GEORGE R. R.

MARTIN

DÜZENBAZ PRENS

VEYA KRAL'IN KARDEŞİ

ÇEVİRİ:

ELLARIA SAND

LANRE

GameOfThronesTR

Eski Şehir, Hisar’dan Aliüstat Gyldayn tarafından yazıya geçirilen bu kaynak, Prens Daemon Targaryen’in gençlik yıllarının, maceralarının, suçlarının ve evliliklerinin hususlarını anlatır.

Bir kralın torunu, başka bir kralın ise kardeşi olan Daemon, kraliçenin kocası olma şerefine de erişmiş bir adamdı. İlerleyen yıllarda oğullarından ikisi ve torunlarından üçü Demir Taht’a oturdular fakat Daemon Targaryen’in taktığı tek taç, kanla, çelikle ve ejderha aleviyle kazanıp çok geçmeden terk ettiği verimsiz bir krallık olan Basamak Taşları’nın tacı idi.

Yüzyıllar boyunca Targaryen Hanesi’nden hem iyi hem de gaddar insanlar çıktı. Prens Daemon, bu her iki özelliği de taşırdı. Onun yaşadığı günlerde Westeros’ta Daemon kadar gıpta edilen, sevilen ve nefret edilen bir insan daha yoktu. Kendisinde iyilik ve kötülük aynı oranda bulunurdu. Bazılarına göre bir kahraman, bazılarına göre ise bir caniydi. Ejderhaların Dansı olarak bilinen tarihin en kanlı olayını, düzenbaz prensin bu savaştan önce ve savaş sırasında oynadığı kritik rolü bilmeden tam olarak anlamak mümkün değildir.

Bu büyük savaşın ilk tohumları, Yaşlı Kral olarak da bilinen Jaehaerys I Targaryen’in son yıllarında atıldı. Jaehaerys, sevgili karısı İyi Kraliçe Alysanne’i ve tahtın varisi olan oğlu Ejderha Kayası Prensi Prens Baelon’u (aynı zamanda Kral Eli’ydi) kaybettikten sonra tamamen içine kapanmıştı.

Yaşlı Kral, Prens Baelon olmadığı için işleriyle ilgilenecek başka birini bulmak zorundaydı. Kral Eli olarak, Eski Şehir’li Lord Hightower’ın kardeşi Sör Otto Hightower’ı çağırdı. Sör Otto, saraya karısı ve çocuklarıyla birlikte geldi ve Kral Jaehaerys’in kalan günlerinde ona büyük bir sadakatle hizmet etti. Kral, gücünü kaybettiği ve akli melekelerini yitirdiği için zamanını sık sık yatağında geçirmek zorunda kalmıştı. Sör Otto’nun on beş yaşındaki kızı Alicent, kralın sürekli refakatçisi olmuştu. Kralın yemeğini getirir, ona kitaplar okur, yıkanmasında ve giysilerini giymesinde yardım ederdi. Yaşlı Kral bazen Alicent’i kızlarından biriyle karıştırır ve ona kızlarının adıyla seslenirdi. Artık son zamanlarında Alicent’in denizin karşısından geri dönen kızı Saera olduğunu kabullenmişti.

103 AC yılında, Leydi Alicent, kralın yatağının başında oturup ona Rahip Barth’ın Yapay Tarih kitabını okurken Kral Jaehaerys I Targaryen hayatını kaybetti. On dört yaşında Demir Taht’a çıkan ve o zamandan beri Yedi Krallık’ı yöneten kral, öldüğünde altmış dokuz yaşındaydı. Cesedi Ejderha Çukuru’nda yakıldı ve külleri Kızıl Kale’nin altına, karısı İyi Kraliçe Alysanne’in yanına defnedildi. Kralın ölümü karşısında bütün Westeros yas tuttu. Hatta krallığa dâhil olmayan Dorne’da bile insanlar büyük üzüntü yaşadılar.

Büyük Konsey 101’in kararı üzerine ve kendi isteği doğrultusunda Demir Taht’a torunu Viserys geçti. Kral Viserys I Targaryen, tahta çıktığında yirmi altı yaşındaydı. Arryn Hanesi’nden kuzeni Leydi Aemma ile on yıldır süren bir evliliği vardı. Leydi Aemma, merhum annesi Prenses Daella (d. 82 AC)tarafından Yaşlı Kral ve İyi Kraliçe Alysanne’in torunuydu. Leydi Aemma hamileyken birkaç düşük yapmış ve beşikteki bir oğlunu kaybetmişti. Ancak yine de ismini Rhaenyra (97 AC’de doğdu) koydukları sağlıklı bir kız doğurmayı başarabilmişti. Kral ve kraliçe tek çocukları olan bu kıza çok düşkünlerdi.

Viserys I Targaryen, cana yakın ve gönlü zengin bir insandı ve hem lordlar hem de halk tarafından çok sevilirdi. Tahta geçtiği zaman halkın ona hitap ettiği şekliyle Genç Kral’ın hükümdarlığı barış ve refah içindeydi. Majesteleri’nin cömertliği dillere destandı. Kızıl Kale şarkıların çalınıp söylendiği görkemli bir mekân haline gelmişti. Kral Viserys ve Kraliçe Aemma, sevdiklerini onurlandırarak altınlar harcamış ve birçok ziyafet ve eğlence düzenlemişlerdi.

Herkesin hayranlık beslediği bu eğlencelerden birinde saray şarkıcılarından biri Rhaenyra’ya Diyar’ın Lokumu ismini taktı. Rhaenyra, babası Demir Taht’a çıktığında henüz altı yaşında olmasına rağmen zeki, cesur ve erken olgunlaşmış bir kızdı ve ejderha kanından gelen bir güzelliğe sahipti. Yedi yaşında ise ejderha sürücüsü oldu. Adını eski Valyria tanrıçasından alan genç ejderha Syrax’e binip göklerde gezindi. Sekiz yaşına geldiğinde tıpkı diğer soylu kızlar gibi kadeh taşıyıcısı oldu. Ancak sadece kral babasına hizmet etti. Kral Viserys bundan sonra kızını hep yanı başında tuttu ve Rhaenyra’nın babasına yemek masasında, turnuvalarda ve sarayda refakat etmediği zamanlara çok nadir rastlandı.

Bu süre içerisinde krallığın sıkıcı işlerinin büyük bölümü küçük konseye ve Kral Eli’ne kalmıştı. Sör Otto Hightower görevine devam edip önceki kralın torununa da hizmet etti. Çoğu kişi onun nezaketsiz ve kibirli olduğunu düşünmesine rağmen kabiliyetli bir adamdı. Sör Otto’nun hizmet verdiği yıllar arttıkça daha da otoriter olduğu söylendi. Birçok yüksek mevkili lord ve prenses, onun Demir Taht’a olan yakınlığına imrenmiş ve tavırlarına içerlemişti.

Sör Otto’nun en büyük rakibi bizim düzenbaz prensimizdi: Kralın hırslı ve tez canlı küçük kardeşi Daemon Targaryen.

Cazibeli olduğu kadar asabi de olan Prens Daemon, on altı yaşında şövalyeliğini kazanmıştı ve Kara Kız Kardeş kılıcı hünerinin dayanağı olarak bizzat Yaşlı Kral tarafından kendisine verilmişti. 97 AC’de Yaşlı Kral’ın hükümdarlığı sırasında Taşyazı Leydisi’yle evlenmesine rağmen evliliği pek parlak bir evlilik değildi. Prens Daemon, Arryn’lerin Vadi’sini çok sıkıcı bulmuştu. (“Vadi’deki erkekler koyunları beceriyorlar” yazmıştı. “Suçlanacak bir yanları yok. Vadi’nin koyunları kadınlarından daha güzel.”) Çok geçmeden karısına beslediği hoşnutsuzluk daha da arttı ve Royce Hanesi’nin lordlarının giydiği runik bronz zırhlara ithafen karısına bronz kaltak lakabını taktı. Kardeşi Viserys Demir Taht’a çıktıktan sonra evliliğini bitirmesi için ona ricada bulundu. Viserys bu isteği geri çevirdi fakat Daemon’ın saraya geri dönmesine izin verdi. Daemon döndükten sonra küçük konseye girdi. 103–104 yılları arasında Hazine Başı ve 104 yılının yarısını da Kanun Başı görevini üstlenerek geçirdi.

Ancak savaşçı prens çok geçmeden bu idari işlerden sıkıldı. Kral Viserys onu Şehir Gözcüleri Kumandanı yapınca bu görevinde daha başarılı oldu. Kötü silahlara sahip ve üstü başı yırtık paçavralardan oluşan gözcüleri bulup hepsini kamalarla, kısa kılıçlarla ve demir sopalarla silahlandırdı. Daemon, her birini demir zincirli zırhlarla donattı(rütbeliler için göğüs zırhı da verdi.) ve onlara gururla üstünde taşıyabilecekleri uzun, altın rengi pelerinler verdi. Şehir Gözcüleri o zamandan beri altın pelerinliler olarak anıldılar.

Prens Daemon, altın pelerinlilerin işini büyük bir hevesle üstlendi ve Kral’ın Şehri’nin sokaklarını adamlarıyla birlikte gezip kontrol eder oldu. Şehri daha düzenli bir hale getirdiği inkâr edilemezdi ancak sahip olduğu disiplin çok zalimceydi. Yankesicilerin ellerini kesmekten zevk alırdı. Tecavüzcüleri hadım eder ve hırsızların burnunu yarardı. Ayrıca kumandanlığının ilk yılında çıkan bir sokak kavgasında üç kişiyi öldürmüştü. Prens, çok geçmeden Kral’ın Şehri’nin düşük mekânlarında herkesçe bilinir oldu. Şarap hanlarının (bedavaya içtiği için) ve kumar oynanan çukurların (her zaman kazandığı için) tanınan bir siması haline geldi. Şehirdeki genelevlerde sayısız fahişeyle birlikte olmasına rağmen bekâretini aldığı dansçı bir Lys’li kıza özel bir düşkünlüğü olduğu söylenirdi. Kız, Mysaria ismiyle bilinirdi fakat rakipleri ve düşmanları ona Misery, Beyaz Solucan derdi.

Kral Viserys’in hiç oğlu olmadığı için Daemon kendisini Demir Taht’ın meşru varisi olarak görüyor ve kralın onu yapmayı reddettiği Ejderha Kayası Prensi mevkiini istiyordu. Ancak 105 AC’nin sonuna gelindiğinde arkadaşları arasında Şehrin Prensi, halk arasında ise Bit Çukuru Lordu olarak tanınmıştı. Kral, kardeşi Daemon’ın onun varisi olmasını istememesine rağmen yine de kardeşine düşkünlüğü korumuş ve birçok hatasını affetmişti.

Prenses Rhaenyra, ona her zaman nazik olan amcasına karşı büyük bir hayranlık beslerdi. Daemon ejderhasıyla birlikte ne zaman dar denizin karşısına geçse geri döndüğünde ona ilgi çekici hediyeler getirirdi. Kral Viserys, Balerion’un ölümünden sonra yeni bir ejderha arayışına girmedi. Ne mızrak dövüşüne, ne ava, ne de kılıç oyunlarına isteği vardı. Oysa Prens Daemon kardeşinde olmayan tüm bu özelliklere sahipti: Yalın, sert, gösterişli, cesur ve herkesçe bilinen tehlikeli bir savaşçı.

Birbirlerine karşı olan husumetin çıkış nedeni çok tartışılsa da herkesin hem fikir olduğu üzere Kral El’i Sör Otto Hightower, kralın kardeşine büyük bir hoşnutsuzluk beslerdi. (Kralın soytarısı Mantar’ın dediğine göre aralarındaki husumet, Prens Daemon ilerde kraliçe olacak olan Sör Otto’nun kızı Alicent’in bekâretini aldığında başlamıştı. Fakat bu müstehcen hikâye başka bir kaynak tarafından doğrulanmadı.) Daemon’ı hazine başı ve kanun başı görevinden alması için Viserys’i ikna eden Sör Otto’ydu ama çok geçmeden yaptığı bu müdahaleden dolayı pişman oldu. Daemon, Şehir Gözcüleri Kumandanı’yken onun emri altında çalışan iki bin adama sahipti ve artık hiç olmadığı kadar tehlikeliydi.

