın rahmeti O’na güvenenin

Kalbine gider

İlk ağlama bir duadır

Bu hayatta

Son nefes de aynı şekilde bir umut sözcüğüdür –

Allah tarafından verilmiş olan

İnsanın yaratıldığı madde nedir?

Onun en derin beni nedir?

O madde, bize kurtuluşu veren kelimedir:

Allah’ım duy beni!

89. Sembol

Sembol nedir? İki türlüdür:

Keyfî olabilir, sunî olarak tasarlanmıştır

Ya da: onun anlamı sezilir –

Onun anlamı göze çarpan şeydir

Birinci durumda sembol yazıdır

İkinci durumda, o sadece bir zihinsel gösterge değildir

Aksine o anlamını göstermek zorunda olduğu şeyin

Bir parçasıdır:

O, kalbe ulaşabilir

90. Merkez

Bilgelik sadece düşüncelerin bilinmesi değildir

Aynı zamanda bir haldir. Disiplin bir yük değildir

Bilge için disiplin derin bir yaşam biçimidir –

Bilge ki Hakikatte yaşar, haysiyeti sever

Kâinatı hareket ettiren Allah, Kendisi

Hareketsiz Merkezdir. Ve bilge

Buna katılır: Allah ile dolu ruh

Varoluş çemberinde merkezdir

91. Guru / Hindu Mürşit

Guru Brahmadır. Ama siz mürşidi

Tanrı olarak anlamamalısınız. Aya bakın

Ve onun parlaklığına – ay güneş değildir

Ama onun parlaklığı güneşin ışığıdır

Avatâra Tanrı imiş öyle mi?

Şunu anlamalısınız ki hem evet hem hayır

92. Garip

Mucizelerden çok bahseder

Ortaçağdaki azizlerin hikâyeleri

Onlar her zaman azizliğin ürünü değildir

Şahitler genellikle saflık elbisesini giyerler

Belli dünyalara ve zamanlara hastır

Kolayca mucize göstermek

Bu, dindar kişilerin tabiatına o kadar bağlı değildir

Aksine dindarların geldiği inanç âleminin tabiatına

bağlıdır

Çünkü her dinin bir gücü vardır

Yükseliş döneminde, mucizeler gösteren –

Bize daha iyi şeyler öğretmek için değil

Ama imanımızı kuvvetlendirmek için.

O zamanlar mucizeler âdeta havada uçuşurdu –

Cennetin kokusundan yayılan

93. Fazilet

Ahlâk; farklı mahiyetlerde olabilir

Ahlâk, dindar duygularla göğe doğru uçabilir

Toplumun dindarane âdetleriyle belirlenmiş biçimde

Ahlâk eşyanın tabiatında da mevcut olabilir

Varlıkta, ama duyguda değil – irfanında

Derin köklerin, yalnız zikredilmesinde değil

İyinin ve kötünün, sizin takdirinize göre.

Buyruklar faydalıdır; ama fazilet daha iyidir

İnsanlığın yaldızlı gençliğinden fışkıran

Allah’ın Güzelliğinden gelir kendi İyi olan

94. Kanaatkârlık

Bu nankörlük değil ama kendine sorular sorarsın

Neden çoğu zaman düşman kazanabiliyor diye?

İyi de, şeytana bir hareket alanı bırakılmalı –

Öyleyse bırak Kader tanrıçaları (les Parques) siyah ip

eğirsin

Karanlıkta saklıdır parlayan altın –

Öyleyse kendinden emin ol; Allah senin ihtiyaçlarını

giderecek

Çok fazla şey anlamak istiyor olabilirsin –

Her şey sana zâhir olsun arzu ediyorsun

Biliyorsun ki her kaderin bir sebebi vardır

Ama sen bu sebebi bilmiyorsun

Allah onu biliyor; bu yeter!

95. İnsan

Ey insan, rüya örtüsü – seni kim böyle tasarladı

Ki şimdi olduğun gibi olmak zorundasın:

Yüce Mülk Sahibini unutan bir varlık mı

Yakında yok olup bir hiçe dönüşecek dünyada?

Ey dünya, rüya dokusu, kim senin içine

İnsan rüyasını dokudu, ki o

Senden büyük zevk alıyor ve sende kendini tüketiyor?

İnşaallah bu rüya Hakk’a döner

Bilge insan o denli öfkeli olmaz:

İnsanın, içine doğduğu şekil

Kesinlikle onun imkânıdır, bu şekil seçilmiştir

Onun kurtuluşu için. Öyleyse Allah’a yönel ve O’na

güven

96. Aura

Her yaratık “Allah” demek için burada

Aynı şekilde sen dünyevî görevini de üstlenmelisin

Ey insan, sen ki dünyanın kralısın –

Vay haline varoluşunun özünü unutan kimsenin

Bunu ne hayvan yapar ne bitki ne de taş

Bunu yalnızca hür irade sahibi insan yapar

Körlüğünde

“Allah” de yolunda ilerlerken

Bu başkaları için bir rahmet olsun

Çünkü bir aura Yüce İsimden yansır –

Dua rahmettir, ilâhî tohumdur

97. Bakış Açısı

Dünya hayatı mal mülktür diye vehmedersiniz

Hayır, beden ve hayat birer emanettir

Ahiret hayatı sonsuz derecede daha fazlasını verir

Dünya hayatının verdiğinden

Ahmaklığa ve kedere götüren şeyin

Farkına var ve ondan sakın

Acı çekmek sadece vehim, geçici olabilir –

Gerisi sevinçtir

Mutluluk yalnız kör bir hayatta değildir

Mutluluk duadadır – ve asil bağışta

98. Üçleme

Ruh, Hakikat, İsim – bu üç büyük mucizede

Allah Kendini dünyaya bağışlamak istedi

Akıl, Öğreti, Takdis âyini –

Bunların derinliklerine gömülmelisin

Senin varlığının anlamı gerçekleşsin diye

Ve inşaallah Allah ruhun güçlerini yönlendirir –

Hakikat neredeyse irade de oradadır

99. Nefes

İnsan iki âlemde yaşar; zordur

Bunu anlamak: insan nefistir, insan ruhtur

Biri varoluşun gelişi ve gidişidir

Diğeri ise, Yüce Mülk Sahibinin bize Allah’ın Adında

Vaat ettiği gibi, bunun çok fazlasıdır

Nefis yaşar oysaki ruh tanır –

Ruh ateştir vehmi yakan

Ne garip: hayatın oluşturduğu şey

Ruhun ışığıyla anlaşılır, yok edilir –

Ve tekrar oluşturulur derin içte –

Sen Varlığı hatırla – sen Allah’ı hatırla!

100. Upâya (Yol)

İki yol vardır kendinizi çekmek için

Kurtuluş Yoluna, kaçmak için düşüş yolundan.

İki kutsal ilâç: izin verin sayayım

Platon’u ve acı sözlü Şankara’yı,

Ahmaklığın vehmini yakan öğretimleri –

Sonra Hazret-i Davud’un ve Krishna’nın tatlı

büyüleyici sesini:

Sizi aydınlatmak için, sonra sizi kurtuluş yoluna

çekmek için –

Söz ve müzik; her ikisini de dinlemelisiniz!

101. Rıza

Allah’tan razı olmak – ağır bir söz

Bu, bütün dünyayı hor görmek demek mi?

Kuşkusuz öyle değil. Allah, biz insanları, birbirimizi

sevmemiz için yarattı –

Ama daha ziyade Yüce Mülk Sahibi Allah’ı

sevmemiz için

İçimizde altın yaldızlı bir mücevher parlar

Varolan’ı hatırlar hatırlamaz

Varolan’dan – ey ruh, O’ndan razı ol

Senin için Cennet daha bu dünyada çiçek gibi açar

102. Vanitas (Fanilik)

İnsan çok fazla şeyi düşünür ve çok az düşünür –

İnsan, bilimi ve dünya tarihini hayal eder

Fani büyüklüğü ve değersiz şeyleri

İnsan bir kültür inşa eder ve sonra onu yok eder –

Oysa ki dünya kendi etrafında dönüyor

Hareket ediyor ve güneşin etrafında yörüngesinde

ilerliyor

103. Kutlama

Dünyevî bir kutlama: Avizenin kristalleri parlıyor

Büyük salonda –

Ve parlak bir topluluk, hanımlar ve beyler

Yemekte oturuyorlar

Çok şeyden konuşuluyor ama hiçbir şeyden

konuşulmuyor –

Şarap kırmızı

Ve çiçekler de kırmızı

Ama hiç kimse, hiç kimse

Ölümü düşünmüyor

104. Günlük Hayat

Günlük hayat: Gürültü, kaçan insan seli

Ve çirkinliği

Mekânların ve eşyaların; herkes koşuyor

Ve herkes bağırıyor

Bir hiç uğruna. Fani gülüş hafifletmiyor

Bu sefaleti

Hiç kimse soylu bir zihniyete sahip değil

Ama birisi, birisi –

Allah’ı düşünüyor

105. Nöbet

“Ey insanlar dinleyin, izin verin size şunu söyleyeyim:

Saatimiz on ikiyi vurdu

On iki, havarilerin sayısıdır”–

Her gece sabahın ilk ışıklarına kadar

Görevine sadık bir şekilde ve saat be saat

Turunu atar nöbetçi

Zamanın ne olduğunu söyler insanlara –

Siz de her zaman Allah için hazır olun!

106. Suçluluk

Her insan kötü değildir, bu kesin

Ama dünyevî varlık zehirlenmiştir

“Hiç kimse iyi değildir sadece Allah’tan başka”

Diye buyurdu Hazret-i İsa – ki o Yüce Allah tarafından

seçilmiştir

Sorunun özü anlaşılmaz değildir:

Yaratılmış her şey Yaratıcıdan uzaktır

Aksi takdirde o, Allah olurdu. Kim Allah’ın kendisine hidayet etmesine izin verirse

Şunu bilir: insan nefsiyle mücadele etmeli

İlk günah diyorsunuz; bu yeterli değil

Dünya Mâyâ’dır: ışık ama aynı zamanda vehim

107. Hayvanlık

İnsanlık akılla donatılmıştır denir

İnsanın ruhu özgürdür diye yazar Cennetin kapısında

Ama aynı zamanda – kim inkâr edebilir –

İnsan da akılsız bir hayvandır

Boş şeylerden gurur duyarak zevklerinin peşinden

koşan.

Sanki savaşlar sadece bir eğlence imiş gibi davranır

Ve sanki bu sonsuza dek devam edebilecekmiş gibi

düşünür –

“Aralıksız dua etmek” yerine

108. Ahir zaman

Bir dünyanın içine doğuyorsun

Hiçbir şey anlamayan ve senin de hiçbir şey

anlamadığın

O dünya senin tabiatını kendi görüntüsüne göre

bozmak istiyor

Onun dileği senin mahvolmandır

Öyleyse sen savaşmalısın kendine sadık kalmak için:

Özünde ne isen o olmak için

Sen yarı zafer sarhoşluğusun ve yarı derin yarasın

İşte budur seni gerçek özüne götürecek olan –

Ey mutlu suçluluk! Çünkü Şeytanın hileleri

Nura ve Aşka giden Yolu açmıştır

109. Şair

Üzerine bir ışık gelir ve sana şiir yazdırır

Sabahın köründe ve gece yarısında

Yorgunsun, dinlenmek istersin – tamamlamak

zorundasın

Ruhun durmadan yeniden alevlendirdiği eseri

Pekâlâ, Ruhun sesini duymama izin verin –

Allah benim cesaretsizliğimi bağışlasın

Ben Allah’ın dilediği armağanı bozmak istemiyorum –

O benden ne bekliyorsa öyle olmak istiyorum

110. Sırası Gelmişken

Şiir yazmak mesajdır – ya da sade sanattır

Bir kelime oyunu ki önünde eğilir insan

Ben halk şairi olmayı tercih ederim

Yüce Mülk Sahibine giden bir Yol gösteren

111. Narsis – İlham Perisi Öterp

Gençlik şiirleri: çoğu zaman karışık –

Disiplinsizlik soylu tabiatı bozar

Narkissos ilk zamanların şeytanıdır –

Allah ve tecrübelerimiz şifa bulmamıza yardım eder

Lirik şiir meşrudur ama o bir şey vermeli

Zenginleştirmeyen şeyin yaşamaya hakkı yoktur

Öterp’in sözü Ruhtan doğmuştur

Şairi ise Allah seçmiştir

Narsis ki suda yansıyan görüntüsü kendinde aşkı

uyandırdı

Öterp: lirik şiiri getiren ilham perisi –

Ona eşlik ediyor flütün büyüleyici sesi

Kelâm, semavî Ses – Krishna’nın yaldızlı dünyası

112. Şiir

Zaman çarkı dönüyor ve bana şiirler getiriyor

Ruh insanın aptallığını yargılasın diye

Ve başka şiirler, Nuru ve Aşkı terennüm ediyor

Ve ruhuma semavî teselli getiriyor

Varoluşun çetinliği zorluyor şiiri

Hatırlamaya nice hayat bilmecesini

Çiçekleri ve kadınları

Size terennüm etmek, Tanrı’dan bir selâm iletmek

istiyor –

Bir Güzellik, İyilik ve saf Mutluluk unsuru bir şey –

Ve siz ne verirseniz Allah size onu geri verir

113. Başlı Başına

Her şiir başlı başına bir dünyadır

Bazıları var ki birlikte açarlar –

Ama her özel mesaj senin içindir

Ve sadece senin ruhunun içinden geçmek ister

Her konuşmanın ayrı tek bir anlamı vardır

Bir önce ve bir sonra yoktur onda –

Tıpkı senin aşkını suvaran bir şarkının

Eşsiz bir şekilde ruha hitap edişi gibi

114. Sonbahar Yaprakları

Sonbahar yaprakları –bu resmin anlamı nedir?

Şiirler kulağıma geç geliyor

Nasıl olduğunu bilmiyorum –onların kaynağı Nur ve

Aşk–

Tutti i miei pensier parlan d’amore.[10]

İlkbahar ve sonbahar: varoluş mekânında kutuplar–

Yaşlılığa götürdü beni kader

Yorgun ve bitkin hayat ağacı–

Kendini sunan altın gibi, sonbahar yaprakları

115. İnsanın Hayattaki Eseri

Eser: bütün hayat boyu bir mücadele – önce

Bir gençlik hayali: Hakikat ve Güzel

Kutsal ve Büyük. Sonra rüyanın

Gerçekleştirilmesi, söz çınlasın diye

Bütün bunlar gölgede – ışık mı değil mi?

Kader ister mi ki söz geçip gitsin

Zayıflayarak hayatın içinden? Işık olsun (Fiat Lux) –

Allah istedi sözün kalmasını ve çiçek gibi açmasını

Siz benim mesaj kitabımı okudunuz

Ve soruyorsunuz Allah’ın sesinin nereden geldiğini

Yarı Shankara yarı Krishna’dır onun tabiatı –

Hakikati terennüm eden irfan onun kadim örneği

116. Advaita

Mâyâ Âtmâ’nın bir yansıması

Çünkü Âtmâ parlıyor; O en Yüce Nur

Bütün âlemler ve çevrimleri Mâyâ’ da –

Âlemler bir yansımadır erişemezler Âtmâ’ya

Âlemler ve çevrimler gelirler ve geçerler –

Hiçbir şey var olamaz Âtmâ’nın hakikati önünde

Sizin eşyayla, zamanla ve mekânla tecrübeniz

Bir rüyadır. İşte işin özü tek kelimeyle

Oysa ey insan: Âtmâ’dan bir kıvılcım düştü

Kalbinin nehrine esrarengiz bir şekilde

Senin en derin yerin kalbin kaplandı Mâyâ ile –

Âtmâ’dan başka bir şey değil –

Shânti Om

117. Portre

Pneumatikos: bilgelik onun kanı

Ama buna rağmen: Ex Oriente Lux – bu şu demek:

Doğudan gelmiştir birçok yüce söz

İrfan hakkında bildiklerini borçlu olduğun Doğudan

Ama asıl kaynak varlığın özündedir

Çevresinde bizim düşüncelerimizin toplandığı

Hakikatin şimşeği yabancı uzaktan gelmez –

O şimşek henüz biz yokken bizim kalbimizdeydi

118. Krishna

Ben bu şarkı tacını benzetmek isterim

Krishna’nın flütüne, Âtmâ’nın şarkısını çalan

İnşaallah o flüt katılaşmış kalbe ulaşır

Dünya çılgınlığının kadehinden içen!

İşte çoban kızların yaldızlı aşk oyunu

Krishna’nın oyunu ile saflaşmış ve canlanmış

İnşaallah ruh bu büyüleyiciliğin önünde eğilir

Onu özgür kılan ve Nura yükselten büyüleyiciliğin!

119. Sabah Yıldızı (Stella Matutina)

Sabahyıldızı gecenin içinden doğar

Tıpkı Venüs Tanrıça’sının doğuşu gibi köpüğünden

Denizin – bir inci sonra bir kadın

Harika semavî Lütuftur kadim dişi

O sırdır, kanun değildir

O özgür ilâhî Aftır

Sonsuzluğun derin sularından çıkan –

Ve hiç kimse İsis’in perdesini aralayamaz

120. Leylâ

Seni gülüp oynarken görseydim Leylâ, kalbim

Büyülenirdi ve bağlanırdı Allah’a giden yola

Senin yüzünü görseydim kendimi unuturdum –

Artık dünyayı da görmezdim

Leylâ: müşahede meleği –

Bilmiyorum suret misin, melodi mi,

Bir aşk şarkısı mı, yaldızlı bir peri masalı mı –

Yoksa mest olmuş Ebediyetten fışkıran bir bakış mı

121. Ruhun İmgesi

Şunu anlamalısınız: ben Ânanda’yı hissetmek isterdim

Bizi sevindiren her dünyevî şeyde,

Çiçek açmış bir ağaç, soylu bir genç kız,

Bir aşk şarkısı ruhumuzu büyüleyen –

Ve diğer yandan: kaçıp kurtulmak isterdim

Ruhumu oyalayan her şeyden

Ey akıp giden düşüncelerin mutlu bir şekilde durması –

“Ey kutsal Benares şehri ki ben oyum!”