Kral Eli kardeşine yazdığı mektupta, “Prens Daemon’ın Demir Taht’a çıkmasına katiyen izin verilmemeli,” yazmıştı. “İkinci Zalim Maegor olur, belki de daha beteri.” Sör Otto, Viserys’den sonra Prenses Rhaenyra’nın tahta geçmesini istiyordu. (O zamanlar) “Bit Çukuru Lordu’nun yerine Diyar’ın Lokumu daha iyidir,” yazmıştı. Düşüncesinde yalnız değildi. Ancak karşılarında önemli bir engel vardı. Eğer Büyük Konsey 101 tarafından verilen karar izlenirse erkek varis, kız varisten önce gelecekti. Meşru bir oğlun yokluğunda 92 AC’de Rhaenys’in yerine Baelon’un seçildiği gibi kralın kızı yerine kralın erkek kardeşi seçilirdi.

Kralın görüşlerine gelirsek, tüm kaynakların hem fikir olduğu üzere kral, anlaşmazlıklardan nefret ederdi. Kardeşinin kusurlarının farkında olmasına rağmen çocukluğundan beri özgür ruhlu ve maceracı Daemon’a karşı olan anılarına değer verirdi. Sıkça söylediği üzere kızı onun yaşam sevinci olsa da kardeş kardeşti. Zaman zaman Prens Daemon’ın ve Sör Otto’nun arasını yapmaya çalıştı fakat ikisinin arasındaki husumet saraydaki sahte gülümsemelerinin altında devam etti. Varis meselesi daha da ileriye taşındığı zaman Kral Viserys, kraliçenin çok geçmeden kendisine bir oğul vereceğini söyledi. 105 AC’de, saraya ve küçük konseye Leydi Aemma’nın tekrar hamile olduğunu duyurdu.

Bu uğursuz yılda, Kral Muhafızları’ndan Sör Ryam Redwyne’in ölümü üzerine yerine Sör Criston Cole atandı. Blackhaven’li Lord Dondarrion’un hizmetindeki bir kâhyanın oğlu olarak doğan Sör Criston, yirmi üç yaşında yakışıklı bir şövalyeydi. İlk olarak Kral Viserys’in tahta geçmesinin şerefine Bakire Havuzu’nda yapılan bir mücadeleyi kazandığında sarayın dikkatini çekmeyi başarmıştı. Mücadelenin son anlarında Sör Criston, çivili gürzüyle Prens Daemon’ın kılıcı Kara Kız Kardeş’i prensin elinden düşürtmüştü. Bu kralın hoşuna gitti lakin prensi çok öfkelendirdi. Daha sonra bu zaferi üzerine yedi yaşındaki Prenses Rhaenyra’ya bir defne verdi ve mızrak oyunlarında onun nişanını takabilmek için yalvardı. Meydanlarda Prens Daemon’ı bir kez daha yendi ve Lord Lymond Mallister tarafından düşürülmeden önce meşhur Kral Muhafızları üyesi ikiz kardeşler Sör Arryk ve Sör Erryk Cargyll’i atından düşürmeyi başardı.

Cole, solgun yeşil gözleriyle, kömür karası saçlarıyla ve cazibesiyle çok geçmeden saraydaki leydilerin gözdesi haline geldi. Bunların arasında Rhaenyra Targaryen de vardı. Adamın cazibesine o kadar kapılmıştı ki onu beyaz şövalyem olarak çağırmaya başladı. Rhaenyra babasına Sör Criston’ı kendi kalkanı ve koruması yapması için yalvardı. Majesteleri kızının bu isteğini her zamanki gibi yerine getirdi. O vakitten sonra Sör Criston meydanlarda hep Rhaenyra’nın nişanını taktı, ziyafetlerde ve eğlencelerde hep onun yanında bulundu.

Kral Viserys, Sör Criston’ın beyaz pelerini giymesinin üzerinden fazla vakit geçmeden küçük konseyde kanun başı görevini yapması için Harrenhal Lordu Lyonel Strong’u şehre çağırdı. Büyük cüsseli iri yarı Lord Strong meşhur bir savaşçıydı. Onu pekiyi tanımayanlar vahşi bir adam olduğunu düşünürlerdi. Sessizliğini ve yavaş konuşmasını ise aptallığına bağlarlardı. Ancak bu doğru değildi. Lord Lyonel gençliğinde Hisar’da çalışmış, üstatlığın ona göre olmadığını anlayıncaya kadar altı üstat zinciri dövmüştü. Kendisi aydın ve bilge bir adamdı. Yedi Krallık’ın kanunları hakkındaki bilgisi çok kapsamlıydı. Üç kere evlenmiş ve üç karısını da kaybetmişti. Harrenhal Lordu saraya gelirken yanında iki bakire kızını ve iki oğlunu da getirdi. Kızlar Prenses Rhaenyra’nın hizmetçisi olurken büyük erkek kardeş Kemikkıran olarak da bilinen Sör Harwin Strong altın pelerinlilerin rütbeli askeri oldu. Küçük kardeş Yumruayak Larys ise kralın rahiplerine katıldı.

105 AC’nin son yıllarında Kral’ın Şehri’nde hoş olmayan hadiseler yaşandı. Kraliçe Aemma, Maegor Kulesi’nde Viserys Targaryen’in uzun zamandır yolunu gözlediği oğlunu doğururken hayatını kaybetti. Bebek de (Baelon, kralın babasına ithafen) sadece bir gün yaşayabildi. Ölümleri, sarayı ve kralı büyük bir matem içinde bıraktı. Belki sadece Prens Daemon hariç. İpek Sokağı’nda gözlenen prensin soylu arkadaşlarıyla birlikte “varisin günü” hakkında saçma şakalar yaptığı görüldü. Bu olayın haberi krala ulaşınca (Söylentiye göre Daemon’ın kucağında oturan bir fahişe prensi gammazlamıştı fakat eldeki kanıtlara göre prensin beraber içtiği arkadaşlarından biri yapmıştı. Bu adam altın pelerinlerde kumandanlık yapan ve gözü üst mevkilerde olan bir adamdı.) Viserys çok öfkelendi. Majestelerine bu nankör ve ihtiraslı kardeşinden artık bıkkınlık gelmişti.

Kralın yası bitince, uzun zamandır gündemi meşgul eden bu varis meselesini hızlıca çözmeye yöneldi. Kral Viserys I, 92 AC’de Kral Jaehaerys’in ve Büyük Konsey 101’in uyguladığı kararları yok sayarak meşru varisinin, kızı Rhaenyra olduğunu duyurdu ve onu Ejderha Kayası Prensesi yaptı. Kral’ın Şehri’nde görkemli bir tören düzenlendi. Yüzlerce lord, Demir Taht’ın aşağısında babasının ayaklarının dibinde oturan Rhaenyra’nın önünde saygıyla eğilip hürmetlerini sundular ve kızın taht hakkını savunacaklarına dair yemin ettiler.

Ama Prens Daemon onların arasında değildi. Kralın hükmüne öfkelenen prens, Kral Muhafızları görevinden ayrıldı ve Kral’ın Şehri’ni terk etti. Metresi Mysaria’yı da, halkın Kan Ejderi dediği zarif, ince ejderhası Caraxes’in sırtında kendiyle götürerek ilk önce Ejderha Kayası’na gitti. Orada yarım yıl kaldı, bu sırada da Mysaria’yı hamile bıraktı.

Metresinin hamile kaldığını öğrendiğinde Prens Daemon ona bir ejderha yumurtası sundu, ama bunu yaparak çok ileri gitti. Kral Viserys yumurtayı geri vermesini ve meşru karısına dönmesini yoksa bir hain olarak adalete teslim edileceğini emretti. Prens itaat etti, ancak keyifsiz bir nezaketle, Mysaria’yı Lys’e geri (yumurtasız) yollayıp, bu sırada kendisi de Vadi’deki Taşyazı’ya ve “bronz kaltağının” soğuk refakatine uçtu. Ama Mysaria, dar denizdeki bir fırtına sırasında çocuğunu kaybetti. Haber Prens Daemon’a ulaştığında kederli bir söz etmedi, ama abisi kral için iyi hisler beslemeyi bıraktı. Bundan sonra Kral Viserys hakkında sadece aşağılamayla konuştu ve sabah akşam varis olarak onun yerini almak hakkında uzun uzun düşündü.

Prenses Rhaenyra babasının varisi olarak ilan edilmiş olsa da diyarda hala Genç Kral daha otuz yaşında bile olmadığından Viserys’in erkek varis babası olacağını ümit eden bir haylisi vardı. Yüce Üstat Runciter Majestelerinin tekrar evlenmesini ısrarla tavsiye eden ilk kişiydi, uygun bir seçenek bile öneriyordu: daha yeni on iki yaşına basan Leydi Laena Velaryon. Şehvet dolu, el değmemiş bir kız, henüz olgunlaşmış Leydi Laena annesi Rhaenys’den gerçek bir Targaryen güzelliğini ve cesur, maceracı ruhunu babası Deniz Yılanı’ndan miras almıştı. Onun yelken açmayı sevdiği gibi, Laena da uçmayı sevdi ve muazzam Vhagar’dan, 94AC’de Kara Dehşet’in ölümünden beri Targaryen ejderhalarının en yaşlı ve en büyüğünden aşağısını sahiplenmedi. Kızla evlenerek, kral Demir Taht ve Akıntıtaşı’nın aralarının bozukluğunu da iyileştirebilirdi, diye belirtti. Runciter. Ve Laena’dan şüphesiz müthiş bir kraliçe olurdu.

I. Viserys Targaryen krallar arasında en iradelisi değildi, bu söylenmeli; her daim yumuşak başlı ve memnun etmek için hevesli, etrafındaki adamların konseyine fazlasıyla dayandı ve onların teklif ettiklerini reddetmekten çok yerine getirdi. Ama bu sefer, Majestelerinin kendi fikri vardı ve hiçbir sav onu yolundan saptıramazdı. Tekrar evlenirdi, evet… Ama on iki yaşında bir kızla değil ve krallığı kurtarmak için değil. Başka bir kadın dikkatini çekmişti. Hightower Hanesi’nden Leydi Alicent’la, zeki ve sevimli, Kral’ın Eli’nin on sekiz yaşındaki kızı, Kral Jaehaerys’e ölüm döşeğinde okuyan kızla evlenme niyetini açıkladı.

Eski Şehir’in Hightower’ları antik ve soylu bir haneydi, kusursuz soy hakkında Kral’ın gelin seçimine olası bir itiraz olamazdı. Böyleyken bile, El’in kendisinin üstüne yükseldiği ve aklında bununla kızını saraya getirdiğini mırıldananlar vardı. Birkaçı Leydi Alicent’ın erdemine, bekâretini Prens Daemon’a verdiği ve sonrasında Kral Viserys’i de yatağına Kraliçe Aemma’nın ölümünden bile önce aldığını iddia ederek gölge düşürdü. Vadi’deki söylentilere göre Prens Daemon haberi ona getiren hizmetçi adamı öldüresiye kırbaçlamıştı. Deniz Yılanı da memnun olmamıştı. Velaryon Hanesi bir kez daha göz ardı edilmiş, kızı Laena, tıpkı oğlu Laenor’un 101’deki Büyük Konsey tarafından ve karısının 92 AC’de Yaşlı Kral tarafından küçümsendiği gibi küçümsenmişti (Leydi Laena’nın kendisi şikâyetçi değil gibi görünüyordu. “Hanımefendi uçmaya erkeklerden daha fazla ilgi gösteriyor,” üstat’ı gözlemledi).

Kral Viserys 106 AC’de Alicent Hightower’ı karısı olarak aldığında, Velaryon Hanesi’nin yokluğu göze çarpıyordu. Prenses Rhaenyra ziyafette üvey annesine içecek koydu ve Kraliçe Alicent onu öpüp “kızım” dedi. Prenses kralın giysisini çıkaran ve onu gelininin yatak odasına götüren kadınlar arasındaydı. Kahkahalar ve aşk o gece Kızıl Kale’de hüküm sürdü… Bu sırada Karasu Koyu’nun karşısında Deniz Yılanı Lord Corlys, kralın kardeşi Prens Daemon’ı bir savaş konseyine karşıladı. Prens, Arryn’ların Vadi’sini, Taşyazı ve leydi karısını dayanabildiği kadar çekmişti. Akıntı Lordu’na “Kara Kız Kardeş koyun kesmekten daha soylu görevler için yapıldı,” dediği söyleniyor. “O kana susamış.” Ama düzenbaz prensin aklında olan bir ayaklanma değildi; güce giden başka bir yol gördü.

Basamak Taşları, Dorne ile Essos’un Münazaalı Toprakları arasındaki kayalık adalar zinciri, uzun zamandır haydutların, sürgün edilmişlerin, yağmacıların ve korsanların uğrak yeri olmuştu. Adalar kendi başlarına ufak değere sahipti ama oldukları yere koyulduklarında, dar denize giden ve gelen deniz rotalarını kontrol ediyorlardı ve bu suları geçen tüccar gemileri sıkça oradaki halkın kurbanı oluyordu. Yine de yüzyıllar boyunca bu gibi yağmalamalar sıkıntıdan başka bir şey olmadı.

Ama on yıl öncesinde, Özgür Şehirler Lys, Myr ve Tyrosh eskiden kalma düşmanlıklarını Volantis'e karşı olan savaşta işbirliği yapmak için bir kenara bıraktılar. Volantisliler’i bozguna uğrattıktan sonra üç kazanan şehir “sonsuz bir ittifak”a girdiler ve yeni, kuvvetli bir güç oluşturdular: Troyka, Westeros’ta daha çok bilinen adıyla Üç Kız Kardeş Krallığı, ya da daha kabaca, Üç Fahişe (bu “krallık” kralsızdı, otuz üç hükümdarın konseyiyle yönetiliyordu). Volantis, Münazaalı Topraklar’dan çekildiğinde Üç Kız Kardeşler bakışlarını batıya çevirdiler. Orduları, lakabı Craghas Yengeçbesleyen olan ve yüzlerce korsanı yükselen akıntılar altında boğulsunlar diye ıslak kumlar üstüne kazıklayarak kazanan Myr’li prens-amiral Craghas Drahar’ın komutası altında ezip geçti.

Basamak Taşları’nın Troyka tarafından birleştirilmesi ilk başta Westeros lordlarının onaylamasıyla karşılaştı. Düzen karmaşanın yerine geçti ve eğer Üç Kız Kardeşler sularından geçen gemilerden geçiş ücreti talep etselerdi, bu ödenecek cüzi bir bedel olarak görünürdü.

Ama Craghas Yengeçbesleyici ve yanındakilerin fethedilen topraklardaki para hırsı kısa sürede intibaları aleyhlerine döndürdü, geçiş ücreti tekrar yükseltilmişti ve bir kez daha, o kadar fahiş olmuştu ki bir zamanlar severek ödeyen tüccarlar şimdi bir zamanlar korsanları olduğundan Troyka’nın kalyonlarından fark edilmeden geçmenin yollarını arıyorlardı. Drahar ile onun Lys’li ve Tyrosh’lı yardımcı amiralleri kimin en büyük para hırsını gösterebileceği konusunda rekabet ediyor gibi görünüyordu. Lys’lilerden geçen gemilerden akçeden fazlasını talep ettiklerinden, kadınları, kızları ve yakışıklı genç erkekleri zevk bahçelerinde ve yastık evlerinde çalışmaları için aldıklarından özellikle nefret edildi. (Bu şekilde köleleştirilenler arasında Leydi Johanna Swann, Stonehelm’in Lordu’nun on beş yaşındaki yeğeni de vardı. Cimrilikte adı çıkmış amcası fidyesini ödemeyi reddettiğinde bir yastık evine satılmış, orada Kara Kuğu olarak bilinen meşhur bir fahişe ve Lys’in ismi var cismi yok hükümdarı olmaya yükselmişti. Ne yazık ki, onun hikâyesi, her ne kadar etkileyici olsa da, mevcut tarihimizle bir ilgisi yok.)

Westeros’un tüm lordlarından hiçbiri bu uygulamalardan donanması onu Yedi Krallık’taki herhangi bir adam kadar güçlü ve varlıklı yapan Akıntı Lordu Corlys Velaryon kadar çekmedi. Deniz Yılanı, Troyka’nın Basamak Taşları’ndaki yönetimine son vermeye kararlıydı ve Daemon Targaryen’da istekli, bu savaştaki başarının ona getireceği herhangi altına ve üne hevesli bir ortak gördü. Kral’ın düğününden uzak durarak, planlarını Akıntıtaşı adasındaki Yüksek Akıntı’da yaptılar. Lord Velaryon donanmayı, Prens Daemon da orduyu komuta edecekti. Üç Kız Kardeşler’in güçlerine karşı sayıca fazlaca az kalacaklardı… Ama prens mücadeleye ayrıca ejderhası Caraxes, Kan Ejderi ve onun ateşini de getirecekti.

Savaş 106 AC’de başladı. Prens Daemon, topraksız maceraperestler ve İkinci Oğullar’lardan oluşan bir orduyu bir araya getirmekte zorlanmadı ve mücadelenin ilk iki yılında birçok zafer kazandı. 108 AC’de, sonunda Craghas Yengeçbesleyici’yle yüz yüze geldiğinde, onu kendi başına katletti ve kafasını Kara Kız Kardeş’le kesti.

Kral Viserys, sorun çıkaran erkek kardeşinden kurtulduğundan şüphesiz memnundu ve onun gayretlerine altın desteği ile katkıda bulundu ve 109 AC itibarıyla Daemon Targaryen ile onun paralı askerleri ve canileri ikisi dışında bütün adaların kontrolünü sağladılar ve Deniz Yılanı’nın donanması aradaki suların sıkı kontrolünü aldı. Bu kısa zafer anında, Prens Daemon kendini Basamak Taşları’nın ve Dar Deniz’in Kralı ilan etti ve Lord Corlys başına bir taç koydu… Ama “krallıkları” güvenli olmaktan uzaktı. Gelecek yıl, Üç Kız Kardeş Krallığı Tyrosh’lu Racallio Ryndoon ismindeki şüphesiz yıllık tarih kayıtlarının en meraklı ve göze çarpan düzenbazlarından biri olan sinsi kaptanın komutası altında yeni bir istila kuvveti yolladı ve Dorne savaşa Troyka ile ittifak yaparak katıldı. Mücadele yeniden başladı.

Kral Viserys ve sarayı istifini bozmadı. Majestelerinin “Bırakın Daemon savaşıyormuş gibi yapsın,” dediği söylenir. “Onu beladan uzak tutuyor.” Viserys bir barış adamıydı ve bu yıllar süresince Kral’ın Şehrinde maskaraların ve şarkıcıların her bir yeni küçük Targaryen prensinin doğumunu müjdelediği ardı ardına ziyafetler, balolar ve turnuvalar yapıldı. Kraliçe Alicent çok geçmeden sevimli olduğu kadar doğurgan olduğunu da kanıtladı. 107 AC’de krala sağlıklı bir erkek çocuk doğurup Fatih Aegon’ın ismini verdi. İki yıl sonra kral için bir kız çocuk doğurdu, Helaena; 110 AC’de Majesteleri’ne ikinci bir erkek çocuk doğurdu, Aemond, abisinin yarı boyunda ama iki katı hiddetli olduğu söyleniyordu.

Yine de Prenses Rhaenyra babası sarayda toplantı düzenlediğinde Demir Taht’ın dibinde oturmaya devam etti ve Majesteleri onu küçük konsey toplantılarına getirmeye de başladı. Birçok lord ve şövalye onun lütfunu kazanmaya çalıştıysa da prensesin gözü cesur genç yeminli kalkanı Ser Criston Cole’dan başkasını görmüyordu. “Ser Criston prensesi düşmanlarından koruyor, ama prensesi Ser Criston’dan kim koruyor?” diye sordu Kraliçe Alicent bir gün sarayda.

Kraliçe ve üvey kızı arasındaki düşmanlık, her ikisi de diyarın yöneticisinin eşi olmak istediğinden kısa ömürlü oldu… Ve kraliçe krala bir değil iki varis vermesine rağmen Viserys ondan sonra yerini alacak kişi sırasını değiştirmek için hiçbir şey yapmadı. Ejderha Kayası’nın Prensesi Westeros’un lordlarının yarısı onun haklarını korumaya yemin ederken onun varisi kaldı. “Peki ya 101’in Büyük Konseyi’nin kararı?” diyenler sözlerinin duymamazlıktan gelindiğini anladı. Mesele kararlaştırılmıştı, Kral Viserys’in ilgilendiği kadarıyla; bu Majesteleri’nin yeniden değerlendirmeye aldırış etmediği bir konuydu.

Yine de sorular devam etti, en önemlilerinden biri de Kraliçe Alicent’ın kendisinden. Destekçileri arasında en gürültülüsü babası, Kral’ın Eli Ser Otto Hightower’dı. Bu meseleyi çok üsteledi ve 109 AC’de Kral Viserys onun makam zincirini alıp yerine az konuşan Harrenhal Lordu Lyonel Strong’u tayin etti. “Bu El bana amirane davranmayacak,” Majesteleri duyurdu.

Ser Otto Hightower Eski Şehir’e döndükten sonra bile bir “kraliçenin tarafı” sarayda var olmaya devam etti; Kraliçe Alicent’a karşı dost ve oğullarının haklarına destekçi bir güçlü lordlar grubu. Onlarla “prensesin tarafı” yarışa girmişti. Kral Viserys hem karısını hem de kızını seviyordu ve anlaşmazlık ve münakaşadan nefret ediyordu. Bütün günlerinde kadınları arasında barışı sağlamak ve onları hediyeler, altın ve onurlarla memnun etmek için uğraştı. Yaşadığı, yönettiği ve dengeyi sağladığı sürece, ziyafetler ve turnuvalar eskisi gibi devam etti ve barış diyar boyunca hüküm sürdü… Gerçi bazı kesin gözlüler, her birbirlerinin yanından geçme fırsatı olduğunda bir tarafın ejderhalarının diğer tarafın ejderhalarını ısırmaya ve ateş püskürtmeye çalıştığını gözlemlediler.

111 AC’de, Kral’ın Şehri’nde Kral’ın Kraliçe Alicent’la evliliğinin beşinci yıl dönümü için büyük bir turnuva düzenlendi. Açılış ziyafetinde kraliçe yeşil bir elbise giyerken prenses çarpıcı bir şekilde Targaryen kırmızısı ve siyahı giydi. Buna dikkat edilmişti ve sonrasında Kraliçe’nin ve Prenses’in taraflarından konuşurken sırasıyla “yeşiller” ve “siyahlar”dan bahsetmek bir gelenek oldu. Turnuvada siyahlar, Prenses Rhaenyra’nın nişanını takan Ser Criston Cole Kraliçe’nin, iki kuzeni ve en küçük kardeşi Ser Gwayne Hightower dâhil bütün şampiyonlarını attan düşünürünce galip geldi.

Ama orada ne yeşil ne de siyah değil altın ve gümüş giyen biri vardı. Prens Daemon sonunda saraya geri dönmüştü. Bir taç takıp kendine Dar Deniz’in Kralı ismini vererek Kral’ın Şehri’nin göklerinde ejderhasında, turnuva sahasının üstünde üç kez dönerek haber vermeden göründü… Ama sonunda yere indiğinde abisinin önünde diz çöktü ve tacını sevgisinin ve sadakatinin bir işareti olarak sundu. Viserys tacı geri verdi ve Daemon’ı iki yanağından da öpüp evine içtenlikle karşıladı ve Prens Baelon Targaryen’ın oğulları barışırken lordlar ile halk gümbürtülü bir sevinç çığlığı yükselttiler. Bu tezahürat eden kalabalık arasındaki en yüksek seslisi, gözde amcasının dönüşüne çok sevinen Prenses Rhaenyra’ydı ve bir süre kalması için ona yalvardı.

Prens Daemon Kral’ın Şehri’nde yarım yıl kaldı, hatta küçük konsey makamındaki görevine geri döndü, ama ne yaş ne de sürgün onun doğasını değiştirmişti. Daemon çok geçmeden Altın Pelerinliler’deki eski dostlarıyla meşgul olup saygın birer müdavimi olduğu, İpek Sokağı boyuncaki müesseselere geri döndü. Kraliçe Alicent’a makamından ötürü büsbütün nezaketle davransa da, aralarında bir sıcaklık yoktu ve insanlar Prens’in onun çocuklarına, özellikle doğumlarıyla onu tahta geçme sırasında daha da aşağılara iten yeğenleri Aegon ve Aemond’a karşı apaçık soğuk olduğunu söylerdi.