122. Kadınlar

Bilge Salomon tapınaklar inşa ettirdi

Yabancı tanrılar için, sevgili eşleri için

Magdalena Hazret-i İsa’nın ayaklarına serpti

Hint sümbülü suyunun hoş tadını.

Dante’nin dikenli hayat yolunda

Ravenna’nın soylu kadınları lütuf idi

Ebedî Dişi, yüceltmek isterim onu –

Kadının tesellisi Yukarı’dan gelen bir lütuftur

123. Sabahın Erken Vaktine Dair

Hakikat ve Yol, bunun yanında soylu bir kalp –

Bunlar bizim dünya hayatımızın direkleri

Ki bunlar üzerinde temellenir biz ne isek onların hepsi

Bu üçlü olmaz ise insan beyhude yaşar

Öyleyse sen ister günlük yaşamın cazibesinden vazgeç

İster güzelliğin derin anlamını kavra

Ya da istersen her ikisinde de görevini yerine getir –

Yeter ki Yüce Allah’ın Huzurunda sadakatle dur

Sabahın erken saatlerinden itibaren Allah’ta

Kök salmış olmalısın ki senin gününün ağacı

Nur ve Aşkla çiçek açsın, geceye kadar

Her şeyin sessizleştiği. Ve Huzur senin rüyan olsun

124. Bodhisattva

Denir ki Bodhisattva’nın himmetleri uzanır

İfade edilmiş sözün çok ötesine –

Onun bedeni Bodhi’nin açık evi

Ve o bize kurtarıcı ışığını sunar

Vermekte almaktan daha çok mutluluk var. Işıldat

Ey Bodhisattva, kalbin arzu ettiği şeyi.

Senin binlerce kelimeyle öğrettiğin şeyi

Senin yaldızlı bedenin bir kerede öğretir

125. Ad Astra

Ad astra – yıldızlara doğru –Yol

Adastra benim seçtiğim isim

Benimdir yıldızların yolu ben de onun

Billuru hakikatin ve müziği ruhun

Işık adaları engin soğuk gecede

Kalbimi gördüğümü sanıyorum bin kere

Hem uzak hem yakın O’na giden yolumuz

İlâhî yüceliklerdeki nihaî mutluluğa giden yolumuz

126. Son Söz

Kitap son buluyor ama şarkı henüz bitmedi

Şarkı mekânda ve zamanda ve eşyada

Ama mekânsız ve zamansız ve şekilsiz de –

Şarkı varoluşun ışığı ve içeriği

Çünkü Allah’ın âyetlerinin dili var

Sen onları duyarsın ya da duymazsın

Bu ses bizzat senin kalbine derince yazılmış–

Aşktan bir şarkı ve Nurdan bir şarkı

DİĞER
ŞİİR KİTAPLARINDAN
SEÇMELER

I. SÜLÂMİT, ADINA ŞARKILAR YAZILAN SEVGİLİ

Bahçe

Nihaî mutluluğumun bahçesisin sen

Üzerimizde kuşların şakıdığı

Ve bir nağmesin geceyi delip geçen

Rüzgârın uğultusu, ipeğin hışırtısı

Sen bir mucizesin apansız sarıldığım

Parıldayan güzelliksin, ışıltısın koyu renk elbisede

Bin bir gece hoş kokusunu duyduğum

Boşluğu doldurandın, boşluğun sancısıydın

Ve tüm zevkler ruhumdan ayrılan

Öyle ki çılgınlıkta kendini yiyip bitiren

Öptüğüm yerde seni bedenin bir şarkı

Bir sonsuzluk denizlerin denizi misali

Ve fırtına gibi delip geçen dağları

Sen O Şarkısın

Nihaî mutluluğumun şarkısısın sen

Ve bir nağmesin geceyi delip geçen

Kederli geceler boyunca şarkı söyleyen

Sanki senin gümüş takıların hâlâ şakırdıyor gibiydi

Ama haberin yok uzun zamandır çektiğim kederimden

Seni tâ uzaktan sarıp sarmalayan sevgimden

Ve ölüm kalbimle boğuşurken

Senin gümüş takıların hâlâ gülüyor gibiydi

Sana Şarkı Söylemek İstiyorum

Senin için düşündüğüm şarkıyı söylemek istiyorum sana

Ve sen uyuyacaksın başın dizlerimde

Ve nağmelerim senin kalbinden geçecek

Ve gece ağır, derin dinleyecek

Seni sessizce sallamak istiyorum

Erkenden çözülen sabaha kadar

Kollarımda sen uyanıncaya kadar ve sis dağılıncaya kadar

Ve senin kısık gözlerin soracak

Yakıcı parlaklığında olağanüstü

Sanki sevgini anlatacak

Sen sabah güneşisin üzerimize doğan

Bin bir kızıllıkla mest olmuş ve korku dolu

Duyguların coşkusu içinde şarap gibi aklımızı

başımızdan alan

Mehtapta Parıltı

Mehtapta parlayacak senin beyaz,

Ürperen omuzların kar beyazı yasemin gibi

Ve nefesin beni ısıtacak

Ve müjdeleyecek benimle çok uzaklara geleceğini

Kollarımda garip bir halde kızaracaksın

Saçın sızacak benim sıcak,

Hayallerle dolu elimin üzerinden ensene akacak

Saçın sızacak koyu renk şarap gibi

Sanki mermer üzerinden sızar gibi

Ve gecenin rüzgârında, dudakların koyu kırmızı güller gibi

Ve sen dinleneceksin yumuşak yosunlar üzerinde

Aşkımızın olağanüstü korusunda

Ve gecenin denizi seni okşayacak benimle birlikte

II. GÜNDÜZ VE GECE

Hazret

1

Dalgalanan taç

Ateş kırmızısı güllerin kuşağı

Yaratıcının nefesinde titreyen

Kutlu savaş

Sert dansta büyülenmiş

Savaş çığlığı gırtlaklarda

Ölüm hırıltısı

Kılıçlar içe çevrilmiş

Kalplere saplanmış

Benim kalbim ise dans eden tacın içinde

Bırakılmış koyu renk güller

Unutulmuş kimseye hoş kokar

Hâlâ düşünerek en uzak altın rengi bahçeleri

Ey uyanan kalbin dansı

Ateş kırmızısı güllerin kuşağında

Nefesinin ışığında Senin

İşte Sen

2

Ve bu şarkı

Bu şarkı, dışarıda yağmur yağıyor aralıksız

Serin bir arp

Ama bu şarkı sıcak

Esiyor yakıcı çöl rüzgârı gibi

Çöl, içinde havanın eridiği

Turkuaz rengi ipek

Cennetlerin kendilerini dokuduğu

Her arka plan şimdi süt rengi panzehir taşı

Bir kez daha

Bu manzara binlerce görüntüde

Altın rengi yapraklı bahçeler

Ey Cennet, dokunmayacak mısın

Alnıma benim dünya sürgünüme rağmen

Harika bir gül

Bir gecede açan

Ya da kutlu bir ada

Mırıldayan denizden yükseldiğinde

Bu şarkı! Cennet!

Yine

Sonsuz şarkı

Bu sonsuz şarkı şaraptan ve binlerce gülden

3

Bana mı konuştun?

Kalbim artık bir gül değil

O Bir damla

Senin kanından

Ve geri akıyor

Derinlerde saklı merkeze

O merkez ki hiç görülmemiş, kutsal

Yitik bir inci gibi

Dalıyor denize erguvan rengi

Ve kayboluyor binlerce deniz derinliğinde

Bana mı konuştun?

Şimdi sükût ediyorsun

İsimlerle örtülmüş, peçelere bürünmüş

Tamamen sessiz

Senin adın olan kelimeyi

Unuttu gören seni

İşte şimdi yakınsın

Yoksa ben miydim o kelime?