Prenses Rhaenyra başka bir meseleydi. Daemon onunla birlikte uzun saatler geçirdi, onu seyahatlerinin ve savaşlarının hikâyeleriyle büyüledi. Ona inciler, gümüşler, kitaplar ve bir zamanlar Leng İmparatoriçesi’ne ait olduğu söylenen yeşimtaşından bir taç verdi, ona şiirler okudu onunla yemek yedi, avlanmaya çıktı, yelken açtı, saraydaki Kraliçe Alicent’a ve çocuklarına yaltaklanan “yalaka” yeşillerle dalga geçerek onu eğlendirdi. Onun tüm Yedi Krallık’taki en güzel kız olduğunu ilan ederek güzelliğini övdü. Amca ve yeğen, Syrax’i Caraxes’e karşı Ejderha Kayası’na ve gerisin geriye yarıştırıp birlikte neredeyse her gün uçmaya başladılar.

Şimdi bu noktada kaynaklarımız farklı şeyler anlatır. Yüce Üstat Runciter’a göre kardeşler tekrar tartışmış ve Prens Daemon Basamak Taşları’nda verdiği mücadeleye geri dönmek için Kral’ın Şehri’nden ayrılmıştır. Runciter, tartışmanın nedeni hakkında bilgi vermez. Diğer kaynaklara göre Prens Daemon’ın gönderilmesi için Viserys’e baskıda bulunan Kraliçe Alicent’tir. Ancak Rahip Eustace ve Mantar başka bir hikâye anlatır… Ya da iki farklı hikâye de denebilir. Eustace’in hikâyesi ikincisine göre daha az müstehcendir. Yazdığı kaynağa göre Prens Daemon yeğenini baştan çıkarmış ve onun bekâretini almıştır. Âşıklar yatakta birlikte basılıp kralın önüne getirildiklerinde Rhaenyra amcasına âşık olduğunu söylemiş ve onla evlenmek için babasına yalvarmıştır. Kral Viserys kızının bu isteğini kabul etmemiş ve Prens Daemon’ın zaten bir eşi olduğunu söylemiştir. Daha sonra da öfkelenip kızını odasına kapatıp kardeşinden şehri terk etmesini ve bu konu hakkında kimseye tek kelime etmemelerini tembihlemiştir.

Mantar’ın anlattığı hikâye ise çok daha ahlaksızdır. Cüceye göre prensesin istediği kişi Prens Daemon değil, Sör Criston Cole’dur. Ancak Sör Criston asil, erdemli ve yeminlerine değer veren bir şövalyeydi. Gece gündüz prensese refakat etmesine karşın onu ne öpmüş ne de onu sevdiğini söylemişti. “Sana baktığında eskiden olduğun küçük kızı görüyor,” demişti Daemon yeğenine. “Ona bir kadın gibi görünmek için neler yapman gerektiğini sana öğretebilirim.”

Mantar’ın iddiasına göre Daemon, yeğenine ilk olarak öpüşme dersleri vermişti. Daha sonra ise bir erkeği zevke getirmek için nasıl dokunması gerektiğini öğretmişti. Bu derse bizzat Mantar ve sözde iri yarı bir adam da dâhil olmuştu. Daemon kıza nasıl baştan çıkarıcı bir şekilde soyunacağını, daha duyarlı olmaları için göğüslerine nasıl bakacağını da öğretmişti. Rhaenyra, ejderhasıyla birlikte Karasu Koyu’nun kayalıklarına, kimsenin onları gözlemeyeceğinden emin olduğu bir yere gidip ağzıyla bir erkeğe zevk vermenin alıştırmasını yapmıştı. Daemon, geceleri uşak gibi giyinip yeğenini gizlice odasından çıkarmış ve İpek Sokağı’nın genelevlerine götürmüştü. Prenses burada erkekleri ve kadınları iş üzerinde izleyip Kral’ın Şehri’nin fahişelerinden “kadınsal becerileri” öğrenmişti.

Bu derslerin ne kadar sürdüğü hakkında Mantar bir bilgi vermemiştir fakat Rahip Eustace’in aksine Prenses Rhaenyra’nın bekâretini koruduğunu ve onu sevdiği adama bir armağan olarak sunmak istediğini söylemiştir. Rhaenyra en sonunda tüm öğrendiklerini kullanarak “beyaz şövalyeye” yaklaştığında Sör Criston dehşete düşmüş ve prensesi reddetmişti. Mantar sayesinde tüm hikâye çok geçmeden etrafa yayılmıştı. Kral Viserys ilkten duyduğu bu hikâyeye inanmayı reddetmişti fakat hikâyenin doğruluğu Prens Daemon tarafından da teyit edilmişti. Söylentiye göre “Kızla evlenmeme izin ver,” demişti Daemon kardeşine. “Benden başka kimle evlenebilir?” Kral bunu kabul etmek yerine kardeşini sürgüne yollamış ve Yedi Krallık’a geri dönerse onu öldüreceğini söylemişti. (Kral Eli Lord Strong prensin hain ilan edilip derhal öldürülmesini söylemiştir fakat Rahip Eustace krala kimsenin akraba katili sıfatını taşımaması gerektiğini hatırlatmıştır.)

Bundan sonra gelişen olaylar hakkında ise kesin bilgiye sahibiz. Daemon Targaryen Basamak Taşları’na geri dönüp rüzgârlı çorak kayalıklarda mücadelesine devam etti. Yüce Üstat Runciter ve Kral Muhafızları Lord Kumandanı Sör Harold Westerling 112 AC’de hayatlarını kaybettiler. Sör Criston Cole, Sör Harold’un yerine Kral Muhafızları Lord Kumandanı oldu. Hisar aliüstatları ölen üstadın görevini devralması için Kızıl Kale’ye Üstat Mellos’u gönderdiler. Kral’ın Şehri iki yıl boyunca olağan sükûnetine geri döndü. Ta ki Prenses Rhaenyra’nın on altı yaşına bastığı ve Ejderha Kayası’na yerleşip evlendiği 113 AC’ye kadar.

Prensesin masumiyetinden şüphe duyulabilmesinin üstünden uzun zaman geçtikten sonra, Rhaenyra için uygun bir koca bulma işi bizzat Kral Viserys’e ve küçük konseye kalmıştı. Yüksek mevkili lordlar ve gösterişli şövalyeler tıpkı ateşin etrafındaki kelebekler gibi prensesin yanında dolanırlar ve onun gözüne girmek için birbirleriyle yarışırlardı. Rhaenyra 112 yılında Üç Dişli Mızrak’ı ziyarete gittiğinde Lord Bracken’in ve Lord Blackwood’un oğulları onun için düello yaptılar. Frey Hanesi’nin küçük oğlu ise prensesle evlenmek istediğini açıkça söyleyecek kadar cesur davrandı. (Ardından Ahmak Frey olarak anıldı.) Batıda Casterly Kayası’nda düzenlenen bir ziyafette ikiz kardeşler Sör Jason Lannister ve Sör Tyland prenses için yarıştılar. Nehirova’nın Lord Tully’sinin oğulları, Yüksek Bahçe’nin Lord Tyrell’i, Eski Meşe’nin Lord Oakheart’ı ve Boynuz Tepe’nin Lord Tarly’si de prensese kur yaptılar. Tıpkı Kral Eli’nin büyük oğlu Sör Harwin Strong gibi. Kemikkıran’ın Yedi Krallık’ın en güçlü adamı olduğu söylenirdi. Viserys Dorneluları diyara katmak için kızını Dorne Prensi ile evlendirmekten bile bahsetti.

Kraliçe Alicent’in ise kendi adayı vardı: Büyük oğlu, Rhaenyra’nın üvey kardeşi Prens Aegon. Ancak prens daha çocuktu ve prenses ondan on yaş büyüktü. Üstelik iki kardeşin arası hiç iyi değildi. “Onları evlendirmekten daha iyi bir sebep mi var,” demişti kraliçe. Viserys karısının isteğini kabul etmedi. “Oğlan Alicent’in kendi kanından,” dedi kral, Lord Strong’a. “Onu tahta geçirmek istiyor.”

Kralın ve küçük konseyin ortak karara varabildiği en uygun aday, Rhaenyra’nın kuzeni Laenor Velaryon oldu. Büyük Konsey 101 zamanında taht hakkı için onun aleyhine karar vermiş olsa da Laenor yine de Aemon Targaryen’in torunu, Yaşlı Kral’ın ise torununun oğluydu. Oğlan, soyunun iki tarafında da ejderha kanı taşırdı. Böyle bir evlilik asil kanı birleştirip güçlendirir ve Demir Taht’ın Deniz Yılanı’nın dostluğunu ve güçlü donanmasını tekrar kazanmasına yol açardı. Ancak buna bir itirazda bulunuldu: Laenor Velaryon on dokuz yaşında bir delikanlıydı fakat bu zamana kadar kadınlara hiç ilgi göstermemişti. Onun yerine etrafında ona eşlik eden yakışıklı yaverler bulundururdu. Yüce Üstat Mellos bunu sorun olarak görmedi. “Ne var bunda?” demişti söylentiye göre. “Ben de balıklara âşık değilim ama yemekte balık olduğunda yiyorum.” Böylece evliliğin yapılmasına karar verildi.

Ancak kral ve küçük konsey, prensesi hesaba katmamışlardı. Rhaenyra, evlilik konusunda kendi düşünceleriyle hareket ederek babasının kızı olduğunu gösterdi. Prenses, Laenor Velaryon hakkında epey şey biliyor ve onla evlenmeyi katiyen istemiyordu. “Üvey erkek kardeşlerim onun zevkine daha iyi hitap eder,” demişti krala. (Prenses, Kraliçe Alicent’in çocuklarına her zaman üvey kardeşlerim derdi, öz kardeşlerim ifadesini kullanmazdı. Kral kızını ikna etmeye çalıştı, ona yalvardı, ona bağırdı, onu nankör olarak nitelendirdi fakat tüm bunlara karşı prenses kılını bile kıpırdatmadı. Ta ki kral varis konusunu açana kadar. Kralın verdiği bir kararı, sadece kralın bozabileceğini belirtti Viserys. Nasıl emrettiyse öyle evlenecekti yoksa Rhaenyra’nın üvey kardeşi Aegon’u yeni varisi yapacaktı. Prenses sadece bunun üzerine ikna olmak zorunda kaldı. Rahip Eustace, Rhaenyra’nın diz çöküp babasından af dilediğini, Mantar ise prensesin babasının suratına tükürdüğü söyler. İkisinin de hem fikir olduğu üzere nihayetinde evlenmeye razı gelmişti.

Bu noktada kaynaklarımız tekrar birbirine ters düşer. Rahip Eustace’in yazdığına göre o gece Sör Criston gizlice prensesin yatak odasına gelip ona olan aşkını itiraf etmişti. Rhaenyra’ya koyda bir geminin onları beklediğini söylemiş ve birlikte dar denizin karşısına kaçmaları için yalvarmıştı. Viserys’in onlara ulaşamayacağı ve kimsenin Kral Muhafızı yeminlerine ihanet edenleri önemsemeyeceği Pentos’ta, Tyrosh’ta ya da Eski Volantis’te evlenebilirlerdi. Kılıçtaki ve çivili gürzdeki mahareti üst düzey olduğu için kolayca hizmetine girecek bir tacir prens bulabilirdi. Ancak Rhaenyra bu teklifi kabul etmemişti. Prenses kendisinin ejderhanın kanı olduğunu hatırlatmış ve hayatının geri kalanını sıradan bir paralı askerin karısı olarak geçiremeyeceğini söylemişti. Ayrıca Kral Muhafızı yeminini bozan biri için edeceği evlilik yemininin ne kadar değeri olabilirdi?

Mantar ise farklı bir hikâye anlatır. Ona göre Prenses Rhaenyra, Sör Criston Cole’un yanına gitmişti. Şövalyeyi Beyaz Kılıç Kulesi’nde tek başına yakalayıp kapıyı sürgülemiş ve elbiseni çıkararak adamın karşısında soyunmuştu. “Bekâretimi senin için korudum,” demişti. “Aşkımın bir kanıtı olarak onu hemen al. Nişanlım için pek anlam ifade etmeyecek. Belki bakire olmadığımı görünce benimle evlenmekten vazgeçer.”