Etim kelimeye mi büründü

Önünde hurilerin eğildiği

Bırak beni olayım

Saf ve mutlu yeryüzü gibi

Genç iken ve senin dudaklarınla ıslatılmış iken

Sen onu orada söyledin, o güzel kelimeyi

Ve onun güzelliğini uzun uzun anlattın

Güneşin ışıklı bahçesi altında

Daha yüksek daha yüce

Bırak sükût edeyim

Ki kalbim yeniden duysun

Yeniden duysun seni

Tıpkı ilk kez duyar gibi derin ilgiyle

Ki sen ondan hiç de uzak değildin

Uzak değildin ardında dağların, göllerin ve göklerin

Tıpkı ağzı gibiydin bir âşığın

Tefekkür eden bir âşığın

Bırak bu kalp olsun

Bir kez daha yeni doğmuş dünya gibi

Mutlu, tefekkür eden dünya gibi

Güneşin altın rengi bakışı altında

5

Geçti geçti

Dalgalanan taç ve şarkı söyleyen güllerin alevi

Ve senin nefesinin nüfuzu

Artık hiçbir kalpte

Yanmıyor sıcak bir kılıç

Battılar akşam güneşi gibi

Bense Sende durgunum

6

Sen ki bu çölün susuzluğunu giderdin

Sen hayal değildin sen, turkuaz rengi serap değildin

Sıcak havalar yalan söylemez bana çayırlara dair

Ve sellere ve cennetlere dair

Sen bizzat O’sun! Sen Sen’den akıyorsun

Sanki kapının eşiğinde duruyormuşum gibi geliyor bana

Binlerce bahçenin önünde Senin güzel kokunun doldurduğu

Çünkü Sen yakınsın. Senin ellerin kutsuyor

Benim mesut kalbimi

Ben Başlangıç ve Sonum

III. SONBAHAR YAPRAKLARI

1. Tekrar Edilen (Wiederholt / Répété)

İlkbahar ve sonbahar: Var oluş mekânında kutuplar

Yaşlılığa götürdü beni kader

Yorgun ve bitkin hayat ağacı

Kendini sunan altın gibi, sonbahar yaprakları

Hüzünlenmeyin gittiğinde hayatın yazı

Ey ruhumuza altın giydiren Huzur!

79. Kâinat Hikmeti (Kosmosophie / Cosmosophie)

Gökkürelerinin müziği – bu sayı ve bu uyum

Pisagor onları tek bir resimde gördü

Ruh da böyledir, dünya da böyle yaratıldı:

Mantığın sertliği ve ruhun yumuşaklığı

Düşünce var olanı sınırlamak ister

Ve müzik harika olanı uyandırır

Rasyonel düşünce hesap yapmak, sayı saymak gibi

Müzik ise hakikati kavramak gibi

119. Memleketname (Heimatklänge /Sons de la patrie )

Waldsee sonra Rothenburg ve Dinkelsbühl

Eski şehirler uzak vatanı hatırlatan

Masal kitaplarını ve ruh dolu şarkıları

Eski sokaklarda ataların ruhu yaşıyor

Nerede vatan? Tanrı tecrübesini kazandığım

Nurunda kalbimin titrediği

IV. YÜZÜK

12. Diğer Bir İfadeyle

(In anderen Worten / En d’autres mots)

Varlık Üstü Varlık, varlık ve var oluş – Kök, taç ve dallar

Varlık Üstü Varlığın şahsı yok, varlığın şahsı var

Var oluş ise çok şahıslı. Varlık Üstü Varlık

Sonsuz uzak; varlık yakın uzlaştırıcı

Var oluş biz ne isek odur: bölünmüş

Birbirini seven binlerce varlığa

Ve birbirinden nefret eden. Çoğu bu dünyada ama daha çoğu öte dünyada

Allah’ın yanında – yeniden şekillendirilmiş semavî varlıklar olarak

Varlık Üstü Varlık: Kâdir-i Mutlak, Varlık: Yaratıcı Kudret

Var oluş: Yaratış, hayatı var eden

130. Diriliş (Auferstehung / Résurrection)

Var olan her şey Allah’ı över – bu böyledir

Sadece bizim var oluşumuz bile olağanüstü

Gerçek bir mucize; aynı şekilde eşyanın niteliği

Ve gücü. Dünya ise çok şekilli

Çünkü Allah sonsuz. Seçim sizin

Hiçlik ve Allah arasında. Ve bunu müşahede etmek

Düşünmekten daha fazlasıdır; İşte bu nurlu Varlıktır

Kalbinizde – İşte bu yeniden diriliş.

V. İSİMSİZ ŞARKILAR II

LIX

Şurada bir nehir var adı nefis

Neden içine giriyorsun?

Çok daha mutlu olabilirsin ey ruh

Onun kıyısında

Ağaca bak zamanın dışında yükselen

Bu nehrin kenarında

Nehir hızla akıp gidiyor, bilmiyor nereye doğru

Ağaç sağlam, dimdik duruyor toprakta

XCVII

Gençlik zamanı – artık çok uzak, çoktan geçti –

Çoktan kapandı bir resim kitabı gibi

Bütün sevinçler bütün kederler dünde eridi

Yaşlılık zamanı – sen ona zaman diyorsun

Oysaki o sessiz bir bahçe

Sonsuzluğun hoş kokusunu yayan

Geriye bir bakış bir bekleyiş

Ve bir duruş geçmişte

Şimdide ve gelecekte – sonsuza dek her daim Var olanda

VI. İSİMSİZ ŞARKILAR III

XXXVII

Allah’ın tabiatında sessiz bir nur açıyor çiçek gibi

Umulmaz harikalar çemberinde

Bu parıltı –ancak nefis bunu hiç bilmiyor–

Yeryüzü çevrimlerinden önce de sonra da Sen varsın

LIII

Şiir müzik ve dans –bunlar öyle sanatlardır ki

Maddî de olabilirler manevi de:

Maddeye yöneleni dünya zevkine sürüklerler

Ama mânâya yönelenin kalbine girerler

Şiir müzik gibidir ama düşünceyi de kapsar içinde

Müzik ruhun varlığını mest eder

Dansta, müzik bedenin yaşamı olur

Şekle dönüşmüş yaşam –resme dönüşmüş şarap

LXIII

Tereddüt ediyorsun yüce Hakikatin önünde

Vehmediyorsun Hikmet senin varlığını senden çalar diye

Sen ki; sen yoksun. Olacak olan olacaktır

Sadece Allah vardır. O’nda iken hiçbir şeyi özlemezsin

CV

Yalnızlık bilgenin talihidir, başkaları gibi

Olmadığı için. Fakat onun benliği

Daha ileridedir, daha zengindir birçok ruhtan

Bilge bütün dünyayı içinde taşır

Bir şekilde o her şeyi yaşamıştır

Gerçekte onun kaderinde olmayan her şeyi

Onun kanında var olayların hakikati

İlk örnektir o yaratıklar arasında

VII. İSİMSİZ ŞARKILAR IV

XL

Dua ve içtenlik iki kapısıdır

Allah’ı hatırlamanın: Hareketsiz olsun ruh

Müşahedede, sonra hayatla coşsun

Senin kalbinin Tanrı’ya adanmış mağarasında

Yükseklik ve derinlik ruhun dirilticisidir

Kutsal sessizlik ve en içteki şarkı

XLIV

Tipolojik sınırlar var

Tüm insan topluluklarında. Din

Bunu hesaba katmalı. Din; hakikatin elbisesi

Bilgenin ödülü çıplak Hakikat

L

Mutlu olmalıyız çünkü Allah Haktır ve Selâmdır

Çünkü Allah’ın iradesine boyun eğmek zorundayız

Çünkü O, insanın sıkıntısını unutmaz

Ebediyet – en yüce mülk

Ve ruh ulaşamaz daha iyisine

O’nun gerçek varlığının dayandığı şeyden daha iyisine

Sınav gereklidir Allah sizi unuttu mu?

Sınavın sınırlarını siz ölçemezsiniz

Ve sizin ne olduğunuz Allah’ta yaptığınızdır

LVIII

Birçokları tasavvurun hiçbir şey olmadığını düşünür

Önemli olan sadece mutlak Bütün’dür

Mutlak Varlıktır, düşünce değil. Ben iddia ediyorum:

aksine

Tasavvur her şeydir, sade varlık bir düştür

Kalbin varlığı tasavvurdan ortaya çıkar:

Ben düşündüğüm olurum. Her çocuk

Bilir ki var oluşun lütufları

Ebediyetin bizzat tasavvurunda mevcuttur.

LXI

Bilgi hatırlamadır Platon’a göre

Uydurma sözde bilgelik şeytandan gelir

Tez parlak olsa bile –se non e vero

E ben trovato[11]– bunda şüphe yok

Siz Nur’u kendi yokluğunuzdan mı kazanmak

istiyorsunuz?

Hakikat Yukarıdan ve İçeriden gelir

CVI

Bilim öğretisi bize ne anlatmak ister

Bilincin ve bilmenin mahiyetini,

Bilmenin içeriğini ve konusunu

Ayırt etme ve adlandırma sanatını

Beş çeşidi vardır bilmenin:

Hissî bilgi maddî alan için,

İçgüdüsel bilgisi her canlı varlığın

Akıl; kuralları ve kanunları gören

Sonra entelektüel bilgi, Allah ve dünya ile ilgili

Nihaî işlerle, nedenleri ve nasıllarıyla ilgili

Burada peygamberlik bilgisini de zikredebilirim

Allah’ın sözlerini dünyaya açan

CXX

Soylu bir karakter ve doğru bir davranış

Allah’ı zikretmedir ama sadece bu kadar değil – bunlar bağlıdır

Düşünce eylemine, kalbin içgüdüsüne

Allah bilincini sadık bir şekilde izhar etmeye

Varlığının özünde kim güzel değilse

Ameli ne olursa olsun Allah’ı unutur

Önemli olan sadece amel değil, sır içindeki varlık da önemli

İşte Hazreti İsa’nın “Tanrı’nın İradesi” dediği şey budur.

VIII. İSİMSİZ ŞARKILAR VI

V

Saf Varlık’ta bir imkân vardı

Dedi ki: Bana zamanın içinde vücut ver

Ve ona vücut verildi, benliğim ortaya çıktı

Ben dedim ki: Sen benim Tanrımsın, şimdi bana yol göster

Allah bana dedi ki: Sen benim suretimsin

Ve sen özgürsün Yola hazır ol

Bana doğru giden Yola, oradadır var oluşun anlamı

Ve gördüm ki ben Allah’ın aynasıyım

Varlık Üstü Varlık, Varlık, varoluş, benlik – Yüce Tanrı’ya doğru

Ben’in ve Sen’in ötesinde, Kalbin en derin yerine doğru

XXXI

Ey güzel Yalnızlık ey yalnız Güzellik —

Diyor Aziz Bernhard. Biz de şöyle diyebiliriz

Eğer bu değişiklik uygun düşerse

Ey güzel Kesinlik ey kesin Güzellik —

CLXXVIII

Çiçekler yerde, yıldızlar yukarıda gökte

Çiçekler gündüz parlar, yıldızlar gece

Çiçekler solar, yıldızlar geçici değil

Ve uzaktan parlar - insan baktığında

Ruh, nefis – zamanın içindeki şarkılar

Daha yukarıda sessizlik – Ebediyetin şarkısı

CLXXIX

Her zaman tekrar tekrar aklıma geliyor

Tıpkı Tiruvalluvar’ın tapınağı müşahede ettiği gibi

Uzaktan, Parya olarak içeri girmeye hakkı yoktu

Dinî âyinin uzaktan sesini işitiyordu

Bize Allah’ı hatırlatan en küçük işaret

Ruhun sezdiğinden çok daha fazla büyüktür

IX. İSİMSİZ ŞARKILAR VII

XXVIII

Allah’ın yarattığı en güzel şeyler

Tabiat, şiir müziktir

Ve kadın, sonra da mabet, bir yer ki

Kul yapısı – ruhun mutluluğunun açtığı

Müzik şiir ve kadın – Platon’un öğretisine göre -

Görüp duyabileceğin en asil şeylerdir

Yarı dünyevî yarı semavî. Kadın:

Allah tarafından yaratılmış uhrevî mutluluk bedeni

XXX

Nasıl ki bir değirmen çarkı gündüz döner

Ve iş bittikten sonra durursa

Düşünce oyunu da tıpkı böyledir

Allah’a şükretmek için uygun zamanda sükût et

XXXVII

Allah’a sığınırım

Dünyadan ve nefsimden

Çünkü ben hatasız olamam

Yalnızca O hatasızdır

Allah bizi, dünyevî varlıkları yarattığında

Adeta şöyle buyurdu:

Ne iseniz o olun çünkü Benim istediğim

Sizin duanızı ve niyazınızı duymaktır

İnsan aynı anda iki türlü olmalı:

Ruhta büyük, dünya oyununda küçük

XLIII

Tevhidin iki yüzü var: Ahadiyet / Teklik

İmkânın sınırsız mekânında

Sonra Birlik, Ayniyyet / Özdeşlik – en derin iç

Mümkün varlıkların Bir’in içinde eridiği

LIV

İnsan nedir? Önce, Bilgidir:

Ruhun nuru Mâyâ’nın vehmini yırttı

Sonra, insanın tabiatı Eylemdir

Ne mutlu Allah’ın Kelimesini bulana-

Daha sonra, insanın tabiatı İmandır

Nefis kurtuluş üzümünün suyunu sıkar

Ve son olarak Zât’ı zikretmek isterim:

Kalbinde bulmalı insan O’nun Varlığını

LIX

Hakîkat ve Güzellik atbaşı gider:

Allah katında gerçek olan Güzelliği yansıtır

Güzel olan asil olan, Hakîkatin şahididir

Kutsal olan ilâhî çiçek demetidir

Sadece budala olan, öğretide güzel bir şey görmez

Ve güzelliğe bilgelik şerefini vermez

Güzelliğin hakları abartılabilirdi

Güzellik içi boş bir vehim olarak tasvir edilmemeli

LX

Alçaklıktan bütünüyle nasıl kaçınabilirsin

Seni buna zorlayan bir dünyada

Ivır zıvırın arasında cesur kalmaya bak

Yüce Tanrı sana daha iyi şeyler getirene kadar

Yüce Tanrı sana hatırlatana kadar,

Kalpte çınlayan Allah bilincinin büyüklüğünü,

Bu büyüklük ki kurtarır seni günlük hayatın

önemsizliğinden

LXIII

Ben tufandan sonraki büyük sessizliğim

Okyanustaki vahşi dalgaların melodisinden sonraki sessizlik

De ki: Selâm, selâm; Kalbim sen O’sun

Om, Shânti, Shânti; Aham Brahmâsmi

CIII

İyi ve kötünün ötesindeymiş Allah’ın Ruhu-

Onun içinde iyi kötü yokmuş

Öyle değil. Allah tabî ki çelişkisizdir;

Ama bunun anlamı şudur: O, olumlu olan her şeydir

Evet hayırın salt zıttı değildir-

Evet kendi içinde evettir, O saf Varlıktır

CVI

Sanatsal güzellik kozmik bir güçtür

Gökyüzünü sık sık yeryüzüne getiren

Ona hizmet eden insan dindar olmayabilir -

Başkaları için akıyor içe akan şarap

Ben burada özellikle müziği düşünüyorum

Müzik bilgeleri bizzat geri götürür gönüllerine

CXIV

“Kesinlik” dediğinde derinliği düşünürsün

Göğsünde; “dinginlik” dediğinde

Alındaki semavî alanı düşünürsün

Sükûtu, havada süzülmeyi ebedî karlar bölgesinde

Mutlak Varlığı; Sonsuzluğu

CXLIV

Aydınlık gün selâm veriyor – ışıldayan güneş

Başıboş dolaşan bulutlar sonra dünya işleri

İstirahatte ve harekette – ucunda

İmkânın

Sonra sessiz gece geliyor:

Sonsuzluk sayısız yıldızlarla

Simsiyah uzayda, Allah’ın en derin uzaklıklarında

Kutsal gece, gündüzün üzerini örten

Kalbin sükûtu, içinde murakabeyi barındıran

LXV

O Jagadgurudur Hintlilerdeki

O kutuptur Müslümanlardaki

Arayan birçok kişi yola

Bu ustaların ustasının yanında girmek ister

Onun yüce kelâmı semavî tabiatlıdır

Birçok öğretide izi parlar

Acaba nerede kâimdir her âlemin bilgesi

O Allah’ın seçtiği ruhta kâimdir

CXXVI

Sanırlar ki bu dünya letafet dolu

Oysaki bilge kişi feragat içinde inler

Ve karanlıklar içinde; Orada hiçbir zaman bulunamaz

Özlenen yaldızlı cennet

Ruhun gecesi olan şeyi dünyaya yönelen görmez –

Leylâ’nın dans ettiğini bir ışık tacı içinde

En derin kalp içinde tutar kutsal kutuyu

Çıplak tanrıçayı ve şarap kâsesini

X. İSİMSİZ ŞARKILAR VIII

I

Güneş – semavî suret altından ve ışıktan

Bütün âleme hükmeden Varlığın işareti

Ve sonra sessiz ay bir gümüş kalkan–

Ama parıltısı kendine ait değil

İşte Varoluş da böyledir, Varoluşun yüzü

İletebilir ancak Biricik Varlığı

Biricik Varlık ki delip geçer yokluğu

XXVII

Züht ve takva temizler tıpkı Ganj nehrinin suyu gibi

Fakat: Hiçbir şey Marifet kadar temizleyemez

Derler bilgeler. Çünkü hiçbir şey o denli net

Doğru’yu gösteremez ve vehmi yakamaz

LVII

Lorelei ta yukarıda, zirvede şarkı söylerdi

Bir masal ta eski zamandan beri kulaklarda çınlayan

Kim ona doğru baksa mahvolurdu –

Ren nehrinin büyük dalgalarında ölürdü

Şehit – öyle der İslam –

Kalbi sevgiden kırılan insandır

Aşk derdinden ölmesi gereken –

Rahman ve Rahim olan Allah onu geri çevirmez

Ne mutlu canını Allah’a vererek ölene

Ve ebedî hayatı kazanana

Bilgeliğe cesareti yitirmek yakışmaz

Allah’ı zikretmek şikâyet kabul etmez

“Bu dünyada çile çekenlere ne mutlu

Çünkü onlar öte dünyada mutlu olacaklar”