Tüm güzelliğine rağmen tüm yalvarışları karşılıksız kalmıştı. Sör Criston onurlu ve yeminlerine sadık bir şövalyeydi. Küçük düşürülen ve öfkelenen prenses kıyafetlerini giyip dışarı çıkmıştı. O gece şehrin eğlence mekânlarından gelen Sör Harwin Strong ile şans eseri karşılaşmıştı. Kemikkıran uzun zamandır prensesi arzulardı ve Sör Criston’ın endişelerini taşımazdı. Bu yüzden Rhaenyra’nın bekâretini almış ve ardından aletinin üstündeki kanı kılıcına damlatmıştı. Tüm bunlar gün doğarken onları yatakta bulduğunu söylen Mantar’ın iddialarıydı.

Ancak her ne olduysa, Criston Cole’un Rhaenyra Targaryen’e karşı beslediği sevgi o günden itibaren nefrete dönüştü. Daima prensesin en yakın refakatçisi ve şampiyonu olan şövalye, artık onun en azılı düşmanlarından biriydi.

Rhaenyra bunun üzerinden fazla vakit geçmeden hizmetçileri(ikisi Kral Eli’nin kızları ve Sör Harwin’in kız kardeşleriydi.), soytarı Mantar ve yeni şampiyonu Kemikkıran ile birlikte Akıntıtaşı’na yelken açtı. Ejderha Kayası Prensesi Rhaenyra Targaryen, 114 AC’de Sör Laenor Velaryon ile evlendi.(Laenor, evlenmeden on beş gün önce şövalye olmuştu. Çünkü prens olacak eşlerin şövalye olması bir gereklilikti.) Gelin on yedi yaşında, damat ise yirmi yaşındaydı ve herkesin hem fikir olduğu üzere çok hoş bir çift olmuşlardı. Evlilikleri yedi gün boyunca ziyafetlerle ve mızrak oyunlarıyla kutlandı. Yarışanlar arasında Kraliçe Alicent’in kardeşleri, Kral Muhafızları’ndan beş şövalye, Kemikkıran ve Öpücük Şövalyesi olarak da bilinen damadın gözdesi Sör Joffrey Lonmouth vardı. Rhaenyra diz bağını Sör Harwin’e verince kocası Laenor gülmüş ve kendi diz bağını Sör Joffrey’e vermişti.

Sör Criston Cole ise Kraliçe Alicent’in tarafında yer aldı. Kraliçe, nişanını onun taşımasından memnundu. Kraliçenin nişanını takan genç Kral Muhafızları Lord Kumandanı büyük bir öfkeyle mücadele edip tüm rakiplerini mağlup etti. Kemikkıran’ın köprücük kemiğini ve dirseğini kırdı.(Bunun üzerine Mantar, adama Kırıkkemik ismini taktı.) Ancak Sör Criston’ın öfkesinden en çok nasibini alan kişi Öpücük Şövalyesi’ydi. Cole, favori silahı çivili gürz ile Sör Laenor’un şampiyonuna ağır darbeler indirip adamın miğferini parçaladı ve onu çamurun içinde baygın bir halde bıraktı. Kanlar içinde yerden kaldırılan Sör Joffrey, altı gün sonra bilinci açılmadan hayatını kaybetti. Mantar’ın anlattığına göre Sör Laenor her saniye yatağının başında beklemiş ve öldüğünde acı içinde gözyaşları dökmüştü.

Yaşanan bu olaya Kral Viserys de çok öfkelendi; böyle keyifli bir kutlama, yerini kedere ve atışmalara bırakmıştı. Kraliçe Alicent’in ise kocasının hoşnutsuzluğunu paylaşmadığı söylenir. Çok geçmeden Sör Criston Cole’un kendi özel koruması olmasını istemişti. Kralın karısının ve kızının arasındaki soğukluk herkes tarafından fark edilebilecek kadar açıktı; Bu, Özgür Şehir’lerden gelen elçilerin bile dikkatini çekmişti. Pentos’a, Braavos’a ve Eski Volantis’e yolladıkları mektuplarda bunun kanıtlarını görmek mümkündür.

Sör Laenor daha sonra Akıntıtaşı’na geri döndü. Birçok kişi evlilik vazifelerini tamamlayıp tamamlamadıklarını düşündü. Prenses dostlarıyla ve onu seven kişilerle birlikte sarayda kaldı. Sör Criston Cole ise onların arasında değildi. Artık tamamen taraf değiştirip yeşillerin tarafına geçmişti. Ancak iri ve heybetli Kemikkıran(Ya da Mantar’ın dediği gibi Kırıkkemik) onun yerini doldurdu ve siyahların en önde gelen üyelerinden biri olup ziyafetlerde, balolarda ve çıktıkları avlarda daima Rhaenyra’nın yanında bulundu. Prensesin kocası bu duruma dair hiçbir şikâyette bulunmadı. Laenor, Yüksek Akıntı’nın rahatlığını tercih etti. Fazla vakit geçmeden burada kendisine Sör Qarl Correy adında yeni bir hane şövalyesi buldu.

Sör Laenor, daha sonra karısının yanında bulunması gerektiği bazı saray aktivitelerinde onun yanında yer aldı fakat zamanının çoğunu karısından ayrı geçirdi. Rahip Eustace beraber yattıkları gecelerin bir düzineyi geçmediğini söyler. Mantar da buna katılır ancak o yatağı Qarl ile de paylaştıklarını ekler; İlişkiye giren iki erkeğin prensesi tahrik ettiğini ve zaman zaman eğlencelerine prensesi de dâhil ettiklerini anlatır. Ancak Mantar burada kendisiyle çelişir. Başka bir yerde, prensesin kocasını sevgilisiyle yalnız bırakıp teselliyi Harwin Strong’un kollarında aradığından bahseder.

Anlatılanların hangisi doğru bilemiyoruz fakat prenses çok geçmeden hamile olduğunu duyurdu. 114 AC’nin son günlerinde doğan bebek, iri yarı ve dinç bir oğlandı. Kahverengi saçlara, kahverengi gözlere ve basık, ucu kalkık bir burna sahipti. (Sör Laenor’un ise kemerli bir burnu ve Valyria kanından geldiğini gösteren mor gözleri ve gümüş rengi saçları vardı.) Laenor, bebeğin ismini Joffrey koymak istedi ama babası Lord Corlys bunu kabul etmedi. Onun yerine bebeğe geleneksel bir Velaryon ismi olan Jacaerys ismi konuldu. (Arkadaşları ve kardeşleri Jace dediler.)

Prensesin doğum yapması üzerine sarayda büyük bir sevinç yaşandı. Daha onun etkileri geçmeden Kraliçe Alicent de Kral Viserys’e üçüncü oğlu Daeron’u doğurdu. Jace’in aksine onun görünüşü ejderha kanında geldiğini ispatlar bir haldeydi. Kralın emri üzerine Jacaerys Velaryon ve Daeron Targaryen sütten kesilinceye kadar aynı sütanneyi paylaştılar. Kralın iki oğlanın da sütkardeş olarak büyümelerini sağlayarak birbirlerine kin beslemelerini engellemeye çalıştığı söylenir.

Amacı buysa da umutları ne yazık ki gerçekleşememişti.

Bir yıl sonra, 115 AC’de, krallıkların kaderini şekillendirecek çeşitten bir kaza meydana geldi: Taşyazı’nın “bronz kaltak”ı, Leydi Rhea Royce, avlanırken atından düştü ve bir taşa çarparak kafatasını çatlattı. Dokuz gün sonra sonunda kendini yatağından kalkacak kadar iyi hissetti… sadece düşüp, kalkmasından sonra bir saat içinde ölmek üzere. Fırtına Burnu’na usulen bir kuzgun yollanmıştı ve Lord Baratheon, Prens Daemon’ın yetersiz krallığını Troyka’nın adamları ve onların Dorne’lu müttefiklerinden korumak için mücadele ettiği Kantaşı’na gemiyle bir ulak yolladı. Daemon hemen Vadi’ye uçtu. “Karımı sonsuz istirahatgâhına uğurlamak için.” dedi, gerçi bu daha çok onun arazileri, kaleleri ve gelirlerinde hak iddia etme umuduylaydı. Bunda başarısız oldu, Taşyazı onun yerine Leydi Rhae’nın yeğenine geçmişti, ve Daemon Kartal Yuvası’na çağrıda bulunduğunda sadece talebi reddedilmekle kalmamış, Leydi Jeyne varlığının Vadi’de istenmediği konusunda onu uyarmıştı.

Prens Daemon sonrasında Basamak Taşları’na uçup, vaktiyle savaş ortağı olan Deniz Yılanı’na ve Prenses Rhaenys’e resmi bir ziyarette bulunmak için Akıntıtaşı’na indi. Yüksek Akıntı, Yedi Krallık’ta Kral’ın kardeşinin geri çevrilmeyeceğinden emin olabileceği sayılı yerlerden biriydi. Orada gözleri Lord Corly’nin yirmi iki yaşındaki, uzun, ince, son derece güzel, gümüş-altın lüleleri belinden aşağı dökülen kızı Laena’yla karşılaştı. (Mantar bile onun güzelliğinden etkilenmiş, “neredeyse abisi kadar güzel” yazmıştır.) Laena on iki yaşından beri Braavos’un Deniz Lordu’nun oğullarından biriyle nişanlıydı… Ama onlar evlenemeden baba ölmüştü ve oğulun Akıntıtaşı’na gelmeden ailesinin servetini ve gücünü saçıp savuran bir işe yaramaz ve ahmak olduğu ortaya çıkmıştı. Kendini utançtan kurtaracak incelikli bir çaresi olmayan, ama evliliği de istemeyen Lord Corlys, düğünü defalarca erteledi.

Şarkıcılar bizi, Prens Daemon’ın Laena’ya âşık olduğuna inandırmıştır. Alaycılığa eğilimli insanlar ise Prens’in onu kendi soyunun sağlaması olarak gördüğüne inanır. Bir zamanlar abisinin varisi olarak görülmüştü, tahta geçme sırasında çok aşağılara düştü ve ne yeşillerde ne de siyahlarda yeri vardı… Ama Velaryon Hanesi iki tarafa da sonuçlarından çekinmeden meydan okuyacak kadar güçlüydü. Basamak Taşları’ndan bıkmış ve sonunda “bronz kaltak”ından kurtulmuş Daemon Targaryen, Lord Corlys’den kızını istedi.

Sürgün edilmiş Braavos’lu nişanlı bir engel olarak kaldı, ama çok uzun bir süre için değil; Daemon onunla yüzüne karşı öyle fena alay etti ki, çocuğun onu, sözlerinin arkasında çelikle durmaya çağırmaktan başka bir seçeneği yoktu. Prens, Kara Kız Kardeş’le rakibini tek hamlede yendi ve Basamak Taşları’ndaki uğraştığına değmeyen krallığını terk edip (Bu vahşi ve paralı asker “krallığı”nın kısa ve kanlı tarihi sonsuza dek bitene kadar beş adam onun ardından Dar Deniz’in Kral’ı oldu) iki hafta sonra Leydi Laena Velaryon’la evlendi.

Prens Daemon, evliliğinin haberini aldığında abisinin memnun olmayacağını biliyordu. Sağduyulu bir şekilde Prens ve yeni gelini, düğünden çok geçmeden Dar Deniz’i ejderhalarını üzerinde geçip Westeros’tan uzağa gittiler. Bazıları eski İmparatorluk’un ejderha lordlarının sırlarını keşfetmek için lanetli, dumanı tüten boş araziye meydan okuyarak Valyria’ya uçtuklarını söyledi. Gerçek daha az hayalperesttir. Prens Daemon ve Leydi Laena önce şehrin prensi tarafından ağırlandıkları Pentos’a uçtular. Pentos’lular güneye doğru büyüyen Troyka’nın gücünden korkuyorlardı ve Daemon’ı Üç Kız Kardeş’e karşı değerli bir müttefik olarak gördüler. Prens ve gelini buradan, benzer sıcak bir karşılama gördükleri Eski Volantis’e geçtiler. Sonrasında Rhoyne, Qohor ve Norvos’a uçtular. Bu Westeros’un sıkıntılarından ve Troyka’nın gücünden uzak şehirlerde karşılanmaları daha az coşkuluydu. Ama gittikleri her yerde, büyük kalabalıklar Vhagar ve Caraxes’i kısacık görebilmek için dışarı atıldı.