XCI

Din herkese seslenmek ister

Toplumun menfaati her şeydir din için

Ruhun kurtuluşu gibi, hatta tek bir insanın ruhunun bile

Din insanı ilk günah sıkıntısından kurtarır

Metafizik eşyanın mahiyetine bakar

Şekiller dünyasına da karşı çıkmaz

Metafiziğin de dogma ve ahlâk olduğunu düşünmeyin

Metafizik inanç formüllerinden çok daha ilerisini de

görebilir

XCIII

Her erdem güzel bir kadın gibidir

Tıpkı her hakikatin derinlik olduğu gibi

Kim Hakikati ve erdemi sevmezse

Tıpkı güneşte uyuyan bir insan gibidir

Hakikati ve Güzeli sevmek demek

Onlarla yaşamak ve onların ışığını yakmak demek

Hatta onlarda kendi ruhunu uyandırmak demek –

Onlarla Aşk olan Tanrı’ya giden yolu bulmak demek

CXXXVI

Peder Julien Aymard isterdi her zaman

Kutsal ekmek kabını seyretmeyi; bu

Ona verilmişti ve bu onun yoluydu

Bu dünyada onun cenneti –

Tıpkı parya Tiruvalluvar’ın

Uzaktan tapınağın çatısını seyretmek isteyişi gibi

Çünkü öyle azizler var ki onlara verilen lütuf

İç’e tanıklık eden dış şeylerle

Kendilerine Cennete giden bir yol inşa etmektir

XI. İSİMSİZ ŞARKILAR IX

LXIX

Kadın erkek olmak için yaratılmadı

Hatta Allah kadını erkek olmaması için yarattı

Ama yine de cinsler iki değildir –

Cinsler Allah’ın önünde eğilen tek bir özdür

Erkeğin misyonu ejderha ile savaşmak

Kadının ki ise başkalarını mutlu etmek

CXXXI

Âtmâ ve Mâyâ ve Jîvâtmâ

Bilgeliği oluşturan aslî kavramlardır:

Gerçeklik; görünüş; bilinç

Bunlarla insanlar Doğru’yu yakalar

Bilinç, ruh: Gerçeklikten ve görünüşten

Yapılmış. Her şey Âtmâ, Saf Varlık

CXXXIII

Şartsız olmalı teslimiyet

Ve güven de öyle. Varoluşu

Rabbin teselli getirir; biliyorsun ki sonunda

Mülk sahibi Allah seni Selâm’da bekliyor

XII. İSİMSİZ ŞARKILAR X

XII

Normal insanın ruhunun cevheri

Hiçbir zaman bölünmez, onun sadece kutupları vardır

Ama yolunu kaybetmiş ya da hasta ruh

Şaşkın ve çelişkili tabiatlıdır –

Aynı benliğin izinde çift benlidir

Bir ol tam bir bütünleyicilikle

İki olma merkezsiz– kimliksiz

LXVII

Özgürlük: Yaratıcı onu bize verdi

Bizi Kendine doğru, hayvanî düzeyin üstüne

yükseltmek için

Hayvanî düzeyde kalıp bu özgürlüğü kötüye

kullanmamız için değil

Ve böylece hayvanî düzeyin çok altında yaşamamız

için değil

Özgür olmak: Hayvanların körü körüne iradesindeki

gibi değil

Aksine insan olarak bizden beklenen iradede

özgür olmak–

Yani Özümüze ulaşmaya çabalamak

CXX

Pisagor ve İbrahim: İlk atalar

Biri Bilgeliğin Işığını yaktı

Diğeri Yasayı ve dua etmeyi öğretti –

İnsanın kalbine imanı taşıdı

Tarihin aynasına bakarsanız:

Yunanlılar burada ve Samîler orada–

Her biri ruhun kelâmını taşıdı

Her ikisi de dünyamızı inşa etti

CXXVIII

Sükûnet ve Kesinlik kutuplarıdır

Manevî mutluluğumuzun ve maddî varlığımızın

Sükûnet yükseklerde süzülmektir

Kesinlik durduğum yerde derinlere kök salmaktır

İşte ruhun ağacı da böyledir: açık havada en yüksekte ruhun uçuşu –

Ve kalbin en derin yerinde Hakk’ın duruşu

XIII. ÇARK-I FELEK I

XXXV

“Brahma – gerçek; dünya – sadece görüntü

Brahma’nın ışını – insan ruhu”

Böyle buyurur Vahiy –

Seçtiğim Sophia

Allah’ı bütün gücünle sev

Denildi bana çok önceden

Dua etmeyi asla unutma

Gerisini sormadım

XXXVII

Gerçek bilgede daima evliyalık vardır

Ama her veli bilge değildir

Soylu ortak karakterleri vardır

Ama ruh yolculukları farklıdır

Veli irade ve aşka dayanır

Bilge ise marifete ve akla

Kuşkusuz veli de bilgeliğe sahip olabilir –

Ruhun ülkesinde yollar çoktur

XLV

“Bana arkadaşını söyle, sana kim olduğunu söyleyeyim.”

Kutsala hürmet eden insanlarla arkadaş ol;

Sat-Sangha – “Saf insanların dostluğu” –

Bu senin ruhunun saflığını artıracak

Saflık: Allah’ın huzurunda eğilmek;

Bir de Allah adına konuşan kimsenin önünde eğilmek

Eşyayı gerçekten olduğu gibi görmek –

Kendini üstün göreni Allah beğenmez

L

Her şeyi Allah’ta görmek

Allah’ı her şeyde görmek

Eşyayı kendi içinde görmek

Allah ile, eşyanın üzerinde durmak

İşte budur âlemin kitabı

Başka yoktur

Okuyucu senin kalbindir –

Bir başka ışık yoktur

LIX

Kartalı ve kuğuyu takdir ederim

Gökyüzünün şimşeğini ve küçük gölün huzurunu

Geceleyin baykuşu, sabah erkenden horozu –

Yaradan bize bu dünyada zengin bir ders verdi

Tavus kuşu ve sülün – mavi yeşil ihtişam

Ve altın, Allah’ın olağanüstü sanatından çıkan,

Öten kuşlar – bak nasıl bir dünya

Seriyor Allah gök kubbenin altında

Ben tarlakuşu ve bülbül derim –

Sen tarlalarda ve ormanlarda onların tatlı sesini duyarsın

Tanrı benim kendimi iyi hissetmediğimi gördü –

Doğanın kitabından okuttu bana

LXII

Japon müziği – Kotoda damlıyor

Hüzünlü saz nağmeleri tıpkı gözyaşları gibi

Geçicilik – şarkının özü

Bir kelebek rüyası duygulu nağmelerde

Rüyanın ötesinde: burada yenilmesi güç savaşçı

Ve orada derviş, varoluşun galibi

LXVII

Öz ve ayrıntı; ahmak

Farkı görmeyen bilmeyendir

Sonra: iyi ve kötü, yukarı ve aşağı; kör

Bu iki alanı ayırmayandır

Ve Hak Teâlâ’yı çok geç hatırlayandır

Gerçek şu ki Şeytan kendini gizler

Ruh ise onun gerçek yüzünü ortaya çıkarır, maskesini yırtar yakar

Ruh öyle yaratılmıştır ki dünyayı ölçebilir

LXXVIII

Vairagyânanda büyük bir isimdir

“Ruh kaygısızlığından mutlu” – bak

Yüce Hakikat nasıl huzur veriyor

Kalbe vermez asla bu huzuru dünya telaşı

Jîvan-Mukta, ki onun umurunda değil eşya

Bir kuğu gibi nilüfer gölü üzerinde

XC

El-Kutbü, Arapçada böyle denir kutba

Ve Jagad-Guru Sanskritçede:

“Bütün yerküre için Mürşit” –

Sadece burası ya da orası için değil

Siz dar bir Amentü’ye doğru yönelebilirsiniz

Kadim zamanların sesi var olmalı

Acaba bu Mürşit kim? Adı belli bir varlık

Allah bilir, belki de adı sanı belli olmayan bir varlık

XIV. ÇARK-I FELEK II

LXXXVI

Üzerimizdeki gökte bir öğreti var:

Onun derin mavisi huzur ama yine de coşku

Ve o bazen beyaz, bazen altın yaldızlı –

Her an Hakîm Allah’a tanıklık eder

Gökyüzü güneşle, yağmurla

Hatırlatır sana Allah’ın rahmetini Allah dilediği zaman

Ve gece de böyle: yıldızlar deryası var –

Yani sonsuzluk A’lâ Allah’ın uzaklığında

LXXXVII

Kesin iman –söyle hangi maddeden yapılmıştır?