Ejderha sürücüleri, Leydi Laena’nın hamile olduğunu öğrendiğinde bir kez daha Pentos’taydılar. Daha fazla uçmaktan kaçınıp, bebek doğuncaya kadar Pentos’lu idarecinin konukları olarak şehir duvarları dışındaki saraya yerleştiler.

Bu sırada Westeros’ta, Prenses Rhaenyra 115 AC yılının sonlarında ikinci bir erkek doğurdu. Çocuğa Lucerys (kısaca Luke) adı verildi. Septon Eustace bize doğum için Ser Laenor’ın da Ser Harwin’in de Rhaenyra’nın başucunda olduğunu söylüyor. Abisi Jace gibi, Luke’ın da Targaryen’lerin minik prenslerinin gümüş-yaldızlı saçları yerine kahverengi saçları vardı, ama iri ve gürbüz bir çocuktu ve Kral Viserys, çocuk sarayda sunulduğunda çok mutlu olmuştu. Bu duygular kraliçesi tarafından paylaşılmamıştı. “Denemeye devam et,” dedi Kraliçe Alicent, Ser Leanor’a. “Eninde sonunda kendine benzeyen bir tanesini elde edersin.” Ve yeşillerle siyahlar arasındaki muhalefet derinleşip, sonunda Kraliçe ve Prenses’in birbirinin varlığını zoraki çekebildiği noktaya ulaştı. Bundan sonra Kraliçe Alicent Kral’ın Şehri’nin Kızıl Kale’sinde kalırken Prenses günlerini şampiyonu Ser Harwin Strong’la Ejderha Kayası’nda geçirdi. Kocası Ser Leanor’ın “sıkça” ziyaret ettiği söylenirdi.

116 AC’de, Pentos’un Özgür Şehirleri’nde Leydi Laena, Daemon Targaryen’ın ilk meşru çocukları olan ikiz kızlarını doğurdu. Prenses kızlara, (babasının adından) Baela ve (annesinin adından) Rhaena ismini verdi. Yarım yaşındalarken, kızlar ve anneleri Akıntıtaşı’na yelken açarken Daemon önlerinden iki ejderhayla uçtu. Yüksek Akıntı’dan Kral’a kızlarının doğumunun bilgisini veren bir kuzgun yollayıp, onları saraya kraliyet kutsaması için sunma izni için yalvardı. El’i ve küçük konseyi şiddetli bir şekilde karşı çıktıysa da, Viserys, gençliğinin eşlikçisi kardeşini hala sevdiğinden razı oldu. “Daemon artık bir baba,” dedi Yüce Üstat Mellos’a. “Değişmiş olacak.” Böylece Baelon Targaryen’ın oğulları ikinci kez barıştı.

117 AC’de, Ejderha Kayası’nda, Prenses Rhaenyra bir erkek çocuğu daha dünyaya getirdi. Ser Laenor’a sonunda çocuğuna, ölmüş arkadaşı Ser Joffrey Lonmouth’ın adını verme izni verilmişti. Joffrey Velaryon erkek kardeşleri kadar iri, kırmızı yüzlü ve sağlıklıydı, ama onlar gibi kahverengi saçlı, kahverengi gözlü ve sarayda bazılarının alelade dediği bir çehreye sahipti. Fısıldaşmalar tekrar başladı. Yeşiller arasındaki bir parça inanç, Rhaenyra’nın oğullarının babasının kocası Leanor değil, şampiyonu Harwin Strong olduğuydu.

Bu iddiaların aslı nedir her neydiyse de, Kral Viserys’in kızının onun ardından Demir Taht’a geçmesi ve oğullarının da onun peşinden gitmesinde kararlı olduğuna şüphe yoktu. Kraliyet kararıyla her Velaryon çocuğuna beşikteyken ejderha yumurtası sunulmuştu. Rhaenyra’nın oğullarının baba tarafını sorgulayanlar, yumurtaların asla açılmayacağını fısıldadılar, ama sırasıyla üç yavru ejderhanın doğumu sözlerinin yanlış olduğunu gösterdi. Yumurtadan yeni çıkan yavrulara Vermax, Arrax ve Tyraxes isimleri verilmişti. Ve Septon Eustace bize Majesteleri’nin Jace’i, Demir Taht’ta saray toplantısı düzenlerken dizine oturttuğunu ve ona “Bir gün, bu senin makamın olacak, genç adam.” dediğini söyler.

Çocuk doğurmak Prenses’e bir bedel ödetti; Rhaenyra’nın hamilelikleri sırasında aldığı kilolar tamamen gitmedi ve en küçük erkek çocuk doğduğu sırada, irileşmiş ve beli kalınlaşmıştı ve daha yirmi yaşında olmasına rağmen kızlık çağının güzelliği solan bir hatıradan ibaretti. Mantar’a göre, bu, neredeyse iki katı yaşında olmasına rağmen ince ve narin kalan üvey annesi Kraliçe Alicent olan hıncını derinleştirmeye hizmet etti.

Babaların günahları çoğu kez oğullarında da görülür, der zeki adamlar; bu annelerin günahları için de öyle. Kraliçe Alicent ve Prenses Rhaenyra’nın düşmanlığı oğullarına geçmişti ve Kraliçe’nin üç oğlu, Prensler Aegon, Aemond ve Daeron, Velaryon yeğenlerinin amansız rakipleri olmuş, doğum hakları olarak gördükleri şeyi, Demir Taht’ı çaldıkları için içerlemişlerdi. Bütün ziyafetlere, balolara ve eğlencelere altısı da birlikte katıldıysalar da ve bazen avluda aynı askerle birlikte talim yapsalar da, aynı üstatlarla çalışsalar da bu mecburi yakınlık, onları kardeşler olarak birleştirmek yerine sadece hoşnutsuzluklarını beslemeye hizmet etti.

Prenses Rhaenyra üvey annesi Kraliçe Alicent’dan hoşlanmasa da, abisinin eşi Leydi Laena’ı hoşlanmaktan da öte sevdi. Akıntıtaşı ve Ejderha Kayası çok yakın olduğundan, Daemon’la Laena Prenses’i, Prenses de onları sıkça ziyaret etti. Birçok kez ejderhalarıyla uçtular ve Prenses’in dişi-ejderhası Syrax birkaç kuluçka yumurtladı. 118 AC’de, Kral Viserys’in izniyle, Rhaenyra iki en büyük oğlunun Prens Daemon ve Leydi Laena’nın kızlarıyla nişanını duyurdu. Jacaerys dört, Lucerys üç ve kızlar da iki yaşındaydılar. Ve 119 AC’de, Laena tekrar hamile olduğunu öğrendiğinde, Rhaenyra doğumunda onunla ilgilenmek için Akıntıtaşı’na uçtu.

Ve böylece, 120 AC, Kızıl Bahar Yılı’nın üçüncü gününde Prenses, kardeşinin karısının yanındaydı. Bir gün ve bir gecelik doğum sancısı Laena Verlaryon’u zayıf ve solgun bırakmıştı, ama sonunda Prens Daemon’ın uzun zamandır arzuladığı erkek çocuğunu dünyaya getirdi- ama bebek şekilsiz ve sakattı, bir saat içinde öldü. Annesi de ondan sonra çok yaşamadı. Eziyetli doğum sancısı Leydi Velaryon’ın tüm gücünü emmişti, ve keder onu daha da zayıflatmış, lohusalık hummasının başlangıcına karşı çaresiz bırakmıştı.

Akıntıtaşı’nın genç üstadının çabalarına rağmen durumu giderek kötüleşti, Prens Daemon, Ejderha Kayası’na uçup iyileştirici yetenekleriyle bilinen daha yaşlı ve deneyimli olan Rhaenyra’nın kendi üstadını getirdi. Ne yazık ki Üstat Gerardys çok geç geldi. Üç günlük hezeyanın ardından Leydi Laena hayatın dertlerine gözlerini yumdu. Sadece yirmi yedi yaşındaydı. Son saatlerinde, Leydi Laena’nın ölmeden önce son bir kez binebilir diye yatağından Vhagar’a ulaşma niyetiyle kalktığı söylenir. Ama gücü onu kule merdivenlerinde yüzüstü bıraktı ve orada düşüp öldü. Kocası Prens Daemon onu yatağına geri taşıdı. Sonrasında Prenses Rhaenyra onunla Leydi Laena’nın cesedi başında uyumadan oturup, kederinde onu teselli etti.

Leydi Laena’nın ölümü 120 AC’nin ilk trajedisiydi, ama sonuncusu olmayacaktı. Bu uzun zamandır kaynayıp Yedi Krallık’ı rahatsız eden gerginliklerin ve kıskançlıkların taşma noktasına geldiği, birçoklarının feryat etmeye, kederlenmeye ve kendilerini paralamaya sebeplerinin olacağı yıldı… Ama hiçbirinin Deniz Yılanı Lord Corlys Velaryon ve onun soylu eşi, Prenses Rhaenys kadar değil.

Akıntı Lordu ve leydisi, Yabancı oğullarını taşıyıp götürmek için tekrar geldiğinde hala sevgili kızlarının yasındaydı. Prenses Rhaenyra’nın kocası ve çocuklarının meşru babası farz edilen Ser Laenor Velaryon, Baharat Kasabası’nda bir panayıra katılırken arkadaşı ve kavalyesi Ser Qarl Correy tarafından ölene kadar bıçaklanarak katledilmişti. Kılıçlar çekilmeden önce iki adam yüksek sesle tartışıyorlardı dedi panayırdaki tüccarlar, oğlunun bedenini almaya gelen Lord Velaryon’a. Correy o zamana kadar, ona engel olmaya çalışan birkaç kişiyi yaralayıp kaçmıştı. Bazıları açık denizde onu bekleyen bir gemi olduğunu iddia etti. Bir daha hiç görülmedi.

Cinayetin detayları o gün bu gündür bir gizem olarak kaldı. Yüce Üstat Mellos sadece Ser Laenor’ın tartışma sonrası kendi hane şövalyelerinden biri tarafından öldürüldüğünü yazar. Rahip Eustace bize katilin ismini verir ve katletme nedeninin kıskançlık olduğunu iddia eder; Laenor Velaryon, Sör Qarl’ın eşliğinden sıkılmış, yeni bir favori, genç ve on altı yaşında genç bir kavalyeye tutulmuştur. Mantar, her zamanki gibi, en fesat teoriyi tercih edip, Prens Daemon’ın, Qarl Correy’e Prenses Rhaenyra’nın kocasından kurtulması için ödeme yaptığını, onu uzaklara taşıması için bir gemi ayarladığını ve sonrasında gırtlağını kesip denize attığını ileri sürer. Görece mütevazı bir hane şövalyesi Correy, bir lordun zevkine ve köylünün para kesesine sahip olmakla bilinmenin yanında sıkça fahiş bahislere girip, soytarının olayları anlatışına prim vermiştir. Deniz Yılanı, onu Sör Qarl Correy’e götürebilecek ya da katili bir babanın öcüne teslim edebilecek adama on bin altın ejderhalık ödülü teklif etse de, ne o zaman ne de şimdi bir parça bile kanıt yoktu.

Bu bile dehşetli yılı mimleyen faciaların sonu değildi. Diğeri Ser Leanor’ın cenazesinden sonra Yüksek Akıntı’da, Kral ve saray halkı, çoğu ejderhalarının sırtında Akıntıtaşı’na cenaze ateşi için seyahat ettiklerinde meydana geldi. (O kadar fazla ejderha mevcuttu ki Rahip Eustace, Akıntıtaşı’nın yeni Valyria olduğunu yazdı).

Çocukların zalimliği herkesçe bilinir. Prens Aegon Targaryen on üç, Prenses Helaena on iki, Prens Aemond on ve Prens Daeron 6 yaşındaydı. Aegon da Helaena da ejderha sürücüleriydiler. Helaena şimdi, bir zamanlar Zalim Maegor’ın “kara gelin”i Rhaena’yı taşıyan dişi-ejderha Dreamfyre’ı uçururken abisi Aegon’ın genç ejderhası Sunfyre’ın yeryüzünde görülmüş en güzel ejderha olduğu söyleniyordu. Prens Daeron’ın bile Tessarion isminde güzel bir mavi dişi-ejderhası vardı, ama daha binmemişti. Sadece ortanca oğul, Prens Aemond ejderhasız kaldı, ama Majesteleri’nin bunu düzeltme umutları vardı ve belki de saray halkının cenazeden sonra geçici olarak Ejderha Kayası’nda kalacağı fikrini ortaya koydu. Ejder Dağı’nın altında ejderha yumurtaları serveti ve birkaç da yeni yumurtasından çıkmış ejderha bulunurdu. Prens Aemond “eğer genç adam yeterince cesursa” seçimini yapabilirdi.

On yaşındayken bile Aemond Targaryen cesurlukta eksik değildi. Kral’ın incitici sözleri canını yakmıştı ve Ejderha Kayası için beklememeye karar verdi. Yumurtadan çıkmış cılızlarla ya da aptal yumurtalarla ne işi vardı?

Tam orada, Yüksek Akıntı’da ona layık bir ejderha vardı: Vhagar, dünyadaki en yaşlı, en büyük, en korkunç ejderha.

Targaryen Hanesi’nin bir oğlu için bile yabancı, özellikle de yaşlı, huysuz ve sürücüsünü yakın zamanda kaybetmiş bir ejderhaya yaklaşmanın her zaman tehlikeleri vardı. Annesinin ve babasının asla Vhagar’ın yakınına gitmesine izin vermeyeceklerini Aemond bilirdi. Bu yüzden bilmediklerinden emin oldu, gün ağarmadan, onlar hala uyurken yatağından sıvışıp Vhagar ve diğer ejderhaların beslenip tutulduğu büyük avluya indi. Prens Vhagar’a gizlice binmeyi ummuştu ama ejderhaya sessizce yaklaşırken bir çocuğun sesi çınladı. “Ondan uzak dur!”

Ses, en küçük kuzeni, üç yaşındaki Joffrey Velaryon’a aitti. Her zaman erken uyanan Joff yatağından aşağı gizlice inip kendi genç ejderhası Tyraxes’e bakmaya gitmişti. Çocuğun tehlikeye dikkat çekeceğinden korkan Prens Aemond onu tokatladı, sessiz olması için bağırdı ve geriye, ejderha dışkısı yığınına itti. Joff bağırmaya başladığında Aemond, Vhagar’a koşup onun sırtına sarılarak tırmandı. Sonrasında, yakalanma korkusu yaşadığı için yanarak ölmeyi veya ejderha yemi olmaktan ürkmeyi unuttuğunu söyler.

Cesurluk deyin, delilik deyin, şans deyin, tanrıların takdiri ya da ejderhaların kaprisi. Böyle bir canavarın zihnini kim bilebilir ki? Bunu biliyoruz: Vhagar gürledi, yalpaladı, şiddetle sallandı… Sonra zincirlerini kırdı ve uçtu. Ve çocuk prens Aemond Targaryen bir ejderha sürücüsü oldu, tekrar aşağı inmeden önce Yüksek Akıntı’nın kalelerinin çevresinde iki kez döndü.

Ama karaya indiğinde Rhaenyra’nın oğulları onu bekliyordu.

Aemond gökyüzüne çıktığında Joffrey kardeşlerine koşmuştu ve Jace de Luke da gelmişlerdi. Velaryon prensleri daha küçüklerdi- Jace altı, Luke beş, Joff üç- ama üç kişilerdi ve talim bahçesinden tahta kılıçlar almışlardı. Öfkeyle üstüne çökmüşlerdi. Aemond karşı koydu, Luke’ın burnunu bir yumrukla kırıp, sonrasında kılıcını Joff’un elinden zorla alıp kafasında yarıp onu dizleri üstüne düşürdü. Küçük çocuklar ondan geriye doğru kanlı ve berelenmiş halde sürünürken, Prens onlara Strong’lar diyerek alay etmeye başladı. Jace hakareti anlayacak kadar büyüktü. Tekrar Aemond’a atladı, ama büyük çocuk ona vahşice vurmaya başladı… Ta ki Luke, kardeşinin yardımına gelip, bıçağını çekerek Aemond’ın yüzünü yarıp sağ gözünü çıkarana dek. Seyis yamakları kavgacıları ayırmaya geldiğinde prens yerde kıvranıyor, acıdan inliyordu ve Vhagar da gürlüyordu.

Sonrasında Kral Viserys her çocuğun karşı taraftaki rakibine resmi bir özür sunmasını emrederek barış yapmaya çalıştı, ama bu nezaketler annelerinin gönlünü almadı. Kraliçe Alicent, Aemond’a mal olan bir göz için Lucerys’in gözlerinden birinin çıkarılmasını talep etti. Rhaenyra bunu reddetti, ama Prens Aemond’ın oğullarına nerede “Stronglar” dendiğini duyduğunu açıklayana kadar “ağır bir şekilde” sorgulanmasında ısrar etti. Onlara böyle demek, şüphesiz, onların tahta geçmeye hakkı olmayan piçler olduğunu söylemekle ve Rhaenyra’nın krala hainlikle suçlu olduğuyla eşdeğerdi. Kral tarafından baskı yapılınca Prens Aemond, onların Stronglar olduğunu söyleyenin abisi Aegon olduğunu söyledi ve Prens Aegon sadece “Herkes biliyor. Onlara bir baksanıza.” dedi.

Kral Viserys sonunda daha fazla dinlemeyeceğini bildirerek sorgulamalara son verdi. Göz çıkarılmayacak, diye emretti… Ama eğer biri- “adam, kadın ya da çocuk, soylu, köylü ya da asil”- torunlarıyla tekrar “Stronglar” diye alay ederse, kızgın kerpetenlerle dilleri koparılacaktı. Majesteleri ayrıca karısı ve kızına öpüşüp sevgi ve şefkat yeminleri vermelerini emretti, ama yapmacık gülümsemeleri ve boş sözleri Kral’dan başka kimseyi kandırmadı. Çocuklara gelince, Prens Aemond sonraları, o gün bir göz kaybedip bir ejderha kazandığını söyleyip bunu adil bir değiş tokuş saydı.

Kral Viserys daha fazla anlaşmazlığı engellemek ve bu “rezil söylentilerle alçak iftiralara” son vermek için Prenses Rhaenyra kendini oğullarıyla Ejderha Kayası’na kapatırken, Kraliçe Alicent ve oğullarının kendisiyle saraya dönmesini emretti. Bundan böyle, Kemikkıran Harrenhal’a dönecek, Kral Muhafızları’ndan Ser Erryk Cargyll da Rhaenyra’nın yeminli kalkanı olarak görev yapacaktı.

Bu kararlar kimseyi tatmin etmedi, diye yazar Septon Eustace. Mantar itiraz eder: en azından bir adam bu emirlere çok sevinmişti, Ejderha Kayası ve Akıntıtaşı birbirlerine oldukça yakındı ve bu coğrafi yakınlık Daemon Targaryen’a yeğeni Prenses Rhaenyra’yı Kral’dan habersiz avunduracak bol imkân tanıyordu.

Viserys I dokuz yıl daha hüküm sürecek olsa da, Ejderhaların Dansı’nın kanlı tohumları çoktan ekilmişti ve 120 AC onların filizlenmeye başladığı yıldı.

Bir sonraki ölecekler yaşlı Stronglar’dı. Oğlu ve varisi Ser Harwin’le beraber göl kıyısındaki büyük, yarı-harap kalesine dönen Harrenhal Lordu ve Kral Eli Lyonel Strong. Varışlarından kısa süre sonra uyudukları kulede bir yangın başladı, uşakların üçü ve bir düzine hizmetçileriyle birlikte babası da oğlu da öldü. Yangının nedeni belirlenemedi. Bazıları bunu basitçe talihsizliğe verirken bazıları Kara Harren’ın mevkisinin lanetli olduğunu ve elinde tutana sadece kötü son getirdiğini mırıldandı. Birçoğu alevlerin kasıtlı olarak tutuşturulduğundan şüphe etti. Mantar bunun arkasında oğlunu boynuzlayan adama karşı intikam olarak Deniz Yılanı’nın olduğunu ileri sürer. Rahip Eustace, daha makul bir biçimde, Prenses Rhaenyra’nın sevgisine rakip birini bertaraf eden Prens Daemon’dan şüphelenir. Diğerleri Larys Yumruayak’ın sorumlu olabileceği fikrini ortaya koydu; babası ve abileri ölen Larys Strong, Harrenhal Lordu olmuştu.

En rahatsız edici olasılık, Kral’ın kendisinin emri verdiğini düşünen Yüce Üstat Mellos’tan başkası tarafından öne sürülmemişti. Eğer Viserys, Rhaenyra’nın oğullarının soyuyla ilgili söylentilerin doğru olduğunu kabul etseydi, oğullarının piçliğini açıklar korkusuyla kızının şerefini lekeleyen adamı bertaraf etmeyi dileyebilirdi. Böyle olsaydı bile, Lyonel Strong’un ölümü, lord hazretlerinin oğlunun dönüşüne refakat etmesi umulmadık olduğundan talihsiz bir kazaydı.

Lord Strong, Kral Eli idi ve Viserys onun gücüne ve nasihatine dayanıyordu. Majesteleri kırk üç yaşına bastı ve oldukça şişmanlaştı. Artık genç bir adamın dinçliğine sahip değildi ve gut hastalığı, ağrıyan eklemleri, sırt ağrısını ve gelip gidip onu çoğu zaman kırmızı yüzlü ve nefessiz bırakan kalp sıkışıklığından mustaripti. Diyarın yönetimi göz korkutucu bir görevdi; Kral görevlerinin bir kısmını yüklenecek güçlü, yetenekli bir El’e ihtiyaç duyuyordu. Kısa bir süre, Prenses Rhaenyra’yı çağırtmayı düşündü. Ondan sonra Demir Taht’a geçecek kızından daha iyi kim yönetebilirdi? Ama bu Prenses ve oğullarını, Kraliçe ve onun çocuklarıyla daha fazla çekişmenin kaçınılmaz olduğu Kral’ın Şehri’ne geri getirmek demekti. Prens Daemon’ın küçük konseydeki önceki cimriliklerini hatırlayana kadar kardeşini de düşündü. Yüce Üstat Mellos daha genç erkekler getirilmesini önerdi ve birkaç isim öne sürdü, ama Majesteleri aşinalığı seçti ve hem Viserys hem de Eski Kral için görev yapan, Kraliçe’nin babası Ser Otto Hightower’ı yeniden saraya çağırdı.

Ama Ser Otto anca Kızıl Kale’ye varıp El’lik görevini yapmaya başladığında, Prenses Rhaenyra’nın tekrar evlendiği, amcası Daemon Targaryen’ı kocası olarak aldığı haberi saraya ulaştı. Prenses yirmi üç, Prens Daemon otuz dokuz yaşındaydı.

Kral, saray halkı ve avam bu haberle çileden çıkmıştı. Ne Daemon’ın karısı ne Rhaenyra’nın kocası öleli yarım yıl olmuştu; bu kadar kısa zamanda tekrar evlenmek onların hatıralarına hakarettir diye bildirdi Majesteleri sinirle. Evlilik Ejderha Kayası’nda gerçekleşmişti, aniden ve gizlice. Rahip Eustace, Rhaenyra’nın, babasının bu birlikteliği asla onaylamayacağını bildiğinden engelleyemesin diye aceleyle evlendiğini iddia eder. Mantar başka bir neden ortaya koyar: Prenses tekrar hamileydi ve bir piç doğurmak istemedi.

Ve bir kadın sancı çekerek çocuk doğururken böylece bu korkunç 120 AC yılı başladığı gibi bitti. Prenses Rhaenyra’nın hamileliğinin Leydi Laena’nınkinden daha mutlu bir sonucu oldu. Yıl artık sonuna yaklaşırken Rhaenyra ufak ama sağlıklı, sönük benizli, mor gözleri ve soluk gümüş saçlı bir minik prens dünyaya getirdi. Ona Aegon ismini verdi. Prens Daemon’ın sonunda kendi kanından, yaşayan bir oğlu olmuştu… Ve bu yeni prens, üç üvey kardeşinin aksine, açıkça bir Targaryen’dı.