O mutlak bir şeydir –ama hangi hakla?

O, Allah’ın bizzat Hakikati, onu Allah tasarladı

O Hakikat içinde en küçük uşak bile kraldır

Kesin iman –ruha akmış Hakikat–

Kim ona sahip oldu saf Varlığı kazandı

CIV

Bu öğreti yeterli olabilir: Öyle insanlar var ki

Maneviyat yolunda daha fazla bir şeye ihtiyaç duymazlar

Ve öyle insanlar da var ki bizzat tabiatları

Güzelliğin barış piposunu içmek ister

Çünkü bu şekiller dünyasında birçok kapı var

Doğru açıldığında Hakikate götürür

CXVIII

Allah’a güven şu düşünceye dayanır:

Allah biliyor, seni niçin bu varoluş içinde istediğini –

Allah biliyor, nedir senin yeteneklerin, nedir senin

ihtiyaçların

Ve senin dertlerin; nasıl yardım edeceğini de yine

Kendi biliyor

CXXI

Beyin ağırlaşır bizatihi gaye olursa –

Varlığı unutursa ve yolunu şaşırıp aşağı doğru inerse

Ama ruh gerçek hedefine ulaşırsa

O zaman rüzgar gibi olur – öylesine aydınlık ve hafif

Bunun ters anlamını da bulabilirsin:

Hakikatin ağırlığı ruhu güçlendirir

“Sadece kutsal suskunluk bana kazanç getirir” –

Der Shánkara ilâhîlerinin birinde –

“Bu Benares şehridir ve ben O’yum.”

CXXIII

İnsan; başına ne geldiyse odur –

Bir de başarmak istediği her şeydir

Ve kendisine Allah’tan ne verildiyse odur

Ve her insan ne, nasıl ve nerede olursa olsun

Dünya ile ve kendisi ile savaşmak zorundadır

CXXV

Brahma Satyam; jagan mithyâ; jîvo

Brahmaiva nâparah. – Başka bir deyişle:

“Brahma Hakikattir; dünya onun görüntüsü

Ruh: bizzat Varlık’tan başka bir şey değil”

Bunun üzerine söylenecek başka bir söz yoktur

CXXVIII

Büyük Tanrıça Bilgeliğin Işığıdır

Saraswatî; Durga’dır, fanîliktir

Âlemi yokluğa indirgeyen zaman çarkı

Ve o Lakshmî’dir, ahiret mutluluğu

Büyük Mahâdevî kâinattır –

Sen onu görmüyorsun ama o her yerde

CXXXII

Sınırsız Varlık Mutlak Varlığa delâlet eder;

Mutlak Varlık Sonsuz Varlığı yansıtır

Allah Mutlak Varlıktır Mutlak Varlık olarak âlemi ister –

Âlem olarak Ebediyete doğru geri yansır

XV. ÇARK-I FELEK III

X

Shrî Abhinavagupta’nın etrafı kuşatılmıştı

Devadâssîs ile, ayrıca dans ve müzik ile

Shrî Shánkara takva sahibi idi oysa

Ve yalnızlıkta arıyordu mutluluğunu

İki zıt kutup var Tanrı’nın kürelerinde

Ama bu zavallı dünyanın insanlarını

Çoğu zaman anlamak zordur – ama yine de onlar

birleşmişler

Tek bir Hakikatte ve aynı Merkezde

XIII

Tanrı nokta gibidir; sonra

Daire gibidir; sonra boş uzay gibidir

Biriciktir ve Bütündür; İkilik değil, tam Birliktir –

İnşaallah bu imge bizi Hakk’a doğru götürür

XXXII

Sınav yeni hayata doğru açılan kapıdır

Çoğu zaman rahmetten önce zahmet gelir –

Gece olmasaydı sabah kızıllığı gelmezdi

Kolay kolay göstermez kendini İsis’in bedeni sana–

Bir güneş ışıltısı yeter senin bütün sıkıntıların için

LXI

Deha ırmağı sadece insandan gelir

Ancak – Dante’de olduğu gibi – Yukarı’dan da gelir:

Yaradan’ın dünyaya söyleyeceği bir söz vardır

Bu yükü şair, sanatçı taşımak zorundadır –

Şairin, sanatçının eseri Allah ve dünyadan örülmüştür

LXVIII

“Eski efsaneler bize anlatır

Nice harika olaylar

Nice kahramanlar

Son derece cesur”

Niebelungen şarkısı –

Kelt ozanlarının şarkısı tonunda –

İçinde saklar muazzam efsanesini

Günbatımının

Onun seyahatinde zaman –

Hızla akar, asla durmaz

Aydın Kelt ozanı Siegfried –

Işıldıyor ama solmak zorunda

LXXI

İnsan bütün hayvanları aynı derecede tanıyamaz

Sevdiklerimi burada anmak isterim:

Aslan, kaplan ve puma

Bir de bize çoğu zaman neşe veren küçük kedi

Sonra geyik, asil at ve lama

Kuşlar âleminde kartal ve kuğu

Ağaçlarda öten küçük kuş –

Bunları saymak yeterli

LXXII

Simge başka şeydir, mimik başka şeydir

Mimik her zaman düzeyinde değildir

Simgenin. Gelin sabırlı olalım –

Aslolan Allah’ın dilediğini görmektir

LXXIV

Allah’ı zikretmek nedir? Bu kaygısızlıktır

Dış dünya telaşı içinde ve güvendir iç dünyada

Dinginlik, kesin iman: hatırlamalısın bunu

Nerede, ne zaman ve nasıl olursan ol

LXXIX

Bırak ruhun Allah için sessiz kalsın –

Allah onu kendi beyaz kevser şarabıyla doldursun:

Beyaz, çünkü sessizlik giysisiz masumiyettir

Şarap, çünkü sessizlik ahiret mutluluğunda yansır

CXX

Aşk şiirleri, eğer derinden hissedilirse

Her zaman bir nevî Allah aşkını anlatır

Gerçekten seven, Tanrı’yı bulur –

Gerçekten seven, dünyevî rüyasının tam ortasında

Aşkın bizzat Varlığına sahip olur – ruhunda mülkün yegâne Sahibini bulur

CXXVIII

Ders al havadaki kuşların ötüşlerinden

Ormanın hışırtısından çiçeklerin kokusundan

Allah’ın tabiata verdiği diller

Seni sevindirsin ve yüceltsin –

Sen ey insan kalbi, her şeyden bir ders alabilirsin:

Gündüzleri çiçeklerden geceleri yıldızlardan

XVI. ÇARK-I FELEK IV

XIII

Beden, can ve ruh. Beden bu dünya için

Can öte dünya için. Ama ruh

Varlığın bizzat çekirdeğidir, onun özel bir yurdu vardır –

Çünkü o Allah’ın dilediği şekilde ilâhîdir

LXXXVIII

İlginç, benlik gün be gün kendini nasıl dokuyor –

Şuur nasıl yokluktan yükseliyor

Eğer hiçbir şey olmasaydı ne ben ne sen olurdu

Ne mutlu benliğinin ötesinde yaşayana:

Hakk’a doğru yönelene–en derin Kendi’ye

XVII. ÇARK-I FELEK V

LXXXIII

Rüyamda gördüm Dante’nin beni ziyarete geldiğini

Ve biri bana dedi ki: Onu fazla yorma –

O nice yüz yaşında

Ben dedim ki: İlâhî Komedya’nın kadim gücü içinde

Yatar ölümsüzlük – ve İlâhî Huzur

Yeryüzü hiçbir zaman daha soylu bir şarkı söylemedi –

Zaman geçiyor ama bu şarkı kaybolmadı

CI

Ulûhiyet Varlık üstü Varlık olarak gayri zatîdir

Sen insan olarak O’nun huzurunda durduğun zaman

O zatîdir:

Sen büyük ve küçük sıkıntılarınla

Allah’a, Rabb’ine, Yaradan’a ve Hakîm’e yalvardığın

zaman

Sen Ruhtaki gayri zatî Varlığı müşahede edersin

Ruh yaratılmamış, tıpkı müşahede edilen Varlık gibi,

O ilk başlangıçtan beri biliyor senin bilmediklerini

CII

Dinginlik dağın zirvesi gibidir

Kesin iman dağda güvenli mağaradır

Birincisi Allah’a tevekkül gerektirir

İkincisi Allah’a güven – baksana ruh nasıl bir

Yüksekliğe ve derinliğe sahip. Varoluşun kaynağı

Bu dünyada kutsal karanlıktır, öte dünyada kutsal

aydınlık

CIV

Vairâgya – Allah’ın yakınlığından kaygısızlık

Ne mutlu ufak tefek şeyleri uzaktan görene

Karın içindeyim bir dağın zirvesi

Ve üstümde rüzgârın ebedî şarkısı esiyor –

Her şey beyaz ve eşit göz alabildiğine

XVIII. ÇARK-I FELEK VI

II

Bir başlangıç bir sonun başlangıcıdır

Ve her son bir başlangıç olmuştur

Zamanın içinde olan önce bir çekirdek idi

Ve çiçek açtı bu çekirdek sonra ve sona doğru aktı

Ve onun üzerinde kendi varoluşunun yıldızı duruyordu

IV

Kim “Hakikat“ derse, aynı zamanda “ en yüce görev“ demiş olur

Diğer bütün görevler bu görevden çıkar

Kim onları dikkate almazsa Hakikati sevmemiş olur

Kim bu konuda iftira ederse kendi kendini yok edecektir

Yüce Hakikat Yüce Varlıktan ışıldar

Doğruluk– o, ruhu temizler

Yüce Tanrı’da yanlış hiçbir şey bulamazsınız

Öyleyse doğru olun yaptığınız her şeyde

XI

Hero ve Leander efsanesini bilirsiniz:

Hero her gece denizi aşıp Leander’e giderdi

Leander’in ışığı onun rehberiydi. Işık söndü

Fırtınalı bir gecede – Hero bir daha gitmedi

Kısmetler gelir geçer. Öyleyse

Aşkın büyüklüğünü hiçbir zaman unutmamalısınız

Ebedî dönüş sadece Allah’adır

XXIV

Düşünce vardır tamamen imgesiz

Prensiplerde sevincini bulan

Sonra simge alanı vardır

Orada Hakikat imgeyle birleşir

İkisi de doğru yerinde olmalı

Farklı niyet farklı söz gerektirir

Önemli olan Hakk’ın kendini göstermesidir

Ama şunu bil ki: prensip de somuttur –

Kelimenin nasıl anlaşıldığına bağlıdır bu

Ve simgede de soyutlama vardır –

Çünkü o doğru olmayan sesi hesaba katmaz

XXXVII

Allah; Hakikat ve Varoluştur –

Yegâne Varolandır, Yüce Varlıktır

Allah’a tam iman, tam kurtuluştur–

İşte insan işte Yol

Allah hem Zâhirdir hem Bâtındır:

Ben O’nun mülküyüm ve O benim Mâlikimdir

XLIX

İnsan nedir? İnsan akıl ve iradedir

Ve sonra karakterdir: erdem ya da değil

Sonra kaderdir – Hintlilerin karma dediği

Ve benlikten sonra kutsal sessizlik gelir

En Yüce Nur’la olan ilişki gelir –

Allah’la. Ruhumuz Kendi’yi tanısın!

LX

Geminin demir attığı yer Port-Vendres liman şehri –

Hiçbir zaman o yaldızlı günü unutamam

Odamda yalnızdım; diğerleri

Biraz sahilde yürümek istiyorlardı

Bana bir demet çiçek gelmişti

Rengârenk çiçeklerin olağanüstü güzelliğine baktım

Ve bir çocuk gibi cenneti düşündüm

O arada yanıma geldi tatlı Bakire Hazret-i Meryem uyanık halde sanki bir rüya

Ve benimle kaldı gizlice derince içeride

Onun beni hiç terk etmeyen himmetiyle–

Kutsal hazır bulunuş aydınlık hatıra

Tanrı’dan bir sûret geldi, ben ona

Stella Maris – Sabah Yıldızım demeyi seviyorum

LXIII

Hazret-i Meryem Stella Matutina’dır, Sabah Yıldızıdır

Çünkü Ruhdaki ilk ışıktır –

Çünkü Rabb’ime verdiğim kalbimi

O öpüyor duanın ebedî Sabahında

LXXVI

İnsan birçok yanlış adımından pişmanlık duyabilir

Ruhunun karışıklığına ve günahlarına üzülebilir

Allah’ın huzurunda gururlu dizlerini bükebilir

Ve utanç dolu göğsünü kara toprağa yatırabilir

Son söz onun imanıdır –

Kalbin umudu Ebediyyette

Kendini değersiz bulan niceleri

Allah’ın lütfuyla yükselmemişler midir Nur’a

XIX. ÇARK-I FELEK VII

XXXI

Nefis, rüyanın örtüsü – seni kim istedi

Ki sen bu dünya hayatında süzülüyorsun

Tekrar tekrar resimden resime sesten sese geçiyorsun –

Kendi varoluşunu bizzat kendin dokuyorsun

Nefis, rüyanın örtüsü – senin yürüyüşünü kim ayarladı

Ki sen sevinç ve kederle hayatın içinde geziniyorsun

Ve – Allah yardımcın olsun! – Hakim-i Mutlak olan

Tanrı’ya yöneliyorsun

Ne mutlu o kimseye ki ruhunda bir melek şarkı söylemiş

XXXVII

İsis – Kâdir-i Mutlak Tanrı’nın bir ismi

Çünkü O “ geçmişte, şimdiki zamanda

Ve gelecekte var olandır” – ama tüm zamanların ötesinde

“Ve hiç kimse benim örtümü kaldıramadı

Onun çıplak bedeni Ebediyyettir

XLIX

Hakikat sadece düşünce için var deme sakın–

Hakikat tüm zamanların ötesinde bir yaşam

Hakikat sana kalbinin arzuladığı her şeyi verir –

Allah’ın her sözünde uhrevî mutluluk vardır

LXXVII

Altı zirve ayırt etmek istiyorum

İnsanda: İlk olarak peygamberi zikrediyorum

Allah’tan bir görev almış olan

İzinde bütün bir insanlığın yürüdüğü

Sonra, veliyi zikrediyorum – onun sûreti

Şer güçlere karşı bizim kalkanımızdır

Ve sonra, bilge kişi hikmet ehli övülmeli

Onun ruhu olmasa dünya yaşayamaz

Ve sonra kahraman, savaşçı duruşuyla güçlü –

Onun kılıcı güvenliği sağlar herkesin ülkesinde

Sonra, dâhî, asil sanatın yaratıcısı –

Haklı olarak o birçok çağın itibarına sahip

Son olarak, cesur insan çok basit türden –

Onun varolması çok değerlidir

LXXVIII

Dünyevî dediğimiz nice şey var ki

Tanrı’dan yeryüzüne bir şey getirmiştir

Güzeli insan icad etti diye düşünülür –

Oysa güzel kendiliğinden Tanrı’yı izhar etmek için

yaratıldı

Güzel sadece bizim bu dünyamız için yaratılmadı

Kartal tüylerinden yapılmış şu süslü hotoza bak–

Yerküreye eğilmiş kutsal bir varlık

Bizi Ebediyyete bağlayan şekiller–

Yeryüzünde hiçbir insan onları tek başına bulamaz

Kartal tüylerinin süsü görkemlik imgesi

Başlangıçta bu bir meleğin giysisi idi

CXXVIII

Zannetmeyin burada kendi hakkımda söylediklerimin

Tevazudan yoksun ya da abartılı olduğuna:

Eski iyi kitaplarda bulunan şeyleri

Varlık konusunda ve Kâinatın bilmecesi hakkında

Allah benim kalbimin en derin yerine yazdı

CXXIX

Ben bu defteri çoktan kapamak istiyordum –

Ama yapamıyordum şiir yazmaya devam etmeliydim

Ama bu kez kalemim duruyor

Çünkü kafamda başka düşünceler başka görevler var

Ne olursa olsun ne yaparsak yapalım:

Yüce Tanrı’nın çağrısını takip edelim –

Gelin Allah’ın derin huzurunda dinlenelim

DİPNOTLAR

[1] Eckhart’ın ruh hakkındaki görüşünü anlatan ifadenin son kısmı: “Ruhta yaratılmamış ve yaratılamaz bir şey vardır. Eğer bütün ruh böyle ise, o yaratılmış ve yaratılabilir olamaz; öyleyse bu Akıl olabilir.

[2]  Bütün var olan her şey ölecek mi? Her şey fanidir!

[3] Allah dilerse.

[4] Vacare Deo: Kendini tamamen Allah’ın İradesine teslim etmek diğer uğraşılardan uzaklaşmak, Allah için boş ve serbest olmak.

[5]  “Kana” Gallile’nin kasabası: Hazret-i İsa orada bir düğün yemeği esnasında ilk mucizesini gösterdi: suyu şaraba dönüştürdü (Johanna İncili 2. Bölüm 1 ile 11. âyetler)

[6] Deus est Amor: Tanrı Aşktır

[7] Güneşi ve diğer yıldızları hareket ettiren Aşk! Dante Aliegri, Canto, XXXIII, 145. satır.

[8] Wakan-Tanka: Kızılderili dünyasında yüce ruh

[9] quod absit: bu düşünce Allah’la bağdaşmaz.

[10]  Bütün düşüncelerim sadece aşktan bahsedebilir. (Dante Alighieri, Vita Nuova, XIII)

[11]  Bu her ne kadar gerçek değilse de, en azından, iyi uydurulmuş bir söz.