Kraliçe Alicent bebeğin isminin Aegon konulduğunu öğrenince çok öfkelendi. Bunu kendi oğlu Aegon’a karşı yapılan bir saygısızlık olarak düşündü… Ki öyleydi zaten. (Bundan sonra Kraliçe Alicent’in oğlundan Büyük Aegon, Prenses Rhaenyra’nın oğlundan ise Genç Aegon diye bahsedeceğiz.)

İşin doğrusu 122 AC yılı, Targaryen Hanesi açısından güzel bir yıl olmalıydı. Prenses Rhaenyra tekrar doğum yapmış ve amcası Daemon’a ikinci oğlu Viserys’i vermişti.(İsmi büyükbabasına ithafen konulmuştu.) Çocuk, ağabeyi Aegon’dan ve Velaryon kardeşlerinden daha küçüktü ve kuvveti daha azdı fakat en erken gelişmiş olanı da oydu. Ancak kısmen kaygı verici bir şekilde beşiğine konulan ejderha yumurtası hiç çatlamadı. Yeşiller bunu uğursuzluk olarak nitelendirdiler ve her yerde açıkça dillendirmekten çekinmediler.

O yılın ilerleyen zamanlarında Kral’ın Şehri’nde bir evlilik yapıldı. Kral Viserys, Targaryen Hanesi’nin eski geleneğini sürdürerek oğlu Büyük Aegon’u kız kardeşi Helaena ile evlendirdi. On beş yaşındaki damat miskin, kısmen suratsız bir delikanlıydı. Büyük Aegon, Rahip Eustace’in anlattığına göre sağlıklı ve boğazına düşkün biriydi. Ayrıca birayı, şarabı seven ve ulaşabileceği mesafedeki hizmetçi kızları çimdikleyip elleyen bir karaktere sahipti. Gelin, yani kız kardeşi Helaena ise sadece on üç yaşındaydı. Çoğu Targaryen kızından daha tıknaz olan ve onlara nazaran fazla göz alıcı olmamasına rağmen, yine de sevimli ve sevecen bir kızdı. Herkesin hem fikir olduğu üzere ondan çok iyi bir anne olurdu.

Zaten çok geçmeden öyle olduğunu da kanıtladı. On dört yaşındaki prenses hemen hemen bir yıl sonra 123 AC’de, ikiz bebek doğurdu. Oğlanın adını Jaehaerys, kızın adını ise Jaehaera koydular. Saraydaki yeşiller mutlu bir şekilde Prens Aegon’un artık kendi varisleri olduğunu duyurdular. İkisinin de beşiğine ejderha yumurtası yerleştirildi ve kısa süre içinde çatlayan yumurtalardan sağlıklı ejderha yavruları çıktı. Ancak bu ikiz çocuklar için her şey çok da iyi değildi. Jaehaera, ufak ve yavaş gelişen bir kızdı. Ne ağlar ne de gülerdi. Bir bebeğin yapması gereken davranışlardan hiç biri onda yoktu. Kardeşi daha iri ve daha güçlü bir bebekti fakat bir Targaryen prensine göre o da mükemmel sayılmazdı. Sol elinde ve her iki ayağında altı parmağı vardı.

Prens Büyük Aegon artık evli ve çocuklu olmasına rağmen bu, onun cinsel isteklerini pek yavaşlatmadı. Aynı yıl meşru ikizlerinin dışında iki tane de piçi oldu: İpek Sokağı’nda bekâretini aldığı bir kızdan oğlu, hizmetçilerden birinin kızıyla yaşadığı bir ilişkiden ise kızı oldu.

Kraliçe Alicent’in diğer çocukları da gün geçtikçe gelişiyorlardı. Prens Aemond bir gözünü kaybetmesine rağmen Sör Criston’un vesayeti altında aldığı özel derslerle kılıçta en tehlikeli ve en usta isimlerden biri olmuştu fakat yine de vahşi, inatçı, asabi ve kolay affetmeyen karakterini korudu. Kraliçenin oğullarından en sevileni Prens Daeron’du. Saygılı olduğu kadar zeki de olan prens ayrıca çok da yakışıklıydı. 126 AC’de on iki yaşına bastığı gün Lord Hightower’ın kadeh taşıyıcısı ve yaveri olması için Eski Şehir’e gönderildi.

Aynı yıl içinde Karasu Koyu’nun karşısında yaşayan Deniz Yılanı beklenmedik bir şekilde ateşlenip hastalandı. Yatakta dört tarafı üstatlarla çevriliyken önemli bir sorun baş gösterdi. Eğer ölürse kim Akıntıtaşı Lordu olacaktı? Meşru çocukları öldüğü için kanun gereği toprakları ve unvanı torunu Jacaerys’e geçmeliydi. Ancak Jace annesinin ardından Demir Taht’a geçeceği için Prenses Rhaenyra, Lord Corlys’ten bu unvanın Jace’in yerine ikinci oğlu Lucerys’e verilmesini istedi. Lord Corlys’in ayrıca bir düzine yeğeni vardı ve onların en büyüğü Sör Vaemond Velaryon, buna karşı çıkarak mirasın kendisine geçmesi gerektiğini söyledi. Bu savunmasını da Rhaenyra’nın çocuklarının Harwin Strong’un piçleri olmasına dayandırdı. Prenses yapılan bu suçlamaya hemen karşılık verdi. Sör Vaemond’ı yakalaması için Prens Daemon’ı gönderdi. Prens Daemon adamın kellesini kesti ve cesedi prensesin ejderhasına yedirdi.

Ancak bu bile sorunu bitirmedi. Sör Vaemond’ın küçük kardeşi karısı ve çocuklarıyla birlikte Kral’ın Şehri’ne kaçtılar. Burada kralın ve kraliçenin karşısına çıkıp adalet istediler ve haklarını savundular. Kral Viserys aşırı derecede şişmanlamıştı ve Demir Taht’ın basamaklarını çıkacak gücü zar zor bulabiliyordu. Kral onları taş gibi bir ifadeyle sessizce dinledi ve konuşmaları bitince dillerinin koparılmasını emretti. Sürüklenip dışarı çıkarılırlarken, “Sizi uyarmıştım” dedi kral. “Bu yalanları daha fazla dinlemeyeceğim.”

Kral tahtın basamaklarını inerken tökezledi ve düşmemek için tahtın kenarına tutundu. Bunun üzerine tahttan uzanan sivri bir kılıç, sol elini kemiğine kadar kesti. Yüce Üstat Mellos, yarayı kaynamış şarapla yıkayıp merhem sürülmüş bezlerle sarmasına rağmen kral çok geçmeden ateşlendi. Birçok kişi kralın ölebileceğinden korkup endişelendi. Sadece Prenses Rhaenyra’nın Ejderha Kayası’ndan dönüşüyle vaziyet farklı bir hal aldı. Gelirken yanında Üstat Gerardys’i getiren prensesin üstadı, kralın hayatını kurtarmak için hemen iki parmağını kesti.

Kral Viserys, bu olayın ardından gücünü epey kaybetmesine rağmen çok geçmeden tekrardan görevine geri döndü. Kralın iyileşmesini kutlamak için 127 AC’nin ilk gününde bir ziyafet düzenlendi. Bu ziyafete, hem prensesin hem de kraliçenin çocuklarıyla birlikte katılmaları emredildi. İki kadın da diğerinin rengini giyerek dostluklarını gösterdiler ve kralı hoşnut eden birbirlerine karşı sevgilerini belirttikleri pek çok ifadelerde bulundular. Prens Daemon kadehini Sör Otto için kaldırarak ona Kral Eli olarak verdiği sadık hizmet dolayısıyla teşekkür etti. Sör Otto ise prensesin cesaretini övdü. Alicent’in ve Rhaenyra’nın çocukları ise birbirlerini öperek selamlaştılar ve beraber yemek yediler. Ya da saray kayıtları öyle yazdı.

Ancak Mantar’ın dediğine göre o gece Kral Viserys ayrıldıktan sonra (Kral hâlâ çabuk yoruluyordu.) Tek Göz Aemond, Velaryon kuzenleri için kadehini kaldırmış ve alaycı bir tonda konuşarak onların kahverengi saçlarına, kahverengi gözlerine ve kudretine hayranlık duyduğunu söylemişti. “Tatlı kuzenlerim kadar güçlü birilerini daha önce hiç görmedim.” demişti. “Kadehlerimizi bu üç güçlü oğlan için boşaltalım.” Daha sonra yine Mantar’ın anlattığına göre Jacaerys, Helaena’yı dansa kaldırmak istediğinde Büyük Aegon buna alınmıştı. İki prens arasında atışma yaşanmış ve Kral Muhafızları’nın araya girmesiyle kavga çıkması engellenmişti. Kral Viserys’in bu hadiselerden haberi olup olmadığını bilmiyoruz fakat Prenses Rhaenyra ve çocukları ertesi sabah hemen Ejderha Kayası’na geri döndüler.

Viserys I iki parmağını kaybettikten sonra bir daha Demir Taht’a oturmadı. Taht odasından uzak durdu ve saray işlerini güneşli odasından yönetti. Daha sonra ise yatak odasına geçti. Burada ona üstatlar, rahipler ve onu hâlâ daha güldürebilen tek kişi olan sadık soytarısı Mantar (Mantar öyle söylüyor) refakat etti. Yüce Üstat Mellos ölüp yerine Yüce Üstat Gerardys geçtikten sonra kralın bazı hastalıkları iyileşti. Gerardys’in ilaçları ve karışımları Mellos’un uyguladığı sülük tedavisinden daha etkiliydi. Ancak bu tür tedavilerin kısa ömürlü olduğu görüldü. Gut, göğüs ağrıları ve nefes darlığı kralı rahatsız etmeye devam etti. Sağlığı gittikçe bozulan Viserys, krallık işlerini Kral Eli’ne ve küçük konseye bıraktı.

Yedi Krallık, Aegon’un Fethi’nin 129.yılını şenliklerle ve ziyafetlerle kutlarken Kral Viserys I Targaryen daha da güçsüzleşiyordu. Göğüs ağrıları o kadar şiddetli bir hal almıştı ki artık merdiven çıkamaz hale gelmiş ve Kızıl Kale’ye sandalyeyle taşınmak zorunda kalmıştı. Yılın ikinci ay dönümünde kral iştahını da kaybetti ve diyarı yatağından yönetmeye başladı… Sadece yönetecek gücü kendinde bulduğunda. Bu sırada Ejderha Kayası’nda bulunan Prenses Rhaenyra, tekrar bir çocuk sahibi oldu. Babası gibi yatağa düşen prensese kocası düzenbaz prens, her daim yanında bekleyerek eşlik etti.

129 AC’nin üçüncü ay dönümünün üçüncü gününde Prenses Helaena üç çocuğu ile birlikte kralın odasını ziyarete geldi. İkiz kardeşler Jaehaerys ve Jaehaera altı, küçük erkek kardeşleri Maelor ise henüz iki yaşındaydı. Kral, parmağındaki inci yüzüğü çıkarıp bebeğe verdi ve ikizlere onların büyük büyük babası Yaşlı Kral Jaehaerys’in ejderhasıyla birlikte Sur’a gidip yabanılları, devleri ve vargları mağlup ettiği hikâyesini anlattı. Çocuklar büyük bir dikkatle kralı dinlediler. Kral ardından artık yorulduğunu söyleyip onları gönderdi. Daha sonra Targaryen Hanesi’nden Viserys, İsminin Birincisi, Andallar’ın, Rhoynarlar’ın ve İlk İnsanlar’ın Kralı, Yedi Krallık’ın Lordu ve Diyar’ın Koruyucusu gözlerini kapattı ve uykuya daldı.

Bir daha uyanamadı. Kral öldüğünde elli iki yaşındaydı ve Westeros’un büyük bir bölümüne yirmi altı yıl boyunca hükmetmişti.

Prens Daemon Targaryen’in bundan sonra yaptığı cesurca eylemler, işlediği kara suçlar ve Dans’taki destansı ölümü herkesin malumu. Bu yüzden hikâyemizi burada sonlandıralım.

Kralın ölümünden sonra büyük bir fırtına koptu, ejderhalar dans ettiler ve öldüler.